galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.65
Τῶν δὲ ναρθήκων τὰς ἐνέδρας χρὴ φυλάττεσθαι , κατά τε τῶν σφυρῶν τὴν ἴξιν καὶ κατὰ τὸν τένοντα τὸν ἐν τῇ κνήμῃ τοῦ ποδός . ὀστέα δὲ κνήμης κρατύνεται ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρῃσιν ἢν ὀρθῶς ἰητρεύηται , ἢν δὲ ὑποπτεύῃς τῶν ὀστέων τι δεῖσθαί τινος διορθώσιος ἤ τινα ἕλκωσιν ὀῤῥωδέῃς ἐν τῷ μεσηγὺ χρόνῳ χρὴ λύσαντα καὶ εὐθετησάμενον μετεπιδῆσαι . ἢν δὲ τὸ ἕτερον ὀστέον κατεαγῇ ἐν κνήμῃ , κατατάσιος μὲν ἀσθενεστέρης δεῖται , οὐ μὴν ἐπιλείπειν χρὴ οὐδὲ βλακεύειν ἐν τῇ κατατάσει . μάλιστα μὲν ἐν τῇ πρώτῃ ἐπιδέσει κατατείνεσθαι ὅσον ἐφικνέεται αἰεί ποτε πάντα τὰ κατήγματα , εἰ δὲ μὴ , ὡς τάχιστα . ὅ τι γὰρ ἂν μὴ κατὰ τρόπον εὐθετισμένων τῶν ὀστέων ἐπιδέων τις πιέζῃ ὀδυναίτερον τὸ χωρίον γίνεται . ἡ δὲ ἄλλη ἰητρείη ἡ αὐτή . τῶν δὲ ὀστέων τὸ μὲν ἔσω τοῦ ἀντικνημίου καλεομένου ὀχλωδέστερον ἐν τῇ ἰητρείῃ ἐστὶν καὶ κατατάσιος μᾶλλον δεόμενον , καὶ ἢν μὴ ὀρθῶς τὰ ὀστέα τεθῇ , ἀδύνατον κρύψαι . φανερὸν γὰρ καὶ ἄσαρκον πᾶν ἐστὶν καὶ ἐπιβαίνειν ἐπὶ τὸ σκέλος πολλῷ βραδύτερον δύναιτ’ ἂν τουτέον κατεηγέντος . ἢν δὲ τὸ ἔξω ὀστέον κατεηγῇ , πουλὺ μὲν εὐφορώτερον φέρουσι , πουλὺ δ’ εὐκρυπτότερον , καὶ ἢν μὴ καλῶς ξυντεθῇ . ἐπίσαρκον γάρ ἐστιν ἐπὶ πόδας τε ταχέως ἵστανται , τὸ πλεῖστον γὰρ τοῦ ἀχθέντος ὀχέει τὸ ἔσωθεν τοῦ ἀντικνημίου ὀστέον . ἅμα μὲν γὰρ αὐτῷ τῷ σκέλει καὶ τῇ ἰθυωρίῃ τοῦ ἄχθεος τοῦ σκέλεος τὸ πλεῖον ἔχει τοῦ πόνου τὸ ἔσω ὀστέον . τοῦ γὰρ μηροῦ ἡ κεφαλὴ ὑπεροχέει τῇ ὕπερθεν τοῦ σώματος , αὕτη δὲ εἴσωθεν πέφυκε τοῦ σκέλους καὶ οὐκ ἔξωθεν , ἀλλὰ κατὰ τὴν τοῦ ἀντικνημίου ἴξιν · ἅμα δὲ τὸ ἄλλο ἥμισυ τοῦ σώματος γειτονεύεται ταύτῃ μᾶλλον τῇ ἴξει , ἀλλ’ οὐχὶ τῇ εἴσωθεν . ἅμα δὲ ὅτι παχύτερον τὸ εἴσω τοῦ ἔξωθεν , ὥσπερ καὶ τὸ ἐν τῷ πήχει τὸ κατὰ τὴν τοῦ μικροῦ δακτύλου ἴξιν λεπτότερον καὶ μακρότερον . Τὰ ἐξέχοντα μέρη τῶν ὀστῶν ὁποῖα