galenus.in-hippocratis-librum-de-articulis-et-galeni-in-eum-commentarii-iv 3.39
Τὸ δὲ μεσηγὺ τῶν πλευρέων καὶ τῶν ὀστέων τῶν ἀποπεφυκότων ἀπὸ τῶν σφονδύλων ἀποπληρέουσιν ἑκατέρωθεν οἱ μύες ἀπὸ τοῦ αὐχένος ἀρξάμενοι ἄχρι τῶν φρενῶν τῆς προσφύσιος . Οὐ πάνυ τι συμφωνεῖ τὸ φαινόμενον ἐκ τῆς ἀνατομῆς τῇ διανοίᾳ τῆς λέξεως . τὸ μὲν γὰρ φαινόμενον ὧδε ἔχει · κατὰ τὰς κεφαλὰς τῶν πλευρῶν ᾗ εἰσαρθροῦνται εἰς τοὺς σφονδύλους μύες εἰσὶν , ὄπισθεν μέν οἱ ῥαχῖται καλούμενοι κατὰ τὸ μῆκος τῆς ῥάχεως ἐκτεταμένοι μέχρι τῆς τῶν σκελῶν ἀρχῆς , ἔμπροσθεν δὲ κατὰ μῆκος , οὐ δι’ ὅλου τοῦ θώρακος ἐπικέκληνται μύες . ἐγκάρσιοι δὲ κεῖνται μεταξὺ τῶν πλευρῶν οὓς μεσοπλευρίους ὀνομάζουσιν , ἔπειτα βαίνουσι πρὸς ὀλίγας τῶν πλευρῶν οἱ ὑποβεβλημένοι τῷ στομάχῳ μύες , ὑφ’ ὧν εἰς τὸ πρόσω μέρος ὅλος ὁ τράχηλος ἑλκόμενος ἐπινεύει βραχὺ καὶ χωρὶς τῆς προκειμένης πρὸς κεφαλῆς διαρθρώσεως . ἐκείνη μὲν γὰρ αὕτη καθ’ ἑαυτὴν μεγίστην ἔχει κίνησιν ἐπινευόντων τε καὶ ἀνανευόντων , ἐὰν τοῖς μετὰ τοὺς πρώτους σφονδύλους αὐτὴν παραβάλλῃ . βραχυτάτην δ’ ἔχουσι τὴν πρὸς ἀλλήλους κίνησιν . ἀλλὰ κἀκ τῶν κατ’ ὀσφῦν χωρίων . ἐπαναβαίνουσι τῷ θώρακι κατὰ τὰς ἐσχάτας πλευρὰς αἱ κορυφαὶ τῆς ψόας . ὅσαι δ’ ἐν τῷ μεταξὺ τοῦ θώρακός εἰσιν οὐκ ἔχει μυῶν ἐπιβολὴν ἐν ταῖς πλαγίαις ἀποφύσεσι τῶν σφονδύλων , ἃς ἔφην διαρθροῦσθαι τὰς πλευράς . εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλοι δύο μύες στενοὶ καὶ μικροὶ τοῖς ῥαχίταις περιτεταμένοι δι’ ὅλου τοῦ θώρακος ἔξωθεν , ἐν τοῖς πρόσω μέρεσιν αὐτῶν ἃ τοῖς ὀπίσω περὶ τὴν ἄκανθαν . αὕτη μὲν ἡ ἐκ τῆς ἀνατομῆς εὑρισκομένη θέσις τῶν περὶ τοὺς σφονδύλους μυῶν . ἴδωμεν ἐφεξῆς τίνων ὁ Ἱπποκράτης δύναται μνημονεύειν . ὅτι μὲν οὖν τῶν μεσοπλευρίων οὐ δύναται , δῆλον ἐκ τοῦ λέγειν τοὺς μύας ἀπὸ τοῦ αὐχένος ἄρχεσθαι . λείπει τοίνυν τῶν ῥαχιτῶν τούτων παρατεταμένων μνημονεύειν αὐτόν . ἀλλ’ οὐδετέρως καλῶς ἂν λέγοιτο τὸ μεταξὺ τῶν ὀστῶν καὶ τῶν πλευρῶν τῶν ἀποπεφυκότων ἀπὸ τῶν σφονδύλων τοὺς μῦς ἀναπληροῦν . οἱ μὲν γὰρ ῥαχῖται ταῖς διαρθρώσεσι τῶν εἰρημένων ὀστῶν ἐν ὅλῳ τῷ θώρακι πάσαις ὄπισθεν προβέβληται , μηδὲν ἀπολείποντες ἀσκέπαστον , ἀλλὰ τάς τε ῥίζας πάσας τῶν πλευρῶν τε ἅμα καὶ τῶν εἰς τὰ πλάγια τοῖς σφονδύλοις ἀποφύσεών εἰσι μετὰ τὰς διαρθρώσεις · καὶ μὲν δὴ καὶ τὸ κατὰ τὴν τελευτὴν εἰρημένον τῆς ῥήσεως τὸ ἄχρι τῆς προσφύσιος , εἰ μὴ ἐπὶ τῶν στενῶν λέγει τῶν μυῶν , τὴν τοῦ διαφράγματος πρόσφυσιν ἡμᾶς ἀναγκαῖον νοεῖν , εἰ δ’ ἐπὶ τῶν ῥαχιτῶν , τὴν τῶν σκελῶν , εἰ μὴ περὶ πρόσφυσιν εἴρηκε τὴν τούτων διάρθρωσιν . ἐγὼ μὲν οὖν διὰ ταύτην τὴν λέξιν ἀπορῶ προσαρμόσαι τῷ φαινομένῳ , καί μοι δοκεῖ κατ’ ἀρχὴν εὐθέως ὑπὸ τοῦ πρώτου γράψαντος ἡμαρτῆσθαι ὥστε καὶ ἄλλων πολλῶν . ἐχόντων δ’ ὡς εἴρηται τῶν φαινομένων ζήτησις τῆς ἁρμοττούσης ἐξηγήσεως εἰς τὸ κοινὸν προκείσθω . τὸ δ’ οὖν ὡς ἐν διορισμοῖς δόξαν ἔχειν τινὰ πιθανότητα τοιόνδ’ ἐστί · πλευρὰς μὲν ἀκουσόμεθα τὰς τῶν σφονδύλων αὐτῶν κεφαλὰς , ἀποπεφυκότα δὲ τῶν σφονδύλων ὀστᾶ τὰ τὴν ἀκάνθην ἐργαζόμενα , τοὺς δὲ τὴν μεταξὺ χώραν ἑκατέρων ἀναπληροῦντας μῦς τοὺς ῥαχίτας , πρόσφυσιν δὲ τὴν τῶν φρενῶν . ὅ γε μὴν διδάσκαλος ἡμῶν Πέλοψ τὰς μὲν πλαγίας ἀποφύσεις τῶν σφονδύλων ἁπάντων πλευρὰς ἔφασκεν εἰρῆσθαι νῦν ὑπ’ αὐτοῦ , πρόσφυσιν δὲ τὴν τῶν φρενῶν .
Lemmas: ὁ δέ μεσηγύ ὁ πλευρά καί ὁ ὀστέον ὁ ἀποφύω ἀπό ὁ σφόνδυλος ἀποπληρέω ἑκατέρωθεν ὁ μῦς ἀπό ὁ αὐχήν ἄρχω ἄχρι ὁ φρήν ὁ πρόσφυσις . οὐ πάνυ τις συμφωνέω ὁ φαίνω ἐκ ὁ ἀνατομή ὁ διάνοια ὁ λέξις . ὁ μέν γάρ φαίνω ὧδε ἔχω · κατά ὁ κεφαλή ὁ πλευρά ᾗ εἰσαρθρόω εἰς ὁ σφόνδυλος μῦς εἰμί , ὄπισθεν μέν ὁ ῥαχίτης καλέω κατά ὁ μῆκος ὁ ῥάχις ἐκτείνω μέχρι ὁ ὁ σκέλος ἀρχή , ἔμπροσθεν δέ κατά μῆκος , οὐ διά ὅλος ὁ θώραξ ἐπικαλέω μῦς . ἐγκάρσιος δέ κεῖμαι μεταξύ ὁ πλευρά ὅς μεσοπλεύριος ὀνομάζω , ἔπειτα βαίνω πρός ὀλίγος ὁ πλευρά ὁ ὑποβάλλω ὁ στόμαχος μῦς , ὑπό ὅς εἰς ὁ πρόσω μέρος ὅλος ὁ τράχηλος ἕλκω ἐπινεύω βραχύς καί χωρίς ὁ πρόκειμαι πρός κεφαλή