galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 1.1
Ἐχρῆν τὸν ἰητρὸν τῶν ἐκπτωσίων τε καὶ καταγμάτων ὡς ἰθυτάτας τὰς κατατάσιας ποιέεσθαι . Ἔνιοι τῶν λόγων εἰ μὴ καὶ προὔργου τι διδάσκοιεν , ἀλλὰ μόριά γε τῆς ἐξηγήσεως εἶναι πέπεισται . τοιοῦτοί εἰσι καὶ οἱ τὰς διαφόρους ἐπισημαινόμενοι γραφὰς , ὁποῖόν τι καὶ νῦν ὑπάρχει περὶ τὴν προκειμένην λέξιν , ἐνίων μὲν γραφόντων ἐχρῆν τὸν ἰητρὸν , ἐνίων δὲ χωρὶς τοῦ κατ’ ἀρχὴν ε χρῆν τὸν ἰητρόν . ἔστι γὰρ ἀμέλει καὶ τοῦτο σύνηθες τοῖς Ἀττικοῖς , ὧν τῇ διαλέκτῳ χρῆται κατά τι καὶ ὁ Ἱπποκράτης , ὡς ἀποφήνασθαί τινας αὐτὴν ἀρχαίαν Ἀτθίδα . ἐμοὶ δὲ καθ’ ἕτερον ἰδίᾳ γράμμα μικρὸν ἃ φρονῶ περὶ τῆς Ἱπποκράτους διαλέκτου δεδήλωται καὶ νῦν ἀρκεῖ προειπεῖν ἐν ἀρχῇ τῆς ἐξηγήσεως ὡς τὰ τοιαῦτα πάντα παραλείψω , ﻿ μήτ’ ἀναγκαῖα μέρη τῆς προκειμένης πραγματείας ὄντα μέγεθός τε τοῖς ὑπομνήμασιν ἄμετρον παρέξοντα τῶν ἐκπτωσίων τε καὶ καταγμάτων , ὡς ἰθυτάτας τὰς κατατάσιας ποιέεσθαι . οὐκ ἐπτώσεις μόνον καὶ ἐκπτώματα καλεῖ τὰς τῶν ὀστῶν ἐκ τῆς ἰδίας χώρας μεταστάσεις ἄνευ τοῦ καταγῆναι γινομένας , ἀλλὰ τούτοις τοῖς ὀνόμασι τάς τε ἐξαρθρώσεις καὶ τὰ ἐξαρθρώματα προστίθησι . περὶ δὲ τῶν καταγμάτων ἄξιον ἐπισημήνασθαι τοσοῦτον , ὡς πλειστάκις ὀνομάζων οὕτως αὐτὰ , σπανιάκις δέ που γράψας ἀγμὸς τὴν ἐπιγραφὴν ἐποιήσατο κατὰ τὸ σπάνιον . ὅθεν ἔνιοί φασιν οὐδὲ διῃρῆσθαι πρὸς Ἱπποκράτους αὐτοῦ τὰ συγγράμματα , γραφῆναι δὲ ἓν ὅλον ἄμφω προσκειμένου τῷ νῦν ἡμῖν προκειμένῳ βιβλίῳ τοῦ περὶ ἄρθρων ἐπιγεγραμμένου , διαιρεθῆναι δὲ ὕστερον ὑπό τινος εἰς δύο διὰ τὸ μέγεθος , ἡνίκα δὲ ἦν ἓν ἄμφω , κοινὸν καὶ τὸ ἐπίγραμμα αὐτοῖς εἶναι τὴν κατ’ ἰητρεῖον φωνήν . καὶ τούτου δ’ αὐτοῦ πειρῶνται φέρειν μαρτυρίαν κακῶς , ἅτε ἓν εἶναι σύγγραμμα τὸ κατ’ ἰητρεῖον παλαιὸν ἄνδρα λέγοντες , τοῦ Ἱπποκράτους τοῦ Γνωσιδίκου υἱέως · οὐ γὰρ δὴ τὸ νῦν γε οὕτως ἐπιγεγραμμένον βιβλίδιον μικρὸν , ὅπερ ὁ μέγας Ἱπποκράτης ἔγραψεν , ὃς ἔδοξεν ἐν αὐτοῖς Ἕλλησιν ἄριστος ἰατρός τε καὶ συγγραφεύς · ἀλλ’ ἐπειδὴ περὶ τῶν κατ’ ἰητρεῖον πραττομένων ἐν τούτοις δύο βιβλίοις ὁ λόγος αὐτῷ γίνεται , διὰ τοῦτ’ ἐπιγραφῆναι κατ’ ἰητρεῖον αὐτά φασι , διὰ ταὐτὸ δὲ τοῦτο καὶ τὴν τῆς διδασκαλίας τάξιν οὐκ ἀκριβῶς ἔχειν . ἔν τε γὰρ τούτῳ τῷ βιβλίῳ τῷ περὶ τῶν καταγμάτων ἐξαρθρημάτων τινῶν μνημονεύειν αὐτὸν κἀν τῷ μετ’ αὐτὸ περὶ τῶν ἐξαρθρημάτων ἀναμεμίχθαι τινὰ περὶ καταγμάτων οὐκ ὀλίγον λόγον . οἶς δ’ οὐ διῃρῆσθαι πρός τινος , ἀλλ’ ἐξ ἀρχῆς δύο γεγράφθαι δοκεῖ τὰ βιβλία , κατὰ τὸ πλειστοδυναμοῦν φασιν . οὕτω γὰρ νομίζουσιν αὐτοὶ τὰς ἐπιγραφὰς αὐτῶν πεποιῆσθαι , κἀντεῦθεν ἀρξάμενοι μακρὸν ἀποτείνουσι λόγον , ἀποδεικνύντες τὰ πλεῖστα τῶν βιβλίων αὐτοῦ κατὰ τοῦτον ἐπιγεγράφθαι τὸν τρόπον . ἐγὼ δ’ εἰ μὲν αὐτὸς Ἱπποκράτης ἔγραψεν ὑφ’ ἓν ἢ οὐχ ὑφ’ ἓν ἀμφότερα τὰ βιβλία λέγειν οὐκ ἔχω , δεικνύειν δ’ ἐπαγγέλλομαι τοῦ λόγου προϊόντος οἰκειότατα τῆς διδασκαλίας εἷναι τοῖς τε ἐξαρθρήμασι , περὶ ὧν κατὰ τοῦτο τὸ βιβλίον ἔγραψε πρὸς τὰ κατάγματα , τοῖς τε κατάγμασιν , ἃ καὶ τὸ περὶ ἄρθρων ἐδίδαξε , πρὸς τὰ κατ’ ἐκεῖνο τὸ σύγγραμμα περὶ διαρθρημάτων εἰρημένα . διὰ τί δὲ ἐν τῇδε τῇ νῦν προκειμένῃ τῶν ἐκπτωσίων τε καὶ καταγμάτων εἷπεν ὑπαλλάξας τὴν τάξιν τοῦ λόγου , δέον εἰπεῖν καταγμάτων τε καὶ ἐκπτωσίων , ὡς ἂν περὶ τῶν πρῶτον διδάσκων καταγμάτων , ἕνα λόγον ἔχω φάναι τοιόνδε · καὶ γὰρ καὶ Ἱπποκράτει πολλάκις εὑρεῖν ἐστι καὶ πᾶσι τοῖς παλαιοῖς ὅσοι δεινότατοι λέγειν τὸ τοιοῦτον ἑρμηνείας εἶδος . ἴσως μὲν οὐ τῇ τάξει τῶν διδαχθησομένων , ἀλλὰ τῇ τῆς τάξεως ἁρμονίᾳ προσεχόντων τὸν νοῦν · μᾶλλον δὲ οὐδὲ φροντιζομένων ὅλως ἄκρας τάξεως ἐν τοῖς τοιούτοις λόγοις , ὡς ἰθυτάτας τὰς κατατάσιας ποιέεσθαι τῶν κώλων . ἐν οἶς ἐξαρθρήματα γέγονεν ἢ κατάγματα τὰς κατατάσιας ἐν τοῖς ἰθυτάτοις σχήμασιν ἀξιοῖ ποιεῖσθαι , διὰ τὶ μὲν χρὴ κατείνειν αὐτὰ μὴ προσθεὶς ἐνταῦθα , περὶ δὲ τοῦ σχήματος , ἐν ᾦ προσήκει τοῦτο γίνεσθαι , μακρὸν ἀποτείνας λόγον . ἐξῆν δ’ οὖν αὐτῷ διδάξαντι τὸ ἀληθὲς ἐν τῷ πράγματι σιωπῆσαι περὶ τῶν ἑτέρως δοξαζόντων . ἄλλα γὰρ οὐκ ἐπὶ τοῦδε τοῦ λόγου μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἐγνῶσθαι κάλλιον ἐνίους μὲν αὐτῶν γίγνεσθαι διὰ τῶν κεφαλαίων μόνων , οἳ δὴ καὶ βραχύτατοι τοῦ λόγου εἰσὶν , ἐνίους δὲ τούτοις ἐναντιωτάτους κατὰ διέξοδον ἑρμηνεύεσθαι χωρὶς μηδενὸς ὅλως παραλειπομένου τοῦ δυναμένου λεχθῆναι χρησίμως , τοὺς δ’ ἄλλους ἅπαντας ἐν τῷ μεταξὺ τούτων τετάχθαι , τοὺς μὲν ἐν τῷ βραχυτάτῳ , τοὺς δὲ ἐν τῷ μακροτάτῳ προχωροῦντας , ὥσπερ αὖ πάλιν ἑτέρους περὶ τὸ μέσον ἐλλείπεσθαι βραχὺ παραχωροῦντας . ἐφ’ ἑκατέροις οὖν ἔργον ἐστὶν ἀναγινώσκειν ἕκαστον αὐτῶν , ὡς ἂν ἔχῃ αὐτὸς ἤτοι προαιρέσεως ἢ σχολῆς , οὔτε τοῖς διὰ βραχυλογίαν ἀσαφέστερον γράψασιν οὔτε τοῖς διὰ σαφήνειαν ἐπὶ πλέον ἐκτείνασι μεμφόμενον . οὐ γὰρ ἐκείνοις χρὴ νομοθετεῖν καὶ ταῦτα μηδὲν ἀνύειν μέλλοντα , τὸ δ’ ἑαυτῷ πρόσφορον ἕκαστον λαμβάνειν εἰδότα τοὺς σκοποὺς τῆς διδασκαλίας οὐ τοὺς αὐτοὺς ὄντας ἅπασι τοῖς βιβλίοις . αὐτίκα γέ τοι ὅτι μὲν τὰ δύο , τό τε περὶ ὅ τι τῶν καταγμάτων καὶ τὸ περὶ τῶν ἐξαρθρημάτων , διεξοδικῶς ἑρμηνεύεται , τὸ μοχλικὸν δὲ τὴν αὐτὴν αὐτοῖς ἐπαγγελλόμενον διδασκαλίαν , ὅσον ἐπὶ τοῖς πράγμασι διὰ τῶν κεφαλαίων μόνων . ἔστι δὴ ἡ μὲν κατὰ διέξοδον ἑρμηνεία πρὸς σαφήνειαν ἐπιτήδειος , ἡ δὲ διὰ τῶν κεφαλαίων εἰς μνήμην . οὗτος μὲν ὁ λόγος ἅπαξ εἰρημένος ἐμοὶ ἀεὶ συμμνημονευέσθω , περὶ δὲ τῶν πραγμάτων ὧν διδάσκει τοὐντεῦθεν ἤδη διερχομένῳ μοι πρόσεχε τὸν νοῦν ἀκριβῶς . αὐτὸς μὲν γὰρ ὕστερον ἀπορεῖ διὰ τίνα χρὴ κατατείνειν πρότερον , εἴτε διαπλάττειν μέλλοις τὸ κατεαγὸς ὀστοῦν εἴτ’ ἐμβάλλειν τὸ ἐξηρθρηκός . ἐμοὶ δὲ νῦν φαίνεται καιρὸς αὐτῷ σαφηνείας ἔχοντι σκοπὸν τῆς ἐξηγήσεως , εἰς ἣν ὅτι μέγιστον ἡ τάξις τοῦ λόγου συντελεῖ , πάντων ὁμολογούντων οὐδὲν μὲν δεικνύειν αὐτὸς , ὥσπερ οὐδ’ ὅτι τοῖς ἐξηγουμένοις ὁτιοῦν ὁ σκοπὸς οὐ τῆς τάξεως μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῦ μέτρου τῶν κατὰ ﻿ μέρος ἁπάντων λόγων ἡ σαφήνειά ἐστιν · οὐδὲ γὰρ οὐδὲ δι’ ἄλλο τι γράφομεν ἐξήγησιν . ἐπεὶ τοίνυν ἐδιδάξαμεν ἐν τοῖς περὶ μυῶν κινήσεως ἰδικώτατον μὲν ὡς πρὸς τὰ ἄλλα