galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 1.22
Ὅπως μὴ κατωτέρω ἄκρην τὴν χεῖρα ἕξει τοῦ ἀγκῶνος , ἀλλὰ σμικρῷ καὶ ἀνωτέρω , ὡς μὴ τὸ αἷμα ἐς ἄκρον ἐπιῤῥέῃ , ἀλλὰ ἀπολαμβάνηται . Ὅτι μὲν οὖν οὕτως σχηματίζεσθαι προσήκει τὸν πῆχυν ὡς ὑποτετάσθαι μὲν τῇ κερκίδι , γωνίαν δὲ ὀρθὴν ἐργάζεσθαι πρὸς μὲν τὸ τοῦ βραχίονος ὀστοῦν ἔμπροσθεν εἴρηται . δυναμένου δὲ τούτου γίγνεσθαι καὶ κατωτέρω τῆς ἄκρας χειρὸς , ὡς πρὸς τὸν ἀγκῶνα , καὶ ἀνωτέρω , εἰκότως ἐπιδιωρίσατο καὶ περὶ τοῦδε , κελεύσας ἀνωτέρω βραχὺ τὴν ἄκραν τοῦ ἀγκῶνος χεῖρα ἔχειν . ἴσμεν γὰρ τὰ κατάῤῥοπα σχήματα ῥευμάτων αἴτια γιγνόμενα τοῖς πέρασι τῶν κώλων καὶ διὰ τοῦθ’ ὡς οἱ δι’ ὅλης τῆς ἡμέρας περιπατήσαντες , οἱ δ’ ἀλεώτερά πως ἔχοντες τὰ σκέλη πρὸ παντὸς ποιοῦνται , νύκτωρ αὐτὰ σχηματίζειν ὑψηλότερα τοῦ ὅλου σώματος . οὕτως οὖν κἀπὶ τῆς ὅλης χειρὸς ὁ Ἱπποκράτης κελεύει φυλάττεσθαι μὲν τὸ κατάῤῥοπον σχῆμα , μεταδιώκειν δὲ τὸ ἀνάῤῥοπον . κἂν ἐπὶ πλέον δ’ αὐτὴν ὑψηλοτέραν ἐκέλευσε τοῦ ἀγκῶνος ἴσχειν , εἰ μὴ καὶ τοῦτο τὸ σχῆμα τοῖς ἐν αὐτῷ χρονίζουσιν ὀδύνην παρεῖχεν , ὅλῃ τε τῇ χειρὶ καὶ μάλιστα τοῖς προσθίοις τοῦ βραχίονος μυσίν . ὅτι μὲν οὖν ὀδυνῶδές ἐστιν ἡ πεῖρά σε διδάξει . τὴν δ’ αἰτίαν τῆς ὀδύνης ἡ φύσις τῶν κινούντων μυῶν τὴν κατ’ ἀγκῶνα διάρθρωσιν ἐπιδείξεται . εἰσὶ γὰρ οἱ κατὰ τὸ πρόσω τε κἀκ τῶν ἔνδον μερῶν τοῦ βραχίονος , οὓς ὅταν κάμπτωμεν τὸν πῆχυν ἐπὶ τὴν ἰδίαν κεφαλὴν ἀνασπῶντες καὶ τείνοντες ἄνω συνανασπῶμεν καὶ συνανατείνομεν ἑαυτοῖς ὅλον τὸν πῆχυν , εἰς ὅσον ἐμπεφύκασι τοῖς κάτω μέρεσιν ἑαυτῶν , ὡς μὴ τὸ αἷμα ἐς ἄκρον ἐπιῤῥέῃ , ἀλλ’ ἀπολαμβάνηται ἐς ἄκρην . τοῦτο ἀναφέρειν ἐχρῆν πρὸς τὸ μὴ κατωτέρω τοῦ ἀγκῶνος ἄκραν τὴν χεῖρα ἔχειν . διὰ μέσου δὲ ἀμφοῖν εἴρηται τὸ , ἀλλὰ μικρῷ ἀνωτέρω , ὡς εἶναι τὸν ὅλον λόγον τοιοῦτον . ὅκως δὲ μὴ κατωτέρω ἄκραν τὴν χεῖρα ἕξει τοῦ ἀγκῶνος , ὡς μὴ τὸ αἷμα ἐς ἄκρον ἀπολαμβάνηται , ἀλλὰ σμικρῷ ἀνωτέρω .
