galenus.in-hippocratis-librum-de-officina-medici-commentarii-iii 2.23
Τὰ δὲ δὴ μέλλοντα ἀποπίπτειν , κακίω ταχέως ἀποπεσόντων , τὰ δὲ ὡς μήτε πιέζειν μήτε ἀποπίπτειν . Σολοικὸς μὲν ἡ ἑρμηνεία πάντως ἐστὶν , ὅπως ἄν τις ἀκούσῃ τῆς λέξεως . τὸ γὰρ ἀποπεσόντων , ἐάν τε κατὰ τὴν τῶν Ἀττικῶν συνήθειαν εἰρῆσθαι νομίσωμεν , τῶν πτώσει γενικῇ τῆς μετοχῆς πληθυντικῆς χρωμένων ἀντὶ τοῦ προστακτικοῦ πληθυντικοῦ προσώπου τρίτου , ὁμοίως τῷ , Ἵπποι δ’ ἐς δόλιχον παριόντων , ἐάν τε κατὰ τὴν γενικὴν πτῶσιν , ἀπ’ εὐθείας τῆς ἀποπεσόντες , σολοικιοῦμεν . γενήσεται γὰρ ἡ λέξις κατὰ μὲν τὸ πρότερον σημαινόμενον ἀκουόντων ἡμῶν τοιάδε , τὰ μέλλοντα ἀποπίπτειν , κακίω ταχέως ἀποπεσέτωσαν · εἰ μὴ βούλοιο ἀποπεσέτω , πάντως ἐστὶν , ὡς ἐπ’ οὐδετέρῳ τῷ τὰ μέλλοντα . ἐν τῷ δὲ τοῦ πλήθους ἀριθμῷ ληπτὸν ἑλληνιστὶ τῷ ῥήματι ζεύγνυσιν ἐν τῷ ἑνικῷ καὶ πληθυντικῷ . κατὰ δὲ τὸ δεύτερον σημαινόμενον ἡ λέξις ἔσται τοιάδε · τὰ μέλλοντα ἀποπίπτειν κακίω ταχέως ἀποπεσόντων αὐτῶν . ἄμεινον δ’ οὖν ἦν γεγράφθαι τὴν ῥῆσιν οὕτω · τὰ δὲ μέλλοντα ἀποπίπτειν κακίω ταχέως ἀποπεσόντα καὶ δῆλόν ἐστιν , ὥσπερ ἐξ ἄλλων τινῶν , οὕτω κἀκ ταύτης τῆς λέξεως , ἔν τε τοῖς κατ’ ἀληθείας μὲν οἷς τὸ βιβλίον τοῦτο πρὶν ἐκδοθῆναι , καὶ διὰ τοῦτο τὰ μὲν αὐτοῦ τοῦ γράψαντος αὐτὸ παρὰ γράμματος ἑνὸς ἢ δυοῖν ἀφαίρεσιν ἢ πρόθεσιν ἢ ὑπάλλαξιν ἁμαρτόντος , οἷα πολλὰ συγγράφουσι · τὰ δὲ ὑπὸ τοῦ πρώτου βιβλιογράφου διὰ τὸ τινὰ μὲν ἀσαφέσι γράμμασι γεγραφότος αὐτοῦ τοῦ συνθέτου , οὐ χεῖρον τἀσαφῶς , ἀλλὰ στοχασάμενον ὀρθῶς οὐδαμῶς ἁμαρτάνειν , τινὰ δὲ τοῦ χάρτου κοπέντος ἢ κατά τινα ἄλλην περίστασιν ἀπολουμένου τοῦ γράμματος ἢ συγχυθέντος · ἴσως δέ τινων καὶ κατὰ τὸν ὀνομασθέντα μεταγραμματισμὸν ἁμαρτηθέντων ἔκ τινων μεταβαλλόντων ἐκ τῆς παλαιᾶς γραφῆς εἰς τὴν ὑστέραν γεγραμμένην πρὸς τοῦ παλαιοῦ , πλῆθος ﻿ ἁμαρτημάτων ἐκ τούτων ἁπάντων ἐν πολλοῖς τῶν ἀντιγράφων ἠθροίσθη . περὶ μὲν δὴ τούτων καὶ ἅπαξ ἀκούσαντα μεμνῆσθαι προσήκει , μακρὸν γὰρ ἂν εἴη καθ’ ἕκαστον τῶν ἁμαρτημάτων