galenus.in-hippocratis-librum-de-articulis-et-galeni-in-eum-commentarii-iv 3.100
Πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα κατὰ τὸ σῶμα τοιαύτας ἀδελφίξιας ἔχει καὶ κατὰ νεύρων ξυντάσεας καὶ κατὰ μυῶν σχήματα καὶ πλεῖστά τε καὶ πλείστου ἄξια γινώσκεσθαι ἢ ὅστις οἴεται καὶ κατὰ τὴν τοῦ ἐντέρου φύσιν καὶ τὴν τῆς ξυμπάσης κοιλίης καὶ κατὰ τὰς τῶν ὑστερέων πλάνας καὶ ξυντάσιας . ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἑτέρωθι λόγος ἔσται ἠδελφισμένος τοῖσι νῦν λεγομένοισι . περὶ οὗ δὲ ὁ λόγος ἐστὶν , οὔτε ἐκταννύειν δύναται , ὥσπερ ἤδη εἴρηται , βραχύτερόν τε τὸ σκέλος φαίνεται διὰ δισσὰς προφάσιας , ὅτι τε οὐκ ἐκταννύεται , ὅτι τε πρὸς τὴν σάρκα ὠλίσθηκε τὴν τοῦ πυγαίου . Εἴρηταί μοι καὶ πρόσθεν , ὡς τὰς κοινωνίας καὶ οἷον συγγενείας τῶν μορίων ἀδελφίξιας εἴωθεν ὀνομάζειν , ὡσεὶ καὶ ἀδελφότητας εἶπεν . ἔστι δὲ αὐτῶν τὸ κεφάλαιον ἑτέρου μορίου πεπονθότος ἐν ἄλλῳ φαίνεσθαι τὴν βλάβην ἤτοι τῆς ἐνεργείας ἢ τῆς θέσεως ἢ τοῦ σχήματος ἢ τοῦ μεγέθους . κοινὴ δὲ ἐπὶ πάντων αἰτία τάσις εἰς τὸν ἀντικείμενον τόπον · οἷον ἐκθέσεως , ἵν’ ἀπὸ τῶν προφανεστάτων ἄρξωμαι , πολλοὺς τῶν ἐπιπηδώντων τῇ τέχνῃ χωρὶς τοῦ νομίμως αὐτὴν ἐκμαθεῖν , ἐθεασάμην ἐξαίφνης συσταθέντος τινὸς μορίου καὶ τῷ τε μεγέθει βραχύ τι φαινομένου καὶ τὴν ἀρχαίαν θέσιν οὐκ ἀκριβῶς φυλάττοντος αὐτῷ τούτῳ τῷ μορίῳ προσφέροντας τὰ βοηθήματα , καίτοι μηδεμίαν ἔχοντι διάθεσιν ἰάσεως δεομένην . παραλυθέντων γοῦν τῶν κατὰ τὴν ἑτέραν γνάθον μυῶν συμβαίνει τὴν μὲν ἀντικειμένην αὐτῇ βραχυτέραν φαίνεσθαι καὶ οἷον συνεσπασμένην τὴν πεπονθυῖαν δι’ αὐτὴν ἐκτείνεσθαι συνεπομένην ἐκείνην . διὰ γὰρ τὸ τοὺς μύας ἅπαντας οἰκείαν ἔχειν μίαν ἐνέργειαν , ἐπὶ τὰς ἰδίας κεφαλὰς ἀνατεινομένους ὅταν οἱ κατὰ τὴν ἀριστερὰν γνάθον ἀπολέσωσι τὴν ἐνέργειαν οἱ κατὰ τὴν δεξιὰν ἐῤῥωμένοι τε καὶ κατὰ φύσιν ἔχοντες ἐνεργήσαντες ἕλκουσιν ὅλην ἐφ’ ἑαυτοὺς