galenus.in-hippocratis-librum-de-fracturis-commentarii-iii 2.10
Ἢν δέ τι κινηθῇ ἐκ τῆς χώρης ἢ τῶν δακτύλων ἄρθρον ἢ ἄλλο τι τῶν ὀστέων τοῦ ταρσοῦ καλεομένου ἀναγκάζειν μὲν χρὴ ἐς τὴν ἑωυτοῦ χώρην ἕκαστον , ὥσπερ καὶ τὰ ἐν τῇ χειρὶ εἴρηται . Οὐχ ὡς προειρηκώς τι περὶ τῶν ἐν τῇ χειρὶ συνισταμένων ὀστῶν εἶπε τὸ , ὥσπερ καὶ τὰ ἐν τῇ χειρὶ , ἀλλ’ εἰ καὶ οὕτως ἔτυχεν εἰπών · ἀναγκάζειν μὲν χρὴ εἰς τὴν ἑαυτοῦ χώραν ἕκαστον τῶν ἐν τῷ ποδὶ , κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον χρὴ καὶ τὰ ἐν τῇ χειρί . γέγραπται δὲ ἐν τισὶ μὲν ἀναγκάζειν , ἐν τισὶ δὲ καταναγκάζειν εἴρηται . σημαίνει δ’ ἡ λέξις τοῖον , εἰ εἶπε μὲν τιθέντα ἐν τῇ οἰκείᾳ χώρᾳ τὸ κινηθὲν ὀστοῦν . κινεῖται δὲ ἀποῤῥηγνυμένων τῶν συναπτόντων αὐτὰ πρὸς τὰ πλησιάζοντα συνδέσμων , ἀλλὰ οὔτε πάντες οἱ περιέχοντες ἐγκύκλως σύνδεσμοι τὸ κινηθὲν ὀστοῦν ἀποῤῥήγνυνται . σπάνιον γὰρ ἀκριβῶς τὸ τοιοῦτον καταλιπὸν ἅπασαν τὴν ἑαυτοῦ χώραν τὸ βλαβὲν οὕτως ἀναπηδᾷν πρὸς τὸ δέρμα καὶ μάλιστα οἷς ἐστι χαλαρὸν , ὥστε γε σύντομον ἀνθίσταται τὴν ἑαυτοῦ φορὰν τοῦ κινηθέντος ὀστοῦ . διὰ τοῦτο οὖν οὐδὲ εἰς τὸ κάτω τοῦ ποδὸς εἴωθε τὰ πολλὰ τὸ κινηθὲν ὀστοῦν ἐξίσχειν , ὅτι σκληρὸν καὶ παχὺ τὸ ταύτης δέρμα τὸ καλούμενον ἴχνος · ἀλλὰ καὶ διότι τὰ πλήττοντα τοὐπίπαν ἐκ τῶν ἄνω μερῶν ἐμπίπτει τῷ ποδί . μόνος οὖν οὗτος εἰς τὸ κάτω μέρος ἐκστήσεται τὸ κινηθὲν ὀστοῦν , ὅταν ἀφ’ ὑψηλοῦ τινος ὁ ἄνθρωπος ἐπὶ λίαν τραχεῖς ἐξοχὰς ἢ ὀξείας ἔχοντα πηδήσεται . τὰ μὲν οὖν πάντοθεν ἀπολυθέντα τελέως , ὁκόταν τῆς ἑαυτοῦ χώρας εἴτε κάτω τοῦ ποδὸς εἴτ’ ἄνωθεν χωρήσειε χαλεπώτερόν ἐστιν εἰς τὴν οἰκείαν ἐμβαλεῖν χώραν . εἰ δέ γε καὶ σπανίως τυχηθείη τινὰ τὸ ἔργον , ἀλλὰ καὶ τὸ φυλάξαι γε τὴν χώραν ἀεὶ χαλαρόν . ἔνθα γὰρ ὀστοῦν πάλιν σφοδρότερον κινηθῇ , κλήσεται τοὺς κρατοῦντας αὐτὸ συνδέσμους , οὐκ ἔχοντα δὲ ἐκ μέρους μὲν ἐχόμενα φυλαττομένων ἡμῶν τῶν συνδέσμων , ἐκ μέρους δ’ ἀπολελυμένα καθάπερ ἂν ἀποῤῥαγῶσιν εἰ προκύπτειν εἴωθε , διατείνοντας οὖν ὅλον τὸν πόδα καταναγκάζειν αὐτὸν προσήκει .
