galenus.in-hippocratis-librum-de-officina-medici-commentarii-iii 3.32
Τὰ δὲ ἐκπτώματα ἢ στρέμματα ἢ διαστήματα ἢ ἀποσπάσματα ἢ ἀποκλάσματα ἢ διαστρέμματα , οἷα τὰ κυλλὰ , τὰ ἑτερόῤῥοπα , ἔνθεν μὲν ἐξέστη συνδιδόντα , ὅπη δὲ συντείνοντα , ὡς ἐς τἀναντία ῥέπῃ ἐπιδεθέντα ἢ πρὶν ἐπιδεθῆναι σμικρῷ μᾶλλον ἢ ὥστε ἐξ ἴσου εἶναι . καὶ τοῖσιν ἐπιδέσμοισι καὶ τοῖσι σπλήνεσι καὶ τοῖσιν ἀναλήμμασι καὶ τοῖσι σχήμασι , κατατάσει , ἀνατρίψει , διορθώσει , ταῦτα καὶ καταχύσει πλείονι . Περὶ τούτων ἁπάντων παθῶν ἔν τε τῷ περὶ ἀγμῶν καὶ ἄρθρων αὐτὸς ἐδίδαξε τελεώτατα καὶ νῦν ὥσπερ ἄλλων πολλῶν , οὕτως καὶ τούτων , οἷον ἐπιτομήν τινα γράφει , καθ’ ἑαυτὴν μὲν ἀσαφῆ διὰ συντομίαν , εὔδηλον δὲ τοῖς προσανεγνωκόσιν ἐκεῖνα τὰ βιβλία . καὶ ἡμεῖς δὲ ὅτι φθάνομεν αὐτὰ προεξηγήσασθαι , διὰ τοῦτο νῦν ὀλίγα ἀναμνήσεως ἕνεκεν ἐροῦμεν . ἐὰν δέ τις ἐκ τοῦ κατ’ ἰητρεῖον ἄρχεται , τοῦτο χρὴ τὸν διδάσκαλον σαφηνείας ἕνεκεν λέγειν ὅσα κατὰ τὸ περὶ ἀγμῶν καὶ ἄρθρων αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης ἔγραψεν , ἐν ὑπομνήματι δὲ μεταγράφειν αὐτὰ καὶ παρατίθεσθαι νῦν . κέκληκεν οὖν ἐν τῇ προκειμένῃ ῥήσει ὁ Ἱπποκράτης ἐκπτώματα μὲν ἐπὶ τῶν ἐξηρθρηκότων , στρέμματα δὲ φώνει μὲν , ὅταν διάρθρωσις ἀπαθής ἐστιν , ἐστράφη δὲ τὰ περὶ αὐτὴν νευρώδη σώματα καὶ γίνεται μάλιστα τοῦτο τοῖς κενεμβατεῖν λεγομένοις . διαστήματα δὲ ἐπὶ τῶν ψαυόντων μὲν ἀλλήλων ὀστῶν φύσει καὶ χωρὶς διαρθρώσεως , ἀποστάντων δὲ διά τι πάθημα . καὶ κατὰ τὸ περὶ ἀγμῶν καὶ ἄρθρων αὐτὸς μέμνηται διϊσταμένων ὀστῶν ἀπ’ ἀλλήλων ὀνομαστί . κατὰ μὲν ἀγκῶνα πήχεος , κερκίδος , ἐν δὲ τῇ ἄκρᾳ τῷ γόνυϊ τῶν συντιθέντων αὐτὴν κατὰ τὸν πόδα τῶν πλησιαζόντων τῇ πτέρνῃ . τὰ δὲ ἀποσπάσματα τῶν ὀστῶν γίγνεται , καθάπερ αὐτὸς ἀπ’ ἀκρωμίου διῆλθεν , ὅταν τῶν συνδούντων αὐτὰ διασπασθέντων ἀποχωρισθῇ πλεῖστον ἀπ’ ἀλλήλων συνεχόμενα πρότερον . τὰ δὲ ἀποκλάσματα καλεῖται μὲν ὑπὸ τῶν νεωτέρων ἀπάγματα . μέμνηται δὲ αὐτῶν ἐπὶ τέλει ἐν τῷ περὶ ἀγμῶν καὶ ταῖς περὶ ἀγκῶνος εἶναι ἴνεσι καὶ τὸ ἄπαγμα γέγραφεν αὐτὸς , ὅθεν ὁρμηθέντες οἱ μετ’ αὐτὸν ἀπάγματα προσηγόρευσαν ὅσα πλησίον τῆς διαρθρώσεως γίνεται κατάγματα , δι’ ὅλου τοῦ πάχους τῶν ὀστῶν , ὡς ἀπ’ ἀλλήλων διαστῆναι