ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.39
Ὀλισθαίνει δὲ ἔστιν ὅτε τὰ πρὸς τοῦ ποδὸς , ὁτὲ μὲν ξὺν τῇ ἐπιφύσει ἀμφότερα τὰ ὀστέα , ὁτὲ δὲ ἡ ἐπίφυσις ἐκινήθη , ὁτὲ δὲ τὸ ἕτερον ὀστέον . Ἔνιοι τῶν ἰατρῶν οἴονται τὸ ἐξαρθρεῖν λέγεσθαι κατὰ τῶν ἐξισταμένων τελέως ὀστῶν . τὸ δὲ ὀλισθαίνειν ἐπὶ τῶν παραρθρούντων μὲν , οὐ μὴν παντάπασί γε ἐκπιπτόντων τῆς φυσικῆς διαρθρώσεως , οὐδὲ τὸ κατὰ τὴν ἀρχὴν εἰρημένον ἐν τῷ περὶ ἄρθρων ἔχον οὕτως . ὤμου δ’ ἄρθρον ἕνα τρόπον οἶδα ὀλισθάνον τὸν ἐς τὴν μασχάλην · ὅλη γὰρ ἡ κεφαλὴ τοῦ βραχίονος ἀποχωρεῖ τῆς κοιλότητος , ᾗ διήρθρωται μὴ δυναμένης γενέσθαι βραχείας παραρθρήσεως , καθάπερ αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης ἔγραψε καὶ τὴν αἰτίαν προσθεὶς , ἣν ὅταν ἐπ’ ἐκεῖνο τὸ βιβλίον ἀφικώμεθα μαθησόμεθα .
Lemmas: ὀλισθάνω δέ εἰμί ὅτε ὁ πρός ὁ πούς , ὅτε μέν σύν ὁ ἐπίφυσις ἀμφότερος ὁ ὀστέον , ὅτε δέ ὁ ἐπίφυσις κινέω , ὅτε δέ ὁ ἕτερος ὀστέον . ἔνιοι ὁ ἰατρός οἴομαι ὁ ἐξαρθρέω λέγω κατά ὁ ἐξίστημι τέλειος ὀστέον . ὁ δέ ὀλισθάνω ἐπί ὁ παραρθρέω μέν , οὐ μήν παντάπασι γε ἐκπίπτω ὁ φυσικός διάρθρωσις , οὐδέ ὁ κατά ὁ ἀρχή λέγω ἐν ὁ περί ἄρθρον ἔχω οὕτως . ὦμος δέ ἄρθρον εἷς τρόπος οἶδα ὀλισθάνω ὁ εἰς ὁ μασχάλη · ὅλος γάρ ὁ κεφαλή ὁ βραχίων ἀποχωρέω ὁ κοιλότης , ὅς διαρθρόω μή δύναμαι γίγνομαι βραχύς παράρθρησις , καθά αὐτός ὁ Ἱπποκράτης γράφω καί ὁ αἰτία προστίθημι , ὅς ὅταν ἐπί ἐκεῖνος ὁ βιβλίον ἀφικνέομαι μανθάνω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.40
Ταῦτα δ’ ὀχλώδεα μὲν ἧσσον ἢ τὰ ἐν τῷ καρπῷ τῶν χειρέων , εἰ τολμῷεν ἀτρεμέειν οἱ ἄνθρωποι . ἴησις δὲ παραπλησίη οἵηπερ ἐκείνῳ , τήν τε γὰρ ἐμβολὴν χρὴ ποιέεσθαι ἐκ κατατάσιος ὥσπερ ἐκείνων , ἰσχυροτέρης δὲ δεῖται τῆς κατατάσιος , ὅσῳ ἰσχυρότερον τὸ σῶμα ταύτῃ . ἐς τὰ πλεῖστα μὲν γὰρ ἀρκέουσιν ἄνδρες δύο , ὁ μὲν ἔνθεν , ὁ δ’ ἔνθεν τείνοντες . ἢν δὲ μὴ ἰσχύουσι , ἰσχυροτέρην ῥηίδιόν ἐστι ποιέειν τὴν κατάτασιν . Οὐ μόνον τῶν ἐν τῷ καρπῷ τῆς χειρὸς ἧσσόν ἐστιν ὀχλώδη , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν τῷ ποδὶ πολὺ μᾶλλον . ἐπεὶ δὲ κοινὴν τὴν διδασκαλίαν ἐποιήσατο τὴν κατὰ τὸν πόδα καὶ ἄκραν τὴν χεῖρα , διὰ τοῦτο ἤρκεσεν αὐτῷ μνημονεῦσαι τοῦ ἑτέρου τῶν μορίων , ὃ πρῶτόν ἐστι τῆς κνήμης καὶ τοῦ ποδὸς κατ’ εὐθεῖαν . ὅσον γὰρ ἀπολείπεται τῶν κατὰ τὸν πόδα καὶ μάλιστα τῶν κατὰ τὴν πτέρναν ἐστὶν ὀχλωδεστέρα μικρὸν ἔμπροσθεν αὐτὸς εἶπεν .
Lemmas: οὗτος δέ ὀχλώδης μέν ἥσσων ἤ ὁ ἐν ὁ καρπός ὁ χείρ , εἰ τολμάω ἀτρεμέω ὁ ἄνθρωπος . ἴεσις δέ παραπλήσιος οἵηπερ ἐκεῖνος , ὁ τε γάρ ἐμβολή χρή ποιέω ἐκ κατάτασις ὥσπερ ἐκεῖνος , ἰσχυρός δέ δέω ὁ κατάτασις , ὅσος ἰσχυρός ὁ σῶμα οὗτος . εἰς ὁ πολύς μέν γάρ ἀρκέω ἀνήρ δύο , ὁ μέν ἔνθεν , ὁ δέ ἔνθεν τείνω . ἐάν δέ μή ἰσχύω , ἰσχυρός ῥᾴδιος εἰμί ποιέω ὁ κατάτασις . οὐ μόνος ὁ ἐν ὁ καρπός ὁ χείρ ἥσσων εἰμί ὀχλώδης , ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ πούς πολύς μάλα . ἐπεί δέ κοινός ὁ διδασκαλία ποιέω ὁ κατά ὁ πούς καί ἄκρος ὁ χείρ , διά οὗτος ἀρκέω αὐτός μνημονεύω ὁ ἕτερος ὁ μόριον , ὅς πρῶτος εἰμί ὁ κνήμη καί ὁ πούς κατά εὐθύς . ὅσος γάρ ἀπολείπω ὁ κατά ὁ πούς καί μάλα ὁ κατά ὁ πτέρνα εἰμί ὀχλώδης μικρός ἔμπροσθεν αὐτός λέγω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.41
Ἢ γὰρ πλήμνην κατορύξαντα χρὴ ἢ ἄλλο τι ὅ . τι τούτῳ ἔοικε μαλθακόν τι περὶ τὸν πόδα περιβάλλειν , ἔπειτα πλατέσι βοείοισιν ἱμᾶσι περιδήσαντα τὸν πόδα τὰς ἀρχὰς τῶν ἱμάντων ἢ πρὸς ὕπερον ἢ πρὸς ἕτερον ξύλον προσδήσαντας τὸ ξύλον πρὸς τὴν πλήμνην ἄκρον ἐνθέντα ἀνακλᾷν . τοὺς δ’ ἀντιτείνειν ἄνωθέν τε τῶν ὤμων ἐχομένους καὶ τῆς ἰγνύης . Ξύλον τι κατορύττειν ἀξιοῖ δυνάμενον ὑποδέξασθαι πέρας μοχλοῦ , δι’ οὗ τὴν κατάτασιν τοῦ κώλου μέλλει ποιεῖσθαι . γιγνώσκεν δὲ οἶμαί σε τὴν καλουμένην χοινικίδα τοῦ τρόχου πλήμνην ὑπὸ τῶν Ἰώνων λέγεσθαι , καὶ γὰρ παρὰ τῷ ποιητῇ τοὔνομά ἐστι . τὴν δ’ εὐπορίαν τῶν εἰς τὰς θεραπείας χρησίμων ἀσκεῖν ἀεὶ συμβουλεύων ὁ Ἱπποκράτης ἐμνημόνευσε καὶ νῦν τῆς πλήμνης ἐν ἅπασι τόποις ὑπ’ ἀνθρώπων οἰκουμένος εὐπορῆσαι δυναμένων ἡμῶν αὐτῆς , ὥσπερ καὶ τῷ ὑπέρῳ πρὸς τὴν ἐνεστῶσαν κατάστασιν ἀντὶ μοχλοῦ χρῆται . καὶ τίνα δὲ τρόπον αὐτοῖς προσήκει χρῆσθαι σαφῶς αὐτὸς ἐδήλωσε διὰ τῆς ἰδίας λέξεως τοῖς προσέχουσι τὸν νοῦν αὐτῷ .
Lemmas: ἤ γάρ πλήμνη κατορύσσω χρή ἤ ἄλλος τις ὅς . τις οὗτος ἔοικα μαλθακός τις περί ὁ πούς περιβάλλω , ἔπειτα πλατύς βόειος ἱμάς περιδέω ὁ πούς ὁ ἀρχή ὁ ἱμάς ἤ πρός ὕπερον ἤ πρός ἕτερος ξύλον προσδέω ὁ ξύλον πρός ὁ πλήμνη ἄκρος ἐντίθημι ἀνακλάω . ὁ δέ ἀντιτείνω ἄνωθεν τε ὁ ὦμος ἔχω καί ὁ ἰγνύα . ξύλον τις κατορύσσω ἀξιόω δύναμαι ὑποδέχομαι πέρας μοχλός , διά ὅς ὁ κατάτασις ὁ κῶλον μέλλω ποιέω . γιγνώσκω δέ οἴομαι σύ ὁ καλέω χοινικίς ὁ τροχός πλήμνη ὑπό ὁ Ἴων λέγω , καί γάρ παρά ὁ ποιητής ὄνομα εἰμί . ὁ δέ εὐπορία ὁ εἰς ὁ θεραπεία χρήσιμος ἀσκέω ἀεί συμβουλεύω ὁ Ἱπποκράτης μνημονεύω καί νῦν ὁ πλήμνη ἐν ἅπας τόπος ὑπό ἄνθρωπος οἰκούω εὐπορέω δύναμαι ἐγώ αὐτός , ὥσπερ καί ὁ ὕπερον πρός ὁ ἐνίστημι κατάστασις ἀντί μοχλός χράω . καί τίς δέ τρόπος αὐτός προσήκω χράω σαφής αὐτός δηλόω διά ὁ ἴδιος λέξις ὁ προσέχω ὁ νόος αὐτός .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.42
Ἔστι δὲ καὶ τὸ ἄνω τοῦ σώματος ἀνάγκη προσλαβεῖν . Τὰς ἰσχυρὰς ἀντιτάσεις ἀνάγκας εἴρηκε τὸ βίαιον αὐτῶν ἐνδείξασθαι βουλόμενος .
Lemmas: εἰμί δέ καί ὁ ἄνω ὁ σῶμα ἀνάγκη προσλαμβάνω . ὁ ἰσχυρός ἀντίτασις ἀνάγκη λέγω ὁ βίαιος αὐτός ἐνδείκνυμι βούλομαι .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.43
Τοῦτο μὲν ἢν βούλῃ ξύλον στρογγύλον λεῖον κατορύξας βαθέως , μέρος τι αὐτοῦ ὑπερέχον τοῦ ξύλου μεσηγὺ τῶν σκελέων ποιήσασθαι παρὰ τὸν περίνεον , ὡς κωλύῃ ἀκολουθέειν τὸ σῶμα τοῖσι πρὸς ποδῶν τείνουσιν . Ὀρθὸν τοῦτο τὸ ξύλον ἵστησιν ἀσφαλῶς ἐστηριγμένον , ὅπως ὁ κατατεινόμενος , ὡς προείρηται , μὴ συνακολουθῶν τῇ κατατάσει μέσον τῶν δύο σκελῶν ἡδρασμένου τοῦ ξύλου κατὰ τὸν περίνεον , οὕτω δ’ ὀνομάζεται τοῦ σώματος ἡμῶν ἐκεῖνο τὸ μέρος ὃ μεταξὺ τῆς ἕδρας ἐστὶ καὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ αἰδοίου .
