ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 1.50
Ἔτι δὲ τάδε χρὴ προσξυνιέναι ἐν τούτῳ τῷ ἁπλῷ τρόπῳ , ἃ οὐ κάρτα ἐπιμελέονται οἱ ἰητροὶ , καίτοι πᾶσαν μελέτην καὶ πᾶσαν ἐπίδεσιν οἷά τε διαφθείρειν ἐστὶ μὴ ὀρθῶς ποιεύμενα . Ἁπλοῦν τὸν τρόπον ὀνομάζει κατάγματός τε καὶ ἐξαρθρήματος , ἐφ’ οὗ μήθ’ ἕλκος ἐγένετο μήτ’ ὀστοῦν ἐγυμνώθη μήτ’ αὐτὸ τὸ κατεαγὸς ὀστοῦν πολυειδῶς συνετρίβη , ὅνπερ δὴ τρόπον κατάγματος οἱ νεώτεροι προσαγορεύουσιν ἀλφιτηδὸν , ὥσθ’ ἕκαστον μὲν , ὡς εἶπον , οὐχ ἁπλοῦν εἶναι , μόνον δ’ ἁπλοῦν ἐκεῖνο ἐφ’ οὗ μηδὲν ἄλλο προσεγένετο τῷ κατάγματι σύμπτωμα , οὕτως δ’ ὅτι χρῆται τῷ ὀνόματι σαφῶς ἐνδείκνυται κατ’ αὐτὸ τοῦτο βιβλίον , οὐ μετὰ ταῦτα πάνυ πολλὰ γράφων ἰδίως . εἰ δ’ ἂν τὰ ὀστέα κατέαγεν ἁπλῷ τρόπῳ τοῦ κατάγματος τὸ ἁμάρτημα γίγνεται μικρὸν μὲν τῇ φαντασίᾳ , τῷ γε μὴν πάντ’ ἀκριβῶς ἀθροῦντι μέγιστον δὴ τῇ δυνάμει . διαφθείρεται γοῦν ἡ ἔμπροσθεν ἐπιμέλεια πᾶσα παροφθέντος αὐτοῦ , καὶ τοῦτό τί ποτ’ ἐστὶν ἐφεξῆς σε διδάξει . γράφεται δὲ καὶ ἑτέρως ἡ αὐτὴ λέξις ὡδί πως , καίτοι πᾶσα μελέτη καὶ πᾶσα ἐπίδεσις οἵα τε διαφθείρεσθαί ἐστι μὴ ὀρθῶς ποιευμένη , ἵνα τὴν ἐπιμέλειαν αὐτὴν , ὅταν κατά τι πλημμεληθῇ , φαίνηται μεμφομένη ὡς ἱκανὴν διαφθεῖραι τὰ περὶ τὸ πεπονθὸς μέρος ὀρθῶς κεχρισμένα .
Lemmas: ἔτι δέ ὅδε χρή προσσυνίημι ἐν οὗτος ὁ ἁπλόος τρόπος , ὅς οὐ κάρτα ἐπιμελέομαι ὁ ἰατρός , καίτοι πᾶς μελέτη καί πᾶς ἐπίδεσις οἷος τε διαφθείρω εἰμί μή ὀρθός ποιέω . ἁπλόος ὁ τρόπος ὀνομάζω κάταγμα τε καί ἐξάρθρημα , ἐπί ὅς μήτε ἕλκος γίγνομαι μήτε ὀστέον γυμνόω μήτε αὐτός ὁ κατάγνυμι ὀστέον πολυειδής συντρίβω , ὅς δή τρόπος κάταγμα ὁ νέος προσαγορεύω ἀλφιτηδόν , ὥστε ἕκαστος μέν , ὡς λέγω , οὐ ἁπλόος εἰμί , μόνος δέ ἁπλόος ἐκεῖνος ἐπί ὅς μηδείς ἄλλος προσγίγνομαι ὁ κάταγμα σύμπτωμα , οὕτως δέ ὅτι χράω ὁ ὄνομα σαφής ἐνδείκνυμι κατά αὐτός οὗτος βιβλίον , οὐ μετά οὗτος πάνυ πολύς γράφω ἴδιος . εἰ δέ ἄν ὁ ὀστέον κατάγνυμι ἁπλόος τρόπος ὁ κάταγμα ὁ ἁμάρτημα γίγνομαι μικρός μέν ὁ φαντασία , ὁ γε μήν πᾶς ἀκριβής ἀθρέω μέγας δή ὁ δύναμις . διαφθείρω γοῦν ὁ ἔμπροσθεν ἐπιμέλεια πᾶς παροράω αὐτός , καί οὗτος τίς ποτέ εἰμί ἐφεξῆς σύ διδάσκω . γράφω δέ καί ἕτερος ὁ αὐτός λέξις ὡδί πως , καίτοι πᾶς μελέτη καί πᾶς ἐπίδεσις οἷος τε διαφθείρω εἰμί μή ὀρθός ποιέω , ἵνα ὁ ἐπιμέλεια αὐτός , ὅταν κατά τις πλημμελέω , φαίνω μέμφομαι ὡς ἱκανός διαφθείρω ὁ περί ὁ πάσχω μέρος ὀρθός χρίω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 1.53
Χρὴ οὖν ἐν ταινίῃ πλάτος ἐχούσῃ μαλθακῇ τὸ πλεῖστον τοῦ πήχεος καὶ τὸν καρπὸν τῆς χειρὸς ὁμαλῶς αἰωρέεσθαι . Ἐν ταύτῃ τῇ ῥήσει καὶ περὶ τῶν παραλελειμμένων δυοῖν ἀναλήψεων ἐνεδείξετο . λέγω δ’ ἀναλήψεις δύο κοινὸν μὲν ἐχούσας τὸ κατ’ ἄκρον τὸν πῆχυν ὑποτετάσθαι τὰς ταινίας , ἴδιον δὲ ἑκατέρας τὸ κατὰ τὸν καρπὸν μόνον ἢ κατὰ τὸν ἀγκῶνα . προειρηκὼς γὰρ ἐπὶ τῆς κατὰ τὸ σύντριμμα μόνον ὑποβεβλημμένης ταινίας ἔτι τὸ τῆς κατ’ ἄμφω τὰ πέρατα καὶ μετὰ ταῦτα γράψας τὴν νῦν προκειμένην ῥῆσιν , ἐν ᾗ κελεύει τὸ πλεῖστον τοῦ πήχεος καὶ τὸν καρπὸν ὁμαλῶς ἐστηρίχθαι κατὰ τῆς ταινίας , εὔδηλός ἐστι καὶ τὰς ὑπολοίπους δύο μεμφόμενος ἀναλήψεις οὐκ ἐχούσας ὃ κελεύει μάλιστα ἔχειν . οὐδετέρα γὰρ αὐτῶν τὸν καρπὸν ἅμα καὶ τὸ πλεῖστον τοῦ πήχεος ὁμαλῶς στηρίζει , οὐ μὴν ἥξει ἐν ταύταις ἰδίας διδασκαλίας , μάλιστα μὲν , ὡς ἔφην , ὅτι συνεπινοοῦνται ταῖς εἰρημέναις , ἔπειτα δὲ καὶ διότι μικρὰ παντάπασί τισιν ἡ ἀπ’ αὐτῶν γίγνεται βλάβη , τῆς ἐπιδέσεως ἀμέμπτως ἐχούσης · αἱ γάρ τοι προειρημέναι δύο ἀναλήψεις διὰ τοῦτ’ ἦσαν ἱκανῶς μοχθηραὶ , διότι τὸ κάταγμα τοῖς ἑκατέρωθεν αὐτοῦ μέρεσιν ἐναντίως διέκειτο , ποτὲ μὲν ἄνω μόνον ὑπὸ τῆς ταινίας ἀνασπώμενον οὐδενὸς ἄλλου μορίου κατ’ αὐτῆς ἐστηριγμένου , ποτὲ δὲ κάτω μόνον .
Lemmas: χρή οὖν ἐν ταινία πλάτος ἔχω μαλθακός ὁ πολύς ὁ πῆχυς καί ὁ καρπός ὁ χείρ ὁμαλής αἰωρέω . ἐν οὗτος ὁ ῥῆσις καί περί ὁ παραλείπω δύο ἀνάληψις ἐνδείξομαι . λέγω δέ ἀνάληψις δύο κοινός μέν ἔχω ὁ κατά ἄκρος ὁ πῆχυς ὑποτείνω ὁ ταινία , ἴδιος δέ ἑκάτερος ὁ κατά ὁ καρπός μόνος ἤ κατά ὁ ἀγκών . προλέγω γάρ ἐπί ὁ κατά ὁ σύντριμμα μόνος ὑφοβνέεβλημμαι ταινία ἔτι ὁ ὁ κατά ἄμφω ὁ πέρας καί μετά οὗτος γράφω ὁ νῦν πρόκειμαι ῥῆσις , ἐν ὅς κελεύω ὁ πολύς ὁ πῆχυς καί ὁ καρπός ὁμαλής στηρίζω κατά ὁ ταινία , εὔδηλος εἰμί καί ὁ ὑπόλοιπος δύο μέμφομαι ἀνάληψις οὐ ἔχω ὅς κελεύω μάλα ἔχω . οὐδέτερος γάρ αὐτός ὁ καρπός ἅμα καί ὁ πολύς ὁ πῆχυς ὁμαλής στηρίζω , οὐ μήν ἥκω ἐν οὗτος ἴδιος διδασκαλία , μάλα μέν , ὡς φημί , ὅτι συνεπινοέω ὁ λέγω , ἔπειτα δέ καί διότι μικρός παντάπασι τις ὁ ἀπό αὐτός γίγνομαι βλάβη , ὁ ἐπίδεσις ἄμεμπτος ἔχω · ὁ γάρ τοι προλέγω δύο ἀνάληψις διά οὗτος εἰμί ἱκανός μοχθηρός , διότι ὁ κάταγμα ὁ ἑκατέρωθεν αὐτός μέρος ἐναντίος διάκειμαι , ποτέ μέν ἄνω μόνος ὑπό ὁ ταινία ἀνασπάω οὐδείς ἄλλος μόριον κατά αὐτός στηρίζω , ποτέ δέ κάτω μόνος .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.2
Ἢν μέν τις ἀποτανύσας τὴν χεῖρα ἐν τουτέῳ τῷ σχήματι διατείνῃ , ὁ μῦς τοῦ βραχίονος κατατεταμένος ἐπιδεθήσεται . ἐπὴν δ’ ἐπιδεθεὶς ξυγκάμψῃ τὸν ἀγκῶνα , ὁ μῦς τοῦ βραχίονος ἄλλο σχῆμα σχήσει . Τῷ κατὰ τὴν λέξιν εἰρημένῳ λόγῳ προσθεῖναι χρὴ τὰ λεγόμενα πρόσθεν , ὡς ἐπειδὰν ἄλλο σχῆμα λάβῃ μετὰ τὴν ἐπίδεσιν ὁ μῦς τοῦ βραχίονος , ἔνια μὲν αὐτοῦ θλιβήσεται μέρη βιαίως ὑπὸ τῶν ἐπιδέσμων , ἔνια δὲ χαλαροὺς καὶ περιῤῥέοντας αὐτοὺς ἕξει καὶ συμβήσεται διὰ μὲν τὰ θλιβόμενα μόρια φλεγμονὴν γενέσθαι , διὰ δὲ τὸ χαλαρὸν τῆς ἐπιδέσεως διαστραφῆναι τὸ κῶλον , ὥστ’ οὐ χρὴ μεταβάλλειν τὸ σχῆμα τῆς χειρὸς , ἀλλ’ αὐτὸ ἀεὶ φυλάττειν ἔξ ἀρχῆς ἄχρι τέλους , ὡς καὶ πρόσθεν ἐῤῥέθη . εἰ δ’ αὖ πάλιν ἐμφυλάττῃς , ἐν ᾧ κατατείνας ἐπιδέσεις οὐδὲν μὲν οὔτε χαλαρὸν ἔσται τῆς ἐπιδέσεως οὔτε βιαίως θλῖβον . αὐτὸ δὲ σχῆμα μοχθηρὸν ὑπάρχον , ὡς ἐδείχθη πρόσθεν , ὀδύνην τε παρέξει καὶ δι’ ἐκείνην φλεγμονήν .
