galenus.in-hippocratis-librum-de-officina-medici-commentarii-iii 1.5
Τὰ δ’ ἐς χειρουργίαν κατ’ ἰητρεῖον . Αἱ τοιαῦται βραχυλογίαι προδήλως ὑφ’ ἑκόντων γίγνονται , ἀσαφῶς ἑρμηνεῦσαί τι βουληθέντων . ὅπου γὰρ ἐνίοτε μὲν ὀνόματος ἑνὸς ἢ ῥήματος ἢ δυοῖν ἢ τὸ πλεῖστον τριῶν προσθέσει τὸν λόγον ἐργάσασθαί ἐστι σαφῆ , πῶς οὐκ ἄν τις ἀσάφειαν ἐπιτηδεύεσθαι φαίη τοὺς οὕτω συγκειμένους λόγους ; ἐγὼ γοῦν ἐρῶ τὸν τύπον τῆς λέξεως , ᾧ τις ἂν χρησάμενος ἡγήσαιτο σαφῆ τὸν λόγον . ἔσται δὲ τοιόσδε τις · ἡ μὲν ἰατρικὴ πᾶσα κοινὸν τὸν σκοπὸν εἰς τὰς διαγνώσεις τῶν παθῶν , ὁμοιότητά τε καὶ ἀνομοιότητα πρὸς τοὺς ὑγιαίνοντας ἐκ τῶν ἐναργῶς αἰσθήσει τε καὶ νοήσει φαινομένων , τήν τε εὕρεσιν ἴσχουσα καὶ τὴν κρίσιν . ἐγὼ δὲ ταύτης ἐρῶ τὰ κατὰ χειρουργίαν μόνον , ἃ ἐν ἰατρικῇ δύναται δείκνυσθαί τε τοῖς μανθάνουσι καὶ περὶ τοὺς πάσχοντας ἐνεργεῖσθαι . οὕτως ἄν τις μὲν εἶπε σαφῶς ἑρμηνεῦσαι βουλόμενος . γράφουσι δ’ ἔνιοι τοῦ κατ’ ἰητρεῖον ὀνόματος τὴν ἐσχάτην συλλαβὴν διὰ τοῦ η΄ καὶ εἰ βούλῃ , κατὰ τὴν ἰατρικὴν , οὐ κατὰ τὸ χωρίον , ὃ καλοῦμεν ἰατρεῖον , ὡσεὶ καὶ οὕτως εἰρήκει · τὰ δ’ ἐς χειρουργίαν τὴν κατ’ ἰατρικὴν τέχνην ἐστὶ τάδε · φαίνεται δὲ ἑξῆς ὁ τοῦ βιβλίου συγγραφεὺς , εἴτ’ αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης ἐστὶν εἴθ’ υἱὸς αὐτοῦ Θεσσαλὸς , οὔτε πασῶν τῶν κατ’ ἰατρικὴν χειρουργιῶν μνημονεύειν οὔτε τῶν κατὰ τὸ ἰατρεῖον , ἀλλὰ καὶ τούτων αὐτῶν ὅσαι τοῖς εἰσαγομένοις εἰσὶ χρήσιμοι . καὶ μέντοι καὶ ἡ ἐπιγραφὴ τοῦ συγγράμματος ἐντεῦθεν ἐγένετο ᾗ παραπλησίως ἐς ὕστερον ἐποιήσατο Διοκλῆς καὶ Φιλότιμος καὶ Μαντίας . εἶχε δ’ ἂν τελεώτερον , ἢν περὶ τῶν κατ’ ἰητρεῖον ἐπεγέγραπτο . θαυμάζω δὲ Ἀσκληπιάδου τὴν μὲν κατ’ ἰητρείην γραφὴν φυλάξαντος , σημεῖον δὲ αὐτὴν οἰομένου περὶ τῶν αὐτῶν κατὰ τὸ ἰητρεῖον . τὸ γὰρ κατ’ ἰητρίην ἐστὶ τούτου σημαντικὸν , οὐ τὸ κατ’ ἰητρεῖον , ἵνα τις ἰητρεῖον τῶν νόσων ἰητρίην ἀκούσῃ . τὰ μὲν δὴ τοιαῦτα περὶ τῶν ὀνομάτων ἴσχει τὴν σκέψιν , ὧν ὀλίγη φροντὶς τοῖς σπουδάζουσι τὴν τῶν πραγμάτων ἀλήθειαν . ἡ δὲ αὐτῶν τῶν προκειμένων διδασκαλία κατὰ τὴν ἑξῆς λέξιν ἄρχεται .
