galenus.in-hippocratis-librum-de-officina-medici-commentarii-iii 2.29
Ἀναλελῆφθαι δὲ ἢ κέεσθαι ἐν σχήματι ἀπόνῳ τῷ κατὰ φύσιν . ὧν δὲ ἂν ἀποστῇ τἀναντία . Οὐκ ἄλλο μέντοι τὸ ἄπονόν ἐστιν , ἄλλο δὲ τὸ κατὰ φύσιν , ἀλλ’ ἓν καὶ τὸ αὐτὸ συμβέβηκεν ἀμφοτέρῳ κατὰ φύσιν τε εἶναι καὶ ἀπόνῳ . τί ἔστι τοῦτο λέλεκται μὲν καὶ ἐν τῷ περὶ ἀγμῶν ἱκανῶς ὑπ’ αὐτοῦ , δηλώσεται δὲ καὶ νῦν ἐπὶ προήκοντι τῷ βιβλίῳ . ὧν δὲ ἂν ἀποστῇ τἀναντία . τινὲς μὲν ἔγραψαν , ὧν δ’ ἂν μὴ ἀποστῇ , προσθέντες ἀπόφασιν τὴν μὴ , καί φασιν ὧν μὴ ἀποστῇ τι τῶν προειρημένων κατὰ λόγον τῆς ἐπιδέσεως , ὧν δ’ ἂν ἀποστῇ τὸ ἐναντίον . τοίνυν ὁ προειρημένος ἦν ἄρχεσθαι μὲν ἀπὸ τοῦ ὑγιοῦς , τελευτᾷν δὲ ἐπὶ τὸ ἐκλύοντα τὴν πίεσιν . ὁ ἐναντίος ἄρξεται μὲν ἀπὸ τῶν ἡλκωμένων καὶ κατεαγότων , ἀναβήσεται δὲ πρὸς τὴν κάτω χώραν ἐκλύων τὴν ἐπίδεσιν . ὅσοι δὲ ἄνευ τῆς ἀποφάσεως γεγραμμένην τὴν λέξιν ἐξηγοῦνται , φασὶ κελεύειν αὐτὸν ὧν δ’ ἂν ἀποστήσεται προσεσταλμένα , βουλόμεθα παρὰ φύσιν ἢ καὶ συμβεβηκότα τὸν εἰρημένον τρόπον τῆς ἐπιδέσεως ὑπαλλάττειν . καὶ ὅτι μὲν οὖν τὰ καλῶς συμφύντα διαστῆσαι βουλόμενοι , καθ’ ὁντιναοῦν τρόπον ἀλλήλοις συνεληλυθότα μὴ προσήκοντος , ἐναντίου τρόπου δεόμεθα , πρόδηλόν ἐστι . καὶ μέντοι μὲν ὅτι πολλὰ τῶν μεγάλων τραυμάτων , ἐφ’ ὧν τὸ βάθος ἀκόλλητον ἔμεινε τοῦ δέρματος κολληθέντος ἢ συνῆλθεν ἀλλήλοις ἐνδιπλούμενα τὰ χείλη . κατάγματα δ’ ὅτι τοῦτ’ ἀφ’ ὧν ἐκλίθη πρὸς τὸ βάθος τὰ πέρατα τοῦ κατεαγότος , ἀνάλογον τοῖς ἐπὶ τοῦ δέρματος χείλεσιν ἀποστῆναι δεῖται τὰ συνεληλυθότα καὶ τοῦτο πρόδηλον παντί . καὶ μέντοι καὶ ὅτι κατ’ ἐκεῖνα τῶν ὀστῶν συμβαίνει τὸ εἰρημένον , ὅσα καὶ ἐν τούτοις κοιλότητας ἐντὸς ἑαυτῶν ἢ σήραγγας ἀξιολόγους ἔχει καὶ γιγνώσκομεν αὐτὰ καθ’ ἑαυτὰ χρήσιμα ταῦτα , ὡς δὲ κακῶς εἰρημένα νῦν μέμψαιτ’ ἂν τις . τῇ γὰρ προκειμένῃ λέξει συμφωνίαν οὐδεμίαν ἔχει . γέγραπται γὰρ ἐν αὐτῇ , ὧν δὲ ἂν ἀποστῇ τὰ ἐναντία . οὐ ταὐτὸν δὲ σημαίνεται πρὸς τῆς , ὧν δ’ ἂν ἀποστῇ καὶ πρὸς τῆς ὧν δὲ ἀποστῆσαι θέλει λέξεως . ἐχρῆν οὖν αὐτοὺς , ὥσπερ οἱ πρότεροι τὴν ἀπόφασιν προτιθέντες τοῦ ἀποστῆσαι τὴν λέξιν ὁμολογοῦσαν . εἰργάσατο τῇ σφετέρᾳ δόξῃ οὕτως αὐτοὺς μεταγράψαντες αὐτὴν ἐξηγήσασθαι καθὼς βούλονται . γεγραμμένης δ’ ὡς νῦν γέγραπται , τὴν ἐξήγησιν ἀλλοτρίαν ἐποιήσαντο . ﻿ μὴ τοίνυν ἐν τῇ προκειμένῃ λέξει σε περὶ ὧν ἀποστῆσαι βουλόμεθα διδάσκει . ἐρεῖ γὰρ περὶ τούτων ἐφεξῆς . ἀλλὰ περὶ τῶν ἀφισταμένων , οὐδέπω ἀφεστώτων τελέως ἢ καὶ τελέως μὲν ἀφεστώτων , οὐ μὴν εἰς κόλπον γε μεθεστώτων ἤδη . δεῖται γὰρ ταῦτα πρώτης μὲν τῆς ἀνωδύνου καὶ πεπτούσης τὸ διαπυΐσκον ἀγωγῆς . ἐπεὶ δ’ ἂν ἐκπυήσῃ στομώσεως εἰς ἔκκρισιν , εἶτ’ ἐφεξῆς εἴ τι φλεγμονῆς ἐν τοῖς περιέχουσι τὸ ἐκκριθὲν ὑγρὸν ὑπολείπεται , αὐτὸ ἐξιάσασθαι καὶ μετὰ ταῦθ’ , ὡς ἔφην , ἀντιξηρανθῆναί τε καὶ σαρκωθῆναι , κἄπειθ’ οὕτως κολλᾶσθαι καταλειφθέντος αὐτοῦ μόνου τοῦ κόλπου μηδενὸς ἐζευγμένου παθήματος αὐτῷ . μήτ’ οὖν φλεγμονῆς μήτε ῥύπου μήτε ὑγρότητος περιττῆς μήτ’ ἐνδείας σαρκῶν . οὐδὲν οὖν θαυμαστὸν , εἰ τἀναντία συμβουλεύει πράττειν ἐπὶ τῶν ἀφισταμένων . ὅστις γὰρ ὡμίληκε μὴ κατὰ τὸ πάρεργον τοῖς ἔργοις τῆς τέχνης , οἶδεν ἐπὶ τῶν πεφθῆναι δυναμένων ἀποστάσεων οὔτ’ ἐκκρίνεσθαί τι τοῦ διαπυΐσκοντος χυμοῦ ἀσύμφορον . ἄμεινόν τε γὰρ θᾶττον ἔνδον αὐτῷ μένοντι συμβάλλειν τὸ λοιπὸν , οὐδ’ ὅλως ἐπιδέσεως χρῇζον τὸ πεπονθὸς , ὅσον ἐπὶ τῷ πάθει . παραλαμβάνεται γὰρ ἐπ’ αὐτὸ ἐπίδεσις , οὐχ ὡς αὐτὴ δυναμένη θεραπεύειν , ἀλλ’ ὡς τοῖς θεραπευομένοις ὑπηρετοῦσα . διαφέρει τοίνυν ἡ τῶν ἀφεστώτων θεραπεία τῆς τῶν κόλπων ὅλων · τῶν γειτνιώντων μὲν γὰρ οὐδὲν ὑγρὸν ἐκρεῖν ἄχρι περ ἂν πέττηται συμφέρει , τῶν κόλπων δὲ ἐκκρῖναι πάντως , μηδὲν ἔνδον ὑπολείπεσθαι καὶ τούτων μὲν μηδὲν ὅλως εἶναι στόμιον , ἐπὶ δὲ τῶν κόλπων εἶναί τε καὶ ἀνεῷχθαι καὶ ταῦτα μὲν ἀφιστάμενα διὰ καταπλασμάτων ὑγραινόντων τε καὶ θερμαινόντων πέττεσθαι . τοὺς κόλπους δὲ διὰ ἰσχυρῶς ξηραινόντων καὶ καθαιρόντων , καθαροὺς καὶ ξηροὺς γίνεσθαι · ἔτι δὲ τοὺς μὲν