galenus.in-hippocratis-librum-de-officina-medici-commentarii-iii 3.21
Φύσις δὲ ἐν μὲν ἔργοις τοῦ ἔργου τῇ πρήξει ὃ βούλεται τεκμαρτέον . ἐς δὲ ταῦτα ἐκ τοῦ ἐλινύοντος ἐκ τοῦ κοινοῦ , ἐκ τοῦ ἔθεος . ἐκ μὲν τοῦ ἐλινύοντος καὶ ἀφειμένου τὰς ἰθυωρίας σκέπτεσθαι , οἷον τὸ τῆς χειρὸς ἐκ δὲ τοῦ κοινοῦ ἔκτασιν , σύγκαμψιν , οἷον τὸ ἐγγὺς τοῦ ἐγγωνίου πήχεος πρὸς βραχίονα , ἐκ δὲ τοῦ ἔθεος , ὅτι οὐκ ἄλλα σχήματα φέρειν δυνατώτερον , οἷον σκέλεα ἔκτασιν . ἀπὸ τούτου γὰρ ῥήϊστα πλεῖστον χρόνον ἔχοι ἂν μὴ μεταλλάσσοντα . Ἐπεὶ διὰ τῆς προτέρας ῥήσεως τοῦ κατὰ φύσιν ἐμνημόνευσεν , εἰκότως οὖν ἐξηγεῖται , τίς ἡ φύσις ἐστὶν αὕτη καὶ τίνα τὰ γνωρίσματα ταύτης , καί φησιν · φύσις δὲ ἐν μὲν ἔργοις τοῦ ἔργου τῇ πρήξει ὃ βούλεται τεκμαρτέον , ὡς εἰ καὶ οὕτως εἶπε , κατὰ φύσιν μὲν σχῆμα κατὰ μὲν τὰς ἐνεργείας ὁ σκοπὸς αὐτῶν καὶ ἡ χρεία δι’ ἣν ἐνεργοῦνται . ἐς δὲ ταῦτα , τουτέστι τὰ νῦν εἰρημένα , τὴν πάρεξιν καὶ διάτασιν ἀνάπλασίν τε καὶ θέσιν , ὡς ἂν οὐδεμίαν ἐνέργειαν ἐνεργοῦντος διὰ τοῦ πεπονθότος μορίου τοῦ κάμνοντος . ἑτέρους σκοποὺς τῆς τοῦ κατὰ φύσιν σχήματος εὑρέσεως , οὓς ἐφεξῆς αὐτὸς διέρχεται γράψας , ἐκ τοῦ ἐλινύοντος , ἐκ τοῦ κοινοῦ , ἐκ τοῦ ἔθεος · ἐλινύοντος μὲν λέγων τοῦ μηδὲν ὅλως ἐνεργοῦντος , ἀλλ’ ἡσυχάζοντος . ἐξ οὗ φησι τὰς ἰθυωρίας λαμβάνεσθαι , καθάπερ ἐπὶ τῆς χειρὸς ἐδίδαξεν , ὑποκεῖσθαι μὲν ἀξιῶν τὸ τοῦ πήχεος ὀστοῦν , ἐπικεῖσθαι δὲ τὸ τῆς κερκίδος . ἐκ δὲ τοῦ κοινοῦ τὸ μεταξὺ σχῆμα κάμψεώς τε καὶ ἐκτάσεως ἄκρας . ὅπερ ἐγγὺς εἶναί φησι τοῦ ἐγγωνίου σχήματος πήχεος πρὸς βραχίονα · καὶ καλεῖσθαί φασιν ἐγγώνιον σχῆμα τὸ κατ’ ὀρθὴν γωνίαν , τουτέστιν ἵνα τὸ τοῦ πήχεος ὀστοῦν πρὸς τὸ τοῦ βραχίονος ὀρθὴν ἐργάζηται γωνίαν . πάντων δὲ τῶν παλαιῶν ἀντιγράφων προκείμενον ἐχόντων τὸ ἐγγὺς , εἰδότων δὲ καὶ τῶν ἐξηγησαμένων τὸ σύγγραμμα ταύτην τὴν γραφὴν , κατὰ δύο τρόπους μοχθηρὸν γίνεται τὸ λεγόμενον , ἐάν τις ἐγγώνιον ἀκούῃ σχῆμα κατ’ ὀξεῖαν γωνίαν , ὀξείας δηλονότι γωνίας ὀνομαζομένης , ἥτις ἂν ἐλάττων ᾖ τῆς ὀρθῆς . ὅταν μὲν εὐθεῖα ἐπ’ εὐθείας σταθεῖσα , τὰς ἐφεξῆς γωνίας ἴσας ἀλλήλαις ποιεῖ , ὀρθὴ ἑκατέρα τῶν ἴσων γωνιῶν ἐστιν . ἡ δὲ τῆς ὀρθῆς ἐλάττων ὀξεῖα καλεῖται , καθάπερ ἡ μείζων ἀμβλεῖα . καὶ τοίνυν ἡ μὲν ὀρθὴ γωνία κατὰ μέγεθός ἐστιν οὐκ ἔχουσα τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον . ἀπερίληπτον δὲ ἀριθμῷ τὸ πλῆθός ἐστι τῶν ὀξειῶν τε καὶ ἀμβλειῶν ὑπαρχουσῶν . ἀπαρέγκλιτος μὲν γὰρ ἡ ὀρθὴ γωνία , διότι καὶ ἡ ἐφισταμένη κατ’ εὐθείας , εὐθεῖαν τηνικαῦτα τὴν γένεσιν ἐργάζεται δυοῖν θατέρων ὀρθῶν γωνιῶν , ὅταν ἀπαρέγκλιτος ἐφίσταται . κέκληκε δὲ αὐτὴν ὀρθὴν ἐργαζομένην γωνίαν , πρὸς τὸ ἕτερον μέρος τῆς ὑπερβεβλημένης εὐθείας . καὶ ἡ κλίσις αὐτῆς τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον ἀναρίθμητον ἔχει πλήθει . Οἷον οὖν ἐστι τὴν ὀρθὴν γωνίαν ἑρμηνεῦσαι βουληθέντα λέγειν ἐγγὺς εἶναι τῆς ὀξείας . ἡγεῖται μὲν γὰρ ἡ τῆς ὀρθῆς νόησις , ἕπεται δὲ ἡ τῆς ὀξείας , ὅτι ἡ μὲν ὀρθὴ μία , καθάπερ εἶπον , ἄπειροι δὲ κατὰ πλῆθος αἱ ὀξεῖαι . τὸ μὲν οὖν ἐγγὺς εἶναι τῆς ὀρθῆς ὀξεῖάν τινα γωνίαν εἰκότως ἄν τις εἴποι . παμπόλλων γὰρ οὐσῶν αὐτῶν ταύτην νοήσομεν ἐγγὺς εἶναι τῆς ὀρθῆς , ἣ τῆς ὀρθῆς ἂν ἀπολείπεται βραχὺ καὶ μὴ πάνυ τὴν συμβολὴν τῶν ἐργαζομένων αὐτὴν εὐθειῶν ὑποξυνομένην ἔχει . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τῶν ἀμβλειῶν παμπόλλων οὐσῶν ἐκείνας νοήσομεν ἐγγὺς εἶναι τῆς ὀρθῆς , ὅσαι τὴν συμβολὴν τῶν ἐργαζομένων αὐτὰς εὐθειῶν ἔχουσι μετρίως ἀμβλεῖαν , ἐγγὺς δὲ τῆς ὀξείας εἶναί τινα γωνίαν , ἀδιανόητον μὲν οὐκ οὔσης μιᾶς τῆς ὀξείας γωνίας ἡ ἐγγώνιον ἔχει σχῆμα καὶ προσέτι διὰ τὸ μὴ ἐγγώνια διὰ τοῖν δυοῖν γγ μήτε εὐγώνια διὰ τῆς εὖ συλλαβῆς κεκλῆσθαι σχήματα πρὸς μηδενὸς τῶν Ἑλλήνων , ἕνα γωνίαν ὀξεῖαν ἔχει , τὰ μέντοι τὴν ὀρθὴν ἔχοντα γωνίαν ﻿ εὐγώνια διὰ τῆς εὖ διφθόγγου καὶ ἐγγώνια διὰ τοῖν δυοῖν γραμμάτοιν καλοῦσι · μήτε οὖν ἀναγκαῖόν ἐστιν ἀκούειν ἐγγώνιον τοῦ κατ’ ὀρθὴν γωνίαν συγκειμένου σχήματος , ὅπερ γίγνεσθαι πέφυκεν , ὅταν ὀρθὴν γωνίαν ὁ πῆχυς ἐργάζηται πρὸς βραχίονα . ζητεῖν δὲ διὰ τί προσέθηκεν Ἱπποκράτης τὸ ἐγγύς . ὥσπερ οὖν εἰώθαμεν λέγειν πολλάκις , ἐρῶ καὶ νῦν · ἀσαφεῖς λέξεις ἐπιστημονικὴν μὲν οὐκ ἔχουσιν ἐξήγησίν · ἐὰν δὲ τὸ πιθανὸν μετὰ τοῦ καὶ προλεγόμενον ἀληθὲς εἶναι καὶ μὴ μάχεσθαι τῇ γνώμῃ τοῦ συγγράμματος τοῦ συγγραφέως ἀποδέχεσθαι χρή . τούτου τοίνυν ἐχόμενος τοῦ σκοποῦ πειράσομαι τὴν ἐγγὺς φωνὴν ἐξηγήσασθαι . λέγω δὲ τὸ μὲν ἐγγώνιον σχῆμα τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον οὐκ ἔχειν , ἓν γάρ ἐστιν . ἡμᾶς δὲ μάλιστα μὲν οὐ δύνασθαι τοιοῦτον σχῆμα τῆς χειρὸς ἐργάζεσθαι , καθ’ ὃ διαβεβαιώσαιτο ἄν τις ἀπαρεγκλίτως ὀρθὴν εἶναι γωνίαν τῆς τῶν ὀστῶν συμβολῆς ἀρκεῖν ἡμῖν , εἰ μὴ πόῤῥω τούτου σχηματίσαιμεν . ἔπειτα δὲ οὐδὲ βούλεται τοιοῦτον σχῆμα τῆς ὅλης χειρὸς εἶναι · ἐπιδείξω γὰρ αὐτῆς τὸ κατὰ φύσιν σχῆμα , πλησίον μὲν τῆς ὀρθῆς γωνίας , ἀποκεχωρηκὸς δὲ βραχὺ πρὸς τὴν ἀμβλεῖαν , ὅπερ ἐστὶ πρὸς τὴν ἔκτασιν ῥέπον . ἡ δὲ ἀπόδειξίς μοι τοῦ λόγου γενήσεται , δι’ ὧν καὶ αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης ἔγραψεν · ἐκ γὰρ τοῦ ἐλινύοντος ἔφη καὶ τοῦ ἔθεος εὑρίσκειν ἡμᾶς τὰ κατὰ φύσιν σχήματα . ταῦτα δὲ ἄμφω συντεθέντα σκοπὸν ἕνα ποιεῖ σύνθετον , ὡς εἰ καὶ οὕτως τις εἶπεν , ἐν οἷς ἀργοῦντες εἰθίσμεθα σχήμασιν ἕκαστον τοῦ σώματος μόριον ἔχειν , αἱρετέα ταῦτά ἐστι καὶ κατὰ τὰς θεραπείας . εὔδηλον γὰρ ὡς ὁ πρῶτος σκοπὸς τῶν ἐπιτηδείων σχημάτων ἐστὶν ἡ ἀνωδυνία . ταύτην οὖν εὔδηλον ὡς οὐδεὶς τῶν ἀλγούντων ὑπερβὰς ἐν ἄλλῳ ἂν σχήματι τὸ πλεῖστον μέρος τοῦ χρόνου σχηματίσαι τὸ μόριον . ἐὰν οὖν ἐπισκέψῃ τοὺς ἀλγοῦντας ἀνθρώπους , εὑρήσεις ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τὰς χεῖρας κατατιθεμένας , οὐκ ἀκριβῶς μέσας ἐκτάσεως ἄκρας καὶ κάμψεως ἐσχάτης , ἀλλ’ ἐπὶ τὴν ἔκτασιν ἑρπούσας . τὸ δὲ αὐτὸ συμβέβηκε καὶ κατὰ τὴν ἑτέραν ἀντίθεσιν τῶν σχημάτων . ἐν γὰρ τῷ κεκμηκότι ἀναπέπτασθαι μάλιστα ἐροῦμεν οἱ πάντες ἄνθρωποι τὸ ἀνωδυνώτατον σχῆμα , πρὸς μὲν τὸ μέσον ἔρχονται τοῦ τε ἀκριβῶς ὑπτίου καὶ πρηνοῦς ἐσχάτως , ἐκκλίνουσι δὲ βίᾳ βραχὺ πρὸς τὸ πρηνές . ὁ μὲν οὖν Ἱπποκράτης ταῦτα διελθεῖν βουλόμενος προσέθηκε τὸ ἐγγὺς οὐκ ἔχων διατείνεσθαι . τὸ μέντοι τῶν σχημάτων τῆς χειρὸς ἁπάντων ἀνωδυνώτατον εἶναι τὸ νῦν ὑπ’ ἐμοῦ λεγόμενον ἀκριβῶς οἴδασι καὶ ὅσοι τρίβωνές εἰσι τῶν τοιούτων ἔργων τῆς τέχνης ἀκούσαντες τὸν λόγον τοῦτον , οἱ δὲ ὅτε γνωρίζουσι τὴν κατ’ αὐτὸν ἀλήθειαν . ἐνέχεσθαι δὲ δεῖ τὸν ἐξηγούμενον ὁτιοῦν σύγγραμμα τῆς τε τοῦ συγγραφέως γνώμης καὶ τῆς τοῦ λεγομένου πράγματος ἀληθείας · ἐν οἷς οὖν ἄδηλόν ἐστι διὰ τὴν ἀσάφειαν ἡ τοῦ συγγραφέως γνώμη , τὸ δὲ ἀληθὲς χρὴ φυλάττειν · οὕτως γὰρ καὶ τοὺς μανθάνοντας ὠφελεῖσθαι συμβήσεται . τοῦτον οὖν τὸν σκοπὸν ἐν ἁπάσαις ταῖς ἐξηγήσεσι πειρῶμαι φυλάττειν . ἔνιοι δὲ τῶν ἐξηγητῶν οὐδ’ ἂν ἐθελήσωσι τυχεῖν αὐτοῦ δύνανται , τῶν μὲν ἔργων τῆς τέχνης ἀπείρως ἔχοντες , ἐπὶ δὲ τὸ σοφιστικὸν εἶδος ἐκτρεπόμενοι καὶ γενηθέντες οἱ καλούμενοι λογικοὶ ἰατροὶ , δι’ οὓς καὶ οἱ καλῶς χρώμενοι τῷ λόγῳ παρὰ τοῖς ἰδιώταις ὑποπτεύονται . τούτων μὲν δὴ χρὴ μεμνῆσθαι , κἂν ὀλιγάκις λέγονται , μεταβαίνειν δὲ ἤδη καιρὸς ἐπὶ τὰ συνεχῆ τῆς προκειμένης ῥήσεως . ὥσπερ τοῦ τε ὑπτίου καὶ πρηνοῦς ἀνωδυνώτατόν ἐστι , καθ’ ὃ πλείστῳ χρόνῳ τοῦ βίου συνειθισμένοι σχεδὸν ἅπαντές εἰσι · προσχωρεῖ δὲ καὶ τοῦτο τῷ τῆς ἐκτάσεως · ἐν τούτῳ γὰρ τῷ σχήματι πλεῖστον χρόνον ἔχειν δυνάμεθα τὰ σκέλη μὴ μεταβάλλοντες . ὅτι δὲ καὶ ἀναγκαῖόν ἐστι μὴ μεταλλάττειν εἰς ἕτερον ἧττον ἀνώδυνον ἐν τοῖς περὶ μυῶν ὑπομνήμασι δέδεικται , μετὰ τῆς οἰκείας αἰτίας μεταβαλεῖν , οὐκ ἀποδείξεως , ἀλλ’ ἀναμνήσεως χρῄζει , καθάπερ γε καὶ ὅτι διὰ ταχέων ἐπανερχόμεθα πάλιν ἐπ’ αὐτοῦ . τὴν δ’ αἰτίαν οὐκ ἀναγκαῖον λύεσθαι μακροτέρου λόγου δεομένην · ἄμεινον γὰρ ἀντὶ τοῦ τὴν αἰτίαν εἰπεῖν , ἕτερόν τι