Lemmas: οὗτος μέν ἐάν βούλομαι ξύλον στρογγύλος λεῖος κατορύσσω βαθύς , μέρος τις αὐτός ὑπερέχω ὁ ξύλον μεσηγύ ὁ σκέλος ποιέω παρά ὁ περίνεος , ὡς κωλύω ἀκολουθέω ὁ σῶμα ὁ πρός πούς τείνω . ὀρθός οὗτος ὁ ξύλον ἵστημι ἀσφαλής στηρίζω , ὅπως ὁ κατατείνω , ὡς προλέγω , μή συνακολουθέω ὁ κατάτασις μέσος ὁ δύο σκέλος ἑδράζω ὁ ξύλον κατά ὁ περίνεος , οὕτως δέ ὀνομάζω ὁ σῶμα ἐγώ ἐκεῖνος ὁ μέρος ὅς μεταξύ ὁ ἕδρα εἰμί καί ὁ ἀρχή ὁ αἰδοῖον .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.44
Ἔπειτα πρὸς τὸ τεινόμενον σκέλος μὴ ῥέπειν . τὸν δέ τινα πλάγιον παρακαθήμενον ἀπωθέειν τὸν γλουτὸν , ὡς μὴ περιέλκηται τὸ σῶμα . Κατὰ τὰ πλεῖστα τῶν ἀντιγράφων ἐφεξῆς τῆς προγεγραμμένης ῥήσεως αὕτη γέγραπται , δυναμένης τῆς ὅλης διανοίας σώζεσθαι χωρὶς αὐτῆς . βούλεται γὰρ μέσον τῶν δύο σκελῶν ὀρθὸν στηρίξας τὸ ξύλον οὕτως κατατείνειν τὸ πεπονθὸς σκέλος ἀντωθοῦντός τινος ἄνω τὸν γλουτὸν , ὡς μὴ περιέλκηται τὸ σῶμα ταύτῃ καὶ γιγνόμενον ἑτερόῤῥοπον ἕπεσθαι συγχωρεῖ τὸ σκέλος τῷ κατατείνοντι . τοῦτο γὰρ εἰ γένοιτο , τὴν κατάτασιν ἐκλυθῆναι συμβήσεται .
Lemmas: ἔπειτα πρός ὁ τείνω σκέλος μή ῥέπω . ὁ δέ τις πλάγιος παρακάθημαι ἀπωθέω ὁ γλουτός , ὡς μή περιέλκω ὁ σῶμα . κατά ὁ πολύς ὁ ἀντίγραφος ἐφεξῆς ὁ προγράφω ῥῆσις οὗτος γράφω , δύναμαι ὁ ὅλος διάνοια σῴζω χωρίς αὐτός . βούλομαι γάρ μέσος ὁ δύο σκέλος ὀρθός στηρίζω ὁ ξύλον οὕτως κατατείνω ὁ πάσχω σκέλος ἀντωθέω τις ἄνω ὁ γλουτός , ὡς μή περιέλκω ὁ σῶμα οὗτος καί γίγνομαι ἑτερόρροπος ἕπομαι συγχωρέω ὁ σκέλος ὁ κατατείνω . οὗτος γάρ εἰ γίγνομαι , ὁ κατάτασις ἐκλύω συμβαίνω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.45
Τοῦτο δὲ καὶ ἢν περὶ τὰς μασχάλας ἔνθεν καὶ ἔνθεν τὰ ξύλα παραπέπηγεν , αἱ δὲ χεῖρες παρατεταμέναι φυλάσσονται , προσεπιλαμβανέτω δέ τις κατὰ γόνυ , καὶ οὕτως ἀντιτείνοιτο . Ἄλλην ἐπίνοιαν αὐτῶν διδάσκει σε καθ’ ἣν οὐκ ἀκολουθήσει τὸ λοιπὸν σῶμα τῷ κατατεινομένῳ μέρει τοῦ κώλου , τὸ παρ’ ἑκατέρᾳ τῇ μασχάλῃ καταπηγνύμενον ξύλον , ὃ ἀντιστηρίζον τε καὶ ἀντερεῖδον τῷ σώματι κωλύει τὸν ἄνθρωπον ἕπεσθαι τῇ πρὸς τὰ κάτω μέρη γιγνομένῃ τάσει . χρὴ δ’ ὅμως καὶ νῦν αὐτὸ τὸ κατατεινόμενον σκέλος ἰδίᾳ πάλιν ἀντιτείνειν ἄνω κατὰ γόνυ τὸν ἀνάτασιν ποιούμενον .
Lemmas: οὗτος δέ καί ἐάν περί ὁ μασχάλη ἔνθεν καί ἔνθεν ὁ ξύλον παραπήγνυμι , ὁ δέ χείρ παρατείνω φυλάσσω , προσεπιλαμβάνομαι δέ τις κατά γόνυ , καί οὕτως ἀντιτείνω . ἄλλος ἐπίνοια αὐτός διδάσκω σύ κατά ὅς οὐ ἀκολουθέω ὁ λοιπός σῶμα ὁ κατατείνω μέρος ὁ κῶλον , ὁ παρά ἑκάτερος ὁ μασχάλη καταπήγνυμι ξύλον , ὅς ἀντιστηρίζω τε καί ἀντερείδω ὁ σῶμα κωλύω ὁ ἄνθρωπος ἕπομαι ὁ πρός ὁ κάτω μέρος γίγνομαι τάσις . χρή δέ ὅμως καί νῦν αὐτός ὁ κατατείνω σκέλος ἴδιος πάλιν ἀντιτείνω ἄνω κατά γόνυ ὁ ἀνάτασις ποιέω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.46
Τοῦτο δ’ ἢν παρὰ τὸ γόνυ βούληται , ἄλλους ἱμᾶντας περιδήσας καὶ περὶ τὸν μηρὸν , πλήμνην ἄλλην ὑπὲρ κεφαλῆς κατορύξας ἐξαρτήσας τε τοὺς ἱμᾶντας ἔκ τινος ξύλου τὸ ξύλον στηρίζων ἐς τὴν πλήμνην . Εἰ ἑλκόντων ἄνω τὸ σκέλος ἐπιτρέψει τὴν ἀντίτασιν , ἔστι σοι διὰ περιθέσεως ἱμάντων αὐτὸ ποιῆσαι , τὰς ἀρχὰς αὐτῶν ἄνω τοῦ σώματος ἀγαγόντα , κἄπειτ’ ἐντεῦθεν περιβάλλοντα μοχλῷ . χρὴ δὲ δηλονότι τοῦ μοχλοῦ τὸ πρὸς τῇ γῇ στηριζόμενον πέρας ὑποβεβλημένον ἔχειν τι κοῖλον . οἷά περ ἐστὶν ἡ πλήμνη τοῦ τρόχου , πρὸς ἣν ἀντερείδων ὁ μοχλὸς ἐργάσεται πρὸς τἀναντία τὴν τάσιν .
Lemmas: οὗτος δέ ἐάν παρά ὁ γόνυ βούλομαι , ἄλλος ἱμαῖνω περιδέω καί περί ὁ μηρός , πλήμνη ἄλλος ὑπέρ κεφαλή κατορύσσω ἐξαρτάω τε ὁ ἱμαῖνω ἐκ τις ξύλον ὁ ξύλον στηρίζω εἰς ὁ πλήμνη . εἰ ἕλκω ἄνω ὁ σκέλος ἐπιτρέπω ὁ ἀντίτασις , εἰμί σύ διά περίθεσις ἱμάς αὐτός ποιέω , ὁ ἀρχή αὐτός ἄνω ὁ σῶμα ἄγω , ἔπειτα ἐντεῦθεν περιβάλλω μοχλός . χρή δέ δηλονότι ὁ μοχλός ὁ πρός ὁ γῆ στηρίζω πέρας ὑποβάλλω ἔχω τις κοῖλος . οἷος περ εἰμί ὁ πλήμνη ὁ τροχός , πρός ὅς ἀντερείδω ὁ μοχλός ἐργάζομαι πρός ἐναντίος ὁ τάσις .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.47
Τἀναντία τῶν πρὸς ποδῶν ἕλκειν . Εἴπερ ἐγέγραπτο πρὸς τἀναντία , τί ἀσαφὲς ἂν ἦν , ὥσπερ κατὰ τὴν διάνοιαν τὸ λεγόμενον , οὕτω καὶ κατὰ τὴν λέξιν . ἐπεὶ δὲ τἀναντία γέγραπται , ἢ λείπειν νομιστέον ἐξ ἀρχῆς ὑπὸ τοῦ βιβλιογράφου παραλελειμμένην τὴν εἰς τὸ πρόσθεν ἢ αὐτὸν Ἱπποκράτην κατὰ προαίρεσιν , ὡς ἰσοδυνάμως , ἢ κεχρῆσθαι τῇ φωνῇ τἀναντία ἢ οἷον ἐπίῤῥημα εἰρηκέναι τἀναντία , ὡς εἰ καὶ ἐναντίως ἔλεγε .
Lemmas: ἐναντίος ὁ πρός πούς ἕλκω . εἴπερ γράφω πρός ἐναντίος , τίς ἀσαφής ἄν εἰμί , ὥσπερ κατά ὁ διάνοια ὁ λέγω , οὕτως καί κατά ὁ λέξις . ἐπεί δέ ἐναντίος γράφω , ἤ λείπω νομίζω ἐκ ἀρχή ὑπό ὁ βιβλιογράφος παραλείπω ὁ εἰς ὁ πρόσθεν ἤ αὐτός Ἱπποκράτης κατά προαίρεσις , ὡς ἰσοδύναμος , ἤ χράω ὁ φωνή ἐναντίος ἤ οἷος ἐπίρρημα λέγω ἐναντίος , ὡς εἰ καί ἐναντίος λέγω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.48
Τοῦτο δ’ ἢν βούλῃ ἀντὶ τῶν πλημνέων δοκίδα ὑποτείνας ὑπὸ τὴν κλίνην μερίην , ἔπειτα πρὸς τῆς δοκίδος , ἔνθεν καὶ ἔνθεν τὴν κεφαλὴν στηρίζων καὶ ἀνακλῶν τὰ ξύλα κατατείνειν τοὺς ἱμᾶντας . Δύο πλῆμναι πρόσθεν αὐτῷ καὶ δύο μοχλοὶ τὴν ἀντίτασιν ἐργάζονται , μίαν ἣν ὑποκάτω τοῦ κατατεινομένου σκέλους , ἑτέραν δὲ ὑπεράνω τῆς κεφαλῆς . ἐπεὶ δὲ , ὥσπερ ἔφην , ἀσκεῖν ἡμᾶς ἀξιοῖ τὴν εὐπορίαν τῶν ἰαμάτων , ἑτέραν ἐπίνοιαν ἑαυτοῦ διδάσκων γυμνάζει σε πρὸς τὴν τῶν ὁμοίων εὕρεσιν . εἰ γὰρ αἱ πλῆμναι μὴ παρεῖεν , ὑποτείνας ξύλον μακρὸν κατὰ τὸ μῆκος τῆς κλίνης , ἐφ’ ἧς ὁ θεραπευόμενος κατάκειται · τὰ μὲν ἄλλα ταῦτα τοῖς ἔμπροσθεν πράξεις περιβάλλων τοὺς ἱμᾶντας ὁμοίως οἷς ἐδίδαξε τὸ ποῖα τοῦ σώματος ἐξαρτήσεις τε καὶ διὰ τῶν ξύλων , δι’ ὧν αὐτοὺς μοχλεύσεις , ἀντὶ δὲ τῶν πλημνῶν ἔτι χρήσῃ τοῖς τοῦ μακροῦ ξύλου πέρασιν , ἃς κεφαλὰς ὀνομάζουσι τὴν ἀντέρεισιν τῶν μοχλευόντων ξύλων πρὸς ἐκεῖνα ποιούμενος ὑπερέχοντα τῆς κλίνης σύμμετρον ἑκατέρωθεν , ἔκ τε τῶν πρὸς τῇ κεφαλῇ καὶ τῶν πρὸς τοῖς ποσὶ μερῶν . δοκίδα δὲ τὸ ὑποτεινόμενον κατὰ τὸ μῆκος τῇ κλίνῃ ξύλον ὠνόμασεν , εἰ καὶ μικρὰν εἶπε δοκόν .
