galenus.in-hippocratis-librum-de-officina-medici-commentarii-iii 1.22
Νοῦσος δὲ δι’ ἣν καὶ βλάπτονται , οἶσιν ἐν γενετῇσι ἢ ἐν τροφαῖς εἴθισται ὁ μέγας ὑπὸ τῶν ἄλλων δακτύλων κατέχεσθαι δῆλον . Ἐπειδὴ αὕτη ἡ διάνοια μένει κατὰ ἀμφοτέρας τὰς γραφὰς , ἀπὸ τῆς σαφεστέρας ἄρξομαι . τισὶ μὲν οὖν ἤρεσιν εἰς ἔθος ἐπ’ ἐνίων ἐπαινουμένων γραφῶν ἀγνοεῖν τὸν λόγον , εἰθισάντων αὐτῶν τοῖς ἄλλοις δακτύλοις κατέχειν τὸν μέγαν καὶ διὰ τοῦτο τοῦτον μὲν ἀργοῦντα , σμικρὸν καὶ ἀναυξημένον αὐτό τε πρὸς τὸν λιχανὸν αὐτοῦ διάστημα . καὶ ταῦτ’ εἰς νόσον ἄκρας τῆς χειρὸς τελευτᾷ , ὡς εἰ καὶ εἰς βλάβην εἰρήκει . τινὲς ὑπὸ νόσου φασὶν αὐτὸν λέγειν γίγνεσθαι , τοῦτο καὶ τὴν νόσον αὐτὴν ἐξαρθρήσαντος τοῦ μεγάλου δακτύλου συμβαίνειν ἢ ἕλκους τινὸς ἐν τῇ μεταξὺ χώρᾳ γενομένου τοῦ τε λιχανοῦ δακτύλου καὶ τοῦ μεγάλου καὶ τοῦ ἕλκους ἐν τῇ θεραπείᾳ σκληρὰν οὐλὴν ποιήσαντος , καὶ σκιῤῥωθεὶς δὲ ὁ μεταξὺ μῦς ἢ ἐκτακεὶς κατά τινα διάθεσιν , ὡς ﻿ ἄτροφός τε καὶ ἀναυξὴς γίνεσθαι . καὶ σηπεδὼν ἐνίοτε μεγάλη τὴν μεταξὺ τῶν δακτύλων σάρκα ἀφανίσασα , κἄπειτα σκληρὰν ἐργασαμένη τὴν οὐλὴν μικρὸν ἀποτελεῖ τοῦ λιχανοῦ δακτύλου πρὸς τὸν μέγαν διάστημα καὶ ὥσπερ συνδέσμους ἀλλήλους ἐργάζεται . καὶ μάλισθ’ ὅταν , ὡς ἔφην , ἡ οὐλὴ σκληρὰ γένηται · καὶ μὲν δὴ καὶ καταῤῥαθυμεῖσθαι τὰ τοιαῦτα πάντα παθήματα τοῖς παιδίοις εἰκός ἐστι · τοὺς γὰρ τελείους ὑπὸ τῶν ἰατρῶν διδασκομένους μαλάττειν τε καὶ κινεῖν τὸν μέγαν δάκτυλον , εὐτροφίαν παρασκευάζειν τῇ μεταξὺ χώρᾳ , πρὸς τῷ καὶ τοῖς μὲν τελείοις ἅπαν ηὐξῆσθαι τὸ σῶμα καὶ εἴπερ ἄρα βλάπτεται , μόνον εἰς ἀτροφίαν τὸ πάθος . ἐπὶ δὲ τῶν βρεφῶν ἐν αὔξῃ τῇ πρώτῃ καταλαμβανομένων ὑπό τε τοῦ πάθους αὐτοῦ καὶ πρὸς τῷ πάθει τῆς ἀκινησίας τῶν δακτύλων , μήτ’ αὔξεσθαι τὰ πεπονθότα μόρια καὶ διὰ τὸ μεταξὺ τῶν δακτύλων πᾶν γίγνεσθαι μικρόν . ἐνίοις μὲν οὖν τοῦτο συμβαίνειν φασὶν , ἐνίοις δὲ καὶ οὐλὴν σκληρὰν καὶ κατά τινα διάθεσιν σκληράν τῶν μεταξὺ χωρίων . διὸ καθάπερ ὑποδέσμου τινὸς κατέχεται , τουτέστιν ἀφίστασθαι κωλύεται τὸν μέγαν ἀπὸ τῶν ἄλλων . ἀκούουσι γὰρ ἔνιοι οὕτως τοῦ κατέχεσθαι ῥήματος , εἰ καὶ ὅτι δοκεῖ μάλιστα μάχεσθαι . κατὰ γὰρ τὴν τούτων ἐξήγησιν οὐχ ὑπὸ τῶν ἄλλων ἐχρῆν , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν ἄλλων λελέχθαι . αἱ γὰρ ἐν τῷ μεταξὺ ἠγνοηκέναι διαθέσεις τὴν μεταξὺ χώραν σμικρὰν καὶ συνδεδεμένην ἐργάζονται . περὶ μὲν δὴ τούτων ὡς ἄν σοι δόξῃ κρίνας αἱροῦ τὸ πιθανώτατον . ἐν γὰρ ταῖς οὕτως ἀσαφέσι λέξεσι μαντείας μᾶλλον ἢ σοφίας εἰς τὴν ἐξήγησιν χρῄζομεν . ἐγὼ δὲ ἐπὶ τὴν ἀρχαίαν γραφὴν ἀνάξω . τάχα μὲν ἡμαρτημένην καὶ Ἀσκληπιάδης ὑπενόησε καὶ τήν γε ἀναμάρτητον γραφὴν ἐστοχάσατο τοιάνδε τινὰ εἶναι · νοῦσος δὲ , δι’ ἣν καὶ βλάπτονται τοῖς ἐν γενετῇσιν ἢ ἐν τροφῇ εἴθισται καὶ τὰ ἑξῆς · τάχα δὲ καὶ πρὸς αὐτοῦ τοῦ Ἱπποκράτους οὕτω γραφεῖσαν . ὁ γοῦν Ταραντῖνος Ἡρακλείδης ἀξιοῖτο διακοῦσαι τὰς διαθέσεις , ὡς εἶναι τὸ πλῆρες ὅλης τῆς ῥήσεως τοιοῦτον · νοῦσος δὲ , δι’ ἢν καὶ βλάπτουσα διάθεσις , οἷς ἐν γενετῇσι καὶ τροφῇ καὶ τὰ ἐξῆς .
Lemmas: νόσος δέ διά ὅς καί βλάπτω , οἶσις ἐν γενετή ἤ ἐν τροφή ἐθίζω ὁ μέγας ὑπό ὁ ἄλλος δάκτυλος κατέχω δῆλος . ἐπειδή οὗτος ὁ διάνοια μένω κατά ἀμφότερος ὁ γραφή , ἀπό ὁ σαφής ἄρχω . τις μέν οὖν ἔαρ εἰς ἔθος ἐπί ἔνιοι ἐπαινέω γραφή ἀγνοέω ὁ λόγος , ἐθίζω αὐτός ὁ ἄλλος δάκτυλος κατέχω ὁ μέγας καί διά οὗτος οὗτος μέν ἀργέω , μικρός καί ἀναυξάω αὐτός τε πρός ὁ λιχανός αὐτός διάστημα . καί οὗτος εἰς νόσος ἄκρος ὁ χείρ τελευτάω , ὡς εἰ καί εἰς βλάβη λέγω . τις ὑπό νόσος φημί αὐτός λέγω γίγνομαι , οὗτος καί ὁ νόσος αὐτός ἐξαρθρέω ὁ μέγας δάκτυλος συμβαίνω ἤ ἕλκος τις ἐν ὁ μεταξύ χώρα γίγνομαι ὁ τε λιχανός δάκτυλος καί ὁ μέγας καί ὁ ἕλκος ἐν ὁ θεραπεία σκληρός