galenus.in-hippocratis-librum-de-articulis-et-galeni-in-eum-commentarii-iv 2.2
Ὀστέων τε γὰρ τὸ ἀπὸ τῆς ἄνω γνάθου πεφυκὸς ὑπεζύγωται πρὸς τὸ ὑπὸ τὸ οὖς ὀστέῳ προσπεφυκότι , ὅπερ ἀποκλείει τὰς κεφαλὰς τῆς κάτω γνάθου , τῆς μὲν ἀνωτέρω ἐὸν , τῆς δὲ κατωτέρω τῶν κεφαλαίων . τά τε ἄκρεα τῆς κάτω γνάθου τὸ μὲν διὰ τὸ μῆκος οὐκ εὐπαρείσδυτον , τὸ δ’ αὖ τὸ κόρωνόν τε καὶ ὑπερέχον ὑπὲρ τοῦ ζυγώματος . Εἴρηταί μοι καὶ πρόσθεν ἔν τε τῇ περὶ τοῦ ἀγκῶνος ἐξηγήσει καὶ τῷ πρώτῳ τῶν ὑπομνημάτων · καὶ εἴ τις οὐ νοεῖ σαφῶς τὰ οὕτως ὑφ’ Ἱπποκράτους λεγόμενα , δείκνυσι καὶ τοῦτο πρὸ τοῦ διδάσκοντος ὀστᾶ μάλιστα μὲν ἀνθρώπων , εἰ δὲ μὴ , πιθήκων . ἄμεινον δὲ μὴ νῦν , ὁπότ’ ἀναγιγνώσκει τὰ βιβλία , ταύτην ἕξιν γίγνεσθαι τῶν ὀστῶν , ἀλλ’ ἔμπροσθεν ἐπὶ χολῆς γεγονέναι . λέλεκται δὲ καὶ ὡς ὑφ’ ἡμῶν γέγραπται βιβλίον τοῖς εἰσαγομένοις περὶ ὀστῶν , ὅτι τε τῷ μέλλοντι συνιέναι δῆλον τί ἐν τούτοις τοῖς γράμμασιν ὁ Ἱπποκράτης λέγει , προγεγυμνάσθαι βέλτιόν ἐστιν ἐν ἐκείνῳ . καὶ τοίνυν ἔμπροσθεν ἔγραψα καὶ νῦν ποιήσω μέσην τινὰ τοῖς θ’ ἑωρακόσι καὶ μὴ ἑωρακόσι διδασκαλίαν . οὕτως γὰρ οἵ θ’ ἑωρακότες οὐκ ἀνιάσονται τῷ μήκει τῶν λόγων οἵ τ’ οὐδ’ ὅλως ἑωρακότες οἷον ὑπογραφήν τινα ἕξουσι τῆς ἀκριβοῦς μαθήσεως , ἣν οὐχ οἶόν τε χωρὶς τῆς ἐπὶ τῶν ὀστῶν αὐτοψίας γενέσθαι . νόει δή μοι καὶ τὸ μὲν κινούμενον ἐν τοῖς ὀδοῦσι στόμα τὴν κάτω γένυν εἶναι , τὸ δ’ ἀκίνητον τὴν ἄνω , περιέχεσθαι δὲ πρὸ τῶν ὀστῶν τοὺς ἀλλήλους ὀδόντας κατά τε τὸ μέγεθος καὶ τὸ πλῆθος . ἐκπεφυκὸς δὲ τὸ τῆς ἄνω γνάθου λεπτόν ἐστι καὶ συνεχὲς τῷ περιέχοντι τὸ μικρὸν , καθ’ ὃν ὀστῷ τούτῳ δ’ ἄγαν τ’ ἂν ἕτερον ἐκ τοῦ τῶν ἀκουστικῶν πόρων ἐν αὐτῷ περιέχοντος ὀστοῦ . καθ’ ὃ δὲ συμβάλλει ταῦτα ἀλλήλοις γίγνεσθαι συνάρθρωσιν ὁμοίαν ῥαφῇ . τὸ τοίνυν ὀστοῦν τοῦτο λεπτὸν , ὃ συνάπτει τὴν ἄνω γένυν τῇ κεφαλῇ , καλεῖται ζύγωμα πρὸς τῶν ἀνατομικῶν , ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης φάσκων ὑποζυγῶσαι δηλοῖ συνάγειν ἀλλήλοις τὰ δύο ὀστᾶ , καθάπερ ζυγὸν ὑποκείμενον αὐτοῖς . ὑπὸ δὲ τούτῳ τῷ ζυγώματι κοιλότης ἐστὶν ἀξιόλογος , ἣν κατείληφεν ἡ ἑτέρα τῶν ἀποφύσεων τῆς κάτω γένυος , ἥν τε κορώνην θηλυκῶς ὀνομάζουσι καὶ κόρωνον οὐδετέρως , οὔσης καὶ ἑτέρας