galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 1.51
Ἢν γὰρ τὰ μὲν ὀστέα ἄμφω καταγῇ ἢ τὸ κάτω μοῦνον , ὁ δὲ ἐπιδεδεμένος ἐν ταινίῃ τινὶ τὴν χεῖρα ἔχῃ ἀναλελαμμένος , τυγχάνῃ δὲ ἡ ταινίη κατὰ τὸ κάτηγμα πλείστη ἐοῦσα , ἔνθεν δὲ καὶ ἔνθεν ἡ χεὶρ ἀπαιωρέηται , τοῦτο ἀνάγκη τὸ ὀστέον εὑρεθῆναι διεστραμμένον ἔχοντα πρὸς τὸ ἄνω μέρος . Ἀξιοῖ σε προσεπιβλέπειν ἀκριβῶς ὁποία τις ἡ ἀνάλυσις ἔσται τῆς ὅλης χειρὸς , ὅταν ἤδη περιέρχηται καὶ μηκέτι κατακείμενος ὁ ἄνθρωπος ᾖ , τουτέστι μετὰ τὴν δεκάτην ἡμέραν . ἔμπροσθεν μὲν γὰρ ὡς τὸ πολὺ κατέκειτο τῆς χειρὸς ἀποκειμένης σχηματισμὸν ἔμπροσθεν ἔμαθες , ὑψηλότερον δὲ ἐχούσης ἔμβραχύ τὸ ἄκρον αὐτῆς . ὁπότε δὲ ἤδη περιέρχηται , καθάπερ εἴθισται γίγνεσθαι , τοῦ τραχήλου ταινίαν ἐξαμμένου οὕτω πλατεῖαν , ὡς ὅλον ἐπ’ αὐτῇ ὀχεῖσθαι τὸν πῆχυν τὴν ταινίαν τινὰ περιβάλλειν , ἀλλ’ ὁμαλῶς ἀποτείνειν ἅπαντι τῷ πήχει , μηδὲν ἑαυτοῦ ὄντι μέρος ἀστήρικτον , ἀφ’ οὗ τῷ συμφύτῳ μέρει ῥέπον τὸ τοῦ πήχεος ὀστοῦν κυρτωθήσεται πρὸς τὸ κάτω καὶ διαστραφήσεται . πρὶν μὲν γὰρ παθεῖν συνεχὲς ὅλον ὑπῆρχε , διαφθαρείσης δ’ αὐτοῦ τῆς ἑνώσεως , ἡνίκα συνετρίβη , δύναται τότε τὸ μὲν ἕτερον τῶν μερῶν αὐτῶν στηρίζεσθαι κατὰ τῆς ὑποτεταμένης ταινίας , τὸ δ’ ἕτερον ἅτε μηκέτι συνεχὲς ὂν ἐκείνῳ ῥέπον εἰς τὸ κάτω διαστρέφεσθαι . δύναται δὲ καὶ αὐτῶν μέρος ἐνίοτε διὰ τὸ μοχθηρῶς ὑποτετάσθαι τὴν ταινίαν , τὸ μὲν ἕτερον πέρας ὑπ’ αὐτῆς ὀχούμενον ὑψηλὸν διαμένειν , τὸ δ’ ἕτερον ὑποῤῥέον κάτω διαστρέφεσθαι ταύτῃ . κατὰ τέτταρας οὖν τρόπους ἡ ταινία μοχθηρῶς ὑποβλήσεται τῷ πήχει , πρῶτον μὲν ἐπειδὰν ἐπ’ αὐτῆς μόνης ὀχῆται τὸ κατεαγὸς αὐτὸ , τὸ δὲ ἑκατέρωθεν αἰωρῆται . δεύτερον δὲ ὅταν ἐστηριγμένων ἀκριβῶς τῶν περάτων τοῦ πήχεος τῇ ταινίᾳ , τοῦ τε ἄνω πρὸς τῷ ἀγκῶνι καὶ τοῦ κάτω πρὸς τῷ καρπῷ τὸ μέσον ἀστήρικτον ᾖ . τρίτον