Lemmas: οὗτος δέ ἐάν βούλομαι ἀντί ὁ πλήμνη δοκίς ὑποτείνω ὑπό ὁ κλίνη μέρος , ἔπειτα πρός ὁ δοκίς , ἔνθεν καί ἔνθεν ὁ κεφαλή στηρίζω καί ἀνακλάω ὁ ξύλον κατατείνω ὁ ἱμᾶαμαι . δύο πλήμνη πρόσθεν αὐτός καί δύο μοχλός ὁ ἀντίτασις ἐργάζομαι , εἷς ὅς ὑποκάτω ὁ κατατείνω σκέλος , ἕτερος δέ ὑπεράνω ὁ κεφαλή . ἐπεί δέ , ὥσπερ φημί , ἀσκέω ἐγώ ἀξιόω ὁ εὐπορία ὁ ἴαμα , ἕτερος ἐπίνοια ἑαυτοῦ διδάσκω γυμνάζω σύ πρός ὁ ὁ ὅμοιος εὕρεσις . εἰ γάρ ὁ πλήμνη μή πάρειμι , ὑποτείνω ξύλον μακρός κατά ὁ μῆκος ὁ κλίνη , ἐπί ὅς ὁ θεραπεύω κατάκειμαι · ὁ μέν ἄλλος οὗτος ὁ ἔμπροσθεν πράσσω περιβάλλω ὁ ἱμαῖνω ὅμοιος ὅς διδάσκω ὁ ποῖος ὁ σῶμα ἐξαρτάω τε καί διά ὁ ξύλον , διά ὅς αὐτός μοχλεύω , ἀντί δέ ὁ πλήμνη ἔτι χράω ὁ ὁ μακρός ξύλον πέρας , ὅς κεφαλή ὀνομάζω ὁ ἀντέρεισις ὁ μοχλεύω ξύλον πρός ἐκεῖνος ποιέω ὑπερέχω ὁ κλίνη σύμμετρος ἑκατέρωθεν , ἐκ τε ὁ πρός ὁ κεφαλή καί ὁ πρός ὁ πούς μέρος . δοκίς δέ ὁ ὑποτείνω κατά ὁ μῆκος ὁ κλίνη ξύλον ὀνομάζω , εἰ καί μικρός λέγω δοκός .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.49
Ἢν δὲ θέλῃς ὀνίσκους καταστήσας ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἐπ’ ἐκείνων τὴν κατάτασιν ποιέεσθαι , πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι τρόποι κατατασίων . Τοὺς ἄξονας αὐτοὺς ὄνους εἴωθε καλεῖν , ὥσπερ καὶ τὸ λέγειν ὄνου τε περιαγωγήν . νῦν οὖν τοὺς μικροὺς ἄξονας ὀνίσκους εἴρηκεν ὑποκοριστικῶς , ὥσπερ ἐν τῇ προγεγραμμένῃ ῥήσει τὴν μικρὰν δοκὸν δοκίδα . χρὴ γάρ σε μὴ μόνον ἠσκῆσθαι πρὸς τὴν τῶν εὐπορίστων ἐπίνοιάν τε καὶ χρῆσιν , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν τῶν παρ’ ἰατροῖς παρεσκευασμένων ὀργάνων πρὸς τὰς τοιαύτας ἀντιτάσεις . ἄξονας οὖν θεὶς οὐ κατὰ τὸ μῆκος τοῦ σώματος , ἀλλ’ ἐγκαρσίαν , ὡς ἐκεῖνο , θέσιν ἔχον ἔνθεν καὶ ἔνθεν τοῦ θεραπευομένου σώματος , ὅπερ αὐτὸ σημαίνει , κάτωθεν μὲν τῶν ποδῶν τὸν ἕτερον , ἄνωθεν δὲ τῆς κεφαλῆς τετάχθαι τὸν ἕτερον , ἔπειτα δὲ περιβάλλων τῶν ἱμάντων τὰς τελευτὰς τοῖς ἄξοσιν ἐκ τῆς ἐκείνων περιαγωγῆς τὴν ἀντίτασιν ἐργάσῃ τοῦ θεραπευομένου σκέλους .
Lemmas: ἐάν δέ ἐθέλω ὀνίσκος καθίστημι ἔνθεν καί ἔνθεν ἐπί ἐκεῖνος ὁ κατάτασις ποιέω , πολύς δέ καί ἄλλος τρόπος κατάτασις . ὁ ἄξων αὐτός ὄνος εἴωθα καλέω , ὥσπερ καί ὁ λέγω ὄνος τε περιαγωγή . νῦν οὖν ὁ μικρός ἄξων ὀνίσκος λέγω ὑποκοριστικός , ὥσπερ ἐν ὁ προγράφω ῥῆσις ὁ μικρός δοκός δοκίς . χρή γάρ σύ μή μόνος ἀσκέω πρός ὁ ὁ εὐπόριστος ἐπίνοια τε καί χρῆσις , ἀλλά καί πρός ὁ ὁ παρά ἰατρός παρασκευάζω ὄργανον πρός ὁ τοιοῦτος ἀντίτασις . ἄξων οὖν τίθημι οὐ κατά ὁ μῆκος ὁ σῶμα , ἀλλά ἐγκάρσιος , ὡς ἐκεῖνος , θέσις ἔχω ἔνθεν καί ἔνθεν ὁ θεραπεύω σῶμα , ὅς αὐτός σημαίνω , κάτωθεν μέν ὁ πούς ὁ ἕτερος , ἄνωθεν δέ ὁ κεφαλή τάσσω ὁ ἕτερος , ἔπειτα δέ περιβάλλω ὁ ἱμάς ὁ τελευτή ὁ ἄξων ἐκ ὁ ἐκεῖνος περιαγωγή ὁ ἀντίτασις ἐργάζομαι ὁ θεραπεύω σκέλος .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.50
Ἄριστον δὲ ὅστις ἐν πόλει μεγάλῃ ἰητρεύει κεκτῆσθαι ἐσκευασμένον ξύλον , ἐν ᾧ πᾶσαι ἀνάγκαι ἔσονται , πάντων μὲν κατηγμάτων , πάντων δὲ ἄρθρων ἐμβολῆς ἐκ κατατάσιος καὶ μοχλεύσιος . ἀρκέει δὲ τὸ ξύλον , ἢν ᾖ τοιοῦτον οἷον οἱ τετράγωνοι στῦλοι , οἷοι δρυΐνοι γίνονται , μῆκος καὶ πλάτος καὶ πάχος . Ὀργάνου τινὸς καὶ μηχανήματος , οὗτινος ἂν ἐθέλει ἐμνημόνευσεν . ἐν δὲ τῷ λόγῳ περὶ οὗ τὴν κατασκευὴν αὐτοῦ διδάξει κατὰ τὸ περὶ τῶν ἄρθρων βιβλίον ἑπόμενον τῷδε · καὶ ἡμεῖς οὖν ἐν ἐκείνῳ τὴν ἐξήγησιν ὧν ἀσαφῶς εἶπε ποιησόμεθα · νυνὶ δὲ ἐπὶ τὰ συνεχῆ τοῦ λόγου μεταβῆναι καὶ προσθείς .
Lemmas: ἄριστον δέ ὅστις ἐν πόλις μέγας ἰατρεύω κτάομαι σκευάζω ξύλον , ἐν ὅς πᾶς ἀνάγκη εἰμί , πᾶς μέν κατῆγμα , πᾶς δέ ἄρθρον ἐμβολή ἐκ κατάτασις καί μόχλευσις . ἀρκέω δέ ὁ ξύλον , ἐάν εἰμί τοιοῦτος οἷος ὁ τετράγωνος στῦλος , οἷος δρύϊνος γίγνομαι , μῆκος καί πλάτος καί πάχος . ὄργανον τις καί μηχάνημα , ὅστις ἄν ἐθέλω μνημονεύω . ἐν δέ ὁ λόγος περί ὅς ὁ κατασκευή αὐτός διδάσκω κατά ὁ περί ὁ ἄρθρον βιβλίον ἕπομαι ὅδε · καί ἐγώ οὖν ἐν ἐκεῖνος ὁ ἐξήγησις ὅς ἀσαφής λέγω ποιέω · νυνί δέ ἐπί ὁ συνεχής ὁ λόγος μεταβαίνω καί προστίθημι .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.51
Ἐπὴν δὲ ἱκανῶς κατατανύσῃς . Τὸ σκέλος δηλονότι · περὶ γὰρ τῶν τῆς κνήμης περὶ τὸν ἀστράγαλον ἐξαρθρημάτων ὁ λόγος ἦν αὐτῷ , κἀν τῷ μεταξὺ περὶ τῆς ἀντιτάσεως διδάξας , οὕτω πάλιν ἐπὶ τὸν ἐξ ἀρχῆς λόγον ἐπανῆλθεν .
Lemmas: ἐπήν δέ ἱκανός καττάνυσαν . ὁ σκέλος δηλονότι · περί γάρ ὁ ὁ κνήμη περί ὁ ἀστράγαλος ἐξάρθρημα ὁ λόγος εἰμί αὐτός , ἐν ὁ μεταξύ περί ὁ ἀντίτασις διδάσκω , οὕτως πάλιν ἐπί ὁ ἐκ ἀρχή λόγος ἐπανέρχομαι .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.52
Ῥηΐδιον ἤδη τὸ ἄρθρον ἐμβαλεῖν , ὑπεραιωρέεται γὰρ ἐς ἰθυωρίην ὑπὲρ τῆς ἀρχαίης ἕδρης . κατορθώσαντα οὖν χρὴ τοῖσι θέναρσι τῶν χειρῶν , τοῖσι δὲ ἐς τὸ ἐξεστηκὸς ἐρείδοντα , τοῖσι δὲ ἐπὶ θάτερα κατώτερον τοῦ σφυροῦ ἀντερείδοντα . ἐπὴν δὲ ἐμβάλῃς , ἢν μὲν οἷόν τε ᾖ , κατατεταμένα ἐπιδεῖν χρή · ἢν δὲ κωλύηται ὑπὸ τῶν ἱμάντων , ἐκείνους λύσαντα ἀντικατατείνειν ἔς τ’ ἂν ἐπιδήσῃς . Ἐκ τῶν τοιούτων αὐτοῦ λέξεων ὁρμώμενοί τινες ἄρθρον καλεῖν αὐτὸν φάσκουσι τὰ πέρατα τῶν διηρθρωμένων πρὸς τὰς κοιλότητας ὀστῶν , ὥστε τὸ μὲν σύμπαν διάρθρωσιν καλεῖσθαι , καθ’ ὃ συνάπτεται πρὸς ἀλλήλοις τὰ πέρατα τῶν κινουμένων ὀστῶν , ἐν ταῖς ἐκτάσεσί τε καὶ κάμψεσιν . αὐτῶν δὲ τῶν ὀστῶν ἑκατέρου τοῦ μὲν ἐμβαίνοντος τὸ πέρας ἄρθρον , τοῦ δ’ ὑποδεχομένου τὴν κοιλότητα κοτύλην ἢ γλήνην ὀνομάζειν αὐτόν · ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὀνόματα τὴν ἔκθλιψιν ἔχειν . μετὰ ταῦτα δέ σε διδάξει κοινὴν ἁπάσης ἐμβολῆς μέθοδον , ὡς κατ’ ἀρχὰς ἡμεῖς εἰρήκαμεν ἐν τῷ πρώτῳ τῶνδε τῶν ὑπομνημάτων , ἔνθεν περὶ τῆς χρείας ἐδιδάξαμεν ἐν ἐκείνοις τοῖς λόγοις ὡς οὐχ οἷόν τέ ἐστιν ἐμβάλλειν αὐτὰ προσηκόντως ἄνες τῆς ὑπεραιωρήσεως . εὐθὺ δὲ καὶ τὸν ὅρον διδάξει μέχρι πόσου χρὴ κατατείνειν . ὅταν γὰρ ἤδη δόξεις ἱκανῶς ἔχειν , ὡς ὑπεραιωρεῖσθαι δύνασθαι , παύσει τῆς ἀντιτάσεως .
Lemmas: ῥᾴδιος ἤδη ὁ ἄρθρον ἐμβάλλω , ὑπεραιωρέω γάρ εἰς ἰθυωρίη ὑπέρ ὁ ἀρχαῖος ἕδρα . κατορθόω οὖν χρή ὁ θέναρ ὁ χείρ , ὁ δέ εἰς ὁ ἐξίστημι ἐρείδω , ὁ δέ ἐπί ἕτερος κατώτερος ὁ σφυρόν ἀντερείδω . ἐπήν δέ ἐμβάλλω , ἐάν μέν οἷος τε εἰμί , κατατείνω ἐφοράω χρή · ἐάν δέ κωλύω ὑπό ὁ ἱμάς , ἐκεῖνος λύω ἀντικατατείνω εἰς τε ἄν ἐπιδέω . ἐκ ὁ τοιοῦτος αὐτός λέξις ὁρμάω τις ἄρθρον καλέω αὐτός φάσκω ὁ πέρας ὁ διαρθρόω πρός ὁ κοιλότης ὀστέον , ὥστε ὁ μέν σύμπας διάρθρωσις καλέω , κατά ὅς συνάπτω πρός ἀλλήλων ὁ πέρας ὁ κινέω ὀστέον , ἐν ὁ ἔκτασις τε καί κάμψις . αὐτός δέ ὁ ὀστέον ἑκάτερος ὁ μέν ἐμβαίνω ὁ πέρας ἄρθρον , ὁ δέ ὑποδέχομαι ὁ κοιλότης κοτύλη ἤ γλήνη ὀνομάζω αὐτός · ἀλλά οὗτος μέν ὄνομα ὁ ἔκθλιψις ἔχω . μετά οὗτος δέ σύ διδάσκω κοινός ἅπας ἐμβολή μέθοδος , ὡς κατά ἀρχή ἐγώ λέγω ἐν ὁ πρῶτος ὅδε ὁ ὑπόμνημα , ἔνθεν περί ὁ χρεία διδάσκω ἐν ἐκεῖνος ὁ λόγος ὡς οὐ οἷος τε εἰμί ἐμβάλλω αὐτός προσηκόντως ἀνίημι ὁ ὑπέραιωρησις . εὐθύς δέ καί ὁ ὅρος διδάσκω μέχρι πόσος χρή κατατείνω . ὅταν γάρ ἤδη δοκέω ἱκανός ἔχω , ὡς ὑπεραιωρέω δύναμαι , παύω ὁ ἀντίτασις .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.53
Ἐπιδεῖν δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὰς ὡσαύτως βαλλόμενον κατὰ τὸ ἐξεστηκὸς καὶ τὰς περιβολὰς τὰς πρώτας πλείστας κατὰ τοῦτο ποιέεσθαι καὶ τοὺς σπλῆνας πλείστους κατὰ τοῦτο καὶ τὴν πίεσιν μάλιστα κατὰ τὠϋτό . Τὰ κεφάλαια συντεμὼν ἀνέμνησε τῆς καταγμάτων ἐπιδέσεως , ἣν ἔμπροσθεν ἐδείξαμεν · καὶ μέντοι καὶ μεμνῆσθαι χρὴ τά τε κατ’ ἄκραν τὴν χεῖρα καὶ τὰ κατὰ τὸν πόδα καὶ τὰ κατὰ τὴν πτέρναν καὶ προσέτι ταῦτα τὰ κατὰ τὰ σφυρὰ ἐξαρθρήματα τῷ καταγματικῷ τρόπῳ τῆς ἐπιδέσεως πείθεσθαι , διὸ κἀν τούτῳ τῷ βιβλίῳ περιέχεται πάντα . τὴν δ’ αἰτίαν τοῦ χρῆναι τὴν ἐπίδεσιν οὕτως ποιεῖσθαι , κἂν ἐξάρθρημα , κἂν κάταγμα τὸ γεγονὸς ᾖ , πρώην μεμαθήκαμεν .