ἀποφύσεως κατὰ τοῦτο δακνοίη , καθ’ ἣν διαρθροῦται τῷ τῆς κεφαλῆς ὀστῷ , πλησίον τοῦ ὠτός . ἀλλ’ αὕτη μὲν ἡ ἀπόφυσις βραχεῖα ἦν κατὰ τὸ μῆκος , ἡ δ’ ἑτέρα πολὺ μακροτέρα . διορίζει δὲ ἀμφότερον μέσον τεταμένον τὸ ζύγωμα , τῆς μὲν μακροτέρας ταπεινότερον κείμενον , ὑψηλότερον δὲ τῆς ταπεινοτέρας . ἀμφοτέρας δὲ τὰς ἀποφύσεις τῆς γένυος ὠνόμασεν ὁ Ἱπποκράτης κεφαλὰς ἐν τῷ φάναι τὸ ζύγωμα τὰς κεφαλὰς ἀποκλείειν , ὅπερ ἐστὶ διείργειν καὶ χωρίζειν ἀλλήλων , τῆς μὲν κατωτέρω , τῆς δὲ ἀνωτέρω . πρόδηλον οὖν ὡς δυνατόν ἐστιν ἐκπεσεῖν τῆς οἰκείας διαρθρώσεως τὴν κάτω γένυν ἄνευ τοῦ κατωτέρω χωρῆσαι τοῦ ζυγώματος τὴν κορώνην , οὐ μὴν οὐδ’ ἁπλῶς τοῦτο γενόμενον ἔξαρθρον αὐτὴν ἐργάσεται . ἀνοιγομένου γὰρ τοῦ στόματος εἰς τὴν ἰδίαν ἐπανήξει χώραν . εἰ τοίνυν ἔξαρθρος ἔσεσθαι μέλλοι , κωλυθῆναι χρὴ τὴν ἐπάνοδον αὐτῆς εἰς τὸ πλάγιον ἐκτραπείσης . ὀρθῶς οὖν ἐφεξῆς ἔφη , χωρὶς τοῦ μέγιστον χαίνοντος εἰς τὰ πλάγια ἐκτρέψαι τὴν γένυν , ἀδύνατον αὐτὴν ἐκπεσεῖν . οὔτε γὰρ αὐτὴ ἀποχωρῆσαι δύναται κατωτέρω τοῦ ζυγώματος ἡ κορώνη , πλὴν ἐπὶ πλεῖστον ἀποστῆναι τὴν κάτω γένυν ἢ τὴν ἄνω . τοῦτο δ’ ἐν τῷ μέγιστον χαίνειν γίνεται , οὔτ’ ἄνευ τῆς εἰς τὸ πλάγιον ἐκτροπῆς ἡ πρὸς τὴν ﻿ οἰκείαν χώραν ἐπάνοδος κωλύεται . διά τε οὖν ταῦτα δυσκόλως ἐκπίπτει καὶ διὰ τὴν ἀνεχόντων μυῶν ῥώμην , ὑπὲρ ὧν κατὰ τὴν ἑξῆς λέξιν ἤκουον αὐτοῦ λέγοντος .
Lemmas: ὀστέον τε γάρ ὁ ἀπό ὁ ἄνω γνάθος φύω ὑποζυγόω πρός ὁ ὑπό ὁ οὖς ὀστέον προσφύω , ὅς ἀποκλείω ὁ κεφαλή ὁ κάτω γνάθος , ὁ μέν ἀνώτερος εἰμί , ὁ δέ κάτω ὁ κεφάλαιος . ὁ τε ἄκρις ὁ κάτω γνάθος ὁ μέν διά ὁ μῆκος οὐ εὐπαρείσδυτος , ὁ δέ αὖ ὁ κορωνός τε καί ὑπερέχω ὑπέρ ὁ ζύγωμα . λέγω ἐγώ καί πρόσθεν ἐν τε ὁ περί ὁ ἀγκών ἐξήγησις καί ὁ πρῶτος ὁ ὑπόμνημα · καί εἰ τις οὐ νοέω σαφής ὁ οὕτως ὑπό Ἱπποκράτης λέγω , δείκνυμι καί οὗτος πρό ὁ διδάσκω ὀστέον μάλα μέν ἄνθρωπος , εἰ δέ μή , πίθηκος . ἀγαθός δέ μή νῦν , ὁπότε ἀναγιγνώσκω ὁ βιβλίον , οὗτος ἕξις γίγνομαι ὁ ὀστέον , ἀλλά ἔμπροσθεν ἐπί χολή γίγνομαι . λέγω δέ καί ὡς ὑπό ἐγώ γράφω βιβλίον ὁ εἰσάγω περί ὀστέον , ὅτι τε ὁ μέλλω συνίημι δῆλος τίς ἐν οὗτος ὁ γράμμα ὁ Ἱπποκράτης λέγω , προγυμνάζω ἀγαθός εἰμί ἐν ἐκεῖνος . καί τοίνυν ἔμπροσθεν γράφω καί