galenus.in-hippocratis-librum-de-officina-medici-commentarii-iii 1.4
Ἃ καὶ οἷς γιγνωσκόμενα , πᾶσίν ἐστι γνῶναι . Ζητεῖται κἀνταῦθα προσηκόντως τίνες ποτέ εἰσιν ἄλλαι δυνάμεις παρά τε τὴν αἴσθησιν καὶ τὴν γνώμην ὑπὸ τῆς φύσεως ἡμῖν δεδομέναι , διαγνωστικαὶ τῶν ἐκτὸς ὑποκειμένων · ὡς γὰρ οὐκ εἰρηκὼς ἁπάσας , οὕτως ἐπήνεγκε , γιγνωσκόμενα πᾶσίν ἐστι γνῶναι . διὰ τί τοίνυν αὐτὸν οὕτως εἰπεῖν νομίζω καὶ δὴ φράσω , προειπών τι πρότερον ἀναγκαῖον εἰς τὰ μέλλοντα λεχθήσεσθαι , πολλοῖς ἤδη καὶ τῶν παλαιῶν εἰρημένον , οἷς ἀρέσκει μηδεμίαν εἶναι δόξαν , ἣν οἱ τὰς αἱρέσεις συνιστάμενοι φιλόσοφοι δοκοῦσιν εὑρηκέναι , πάντα δὲ τὰ εἰρημένα τῷ πρόσθεν χρόνῳ πολλάκις ἅμα τῇ τῶν ἄλλων γνώμῃ διέφθαρται . μὴ μέντοι δοκεῖ τὴν Πυῤῥωνείαν αἵρεσιν ἢ Ἀκαδημικὴν ἢ Στωϊκὴν ἢ Περιπατητικὴν ἤ τινα ἄλλην ὕστερον Ἱπποκράτους γεγονυῖαν , τῇ τῶν πραγμάτων αὐτῶν ἐξαπτόμενος δόξῃ . αὐτοὶ οὖν οἱ τοῦ Πύῤῥωνος εἰς παλαιοτάτους ἄνδρας ἀνάγουσι τὴν ἑαυτῶν προαίρεσιν . εἰκὸς οὖν καθ’ Ἱπποκράτην , μᾶλλον δὲ οὐκ εἰκὸς , ἀλλ’ ἀναγκαῖον ἀμφισβητεῖν ἀλλήλοις τοὺς τότε περὶ τῶν φυσικῶν κριτηρίων , τοὺς μὲν μηδὲν εἶναι λέγοντας τοιοῦτον , καθάπερ ὕστερον οἱ Πυῤῥώνειοι , τοὺς δὲ τὴν αἴσθησιν μόνην . ἐνίους δὲ ταύτην μὲν ἀτιμᾶσθαι νομίζειν καὶ ἀληθὲς εἶναι τὸ περιφερόμενον δὴ τοῦτο , νοῦς ὁρῇ καὶ νοῦς ἀκούει , τὰ δ’ ἄλλα κωφὰ καὶ τυφλά . ﻿ τινὰς δ’ ἀμφότερα φύσει κριτήρια τεθεῖσθαι τῶν μὲν αἰσθητῶν τὴν αἴσθησιν , τῶν δὲ νοητῶν τὸν νοῦν , τινὰς δὲ πρὸς ταύταις καὶ ἄλλας ψυχῆς ἡμῶν δυνάμεις εἶναι νομίζειν . ὅπως οὖν αὐτῶν ἐκφύγῃ τὴν ἐπήρειαν ὁ Ἱπποκράτης αὐτὸς μὲν ἐμνημόνευσε δυοῖν κατὰ γένος δυνάμεσιν αἰσθήσεώς τε καὶ διανοίας , ἃς ἴστε κἀμὲ διὰ παντὸς ἐπιδεικνύντα , μόνα ἡμᾶς ἔχειν κριτήρια τῆς γνώσεως . ἕνεκα δὲ τῶν σοφιστῶν τῷ λόγῳ προσέθηκεν , ἃ δ’ οἶς γιγνωσκόμενα πᾶσι δυνατόν ἐστι γνῶναι . τινὲς μὲν οἴονται τὸν μὲν νοῦν ἄλλης εἶναι φύσεως , τὴν δὲ διάνοιαν ἄλλης , τὸν δὲ ἐνδιάθετον ὀνομαζόμενον λόγον