Lemmas: ἐφοράω δέ ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ὡσαύτως βάλλω κατά ὁ ἐξίστημι καί ὁ περιβολή ὁ πρῶτος πολύς κατά οὗτος ποιέω καί ὁ σπλήν πολύς κατά οὗτος καί ὁ πίεσις μάλα κατά ἡϋτός . ὁ κεφάλαιος συντέμνω ἀναμιμνῄσκω ὁ κάταγμα ἐπίδεσις , ὅς ἔμπροσθεν δείκνυμι · καί μέντοι καί μιμνῄσκω χρή ὁ τε κατά ἄκρος ὁ χείρ καί ὁ κατά ὁ πούς καί ὁ κατά ὁ πτέρνα καί προσέτι οὗτος ὁ κατά ὁ σφυρόν ἐξάρθρημα ὁ καταγματικός τρόπος ὁ ἐπίδεσις πείθω , διό ἐν οὗτος ὁ βιβλίον περιέχω πᾶς . ὁ δέ αἰτία ὁ χρή ὁ ἐπίδεσις οὕτως ποιέω , ἐάν ἐξάρθρημα , ἐάν κάταγμα ὁ γίγνομαι εἰμί , πρῴην μανθάνω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.54
Προσεπιδεῖν δὲ καὶ ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἐπὶ συχνόν . Τοῦτ’ ἐν τῷ κατ’ ἰητρεῖον διὰ τῆσδε τῆς λέξεως ἐδήλωσεν · ἢν δ’ ἐπιδέοι , πολλὸν τοῦ ὑγιέος προσλαμβανέτω καὶ ἡ αἰτία πρόσθεν εἴρηται . ἄμεινον γὰρ ἐκθλίβεσθαι τοῦ πεπονθότος μορίου τοὺς χυμοὺς οὐκ εἰς τὰ παρακείμενα μόνον , ἀλλὰ μέχρι πολλοῦ τε προστεθεῖσθαι καὶ μακροῦ κωλύεσθαι .
Lemmas: προσεπεῖδον δέ καί ἔνθεν καί ἔνθεν ἐπί συχνός . οὗτος ἐν ὁ κατά ἰατρεῖον διά ὅδε ὁ λέξις δηλόω · ἐάν δέ ἐπιδέω , πολύς ὁ ὑγιής προσλαμβάνω καί ὁ αἰτία πρόσθεν λέγω . ἀγαθός γάρ ἐκθλίβω ὁ πάσχω μόριον ὁ χυμός οὐ εἰς ὁ παράκειμαι μόνος , ἀλλά μέχρι πολύς τε προστίθημι καί μακρός κωλύω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.55
Μᾶλλον δέ τι τοῦτο τὸ ἄρθρον πεπιέχθαι χρὴ ἐν τῇ πρώτῃ ἐπιδέσει ἢ τὸ ἐν τῇ χειρί . Κατὰ τὰ μεγέθη τῶν ἄρθρων ποιεῖται τὸ μέτρον τῆς πιέσεως καὶ τὸ πλῆθος τῶν ὀθονίων προσεπισκοπούμενος τὸ νευρῶδες αὐτῶν καὶ εὐαίσθητον , ἧττον γὰρ ἀποθλίβεσθαι βούλεται .
Lemmas: μάλα δέ τις οὗτος ὁ ἄρθρον πιέσσω χρή ἐν ὁ πρῶτος ἐπίδεσις ἤ ὁ ἐν ὁ χείρ . κατά ὁ μέγεθος ὁ ἄρθρον ποιέω ὁ μέτρον ὁ πίεσις καί ὁ πλῆθος ὁ ὀθόνιον προσεπισκοπέω ὁ νευρώδης αὐτός καί εὐαίσθητος , ἥσσων γάρ ἀποθλίβω βούλομαι .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.56
Ἐπὴν δὲ ἐπιδήσῃς , ἀνωτέρω μὲν τοῦ ἄλλου σώματος ἐχέτω τὸ ἐπιδεθὲν , τὴν δὲ θέσιν δεῖ ποιήσασθαι οὕτως , ὅκως ἥκιστα ἀπαιωρηθήσεται ὁ πούς . Ὅτι μὲν ἐπὶ βραχὺ χρὴ μετεωρότερον εἶναι τὸν πόδα τοῦ ἄλλου σκέλους ἐλέχθη καὶ πρόσθεν . ἐλέχθη δὲ καὶ ὅτι τοσοῦτον ὑψοῦσθαι προσῆκεν αὐτὸν , ὡς μηδὲ τῇ ἀντιτάσει κάμνειν τοὺς μύας . νυνὶ δὲ προσέθηκε περὶ τῆς κατὰ τὴν ἀπόθεσιν ἀσφαλείας παράγγελμα , μηδὲ μόλις κελεύων αἰωρεῖσθαι τὸν πόδα . τοῦτο δέ ἐστι μαλακῶν ἐρίων πανταχόθεν αὐτῷ παρατιθεμένων · καὶ δὴ μὲν τὸ κατὰ τὸ πέρας , ἔνθα τὸ ἴχνος ἐστὶ στηρίζεσθαί τινος μαλακοῦ ἢ ὑπαυχενίου ἢ καὶ ξύλου ὀρθοῦ , ᾧ καὶ προσδεδεμένος ἔσται μαλακαῖς ταινίαις .
Lemmas: ἐπήν δέ ἐπιδέω , ἀνώτερος μέν ὁ ἄλλος σῶμα ἔχω ὁ ἐπιδέω , ὁ δέ θέσις δέω ποιέω οὕτως , ὅπως ἦκα ἀπαιωρέομαι ὁ πούς . ὅτι μέν ἐπί βραχύς χρή μετέωρος εἰμί ὁ πούς ὁ ἄλλος σκέλος λέγω καί πρόσθεν . λέγω δέ καί ὅτι τοσοῦτος ὑψόω προσήκω αὐτός , ὡς μηδέ ὁ ἀντίτασις κάμνω ὁ μῦς . νυνί δέ προστίθημι περί ὁ κατά ὁ ἀπόθεσις ἀσφάλεια παράγγελμα , μηδέ μόλις κελεύω αἰωρέω ὁ πούς . οὗτος δέ εἰμί μαλακός ἔριον πανταχόθεν αὐτός παρατίθημι · καί δή μέν ὁ κατά ὁ πέρας , ἔνθα ὁ ἴχνος εἰμί στηρίζω τις μαλακός ἤ ὑπαυχένιος ἤ καί ξύλον ὀρθός , ὅς καί προσδέω εἰμί μαλακός ταινία .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.57
Τὸν δὲ ἰχνασμὸν τοῦ σώματος , οὕτως ποιέεσθαι ὁκοίην τινὰ δύναμιν ἔχει καὶ τὸ ὀλίσθημα , τὰ μὲν γὰρ σμικρὸν , τὰ δὲ μέγα ὀλισθάνει . Πρόδηλον οὖν ὅτι τὰ μὲν σμικρὸν ὀλισθήσαντα μετριωτέρας δεῖται τῆς ἐπιμελείας , τὰ δ’ ἐπὶ πλέον ἐκστάντα καὶ τῆς διαίτης ἀκριβεστέρας καὶ τῶν ἄλλων οἷς ἰσχναίνεται τὸ σῶμα .
Lemmas: ὁ δέ ἰχνασμός ὁ σῶμα , οὕτως ποιέω ὁποῖος τις δύναμις ἔχω καί ὁ ὀλίσθημα , ὁ μέν γάρ μικρός , ὁ δέ μέγας ὀλισθάνω . πρόδηλος οὖν ὅτι ὁ μέν μικρός ὀλισθάνω μέτριος δέω ὁ ἐπιμέλεια , ὁ δέ ἐπί πολύς ἐξίστημι καί ὁ δίαιτα ἀκριβής καί ὁ ἄλλος ὅς ἰσχναίνω ὁ σῶμα .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.58
Τὸ ἐπίπαν δὲ ἰσχναίνειν μᾶλλον καὶ ἐπὶ πλείω χρόνον χρὴ ἐν τοῖσι κατὰ σκέλεα τρώμασιν ἢ ἐν τοῖσι κατὰ χεῖρας · καὶ γὰρ μείζω καὶ παχύτερα ταῦτα ἐκείνων · καὶ δὴ καὶ ἀναγκαῖον ἐλινύειν τὸ σῶμα καὶ κατακεῖσθαι . μετεπιδῆσαι δὲ τὸ ἄρθρον οὔτε τὶ κωλύει τριταῖον , οὔτε κατεπείγει . καὶ τὰ ἄλλα πάντα παραπλησίως χρὴ ἰητρεύειν , ὥσπερ καὶ τὰ παροιχόμενα · καὶ ἢν μὲν ἀτρέμα κατακεῖσθαι , ἱκαναὶ τεσσαράκοντα ἡμέραι , ἢν μοῦνον ἐς τὴν ἑωυτῶν χώρην τὰ ὀστέα αὖθις καθίζηται , ἢν δὲ μὴ θέλῃ ἀτρεμέειν , χρῷτο μὲν ἂν οὐ ῥᾳδίως τῷ σκέλει , ἐπιδεῖσθαι δὲ ἀναγκάζοιτ’ ἂν πολὺν χρόνον . Αὐτὸς εἶπε τὴν αἰτίαν οὗ κελεύει · καὶ γὰρ μείζω φησὶ καὶ παχύτερα ταῦτα ἐκείνων καὶ τρίτον ἐπὶ τούτοις ἐστὶ τὸ κατακείμενον ὑγιάζεσθαι τὸν ἄνθρωπον , οὐχ ὥσπερ ἐπὶ τῶν κατὰ χεῖρα περιερχόμενον . ταῦτ’ οὖν ἐν τῷ καθόλου περὶ πάντων ἡμῖν τῶν ἄρθρων εἰρῆσθαι νομίζομεν .
