galenus.in-hippocratis-librum-de-officina-medici-commentarii-iii 2.13
Τὰ δ’ ὑπεναντία ἀπὸ δύο ἀρχέων · ἢν δὲ ἀπὸ μιῆς , ἐφ’ ὅπερ ὅμοιον ἐς τὸ μόνιμον , οἷον τὸ μέσον τῆς κεφαλῆς καὶ εἴ τι ἄλλο τοιοῦτον . Δύο διανοίας λέξις ἥδε δύναται λαβεῖν , ὥστε ἤτοι περὶ πάντων τῶν μερῶν τοῦ σώματος ἢ περὶ μόνον τῶν τῆς κεφαλῆς ἀκούειν . εἰρηκὼς γὰρ πλὴν κεφαλῆς , δεξιὰ ἐπὶ ἀριστερὰ , ταύτην δὲ κατ’ ἴξιν ἐπιδεῖσθαι . λοιπὸν οὖν , τῶν αὐτῆς ὄντων μερῶν ἐναντίον ἀλλήλοις , ὧν τὸ μὲν ὀπίσω τε καὶ κατὰ ἰνίον ἐστὶ , τὸ δὲ πρόσω τε καὶ κατὰ μέτωπον , ἀπὸ δυοῖν ἀρχῶν ἐπιδεῖν ἀξιοῖ . αὗται δὲ αἱ ἀπὸ δύο ἀρχέων ἐπιδέσεις , ὅταν τὸ μέσον ὂν ὅλου τοῦ ἐπιδέσμου κατὰ τοῦ πεπονθότος ἐρείσαντες ἰσόῤῥοπον ἑκάτερον αὐτῶν τῶν μερῶν ἐπὶ τὸν ἀντικείμενον ἄγωμεν τόπον . ὅσαι δ’ οὖν τελευταὶ τῶν οὕτως ἐπιτελουμένων ἐπὶ μέτωπον ἄγονται , μονιμώτερον ἰνίου τοῦτο τὸ χωρίον . ἐὰν δὲ ὁ λόγος αὐτῷ περὶ πάντων ᾖ τῶν μορίων , ἐροῦμεν εἰρῆσθαι τὰ ἐναντία , ﻿ τὰ καθ’ ἑκάτερον μέρος ὁμοίως διακείμενα , τουτέστιν ἤτοι δεξιόν τε καὶ ἀριστερὸν ἢ τοὐπίσω τε καὶ πρόσω . πεπονθότων δὲ ὁμοίως αὐτῶν , ὡς ἐπειδὰν τὰ καλούμενα καυληδὸν γένηται κατάγματα , τὴν ἐπίδεσιν ἀπὸ δυοῖν ἀρχῶν ποιήσεις , καθάπερ ἔφαμεν ἐπὶ τῶν σχιδακιδὸν περιβαλλομένων γίγνεσθαι σπληνῶν . ἐὰν δὲ ἀπὸ μιᾶς ἀρχῆς , φησὶν , ἐπιδέῃς τὰ τοιαῦτα κατὰ τὴν ὁμοιότητα τῆς ἀπὸ δυοῖν ἀρχῶν ἐπιδέσεως , ἑλίττων τὸν ἐπίδεσμον οὕτως ἄξεις ἐπὶ τὸ μόνιμον χωρίον , ὡς ἐνταῦθα τελευτήσῃ . παράδειγμα δὲ μονίμου χωρίου τὸ μέσον τῆς κεφαλῆς ἐποιήσατο ἀρκεσθεὶς τούτῳ , ἐπειδὰν κατὰ τὸ παρὸν μέλλει μετ’ ὀλίγον ἀκριβῶς ἅπαντα τὸν λόγον διέρχεσθαι . διδάσκων ὅπως δεῖ τὴν τελευτὴν τοῦ ἐπιδέσμου γίγνεσθαι πρὸς τὴν ὅλην ἐπίδεσιν ἀμετακίνητον φυλάττεσθαι . τὸ οὖν ἐφ’ ὅπερ ὅμοιον ἐπ’ ἀμφοῖν ἀκουστέον τῆς ὅλης νομῆς τοῦ ἐπιδέσμου καὶ τῆς τελευτῆς .
Lemmas: ὁ δέ ὑπεναντίος ἀπό δύο ἀρχή · ἐάν δέ ἀπό εἷς , ἐπί ὅς ὅμοιος εἰς ὁ μόνιμος , οἷος ὁ μέσος ὁ κεφαλή καί εἰ τις ἄλλος τοιοῦτος . δύο διάνοια λέξις ὅδε δύναμαι λαμβάνω , ὥστε ἤτοι περί πᾶς ὁ μέρος ὁ σῶμα ἤ περί μόνος ὁ ὁ κεφαλή ἀκούω . λέγω γάρ πλήν κεφαλή , δεξιός ἐπί ἀριστερός , οὗτος δέ κατά ἵξις ἐπιδέω . λοιπός οὖν , ὁ αὐτός εἰμί μέρος ἐναντίος ἀλλήλων , ὅς ὁ μέν ὀπίσω τε καί κατά ἰνίον εἰμί , ὁ δέ πρόσω τε καί κατά μέτωπον , ἀπό δύο ἀρχή ἐφοράω ἀξιόω . οὗτος δέ ὁ ἀπό δύο ἀρχή ἐπίδεσις , ὅταν ὁ μέσος εἰμί ὅλος ὁ ἐπίδεσμον κατά ὁ πάσχω ἐρείδω ἰσόρροπος ἑκάτερος αὐτός ὁ μέρος ἐπί ὁ ἀντίκειμαι ἄγω τόπος . ὅσος δέ οὖν τελευτή ὁ οὕτως ἐπιτελέω ἐπί μέτωπον ἄγω , μόνιμος ἰνίον οὗτος ὁ χωρίον . ἐάν δέ ὁ λόγος αὐτός περί πᾶς εἰμί ὁ μόριον , λέγω λέγω ὁ ἐναντίος , ﻿ ὁ κατά ἑκάτερος μέρος ὅμοιος διάκειμαι , τουτέστι ἤτοι δεξιός τε καί ἀριστερός ἤ ὀπίσω τε καί πρόσω . πάσχω δέ ὅμοιος αὐτός , ὡς ἐπειδάν ὁ καλέω καυληδόν γίγνομαι κάταγμα , ὁ ἐπίδεσις ἀπό δύο ἀρχή ποιέω , καθά φημί ἐπί ὁ σχιδακιδὸν περιβάλλω γίγνομαι σπλήν . ἐάν δέ ἀπό εἷς ἀρχή , φημί , ἐπιδέω ὁ τοιοῦτος κατά ὁ ὁμοιότης ὁ ἀπό δύο ἀρχή ἐπίδεσις , ἑλίσσω ὁ ἐπίδεσμος οὕτως ἄγω ἐπί ὁ μόνιμος χωρίον , ὡς ἐνταῦθα τελευτάω . παράδειγμα δέ μόνιμος χωρίον ὁ μέσος ὁ κεφαλή ποιέω ἀρκέω οὗτος , ἐπειδάν κατά ὁ πάρειμι μέλλω μετά ὀλίγος ἀκριβής ἅπας ὁ λόγος διέρχομαι . διδάσκω ὅπως δέω ὁ τελευτή ὁ ἐπίδεσμον γίγνομαι πρός ὁ ὅλος ἐπίδεσις ἀμετακίνητος φυλάσσω . ὁ οὖν ἐπί ὅς ὅμοιος ἐπί ἄμφω ἀκούω ὁ ὅλος νομή ὁ ἐπίδεσμον καί ὁ τελευτή .