τὰ μεγάλα καὶ καλοῦσιν οἱ νεώτεροι αὐτὰ κατάγματα καυληδὸν γεγονέναι τὰ δὲ διαστρέμματα τῶν στρεμμάτων διαφέρει , καθόσον ἅπτεταί πως τῆς διαρθρώσεως ἐπ’ ὀλίγον αὐτὴν διαστρέφοντα καὶ συμμετακινοῦντα . γίνεται δὲ καὶ περὶ ἓν ὀστοῦν , μάλιστα δὲ κνήμην ἐπὶ τῶν παιδίων , ἣν καὶ μετὰ παραθέσεως τῶν ἐξευθυνόντων ἑκατέρωθεν ἐπιδοῦμεν ἐκ φιλύρας ἤ τινος οὕτως εὐτόνου τε καὶ μαλακοῦ ξύλου , ποιούμενοι δὲ λεπτὰ σανίδια . κάλλιστα δὲ ἐποίησε καὶ αὐτὸς προσθεὶς τὸν διὰ τῶν περιστρεμμάτων λόγον τὰ ἑτερόῤῥοπα . εἴτε γὰρ , ὥς τινες γράφουσι , τὰ οἷα τὰ κυλλὰ ταῦθ’ ἑτερόῤῥοπα κατὰ πάσας τὰς γραφὰς τὰ ἑτερόῤῥοπα συμφωνεῖται πᾶσιν . καὶ γὰρ εἴσω καὶ ἔξω τὴν ῥοπὴν ἴσχει πολλάκις ἡ διάρθρωσις ὅλη καὶ μάλιστα ἐν σκέλεσι κατὰ γόνυ καὶ κατὰ σφυρὰ , καὶ καλεῖται τὰ μὲν ἔξω ῥέποντα βλαισὰ , τὰ δὲ ἔσω ῥαιβὰ καὶ κυλλά . τούτοις ἅπασι τοῖς εἰρημένοις πάθεσιν ἐπίδεσις ἁρμόττει , δύο τούτους ἔχουσα σκοποὺς , ὅπου μὲν ἀπεχώρησε τὸ μόριον , ἐκεῖθεν αὐτὸ προσάγεσθαί τε καὶ ἐπικεῖσθαι διὰ τῶν ἐπιδέσμων · ἐὰν δὲ ἐξέσται χαλαρὸν εἶναι τὸ χωρίον , ὅπως δέχηται τὸ διὰ τῆς ἐπιδέσεως ὠθούμενον εἰς αὐτό . συνδιδόναι δὲ , τουτέστιν ἀνιέναι καὶ μὴ τείνειν ἔνθα χρὴ , τὸν ἐπίδεσμον ὑπακουστέον ἐστί . τὸ δὲ ἐξέστῃ κατ’ ἐκεῖνο τὸ μέρος τῆς ῥήσεως ἐν ᾧ φησιν , ὅπη δὲ , ὡς γενέσθαι τὴν ὅλην λέξιν τοιαύτην · ὅθεν μὲν ἐξέστη συνδόντα , τουτέστι χαλῶντα τὸν ἐπίδεσμον , ὅπη δὲ ἐξέστη συντείνοντα ὡς εἰς τἀναντία ῥέπειν τῆς χώρας , εἰς ἣν ἐξέστη . τῆς δὲ εἰς τἀναντία ῥοπῆς τοῖς ἐξεστῶσιν ὅρος οὕτω κατὰ φύσιν ἔθετο . νικηθήσεται γὰρ οὕτω ἡ ἐπίδεσις ὑπὸ τοῦ παθήματος εἰθισμένου τοῦ μορίου πολυχρονίῳ διαστροφῇ , ἀλλ’ ἐπέκεινα βραχὺ τοῦ κατὰ φύσιν ἄγειν ἀξιοῖ . τοῦτο γάρ ἐστι τὸ λεγόμενον ὑπ’ αὐτοῦ σμικρῷ μᾶλλον , ὥστε ἐξ ἴσου εἶναι . τὸ γὰρ κατὰ φύσιν ἴσον ἐστὶ καὶ τὴν εἰς ἐναντίον τόπον ῥοπὴν ἐξ ἁπάντων κελεύειν , ποιεῖν ἡμᾶς ὅσα παραλαμβάνομεν εἰς τὴν ἐπίδεσιν , ἃ καὶ κατὰ λέξιν αὐτὸς ὀνομαστὶ καὶ τοῖσιν ἐπιδέσμοισιν . εἰπὼν , καὶ τοῖσι σπλήνεσι καὶ τοῖσι ἀναλήμμασι καὶ πρὸς τούτοις ἔτι κατατάσει , ἀνατρέψει , διορθώσει . κατὰ πάντα γὰρ ταῦτα δυνατόν ἐστι περιῤῥέπειν εἰς τἀναντία τὴν ἐπίδεσιν ἐπὶ πλέον τοῦ κατὰ φύσιν , ἀλλὰ καὶ καταχύσει πλέονι χρῆσθαι , καὶ λέγει προσθεὶς ἐνταῦθα τῷ πλέονι παραλελειμμένον μὲν ἐν τῇ προτέρᾳ ῥήσει , συνεπινοούμενον δὲ τοῖς εἰρημένοις . ἐπ’ ἐκείνων μὲν οὖν ἕνεκα τοῦ διαφορῆσαι , ἐπὶ τούτων δὲ τοῦ μαλακῦναι χάριν ὕδατος θερμοῦ καταχύσει χρῆται πλείονι .