ἄλλης , καὶ τούτων δὲ πλείους ἄγουσι δυνάμεις . ἐμοὶ δὲ ἐν τοῖς τοῦ κοινοῦ λόγου βιβλίοις δέδεικται τρεῖς εἶναι τὰς πάσας ἐν ἡμῖν δυνάμεις , αἷς χρώμεθα πρός τε τὰς τῶν τεχνῶν συστάσεις καὶ τῶν βιβλίων αἴσθησίν τε καὶ νοῦν καὶ μνήμην , ἀλλὰ τὴν μὲν μνήμην ἀποτίθεσθαί τε καὶ φυλάττειν ἐν αὐτῇ τὰ γνωσθέντα δι’ αἰσθήσεως καὶ νοῦ ταμεῖόν τι τῶν εὑρημένων αὐτοῖς οὖσαν , οὐκ αὐτὴν εὑρίσκουσαν ἑκάστου πράγματος φύσιν . εἰς δὲ τὴν τῶν ζητουμένων εὕρεσίν τε καὶ κρίσιν , αἴσθησίν τε καὶ νοῦν ἡμῖν ὑπάρχειν φύσει . ἀλλ’ ὅταν γε μὴν περὶ τούτων αὐτῶν ὁ λόγος ᾖ , συγχωρεῖ τις ἄλλην μὲν δύναμιν εἶναι τῆς νοήσεως , ὑπολαμβάνουσι δὲ τοῦ λόγου καὶ νῦν πάλιν ἄλλην , εἰ βούλονται , τοῦ νοῦ καὶ τῆς διανοίας ἀρκοῦσαν τούτῳ πρὸς αὐτοὺς , ὡς ἐναργῶς ἅπαντες ἄνθρωποι διαγιγνώσκουσι καὶ μῆλον καὶ μέσπιλον καὶ σταφυλὴν καὶ ἄλλα σώματα ὀσπρίων , εἴτε διὰ μιᾶς δυνάμεως ψυχικῆς , εἴτε διὰ δυοῖν ἢ τριῶν ἢ πλειόνων ἡ διάγνωσις αὐτῶν γίγνηται . πεπεισμένοι δέ εἰσιν ὡσαύτως ἅπαντες οἱ ἄνθρωποι καὶ κίνησιν εἶναί τε καὶ αἴτιον καὶ σημεῖον , αὐτά τε ταῦτα τὰ προειρημένα καὶ νοῦν καὶ μνήμην καὶ προαίρεσιν , ἃ πρὸς ἄλλοις πολλοῖς ἀνατρέπειν ἐπεχείρησεν Ἀσκληπιάδης ὡς οὐκ ὄντα . τούτων οὖν μοι προειρημένων ἤδη νομίζω , σαφὲς γέγονεν , οὗτινος ἕνεκα ἐπὶ τελευτῇ τῆς διδασκαλίας ὁ Ἱπποκράτης αὐτάρκως γεγενημένης προσέγραψεν · ἃ καὶ οἷς γιγνωσκόμενα ἅπασίν ἐστιν γνῶναι . ἄρχεσθαι μὲν προσήκει τὸν ἰατρὸν τῶν ἔργων τῆς τέχνης ἀπὸ τῆς διαγνώσεως τῶν παθῶν , παραβαλόντα τὰ κατὰ τὸν νοσοῦντα νοσήματα φαινόμενα τοῖς τῶν ὑγιαινόντων καὶ θεωροῦντα τίνα μὲν ὅμοια , τίνα δὲ ἀνόμοια τὴν γνῶσίν γε καὶ αὐτῶν καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ὑπερβαίνειν , αἰσθήσει τε καὶ γνώμῃ , καὶ εἴ τι δόξει ὡς ἄλλο πρὸς τούτοις κοινὸν ἁπάντων εἶναι φύσει κριτήριον , ὁμοίως κἀκείνοις εἰς τὴν τῶν εὑρημένων κρίσιν . ὡς τὸ γιγνώσκειν ἔχομεν ἅπαντες ἄνθρωποι , ὡς μὲν καὶ ἡμεῖς εἰς τὰ τῆς τέχνης ἔργα , τὴν μὲν