galenus.in-hippocratis-librum-de-officina-medici-commentarii-iii 3.37
Τὰ δὲ ἑρμάσματα καὶ ἀποστηρίγματα οἷον στήθεϊ , πλευρῇσι , κεφαλῇ καὶ τοῖσιν ἄλλοισιν ὅσα τοιαῦτα . τὰ μὲν σφυγμῶν ἕνεκεν , ὡς μὴ ἐνσείηται , τὰ δὲ καὶ τῶν διαστάσεων τῶν κατὰ τὰς ἁρμονίας . ἐν τοῖσι κατὰ τὴν κεφαλὴν ὀστέοισιν ἐρεισμάτων χάριν ἐπί τε βήχεων ἢ πταρμέων ἢ ἄλλης κινήσεως , οἷα τὰ κατὰ θώρακα καὶ κεφαλὴν ἀποστηρίγματα γίγνεται , τουτέων ἁπάντων αἱ αὐταὶ ξυμμετρίαι τῆς ἐπιδέσεως . ᾗ μὲν γὰρ τὰ σίνη μάλιστα πιέζειν , ὑποτιθέναι οὖν εἰρίον μαλθακὸν , ἁρμόζον τῷ πάθει , ἐπιδεῖν δὲ μὴ μᾶλλον πιεζεῦντα ἢ ὥστε τοὺς σφυγμοὺς μὴ ἐνσείεσθαι , τάς τε διαστάσιας τῶν ἁρμονιῶν ψαύειν τὰ ἔσχατα ἀλλήλων , μήτε ἀμφὶ τοῖσι πταρμοῖσι καὶ βηξὶν , ἀλλ’ ὥστε ἀποστήριγμα εἶναι καὶ μήτε ἀναγκάζηται μήτε ἐνσείηται . Ἐκ μὲν τοῦ μὴ κελεύειν αὐτὸν ἠρεῖσθαι ἢ πιέχθαι τὴν ἐπίδεσιν ἐπί τε παρεῤῥαμένων καὶ περιβαλλομένων ἔξωθεν , ὁμοίως εἰρηκέναι καὶ περὶ τῆς ἐπιδέσεως αὐτῆς , ἢν διὰ τῶν ὀθονίων ποιούμεθα , δῆλον ἦν τῆς ἑρμάζειν φωνῆς τὸ σημαινόμενον ἀπὸ τῶν ἑρμάτων εἰληφὼς , ὡς καὶ ὁ ποιητὴς μνημονεύων εἶπεν . ὑπὸ δ’ ᾔρεον ἕρματα νηῶν . ὡς οὐδὲν διαφέρων ἢ ἐρείσματα εἰπεῖν ἢ στηρίγματα . φαίνεται δὲ πολλάκις μὲν κεχρημένος τῷ ἑρμάζειν ἐπὶ τε τῶν ἐπιδέσμων καὶ σπληνῶν καὶ παρερμάτων , σημαίνων τό γε στηρίζειν . ἤκουσαν δὲ κατὰ πάσας τὰς ῥήσεις τοῦ ἑρμάζειν οἱ ἐξηγηταὶ ταὐτὸ σημαινόμενον , ὅπερ κἀκ τοῦ στηρίζεσθαι · ἀλλὰ νῦν γε φαίνεται γράψας ἐφεξῆς ἀλλήλων τὰς δύο φωνὰς , τήν τε τῶν ἑρμασμάτων καὶ τὴν τῶν στηριγμάτων , ἐνδείκνυσθαι διάφορον ἐξ αὐτῶν τι σημαίνεσθαι . μή τις οὖν ἑρμάσματα μὲν ὠνόμασε τὰ κατὰ τὴν ἐπίδεσιν αὐτῶν ἕνεκα τοῦ φυλάττεσθαι τὸ πεπονθὸς ἀκίνητον , ὑποβαλλόμενά τε καὶ περιβαλλόμενα οὐ μόνον πρὸς τὰς μὲν πρώτας ὑποδεσμίδας ἔχοντα καὶ ἄλλας τινὰς χρείας . ἀλλὰ καὶ τὴν τῶν ἑρμασμάτων , εἶθ’ ἑξῆς τοὺς σπλῆνας ἑρμάσματα καὶ αὐτοὺς ὄντας οὐ μόνον τοῦ κατάγματος , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐπιδέσμων , εἶτα τοὺς ἔξωθεν αὐτοῖς περιβαλλομένους ἐπιδέσμους κατὰ τοὺς νάρθηκας καὶ τὰ παρέρματα . πάντα γὰρ ταῦτα τοῦ κρατεῖν ἕνεκα τὰ ὑποβεβλημένα περιτιθέμενα τὴν τῶν ἑρμασμάτων ἔχει χρείαν οὐ πρὸς αὐτὰ μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰ κατάγματα . ἀποστηρίγματα δὲ δοκεῖ μοι λέγειν ὅσα χωρὶς ἐπιδέσεως ἔξωθεν ὅλῳ τῷ πεπονθότι μορίῳ παρατιθέμενα ἐκ δεξιῶν ἢ ἀριστερῶν ἢ κάτωθεν ἢ ἄνωθεν . ὀνομάζω δὲ νῦν ἄνωθέν τε καὶ κάτωθεν , ὡς κατὰ μῆκος ὅλου τοῦ σώματος . ἐν γὰρ τῇ κατὰ τὸ πάχος αὐτοῦ διατάσει τὰ μὲν ὑποστηρίγματα κάτω εἰσὶ , τὰ δὲ ἐπεμβλήματα πάντ’ ἄνωθεν ὁποῖ’ ἄττα . στηρίζεται δὲ τὸ μὲν ἄκρως ἐνίοτε περιϊστάμενον κάτωθεν , ὀρθὸν ἄνωθεν . κεφαλὴ δὲ προσκεφαλαίοις τέ τισι καὶ ὑπαυχενίοις ἐρίοις τε καὶ ῥάκεσι μαλακοῖς . καὶ σωλῆνες δὲ καὶ παρατιθέμενοι τοῖς κατεαγόσι σκέλεσιν ἑκατέρωθεν στηρίγματα ἂν εἴη . τὸ δ’ ἐντιθέμενον εἰς τὴν μασχάλην ἔριον στρογγύλον , ὅταν ἐκπεπτωκὸς τὸ κατ’ ὦμον ἄρθρον ἐμβαλλόμενον ἐπιδῶμεν , ἐγχωρεῖ προσαγορεύειν ἑρμάσματά τε καὶ στηρίγματα . διὰ τί δὲ ἐπιδεῖται καὶ αὐτὸ καθ’ ὅπερ τι μέρος γίγνεται τῆς ὅλης ἐπιδέσεως . ἕρματά γε μὴν ἔξωθεν ἐπιτιθέμενά τε καὶ παρατιθέμενα θώρακι καὶ κεφαλῇ στηρίγματα μᾶλλον , οὐχ ἑρμάσματα κλητέον . ἐπενοήθη δὲ ταῦτα τοῖς ἰατροῖς διὰ τὰς ἀναγκαίας κινήσεις τῶν μορίων , ἐνίας μὲν κατὰ φύσιν οὔσας , ὡς ἀναπνοὴν ἐπὶ τῶν κατὰ θώρακα σφυγμῶν καὶ μηνίγγων , ἐνίας δὲ παρὰ φύσιν , ὡς βῆχα καὶ πταρμὸν καὶ λυγμόν . ὅσοι δὲ ἐν τοῖς φλεγμαίνουσι μορίοις γίγνονται σφυγμοὶ καὶ προσέτι κατὰ τὰς κεφαλαλγίας τὰς σφοδρὰς ἐν ταῖς κατὰ τοὺς κροτάφους ἀρτηρίαις . καὶ παλμοὶ δὲ πολλάκις μὲν ἐφ’ ὑποχονδρίων γιγνόμενοι , ἔστι δ’ ὅτε δὴ καὶ κατ’ ἄλλα μόρια στηριγμάτων ἐδεήθη , καὶ τά γε στηρίγματα ταῦτα ποιητέον , ποτὲ μὲν αὐτὰ μόνα , ὡς ἐπὶ τῶν κατὰ τοὺς κροτάφους ἀρτηριῶν , ἐν κεφαλαλγίαις σφοδραῖς ἢ τῶν κατὰ ὑποχόνδρια παλμῶν ἢ τραυμάτων αἱμοῤῥαγίαν ἀπειλούντων , ἐνίοτε δὲ ἔριον ἐπιδέσμῳ περιλαμβάνοντες ἁπλῶς , καὶ χωρὶς δὲ ἐπιδέσμων ἐνίοτε στηρίζομεν . ἐρίῳ τε στηρίζομεν τὰ κατὰ θώρακά τε καὶ αὐχένα καὶ κεφαλὴν ὑπαυχενίοις τε μαλακοῖς καὶ σακκίοις