Lemmas: ὁ ἐπίπαν δέ ἰσχναίνω μάλα καί ἐπί πολύς χρόνος χρή ἐν ὁ κατά σκέλος τραῦμα ἤ ἐν ὁ κατά χείρ · καί γάρ μέγας καί παχύς οὗτος ἐκεῖνος · καί δή καί ἀναγκαῖος ἐλινύω ὁ σῶμα καί κατάκειμαι . μετεπιδέω δέ ὁ ἄρθρον οὔτε τίς κωλύω τριταῖος , οὔτε κατεπείγω . καί ὁ ἄλλος πᾶς παραπλήσιος χρή ἰατρεύω , ὥσπερ καί ὁ παροίχομαι · καί ἐάν μέν ἀτρέμας κατάκειμαι , ἱκανός τεσσαράκοντα ἡμέρα , ἐάν μόνος εἰς ὁ ἑαυτοῦ χώρα ὁ ὀστέον αὖθις καθίζω , ἐάν δέ μή ἐθέλω ἀτρεμέω , χράω μέν ἄν οὐ ῥᾴδιος ὁ σκέλος , ἐπιδέω δέ ἀναγκάζω ἄν πολύς χρόνος . αὐτός λέγω ὁ αἰτία ὅς κελεύω · καί γάρ μέγας φημί καί παχύς οὗτος ἐκεῖνος καί τρίτος ἐπί οὗτος εἰμί ὁ κατάκειμαι ὑγιάζω ὁ ἄνθρωπος , οὐ ὥσπερ ἐπί ὁ κατά χείρ περιέρχομαι . οὗτος οὖν ἐν ὁ καθόλου περί πᾶς ἐγώ ὁ ἄρθρον λέγω νομίζω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.59
Ὁκόσα μέντοι τῶν ὀστέων μὴ τελέως ἵζει ἐς τὴν ἑωυτῶν χώρην , ἀλλά τι ἐπιλείπει , τῷ χρόνῳ λεπτύνεται ἰσχίον καὶ μηρὸς καὶ κνήμη · καὶ ἢν μὲν εἴσω ὀλισθῇ , τὸ ἔξω μέρος λεπτύνεται , ἢν δὲ ἔξω , τὸ εἴσω . Εἰ καὶ τῶν ὑγιῶν τι μορίων ἐν ἡσυχίᾳ πολυχρονίῳ φυλάττοις ἢ βραχείαις κινήσεσι , λεπτότερον ἑαυτοῦ γίγνεται . θερμαίνει τε γὰρ ἡ κίνησις τὰ σώματα καὶ ῥώννυσι τὴν ἐν αὐτοῖς δύναμιν , ὑφ’ ἧς εἰς εὐτροφίαν ἐπιδίδωσι τὰ μέρη . ὁπόταν δὲ μὴ καλῶς ἐμβληθῇ τῶν ὀλισθησάντων τι , χείρους αἱ κινήσεις ἐπιτελοῦνται , καὶ μᾶλλον δὲ κατὰ τὰ ἀντικείμενα μέρη τῶν ὀλισθημάτων . ἐπειδὴ κενὸς ὁ τόπος καταλείπεται τοῦ μέρους κινηθέντος ὀστοῦ πρὸς τἀναντία . ῥᾷον οὖν ἐπ’ ἐκείνου στηρίζεται τοῦ μέρους εἰς ὃ μετέστη τὸ ἄρθρον . ἕδρας μὲν γὰρ δεῖται τὰ ὑπερκείμενα μόρια . ταῦτα δὲ αὐτοῖς οὐ κεναὶ χῶραι παρέχουσιν , ἀλλ’ αἱ πεπληρωμέναι · κατὰ γὰρ τοι τῆς κενῆς χώρας οὐδὲν στηρίζεσθαι δύναται . διὰ τοῦτ’ οὖν καὶ τὸ σκέλος εἴωθε προφέρειν , ἔνθα τὴν ἔκπτωσιν ἔχει καὶ τοῖς κατ’ ἐκεῖνο τὸ μέρος ἐνεργεῖν μόνον · αὐτοὶ γὰρ οὖν καὶ τρέφονται καλῶς , οἱ δ’ ἄρχοντες ἐνδεῶς , οἵπερ εἰσὶν ἐκ τῶν ἀντικειμένων μερῶν .
Lemmas: ὁπόσος μέντοι ὁ ὀστέον μή τέλειος ἵζω εἰς ὁ ἑαυτοῦ χώρα , ἀλλά τις ἐπιλείπω , ὁ χρόνος λεπτύνω ἰσχίον καί μηρός καί κνήμη · καί ἐάν μέν εἴσω ὀλιστίθημι , ὁ ἔξω μέρος λεπτύνω , ἐάν δέ ἔξω , ὁ εἴσω . εἰ καί ὁ ὑγιής τις μόριον ἐν ἡσυχία πολυχρόνιος φυλάσσω ἤ βραχύς κίνησις , λεπτός ἑαυτοῦ γίγνομαι . θερμαίνω τε γάρ ὁ κίνησις ὁ σῶμα καί ῥώννυμι ὁ ἐν αὐτός δύναμις , ὑπό ὅς εἰς εὐτροφία ἐπιδίδωμι ὁ μέρος . ὁπόταν δέ μή καλός ἐμβάλλω ὁ ὀλισθάνω τις , κακός ὁ κίνησις ἐπιτελέω , καί μάλα δέ κατά ὁ ἀντίκειμαι μέρος ὁ ὀλίσθημα . ἐπειδή κενός ὁ τόπος καταλείπω ὁ μέρος κινέω ὀστέον πρός ἐναντίος . ῥᾴδιος οὖν ἐπί ἐκεῖνος στηρίζω ὁ μέρος εἰς ὅς μεθίστημι ὁ ἄρθρον . ἕδρα μέν γάρ δέω ὁ ὑπέρκειμαι μόριον . οὗτος δέ αὐτός οὐ κενός χώρα παρέχω , ἀλλά ὁ πληρόω · κατά γάρ τοι ὁ κενός χώρα οὐδείς στηρίζω δύναμαι . διά οὗτος οὖν καί ὁ σκέλος εἴωθα προφέρω , ἔνθα ὁ ἔκπτωσις ἔχω καί ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ μέρος ἐνεργέω μόνος · αὐτός γάρ οὖν καί τρέφω καλός , ὁ δέ ἄρχω ἐνδεής , ὅς εἰμί ἐκ ὁ ἀντίκειμαι μέρος .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.60
Τὰ πλεῖστα δὲ ἐς τὸ εἴσω ὀλισθάνει · ἐπὴν δὲ κνήμης ὀστέα ἀμφότερα καταγῇ ἄνευ ἑλκώσιος , κατατάσιος ἰσχυροτέρης δεῖται . τείνειν δὲ τουτέων τῶν τρόπων ἐνίοισι τῶν προειρημένων τισὶ , ἢν μεγάλαι αἱ παραλλάξιες ἔωσιν . ἱκαναὶ δὲ καὶ ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν κατατάσιες · τὰ πλεῖστα γὰρ ἀρκέοιεν ἂν δύο ἄνδρες ἐῤῥωμένοι , ὁ μὲν ἔνθεν , ὁ δ’ ἔνθεν ἀντιτείνοντες . τείνειν δὲ ἐς τὸ ἰθὺ χρὴ κατὰ φύσιν καὶ κατὰ τὴν ἰθυωρίην τῆς κνήμης καὶ τοῦ μηροῦ , καὶ ἢν κνήμης ὀστέα κατεηγυίης κατατείνῃς καὶ ἢν μηροῦ . Τὰ κάτω πρὸς τὴν τοῖς σφυροῖς διάθεσιν ἐξαρθρήματα μᾶλλον ἔσω ὀλισθάνει . αἰτία δὲ ἡ τῆς περόνης ἀπόφυσις ἔξωθεν ἀκριβέστερον περιλαμβάνουσα τὸν ἀστράγαλον ἢ περὶ τῆς κνήμης ἔσωθεν .
Lemmas: ὁ πολύς δέ εἰς ὁ εἴσω ὀλισθάνω · ἐπήν δέ κνήμη ὀστέον ἀμφότερος κατάγνυμι ἄνευ ἕλκωσις , κατάτασις ἰσχυρός δέω . τείνω δέ οὗτος ὁ τρόπος ἔνιοι ὁ προλέγω τις , ἐάν μέγας ὁ παράλλαξις εἰμί . ἱκανός δέ καί ἀπό ὁ ἀνήρ κατάτασις · ὁ πολύς γάρ ἀρκέω ἄν δύο ἀνήρ ῥώννυμι , ὁ μέν ἔνθεν , ὁ δέ ἔνθεν ἀντιτείνω . τείνω δέ εἰς ὁ ἰθύς χρή κατά φύσις καί κατά ὁ ἰθυωρίη ὁ κνήμη καί ὁ μηρός , καί ἐάν κνήμη ὀστέον κατάγνυμι κατατείνω καί ἐάν μηρός . ὁ κάτω πρός ὁ ὁ σφυρόν διάθεσις ἐξάρθρημα μάλα ἔσω ὀλισθάνω . αἰτία δέ ὁ ὁ περόνη ἀπόφυσις ἔξωθεν ἀκριβής περιλαμβάνω ὁ ἀστράγαλος ἤ περί ὁ κνήμη ἔσωθεν .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.62
Διὰ οὖν ταύτας τὰς προφάσιας χειρὸς καὶ σκέλεος οὔτε ἡ κατάτασις οὔτε ἡ ἐπίδεσις τοῦ σχήματος ξυμφέρει αὐτῇ . ἢν μὲν οὖν ἱκανὴ ἡ κατάτασις ἡ ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν ᾖ , οὐθὲν δεῖ μάτην πονέεσθαι · καὶ γὰρ σολοικότερον μηχανοποιέειν μηθὲν δέον . ἢν δὲ μὴ ἱκανὴ ἡ κατάτασις ἡ ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν ἄλλων τινὰ τῶν ἀναγκαίων προσφέρειν , ἤν τινά γε προχωρέῃ , ὅταν δὲ δὴ ἱκανῶς καταταθῇ , ῥηΐδιον ἤδη κατορθῶσθαι τὰ ὀστέα καὶ ἐς τὴν φύσιν ἀγαγεῖν , τοῖσι θέναρσι τῶν χειρέων ἀπευθύνοντα καὶ ἐξευκρινέοντα . ἐπὴν δὲ κατορθώσῃ , ἐπιδεῖν τοῖσιν ὀθονίοισιν κατατεταμένα , ἤν τ’ ἐπὶ δεξιὰ ἤν τ’ ἐπ’ ἀριστερὰ περιφέρειν ξυμφέρῃ αὐτέοισιν τὰ πρῶτα ὀθόνια . βαλλέσθω δὲ τὴν ἀρχὴν κατὰ τὸ κάτηγμα καὶ περιβαλλέσθω κατὰ τοῦτο τὰς πρώτας περιβολὰς , κἄπειτα νεμέσθω ἐπὶ τὴν ἄνω κνήμην ἐπιδέων , ὥσπερ ἐπὶ τοῖσιν ἄλλοισι κατήγμασι εἴρηται . τὰ δὲ ὀθόνια πλατύτερα χρὴ εἶναι καὶ μακρότερα καὶ πλέω πολὺ αὐτὰ κατὰ τὸ σκέλος τῶν ἐν τῇ χειρί . ἐπὴν δὲ ἐπιδέῃς , καταθεῖναι ἐφ’ ὁμαλοῦ τινὸς καὶ μαλθακοῦ , ὥστε μὴ διαστρέφεσθαι ἢ τῇ ἢ τῇ μήτε λορδὸν μήτε κυφὸν εἶναι . Φανερωτάτας μὲν εἴρηκε τὰς αἰτίας προφάσεις , καίτοι γε ἀληθῶς ἃς προείρηκεν οὐχ ὡς ἐν τῇ συνηθείᾳ προφάσεις εἴωθε λέγειν τὰς ψευδεῖς αἰτίας καὶ μικρὸν δὲ κατωτέρω πάλιν , οὕτω κέχρηται τῷ ὀνόματι κατὰ τήνδε τὴν ῥῆσιν . δι’ οὖν ταύτας τὰς προφάσιας τοῦ μὲν ἔξωθεν τοῦ ὀστέου καταγέντος ταχεῖαι αἱ ἐπιβάσεις . εἴρηκε δὲ τοῦτο περὶ περόνης ἀληθὲς ἐπιδοὺς ταχεῖαν μὲν ἐπ’ ἐκείνῃ καταγείσῃ τὴν τοῦ σκέλους γίνεσθαι κίνησιν , εἰ δὲ κνήμη συντριβῇ μετὰ πλείονα χρόνον δύνασθαι χρῆσθαι τοὺς οὕτως παθόντας .
Lemmas: διά οὖν οὗτος ὁ πρόφασις χείρ καί σκέλος οὔτε ὁ κατάτασις οὔτε ὁ ἐπίδεσις ὁ σχῆμα συμφέρω αὐτός . ἐάν μέν οὖν ἱκανός ὁ κατάτασις ὁ ἀπό ὁ ἀνήρ εἰμί , οὐδείς δέω μάτην πονέω · καί γάρ σόλοικος μηχανοποιέω μηδείς δέω . ἐάν δέ μή ἱκανός ὁ κατάτασις ὁ ἀπό ὁ ἀνήρ καί ὁ ἄλλος τις ὁ ἀναγκαῖος προσφέρω , ἐάν τις γε προχωρέω , ὅταν δέ δή ἱκανός κατατείνω , ῥᾴδιος ἤδη κατορθόω ὁ ὀστέον καί εἰς ὁ φύσις ἄγω , ὁ θέναρ ὁ χείρ ἀπευθύνω καί ἐξευκρινέω . ἐπήν δέ κατορθόω , ἐφοράω ὁ ὀθόνιον κατατείνω , ἐάν τε ἐπί δεξιός ἐάν τε ἐπί ἀριστερός περιφέρω συμφέρω αύ̓τεος ὁ πρῶτος ὀθόνιον . βάλλω δέ ὁ ἀρχή κατά ὁ κάταγμα καί περιβάλλω κατά οὗτος ὁ πρῶτος περιβολή , ἔπειτα νέμω ἐπί ὁ ἄνω κνήμη ἐπιδέω , ὥσπερ ἐπί ὁ ἄλλος κατῆγμα λέγω . ὁ δέ ὀθόνιον πλατύς χρή εἰμί καί μακρός καί πολύς πολύς αὐτός κατά ὁ σκέλος ὁ ἐν ὁ χείρ . ἐπήν δέ ἐπιδέω , κατατίθημι ἐπί ὁμαλός τις καί μαλθακός , ὥστε μή διαστρέφω ἤ ὁ ἤ ὁ μήτε λορδός μήτε κυφός εἰμί . φανερός μέν λέγω ὁ αἰτία πρόφασις , καίτοι γε ἀληθής ὅς προλέγω οὐ ὡς ἐν ὁ συνήθεια πρόφασις εἴωθα λέγω ὁ ψευδής αἰτία καί μικρός δέ κάτω πάλιν , οὕτως χράω ὁ ὄνομα κατά ὅδε ὁ ῥῆσις . διά οὖν οὗτος ὁ πρόφασις ὁ μέν ἔξωθεν ὁ ὀστέον κατάγνυμι ταχύς ὁ ἐπίβασις . λέγω δέ οὗτος περί περόνη ἀληθής ἐπιδίδωμι ταχύς μέν ἐπί ἐκεῖνος κατάγνυμι ὁ ὁ σκέλος γίγνομαι κίνησις , εἰ δέ κνήμη συντρίβω μετά πολύς χρόνος δύναμαι χράω ὁ οὕτως πάσχω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.63
Μάλιστα δὲ ξυμφέρει προσκεφάλαιον ἢ κλίνον ἢ ἐρινέον , μὴ σκληρὸν , λαπαρὸν , μέσον κατὰ μῆκος ποιήσαντα ὑποθεῖναι ἢ ἄλλο τι ὃ τούτῳ ἔοικεν . Τὴν κνήμην ἀξιοῖ στηρίζειν ὅν εἶπε τρόπον προσκεφαλαίων μᾶλλον ἢ σωλῆνος , ἐφεξῆς γράφων ἃ μέμφεται τοὺς χρωμένους αὐτῷ πρὸς τὰ τοιαῦτα .
