galenus.in-hippocratis-librum-de-articulis-et-galeni-in-eum-commentarii-iv 3.92
Οἷσι μὲν οὖν τετελειωμένοισιν ἤδη ἐκπεσὸν τὸ ἄρθρον μὴ ἐμπέσῃ , τούτοισι βραχύτερον μὲν φαίνεται τὸ σύμπαν σκέλος , ἐν δὲ τῇ ὁδοιπορίῃ τῇ μὲν πτέρνῃ οὐ δύνανται καθικνέεσθαι ἐπὶ τῆς γῆς , τῷ δὲ στήθει τοῦ ποδὸς βαίνουσι ἐπὶ τὴν γῆν . ὀλίγον δὲ εἰς τὸ ἔσω μέρος ῥέπουσι τοῖσι δακτύλοισιν ἄκροισιν . ὀχέειν δὲ δύναται τὸ σῶμα τὸ σιναρὸν σκέλος τούτοισι πολλῷ μᾶλλον ἢ οἷσιν ἂν ἐς τὸ ἔσω μέρος ἐκπεπτώκῃ , ἅμα μὲν ὅτι ἡ κεφαλὴ τοῦ μηροῦ καὶ ὁ αὐχὴν τοῦ ἄρθρου πλάγιος φύσει πεφυκὼς ὑπὸ συχνῷ μέρει τοῦ ἰσχίου τὴν ὑπόστασιν πεποίηται , ἅμα δὲ ἄκρος ὁ ποὺς οὐκ ἐς τὸ ἔξω μέρος ἀναγκάζεται ἐγκεκλεῖσθαι , ἀλλ’ ἐγγύς ἐστι τῆς ἰθυωρίης τῆς κατὰ τὸ σῶμα καὶ τείνει καὶ ἐσωτέρω . Στῆθος ποδὸς εἴρηκε τὸ καλούμενον ἐπὶ τῶν ἀνατομικῶν πεδίον , ἔστι δὲ τοῦτο πρὸ τῆς τῶν δακτύλων ἀρχῆς , ἐπὶ γὰρ τῶν κατὰ φύσιν ἐσχηματισμένων ποδῶν τὸ μέσον κοῖλόν ἐστιν , ὀπίσω μὲν ὁριζόμενον τῷ τῆς πτέρνης πέρατι , κατὰ δὲ τὰ πρόσω τῇ ἀρχῇ τοῦ πεδίου , ὥστε ἐπὶ μέν τι τῆς γῆς στηρίζεσθαι τὸν πόδα διά τε τῆς πτέρνης καὶ τοῦ πεδίου καὶ τῶν ποδῶν καὶ τῆς ἐν τῷ πέρατι τῶν δακτύλων ὑποκάτω σαρκὸς μετέωρον εἶναι , τὸ δ’ ἄλλο πᾶν τοῦ ποδὸς ὅσον ἐν τῷ μεταξὺ τῶν εἰρημένων μορίων ἐστὶ , πλὴν κατὰ τὸ ἔξω τοῦ ποδός ἐστιν · ἐνταῦθα γὰρ ὅλος ἐπὶ γῆς στηρίζεται . μοχθηρῶς δ’ ἐνίοις διαπέπλασται τὰ κατὰ τοὺς πόδας οὓς ὀνομάζουσι λειόποδας οὐκ ἔχοντας τὸ μέσον αὐτῶν ἔνδοθεν ὑψηλόν · ἀλλὰ τούτοις μὲν οὐκ ἄλλως διαπεπλασμένους , ὥσπερ καὶ τοὺς βλαισοὺς , ἐν τῷ νῦν λόγῳ κατέλιπε . παρακολούθησον δὲ τοῖς ἐφεξῆς εἰρημένοις ἐξετάζων τὸν λόγον ἐπὶ τῶν κατὰ φύσιν ἐσχηματισμένων . οὗτοι γὰρ ἐπειδὰν μὲν μετρίως προβαίνουσιν , ἐρείδουσι κατὰ τῆς γῆς ὅλην τε τὴν πτέρναν καὶ τὸ πεδίον καὶ τὰ σαρκώδη τῶν