κούφοις κέγχρον θερμὴν ἔχουσιν , ὅταν ἅμα πυριαθῆναί τε καὶ στηρίζεσθαι δέονται , μασχάλην δὲ καὶ νῦν ἐκπεσοῦσαν καὶ ἀνατεθεῖσαν τοῖς μαλακοῖς ἑρμάσμασιν ἐνίοτε στηρίζομεν . ἐπεμβληθεῖσι δ’ ἐνίοτε στηρίζομεν ἔξωθεν ἁπαλοῖς στηρίγμασι . κοινοῦ τοίνυν ὄντος σκοποῦ τοῖς ἰδίως ὀνομαζομένοις ἑρμάσμασι καὶ στηρίγμασιν ﻿ εἰκότως . οἵ τ’ ἐξηγησάμενοι τὸ βιβλίον ἓν ἐξ ἀμφοῖν οἴονται σημαίνεσθαι καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ πολλάκις ἀδιαφόρως χρώμεθα τοῖς ὀνόμασιν . ὁ δὲ κοινὸς σκοπός ἐστιν , ὃν ὀλίγον ἔμπροσθεν εἶπον , ὅπως ἐν ταῖς κινήσεσι μὴ σείηται τὰ μόρια . διαφορᾶς μέντοι τινὸς οὔσης ἰδικῆς , ἣν ἄρτι διῆλθον , ὅταν ἀκριβολογούμεθα , στηρίγματα μὲν ἐροῦμεν ὅσα τῆς ἐπιδέσεως ἔξωθέν ἐστιν , ἑρμάσματα δὲ τὰ κατ’ αὐτὴν ἐκείνην καὶ οὕτως διοριούμεθα , τὰ μὲν τοῖς ἀναγκαίως κινουμένοις μορίοις , ὧν ταῖς κινήσεσι παύειν οὐκ ἔστιν ἐφ’ ἡμῖν , στηρίγματα καλεῖσθαι , τὰ δὲ ἐν τοῖς ἀκινήτοις ἑρμάσματα . σκέλος μὲν γὰρ καὶ χεῖρα κινεῖν ἐφ’ ἡμῖν ἐστι , θώρακα δὲ καὶ μήνιγγας οὐκ ἐφ’ ἡμῖν . καὶ παλμὸς ἔν τινι μορίῳ γιγνόμενος οὐκ ἐφ’ ἡμῖν ἐστιν , ὥσπερ οὐδὲ βὴξ ἢ πταρμὸς ἢ λυγμὸς καὶ ὅ τι μάλιστα δυνατὸν ἀντέχειν αὐτοῖς ἐπὶ χρόνον ἱκανὸν , ὡς μὴ γίγνοιτο . βιάζεται γὰρ ὕστερον ὅταν ἰσχυρὰς σχῇ τὰς γεννώσας αἰτίας αὐτῆς καὶ μόνοις τοῖς καρτερικωτάτοις δυνατὸν ἀνδράσιν ἀντισχεῖν τε καὶ κωλύσαι τὴν γένεσιν αὐτῶν φαίνεται . καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Ἱπποκράτης ἔγραψε κατὰ τὴν προκειμένην ῥῆσιν ἐπὶ μὲν τῶν σφυγμῶν εἰπὼν , ὡς μὴ ἐνσείηται . καὶ προσέτι ἐπὶ τῆς κατὰ τὴν κεφαλὴν ἁρμονιῶν διαστάσεως τῷ τῶν ἑρμασμάτων ἐφεξῆς ὀνόματι κεχρημένος , ἐπὶ δὲ βηχῶν καὶ πταρμῶν καὶ ὅλως τῶν κατὰ τὴν κεφαλὴν καὶ θώρακα κινήσεων τῷ τῶν στηριγμάτων . ἡ μὲν οὖν τῶν ἁρμονιῶν διάστασις ἐπὶ κεφαλῆς ἐν ταῖς καλουμέναις ῥαφαῖς γίγνεται κυρίως μὲν ἁρμονιῶν ὀνομαζομένων , καθ’ ἃ ψαύει τὰ τῆς κεφαλῆς ἀλλήλων ὀστᾶ , κατὰ μεταφορὰν δὲ ῥαφῶν · ἥρμοσται γὰρ ἀκριβῶς ἀλλήλοις τὰ κατὰ τὸ κρανίον ὀστᾶ καὶ διὰ τοῦτο καθ’ ἁρμονίαν ἡ σύνθεσις αὐτῶν