μόρια τοῦ σώματος , κοινότατον δὲ ὡς πρὸς ἀλλήλους αὐτοῖς εἶναι τὸ συνιζάνειν εἰς ἑαυτοὺς , ἀνάλογον σειραῖς τε καὶ χορδαῖς καὶ σχοινίοις . ὥσπερ γὰρ ταῦτα διατείνομεν , ἐπειδὰν τῶν περάτων ἑκάτερον λαβόμενοι πρὸς τοὐναντίον ἕλκωμεν , ἐασάντων δὲ καὶ τεθέντων αὐτὰ συστέλλεται , οὕτω καὶ οἱ μύες εἰς ὀστοῦν ἐμπεφυκότες ἑκατέρῳ τῷ πέρατι τὰς μὲν συμφύσεις εἰς αὐτὰς ἀνάλογον ἔχουσι ταῖς διὰ τῶν χειρῶν γινομέναις λαβαῖς , ἀντισπώμενοι δ’ ὑπ’ αὐτῶν εἰς τοὐναντίον τὸ μέσον τῶν περάτων , ὅπερ ἐστὶν , ὅλον αὐτὸ τὸ σῶμα τεταμένον ἴσχουσι . καὶ διὰ τοῦτο ὁπότε τις αὐτῶν ὅλας τὰς ἶνας ἐγκαρσίως διακόψῃ , διΐσταται τὰ μέρη πλεῖστον ἀπ’ ἀλλήλων ἑλκόμενα , τὸ μὲν ἄνω πρὸς τὴν τοῦ μυὸς ὅλην κεφαλὴν , τὸ δὲ κάτω πρὸς τὴν τελευτὴν , ἔνθα καταφύεται τῷ δευτέρῳ κατὰ τὸ κῶλον ὀστῷ μετὰ τὴν διάρθρωσιν . ὅταν οὖν ἄνευ τοῦ τετμῆσθαι τὸν μῦν ἐκπέσῃ τῆς ἰδίας ἕδρας τὸ διηρθρωμένον ὀστοῦν ἢ κατ’ ἐκεῖνο τὸ μέρος , εἰς ὃ τὴν ἔκπτωσιν ἐποιήσατο καταπεφυκυῖα τελευτὴ τοῦ μυὸς , ὡς ἂν εἰς αὐτὸν ὅλου συντρέχοντος αὐτοῦ καὶ πρὸς τὴν ἰδίαν κεφαλὴν ἀνελκομένον συνανασπᾶται συμφυὲς αὐτῷ τοῦ κώλου μόριον , ὅπερ ἐστὶν ἡ κεφαλὴ τοῦ κατὰ τὴν διάρθρωσιν ὀστοῦ , τῆς δ’ ἀνασπωμένης συνανασπᾶται καὶ τὸ σύμπαν ὀστοῦν . Ἐν τούτῳ δὴ τῷ παθήματι συμβαίνει τὴν κεφαλὴν τοῦ ταπεινοτέρου κατὰ τὴν διάρθρωσιν ὀστοῦ τῆς ἀρχομένης θέσεως ὑψηλοτέραν γίγνεσθαι , ὥστε ἀδύνατον αὐτὴν ἐμβαλεῖν εἰς τὴν οἰκείαν ἕδραν πρὶν κατατείναντα τὸ σύμπαν ὀστοῦν μεταστῆσαι κάτω τοσοῦτον , ὅσον ὑψωθῇ παρὰ φύσιν . αὕτη μὲν οὖν ἡ αἰτία τοῦ κατατείνεσθαι δεῖσθαι πρότερον ὅσα τῶν ὀστῶν ἐξήρθρησεν . ὅτι δὲ καὶ τὰ συντριβέντα δεῖται κατατάσεως , ἐνθένδε ἂν μάλιστα μάθοις · ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἐξαρθρησάντων ἐμβαλεῖν χρὴ τὸ ἐξηρθρηκὸς , οὗτος ἐπὶ τῶν καταγέντων διαπλάσαι τὸ πεπονθὸς , ὥστε ψαύειν ἀλλήλων τὰ πέρατα τῶν μελῶν τοῦ συντριβέντος . ἔστι μὲν γὰρ τὸ κάταγμα διαφθορὰ τῆς ἐν ὀστῷ συνεχείας , ὥσπερ τὸ ἕλκος τῆς ἐν σαρκί . πέρας δὲ ἑκατέρῳ τῆς ἰάσεώς ἐστι τὴν ἐξ ἀρχῆς ἕνωσιν ἀνακτήσασθαι . ἀδύνατον δὲ τοῦτο χωρὶς τοῦ κατ’ εὐθὺ τεθῆναι τὰ μέρη τοῦ καταγέντος ὀστοῦ . καλεῖται δὲ διάπλασις ἡ πρᾶξις αὕτη . εἰ μὲν οὖν εἴη μικρὸν τὸ κάταγμα , φυλάττει τὴν θέσιν τὴν οἰκείαν ἑκατέρου τῶν τοῦ παθόντος ὀστοῦ μορίων , εἰ δ’ ὅλον συντριβῇ τὸ ὀστοῦν , ἀναγκαῖον ἐν τῷδε παραλλάττειν αὐτοῦ τὰ μέρη , τὰ μὲν εἰ οὕτως ἔτυχε πρόσω , τὰ δ’ ὀπίσω μεθιστάμενα , καὶ τὰ μὲν εἰς δεξιὰ , τὰ εἰς ἀριστερά . διὸ ταῖς χερσὶν ἀμφοτέραις ἑκατέρωθεν περιλαμβάνοντες τὸ κῶλον τὸ μὲν εἰς τὸ πρόσω μεθιστάμενον διωθοῦμεν ὀπίσω , τὸ δ’ εἰς τοὐπίσω μετάγομεν πρόσω , καὶ τὰ μὲν εἰς τὰ ἀριστερὰ πρὸς τὰ δεξιὰ μεθιστῶμεν . ὅσα δ’ εἰς τοῦτο μετέστη τὸ χωρίον ἐπὶ θάτερον μετάγομεν , ὡς ἅπαντα ἀλλήλοις τὰ μέρη τοῦ συντριβέντος ὀστοῦ πρὸς τῶν χειρῶν τοῦ διαπλάττοντος ἐπὶ τἀναντία παράγεσθαι . κίνδυνος οὖν ἐν τούτῳ παραθραυσθῆναί τινας ἐξοχὰς τοῦ καταγέντος . οὐ γὰρ δὴ ἀκριβῶς οὕτως ἑκάτερον τῶν περάτων γίγνεται λεῖον , ὡς ὑπὸ τῶν μαχαιρωτῶν πριόνων . οἱ μὲν γὰρ ὀδοντωτοὶ καλούμενοι καὶ αὐτοὶ τραχύτητας ἐργάζονται . Διὰ τοῦτ’ οὖν ἀπάγοντες ἀλλήλων τὰ μὲν ἄνω , τὰ δὲ κάτω μέρη τοῦ κατάγματος ἐπὶ τὴν διάπλασιν ἀφικνούμεθα , δεδιότες ἐν τῷ προάγειν ἀλλήλοις τὰ παρηλλαχότα περιτεθραῦσθαί τινας ἐξοχὰς αὐτῶν . ἔστι δὲ τοῦτο πάντως , ἐὰν ἐγχρίμπτοιτο ἀλλήλοις . οὕτως γὰρ αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης ὠνόμασε τὰ μέλη τῶν διαπλαττομένων ὀστῶν , ὅταν εἰς τὴν οἰκείαν ἄγηται χώραν . ἵνα οὖν τὰ διεστῶτα παράγηται , τὸ μὲν ἄνω χρὴ τῶν μερῶν ἕλκειν , τὸ δὲ κάτω καὶ ποιοῦσιν ἤδη οὕτως πάντες οἱ ἰατροὶ ποτὲ μὲν ταῖς χερσὶ μόναις τῶν ὑπηρετῶν ἐπιτρέποντες , ἔστι δ’ ὅτε καὶ βρόχους ἐπιβάλλοντες , ὅταν εὐτονωτέρας ἀντιτάσεως χρῄζωσιν . ὅτι μὲν οὖν ἀπὸ κατατάσεως ἄρχεσθαι προσήκει τὴν θεραπείαν τῶν ἐξαρθρημάτων τε καὶ καταγμάτων ἐπιδέδεικται . ὅτι δ’ οὐκ ἐν τυχόντι σχήματι ποιητέον αὐτήν ἐστι , λεκτέον ἐφεξῆς , καὶ πρῶτόν γε ὅτι τεττάρων ἐνεργειῶν οὐσῶν ἐν τῇ καταγμάτων θεραπείᾳ , τάσεως , διαπλάσεως , ἐπιδέσεως , ἀποθέσεως , ἓν κοινὸν ἐν πάσαις δεῖ εἶναι σχῆμα . διαπλάττεται μὲν γὰρ ἐν τῷ κατατείνεσθαι , διαπλασθέντι δ’ εὐθέως ἐπιδεῖσθαι δεῖται , φυλαττομένου τοῦ σχήματος ἐν ᾦ διεπλάσθη . τοῦτο δ’ αὖ πάλιν αὐτὸ φυλάττεσθαι χρὴ κατὰ τὴν ἀπόθεσιν . μεταβληθέντος γὰρ ἔνια μὲν τῆς ἐπιδέσεως μέρη χαλαρὰς ἕξει τὰς ἐπιβολὰς τῶν ὀθονίων , ἔνια δὲ θλιβούσας . αἱ μὲν οὖν χαλαραὶ συγχωροῦσαι κινεῖσθαι τοῖς ὀστοῖς διαφθείρουσι τὴν διάπλασιν , αἱ θλίβουσαι δὲ πόνον ἐργαζόμεναι φλεγμονὰς γεννῶσιν . ὅτι μὲν οὖν ἓν εἶναι δεῖ σχῆμα κοινὸν τῶν εἰρημένων τεττάρων ἐνεργειῶν ἐπιδέδεικται . τοὐντεῦθεν δ’ ἐπισκεψόμεθα τίσι προσέχοντας σκοποῖς ﻿ εὑρεῖν χρὴ τοῦθ’ , ὅτι τεινόντων μὲν ἄριστον σχῆμα τὸ χωρὶς μεγάλης τάσεως εἰς διάτασιν ἄγειν τὰ κεχωρισμένα τῶν ὀστῶν , ἐν ἀποθέσει δὲ τὸ ἀνωδυνώτατον . ἔσται δ’ ἀμφότερα δι’ ἐκείνου τοῦ σχήματος , ὅ τί περ ἂν ἐπ’ εὐθείας τείνῃ τὰς ἶνας τῶν μυῶν . ἐπ’ εὐθείας δὲ τείνει τὰ καθ’ ἕν τι μέρος τοῦ κώλου φυλάττοντα τὸν ὅλον μῦν . ἵνα γὰρ ἐκ μὲν τῶν ἔνδον ἔχῃ τὴν ἔκφυσιν , οὕτως δ’ αὐτὴν ἐνσχηματίσεις , ὡς τὰ μέσα μὲν αὐτοῦ κάτωθεν ἔχειν τοῦ κώλου , τὸ πέρας δ’ ἔσωθεν , ἢ τὰ μέσα μὲν ἄνωθεν , ἔξωθεν δὲ τὸ πέρας ἄγεσθαι , ἑλιττόμενος ἐν τῷδε περὶ τὸ κῶλον ἐπὶ πλέον ἐκτείνεται . Ἐὰν μὲν οὖν ἐν τούτῳ τῷ σχήματι κατατείνῃς αὐτὸν , ὡς ἱκανῶς διαστῆσαι τὰ μέρη τοῦ καταγέντος ὀστοῦ , καὶ σφοδρῶς ὀδυνήσεται καὶ κινδυνεύσει διασπασθῆναι . καὶ μέντοι καὶ διεσπάσθησαν ἤδη μύες ἐκκειμένης τάσεως , ᾧ δῆλον ὡς ἓν καὶ ταὐτόν ἐστιν ἀνωδυνώτατόν τε ἅμα καὶ τοὺς μύας ἀδιαστρόφως φυλάττον σχῆμα , ὅπερ Ἱπποκράτης ἐδήλωσε σαφῶς , ἐρηρεῖσθαι κατὰ τοῦ πήχεως ὅλην τὴν χεῖρα , μήτε ἐκτεταμένην ἄκρως μήτε κεκαμμένην , ἀλλ’ ἐν τῷ μέσῳ τούτων . ὅτι δ’ ἄριστον τοῦτο τὸ σχῆμα αὐτὸς ἐδίδαξε . πρῶτον μὲν γὰρ ἐπειδὴ τὸ τοῦ πήχεως ὀστοῦν μακρότερόν ἐστι τοῦ τῆς κηρκίδος ἕδρας καὶ στήριγμα βέβαιον αὐτοῖς ἔσται . οἱ δὲ μύες οἱ μὲν κατὰ τὸν ἔνδον κόνδυλον τοῦ βραχίονος ἐκφυόμενοι τὰς κάτω τελευτὰς ἔξωθεν ἔχουσι τῆς ὅλης χειρὸς , οἱ δ’ ἐκ τοῦ κατὰ τὸ ἐκτὸς