galenus.in-hippocratis-librum-de-articulis-et-galeni-in-eum-commentarii-iv 3.51
Ὅσοισι δὲ ἐς τὸ εἴσω σκολιαίνονται οἱ σφόνδυλοι ὑπὸ πτώματος ἢ καὶ ἐμπεσόντος τινὸς βαρέος , εἷς μὲν οὐδεὶς τῶν σφονδύλων μέγα ἐξίσταται κάρτα ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐκ τῶν ἄλλων . ἢν δὲ ἐκστῇ μέγα ἢ εἷς ἢ πλείονες , θάνατον φέρουσιν , ὥσπερ δὴ καὶ πρόσθεν εἴρηται , κυκλώδης καὶ αὕτη καὶ οὐ γωνιώδης γίνεται ἡ παραλλαγή . οὖρα μὲν οὖν τοῖσι τοιούτοισι καὶ ἀπόπατος μᾶλλον ἴσχεται ἢ τοῖσιν ἔξω κυφοῖσι καὶ πόδες καὶ ὅλα τὰ σκέλεα ψύχεται μᾶλλον καὶ θανατηφόρα ταῦτα μᾶλλον ὧν ἔφην . καὶ ἢν περιγένωνται δὲ ῥυώδεες τὰ οὖρα μᾶλλον οὗτοι καὶ τῶν σκελέων ἀκρατέστεροι καὶ ναρκωδέστεροι . ἢν δὲ καὶ ἐν τῷ ἄνω μέρει μᾶλλον τὸ λόρδωμα γένηται , παντὸς τοῦ σώματος ἀκρατέες καὶ νεναρκωμένοι γίνονται . μηχανὴν δὲ οὐκ ἔχω οὐδεμίην ἔγωγε , ὅκως χρὴ τὸν τοιοῦτον ἐς τὸ αὐτὸ καταστῆσαι · καὶ εἰ μή τινα ἡ κατὰ τῆς κλίμακος κατάσεισις ὠφελέειν οἵη τε εἴη ἢ καὶ ἄλλη τις τοιαύτη ἴησις ἢ κατάσεισις , οἵηπερ ὀλίγῳ πρόσθεν εἴρηται . κατανάγκασιν δὲ σὺν τῇ κατασείσει οὐδεμίην ἔχω ἥτις ἂν γίνοιτο , ὥσπερ τῷ κυφώματι τὴν κατανάγκασιν ἡ σανὶς ἐποιέετο . πῶς γὰρ ἄν τις ἐκ τοῦ ἔμπροσθεν διὰ τῆς κοιλίης ἀναγκάσαι δύναιτο ; οὐ γὰρ οἷόν τε , ἀλλὰ μὴν οὔτε βῆχες οὔτε πταρμοὶ οὐδεμίην δύναμιν ἔχουσιν , ὥστε τε τῇ τάσει συντιμωρέειν , οὐ μὴν οὐδ’ ἔνεσις φύσης ἐνιεμένης ἐς τὴν κοιλίην οὐδὲν ἂν δυνηθῇ . καὶ μὴν αἱ μεγάλαι σικύαι προσβαλλόμεναι ἀνασπάσιος εἵνεκα δῆθεν . τῶν εἴσω ῥεπόντων σφονδύλων μεγάλη ἁμαρτὰς γνώμης ἐστίν . ἀπωθέουσι γὰρ μᾶλλον ἢ ἀνασπῶσι καὶ οὐδ’ αὐτὸ τοῦτο γιγνώσκουσιν οἱ προσβάλλοντες . ὅσῳ γὰρ ἄν τις μείζω προσβάλλῃ , τοσούτῳ μᾶλλον λορδοῦντες οἱ προσβληθέντες συναναγκαζομένου ἄνω τοῦ δέρματος . τρόπους δὲ ἄλλους κατασεισίων ἢ οἶοί τε πρόσθεν εἴρηνται , ἔχοιμ’ ἂν εἰπεῖν , ἁρμόσαι οὓς ἄν τι δοκέῃ τῷ παθήματι μᾶλλον , ἀλλ’ οὐ κάρτα πιστεύω αὐτοῖς , διὰ τοῦτο οὐ γράφω . ἀθρόον δὴ ξυνιέναι χρὴ περὶ τούτων ὧν ἐν κεφαλαίῳ εἴρηται . ὅτι τὰ μὲν εἰς τὸ λορδὸν ῥεύσαντα ὀλέθριά εἰσι καὶ σινόμωρα , τὰ δὲ ἐς τὸ κυφὸν ἀσινέα θανάτου καὶ οὔρων σχεσίων καὶ ἀποναρκωσίων τὸ ἐπίπαν . Περὶ τῆς ἔσω μεταστάσεως τῶν σφονδύλων γράφει ταῦτα , χαλεπωτέραν αὐτὴν τῆς ἔξω λέγων εἶναι , καὶ ἡ αἰτία πρόδηλος . καὶ γὰρ ἔσω ῥέπει τὰ νεῦρα πάντα τὰ ἀπὸ τοῦ νωτιαίου πεφυκότα . θλίβεται οὖν ἐν ταῖς τοιαύταις μεταστάσεσι μᾶλλον ἤπερ ἐν ταῖς ἔξω . σὺν τούτοις δὲ καὶ τὰ ἐπικείμενα μόρια τῇ ῥάχει θλίβεται πάντα καὶ κατὰ τοῦτο καὶ τῆς κύστεως τὸ ἄνω πέρας θλίβεταί ποτε . καὶ μέντοι καὶ κατὰ συμπάθειαν εἰς φλεγμονὴν ἀφίξεται πάντα καὶ διὰ τοῦτ’ οὔτε ἡ κύστις οὖρον ἐκκρίνει οὔτε τὰ ἔντερα ἀπόπατον . τῆς γὰρ ἐκκριτικῆς δυνάμεως , ἥτις ἐστὶ μία τῶν φυσικῶν , πάθος ἐστὶν ἴσχεσθαι τὸ οὖρον καὶ τὸ ἀπόπατον . τὸ δὲ ναρκώδη γίνεσθαι τὰ μόρια τῆς τῶν νεύρων βλάβης ἐστίν . ἐκ μὲν οὖν τῆς κατὰ τὰ ἔντερα καὶ τὴν κύστιν βλάβης ἄχρι περ ἂν παύσεται φλεγμαίνοντα , κίνδυνος ἀπολέσθαι τὸν ἄνθρωπον καὶ δι’ ἄκρα καὶ ἀκώρω ἔντερα διαμένει καὶ διὰ τοῦτο καὶ ὁ σφίγγων τὴν κύστιν μῦς οὐκ ἐᾷ ἀκριβῶς ἐνεργῶν ἐπιτρέπειν τοῖς οὔροις . εἰκὸς καὶ δήπου καὶ τὸν ἐπὶ τῆς ἕδρας μῦν τὸν σφιγκτῆρα καλούμενον τὴν αὐτὴν ἀτονίαν ἔχειν .
Lemmas: ὅσος δέ εἰς ὁ εἴσω σκολιαίνομαι ὁ σφόνδυλος ὑπό πτῶμα ἤ καί ἐμπίπτω τις βαρύς , εἷς μέν οὐδείς ὁ σφόνδυλος μέγας ἐξίστημι κάρτα ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐκ ὁ ἄλλος . ἐάν δέ ἐξίστημι μέγας ἤ εἷς ἤ πολύς , θάνατος φέρω , ὥσπερ δή καί πρόσθεν λέγω , κυκλώδης καί οὗτος καί οὐ γωνιώδης γίγνομαι ὁ παραλλαγή . οὖρον μέν οὖν ὁ τοιοῦτος καί ἀπόπατος μάλα ἴσχω ἤ ὁ ἔξω κυφός καί πούς καί ὅλος ὁ σκέλος ψύχω μάλα καί θανατηφόρος οὗτος μάλα ὅς φημί . καί ἐάν περιγίγνομαι δέ ῥυώδης ὁ οὖρον μάλα οὗτος καί ὁ σκέλος ἄκρατος καί ναρκώδης . ἐάν δέ καί ἐν ὁ ἄνω μέρος μάλα ὁ λόρδωμα γίγνομαι , πᾶς ὁ σῶμα ἀκρατής καί ναρκόω γίγνομαι . μηχανή δέ οὐ ἔχω οὐδέμιος ἐγώ , ὅπως χρή ὁ τοιοῦτος εἰς ὁ αὐτός καθίστημι · καί εἰ μή τις ὁ κατά ὁ κλῖμαξ κατάσεισις