galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.16
Ὅσοι δὲ πηδήσαντες ἀφ’ ὑψηλοῦ τινος ἐστηρίξαντο τῇ πτέρνῃ ἰσχυρῶς , τουτέοισι διΐστανται μὲν τὰ ὀστέα , φλεβία δ’ ἐκχυμοῦνται ἀμφιθλασθείσης τῆς σαρκὸς ἀμφὶ τὸ ὀστέον , οἴδημα δ’ ἐπιγίνεται καὶ πόνος πουλύς . τὸ γὰρ ὀστέον τοῦτο οὐ σμικρόν ἐστι καὶ ὑπερέχει μὲν ὑπὸ τὴν ἰθυωρίην τῆς κνήμης . Ἐκχυμοῦσθαι τὰς φλέβας εἶπε σημῆναι βουλόμενος ἐκχεῖσθαι τὸν ἐν ἑαυταῖς περιεχόμενον ἔξω χυμὸν , ὅπερ ἐστὶ τὸ αἷμα . γίγνεται δὲ τοῦτο θλασθέντος αὐτοῦ τοῦ χιτῶνος · ὅσα γὰρ θλάττεται σώματα τὴν φυσικὴν ἕνωσιν ἀπόλλυται κατὰ πολλὰ μέρη καὶ μικρὰ διασπώμενα , καθ’ ἃ καὶ περιεκχεῖται τὸ αἷμα . τοῦτο οὖν τὸ ἐκχυθὲν αἷμα δέχονται μὲν αἱ περιεχόμεναι χῶραι τὴν φλέβα , δεξάμεναι δὲ οὐ φυλάσσουσιν οἷον ἐδέξαντο , μελαίνεται μὲν γὰρ ἐν τῷ χρόνῳ , καθάπερ εἰ κἀκτὸς ἐκχυθὲν ἐχρόνισε , καὶ γίνεται πάθος ὃ καλεῖται θρόμβωσις , ἐξ οὗ παθήματος ἐγγενομένου τῷ αἵματι , θρόμβος μὲν ἤδη τὸ αἷμα καλεῖται καὶ ἔστι . μέλαν δὲ γίγνεται τῇ χρόᾳ καὶ σήπεται ἐντεῦθεν μοχθηρῶς . ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὐχ οἷόν τε χαλεπώτατα συμπίπτειν τοῖς ἐκχύμασιν , ἵν’ ὅταν ὑπὸ τῆς φύσεως κρατεῖται μεταβάλλῃ , καθάπερ καὶ ἄλλο κατὰ τὰς πεττομένας φλέγμονας αἷμα , καὶ γίγνεται πῦον . ἵνα δὲ κρατήσῃ τοῦ αἵματος ἡ ἐν τοῖς μορίοις φύσις , ἐστοχάσθαι χρὴ δυοῖν τούτοιν , ἑτέρου μὲν ὡς μὴ φλεγμῆναι τὰ σώματα καὶ ὅπως τοῦτο γίγνεται πρότερον ἐμάθομεν , ἑτέρου δὲ τοῦ διωρίσθαι τὸ παρεκκεχυμένον αἷμα . τοῦτο οὖν στοχαζόμενος ὁ Ἱπποκράτης κατὰ μέρος ἐφεξῆς πάντα συμβουλεύει . διΐσταται δὲ , ἔφη , τὰ ὀστέα τῶν οὕτω πηδησάντων ἀποῤῥηγνυμένων δηλονότι τῶν συμφυόντων αὐτὰ συνδέσμων , ὥσπερ ὀλίγον ἔμπροσθεν ὑπὲρ τῶν κατὰ τὸν ταρσὸν ἐλέγομεν . ἔζευκται δὲ τῇ πτέρνῃ κατὰ τὸ ἄνω μέρος ὁ ἀστράγαλος . ἔμπροσθεν δὲ τὸ καλούμενον κυβοειδὲς , ὥσπερ γε καὶ τῷ ἀστραγάλῳ κατὰ τὰ πρόσω μέρη συνήρθρωται τὸ σκαφοειδὲς ὀνομαζόμενον ὀστοῦν καὶ τούτοις ἀμφοτέροις τῷ τε κυβοειδεῖ καὶ τῷ σκαφοειδεῖ τὰ τοῦ ταρσοῦ τέτταρα . δέδεικται δὲ ὑπὲρ τούτων ἁπάντων τῶν ὀστῶν τῶν τε κατὰ πόδα καὶ ἄκραν χεῖρα κατὰ τὸ περὶ τῶν ὀστῶν ὑπόμνημα .