χρησιμώτερον τοὺς νέους ὠφελῆσαι , μετὰ τοῦ φυλάττειν ἀκριβῶς τὴν Ἱπποκράτους γνώμην καταλελεγμένην πρὸς ἡμῶν ἐν ταῖς περὶ μυῶν κινήσεσιν . ἐν γὰρ τῇ τοῦ βραχίονος πρὸς τὸν πῆχυν διαρθρώσει τὸ κατὰ φύσιν ἐστὶ σχῆμα μέσον τῶν ὑπερβολικῶν ἑκατέρου , καθ’ ὃ μήτε ἐκτεῖναι μήτε κάμψαι μᾶλλον ἔτι δυνάμεθα , καὶ φαίνεταί γε τυγχάνον τῆς σαρκὸς τῶν ὀστῶν γυμνουμένων ἢ τοῦ πήχεος βαθμοῦ , ἣν ὁρίζουσιν αἱ δύο κορῶναι . πεπληρωμένη δὲ καὶ ὡς ὑπὸ τῆς γιγγλυμοειδοῦς τοῦ βραχίονος περιφερείας , ἣν οἱ μέσοι περιλαμβάνουσι κόνδυλοι . κατὰ δὲ τὰς ἐσχάτας ἐκτάσεις ἡ ὄπισθεν κορώνη τοῦ πήχεος εἰς τὴν ὀπίσω βαθμίδα τοῦ βραχίονος ἐμβαίνουσα , καθάπερ ἡ πρόσθεν ἐν ταῖς ἐσχάταις καμπαῖς · καὶ ὅσοι φύσει θατέραν ἔχουσι τὴν ὀπίσω κοιλότητα πλέον τῆς ἄκρας ἐκτάσεως εἰς τὴν ἐκτὸς χώραν ἀπάγουσι τὸν πῆχυν , ὥσπερ αὖ πάλιν οἱ τοῦ προσήκοντος ἐνδεέστεροι οὐκ ἀκριβῶς ἐκτείνουσιν . ὡς δὲ αἱ κατασκευαὶ τῆς διαρθρώσεως οὐχ ὅμοιαι πᾶσίν εἰσιν , οὐδὲ ἀκριβεῖς ὅροι τῆς ἐκτάσεως ἐπὶ πάντων , οὕτως οὐδὲ ﻿ ἡ μεσίτης ἡ αὐτὴ πᾶσιν ἔσται . ὅταν οὖν τὸ μῆκος τῆς ἄκρας ἐκτάσεως καὶ κάμψεως σχῆμα κατὰ φύσιν εἶναι λέγομεν , οὐ κατακριβωμένως , ἀλλ’ ἐν πλατεῖ νοεῖσθαί σε χρὴ τὸ μέσον τοῦτο , καλεῖ δὲ ὁ Ἱπποκράτης αὐτὸ κοινόν · ἀλλ’ ὥσπερ ἀδύνατόν ἐστι κατὰ τὸ ἀκριβέστατον ἐν μέσῳ σχήματι καθιστάναι τὴν χεῖρα , καθ’ ὃ μηδὲ βελόνης πάχος ἑλεῖν ἢ προσθεῖναι δυνατόν ἐστιν , οὕτως οὐ χρὴ μέσου τοῦδε πόῤῥω σχηματίζειν τὴν χεῖρα . κατὰ τοῦτο γὰρ ὁ τεχνικὸς στοχασμὸς τοῦ μὴ τεχνικοῦ διαφέρει , τοῦ μὲν τεχνικοῦ πλησίον ἀφικνουμένου τῆς ἀκριβοῦς συμμετρίας , τοῦ δὲ ἰδιώτου πλεῖστον ὅσον ἐνίοτε σφαλλομένου . δύναιτο ἂν οὖν καὶ κατὰ τοῦτο ὁ Ἱπποκράτης συμβουλεύειν τὸ ἐγγὺς τοῦ ἐγγωνίου σχήματος φυλάττειν , ἐγγώνιον μὲν καλῶν τὸ κατ’ ὀρθὴν γωνίαν , ἀξιῶν δὲ στοχαζομένους ἡμᾶς αὐτῆς μὴ πόῤῥω τῆς ἀκριβοῦς ἀφικνεῖσθαι συμμετρίας . ὃ δὲ ἔφην ἐγὼ διδάξειν τοὺς νέους χρησιμώτατον ἐς τὰ παρόντα καὶ δὴ φράσω , μεγίστην ἐν πᾶσι τοῖς κατ’ ἰατρικὴν δύναμιν ἔχειν τὸ ἔθος , ὡς ἐπίκτητον αὐτὸ φύσιν ὑπὸ τῶν μεγίστων ἰατρῶν ὠνομάσθαι . φαίνεται δὲ καὶ Ἱπποκράτης ἐν τοῖς ἀναγκαιοτάτοις σκοποῖς ἀεὶ τιθέμενος αὐτὸ καὶ δύναμιν ἐνδείξεως ἀπονέμων δευτέραν , ἐπὶ προτέρας δηλονότι τοῦ κατὰ φύσιν ὑπελάσσω εἶναι τὴν κατ’ αὐτὴν ἀκριβῶς ἰδέαν σχήματος , ὡς ἐπὶ πάντων τῶν καμνόντων ποιεῖσθαι , ἀλλ’ ὑπαλλάττειν ἐφ’ ἑκάστου τοῖς ἔθεσιν , ὁ μὲν οἰκείως ἐνίους μὲν ἑώρων δι’ ὅλης ἡμέρας καθημένους , ὅσοι τέχνας ἑδραίας ἔχουσιν , ἐνίους δὲ ἑστῶτας ἢ βαδίζοντας . εὔλογον οὖν ἔδοξέ μοι μᾶλλον ἐκτεταμένον σχηματίζειν τὸ σκέλος , ἐφ’ ὧν εἴθισται πλείστῳ χρόνῳ τοῦτο ἔχειν τὸ σχῆμα , καθάπερ καὶ ἧττον ἐκτεταμένον , ἐφ’ ὧν δι’ ὅλης ἡμέρας κέκλιται , καὶ τῇ πείρᾳ μεταβασανίσας , αὐτὸ τοιοῦτον εὗρον ὑπάρχειν , ὁποῖον καὶ ἤλπισα . καὶ περὶ τῶν χειρῶν κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον δεῖ μὲν ἐγγὺς τοῦ ἐγγωνίου σχήματος χρῆναι σχηματίζειν αὐτὰς , ἀλλὰ εἰς τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον ἐκ τῶν ἐθῶν λαμβάνει τὴν ἔνδειξιν . ἐπεὶ δὲ καὶ διὰ τῆς πείρας ἁπάσας τὰς λογικὰς οἱ ἄνθρωποι ἐπινοίας κρίνουσιν , ἐμαρτυρήθη τὸ πρᾶγμα , βεβαίαν ἤδη τὴν πρόγνωσιν ἔχον οὐδὲ τοῦτο ἐφθόνησαν τῆς εὑρέσεως . ὑπὸ πάντων οὖν τῶν φίλων βασανισθὲν τὸ θεώρημα βέβαιον ἤδη γέγονε χρησιμώτατον εἰς τὰ τοιαῦτα , καὶ τὸν Ἱπποκράτην τοίνυν εἴπομεν ὑπαλλάττειν μὲν ἀξιοῦν τὸ ἀκριβὲς ἐγγώνιον σχῆμα τῇ διαφορᾷ τῶν ἐθῶν , τὴν ἀλλαγὴν δὲ βραχεῖαν ποιεῖσθαι , τουτέστιν ἐγγὺς τοῦ ἐγγωνίου σχήματος .
Lemmas: φύσις δέ ἐν μέν ἔργον ὁ ἔργον ὁ πρᾶξις ὅς βούλομαι τεκμαρτέος . εἰς δέ οὗτος ἐκ ὁ ἐλινύω ἐκ ὁ κοινός , ἐκ ὁ ἔθος . ἐκ μέν ὁ ἐλινύω καί ἀφίημι ὁ ἰθυωρίη σκοπέω , οἷος ὁ ὁ χείρ ἐκ δέ ὁ κοινός ἔκτασις , σύγκαμψις , οἷος ὁ ἐγγύς ὁ ἐγγώνιος πῆχυς πρός βραχίων , ἐκ δέ ὁ ἔθος , ὅτι οὐ ἄλλος σχῆμα φέρω δυνατός , οἷος σκέλος ἔκτασις . ἀπό οὗτος γάρ ῥᾴδιος πολύς χρόνος ἔχω ἄν μή μεταλλάσσω . ἐπεί διά ὁ πρότερος ῥῆσις ὁ κατά φύσις μνημονεύω , ἔοικα οὖν ἐξηγέομαι , τίς ὁ φύσις εἰμί οὗτος καί τίς ὁ γνώρισμα οὗτος , καί φημί · φύσις δέ ἐν μέν ἔργον ὁ ἔργον ὁ πρᾶξις ὅς βούλομαι τεκμαρτέος , ὡς εἰ καί οὕτως λέγω , κατά φύσις μέν σχῆμα κατά μέν ὁ ἐνέργεια ὁ σκοπός αὐτός καί ὁ χρεία διά ὅς ἐνεργέω . εἰς δέ οὗτος , τουτέστι ὁ νῦν λέγω , ὁ πάρεξις καί διάτασις ἀνάπλασις τε καί θέσις , ὡς ἄν οὐδείς ἐνέργεια ἐνεργέω διά ὁ πάσχω μόριον ὁ κάμνω . ἕτερος σκοπός ὁ ὁ κατά φύσις σχῆμα εὕρεσις , ὅς ἐφεξῆς αὐτός διέρχομαι γράφω , ἐκ ὁ ἐλινύω , ἐκ ὁ κοινός , ἐκ ὁ ἔθος · ἐλινύω μέν λέγω ὁ μηδείς ὅλος ἐνεργέω , ἀλλά ἡσυχάζω . ἐκ ὅς φημί ὁ ἰθυωρίη λαμβάνω , καθά ἐπί ὁ χείρ διδάσκω , ὑπόκειμαι μέν ἀξιόω ὁ ὁ πῆχυς ὀστέον , ἐπίκειμαι δέ ὁ ὁ κερκίς . ἐκ δέ ὁ κοινός ὁ μεταξύ σχῆμα κάμψις τε καί ἔκτασις ἄκρος . ὅς ἐγγύς εἰμί φημί ὁ ἐγγώνιος σχῆμα πῆχυς πρός βραχίων · καί καλέω φημί ἐγγώνιος σχῆμα ὁ κατά ὀρθός γωνία , τουτέστι ἵνα ὁ ὁ πῆχυς ὀστέον πρός ὁ ὁ βραχίων ὀρθός ἐργάζομαι γωνία . πᾶς δέ ὁ παλαιός ἀντίγραφος πρόκειμαι ἔχω ὁ ἐγγύς , οἶδα δέ καί ὁ ἐξηγέομαι ὁ σύγγραμμα οὗτος ὁ γραφή , κατά δύο τρόπος μοχθηρός γίγνομαι ὁ λέγω , ἐάν τις ἐγγώνιος ἀκούω σχῆμα κατά ὀξύς γωνία , ὀξύς δηλονότι γωνία ὀνομάζω , ὅστις ἄν ἐλαχύς εἰμί ὁ ὀρθός . ὅταν μέν εὐθύς ἐπί