galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 3.20
Ὅσα μὲν οὖν λεπτῶν πάνυ ὀστέων ἀποστάσιες οὐδεμιῆς μεγάλης μεταβολῆς δέονται , ἀλλ’ ἢ χαλαρωτέρως ἐπιδεῖν , ὡς μὴ ἀπολαμβάνηται τὸ πῦον , ἀλλ’ εὐαπόῤῥυτον ᾖ καὶ πυκνότερον μετεπιδεῖν , ἔστ’ ἂν ἀποστῇ τὸ ὀστέον , καὶ νάρθηκας μὴ προστιθέναι . Ἔν τισι μὲν τῶν ἀντιγράφων χωρὶς τοῦ μεγάλης ἁπλῶς γέγραπται , οὐδεμιᾶς μεταβολῆς καὶ δοκεῖ τοῦτο εὐλογώτερον εἶναι . τριττῶς γὰρ ἐξαλλαττόντων τε καὶ μεταβαλλόντων τὸν καταγματικὸν νόμον τῆς ἐπιδέσεως οὐκ ἂν εἶπεν ἁπλῶς οὕτως οὐδεμιᾶς μεταβολῆς , ὅπου καὶ μετὰ τῆς προσθήκης ἴσως τις ἐγκαλέσει καὶ φήσει ψεύδεσθαι τὸν ἄνδρα χαλαρώτερά τε κελεύοντα νῦν ἐπιδεῖν τὰ ὀθόνια καὶ πυκνῶς λύοντα μετεπιδεῖν καὶ νάρθηκας μὴ προστιθέναι · καὶ τέταρτον τὸ καθόλου δηλονότι παρῃνημένον ὑπ’ αὐτοῦ τὸ πλῆθος αὐξάνειν τῶν ὀθονίων , ὅταν ἐκλύσῃς αὐτῶν τὴν τάσιν ἢ νάρθηκας μὴ προσφέρειν · ἀλλ’ ὅ γε τρόπος τῆς ἐπιδέσεως ὁ καταγματικὸς ὅστις φυλάττεται , πρὸς ὃν ἀναφέρων τὸν λόγον εἶπε μὴ δεῖσθαι μεγάλης μεταβολῆς τὴν ἀγωγήν . ὑποδεσμίδι τε γὰρ χρήσῃ καὶ ἄρξῃ μὲν ἀπὸ τοῦ πεπονθότος , ἐπειδὴ ἐπιδήσεις τρὶς αὐτῷ περιβάλλων ἄνω τελευτήσεις τοιαῦτα μεταξὺ χρησάμενος τῇ νομῇ τῶν ὀθονίων , ὁποίαν ἐδίδαξέ σε , καὶ τὴν β΄ ἐπιδεσμίδα πάλιν ἐπιβάλλειν μὲν τῷ αὐτῷ τόνῳ . τὴν νομὴν δ’ ἐπὶ τὸ κάτω ποιήσεις καὶ παλινδρομήσεις ἄνω τὰς ἐπιβολὰς τῶν ὀθονίων χαλαρωτέρας ποιούμενος . ἐπιθήσεις δὲ τοὺς σπλῆνας ἔξωθεν , ὡς ἔμαθες , ἐπιδέσμους τε κατ’ αὐτῶν , ὡς ἐδιδάχθης ἅπαντα τῆς καταγματικῆς ἐπιδέσεως . ἐὰν μέντοι μεγάλων ὀστῶν παρασχίδα ἀποστήσεσθαι προσδοκοῖ , τὸν καταγματικὸν νόμον τῆς ἐπιδέσεως οὐκέτι προσάγει καθ’ ὅ τι δηλώσει διὰ τῆς ἐχομένης ῥήσεως . εἰκότως οὖν νῦν ἔφη μηδεμιᾶς μεταβολῆς μεγάλης δεῖσθαι · εἰ δὲ καὶ χωρὶς τοῦ μεγάλης εἴη γεγραμμένον , ἀκουσόμεθα λέγοντος αὐτοῦ , μὴ μεταβαλεῖν τὸν καταγματικὸν τρόπον τῆς ἐπιδέσεως . κατὰ μηδὲν γὰρ καί γε ὑποδεσμίσι χρῆται ταῖς ὑπ’ ἐκείνου καὶ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐπιδέσεως τὴν αὐτὴν ποιεῖται καὶ τὰς πρώτας ἐπιβολὰς καὶ τὴν ἐφεξῆς ἐπινομήν . καὶ μετὰ ταῦτα τοὺς σπλῆνας ὡσαύτως ἐπιβάλλει καὶ τούτους αὐτοὺς ὁμοίως ἐπιδεῖ , τὸν αὐτὸν δηλονότι τρόπον φυλάττει .