λέγειν τὰ αὐτά . συγχωρήσαντες δὲ τὴν ἀναμάρτητον λέξιν εἶναι τοιάνδε , τὰ μέλλοντα ἀποπίπτειν κακίω ταχέως ἀποπεσόντα ζητήσομεν ἐπὶ τίνων εἴρηται , πότερον ἐπὶ μελῶν τινων τοῦ σώματος ἀποπίπτειν μελλόντων ἢ τῶν ἐπιδέσμων ἢ τῶν ἐπιτιθεμένων τοῖς πεπονθόσι μέρεσιν ἕνεκα τῆς ἰάσεως , ἅπερ ἐστὶ καταπλάσματα καὶ φάρμακα , μοτοὶ καὶ βρόχοι . παρὰ γὰρ τὰ τρία γένη ταῦτα τοιοῦτον οὐδὲν φαίνεται δυνάμενον ἀποπίπτειν τῶν πασχόντων σωμάτων · καὶ μέντοι καὶ λέλεκται τοῖς ἐξηγησαμένοις τὸ βιβλίον ἕκαστον αὐτῶν , οὐ μόνον τὰ τρία . καίτοι γε εἴπερ ἕκαστον ἔδοξεν εἶναί τινι πιθανὸν , ἐνεδέχετο καὶ πάντα δόξαι · ἐμοὶ δὲ μοτοὶ μὲν ἢ μόνοι πολλάκις ἐντεθέντες , ὡς ἐπὶ τῶν αἱμοῤῥαγιῶν ἢ καὶ φαρμάκοις τισὶ περαθέντες ἢ ἔξωθεν αὐτοῖς ἀντὶ κρίματος ἐπιβληθέντες οὐκ ἀλόγως ἀκούεσθαι δοκοῦσιν ἐν τῇ προκειμένῃ ῥήσει . προσήκει γὰρ αὐτοὺς ἀποπεσεῖν μὲν πάντως , οὐ μὴν ἀποπεσεῖν ταχέως , ὥσπερ οὐδὲ τοὺς βρόχους , ἀλλ’ ὅταν ἀκριβῶς ἐκπυήσαντος τοῦ μορίου σὰρξ ἐπιτραφῇ τε καὶ περιτραφῇ τοῖς αἱμοῤῥαγοῦσιν ἀγγείοις . ὡσαύτως δὲ καὶ τὰς ἀπὸ τῶν καυτηρίων ἢ φαρμάκων καυστικῶν γενομένας ἐσχάρας , οὐ χρὴ ταχέως ἀποπίπτειν , ἀλλὰ μετὰ πολλὰ φάρμακα τὰ μὲν ὑγρὰ σηπεδονώδεσιν ἐκχεόμενα , τὰ δὲ ἐπιπαττόμενα ξηρὰ , τὰ δὲ κατὰ σπληνικῶν ἢ ὑδερικῶν ἐπιτιθέμενα μεγάλως ὀνίνησιν , ὅταν μὴ ταχέως ἀποπέσῃ · καὶ κατὰ ἄλλων δὲ μορίων καὶ διαθέσεων ἐπιτιθέμενα φάρμακα τῶν ἐχεκόλλων ὀνομαζομένων ὀνίνησι μεγάλως χρονίζοντα · καὶ γὰρ ἐπὶ καταγμάτων καὶ μασχαλῶν ὀλισθημάτων συνεχῶς γιγνομένων , ἔτι δὲ ποδαγρικῶν , ἰσχιαδικῶν τε καὶ νεφριτικῶν καὶ πάντων ἀρθριτικῶν , κεφαλαίας τε καὶ ἄλλων οὐκ ὀλίγων ἐπειράθημεν ὠφελούντων φαρμάκων , εἰ μὴ ταχέως ἀποπέσοι . τούτων δὲ αὐτῶν ὅσα μὲν ἐχέκολλα καλεῖται , διὰ τὸ δυσαπολύτως κεκολλῆσθαι καὶ τοῦ χρώματος ἔχεσθαι , οὐδεμιᾶς ἐπιδέσεως χρῄζει . τινὰ δὲ εἰ μὴ κρατοῖτο πρὸς τῶν ἐπιδέσμων ἀποπίπτει , περὶ ὧν νῦν ὁ λόγος ἐστὶν αὐτῷ . φησὶν οὖν · τὰ δὲ ὡς μήτε πιέζειν μήτε ἀποπίπτειν , ὡς εἰ καὶ οὕτως ἂν εἶπεν · ὅσα δὲ μὴ συμφέρει φάρμακα ταχέως ἀποπεσεῖν , ταῦτα ἐπιδεῖν οὕτως , ὡς πιέζεσθαι μὲν ὑπὸ τῆς ἐπιδέσεως τὸ πεπονθὸς μόριον , ἀσφαλῶς δὲ κρατεῖσθαι τὸ μὴ ἀποπίπτειν ἴσον δύναται . τὸ μὲν οὖν τῶν ἔξωθεν ἐπιτιθεμένων αὐτάρκως ὁ λόγος ἐξίσταται . περὶ δὲ τῶν μερῶν τοῦ σώματος ἐφεξῆς ἴδωμεν , εἰ κἀν τούτοις ἀληθές ἐστιν ὅσα μέλλει πάντως ἀποπεσεῖσθαι , ταῦτα χρὴ μήτε ταχέως ἀποπεσεῖν . ἔνιοι γὰρ οἴονται ψευδῆ τὸν λόγον τοῦτον ὑπὸ τῶν σεσηπότων ἐξαπατώμενοι μορίων , ἃ διὰ ταχέων ἐκκοπῆναι προσήκει . τοῦτο μὲν ἀληθές ἐστιν αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ λεγόμενον , οὐ μὴν ἐκείνῳ γε μάχεται . διαφέρει γὰρ πάμπολυ τοῦ μέλλειν τῷ δεῖσθαι τῶν ἐκκοψάντων αὐτό . πολλάκις γὰρ ἀποσχίδες ὀστῶν καὶ λεπίδες ἀποπίπτουσιν ἐν τῷ χρόνῳ καὶ βέλτιον αὐταῖς ἐστιν ὑπὸ τῆς φύσεως ὠθουμένοις κατὰ βραχὺ τὴν ἔκπτωσιν ἔχειν ἐν χρόνῳ , οὐ διὰ φαρμάκων ἐρεθισθεῖσιν ἢ δι’ ὀργάνων ἐκλυθεῖσιν . ὅσα γὰρ ὑπὸ βίας ἀθρόως ὑποσπᾶται , συριγγώδεις ἐργάζεται κοιλότητας , ὅσα δὲ ὑποφυούσης ἤτοι πωροειδοῦς τινος ἢ σαρκὸς ἐκπεσόντων , τῆς ἐκπτώσεως δεομένων εὐθέως φαίνεται πλήρη καὶ διὰ ταχέων ἐπουλοῦνται προσαχθέντος αὐτοῖς , μετρίως ξηραίνοντος καὶ στύφοντος φαρμάκου . καὶ νευρώδη δέ τινα καὶ ὑμενώδη σώματα πολλάκις ἐκπίπτει , διαπυΐσκοντα μὲν ἀκινδύνως ἐν χρόνῳ πλείονι κατὰ βραχὺ , βιασθέντα δὲ ὑπὸ φαρμάκων βιαίων , ἤγουν δριμέων ἢ δι’ ὀργάνου τινὸς ἢ διὰ τῶν ἡμετέρων δακτύλων ἀποσπασθέντα συμπαθείας ἐπάγεται τῶν ὑπολειπομένων μορίων καὶ φλεγμῆναι καὶ πυρέξαι καὶ παραφρονῆσαι καὶ σπασθῆναι . ἐπὶ τὸ λοιπὸν μὲν οὖν ἤδη καὶ τρίτον ἀφικόμεθα γένος τῶν λεγομένων ἀποπίπτειν , ὅπερ ἐστὶν ὡς ᾠήθησάν τινες , οἱ ἐπίδεσμοι . τούτους οὖν φασιν , ὅταν ὦσι χαλαροὶ καὶ μέλλωσι πάντως ἀποπίπτειν , ἄμεινον ἐν πλείονι χρόνῳ τὴν ἀπόπτωσιν ἔχειν , ἀλλ’ ἔστι τοῦτο ψευδές . ἄμεινον οὐ κατὰ χρόνον ἀποπεσεῖν κακῶς περιβεβλημένα τοῖς πεπονθόσι μορίοις , ἀλλ’ ὅτι τάχιστα · μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἀναμένειν ἀποπεσεῖν αὐτὰ προσῆκεν , ἀλλ’ αὐτὸν ἐν τάχει λύσαντα τὴν ἐπίδεσιν αὖθις ἐπιδῆσαι συμμέτρως , ὅθεν ἔνιοι τῶν οὕτως ἐξηγησαμένων ὁμολογοῦσι μὲν ἄμεινον ταχέως ἀποπεσεῖν τοὺς χαλαροὺς ἐπιδέσμους . ἐλλιπὲς δὲ καὶ οὕτως ἐστὶ τὸ λεγόμενον , εἰ μὴ πρὸς αὐτῷ καὶ ἄλλο τι συνυπακούσειεν , ὥστε γενέσθαι τὴν ὅλην ῥῆσιν τοιάνδε . τὰ μέλλοντα ἀποπίπτειν , κακίω τῶν ταχέως ἀποπεσόντων , τὰ χρόνῳ πλέονι συγκείμενα . συγχωρηθέντος δὲ καὶ τούτου τοῦ ἀποπίπτειν οὐ πιθανὸν ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐπιδέσμων εἰρῆσθαι . τίς γὰρ ἀναμένει χρόνον τοσοῦτον ἐν μέλλουσιν ἀποπίπτειν αὐτομάτοις , δυνάμενος ἐν τάχει λῦσαι καὶ ἐπιδῆσαι καλῶς ; ἕτεροι δὲ ἐπὶ τοὐναντίον ἐκτραπέντες ἀληθῆ μὲν εἶπον λόγον , ἐξηγήσαντο δὲ βιαίως τὴν λέξιν . πῶς γὰρ οὐδὲ βίαιόν ἐστιν οὕτως ἀκοῦσαι , τὰ δὲ μέλλοντα ἀποπίπτειν κακίω μέν ἐστι τῶν μὴ ἀποπιπτόντων . ἄμεινον δ’ αὐτοῖς ταχέως ἀποπεσεῖν , ἵνα περιγράψαντες ἐν μιᾷ διανοίᾳ τὸ πρότερον μέρος τῆς ῥήσεως ἄχρι τοῦ τὰ μέλλοντα ἀποπίπτειν κακίω , ﻿ πάλιν δ’ ἀφ’ ἑτέρας ἀρχῆς ἀναγνῶμεν τὸ διὰ ταχέως ἀποπεσόντων , ὅπερ ἐστὶ ταχέως ἀποπεσέτω . βιαίως δὲ , ὡς ἔφην , ἡ ἐξήγησις αὕτη κατὰ τὸ καλούμενον σύναρθρον εἶδος τῆς ἑρμηνείας , μεμνημένοι μετὰ τοῦ καὶ ψεῦδος εἶναι τὸ λεγόμενον ἐν τῷ καθόλου , τὰ δὲ μέλλοντα ἀποπίπτειν κακίω . πολλὰ γὰρ ἐπ’ ἀγαθῷ ἀπόπτωσιν ἔχει . βέλτιον οὖν ἐστιν , ὡς ἔφην , ἀκούειν ἐπί τε τῶν ἔξωθεν ἐπιτιθεμένων καὶ τῶν πάντων ἀποπεσουμένων μορίων εἰρῆσθαι τὸν λόγον , ἀποχωρίσαντα ἐπιδέσμου καὶ τῆς ὑστάτης ἄρτι λελεγμένης ἐξηγήσεως .
Lemmas: ὁ δέ δή μέλλω ἀποπίπτω , κακός ταχύς ἀποπίπτω , ὁ δέ ὡς μήτε πιέζω μήτε ἀποπίπτω . σολοικός μέν ὁ ἑρμηνεία πάντως εἰμί , ὅπως ἄν τις ἀκούω ὁ λέξις . ὁ γάρ ἀποπίπτω , ἐάν τε κατά ὁ ὁ Ἀττικός συνήθεια λέγω νομίζω , ὁ πτῶσις γενικός ὁ μετοχή πληθυντικός χράω ἀντί ὁ προστακτικός πληθυντικός πρόσωπον τρίτος , ὅμοιος ὁ , Ἵππος δέ εἰς δόλιχος παρέρχομαι , ἐάν τε κατά ὁ γενικός πτῶσις , ἀπό εὐθεῖα ὁ ἀποπίπτω , σολοικίζω . γίγνομαι γάρ ὁ λέξις κατά μέν