Lemmas: ἐάν μέν τις ἀποτανύω ὁ χείρ ἐν τούτεος ὁ σχῆμα διατείνω , ὁ μῦς ὁ βραχίων κατατείνω ἐπιδέω . ἐπήν δέ ἐπιδέω συγκάμπτω ὁ ἀγκών , ὁ μῦς ὁ βραχίων ἄλλος σχῆμα ἔχω . ὁ κατά ὁ λέξις λέγω λόγος προστίθημι χρή ὁ λέγω πρόσθεν , ὡς ἐπειδάν ἄλλος σχῆμα λαμβάνω μετά ὁ ἐπίδεσις ὁ μῦς ὁ βραχίων , ἔνιοι μέν αὐτός θλίβω μέρος βίαιος ὑπό ὁ ἐπίδεσμος , ἔνιοι δέ χαλαρός καί περιρρέω αὐτός ἔχω καί συμβαίνω διά μέν ὁ θλίβω μόριον φλεγμονή γίγνομαι , διά δέ ὁ χαλαρός ὁ ἐπίδεσις διαστρέφω ὁ κῶλον , ὥστε οὐ χρή μεταβάλλω ὁ σχῆμα ὁ χείρ , ἀλλά αὐτός ἀεί φυλάσσω ἐκ ἀρχή ἄχρι τέλος , ὡς καί πρόσθεν λέγω . εἰ δέ αὖ πάλιν ἐμφυλάσσω , ἐν ὅς κατατείνω ἐπίδεσις οὐδείς μέν οὔτε χαλαρός εἰμί ὁ ἐπίδεσις οὔτε βίαιος θλίβω . αὐτός δέ σχῆμα μοχθηρός ὑπάρχω , ὡς δείκνυμι πρόσθεν , ὀδύνη τε παρέχω καί διά ἐκεῖνος φλεγμονή .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.4
Ὁ δὲ ἰητρὸς ὀρθὸς μὲν ἐὼν χειριζέτω τὸν ἕτερον πόδα ἐπὶ ὑψηλοτέρου τινὸς ἔχων . κατορθώσας δὲ τοῖσιν θέναρσι τὸ ὀστέον , ῥηϊδίως δὲ κατορθώσεται . ἀγαθὴ γὰρ ἡ κατάτασις , ἥν τις καλῶς παρασκευάσηται . ἔπειτα ἐπιδείτω τάς τε ἀρχὰς βαλλόμενος ἐπὶ τὸ κάτηγμα καὶ τἄλλα πάντα ὥσπερ πρότερον παρῃνέθη χειριζέτω καὶ ἐρωτήματα ταῦτα ἐρωτάτω καὶ σημείοισι χρήσθω τοῖσιν αὐτέοισιν , ἢν μετρίως ἔχῃ ἢ οὔ . καὶ διὰ τρίτης ἐπιδείτω καὶ ἐπὶ μᾶλλον πιεζέτω . Ὡς ἑδραιότερον αἱρεῖται τοῦτο σχῆμα τῷ χειρουργοῦντι , καθάπερ ἐν τῷ κατ’ ἰητρεῖον ἠξίωσε γράψας · ἑστεῶτα δὲ δεῖ ἐπ’ ἀμφοτέρων βεβεῶτα ἐξ ἴσου τῶν ποδῶν ἅλις δρῇν γε τῷ ἑτέρῳ ἐπιβεβεῶτα μὴ τῷ κατὰ τὴν δρῶσαν χεῖρα .
Lemmas: ὁ δέ ἰατρός ὀρθός μέν εἰμί χειρίζω ὁ ἕτερος πούς ἐπί ὑψηλός τις ἔχω . κατορθόω δέ ὁ θέναρ ὁ ὀστέον , ῥᾴδιος δέ κατορθόω . ἀγαθός γάρ ὁ κατάτασις , ὅς τις καλός παρασκευάζω . ἔπειτα ἐπιδέω ὁ τε ἀρχή βάλλω ἐπί ὁ κάταγμα καί ἄλλος πᾶς ὥσπερ πρότερος παραινέω χειρίζω καί ἐρώτημα οὗτος ἐρωτάω καί σημεῖον χράω ὁ αύ̓τεος , ἐάν μέτριος ἔχω ἤ οὐ . καί διά τρίτος ἐπιδέω καί ἐπί μάλα πιέζω . ὡς ἑδραῖος αἱρέω οὗτος σχῆμα ὁ χειρουργέω , καθά ἐν ὁ κατά ἰατρεῖον ἀξιόω γράφω · ἵστημι δέ δέω ἐπί ἀμφότερος βείνω ἐκ ἴσος ὁ πούς ἅλις δράω γε ὁ ἕτερος ἐπιβείνω μή ὁ κατά ὁ δράω χείρ .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.5
Καὶ ἑβδομαῖον ἢ ἐναταῖον ἐν νάρθηξι δησάτω · καὶ ἢν ὑποπτεύσῃ μὴ καλῶς κεῖσθαι τὸ ὀστέον , μεσηγὺ τουτέου τοῦ χρόνου λυσάτω καὶ εὐθετησάμενος μετεπιδησάτω . Ὅπερ ἐπὶ τοῦ πήχεος εἴρηκεν ἔμπροσθεν ἀξιώσας προσυπακούειν σε τοῦτο καὶ νῦν ἀξιῶ κατὰ λόγον πάντων ἀποβαινόντων ἐν ταύτῃ χρόνου τῇ προθεσμίᾳ τοὺς νάρθηκας ἐπιβάλλειν , ἀλλ’ ἐπὶ μὲν τοῦ πήχεος ἑβδομαῖον ἁπλῶς ἐκέλευσε νάρθηξι δεσμεῖν , ἐπὶ δὲ τοῦ βραχίονος τῷ καλουμένῳ παραδιαζευκτικῷ συνδέσμῳ τὴν ἑρμηνείαν ἐποιήσατο . φησὶ μὲν ὡς ἑβδομαῖον ἢ ἐναταῖον ἐν νάρθηξι δησάτω . διὰ γὰρ τὸ μέγεθος τῶν περὶ τὸν βραχίονα μυῶν ἐν πλείονι χρόνῳ τελείως ἰσχνὰ καὶ δευσὰ γίνεται τὰ περὶ τὸ κάταγμα μόρια . τοιούτων δὲ ὄντων αὐτῶν ἐδείχθη καιρὸς εἶναι τῆς τῶν ναρθήκων ἐπιθέσεως .
Lemmas: καί ἑβδομαῖος ἤ ἐναταῖος ἐν νάρθηξ δέω · καί ἐάν ὑποπτεύω μή καλός κεῖμαι ὁ ὀστέον , μεσηγύ οὗτος ὁ χρόνος λύω καί εὐθετέω μετεπιδέω . ὅς ἐπί ὁ πῆχυς λέγω ἔμπροσθεν ἀξιόω προσυπακούω σύ οὗτος καί νῦν ἀξιόω κατά λόγος πᾶς ἀποβαίνω ἐν οὗτος χρόνος ὁ προθεσμία ὁ νάρθηξ ἐπιβάλλω , ἀλλά ἐπί μέν ὁ πῆχυς ἑβδομαῖος ἁπλῶς κελεύω νάρθηξ δεσμέω , ἐπί δέ ὁ βραχίων ὁ καλέω παραδιαζευκτικός σύνδεσμος ὁ ἑρμηνεία ποιέω . φημί μέν ὡς ἑβδομαῖος ἤ ἐναταῖος ἐν νάρθηξ δέω . διά γάρ ὁ μέγεθος ὁ περί ὁ βραχίων μῦς ἐν πολύς χρόνος τέλειος ἰσχνός καί δευσός γίγνομαι ὁ περί ὁ κάταγμα μόριον . τοιοῦτος δέ εἰμί αὐτός δείκνυμι καιρός εἰμί ὁ ὁ νάρθηξ ἐπίθεσις .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.6
Κρατύνεται δὲ μάλιστα βραχίονος ὀστέον ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρῃσιν . ἐπὴν δὲ ταύτας ὑποβάλῃ , λύειν χρὴ καὶ ἐπὶ ἧσσον πιέζειν τοῖσιν ὀθονίοισιν καὶ ἐπὶ ἐλάσσοσιν ἐπιδεῖν . δίαιταν δὲ ἀκριβεστέρην τινὰ ἢ τὸ πρότερον διαιτᾷν καὶ πλείω χρόνον , τεκμαίρεσθαι δὲ πρὸς τοῦ οἰδήματος τοῦ ἐν ἄκρῃ τῇ χειρὶ τὴν ῥώμην ὁρῶν . Τὸ διὰ πώρου συνδεῖσθαι τὰ κεχωρισμένα μέρη τοῦ συντριβέντος ὀστοῦ κρατύνεσθαι κέκληκεν , ὡς καὶ πρόσθεν ἐπὶ τοῦ πήχεος . ὅσῳ δὲ μεῖζόν ἐστι τὸ τοῦ βραχίονος ὀστοῦν τοσούτῳ δηλονότι καὶ ὁ χρόνος αὐτῷ τῆς πωρώσεως μακρότερος γίγνεται . τὰ δ’ ἄλλα πάντα διὰ τῶν ἐπὶ τοῦ πήχεος εἰρημένων ἐστὶ δῆλα , μηδεμιᾶς οὖν ἐξηγήσεως δεόμενα .
Lemmas: κρατύνω δέ μάλα βραχίων ὀστέον ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρα . ἐπήν δέ οὗτος ὑποβάλλω , λύω χρή καί ἐπί ἥσσων πιέζω ὁ ὀθόνιον καί ἐπί ἐλαχύς ἐφοράω . δίαιτα δέ ἀκριβής τις ἤ ὁ πρότερος διαιτάω καί πολύς χρόνος , τεκμαίρομαι δέ πρός ὁ οἴδημα ὁ ἐν ἄκρος ὁ χείρ ὁ ῥώμη ὁράω . ὁ διά πῶρος συνδέω ὁ χωρίζω μέρος ὁ συντρίβω ὀστέον κρατύνω καλέω , ὡς καί πρόσθεν ἐπί ὁ πῆχυς . ὅσος δέ μέγας εἰμί ὁ ὁ βραχίων ὀστέον τοσοῦτος δηλονότι καί ὁ χρόνος αὐτός ὁ πώρωσις μακρός γίγνομαι . ὁ δέ ἄλλος πᾶς διά ὁ ἐπί ὁ πῆχυς λέγω εἰμί δῆλος , μηδείς οὖν ἐξήγησις δέω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.7
Προσξυνιέναι δὲ χρὴ καὶ τάδε , ὅτι βραχίων κυρτὸς πέφυκεν ἐς τὸ ἔξω μέρος καὶ διαστρέφεσθαι φιλέει , ἐπὴν μὴ καλῶς ἰητρεύηται . ἀτὰρ καὶ τἄλλα πάντα ὀστέα εἰς ὅπερ πέφυκε διεστραμμένα , ἐς τοῦτο καὶ ἰητρευόμενα φιλέει διαστρέφεσθαι ἐπὴν κατεαγῇ . χρὴ τοίνυν , ἐπὴν τοιοῦτό τι ὑποπτεύηται , ταινίῃ πλατείῃ προσεπιλαμβάνειν τὸν βραχίονα κύκλῳ περὶ τὸ στῆθος περιδέοντα · καὶ ἐπὴν ἀναπαύεσθαι μέλλῃ μεσηγὺ τοῦ ἀγκῶνος καὶ τῶν πλευρέων σπλῆνά τινα πουλύπτυχον πτύξαντα ὑποτιθέναι ἢ ἄλλο τι ὃ τουτέῳ ἔοικεν . οὕτω γὰρ ἂν ἰθὺ τὸ κύρτωμα τοῦ ὀστέου γένοιτο . φυλάσσεσθαι μέντοι χρὴ ὅπως μὴ ᾖ ἄγαν ἐς τὸ ἔσω μέρος . Τὰ κατὰ τὴν ῥῆσιν ὅλην ἄχρι τῆς τελευτῆς τοῦ κατὰ τὸν βραχίονα λόγου πάντ’ ἔστι σαφῆ · καὶ γὰρ τὴν αἰτίαν αὐτὸς εἶπε τῆς ἐπὶ τοὐκτὸς διαστροφῆς καὶ τὴν ἐπανόρθωσιν ἐκ τῆς ἐπὶ τἀναντία περιῤῥοπῆς . ἐδίδαξε καὶ τὸν πολύπτυχον σπλῆνα καὶ μεταξὺ τῶν πλευρῶν τε καὶ τοῦ ἀγκῶνος ἐκέλευσε τιθέναι χάριν τοῦ τὸν βραχίονα μὴ ψαύειν τῶν πλευρῶν , ἀλλ’ ἐν τῷ μεταξὺ χώρας οὔσης , κἂν εἰς ἐκείνην ὠθούμενον ὑπὸ τῆς τῷ στήθει προσαγούσης αὐτὸν ταινίας ἀδιάστροφον γίγνεσθαι , τῆς φυσικῆς αὐτοτέρως εἰς τὴν ἔξωθεν χώραν ἐκτροπῆς ἐπανορθουμένης ὑπὸ τῆς ἔσω ῥοπῆς .
