galenus.in-hippocratis-librum-de-officina-medici-commentarii-iii 3.12
Νάρθηκες δὲ λεῖοι , ὁμαλοὶ , σιμοὶ , κατ’ ἄκρα σμικρῷ μείους ἔνθεν καὶ ἔνθεν τῆς ἐπιδέσεως . παχύτατοι δὲ ᾗ ἐξέῤῥιπτε τὸ κάτηγμα . Οἱ νάρθηκες , ὡς οἱ σπλῆνες , ἐρείσματα καὶ στηρίγματα τῆς ἐπιδέσεώς εἰσιν , ἀλλ’ οἱ μὲν σπλῆνες τῶν ὑποδεσμίδων , οἱ δὲ νάρθηκες ἁπάντων τῶν ἔνδον , ὡς εἶναι τέτταρα μὲν τὰ σύμπαντα , χρείαν ἰδίαν ἕκαστον παρέχον . ἔνδον μὲν γὰρ ὑποδεσμίδας πρῶτον , τό τε διαπεπλασμένον ὀστοῦν κρατούσας καὶ κωλυούσας φλεγμῆναι τὸ πεπονθός . ἐπ’ αὐταῖς δὲ τοὺς σπλῆνας , ὡς μὴ περιῤῥέοιεν , εἶτα τοὺς νάρθηκας στηρίζοντας , οὕστινας Ἱπποκράτης ἀξιοῖ λείους τε εἶναι καὶ ὁμαλούς . ἀντίκειται δὲ τῷ μὲν λείῳ τὸ τραχὺ , τῷ δὲ ὁμαλῷ τὸ ἀνώμαλον . καὶ τὸ μὲν τραχὺ πάντως ἐστὶν ἀνώμαλον , οὐ μὴν τό γε ἀνώμαλον ἐξ ἀνάγκης τραχύ · καθάπερ οὐδὲ ὁδὸς ἀνώμαλος εὐθέως ἐστὶ καὶ τραχεῖα . δύναται γὰρ ἀναβάσεις τε καὶ καταβάσεις ἔχουσα μὴ τραχείας ἀνώμαλος εἶναί τε καὶ λέγεσθαι . καὶ τοίνυν καὶ τοὺς νάρθηκας ἐγχωρεῖ λείους μὲν εἶναι , μὴ μέντοι καὶ ὁμαλούς . ἐὰν γὰρ οὗτοι εἴς τι τῶν πλαγίων μερῶν διεστραμμένοι τύχωσιν ὄντες ἢ πρὸς τὸν ἄνω τόπον ἢ τὸν κάτω , τὸ μὲν ὁμαλὸν οὐχ ἕξουσι , τὸ λεῖον δὲ ἔχειν ἴσως οἷόν τε . συντελεῖ δὲ τῷ κατάγματι μήτε τραχεῖς εἶναι μήτε διεστραμμένους τοὺς νάρθηκας , ἑκατέρως μὲν γὰρ θλίψουσιν . ἐκ περιττοῦ δὲ οἱ διεστραμμένοι συνδιαστρέφουσιν ἐν αὐτοῖς τὴν ἐπίδεσιν . ταύτης δὲ διαστρεφομένης καὶ τὸ κατεαγὸς μέρος συνδιαστρέφεται . σιμοὺς δὲ κατ’ ἄκρα τοὺς νάρθηκας εἶναι συμβουλεύει . δύναται δὲ αὐτὸ τὸ σιμὸν ὄνομα νῦν σημαίνειν τοὺς ἀπεξεσμένους ἀτρέμα κατὰ τὴν κάτω χώραν . οἱ γὰρ ἰσοπαχεῖς ἄχρι τοῦ πέρατος , ἴσην ἐνταῦθα τὴν ἐπίδεσιν ἐργάζονται παντὶ τῷ ἄλλῳ μέρει τῆς ἐπιδέσεως , ὅπερ οὐ χρὴ γίγνεσθαι . βούλεται γὰρ ἐν μὲν τῷ μέσῳ τῇ ἐπιδέσει ἐσφίγχθαι μᾶλλον , ἐκλύεσθαι δὲ ἐντεῦθεν ἄχρι τῶν περάτων . ἐκεῖνα δὲ ἁπάντων ἐκλύεσθαι μᾶλλον , ἀλλὰ καὶ μικροτέρους αὐτοὺς κατὰ τὸ μῆκος εἶναι κελεύει τῆς ἐπιδέσεως , ὅπως μὴ ψαύσῃ ἄν ποτε τοῦ μετὰ τὴν ἐπίδεσιν δέρματος , ὑψουμένου πολλάκις ἐκ τοῦ δέχεσθαι τοὺς ἐπὶ τῶν ἐπιδέσμων ἐκθλιβομένους χυμούς . ἀλλὰ κατ’ αὐτὸ τὸ κάταγμα παχυτέρους εἶναι συμβουλεύει τοὺς νάρθηκας , ἐπειδὴ τὸ χωρίον τοῦτο μάλιστα τῆς ὑπ’ αὐτῶν ἐπιδέσεως δεῖται .
