galenus.in-hippocratis-librum-de-officina-medici-commentarii-iii 2.22
Ἑλίξιος κεφαλαὶ σκληραὶ , ὁμαλαὶ , εὐκρινέες . Ἐφεξῆς ἀμφοτέροις ὑπάρχει τοῖς ἐπιδέσμοις πρὶν περιβαλέσθαι τῷ τοῦ κάμνοντος σώματι τῆς ἐξ αὐτῶν ἐπιδέσεως ﻿ γιγνομένης περὶ τὸν πεπονθότα τόπον , ἀλλὰ αἱ κεφαλαὶ τῶν ἐπιδέσμων , αἵτινες ἂν ὦσιν , ἀμφοτέρων εἰσὶ κοιναί . ἐάν τε γὰρ ἀρχαὶ τῶν ἐπιδέσμων , ἐάν τε πέρατα κεφαλῆς νοηθῶσιν εἰρῆσθαι νῦν , ἐάν τε ἀμφότερα , καὶ πρὸς τούτοις ἔτι κατὰ τὸ πλάτος αὐτῶν πέρατα , ταῦτα πάντα κοινὰ ταῖς ἑλίξεσι τῶν ἐπιδέσμων ἀμφοτέραις ἐστὶν , ἅς τε αὐτοὶ ἀμφοτέρας καταμίγας ἴσχουσιν , ἅς τε τῷ ἐπιβάλλεσθαι τῷ σώματι λαμβάνουσιν , ὥστε τοῦτο μὲν , εἰ καὶ διαπεφώνηται τοῖς ἐξηγησαμένοις τὸ βιβλίον , οὐ χαλεπὸν εἰπεῖν . καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἐληλιγμένων ἀληθῶς ὁ λόγος ἐστὶ καὶ τῶν περιβεβλημένων τῷ σώματι · καὶ μέντοι καὶ πάντα τῶν περάτων ἀκούομεν , οὐχ ὡς ἔνιοι μὲν ᾠήθησαν τῶν κατὰ μῆκος , ἔνιοι δὲ τῶν κατὰ πλάτος , ἀλλὰ τὸ περὶ μόνων μὲν ἐξηγησάμενοι τῶν ἐκτὸς ἐπιδέσμων εἰρῆσθαι , τὸ δὲ σφιγγόμενον τῆς ἑλίξεως ὑπ’ αὐτοῦ δηλοῦσθαι νομίσαντες . ὅτι μὲν οὖν ἐσφίγχθαι χρὴ τὸν ἐπίδεσμον ἔξω πρὶν ἐπιβαλέσθαι τῷ σώματι πρόδηλον . εὐληπτότερον γὰρ οὕτως ἔσται , διότι καὶ λεπτότερος λεπτοτέρας τε τὰς περιβολὰς ἔχων διὰ τὸ τεταμένον ἐρηρίχθαι , σφιγχθῆναι γὰρ ἄλλως οὐ δύναται . τὸ δὲ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ μόνας δεῖν ἐσφίγχθαι περιφανῶς ψευδὲς , οὐ γὰρ ἐκείνας μόνον , ἀλλ’ ὅλον ἐσφίγχθαι τὸν ἐπίδεσμον . ὡς οὖν ἐν ἀπόροις ἅ γέ μοι δοκεῖ ἤδη φράσω · κεφαλὰς μὲν ἀκουστέον ἅπαντα τὰ πέρατα τοῦ ἐπιδέσμου τά τε κατὰ μῆκος ὄντα αὐτῷ καὶ τὰ κατὰ πλάτος . εἰρῆσθαι δ’ οὐ κυρίως αὐτὰ νομιστέον σκληρὰ καὶ διὰ τοῦτο ἀσάφειαν ἐσχηκέναι τὸν λόγον · ἔμπροσθεν γὰρ εἰπὼν ἐπιδέσματα καθαρὰ , κοῦφα , μαλθακὰ , πῶς ἂν νῦν αὖθις ἔλεγεν αὐτὰ σκληρά ; κεχρῆσθαι δὲ νομίζω τῇ τοῦ σκληρᾷ προσηγορίᾳ πρεπόντως τῷ δηλουμένῳ πράγματι . πολλάκις γὰρ ἐπὶ τοῖς πέρασι τῶν ὀθονίων τέτταρσιν οὖσιν δύο μὲν κατὰ τὸ μῆκος , ἑτέροις δὲ δύο κατὰ τὸ πλάτος , ἤτοι μόνος ὁ στήμων εὑρίσκεται , μὴ ξυνακολουθούσης αὐτῷ πρὸς τὸ πέρας τῆς κρόκης ἢ κρόκη μόνη χωρὶς τοῦ στήμονος . ἔτι δὲ ἤτοι χαλαρὸν ἔγκειται τῷ πέρατι τῶν εἰρημένων τὸ ἕτερον , ἢ κατὰ μὲν τὶ μέρος ἔγκειται , κατ’ ἄλλο δ’ ὑπερεκπίπτει . τῶν οὖν τοιούτων ὀθονίων αἱ κεφαλαὶ τῆς ἑλίξεως μαλακώτεραι τῶν ἑτέρων εἰσὶ κεφαλῶν , ἐν αἷς ἐξισοῦται μέχρι τοῦ πέρατος ὁ στήμων τῇ κρόκῃ καὶ τῇ τούτων μαλακότητι , τοὐναντίον οἶμαι κατὰ τῶν προσηκόντων , ἐληλιγμέναι μὲν , ὡς ἔφη , σκληραί . βέλτιον δ’ ἦν εἰρηκέναι , μὴ μαλακαὶ , καθάπερ ἔμπροσθεν περὶ τοῦ ἅμματος ἔφη , μὴ μέγα . τὰ γὰρ ἐν τῷ μέσῳ τῶν ἀμετριῶν , ὡς ἔφην , εἰώθασι δηλοῦν ἀποφάσκοντες ὁποτερανοῦν ἀμετρίαν . τὸ μὲν οὖν εἶδος · σκληρῶν τῶν κεφαλῶν εἰρημένων οὕτως ἄν τις ἀκούσειεν πιθανώτατον τῷ γε μηδὲν ἔχων ἄλλο , μηδὲ μετρίως πιθανὸν εἰπεῖν καὶ τῷ τὴν εἰρημένην ἁμαρτίαν ἐν τοῖς ὀθονίοις ἐν ἄλλῳ λόγῳ μηδενὶ δεδηλῶσθαι πρὸς αὐτοῦ . τὸ δὲ ὁμαλὲς δηλοῦσθαι μὲν τὸ κατὰ πᾶν ἀπαραλλάκτως ὅμοιον . γίγνεται δὲ τοῦτο μήτε σκληρᾶς ἢ πλατυτέρας ἐν αὐταῖς τινος οὔσης μήτε μαλακωτέρας ἢ στενωτέρας ἢ λεῖπόν τι καὶ διαβεβρωμένον ἐχούσης . ἔδοξε δὲ καὶ πάνυ καθάπερ ἐπὶ τῶν παρυφασμάτων . γίγνεται δὲ τὸ εὐκρινὲς ἐπὶ τῶν τεταμένων ὁμοίως ἐν ἅπασι τοῖς μέρεσι · καὶ κατὰ τὶ μὲν οὐ πεπυσμένων ἢ πεπαγμένων , κατὰ τὶ δὲ ἐνδεδιπλωμένων ἢ ἐπειλιγμένων ἀκουσόμεθα .
Lemmas: ἕλιξις κεφαλή σκληρός , ὁμαλός , εὐκρινής . ἐφεξῆς ἀμφότερος ὑπάρχω ὁ ἐπίδεσμον πρίν περιβάλλω ὁ ὁ κάμνω σῶμα ὁ ἐκ αὐτός ἐπίδεσις ﻿ γίγνομαι περί ὁ πάσχω τόπος , ἀλλά ὁ κεφαλή ὁ ἐπίδεσμον , ὅστις ἄν εἰμί , ἀμφότερος εἰμί κοινός . ἐάν τε γάρ ἀρχή ὁ ἐπίδεσμον , ἐάν τε πέρας κεφαλή νοέω λέγω νῦν , ἐάν τε ἀμφότερος , καί πρός οὗτος ἔτι κατά ὁ πλάτος αὐτός πέρας , οὗτος πᾶς κοινός ὁ ἕλιξις ὁ ἐπίδεσμον ἀμφότερος εἰμί , ὅς τε αὐτός ἀμφότερος καταμίγας ἴσχω , ὅς τε ὁ ἐπιβάλλω ὁ σῶμα λαμβάνω , ὥστε οὗτος μέν , εἰ καί διαφωνέω ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον , οὐ χαλεπός λέγω . καί γάρ ἐπί ὁ ἑλίσσω ἀληθής ὁ λόγος εἰμί καί ὁ περιβάλλω ὁ σῶμα · καί μέντοι καί πᾶς ὁ πέρας ἀκούω , οὐ ὡς ἔνιοι μέν οἴομαι ὁ κατά μῆκος , ἔνιοι