οἷον ὕλην ἔχοντες , τὰ αἰσθητὰ , ἐν οἷς φησιν · ἃ καὶ θιγεῖν καὶ ἀκοῦσαί ἐστι . τὴν δὲ τούτων κριτικὴν διττὴν , αἴσθησίν τε καὶ γνώμην , ἃς διὰ τῆς ἐχομένης ῥήσεως ἐδήλωσεν εἰπὼν , ἃ καὶ τῇ ἀκοῇ καὶ τῇ ῥινὶ καὶ τῇ γλώττῃ ἐστὶν αἰσθέσθαι , ὑπηρετούσαις ἀμφοτέραις , ἐναργῶς μὲν τῇ μνήμῃ , εἰ δέ τινα καὶ ἄλλην ἐπεισάγεταί τις δύναμιν , οὐκ ἐκείνην ἡμῶν ἀρνησαμένων , ἐὰν οὕτως φαίνηται χρήσιμος ὑποχειρισμῷ ὑπάρχουσα . διὰ γὰρ τοῦ φάναι , οἷς γιγνωσκόμενα πᾶσίν ἐστι γνῶναι , περιέλαβε μὲν καὶ τὴν γνώμην ἢ ἐξουσίαν δέδωκε τοῖς ἡγουμένοις εἶναί τινα καὶ ἄλλην κριτικὴν δύναμιν καὶ ἐπιδεικνύειν ἡμῖν αὐτήν . τὰ μὲν ἄχρι δεῦρο κατὰ τὸ βιβλίον Ἱπποκράτους γεγραμμένα κοινὰ τῆς ὕλης ἰατρικῆς ἐστι καὶ διὰ τοῦτό γε ἔφην αὐτὰ προοίμιον μέν τι πάσης τέχνης εἶναι . τούτων δ’ ἐφεξῆς ἐπὶ χειρουργίαν ἀποκεχώρηκε καὶ ταύτης ἃ κατὰ τὸ ἰητρεῖον ἢ μανθάνειν ἢ πράττειν ἐξ ἀρχῆς οἱ κατὰ τὴν τέχνην ἀσκούμενοι δύνανται . καὶ μὴ νομίσῃ μέ τις παρὰ τὸ ἐμὸν ἦθος μεμηκυγκέναι τὴν ἐξήγησιν . ὅσοι γὰρ κοινοὶ λόγοι τῆς ὅλης τέχνης εἰσὶ , τούτοις προσήκει μακρότερον ἢ κατὰ τοὺς ἐν μέρει λέγεσθαι , καὶ μάλισθ’ ὅταν αὐτοὺς ἔν τινι πραγματείᾳ διέλῃ , μηκέτι μέλλων αὖθις ἐρεῖν αὐτοὺς , καθάπερ κἀγὼ προῄρημαι κατὰ τὴν τῶν Ἱπποκράτους βιβλίων ἐξήγησιν ἅπαντα μὲν διακρίνειν αἰσθήσει τε καὶ γνώμῃ , τῶν δ’ εἰρημένων ἄρτι λόγων μηκέτι μνημονεύειν . οὐ μὴν οὐδὲ νῦν ἀξίως αὐτοῦ τοῦ πράγματος ἐμήκυνα τὸν λόγον · ἐνὸν γάρ μοι διελθεῖν τε ἅμα καὶ κρῖναι τὴν γεγενημένην διαφωνίαν περὶ τοῦ τῶν ψυχικῶν δυνάμεων ἀριθμοῦ βέλτιον ἐνόμισα πρὸς τὴν τοῦ κοινοῦ λόγου πραγματείαν ἀναπέμψαι τὸν βουλόμενον ἀκριβέστερον περὶ τούτων γνῶναι , διερχομένης δὲ τῆς ἄλλης ζητήσεως ἐν τῷ λέγειν , ἀπὸ τῆς τοῦ ὁμοίου καὶ ἀνομοίου θεωρίας ἄρχεσθαι , διὰ τὸ μὴ πάνυ τι διηρθρωμένως νοεῖσθαι πᾶσιν , ὅτι εἴ τι διαφέρει τοῦ ὁμοίου τὸ ταὐτὸν , ἑκὼν καὶ ταύτην παρέλιπον ἐν ἑτέροις ἐξειργασμένην . ἐμπίπτει γὰρ εἰς τὴν περὶ αὐτῆς σκέψιν ἄλλα