κόλπους τὴν μὲν εἰρημένην ἐπίδεσιν ἰᾶσθαι , τὰ δὲ ἀφιστάμενα μηδὲ ἄλλως τοῖς ἰωμένοις ὑπηρετοῦσαι , ὑπ’ αὐτῶν τὴν ἐπίδεσιν παραλαμβάνομεν . Ἀσκληπιάδης δὲ ἐπὶ τῆς ἐπιδέσεως ἀκούων τούτων , ὧν δὲ ἂν ἀποστῇ τὰ ἐναντία τὴν ὅλην διάνοιαν εἶναι βούλεται . ἂν δὲ ἐπιδεῖν ἐν σχήματι , ἐν ᾧ μήτε ἀπόσφιγξις μήτε ἀπόστασις ἔσται , τοῦτο δ’ ἐστὶν ἅπαν κατὰ φύσιν . ἐφ’ ὧν δὲ ἂν ἡ ἐπίδεσις ἀποστῇ , ἐπὶ τούτων τἀναντία πρᾶττε , τουτέστιν ἐν τῷ ἐναντίῳ σχήματι τὴν ἐπίδεσιν ποιοῦ . καὶ γράφει κατὰ λέξιν οὕτως · ἐν ᾧ σχήματι τοῦ μέρους ἐπιτιθέντος σχήματος ἐπίδεσμος ἀποστῇ , τῷ ἐναντίῳ τούτῳ σχήματι τὴν ἐπίδεσιν ποιοῦ . οἷον ἐκτεταμένου τοῦ ἀγκῶνος , ἐπειδὰν ὁ βραχίων καταδεθῇ , ὁ ἐπίδεσμος οὐ μένει , ἀλλ’ ἀφίσταται , τοὐναντίον σχῆμα τῇ ἐκτάσει κατασκευάσας · ἐπεὶ δὲ τουτέστι κάμψας τὸν ἀγκῶνα ἐπίδει πάλιν . ἐπεὶ κατὰ φύσιν μὲν σχῆμα τοῖς σκέλεσίν ἐστι τὸ ἐκτεταμένον , ἐὰν καὶ κεκαμμένων τῶν σκελῶν ἐπιδήσας ἐκτεῖναι κελεύσῃς , μεταβάντων τῶν μυῶν εἰς ἄλλους τόπους ὁ ἐπίδεσμος ἀποστήσεται ἀπ’ ἐκείνων , ἀφ’ ὧν μύες ἀπεχώρησαν , τὸ ἐναντίον σχῆμα τοῦ κατακεκαμμένου ποιήσας , ἐπειδὴ τουτέστιν ὁ ἐκτείνας τὰ σκέλη ἀποδεῖν , ὅπερ καὶ κεῖσθαι μέλλει σχήματι . καὶ ταῦτα μέν σοι κατὰ τοῦ Ἀσκληπιάδους · ἐμοὶ δὲ καιρὸς ἤδη μεταβαίνειν ἐφ’ ἑτέραν ῥῆσιν .
Lemmas: ἀναλαμβάνω δέ ἤ κεῖμαι ἐν σχῆμα ἄπονος ὁ κατά φύσις . ὅς δέ ἄν ἀφίστημι ἐναντίος . οὐ ἄλλος μέντοι ὁ ἄπονος εἰμί , ἄλλος δέ ὁ κατά φύσις , ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός συμβαίνω ἀμφότερος κατά φύσις τε εἰμί καί ἄπονος . τίς εἰμί οὗτος λέγω μέν καί ἐν ὁ περί ἀγμός ἱκανός ὑπό αὐτός , δηλόω δέ καί νῦν ἐπί προήκω ὁ βιβλίον . ὅς δέ ἄν ἀφίστημι ἐναντίος . τις μέν γράφω , ὅς δέ ἄν μή ἀφίστημι , προστίθημι ἀπόφασις ὁ μή , καί φημί ὅς μή ἀφίστημι τις ὁ προλέγω κατά λόγος ὁ ἐπίδεσις , ὅς δέ ἄν ἀφίστημι ὁ ἐναντίος . τοίνυν ὁ προλέγω εἰμί ἄρχω μέν ἀπό ὁ ὑγιής , τελευτάω δέ ἐπί ὁ ἐκλύω ὁ πίεσις . ὁ ἐναντίος ἄρχω μέν ἀπό ὁ ἑλκόω καί κατάγνυμι , ἀναβαίνω δέ πρός ὁ κάτω χώρα ἐκλύω ὁ ἐπίδεσις . ὅσος δέ ἄνευ ὁ ἀπόφασις γράφω ὁ λέξις ἐξηγέομαι , φημί κελεύω αὐτός ὅς δέ ἄν ἀφίστημι προσστέλλω , βούλομαι παρά φύσις ἤ καί συμβαίνω ὁ λέγω τρόπος ὁ ἐπίδεσις ὑπαλλάσσω . καί ὅτι μέν οὖν ὁ καλός συμφύω διΐστημι βούλομαι , κατά ὅστις τρόπος ἀλλήλων συνέρχομαι μή προσήκω , ἐναντίος τρόπος δέω , πρόδηλος εἰμί . καί μέντοι μέν ὅτι πολύς ὁ μέγας τραῦμα , ἐπί ὅς ὁ βάθος ἀκόλλητος μένω ὁ δέρμα κολλάω ἤ συνέρχομαι ἀλλήλων ἐνδιπλόω ὁ χεῖλος . κάταγμα δέ ὅτι οὗτος ἀπό ὅς κλίνω πρός ὁ βάθος ὁ πέρας ὁ κατάγνυμι , ἀνάλογος ὁ ἐπί ὁ δέρμα χεῖλος ἀφίστημι δέω ὁ συνέρχομαι καί οὗτος πρόδηλος πᾶς . καί μέντοι καί ὅτι κατά ἐκεῖνος ὁ ὀστέον συμβαίνω ὁ λέγω , ὅσος καί ἐν οὗτος κοιλότης ἐντός ἑαυτοῦ ἤ σῆραγξ ἀξιόλογος ἔχω καί γιγνώσκω αὐτός κατά ἑαυτοῦ χρήσιμος οὗτος , ὡς δέ κακός λέγω νῦν μέμφομαι ἄν τις . ὁ γάρ πρόκειμαι λέξις συμφωνία οὐδείς ἔχω . γράφω γάρ ἐν αὐτός , ὅς δέ ἄν ἀφίστημι ὁ ἐναντίος . οὐ αὐτός δέ σημαίνω πρός ὁ , ὅς δέ ἄν ἀφίστημι καί πρός ὁ ὅς δέ ἀφίστημι ἐθέλω λέξις . χρή οὖν αὐτός , ὥσπερ ὁ πρότερος ὁ ἀπόφασις προστίθημι ὁ ἀφίστημι ὁ λέξις ὁμολογέω . ἐργάζομαι ὁ σφέτερος δόξα οὕτως αὐτός μεταγράφω αὐτός ἐξηγέομαι καθώς βούλομαι . γράφω δέ ὡς νῦν γράφω , ὁ ἐξήγησις ἀλλότριος ποιέω . ﻿ μή τοίνυν ἐν ὁ πρόκειμαι λέξις σύ περί ὅς ἀφίστημι βούλομαι διδάσκω . λέγω γάρ περί οὗτος ἐφεξῆς . ἀλλά περί ὁ ἀφίστημι , οὐδέπω ἀφίστημι τέλειος ἤ καί τέλειος μέν ἀφίστημι , οὐ μήν εἰς κόλπος γε μεθίστημι ἤδη . δέω γάρ οὗτος πρῶτος μέν ὁ ἀνώδυνος καί πέσσω ὁ διαπυίσκω ἀγωγή . ἐπεί δέ ἄν ἐκπυέω στόμωσις εἰς ἔκκρισις , εἶτα ἐφεξῆς εἰ τις φλεγμονή ἐν ὁ περιέχω ὁ ἐκκρίνω ὑγρός ὑπολείπω , αὐτός ἐξιάομαι καί μετά οὗτος , ὡς φημί , ἀντιξηραίνω τε καί σαρκόω , ἔπειτα οὕτως κολλάω καταλείπω αὐτός μόνος ὁ κόλπος μηδείς ζεύγνυμι πάθημα αὐτός . μήτε οὖν φλεγμονή μήτε ῥύπος μήτε ὑγρότης περισσός μήτε ἔνδεια σάρξ . οὐδείς οὖν θαυμαστός , εἰ ἐναντίος