Lemmas: προσσυνίημι δέ χρή καί ὅδε , ὅτι βραχίων κυρτός φύω εἰς ὁ ἔξω μέρος καί διαστρέφω φιλέω , ἐπήν μή καλός ἐητρεύητρχαμαι . ἀτάρ καί ἄλλος πᾶς ὀστέον εἰς ὅς φύω διαστρέφω , εἰς οὗτος καί ἰητρεύω φιλέω διαστρέφω ἐπήν κατάγνυμι . χρή τοίνυν , ἐπήν τοιοῦτος τις ὑποπτεύω , ταινία πλατύς προσεπιλαμβάνομαι ὁ βραχίων κύκλος περί ὁ στῆθος περιδέω · καί ἐπήν ἀναπαύω μέλλω μεσηγύ ὁ ἀγκών καί ὁ πλευρά σπλήν τις πολύπτυχος πτύσσω ὑποτίθημι ἤ ἄλλος τις ὅς τούτεος ἔοικα . οὕτως γάρ ἄν ἰθύς ὁ κύρτωμα ὁ ὀστέον γίγνομαι . φυλάσσω μέντοι χρή ὅπως μή εἰμί ἄγαν εἰς ὁ ἔσω μέρος . ὁ κατά ὁ ῥῆσις ὅλος ἄχρι ὁ τελευτή ὁ κατά ὁ βραχίων λόγος πᾶς εἰμί σαφής · καί γάρ ὁ αἰτία αὐτός λέγω ὁ ἐπί ἑκτός διαστροφή καί ὁ ἐπανόρθωσις ἐκ ὁ ἐπί ἐναντίος περιρροπή . διδάσκω καί ὁ πολύπτυχος σπλήν καί μεταξύ ὁ πλευρά τε καί ὁ ἀγκών κελεύω τίθημι χάριν ὁ ὁ βραχίων μή ψαύω ὁ πλευρά , ἀλλά ἐν ὁ μεταξύ χώρα εἰμί , ἄν εἰς ἐκεῖνος ὠθέω ὑπό ὁ ὁ στῆθος προσάγω αὐτός ταινία ἀδιάστροφος γίγνομαι , ὁ φυσικός αὐτός εἰς ὁ ἔξωθεν χώρα ἐκτροπή ἐπανορθόω ὑπό ὁ ἔσω ῥοπή .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.11
Καὶ ἰητρεύειν δὲ κηρωτῇ καὶ σπλήνεσιν καὶ ὀθονίοισιν , ὥσπερ καὶ τὰ κατήγματα , πλὴν τῶν ναρθήκων . τὸν μὲν αὐτὸν τρόπον πιεζεῦντα , διὰ τρίτης δὲ ἐπιδέοντα . ὑποκρινέσθω δὲ ὁ ἐπιδεόμενος παραπλήσια οἷάπερ καὶ ἐν τοῖσι κατήγμασι καὶ περὶ τοῦ πεπιέχθαι καὶ περὶ τοῦ χαλαρὰν εἶναι . Ὁποίαν ἐπὶ τῶν καταγμάτων ἐκέλευσε θεραπείαν , τοιαύτην ἀξιοῖ σε ποιεῖσθαι καὶ νῦν ἐπὶ τῶν ἐν ἄκροις τοῖς κώλοις κινηθέντων ὀστῶν · καὶ γὰρ ἀπὸ διατάσεως ἄρξασθαι χρὴ χάριν τοῦ καλῶς διαπλάσαι τὰ κεκινημένα τῶν ὀστῶν καὶ μετὰ τὴν διάπλασιν ἐπιδοῦντα τῶν αὐτῶν ὑποστοχάζεσθαι σκοπῶν . ἀφλέγμαντόν τε μὲν γὰρ εἶναι βουλόμεθα τὸ μόριον ἐσφίγχθαι τε καὶ διακρατεῖσθαι τὸ πεπλασμένον ὀστοῦν ὑπὸ τῶν ὀθονίων . ἐδείχθη δ’ ἔμπροσθεν ταῦτα οὐ δυνάμενα γενέσθαι καλῶς ἄνευ τοῦ τὸ μὲν ἐν τοῖς πεπονθόσι μορίοις αἷμα πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ κώλου καὶ τὸ πέρας ἐκθλίβεσθαι , κωλύεσθαι δ’ ἐπιῤῥεῖν ἄλλο . πρὸς ταῦτα δ’ οὖν , εἴ τι μεμνήμεθα , σκοποῦντες εὕρομεν ἅπασαν τὴν καταγματικὴν ἐπίδεσιν ἣν κελεύει ποιεῖσθαι πλὴν τῶν ναρθήκων , ἐπειδὴ τοῦ μέρους ἡ φύσις οὐ προσίεται τὴν τούτων ἐπίθεσιν . ὁμαλὴν γὰρ εἶναι δεῖ τὴν ἐπιφάνειαν τῶν μερῶν οἷς μέλλομεν νάρθηκας , οὐ μὴν τοιοῦτός ἐστιν ὁ ταρσὸς τοῦ ποδός .
Lemmas: καί ἰατρεύω δέ κηρωτή καί σπλήν καί ὀθόνιον , ὥσπερ καί ὁ κατῆγμα , πλήν ὁ νάρθηξ . ὁ μέν αὐτός τρόπος πιέζω , διά τρίτος δέ ἐπιδέω . ὑποκρίνομαι δέ ὁ ἐπιδέω παραπλήσιος οἷος καί ἐν ὁ κατῆγμα καί περί ὁ πιέσσω καί περί ὁ χαλαρός εἰμί . ὁποῖος ἐπί ὁ κάταγμα κελεύω θεραπεία , τοιοῦτος ἀξιόω σύ ποιέω καί νῦν ἐπί ὁ ἐν ἄκρος ὁ κῶλον κινέω ὀστέον · καί γάρ ἀπό διάτασις ἄρχω χρή χάριν ὁ καλός διαπλάσσω ὁ κινέω ὁ ὀστέον καί μετά ὁ διάπλασις ἐπιδέω ὁ αὐτός ὑποστοχάζομαι σκοπός . ἀφλέγμαντος τε μέν γάρ εἰμί βούλομαι ὁ μόριον σφίγζω τε καί διακρατέω ὁ πλάσσω ὀστέον ὑπό ὁ ὀθόνιον . δείκνυμι δέ ἔμπροσθεν οὗτος οὐ δύναμαι γίγνομαι καλός ἄνευ ὁ ὁ μέν ἐν ὁ πάσχω μόριον αἷμα πρός ὁ ἀρχή ὁ κῶλον καί ὁ πέρας ἐκθλίβω , κωλύω δέ ἐπιρρέω ἄλλος . πρός οὗτος δέ οὖν , εἰ τις μιμνῄσκω , σκοπέω εὑρίσκω ἅπας ὁ καταγματικός ἐπίδεσις ὅς κελεύω ποιέω πλήν ὁ νάρθηξ , ἐπειδή ὁ μέρος ὁ φύσις οὐ προσίημι ὁ οὗτος ἐπίθεσις . ὁμαλός γάρ εἰμί δέω ὁ ἐπιφάνεια ὁ μέρος ὅς μέλλω νάρθηξ , οὐ μήν τοιοῦτος εἰμί ὁ ταρσός ὁ πούς .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.12
Ὑγιῆ δὲ γίνεται ἐν εἴκοσιν ἡμέρῃσι τελέως ἅπαντα πλὴν ὁκόσα κοινωνέει τοῖσι τῆς κνήμης ὀστέοισι καὶ αὐτέῃ τῇ ἵξει . ξυμφέρει δὲ κατακεῖσθαι τοῦτον τὸν χρόνον · ἀλλὰ γὰρ οὐ τολμέουσιν ὑπερορῶντες τὸ νόσημα , ἀλλὰ περιέρχονται πρὶν ὑγιέες γενέσθαι . διὰ τοῦτο καὶ οἱ πλεῖστοι οὐκ ἐξυγιαίνουσι τελέως , ἀλλὰ πολλάκις ἐπιβάλλειν αὐτοὺς ὁ πόνος ὑπομιμνήσκει εἰκότως · ὅλον γὰρ τὸ ἄχθος τοῦ σώματος οἱ πόδες ὀχέουσιν . ὁκόταν οὖν μήπω ὑγιέες ἐόντες ὁδοιπορέουσι φλαύρως ξυναλθάσσεται τὰ ἄρθρα κινηθέντα . διὰ τοῦτο ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε ὀδυνῶνται τὰ πρὸς τῇ κνήμῃ , τὰ δὲ κοινωνέοντα τοῖσι τῆς κνήμης ὀστέοισιν μείζω τε τῶν ἑτέρων ἐστὶ καὶ κινηθέντων τούτων πολυχρονιωτέρα ἡ ἄλθαξις . ἴησις μὲν οὖν ἡ αὐτή . Λέγει τῆς ὅλης κνήμης εἴγε καὶ τὸ κατὰ τὴν ἴξιν αὐτὸ σημαίνει τὸ κατ’ εὐθὺ πολλάκις ἐν πολλοῖς εἰρημένον , ἀλλὰ καὶ κατωτέρω τρὶς ἐφεξῆς κέχρηται τῷ ὀνόματι περὶ κνήμης διαλεγόμενος ἐν τῇ ῥήσει · τοῦ γὰρ μηροῦ ἡ κεφαλὴ ὑπεροχέει τὸ ὕπερθεν τοῦ σώματος αὕτη τε ἔσωθεν πέφυκε τοῦ σκέλους καὶ οὐκ ἔξωθεν , ἀλλὰ κατὰ τὴν τοῦ ἀντικνημίου ἴξιν , ἅμα δὲ τὸ ἄλλο ἥμισυ τοῦ σώματος γειτονεύεται μᾶλλον ταύτῃ τῇ ἴξει , ἀλλ’ οὐχὶ τῇ εἴσωθεν . ἅμα δὲ ὅτι παχύτερον τὸ ἔσω τοῦ ἔξωθεν , ὡς καὶ τὸ ἐν τῷ πήχει τὸ κατὰ τὴν τοῦ μικροῦ δακτύλου ἴξιν , λεπτότερον καὶ μακρότερον .
Lemmas: ὑγιής δέ γίγνομαι ἐν εἴκοσι ἡμέρα τέλειος ἅπας πλήν ὁπόσος κοινωνέω ὁ ὁ κνήμη ὀστέον καί αὔτεος ὁ ἵξις . συμφέρω δέ κατάκειμαι οὗτος ὁ χρόνος · ἀλλά γάρ οὐ τολμάω ὑπεροράω ὁ νόσημα , ἀλλά περιέρχομαι πρίν ὑγιής γίγνομαι . διά οὗτος καί ὁ πολύς οὐ ἐξυγιαίνω τέλειος , ἀλλά πολλάκις ἐπιβάλλω αὐτός ὁ πόνος ὑπομιμνῄσκω ἔοικα · ὅλος γάρ ὁ ἄχθος ὁ σῶμα ὁ πούς ὀχέω . ὁπόταν οὖν μήπω ὑγιής εἰμί ὁδοιπορέω φλαῦρος ξυναλθάσσομαι ὁ ἄρθρον κινέω . διά οὗτος ἄλλοτε καί ἄλλοτε ὀδυνάω ὁ πρός ὁ κνήμη , ὁ δέ κοινωνέω ὁ ὁ κνήμη ὀστέον μέγας τε ὁ ἕτερος εἰμί καί κινέω οὗτος πολυχρόνιος ὁ ἄλθεξις . ἴεσις μέν οὖν ὁ αὐτός . λέγω ὁ ὅλος κνήμη εἰ καί ὁ κατά ὁ ἵξις αὐτός σημαίνω ὁ κατά εὐθύς πολλάκις ἐν πολύς λέγω , ἀλλά καί κάτω τρίς ἐφεξῆς χράω ὁ ὄνομα περί κνήμη διαλέγω ἐν ὁ ῥῆσις · ὁ γάρ μηρός ὁ κεφαλή ὑπεροχέω ὁ ὕπερθεν ὁ σῶμα οὗτος τε ἔσωθεν φύω ὁ σκέλος καί οὐ ἔξωθεν , ἀλλά κατά ὁ ὁ ἀντικνήμιον ἵξις , ἅμα δέ ὁ ἄλλος ἥμισυς ὁ σῶμα γειτονεύω μάλα οὗτος ὁ ἵξις , ἀλλά οὐ ὁ ἔσωθεν . ἅμα δέ ὅτι παχύς ὁ ἔσω ὁ ἔξωθεν , ὡς καί ὁ ἐν ὁ πῆχυς ὁ κατά ὁ ὁ μικρός δάκτυλος ἵξις , λεπτός καί μακρός .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.13
Ὀθονίοισι δὲ πλείοσι χρέεσθαι καὶ σπλήνεσιν . Εἰθίσθη ὡς κατὰ χώραν μένειν τὰ ἐμβληθέντα τῶν ὀστῶν καὶ τοῖς ὀθονίοις καὶ τοῖς σπλήνεσι χρῆσθαι καὶ μάλισθ’ ὅταν ναρθήκων ἐπίδεσιν οὐκ ἐφίεται τὸ χωρίον ἀνώμαλον ὑπάρχον .
Lemmas: ὀθόνιον δέ πολύς χράω καί σπλήν . ἐθίζω ὡς κατά χώρα μένω ὁ ἐμβάλλω ὁ ὀστέον καί ὁ ὀθόνιον καί ὁ σπλήν χράω καί μάλα ὅταν νάρθηξ ἐπίδεσις οὐ ἐφίημι ὁ χωρίον ἀνώμαλος ὑπάρχω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.14
Καὶ ἐπὶ πᾶν ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἐπιδέειν , πιέζειν δὲ ὥσπερ καὶ τἄλλα πάντα ταύτῃ μάλιστα ᾗ ἐκινήθη καὶ τὰς πρώτας περιβολὰς τῶν ὀθονίων κατὰ ταῦτα ποιέεσθαι . Ἔμπροσθεν ἐκέλευσεν ἡμᾶς ἐν ταῖς ῥοπαῖς τῶν κατεαγότων , ἵν’ εἰ μὲν ἐπὶ τῇ δεξιᾷ ῥέποιεν εἰς τὰ ἀριστερὰ περιτρέποιμεν , εἰ δ’ εἰς ἐκεῖνα , πρὸς τὴν δεξιὰν ἐπανάγωμεν , ἐν δὲ τοῖς κατὰ τὸν πόδα τοὐπίπαν ἰσόῤῤοπον ποιεῖσθαι χρὴ τὴν ἐπίδεσιν , ἐπειδὴ τὰ τῆς ἰδίας χώρας ἐξιστάμενα τῶν ὀστῶν οὐκ εἰς τὰ πλάγια ποιεῖται τὴν ῥοπὴν , ἀλλ’ εἰς τὸν ἄνω τόπον ἢ τὸν κάτω .
