galenus.in-hippocratis-librum-de-officina-medici-commentarii-iii 3.19
Σπλῆνα παντὶ τῷ σκέλει ἢ ἡμίσει , ἐς τὸ πάθος δὲ βλέπειν καὶ τἄλλα ὅσα βλάπτει δῆλα . Ὡς ἀνεγνωκόσι τὸ περὶ ἀγμῶν καὶ ἄρθρων διαλέγεται , κατὰ τοὺς τοιούτους λόγους , ἐν οἷς τὸ δῆλον ἰδιώτῃ δῆλον εἶναι λέγει . τινὰ μέν ἐστιν οὕτω δῆλα παντὶ τῷ γένει ἔχοντα καθάπερ καὶ τὰ πρὸ ταύτης ῥήσεως εἰρημένα . καὶ γὰρ μαλθακῶς καὶ ὁμαλῶς δεῖν κεῖσθαι τὸ κατεαγὸς ἅπαντες νοοῦσιν , οὐ μὴν ἅτε βλάπτεσθαι σωλῆνας τίθεσθαι μὴ προακηκοότες περὶ αὐτοῦ κατ’ ἐκείνην ἔγραψε τὴν ῥῆσιν , ἧς ἡ ἀρχὴ ἐν τῷ περὶ ἀγμῶν . περὶ γὰρ τῶν σωλήνων τῶν ὑποτιθεμένων εἰς τὰ σκέλεα τὰ κατεαγότα ἀπορέω ὅ τι συμβουλεύσω . καὶ διότι γε εὐλόγως ἀπορεῖ διεξέρχεται καὶ πάλιν ἐν ταὐτῷ βιβλίῳ καθ’ ἑτέραν ῥῆσιν , ἦς ἡ ἀρχή · σωλῆνα δὲ ἢν μὲν τις ὑπ’ αὐτὸν τὸν μηρὸν ὑποθείη καὶ διελθὼν πολλὰ , κατὰ τὴν τελευτὴν τῆς ῥήσεως ἔφη . εἰ οὖν διαμπερὲς εἴη , ποιητέος ὁ σωλὴν ἢ οὐ ποιητέος . ὁ δὲ λόγος οὕτως βούλεται , μήτε ἀναγκαίαν χρείαν εἶναι τοῦ σωλῆνος · εἰ μέντοι τις βούλοιτο χρῆσθαι , μέχρι τοῦ βουβῶνος ὑποτιθέναι ἅπαντι τῷ σκέλει , μὴ μέχρι τοῦ γόνατος . ἐξ ἐκείνων οὖν ἐγένετο δῆλον ἡμῖν καὶ τὸ νῦν εἰρημένον , οὐκοῦν αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ δῆλον . ὅσον γὰρ ἐπὶ τῇ λέξει ἢ δυνατὸν καὶ ἀκοῦσαι τὴν φωνὴν , ὡς διαζευκτικὸν εἰρῆσθαι σύνδεσμον . ἀλλ’ ἐκεῖνον ἐνοήσαμεν ἀν’ ἀποφάσεως αὐτὴν τετάχθαι . βούλεται γὰρ ἅπαντι τῷ σκέλει οὕτως ἡμᾶς τὸν σωλῆνα χωρὶς βλάβης ὑποβάλλεσθαι , καθάπερ Ὅμηρος ἔφη · Βούλομ’ ἐγὼ λαὸν σόον ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι . ὁ Θουκυδίδης δέ · κρύσταλλός τε γὰρ ἐπερέου . σκοπεῖσθαι δέ φησι , χρῆναι καὶ τὸ πάθος , οὖ χάριν ὁ σωλὴν περιλαμβάνεται καὶ ὅσα βλάπτειν πέφυκε . τὸ μὲν οὖν πάθος ἐστὶν ἰσχυρὸν σύντριμμα τῶν κατὰ τὸ σκέλος ὀστῶν ἀκριβῶς ἀκινήτου δεομένου τοῦ σκέλους τὴν ἴασιν . ὁ γὰρ σωλὴν ἐπαινεῖται πρός τινων , ὡς ἐν ἐκείνοις τοῖς καιροῖς χρήσιμος ἐσόμενος , ἐν οἶς ἀπὸ τῆς στρωμνῆς ὁ πεπονθὼς ἐπανίσταται . καὶ ὅτι γε αὖ εἰσιν οὗτοι , καθ’ οὓς ἤτοι γε ἀποπατῆσαι δεόμενος ἤτοι σκληρὸν τῆς στρωμνῆς μὴ φέρων , ἀπολείπει τὴν προτέραν , ἐφ’ ἑτέραν στρωμνὴν ἄρτι μετακομιζόμενος , αὐτὸς ἐδήλωσεν ἐν τῷ περὶ ἀγμῶν . ἐδήλωσε καὶ ὅτι μέχρι τοῦ γόνατος ὁ σωλὴν γινόμενος οὔτε κωλύει κινεῖσθαι τὸ σκέλος , ἀσηρής τέ ἐστι καὶ θλίβει πολλάκις . ἀποβλέποντα δέ σε πρός γε τὸ πάθος , οὖ χάριν ὁ σωλὴν παραλαμβάνεται καὶ πρὸς τὰς βλάβας ἃς ἐργάζεται , ποτὲ μὲν αἱρεῖσθαι τὸν σωλῆνα κελεύει , ποτὲ δὲ οὔ . ἐὰν μὲν γὰρ αἱ ἐξ αὐτοῦ βλάβαι μείζους ὦσι τῆς ὠφελείας , φευκτέος ὁ σωλὴν , ἐὰν δὲ ὑπερβάλλῃ ἡ ὠφέλεια παντὶ τῷ σκέλει , μὴ μέντοι τοῦ γόνατος .