εἰκότως ἂν λέγοιτο γεγονέναι , καθ’ ὁμοιότητα δὲ τὴν πρὸς τὰ ῥαπτόμενα ῥάκη . ῥᾷον αὐτὰ τοίνυν ἐνίοτε διίστανται , καί ποτε καὶ ὀδύνην ἐπιφέρουσιν , ὅταν φλεγμαίνωσιν οἱ συνάπτοντες αὐτὸν τὸν περικράνιον ὑμένα τῇ σκληρᾷ μήνιγγι καὶ φλέβιά τινα μικρὰ συνεξερχόμενα κατὰ τὰς ῥαφὰς φλεγμαίνει πολλάκις , ἐφ’ ὦν διάθεσις ἡ κίνησις τῆς σκληρᾶς μήνιγγος ἐπιπιπτούσης τοῖς φλεγμαίνουσιν ὀδύνην ἐργάσεται . παραπλησίως δὲ καὶ κατά τινας φλεγμονὰς ἢ κινήσεις τῶν ἀρτηριῶν ἀλγηδόνας ἀποτελεῖ . καὶ δεῖται τὰ τοιαῦτα παθήματα συμμετρίας ἀκριβοῦς τῶν στηριγμάτων , ὅπως μήτε χαλαρὰ τοῖς πεπονθόσι μέρεσι προσπίπτοντα κινουμένῳ διασείηται ῥᾳδίως αὐτὰ καὶ διὰ τοῦτο πόνον ἐπάγει . μήτε αὖ πάλιν αὐτὰ τὰ στηρίγματα περαιτέρω τοῦ προσήκοντος ἐρηρεισμένα θλίβην ἐργαζόμενα παροξύνει τὰς ὀδύνας . ἡ δ’ αὐτὴ συμμετρία τῆς τῶν ἐπιδέσμων περιβολῆς εἴρηται πρόσθεν αὐτῷ καὶ κατ’ ἄλλα τινὰ πάθη προσηκόντως γίγνεσθαι τῆς καταγματικῆς ἡλικίας καὶ ἐπιδέσεως χρῄζοντα . καὶ διὰ τοῦτο ἔφη νῦν , τούτων δὲ αἱ αὐταὶ συμμετρίαι · τούτων δὲ λέγων τῶν νῦν εἰρημένων , αὐτὰς δὲ τοῖς προειρημένοις συμμετρίας εἶναι φάσκων , εἶτα καὶ τῶν συμμέτρων αὐτῶν ἀναμιμνήσκων ἐν οἶς φησιν · ᾗ μὲν γὰρ τὰ σίνη μάλιστα πιέζει , τουτέστιν ἔνθα εἰσί . τὸ γὰρ ᾗ νῦν ἀντ’ ἐπιῤῥήματος τοπικοῦ , διὸ καὶ δασύνειν αὐτὸ καὶ περισπᾷν χρή . καὶ τοῦτο δὲ τούτῳ τῷ πάθει συμφέρον ἐπιτιθέναι κελεύων τὸ ἁρμόζον ἢ στηρίζον δηλονότι τῇ περιβολῇ τοῦ ἐπιδέσμου ποιεῖσθαί φησι χρῆναι μὴ μᾶλλον πιέζοντος ἢ ὥστε τοὺς σφυγμοὺς μὴ ἐνσείεσθαι , ὅπερ ἐστὶν ὑπὸ στενοχωρίας κωλύεσθαι τὴν κίνησιν τῶν σφυζόντων , ὀδυνηρὸν γὰρ τοῦτο . πρὸς αὐτῷ δὲ καὶ ἄλλον ὅρον ἔθετο κατὰ τὰς διαστάσεις τῶν ῥαφῶν ἰδίως ὑπάρχοντα , καθ’ ὧν φησι , τάς τε διαστάσιας τῶν ἁρμονιῶν συμψαύειν τὰ ἔσχατα ἀλλήλων , ἔσχατα λέγων καθ’ ἃ μηκέτι μᾶλλον ἐγχωρεῖ συμψαύειν . δηλοῦται δ’ ἐκ τούτου ἡ σφοδρὰ καὶ ἄμετρος θλίψις · ὥσπερ γὰρ οὐ χρὴ κεχαλάσθαι τὴν ἁρμονίαν τῶν ὀστῶν , οὕτως οὐδὲ εἰς ἄκρον ἐσφίγχθαι · καὶ γὰρ καὶ τοῦτο παρὰ φύσιν . οὗτοι μὲν οὖν εἰσι τῆς ἰσχυρᾶς πιέσεως οἱ ὅροι . τῆς δ’ ἀμυδροῦς ἐφεξῆς ὅροι μήτε ἀμφὶ τοῖς πταρμοῖς τε καὶ βηξὶν , ὡς εἰ καὶ οὕτως εἶπε , μήτε ἐν τοῖς πταρμοῖσι καὶ ταῖς βηξί σε σείεσθαι καὶ κλονεῖσθαι συμπεπονθότα μόρια , μηδενὸς αὐτὰ συνέχοντος , ἐν ᾧ σφοδραὶ κινήσεις τὰ χαλαρὰ καὶ ἀστήρικτα μόρια διασείουσαι βιαιότερον ἢ ὡς τοῖς πεπονθόσι πρέπει μήτε παροξύνουσι τοὺς πόνους αὐτῶν . ἡ τοίνυν συμμετρία τῶν στηριγμάτων ἐστὶν , ἣν ἐπὶ τέλει τῆς ῥήσεως ἔγραψεν , εἰπὼν ὡς μήτε διαναγκάζηται μήτε ἐνσείηται , τουτέστιν , ἵνα μήτε βιαίως θλίβηται τὰ πεπονθότα μήτε ἐν ταῖς κινήσεσι σείηται , τουτέστιν ἵνα μήτε βιαίως μήτε χαλαρῶς ἐπιδεδεμένα ᾖ .
Lemmas: ὁ δέ ἕρμασμα καί ἀποστήριγμα οἷος στῆθος , πλευρά , κεφαλή καί ὁ ἄλλος ὅσος τοιοῦτος . ὁ μέν σφυγμός ἕνεκα , ὡς μή ἐνσείω , ὁ δέ καί ὁ διάστασις ὁ κατά ὁ ἁρμονία . ἐν ὁ κατά ὁ κεφαλή ὀστέον ἔρεισμα χάριν ἐπί τε βῆχεον ἤ πταρμός ἤ ἄλλος κίνησις , οἷος ὁ κατά θώραξ καί κεφαλή ἀποστήριγμα γίγνομαι , οὗτος ἅπας ὁ αὐτός συμμετρία ὁ ἐπίδεσις . ᾗ μέν γάρ ὁ σίνος μάλα πιέζω , ὑποτίθημι οὖν εἰρέω μαλθακός , ἁρμόζω ὁ πάθος , ἐφοράω δέ μή μάλα πιέζω ἤ ὥστε ὁ σφυγμός μή ἐνσείω , ὁ τε διάστασις ὁ ἁρμονία ψαύω ὁ ἔσχατος ἀλλήλων , μήτε ἀμφί ὁ πταρμός καί βήξ , ἀλλά ὥστε ἀποστήριγμα εἰμί καί μήτε ἀναγκάζω μήτε ἐνσείω . ἐκ μέν ὁ μή κελεύω αὐτός ἐρείδω ἤ πιέγω ὁ ἐπίδεσις ἐπί τε παραλέγω καί περιβάλλω ἔξωθεν , ὅμοιος λέγω καί περί ὁ ἐπίδεσις αὐτός , ἐάν διά ὁ ὀθόνιον ποιέω , δῆλος εἰμί ὁ ἑρμάζω φωνή ὁ σημαίνω ἀπό ὁ ἕρμα λαμβάνω , ὡς καί ὁ ποιητής μνημονεύω λέγω . ὑπό δέ εἰρέω ἕρμα ναῦς . ὡς οὐδείς διαφέρω ἤ ἔρεισμα λέγω ἤ στήριγμα . φαίνω δέ πολλάκις μέν χράω ὁ ἑρμάζω ἐπί τε ὁ ἐπίδεσμον καί σπλήν καί πάρερμα , σημαίνω ὁ γε στηρίζω . ἀκούω δέ κατά πᾶς ὁ ῥῆσις ὁ ἑρμάζω ὁ ἐξηγητής αὐτός σημαίνω , ὅς ἐκ ὁ στηρίζω · ἀλλά νῦν γε φαίνω γράφω ἐφεξῆς ἀλλήλων ὁ δύο φωνή , ὁ τε ὁ ἕρμασμα καί ὁ ὁ στήριγμα , ἐνδείκνυμι διάφορος ἐκ αὐτός τις σημαίνω . μή τις οὖν ἕρμασμα μέν ὀνομάζω ὁ κατά ὁ ἐπίδεσις αὐτός ἕνεκα ὁ φυλάσσω ὁ πάσχω ἀκίνητος , ὑποβάλλω τε καί περιβάλλω οὐ μόνος