Lemmas: ὅπως μή κάτω ἄκρος ὁ χείρ ἔχω ὁ ἀγκών , ἀλλά μικρός καί ἀνώτερος , ὡς μή ὁ αἷμα εἰς ἄκρος ἐπιρρέω , ἀλλά ἀπολαμβάνω . ὅτι μέν οὖν οὕτως σχηματίζω προσήκω ὁ πῆχυς ὡς ὑποτείνω μέν ὁ κερκίς , γωνία δέ ὀρθός ἐργάζομαι πρός μέν ὁ ὁ βραχίων ὀστέον ἔμπροσθεν λέγω . δύναμαι δέ οὗτος γίγνομαι καί κάτω ὁ ἄκρος χείρ , ὡς πρός ὁ ἀγκών , καί ἀνώτερος , ἔοικα ἐπιδιορίζω καί περί ὅδε , κελεύω ἀνώτερος βραχύς ὁ ἄκρος ὁ ἀγκών χείρ ἔχω . οἶδα γάρ ὁ κατάρροπος σχῆμα ῥεῦμα αἴτιος γίγνομαι ὁ πέρας ὁ κῶλον καί διά οὗτος ὡς ὁ διά ὅλος ὁ ἡμέρα περιπατέω , ὁ δέ ἀλεός πως ἔχω ὁ σκέλος πρό πᾶς ποιέω , νύκτωρ αὐτός σχηματίζω ὑψηλός ὁ ὅλος σῶμα . οὕτως οὖν ἐπί ὁ ὅλος χείρ ὁ Ἱπποκράτης κελεύω φυλάσσω μέν ὁ κατάρροπος σχῆμα , μεταδιώκω δέ ὁ ἀνάρροπος . ἄν ἐπί πολύς δέ αὐτός ὑψηλός κελεύω ὁ ἀγκών ἴσχω , εἰ μή καί οὗτος ὁ σχῆμα ὁ ἐν αὐτός χρονίζω ὀδύνη παρέχω , ὅλος τε ὁ χείρ καί μάλα ὁ πρόσθιος ὁ βραχίων μῦς . ὅτι μέν οὖν ὀδυνώδης εἰμί ὁ πεῖρα σύ διδάσκω . ὁ δέ αἰτία ὁ ὀδύνη ὁ φύσις ὁ κινέω μῦς ὁ κατά ἀγκών διάρθρωσις ἐπιδείκνυμι . εἰμί γάρ ὁ κατά ὁ πρόσω τε ἐκ ὁ ἔνδον μέρος ὁ βραχίων , ὅς ὅταν κάμπτω ὁ πῆχυς ἐπί ὁ ἴδιος κεφαλή ἀνασπάω καί τείνω ἄνω συνανασπάω καί συνανατείνω ἑαυτοῦ ὅλος ὁ πῆχυς , εἰς ὅσος ἐμφύω ὁ κάτω μέρος ἑαυτοῦ , ὡς μή ὁ αἷμα εἰς ἄκρος ἐπιρρέω , ἀλλά ἀπολαμβάνω εἰς ἄκρος . οὗτος ἀναφέρω χρή πρός ὁ μή κάτω ὁ ἀγκών ἄκρος ὁ χείρ ἔχω . διά μέσος δέ ἄμφω λέγω ὁ , ἀλλά μικρός ἀνώτερος , ὡς εἰμί ὁ ὅλος λόγος τοιοῦτος . ὅπως δέ μή κάτω ἄκρος ὁ χείρ ἔχω ὁ ἀγκών , ὡς μή ὁ αἷμα εἰς ἄκρος ἀπολαμβάνω , ἀλλά μικρός ἀνώτερος .