galenus.in-hippocratis-librum-de-articulis-et-galeni-in-eum-commentarii-iv 3.99
Προσξυνιέναι μὲν οὖν καὶ τόδε χρή · εὔχρηστον γὰρ καὶ πολλοῦ ἄξιόν ἐστι καὶ τοὺς πλείστους λήθει ὅτι οὔτε ὑγιαίνοντες δύνανται κατὰ τὴν ἰγνύην ἐκταννύειν τὸ ἄρθρον , εἰ μὴ ξυνεκταννύουσι καὶ τὸ κατὰ τὸν βουβῶνα ἄρθρον , πλὴν ἢν μὴ πάνυ ἄνω ἀείρωσι τὸν πόδα , οὕτω δ’ ἂν δύναιντο . οὗτοι τοίνυν οὐδὲ ξυγκάμπτειν δύνανται τὸ κατὰ τὴν ἰγνύην ἄρθρον ὁμοίως , ἀλλὰ πολὺ χαλεπώτερον , ἢν μὴ συγκάμψωσι καὶ τὸ κατὰ τὸν βουβῶνα ἄρθρον . Ἣν ἔφη εἶναι κοινότητά τινα τῶν ἀποστερουμένων τινὰς κινήσεις μορίων , οὐ δι’ ἴδιον πάθος , ἀλλά τινα τῶν κοινωνούντων σωμάτων γιγνομένην ἐντεῦθεν ἤρξατο διδάσκειν , ἐπὶ τῶν κατὰ φύσιν μυῶν οὐδὲν ἐκφύεσθαι τοῦ μηροῦ , καίτοι πολλῶν ὄντων . ἔνιοι μὲν ἐκ τοῦ τῆς λαγόνος ὀστοῦ κατέρχονται , τινὲς δὲ ἐξ ἰσχίου πεφύκασιν , εἷς δὲ μόνος τοῦ ἐκ τῆς ἥβης ὀστοῦ . διὰ τοῦτ’ ἀναγκαῖόν ἐστι συγκινεῖσθαι τὰς διαρθρώσεις ἀλλήλαις , ὥσπερ ἀρτίως ἐπὶ τῆς κατὰ τὸν πόδα καὶ τὴν ἰγνύαν ἐδείχθη , συμφαινομένης ἅμα καὶ τῆς κατὰ τὸν βουβῶνα κοινωνίας αὐτῶν . ὥσπερ γὰρ ἐδείχθησαν οἱ κινοῦντες τὸ ὄπισθεν αὐτῶν ἥκοντες , ὡς ἔφην , ἐκπεφυκέναι τῶν κάτω περάτων τοῦ μηροῦ κατὰ τὰς ῥίζας τῶν κονδύλων , οὕτω καὶ νῦν ἄνω τοῦ ποδὸς εἰς τὴν κνήμην καθήκοντας ἐκ τῶν εἰρημένων ἀρχῶν ἀναγκαῖόν ἐστι τείνεσθαι , τοὺς μὲν ὄπισθεν ἐκτεινομένης τῆς ἰγνύας , τοὺς δὲ πρόσω καμπτομένης . ὅταν οὖν ἐπὶ πλέον πεφύκασι , τείνονται ἀντιτεταγμένοι αὐτοῖς ἀντισπῶσί τε καὶ οὐχ ἕπονται . λέγω δὲ ἀντιτεταγμένους τοὺς ἐκτείνοντας τοῖς κάμπτουσι , τουτέστι τοὺς προσθίους τοῖς ὄπισθεν ἐπὶ δυσὶ μυοῖν ὡς ἐπὶ παραδείγματος ἕνεκα σαφηνείας τὸν λόγον ποιησάμενος ἀρκεσθήσομαι . τοῖς γὰρ ἑωρακόσιν ἐν ταῖς ἀνατομαῖς ἅπαντας τοὺς κατὰ σκέλη μύας ἐκ τῶν εἰρημένων ἐστὶ καὶ περὶ τῶν ἄλλων ταῦτα λογίζεσθαι . τοῖς δ’ οὐδ’ ὅλως ἑωρακόσιν οὐδ’ ὁ περὶ τὰ δύο λόγος ἔσται σαφής . οὗτοι οὖν ἐκ τοῦ τῆς λαγόνος ὀστοῦ πεφυκότες ὑπερβαίνουσι καταφερόμενοι πρώτην μὲν τὴν κατὰ τὸν βουβῶνα τοῦ μηροῦ διάρθρωσιν , εἶτα διελθόντες ὅλον τὸν μηρὸν , ἐφεξῆς δευτέραν τὴν κατὰ γόνυ . φέρεται δὲ ὁ μὲν ἕτερος αὐτῶν ὁ στενὸς παρὰ τὸν ἕνα κόνδυλον τοῦ μηροῦ ταπεινότερον αὐτοῦ , κἄπειτα ἀνανεύσας πάλιν ἐπὶ τὸ καλούμενον ἀντικνήμιον εἰς τὴν ἐντὸς χώραν αὐτοῦ καταφύεται . ὁ δ’ ἕτερος ὁ μέγας ἰσχυρότατον ἐπιφύεται τένοντα πλατὺν ἀναμιγνύμενον ἑτέρῳ τένοντι τὴν γένεσιν ἐκ τοῦ μεγίστου μυὸς ἔχοντι τῶν προσθίων , ὃς ἀπὸ τοῦ γλουτοῦ καταφέρεται . πρῶτον μὲν ἐπιφύεται τῇ μύλῃ , μετὰ ταῦτα ἐμφύεται τῇ κνήμῃ . ἐὰν μὲν οὖν κάμπτηται κατὰ βουβῶνα τὸ σκέλος , ἦττον γίνεται τὸ μῆκος ἐνταῦθα τῶν μυῶν , ἐὰν δὲ ἐκτείνηται , μεῖζον . ἐπὶ δὲ τοῦ γόνατός τε καὶ τῆς ἰγνύας ἐκτεινομένης μὲν τῆς διαρθρώσεως ὁ μὲν τὴν μύλην ἐπιβαίνων βραχύτερος , ὁ δὲ ἐκ τῶν ἔνδον μερῶν φερόμενος μακρότερος γίγνεται , ὥσθ’ ὁ μὲν πρόσθιος ἄκραν ἔκτασιν ἀναγκασθήσεται λαμβάνειν , ἐὰν κατὰ βουβῶνα τὸ σκέλος ἐκτείναντες ἐπιχειρῶμεν κάμπτειν τὴν ἰγνύαν . ὁ δ’ ὀπίσθιος , ἐὰν ἐκτείνηται τὴν ἰγνύαν , κάμπτομεν τὸν βουβῶνα . καταφερόμενος γὰρ ἐξ ὑψηλοῦ χωρίου διὰ τῶν πρόσω τοῦ μηροῦ κάμπτεται ἐντεῦθεν ἐπιστρεφόμενος λοξὸς , ἀνανεύεται πρὸς τὸ καλούμενον ἀντικνήμιον . εἰκότως οὖν αὐτὸς μακρότερα ἐργάζεται τὰ πρῶτα μέρη καὶ τοῦ μηροῦ καὶ τῆς κνήμης ὑψούμενα μακρότερος γινόμενος . ἐδείχθη γὰρ ἐν τοῖς περὶ μυῶν κινήσεως ἡ ἐσχάτη συστολή τε καὶ ἔκτασις ὀδυνῶσα , ὧν τὴν μὲν συστολὴν ἐνεργοῦντες αὐτοὶ , τὴν δ’ ἔκτασιν ὑπὸ τῶν ἀντιτεταγμένων ἑλκόμενοι πάσχουσιν . ἐὰν οὖν ποτε τοῖς εἰς τὴν αὐτῶν σύνοδον