πρός ὁ μέν πρῶτος ὑποδεσμίς ἔχω καί ἄλλος τις χρεία . ἀλλά καί ὁ ὁ ἕρμασμα , εἶτα ἑξῆς ὁ σπλήν ἕρμασμα καί αὐτός εἰμί οὐ μόνος ὁ κάταγμα , ἀλλά καί ὁ ἐπίδεσμος , εἶτα ὁ ἔξωθεν αὐτός περιβάλλω ἐπίδεσμος κατά ὁ νάρθηξ καί ὁ πάρερμα . πᾶς γάρ οὗτος ὁ κρατέω ἕνεκα ὁ ὑποβάλλω περιτίθημι ὁ ὁ ἕρμασμα ἔχω χρεία οὐ πρός αὐτός μόνος , ἀλλά καί πρός ὁ κάταγμα . ἀποστήριγμα δέ δοκέω ἐγώ λέγω ὅσος χωρίς ἐπίδεσις ἔξωθεν ὅλος ὁ πάσχω μόριον παρατίθημι ἐκ δεξιός ἤ ἀριστερός ἤ κάτωθεν ἤ ἄνωθεν . ὀνομάζω δέ νῦν ἄνωθεν τε καί κάτωθεν , ὡς κατά μῆκος ὅλος ὁ σῶμα . ἐν γάρ ὁ κατά ὁ πάχος αὐτός διάτασις ὁ μέν ὑποστήριγμα κάτω εἰμί , ὁ δέ ἐπέμβλημα πᾶς ἄνωθεν ὁποῖος τις . στηρίζω δέ ὁ μέν ἄκρος ἐνίοτε περιίστημι κάτωθεν , ὀρθός ἄνωθεν . κεφαλή δέ προσκεφάλαιον τε τις καί ὑπαυχένιος ἔριον τε καί ῥάκος μαλακός . καί σωλήν δέ καί παρατίθημι ὁ κατάγνυμι σκέλος ἑκατέρωθεν στήριγμα ἄν εἰμί . ὁ δέ ἐντίθημι εἰς ὁ μασχάλη ἔριον στρογγύλος , ὅταν ἐκπίπτω ὁ κατά ὦμος ἄρθρον ἐμβάλλω ἐπιδίδωμι , ἐγχωρέω προσαγορεύω ἕρμασμα τε καί στήριγμα . διά τίς δέ ἐπιδέω καί αὐτός κατά ὅς τις μέρος γίγνομαι ὁ ὅλος ἐπίδεσις . ἕρμα γε μήν ἔξωθεν ἐπιτίθημι τε καί παρατίθημι θώραξ καί κεφαλή στήριγμα μάλα , οὐ ἕρμασμα κλητέος . ἐπινοέω δέ οὗτος ὁ ἰατρός διά ὁ ἀναγκαῖος κίνησις ὁ μόριον , ἔνιοι μέν κατά φύσις εἰμί , ὡς ἀναπνοή ἐπί ὁ κατά θώραξ σφυγμός καί μῆνιγξ , ἔνιοι δέ παρά φύσις , ὡς βήξ καί πταρμός καί λυγμός . ὅσος δέ ἐν ὁ φλεγμαίνω μόριον γίγνομαι σφυγμός καί προσέτι κατά ὁ κεφαλαλγία ὁ σφοδρός ἐν ὁ κατά ὁ κρόταφος ἀρτηρία . καί παλμός δέ πολλάκις μέν ἐπί ὑποχόνδριος γίγνομαι , εἰμί δέ ὅτε δή καί κατά ἄλλος μόριον στήριγμα δέω , καί ὁ γε στήριγμα οὗτος ποιέω , ποτέ μέν αὐτός μόνος , ὡς ἐπί ὁ κατά ὁ κρόταφος ἀρτηρία , ἐν κεφαλαλγία σφοδρός ἤ ὁ κατά ὑποχόνδριος παλμός ἤ τραῦμα αἱμορραγία ἀπειλέω , ἐνίοτε δέ ἔριον ἐπίδεσμον περιλαμβάνω ἁπλῶς , καί χωρίς δέ ἐπίδεσμον ἐνίοτε στηρίζω . ἔριον τε στηρίζω ὁ κατά θώραξ τε καί αὐχήν καί κεφαλή ὑπαυχένιος τε μαλακός καί σακκίον κοῦφος κέγχρος θερμός ἔχω , ὅταν