Lemmas: μάλα δέ συμφέρω προσκεφάλαιον ἤ κλίνω ἤ ἐρινέον , μή σκληρός , λαπαρός , μέσος κατά μῆκος ποιέω ὑποτίθημι ἤ ἄλλος τις ὅς οὗτος ἔοικα . ὁ κνήμη ἀξιόω στηρίζω ὅς λέγω τρόπος προσκεφάλαιον μάλα ἤ σωλήν , ἐφεξῆς γράφω ὅς μέμφομαι ὁ χράω αὐτός πρός ὁ τοιοῦτος .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.68
Παχεῖαι γὰρ καὶ ἰσχυραὶ αἱ σάρκες ἐοῦσαι κρατήσουσι τῆς ἐπιδέσιος , ἀλλ’ οὐ κρατηθήσονται . περὶ οὗ οὖν ὁ λόγος , διατείνειν εὖ καὶ ἀδιαστρέπτως χρὴ , μηδὲν ἐπιλείποντα · μεγάλη γὰρ ἡ αἰσχύνη καὶ βλάβη βραχύτερον τὸν μηρὸν ἀποδεῖξαι . χεὶρ μὲν γὰρ βραχυτέρη γινομένη καὶ ξυγκρυφθείη ἂν καὶ οὐ μέγα τὸ σφάλμα , σκέλος δὲ βραχύτερον γενόμενον χωλὸν ἀποδείξει τὸν ἄνθρωπον . τὸ γὰρ ὑγιὲς ἐλέγχει μακρότερον ἐὸν ὥστε λυσιτελέει τὸν μέλλοντα κακῶς ἰητρεύεσθαι ἀμφότερα καταγῆναι τὰ σκέλεα μᾶλλον ἢ τὸ ἕτερον . ἰσόῤῥοπος γοῦν ἂν εἴη αὐτὸς ἑωυτῷ · ἐπὴν μέντοι ἱκανῶς κατατανύσῃς , κατορθωσάμενον χρὴ τοῖσι θέναρσι τῶν χειρῶν ἐπιδεῖν τὸν αὐτὸν τρόπον , ὥσπερ καὶ πρόσθεν γέγραπται καὶ τὰς ἀρχὰς βαλλόμενον , ὥσπερ εἴρηται καὶ νεμόμενον ἐς τὸ ἄνω τῇ ἐπιδέσει καὶ ὑποκρινέσθω ταῦτα ὥσπερ καὶ πρόσθεν καὶ πονεέτω κατ’ αὐτὰ καὶ ῥηϊζέτω καὶ μετεπιδείσθω ὡσαύτως καὶ ναρθήκων πρόσθεσις ἡ αὐτή . κρατύνεται δὲ ὁ μηρὸς ἐν πεντήκοντα ἡμέρῃσιν . Οὓς ἡμεῖς μῦς εἴπομεν ἐν τῷ προγεγραμμένῳ λόγῳ , τούτους ὠνόμασε σάρκας συνήθει χρώμενος τῇ προσηγορίᾳ , διότι πᾶσα σὰρξ αἰσθητὴ μυός ἐστι μέρος ἐν τοῖς μέσοις μάλιστα μέρεσιν αὐτῶν τοιαύτη φαινομένη . κατὰ γὰρ τὰ πέρατα νευρωδέστεροί πως οἱ μύες φαίνονται τὸ σαρκῶδες ἔλαττον ἔχοντες .
Lemmas: παχύς γάρ καί ἰσχυρός ὁ σάρξ εἰμί κρατέω ὁ ἐπίδεσις , ἀλλά οὐ κρατέω . περί ὅς οὖν ὁ λόγος , διατείνω εὖ καί ἀδιαστρέπτως χρή , μηδείς ἐπιλείπω · μέγας γάρ ὁ αἰσχύνη καί βλάβη βραχύς ὁ μηρός ἀποδείκνυμι . χείρ μέν γάρ βραχύς γίγνομαι καί συγκρύπτω ἄν καί οὐ μέγας ὁ σφάλμα , σκέλος δέ βραχύς γίγνομαι χωλός ἀποδείκνυμι ὁ ἄνθρωπος . ὁ γάρ ὑγιής ἐλέγχω μακρός εἰμί ὥστε λυσιτελέω ὁ μέλλω κακός ἰατρεύω ἀμφότερος κατάσσω ὁ σκέλος μάλα ἤ ὁ ἕτερος . ἰσόρροπος γοῦν ἄν εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ · ἐπήν μέντοι ἱκανός καττάνυσαν , κατορθόω χρή ὁ θέναρ ὁ χείρ ἐφοράω ὁ αὐτός τρόπος , ὥσπερ καί πρόσθεν γράφω καί ὁ ἀρχή βάλλω , ὥσπερ λέγω καί νέμω εἰς ὁ ἄνω ὁ ἐπίδεσις καί ὑποκρίνομαι οὗτος ὥσπερ καί πρόσθεν καί πονέω κατά αὐτός καί ῥαίζω καί μετεπιδέω ὡσαύτως καί νάρθηξ πρόσθεσις ὁ αὐτός . κρατύνω δέ ὁ μηρός ἐν πεντήκοντα ἡμέρα . ὅς ἐγώ μῦς λέγω ἐν ὁ προγράφω λόγος , οὗτος ὀνομάζω σάρξ συνήθης χράω ὁ προσηγορία , διότι πᾶς σάρξ αἰσθητός μῦς εἰμί μέρος ἐν ὁ μέσος μάλα μέρος αὐτός τοιοῦτος φαίνω . κατά γάρ ὁ πέρας νευρώδης πως ὁ μῦς φαίνω ὁ σαρκώδης ἐλαχύς ἔχω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.71
Ἀπολείπειν δὲ χρὴ ἀπὸ τοῦ γυμνοῦ αἰεὶ τοὺς νάρθηκας καὶ ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἱκανῶς καὶ τὴν θέσιν αἰεὶ τῶν ναρθήκων προμηθέεσθαι χρὴ ὅκως μήτε κατὰ τὸ ὀστέον τῶν ἐξεχόντων παρὰ τὰ ἄρθρα φύσει πεφυκότων μήτε κατὰ τὸ ἄρθρον νεῦρον ἔσται . Πολλὰ τῶν κοινῶν καὶ γενικῶν ἐφ’ ἑνὸς τῶν κατ’ εἶδος ἐσομένων εἴωθε διδάσκειν ὁ Ἱπποκράτης ἐπισημαινόμενος , ὅτι μὴ μόνου τοῦ εἴδους ἐστὶν , ἀλλὰ καὶ πάντων ἢ πλειόνων ἤ τινων . προστίθησι δὲ τῷ λόγῳ ποτέ μὲν τὸ ἀεὶ , καθάπερ καὶ νῦν , ἐνίοτε δὲ εἰς τὰ πολλὰ χρηστὸν τοῦτο συνιέναι , ἐνίοτε δὲ ὅτι πρὸς πάντα τοῦτο χρήσιμον . ἔσται γὰρ ὄντως ἀεὶ καὶ τὸ νῦν εἰρημένον ὑπ’ αὐτοῦ χρήσιμον οὐκ ἐπὶ μηροῦ μόνον , ἀλλ’ ἐπὶ πάντων ἁπλῶς τῶν λαμβανόντων καταγμάτων τοὺς νάρθηκας . οὕτως γὰρ αὐτὸς ἔχειν μήκους προσῆκεν , ὡς μὴ ψαύειν τοῦ γυμνοῦ , καὶ μάλιστα δὲ αὐτὸ φυλάττεσθαί φησι δεῖν , ὅταν ἐξοχαῖς ὀστῶν πλησιάζῃ τὰ τῶν ναρθήκων πέρατα .
Lemmas: ἀπολείπω δέ χρή ἀπό ὁ γυμνός ἀεί ὁ νάρθηξ καί ἔνθεν καί ἔνθεν ἱκανός καί ὁ θέσις ἀεί ὁ νάρθηξ προμηθέομαι χρή ὅπως μήτε κατά ὁ ὀστέον ὁ ἐξέχω παρά ὁ ἄρθρον φύσις φύζω μήτε κατά ὁ ἄρθρον νεῦρον εἰμί . πολύς ὁ κοινός καί γενικός ἐπί εἷς ὁ κατά εἶδος εἰμί εἴωθα διδάσκω ὁ Ἱπποκράτης ἐπισημαίνω , ὅτι μή μόνος ὁ εἶδος εἰμί , ἀλλά καί πᾶς ἤ πολύς ἤ τις . προστίθημι δέ ὁ λόγος ποτέ μέν ὁ ἀεί , καθά καί νῦν , ἐνίοτε δέ εἰς ὁ πολύς χρηστός οὗτος συνίημι , ἐνίοτε δέ ὅτι πρός πᾶς οὗτος χρήσιμος . εἰμί γάρ ὄντως ἀεί καί ὁ νῦν λέγω ὑπό αὐτός χρήσιμος οὐ ἐπί μηρός μόνος , ἀλλά ἐπί πᾶς ἁπλῶς ὁ λαμβάνω κάταγμα ὁ νάρθηξ . οὕτως γάρ αὐτός ἔχω μῆκος προσήκω , ὡς μή ψαύω ὁ γυμνός , καί μάλα δέ αὐτός φυλάσσω φημί δέω , ὅταν ἐξοχή ὀστέον πλησιάζω ὁ ὁ νάρθηξ πέρας .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.73
Οὕτω γὰρ ἂν τάχιστα ἰσχνὸν τὸ οἴημα γένοιτο . Κυρίως μὲν ἑρμηνευόντων τὸ οἰδηκὸς μόριον ἰσχνὸν ἂν γενέσθαι λέγοιτο καὶ οὐ τὸ οἴδημα . ταῦτα γὰρ ἀφανίσαι παντάπασιν ἡμῖν πρόκειται , πολλὰ δὲ οὕτω λέγουσιν οἱ παλαιοὶ καὶ μάλιστα οἱ λέγειν δεινότατοι , καταφρονοῦντες τῆς ὕστερον ἀσκηθείσης μακρολογίας ἐν τοῖς ὀνόμασιν , οὐχ ὡς οἱ μεταχειριζόμενοι προσαγορεύουσιν αὐτὴν ἀκριβολογίαν , οὓς εἰ μὲν σαφέστερον ἑρμηνεύοιεν τὰ τοῦ παλαιοῦ ἐκ τῆς τοιαύτης ἀκριβολογίας , εἴτε κυριολογίας ἐθέλοιεν ὀνομάζειν , ἐπαινεῖν προσῆκον . εἰ δ’ ἀσαφῶς καὶ ταπεινῶς , ἄμεινόν ἐστι τὴν τῶν παλαιῶν ἀμέλειαν αἱρεῖσθαι .
