galenus.in-hippocratis-librum-de-articulis-et-galeni-in-eum-commentarii-iv 3.103
Κατὰ δὲ τὸν βουβῶνα δοκέει τι ἡ σὰρξ λαπαρωτέρα εἶναι , ποτὶ καὶ ψαυομένη , ἅτε τοῦ ἄρθρου εἰς τὰ ἐπὶ θάτερα μέρη ὠλισθηκότος , κατὰ δὲ τὸ αὐτὸ πυγαῖον διαψαυομένη ἡ κεφαλὴ τοῦ μηροῦ δοκέει τι ἐξογκέειν καὶ μᾶλλον . τὰ μὲν οὖν σημήϊα ταῦτα , ᾧ ἂν ἐς τὸ ὄπισθεν ἐκπεπτώκῃ ὁ μηρός . ὅτῳ μὲν οὖν τετελειωμένῳ ἤδη ἐκπεσὼν μὴ ἐμπέσῃ , ὁδοιπορέειν μὲν δύναται , ὅταν ὁ χρόνος ἐγγένηται καὶ ἡ ὀδύνη παύσηται καὶ ἐθισθῇ τὸ ἄρθρον ἐν τῇ σαρκὶ ἐνστροφᾶσθαι . ἀναγκάζεται μέντοι ἰσχυρῶς ξυγκάμπτειν κατὰ τοὺς βουβῶνας ὁδοιπορέων διὰ δισσὰς προφάσιας , ἅμα μὲν ὅτι πολλῷ βραχύτερον τὸ σκέλος γίνεται . διὰ τὰ προειρημένα καὶ τῇ μὲν πτέρνῃ καὶ πάνυ πολλῷ δέεται ψαύειν τῆς γῆς . ἢν γὰρ πειριᾶτο καὶ ἐπ’ ὀλίγον τοῦ ποδὸς ὀχηθῆναι , μηδενὶ ἄλλῳ ἀντιστηριζόμενος ἐς τὸ ὀπίσω ἂν πέσοι . ἡ γὰρ ῥοπὴ πολλὴ ἂν εἴη τῶν ἰσχίων ἐπὶ πολὺ ἐς τοὐπίσω ὑπερεχόντων ὑπὲρ τοῦ ποδὸς τῆς βάσιος καὶ τῆς ῥάχιος ἐς τὰ ἰσχία ῥεπούσης . μόλις δὲ τῷ στήθει τοῦ ποδὸς καθικνέεται καὶ οὐδὲ οὕτως , ἢν μὴ κάμψῃ αὐτὸς ἑωυτὸν κατὰ τοὺς βουβῶνας καὶ τῷ ἑτέρῳ σκέλει κατὰ τὴν ἰγνύαν ἐπιξυγκάμψῃ . ἐπειδὴ τούτοισιν ἀναγκάζεται , ὥστε τῇ χειρὶ τῇ κατὰ τὸ σιναρὸν σκέλος ἐρείδεσθαι ἐς τὸ ἄνω τοῦ μηροῦ ἐφ’ ἑκάστῃ ξυμβάσει . ἀναγκάζει οὖν τι τοῦτο αὐτὸ , ὥστε κάμπτεσθαι κατὰ τοὺς βουβῶνας . ἐν γὰρ τῇ μεταλλαγῇ τῶν σκελέων ἐν τῇ ὁδοιπορίῃ οὐ δύναται τὸ σῶμα ὀχέεσθαι ἐπὶ τοῦ σιναροῦ σκέλεος , εἰ μὴ προσκατερείδεται τὸ σιναρὸν πρὸς τὴν γῆν ὑπὸ τῆς χειρὸς , ἅτε οὐχ ὑφεστῶτος τοῦ ἄρθρου ὑπὸ τῷ σώματι , ἀλλ’ ἐς τὸ ὄπισθεν ἐξεστεῶτος κατὰ τὸ ἰσχίον . ἄνευ μέντοι τοῦ ξύλου δύνανται ὁδοιπορέειν οἱ τοιοῦτοι , ἢν ἄλλως ἐθισθῶσι , διὰ τοῦτο ὅτι ἡ βάσις τοῦ ποδὸς κατὰ τὴν ἀρχαίην ἰθυωρίην ἐστὶν , ἀλλ’ οὐκ εἰς τὸ ἔξω ἐγκεκλιμένη , διὰ τοῦτο οὖν οὐδὲν δέονται τῆς ἀντικοντώσιος . ὅσοι μέντοι βούλονται ἀντὶ τῆς τοῦ μηροῦ ἐπιλαβῆς ὑπὸ τὴν μασχάλην τῶν κατὰ τὸ σιναρὸν σκέλος ὑποτιθέμενοι σκίπωνα ἀντερείδειν , κεῖνοι , ἢν μὲν μακρότερον τὸν σκίπωνα ὑποτιθέοιντο , ὀρθότεροι μὲν ὁδοιπορήσουσι , τῷ δὲ ποδὶ πρὸς τὴν γῆν οὐκ ἐρείδονται . εἰ δ’ αὖ βούλονται ἐρείδεσθαι τῷ ποδὶ , βραχύτερον μὲν τὸ ξύλον ποιητέον , κατὰ δὲ τοὺς βουβῶνας ἐπιξυγκάμπτεσθαι ἂν δέοι αὐτούς . τῶν δὲ σαρκῶν αἱ . μινυθήσιες κατὰ λόγον γίνονται καὶ τούτοισιν , ὥσπερ καὶ πρόσθεν εἴρηται , τοῖσι μὲν γὰρ μετέωρον ἔχουσι τὸ σκέλος οὐκ ὠφελέεται , ἀλλὰ μᾶλλον καὶ ἀσχημονέστερον γίνεται , ἢν χρέωνται τῷ σιναρῷ σκέλει ἐπὶ τὴν γῆν . συνυπουργέον γὰρ ἐκείνῳ ἐξίσχιόν τε ἐπαναγκάζεται εἶναι καὶ κατὰ τὴν ἰγνύην ξυγκάμπτειν , ἢν δὲ μὴ προσχρέηται τῷ σιναρῷ ἐπὶ τὴν γῆν , ἀλλὰ μετέωρον ἔχων σκίπωνι ἀντερείδηται , οὕτω δὲ καρτερὸν γένηται τὸ ὑγιὲς σκέλος · ἔν τε γὰρ τῇ φύσει διαιτᾶται καὶ τὰ γυμνάσια προσκρατύνει αὐτό . φαίη μὲν οὖν ἄν τις ἔξω ἰατρικῆς τὰ τοιαῦτα εἶναι · τί γὰρ δῆθεν δεῖ περὶ τῶν ἤδη ἀνηκέστων γεγονότων ἔτι προσξυνιέναι ; πολλοῦ δὲ δεῖ οὕτως ἔχειν , τῆς γὰρ αὐτῆς γνώμης καὶ ταῦτα ξυνιέναι . οὐ γὰρ οἷόν τε ἀπαλλοτριωθῆναι ἀπ’ ἀλλήλων . δεῖ μὲν γὰρ τὰ ἀκεστὰ μηχανάεσθαι , ὅκως μὴ ἀνήκεστά ἐστι , ξυνιέντα ὅπῃ ἂν μάλιστα κωλυτέα εἰς τὸ ἀνήκεστον ἐλθεῖν · δεῖ δὲ καὶ τὰ ἀνήκεστα ξυνιέναι , ὡς μὴ μάλιστα λυμαίνηται . τὰ δὲ προῤῥήματα λαμπρὰ καὶ ἀγωνιστικὰ ἀπὸ τοῦ διαγινώσκειν , ὅπῃ ἕκαστον καὶ οἵως καὶ ὁπότε τελευτήσει , ἤν τε εἰς τὸ ἀκεστὸν τράπηται , ἤν τε εἰς τὸ ἀνήκεστον . ὁκόσοισι δ’ ἂν ἐκ γενεῆς ἢ ἄλλως ἐν αὐξήσει ἐοῦσιν οὕτως ὀλισθῇ τὸ ἄρθρον ὀπίσω καὶ μὴ ἐμπέσῃ , ἤν τε βίῃ ὀλισθῇ ἤν τε ὑπὸ νόσου . πολλὰ γὰρ τοιαῦτα ἐξαρθρήματα γίνεται ἐν νούσοισιν , οἷαι δέ τινές εἰσιν αἱ νοῦσοι ἐν ᾗσιν ἐξαρθρέεται τὰ τοιαῦτα ὕστερον γεγράψεται · ἢν γοῦν ἐκστὰν μὴ ἐμπέσοι , τοῦ μὲν μηροῦ τὸ ὀστέον βραχὺ γίνεται , κακοῦται δὲ πᾶν τὸ σκέλος καὶ ἀναυξέστερον γίνεται καὶ ἀσαρκότερον πολλῷ διὰ τὸ μηδὲν προσχρέεσθαι αὐτῷ . Εἴρηται καὶ πρόσθεν ὅτι τῇ φωνῇ χρῆται ὁ Ἱπποκράτης , ὅταν αὐξῆσαί ποτε βουληθῇ τὸ λεγόμενον . ἔστι γὰρ ὁ λόγος τοιόσδε · κατὰ βουβῶνα δοκεῖ τι ἡ σὰρξ λαπαρωτέρα θεωμένοις καὶ πολὺ μᾶλλον , εἰ ψαύσειέ τις τοῦ χωρίου . τὰ δ’ ἐφεξῆς πάντα τοῖς μεμνημένοις τῶν ἔμπροσθεν εἰρημένων ἐστὶ δῆλα .