Lemmas: καί ἐπί πᾶς ἔνθεν καί ἔνθεν ἐπιδέω , πιέζω δέ ὥσπερ καί ἄλλος πᾶς ταύτῃ μάλα ᾗ κινέω καί ὁ πρῶτος περιβολή ὁ ὀθόνιον κατά οὗτος ποιέω . ἔμπροσθεν κελεύω ἐγώ ἐν ὁ ῥοπή ὁ κατάγνυμι , ἵνα εἰ μέν ἐπί ὁ δεξιός ῥέπω εἰς ὁ ἀριστερός περιτρέπω , εἰ δέ εἰς ἐκεῖνος , πρός ὁ δεξιός ἐπανάγω , ἐν δέ ὁ κατά ὁ πούς ἐπίπαν ἰσόρροπος ποιέω χρή ὁ ἐπίδεσις , ἐπειδή ὁ ὁ ἴδιος χώρα ἐξίστημι ὁ ὀστέον οὐ εἰς ὁ πλάγιος ποιέω ὁ ῥοπή , ἀλλά εἰς ὁ ἄνω τόπος ἤ ὁ κάτω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.15
Ἐν δὲ ἑκάστῃ τῶν ἀπολυσίων ὕδατι πολλῷ θερμῷ χρέεσθαι . ἐν πᾶσι δὲ πολλὸν ὕδωρ θερμὸν καταχέειν τοῖσι κατ’ ἄρθρα σίνεσιν . αἱ δὲ πιήζιες καὶ αἱ καλάσιες ἐν τοῖσιν αὐτέοισιν χρόνοισι τὰ αὐτὰ σημεῖα δεικνυόντων ἅπερ ἐπὶ τοῖσιν πρόσθεν καὶ τὰς μετ’ ἐπιδέσιας ὡσαύτως χρὴ ποιέεσθαι . ὑγιέες δὲ τελέως οὗτοι γίνονται ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρῃσι μάλιστα , ἢν τολμέωσι κατακεῖσθαι . ἢν δὲ μὴ , πάσχουσι ταῦτα ἃ καὶ πρότερον καὶ ἐπὶ μᾶλλον . Ἔνθα πραΰνειν μὲν ὀδύνην , χαλάσαι δὲ τὴν τάσιν βούλεται τῶν σωμάτων , ἐνταῦθα πλέονι χρῆσθαι καταντλήσει θερμοῦ ὕδατος , ἔστι δὲ μάλιστα ἐν τοῖς κατ’ ἄρθρα τοιαῦτα παθήματα · νευρωδέστερά τε γὰρ καὶ ὀστωδέστερα ταῦτα τὰ μόρια . θλίβεται οὖν ὑπὸ τοῦ φλεγμαίνοντος καὶ μᾶλλον αἰσθάνεται τῆς ὀδύνης , ὅτι νευρωδέστερα εἶναι . σίνεσιν δ’ εἶπε τὰ οἷον βλάμματα , διότι καὶ τὸ βλάπτεσθαι σίνεσθαι καλεῖ .
Lemmas: ἐν δέ ἕκαστος ὁ ἀπόλυσις ὕδωρ πολύς θερμός χράω . ἐν πᾶς δέ πολύς ὕδωρ θερμός καταχέω ὁ κατά ἄρθρον σίνος . ὁ δέ πίηζις καί ὁ καλάσις ἐν ὁ αύ̓τεος χρόνος ὁ αὐτός σημεῖον δείκνυμι ὅς ἐπί ὁ πρόσθεν καί ὁ μετά ἐπίδεσις ὡσαύτως χρή ποιέω . ὑγιής δέ τέλειος οὗτος γίγνομαι ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρα μάλα , ἐάν τολμάω κατάκειμαι . ἐάν δέ μή , πάσχω οὗτος ὅς καί πρότερος καί ἐπί μάλα . ἔνθα πραύνω μέν ὀδύνη , χαλάω δέ ὁ τάσις βούλομαι ὁ σῶμα , ἐνταῦθα πολύς χράω κατάντλησις θερμός ὕδωρ , εἰμί δέ μάλα ἐν ὁ κατά ἄρθρον τοιοῦτος πάθημα · νευρώδης τε γάρ καί ὀστώδης οὗτος ὁ μόριον . θλίβω οὖν ὑπό ὁ φλεγμαίνω καί μάλα αἰσθάνομαι ὁ ὀδύνη , ὅτι νευρώδης εἰμί . σίνος δέ λέγω ὁ οἷος βλάμμα , διότι καί ὁ βλάπτω σίνομαι καλέω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.17
Κοινωνέει δὲ φλεψὶ καὶ νεύροις ἐπικαίροισιν , ὁ τένων δὲ ὀπίσθιος τούτῳ προσήρτηται τῷ ὀστέῳ . τούτους χρὴ ἰητρεύειν μὲν κηρωτῇ καὶ σπλήνεσι καὶ ὀθονίοισιν . ὕδατι δὲ θερμῷ πλείστῳ τουτέοισιν χρῆσθαι καὶ ὀθονίοισι πλείοσιν · ἐπὶ τουτέοισι δεῖ καὶ ἄλλως ὡς βελτίστων καὶ προσηνεστάτων . Τῷ τῆς πτέρνης , φησὶν , ὀστέῳ κοινωνεῖ μὲν νεῦρα μεγάλα , τοῦτο γὰρ αὐτὸ νῦν δηλοῖ τὸ ἐπίκαιρα · καθάπερ δὲ καὶ φλέβες οὐ μικραί . συμπέφυκε δὲ ὀπίσθιος τένων ὁ ἐκ τῶν κατὰ τὴν γαστροκνημίαν μυῶν γενόμενος . εἴρηται δὲ καὶ περὶ τούτων αὐτάρκως ἐν ταῖς ἀνατομικαῖς ἐγχειρήσεσι καὶ τῇ τῶν μυῶν ἀνατομῇ · καὶ χρὴ ταῦτά γε ἀκριβῶς μεμαθηκέναι τὸν ἀκολουθεῖν βουλόμενον οἷς νῦν ὁ Ἱπποκράτης διδάσκει .
Lemmas: κοινωνέω δέ φλέψ καί νεῦρον ἐπίκαιρος , ὁ τένων δέ ὀπίσθιος οὗτος προσαρτάω ὁ ὀστέον . οὗτος χρή ἰατρεύω μέν κηρωτή καί σπλήν καί ὀθόνιον . ὕδωρ δέ θερμός πολύς τόυτεος χράω καί ὀθόνιον πολύς · ἐπί οὗτος δέω καί ἄλλος ὡς ἀγαθός καί προσηνής . ὁ ὁ πτέρνα , φημί , ὀστέον κοινωνέω μέν νεῦρον μέγας , οὗτος γάρ αὐτός νῦν δηλόω ὁ ἐπίκαιρος · καθά δέ καί φλέψ οὐ μικρός . συμφύω δέ ὀπίσθιος τένων ὁ ἐκ ὁ κατά ὁ γαστροκνημία μῦς γίγνομαι . λέγω δέ καί περί οὗτος αὔταρκος ἐν ὁ ἀνατομικός ἐγχείρησις καί ὁ ὁ μῦς ἀνατομή · καί χρή οὗτος γε ἀκριβής μανθάνω ὁ ἀκολουθέω βούλομαι ὅς νῦν ὁ Ἱπποκράτης διδάσκω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.20
Καὶ οὕτω κίνδυνος σφακελίσαι τὸ ὀστέον τὸ τῆς πτέρνης . Τὴν ὅλην τῆς οὐσίας ἑκάστου μορίου φθορὰν ὀνομάζουσιν οἱ παλαιοὶ σφακελὸν , ἀλλὰ ἐν τῇ μὲν τῶν σαρκώδων μορίων καὶ ἄλλοις ὀνόμασι χρῶνται . λέγει οὖν αὐτὸς καὶ σαπρὰν σάρκα καὶ μυδῶσαν καὶ σηπομένην καὶ ἄλλα τοιαῦτα ὀνόματα . κατὰ δὲ τοῦ φθειρομένου δι’ ὅλης αὐτῆς οὐσίας ὀστοῦ σφάκελον ἐπιφέρει . συμβαίνει δὲ τοῦτο τὸ πάθημα τοῖς ὀστοῖς , ὅταν ἡ παρακειμένη σὰρξ αὐτοῖς μοχθηροὺς ἰχῶρας γεννῶσα καὶ διαβρέξασα τούτοις αὐτὰ διασήψῃ .
Lemmas: καί οὕτως κίνδυνος σφακελίζω ὁ ὀστέον ὁ ὁ πτέρνα . ὁ ὅλος ὁ οὐσία ἕκαστος μόριον φθορά ὀνομάζω ὁ παλαιός σφακελός , ἀλλά ἐν ὁ μέν ὁ σαρκώδης μόριον καί ἄλλος ὄνομα χράω . λέγω οὖν αὐτός καί σαπρός σάρξ καί μυδάω καί σήπω καί ἄλλος τοιοῦτος ὄνομα . κατά δέ ὁ φθείρω διά ὅλος αὐτός οὐσία ὀστέον σφάκελος ἐπιφέρω . συμβαίνω δέ οὗτος ὁ πάθημα ὁ ὀστέον , ὅταν ὁ παράκειμαι σάρξ αὐτός μοχθηρός ἰχώρ γεννάω καί διαβρέχω οὗτος αὐτός διασήπομαι .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.21
Καίτοι ἢν σφακελίσῃ , τὸν αἰῶνα πάντα ἱκανὸν ἀντισχεῖν τὸ νόσημα . Φανερώτερον νῦν εἰρηκέναι τὸν ὅλον Βίον τοῦ ἀνθρώπου , καὶ ἔστιν ὁ λόγος αὐτοῦ τοιοῦτος · ἄν ποτε ἡ πτέρνα σφακελίσῃ , ἀνίατον γίγνεται τὸ πάθημα καὶ παραμένει τῷ βίῳ παντὶ ἡ ἐξ αὐτοῦ κάκωσις .
Lemmas: καίτοι ἐάν σφακελίζω , ὁ αἰών πᾶς ἱκανός ἀντέχω ὁ νόσημα . φανερός νῦν λέγω ὁ ὅλος Βίων ὁ ἄνθρωπος , καί εἰμί ὁ λόγος αὐτός τοιοῦτος · ἐάν ποτέ ὁ πτέρνα σφακελίζω , ἀνίατος γίγνομαι ὁ πάθημα καί παραμένω ὁ βίος πᾶς ὁ ἐκ αὐτός κάκωσις .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.22
Καὶ γὰρ τἄλλα ὅσα μὴ ἐκ τοιούτου τρόπου σφακελίζει , ἀλλ’ ἐν κατακλίσει μελανθείσης τῆς πτέρνης ὑπ’ ἀμελείης τοῦ σχήματος ἢ ἐν κνήμῃ τρώματος γινομένου , ἐπικαίρου καὶ χρονίου καὶ κοινοῦ τῇ πτέρνῃ ἢ ἐν μηρῷ ἢ ἐπὶ ἄλλῳ νοσήματι ὑπτιασμοῦ χρονίου γενομένου , ὅμως καὶ τοῖσι τοιούτοισι χρόνια καὶ ὀχλώδεα καὶ πολλάκις ἀναῤῥηγνύμενα , ἢν μὴ χρηστῇ μὲν μελέτῃ θεραπευθῇ , πολλῇ δ’ ἡσυχίῃ , ὥστ’ ἐκ τοῦ τοιούτου τρόπου σφακελίζοντα κινδύνους μεγάλους τῷ σώματι παρέχει πρὸς τῇ ἄλλῃ λύμῃ . Οὐ μόνον , φησὶν , ἐκ τῶν προειρημένων διαθέσεων εἴωθε κακοῦσθαι τὸ τῆς πτέρνης ὀστοῦν , ἀλλὰ καὶ ταῖς χρονίαις ἐπικλίσεσιν , ἃς ὑπτιασμοὺς ὠνόμασεν , ἀμελῶς κειμένη μελαίνεται πολλάκις ἡ πτέρνα . τοιαύτη δὲ θέσις ἐστὶν ὅταν ἐπὶ σκληροῦ τε καίηται καὶ μὴ συνεχῶς ἐπαίρηται , μηδ’ ἀεὶ θερμαινομένη τε καὶ πιλουμένη πρὸς τῶν ὑποκειμένων . διότι αἱρεθεὶς μεταποιεῖν τροχίσκον ἐξ ἐρίου μαλακοῦ , καλοῦσι δὲ ἔνιοι τρόφιον αὐτὸν ἀνάλογον τῷ μεγέθει τῆς πτέρνης ἔχοντα τὴν ἐντὸς ἑαυτοῦ κοιλότητα , καθ’ οὗ κυκλίσκου στηρίζομεν οὕτως τὴν πτέρναν , ὡς αἱρεῖσθαι τὸ κάτωθεν αὐτοῦ μέρος , ὅπως ἄθλιπτός τε ἅμα καὶ διαπνεόμενος καὶ ἀθέρμαντος φυλάττοιτο .
