galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 1.40
Ἀπολύσαντα δὲ χρὴ τριταῖον ἐόντα κατατεινάμενον καὶ διορθωσάμενον , κἢν μετρίως τὸ πρῶτον ἐτετυχήκεις ἐπιδήσας · ταύτην τὴν ἐπίδεσιν χρὴ ὀλίγῳ μᾶλλον ἢ ἐκείνην πιέσαι . βάλλεσθαι δὲ χρὴ τὰς ἀρχὰς κατὰ τὸ κάτηγμα , ὥσπερ καὶ τὸ πρότερον · ἢν μὲν τοῦτο πρότερον ἐπιδέῃς , ἐξαρείαται ἐκ τούτου οἱ ἰχῶρες ἐς τὰς ἐσχατιὰς ἔνθα καὶ ἔνθα . ἢν δέ τι ἄλλο πρότερον πιέζῃς , ἐς τοῦτο ἐξαρείαται ἐκ τοῦ πιεχθέντος , ἐς πολλὰ δ’ εὔχρηστον τὸ ξυνιέναι · οὕτως οὖν ἄρχεσθαι μὲν ἀεὶ χρὴ τὴν ἐπίδεσιν καὶ τὴν πίεσιν ἐκ τουτέου τοῦ χωρίου . τὰ δ’ ἄλλα κατὰ λόγον , ὡς ἂν προσωτέρω ἀπὸ τοῦ κατάγματος ἀγάγῃς ἐπὶ ἧσσον τὴν πίεσιν ποιέεσθαι . χαλαρὰ δὲ παντάπασιν μηδέποτε περιβάλλειν , ἀλλὰ προσπεπτωκότα . ἔπειτα δὲ πλείοσιν ὀθονίοισιν χρὴ ἐπιδεῖν ἑκάστην τῶν ἐπιδεσίων . ἐρωτώμενος δὲ φάτω ὀλίγῳ μᾶλλον οἱ πεπιέχθαι ἢ τὸ πρότερον καὶ μάλιστα φάτω κατὰ τὸ κάτηγμα · καὶ τὰ ἄλλα δὲ κατὰ λόγον καὶ ἀμφὶ τῷ οἰδήματι καὶ ἀμφὶ τῷ πονέειν καὶ ἀμφὶ τῷ ῥηίζειν κατὰ λόγον τῆς προτέρης ἐπιδέσιος γινέσθω . ἐπὴν δὲ τριταῖος ᾖ , χαλαρωτέρα οἱ δοκείτω εἶναι τὰ ἐπιδέσματα , ἔπειτα ἀπολύσαντα χρὴ αὖθις ἐπιδῆσαι ὀλίγῳ μᾶλλον πιέζοντα καὶ ἐν πᾶσι τοῖσιν ὀθονίοισιν οἷσί περ ἤμελλεν ἐπιδεῖσθαι καὶ ἔπειτα πάντα αὐτὸν ταῦτα καταλαβέτω , ἅπερ καὶ ἐν τῇσι πρώτῃσι περιόδοισιν τῶν ἐπιδεσίων . Ἐν μὲν τῇ πρώτῃ τῶν ἡμερῶν εἰ ὅσον προσήκει πιέζειν οὐ πιέσομεν ὀδυνωμένου τοῦ κάμνοντος ἐπὶ τῇ πληγῇ , πάντων δὲ καλῶς γεγενημένων ἐν τῇ τρίτῃ τῶν ἡμερῶν ἀνωδυνώτερον ἔχοντες τὸν ἄνθρωπον αὐξήσομεν τὴν τάσιν , οὐ μὴν οὐδὲ νῦν , εἰς ὅσον ἡ διάθεσις ἀπαιτεῖ . τοῦτο γὰρ ἐὰν ὀρθῶς πάντα γένηται , κατὰ δὲ τὴν πέμπτην ἡμέραν ὑπάρξει , διὸ καὶ τοῖς ὀθονίος πλείστοις χρῆσθαι τηνικαῦτα καὶ τῇ τάσει τελεωτάτῃ μεμνημένων ἡμῶν , ὡς ἁπάντων τῇ προσηκούσῃ τάξει γιγνομένων ὁ λόγος οὗτος αὐτῷ περαίνεται , ὡς εἴ γε διὰ τὸ πλημμεληθὲν ἐν τῷ μεταξὺ μηδέπω τελέως ἀφλέγμαντος ἡ χεὶρ εἴη τῇ πέμπτῃ τῶν ἡμερῶν , οὐδ’ ἡμεῖς χρησόμεθα τοῖς ὀθονίοις πᾶσιν . ἡ μὲν γὰρ ἀσφάλεια τῆς τῶν κατεαγότων ἐπιδέσεως καὶ τοῦ πλήθους τῶν ὀθονίων , ὡς αὐτὸς ἔφη γίγνεται . μάλιστα δ’ αὐτῇ χρώμεθα κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν , ἐν ᾧ προσεσταλμένον μὲν ἱκανῶς φαίνεται τὸ περὶ τὸ κάταγμα χωρίον , αὐτὸ δὲ τὸ συντετριμμένον ὀστοῦν χαλαρὸν καὶ εὐπαράγωγον εἰς κατόρθωσιν . ἐὰν οὖν ποτε συμβῇ μὴ γενέσθαι τοῦτο κατὰ τὴν πέμπτην ἡμέραν , ἀναμενοῦμεν ἑτέραν περίοδον λύσεως εἰς τὴν ἑτέραν ἑβδόμην ἀφικνουμένην δηλονότι . διὰ τρίτης γὰρ ἀξιοῖ λύειν καὶ μετεπιδεῖν , ἄχρις ἂν εἰς νάρθηκας ἐμβάλλῃ τὸ κάταγμα χάριν τοῦ καταντλεῖν ὕδατι θερμῷ κενώσεως ἕνεκα τῶν ἐν τῷ κατεαγότι μορίῳ χυμῶν , ὅσοι λεπτοὶ καὶ ὀῤῥώδεις εἰσὶ διαπνέεσθαι δεόμενοι . ἅμα δὲ καὶ παρηγορητικὸν ὀδύνης τοῦτο καὶ κνήσεως ἰατικὸν , ὡς ὅταν γε μήτε κνήσεως αἰσθάνηται μήτε ὀδύνης ὁ ἄνθρωπος ἅπαντά τε τὰ λελεγμένα σημεῖα τοῦ περαίνεσθαι καλῶς τὰ περὶ τὸ κάταγμα φαίνηται , κἂν διὰ τετάρτης λύσῃς , οὐδὲν βλάψεις καὶ μάλιστα χειμῶνος , ἔτι δὲ μᾶλλον ἀνθρώπους ἀγροίκους ἀλουτεῖν εἰθισμένους τὰ πολλά . τοὺς δὲ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν εἰωθότας λούεσθαι καὶ μᾶλλον εἰ δὶς τοῦτο ποιεῖν , οὐ χρὴ διὰ μακροῦ λούειν , ἔτι δὲ μᾶλλον εἰ καὶ μαλακόσαρκοι φύσει τύχοιεν εἶναι .
Lemmas: ἀπολύω δέ χρή τριταῖος εἰμί κατατείνω καί διορθόω , ἐάν μέτριος ὁ πρῶτος τυγχάνω ἐπιδέω · οὗτος ὁ ἐπίδεσις χρή ὀλίγος μάλα ἤ ἐκεῖνος πιέζω . βάλλω δέ χρή ὁ ἀρχή κατά ὁ κάταγμα , ὥσπερ καί ὁ πρότερος · ἐάν μέν οὗτος πρότερος ἐπιδέω , ἐξάρειμαι ἐκ οὗτος ὁ ἰχώρ εἰς ὁ ἐσχατιά ἔνθα καί ἔνθα . ἐάν δέ τις ἄλλος πρότερος πιέζω , εἰς οὗτος ἐξάρειμαι ἐκ ὁ πιέζω , εἰς πολύς δέ εὔχρηστος ὁ συνίημι · οὕτως οὖν ἄρχω μέν ἀεί χρή ὁ ἐπίδεσις καί ὁ πίεσις ἐκ οὗτος ὁ χωρίον . ὁ δέ ἄλλος κατά λόγος , ὡς ἄν πρόσω ἀπό ὁ κάταγμα ἄγω ἐπί ἥσσων ὁ πίεσις ποιέω . χαλαρός δέ παντάπασι μηδέποτε περιβάλλω , ἀλλά προσπίπτω . ἔπειτα δέ πολύς ὀθόνιον χρή ἐφοράω ἕκαστος ὁ ἐπίδεσις . ἐρωτάω δέ φημί ὀλίγος μάλα ἕ πιέσσω ἤ ὁ πρότερος καί μάλα φημί κατά ὁ κάταγμα · καί ὁ ἄλλος δέ κατά λόγος καί ἀμφί ὁ οἴδημα καί ἀμφί ὁ πονέω καί ἀμφί ὁ ῥαίζω κατά λόγος ὁ πρότερος ἐπίδεσις γίγνομαι . ἐπήν δέ τριταῖος εἰμί , χαλαρός ἕ δοκέω εἰμί ὁ ἐπίδεσμα , ἔπειτα ἀπολύω χρή αὖθις ἐπιδέω ὀλίγος μάλα πιέζω καί ἐν πᾶς ὁ ὀθόνιον ὅς περ μέλλω ἐπιδέω καί ἔπειτα πᾶς αὐτός οὗτος καταλαμβάνω , ὅς καί ἐν ὁ πρῶτος περίοδος ὁ ἐπίδεσις . ἐν μέν ὁ πρῶτος ὁ ἡμέρα εἰ ὅσος προσήκω πιέζω οὐ πιέζω ὀδυνάω ὁ κάμνω ἐπί ὁ πληγή , πᾶς δέ καλός γίγνομαι ἐν ὁ τρίτος ὁ ἡμέρα ἀνώδυνος ἔχω ὁ ἄνθρωπος αὐξάνω ὁ τάσις , οὐ μήν οὐδέ νῦν , εἰς ὅσος ὁ διάθεσις ἀπαιτέω . οὗτος γάρ ἐάν ὀρθός πᾶς γίγνομαι , κατά δέ ὁ πέμπτος ἡμέρα ὑπάρχω , διό καί ὁ ὀθονίος πολύς χράω τηνικαῦτα καί ὁ τάσις τέλειος μιμνῄσκω ἐγώ , ὡς ἅπας ὁ προσήκω τάξις γίγνομαι ὁ λόγος οὗτος αὐτός περαίνω , ὡς εἰ γε διά ὁ πλημμελέω ἐν ὁ μεταξύ μηδέπω τέλειος ἀφλέγμαντος ὁ χείρ εἰμί ὁ πέμπτος ὁ ἡμέρα , οὐδέ ἐγώ χράω ὁ ὀθόνιον πᾶς . ὁ μέν γάρ ἀσφάλεια ὁ ὁ κατάγνυμι ἐπίδεσις καί ὁ πλῆθος ὁ ὀθόνιον , ὡς αὐτός φημί γίγνομαι . μάλα δέ αὐτός χράω κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός , ἐν ὅς προσστέλλω μέν ἱκανός φαίνω ὁ περί ὁ κάταγμα χωρίον , αὐτός δέ ὁ συντρίβω ὀστέον χαλαρός καί εὐπαράγωγος εἰς κατόρθωσις . ἐάν οὖν ποτέ συμβαίνω μή γίγνομαι οὗτος κατά ὁ πέμπτος ἡμέρα , ἀναμένω ἕτερος περίοδος λύσις εἰς ὁ ἕτερος ἕβδομος ἀφικνέομαι δηλονότι . διά τρίτος γάρ ἀξιόω λύω καί μετεπεῖδον , ἄχρι ἄν εἰς νάρθηξ ἐμβάλλω ὁ κάταγμα χάριν ὁ καταντλέω ὕδωρ θερμός κένωσις ἕνεκα ὁ ἐν ὁ κατάγνυμι μόριον χυμός , ὅσος λεπτός καί ὀρρώδης εἰμί διαπνέω δέω . ἅμα δέ καί παρηγορητικός ὀδύνη οὗτος καί κνῆσις ἰατικός , ὡς ὅταν γε μήτε κνῆσις αἰσθάνομαι μήτε ὀδύνη ὁ ἄνθρωπος ἅπας τε ὁ λέγω σημεῖον ὁ περαίνω καλός ὁ περί ὁ κάταγμα φαίνω , ἐάν διά τέταρτος λύω , οὐδείς βλάπτω καί μάλα χειμών , ἔτι δέ μάλα ἄνθρωπος ἄγροικος ἀλουτέω ἐθίζω ὁ πολύς . ὁ δέ κατά ἕκαστος ἡμέρα εἴωθα λούω καί μάλα εἰ δίς οὗτος ποιέω , οὐ χρή διά μακρός λούω , ἔτι δέ μάλα εἰ καί μαλακόσαρκος φύσις τυγχάνω εἰμί .