δὲ καὶ τέταρτον ποτὲ μὲν τῶν πρόσω τοῦ πήχεος μόνον ἀνεχομένων ὑπὸ τῆς ταινίας , ποτὲ δὲ τῶν ὀπίσω μόνων τούτων τῶν τεττάρων τρόπων τοὺς δύο μὲν ἔγραψεν , οἵπερ καὶ μάλιστα διαστρέφουσι τὸ κῶλον , τοὺς δύο δὲ παρέλιπε καὶ τοῖς ῥηθεῖσι συνεπινοεῖσθαι δυναμένους . ὧν δ’ οὖν εἶπεν ὁ ἕτερος ἐν τῇ προκειμένῃ νῦν ἡμῖν διδάσκεται λέξει , καθ’ ἣν ἀξιοῖ πρῶτον μὲν ἐπὶ τῶν ἤτοι ἀμφότερα τὰ ὀστέα τοῦ πήχεος καταγέντων ἢ τὸ κάτωθεν ὅπερ ἰδίως ὀνομάζεται πῆχυς ἀκούειν ἡμᾶς τῶν λεγομένων · ἀλλὰ τοῦτο μὲν κοινὸν ἀμφοτέρων τῶν τρόπων , ὑπὲρ ὧν ποιήσεται τὸν λόγον , ἴδιον δ’ ἑκατέρου τοῦ μὲν προτέρου τοῦ νῦν διδασκομένου τὴν ὑποβεβλημένην τῷ πήχει ταινίαν στενωτέραν οὖσαν ὡς ὑποτείνεσθαι μὴ δύνασθαι παντὶ τῷ κώλῳ , μόνον ὀχεῖν ἐφ’ ἑαυτῷ τὸ κάταγμα , τοῦ δὲ δευτέρου πάλιν ὡς μόνον τὸ κατεαγὸς ἀστήρικτον αἰωρεῖσθαι τῶν ἑκατέρωθεν ἀνειλημμένων . διαστρέφεσθαι δέ φησι κατὰ μὲν τὸν πρότερον ἄνω τὴν χεῖρα , κατὰ δὲ τὸν δεύτερον τρόπον κάτω διὰ τῆς ἐφεξῆς διδάσκει ῥήσεως . ὅτι δὲ κατὰ τὸν πρότερον ἄνω διὰ τήνδε , βασταζομένου γὰρ ὑπὸ τῆς ταινίας τοῦ κατεαγότος μέρους τῆς χειρὸς , ἑκατέρωθεν δὲ τῶν ἄλλων ῥεπόντων κάτω διὰ τὸ μηδεμίαν ἔχειν ἕδραν ἀσφαλῆ , συμβήσεται πωρωθῆναι τὸ πρὸς τῆς ταινίας ὀχούμενον ὑψηλότερον . ἐν ᾧ δ’ ἂν σχήματι πωρωθῇ τὸ κῶλον , ἐκεῖνο φυλάττει τοῦ λοιποῦ χρόνου παντὸς , ὥστε πολλάκις ἡμᾶς ἀναγκάζεσθαι πάλιν ἐπ’ ἀρχὴν ἄγειν τὰ οὕτω διαστραφέντα κατατείνοντας μὲν τὸ κῶλον , ἐργασαμένους δ’ αὖθις αὐτὸ τὸ ἐξ ἀρχῆς κάταγμα , περὶ οὗ καὶ πρόσθεν εἶπον , ὡς δ’ οὐδ’ ὅλως μὲν ἑνοῦται , συνδιαιτᾶται δ’ ὑπὸ τοῦ περιφύντος αὐτοῦ πώρου . τοῦτον οὖν ἐν τῇ κατατάσει διασπάσαντες αὖθις ἐν τῷ προσήκοντι σχήματι τὴν πώρωσιν ἐργασόμεθα τοῦ κατάγματος . ὅτι δ’ οὐχ ἑνοῦται πάντως τὰ συντριβόμενα τῶν ὀστῶν ἔνεστί σοι θεάσασθαι κἀπὶ τῶν