Lemmas: καί γάρ ἄλλος ὅσος μή ἐκ τοιοῦτος τρόπος σφακελίζω , ἀλλά ἐν κατάκλισις μελαίνω ὁ πτέρνα ὑπό ἀμέλεια ὁ σχῆμα ἤ ἐν κνήμη τραῦμα γίγνομαι , ἐπίκαιρος καί χρόνιος καί κοινός ὁ πτέρνη ἤ ἐν μηρός ἤ ἐπί ἄλλος νόσημα ὑπτιασμός χρόνιος γίγνομαι , ὅμως καί ὁ τοιοῦτος χρόνιος καί ὀχλώδης καί πολλάκις ἀναρρήγνυμι , ἐάν μή χρηστός μέν μελέτη θεραπεύω , πολύς δέ ἡσυχία , ὥστε ἐκ ὁ τοιοῦτος τρόπος σφακελίζω κίνδυνος μέγας ὁ σῶμα παρέχω πρός ὁ ἄλλος λύμη . οὐ μόνος , φημί , ἐκ ὁ προλέγω διάθεσις εἴωθα κακόω ὁ ὁ πτέρνα ὀστέον , ἀλλά καί ὁ χρόνιος ἐπίκλισις , ὅς ὑπτιασμός ὀνομάζω , ἀμελής κεῖμαι μελαίνω πολλάκις ὁ πτέρνα . τοιοῦτος δέ θέσις εἰμί ὅταν ἐπί σκληρός τε καίω καί μή συνεχής ἐπαίρω , μηδέ ἀεί θερμαίνω τε καί πιλέω πρός ὁ ὑπόκειμαι . διότι αἱρέω μεταποιέω τροχίσκος ἐκ ἔριον μαλακός , καλέω δέ ἔνιοι τρόφιον αὐτός ἀνάλογος ὁ μέγεθος ὁ πτέρνα ἔχω ὁ ἐντός ἑαυτοῦ κοιλότης , κατά ὅς κυκλίσκος στηρίζω οὕτως ὁ πτέρνα , ὡς αἱρέω ὁ κάτωθεν αὐτός μέρος , ὅπως ἄθλιπτος τε ἅμα καί διαπνέω καί ἀθέρμαντος φυλάσσω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.23
Καὶ γὰρ πυρετοὶ ὑπεροξέες , ξυνεχέες , τρομώδεες , λυγγώδεες , γνώμης ἁπτόμενοι καὶ ὀλιγήμεροι κτείνοντές τε . Ἐν τῷ σφακέλῳ τῆς πτέρνης ταῦτα γίγνεσθαί φησιν , οὐ διότι τὸ ὀστοῦν αὐτῆς διαφθείρεται · τούτῳ γὰρ οὐδὲν τῶν ἄνω συνυπάρχει κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἰδίαν ἔχοντι περιγραφὴν ἐπί τε τὰ πέριξ αὐτῆς σώματά τε ψαύοντα καὶ τὰ συμπεφυκότα μεταλαμβάνειν τοῦ κατ’ αὐτὴν πάθους . διὰ τοῦτο καὶ τῶν ἄνω τοῦ σώματος μερῶν αἱ κακώσεις γίγνονται . ὁ γοῦν τένων ὁ συμφυόμενος αὐτῇ φλεγμήνας εὔδηλον ὅτι καὶ τοὺς κατὰ γαστροκνημίας μῦς ὅλους εἰς συμπάθειαν ἄξει τὴν γένεσιν ἐξ αὐτῶν ἔχων . εἰ δ’ ἐκεῖνοι πάθοιεν οἱ μύες , ἕτοιμον ἤδη καὶ τοῖς εἰς τούτους διασπειρομένοις παθεῖν , ὥσπερ γε καὶ ταῖς ἀρτηρίαις · ἀλλὰ διὰ μὲν τὰς ἀρτηρίας ἡ καρδία συμπαθοῦσα , διὰ δὲ τῆς τῶν νεύρων οὐσίας ὁ ἐγκέφαλος . οὔσης οὖν τῆς καρδίας αὐτῆς τοῦ ἐμφύτου θερμοῦ πηγῆς , τοῦ δ’ ἐγκεφάλου καθ’ ἑαυτὸν μὲν ἔχοντος τὸ λογίζεσθαι , διὰ δὲ τῶν μυῶν κινεῖν τὰ μόρια τὰς προαιρετικὰς ὠνομασμένας κινήσεις ἀκόλουθόν ἐστι , πυρετὸν μὲν γίγνεσθαι διὰ τὴν καρδίαν , παραφροσύνας δὲ διὰ τὸν ἐγκέφαλον , τρόμους τε καὶ σπασμοὺς διὰ τοὺς μύας , λύγγας δὲ διὰ τὸν στόμαχον , ἐπειδὴ πλέον μετέχει νεύρων .
Lemmas: καί γάρ πυρετός ὑπεροξής , συνεχής , τρομώδης , λυγγώδης , γνώμη ἅπτω καί ὀλιγήμερος κτείνω τε . ἐν ὁ σφάκελος ὁ πτέρνα οὗτος γίγνομαι φημί , οὐ διότι ὁ ὀστέον αὐτός διαφθείρω · οὗτος γάρ οὐδείς ὁ ἄνω συνυπάρχω κατά ὁ αὐτός λόγος ἴδιος ἔχω περιγραφή ἐπί τε ὁ πέριξ αὐτός σῶμα τε ψαύω καί ὁ συμφύω μεταλαμβάνω ὁ κατά αὐτός πάθος . διά οὗτος καί ὁ ἄνω ὁ σῶμα μέρος ὁ κάκωσις γίγνομαι . ὁ γοῦν τένων ὁ συμφύω αὐτός φλεγμαίνω εὔδηλος ὅτι καί ὁ κατά γαστροκνημία μῦς ὅλος εἰς συμπάθεια ἄγω ὁ γένεσις ἐκ αὐτός ἔχω . εἰ δέ ἐκεῖνος πάσχω ὁ μῦς , ἑτοῖμος ἤδη καί ὁ εἰς οὗτος διασπείρω πάσχω , ὥσπερ γε καί ὁ ἀρτηρία · ἀλλά διά μέν ὁ ἀρτηρία ὁ καρδία συμπαθέω , διά δέ ὁ ὁ νεῦρον οὐσία ὁ ἐγκέφαλος . εἰμί οὖν ὁ καρδία αὐτός ὁ ἔμφυτος θερμός πηγή , ὁ δέ ἐγκέφαλος κατά ἑαυτοῦ μέν ἔχω ὁ λογίζομαι , διά δέ ὁ μῦς κινέω ὁ μόριον ὁ προαιρετικός ὀνομάζω κίνησις ἀκόλουθος εἰμί , πυρετός μέν γίγνομαι διά ὁ καρδία , παραφροσύνη δέ διά ὁ ἐγκέφαλος , τρόμος τε καί σπασμός διά ὁ μῦς , λύγξ δέ διά ὁ στόμαχος , ἐπειδή πολύς μετέχω νεῦρον .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.24
Γένοιτο δ’ ἂν καὶ φλεβῶν αἱμοῤῥόων πελιώσιες , ναυσιώσιες καὶ γαγγραινώσιες ὑπὸ τῆς πιέσιος , γένοιτο δ’ ἂν ταῦτα ἔξω τοῦ ἄλλου σφακελισμοῦ . ταῦτα μὲν οὖν εἴρηται οἷα τὰ ἰσχυρότατα θλάσματα γίνεται , ταῦτα μέντοι πλεῖστα ἡσυχαίως ἀμφιθλᾶται καὶ οὐδεμίη πολλὴ σπουδὴ τῆς μελέτης , ἀλλ’ ὅμως ὀρθῶς γε δεῖ χειρίζειν . ἐπὴν μέντοι ἰσχυρὸν δόξῃ εἶναι τὸ ἔρεισμα , τά τε εἰρημένα ποιέειν χρή . Αἱμόῤῥους μὲν φλέβας ὀνομάζει τὰς μεγάλας , ἐπειδὴ διαιρουμένων αὐτῶν αἱμοῤῥαγίαι γίγνονται μὴ συμβαίνουσαι κατὰ τὰς μικράς . ὀλίγον τε γὰρ ἐπὶ τούτων ἐκχεῖται τὸ αἷμα καὶ ταχέως περιπήγνυται τοῖς χείλεσι τῆς διαιρέσεως ὃ βλαβήσεται . ναυσιώσεις ὠνόμασεν ἰδίως ἀπὸ τῶν ναυτιώντων καὶ διὰ τοῦτ’ ἐμούντων ποιήσας τοὔνομα . ναυσίαν γὰρ τὴν ναυτίαν ὀνομάζουσιν οἱ Ἴωνες καὶ σχεδὸν ἃς ἔμπροσθεν ἐκχυμώσεις ἐκάλεσε , ταύτας νῦν ναυσιώσεις εἶπεν , ὅταν αἱ φλέβες ἀποπτύουσί τε καὶ οἷον ἐμοῦσιν ἐξ αὐτῶν αἷμα βαρυνόμεναι διά τε τὴν σφῶν αὐτῶν ἀσθένειαν , ἣν ἐκ τοῦ φλεγμαίνειν ἴσχουσι καὶ διὰ τὸ πλῆθός τε καὶ κακίαν αὐτοῦ τοῦ αἵματος . πρόδηλον γὰρ ὡς ἐν τῇ τοιαύτῃ διαθέσει διαφθείρεται . γαγγραινώσεις δὲ φλεβῶν εἶπε τὰς δι’ ὑπερβολὴν τῆς φλεγμονῆς αὐτῶν ἀκολουθούσας νεκρώσεις , τὰ δὲ πάντα φησὶ διὰ τὴν μοχθηρὰν ἐπίδεσιν , ἧς καὶ αὐτῆς ἐστι δύο κεφάλαια , τό τε χωρισθῆναι τὴν πτέρναν ὑπ’ αὐτῆς γυμνὴν γιγνομένην καὶ τὸ θλιβῆναι σφοδρῶς τὰ δεξάμενα τὰς ἐπιβολὰς τῶν ὀθονίων μόρια . μελέτης δὲ πρόδηλον ὅτι τῆς ἐπιμελείας λέγει κατὰ σύνηθες τοῦτο τοῖς Ἴωσι καὶ πολλάκις ἐπὶ τούτου σημαινομένου καὶ αὐτὸς ἐχρήσατο τῇ προσηγορίᾳ .