Lemmas: νάρθηξ δέ λεῖος , ὁμαλός , σιμός , κατά ἄκρον μικρός μείων ἔνθεν καί ἔνθεν ὁ ἐπίδεσις . παχύς δέ ᾗ ἐκρίπτω ὁ κάτηγμα . ὁ νάρθηξ , ὡς ὁ σπλήν , ἔρεισμα καί στήριγμα ὁ ἐπίδεσις εἰμί , ἀλλά ὁ μέν σπλήν ὁ ὑποδεσμίς , ὁ δέ νάρθηξ ἅπας ὁ ἔνδον , ὡς εἰμί τέσσαρες μέν ὁ σύμπας , χρεία ἴδιος ἕκαστος παρέχω . ἔνδον μέν γάρ ὑποδεσμίς πρῶτος , ὁ τε διαπλάσσω ὀστέον κρατέω καί κωλύω φλεγμαίνω ὁ πάσχω . ἐπί αὐτός δέ ὁ σπλήν , ὡς μή περιρρέω , εἶτα ὁ νάρθηξ στηρίζω , ὅστις Ἱπποκράτης ἀξιόω λεῖος τε εἰμί καί ὁμαλός . ἀντίκειμαι δέ ὁ μέν λεῖος ὁ τραχύς , ὁ δέ ὁμαλός ὁ ἀνώμαλος . καί ὁ μέν τραχύς πάντως εἰμί ἀνώμαλος , οὐ μήν ὁ γε ἀνώμαλος ἐκ ἀνάγκη τραχύς · καθά οὐδέ ὁδός ἀνώμαλος εὐθύς εἰμί καί τραχύς . δύναμαι γάρ ἀνάβασις τε καί κατάβασις ἔχω μή τραχύς ἀνώμαλος εἰμί τε καί λέγω . καί τοίνυν καί ὁ νάρθηξ ἐγχωρέω λεῖος μέν εἰμί , μή μέντοι καί ὁμαλός . ἐάν γάρ οὗτος εἰς τις ὁ πλάγιον μέρος διαστρέφω τυγχάνω εἰμί ἤ πρός ὁ ἄνω τόπος ἤ ὁ κάτω , ὁ μέν ὁμαλός οὐ ἔχω , ὁ λεῖος δέ ἔχω ἴσως οἷος τε . συντελέω δέ ὁ κάταγμα μήτε τραχύς εἰμί μήτε διαστρέφω ὁ νάρθηξ , ἑκάτερος μέν γάρ θλίβω . ἐκ περισσός δέ ὁ διαστρέφω συνδιαστρέφω ἐν αὐτός ὁ ἐπίδεσις . οὗτος δέ διαστρέφω καί ὁ κατάγνυμι μέρος συνδιαστρέφω . σιμός δέ κατά ἄκρον ὁ νάρθηξ εἰμί συμβουλεύω . δύναμαι δέ αὐτός ὁ σιμός ὄνομα νῦν σημαίνω ὁ ἀποξέννυμι ἀτρέμας κατά ὁ κάτω χώρα . ὁ γάρ ἰσοπαχής ἄχρι ὁ πέρας , ἴσος ἐνταῦθα ὁ ἐπίδεσις ἐργάζομαι πᾶς ὁ ἄλλος μέρος ὁ ἐπίδεσις , ὅς οὐ χρή γίγνομαι . βούλομαι γάρ ἐν μέν ὁ μέσος ὁ ἐπίδεσις σφίγζω μάλα , ἐκλύω δέ ἐντεῦθεν ἄχρι ὁ πέρας . ἐκεῖνος δέ ἅπας ἐκλύω μάλα , ἀλλά καί μικρός αὐτός κατά ὁ μῆκος εἰμί κελεύω ὁ ἐπίδεσις , ὅπως μή ψαύω ἄν ποτέ ὁ μετά ὁ ἐπίδεσις δέρμα , ὑψόω πολλάκις ἐκ ὁ δέχομαι ὁ ἐπί ὁ ἐπίδεσμον ἐκθλίβω χυμός . ἀλλά κατά αὐτός ὁ κάταγμα παχύς εἰμί συμβουλεύω ὁ νάρθηξ , ἐπειδή ὁ χωρίον οὗτος μάλα ὁ ὑπό αὐτός ἐπίδεσις δέω .