Lemmas: οὕτως γάρ ἄν ταχύς ἰσχνός ὁ οἴημα γίγνομαι . κύριος μέν ἑρμηνεύω ὁ ὄοιδηκα μόριον ἰσχνός ἄν γίγνομαι λέγω καί οὐ ὁ οἴδημα . οὗτος γάρ ἀφανίζω παντάπασι ἐγώ πρόκειμαι , πολύς δέ οὕτως λέγω ὁ παλαιός καί μάλα ὁ λέγω δεινός , καταφρονέω ὁ ὕστερον ἀσκέω μακρολογία ἐν ὁ ὄνομα , οὐ ὡς ὁ μεταχειρίζομαι προσαγορεύω αὐτός ἀκριβολογία , ὅς εἰ μέν σαφής ἑρμηνεύω ὁ ὁ παλαιός ἐκ ὁ τοιοῦτος ἀκριβολογία , εἴτε κυριολογία ἐθέλω ὀνομάζω , ἐπαινέω προσήκω . εἰ δέ ἀσαφής καί ταπεινός , ἀγαθός εἰμί ὁ ὁ παλαιός ἀμέλεια αἱρέω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.74
Καὶ ὑπερθείη ὑπὲρ τὰ ἀρχαῖα ἐπιδέσματα , ἀλλ’ οὐ χρὴ τούτῳ τῷ τρόπῳ χρῆσθαι τῆς ἐπιδέσιος , ἢν μὴ κίνδυνος ᾖ ἐν τῷ οἰδήματι φλυκταινώσιος ἢ μελασμοῦ . γίνεται δὲ οὐδὲν τοιοῦτο , ἢν μὴ ἄγαν τις πιέζῃ τὸ κάτηγμα ἢ κατακεκραμένον ἔχῃ ἢ κνῆται τῇ χειρὶ ἢ ἄλλο τι προσπίπτῃ ἐρεθιστικὸν πρὸς τὸν χρῶτα . Μία μὲν αὕτη γραφὴ , τινῶν μὲν οἰδημάτων βουλομένων ἐπὶ τὴν ἐπίδεσιν ἀνιέναι τῶν ἐκθλιβομένων τῶν οἰδημάτων χυμῶν , ἐνίων δὲ εἰς τὰ κατὰ τὴν ἐπίδεσιν χωρία παραγίνεσθαι . κρῖναι δὲ οὐ χαλεπόν ἐστι τὴν διαφωνίαν αὐτῶν , ὁρισθείσης τῆς ἐπιδέσεως · εἰ μὲν γὰρ ἐπανέντες τοὺς νάρθηκας ἐπιδήσαιμεν ὡς εἴρηται τὸ οἰδηκὸς , ἀφίκοιτ’ ἄν τι τοῦ αἵματος εἰς τὰ κατὰ τὴν ἐπίδεσιν χωρία . εἰ δὲ ἀφελόντες τοὺς νάρθηκας καὶ λύσαντες ὅλην τὴν ἐπίδεσιν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐπιδήσαιμεν , ἅμα μὲν τῷ καταγματικῷ τρόπῳ χρώμενοι τῆς ἐπιδέσεως , ἅμα δὲ καὶ μὴ μιγνύντες αὐτῶν τῶν ἀπὸ τῶν οἰδημάτων ἀρχομένων ὑπερεῖκαν οὕτως τὴν ἀρχαίαν ἐπίδεσιν , ὁ ἐκθλιβόμενος χυμὸς ἐπὶ τὰ τῆς ἐπιδέσεως ὑψηλὰ χωρία .
Lemmas: καί ὑπερτίθημι ὑπέρ ὁ ἀρχαῖος ἐπίδεσμα , ἀλλά οὐ χρή οὗτος ὁ τρόπος χράω ὁ ἐπίδεσις , ἐάν μή κίνδυνος εἰμί ἐν ὁ οἴδημα φλυκταίνωσις ἤ μελασμός . γίγνομαι δέ οὐδείς τοιοῦτος , ἐάν μή ἄγαν τις πιέζω ὁ κάταγμα ἤ κατακεράννυμι ἔχω ἤ κνάω ὁ χείρ ἤ ἄλλος τις προσπίπτω ἐρεθιστικός πρός ὁ χρώς . εἷς μέν οὗτος γραφή , τις μέν οἴδημα βούλομαι ἐπί ὁ ἐπίδεσις ἀνίημι ὁ ἐκθλίβω ὁ οἴδημα χυμός , ἔνιοι δέ εἰς ὁ κατά ὁ ἐπίδεσις χωρίον παραγίγνομαι . κρίνω δέ οὐ χαλεπός εἰμί ὁ διαφωνία αὐτός , ὁρίζω ὁ ἐπίδεσις · εἰ μέν γάρ ἐπανίημι ὁ νάρθηξ ἐπιδέω ὡς λέγω ὁ ὄοιδηκα , ἀφικνέομαι ἄν τις ὁ αἷμα εἰς ὁ κατά ὁ ἐπίδεσις χωρίον . εἰ δέ ἀφαιρέω ὁ νάρθηξ καί λύω ὅλος ὁ ἐπίδεσις εὐθύς ἐκ ἀρχή ἐπιδέω , ἅμα μέν ὁ καταγματικός τρόπος χράω ὁ ἐπίδεσις , ἅμα δέ καί μή μείγνυμι αὐτός ὁ ἀπό ὁ οἴδημα ἄρχω ὑπερείκω οὕτως ὁ ἀρχαῖος ἐπίδεσις , ὁ ἐκθλίβω χυμός ἐπί ὁ ὁ ἐπίδεσις ὑψηλός χωρίον .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.75
Σωλῆνα δ’ ἢν μέν τις ὑπ’ αὐτὸν τὸν μηρὸν ὑποθείη μὴ ὑπερβάλλοντα τὴν ἰγνύην , βλάπτοι ἂν μᾶλλον ἢ ὠφελέοι . οὔτε γὰρ ἂν τὸ σῶμα κωλύοι οὔτε τὴν κνήμην ἄνευ τοῦ μηροῦ κινεῖσθαι . ἀσηρὸν γὰρ εἴη πρὸς τὴν ἰγνύην προσβαλλόμενον , καὶ ὃ ἥκιστα δεῖ , τοῦτ’ ἂν ἐποτρύνοι ποιέειν . ἥκιστα γὰρ δεῖ κατὰ τὸ γόνυ κάμπτειν . πᾶσαν γὰρ ἂν τυρβὴν παρέχοι τῇσιν ἐπιδέσεσιν καὶ μηροῦ ἐπιδεδεμένου καὶ κνήμης , ὅστις κατὰ τὸ γόνυ κάμπτοι , ἀνάγκη ἂν εἴη τούτῳ τοὺς μύας ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε ἄλλο σχῆμα ἴσχειν . ἀνάγκη δ’ ἂν εἴη καὶ τὰ ὀστέα τὰ κατεηγότα κίνησιν ἔχειν · περὶ παντὸς οὖν ποιητέον τὴν ἰγνύην ἐντετάσθαι . δοκεῖ ἂν οὖν ὁμοίως ὁ σωλὴν ὁ περιέχων πρὸς τὸν πόδα ἀπὸ τοῦ ἰσχίου ὠφελέειν ὑποτιθέμενος . Ἐφεξῆς τῷ τῶν οἰδημάτων λόγῳ ἔγραψε περὶ τοῦ σωλῆνος σαφῶς . εἴρηται δ’ ἂν ἡμῖν ἔμπροσθεν ὡς ἤτοι διαμπερῆ , τουτέστι δι’ ὄλου τοῦ σκέλους ὑποτίθεσθαι τὸν σωλῆνα προσήκει ἢ μηδ’ ὅλως ὑποτίθεσθαι . λέλεκται δὲ καὶ περὶ τοῦ μηχανικοῦ γλωττοκόμου τοῖς νεωτέροις ἰατροῖς ἐπινοηθέντος ὀρθῶς .
Lemmas: σωλήν δέ ἐάν μέν τις ὑπό αὐτός ὁ μηρός ὑποτίθημι μή ὑπερβάλλω ὁ ἰγνύα , βλάπτω ἄν μάλα ἤ ὠφελέω . οὔτε γάρ ἄν ὁ σῶμα κωλύω οὔτε ὁ κνήμη ἄνευ ὁ μηρός κινέω . ἀσηρός γάρ εἰμί πρός ὁ ἰγνύα προσβάλλω , καί ὅς ἦκα δέω , οὗτος ἄν ἐποτρύνω ποιέω . ἦκα γάρ δέω κατά ὁ γόνυ κάμπτω . πᾶς γάρ ἄν τυρβή παρέχω ὁ ἐπίδεσις καί μηρός ἐπιδέω καί κνήμη , ὅστις κατά ὁ γόνυ κάμπτω , ἀνάγκη ἄν εἰμί οὗτος ὁ μῦς ἄλλοτε καί ἄλλοτε ἄλλος σχῆμα ἴσχω . ἀνάγκη δέ ἄν εἰμί καί ὁ ὀστέον ὁ κατάγνυμι κίνησις ἔχω · περί πᾶς οὖν ποιέω ὁ ἰγνύα ἐντείνω . δοκέω ἄν οὖν ὅμοιος ὁ σωλήν ὁ περιέχω πρός ὁ πούς ἀπό ὁ ἴσχιον ὠφελέω ὑποτίθημι . ἐφεξῆς ὁ ὁ οἴδημα λόγος γράφω περί ὁ σωλήν σαφής . λέγω δέ ἄν ἐγώ ἔμπροσθεν ὡς ἤτοι διαμπερής , τουτέστι διά ὄλλυμι ὁ σκέλος ὑποτίθημι ὁ σωλήν προσήκω ἤ μηδέ ὅλος ὑποτίθημι . λέγω δέ καί περί ὁ μηχανικός γλωσσόκομον ὁ νεώτερος ἰατρός ἐπινοέω ὀρθός .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.76
Καὶ ἄλλως κατ’ ἰγνύην ταινίην χαλαρῶς περιβάλλειν ξὺν τῷ σωλῆνι , ὥσπερ τὰ παιδία ἐν τῇσι κοίτῃσι σπαργανοῦνται , εἶτα ἐπὴν ὁ μηρὸς ἐς τὸ ἄνω διαστρέφοιτο ἢ ἐς τὸ πλάγιον , εὐκατασχετώτερον εἴη ἂν ξὺν τῷ σωλῆνι οὕτως . ἢν οὖν διαμπερὲς εἴη , ποιητέος ὁ σωλὴν ἢ οὐ ποιητέος . Τὸ σὺν τῷ σωλῆνι ἤκουσαν ἔνιοι μὲν ἔξω τοῦ σωλῆνος περιβάλλεσθαι τὴν ταινίαν ἀξιοῦντες ὡς εἶναι τὸ λεγόμενον · ταινίαν περιβάλλειν χαλαρῶς προσήκει σὺν ἀμφοτέρῳ , τῇ τε ἰγνύῃ τοῦ κάμνοντος καὶ τῷ ἔξω ἐν αὐτῇ σωλῆνι , τουτέστιν ὥστε μὴ τηνικαῦτα αὐτὴν , ἀλλὰ σὺν τῷ σωλῆνι κατειλῆφθαι . τινὲς δ’ ἔξωθεν ἀξιοῦσι περὶ αὐτὴν τὴν ἰγνύαν περιβεβλῆσθαι τὴν ταινίαν , ὅπως σηρίζῃ καὶ αὐτὴ τὸ σκέλος ἅμα τῷ σωλῆνι , τουτέστι σὺν τῆς τοῦ σωλῆνος κρίσεως , μήτ’ αὐτῆς μόνης ἱκανῆς οὔσης εἰς ἀσφάλειαν μήτε τοῦ σωλῆνος , ἀλλ’ ἀμφοῖν ἅμα συνιόντων .
Lemmas: καί ἄλλος κατά ἰγνύα ταινία χαλαρός περιβάλλω σύν ὁ σωλήν , ὥσπερ ὁ παιδίον ἐν ὁ κοίτη σπαργανόω , εἶτα ἐπήν ὁ μηρός εἰς ὁ ἄνω διαστρέφω ἤ εἰς ὁ πλάγιος , εὐκατάσχετος εἰμί ἄν σύν ὁ σωλήν οὕτως . ἐάν οὖν διαμπερές εἰμί , ποιητέος ὁ σωλήν ἤ οὐ ποιητέος . ὁ σύν ὁ σωλήν ἀκούω ἔνιοι μέν ἔξω ὁ σωλήν περιβάλλω ὁ ταινία ἀξιόω ὡς εἰμί ὁ λέγω · ταινία περιβάλλω χαλαρός προσήκω σύν ἀμφότερος , ὁ τε ἰγνύα ὁ κάμνω καί ὁ ἔξω ἐν αὐτός σωλήν , τουτέστι ὥστε μή τηνικαῦτα αὐτός , ἀλλά σύν ὁ σωλήν καταλαμβάνω . τις δέ ἔξωθεν ἀξιόω περί αὐτός ὁ ἰγνύα περιβάλλω ὁ ταινία , ὅπως σηρίζω καί αὐτός ὁ σκέλος ἅμα ὁ σωλήν , τουτέστι σύν ὁ ὁ σωλήν κρίσις , μήτε αὐτός μόνος ἱκανός εἰμί εἰς ἀσφάλεια μήτε ὁ σωλήν , ἀλλά ἄμφω ἅμα συνέρχομαι .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.77
Πτέρνης δ’ ἄκρης κάρτα χρὴ ἐπιμελέεσθαι , ὡς εὐθέτως ἔχοι καὶ ἐν τοῖσι κατὰ κνήμην καὶ ἐν τοῖσι κατὰ μηρὸν κατήγμασιν · ἢν μὲν γὰρ ἀπαιώρηται ὁ ποὺς τῆς ἄλλης κνήμης ἡρματισμένης , ἀνάγκη κατὰ τὸ ἀντικνήμιον τὰ ὀστέα κυρτὰ φαίνεσθαι , ἢν δὲ ἡ μὲν πτέρνη ὑψηλοτέρη ᾖ τοῦ μετρίου ἠρτισμένη , ἡ δὲ ἄλλη κνήμη ὑπομετέωρος ᾖ , ἀνάγκη τῷ ὀστέῳ τούτῳ κατὰ τὸ ἀντικνήμιον τοῦτο κοιλότερον φανῆναι τοῦ μετρίου , προσέτι καὶ ἢν ἡ πτέρνη τυγχάνῃ ἐοῦσα τοῦ ἀνθρώπου φύσει μεγάλη . ἀτὰρ καὶ κρατύνεται πάντα τὰ ὀστέα βραδύτερον , ἢν μὴ κατὰ φύσιν κείμενα ᾖ καὶ τὰ μὴ ἀτρεμέοντα ἐν τῷ αὐτέῳ σχήματι καὶ αἱ πωρώσιες ἀσθενέστεραι . Οὕτως ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἡνίκα περὶ πήχεως παραλαμβανομένου τῇ ταινίᾳ τὸν λόγον ἐποιεῖτο , ἔφαμεν γεγονέναι γραφήν · ἐνίων μὲν ἄνευ τῆς ἀποφάσεως τῆς μὴ γραψάντων μετέωρος , ἐνίων δὲ σὺν ἐκείνῃ μὴ μετέωρος , οἱ μὲν ἐν ἴσῳ τῷ ἀστηρίκτῳ οὐδενὸς ἐρείσματος ὑποβεβλημένου , οἱ δ’ ἔμπαλιν ἐπὶ τῆς ὀχουμένης ἐπί τινος ἕδρας ἀσφαλῶς , ἡρματισμένης δὲ παρὰ τὰ ἕρματα , τουτέστι τὰ ἐρείσματα πεποίηκε τοὔνομα . γινώσκομεν δή που καὶ τὰ ἕρματα καὶ παρὰ τῷ ποιητῇ γεγραμμένα κατ’ ἐκεῖνο τὸ ἔπος , ἔνθα φησίν · ὑπὸ δ’ ᾔρεον ἕρματα νηῶν . εἴη ἂν οὖν τὸ ἡρματισμένης ἀντὶ τοῦ ἠρτημένης .