ἅμα πυριάω τε καί στηρίζω δέω , μασχάλη δέ καί νῦν ἐκπίπτω καί ἀνατίθημι ὁ μαλακός ἕρμασμα ἐνίοτε στηρίζω . ἐπεμβάλλω δέ ἐνίοτε στηρίζω ἔξωθεν ἁπαλός στήριγμα . κοινός τοίνυν εἰμί σκοπός ὁ ἴδιος ὀνομάζω ἕρμασμα καί στήριγμα ﻿ ἔοικα . ὁ τε ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον εἷς ἐκ ἄμφω οἴομαι σημαίνω καί ἐγώ αὐτός πολλάκις ἀδιάφορος χράω ὁ ὄνομα . ὁ δέ κοινός σκοπός εἰμί , ὅς ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω , ὅπως ἐν ὁ κίνησις μή σείω ὁ μόριον . διαφορά μέντοι τις εἰμί ἰδικός , ὅς ἄρτι διέρχομαι , ὅταν ἀκριβολογέομαι , στήριγμα μέν λέγω ὅσος ὁ ἐπίδεσις ἔξωθεν εἰμί , ἕρμασμα δέ ὁ κατά αὐτός ἐκεῖνος καί οὕτως διορίζω , ὁ μέν ὁ ἀναγκαῖος κινέω μόριον , ὅς ὁ κίνησις παύω οὐ εἰμί ἐπί ἐγώ , στήριγμα καλέω , ὁ δέ ἐν ὁ ἀκίνητος ἕρμασμα . σκέλος μέν γάρ καί χείρ κινέω ἐπί ἐγώ εἰμί , θώραξ δέ καί μῆνιγξ οὐ ἐπί ἐγώ . καί παλμός ἐν τις μόριον γίγνομαι οὐ ἐπί ἐγώ εἰμί , ὥσπερ οὐδέ βήξ ἤ πταρμός ἤ λυγμός καί ὅς τις μάλα δυνατός ἀντέχω αὐτός ἐπί χρόνος ἱκανός , ὡς μή γίγνομαι . βιάζω γάρ ὕστερον ὅταν ἰσχυρός ἔχω ὁ γεννάω αἰτία αὐτός καί μόνος ὁ καρτερικός δυνατός ἀνήρ ἀντέχω τε καί κωλύω ὁ γένεσις αὐτός φαίνω . καί αὐτός δέ ὁ Ἱπποκράτης γράφω κατά ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ἐπί μέν ὁ σφυγμός λέγω , ὡς μή ἐνσείω . καί προσέτι ἐπί ὁ κατά ὁ κεφαλή ἁρμονία διάστασις ὁ ὁ ἕρμασμα ἐφεξῆς ὄνομα χράω , ἐπί δέ βήξ καί πταρμός καί ὅλος ὁ κατά ὁ κεφαλή καί θώραξ κίνησις ὁ ὁ στήριγμα . ὁ μέν οὖν ὁ ἁρμονία διάστασις ἐπί κεφαλή ἐν ὁ καλέω ῥαφή γίγνομαι κύριος μέν ἁρμονία ὀνομάζω , κατά ὅς ψαύω ὁ ὁ κεφαλή ἀλλήλων ὀστέον , κατά μεταφορά δέ ῥαφή · ἁρμόζω γάρ ἀκριβής ἀλλήλων ὁ κατά ὁ κρανίον ὀστέον καί διά οὗτος κατά ἁρμονία ὁ σύνθεσις αὐτός ἔοικα ἄν λέγω γίγνομαι , κατά ὁμοιότης δέ ὁ πρός ὁ ῥάπτω ῥάκος . ῥᾴδιος αὐτός τοίνυν ἐνίοτε διίστημι , καί ποτέ καί ὀδύνη ἐπιφέρω , ὅταν φλεγμαίνω ὁ συνάπτω αὐτός ὁ περικράνιος ὑμήν ὁ σκληρός μῆνιγξ καί φλέβιον τις μικρός συνεξέρχομαι κατά ὁ ῥαφή φλεγμαίνω πολλάκις , ἐπί