ἔσωθεν . οὗ δ’ ἢν μυὸς ἥ τ’ ἀρχὴ καὶ ἡ τελευτὴ κατὰ τῶν ἐντὸς μερῶν ᾖ τῆς ὅλης χειρὸς , τούτου καὶ τὰ ἄλλα σύμπαντα μόρια καὶ διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς ὅλος ὁ μῦς . ὥσπερ γε καὶ ἡ τελευτὴ καὶ ὅλος ὁ μῦς οὗτος ἔξωθέν ἐστιν ὅλου τοῦ κώλου . καὶ μὲν δὴ καὶ ἡ πεῖρα δείκνυσιν ἀνωδυνώτατον εἶναι τοῦτο τὸ σχῆμα . τῶν δ’ ἐφ’ ἑκάτερον τοῦδε τὸ μὲν ὕπτιον ἐπὶ πλεῖστόν τε διαστρέφει τοὺς μύας , ὀδυνηρότερόν τε φαινόμενον δείκνυται , τὸ δὲ πρανὲς ἐλάττονα μὲν τὴν διαστροφὴν , ἐλάττονα δὲ καὶ τὴν ὀδύνην ἐργάζεται . εἴρηταί σοι δυνάμει πάντα τὰ περὶ τοῦ σχήματος τῆς χειρὸς , ἃ διὰ μικρῶν Ἱπποκράτης ἐφεξῆς διδάσκει , λέξει διεξοδικῇ καὶ σαφεῖ χρώμενος , ὡς ὀλίγα πάνυ κατ’ αὐτὴν ἐξηγήσεως δεῖσθαι καὶ μάλιστα τοῖς πεπαιδευμένοις τὴν ἐν παισὶ παιδείαν ἢ παρὰ διδασκάλοις ἀνεγνωκόσιν τὸ βιβλίον , οἷσπερ δὴ καὶ γράφεται τὰ ὑπομνήματα .
Lemmas: χρή ὁ ἰατρός ὁ ἔκπτωσις τε καί κάταγμα ὡς ἰθύς ὁ κατάτασις ποιέω . ἔνιοι ὁ λόγος εἰ μή καί προὔργου τις διδάσκω , ἀλλά μόριον γε ὁ ἐξήγησις εἰμί πείθω . τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ὁ διάφορος ἐπισημαίνω γραφή , ὁποῖος τις καί νῦν ὑπάρχω περί ὁ πρόκειμαι λέξις , ἔνιοι μέν γράφω χρή ὁ ἰατρός , ἔνιοι δέ χωρίς ὁ κατά ἀρχή ε χρή ὁ ἰατρός . εἰμί γάρ ἀμέλει καί οὗτος συνήθης ὁ Ἀττικός , ὅς ὁ διάλεκτος χράω κατά τις καί ὁ Ἱπποκράτης , ὡς ἀποφαίνω τις αὐτός ἀρχαῖος Ἀτθίς . ἐγώ δέ κατά ἕτερος ἴδιος γράμμα μικρός ὅς φρονέω περί ὁ Ἱπποκράτης διάλεκτος δηλόω καί νῦν ἀρκέω προλέγω ἐν ἀρχή ὁ ἐξήγησις ὡς ὁ τοιοῦτος πᾶς παραλείπω , ﻿ μήτε ἀναγκαῖος μέρος ὁ πρόκειμαι πραγματεία εἰμί μέγεθος τε ὁ ὑπόμνημα ἄμετρος παρέχω ὁ ἔκπτωσις τε καί κάταγμα , ὡς ἰθύς ὁ κατάτασις ποιέω . οὐ ἔπτωσις μόνος καί ἔκπτωμα καλέω ὁ ὁ ὀστέον ἐκ ὁ ἴδιος χώρα μετάστασις ἄνευ ὁ κατάσσω γίγνομαι , ἀλλά οὗτος ὁ ὄνομα ὁ τε ἐξάρθρωσις καί ὁ ἐξάρθρωμα προστίθημι . περί δέ ὁ κάταγμα ἄξιος ἐπισημαίνω τοσοῦτος , ὡς πλειστάκις ὀνομάζω οὕτως αὐτός , σπανιάκις δέ που γράφω ἀγμός ὁ ἐπιγραφή ποιέω κατά ὁ σπάνιος . ὅθεν ἔνιοι φημί οὐδέ διαιρέω πρός Ἱπποκράτης αὐτός ὁ σύγγραμμα , γράφω δέ εἷς ὅλος ἄμφω πρόσκειμαι ὁ νῦν ἐγώ πρόκειμαι βιβλίον ὁ περί ἄρθρον ἐπιγράφω , διαιρέω δέ ὕστερον ὑπό τις εἰς δύο διά ὁ μέγεθος , ἡνίκα δέ εἰμί εἷς ἄμφω , κοινός καί ὁ ἐπίγραμμα αὐτός εἰμί ὁ κατά ἰατρεῖον φωνή . καί οὗτος δέ αὐτός πειράω φέρω μαρτυρία κακός , ἅτε εἷς εἰμί σύγγραμμα ὁ κατά ἰατρεῖον παλαιός ἀνήρ λέγω , ὁ Ἱπποκράτης ὁ Γνωσίδικος υἱός · οὐ γάρ δή ὁ νῦν γε οὕτως ἐπιγράφω βιβλίδιον μικρός , ὅς ὁ μέγας Ἱπποκράτης γράφω , ὅς δοκέω ἐν αὐτός Ἕλλην ἀγαθός ἰατρός τε καί συγγραφεύς · ἀλλά ἐπειδή περί ὁ κατά ἰατρεῖον πράσσω ἐν οὗτος δύο βιβλίον ὁ λόγος αὐτός γίγνομαι , διά οὗτος ἐπιγράφω κατά ἰατρεῖον αὐτός φημί , διά αὐτός δέ οὗτος καί ὁ ὁ διδασκαλία τάξις οὐ ἀκριβής ἔχω . ἐν τε γάρ οὗτος ὁ βιβλίον ὁ περί ὁ κάταγμα ἐξάρθρημα τις μνημονεύω αὐτός ἐν ὁ μετά αὐτός περί ὁ ἐξάρθρημα ἀναμίσγω τις περί κάταγμα οὐ ὀλίγος λόγος . ὄις δέ οὐ διαιρέω πρός τις , ἀλλά ἐκ ἀρχή δύο γράφω δοκέω ὁ βιβλίον , κατά ὁ πλειστοδυναμέω φημί . οὕτως γάρ νομίζω αὐτός ὁ ἐπιγραφή αὐτός ποιέω , ἐντεῦθεν ἄρχω μακρός ἀποτείνω λόγος , ἀποδείκνυμι ὁ πολύς ὁ βιβλίον αὐτός κατά οὗτος ἐπιγράφω ὁ τρόπος . ἐγώ δέ εἰ μέν αὐτός Ἱπποκράτης γράφω ὑπό εἷς ἤ οὐ ὑπό εἷς ἀμφότερος ὁ βιβλίον λέγω οὐ ἔχω , δείκνυμι δέ ἐπαγγέλλω ὁ λόγος προέρχομαι οἰκεῖος ὁ διδασκαλία ἵημι ὁ τε ἐξάρθρημα , περί ὅς κατά οὗτος ὁ βιβλίον γράφω πρός ὁ κάταγμα , ὁ τε κάταγμα , ὅς καί ὁ περί ἄρθρον διδάσκω , πρός ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ σύγγραμμα περί διάρθρημα λέγω . διά τίς δέ ἐν ὅδε ὁ νῦν πρόκειμαι ὁ ἔκπτωσις τε καί κάταγμα λέγω ὑπαλλάσσω ὁ τάξις ὁ λόγος , δέω λέγω κάταγμα τε καί ἔκπτωσις , ὡς ἄν περί ὁ πρῶτος διδάσκω κάταγμα , εἷς λόγος ἔχω φημί τοιόσδε · καί γάρ καί Ἱπποκράτης πολλάκις εὑρίσκω εἰμί καί πᾶς ὁ παλαιός ὅσος δεινός λέγω ὁ τοιοῦτος ἑρμηνεία εἶδος . ἴσως μέν οὐ ὁ τάξις ὁ διδάσκω , ἀλλά ὁ ὁ τάξις ἁρμονία προσέχω ὁ νόος · μάλα δέ οὐδέ φροντίζω ὅλος ἄκρος τάξις ἐν ὁ τοιοῦτος λόγος , ὡς ἰθύς ὁ κατάτασις ποιέω ὁ κῶλον . ἐν ὄις ἐξάρθρημα γίγνομαι ἤ κάταγμα ὁ κατάτασις ἐν ὁ ἰθύς σχῆμα ἀξιόω ποιέω , διά τίς μέν χρή κατείνω αὐτός μή προστίθημι ἐνταῦθα , περί δέ ὁ σχῆμα , ἐν ὄϊς προσήκω οὗτος γίγνομαι , μακρός ἀποτείνω λόγος . ἔξεστι δέ οὖν αὐτός διδάσκω ὁ ἀληθής ἐν ὁ πρᾶγμα σιωπάω περί ὁ ἕτερος δοξάζω . ἄλλος γάρ οὐ ἐπί ὅδε ὁ λόγος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἅπας γιγνώσκω καλός ἔνιοι μέν αὐτός γίγνομαι διά ὁ κεφάλαιος μόνος , ὅς δή καί βραχύς ὁ λόγος εἰμί , ἔνιοι δέ οὗτος ἐναντίος κατά διέξοδος ἑρμηνεύω χωρίς μηδείς ὅλος παραλείπω ὁ δύναμαι λέγω χρήσιμος , ὁ δέ ἄλλος ἅπας ἐν ὁ μεταξύ οὗτος τάσσω , ὁ μέν ἐν ὁ βραχύς , ὁ δέ ἐν ὁ μακρός προχωρέω , ὥσπερ αὖ πάλιν ἕτερος περί ὁ μέσος ἐλλείπω βραχύς παραχωρέω . ἐπί ἑκάτερος οὖν ἔργον εἰμί ἀναγιγνώσκω ἕκαστος αὐτός , ὡς ἄν ἔχω αὐτός ἤτοι προαίρεσις ἤ σχολή , οὔτε ὁ διά βραχυλογία ἀσαφής γράφω οὔτε ὁ διά σαφήνεια ἐπί πολύς ἐκτείνω μέμφομαι . οὐ γάρ ἐκεῖνος χρή νομοθετέω καί οὗτος μηδείς ἀνύω μέλλω , ὁ δέ ἑαυτοῦ πρόσφορος ἕκαστος λαμβάνω οἶδα ὁ σκοπός ὁ διδασκαλία οὐ ὁ αὐτός εἰμί ἅπας ὁ βιβλίον . αὐτίκα γε τοι ὅτι μέν ὁ δύο , ὁ τε περί ὅς τις ὁ κάταγμα καί ὁ περί ὁ ἐξάρθρημα , διεξοδικός ἑρμηνεύω , ὁ μοχλικός δέ ὁ αὐτός αὐτός ἐπαγγέλλω διδασκαλία , ὅσος ἐπί ὁ πρᾶγμα διά ὁ κεφάλαιος μόνος . εἰμί δή ὁ μέν κατά διέξοδος ἑρμηνεία πρός σαφήνεια ἐπιτήδειος , ὁ δέ διά ὁ κεφάλαιος εἰς μνήμη . οὗτος μέν ὁ λόγος ἅπαξ λέγω ἐγώ ἀεί συμμνημονεύω , περί δέ ὁ πρᾶγμα ὅς διδάσκω ἐντεῦθεν ἤδη διέρχομαι ἐγώ προσέχω ὁ νόος ἀκριβής . αὐτός μέν γάρ ὕστερον ἀπορέω διά τίς χρή κατατείνω πρότερος , εἴτε διαπλάσσω μέλλω ὁ κατάγνυμι ὀστέον εἴτε ἐμβάλλω ὁ ἐξαρθρ́ληο . ἐγώ δέ νῦν φαίνω καιρός αὐτός σαφήνεια ἔχω σκοπός ὁ ἐξήγησις , εἰς ὅς ὅτι μέγας ὁ τάξις ὁ λόγος συντελέω , πᾶς ὁμολογέω οὐδείς μέν δείκνυμι αὐτός , ὥσπερ οὐδέ ὅτι ὁ ἐξηγέομαι ὁστισοῦν ὁ σκοπός οὐ ὁ τάξις μόνος , ἀλλά καί ὁ μέτρον ὁ κατά ﻿ μέρος ἅπας λόγος ὁ σαφήνεια