galenus.in-hippocratis-librum-de-articulis-et-galeni-in-eum-commentarii-iv 1.64
Συμφύεται δὲ ταχέως κληῒς καὶ τἄλλα πάντα ὅσα χαῦνα ὀστέα . ταχεῖαν γὰρ τὴν ἐπιπώρωσιν ποιέεται τὰ τοιαῦτα . ὅταν μὲν οὖν νεωστὶ καταγῇ , οἱ τετρωμένοι σπουδάζουσιν οἰόμενοι μεῖζον τὸ κακὸν εἶναι ἢ ὅσον ἐστὶν οἵ τε ἰητροὶ προθυμέονται δῆθεν ὀρθῶς ἰῆσθαι . προϊόντος δὲ τοῦ χρόνου οἱ τετρωμένοι , ἅτε οὐκ ὀδυνώμενοι οὔτε κωλυόμενοι οὔτε ὁδοιπορίης οὔτε ἐδωδῆς καταμελέουσιν · οἵ τε αὖ ἰητροὶ ἅτε οὐ δυνάμενοι κατὰ τὰ χωρία ἀποδεικνύναι ἀποδιδράσκουσι καὶ οὐκ ἄχθονται τῇ ἀμελείῃ τῶν τετρωμένων , ἐν τούτῳ δὲ ἡ ἐπιπώρωσις συνταχύνεται . ἐπιδέσιος μὲν οὖν τρόπος καθέστηκε παραπλήσιος τοῖσι πλείστοισι , κηρωτῇ καὶ σπλήνεσι καὶ ὀθονίοισι μαλθακοῖσιν ἰητρεύειν , καὶ τάδε δεῖ προσιητρεύειν καὶ τάδε δεῖ προσξυνιέναι καὶ μάλιστα ἐν τούτῳ τῷ χειρίσματι , ὅτι τούς τε σπλῆνας πλείστους κατὰ τὸ ἐξέχον χρὴ τιθέναι καὶ τοῖσι ἐπιδέσμοισι πλείστοισι καὶ μάλιστα κατὰ τοῦτο χρὴ πιέζειν . εἰσὶ δὲ δή τινες οἳ ἐπεσοφίσαντο ἤδη μολύβδιον βαρὺ προσεπικαταδεῖν , ὡς καταναγκάζειν τὸ ὑπερέχον . ξυνιᾶσι μὲν οὖν ἴσως οὐδὲ οἱ ἁπλῶς ἐπιδέοντες · ἀτὰρ δὴ οὐδὲ οὗτος ὁ τρόπος κληῖδος κατήξιός ἐστιν , οὐ γὰρ δυνατὸν τὸ ὑπερέχον καταναγκάζεσθαι οὐδὲν ὅ τι καὶ ἄξιον λόγου . ἄλλοι δ’ αὖ τινές εἰσιν οἵτινες καταμαθόντες τοῦτο , ὅτι αὗται αἱ ἐπιδέσιες παράφοροί εἰσι καὶ οὐ κατὰ φύσιν καταναγκάζουσι τὰ ὑπερέχοντα . ἐπιδέουσι μὲν οὖν αὐτοὺς σπλήνεσι καὶ ὀθονίοισι χρώμενοι , ὥσπερ καὶ οἱ ἄλλοι , ζώσαντες δὲ τὸν ἄνθρωπον ταινίῃ τινὶ , ᾗ εὐζωστότατος αὐτὸς ἑωυτοῦ ἐστιν , ὅταν ἐπιθῶσι τοὺς σπλῆνας ἐπὶ τὰ ὑπερέχοντα τοῦ κατήγματος ἐξογκώσαντες ἐπὶ τὰ ἐξέχοντα τὴν ἀρχὴν τοῦ ὀθονίου προσέδησαν πρὸς τὸ ζῶσμα ἐκ τοῦ ἔμπροσθεν καὶ οὕτως ἐπιδέουσιν ἐπὶ τὴν ἴξιν τῆς κληῖδος ἐπιτανύοντες ἐς τοὔπισθεν ἄγοντες , κἄπειτα περιβαλόντες περὶ τὸ ζῶσμα ἐς τοὔμπροσθεν ἄγουσι καὶ αὖθις ἐς τοὔπισθεν . οἱ δέ τινες οὐχὶ περὶ τὸ ζῶσμα περιβάλλουσι τὸ ὀθόνιον , ἀλλὰ περὶ τὸ περίνεόν τε καὶ παρ’ αὐτὴν τὴν ἕδρην καὶ παρὰ τὴν ἄκανθαν κυκλεύοντες τὸ ὀθόνιον , οὕτω πιέζουσι τὸ κάταγμα . ταῦτα γοῦν ἀπείρῳ μὲν ἀκοῦσαι φαίνεται ἐγγὺς τοῦ κατὰ φύσιν εἶναι , χρεωμένῳ δὲ ἄχρηστα · οὔτε γὰρ μόνιμα οὐδένα χρόνον , οὐδ’ εἰ κατακέοιτό τις , καίτοι ἐγγυτάτω ἂν οὕτως , ἀλλ’ ὅμως εἰ κατακείμενος ἢ τὸ σκέλος συγκάμψειεν ἢ αὐτὸς καμφθείη , πάντα ἂν τὰ ἐπιδέσματα κινέοιτο ἄλλως τε ἀσηρὴ ἡ ἐπίδεσις . Τὴν αἰτίαν εἶπεν αὐτὸς τοῦ ταχέως τὰ τοιαῦτα συμφύεσθαι , τοῦ μέντοι τὴν πώρωσιν γίγνεσθαι ταχεῖαν , οὐκ ἔτ’ εἶπε τὴν αἰτίαν , ὡς ἂν ἐξ αὐτῶν τῶν ὀστῶν τῆς φύσεως ὑπὲρ ὧν ὁ λόγος ἐστὶ νοηθῆναι δυναμένην . τὰ γὰρ χαῦνα πλείονος ἐν αὐτοῖς ὑγρότητος μετέχει . λέλεκται δὲ ἡμῖν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ὡς ἐκχεομένης αὐτῆς , εἶτα πηγνυμένης ὑπὸ τῆς κατὰ τὸ πεπονθὸς ὀστοῦν δυνάμεως ὁ πῶρος ἐπιτρέφεται τοῖς χείλεσι τοῦ κατεαγότος ὀστοῦ . κἀπειδὰν ἱκανῶς τοῦτο γένηται , συνδεῖταί τε καὶ σφίγγεται τὰ χείλη τοῦ κατάγματος , οὐ διὰ τοῦ βάθους ἐῤῥιμμένου τοῦ πεπονθότος ὀστοῦ , καθάπερ ἐῤῥιμμέναι σάρκες , ἀλλ’ ὡς εἴρηται κατὰ τὴν ἐκτὸς ἐπιφάνειαν , οἷον δεσμόν τινα ἀχθομένου . τὰ δ’ ἑξῆς ἅπαντα δῆλα τοῖς προσέχουσι τὸν νοῦν .
Lemmas: συμφύω δέ ταχέως κλείς καί ἄλλος πᾶς ὅσος χαῦνος ὀστέον . ταχύς γάρ ὁ ἐπιπώρωσις ποιέω ὁ τοιοῦτος . ὅταν μέν οὖν νεωστί κατάγνυμι , ὁ τιτρώσκω σπουδάζω οἴομαι μέγας ὁ κακός ἔρχομαι ἤ ὅσον εἰμί ὁ τε ἰατρός προθυμέομαι δῆθεν ὀρθός ἰάομαι . πρόειμι δέ ὁ χρόνος ὁ τιτρώσκω , ἅτε οὐ ὀδυνάω οὔτε κωλύω οὔτε ὁδοιπορία οὔτε ἐδωδή καταμελέω · ὁ τε αὖ ἰατρός ἅτε οὐ δύναμαι κατά ὁ χωρίον ἀποδείκνυμι ἀποδιδράσκω καί οὐ ἄχθομαι ὁ ἀμέλεια ὁ τιτρώσκω , ἐν οὗτος δέ ὁ ἐπιπώρωσις συνταχύνω . ἐπίδεσις μέν οὖν τρόπος καθίστημι παραπλήσιος ὁ πλεῖστος , κηρωτή καί σπλήν καί ὀθόνιον μαλθακός ἰατρεύω , καί ὅδε δέω προσιητρεύω καί ὅδε δέω προσσυνίημι καί μάλιστα ἐν οὗτος ὁ χείρισμα , ὅτι ὁ τε σπλήν πλεῖστος κατά ὁ ἐξέχω χράω τίθημι καί