τὴν δεξιὰν γνάθον καὶ τὰ χείλη · καὶ οὕτω φαίνεται τὸ μὲν ἀριστερὸν χεῖλος ἐκτεταμένον τε καὶ μακρότερον αὐτοῦ γεγονὸς , τὸ δεξιὸν δὲ ἔλαττόν τε καὶ συντεταμένον . ἐνταῦθα μὲν οὖν ἔλαττον γίνεται τὸ ἀπαθὲς ἀντισπῶν ἐφ’ ἑαυτὸ θάτερον μέρος τῆς γνάθου τὸ παραλυθέν . ἑτέρωθι δ’ ὑπὸ τοῦ πεπονθότος ἕλκεταί τε καὶ σπᾶται τὸ ἀπαθὲς , ὥσπερ ὅταν ἢ τένων ἢ μῦς σκιῤῥωθεὶς ὅλως ἀδυνατεῖ συνεπεκτείνεσθαι τοῖς ἀντιτεταγμένοις ἐνεργοῦσι . πολλὰ δὲ τοιαῦτα φαίνεται γιγνόμενα , κατὰ δὲ τοὺς δακτύλους τῆς χειρὸς καὶ κατ’ ἀγκῶνα τὴν ἰγνύαν ἀγκυλουμένων μὲν αὐτῶν ἐπὶ τοῖς τῶν ἔνδον μυῶν ἢ τενόντων πάθεσιν . ὀρθοκύλλων δὲ γινομένων ἐπὶ τοῖς τῶν ἐκτὸς , οὕτως γὰρ ὀνομάζειν ἔθος ἐστὶ τοῖς ἰατροῖς , ὅταν ἐκτεταμένον τι μὴ δυνάμενον κάμπτεσθαι . ὅμοιον δὲ τούτῳ συμβαίνειν εἴωθεν ἐπὶ ταῖς μεγάλαις τε καὶ σκληραῖς οὐλαῖς · καὶ γὰρ καὶ αὗται κατὰ μὲν τὴν ἔνδον χώραν γενόμεναι κυλλοῦσι τὸ μέρος , κατὰ δὲ τὴν ἔξω τὸ καλούμενον , ὡς ἔφην , ὀρθόκυλλον ἐργάζονται καὶ διὰ ξηρότητος καὶ διαπλήρους ἐξ ὑγρῶν ἐπιῤῥοῆς ἢ φυσώδους πνεύματος ταὐτὸ συμβαίνειν εἴωθε . συναγομένων γὰρ εἰς ἑαυτὰ τῶν οὕτω πεπονθότων μορίων ἀκόλουθόν ἐστι τοὺς ἀντιτεταγμένους μύας ἀδυνάτους ἐνεργεῖν , ἀντισπώντων τὰ μόρια τῶν συντεταμένων . οὕτως δὲ καὶ οἱ σπασμοὶ γίγνονται τῶν τε μυῶν αὐτῶν ἑλκομένων ἐπὶ τὴν ἰδίαν ἀρχὴν αὐτῶν πρώτων καὶ μάλιστα καὶ δι’ αὐτοὺς τῶν μορίων εἰς ἃ καθήκουσιν · οὕτω καὶ ἡ μήτρα ποτὲ μὲν ἄνω χωρεῖ , ποτὲ δὲ εἰς τὰ πλάγια μέρη καθίσταται , οὐκ αὐτὴ κατ’ ἰδίαν ἐνέργειαν ἀποχωροῦσα τῆς οἰκείας χώρας , ἀλλ’ ὑφ’ ἑτέρων ἑλκομένη . τὰ δ’ ἕλκοντα πολλά · καὶ γὰρ ἀρτήματα καὶ νεῦρα καὶ ἀρτηρίαι καὶ φλέβες αἱ εἰς αὐτὴν καθήκουσαι τοῦτο ποιεῖν πεφύκασιν , ὅταν εἰς ὄγκον ἀρθεῖσαι τοῦ μήκους ἀφαιρῶσι τοσοῦτον ὅσον εἰς εὖρος ἐπέδωκε , κοινὸν γὰρ τούτων πάντων ἐστὶ τῶν ἐκτάσεις τε καὶ συστολὰς ἐχόντων σωμάτων , οὐ τῶν ζώντων μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν ἀψύχων , οἷον ἀσκῶν τε καὶ θυλάκων καὶ πλοκάμων . ἥ τε οὖν μήτρα κατὰ τοιαύτην αἰτίαν ἀνασπᾶταί τε καὶ κατασπᾶται καὶ τῶν ἐντέρων ἔνια καὶ μύες πολλοὶ καὶ δι’ αὐτοὺς τά τε κῶλα καὶ αἱ γένυες . ἀνάλογον δέ τι τούτῳ κἀπὶ τῶν τῆς ῥάχεως παθῶν ἔμπροσθεν ἐδείκνυτο κυφώσεώς τε καὶ λορδώσεως καὶ σκολιώσεως .
Lemmas: πολύς δέ καί ἄλλος κατά ὁ σῶμα τοιοῦτος ἀδέλφιξις ἔχω καί κατά νεῦρον ξυντάσις καί κατά μῦς σχῆμα καί πολύς τε καί πολύς ἄξιος γιγνώσκω ἤ ὅστις οἴομαι καί κατά ὁ ὁ ἔντερον φύσις καί ὁ ὁ σύμπας κοιλία καί κατά ὁ ὁ ὑστέρα πλάνη καί σύντασις . ἀλλά περί μέν οὗτος ἑτέρωθι λόγος εἰμί ἀδελφίζω ὁ νῦν λέγω . περί ὅς δέ ὁ λόγος εἰμί , οὔτε ἐκτάννυμι δύναμαι , ὥσπερ ἤδη λέγω , βραχύς τε ὁ σκέλος φαίνω διά δισσός πρόφασις , ὅτι τε οὐ ἐκταννύω , ὅτι τε πρός ὁ σάρξ ὀλισθάνω ὁ ὁ πυγαῖος . λέγω ἐγώ καί πρόσθεν , ὡς ὁ κοινωνία καί οἷος συγγένεια ὁ μόριον ἀδέλφιξις εἴωθα ὀνομάζω , ὡσεί καί ἀδελφότης λέγω . εἰμί δέ αὐτός ὁ κεφάλαιος ἕτερος μόριον πάσχω ἐν ἄλλος φαίνω ὁ βλάβη ἤτοι ὁ ἐνέργεια ἤ ὁ θέσις ἤ ὁ σχῆμα ἤ ὁ μέγεθος . κοινός δέ ἐπί πᾶς αἴτιος τάσις εἰς ὁ ἀντίκειμαι τόπος · οἷον ἔκθεσις , ἵνα ἀπό ὁ προφανής ἄρχω , πολύς ὁ ἐπιπηδάω ὁ τέχνη χωρίς ὁ νόμιμος αὐτός ἐκμανθάνω , θεάομαι ἐξαίφνης συνίστημι τις μόριον καί ὁ τε μέγεθος βραχύς τις φαίνω καί ὁ ἀρχαῖος θέσις οὐ ἀκριβής φυλάσσω αὐτός οὗτος ὁ μόριον προσφέρω ὁ βοήθημα , καίτοι μηδείς ἔχω διάθεσις ἴασις δέω . παραλύω γοῦν ὁ κατά ὁ ἕτερος γνάθος μῦς συμβαίνω ὁ μέν ἀντίκειμαι αὐτός βραχύς φαίνω καί οἷος συσπάω ὁ πάσχω διά αὐτός ἐκτείνω συνέπομαι ἐκεῖνος . διά γάρ ὁ ὁ μῦς ἅπας οἰκεῖος ἔχω εἷς ἐνέργεια , ἐπί ὁ ἴδιος κεφαλή ἀνατείνω ὅταν ὁ κατά ὁ ἀριστερός γνάθος ἀπόλλυμι ὁ ἐνέργεια ὁ κατά ὁ δεξιός ῥώννυμι τε καί κατά φύσις ἔχω ἐνεργέω ἕλκω ὅλος ἐπί ἑαυτοῦ ὁ δεξιός γνάθος καί ὁ χεῖλος · καί οὕτως φαίνω ὁ μέν ἀριστερός