Lemmas: ὁ δέ ἔκπτωμα ἤ στρέμμα ἤ διάστημα ἤ ἀπόσπασμα ἤ ἀπόκλασμα ἤ διάστρεμμα , οἷος ὁ κυλλός , ὁ ἑτερόρροπος , ἔνθεν μέν ἐξίστημι συνδίδωμι , ὅπῃ δέ συντείνω , ὡς εἰς ἐναντίος ῥέπω ἐπιδέω ἤ πρίν ἐπιδέω μικρός μάλα ἤ ὥστε ἐκ ἴσος εἰμί . καί ὁ ἐπίδεσμον καί ὁ σπλήν καί ὁ ἀνάλημμα καί ὁ σχῆμα , κατάτασις , ἀνάτριψις , διόρθωσις , οὗτος καί κατάχυσις πολύς . περί οὗτος ἅπας πάθος ἐν τε ὁ περί ἀγμός καί ἄρθρον αὐτός διδάσκω τέλειος καί νῦν ὥσπερ ἄλλος πολύς , οὕτως καί οὗτος , οἷος ἐπιτομή τις γράφω , κατά ἑαυτοῦ μέν ἀσαφής διά συντομία , εὔδηλος δέ ὁ προσαναγιγνώσκω ἐκεῖνος ὁ βιβλίον . καί ἐγώ δέ ὅτι φθάνω αὐτός προεξηγέομαι , διά οὗτος νῦν ὀλίγος ἀνάμνησις ἕνεκα λέγω . ἐάν δέ τις ἐκ ὁ κατά ἰατρεῖον ἄρχω , οὗτος χρή ὁ διδάσκαλος σαφήνεια ἕνεκα λέγω ὅσος κατά ὁ περί ἀγμός καί ἄρθρον αὐτός ὁ Ἱπποκράτης γράφω , ἐν ὑπόμνημα δέ μεταγράφω αὐτός καί παρατίθημι νῦν . καλέω οὖν ἐν ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ὁ Ἱπποκράτης ἔκπτωμα μέν ἐπί ὁ ἐξαρθράνω , στρέμμα δέ φωνέω μέν , ὅταν διάρθρωσις ἀπαθής εἰμί , στρέφω δέ ὁ περί αὐτός νευρώδης σῶμα καί γίγνομαι μάλα οὗτος ὁ κενεμβατέω λέγω . διάστημα δέ ἐπί ὁ ψαύω μέν ἀλλήλων ὀστέον φύσις καί χωρίς διάρθρωσις , ἀφίστημι δέ διά τις πάθημα . καί κατά ὁ περί ἀγμός καί ἄρθρον αὐτός μιμνῄσκω διίστημι ὀστέον ἀπό ἀλλήλων ὀνομαστί . κατά μέν ἀγκών πῆχυς , κερκίς , ἐν δέ ὁ ἄκρος ὁ γόνυϊ ὁ συντίθημι αὐτός κατά ὁ πούς ὁ πλησιάζω ὁ πτέρνη . ὁ δέ ἀπόσπασμα ὁ ὀστέον γίγνομαι , καθά αὐτός ἀπό ἀκρώμιον διέρχομαι , ὅταν ὁ συνδέω αὐτός διασπάω ἀποχωρίζω πολύς ἀπό ἀλλήλων συνέχω πρότερος . ὁ δέ ἀπόκλασμα καλέω μέν ὑπό ὁ νέος ἄπαγμα . μιμνῄσκω δέ αὐτός ἐπί τέλος ἐν ὁ περί ἀγμός καί ὁ περί ἀγκών εἰμί ἴς καί ὁ ἄπαγμα γράφω αὐτός , ὅθεν ὁρμάω ὁ μετά αὐτός ἄπαγμα προσαγορεύω ὅσος πλησίον ὁ διάρθρωσις γίγνομαι κάταγμα , διά ὅλος ὁ πάχος ὁ ὀστέον , ὡς ἀπό ἀλλήλων διΐστημι ὁ μέγας καί καλέω ὁ νέος