galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.29
Ἀλλ’ ἢν μὲν ἀπύρετος ᾖ , φαρμακεύειν ἄνω χρὴ , ὥσπερ εἴρηται , καὶ ὅσα μὴ ξυνεχῆ πυρεταίνηται · ἢν δὲ ξυνεχῆ πυρεταίνηται , μὴ φαρμακεύειν . ἀπέχειν δὲ σιτίων καὶ ῥοφημάτων , ποτῷ δὲ χρῆσθαι ὕδατι καὶ μὴ οἴνῳ , ἀλλὰ ὀξυγλυκεῖ . Σύνηθες αὐτῷ τὸ φαρμακεύειν οὐκ ἐπὶ πάσης προσφορᾶς φαρμάκου λέγειν , ἀλλ’ ἐπὶ τῆς τῶν καθαιρόντων μόνης . ἐκέλευσε δὲ νῦν ἐλλέβορον αὐθημερὸν ἢ τῇ ὑστέρῃ διδόναι , πρὶν ἄρξασθαι φλεγμαίνειν δηλονότι τὰ μόρια καὶ πυρέττειν τὸν ἄνθρωπον . εἰ δὲ πυρετῆναι φθάσειεν , εἰ δὲ ἐπιεικῶς ὅμως ἐπιδιδόναι τὸν ἐλλέβορον , ἡμεῖς δὲ οὐδ’ ἀπυρέτῳ τολμῶμεν διδόναι , εἰ σφοδρῶς , οὐδὲ δίδωσιν , ἀλλὰ καὶ σφοδροτάτως διαιτᾷ , μήτε σιτία μήτε ῥοφήματα προσφέρων ἐπὶ ποτοῦ τε μόνου διαιτῶν οὐκ οἴνου δηλονότι , τοῦτο γὰρ εὔδηλον , εἰ καὶ μηδὲν αὐτῷ ἐγεγράφει , κωλύων διδόναι τὸν οἶνον , ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ καλουμένου ὀξυγλυκέος ἢ καὶ μελικράτου . τούτοις γὰρ χρῆται ποτοῖς ἐν τῇ λεπτοτάτῃ διαίτῃ καὶ τρίτῳ πρὸς αὐτοῖς ὀξυμέλιτι , ὃ διὰ μέλιτος καὶ ὄξους σκευάζεται . τὸ δ’ ὀξυγλυκὲς γλυκυτάτων κηρίων ἐστὶν ἀπόβρεγμά τε καὶ ἀφέψημα , καθάπερ ἔτι καὶ νῦν γίγνεται κατὰ τὴν Ἑλλάδα τρόπῳ τῷδε , κηρίον ἐκθλίψαντες τὸ μέλι βάλλουσιν εἰς λέβητα καθαρὸν ὕδωρ ἔχοντα , κἄπειτα ἑψήσαντες , ἄχρις ἂν ἱκανῶς αὐτοῖς δόξῃ τὰ κηρία τὴν ἐν αὐτοῖς ὑγρότητα πᾶσαν ἐναποτεθεῖσθαι τῷ ὕδατι , κατατίθενται καὶ φυλάττουσι καὶ χρῶνται τοῦ θέρους , ὡς ἂν ἀδίψῳ πόματι κεραννύντες ὕδατι ψυχρῷ . τούτῳ τοίνυν τῷ ὀξυγλυκεῖ χρῆσθαι καὶ ὁ Ἱπποκράτης κελεύει χρῆσθαι δ’ ἂν καὶ μελικράτῳ μὴ παρόντος αὐτοῦ , οὐ μὴν ὀξυμέλιτί γε συμφέρει χρῆσθαι πεπονθότων νευρωδῶν μορίων . ἅπτεται γὰρ αὐτῶν τὸ ὄξος , ὡς ἥ τε πεῖρα διδάσκει καὶ αὐτός σοι ἐδήλωσεν · ἀλλ’ ἐφ’ ὦν ἐστὶν ὀξυμέλιτος χρεία ἐδίδαξέ σε κατὰ τὸ περὶ διαίτης ὀξέων , ὃ τινὲς μὲν ἐπιγράφουσι πρὸς τὰς κνιδίας , οὐκ ὀρθῶς , ἔνιοι δὲ περὶ πτισάνης , οὐδ’ οὗτοι καλῶς .