Lemmas: ὁ δέ εἰς χειρουργία κατά ἰατρεῖον . ὁ τοιοῦτος βραχυλογία πρόδηλος ὑπό ἑκών γίγνομαι , ἀσαφής ἑρμηνεύω τις βούλομαι . ὅπου γάρ ἐνίοτε μέν ὄνομα εἷς ἤ ῥῆμα ἤ δύο ἤ ὁ πολύς τρεῖς πρόσθεσις ὁ λόγος ἐργάζομαι εἰμί σαφής , πῶς οὐ ἄν τις ἀσάφεια ἐπιτηδεύω φημί ὁ οὕτως σύγκειμαι λόγος ; ἐγώ γοῦν λέγω ὁ τύπος ὁ λέξις , ὅς τις ἄν χράω ἡγέομαι σαφής ὁ λόγος . εἰμί δέ τοιόσδε τις · ὁ μέν ἰατρικός πᾶς κοινός ὁ σκοπός εἰς ὁ διάγνωσις ὁ πάθος , ὁμοιότης τε καί ἀνομοιότης πρός ὁ ὑγιαίνω ἐκ ὁ ἐναργής αἴσθησις τε καί νόησις φαίνω , ὁ τε εὕρεσις ἴσχω καί ὁ κρίσις . ἐγώ δέ οὗτος λέγω ὁ κατά χειρουργία μόνος , ὅς ἐν ἰατρικός δύναμαι δείκνυμι τε ὁ μανθάνω καί περί ὁ πάσχω ἐνεργέω . οὕτως ἄν τις μέν λέγω σαφής ἑρμηνεύω βούλομαι . γράφω δέ ἔνιοι ὁ κατά ἰατρεῖον ὄνομα ὁ ἔσχατος συλλαβή διά ὁ ηʹ καί εἰ βούλομαι , κατά ὁ ἰατρικός , οὐ κατά ὁ χωρίον , ὅς καλέω ἰατρεῖον , ὡσεί καί οὕτως λέγω · ὁ δέ εἰς χειρουργία ὁ κατά ἰατρικός τέχνη εἰμί ὅδε · φαίνω δέ ἑξῆς ὁ ὁ βιβλίον συγγραφεύς , εἴτε αὐτός ὁ Ἱπποκράτης εἰμί εἴτε υἱός αὐτός Θεσσαλός , οὔτε πᾶς ὁ κατά ἰατρικός χειρουργία μνημονεύω οὔτε ὁ κατά ὁ ἰατρεῖον , ἀλλά καί οὗτος αὐτός ὅσος ὁ εἰσάγω εἰμί χρήσιμος . καί μέντοι καί ὁ ἐπιγραφή ὁ σύγγραμμα ἐντεῦθεν γίγνομαι ὅς παραπλήσιος εἰς ὕστερον ποιέω Διοκλῆς καί Φιλότιμος καί Μαντίας . ἔχω δέ ἄν τέλειος , ἐάν περί ὁ κατά ἰατρεῖον ἐπιγράφω . θαυμάζω δέ Ἀσκληπιάδης ὁ μέν κατά ἰατρεία γραφή φυλάσσω , σημεῖον δέ αὐτός οἴομαι περί ὁ αὐτός κατά ὁ ἰατρεῖον . ὁ γάρ κατά ἰητρία εἰμί οὗτος σημαντικός , οὐ ὁ κατά ἰατρεῖον , ἵνα τις ἰατρεῖον ὁ νόσος ἰητρία ἀκούω . ὁ μέν δή τοιοῦτος περί ὁ ὄνομα ἴσχω ὁ σκέψις , ὅς ὀλίγος φροντίς ὁ σπουδάζω ὁ ὁ πρᾶγμα ἀλήθεια . ὁ δέ αὐτός ὁ πρόκειμαι διδασκαλία κατά ὁ ἑξῆς λέξις ἄρχω .