Lemmas: γίγνομαι δέ ἄν καί φλέψ αἱμόρροος πελίωσις , ναυσίωσις καί γαγγραίνωσις ὑπό ὁ πίεσις , γίγνομαι δέ ἄν οὗτος ἔξω ὁ ἄλλος σφακελισμός . οὗτος μέν οὖν λέγω οἷος ὁ ἰσχυρός θλάσμα γίγνομαι , οὗτος μέντοι πολύς ἡσυχαῖος ἀμφιθλάω καί ὁδεμίος πολύς σπουδή ὁ μελέτη , ἀλλά ὅμως ὀρθός γε δέω χειρίζω . ἐπήν μέντοι ἰσχυρός δοκέω εἰμί ὁ ἔρεισμα , ὁ τε λέγω ποιέω χρή . αἱμόρροος μέν φλέψ ὀνομάζω ὁ μέγας , ἐπειδή διαιρέω αὐτός αἱμορραγία γίγνομαι μή συμβαίνω κατά ὁ μικρός . ὀλίγος τε γάρ ἐπί οὗτος ἐκχέω ὁ αἷμα καί ταχύς περιπήγνυμι ὁ χεῖλος ὁ διαίρεσις ὅς βλάπτω . ναυσίωσις ὀνομάζω ἴδιος ἀπό ὁ ναυτιάω καί διά οὗτος ἐμέω ποιέω ὄνομα . ναυσιάω γάρ ὁ ναυτία ὀνομάζω ὁ Ἴων καί σχεδόν ὅς ἔμπροσθεν ἐκχύμωσις καλέω , οὗτος νῦν ναυσίωσις λέγω , ὅταν ὁ φλέψ ἀποπτύω τε καί οἷος ἐμέω ἐκ αὐτός αἷμα βαρύνω διά τε ὁ σφεῖς αὐτός ἀσθένεια , ὅς ἐκ ὁ φλεγμαίνω ἴσχω καί διά ὁ πλῆθος τε καί κακία αὐτός ὁ αἷμα . πρόδηλος γάρ ὡς ἐν ὁ τοιοῦτος διάθεσις διαφθείρω . γαγγραίνωσις δέ φλέψ λέγω ὁ διά ὑπερβολή ὁ φλεγμονή αὐτός ἀκολουθέω νέκρωσις , ὁ δέ πᾶς φημί διά ὁ μοχθηρός ἐπίδεσις , ὅς καί αὐτός εἰμί δύο κεφάλαιος , ὁ τε χωρίζω ὁ πτέρνα ὑπό αὐτός γυμνός γίγνομαι καί ὁ θλίβω σφοδρός ὁ δείκνυμι ὁ ἐπιβολή ὁ ὀθόνιον μόριον . μελέτη δέ πρόδηλος ὅτι ὁ ἐπιμέλεια λέγω κατά συνήθης οὗτος ὁ Ἴων καί πολλάκις ἐπί οὗτος σημαίνω καί αὐτός χράω ὁ προσηγορία .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.25
Καὶ τὴν ἐπίδεσιν τὴν πλείστην ποιέεσθαι ἀμφὶ τὴν πτέρνην περιβάλλοντα ἄλλοτε πρὸς τὰ ἄκρα ποδὸς ἀντιπεριβάλλοντα , ἄλλοτε πρὸς τὰ μέσα , ἄλλοτε πρὸς τὰ περὶ τὴν κνήμην . προσεπιδεῖν δὲ καὶ τὰ πλησίον πάντα καὶ ἔνθεν καὶ ἔνθεν , ὥσπερ καὶ πρόσθεν εἴρηται , καὶ ἰσχυρὴν μὲν μὴ ποιέεσθαι τὴν πίεσιν . Τὴν ἐναντίαν ἐπίδεσιν ἐπαινεῖ τὴν τοῖς πολλοῖς συνήθη , ἣν ἔμπροσθεν ἐμέμψατο , καθ’ ἣν ἐκ τῶν ἄλλων μερῶν τοῦ ποδὸς ἐπὶ τὴν φλέβα ἐκτείνεται τὸ αἷμα . προσήκει γὰρ ἐξ ἐκείνης τὰ ἄλλα τὴν περιουσίαν τῶν χυμῶν πτέρνης ἐπιδουμένης , ὡς ἐπὶ τῶν καταγμάτων ἔμπροσθεν ἐπέδειξε καὶ τὰς πλείστας ἐπιβολὰς τῶν ὀθονίων αὐτῆς λαβούσης καὶ ἰσχυρὴν μὲν μὴ ποιεῖσθαι τὴν πίεσιν .
Lemmas: καί ὁ ἐπίδεσις ὁ πολύς ποιέω ἀμφί ὁ πτέρνη περιβάλλω ἄλλοτε πρός ὁ ἄκρον πούς ἀντιπεριβάλλω , ἄλλοτε πρός ὁ μέσος , ἄλλοτε πρός ὁ περί ὁ κνήμη . προσεπεῖδον δέ καί ὁ πλησίον πᾶς καί ἔνθεν καί ἔνθεν , ὥσπερ καί πρόσθεν λέγω , καί ἰσχυρός μέν μή ποιέω ὁ πίεσις . ὁ ἐναντίος ἐπίδεσις ἐπαινέω ὁ ὁ πολύς συνήθης , ὅς ἔμπροσθεν μέμφομαι , κατά ὅς ἐκ ὁ ἄλλος μέρος ὁ πούς ἐπί ὁ φλέψ ἐκτείνω ὁ αἷμα . προσήκω γάρ ἐκ ἐκεῖνος ὁ ἄλλος ὁ περιουσία ὁ χυμός πτέρνα ἐπιδέω , ὡς ἐπί ὁ κάταγμα ἔμπροσθεν ἐπιδείκνυμι καί ὁ πολύς ἐπιβολή ὁ ὀθόνιον αὐτός λαμβάνω καί ἰσχυρός μέν μή ποιέω ὁ πίεσις .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.26
Ἐν πολλοῖσι δὲ τοῖς ὀθονίοισιν . Εἴρηταί μοι καὶ πρόσθεν ὅτι τὴν ἀσφάλειαν τῆς ἐπιδέσεως ἢ τῇ πιέσει κελεύει ποιεῖν ἢ τῷ πλήθει τῶν ὀθονίων ἐργάζεσθαι τὴν ἀσφάλειαν οὕτως τῆς τάσεως ἰσχυρῶς .
Lemmas: ἐν πολύς δέ ὁ ὀθόνιον . λέγω ἐγώ καί πρόσθεν ὅτι ὁ ἀσφάλεια ὁ ἐπίδεσις ἤ ὁ πίεσις κελεύω ποιέω ἤ ὁ πλῆθος ὁ ὀθόνιον ἐργάζομαι ὁ ἀσφάλεια οὕτως ὁ τάσις ἰσχυρός .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.27
Ἄμεινον δὲ καὶ ἐλλέβορον πιπίσκειν αὐθήμερον ἢ τῇ ὑστεραίῃ , ἀπολῦσαι δὲ τριταῖον καὶ αὖθις μετεπιδῆσαι . Οὐ μόνον ἕνεκα τοῦ κενῶσαι τὸ περίττωμα δίδωσιν ἐλλέβορον , ἀλλὰ καὶ τῆς ἀντισπάσεως χάριν . εὔδηλον γὰρ ὅτι τὸν λευκὸν δίδωσιν ὃς ἐμέτους κινεῖ φθάνων εἰς τὴν ἄνω γαστέρα ἐξ ὅλου τοῦ σώματος ἐπισπᾶσθαι , πλὴν εἰς τὰς τῶν ἐντέρων ἕλικας αὐτὸν κατενεχθῆναι . ὅτι δὲ τὸν λευκὸν ἐλλέβορον δίδωσι κἀξ ὦν ἐπιφέρει δῆλον . ἐφεξῆς μὲν γάρ φησιν , ἀλλ’ εἰ μὲν ἀπύρετος ᾖ , φαρμακεύειν ἄνω χρὴ , ὥσπερ εἴρηται . τὸ μὲν δὴ κενοῦσθαι τὰ περιττὰ τῶν οὕτως ἐχόντων , ἀντισπᾶσθαι δὲ πρὸς τἀναντία μόρια τῶν πεπονθότων τοὺς χυμοὺς , ὅτι μεγάλως ὠφελεῖ δῆλον . εἰ δὲ δι’ ἐλλεβόρου λευκοῦ τοῦτο ποιητέον , οὐκέτι δῆλον . εἴωθε γὰρ ἐνίοτε πνίγειν , ὅταν χυμοὺς παχεῖς ἢ γλίσχρους ἐν αὑτῷ πολλοὺς τὸ σῶμα περιέχει , διὸ καὶ προδιαλύομεν αὐτοὺς τῇ λεπτυνούσῃ διαίτῃ χρώμενοι , περὶ ἧς ὅλον ἔχεις ἡμέτερον ὑπόμνημα . τὸ τοίνυν διδόναι τὸν ἐλλέβορον ἄνευ τοῦ προδιαιτῆσαι σφαλερὸν , ἀδήλου γε ὄντος ἐπὶ πολλῶν ὁποίους ἔχει τὸ σῶμα χυμούς . ἴσως οὖν ἐπὶ τῶν τότε σωμάτων ἀκινδύνως ἐχρῆτο τῷ λευκῷ ἐλλεβόρῳ διὰ τὴν δίαιταν ὧν ἐθεράπευεν ἀνθρώπων , οὐκ ἀπολαυστικὴν καὶ ἀργὸν οὖσαν , ἀλλ’ ἐν πόνοις μὲν πολλοῖς , ἐδέσμασι δὲ ὀλίγοις , ὡς μὴ πάχος ἀθροίζεσθαι χυμῶν . ἴσμεν γὰρ ὅτι τοὺς τοιούτους ἀργίαι τε καὶ πλησμοναὶ γεννῶσιν . εἰ δὲ καὶ τὴν ἰσχὺν ἐννοήσεις τῶν τότε σωμάτων ἐκ τῆς εἰρημένης διαίτης γιγνομένην , ἔτι καὶ μᾶλλον αὐτῷ συγχωρήσεις ἐλλέβορον αὐτοῖς διδόναι , δυναμένων γε τῶν τότε ἀνθρώπων ἀντέχειν πρὸς τὰς τῶν ἐμέτων ταλαιπωρίας .
Lemmas: ἀγαθός δέ καί ἑλλέβορος πιπίσκω αὐθήμερος ἤ ὁ ὑστεραῖος , ἀπολύω δέ τριταῖος καί αὖθις μετεπιδέω . οὐ μόνος ἕνεκα ὁ κενόω ὁ περίσσωμα δίδωμι ἑλλέβορος , ἀλλά καί ὁ ἀντίσπασις χάριν . εὔδηλος γάρ ὅτι ὁ λευκός δίδωμι ὅς ἔμετος κινέω φθάνω εἰς ὁ ἄνω γαστήρ ἐκ ὅλος ὁ σῶμα ἐπισπάω , πλήν εἰς ὁ ὁ ἔντερον ἕλιξ αὐτός καταφέρω . ὅτι δέ ὁ λευκός ἑλλέβορος δίδωμι ἐκ οὖν ἐπιφέρω δῆλος . ἐφεξῆς μέν γάρ φημί , ἀλλά εἰ μέν ἀπύρετος εἰμί , φαρμακεύω ἄνω χρή , ὥσπερ λέγω . ὁ μέν δή κενόω ὁ περισσός ὁ οὕτως ἔχω , ἀντισπάω δέ πρός ἐναντίος μόριον ὁ πάσχω ὁ χυμός , ὅτι μέγας ὠφελέω δῆλος . εἰ δέ διά ἑλλέβορος λευκός οὗτος ποιέω , οὐκέτι δῆλος . εἴωθα γάρ ἐνίοτε πνίγω , ὅταν χυμός παχύς ἤ γλίσχρος ἐν ἑαυτοῦ πολύς ὁ σῶμα περιέχω , διό καί προδιαλύω αὐτός ὁ λεπτύνω δίαιτα χράω , περί ὅς ὅλος ἔχω ἡμέτερος ὑπόμνημα . ὁ τοίνυν δίδωμι ὁ ἑλλέβορος ἄνευ ὁ προδιαιτάω σφαλερός , ἄδηλος γε εἰμί ἐπί πολύς ὁποῖος ἔχω ὁ σῶμα χυμός . ἴσως οὖν ἐπί ὁ τότε σῶμα ἀκίνδυνος χράω ὁ λευκός ἑλλέβορος διά ὁ δίαιτα ὅς θεραπεύω ἄνθρωπος , οὐ ἀπολαυστικός καί ἀργός εἰμί , ἀλλά ἐν πόνος μέν πολύς , ἔδεσμα δέ ὀλίγος , ὡς μή πάχος ἀθροίζω χυμός . οἶδα γάρ ὅτι ὁ τοιοῦτος ἀργία τε καί πλησμονή γεννάω . εἰ δέ καί ὁ ἰσχύς ἐννοέω ὁ τότε σῶμα ἐκ ὁ λέγω δίαιτα γίγνομαι , ἔτι καί μάλα αὐτός συγχωρέω ἑλλέβορος αὐτός δίδωμι , δύναμαι γε ὁ τότε ἄνθρωπος ἀντέχω πρός ὁ ὁ ἔμετος ταλαιπωρία .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.28
Σημεῖα δὲ τάδε ἢν παλιγκοταίνει ἢ οὔ . ἐπὴν μὲν τὰ ἐκχυμώματα τῶν φλεβῶν καὶ τὰ μελάσματα καὶ τὰ ἐγγὺς ἐκείνων ὑπέρυθρα γίνεται καὶ ὑπόσκληρα , κίνδυνος παλιγκοτῆσαι . Τὰ κακοήθη παθήματα παλίγκοτα καλεῖ καὶ τὸ παλιγκοταίνειν τὸ οἷον πάλιν κακοηθεύεσθαι . σημεῖα δέ σε διδάσκει τῆς κακοηθείας τῶν προκειμένων ὑπὲρ ὦν ὁ λόγος , ἅτινα σημεῖα τὸ κεφάλαιον ἔχει φλεγμονῆς γένεσιν , ἣ ἀντὶ παντὸς ἐφυλάττετο μὴ γενέσθαι . πάσης οὖν φλεγμονῆς ἐρυθρότερόν τε καὶ σκληρότερον ἐργαζομένης τὸ δέρμα , τούτων οὐδ’ ἕτερον χρὴ γενέσθαι κατὰ τὰ πεπονθότα μόρια . μαλακὰ δὲ εἶναι καὶ ὑπόχλωρα τὰ ἐκχυμώματα δεῖ . βούλεται γὰρ ἐκπυΐσκειν αὐτὰ χωρὶς φλεγμονῆς , ὥστε τοῦ μὲν μὴ φλεγμαίνειν ἐστὶ σημεῖον , εἰ μαλακότης μὲν ὑπάρχει τοῖς μέλεσιν , ἐρυθρότης δὲ οὐχ ὑπάρχει . τοῦ δὲ μὴ ἐκπυῆσαι τὸ οὐδ’ ἕτερον ἔχειν χρῶμα , μήτε τὸ ἐρυθρὸν μήτε τὸ μέλαν . τὸ μὲν γὰρ ἐρυθρὸν φλεγμαίνειν αὐτὰ , τὸ δ’ ὅλως ἤδη μέλαν μήτε κρατεῖσθαι μήτε πέττεσθαι ὑπὸ τῆς φύσεως , ἀλλά γε θρόμβος τὸ αἷμα . τοῦτο γὰρ αὐτῷ συμβαίνει χρονιζομένῳ , κἂν ἐντὸς τοῦ σώματος ἐκχυθῇ , κἀνταῦθα μὲν οὐδέποτ’ ἐκπυΐσκεται , κατὰ δὲ τὸ σῶμα κρατούσης μὲν τῆς φύσεως εἰς πῦον μεταβάλλει , μὴ κρατούσης δὲ σήπεται τὸν αὐτὸν τρόπον ὥσπερ ἐκτὸς ἢ καὶ μᾶλλον , ὅτι θερμόν ἐστι τὸ χωρίον ἐν ᾦ περιέχεται .
