galenus.in-hippocratis-librum-de-officina-medici-commentarii-iii 3.34
Βέλτιον δὲ καὶ τὸ ἄνωθεν , οἷον κνήμης καὶ τῶν μηρῶν καὶ τὸ ἕτερον σκέλος τῷ ὑγιεῖ συνεπιδεῖν , ὡς ὁμοιότερον ᾖ καὶ ὁμοίως ἐλινύῃ καὶ ὁμοίως τῆς τροφῆς ἀποκλείηται καὶ δέχηται . Τὴν τῶν μινυθημάτων ἐπίδεσιν ὀλίγον ἔμπροσθεν ἀλλοίαν ἔφη χρῆναι ποιεῖσθαι τῆς καταγματικῆς . ἐν ἐκείνῃ γὰρ πρόκειται , πρὸς τῷ τὴν ἐπιῤῥοὴν τοῦ αἵματος ἀνείργεσθαι , ἔτι καὶ τὸ περιεχόμενον ἐν τοῖς πεπονθόσι μορίοις ἄνω τε καὶ κάτω διωθεῖσθαι , πρὸς τῷ ἡσυχάζειν αὐτὰ μηδ’ ὅλως κινούμενα . διὰ γὰρ τῆς τοιαύτης ἔν τισι τελέως ἀφλέγμαντα γενέσθαι τὰ πεπονθότα μόρια · νυνὶ δὲ οὔτ’ ἀνείργειν τὴν ἐπιῤῥοὴν τοῦ αἵματος οὔτ’ ἐκκρίνειν τὸ περιεχόμενον ἐν αὐτοῖς οὔτε ἀκίνητα φυλάττειν , ἀλλὰ τἀναντία τούτων ἅπαντα πρόκειται πράττειν . τὴν οὖν ἐπίδεσιν , ὡς ἔφην , καὶ πρόσθεν ἄρξασθαι ἀπὸ τῶν τινων ὑγιῶν χρή . ﻿ πιέζουσαν δὲ ταῦτα τὸ μὲν ἐξ αὐτῶν αἷμα χρὴ ταῖς λελεπτυσμέναις ἐκθλίβειν , αὐτὰ δὲ ἐν τῷ τελείως ἀπολαύειν κωλύειν . ἐπὶ μὲν οὖν κνήμης ἢ πήχεος πεπονθότων ἱκανὸν ἂν εἴη τὴν ἀρχὴν τῆς ἐπιδέσεως ἀπὸ βουβῶνος ποιεῖσθαι . μηροῦ δὲ ἢ βραχίονος πεπονθότων , ἀναγκαῖόν ἐστιν ἀντικείμενον ἐπιδεῖν κῶλον , ἐκ τῶν κάτω μὲν ἀρχομένους , ἀνιόντας δὲ ἄχρι βουβῶνος ἢ μασχάλης . εἰ δέ ποτε καὶ μεγάλως πῆχυς ἢ κνήμη πεπόνθοι , καθ’ ἑκάτερον ἐπιδεῖν σκέλος ἢ βραχίονα ἄμεινόν ἐστιν , ὡς ὁμοίως τούτῳ τὸ μὴ πεπονθὸς σκέλος ὑπερκειμένου τοῦ πεπονθότος μέρους εἴργηται καὶ μὴ τρέφηται . διὰ τοῦτο οὖν εἶπεν , οἷον κνήμης καὶ τῶν μερῶν καὶ τὸ ἕτερον σκέλος τῷ ὑγιεῖ συνεπιδεῖν , ὡς ὁμοίως φησὶν ἐλινύειν , τουτέστι ἀργεῖν τὸ ἕτερον , σκέλος δηλονότι τῷ κατὰ τὸ πεπονθὸς μηρῷ καὶ ὁμοίως ἀποκλείηται . τὸ δὲ δέχηται διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι τῆς τροφῆς , ἀποκλείειν αὐτὸ τὸ ἐπιδούμενον , ὡς μηδ’ ὅλως διέρχεσθαί τι μέρος αὐτῆς . εἴ γέ τις σφίγγει γενναίως , ἀποκλείεται τελείως εὐθὺς μὲν καὶ τοῦ νεκρωθῆναι τὸ μόριόν ἐστι κίνδυνος . εἰ δὲ καὶ μὴ γένοιτό ποτε τοῦτο , τὴν τροφήν γε πάντως , ὥσπερ καὶ τῶν κατὰ τὸν μηρὸν μορίων , οὕτω καὶ κατὰ τὴν κνήμην ἀφαιρήσεται . πρόκειται μὲν οὖν ἡμῖν οὐδὲ λεπτῦναι τὸν μηρὸν , ἀλλ’ ἀναθρέψαι τὴν κνήμην . ἐπεὶ δὲ ὁ τῆς ἐπιδέσεως τρόπος ἀτροφώτερον τὸ μόριον ἐξ ἀναγκῆς ἐργάζεται προσιέμενοι τὴν τοιαύτην βλάβην ἄχρι τινὸς , εἶθ’ ὕστερον , ὅταν ἤδη μετρίως ἔσχῃ σαρκώσεως ἡ κνήμη , κοινὴν ἀμφοτέρων ποιούμεθα πρόνοιαν . ἀποστῆναι τοιγαροῦν χρὴ κἀνταῦθα τῆς ἐξηγήσεως , οἰομένων αὐτῷ τῷ λελεπτυσμένῳ μορίῳ τὰ ὑπερκείμενα καὶ καθ’ ἑκάτερον σκέλος ἐπιχειρεῖν συλλεπτύνειν , ἕνεκα τοῦ κρύπτεσθαι τὴν ἰσχνότητα τῶν ἠτροφηκότων καὶ μὴ κατάφωρον γίγνεσθαι , μηδὲ ἐξελέγχεσθαι τῇ παραθέσει τῶν εὐτροφούντων . οὐ μόνον γὰρ Ἱπποκράτης , ἀλλ’ οὐδὲ τῶν ἐπιτυχόντων ἰατρός τις ἠξίωσεν ἂν ἡμᾶς καλῶς ἰᾶσθαι .