Lemmas: σπλήν πᾶς ὁ σκέλος ἤ ἥμισυς , εἰς ὁ πάθος δέ βλέπω καί ἄλλος ὅσος βλάπτω δῆλος . ὡς ἀναγιγνώσκω ὁ περί ἀγμός καί ἄρθρον διαλέγω , κατά ὁ τοιοῦτος λόγος , ἐν ὅς ὁ δῆλος ἰδιώτης δῆλος εἰμί λέγω . τις μέν εἰμί οὕτως δῆλος πᾶς ὁ γένος ἔχω καθά καί ὁ πρό οὗτος ῥῆσις λέγω . καί γάρ μαλθακός καί ὁμαλής δέω κεῖμαι ὁ κατάγνυμι ἅπας νοέω , οὐ μήν ἅτε βλάπτω σωλήν τίθημι μή προακούω περί αὐτός κατά ἐκεῖνος γράφω ὁ ῥῆσις , ὅς ὁ ἀρχή ἐν ὁ περί ἀγμός . περί γάρ ὁ σωλήν ὁ ὑποτίθημι εἰς ὁ σκέλος ὁ κατάγνυμι ἀφοράω ὅς τις συμβουλεύω . καί διότι γε εὔλογος ἀπορέω διεξέρχομαι καί πάλιν ἐν αὐτός βιβλίον κατά ἕτερος ῥῆσις , ὅς ὁ ἀρχή · σωλήν δέ ἐάν μέν τις ὑπό αὐτός ὁ μηρός ὑποτίθημι καί διέρχομαι πολύς , κατά ὁ τελευτή ὁ ῥῆσις φημί . εἰ οὖν διαμπερές εἰμί , ποιητέος ὁ σωλήν ἤ οὐ ποιητέος . ὁ δέ λόγος οὕτως βούλομαι , μήτε ἀναγκαῖος χρεία εἰμί ὁ σωλήν · εἰ μέντοι τις βούλομαι χράω , μέχρι ὁ βουβών ὑποτίθημι ἅπας ὁ σκέλος , μή μέχρι ὁ γόνυ . ἐκ ἐκεῖνος οὖν γίγνομαι δῆλος ἐγώ καί ὁ νῦν λέγω , οὐκοῦν αὐτός κατά ἑαυτοῦ δῆλος . ὅσος γάρ ἐπί ὁ λέξις ἤ δυνατός καί ἀκούω ὁ φωνή , ὡς διαζευκτικός λέγω σύνδεσμος . ἀλλά ἐκεῖνος νοέω ἀνά ἀπόφασις αὐτός τάσσω . βούλομαι γάρ ἅπας ὁ σκέλος οὕτως ἐγώ ὁ σωλήν χωρίς βλάβη ὑποβάλλω , καθά Ὅμηρος φημί · βούλομαι ἐγώ λαός σῶς εἰμί ἤ ἀπόλλυμι . ὁ Θουκυδίδης δέ · κρύσταλλος τε γάρ ἐπέρομαι . σκοπέω δέ φημί , χρή καί ὁ πάθος , ὅς χάριν ὁ σωλήν περιλαμβάνω καί ὅσος βλάπτω φύω . ὁ μέν οὖν πάθος εἰμί ἰσχυρός σύντριμμα ὁ κατά ὁ σκέλος ὀστέον ἀκριβής ἀκίνητος δέω ὁ σκέλος ὁ ἴασις . ὁ γάρ σωλήν ἐπαινέω πρός τις , ὡς ἐν ἐκεῖνος ὁ καιρός χρήσιμος εἰμί , ἐν ὄις ἀπό ὁ στρωμνή ὁ πάσχω ἐπανίστημι . καί ὅτι γε αὖ εἰμί οὗτος , κατά ὅς ἤτοι γε ἀποπατέω δέω ἤτοι σκληρός ὁ στρωμνή μή φέρω , ἀπολείπω ὁ πρότερος , ἐπί ἕτερος στρωμνή ἄρτι μετακομίζω , αὐτός δηλόω ἐν ὁ περί ἀγμός . δηλόω καί ὅτι μέχρι ὁ γόνυ ὁ σωλήν γίγνομαι οὔτε κωλύω κινέω ὁ σκέλος , ἀσηρής τε εἰμί καί θλίβω πολλάκις . ἀποβλέπω δέ σύ πρός γε ὁ πάθος , ὅς χάριν ὁ σωλήν παραλαμβάνω καί πρός ὁ βλάβη ὅς ἐργάζομαι , ποτέ μέν αἱρέω ὁ σωλήν κελεύω , ποτέ δέ οὐ . ἐάν μέν γάρ ὁ ἐκ αὐτός βλάβη μέγας εἰμί ὁ ὠφέλεια , φευκτέος ὁ σωλήν , ἐάν δέ ὑπερβάλλω ὁ ὠφέλεια πᾶς ὁ σκέλος , μή μέντοι ὁ γόνυ .