ἄλλων ζώων . καὶ ﻿ γὰρ ὑῶν ἡμέρων ἀγρίων τε καὶ βοῶν , αἰγῶν τε καὶ προβάτων , ἔτι τε ἀλεκτρυόνων καὶ ἀλεκτρυονίδων , ἐάν ποθ’ εὕρῃς ἐπὶ συντρίμματι πεπωρωμένων ὀστοῦν , εὑρήσεις δὲ πολλὰ , καθάπερ καὶ ἡμεῖς εὕρομεν , ἐάν σοι τούτου μελέτη , πῶρον ἀποξύσας ὄψει παρακείμενα μὲν ἀλλήλοις τὰ χείλη τοῦ κατάγματος , οὐ μὴν ἡνωμένα τε καὶ συμπεφυκότα καθάπερ ἐπὶ τῶν τραυμάτων ἡ κολλωμένη σὰρξ ἑνοῦται . διὰ τί δ’ εἰ μὲν ἄμφω τὰ τοῦ πήχεος ὀστᾶ καταγῇ , ὅ τε ἴδιος ὀνομαζόμενος πῆχυς καὶ τὸ ἕτερον ὃ καλοῦσι κερκίδα συμβαίνει μεγίστην γίνεσθαι τὴν διαστροφὴν τοῦ κώλου κατὰ τὸ κάταγμα τῆς ἀναλήψεως πλημμεληθείσης . εἰ δὲ τὸ ἕτερον μόνον τὸ τοῦ πήχεος , ἧττον . εἰ δὲ τὸ τῆς κερκίδος μόνον , οὐδ’ ὅλως γίνεσθαι διαστροφὴν ἐπὶ τῆς μοχθηρᾶς ἀναλήψεως , οὐχ ἁπλῶς εὑρήσεις ὧν αὐτὸς εἶπέ σοι μεμνημένον , φησὶν , ὅ ἐστιν ὁ πῆχυς ἀντὶ θεμελίου γίγνεται τῷ κατεαγότι καὶ κωλύει τὴν διαστροφὴν αὐτοῦ . ἄνευ μέντοι τῆς κερκίδος , ὅταν ἀπαθὴς μένῃ , συναπευθύνει μέν πως ἑαυτῷ τὸν πῆχυν , ὅταν ὀρθῶς ἐπιδεθῇ . τελέως δ’ ἀδιάστροφον οὐ δύναται φυλάξαι , πλημμεληθείσης τῆς ἀναλήψεως , ἐπειδὴ κάτωθεν ὑποτεταγμένος ὁ πῆχυς οὐδὲν ἔχει στηρίζον ἑαυτὸν , ὅτι μὴ τὴν ἐπίδεσιν .
Lemmas: ἐάν γάρ ὁ μέν ὀστέον ἄμφω κατάγνυμι ἤ ὁ κάτω μόνος , ὁ δέ ἐπιδέω ἐν ταινία τις ὁ χείρ ἔχω ἀναλαμβάνω , τυγχάνω δέ ὁ ταινία κατά ὁ κάταγμα πολύς εἰμί , ἔνθεν δέ καί ἔνθεν ὁ χείρ ἀπαιωρέομαι , οὗτος ἀνάγκη ὁ ὀστέον εὑρίσκω διαστρέφω ἔχω πρός ὁ ἄνω μέρος . ἀξιόω σύ προσεπιβλέπω ἀκριβής ὁποῖος τις ὁ ἀνάλυσις εἰμί ὁ ὅλος χείρ , ὅταν ἤδη περιέρχομαι καί μηκέτι κατάκειμαι ὁ ἄνθρωπος εἰμί , τουτέστι μετά ὁ δέκατος ἡμέρα . ἔμπροσθεν μέν γάρ ὡς ὁ πολύς κατάκειμαι ὁ χείρ ἀπόκειμαι σχηματισμός ἔμπροσθεν μανθάνω , ὑψηλός δέ ἔχω ἔμβραχυ ὁ ἄκρον αὐτός . ὁπότε δέ ἤδη περιέρχομαι , καθά ἐθίζω