συμβουλεύω πράσσω ἐπί ὁ ἀφίστημι . ὅστις γάρ ὁμιλέω μή κατά ὁ πάρεργον ὁ ἔργον ὁ τέχνη , οἶδα ἐπί ὁ πέσσω δύναμαι ἀπόστασις οὔτε ἐκκρίνω τις ὁ διαπυΐσκω χυμός ἀσύμφορος . ἀγαθός τε γάρ ταχύς ἔνδον αὐτός μένω συμβάλλω ὁ λοιπός , οὐδέ ὅλος ἐπίδεσις χρῄζω ὁ πάσχω , ὅσος ἐπί ὁ πάθος . παραλαμβάνω γάρ ἐπί αὐτός ἐπίδεσις , οὐ ὡς αὐτός δύναμαι θεραπεύω , ἀλλά ὡς ὁ θεραπεύω ὑπηρετέω . διαφέρω τοίνυν ὁ ὁ ἀφίστημι θεραπεία ὁ ὁ κόλπος ὅλος · ὁ γειτνιάω μέν γάρ οὐδείς ὑγρός ἐκρέω ἄχρι περ ἄν πέσσω συμφέρω , ὁ κόλπος δέ ἐκκρίνω πάντως , μηδείς ἔνδον ὑπολείπω καί οὗτος μέν μηδείς ὅλος εἰμί στόμιον , ἐπί δέ ὁ κόλπος εἰμί τε καί ἀνοίγνυμι καί οὗτος μέν ἀφίστημι διά κατάπλασμα ὑγραίνω τε καί θερμαίνω πέσσω . ὁ κόλπος δέ διά ἰσχυρός ξηραίνω καί καθαίρω , καθαρός καί ξηρός γίγνομαι · ἔτι δέ ὁ μέν κόλπος ὁ μέν λέγω ἐπίδεσις ἰάομαι , ὁ δέ ἀφίστημι μηδέ ἄλλος ὁ ἰάομαι ὑπηρετέω , ὑπό αὐτός ὁ ἐπίδεσις παραλαμβάνω . Ἀσκληπιάδης δέ ἐπί ὁ ἐπίδεσις ἀκούω οὗτος , ὅς δέ ἄν ἀφίστημι ὁ ἐναντίος ὁ ὅλος διάνοια εἰμί βούλομαι . ἐάν δέ ἐφοράω ἐν σχῆμα , ἐν ὅς μήτε ἀπόσφιγξις μήτε ἀπόστασις εἰμί , οὗτος δέ εἰμί ἅπας κατά φύσις . ἐπί ὅς δέ ἄν ὁ ἐπίδεσις ἀφίστημι , ἐπί οὗτος ἐναντίος πράσσω , τουτέστι ἐν ὁ ἐναντίος σχῆμα ὁ ἐπίδεσις ποιέω . καί γράφω κατά λέξις οὕτως · ἐν ὅς σχῆμα ὁ μέρος ἐπιτίθημι σχῆμα ἐπίδεσμος ἀφίστημι , ὁ ἐναντίος οὗτος σχῆμα ὁ ἐπίδεσις ποιέω . οἷος ἐκτείνω ὁ ἀγκών , ἐπειδάν ὁ βραχίων καταδέω , ὁ ἐπίδεσμος οὐ μένω , ἀλλά ἀφίστημι , ἐναντίος σχῆμα ὁ ἔκτασις κατασκευάζω · ἐπεί δέ τουτέστι κάμπτω ὁ ἀγκών ἐπιδέω πάλιν . ἐπεί κατά φύσις μέν σχῆμα ὁ σκέλος εἰμί ὁ ἐκτείνω , ἐάν καί κάπτω ὁ σκέλος ἐπιδέω ἐκτείνω κελεύω , μεταβαίνω ὁ μῦς εἰς ἄλλος τόπος ὁ ἐπίδεσμος ἀφίστημι ἀπό ἐκεῖνος , ἀπό ὅς μῦς ἀποχωρέω , ὁ ἐναντίος σχῆμα ὁ κατακάπτω ποιέω , ἐπειδή τουτέστι ὁ ἐκτείνω ὁ σκέλος ἀποδέω , ὅς καί κεῖμαι μέλλω σχῆμα . καί οὗτος μέν σύ κατά ὁ Ἀσκληπιάδης · ἐγώ δέ καιρός ἤδη μεταβαίνω ἐπί ἕτερος ῥῆσις .