Lemmas: ἀλλά ἐάν μέν ἀπύρετος εἰμί , φαρμακεύω ἄνω χρή , ὥσπερ λέγω , καί ὅσος μή συνεχής πυρεταίνω · ἐάν δέ συνεχής πυρεταίνω , μή φαρμακεύω . ἀπέχω δέ σιτίον καί ῥόφημα , ποτός δέ χράω ὕδωρ καί μή οἶνος , ἀλλά ὀξυγλυκύς . συνήθης αὐτός ὁ φαρμακεύω οὐ ἐπί πᾶς προσφορά φάρμακον λέγω , ἀλλά ἐπί ὁ ὁ καθαίρω μόνος . κελεύω δέ νῦν ἑλλέβορος αὐθημερόν ἤ ὁ ὑστέρα δίδωμι , πρίν ἄρχω φλεγμαίνω δηλονότι ὁ μόριον καί πυρέσσω ὁ ἄνθρωπος . εἰ δέ πυρεταίνω φθάνω , εἰ δέ ἐπιεικής ὅμως ἐπιδίδωμι ὁ ἑλλέβορος , ἐγώ δέ οὐδέ ἀπύρετος τολμάω δίδωμι , εἰ σφοδρός , οὐδέ δίδωμι , ἀλλά καί σφοδρός διαιτάω , μήτε σιτίον μήτε ῥόφημα προσφέρω ἐπί ποτόν τε μόνος διαιτάω οὐ οἶνος δηλονότι , οὗτος γάρ εὔδηλος , εἰ καί μηδείς αὐτός γράφω , κωλύω δίδωμι ὁ οἶνος , ἀλλά ἐπί ὁ καλέω ὀξυγλυκεύς ἤ καί μελίκρατον . οὗτος γάρ χράω ποτόν ἐν ὁ λεπτός δίαιτα καί τρίτος πρός αὐτός ὀξύμελι , ὅς διά μέλι καί ὄξος σκευάζω . ὁ δέ ὀξυγλυκής γλυκύς κηρίον εἰμί ἀπόβρεγμα τε καί ἀφέψημα , καθά ἔτι καί νῦν γίγνομαι κατά ὁ Ἑλλάς τρόπος ὅδε , κηρίον ἐκθλίβω ὁ μέλι βάλλω εἰς λέβης καθαρός ὕδωρ ἔχω , ἔπειτα ἕψω , ἄχρι ἄν ἱκανός αὐτός δοκέω ὁ κηρίον ὁ ἐν αὐτός ὑγρότης πᾶς ἐναποτίθημι ὁ ὕδωρ , κατατίθημι καί φυλάσσω καί χράω ὁ θέρος , ὡς ἄν ἄδιψος πόμα κεράννυμι ὕδωρ ψυχρός . οὗτος τοίνυν ὁ ὀξυγλυκύς χράω καί ὁ Ἱπποκράτης κελεύω χράω δέ ἄν καί μελίκρατον μή πάρειμι αὐτός , οὐ μήν ὀξύμελι γε συμφέρω χράω πάσχω νευρώδης μόριον . ἅπτω γάρ αὐτός ὁ ὄξος , ὡς ὁ τε πεῖρα διδάσκω καί αὐτός σύ δηλόω · ἀλλά ἐπί ὅς εἰμί ὀξύμελι χρεία διδάσκω σύ κατά ὁ περί δίαιτα ὀξύς , ὅς τις μέν ἐπιγράφω πρός ὁ κνίδιος , οὐ ὀρθός , ἔνιοι δέ περί πτισάνη , οὐδέ οὗτος καλός .