Lemmas: ἐάν δέ τις κινέω ἐκ ὁ χώρα ἤ ὁ δάκτυλος ἄρθρον ἤ ἄλλος τις ὁ ὀστέον ὁ ταρσός καλέω ἀναγκάζω μέν χρή εἰς ὁ ἑαυτοῦ χώρα ἕκαστος , ὥσπερ καί ὁ ἐν ὁ χείρ λέγω . οὐ ὡς προλέγω τις περί ὁ ἐν ὁ χείρ συνίστημι ὀστέον λέγω ὁ , ὥσπερ καί ὁ ἐν ὁ χείρ , ἀλλά εἰ καί οὕτως τυγχάνω λέγω · ἀναγκάζω μέν χρή εἰς ὁ ἑαυτοῦ χώρα ἕκαστος ὁ ἐν ὁ πούς , κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος χρή καί ὁ ἐν ὁ χείρ . γράφω δέ ἐν τις μέν ἀναγκάζω , ἐν τις δέ καταναγκάζω λέγω . σημαίνω δέ ὁ λέξις τοῖος , εἰ λέγω μέν τίθημι ἐν ὁ οἰκεῖος χώρα ὁ κινέω ὀστέον . κινέω δέ ἀπορρήγνυμι ὁ συνάπτω αὐτός πρός ὁ πλησιάζω σύνδεσμος , ἀλλά οὔτε πᾶς ὁ περιέχω ἔγκυκλος σύνδεσμος ὁ κινέω ὀστέον ἀπορρήγνυμι . σπάνιος γάρ ἀκριβής ὁ τοιοῦτος καταλείπω ἅπας ὁ ἑαυτοῦ χώρα ὁ βλάπτω οὕτως ἀναπηδάω πρός ὁ δέρμα καί μάλα ὅς εἰμί χαλαρός , ὥστε γε σύντομος ἀνθίστημι ὁ ἑαυτοῦ φορά ὁ κινέω ὀστέον . διά οὗτος οὖν οὐδέ εἰς ὁ κάτω ὁ πούς εἴωθα ὁ πολύς ὁ κινέω ὀστέον ἐξίσχω , ὅτι σκληρός καί παχύς ὁ οὗτος δέρμα ὁ καλέω ἴχνος · ἀλλά καί διότι ὁ πλήσσω ἐπίπαν ἐκ ὁ ἄνω μέρος ἐμπίπτω ὁ πούς . μόνος οὖν οὗτος εἰς ὁ κάτω μέρος ἐξίστημι ὁ κινέω ὀστέον , ὅταν ἀπό ὑψηλός τις ὁ ἄνθρωπος ἐπί λίαν τραχύς ἐξοχή ἤ ὀξύς ἔχω πηδάω . ὁ μέν οὖν πάντοθεν ἀπολύω τέλειος , ὁπόταν ὁ ἑαυτοῦ χώρα εἴτε κάτω ὁ πούς εἴτε ἄνωθεν χωρέω χαλεπός εἰμί εἰς ὁ οἰκεῖος ἐμβάλλω χώρα . εἰ δέ γε καί σπάνιος τυχέω τις ὁ ἔργον , ἀλλά καί ὁ φυλάσσω γε ὁ χώρα ἀεί χαλαρός . ἔνθα γάρ ὀστέον πάλιν σφοδρός κινέω , κλέω ὁ κρατέω αὐτός σύνδεσμος , οὐ ἔχω δέ ἐκ μέρος μέν ἔχω φυλάσσω ἐγώ ὁ σύνδεσμος , ἐκ μέρος δέ ἀπολύω καθά ἄν ἀπορρήγνυμι εἰ προκύπτω εἴωθα , διατείνω οὖν ὅλος ὁ πούς καταναγκάζω αὐτός προσήκω .