ἐνεργοῦσι μυσὶν οἱ ἀντιτεταγμένοι μὴ ὀδυνῶνται , συνεκτείνεται κατὰ φύσιν μὲν ἐν ταῖς εἰρημέναις ἄρτι κοινωνίαις τῶν διαρθρώσεων , παρὰ φύσιν δ’ ἐν ταῖς ἐφεξῆς εἰρησομέναις . τηνικαῦτα συμβαίνει πολλοὺς τῶν ἰατρῶν ἀπατᾶσθαι καὶ νομίζειν πεπονθέναι τοὺς μύας ἐκείνους , ὧν ὁρῶσι τὴν ἐνέργειαν ἐμποδιζομένην . ἔτι δὲ ἐναργέστερον τοῦτο γνωσθήσεται διὰ τῶν ἐφεξῆς εἰρησομένων .
Lemmas: προσσυνίημι μέν οὖν καί ὅδε χρή · εὔχρηστος γάρ καί πολύς ἄξιος εἰμί καί ὁ πολύς λανθάνω ὅτι οὔτε ὑγιαίνω δύναμαι κατά ὁ ἰγνύα ἐκτάννυμι ὁ ἄρθρον , εἰ μή συνεκταννύω καί ὁ κατά ὁ βουβών ἄρθρον , πλήν ἐάν μή πάνυ ἄνω ἀείρω ὁ πούς , οὕτως δέ ἄν δύναμαι . οὗτος τοίνυν οὐδέ συγκάμπτω δύναμαι ὁ κατά ὁ ἰγνύα ἄρθρον ὅμοιος , ἀλλά πολύς χαλεπός , ἐάν μή συγκάμπτω καί ὁ κατά ὁ βουβών ἄρθρον . ὅς φημί εἰμί κοινότης τις ὁ ἀποστερέω τις κίνησις μόριον , οὐ διά ἴδιος πάθος , ἀλλά τις ὁ κοινωνέω σῶμα γίγνομαι ἐντεῦθεν ἄρχω διδάσκω , ἐπί ὁ κατά φύσις μῦς οὐδείς ἐκφύω ὁ μηρός , καίτοι πολύς εἰμί . ἔνιοι μέν ἐκ ὁ ὁ λαγών ὀστέον κατέρχομαι , τις δέ ἐκ ἴσχιον φύω , εἷς δέ μόνος ὁ ἐκ ὁ ἥβη ὀστέον . διά οὗτος ἀναγκαῖος εἰμί συγκινέω ὁ διάρθρωσις ἀλλήλων , ὥσπερ ἄρτιος ἐπί ὁ κατά ὁ πούς καί ὁ ἰγνύα δείκνυμι , συμφαίνω ἅμα καί ὁ κατά ὁ βουβών κοινωνία αὐτός . ὥσπερ γάρ δείκνυμι ὁ κινέω ὁ ὄπισθεν αὐτός ἥκω , ὡς φημί , ἐκφύω ὁ κάτω πέρας ὁ μηρός κατά ὁ ῥίζα ὁ κόνδυλος , οὕτως καί νῦν ἄνω ὁ πούς εἰς ὁ κνήμη καθήκω ἐκ ὁ λέγω ἀρχή ἀναγκαῖος εἰμί τείνω , ὁ μέν ὄπισθεν ἐκτείνω ὁ ἰγνύα , ὁ δέ πρόσω κάμπτω . ὅταν οὖν ἐπί πολύς φύω , τείνω ἀντιτάσσω αὐτός ἀντισπάω τε καί οὐ ἕπομαι . λέγω δέ ἀντιτάσσω ὁ ἐκτείνω ὁ κάμπτω , τουτέστι ὁ πρόσθιος ὁ ὄπισθεν ἐπί δύο μῦς ὡς ἐπί παράδειγμα ἕνεκα σαφήνεια ὁ λόγος ποιέω ἀρκέω . ὁ γάρ ὁράω ἐν