Lemmas: σημεῖον δέ ὅδε ἐάν παλιγκοταίνω ἤ οὐ . ἐπήν μέν ὁ ἐκχύμωμα ὁ φλέψ καί ὁ μέλασμα καί ὁ ἐγγύς ἐκεῖνος ὑπέρυθρος γίγνομαι καί ὑπόσκληρος , κίνδυνος παλιγκοτέω . ὁ κακοήθης πάθημα παλίγκοτος καλέω καί ὁ παλιγκοταίνω ὁ οἷος πάλιν κακοηθεύομαι . σημεῖον δέ σύ διδάσκω ὁ κακοήθεια ὁ πρόκειμαι ὑπέρ ὅς ὁ λόγος , ὅστις σημεῖον ὁ κεφάλαιος ἔχω φλεγμονή γένεσις , ὅς ἀντί πᾶς φυλάσσω μή γίγνομαι . πᾶς οὖν φλεγμονή ἐρυθρός τε καί σκληρός ἐργάζομαι ὁ δέρμα , οὗτος οὐδέ ἕτερος χρή γίγνομαι κατά ὁ πάσχω μόριον . μαλακός δέ εἰμί καί ὑπόχλωρος ὁ ἐκχύμωμα δέω . βούλομαι γάρ ἐκπυΐͅσκω αὐτός χωρίς φλεγμονή , ὥστε ὁ μέν μή φλεγμαίνω εἰμί σημεῖον , εἰ μαλακότης μέν ὑπάρχω ὁ μέλος , ἐρυθρότης δέ οὐ ὑπάρχω . ὁ δέ μή ἐκπυέω ὁ οὐδέ ἕτερος ἔχω χρῶμα , μήτε ὁ ἐρυθρός μήτε ὁ μέλας . ὁ μέν γάρ ἐρυθρός φλεγμαίνω αὐτός , ὁ δέ ὅλος ἤδη μέλας μήτε κρατέω μήτε πέσσω ὑπό ὁ φύσις , ἀλλά γε θρόμβος ὁ αἷμα . οὗτος γάρ αὐτός συμβαίνω χρονίζω , ἐάν ἐντός ὁ σῶμα ἐκχέω , ἐνταῦθα μέν οὐδέποτε ἐκπυΐσκομαι , κατά δέ ὁ σῶμα κρατέω μέν ὁ φύσις εἰς πυός μεταβάλλω , μή κρατέω δέ σήπω ὁ αὐτός τρόπος ὥσπερ ἐκτός ἤ καί μάλα , ὅτι θερμός εἰμί ὁ χωρίον ἐν ὄϊς περιέχω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.30
Ἢν δὲ μὴ μέλλῃ παλιγκοταίνειν , τὰ ἐκχυμώματα καὶ τὰ μελάσματα καὶ τὰ περιέχοντα ὑπόχλωρα γίνεται καὶ μὴ σκληρά . Ἤδη ταῦτα δεδήλωται δυνάμει δι’ ἐκείνης τῆς λέξεως ἐν ᾖ φησὶν , ἢν μὲν τὰ ἐκχυμώματα τῶν φλεβῶν καὶ τὰ μελάσματα καὶ τὰ ἐγγὺς ἐκείνων ὑπέρυθρα γίγνεται καὶ ὑπόσκληρα , κίνδυνος παλιγκοτῆσαι · τῷ γὰρ ὑπόσκληρά τε καὶ ὑπέρυθρα ἀντικείμενα νῦν γράφει τὰ ὑπόχλωρα καὶ μὴ σκληρά . γίγνεται μὲν τὰ μὲν ὑπόχλωρα κατὰ μικρὸν ὑποστρεφομένου καὶ γενομένου τοῦ πύου · τὰ δὲ μὴ σκληρὰ , διότι μὴ φλεγμαίνει μεγάλως τὰ μόρια . τοῦτο γὰρ ἦν τὸ αἴτιον καὶ τοῦ μεταβάλλειν εἰς πῦον τὸ παρεγκεχυμένον αἷμα .
Lemmas: ἐάν δέ μή μέλλω παλιγκοταίνω , ὁ ἐκχύμωμα καί ὁ μέλασμα καί ὁ περιέχω ὑπόχλωρος γίγνομαι καί μή σκληρός . ἤδη οὗτος δηλόω δύναμις διά ἐκεῖνος ὁ λέξις ἐν εἰμί φημί , ἐάν μέν ὁ ἐκχύμωμα ὁ φλέψ καί ὁ μέλασμα καί ὁ ἐγγύς ἐκεῖνος ὑπέρυθρος γίγνομαι καί ὑπόσκληρος , κίνδυνος παλιγκοτέω · ὁ γάρ ὑπόσκληρος τε καί ὑπέρυθρος ἀντίκειμαι νῦν γράφω ὁ ὑπόχλωρος καί μή σκληρός . γίγνομαι μέν ὁ μέν ὑπόχλωρος κατά μικρός ὑποστρέφω καί γίγνομαι ὁ πύον · ὁ δέ μή σκληρός , διότι μή φλεγμαίνω μέγας ὁ μόριον . οὗτος γάρ εἰμί ὁ αἴτιος καί ὁ μεταβάλλω εἰς πυός ὁ παρεγχύνω αἷμα .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.31
Ἀγαθὸν τοῦτο τὸ μαρτύριον ἐν πᾶσιν ἐκχυμώμασιν τοῖσι μὴ μέλλουσιν παλιγκοταίνειν . Ἀγαθὸν μὲν εἶπεν ἐν ἴσῳ τὸ ἀσφαλὲς καὶ βέβαιον καὶ ἀληθὲς καὶ διηνεκές . μαρτύριον δ’ ἀντὶ τοῦ σημεῖον , ἐπειδὴ μαρτυρεῖ καὶ πιστοῦται τὴν δόξαν ἡμῶν , ἣν ἐν τῷ προκειμένῳ γράμματι διδάσκει νῦν ὁ Ἱπποκράτης , φησὶ δ’ οὐ μόνον ἐπὶ τῶν κατὰ τὴν πτέρναν ἐκχυμωμάτων ἀσφαλὲς τὸ εἰρημένον σημεῖον , ἀλλὰ κἀπὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων εἰκότως . οὐ γὰρ ἐκ τῆς τῶν τῇδε μορίων ἐνδείξεως , ἀλλ’ ἐξ αὐτοῦ τοῦ ἐκχυμώματος ἐγνώσθη . κίνδυνος μὲν οὖν οὐκ ἴσον ἡ κακοήθεια τῶν ἐκχυμωμάτων ἐπάξει · κατὰ γὰρ τὴν τῶν μορίων φύσιν ἐν οἷς γίγνεται διαφορά τις αὕτη προσέρχεται , τήν γε μὴν γένεσιν οὐκ ἐκ τῶν μορίων , ἀλλ’ ἐκ τοῦ μὴ διαπυΐσκεσθαι τὸ παρεγκεχυθὲν αἷμα λαμβάνει . οὐ διαπυΐσκεται δὲ φλεγμονῆς μεγάλης ἐπιγινομένης , ἤτοι διὰ τὴν μοχθηρίαν τῆς ἐπιδέσεως ἢ διὰ τὴν τῶν χυμῶν κακοήθειάν τε καὶ πλῆθος , ἣν ὁ μὲν ἐπηνόρθου τῇ διὰ τῆς φαρμακείας κενώσει , ἡμεῖς δὲ τῇ φλεβοτομίᾳ . καὶ θαυμάζω πῶς οὐκ ἀρκεῖται ταύτῃ μόνῃ , καίτοι γιγνώσκων τε καὶ χρώμενος ἐπὶ τῶν τοιούτων αὐτῇ . λέγει γοῦν ἐν τῷ περὶ ἄρθρων αὐτός · ὁπόταν τὰ περὶ ταῖς πλευραῖς θλάσματα θεραπεύει σὺν τοῖς ἄλλοις οἷς ἀξιοῖ ποιεῖν καὶ τόδε , φλέβα τε τὴν κατ’ ἀγκῶνα τέμνεσθαι .
Lemmas: ἀγαθός οὗτος ὁ μαρτύριον ἐν πᾶς ἐκχύμωμα ὁ μή μέλλω παλιγκοταίνω . ἀγαθός μέν λέγω ἐν ἴσος ὁ ἀσφαλής καί βέβαιος καί ἀληθής καί διηνεκής . μαρτύριον δέ ἀντί ὁ σημεῖον , ἐπειδή μαρτυρέω καί πιστόω ὁ δόξα ἐγώ , ὅς ἐν ὁ πρόκειμαι γράμμα διδάσκω νῦν ὁ Ἱπποκράτης , φημί δέ οὐ μόνος ἐπί ὁ κατά ὁ πτέρνα ἐκχύμωμα ἀσφαλής ὁ λέγω σημεῖον , ἀλλά ἐπί ὁ ἄλλος ἅπας ἔοικα . οὐ γάρ ἐκ ὁ ὁ τῇδε μόριον ἔνδειξις , ἀλλά ἐκ αὐτός ὁ ἐκχύμωμα γιγνώσκω . κίνδυνος μέν οὖν οὐ ἴσος ὁ κακοήθεια ὁ ἐκχύμωμα ἐπάγω · κατά γάρ ὁ ὁ μόριον φύσις ἐν ὅς γίγνομαι διαφορά τις οὗτος προσέρχομαι , ὁ γε μήν γένεσις οὐ ἐκ ὁ μόριον , ἀλλά ἐκ ὁ μή διαπυΐσκομαι ὁ πιπαρεγκεχύσκω αἷμα λαμβάνω . οὐ διαπυΐσκομαι δέ φλεγμονή μέγας ἐπιγίγνομαι , ἤτοι διά ὁ μοχθηρία ὁ ἐπίδεσις ἤ διά ὁ ὁ χυμός κακοήθεια τε καί πλῆθος , ὅς ὁ μέν ἐπανορθόω ὁ διά ὁ φαρμακεία κένωσις , ἐγώ δέ ὁ φλεβοτομία . καί θαυμάζω πῶς οὐ ἀρκέω οὗτος μόνος , καίτοι γιγνώσκω τε καί χράω ἐπί ὁ τοιοῦτος αὐτός . λέγω γοῦν ἐν ὁ περί ἄρθρον αὐτός · ὁπόταν ὁ περί ὁ πλευρά θλάσμα θεραπεύω σύν ὁ ἄλλος ὅς ἀξιόω ποιέω καί ὅδε , φλέψ τε ὁ κατά ἀγκών τέμνω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.33
Τὸν δὲ πόδα ἐπιτηδεύειν χρὴ ὅκως ἀνωτέρω τοῦ ἄλλου σώματος ἔσται τὰ πλεῖστα ὀλίγον . ὑγιὴς δ’ ἂν γένοιτο ἐν ἑξήκοντα ἡμέρῃσιν , εἰ ἀτρεμέοι . Εἰς μὲν τὸν ταπεινότερον πόδα τὸ ἐκ τοῦ σκέλους ἐπιῤῥέον αἷμα γεννήσει φλεγμονὴν , εἰς δὲ τὸν ὑψηλότερον οὐδὲν μὲν ἐπιῤῥεῖ καὶ διὰ τοῦτο πάντως αὐτὸν ὑψηλότερον θετέον , οὐ μὴν πολλῷ γε . προσέρχεται γὰρ ὀδύνη τῇ τοιαύτῃ θέσει χρονιζομένῃ , τὰ δ’ ὀδυνώμενα φλεγμαίνει . ὅρος γοῦν τῆς ὑψώσεως τοῦ ποδός ἐστι τὸ ἀνώδυνον σχῆμα . τοῦτο δ’ εὑρήσεις εἰ πειραθείη τηνικαῦτα τεινόμενον , ὅταν ὀλίγον ὑψωθῇ τὸν πόδα .