γίγνομαι , ὁ τράχηλος ταινία ἐξάπτω οὕτως πλατύς , ὡς ὅλος ἐπί αὐτός ὀχέω ὁ πῆχυς ὁ ταινία τις περιβάλλω , ἀλλά ὁμαλής ἀποτείνω ἅπας ὁ πῆχυς , μηδείς ἑαυτοῦ εἰμί μέρος ἀστήρικτος , ἀπό ὅς ὁ σύμφυτος μέρος ῥέπω ὁ ὁ πῆχυς ὀστέον κυρτόω πρός ὁ κάτω καί διαστρέφω . πρίν μέν γάρ πάσχω συνεχής ὅλος ὑπάρχω , διαφθείρω δέ αὐτός ὁ ἕνωσις , ἡνίκα συντρίβω , δύναμαι τότε ὁ μέν ἕτερος ὁ μέρος αὐτός στηρίζω κατά ὁ ὑποτείνω ταινία , ὁ δέ ἕτερος ἅτε μηκέτι συνεχής εἰμί ἐκεῖνος ῥέπω εἰς ὁ κάτω διαστρέφω . δύναμαι δέ καί αὐτός μέρος ἐνίοτε διά ὁ μοχθηρός ὑποτείνω ὁ ταινία , ὁ μέν ἕτερος πέρας ὑπό αὐτός ὀχέω ὑψηλός διαμένω , ὁ δέ ἕτερος ὑπορρέω κάτω διαστρέφω ταύτῃ . κατά τέσσαρες οὖν τρόπος ὁ ταινία μοχθηρός ὑποβάλλω ὁ πῆχυς , πρῶτος μέν ἐπειδάν ἐπί αὐτός μόνος ὀχάομαι ὁ κατάγνυμι αὐτός , ὁ δέ ἑκατέρωθεν αἰωρέω . δεύτερος δέ ὅταν στηρίζω ἀκριβής ὁ πέρας ὁ πῆχυς ὁ ταινία , ὁ τε ἄνω πρός ὁ ἀγκών καί ὁ κάτω πρός ὁ καρπός ὁ μέσος ἀστήρικτος εἰμί . τρίτος δέ καί τέταρτος ποτέ μέν ὁ πρόσω ὁ πῆχυς μόνος ἀνέχω ὑπό ὁ ταινία , ποτέ δέ ὁ ὀπίσω μόνος οὗτος ὁ τέσσαρες τρόπος ὁ δύο μέν γράφω , ὅς καί μάλα διαστρέφω ὁ κῶλον , ὁ δύο δέ παραλείπω καί ὁ λέγω συνεπινοέω δύναμαι . ὅς δέ οὖν λέγω ὁ ἕτερος ἐν ὁ πρόκειμαι νῦν ἐγώ διδάσκω λέξις , κατά ὅς ἀξιόω πρῶτος μέν ἐπί ὁ ἤτοι ἀμφότερος ὁ ὀστέον ὁ πῆχυς κατάσσω ἤ ὁ κάτωθεν ὅς ἴδιος ὀνομάζω πῆχυς ἀκούω ἐγώ ὁ λέγω · ἀλλά οὗτος μέν κοινός ἀμφότερος ὁ τρόπος , ὑπέρ ὅς ποιέω ὁ λόγος , ἴδιος δέ ἑκάτερος ὁ μέν πρότερος ὁ νῦν διδάσκω ὁ ὑποβάλλω ὁ πῆχυς ταινία στενός εἰμί ὡς ὑποτείνω μή δύναμαι πᾶς ὁ κῶλον , μόνος ὀχέω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ κάταγμα , ὁ δέ δεύτερος πάλιν ὡς μόνος ὁ κατάγνυμι ἀστήρικτος αἰωρέω ὁ ἑκατέρωθεν ἀναλαμβάνω . διαστρέφω δέ φημί κατά μέν ὁ πρότερος ἄνω ὁ χείρ , κατά