Lemmas: κατά δέ ὁ βουβών δοκέω τις ὁ σάρξ λαπαρός εἰμί , πρός καί ψαύω , ἅτε ὁ ἄρθρον εἰς ὁ ἐπί ἕτερος μέρος ὀλισθάνω , κατά δέ ὁ αὐτός πυγαῖος διαψαύω ὁ κεφαλή ὁ μηρός δοκέω τις ἐξογκέω καί μάλα . ὁ μέν οὖν σημεῖον οὗτος , ὅς ἄν εἰς ὁ ὄπισθεν ἐκπίπτω ὁ μηρός . ὅστις μέν οὖν τελειόω ἤδη ἐκπίπτω μή ἐμπίπτω , ὁδοιπορέω μέν δύναμαι , ὅταν ὁ χρόνος ἐγγίγνομαι καί ὁ ὀδύνη παύω καί ἐθίζω ὁ ἄρθρον ἐν ὁ σάρξ ἐνστροφάω . ἀναγκάζω μέντοι ἰσχυρός συγκάμπτω κατά ὁ βουβών ὁδοιπορέω διά δισσός πρόφασις , ἅμα μέν ὅτι πολύς βραχύς ὁ σκέλος γίγνομαι . διά ὁ προλέγω καί ὁ μέν πτέρνη καί πάνυ πολύς δέω ψαύω ὁ γῆ . ἐάν γάρ πειριᾶτοομαι καί ἐπί ὀλίγος ὁ πούς ὀχέω , μηδείς ἄλλος ἀντιστηρίζω εἰς ὁ ὀπίσω ἄν πίπτω . ὁ γάρ ῥοπή πολύς ἄν εἰμί ὁ ἴσχιον ἐπί πολύς εἰς ὀπίσω ὑπερέχω ὑπέρ ὁ πούς ὁ βάσις καί ὁ ῥάχις εἰς ὁ ἰσχίον ῥέπω . μόλις δέ ὁ στῆθος ὁ πούς καθικνέομαι καί οὐδέ οὕτως , ἐάν μή κάμπτω αὐτός ἑαυτοῦ κατά ὁ βουβών καί ὁ ἕτερος σκέλος κατά ὁ ἰγνύα ἐπισυγκάμπτω . ἐπειδή οὗτος ἀναγκάζω , ὥστε ὁ χείρ ὁ κατά ὁ σιναρός σκέλος ἐρείδω εἰς ὁ ἄνω ὁ μηρός ἐπί ἕκαστος σύμβασις . ἀναγκάζω οὖν τις οὗτος αὐτός , ὥστε κάμπτω κατά ὁ βουβών . ἐν γάρ ὁ μεταλλαγή ὁ σκέλος ἐν ὁ ὁδοιπορία οὐ δύναμαι ὁ σῶμα ὀχέω ἐπί ὁ σιναρός σκέλος , εἰ μή προσκατερείδω ὁ σιναρός πρός ὁ γῆ ὑπό ὁ χείρ , ἅτε οὐ ὑφίστημι ὁ ἄρθρον ὑπό ὁ σῶμα , ἀλλά εἰς ὁ ὄπισθεν ἐξίστημι κατά ὁ ἰσχίον . ἄνευ μέντοι ὁ ξύλον δύναμαι ὁδοιπορέω ὁ τοιοῦτος , ἐάν ἄλλος ἐθίζω , διά οὗτος ὅτι ὁ βάσις ὁ πούς κατά ὁ ἀρχαῖος ἰθυωρίη εἰμί , ἀλλά οὐ εἰς ὁ ἔξω ἐγκλίνω , διά οὗτος οὖν οὐδείς δέω ὁ ἀντικόντωσις . ὅσος μέντοι βούλομαι ἀντί ὁ ὁ μηρός ἐπιλαβή ὑπό ὁ μασχάλη ὁ κατά ὁ σιναρός σκέλος ὑποτίθημι σκίπων