ὠφελέω οἷος τε εἰμί ἤ καί ἄλλος τις τοιοῦτος ἴεσις ἤ κατάσεισις , οἵηπερ ὀλίγος πρόσθεν λέγω . κατανάγκασις δέ σύν ὁ κατάσεισις οὐδέμιος ἔχω ὅστις ἄν γίγνομαι , ὥσπερ ὁ κύφωμα ὁ κατανάγκασις ὁ σανίς ποιέω . πῶς γάρ ἄν τις ἐκ ὁ ἔμπροσθεν διά ὁ κοιλία ἀναγκάζω δύναμαι ; οὐ γάρ οἷος τε , ἀλλά μήν οὔτε βήξ οὔτε πταρμός οὐδέμιος δύναμις ἔχω , ὥστε τε ὁ τάσις συντιμωρέω , οὐ μήν οὐδέ ἔνεσις φύσις ἐνίημι εἰς ὁ κοιλία οὐδείς ἄν δύναμαι . καί μήν ὁ μέγας σικύα προσβάλλω ἀνάσπασις ἕνεκα δῆθεν . ὁ εἴσω ῥέπω σφόνδυλος μέγας ἁμαρτάς γνώμη εἰμί . ἀπωθέω γάρ μάλα ἤ ἀνασπάω καί οὐδέ αὐτός οὗτος γιγνώσκω ὁ προσβάλλω . ὅσος γάρ ἄν τις μέγας προσβάλλω , τοσοῦτος μάλα λορδόω ὁ προσβάλλω συναναγκάζω ἄνω ὁ δέρμα . τρόπος δέ ἄλλος κατάσεισις ἤ οἷος τε πρόσθεν λέγω , ἔχω ἄν λέγω , ἁρμόζω ὅς ἄν τις δοκέω ὁ πάθημα μάλα , ἀλλά οὐ κάρτα πιστεύω αὐτός , διά οὗτος οὐ γράφω . ἀθρόος δή συνίημι χρή περί οὗτος ὅς ἐν κεφάλαιος λέγω . ὅτι ὁ μέν εἰς ὁ λορδός ῥέω ὀλέθριος εἰμί καί σινόμωρος , ὁ δέ εἰς ὁ κυφός ἀσινής θάνατος καί ὅρος σχέσις καί ἀπονάρκωσις ὁ ἐπίπαν . περί ὁ ἔσω μετάστασις ὁ σφόνδυλος γράφω οὗτος , χαλεπός αὐτός ὁ ἔξω λέγω εἰμί , καί ὁ αἰτία πρόδηλος . καί γάρ ἔσω ῥέπω ὁ νεῦρον πᾶς ὁ ἀπό ὁ νωτιαῖος φύω . θλίβω οὖν ἐν ὁ τοιοῦτος μετάστασις μάλα ἤ ἐν ὁ ἔξω . σύν οὗτος δέ καί ὁ ἐπίκειμαι μόριον ὁ ῥάχις θλίβω πᾶς καί κατά οὗτος καί ὁ κύστις ὁ ἄνω πέρας θλίβω ποτέ . καί μέντοι καί κατά συμπάθεια εἰς φλεγμονή ἀφικνέομαι πᾶς καί διά οὗτος οὔτε ὁ κύστις οὖρος ἐκκρίνω οὔτε ὁ ἔντερον ἀπόπατος . ὁ γάρ ἐκκριτικός δύναμις , ὅστις εἰμί εἷς ὁ φυσικός , πάθος εἰμί ἴσχω ὁ οὖρος καί ὁ ἀπόπατος . ὁ δέ ναρκώδης γίγνομαι ὁ μόριον ὁ ὁ νεῦρον βλάβη εἰμί . ἐκ μέν οὖν ὁ κατά ὁ ἔντερον καί ὁ κύστις βλάβη ἄχρι περ ἄν παύω φλεγμαίνω , κίνδυνος ἀπόλλυμι ὁ ἄνθρωπος καί διά ἄκρος καί ἄκωρος ἔντερον διαμένω καί διά οὗτος καί ὁ σφίγγω ὁ κύστις μῦς οὐ ἐάω ἀκριβής ἐνεργέω ἐπιτρέπω ὁ οὖρον . ἔοικα καί δήπου καί ὁ ἐπί ὁ ἕδρα μῦς ὁ σφιγκτήρ καλέω ὁ αὐτός ἀτονία ἔχω .