Lemmas: ἀγαθός δέ καί ὁ ἄνωθεν , οἷος κνήμη καί ὁ μηρός καί ὁ ἕτερος σκέλος ὁ ὑγιής συνεπεῖδον , ὡς ὅμοιος εἰμί καί ὅμοιος ἐλινύω καί ὅμοιος ὁ τροφή ἀποκλείω καί δέχομαι . ὁ ὁ μινύθημα ἐπίδεσις ὀλίγος ἔμπροσθεν ἀλλοῖος φημί χρή ποιέω ὁ καταγματικός . ἐν ἐκεῖνος γάρ πρόκειμαι , πρός ὁ ὁ ἐπιρροή ὁ αἷμα ἀνείργω , ἔτι καί ὁ περιέχω ἐν ὁ πάσχω μόριον ἄνω τε καί κάτω διωθέω , πρός ὁ ἡσυχάζω αὐτός μηδέ ὅλος κινέω . διά γάρ ὁ τοιοῦτος ἐν τις τέλειος ἀφλέγμαντος γίγνομαι ὁ πάσχω μόριον · νυνί δέ οὔτε ἀνείργω ὁ ἐπιρροή ὁ αἷμα οὔτε ἐκκρίνω ὁ περιέχω ἐν αὐτός οὔτε ἀκίνητος φυλάσσω , ἀλλά ἐναντίος οὗτος ἅπας πρόκειμαι πράσσω . ὁ οὖν ἐπίδεσις , ὡς φημί , καί πρόσθεν ἄρχω ἀπό ὁ τις ὑγιής χρή . ﻿ πιέζω δέ οὗτος ὁ μέν ἐκ αὐτός αἷμα χρή ὁ λεπτύνω ἐκθλίβω , αὐτός δέ ἐν ὁ τέλειος ἀπολαύω κωλύω . ἐπί μέν οὖν κνήμη ἤ πῆχυς πάσχω ἱκανός ἄν εἰμί ὁ ἀρχή ὁ ἐπίδεσις ἀπό βουβών ποιέω . μηρός δέ ἤ βραχίων πάσχω , ἀναγκαῖος εἰμί ἀντίκειμαι ἐφοράω κῶλον , ἐκ ὁ κάτω μέν ἄρχω , ἀνέρχομαι δέ ἄχρι βουβών ἤ μασχάλη . εἰ δέ ποτέ καί μέγας πῆχυς ἤ κνήμη πάσχω , κατά ἑκάτερος ἐφοράω σκέλος ἤ βραχίων ἀγαθός εἰμί , ὡς ὅμοιος οὗτος ὁ μή πάσχω σκέλος ὑπέρκειμαι ὁ πάσχω μέρος ἔργω καί μή τρέφω . διά οὗτος οὖν λέγω , οἷος κνήμη καί ὁ μέρος καί ὁ ἕτερος σκέλος ὁ ὑγιής συνεπεῖδον , ὡς ὅμοιος φημί ἐλινύω , τουτέστι ἀργέω ὁ ἕτερος , σκέλος δηλονότι ὁ κατά ὁ πάσχω μηρός καί ὅμοιος ἀποκλείω . ὁ δέ δέχομαι διά ὁ μή βούλομαι ὁ τροφή , ἀποκλείω αὐτός ὁ ἐπιδέω , ὡς μηδέ ὅλος διέρχομαι τις μέρος αὐτός . εἰ γε τις σφίγγω γενναῖος , ἀποκλείω τέλειος εὐθύς μέν καί ὁ νεκρόω ὁ μόριον εἰμί κίνδυνος . εἰ δέ καί μή γίγνομαι ποτέ οὗτος , ὁ τροφή γε πάντως , ὥσπερ καί ὁ κατά ὁ μηρός μόριον , οὕτως καί κατά ὁ κνήμη ἀφαιρέω . πρόκειμαι μέν οὖν ἐγώ οὐδέ λεπτύνω ὁ μηρός , ἀλλά ἀνατρέφω ὁ κνήμη . ἐπεί δέ ὁ ὁ ἐπίδεσις τρόπος ἄτροφος ὁ μόριον ἐκ ἀνανακέω ἐργάζομαι προσίημι ὁ τοιοῦτος βλάβη ἄχρι τις , εἶτα ὕστερον , ὅταν ἤδη μέτριος ἔσχω σάρκωσις ὁ κνήμη , κοινός ἀμφότερος ποιέω πρόνοια . ἀφίστημι τοιγαροῦν χρή ἐνταῦθα ὁ ἐξήγησις , οἴομαι αὐτός ὁ λεπτύνω μόριον ὁ ὑπέρκειμαι καί κατά ἑκάτερος σκέλος ἐπιχειρέω συλλεπτύνω , ἕνεκα ὁ κρύπτω ὁ ἰσχνότης ὁ ἀτροφέω καί μή κατάφωρος γίγνομαι , μηδέ ἐξελέγχω ὁ παράθεσις ὁ εὐτροφέω . οὐ μόνος γάρ Ἱπποκράτης , ἀλλά οὐδέ ὁ ἐπιτυγχάνω ἰατρός τις ἀξιόω ἄν ἐγώ καλός ἰάομαι .