ὅς διάθεσις ὁ κίνησις ὁ σκληρός μῆνιγξ ἐπιπίπτω ὁ φλεγμαίνω ὀδύνη ἐργάζομαι . παραπλήσιος δέ καί κατά τις φλεγμονή ἤ κίνησις ὁ ἀρτηρία ἀλγηδών ἀποτελέω . καί δέω ὁ τοιοῦτος πάθημα συμμετρία ἀκριβής ὁ στήριγμα , ὅπως μήτε χαλαρός ὁ πάσχω μέρος προσπίπτω κινέω διασείω ῥᾴδιος αὐτός καί διά οὗτος πόνος ἐπάγω . μήτε αὖ πάλιν αὐτός ὁ στήριγμα πέρα ὁ προσήκω ἐρείδω θλίβω ἐργάζομαι παροξύνω ὁ ὀδύνη . ὁ δέ αὐτός συμμετρία ὁ ὁ ἐπίδεσμον περιβολή λέγω πρόσθεν αὐτός καί κατά ἄλλος τις πάθος προσηκόντως γίγνομαι ὁ καταγματικός ἡλικία καί ἐπίδεσις χρῄζω . καί διά οὗτος φημί νῦν , οὗτος δέ ὁ αὐτός συμμετρία · οὗτος δέ λέγω ὁ νῦν λέγω , αὐτός δέ ὁ προλέγω συμμετρία εἰμί φάσκω , εἶτα καί ὁ σύμμετρος αὐτός ἀναμιμνῄσκω ἐν ὄις φημί · ᾗ μέν γάρ ὁ σίνος μάλα πιέζω , τουτέστι ἔνθα εἰμί . ὁ γάρ ᾗ νῦν ἀντί ἐπίρρημα τοπικός , διό καί δασύνω αὐτός καί περισπάω χρή . καί οὗτος δέ οὗτος ὁ πάθος συμφέρω ἐπιτίθημι κελεύω ὁ ἁρμόζω ἤ στηρίζω δηλονότι ὁ περιβολή ὁ ἐπίδεσμον ποιέω φημί χρή μή μάλα πιέζω ἤ ὥστε ὁ σφυγμός μή ἐνσείω , ὅς εἰμί ὑπό στενοχωρία κωλύω ὁ κίνησις ὁ σφύζω , ὀδυνηρός γάρ οὗτος . πρός αὐτός δέ καί ἄλλος ὅρος τίθημι κατά ὁ διάστασις ὁ ῥαφή ἴδιος ὑπάρχω , κατά ὅς φημί , ὁ τε διάστασις ὁ ἁρμονία συμψαύω ὁ ἔσχατος ἀλλήλων , ἔσχατος λέγω κατά ὅς μηκέτι μάλα ἐγχωρέω συμψαύω . δηλόω δέ ἐκ οὗτος ὁ σφοδρός καί ἄμετρος θλῖψις · ὥσπερ γάρ οὐ χρή χαλάω ὁ ἁρμονία ὁ ὀστέον , οὕτως οὐδέ εἰς ἄκρος σφίγζω · καί γάρ καί οὗτος παρά φύσις . οὗτος μέν οὖν εἰμί ὁ ἰσχυρός πίεσις ὁ ὅρος . ὁ δέ ἀμυδρόω ἐφεξῆς ὅρος μήτε ἀμφί ὁ πταρμός τε καί βήξ , ὡς εἰ καί οὕτως λέγω , μήτε ἐν ὁ πταρμός καί ὁ βήξ σύ σείω καί κλονέω συμπάσχω μόριον , μηδείς αὐτός συνέχω , ἐν ὅς σφοδρός κίνησις ὁ χαλαρός καί ἀστήρικτος μόριον διασείω βίαιος ἤ ὡς ὁ πάσχω πρέπω μήτε παροξύνω ὁ πόνος αὐτός . ὁ τοίνυν συμμετρία ὁ στήριγμα εἰμί , ὅς ἐπί τέλος ὁ ῥῆσις γράφω , λέγω ὡς μήτε διαναγκάζω μήτε ἐνσείω , τουτέστι , ἵνα μήτε βίαιος θλίβω ὁ πάσχω μήτε ἐν ὁ κίνησις σείω , τουτέστι ἵνα μήτε βίαιος μήτε χαλαρός ἐπιδέω εἰμί .