Lemmas: ὅσος δέ πηδάω ἀπό ὑψηλός τις στηρίζω ὁ πτέρνη ἰσχυρός , οὗτος διίστημι μέν ὁ ὀστέον , φλέβιον δέ ἐκχυμόω ἀμφιθλάω ὁ σάρξ ἀμφί ὁ ὀστέον , οἴδημα δέ ἐπιγίγνομαι καί πόνος πολύς . ὁ γάρ ὀστέον οὗτος οὐ μικρός εἰμί καί ὑπερέχω μέν ὑπό ὁ ἰθυωρίη ὁ κνήμη . ἐκχυμόω ὁ φλέψ λέγω σημαίνω βούλομαι ἐκχέω ὁ ἐν ἑαυτοῦ περιέχω ἔξω χυμός , ὅς εἰμί ὁ αἷμα . γίγνομαι δέ οὗτος θλάω αὐτός ὁ χιτών · ὅσος γάρ θλάττω σῶμα ὁ φυσικός ἕνωσις ἀπόλλυμι κατά πολύς μέρος καί μικρός διασπάω , κατά ὅς καί περιεκχέομαι ὁ αἷμα . οὗτος οὖν ὁ ἐκχέω αἷμα δέχομαι μέν ὁ περιέχω χώρα ὁ φλέψ , δέχομαι δέ οὐ φυλάσσω οἷος δέχομαι , μελαίνω μέν γάρ ἐν ὁ χρόνος , καθά εἰ ἐκτός ἐκχέω χρονίζω , καί γίγνομαι πάθος ὅς καλέω θρόμβωσις , ἐκ ὅς πάθημα ἐγγίγνομαι ὁ αἷμα , θρόμβος μέν ἤδη ὁ αἷμα καλέω καί εἰμί . μέλας δέ γίγνομαι ὁ χροιά καί σήπω ἐντεῦθεν μοχθηρός . ἀλλά οὗτος μέν οὐ οἷος τε χαλεπός συμπίπτω ὁ ἔκχυμα , ἵνα ὅταν ὑπό ὁ φύσις κρατέω μεταβάλλω , καθά καί ἄλλος κατά ὁ πέσσω φλέγμων αἷμα , καί γίγνομαι πυός . ἵνα δέ κρατέω ὁ αἷμα ὁ ἐν ὁ μόριον φύσις , στοχάζομαι χρή δύο οὗτος , ἕτερος μέν ὡς μή φλεγμαίνω ὁ σῶμα καί ὅπως οὗτος γίγνομαι πρότερος μανθάνω , ἕτερος δέ ὁ διορίζω ὁ παρεκχέω αἷμα . οὗτος οὖν στοχάζομαι ὁ Ἱπποκράτης κατά μέρος ἐφεξῆς πᾶς συμβουλεύω . διίστημι δέ , φημί , ὁ ὀστέον ὁ οὕτως πηδάω ἀπορρήγνυμι δηλονότι ὁ συμφύω αὐτός σύνδεσμος , ὥσπερ ὀλίγος ἔμπροσθεν ὑπέρ ὁ κατά ὁ ταρσός λέγω . ζευκταίω δέ ὁ πτέρνη κατά ὁ ἄνω μέρος ὁ ἀστράγαλος . ἔμπροσθεν δέ ὁ καλέω κυβοειδής , ὥσπερ γε καί ὁ ἀστράγαλος κατά ὁ πρόσω μέρος συναρθρόω ὁ σκαφοειδής ὀνομάζω ὀστέον καί οὗτος ἀμφότερος ὁ τε κυβοειδής καί ὁ σκαφοειδής ὁ ὁ ταρσός τέσσαρες . δείκνυμι δέ ὑπέρ οὗτος ἅπας ὁ ὀστέον ὁ τε κατά πούς καί ἄκρος χείρ κατά ὁ περί ὁ ὀστέον ὑπόμνημα .