galenus.in-hippocratis-librum-de-officina-medici-commentarii-iii 1.13
Οὑτωσὶ δὲ τὸ μὲν χειριζόμενον ἐναντίον τῇ αὐγῇ , τὸν δὲ χειρίζοντα ἐναντίον τῷ χειριζομένῳ πλὴν ὥστε μὴ ἐπισκοτάζειν . Ἐχρῆν γὰρ ὡδί πως ἑρμηνεύεσθαι τὴν ὅλην διάνοιαν ὑπ’ αὐτοῦ . τὰ δὲ πρὸς αὐγὴν ἐκ τῶν παρεούσων , ἐκ τῶν συμφερουσῶν αὐγέων πρὸς τὴν λαμπρότητα τρέπειν τὸ χειριζόμενον . οὐ μὴν ἂν καθαράν γε καὶ ἀνεπισκότητον φυλάττειν χρὴ τὴν αὐγὴν , ἀλλ’ ἐν οἷς λαθεῖν ἂν ἢ ὁρᾷν αἰσχρὸν ἑαυτὸν οὕτως σχηματίζειν , ὡς τοὺς μὲν ὅλως πάντας ἀφαιρεῖσθαι τῆς θέας τῶν χειριζομένων μορίων , ἑαυτῷ δὲ κατὰ μηδὲν ἐπισκοτεῖν . ἡ μὲν δὴ διάνοια τῆς ὅλης ῥήσεώς ἐστι τοιαύτη . τάχα δέ τις ἀκοῦσαι ποθεῖ σαφῶς τὴν ἀπόθεσιν , ἣν βούλεται λαβεῖν ὁ ἰατρὸς τοὺς περιεστῶτας . ἴσως μὲν οὖν ἐνίων χειρουργιῶν τὸ ἀκριβὲς , οὐδὲ διδάξαι βουλήσεταί ποτε τῶν παρόντων τινὰς οὐκ ἀξίους ὄντας αὐτὸ μαθεῖν . οὐ μὴν ἀλλὰ τούς γε τῶν χειριζομένων οἰκείους , ἐνίοτε βουλομένους μὴ τέμνειν , ὅσα περ τέμνει σώματα , δεόμενα δηλονότι τῆς τοιαύτης χειρουργίας . ἀνιῶνται γὰρ ἅμα καὶ ἀγανακτοῦσι πρὸς τὸν ἰατρὸν , ὡς δήμιον . ἀλλὰ καὶ ὄρχιν σεσηπότα πολλάκις ἀναγκαῖον ἐγένετο τελέως ἐκκόψαι καὶ νεῦρον διαταμεῖν ὅλον ἐγκάρσιον , ἕνεκα τοῦ μὴ σπασθῆναι τὸν ἄνθρωπον . ἔνιοι δὲ τῶν ἰδιωτῶν οὐδὲ πύου πάθος ὑπομένουσι θεάσασθαι , τινὲς δὲ ἐπιτρέπουσιν ὅλως ἀνοῖξαι σῶμα πύου χωρίου , ἐφ’ ὧν ὁ ἰατρὸς τῶν οὐ καταμανθάνων οἷς τὸν πεπονθότα τόπον ἔτεμνεν ἀφθόνως καὶ πᾶν ἐξέκρινε τὸ πῦον · ἀλλὰ διὰ δειλίαν τῶν καμνόντων ἐνίοτε τοῦθ’ ἡμῖν πράττεται . εἰσὶ γάρ τινες οὕτω δειλοὶ πρὸς τὰς χειρουργίας , ὡς λειποψυχεῖν πρὶν τμηθῆναι διὰ τὴν τῆς ὀδύνης προσδοκίαν . ἐπὶ τούτων ἀξιοπίστως χρὴ περὶ μὲν τῆς χειρουργίας λέγειν αὔριον σκέψασθαι , κατὰ δὲ τὸ παρὸν ἐᾷν . νῦν δὲ καταντλεῖν ὕδατι ἢ πυριᾷν σπόγγοις , ὡς παρασκευάζοντα τὸ μόριον εἰς ἐπίθεσιν καταπλάσματος ἢ φαρμάκου , κἀν τούτῳ μὴ προσδοκῶντα τὸν δειλὸν ἄνθρωπον τέμνειν . ἐν μὲν δὴ τοῖς τοιούτοις ὁ μὲν ἰατρὸς ἐπισκοπήσει θεάσασθαι τοῖς παροῦσιν ἕνεκα τοῦ λαθεῖν . ἐν ἄλλοις δὲ διὰ τὴν αἰδὼ τοῦ κάμνοντος , ἐπειδὴ περὶ πολλοῦ ποιῆται μὴ βλέπεσθαι τοῖς πολλοῖς ἣν ἔχει διάθεσιν ἤτοι κατὰ ἕδραν ἢ ἐν τοῖς αἰδοίοις . ταῦτα γάρ ἐστιν ἃ βούλονται οἱ πάσχοντες λανθάνειν · ἐν εἴδει δὲ τῶν γυναικῶν καὶ κατὰ τὰς πυγὰς καὶ τὸ στῆθος , τισὶ δὲ καὶ κατὰ τὴν γαστέρα καὶ πολὺ δὴ μᾶλλον ἔτι κατὰ τὸ καλούμενον ἐφήβαιον . ἐγκαλῶν δέ τις ἐνταῦθα αὐτὸν Ἱπποκράτην γελοίως αὐτὸν ἔφη τοῦτο γεγραφέναι . τοῖς γὰρ αἱρουμένοις μὴ ὀφθῆναι τὰ τοιαῦτα μόρια χειριζόμενα , πάρεστιν ἐκβαλλόμενον τοῦ οἴκου τοὺς ἔνδον ὄντας ἅπαντας ἐπιστρέψαι μόνῳ τῷ ἰατρῷ τὸ ἔργον ἢ καί τινος ἑνὸς ἢ δυοῖν τῶν οἰκειοτάτων παρόντων . ἀλλὰ ταῦτα λέγων οὐ πεπείραται πολλῶν αἰδουμένων , ὥσπερ ὀφθῆναι τοῖς παροῦσι τὰς διαθέσεις αὐτῶν , οὕτω καὶ κωλῦσαι τῆς θέας ἐνίους καὶ χωρίζεσθαι σκευάσαι . πολλάκις δὲ κἂν κελεύωσι χωρίζεσθαί τινας φιλονεικοῦντες ἢ περιεργαζόμενοι καὶ πολυπραγμονοῦντες ἐπίστασθαι τὰ τοῦ κάμνοντος ἔνιοι τῶν οἰκείων ἢ φίλων ἀναιδῶς παραμένουσιν . ἐν τοῖς τοιούτοις οὖν καιροῖς χαρίζεσθαι χρὴ τῷ κάμνοντι τὸν ἰατρὸν ἄλυπον χάριν ὑποσχέσθαι τε κατὰ μόνας αὐτὸν καὶ μηδενὸς ἀκούσαντος , οὕτω ποιήσασθαι τὴν χειρουργίαν , ὡς λαθεῖν τοὺς πολλούς . δύναται γὰρ , ὡς ἔφην , ἐν τῷ καταντλεῖν ὕδωρ ἢ διὰ σπόγγων πυριᾷν , ὡς μηδέπω μέλλων ἐνεργεῖν , ἐξαίφνης ἀνύσαι τὸ ἔργον , ἀλλ’ ἔτι πραττόντων τῶν πολυπραγμονούντων θεάσασθαι . τὰ μὲν δὴ τοιαῦτα τῶν ἀμφισβητημάτων ἔξωθέν ἐστι τῶν τῆς ἰατρικῆς θεωρημάτων . ἡμεῖς δὲ ἐξ ἀκολουθίας ἢ καὶ διὰ τὴν ἀντιλογίαν τῶν ἐπηρεαζόντων , ἀναγκαζόμεθα μνημονεύειν αὐτῶν . ἐπὶ δὲ τὰ συνεχῆ τοῖς προειρημένοις ἤδη μετιέναι καιρός .
Lemmas: οὕτως δέ ὁ μέν χειρίζω ἐναντίος ὁ αὐγή , ὁ δέ χειρίζω ἐναντίος ὁ χειρίζω πλήν ὥστε μή ἐπισκοτάζω . χρή γάρ ὡδί πως ἑρμηνεύω ὁ ὅλος διάνοια ὑπό αὐτός . ὁ δέ πρός αὐγή ἐκ ὁ πήρεουσος , ἐκ ὁ συμφέρω αὐγή πρός ὁ λαμπρότης τρέπω ὁ χειρίζω . οὐ μήν ἄν καθαρός γε καί ἀνεπισκότητος φυλάσσω χρή ὁ αὐγή , ἀλλά ἐν ὅς λανθάνω ἄν ἤ ὁράω αἰσχρός ἑαυτοῦ οὕτως σχηματίζω , ὡς ὁ μέν ὅλος πᾶς ἀφαιρέω ὁ θέα ὁ χειρίζω μόριον , ἑαυτοῦ δέ κατά μηδείς ἐπισκοτέω . ὁ μέν δή διάνοια ὁ ὅλος ῥῆσις εἰμί τοιοῦτος . τάχα δέ τις ἀκούω ποθέω σαφής ὁ ἀπόθεσις , ὅς βούλομαι λαμβάνω ὁ ἰατρός ὁ περιίστημι . ἴσως μέν οὖν ἔνιοι χειρουργία ὁ ἀκριβής , οὐδέ διδάσκω βούλομαι ποτέ ὁ πάρειμι τις οὐ ἄξιος εἰμί αὐτός μανθάνω . οὐ μήν ἀλλά ὁ γε ὁ χειρίζω οἰκεῖος , ἐνίοτε βούλομαι μή τέμνω , ὅσος περ τέμνω σῶμα , δέω δηλονότι ὁ τοιοῦτος χειρουργία . ἀνιάω γάρ ἅμα καί ἀγανακτέω πρός ὁ ἰατρός , ὡς δήμιος . ἀλλά καί ὄρχις σήπω πολλάκις ἀναγκαῖος γίγνομαι τέλειος ἐκκόπτω καί νεῦρον διατέμνω ὅλος ἐγκάρσιος , ἕνεκα ὁ μή σπάω ὁ ἄνθρωπος . ἔνιοι δέ ὁ ἰδιώτης οὐδέ πύον πάθος ὑπομένω θεάομαι , τις δέ ἐπιτρέπω ὅλος ἀνοίγνυμι σῶμα πύον χωρίον , ἐπί ὅς ὁ ἰατρός ὁ οὐ καταμανθάνω ὅς ὁ πάσχω τόπος τέμνω ἄφθονος καί πᾶς ἐκκρίνω ὁ πυός · ἀλλά διά δειλία ὁ κάμνω ἐνίοτε οὗτος ἐγώ πράσσω . εἰμί γάρ τις οὕτως δειλός πρός ὁ χειρουργία , ὡς λιποψυχέω πρίν τέμνω διά ὁ ὁ ὀδύνη προσδοκία . ἐπί οὗτος ἀξιόπιστος χρή περί μέν ὁ χειρουργία λέγω αὔριον σκοπέω , κατά δέ ὁ πάρειμι ἐάω . νῦν δέ καταντλέω ὕδωρ ἤ πυριάω σπόγγος , ὡς παρασκευάζω ὁ μόριον εἰς ἐπίθεσις κατάπλασμα ἤ φάρμακον , ἐν οὗτος μή προσδοκάω ὁ δειλός ἄνθρωπος τέμνω . ἐν μέν δή ὁ τοιοῦτος ὁ μέν ἰατρός ἐπισκοπέω θεάομαι ὁ πάρειμι ἕνεκα ὁ λανθάνω . ἐν ἄλλος δέ διά ὁ αἰδώς ὁ κάμνω , ἐπειδή περί πολύς ποιέω μή βλέπω ὁ πολύς ὅς ἔχω διάθεσις ἤτοι κατά ἕδρα ἤ ἐν ὁ αἰδοῖον . οὗτος γάρ εἰμί ὅς βούλομαι ὁ πάσχω λανθάνω · ἐν εἶδος δέ ὁ γυνή καί κατά ὁ πυγή καί ὁ στῆθος , τις δέ καί κατά ὁ γαστήρ καί πολύς δή μάλα ἔτι κατά ὁ καλέω ἐφήβαιον . ἐγκαλέω δέ τις ἐνταῦθα αὐτός Ἱπποκράτης γέλοιος αὐτός φημί οὗτος γράφω . ὁ γάρ αἱρέω μή ὁράω ὁ τοιοῦτος μόριον χειρίζω , πάρειμι ἐκβάλλω ὁ οἶκος ὁ ἔνδον εἰμί ἅπας ἐπιστρέφω μόνος ὁ ἰατρός ὁ ἔργον ἤ καί τις εἷς ἤ δύο ὁ οἰκεῖος πάρειμι . ἀλλά οὗτος λέγω οὐ πειράω πολύς αἰδέομαι , ὥσπερ ὁράω ὁ πάρειμι ὁ διάθεσις αὐτός , οὕτως καί κωλύω ὁ θέα ἔνιοι καί χωρίζω σκευάζω . πολλάκις δέ ἐάν κελεύω χωρίζω τις φιλονεικέω ἤ περιεργάζομαι καί πολυπραγμονέω ἐπίσταμαι ὁ ὁ κάμνω ἔνιοι ὁ οἰκεῖος ἤ φίλος ἀναιδής παραμένω . ἐν ὁ τοιοῦτος οὖν καιρός χαρίζω χρή ὁ κάμνω ὁ ἰατρός ἄλυπος χάρις ὑπισχνέομαι τε κατά μόνος αὐτός καί μηδείς ἀκούω , οὕτως ποιέω ὁ χειρουργία , ὡς λανθάνω ὁ πολύς . δύναμαι γάρ , ὡς φημί , ἐν ὁ καταντλέω ὕδωρ ἤ διά σπόγγος πυριάω , ὡς μηδέπω μέλλω ἐνεργέω , ἐξαίφνης ἀνύω ὁ ἔργον , ἀλλά ἔτι πράσσω ὁ πολυπραγμονέω θεάομαι . ὁ μέν δή τοιοῦτος ὁ ἀμφισβήτημα ἔξωθεν εἰμί ὁ ὁ ἰατρικός θεώρημα . ἐγώ δέ ἐκ ἀκολουθία ἤ καί διά ὁ ἀντιλογία ὁ ἐπηρεάζω , ἀναγκάζω μνημονεύω αὐτός . ἐπί δέ ὁ συνεχής ὁ προλέγω ἤδη μεθίημι καιρός .