ὁ πρότερος σημαίνω ἀκούω ἐγώ τοιόσδε , ὁ μέλλω ἀποπίπτω , κακός ταχύς ἀποπέσω · εἰ μή βούλομαι ἀποπίπτω , πάντως εἰμί , ὡς ἐπί οὐδέτερος ὁ ὁ μέλλω . ἐν ὁ δέ ὁ πλῆθος ἀριθμός ληπτός ἑλληνιστί ὁ ῥῆμα ζεύγνυμι ἐν ὁ ἑνικός καί πληθυντικός . κατά δέ ὁ δεύτερος σημαίνω ὁ λέξις εἰμί τοιόσδε · ὁ μέλλω ἀποπίπτω κακός ταχύς ἀποπίπτω αὐτός . ἀγαθός δέ οὖν εἰμί γράφω ὁ ῥῆσις οὕτως · ὁ δέ μέλλω ἀποπίπτω κακός ταχύς ἀποπίπτω καί δῆλος εἰμί , ὥσπερ ἐκ ἄλλος τις , οὕτως ἐκ οὗτος ὁ λέξις , ἐν τε ὁ κατά ἀλήθεια μέν ὅς ὁ βιβλίον οὗτος πρίν ἐκδίδωμι , καί διά οὗτος ὁ μέν αὐτός ὁ γράφω αὐτός παρά γράμμα εἷς ἤ δύο ἀφαίρεσις ἤ πρόθεσις ἤ ὑπάλλαξις ἁμαρτάνω , οἷος πολύς συγγράφω · ὁ δέ ὑπό ὁ πρῶτος βιβλιογράφος διά ὁ τις μέν ἀσαφής γράμμα γράφω αὐτός ὁ σύνθετος , οὐ κακός ἀσαφής , ἀλλά στοχάζομαι ὀρθός οὐδαμῶς ἁμαρτάνω , τις δέ ὁ χάρτης κόπτω ἤ κατά τις ἄλλος περίστασις ἀπόλλυμι ὁ γράμμα ἤ συγχέω · ἴσως δέ τις καί κατά ὁ ὀνομάζω μεταγραμματισμός ἁμαρτάνω ἐκ τις μεταβάλλω ἐκ ὁ παλαιός γραφή εἰς ὁ ὕστερος γράφω πρός ὁ παλαιός , πλῆθος ﻿ ἁμάρτημα ἐκ οὗτος ἅπας ἐν πολύς ὁ ἀντίγραφος ἀθροίζω . περί μέν δή οὗτος καί ἅπαξ ἀκούω μιμνῄσκω προσήκω , μακρός γάρ ἄν εἰμί κατά ἕκαστος ὁ ἁμάρτημα λέγω ὁ αὐτός . συγχωρέω δέ ὁ ἀναμάρτητος λέξις εἰμί τοιόσδε , ὁ μέλλω ἀποπίπτω κακός ταχύς ἀποπίπτω ζητέω ἐπί τίς λέγω , πότερος ἐπί μέλος τις ὁ σῶμα ἀποπίπτω μέλλω ἤ ὁ ἐπίδεσμος ἤ ὁ ἐπιτίθημι ὁ πάσχω μέρος ἕνεκα ὁ ἴασις , ὅς εἰμί κατάπλασμα καί φάρμακον , μοτός καί βρόχος . παρά γάρ ὁ τρεῖς γένος οὗτος τοιοῦτος οὐδείς φαίνω δύναμαι ἀποπίπτω ὁ πάσχω σῶμα · καί μέντοι καί λέγω ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον ἕκαστος αὐτός , οὐ μόνος ὁ τρεῖς . καίτοι γε εἴπερ ἕκαστος δοκέω εἰμί τις πιθανός , ἐνδέχομαι καί πᾶς δοκέω · ἐγώ δέ μοτός μέν ἤ μόνος πολλάκις ἐντίθημι , ὡς ἐπί ὁ αἱμορραγία ἤ καί φάρμακον τις περάω ἤ ἔξωθεν αὐτός ἀντί κρίμα ἐπιβάλλω οὐ ἄλογος ἀκούω δοκέω ἐν ὁ πρόκειμαι ῥῆσις . προσήκω γάρ αὐτός ἀποπίπτω μέν πάντως , οὐ μήν ἀποπίπτω ταχύς , ὥσπερ οὐδέ ὁ βρόχος , ἀλλά ὅταν ἀκριβής ἐκπυέω ὁ μόριον σάρξ ἐπιτρέφω τε καί περιτρέφομαι ὁ αἱμορραγέω ἀγγεῖον . ὡσαύτως δέ καί ὁ ἀπό ὁ καυτήριον ἤ φάρμακον καυστικός γίγνομαι ἐσχάρα , οὐ χρή ταχύς ἀποπίπτω , ἀλλά μετά πολύς φάρμακον ὁ μέν ὑγρός σηπεδονώδης ἐκχέω , ὁ δέ ἐπιπάσσω ξηρός , ὁ δέ κατά σπληνικός ἤ ὑδερικός ἐπιτίθημι μέγας ὀνίνημι , ὅταν μή ταχύς ἀποπίπτω · καί κατά ἄλλος δέ μόριον καί διάθεσις ἐπιτίθημι φάρμακον ὁ ἐχέκολλος ὀνομάζω ὀνίνημι μέγας χρονίζω · καί γάρ ἐπί κάταγμα καί μασχάλη ὀλίσθημα συνεχής γίγνομαι , ἔτι δέ ποδαγρικός , ἰσχιαδικός τε καί νεφριτικός καί πᾶς ἀρθριτικός , κεφάλαιος τε καί ἄλλος οὐ ὀλίγος πειράω ὠφελέω φάρμακον , εἰ μή ταχύς ἀποπίπτω . οὗτος δέ αὐτός ὅσος μέν ἐχέκολλος καλέω , διά ὁ δυσαπόλυτος κολλάω καί ὁ χρῶμα ἔχω , οὐδείς ἐπίδεσις χρῄζω . τις δέ εἰ μή κρατέω πρός ὁ ἐπίδεσμον ἀποπίπτω , περί ὅς νῦν ὁ λόγος εἰμί αὐτός . φημί οὖν · ὁ δέ ὡς μήτε πιέζω μήτε ἀποπίπτω , ὡς εἰ καί οὕτως ἄν λέγω · ὅσος δέ μή συμφέρω φάρμακον ταχύς ἀποπίπτω , οὗτος ἐφοράω οὕτως , ὡς πιέζω μέν ὑπό ὁ ἐπίδεσις ὁ πάσχω μόριον , ἀσφαλής δέ κρατέω ὁ μή ἀποπίπτω ἴσος δύναμαι . ὁ μέν οὖν ὁ ἔξωθεν ἐπιτίθημι αὔταρκος ὁ λόγος ἐξίστημι . περί δέ ὁ μέρος ὁ σῶμα ἐφεξῆς ὁράω , εἰ ἐν οὗτος ἀληθής εἰμί ὅσος μέλλω πάντως ἀποπίπτω , οὗτος χρή μήτε ταχύς ἀποπίπτω . ἔνιοι γάρ οἴομαι ψευδής ὁ λόγος οὗτος ὑπό ὁ σήπω ἐξαπατάω μόριον , ὅς διά ταχύς ἐκκόπτω προσήκω . οὗτος μέν ἀληθής εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ λέγω , οὐ μήν ἐκεῖνος γε μάχομαι . διαφέρω γάρ πάμπολυς ὁ μέλλω ὁ δέω ὁ ἐκκόπτω αὐτός . πολλάκις γάρ ἀποσχίς ὀστέον καί λεπίς ἀποπίπτω ἐν ὁ χρόνος καί ἀγαθός αὐτός εἰμί ὑπό ὁ φύσις ὠθέω κατά βραχύς ὁ ἔκπτωσις ἔχω ἐν χρόνος , οὐ διά φάρμακον ἐρεθίζω ἤ διά ὄργανον ἐκλύω . ὅσος γάρ ὑπό βία ἀθρόος ὑποσπάω , συριγγώδης ἐργάζομαι κοιλότης , ὅσος δέ ὑποφύω ἤτοι πωροειδής τις ἤ σάρξ ἐκπίπτω , ὁ ἔκπτωσις δέω εὐθύς φαίνω πλήρης καί διά ταχύς ἐπουλόω προσάγω αὐτός , μέτριος