τῆς κνήμης ἐστὶ καὶ τῆς περόνης τὰ κάτω πέρατα , τὰς ἐπιθέσεις τῶν ναρθήκων οὐ φέρει · ταῦτ’ οὖν ἀξιοῖ φυλάττεσθαι . ἐνέδρας δ’ εἶπεν , ὡς εἰ καὶ ἕδρας εἰρήκει μετὰ τῆς ἐν προθέσεως τὸ σημαινόμενον ἐκ τῆς λέξεως ἐναργέστερον ἐλπίσας ποιήσειν . ταυτὶ μὲν οὖν τὰ ὀστᾶ διότι προπετῆ καὶ γυμνὰ σαρκῶν ἐστὶν , ὑπὸ τῆς τῶν ναρθήκων ἕδρας θλίβεται , μᾶλλον δὲ οὐκ αὐτὰ θλίβεσθαι χρὴ λέγειν , ἀλλὰ τοὺς ἐπ’ ἐκείνοις τε μῦς καί τινας ἀπονευρώσεις καὶ τὸ δέρμα . ταῦτα γὰρ ἐν τῷ μεταξὺ γενόμενα δυοῖν σκληρῶν σωμάτων , ἔξωθεν μὲν τοῦ νάρθηκος , ἔσωθεν δὲ τοῦ ὀστοῦ θλίβεταί τε καὶ θλᾶται καὶ πολλάκις οὕτως ἔπαθεν ὡς ἑλκωθῆναι . κατὰ δὲ τὴν πτέρναν ἐκ τῶν ὄπισθεν μερῶν εἰς ἔμπροσθεν ἐμφύεται τένων κατὰ τὴν γαστροκνημίαν ἐκφυόμενος μυοῖν , ὅστις ἐγκείμενος ἱκανῶς καὶ μάλιστα ἐπὶ τῶν ἀσάρκων οὐ φέρει τὸν ἐπιτιθέμενον νάρθηκα , ἀλλ’ οὗτος μὲν αἰσθητικώτατος ὢν ὑπὸ τῆς ἐκθλίψεως φλεγμαίνει , τὰ δὲ ἐπικείμενα τοῖς ὀστοῖς τῶν σφυρῶν σώματα διὰ τὴν σκληρότητα τῶν περιλαμβανόντων αὐτὰ , καθότι προείρηται , θλιβόμενα πάσχει μέχρι τοῦ καὶ ἐκθλίμματος κατεργάζεσθαι . καλεῖ γὰρ ὁ Ἱπποκράτης οὕτω τὰς ἐκ τῶν θλιβόντων ἐπιπολῆς ἑλκώσεις τοῦ δέρματος .
Lemmas: ὁ δέ νάρθηξ ὁ ἐνέδρα χρή φυλάσσω , κατά τε ὁ σφυρόν ὁ ἵξις καί κατά ὁ τένων ὁ ἐν ὁ κνήμη ὁ πούς . ὀστέον δέ κνήμη κρατύνω ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρα ἐάν ὀρθός ἐητρεύητρχαμαι , ἐάν δέ ὑποπτεύω ὁ ὀστέον τις δέω τις διόρθωσις ἤ τις ἕλκωσις ὀρρωδέω ἐν ὁ μεσηγύ χρόνος χρή λύω καί εὐθετέω μετεπιδέω . ἐάν δέ ὁ ἕτερος ὀστέον κατάγνυμι ἐν κνήμη , κατάτασις μέν ἀσθενής δέω , οὐ μήν ἐπιλείπω χρή οὐδέ βλακεύω ἐν ὁ κατάτασις . μάλα μέν ἐν ὁ πρῶτος ἐπίδεσις κατατείνω ὅσος ἐφικνέομαι ἀεί ποτέ πᾶς ὁ κατ́ηγμα , εἰ δέ μή , ὡς ταχύς . ὅς τις γάρ ἄν μή κατά τρόπος εὐθετίζω ὁ ὀστέον ἐπιδέω τις πιέζω ὀδυναίτερος ὁ χωρίον γίγνομαι . ὁ δέ ἄλλος ἰατρεία ὁ αὐτός . ὁ δέ ὀστέον ὁ μέν ἔσω ὁ ἀντικνήμιον καλέω ὀχλώδης ἐν ὁ ἰητρείη εἰμί καί κατάτασις μάλα δέω , καί ἐάν μή ὀρθός ὁ ὀστέον τίθημι , ἀδύνατος κρύπτω . φανερός γάρ καί ἄσαρκος πᾶς εἰμί καί ἐπιβαίνω ἐπί ὁ σκέλος πολύς βραδύς δύναμαι ἄν τουοτύς κατεήγω . ἐάν δέ ὁ ἔξω ὀστέον κατεηγάω , πολύς μέν εὔφορος φέρω , πολύς δέ εὔκρυπτος , καί ἐάν μή καλός συντίθημι . ἐπίσαρκος γάρ εἰμί ἐπί πούς τε ταχύς ἵστημι , ὁ πολύς γάρ ὁ ἄγω ὀχέω ὁ ἔσωθεν ὁ ἀντικνήμιον ὀστέον . ἅμα μέν γάρ αὐτός ὁ σκέλος καί ὁ ἰθυωρίη ὁ ἄχθος ὁ σκέλος ὁ πολύς ἔχω ὁ πόνος ὁ ἔσω ὀστέον . ὁ γάρ μηρός ὁ κεφαλή ὑπεροχέω ὁ ὕπερθεν ὁ σῶμα , οὗτος δέ ἔσωθεν φύω ὁ σκέλος καί οὐ ἔξωθεν , ἀλλά κατά ὁ ὁ ἀντικνήμιον ἵξις · ἅμα δέ ὁ ἄλλος ἥμισυς ὁ σῶμα γειτονεύω οὗτος μάλα ὁ ἵξις , ἀλλά οὐ ὁ ἔσωθεν . ἅμα δέ ὅτι παχύς ὁ εἴσω ὁ ἔξωθεν , ὥσπερ καί ὁ ἐν ὁ πῆχυς ὁ κατά ὁ ὁ μικρός δάκτυλος ἵξις λεπτός καί μακρός . ὁ ἐξέχω μέρος ὁ ὀστέον ὁποῖος ὁ κνήμη εἰμί καί ὁ περόνη ὁ κάτω πέρας , ὁ ἐπίθεσις ὁ νάρθηξ οὐ φέρω · οὗτος οὖν ἀξιόω φυλάσσω . ἐνέδρα δέ λέγω , ὡς εἰ καί ἕδρα λέγω μετά ὁ ἐν πρόθεσις ὁ σημαίνω ἐκ ὁ λέξις ἐναργής ἐλπίζω ποιέω . οὗτος μέν οὖν ὁ ὀστέον διότι προπετής καί γυμνός σάρξ εἰμί , ὑπό ὁ ὁ νάρθηξ ἕδρα θλίβω , μάλα δέ οὐ αὐτός θλίβω χρή λέγω , ἀλλά ὁ ἐπί ἐκεῖνος τε μῦς καί τις ἀπονεύρωσις καί ὁ δέρμα . οὗτος γάρ ἐν ὁ μεταξύ γίγνομαι δύο σκληρός σῶμα , ἔξωθεν μέν ὁ νάρθηξ , ἔσωθεν δέ ὁ ὀστέον θλίβω τε καί θλάω καί πολλάκις οὕτως πάσχω ὡς ἑλκόω . κατά δέ ὁ πτέρνα ἐκ ὁ ὄπισθεν μέρος εἰς ἔμπροσθεν ἐμφύω τένων κατά ὁ γαστροκνημία ἐκφύω μῦς , ὅστις ἔγκειμαι ἱκανός καί μάλα ἐπί ὁ ἄσαρκος οὐ φέρω ὁ ἐπιτίθημι νάρθηξ , ἀλλά οὗτος μέν αἰσθητικός εἰμί ὑπό ὁ ἔκθλιψις φλεγμαίνω , ὁ δέ ἐπίκειμαι ὁ ὀστέον ὁ σφυρόν σῶμα διά ὁ σκληρότης ὁ περιλαμβάνω αὐτός , καθότι προλέγω , θλίβω πάσχω μέχρι ὁ καί ἔκθλιμμα κατεργάζομαι . καλέω γάρ ὁ Ἱπποκράτης οὕτως ὁ ἐκ ὁ θλίβω ἐπιπολή ἕλκωσις ὁ δέρμα .