οὐλή ποιέω , καί σκιρρόομαι δέ ὁ μεταξύ μῦς ἤ ἐκτήκω κατά τις διάθεσις , ὡς ﻿ ἄτροφος τε καί ἀναυξής γίγνομαι . καί σηπεδών ἐνίοτε μέγας ὁ μεταξύ ὁ δάκτυλος σάρξ ἀφανίζω , ἔπειτα σκληρός ἐργάζομαι ὁ οὐλή μικρός ἀποτελέω ὁ λιχανός δάκτυλος πρός ὁ μέγας διάστημα καί ὥσπερ σύνδεσμος ἀλλήλων ἐργάζομαι . καί μάλα ὅταν , ὡς φημί , ὁ οὐλή σκληρός γίγνομαι · καί μέν δή καί καταρραθυμέω ὁ τοιοῦτος πᾶς πάθημα ὁ παιδίον ἔοικα εἰμί · ὁ γάρ τέλειος ὑπό ὁ ἰατρός διδάσκω μαλάσσω τε καί κινέω ὁ μέγας δάκτυλος , εὐτροφία παρασκευάζω ὁ μεταξύ χώρα , πρός ὁ καί ὁ μέν τέλειος ἅπας αὐξάνω ὁ σῶμα καί εἴπερ ἄρα βλάπτω , μόνος εἰς ἀτροφία ὁ πάθος . ἐπί δέ ὁ βρέφος ἐν αὔξη ὁ πρῶτος καταλαμβάνω ὑπό τε ὁ πάθος αὐτός καί πρός ὁ πάθος ὁ ἀκινησία ὁ δάκτυλος , μήτε αὐξάνω ὁ πάσχω μόριον καί διά ὁ μεταξύ ὁ δάκτυλος πᾶς γίγνομαι μικρός . ἔνιοι μέν οὖν οὗτος συμβαίνω φημί , ἔνιοι δέ καί οὐλή σκληρός καί κατά τις διάθεσις σκληρός ὁ μεταξύ χωρίον . διό καθά ὑποδεσμεύω τις κατέχω , τουτέστι ἀφίστημι κωλύω ὁ μέγας ἀπό ὁ ἄλλος . ἀκούω γάρ ἔνιοι οὕτως ὁ κατέχω ῥῆμα , εἰ καί ὅτι δοκέω μάλα μάχομαι . κατά γάρ ὁ οὗτος ἐξήγησις οὐ ὑπό ὁ ἄλλος χρή , ἀλλά ἀπό ὁ ἄλλος λέγω . ὁ γάρ ἐν ὁ μεταξύ ἀγνοέω διάθεσις ὁ μεταξύ χώρα μικρός καί συνδέω ἐργάζομαι . περί μέν δή οὗτος ὡς ἄν σύ δοκέω κρίνω αἱρέω ὁ πιθανός . ἐν γάρ ὁ οὕτως ἀσαφής λέξις μαντεία μάλα ἤ σοφία εἰς ὁ ἐξήγησις χρῄζω . ἐγώ δέ ἐπί ὁ ἀρχαῖος γραφή ἀνάσσω . τάχα μέν ἁμαρτάνω καί Ἀσκληπιάδης ὑπονοέω καί ὁ γε ἀναμάρτητος γραφή στοχάζομαι τοιόσδε τις εἰμί · νόσος δέ , διά ὅς καί βλάπτω ὁ ἐν γενετή ἤ ἐν τροφή ἐθίζω καί ὁ ἑξῆς · τάχα δέ καί πρός αὐτός ὁ Ἱπποκράτης οὕτως γράφω . ὁ γοῦν Ταραντῖνος Ἡρακλείδης ἀξιόω διακούω ὁ διάθεσις , ὡς εἰμί ὁ πλήρης ὅλος ὁ ῥῆσις τοιοῦτος · νόσος δέ , διά ἐάν καί βλάπτω διάθεσις , ὅς ἐν γενετή καί τροφή καί ὁ ἑξῆς .