εὐθεῖα ἵστημι , ὁ ἐφεξῆς γωνία ἴσος ἀλλήλων ποιέω , ὀρθός ἑκάτερος ὁ ἴσος γωνία εἰμί . ὁ δέ ὁ ὀρθός ἐλαχύς ὀξύς καλέω , καθά ὁ μέγας ἀμβλύς . καί τοίνυν ὁ μέν ὀρθός γωνία κατά μέγεθος εἰμί οὐ ἔχω ὁ μάλα τε καί ἥσσων . ἀπερίληπτος δέ ἀριθμός ὁ πλῆθος εἰμί ὁ ὀξύς τε καί ἀμβλύς ὑπάρχω . ἀπαρέγκλιτος μέν γάρ ὁ ὀρθός γωνία , διότι καί ὁ ἐφίστημι κατά εὐθεῖα , εὐθύς τηνικαῦτα ὁ γένεσις ἐργάζομαι δύο θήτερος ὀρθός γωνία , ὅταν ἀπαρέγκλιτος ἐφίστημι . καλέω δέ αὐτός ὀρθός ἐργάζομαι γωνία , πρός ὁ ἕτερος μέρος ὁ ὑπερβάλλω εὐθεῖα . καί ὁ κλίσις αὐτός ὁ μάλα τε καί ἥσσων ἀναρίθμητος ἔχω πλῆθος . οἷος οὖν εἰμί ὁ ὀρθός γωνία ἑρμηνεύω βούλομαι λέγω ἐγγύς εἰμί ὁ ὀξύς . ἡγέομαι μέν γάρ ὁ ὁ ὀρθός νόησις , ἕπομαι δέ ὁ ὁ ὀξύς , ὅτι ὁ μέν ὀρθός εἷς , καθά λέγω , ἄπειρος δέ κατά πλῆθος ὁ ὀξύς . ὁ μέν οὖν ἐγγύς εἰμί ὁ ὀρθός ὀξύς τις γωνία ἔοικα ἄν τις λέγω . πάμπολυς γάρ εἰμί αὐτός οὗτος νοέω ἐγγύς εἰμί ὁ ὀρθός , ὅς ὁ ὀρθός ἄν ἀπολείπω βραχύς καί μή πάνυ ὁ συμβολή ὁ ἐργάζομαι αὐτός εὐθύς ὑποξύνω ἔχω . κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ἀμβλύς πάμπολυς εἰμί ἐκεῖνος νοέω ἐγγύς εἰμί ὁ ὀρθός , ὅσος ὁ συμβολή ὁ ἐργάζομαι αὐτός εὐθύς ἔχω μέτριος ἀμβλύς , ἐγγύς δέ ὁ ὀξύς εἰμί τις γωνία , ἀδιανόητος μέν οὐ εἰμί εἷς ὁ ὀξύς γωνία ὁ ἐγγώνιος ἔχω σχῆμα καί προσέτι διά ὁ μή ἐγγώνιος διά ὁ δύο γγʹ μήτε εὐγώνιος διά ὁ εὖ συλλαβή καλέω σχῆμα πρός μηδείς ὁ Ἕλλην , εἷς γωνία ὀξύς ἔχω , ὁ μέντοι ὁ ὀρθός ἔχω γωνία ﻿ εὐγώνιος διά ὁ εὖ δίφθογγος καί ἐγγώνιος διά ὁ δύο γράμμα καλέω · μήτε οὖν ἀναγκαῖος εἰμί ἀκούω ἐγγώνιος ὁ κατά ὀρθός γωνία σύγκειμαι σχῆμα , ὅς γίγνομαι φύω , ὅταν ὀρθός γωνία ὁ πῆχυς ἐργάζομαι πρός βραχίων . ζητέω δέ διά τίς προστίθημι Ἱπποκράτης ὁ ἐγγύς . ὥσπερ οὖν εἴωθα λέγω πολλάκις , λέγω καί νῦν · ἀσαφής λέξις ἐπιστημονικός μέν οὐ ἔχω ἐξήγησις · ἐάν δέ ὁ πιθανός μετά ὁ καί προλέγω ἀληθής εἰμί καί μή μάχομαι ὁ γνώμη ὁ σύγγραμμα ὁ συγγραφεύς ἀποδέχομαι χρή . οὗτος τοίνυν ἔχω ὁ σκοπός πειράω ὁ ἐγγύς φωνή ἐξηγέομαι . λέγω δέ ὁ μέν ἐγγώνιος σχῆμα ὁ μάλα τε καί ἥσσων οὐ ἔχω , εἷς γάρ εἰμί . ἐγώ δέ μάλα μέν οὐ δύναμαι τοιοῦτος σχῆμα ὁ χείρ ἐργάζομαι , κατά ὅς διαβεβαιόω ἄν τις ἀπαρέγκλιτος ὀρθός εἰμί γωνία ὁ ὁ ὀστέον συμβολή ἀρκέω ἐγώ , εἰ μή πρόσω οὗτος σχηματίζω . ἔπειτα δέ οὐδέ βούλομαι τοιοῦτος σχῆμα ὁ ὅλος χείρ εἰμί · ἐπιδείκνυμι γάρ αὐτός ὁ κατά φύσις σχῆμα , πλησίον μέν ὁ ὀρθός γωνία , ἀποχωρέω δέ βραχύς πρός ὁ ἀμβλύς , ὅς εἰμί πρός ὁ ἔκτασις ῥέπω . ὁ δέ ἀπόδειξις ἐγώ ὁ λόγος γίγνομαι , διά ὅς καί αὐτός ὁ Ἱπποκράτης γράφω · ἐκ γάρ ὁ ἐλινύω φημί καί ὁ ἔθος εὑρίσκω ἐγώ ὁ κατά φύσις σχῆμα . οὗτος δέ ἄμφω συντίθημι σκοπός εἷς ποιέω σύνθετος , ὡς εἰ καί οὕτως τις λέγω , ἐν ὅς ἀργέω ἐθίζω σχῆμα ἕκαστος ὁ σῶμα μόριον ἔχω , αἱρετέος οὗτος εἰμί καί κατά ὁ θεραπεία . εὔδηλος γάρ ὡς ὁ πρῶτος σκοπός ὁ ἐπιτήδειος σχῆμα εἰμί ὁ ἀνωδυνία . οὗτος οὖν εὔδηλος ὡς οὐδείς ὁ ἀλγέω ὑπερβαίνω ἐν ἄλλος ἄν σχῆμα ὁ πολύς μέρος ὁ χρόνος σχηματίζω ὁ μόριον . ἐάν οὖν ἐπισκοπέω ὁ ἀλγέω ἄνθρωπος , εὑρίσκω ὡς ἐπί ὁ πολύς ὁ χείρ κατατίθημι , οὐ ἀκριβής μέσος ἔκτασις ἄκρος καί κάμψις ἔσχατος , ἀλλά ἐπί ὁ ἔκτασις ἕρπω . ὁ δέ αὐτός συμβαίνω καί κατά ὁ ἕτερος ἀντίθεσις ὁ σχῆμα . ἐν γάρ ὁ κάμνω ἀναφέπτημι μάλα λέγω ὁ πᾶς ἄνθρωπος ὁ ἀνώδυνος σχῆμα , πρός μέν ὁ μέσος ἔρχομαι ὁ τε ἀκριβής ὕπτιος καί πρηνής ἔσχατος , ἐκκλίνω δέ βία βραχύς πρός ὁ πρηνής . ὁ μέν οὖν Ἱπποκράτης οὗτος διέρχομαι βούλομαι προστίθημι ὁ ἐγγύς οὐ ἔχω διατείνω . ὁ μέντοι ὁ σχῆμα ὁ χείρ ἅπας ἀνώδυνος εἰμί ὁ νῦν ὑπό ἐγώ λέγω ἀκριβής οἶδα καί ὅσος τρίβων εἰμί ὁ τοιοῦτος ἔργον ὁ τέχνη ἀκούω ὁ λόγος οὗτος , ὁ δέ ὅτε γνωρίζω ὁ κατά αὐτός ἀλήθεια . ἐνέχω δέ δέω ὁ ἐξηγέομαι ὁστισοῦν σύγγραμμα ὁ τε ὁ συγγραφεύς γνώμη καί ὁ ὁ λέγω πρᾶγμα ἀλήθεια · ἐν ὅς οὖν ἄδηλος εἰμί διά ὁ ἀσάφεια ὁ ὁ συγγραφεύς γνώμη , ὁ δέ ἀληθής χρή φυλάσσω · οὕτως γάρ καί ὁ μανθάνω ὠφελέω συμβαίνω . οὗτος οὖν ὁ σκοπός ἐν ἅπας ὁ ἐξήγησις πειράω φυλάσσω . ἔνιοι δέ ὁ ἐξηγητής οὐδέ ἐάν ἐθέλω τυγχάνω αὐτός δύναμαι , ὁ μέν ἔργον ὁ τέχνη ἄπειρος ἔχω , ἐπί δέ ὁ σοφιστικός εἶδος ἐκτρέπω καί γίγνομαι ὁ καλέω λογικός ἰατρός , διά ὅς καί ὁ καλός χράω ὁ λόγος παρά ὁ ἰδιώτης ὑποπτεύω . οὗτος μέν δή χρή μιμνῄσκω , ἐάν ὀλιγάκις λέγω , μεταβαίνω δέ ἤδη καιρός ἐπί ὁ συνεχής ὁ πρόκειμαι ῥῆσις . ὥσπερ ὁ τε ὕπτιος καί πρηνής ἀνώδυνος εἰμί , κατά ὅς πολύς χρόνος ὁ βίος συνεθίζω σχεδόν ἅπας εἰμί · προσχωρέω δέ καί οὗτος ὁ ὁ ἔκτασις · ἐν οὗτος γάρ ὁ σχῆμα πολύς χρόνος ἔχω δύναμαι ὁ σκέλος μή μεταβάλλω . ὅτι δέ καί ἀναγκαῖος εἰμί μή μεταλλάσσω εἰς ἕτερος ἥσσων ἀνώδυνος ἐν ὁ περί μῦς ὑπόμνημα δείκνυμι , μετά ὁ οἰκεῖος αἰτία μεταβάλλω , οὐ ἀπόδειξις , ἀλλά ἀνάμνησις χρῄζω , καθά γε καί ὅτι διά ταχύς ἐπανέρχομαι πάλιν ἐπί αὐτός . ὁ δέ αἰτία οὐ ἀναγκαῖος λύω μακρός λόγος δέω · ἀγαθός γάρ ἀντί ὁ ὁ αἰτία λέγω , ἕτερος τις χρήσιμος ὁ νέος ὠφελέω , μετά ὁ φυλάσσω ἀκριβής ὁ Ἱπποκράτης γνώμη καταλέγω πρός ἐγώ ἐν ὁ περί μῦς κίνησις . ἐν γάρ ὁ ὁ βραχίων πρός ὁ πῆχυς διάρθρωσις ὁ κατά φύσις εἰμί σχῆμα μέσος ὁ ὑπερβολικός ἑκάτερος , κατά ὅς μήτε ἐκτείνω μήτε κάμπτω μάλα ἔτι δύναμαι , καί φαίνω γε τυγχάνω ὁ σάρξ ὁ ὀστέον γυμνόω ἤ ὁ πῆχυς βαθμός , ὅς ὁρίζω ὁ δύο κορώνη . πληρόω δέ καί ὡς ὑπό ὁ γιγγλυμοειδής ὁ βραχίων περιφέρεια , ὅς ὁ μέσος περιλαμβάνω κόνδυλος . κατά δέ ὁ ἔσχατος ἔκτασις ὁ ὄπισθεν κορώνη ὁ πῆχυς εἰς ὁ ὀπίσω βαθμίς ὁ βραχίων ἐμβαίνω , καθά ὁ πρόσθεν ἐν ὁ ἔσχατος καμπή · καί ὅσος φύσις θατέρως ἔχω ὁ ὀπίσω κοιλότης πολύς ὁ ἄκρος ἔκτασις εἰς ὁ ἐκτός χώρα ἀπάγω ὁ πῆχυς , ὥσπερ αὖ πάλιν ὁ ὁ προσήκω ἐνδεής οὐ ἀκριβής ἐκτείνω . ὡς δέ ὁ κατασκευή ὁ διάρθρωσις οὐ ὅμοιος πᾶς εἰμί , οὐδέ ἀκριβής ὅρος ὁ ἔκτασις ἐπί πᾶς , οὕτως οὐδέ ﻿ ὁ μεσίτης ὁ αὐτός πᾶς εἰμί . ὅταν οὖν ὁ μῆκος ὁ ἄκρος ἔκτασις καί κάμψις σχῆμα κατά φύσις εἰμί λέγω , οὐ κατακριβόω , ἀλλά ἐν πλατύς νοέω σύ χρή ὁ μέσος οὗτος , καλέω δέ ὁ Ἱπποκράτης αὐτός κοινός · ἀλλά ὥσπερ ἀδύνατος εἰμί κατά ὁ ἀκριβής ἐν μέσος σχῆμα καθίστημι ὁ χείρ , κατά ὅς μηδέ ῥαφίς πάχος αἱρέω ἤ προστίθημι δυνατός εἰμί , οὕτως οὐ χρή μέσος ὅδε πρόσω σχηματίζω ὁ χείρ . κατά οὗτος γάρ ὁ τεχνικός στοχασμός ὁ μή τεχνικός διαφέρω , ὁ μέν τεχνικός πλησίον ἀφικνέομαι ὁ ἀκριβής συμμετρία , ὁ δέ ἰδιώτης πολύς ὅσος ἐνίοτε σφάλλω . δύναμαι ἄν οὖν καί κατά οὗτος ὁ Ἱπποκράτης συμβουλεύω ὁ ἐγγύς ὁ ἐγγώνιος σχῆμα φυλάσσω , ἐγγώνιος μέν καλέω ὁ κατά ὀρθός γωνία , ἀξιόω δέ στοχάζομαι ἐγώ αὐτός μή πρόσω ὁ ἀκριβής ἀφικνέομαι συμμετρία . ὅς δέ φημί ἐγώ διδάσκω ὁ νέος χρήσιμος εἰς ὁ πάρειμι καί δή φράζω , μέγας ἐν πᾶς ὁ κατά ἰατρικός δύναμις ἔχω ὁ ἔθος , ὡς ἐπίκτητος αὐτός φύσις ὑπό ὁ μέγας ἰατρός ὀνομάζω . φαίνω δέ καί Ἱπποκράτης ἐν ὁ ἀναγκαῖος σκοπός ἀεί τίθημι αὐτός καί δύναμις ἔνδειξις ἀπονέμω δεύτερος , ἐπί πρότερος δηλονότι ὁ κατά φύσις ὑπελαύνω εἰμί ὁ κατά αὐτός ἀκριβής ἰδέα σχῆμα , ὡς ἐπί πᾶς ὁ κάμνω ποιέω , ἀλλά ὑπαλλάσσω ἐπί ἕκαστος ὁ ἔθος , ὁ μέν οἰκεῖος ἔνιοι μέν ὁράω διά ὅλος ἡμέρα κάθημαι , ὅσος τέχνη ἑδραῖος ἔχω , ἔνιοι δέ ἵστημι ἤ βαδίζω . εὔλογος οὖν δοκέω ἐγώ μάλα ἐκτείνω σχηματίζω ὁ σκέλος , ἐπί ὅς ἐθίζω πολύς χρόνος οὗτος ἔχω ὁ σχῆμα , καθά καί ἥσσων ἐκτείνω , ἐπί ὅς διά ὅλος ἡμέρα κλίνω , καί ὁ πεῖρα μεταβασανίζω , αὐτός τοιοῦτος εὑρίσκω ὑπάρχω , ὁποῖος καί ἐλπίζω . καί περί ὁ χείρ κατά ὁ αὐτός λόγος δέω μέν ἐγγύς ὁ ἐγγώνιος σχῆμα χρή σχηματίζω αὐτός , ἀλλά εἰς ὁ μάλα τε καί ἥσσων ἐκ ὁ ἔθος λαμβάνω ὁ ἔνδειξις . ἐπεί δέ καί διά ὁ πεῖρα ἅπας ὁ λογικός ὁ ἄνθρωπος ἐπίνοια κρίνω , μαρτυρέω ὁ πρᾶγμα , βέβαιος ἤδη ὁ πρόγνωσις ἔχω οὐδέ οὗτος φθονέω ὁ εὕρεσις . ὑπό πᾶς οὖν ὁ φίλος βασανίζω ὁ θεώρημα βέβαιος ἤδη γίγνομαι χρήσιμος εἰς ὁ τοιοῦτος , καί ὁ Ἱπποκράτης τοίνυν λέγω ὑπαλλάσσω μέν ἀξιόω ὁ ἀκριβής ἐγγώνιος σχῆμα ὁ διαφορά ὁ ἔθος , ὁ ἀλλαγή δέ βραχύς ποιέω , τουτέστι ἐγγύς ὁ ἐγγώνιος σχῆμα .