galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 3.34
Εἰ μή τις φήσειε καὶ τἄλλα νουσήματα ἕλκεα εἶναι , ἔχει γάρ τινα καὶ οὗτος ὁ λόγος ἐπιείκειαν . Ἐπιείκειάν φησιν ἔχειν τὸν λόγον ἐν ἴσῳ πιθανότητα . τοῦτο δὲ εἶπεν , ἐπειδή τινες τῶν λόγων ἄντικρύς εἰσιν ἀπίθανοι . τίς οὖν ἡ πιθανότης τοῦ λόγου καθ’ ὃν εἴποι τις ἂν εἶναι καὶ τὰ ἄλλα νοσήματα ἕλκη ; τὰ μὲν ἐπώδυνα καὶ πάνυ πιθανὸν ἐν τῷ τῶν ἑλκῶν τίθεσθαι γένει . δέδεικται γὰρ ἡμῖν ὀδύνη γινομένη διά τε τὴν τῆς συνεχείας λύσιν ἐν τῷ τέμνεσθαι καὶ τείνεσθαι καὶ θλίβεσθαι , προσέτι κατὰ δυσκρασίαν . ὅτι μὲν οὖν ἡ τῆς συνεχείας λύσις ἕλκος ἐστὶ , παντί που δῆλον . ὅτι δὲ καὶ ἡ κατὰ δυσκρασίαν ἀθρόα μεταβολὴ λύσιν τινὰ ποιεῖται συνεχείας ἐν τοῖς περὶ φαρμάκων ἐπιδέδεικται . τὸ μὲν γὰρ θερμὸν ὅτι διεξέρχεται καὶ οἷον διαβιβρώσκει τὸ συνεχὲς δῆλον . ὅτι δὲ τὸ σφοδρῶς στῦφον ὅταν ἀθρόως συνάγῃ τὸ διακεχυμένον , ἐργάζεταί τινα τῆς συνεχείας αὐτῆς λύσιν ἐν ἐκείνῃ μοι δέδεικται τῇ πραγματείᾳ · ὥστε κατὰ τοῦτο μὲν οὐ μόνον ἂν εἴη πιθανὸς ὁ λόγος , ἀλλὰ καὶ ἀληθὴς , ἅπασαν ὀδύνην ἐν τῷ τῶν ἑλκῶν γένει τιθέμενος . ὅτι δὲ καὶ πάντα τὰ νοσήματα δύναιτ’ ἄν τις ἕλκη λέγειν , οὐκ ἔτ’ ἂν ὁμοίως πρόσθεν ἀληθὲς , οὐ μὴν ἀπήλλακται πιθανότητος . ἐπειδὴ γὰρ τὰ πλεῖστα νοσήματα μετ’ ὀδύνης συνίσταται , μετάβασις ἀπ’ αὐτῶν ἐπὶ πάντα γενήσεται τῷ λόγῳ πειρωμένου τινὸς ἐν ὅλῳ τῷ σώματι πάντως ἤτοι δυσκρασίαν τινὰ ἢ θλίψιν ἢ τάσιν ἢ σαφῆ γίγνεσθαι συνεχείας διαίρεσιν , εἶτα προσαναγκάζοντος ἅπασαν ἐργάζεταί τινα λύσιν τῆς συνεχείας · καὶ εἰ μὴ πρὸς αἴσθησιν ἐναργῶς , ἀλλὰ πρός γε τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν λόγῳ θεωρητῶς . ἐν δὲ τοῖς γιγνομένοις τε καὶ θλωμένοις καὶ θλιβομένοις ἔτι δὴ καὶ μᾶλλον . ἐγγὺς γὰρ ἥκει ταῦτα τοῦ διασπασθῆναι . τοῦτο δ’ ἐστὶ τὸ πάθημα συνεχείας λύσις .
Lemmas: εἰ μή τις φημί καί ἄλλος νόσημα ἕλκος εἰμί , ἔχω γάρ τις καί οὗτος ὁ λόγος ἐπιείκεια . ἐπιείκεια φημί ἔχω ὁ λόγος ἐν ἴσος πιθανότης . οὗτος δέ λέγω , ἐπειδή τις ὁ λόγος ἄντικρυς εἰμί ἀπίθανος . τίς οὖν ὁ πιθανότης ὁ λόγος κατά ὅς λέγω τις ἄν εἰμί καί ὁ ἄλλος νόσημα ἕλκος ; ὁ μέν ἐπώδυνος καί πάνυ πιθανός ἐν ὁ ὁ ἕλκος τίθημι γένος . δείκνυμι γάρ ἐγώ ὀδύνη γίγνομαι διά τε ὁ ὁ συνέχεια λύσις ἐν ὁ τέμνω καί τείνω καί θλίβω , προσέτι κατά δυσκρασία . ὅτι μέν οὖν ὁ ὁ συνέχεια λύσις ἕλκος εἰμί , πᾶς που δῆλος . ὅτι δέ καί ὁ κατά δυσκρασία ἀθρόος μεταβολή λύσις τις ποιέω συνέχεια ἐν ὁ περί φάρμακον ἐπιδείκνυμι . ὁ μέν γάρ θερμός ὅτι διεξέρχομαι καί οἷος διαβιβρώσκω ὁ συνεχής δῆλος . ὅτι δέ ὁ σφοδρός στύφω ὅταν ἀθρόος συνάγω ὁ διαχέω , ἐργάζομαι τις ὁ συνέχεια αὐτός λύσις ἐν ἐκεῖνος ἐγώ δείκνυμι ὁ πραγματεία · ὥστε κατά οὗτος μέν οὐ μόνος ἄν εἰμί πιθανός ὁ λόγος , ἀλλά καί ἀληθής , ἅπας ὀδύνη ἐν ὁ ὁ ἕλκος γένος τίθημι . ὅτι δέ καί πᾶς ὁ νόσημα δύναμαι ἄν τις ἕλκος λέγω , οὐ ἔτι ἄν ὅμοιος πρόσθεν ἀληθής , οὐ μήν ἀπαλλάσσω πιθανότης . ἐπειδή γάρ ὁ πολύς νόσημα μετά ὀδύνη συνίστημι , μετάβασις ἀπό αὐτός ἐπί πᾶς γίγνομαι ὁ λόγος πειράω τις ἐν ὅλος ὁ σῶμα πάντως ἤτοι δυσκρασία τις ἤ θλίψις ἤ τάσις ἤ σαφής γίγνομαι συνέχεια διαίρεσις , εἶτα προσαναγκάζω ἅπας ἐργάζομαι τις λύσις ὁ συνέχεια · καί εἰ μή πρός αἴσθησις ἐναργής , ἀλλά πρός γε ὁ ἀλήθεια αὐτός λόγος θεωρητός . ἐν δέ ὁ γίγνομαι τε καί θλάω καί θλίβω ἔτι δή καί μάλα . ἐγγύς γάρ ἥκω οὗτος ὁ διασπάω . οὗτος δέ εἰμί ὁ πάθημα συνέχεια λύσις .