δέ ὁ δεύτερος τρόπος κάτω διά ὁ ἐφεξῆς διδάσκω ῥῆσις . ὅτι δέ κατά ὁ πρότερος ἄνω διά ὅδε , βαστάζω γάρ ὑπό ὁ ταινία ὁ κατάγνυμι μέρος ὁ χείρ , ἑκατέρωθεν δέ ὁ ἄλλος ῥέπω κάτω διά ὁ μηδείς ἔχω ἕδρα ἀσφαλής , συμβαίνω πωρόω ὁ πρός ὁ ταινία ὀχέω ὑψηλός . ἐν ὅς δέ ἄν σχῆμα πωρόω ὁ κῶλον , ἐκεῖνος φυλάσσω ὁ λοιπός χρόνος πᾶς , ὥστε πολλάκις ἐγώ ἀναγκάζω πάλιν ἐπί ἀρχή ἄγω ὁ οὕτως διαστράπτω κατατείνω μέν ὁ κῶλον , ἐργάζομαι δέ αὖθις αὐτός ὁ ἐκ ἀρχή κάταγμα , περί ὅς καί πρόσθεν λέγω , ὡς δέ οὐδέ ὅλος μέν ἑνόω , συνδιαιτάομαι δέ ὑπό ὁ περιφύομαι αὐτός πῶρος . οὗτος οὖν ἐν ὁ κατάτασις διασπάω αὖθις ἐν ὁ προσήκω σχῆμα ὁ πώρωσις ἐργάζομαι ὁ κάταγμα . ὅτι δέ οὐ ἑνόω πάντως ὁ συντρίβω ὁ ὀστέον ἔνειμι σύ θεάομαι ἐπί ὁ ἄλλος ζῷον . καί ﻿ γάρ ὗς ἥμερος ἄγριος τε καί βοῦς , αἴξ τε καί πρόβατον , ἔτι τε ἀλεκτρυών καί ἀλεκτρυονίς , ἐάν ποτέ εὑρίσκω ἐπί σύντριμμα πωρόω ὀστέον , εὑρίσκω δέ πολύς , καθά καί ἐγώ εὑρίσκω , ἐάν σύ οὗτος μελέτη , πῶρος ἀποξύω ὁράω παράκειμαι μέν ἀλλήλων ὁ χεῖλος ὁ κάταγμα , οὐ μήν ἑνόω τε καί συμφύω καθά ἐπί ὁ τραῦμα ὁ κολλάω σάρξ ἑνόω . διά τίς δέ εἰ μέν ἄμφω ὁ ὁ πῆχυς ὀστέον κατάγνυμι , ὁ τε ἴδιος ὀνομάζω πῆχυς καί ὁ ἕτερος ὅς καλέω κερκίς συμβαίνω μέγας γίγνομαι ὁ διαστροφή ὁ κῶλον κατά ὁ κάταγμα ὁ ἀνάληψις πλημμελέω . εἰ δέ ὁ ἕτερος μόνος ὁ ὁ πῆχυς , ἥσσων . εἰ δέ ὁ ὁ κερκίς μόνος , οὐδέ ὅλος γίγνομαι διαστροφή ἐπί ὁ μοχθηρός ἀνάληψις , οὐ ἁπλῶς εὑρίσκω ὅς αὐτός λέγω σύ μιμνῄσκω , φημί , ὅς εἰμί ὁ πῆχυς ἀντί θεμέλιος γίγνομαι ὁ κατάγνυμι καί κωλύω ὁ διαστροφή αὐτός . ἄνευ μέντοι ὁ κερκίς , ὅταν ἀπαθής μένω , συναπευθύνω μέν πως ἑαυτοῦ ὁ πῆχυς , ὅταν ὀρθός ἐφοράω . τέλειος δέ ἀδιάστροφος οὐ δύναμαι φυλάσσω , πλημμελέω ὁ ἀνάληψις , ἐπειδή κάτωθεν ὑποτάσσω ὁ πῆχυς οὐδείς ἔχω στηρίζω ἑαυτοῦ , ὅτι μή ὁ ἐπίδεσις .