χεῖλος ἐκτείνω τε καί μακρός αὐτός γίγνομαι , ὁ δεξιός δέ ἐλαχύς τε καί συντείνω . ἐνταῦθα μέν οὖν ἐλαχύς γίγνομαι ὁ ἀπαθής ἀντισπάω ἐπί ἑαυτοῦ ἕτερος μέρος ὁ γνάθος ὁ παραλύω . ἑτέρωθι δέ ὑπό ὁ πάσχω ἕλκω τε καί σπάω ὁ ἀπαθής , ὥσπερ ὅταν ἤ τένων ἤ μῦς σκιρρόομαι ὅλος ἀδυνατέω συνεπεκτείνω ὁ ἀντιτάσσω ἐνεργέω . πολύς δέ τοιοῦτος φαίνω γίγνομαι , κατά δέ ὁ δάκτυλος ὁ χείρ καί κατά ἀγκών ὁ ἰγνύα ἀγκυλόω μέν αὐτός ἐπί ὁ ὁ ἔνδον μῦς ἤ τένων πάθος . ὀρθόκυλλος δέ γίγνομαι ἐπί ὁ ὁ ἐκτός , οὕτως γάρ ὀνομάζω ἔθος εἰμί ὁ ἰατρός , ὅταν ἐκτείνω τις μή δύναμαι κάμπτω . ὅμοιος δέ οὗτος συμβαίνω εἴωθα ἐπί ὁ μέγας τε καί σκληρός οὐλή · καί γάρ καί οὗτος κατά μέν ὁ ἔνδον χώρα γίγνομαι κυλλόω ὁ μέρος , κατά δέ ὁ ἔξω ὁ καλέω , ὡς φημί , ὀρθόκυλλος ἐργάζομαι καί διά ξηρότης καί διαπληρόω ἐκ ὑγρός ἐπιρροή ἤ φυσώδης πνεῦμα αὐτός συμβαίνω εἴωθα . συνάγω γάρ εἰς ἑαυτοῦ ὁ οὕτως πάσχω μόριον ἀκόλουθος εἰμί ὁ ἀντιτάσσω μῦς ἀδύνατος ἐνεργέω , ἀντισπάω ὁ μόριον ὁ συντείνω . οὕτως δέ καί ὁ σπασμός γίγνομαι ὁ τε μῦς αὐτός ἕλκω ἐπί ὁ ἴδιος ἀρχή αὐτός πρῶτος καί μάλα καί διά αὐτός ὁ μόριον εἰς ὅς καθήκω · οὕτως καί ὁ μήτρα ποτέ μέν ἄνω χωρέω , ποτέ δέ εἰς ὁ πλάγιον μέρος καθίστημι , οὐ αὐτός κατά ἴδιος ἐνέργεια ἀποχωρέω ὁ οἰκεῖος χώρα , ἀλλά ὑπό ἕτερος ἕλκω . ὁ δέ ἕλκω πολύς · καί γάρ ἄρτημα καί νεῦρον καί ἀρτηρία καί φλέψ ὁ εἰς αὐτός καθήκω οὗτος ποιέω φύω , ὅταν εἰς ὄγκος ἀείρω ὁ μῆκος ἀφαιρέω τοσοῦτος ὅσος εἰς εὖρος ἐπιδίδωμι , κοινός γάρ οὗτος πᾶς εἰμί ὁ ἔκτασις τε καί συστολή ἔχω σῶμα , οὐ ὁ ζάω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄψυχος , οἷος ἀσκός τε καί θῦλαξ καί πλόκαμος . ὁ τε οὖν μήτρα κατά τοιοῦτος αἰτία ἀνασπάω τε καί κατασπάω καί ὁ ἔντερον ἔνιοι καί μῦς πολύς καί διά αὐτός ὁ τε κῶλον καί ὁ γένυς . ἀνάλογος δέ τις οὗτος ἐπί ὁ ὁ ῥάχις πάθος ἔμπροσθεν δείκνυμι κύφωσις τε καί λόρδωσις καί σκολίωσις .