τέ τινα ἃ καὶ ταύτην παρέλιπον , τὸ πότερον ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς ἢ ὁμοίοις οἱ τηρήσεις μὲν τοῖς ἐμπειρικοῖς γίγνονται . τινὲς μὲν γὰρ καὶ αὐτῶν τῶν ἐμπειρικῶν ἐπὶ τοῖς ὁμοίοις ἔφασαν , οἱ δὲ ἀκριβέστεροι τὴν ἀκολουθίαν διασώζοντες ὅλης ἑαυτῶν τῆς ἀγωγῆς ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς φασι τὰς τηρήσεις ἁπάσας γίγνεσθαι , τάς τε παθογνωμικὰς ὀνομαζομένας καὶ τὰς προγνωστικὰς καὶ τὰς θεραπευτικάς . Δίωνα φρενετίζοντα Θέωνι φρενετίζοντι , καθόσον ἀμφότεροι φρενετίζουσι , τὸν αὐτὸν εἶναι . τινὲς δ’ οὐδ’ ἁπλῶς λέγεσθαί φασι τὸ ὅμοιον , ἀλλὰ καὶ νοεῖσθαι ﻿ καὶ λέγεσθαι διττῶς · ἓν μὲν γὰρ ὅμοιον ἀπαράλλακτον νοεῖσθαι , καθάπερ τοὺς Διοσκόρους , ἕτερον δὲ οὐ τοιοῦτον , ἀλλ’ ἐν ᾧ τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττόν ἐστιν . οὐ μὴν παρὰ τοῖς παλαιοτάτοις ἰατροῖς τε καὶ φιλοσόφοις , ὧν ἔτι συγγράμματα διασώζεται , τοιαύτη χρῆσις εὑρίσκεται συγκεχυμένως καὶ ἀδιαρθρώτως χρωμένων αὐτῶν τῇ τῶν ὁμοίων προσηγορίᾳ , ποτὲ μὲν ἐπὶ τῶν αὐτῶν εἶδος ἐχόντων ἀπαράλλακτον , ὡς τὸν ἀριστερὸν ὀφθαλμὸν τῷ δεξιῷ , θεωρουμένοις ἀμφοῖν ἐφ’ ἑνὸς ἀνθρώπου , ποτὲ δ’ ἂν καὶ ἐπὶ διαφερόντων ἀνθρώπων , ὁ μὲν γλαυκὸς , ὁ δὲ χαροπὸς ἢ μέλας , ἢ καθόσον ὀφθαλμοὶ καὶ τούτους ὁμοίους λέγουσιν εἶναι , μᾶλλον δὲ αὐτοῖς ἐστι καὶ συνηθέστερον τὸν γλαυκὸν τῷ γλαυκῷ , τὸν χαροπὸν τῷ χαροπῷ λέγειν ὅμοιον , καθάπερ γε καὶ τὴν ῥῖνα τὴν μὲν γρυπὴν τῇ γρυπῇ , τῇ δὲ σιμῇ τὴν σιμὴν , τῇ δὲ εὐθείᾳ τὴν εὐθεῖαν ὁμοίαν εἶναι .
Lemmas: ὅς καί ὅς γιγνώσκω , πᾶς εἰμί γιγνώσκω . ζητέω ἐνταῦθα προσηκόντως τίς ποτέ εἰμί ἄλλος δύναμις παρά τε ὁ αἴσθησις καί ὁ γνώμη ὑπό ὁ φύσις ἐγώ δίδωμι , διαγνωστικός ὁ ἐκτός ὑπόκειμαι · ὡς γάρ οὐ λέγω ἅπας , οὕτως ἐπιφέρω , γιγνώσκω πᾶς εἰμί γιγνώσκω . διά τίς τοίνυν αὐτός οὕτως λέγω νομίζω καί δή φράζω , προλέγω τις πρότερος ἀναγκαῖος εἰς ὁ μέλλω λέγω , πολύς ἤδη καί ὁ παλαιός λέγω , ὅς ἀρέσκω μηδείς εἰμί δόξα , ὅς ὁ ὁ αἵρεσις συνίστημι φιλόσοφος δοκέω εὑρίσκω , πᾶς δέ ὁ λέγω ὁ πρόσθεν χρόνος πολλάκις ἅμα ὁ ὁ ἄλλος γνώμη διαφθείρω . μή μέντοι δοκέω ὁ Πυρρωνεία αἵρεσις ἤ Ἀκαδήμεια ἤ Στωϊκός ἤ Περιπατητικός ἤ τις ἄλλος ὕστερον Ἱπποκράτης γίγνομαι , ὁ ὁ πρᾶγμα αὐτός ἐξάπτω δόξα . αὐτός οὖν ὁ ὁ Πύρρων εἰς παλαιός ἀνήρ ἀνάγω ὁ ἑαυτοῦ προαίρεσις . ἔοικα οὖν κατά Ἱπποκράτης , μάλα δέ οὐ ἔοικα , ἀλλά ἀναγκαῖος ἀμφισβητέω ἀλλήλων ὁ τότε περί ὁ φυσικός κριτήριον , ὁ μέν μηδείς εἰμί λέγω τοιοῦτος , καθά ὕστερον ὁ Πυρρώνειος , ὁ δέ ὁ αἴσθησις μόνος . ἔνιοι δέ οὗτος μέν ἀτιμάζω νομίζω καί ἀληθής εἰμί ὁ περιφέρω δή οὗτος , νόος ὁράω καί νόος ἀκούω , ὁ δέ ἄλλος κωφός καί τυφλός . ﻿ τις δέ ἀμφότερος φύσις κριτήριον τίθημι ὁ μέν αἰσθητός ὁ αἴσθησις , ὁ δέ νοητός ὁ νόος , τις δέ πρός οὗτος καί ἄλλος ψυχή ἐγώ δύναμις εἰμί νομίζω . ὅπως οὖν αὐτός ἐκφεύγω ὁ ἐπήρεια ὁ Ἱπποκράτης αὐτός μέν μνημονεύω δύο κατά γένος δύναμις αἴσθησις τε καί διάνοια , ὅς οἶδα ἐγώ διά πᾶς ἐπιδείκνυμι , μόνος ἐγώ ἔχω κριτήριον ὁ γνῶσις . ἕνεκα δέ ὁ σοφιστής ὁ λόγος προστίθημι , ὅς δέ ὄις γιγνώσκω πᾶς δυνατός εἰμί γιγνώσκω . τις μέν οἴομαι ὁ μέν νόος ἄλλος εἰμί φύσις , ὁ δέ διάνοια ἄλλος , ὁ δέ ἐνδιάθετος ὀνομάζω λόγος ἄλλος , καί οὗτος δέ πολύς ἄγω δύναμις . ἐγώ δέ ἐν ὁ ὁ κοινός λόγος βιβλίον δείκνυμι τρεῖς εἰμί ὁ πᾶς ἐν ἐγώ δύναμις , ὅς χράω πρός τε ὁ ὁ τέχνη σύστασις καί ὁ βιβλίον αἴσθησις τε καί νόος καί μνήμη , ἀλλά ὁ μέν μνήμη ἀποτίθημι τε καί φυλάσσω ἐν αὐτός ὁ γιγνώσκω διά αἴσθησις καί νόος ταμεῖον τις ὁ εὑρίσκω αὐτός εἰμί , οὐ αὐτός εὑρίσκω ἕκαστος πρᾶγμα φύσις . εἰς δέ ὁ ὁ ζητέω εὕρεσις τε καί κρίσις , αἴσθησις τε καί νόος ἐγώ ὑπάρχω φύσις . ἀλλά ὅταν γε μήν περί οὗτος αὐτός ὁ λόγος εἰμί , συγχωρέω τις ἄλλος μέν δύναμις εἰμί ὁ νόησις , ὑπολαμβάνω δέ ὁ λόγος καί νῦν πάλιν ἄλλος , εἰ βούλομαι , ὁ νόος καί ὁ διάνοια ἀρκέω οὗτος πρός αὐτός , ὡς ἐναργής ἅπας ἄνθρωπος διαγιγνώσκω καί μῆλον καί