εἰμί · οὐδέ γάρ οὐδέ διά ἄλλος τις γράφω ἐξήγησις . ἐπεί τοίνυν διδάσκω ἐν ὁ περί μῦς κίνησις ἰδικός μέν ὡς πρός ὁ ἄλλος μόριον ὁ σῶμα , κοινός δέ ὡς πρός ἀλλήλων αὐτός εἰμί ὁ συνιζάνω εἰς ἑαυτοῦ , ἀνάλογος σειρά τε καί χορδή καί σχοινίον . ὥσπερ γάρ οὗτος διατείνω , ἐπειδάν ὁ πέρας ἑκάτερος λαμβάνω πρός ἐναντίος ἕλκω , ἐάω δέ καί τίθημι αὐτός συστέλλω , οὕτως καί ὁ μῦς εἰς ὀστέον ἐμφύω ἑκάτερος ὁ πέρας ὁ μέν σύμφυσις εἰς αὐτός ἀνάλογος ἔχω ὁ διά ὁ χείρ γίγνομαι λαβή , ἀντισπάω δέ ὑπό αὐτός εἰς ἐναντίος ὁ μέσος ὁ πέρας , ὅς εἰμί , ὅλος αὐτός ὁ σῶμα τείνω ἴσχω . καί διά οὗτος ὁπότε τις αὐτός ὅλος ὁ ἴς ἐγκάρσιος διακόπτω , διίστημι ὁ μέρος πολύς ἀπό ἀλλήλων ἕλκω , ὁ μέν ἄνω πρός ὁ ὁ μῦς ὅλος κεφαλή , ὁ δέ κάτω πρός ὁ τελευτή , ἔνθα καταφύω ὁ δεύτερος κατά ὁ κῶλον ὀστέον μετά ὁ διάρθρωσις . ὅταν οὖν ἄνευ ὁ τέμνω ὁ μῦς ἐκπίπτω ὁ ἴδιος ἕδρα ὁ διαρθρόω ὀστέον ἤ κατά ἐκεῖνος ὁ μέρος , εἰς ὅς ὁ ἔκπτωσις ποιέω καταφύζω τελευτή ὁ μῦς , ὡς ἄν εἰς αὐτός ὅλος συντρέχω αὐτός καί πρός ὁ ἴδιος κεφαλή εἀνέκο συνανασπάω συμφυής αὐτός ὁ κῶλον μόριον , ὅς εἰμί ὁ κεφαλή ὁ κατά ὁ διάρθρωσις ὀστέον , ὁ δέ ἀνασπάω συνανασπάω καί ὁ σύμπας ὀστέον . ἐν οὗτος δή ὁ πάθημα συμβαίνω ὁ κεφαλή ὁ ταπεινός κατά ὁ διάρθρωσις ὀστέον ὁ ἄρχω θέσις ὑψηλός γίγνομαι , ὥστε ἀδύνατος αὐτός ἐμβάλλω εἰς ὁ οἰκεῖος ἕδρα πρίν κατατείνω ὁ σύμπας ὀστέον μεθίστημι κάτω τοσοῦτος , ὅσος ὑψόω παρά φύσις . οὗτος μέν οὖν ὁ αἰτία ὁ κατατείνω δέω πρότερος ὅσος ὁ ὀστέον ξηρθράω . ὅτι δέ καί ὁ συντρίβω δέω κατάτασις , ἐνθένδε ἄν μάλα μανθάνω · ὥσπερ ἐπί ὁ ἐξαρθρέω ἐμβάλλω χρή ὁ ἐξαρθρ́ληο , οὗτος ἐπί ὁ κατάσσω διαπλάσσω ὁ πάσχω , ὥστε ψαύω ἀλλήλων ὁ πέρας ὁ μέλος ὁ συντρίβω . εἰμί μέν γάρ ὁ κάταγμα διαφθορά ὁ ἐν ὀστέον συνέχεια , ὥσπερ ὁ ἕλκος ὁ ἐν σάρξ . πέρας δέ ἑκάτερος ὁ ἴασις εἰμί ὁ ἐκ ἀρχή ἕνωσις ἀνακτάομαι . ἀδύνατος δέ οὗτος χωρίς ὁ κατά εὐθύς τίθημι ὁ μέρος ὁ κατάγνυμι ὀστέον . καλέω δέ διάπλασις ὁ πρᾶξις οὗτος . εἰ μέν οὖν εἰμί μικρός ὁ κάταγμα , φυλάσσω ὁ θέσις ὁ οἰκεῖος ἑκάτερος ὁ ὁ πάσχω ὀστέον μόριον , εἰ δέ ὅλος συντρίβω ὁ ὀστέον , ἀναγκαῖος ἐν ὅδε παραλλάσσω αὐτός ὁ μέρος , ὁ μέν εἰ οὕτως τυγχάνω πρόσω , ὁ δέ ὀπίσω μεθίστημι , καί ὁ μέν εἰς δεξιός , ὁ εἰς ἀριστερός . διό ὁ χείρ ἀμφότερος ἑκατέρωθεν περιλαμβάνω ὁ κῶλον ὁ μέν εἰς ὁ πρόσω μεθίστημι διωθέω ὀπίσω , ὁ δέ εἰς ὀπίσω μετάγω πρόσω , καί ὁ μέν εἰς ὁ ἀριστερός πρός ὁ δεξιός μεθίστημι . ὅσος δέ εἰς οὗτος μεθίστημι ὁ χωρίον ἐπί ἕτερος μετάγω , ὡς ἅπας ἀλλήλων ὁ μέρος ὁ συντρίβω ὀστέον πρός ὁ χείρ ὁ διαπλήσσω ἐπί ἐναντίος παράγω . κίνδυνος οὖν ἐν οὗτος παραθραύω τις ἐξοχή ὁ κατάγνυμι . οὐ γάρ δή ἀκριβής οὕτως ἑκάτερος ὁ πέρας γίγνομαι λεῖος , ὡς ὑπό ὁ μαχαιρωτός πρίων . ὁ μέν γάρ ὀδοντωτός καλέω καί αὐτός τραχύτης ἐργάζομαι . διά οὗτος οὖν ἀπάγω ἀλλήλων ὁ μέν ἄνω , ὁ δέ κάτω μέρος ὁ κάταγμα ἐπί ὁ διάπλασις ἀφικνέομαι , δείδω ἐν ὁ προάγω ἀλλήλων ὁ παραλλάσσω περιθραύω τις ἐξοχή αὐτός . εἰμί δέ οὗτος πάντως , ἐάν ἐγχρίμπτω ἀλλήλων . οὕτως γάρ αὐτός ὁ Ἱπποκράτης ὀνομάζω