Lemmas: ὅσος μέν οὖν λεπτός πάνυ ὀστέον ἀπόστασις οὐδείς μέγας μεταβολή δέω , ἀλλά ἤ χαλαρός ἐφοράω , ὡς μή ἀπολαμβάνω ὁ πυός , ἀλλά εὐαπόρρυτος εἰμί καί πυκνός μετεπιδέω , ἔστε ἄν ἀφίστημι ὁ ὀστέον , καί νάρθηξ μή προστίθημι . ἐν τις μέν ὁ ἀντίγραφος χωρίς ὁ μέγας ἁπλῶς γράφω , οὐδείς μεταβολή καί δοκέω οὗτος εὔλογος εἰμί . τρισσός γάρ ἐξαλλάσσω τε καί μεταβάλλω ὁ καταγματικός νόμος ὁ ἐπίδεσις οὐ ἄν λέγω ἁπλῶς οὕτως οὐδείς μεταβολή , ὅπου καί μετά ὁ προσθήκη ἴσως τις ἐγκαλέω καί φημί ψεύδω ὁ ἀνήρ χαλαρός τε κελεύω νῦν ἐφοράω ὁ ὀθόνιον καί πυκνός λύω μετεπιδέω καί νάρθηξ μή προστίθημι · καί τέταρτος ὁ καθόλου δηλονότι παραινέω ὑπό αὐτός ὁ πλῆθος αὐξάνω ὁ ὀθόνιον , ὅταν ἐκλύω αὐτός ὁ τάσις ἤ νάρθηξ μή προσφέρω · ἀλλά ὁ γε τρόπος ὁ ἐπίδεσις ὁ καταγματικός ὅστις φυλάσσω , πρός ὅς ἀναφέρω ὁ λόγος λέγω μή δέω μέγας μεταβολή ὁ ἀγωγή . ὑποδεσμίς τε γάρ χράω καί ἄρχω μέν ἀπό ὁ πάσχω , ἐπειδή ἐφοράω τρίς αὐτός περιβάλλω ἄνω τελευτάω τοιοῦτος μεταξύ χράω ὁ νομή ὁ ὀθόνιον , ὁποῖος διδάσκω σύ , καί ὁ βʹ ἐπιδεσμίς πάλιν ἐπιβάλλω μέν ὁ αὐτός τόνος . ὁ νομή δέ ἐπί ὁ κάτω ποιέω καί παλινδρομέω ἄνω ὁ ἐπιβολή ὁ ὀθόνιον χαλαρός ποιέω . ἐπιτίθημι δέ ὁ σπλήν ἔξωθεν , ὡς μανθάνω , ἐπίδεσμος τε κατά αὐτός , ὡς διδάσκω ἅπας ὁ καταγματικός ἐπίδεσις . ἐάν μέντοι μέγας ὀστέον παρασχίς ἀφίστημι προσδοκόω , ὁ καταγματικός νόμος ὁ ἐπίδεσις οὐκέτι προσάγω κατά ὅς τις δηλόω διά ὁ ἔχω ῥῆσις . ἔοικα οὖν νῦν φημί μηδείς μεταβολή μέγας δέω · εἰ δέ καί χωρίς ὁ μέγας εἰμί γράφω , ἀκούω λέγω αὐτός , μή μεταβάλλω ὁ καταγματικός τρόπος ὁ ἐπίδεσις . κατά μηδείς γάρ καί γε ὑποδεσμίς χράω ὁ ὑπό ἐκεῖνος καί ὁ ἀρχή ὁ ἐπίδεσις ὁ αὐτός ποιέω καί ὁ πρῶτος ἐπιβολή καί ὁ ἐφεξῆς ἐπινομή . καί μετά οὗτος ὁ σπλήν ὡσαύτως ἐπιβάλλω καί οὗτος αὐτός ὅμοιος ἐπιδέω , ὁ αὐτός δηλονότι τρόπος φυλάσσω .