Lemmas: πτέρνα δέ ἄκρος κάρτα χρή ἐπιμελέομαι , ὡς εὔθετος ἔχω καί ἐν ὁ κατά κνήμη καί ἐν ὁ κατά μηρός κατῆγμα · ἐάν μέν γάρ ἀπαιωρέομαι ὁ πούς ὁ ἄλλος κνήμη ἁρματίζομαι , ἀνάγκη κατά ὁ ἀντικνήμιον ὁ ὀστέον κυρτός φαίνω , ἐάν δέ ὁ μέν πτέρνη ὑψηλός εἰμί ὁ μέτριος ἀρτίζω , ὁ δέ ἄλλος κνήμη ὑπομετέωρος εἰμί , ἀνάγκη ὁ ὀστέον οὗτος κατά ὁ ἀντικνήμιον οὗτος κοῖλος φαίνω ὁ μέτριος , προσέτι καί ἐάν ὁ πτέρνη τυγχάνω εἰμί ὁ ἄνθρωπος φύσις μέγας . ἀτάρ καί κρατύνω πᾶς ὁ ὀστέον βραδύς , ἐάν μή κατά φύσις κεῖμαι εἰμί καί ὁ μή ἀτρεμέω ἐν ὁ αὐτός σχῆμα καί ὁ πώρωσις ἀσθενής . οὕτως ἐν ὁ ἔμπροσθεν ἡνίκα περί πῆχυς παραλαμβάνω ὁ ταινία ὁ λόγος ποιέω , φημί γίγνομαι γραφή · ἔνιοι μέν ἄνευ ὁ ἀπόφασις ὁ μή γράφω μετέωρος , ἔνιοι δέ σύν ἐκεῖνος μή μετέωρος , ὁ μέν ἐν ἴσος ὁ ἀστήρικτος οὐδείς ἔρεισμα ὑποβάλλω , ὁ δέ ἔμπαλιν ἐπί ὁ ὀχέω ἐπί τις ἕδρα ἀσφαλής , ἁρματίζομαι δέ παρά ὁ ἕρμα , τουτέστι ὁ ἔρεισμα ποιέω ὄνομα . γιγνώσκω δή που καί ὁ ἕρμα καί παρά ὁ ποιητής γράφω κατά ἐκεῖνος ὁ ἔπος , ἔνθα φημί · ὑπό δέ εἰρέω ἕρμα ναῦς . εἰμί ἄν οὖν ὁ ἁρματίζομαι ἀντί ὁ ἀρτάω .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 3.1
Ταῦτα μὲν δὴ ὅσοισι τὰ μὲν ὀστέα κατέηγεν , ἐξέχει δὲ μὴ μηδὲ ἄλλως ἕλκος ἐγένετο . Περὶ τῶν ἁπλῶν καταγμάτων ἄχρι δεῦρο διηγήσατο , καθ’ ἃ μηδὲ ὑπερεῖχεν ὀστοῦν τοῦ δέρματος εἰς τὸ συμφανὲς , ὡς βλέπεσθαι γυμνὸν , ἀλλὰ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἕλκος ἐγένετο . πρόδηλον μὲν γὰρ ὀστᾶ μὲν ἔχοντα καὶ γυμνούμενα τῶν ὀστῶν οὐκ ἄνευ τοῦ διαιρεθῆναι τούς γε περικειμένους μύας καὶ τὸ δέρμα δύναται παθεῖν . χωρὶς μέντοι τοῦ γυμνωθῆναί τι τῶν κατεαγότων ὀστῶν ἕλκος γίνεσθαι δύναται . μεταβαίνει τοιγαροῦν ἤδη καὶ διαλέγεται περὶ τῶν μεθ’ ἑλκώσεως καταγμάτων ἤτοι μόνον γενομένων ἢ καὶ μετὰ τοῦ γυμνωθῆναί τι τῶν ὀστῶν .
Lemmas: οὗτος μέν δή ὅσος ὁ μέν ὀστέον κατάγνυμι , ἐκχέω δέ μή μηδέ ἄλλος ἕλκος γίγνομαι . περί ὁ ἁπλόος κάταγμα ἄχρι δεῦρο διηγέομαι , κατά ὅς μηδέ ὑπερέχω ὀστέον ὁ δέρμα εἰς ὁ συμφανής , ὡς βλέπω γυμνός , ἀλλά μηδέ ὁ ἀρχή ἕλκος γίγνομαι . πρόδηλος μέν γάρ ὀστέον μέν ἔχω καί γυμνόω ὁ ὀστέον οὐ ἄνευ ὁ διαιρέω ὁ γε περίκειμαι μῦς καί ὁ δέρμα δύναμαι πάσχω . χωρίς μέντοι ὁ γυμνόω τις ὁ κατάγνυμι ὀστέον ἕλκος γίγνομαι δύναμαι . μεταβαίνω τοιγαροῦν ἤδη καί διαλέγω περί ὁ μετά ἕλκωσις κάταγμα ἤτοι μόνος γίγνομαι ἤ καί μετά ὁ γυμνόω τις ὁ ὀστέον .
galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 3.2
Οἷσί δὲ τὰ ὀστέα κατέηγεν ἁπλῶς τῷ τρόπῳ καὶ μὴ πουλυσχιδεῖ , αὐθήμερα ἐμβληθέντα ἢ τῇ ὑστεραίῃ κατὰ χώρην ἱζόμενα καὶ μὴ ἐπίδοξος ἡ ἀπόστασις παρασχίδων ὀστέων ἀπιέναι ἢ καὶ οἷσιν ἕλκος μὲν ἐγένετο , τὰ δὲ ὀστέα κατεηγότα οὐκ ἐξίσχει , οὐδ’ ὁ τρόπος τῆς κατήξιος τοιοῦτος , οἷος παρασχίδας ὀστέων ἐούσας ἐπιδόξους εἶναι , ἀναπλῶσαι τοὺς τοιούτους . Τὰ μὲν ἕλκους κατάγματα διττῷ τρόπῳ θεραπείαν ὑπάγει , τῷ μὲν ἑτέρῳ καθ’ ὃν ἤτοι γυμνόν τι μέρος ἐστὶ τοῦ κατεαγότος ἢ πρὸς τοῦ κατεπείγοντος ἀποσχιθὲν τοῦ συντριβέντος ὀστοῦ , τῷ δ’ ἑτέρῳ καθ’ ὃν οὐδέτερον μὲν τούτων ἐστὶν , ἕλκος δὲ μόνον ἅμα κατάγματι διαπεπλασμένῳ προσηκόντως . οὐδὲ γὰρ εἰ κατ’ αὐτὴν τὴν πληγὴν μέρος τι τοῦ κατεαγότος ὀστοῦ γυμνωθὲν ἐξέσχε τοῦ δέρματος , εἴτ’ εὐθέως κατετάθη καὶ διεπλάσθη κατὰ τὸν προσήκοντα τρόπον . ἡγεῖται δ’ ὑπαλλάττεσθαι τὴν θεραπείαν · ἀλλ’ ἔστιν αὐτῷ τὸ μὲν ἕτερον τῆς θεραπείας εἶδος , ὅταν ἕλκος ἅμα κατάγματι θεραπευομένου τοῦ ἐξέχοντός τινος οὕτως ἀποστήσασθαι προσδοκωμένου μορίου τοῦ καταγέντος ὀστοῦ . τὸ δ’ ἕτερον ὅταν καλύπτηται μὲν ὑπὸ τοῦ δέρματος , τὸ κατεαγὸς ἐπίδοξόν τι μέρος αὐτοῦ τῷ χρόνῳ μερισθὲν ἀποκριθήσεσθαι πρὸς τῆς φύσεως διὰ τῆς κατὰ τὸ ἕλκος χώρας . ὅταν μὲν οὖν ἡ προτέρα διαφορὰ γένηται τοῦ παθήματος , ἀξιοῖ χρῆσθαι τῷ τρόπῳ τῆς ἐπιδέσεως ὃν ἐδίδαξεν ἐπὶ τῶν χωρὶς ἕλκους καταγμάτων . ὅταν δὲ ἡ δευτέρα μετατίθησί πως τὸν τρόπον τῆς θεραπείας , ὡς ἐφεξῆς μαθησόμεθα , βέλτιον γὰρ ἀκολουθεῖν αὐτῷ .
Lemmas: ὅς δέ ὁ ὀστέον κατάγνυμι ἁπλῶς ὁ τρόπος καί μή πουλυσχιδής , αὐθήμερος ἐμβάλλω ἤ ὁ ὑστεραῖος κατά χώρα ἵζω καί μή ἐπίδοξος ὁ ἀπόστασις παρασχίδες ὀστέον ἀπέρχομαι ἤ καί ὅς ἕλκος μέν γίγνομαι , ὁ δέ ὀστέον κατάγνυμι οὐ ἐξίσχω , οὐδέ ὁ τρόπος ὁ κάτηξις τοιοῦτος , οἷος παρασχίδες ὀστέον εἰμί ἐπίδοξος εἰμί , ἀναπλέω ὁ τοιοῦτος . ὁ μέν ἕλκος κάταγμα δισσός τρόπος θεραπεία ὑπάγω , ὁ μέν ἕτερος κατά ὅς ἤτοι γυμνός τις μέρος εἰμί ὁ κατάγνυμι ἤ πρός ὁ κατεπείγω ἀποσχίθημι ὁ συντρίβω ὀστέον , ὁ δέ ἕτερος κατά ὅς οὐδέτερος μέν οὗτος εἰμί , ἕλκος δέ μόνος ἅμα κάταγμα διαπλάσσω προσηκόντως . οὐδέ γάρ εἰ κατά αὐτός ὁ πληγή μέρος τις ὁ κατάγνυμι ὀστέον γυμνόω ἐξέχω ὁ δέρμα , εἴτε εὐθύς κατατείνω καί διαπλάσσω κατά ὁ προσήκω τρόπος . ἡγέομαι δέ ὑπαλλάσσω ὁ θεραπεία · ἀλλά εἰμί αὐτός ὁ μέν ἕτερος ὁ θεραπεία εἶδος , ὅταν ἕλκος ἅμα κάταγμα θεραπεύω ὁ ἐξέχω τις οὕτως ἀφίστημι προσδοκάω μόριον ὁ κατάγνυμι ὀστέον . ὁ δέ ἕτερος ὅταν καλύπτω μέν ὑπό ὁ δέρμα , ὁ κατάγνυμι ἐπίδοξος τις μέρος αὐτός ὁ χρόνος μερίζω ἀποκρίνω πρός ὁ φύσις διά ὁ κατά ὁ ἕλκος χώρα . ὅταν μέν οὖν ὁ πρότερος διαφορά γίγνομαι ὁ πάθημα , ἀξιόω χράω ὁ τρόπος ὁ ἐπίδεσις ὅς διδάσκω ἐπί ὁ χωρίς ἕλκος κάταγμα . ὅταν δέ ὁ δεύτερος μετατίθημι πως ὁ τρόπος ὁ θεραπεία , ὡς ἐφεξῆς μανθάνω , ἀγαθός γάρ ἀκολουθέω αὐτός .