Lemmas: ὁ δέ πούς ἐπιτηδεύω χρή ὅπως ἀνώτερος ὁ ἄλλος σῶμα εἰμί ὁ πολύς ὀλίγος . ὑγιής δέ ἄν γίγνομαι ἐν ἑξήκοντα ἡμέρα , εἰ ἀτρεμέω . εἰς μέν ὁ ταπεινός πούς ὁ ἐκ ὁ σκέλος ἐπιρρέω αἷμα γεννάω φλεγμονή , εἰς δέ ὁ ὑψηλός οὐδείς μέν ἐπιρρέω καί διά οὗτος πάντως αὐτός ὑψηλός τίθημι , οὐ μήν πολύς γε . προσέρχομαι γάρ ὀδύνη ὁ τοιοῦτος θέσις χρονίζω , ὁ δέ ὀδυνάω φλεγμαίνω . ὅρος γοῦν ὁ ὕψωσις ὁ πούς εἰμί ὁ ἀνώδυνος σχῆμα . οὗτος δέ εὑρίσκω εἰ πειράω τηνικαῦτα τείνω , ὅταν ὀλίγος ὑψόω ὁ πούς .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.34
Ἡ δὲ κνήμη δύο ὀστέα ἐστὶ , τῇ μὲν συχνῷ λεπτότερον τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου , τῇ δὲ οὐ πολλῷ λεπτότερον . Ἡ λέξις δ’ αὐτὴ μαρτυρεῖν δόξει τοῖς φάσκουσι καὶ πῆχυν καὶ βραχίονα καὶ κνήμην καὶ μηρὸν ὑφ’ Ἱπποκράτους ὀνομάζεσθαι μὴ τὸ συγκείμενον ἅπαν ἔκ τε τῶν ὀστῶν καὶ τῶν ἀμφ’ αὐτὰ σωμάτων , ἀλλὰ μόνα τὰ ὀστᾶ , οὐ μὴν ὅτι γε οὐ μόνον οὕτως λέγεται δηλοῦται διὰ τῆς λέξεως , ἀλλ’ ὅτι καὶ οὕτως ὡς ἐγχωρεῖ διττὸν ἀπ’ αὐτοῦ λέγεσθαι τὰ τοιαῦτα πάντα καθάπερ ὑπέλαβον εἶναι οἱ ποτὲ μὲν ἐπὶ τῶν ὀστῶν μόνον τιθέντες αὐτῶν τὴν προσηγορίαν , ποτὲ δὲ συμπεριλαμβάνοντες καὶ τὰ περικείμενα πάντα , ὥστε κνήμην ὀνομάζεσθαι τὸ μεταξὺ τῆς κατὰ γόνυ διαρθρώσεως . ὅτι δὲ δυοῖν ὀστῶν ἐνταῦθα τὸ μὲν ἕτερον ἀμφοῖν ὀνομάζεται κνήμη , τὸ δ’ ἕτερον περόνη , καὶ ὅτι πλατύτερον μέν ἐστιν ἡ κνήμη , λεπτότερον δὲ ἡ περόνη , καὶ ὅτι τὸ μέσον μὲν καὶ ἄσαρκον ἐν ὅλῳ τῷδε τῷ μορίῳ κατὰ μῆκος ἐκτεταμένον ἄνωθεν κάτω ἐπὶ τῶν ἰσχνῶν φαινόμενον , ὅπερ ἀντικνήμιον ὀνομάζουσι τῆς κνήμης ἐστὶ μέρος , οὐ τῆς περόνης , ὅσα τ’ ἄλλα τῶν ὀστῶν ἐπίστασθαι προσήκει , λέλεκται πάντα κατὰ τὸ περὶ τῶν ὀστῶν ἡμέτερον ὑπόμνημα τοῖς εἰσαγομένοις γραφέν .
Lemmas: ὁ δέ κνήμη δύο ὀστέον εἰμί , ὁ μέν συχνός λεπτός ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος , ὁ δέ οὐ πολύς λεπτός . ὁ λέξις δέ αὐτός μαρτυρέω δοκέω ὁ φάσκω καί πῆχυς καί βραχίων καί κνήμη καί μηρός ὑπό Ἱπποκράτης ὀνομάζω μή ὁ σύγκειμαι ἅπας ἐκ τε ὁ ὀστέον καί ὁ ἀμφί αὐτός σῶμα , ἀλλά μόνος ὁ ὀστέον , οὐ μήν ὅτι γε οὐ μόνος οὕτως λέγω δηλόω διά ὁ λέξις , ἀλλά ὅτι καί οὕτως ὡς ἐγχωρέω δισσός ἀπό αὐτός λέγω ὁ τοιοῦτος πᾶς καθά ὑπολαμβάνω εἰμί ὁ ποτέ μέν ἐπί ὁ ὀστέον μόνος τίθημι αὐτός ὁ προσηγορία , ποτέ δέ συμπεριλαμβάνω καί ὁ περίκειμαι πᾶς , ὥστε κνήμη ὀνομάζω ὁ μεταξύ ὁ κατά γόνυ διάρθρωσις . ὅτι δέ δύο ὀστέον ἐνταῦθα ὁ μέν ἕτερος ἄμφω ὀνομάζω κνήμη , ὁ δέ ἕτερος περόνη , καί ὅτι πλατύς μέν εἰμί ὁ κνήμη , λεπτός δέ ὁ περόνη , καί ὅτι ὁ μέσος μέν καί ἄσαρκος ἐν ὅλος ὅδε ὁ μόριον κατά μῆκος ἐκτείνω ἄνωθεν κάτω ἐπί ὁ ἰσχνός φαίνω , ὅς ἀντικνήμιον ὀνομάζω ὁ κνήμη εἰμί μέρος , οὐ ὁ περόνη , ὅσος τε ἄλλος ὁ ὀστέον ἐπίσταμαι προσήκω , λέγω πᾶς κατά ὁ περί ὁ ὀστέον ἡμέτερος ὑπόμνημα ὁ εἰσάγω γράφω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.35
Ξυνέχεται δὲ ἀλλήλοισι τὰ πρὸς τοῦ ποδὸς καὶ ἐπίφυσιν κοινὴν ἔχει . Τοῦ κοινὴν ὀνόματος οὐχ οὕτως προσῆκεν ἀκούειν , ὡς συνεχῆ λέγοντος αὐτοῦ τὴν ἐπίφυσιν εἶναι καὶ μίαν ἀκριβῶς , ἀλλ’ ὡς ἐζευγμένων ἀμφοτέρων τῶν ἐπιφύσεων καὶ συνεχομένων εἰς ἑνὸς τὴν φαντασίαν . οὐδενὸς γὰρ ἀλλήλαις κοινωνοῦσιν αἱ ἐπιφύσεις , ὡς μίαν δοκεῖν εἶναι . τὰ γυμνὰ δ’ αὐτῶν μόρια τὰ τελευταῖα περιφερῆ κατὰ τὸ σχῆμα καλεῖται μὲν οὐκ ὀρθῶς ὑπό τινων ἀστράγαλον . συνεχὴς γὰρ τένων τὸν ἀστράγαλον ἔχων ἔνδον , ὡς καὶ δι’ αὐτοῦ οὕτω · κατακρυπτόμενος ἀφανής ἐστι καὶ πρὸς τὴν ἁφὴν καὶ πρὸς τὴν ὄψιν .
Lemmas: συνέχω δέ ἀλλήλων ὁ πρός ὁ πούς καί ἐπίφυσις κοινός ἔχω . ὁ κοινός ὄνομα οὐ οὕτως προσήκω ἀκούω , ὡς συνεχής λέγω αὐτός ὁ ἐπίφυσις εἰμί καί εἷς ἀκριβής , ἀλλά ὡς ζεύγνυμι ἀμφότερος ὁ ἐπίφυσις καί συνέχω εἰς εἷς ὁ φαντασία . οὐδείς γάρ ἀλλήλων κοινωνέω ὁ ἐπίφυσις , ὡς εἷς δοκέω εἰμί . ὁ γυμνός δέ αὐτός μόριον ὁ τελευταῖος περιφερής κατά ὁ σχῆμα καλέω μέν οὐ ὀρθός ὑπό τις ἀστράγαλος . συνεχής γάρ τένων ὁ ἀστράγαλος ἔχω ἔνδον , ὡς καί διά αὐτός οὕτως · κατακρύπτω ἀφανής εἰμί καί πρός ὁ ἁφή καί πρός ὁ ὄψις .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.36
Ἐν ἰθυωρίῃ δὲ τῆς κνήμης οὐ ξυνέχεται . Οὐ συνέχεται τὰ προειρημένα δύο ὀστᾶ τῆς κνήμης κατὰ τὴν εὐθύτητα τῆς κνήμης , ὅπερ ἐστὶ κατὰ τὸ μῆκος οὐ συνέχεται , τουτέστιν οὐχ ἅπτεται κατὰ τοῦτ’ ἀλλήλων οὔτε συνδεῖται .
Lemmas: ἐν ἰθυωρίη δέ ὁ κνήμη οὐ συνέχω . οὐ συνέχω ὁ προλέγω δύο ὀστέον ὁ κνήμη κατά ὁ εὐθύτης ὁ κνήμη , ὅς εἰμί κατά ὁ μῆκος οὐ συνέχω , τουτέστι οὐ ἅπτω κατά οὗτος ἀλλήλων οὔτε συνδέω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.37
Τὰ δὲ πρὸς τοῦ μηροῦ ξυνέχεται καὶ ἐπίφυσιν ἔχει καὶ ἡ ἐπίφυσις διάφυσιν . Πολλαπλάσιόν ἐστι τῷ πάχει τὸ τῆς κνήμης πέρας ἐν τῇ κατὰ γόνυ διαρθρώσει τοῦ τῆς περόνης , ὥστε καὶ ἡ ἐπίφυσις ὅλη σοι δόξει τῆς κνήμης εἶναι , κατὰ δὲ τὸ ἔξω πέρας αὐτῆς ὑπερήρεισται ἡ περόνη . διάφυσιν δ’ ἔχει , φησὶ , τὴν ἐν τῷ μέσῳ γεννωμένην ὑπεροχὴν νευροχονδρώδη διάφυσιν εἰπών . διορίζει δ’ αὐτὴ τοὺς ἐπιβαίνοντας τῇ κνήμῃ κονδύλους . καταπαλαιουμένους τῶν ὀστῶν ἐπὶ τῶν νεκρῶν σωμάτων ἀποσήπεται πολλάκις , ὡς ἀπατηθῆναί τινα , καὶ δόξει ψεῦδος εἰρῆσθαι πρὸς Ἱπποκράτους ὑπὲρ αὐτῆς ἀλόγως γε τῶν προσφάτων ἁπάντων φαίνεται .
Lemmas: ὁ δέ πρός ὁ μηρός συνέχω καί ἐπίφυσις ἔχω καί ὁ ἐπίφυσις διάφυσις . πολλαπλάσιος εἰμί ὁ πάχος ὁ ὁ κνήμη πέρας ἐν ὁ κατά γόνυ διάρθρωσις ὁ ὁ περόνη , ὥστε καί ὁ ἐπίφυσις ὅλος σύ δοκέω ὁ κνήμη εἰμί , κατά δέ ὁ ἔξω πέρας αὐτός ὑπερείδω ὁ περόνη . διάφυσις δέ ἔχω , φημί , ὁ ἐν ὁ μέσος γεννάω ὑπεροχή νευροχονδρώδης διάφυσις λέγω . διορίζω δέ αὐτός ὁ ἐπιβαίνω ὁ κνήμη κόνδυλος . καταπαλαιόομαι ὁ ὀστέον ἐπί ὁ νεκρός σῶμα ἀποσήπομαι πολλάκις , ὡς ἀπατάω τις , καί δοκέω ψεῦδος λέγω πρός Ἱπποκράτης ὑπέρ αὐτός ἄλογος γε ὁ πρόσφατος ἅπας φαίνω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.38
Μακρότερον δὲ τὸ ἕτερον ὀστέον σμικρῷ τὸ κατὰ τὸν σμικρὸν δάκτυλον . ἡ μὲν φύσις τοιαύτη τῶν ὀστέων τῶν ἐν τῇ κνήμῃ . Μακρότερον ὅπερ ἐγὼ γράφειν οὕτως ἀξιῶ , μικρότερον δ’ ἐστὶ τὸ ἕτερον ὀστοῦν κατὰ σμικρὸν δάκτυλον , καὶ εἰ οὕτως ἔγραψεν αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης , οὕτως πέπειστο τὴν κατὰ τὸ γόνυ τῆς κνήμης ἐπίφυσιν κοινὴν ἀμφοτέρων εἶναι ὀστῶν , οὐ μόνης τῆς κνήμης , ἁπλῶς ἔσται μακρότερον καὶ οὐ κατὰ τὸ κάτω πέρας μόνον .
Lemmas: μακρός δέ ὁ ἕτερος ὀστέον μικρός ὁ κατά ὁ μικρός δάκτυλος . ὁ μέν φύσις τοιοῦτος ὁ ὀστέον ὁ ἐν ὁ κνήμη . μακρός ὅς ἐγώ γράφω οὕτως ἀξιόω , μικρός δέ εἰμί ὁ ἕτερος ὀστέον κατά μικρός δάκτυλος , καί εἰ οὕτως γράφω αὐτός ὁ Ἱπποκράτης , οὕτως πείθω ὁ κατά ὁ γόνυ ὁ κνήμη ἐπίφυσις κοινός ἀμφότερος εἰμί ὀστέον , οὐ μόνος ὁ κνήμη , ἁπλῶς εἰμί μακρός καί οὐ κατά ὁ κάτω πέρας μόνος .