αὐτός κάταγμα καυληδόν γίγνομαι ὁ δέ διάστρεμμα ὁ στρέμμα διαφέρω , καθόσον ἅπτω πως ὁ διάρθρωσις ἐπί ὀλίγος αὐτός διαστρέφω καί συμμετακινέω . γίγνομαι δέ καί περί εἷς ὀστέον , μάλα δέ κνήμη ἐπί ὁ παιδίον , ὅς καί μετά παράθεσις ὁ ἐξευθύνω ἑκατέρωθεν ἐπιδέω ἐκ φιλύρα ἤ τις οὕτως εὔτονος τε καί μαλακός ξύλον , ποιέω δέ λεπτός σανίδιον . καλός δέ ποιέω καί αὐτός προστίθημι ὁ διά ὁ περίστρεμμα λόγος ὁ ἑτερόρροπος . εἴτε γάρ , ὡς τις γράφω , ὁ οἷος ὁ κυλλός οὗτος ἑτερόρροπος κατά πᾶς ὁ γραφή ὁ ἑτερόρροπος συμφωνέω πᾶς . καί γάρ εἴσω καί ἔξω ὁ ῥοπή ἴσχω πολλάκις ὁ διάρθρωσις ὅλος καί μάλα ἐν σκέλος κατά γόνυ καί κατά σφυρόν , καί καλέω ὁ μέν ἔξω ῥέπω βλαισός , ὁ δέ ἔσω ῥαιβός καί κυλλός . οὗτος ἅπας ὁ λέγω πάθος ἐπίδεσις ἁρμόζω , δύο οὗτος ἔχω σκοπός , ὅπου μέν ἀποχωρέω ὁ μόριον , ἐκεῖθεν αὐτός προσάγω τε καί ἐπίκειμαι διά ὁ ἐπίδεσμον · ἐάν δέ ἔξεστι χαλαρός εἰμί ὁ χωρίον , ὅπως δέχομαι ὁ διά ὁ ἐπίδεσις ὠθέω εἰς αὐτός . συνδίδωμι δέ , τουτέστι ἀνίημι καί μή τείνω ἔνθα χρή , ὁ ἐπίδεσμος ὑπακουστέον εἰμί . ὁ δέ ἐξεστάνομαι κατά ἐκεῖνος ὁ μέρος ὁ ῥῆσις ἐν ὅς φημί , ὅπῃ δέ , ὡς γίγνομαι ὁ ὅλος λέξις τοιοῦτος · ὅθεν μέν ἐξίστημι συνδίδωμι , τουτέστι χαλάω ὁ ἐπίδεσμος , ὅπῃ δέ ἐξίστημι συντείνω ὡς εἰς ἐναντίος ῥέπω ὁ χώρα , εἰς ὅς ἐξίστημι . ὁ δέ εἰς ἐναντίος ῥοπή ὁ ἐξίστημι ὅρος οὕτως κατά φύσις τίθημι . νικάω γάρ οὕτως ὁ ἐπίδεσις ὑπό ὁ πάθημα ἐθίζω ὁ μόριον πολυχρόνιος διαστροφή , ἀλλά ἐπέκεινα βραχύς ὁ κατά φύσις ἄγω ἀξιόω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ λέγω ὑπό αὐτός μικρός μάλα , ὥστε ἐκ ἴσος εἰμί . ὁ γάρ κατά φύσις ἴσος εἰμί καί ὁ εἰς ἐναντίος τόπος ῥοπή ἐκ ἅπας κελεύω , ποιέω ἐγώ ὅσος παραλαμβάνω εἰς ὁ ἐπίδεσις , ὅς καί κατά λέξις αὐτός ὀνομαστί καί ὁ ἐπίδεσμον . λέγω , καί ὁ σπλήν καί ὁ ἀνάλημμα καί πρός οὗτος ἔτι κατάτασις , ἀνατρέπω , διορθόω . κατά πᾶς γάρ οὗτος δυνατός εἰμί περιρρέπω εἰς ἐναντίος ὁ ἐπίδεσις ἐπί πολύς ὁ κατά φύσις , ἀλλά καί κατάχυσις πολύς χράω , καί λέγω προστίθημι ἐνταῦθα ὁ πολύς παραλείπω μέν ἐν ὁ πρότερος ῥῆσις , συνεπινοέω δέ ὁ λέγω . ἐπί ἐκεῖνος μέν οὖν ἕνεκα ὁ διαφορέω , ἐπί οὗτος δέ ὁ μαλακύνω χάριν ὕδωρ θερμός κατάχυσις χράω πολύς .