δέ ὁ κατά πλάτος , ἀλλά ὁ περί μόνος μέν ἐξηγέομαι ὁ ἐκτός ἐπίδεσμον λέγω , ὁ δέ σφίγγω ὁ ἕλιξις ὑπό αὐτός δηλόω νομίζω . ὅτι μέν οὖν σφίγζω χρή ὁ ἐπίδεσμος ἔξω πρίν ἐπιβάλλω ὁ σῶμα πρόδηλος . εὔληπτος γάρ οὕτως εἰμί , διότι καί λεπτός λεπτός τε ὁ περιβολή ἔχω διά ὁ τείνω ἐραρίσσω , σφίγγω γάρ ἄλλος οὐ δύναμαι . ὁ δέ ὁ κεφαλή αὐτός μόνος δέω σφίγζω περιφανής ψευδής , οὐ γάρ ἐκεῖνος μόνος , ἀλλά ὅλος σφίγζω ὁ ἐπίδεσμος . ὡς οὖν ἐν ἄπορος ὅς γε ἐγώ δοκέω ἤδη φράζω · κεφαλή μέν ἀκούω ἅπας ὁ πέρας ὁ ἐπίδεσμος ὁ τε κατά μῆκος εἰμί αὐτός καί ὁ κατά πλάτος . λέγω δέ οὐ κύριος αὐτός νομίζω σκληρός καί διά οὗτος ἀσάφεια ἔχω ὁ λόγος · ἔμπροσθεν γάρ λέγω ἐπίδεσμα καθαρός , κοῦφος , μαλθακός , πῶς ἄν νῦν αὖθις λέγω αὐτός σκληρός ; χράω δέ νομίζω ὁ ὁ σκληρός προσηγορία πρεπόντως ὁ δηλέομαι πρᾶγμα . πολλάκις γάρ ἐπί ὁ πέρας ὁ ὀθόνιον τέσσαρες εἰμί δύο μέν κατά ὁ μῆκος , ἕτερος δέ δύο κατά ὁ πλάτος , ἤτοι μόνος ὁ στήμων εὑρίσκω , μή συνακολουθέω αὐτός πρός ὁ πέρας ὁ κρόκη ἤ κρόκη μόνος χωρίς ὁ στήμων . ἔτι δέ ἤτοι χαλαρός ἔγκειμαι ὁ πέρας ὁ λέγω ὁ ἕτερος , ἤ κατά μέν τις μέρος ἔγκειμαι , κατά ἄλλος δέ ὑπερεκπίπτω . ὁ οὖν τοιοῦτος ὀθόνιον ὁ κεφαλή ὁ ἕλιξις μαλακός ὁ ἕτερος εἰμί κεφαλή , ἐν ὅς ἐξισόω μέχρι ὁ πέρας ὁ στήμων ὁ κρόκη καί ὁ οὗτος μαλακότης , ἐναντίος οἴομαι κατά ὁ προσήκω , ἑλίσσω μέν , ὡς φημί , σκληρός . ἀγαθός δέ εἰμί λέγω , μή μαλακός , καθά ἔμπροσθεν περί ὁ ἅμμα φημί , μή μέγας . ὁ γάρ ἐν ὁ μέσος ὁ ἀμετρία , ὡς φημί , εἴωθα δηλόω ἀποφάσκω ὁποτερανοῦν ἀμετρία . ὁ μέν οὖν εἶδος · σκληρός ὁ κεφαλή λέγω οὕτως ἄν τις ἀκούω πιθανός ὁ γε μηδείς ἔχω ἄλλος , μηδέ μέτριος πιθανός λέγω καί ὁ ὁ λέγω ἁμαρτία ἐν ὁ ὀθόνιον ἐν ἄλλος λόγος μηδείς δηλόω πρός αὐτός . ὁ δέ ὁμαλής δηλόω μέν ὁ κατά πᾶς ἀπαράλλακτος ὅμοιος . γίγνομαι δέ οὗτος μήτε σκληρός ἤ πλατύς ἐν αὐτός τις εἰμί μήτε μαλακός ἤ στενός ἤ λείπω τις καί διαβιβρώσκω ἔχω . δοκέω δέ καί πάνυ καθά ἐπί ὁ παρύφασμα . γίγνομαι δέ ὁ εὐκρινής ἐπί ὁ τείνω ὅμοιος ἐν ἅπας ὁ μέρος · καί κατά τίς μέν οὐ πυνθάνομαι ἤ πάσσω , κατά τίς δέ ἐνδιπλόω ἤ ἐφελίσσω ἀκούω .