galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.67
Ἢν δὲ τὸ τοῦ μηροῦ ὀστέον καταγῇ , τὴν κατάτασιν χρὴ ποιέεσθαι περὶ παντὸς , ὅκως μὴ ἐνδεεστέρως σχήσει . πλεονασθεῖσα μὲν γὰρ οὐδὲν ἂν σίνοιτο , οὐδὲ γὰρ εἰ διεστεῶτα τὰ ὀστέα ὑπὸ τῆς ἰσχύος τῆς κατατάσιος ἐπιδέοι τις , οὐκ ἂν δύναιτο κρατέειν ἡ ἐπίδεσις , ὥστε διεστάναι , ἀλλὰ συνέλθοι ἂν πρὸς ἄλληλα τὰ ὀστέα ὅτι τάχιστα ἂν ἀφῶσιν οἱ τείνοντες . Ἐπειδὴ μέγιστοι μύες εἰσὶν οἱ περὶ τὸν μηρὸν , εἰκότως εὐλαβεῖται μὴ κατατείνοντες τὸ κῶλον ἐλλίπωμέν τι συμμέτρων · καὶ γὰρ γίνεται πολλάκις οὕτως . ὅπως οὖν ἀδεέστερον ἀντιτείνωμεν , οὐδ’ ἂν πληγαίνηται , βλάψειν φησὶ τὴν τάσιν . ὃ γὰρ ὑπ’ ἄλλων μορίων ὑπώπτευσεν ἄν τις ἐνταῦθα συμβαίη . τί δὲ τοῦτ’ ἐστὶν ἐπιτεθῆναι τὸ κατεαγὸς ὀστοῦν διεστώτων αὐτοῦ τῶν κεχρισμένων μερῶν , ἅπερ ἐχρῆν τούτων ἀλλήλων , ὡς ὁπότε κατὰ φύσιν ἔχει τοῦτο τὸ κῶλον , οὐδεμιᾶς μεταξὺ χώρας ἀπολειπομένης κενῆς , ἐν ᾗ τῶν ἰχώρων ἀθροιζομένων κίνδυνος ᾖ σφακελίσαι τὸ ὀστοῦν · εἰ γὰρ καὶ διεστῶτά ποτε δεθείη τὰ μέρη τοῦ κατεαγότος ὀστοῦ πλεονασθείσης τῆς ἀντιτάσεως , οὐκ ἂν διαμείναι μετὰ τὴν ἐπίδεσιν , ὡς ἐπ’ ἀλλήλων μορίων , ἐν οἷς ἡ ἐπιβολὴ τῶν ἐπιδέσμων ἀκινήτους φυλάττει τοὺς μύας · ἀλλ’ οὐκ ἕν γε τῷ μηρῷ φησὶ χρῆναι δεδιέναι τοῦτο διὰ τὸ μέγεθος τῶν μυῶν . οὐ γὰρ κρατήσει αὐτῶν τὴν ἐπίδεσιν , ἀλλὰ κρατυνθήσεται . τοῦτο δὲ εἶπεν , ἐπεὶ τῇ μὲν ἐπιδέσει πρόκειται φυλάττειν οὕτως ἔχοντα τὸν μηρὸν , ὡς ἐπιδούμενος εἶχε , τοῖς δὲ μυσὶν ἐπὶ τὴν ἰδίαν κεφαλὴν ἀνατρέχειν . ἐναντίων οὖν ἑκατέρων προκειμένων τῶν σκοπῶν , ἐὰν μὲν ἡ ἐπίδεσις κρατήσῃ , νικήσασα τὴν φυσικὴν κίνησιν τῶν μυῶν ἐν τῷ διεστάναι τὰ μέρη τοῦ κατεαγότος ὀστοῦ , ἐὰν δ’ ἢ τῶν μυῶν κίνησις ἰσχυροτέρα γένηται τῆς ἐπιδέσεως , ἀνασπασθήσονται αὐτοὶ πρὸς τὴν ἀρχήν . συνανασπάσουσι δὲ καὶ κάτω μέρη τοῦ κατάγματος ὀστοῦ καὶ προσάξουσι τῷ ἄνω .
Lemmas: ἐάν δέ ὁ ὁ μηρός ὀστέον κατάγνυμι , ὁ κατάτασις χρή ποιέω περί πᾶς , ὅπως μή ἐνδεής ἔχω . πλεονάζω μέν γάρ οὐδείς ἄν σίνομαι , οὐδέ γάρ εἰ διΐστημι ὁ ὀστέον ὑπό ὁ ἰσχύς ὁ κατάτασις ἐπιδέω τις , οὐ ἄν δύναμαι κρατέω ὁ ἐπίδεσις , ὥστε διίστημι , ἀλλά συνέρχομαι ἄν πρός ἀλλήλων ὁ ὀστέον ὅτι ταχύς ἄν ἀφίημι ὁ τείνω . ἐπειδή μέγας μῦς εἰμί ὁ περί ὁ μηρός , ἔοικα εὐλαβέομαι μή κατατείνω ὁ κῶλον ἐλλείπω τις σύμμετρος · καί γάρ γίγνομαι πολλάκις οὕτως . ὅπως οὖν ἀδεής ἀντιτείνω , οὐδέ ἐάν πληγαίνηται , βλάπτω φημί ὁ τάσις . ὅς γάρ ὑπό ἄλλος μόριον ὑποπτεύω ἄν τις ἐνταῦθα συμβαίνω . τίς δέ οὗτος εἰμί ἐπιτίθημι ὁ κατάγνυμι ὀστέον διίστημι αὐτός ὁ χρίω μέρος , ὅς χρή οὗτος ἀλλήλων , ὡς ὁπότε κατά φύσις ἔχω οὗτος ὁ κῶλον , οὐδείς μεταξύ χώρα ἀπολείπω κενός , ἐν ὅς ὁ ἰχώρ ἀθροίζω κίνδυνος εἰμί σφακελίζω ὁ ὀστέον · εἰ γάρ καί διΐστημι ποτέ δέω ὁ μέρος ὁ κατάγνυμι ὀστέον πλεονάζω ὁ ἀντίτασις , οὐ ἄν διαμένω μετά ὁ ἐπίδεσις , ὡς ἐπί ἀλλήλων μόριον , ἐν ὅς ὁ ἐπιβολή ὁ ἐπίδεσμον ἀκίνητος φυλάσσω ὁ μῦς · ἀλλά οὐ εἷς γε ὁ μηρός φημί χρή δείδω οὗτος διά ὁ μέγεθος ὁ μῦς . οὐ γάρ κρατέω αὐτός ὁ ἐπίδεσις , ἀλλά κρατύνω . οὗτος δέ λέγω , ἐπεί ὁ μέν ἐπίδεσις πρόκειμαι φυλάσσω οὕτως ἔχω ὁ μηρός , ὡς ἐπιδέω ἔχω , ὁ δέ μῦς ἐπί ὁ ἴδιος κεφαλή ἀνατρέχω . ἐναντίος οὖν ἑκάτερος πρόκειμαι ὁ σκοπός , ἐάν μέν ὁ ἐπίδεσις κρατέω , νικάω ὁ φυσικός κίνησις ὁ μῦς ἐν ὁ διίστημι ὁ μέρος ὁ κατάγνυμι ὀστέον , ἐάν δέ ἤ ὁ μῦς κίνησις ἰσχυρός γίγνομαι ὁ ἐπίδεσις , ἀνασπάω αὐτός πρός ὁ ἀρχή . συνανασπάω δέ καί κάτω μέρος ὁ κάταγμα ὀστέον καί προσάγω ὁ ἄνω .