ἀντερείδω , ἐκεῖνος , ἐάν μέν μακρός ὁ σκίπων ὑποτίθομαι , ὀρθός μέν ὁδοιπορέω , ὁ δέ πούς πρός ὁ γῆ οὐ ἐρείδω . εἰ δέ αὖ βούλομαι ἐρείδω ὁ πούς , βραχύς μέν ὁ ξύλον ποιέω , κατά δέ ὁ βουβών ἐπισυγκάμπτω ἄν δέω αὐτός . ὁ δέ σάρξ ὁ . μινύθησις κατά λόγος γίγνομαι καί οὗτος , ὥσπερ καί πρόσθεν λέγω , ὁ μέν γάρ μετέωρος ἔχω ὁ σκέλος οὐ ὠφελέω , ἀλλά μάλα καί ἀσχήμων γίγνομαι , ἐάν χράω ὁ σιναρός σκέλος ἐπί ὁ γῆ . συνυπουργέω γάρ ἐκεῖνος ἐξίσχιος τε ἐπαναγκάζω εἰμί καί κατά ὁ ἰγνύα συγκάμπτω , ἐάν δέ μή προσχράομαι ὁ σιναρός ἐπί ὁ γῆ , ἀλλά μετέωρος ἔχω σκίπων ἀντερείδω , οὕτως δέ καρτερός γίγνομαι ὁ ὑγιής σκέλος · ἐν τε γάρ ὁ φύσις διαιτάω καί ὁ γυμνάσιον προσκρατύνω αὐτός . φημί μέν οὖν ἄν τις ἔξω ἰατρικός ὁ τοιοῦτος εἰμί · τίς γάρ δῆθεν δέω περί ὁ ἤδη ἀνήκεστος γίγνομαι ἔτι προσσυνίημι ; πολύς δέ δέω οὕτως ἔχω , ὁ γάρ αὐτός γνώμη καί οὗτος συνίημι . οὐ γάρ οἷος τε ἀπαλλοτριόω ἀπό ἀλλήλων . δέω μέν γάρ ὁ ἀκεστός μηχανάομαι , ὅπως μή ἀνήκεστος εἰμί , συνίημι ὅπῃ ἄν μάλα κωλυτέον εἰς ὁ ἀνήκεστος ἔρχομαι · δέω δέ καί ὁ ἀνήκεστος συνίημι , ὡς μή μάλα λυμαίνομαι . ὁ δέ πρόρρημα λαμπρός καί ἀγωνιστικός ἀπό ὁ διαγιγνώσκω , ὅπῃ ἕκαστος καί οἷος καί ὁπότε τελευτάω , ἐάν τε εἰς ὁ ἀκεστός τρέπω , ἐάν τε εἰς ὁ ἀνήκεστος . ὁπόσος δέ ἄν ἐκ γενεά ἤ ἄλλος ἐν αὔξησις εἰμί οὕτως ὀλιστίθημι ὁ ἄρθρον ὀπίσω καί μή ἐμπίπτω , ἐάν τε βία ὀλιστίθημι ἐάν τε ὑπό νόσος . πολύς γάρ τοιοῦτος ἐξάρθρημα γίγνομαι ἐν νόσος , οἷος δέ τις εἰμί ὁ νόσος ἐν ὅς ἐξαρθρέω ὁ τοιοῦτος ὕστερον γράφω · ἐάν γοῦν ἐξίστημι μή ἐμπίπτω , ὁ μέν μηρός ὁ ὀστέον βραχύς γίγνομαι , κακόω δέ πᾶς ὁ σκέλος καί ἀναυξής γίγνομαι καί ἄσαρκος πολύς διά ὁ μηδείς προσχράομαι αὐτός . λέγω καί πρόσθεν ὅτι ὁ φωνή χράω ὁ Ἱπποκράτης , ὅταν αὐξάνω ποτέ βούλομαι ὁ λέγω . εἰμί γάρ ὁ λόγος τοιόσδε · κατά βουβών δοκέω τις ὁ σάρξ λαπαρός θεάομαι καί πολύς μάλα , εἰ ψαύω τις ὁ χωρίον . ὁ δέ ἐφεξῆς πᾶς ὁ μιμνῄσκω ὁ ἔμπροσθεν λέγω εἰμί δῆλος .