νῦν ποιέω μέσος τις ὁ τε ὁράω καί μή ὁράω διδασκαλία . οὕτως γάρ ὁ τε ὁράω οὐ ἀνιάω ὁ μῆκος ὁ λόγος ὁ τε οὐδέ ὅλος ὁράω οἷος ὑπογραφή τις ἔχω ὁ ἀκριβής μάθησις , ὅς οὐ οἷος τε χωρίς ὁ ἐπί ὁ ὀστέον αὐτοψία γίγνομαι . νοέω δή ἐγώ καί ὁ μέν κινέω ἐν ὁ ὀδούς στόμα ὁ κάτω γένυς εἰμί , ὁ δέ ἀκίνητος ὁ ἄνω , περιέχω δέ πρό ὁ ὀστέον ὁ ἀλλήλων ὀδούς κατά τε ὁ μέγεθος καί ὁ πλῆθος . ἐκφύω δέ ὁ ὁ ἄνω γνάθος λεπτός εἰμί καί συνεχής ὁ περιέχω ὁ μικρός , κατά ὅς ὀστέον οὗτος δέ ἄγαν τε ἄν ἕτερος ἐκ ὁ ὁ ἀκουστικός πόρος ἐν αὐτός περιέχω ὀστέον . κατά ὅς δέ συμβάλλω οὗτος ἀλλήλων γίγνομαι συνάρθρωσις ὅμοιος ῥαφή . ὁ τοίνυν ὀστέον οὗτος λεπτός , ὅς συνάπτω ὁ ἄνω γένυς ὁ κεφαλή , καλέω ζύγωμα πρός ὁ ἀνατομικός , ἐπειδή καί αὐτός ὁ Ἱπποκράτης φάσκω ὑποζυγόω δηλόω συνάγω ἀλλήλων ὁ δύο ὀστέον , καθά ζυγόν ὑπόκειμαι αὐτός . ὑπό δέ οὗτος ὁ ζύγωμα κοιλότης εἰμί ἀξιόλογος , ὅς καταλαμβάνω ὁ ἕτερος ὁ ἀπόφυσις ὁ κάτω γένυς , ὅς τε κορώνη θηλυκός ὀνομάζω καί κόρωνος οὐδέτερος , εἰμί καί ἕτερος ἀπόφυσις κατά οὗτος δακιγνώσκω , κατά ὅς διαρθρόω ὁ ὁ κεφαλή ὀστέον , πλησίον ὁ οὖς . ἀλλά οὗτος μέν ὁ ἀπόφυσις βραχύς εἰμί κατά ὁ μῆκος , ὁ δέ ἕτερος πολύς μακρός . διορίζω δέ ἀμφότερος μέσος τείνω ὁ ζύγωμα , ὁ μέν μακρός ταπεινός κεῖμαι , ὑψηλός δέ ὁ ταπεινός . ἀμφότερος δέ ὁ ἀπόφυσις ὁ γένυς ὀνομάζω ὁ Ἱπποκράτης κεφαλή ἐν ὁ φημί ὁ ζύγωμα ὁ κεφαλή ἀποκλείω , ὅς εἰμί διείργω καί χωρίζω ἀλλήλων , ὁ μέν κάτω , ὁ δέ ἀνώτερος . πρόδηλος οὖν ὡς δυνατός εἰμί ἐκπίπτω ὁ οἰκεῖος διάρθρωσις ὁ κάτω γένυς ἄνευ ὁ κάτω χωρέω ὁ ζύγωμα ὁ κορώνη , οὐ μήν οὐδέ ἁπλῶς οὗτος γίγνομαι ἔξαρθρος αὐτός ἐργάζομαι . ἀνοίγνυμι γάρ ὁ στόμα εἰς ὁ ἴδιος ἐπανήκω χώρα . εἰ τοίνυν ἔξαρθρος εἰμί μέλλω , κωλύω χρή ὁ ἐπάνοδος αὐτός εἰς ὁ πλάγιος ἐκτρέπω . ὀρθός οὖν ἐφεξῆς φημί , χωρίς ὁ μέγας χάσκω εἰς ὁ πλάγιος ἐκτρέπω ὁ γένυς , ἀδύνατος αὐτός ἐκπίπτω . οὔτε γάρ αὐτός ἀποχωρέω δύναμαι κάτω ὁ ζύγωμα ὁ κορώνη , πλήν ἐπί πολύς ἀφίστημι ὁ κάτω γένυς ἤ ὁ ἄνω . οὗτος δέ ἐν ὁ μέγας χάσκω γίγνομαι , οὔτε ἄνευ ὁ εἰς ὁ πλάγιος ἐκτροπή ὁ πρός ὁ ﻿ οἰκεῖος χώρα ἐπάνοδος κωλύω . διά τε οὖν οὗτος δύσκολος ἐκπίπτω καί διά ὁ ἀνέχω μῦς ῥώμη , ὑπέρ ὅς κατά ὁ ἑξῆς λέξις ἀκούω αὐτός λέγω .