σκελῶν . εἰ μέντοι μέγιστον διαβαίνειν ἐπιχειρήσειεν , ἐρείδουσι μὲν ἐν ἀρχῇ τὴν πτέρναν , ὕστερον δ’ ὅταν ἤδη μεταφέρωσι πρὸς τὸ ἕτερον σκέλος , τηνικαῦτα καὶ τῷ πεδίῳ στηρίζονται καὶ τελευτῶντες ὅταν ὁμοίως ἐπὶ πλεῖστον προβαίνοντες θατέρῳ , κατὰ γῆς ἄρχονται τὴν πτέρναν ἐρείδειν , τότε καὶ τοῦ πρότερον ἐστηριγμένου ποδὸς ἐπαίρουσι μὲν τὴν πτέρναν , ἐρείδουσι δὲ κατὰ τῆς γῆς ἄκρους τοὺς δακτύλους . αὕτη μὲν ἡ τῶν κατὰ φύσιν ἐχόντων ὁδοιπορία · τῶν δ’ ἐκ πάθους τινὸς ἤτοι μακρότερον ἐχόντων τὸ σκέλος αἰτία μὲν ἑκατέρων διττὴ , τῶν μὲν προτέρων ὑγρότης πολλὴ τοῦ νευρώδους γέγονεν ἢ ἐξαρθρήματος εἶδος , ὅσον καὶ νῦν πρόκειται . τρόπος δὲ βαδίσεως τῶν μὲν προτέρων οἷος ὀλίγον ἔμπροσθεν εἴρηται , τῶν δὲ δευτέρων ὁποῖον νῦν διηγεῖται . πρῶτον μὲν διδάξας ὅτι τὴν κεφαλὴν τοῦ μηροῦ σαρκῶδες ὑποδέχεται χωρίον , οὐχ ὥσπερ ἐπὶ τῆς ἑτέρας ἐκπτώσεως ὀστοῦ . ἥκει τοιγαροῦν αὕτη τὸ σαρκῶδες τοῦτο καὶ τῶν μυῶν ἐπὶ τὴν ἰδίαν ἑκάστου κεφαλὴν ἀνασπωμένων συνανασπᾶσθαι συμβαίνει τὸν ὅλον μηρόν . εἰκότως οὖν ἔλαττόν σοι φαίνεται θατέρου τὸ σκέλος καὶ τῆς γῆς οὐκέθ’ ὁμοίως δύναται ψαύειν , ὡς ὅτ’ εἶχε κατὰ φύσιν . ὅταν οὖν ἀναγκάζωνται βαδίζειν οἱ οὕτω παθόντες , ἐναντίως σχηματίζουσι τὸν πόδα τοῖς ἔμπροσθεν εἰρημένοις , ὧν μακρότερον ἐφαίνετο τοῦ κατὰ φύσιν ἔχοντος σκέλος τὸ πεπονθός . ἐκεῖνοι μὲν γὰρ τῇ κατὰ τὸν ἀστράγαλον διαρθρώσει τὸν πόδα σιμοῦντες εἰς ὕψος ἀνέτειναν τοὺς δακτύλους , οὗτοι δ’ ἔμπαλιν ἐπινεύουσί τε καὶ κατακάμπτουσιν ἐπὶ τὴν γῆν τὸν πόδα καὶ διὰ τῶν δακτύλων ἄκρων αὐτῆς ἐπιψαῦσαι ποθοῦντες · διὰ τοῦτο δὲ καὶ ταπεινοῦσιν ἑαυτοὺς κατὰ τὸ πεπονθὸς ἰσχίον , ὅπως ἐρείσωνται κατὰ τῆς γῆς οὐ μόνον ἄκρους τοὺς δακτύλους , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλέον αὐτῶν , ὥσπερ ἔφην ὀνομάζεσθαι πεδίον ὑπὸ τῶν ἀνατομικῶν . Ἱπποκράτης δὲ αὐτὸ στῆθος ἐκάλεσεν , εἰ καὶ τὴν πτέρναν ἐπὶ τῆς γῆς ἠθέλησεν ἑδράσαι , πάνυ χρὴ ταπεινοὺς αὐτοὺς γενέσθαι κατὰ τὸ πεπονθὸς ἰσχίον , ὡς κινδυνεῦσαι καταπεσεῖν , ἑτεροκλινεῖς ἀπεργασθέντας . οὗτοι τοίνυν οὐδ’ ἐπιχειροῦσι διὰ τοῦτ’ αὐτὸ χρῆσθαι τῇ πτέρνῃ .
Lemmas: ὅς μέν οὖν τελειόω ἤδη ἐκπίπτω ὁ ἄρθρον μή ἐμπίπτω , οὗτος βραχύς μέν φαίνω ὁ σύμπας σκέλος , ἐν δέ ὁ ὁδοιπορία ὁ μέν πτέρνη οὐ δύναμαι καθικνέομαι ἐπί ὁ γῆ , ὁ δέ στῆθος ὁ πούς βαίνω ἐπί ὁ γῆ . ὀλίγος δέ εἰς ὁ ἔσω μέρος ῥέπω ὁ δάκτυλος ἄκρος . ὀχέω δέ δύναμαι ὁ σῶμα ὁ σιναρός σκέλος οὗτος πολύς μάλα ἤ ὅς ἄν εἰς ὁ ἔσω μέρος ἐκπίπτω , ἅμα μέν ὅτι ὁ κεφαλή ὁ μηρός καί ὁ αὐχήν ὁ ἄρθρον πλάγιος φύσις φύω ὑπό συχνός μέρος ὁ ἴσχιον ὁ ὑπόστασις ποιέω , ἅμα δέ ἄκρος ὁ πούς οὐ εἰς ὁ ἔξω μέρος ἀναγκάζω ἐγκλείω , ἀλλά ἐγγύς εἰμί ὁ ἰθυωρίη ὁ κατά ὁ σῶμα καί τείνω καί ἔσω . στῆθος πούς λέγω ὁ καλέω ἐπί ὁ ἀνατομικός πεδίον , εἰμί δέ οὗτος πρό ὁ ὁ δάκτυλος ἀρχή , ἐπί γάρ ὁ κατά φύσις σχηματίζω πούς ὁ μέσος κοῖλος εἰμί , ὀπίσω μέν ὁρίζω ὁ ὁ πτέρνα πέρας , κατά δέ ὁ πρόσω ὁ ἀρχή ὁ πεδίον , ὥστε ἐπί μέν τις ὁ γῆ στηρίζω ὁ πούς διά τε ὁ πτέρνα καί ὁ πεδίον καί ὁ πούς καί ὁ ἐν ὁ πέρας ὁ δάκτυλος ὑποκάτω σάρξ μετέωρος εἰμί , ὁ δέ ἄλλος πᾶς ὁ πούς ὅσος ἐν ὁ μεταξύ ὁ λέγω μόριον εἰμί , πλήν κατά ὁ ἔξω ὁ πούς εἰμί · ἐνταῦθα γάρ ὅλος ἐπί γῆ στηρίζω . μοχθηρός δέ ἔνιοι διαπλάσσω ὁ κατά ὁ πούς ὅς ὀνομάζω λειόπους οὐ ἔχω ὁ μέσος αὐτός ἔνδοθεν ὑψηλός · ἀλλά οὗτος μέν οὐ ἄλλος διαπλάσσω , ὥσπερ καί ὁ βλαισός , ἐν ὁ νῦν λόγος καταλείπω . παρακολουθέω δέ ὁ ἐφεξῆς λέγω ἐξετάζω ὁ λόγος ἐπί ὁ κατά φύσις σχηματίζω . οὗτος γάρ ἐπειδάν μέν μέτριος προβαίνω , ἐρείδω κατά ὁ γῆ ὅλος τε ὁ πτέρνα καί ὁ πεδίον καί ὁ σαρκώδης ὁ σκέλος . εἰ μέντοι μέγας διαβαίνω ἐπιχειρέω , ἐρείδω μέν ἐν ἀρχή ὁ πτέρνα , ὕστερον δέ ὅταν ἤδη μεταφέρω πρός ὁ ἕτερος σκέλος , τηνικαῦτα καί ὁ πεδίον στηρίζω καί τελευτάω ὅταν ὅμοιος ἐπί πολύς προβαίνω ἕτερος , κατά γῆ ἄρχω ὁ πτέρνα ἐρείδω , τότε καί ὁ πρότερος στηρίζω πούς ἐπαίρω μέν ὁ πτέρνα , ἐρείδω δέ κατά ὁ γῆ ἄκρος ὁ δάκτυλος . οὗτος μέν ὁ ὁ κατά φύσις ἔχω ὁδοιπορία · ὁ δέ ἐκ πάθος τις ἤτοι μακρός ἔχω ὁ σκέλος αἰτία μέν ἑκάτερος δισσός , ὁ μέν πρότερος ὑγρότης πολύς ὁ νευρώδης γίγνομαι ἤ ἐξάρθρημα εἶδος , ὅσος καί νῦν πρόκειμαι . τρόπος δέ βάδισις ὁ μέν πρότερος οἷος ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω , ὁ δέ δεύτερος ὁποῖος νῦν διηγέομαι . πρῶτος μέν διδάσκω ὅτι ὁ κεφαλή ὁ μηρός σαρκώδης ὑποδέχομαι χωρίον , οὐ ὥσπερ ἐπί ὁ ἕτερος ἔκπτωσις ὀστέον . ἥκω τοιγαροῦν οὗτος ὁ σαρκώδης οὗτος καί ὁ μῦς ἐπί ὁ ἴδιος ἕκαστος κεφαλή ἀνασπάω συνανασπάω συμβαίνω ὁ ὅλος μηρός . ἔοικα οὖν ἐλαχύς σύ φαίνω ἕτερος ὁ σκέλος καί ὁ γῆ οὐκέτι ὅμοιος δύναμαι ψαύω , ὡς ὅτε ἔχω κατά φύσις . ὅταν οὖν ἀναγκάζω βαδίζω ὁ οὕτως πάσχω , ἐναντίος σχηματίζω ὁ πούς ὁ ἔμπροσθεν λέγω , ὅς μακρός φαίνω ὁ κατά φύσις ἔχω σκέλος ὁ πάσχω . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ κατά ὁ ἀστράγαλος διάρθρωσις ὁ πούς σιμόω εἰς ὕψος ἀνατείνω ὁ δάκτυλος , οὗτος δέ ἔμπαλιν ἐπινεύω τε καί κατακάμπτω ἐπί ὁ γῆ ὁ πούς καί διά ὁ δάκτυλος ἄκρος αὐτός ἐπιψαύω ποθέω · διά οὗτος δέ καί ταπεινόω ἑαυτοῦ κατά ὁ πάσχω ἰσχίον , ὅπως ἐρείδω κατά ὁ γῆ οὐ μόνος ἄκρος ὁ δάκτυλος , ἀλλά καί ἐπί πολύς αὐτός , ὥσπερ φημί ὀνομάζω πεδίον ὑπό ὁ ἀνατομικός . Ἱπποκράτης δέ αὐτός στῆθος καλέω , εἰ καί ὁ πτέρνα ἐπί ὁ γῆ ἐθέλω ἑδράζω , πάνυ χρή ταπεινός αὐτός γίγνομαι κατά ὁ πάσχω ἰσχίον , ὡς κινδυνεύω καταπίπτω , ἑτεροκλινής ἀπεργάζομαι . οὗτος τοίνυν οὐδέ ἐπιχειρέω διά οὗτος αὐτός χράω ὁ πτέρνη .