ὁ ἐπίδεσμον πλεῖστος καί μάλιστα κατά οὗτος χράω πιέζω . εἰμί δέ δή τις ὅς ἐπισοφίζομαι ἤδη μολύβδιον βαρύς προσεπικαταδέω , ὡς καταναγκάζω ὁ ὑπερέχω . συνίημι μέν οὖν ἴσως οὐδέ ὁ ἁπλῶς ἐπιδέω · ἀτάρ δή οὐδέ οὗτος ὁ τρόπος κλείς κατήξιος εἰμί , οὐ γάρ δυνατός ὁ ὑπερέχω καταναγκάζω οὐδείς ὁ τίς καί ἄξιος λόγος . ἄλλος δέ αὖ τις εἰμί ὅστις καταμανθάνω οὗτος , ὅτι αὐτός ὁ ἐπίδεσις παράφορος εἰμί καί οὐ κατά φύσις καταναγκάζω ὁ ὑπερέχω . ἐπιδέω μέν οὖν αὐτός σπλήν καί ὀθόνιον χράομαι , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος , ζώννυμι δέ ὁ ἄνθρωπος ταινία τις , ὅς εὔζωστος αὐτός ἑαυτοῦ εἰμί , ὅταν ἐπιτίθημι ὁ σπλήν ἐπί ὁ ὑπερέχω ὁ κατῆγμα ἐξογκόω ἐπί ὁ ἐξέχω ὁ ἀρχή ὁ ὀθόνιον προσδέω πρός ὁ ζῶσμα ἐκ ὁ ἔμπροσθεν καί οὕτως ἐπιδέω ἐπί ὁ ἵξις ὁ κλείς ἐπιτανύω εἰς ὄπισθεν ἄγω , ἔπειτα περιβάλλω περί ὁ ζῶσμα εἰς τοὔμπροσθεν ἄγω καί αὖθις εἰς ὄπισθεν . ὁ δέ τις οὐ περί ὁ ζῶσμα περιβάλλω ὁ ὀθόνιον , ἀλλά περί ὁ περίνεος τε καί παρά αὐτός ὁ ἕδρα καί παρά ὁ ἄκανθα κυκλεύω ὁ ὀθόνιον , οὕτως πιέζω ὁ κάταγμα . οὗτος γοῦν ἤπειρος μέν ἀκούω φαίνω ἐγγύς ὁ κατά φύσις ἔρχομαι , χράω δέ ἄχρηστος · οὔτε γάρ μόνιμος οὐδείς χρόνος , οὐδέ εἰ κατάκειμαι τις , καίτοι ἐγγύς ἄν οὕτως , ἀλλά ὅμως εἰ κατάκειμαι ἤ ὁ σκέλος συγκάμπτω ἤ αὐτός κάμπτω , πᾶς ἄν ὁ ἐπίδεσμος κινέω ἄλλως τε ἀσηρός ὁ ἐπίδεσις . Τά αἰτία λέγω αὐτός ὁ ταχέως ὁ τοιοῦτος συμφύω , ὁ μέντοι ὁ πώρωσις γίγνομαι ταχύς , οὐ ἔτι λέγω ὁ αἰτία , ὡς ἄν ἐκ αὐτός ὁ ὀστέον ὁ φύσις ὑπέρ ὅς ὁ λόγος εἰμί νοέω δύναμαι . ὁ γάρ χαῦνος πολύς ἐν αὐτός ὑγρότης μετέχω . λέγω δέ ἐγώ ἐν ὁ ἔμπροσθεν ὡς ἐκχέω αὐτηες͂ς , εἶτα πήγνυμι ὑπό ὁ κατά ὁ πάσχω ὀστέον δύναμις ὁ πῶρος ἐπιτρέφω ὁ χεῖλος ὁ κατάγνυμι ὀστέον . ἐπειδάν ἱκανός οὗτος γίγνομαι , συνδέω τε καί σφίγγω ὁ χεῖλος ὁ κάταγμα , οὐ διά ὁ βάθος ῥίπτω ὁ πάσχω ὀστέον , καθά ῥίπτω σάρξ , ἀλλά ὡς λέγω κατά ὁ ἐκτός ἐπιφάνεια , οἷος δεσμός τις ἄχθομαι . ὁ δέ ἑξῆς ἅπας δῆλος ὁ προσέχω ὁ νόος .