ὁ μέλος ὁ διαπλήσσω ὀστέον , ὅταν εἰς ὁ οἰκεῖος ἄγω χώρα . ἵνα οὖν ὁ διΐστημι παράγω , ὁ μέν ἄνω χρή ὁ μέρος ἕλκω , ὁ δέ κάτω καί ποιέω ἤδη οὕτως πᾶς ὁ ἰατρός ποτέ μέν ὁ χείρ μόνος ὁ ὑπηρέτης ἐπιτρέπω , εἰμί δέ ὅτε καί βρόχος ἐπιβάλλω , ὅταν εὔτονος ἀντίτασις χρῄζω . ὅτι μέν οὖν ἀπό κατάτασις ἄρχω προσήκω ὁ θεραπεία ὁ ἐξάρθρημα τε καί κάταγμα ἐπιδείκνυμι . ὅτι δέ οὐ ἐν τυγχάνω σχῆμα ποιέω αὐτός εἰμί , λεκτέος ἐφεξῆς , καί πρῶτος γε ὅτι τέσσαρες ἐνέργεια εἰμί ἐν ὁ κάταγμα θεραπεία , τάσις , διάπλασις , ἐπίδεσις , ἀπόθεσις , εἷς κοινός ἐν πᾶς δέω εἰμί σχῆμα . διαπλήσσω μέν γάρ ἐν ὁ κατατείνω , διαπλάσσω δέ εὐθύς ἐπιδέω δέω , φυλάσσω ὁ σχῆμα ἐν ὄϊς διαπλάσσω . οὗτος δέ αὖ πάλιν αὐτός φυλάσσω χρή κατά ὁ ἀπόθεσις . μεταβάλλω γάρ ἔνιοι μέν ὁ ἐπίδεσις μέρος χαλαρός ἔχω ὁ ἐπιβολή ὁ ὀθόνιον , ἔνιοι δέ θλίβω . ὁ μέν οὖν χαλαρός συγχωρέω κινέω ὁ ὀστέον διαφθείρω ὁ διάπλασις , ὁ θλίβω δέ πόνος ἐργάζομαι φλεγμονή γεννάω . ὅτι μέν οὖν εἷς εἰμί δέω σχῆμα κοινός ὁ λέγω τέσσαρες ἐνέργεια ἐπιδείκνυμι . ἐντεῦθεν δέ ἐπισκοπέω τίς προσέχω σκοπός ﻿ εὑρίσκω χρή οὗτος , ὅτι τείνω μέν ἀγαθός σχῆμα ὁ χωρίς μέγας τάσις εἰς διάτασις ἄγω ὁ χωρίζω ὁ ὀστέον , ἐν ἀπόθεσις δέ ὁ ἀνώδυνος . εἰμί δέ ἀμφότερος διά ἐκεῖνος ὁ σχῆμα , ὅς τις περ ἄν ἐπί εὐθύς τείνω ὁ ἴς ὁ μῦς . ἐπί εὐθεῖα δέ τείνω ὁ κατά εἷς τις μέρος ὁ κῶλον φυλάσσω ὁ ὅλος μῦς . ἵνα γάρ ἐκ μέν ὁ ἔνδον ἔχω ὁ ἔκφυσις , οὕτως δέ αὐτός ἐνσχηματίζω , ὡς ὁ μέσος μέν αὐτός κάτωθεν ἔχω ὁ κῶλον , ὁ πέρας δέ ἔσωθεν , ἤ ὁ μέσος μέν ἄνωθεν , ἔξωθεν δέ ὁ πέρας ἄγω , ἑλίσσω ἐν ὅδε περί ὁ κῶλον ἐπί πολύς ἐκτείνω . ἐάν μέν οὖν ἐν οὗτος ὁ σχῆμα κατατείνω αὐτός , ὡς ἱκανός διΐστημι ὁ μέρος ὁ κατάγνυμι ὀστέον , καί σφοδρός ὀδυνάω καί κινδυνεύω διασπάω . καί μέντοι καί διασπάω ἤδη μῦς ἔκκειμαι τάσις , ὅς δῆλος ὡς εἷς καί αὐτός εἰμί ἀνώδυνος τε ἅμα καί ὁ μῦς ἀδιάστροφος φυλάσσω σχῆμα , ὅς Ἱπποκράτης δηλόω σαφής , ἐρείδω κατά ὁ πῆχυς ὅλος ὁ χείρ , μήτε ἐκτείνω ἄκρος μήτε κάπτω , ἀλλά ἐν ὁ μέσος οὗτος . ὅτι δέ ἀγαθός οὗτος ὁ σχῆμα αὐτός διδάσκω . πρῶτος μέν γάρ ἐπειδή ὁ ὁ πῆχυς ὀστέον μακρός εἰμί ὁ ὁ κηρκίς ἕδρα καί στήριγμα βέβαιος αὐτός εἰμί . ὁ δέ μῦς ὁ μέν κατά ὁ ἔνδον κόνδυλος ὁ βραχίων ἐκφύω ὁ κάτω τελευτή ἔξωθεν ἔχω ὁ ὅλος χείρ , ὁ δέ ἐκ ὁ κατά ὁ ἐκτός ἔσωθεν . ὅς δέ ἐάν μῦς ὁ τε ἀρχή καί ὁ τελευτή κατά ὁ ἐντός μέρος εἰμί ὁ ὅλος χείρ , οὗτος καί ὁ ἄλλος σύμπας μόριον καί διά οὗτος καί αὐτός ὅλος ὁ μῦς . ὥσπερ γε καί ὁ τελευτή καί ὅλος ὁ μῦς οὗτος ἔξωθεν εἰμί ὅλος ὁ κῶλον . καί μέν δή καί ὁ πεῖρα δείκνυμι ἀνώδυνος εἰμί οὗτος ὁ σχῆμα . ὁ δέ ἐπί ἑκάτερος ὅδε ὁ μέν ὕπτιος ἐπί πολύς τε διαστρέφω ὁ μῦς , ὀδυνηρός τε φαίνω δείκνυμι , ὁ δέ πρανής ἐλαχύς μέν ὁ διαστροφή , ἐλαχύς δέ καί ὁ ὀδύνη ἐργάζομαι . λέγω σύ δύναμις πᾶς ὁ περί ὁ σχῆμα ὁ χείρ , ὅς διά μικρός Ἱπποκράτης ἐφεξῆς διδάσκω , λέξις διεξοδικός καί σαφής χράω , ὡς ὀλίγος πάνυ κατά αὐτός ἐξήγησις δέω καί μάλα ὁ παιδεύω ὁ ἐν παῖς παιδεία ἤ παρά διδάσκαλος ἀναγιγνώσκω ὁ βιβλίον , ὅς δή καί γράφω ὁ ὑπόμνημα .