μέσπιλον καί σταφυλή καί ἄλλος σῶμα ὄσπριον , εἴτε διά εἷς δύναμις ψυχικός , εἴτε διά δύο ἤ τρεῖς ἤ πολύς ὁ διάγνωσις αὐτός γίγνομαι . πείθω δέ εἰμί ὡσαύτως ἅπας ὁ ἄνθρωπος καί κίνησις εἰμί τε καί αἴτιος καί σημεῖον , αὐτός τε οὗτος ὁ προλέγω καί νόος καί μνήμη καί προαίρεσις , ὅς πρός ἄλλος πολύς ἀνατρέπω ἐπιχειρέω Ἀσκληπιάδης ὡς οὐ εἰμί . οὗτος οὖν ἐγώ προλέγω ἤδη νομίζω , σαφής γίγνομαι , ὅστις ἕνεκα ἐπί τελευτή ὁ διδασκαλία ὁ Ἱπποκράτης αὔταρκος γίγνομαι προσγράφω · ὅς καί ὅς γιγνώσκω ἅπας εἰμί γιγνώσκω . ἄρχω μέν προσήκω ὁ ἰατρός ὁ ἔργον ὁ τέχνη ἀπό ὁ διάγνωσις ὁ πάθος , παραβάλλω ὁ κατά ὁ νοσέω νόσημα φαίνω ὁ ὁ ὑγιαίνω καί θεωρέω τίς μέν ὅμοιος , τίς δέ ἀνόμοιος ὁ γνῶσις γε καί αὐτός καί ὁ ἄλλος ἅπας ὑπερβαίνω , αἴσθησις τε καί γνώμη , καί εἰ τις δοκέω ὡς ἄλλος πρός οὗτος κοινός ἅπας εἰμί φύσις κριτήριον , ὅμοιος ἐκεῖνος εἰς ὁ ὁ εὑρίσκω κρίσις . ὡς ὁ γιγνώσκω ἔχω ἅπας ἄνθρωπος , ὡς μέν καί ἐγώ εἰς ὁ ὁ τέχνη ἔργον , ὁ μέν οἷος ὕλη ἔχω , ὁ αἰσθητός , ἐν ὅς φημί · ὅς καί θιγγάνω καί ἀκούω εἰμί . ὁ δέ οὗτος κριτικός δισσός , αἴσθησις τε καί γνώμη , ὅς διά ὁ ἔχω ῥῆσις δηλόω λέγω , ὅς καί ὁ ἀκοή καί ὁ ῥίς καί ὁ γλῶσσα εἰμί αἰσθάνομαι , ὑπηρετέω ἀμφότερος , ἐναργής μέν ὁ μνήμη , εἰ δέ τις καί ἄλλος ἐπεισάγω τις δύναμις , οὐ ἐκεῖνος ἐγώ ἀρνέομαι , ἐάν οὕτως φαίνω χρήσιμος ὑποχειρισμός ὑπάρχω . διά γάρ ὁ φημί , ὅς γιγνώσκω πᾶς εἰμί γιγνώσκω , περιλαμβάνω μέν καί ὁ γνώμη ἤ ἐξουσία δίδωμι ὁ ἡγέομαι εἰμί τις καί ἄλλος κριτικός δύναμις καί ἐπιδείκνυμι ἐγώ αὐτός . ὁ μέν ἄχρι δεῦρο κατά ὁ βιβλίον Ἱπποκράτης γράφω κοινός ὁ ὕλη ἰατρικός εἰμί καί διά οὗτος γε φημί αὐτός προοίμιον μέν τις πᾶς τέχνη εἰμί . οὗτος δέ ἐφεξῆς ἐπί χειρουργία ἀποχωρέω καί οὗτος ὅς κατά ὁ ἰατρεῖον ἤ μανθάνω ἤ πράσσω ἐκ ἀρχή ὁ κατά ὁ τέχνη ἀσκέω δύναμαι . καί μή νομίζω ἐγώ τις παρά ὁ ἐμός ἦθος μηκύνω ὁ ἐξήγησις . ὅσος γάρ κοινός λόγος ὁ ὅλος τέχνη εἰμί , οὗτος προσήκω μακρός ἤ κατά ὁ ἐν μέρος λέγω , καί μάλα ὅταν αὐτός ἐν τις πραγματεία διαιρέω , μηκέτι μέλλω αὖθις λέγω αὐτός , καθά ἐγώ προαιρέω κατά ὁ ὁ Ἱπποκράτης βιβλίον ἐξήγησις ἅπας μέν διακρίνω αἴσθησις τε καί γνώμη , ὁ δέ λέγω ἄρτι λόγος μηκέτι μνημονεύω . οὐ μήν οὐδέ νῦν ἄξιος αὐτός ὁ πρᾶγμα μηκύνω ὁ λόγος · ἔνειμι γάρ ἐγώ διέρχομαι τε ἅμα καί κρίνω ὁ γίγνομαι διαφωνία περί ὁ ὁ ψυχικός δύναμις ἀριθμός ἀγαθός νομίζω πρός ὁ ὁ κοινός λόγος πραγματεία ἀναπέμπω ὁ βούλομαι ἀκριβής περί οὗτος γιγνώσκω , διέρχομαι δέ ὁ ἄλλος ζήτησις ἐν ὁ λέγω , ἀπό ὁ ὁ ὅμοιος καί ἀνόμοιος θεωρία ἄρχω , διά ὁ μή πάνυ τις διηρθρωμένως νοέω πᾶς , ὅτι εἰ τις διαφέρω ὁ ὅμοιος ὁ αὐτός , ἑκών καί οὗτος παραλείπω ἐν ἕτερος ἐξεργάζομαι . ἐμπίπτω γάρ εἰς ὁ περί αὐτός σκέψις ἄλλος τε τις ὅς καί οὗτος παραλείπω , ὁ πότερος ἐπί ὁ αὐτός ἤ ὅμοιος ὁ τήρησις μέν ὁ ἐμπειρικός γίγνομαι . τις μέν γάρ καί αὐτός ὁ ἐμπειρικός ἐπί ὁ ὅμοιος φημί , ὁ δέ ἀκριβής ὁ ἀκολουθία διασῴζω ὅλος ἑαυτοῦ ὁ ἀγωγή ἐπί ὁ αὐτός φημί ὁ τήρησις ἅπας γίγνομαι , ὁ τε παθογνωμικός ὀνομάζω καί ὁ προγνωστικός καί ὁ θεραπευτικός . Δίων φρενετίζω Θέων φρενετ́ͅζω , καθόσον ἀμφότερος φρενετίζω , ὁ αὐτός εἰμί . τις δέ οὐδέ ἁπλῶς λέγω φημί ὁ ὅμοιος , ἀλλά καί νοέω ﻿ καί λέγω δισσός · εἷς μέν γάρ ὅμοιος ἀπαράλλακτος νοέω , καθά ὁ Διοσκόρος , ἕτερος δέ οὐ τοιοῦτος , ἀλλά ἐν ὅς ὁ μάλα τε καί ἥσσων εἰμί . οὐ μήν παρά ὁ παλαιός ἰατρός τε καί φιλόσοφος , ὅς ἔτι σύγγραμμα διασῴζω , τοιοῦτος χρῆσις εὑρίσκω συγκεχυμένως καί ἀδιάρθρωτος χράω αὐτός ὁ ὁ ὅμοιος προσηγορία , ποτέ μέν ἐπί ὁ αὐτός εἶδος ἔχω ἀπαράλλακτος , ὡς ὁ ἀριστερός ὀφθαλμός ὁ δεξιός , θεωρέω ἄμφω ἐπί εἷς ἄνθρωπος , ποτέ δέ ἄν καί ἐπί διαφέρω ἄνθρωπος , ὁ μέν γλαυκός , ὁ δέ χαροπός ἤ μέλας , ἤ καθόσον ὀφθαλμός καί οὗτος ὅμοιος λέγω εἰμί , μάλα δέ αὐτός εἰμί καί συνήθης ὁ γλαυκός ὁ γλαυκός , ὁ χαροπός ὁ χαροπός λέγω ὅμοιος , καθά γε καί ὁ ῥίς ὁ μέν γρυπός ὁ γρυπή , ὁ δέ σιμός ὁ σιμός , ὁ δέ εὐθύς ὁ εὐθύς ὅμοιος εἰμί .