διάρθρωσις . ἐκεῖνος μέν γάρ οὗτος κατά ἑαυτοῦ μέγας ἔχω κίνησις ἐπινεύω τε καί ἀνανεύω , ἐάν ὁ μετά ὁ πρῶτος σφόνδυλος αὐτός παραβάλλω . βραχύς δέ ἔχω ὁ πρός ἀλλήλων κίνησις . ἀλλά ἐκ ὁ κατά ὀσφῦς χωρίον . ἐπαναβαίνω ὁ θώραξ κατά ὁ ἔσχατος πλευρά ὁ κορυφή ὁ ψόα . ὅσος δέ ἐν ὁ μεταξύ ὁ θώραξ εἰμί οὐ ἔχω μῦς ἐπιβολή ἐν ὁ πλάγιος ἀπόφυσις ὁ σφόνδυλος , ὅς φημί διαρθρόω ὁ πλευρά . εἰμί δέ καί ἄλλος δύο μῦς στενός καί μικρός ὁ ῥαχίτης περιτείνω διά ὅλος ὁ θώραξ ἔξωθεν , ἐν ὁ πρόσω μέρος αὐτός ὅς ὁ ὀπίσω περί ὁ ἄκανθα . οὗτος μέν ὁ ἐκ ὁ ἀνατομή εὑρίσκω θέσις ὁ περί ὁ σφόνδυλος μῦς . ὁράω ἐφεξῆς τίς ὁ Ἱπποκράτης δύναμαι μνημονεύω . ὅτι μέν οὖν ὁ μεσοπλεύριος οὐ δύναμαι , δῆλος ἐκ ὁ λέγω ὁ μῦς ἀπό ὁ αὐχήν ἄρχω . λείπω τοίνυν ὁ ῥαχίτης οὗτος παρατείνω μνημονεύω αὐτός . ἀλλά οὐδέτερος καλός ἄν λέγω ὁ μεταξύ ὁ ὀστέον καί ὁ πλευρά ὁ ἀποφύω ἀπό ὁ σφόνδυλος ὁ μῦς ἀναπληρόω . ὁ μέν γάρ ῥαχίτης ὁ διάρθρωσις ὁ λέγω ὀστέον ἐν ὅλος ὁ θώραξ πᾶς ὄπισθεν προβάλλω , μηδείς ἀπολείπω ἀσκέπαστος , ἀλλά ὁ τε ῥίζα πᾶς ὁ πλευρά τε ἅμα καί ὁ εἰς ὁ πλάγιος ὁ σφόνδυλος ἀπόφυσις εἰμί μετά ὁ διάρθρωσις · καί μέν δή καί ὁ κατά ὁ τελευτή λέγω ὁ ῥῆσις ὁ ἄχρι ὁ πρόσφυσις , εἰ μή ἐπί ὁ στενός λέγω ὁ μῦς , ὁ ὁ διάφραγμα πρόσφυσις ἐγώ ἀναγκαῖος νοέω , εἰ δέ ἐπί ὁ ῥαχίτης , ὁ ὁ σκέλος , εἰ μή περί πρόσφυσις λέγω ὁ οὗτος διάρθρωσις . ἐγώ μέν οὖν διά οὗτος ὁ λέξις ἀπορέω προσαρμόζω ὁ φαίνω , καί ἐγώ δοκέω κατά ἀρχή εὐθύς ὑπό ὁ πρῶτος γράφω ἁμαρτάνω ὥστε καί ἄλλος πολύς . ἔχω δέ ὡς λέγω ὁ φαίνω ζήτησις ὁ ἁρμόζω ἐξήγησις εἰς ὁ κοινός πρόκειμαι . ὁ δέ οὖν ὡς ἐν διορισμός δόξα ἔχω τις πιθανότης τοιόσδε εἰμί · πλευρά μέν ἀκούω ὁ ὁ σφόνδυλος αὐτός κεφαλή , ἀποφύω δέ ὁ σφόνδυλος ὀστέον ὁ ὁ ἀκάνθη ἐργάζομαι , ὁ δέ ὁ μεταξύ χώρα ἑκάτερος ἀναπληρόω μῦς ὁ ῥαχίτης , πρόσφυσις δέ ὁ ὁ φρήν . ὁ γε μήν διδάσκαλος ἐγώ Πέλοψ ὁ μέν πλάγιος ἀπόφυσις ὁ σφόνδυλος ἅπας πλευρά φάσκω λέγω νῦν ὑπό αὐτός , πρόσφυσις δέ ὁ ὁ φρήν .