ξηραίνω καί στύφω φάρμακον . καί νευρώδης δέ τις καί ὑμενώδης σῶμα πολλάκις ἐκπίπτω , διαπυΐσκομαι μέν ἀκίνδυνος ἐν χρόνος πολύς κατά βραχύς , βιάζω δέ ὑπό φάρμακον βίαιος , ἤγουν δριμύς ἤ διά ὄργανον τις ἤ διά ὁ ἡμέτερος δάκτυλος ἀποσπάω συμπάθεια ἐπάγω ὁ ὑπολείπω μόριον καί φλεγμαίνω καί πυρέσσω καί παραφρονέω καί σπάω . ἐπί ὁ λοιπός μέν οὖν ἤδη καί τρίτος ἀφικνέομαι γένος ὁ λέγω ἀποπίπτω , ὅς εἰμί ὡς οἴομαι τις , ὁ ἐπίδεσμος . οὗτος οὖν φημί , ὅταν εἰμί χαλαρός καί μέλλω πάντως ἀποπίπτω , ἀγαθός ἐν πολύς χρόνος ὁ ἀπόπτωσις ἔχω , ἀλλά εἰμί οὗτος ψευδής . ἀγαθός οὐ κατά χρόνος ἀποπίπτω κακός περιβάλλω ὁ πάσχω μόριον , ἀλλά ὅτι ταχύς · μάλα δέ οὐδέ ἀναμένω ἀποπίπτω αὐτός προσήκω , ἀλλά αὐτός ἐν τάχος λύω ὁ ἐπίδεσις αὖθις ἐπιδέω σύμμετρος , ὅθεν ἔνιοι ὁ οὕτως ἐξηγέομαι ὁμολογέω μέν ἀγαθός ταχύς ἀποπίπτω ὁ χαλαρός ἐπίδεσμος . ἐλλιπής δέ καί οὕτως εἰμί ὁ λέγω , εἰ μή πρός αὐτός καί ἄλλος τις συνυπακούω , ὥστε γίγνομαι ὁ ὅλος ῥῆσις τοιόσδε . ὁ μέλλω ἀποπίπτω , κακός ὁ ταχύς ἀποπίπτω , ὁ χρόνος πολύς σύγκειμαι . συγχωρέω δέ καί οὗτος ὁ ἀποπίπτω οὐ πιθανός ἐπί ὁ ἄλλος ἐπίδεσμον λέγω . τίς γάρ ἀναμένω χρόνος τοσοῦτος ἐν μέλλω ἀποπίπτω αὐτόματος , δύναμαι ἐν τάχος λύω καί ἐπιδέω καλός ; ἕτερος δέ ἐπί ἐναντίος ἐκτρέπω ἀληθής μέν λέγω λόγος , ἐξηγέομαι δέ βίαιος ὁ λέξις . πῶς γάρ οὐδέ βίαιος εἰμί οὕτως ἀκούω , ὁ δέ μέλλω ἀποπίπτω κακός μέν εἰμί ὁ μή ἀποπίπτω . ἀγαθός δέ αὐτός ταχύς ἀποπίπτω , ἵνα περιγράφω ἐν εἷς διάνοια ὁ πρότερος μέρος ὁ ῥῆσις ἄχρι ὁ ὁ μέλλω ἀποπίπτω κακός , ﻿ πάλιν δέ ἀπό ἕτερος ἀρχή ἀναγιγνώσκω ὁ διά ταχύς ἀποπίπτω , ὅς εἰμί ταχύς ἀποπίπτω . βίαιος δέ , ὡς φημί , ὁ ἐξήγησις οὗτος κατά ὁ καλέω σύναρθρος εἶδος ὁ ἑρμηνεία , μιμνῄσκω μετά ὁ καί ψεῦδος εἰμί ὁ λέγω ἐν ὁ καθόλου , ὁ δέ μέλλω ἀποπίπτω κακός . πολύς γάρ ἐπί ἀγαθός ἀπόπτωσις ἔχω . ἀγαθός οὖν εἰμί , ὡς φημί , ἀκούω ἐπί τε ὁ ἔξωθεν ἐπιτίθημι καί ὁ πᾶς ἀποπίπτω μόριον λέγω ὁ λόγος , ἀποχωρίζω ἐπίδεσμος καί ὁ ὕστερος ἄρτι λέγω ἐξήγησις .