ὁ ἀνατομή ἅπας ὁ κατά σκέλος μῦς ἐκ ὁ λέγω εἰμί καί περί ὁ ἄλλος οὗτος λογίζομαι . ὁ δέ οὐδέ ὅλος ὁράω οὐδέ ὁ περί ὁ δύο λόγος εἰμί σαφής . οὗτος οὖν ἐκ ὁ ὁ λαγών ὀστέον φύω ὑπερβαίνω καταφέρω πρῶτος μέν ὁ κατά ὁ βουβών ὁ μηρός διάρθρωσις , εἶτα διέρχομαι ὅλος ὁ μηρός , ἐφεξῆς δεύτερος ὁ κατά γόνυ . φέρω δέ ὁ μέν ἕτερος αὐτός ὁ στενός παρά ὁ εἷς κόνδυλος ὁ μηρός ταπεινός αὐτός , ἔπειτα ἀνανεύω πάλιν ἐπί ὁ καλέω ἀντικνήμιον εἰς ὁ ἐντός χώρα αὐτός καταφύω . ὁ δέ ἕτερος ὁ μέγας ἰσχυρός ἐπιφύω τένων πλατύς ἀναμίσγω ἕτερος τένων ὁ γένεσις ἐκ ὁ μέγας μῦς ἔχω ὁ πρόσθιος , ὅς ἀπό ὁ γλουτός καταφέρω . πρῶτος μέν ἐπιφύω ὁ μύλη , μετά οὗτος ἐμφύω ὁ κνήμη . ἐάν μέν οὖν κάμπτω κατά βουβών ὁ σκέλος , ἀίσσω γίγνομαι ὁ μῆκος ἐνταῦθα ὁ μῦς , ἐάν δέ ἐκτείνω , μέγας . ἐπί δέ ὁ γόνυ τε καί ὁ ἰγνύα ἐκτείνω μέν ὁ διάρθρωσις ὁ μέν ὁ μύλη ἐπιβαίνω βραχύς , ὁ δέ ἐκ ὁ ἔνδον μέρος φέρω μακρός γίγνομαι , ὥστε ὁ μέν πρόσθιος ἄκρος ἔκτασις ἀναγκάζω λαμβάνω , ἐάν κατά βουβών ὁ σκέλος ἐκτείνω ἐπιχειρέω κάμπτω ὁ ἰγνύα . ὁ δέ ὀπίσθιος , ἐάν ἐκτείνω ὁ ἰγνύα , κάμπτω ὁ βουβών . καταφέρω γάρ ἐκ ὑψηλός χωρίον διά ὁ πρόσω ὁ μηρός κάμπτω ἐντεῦθεν ἐπιστρέφω λοξός , ἀνανεύω πρός ὁ καλέω ἀντικνήμιον . ἔοικα οὖν αὐτός μακρός ἐργάζομαι ὁ πρῶτος μέρος καί ὁ μηρός καί ὁ κνήμη ὑψόω μακρός γίγνομαι . δείκνυμι γάρ ἐν ὁ περί μῦς κίνησις ὁ ἔσχατος συστολή τε καί ἔκτασις ὀδυνάω , ὅς ὁ μέν συστολή ἐνεργέω αὐτός , ὁ δέ ἔκτασις ὑπό ὁ ἀντιτάσσω ἕλκω πάσχω . ἐάν οὖν ποτέ ὁ εἰς ὁ αὐτός σύνοδος ἐνεργέω μῦς ὁ ἀντιτάσσω μή ὀδυνάω , συνεκτείνω κατά φύσις μέν ἐν ὁ λέγω ἄρτι κοινωνία ὁ διάρθρωσις , παρά φύσις δέ ἐν ὁ ἐφεξῆς λέγω . τηνικαῦτα συμβαίνω πολύς ὁ ἰατρός ἀπατάω καί νομίζω πάσχω ὁ μῦς ἐκεῖνος , ὅς ὁράω ὁ ἐνέργεια ἐμποδίζω . ἔτι δέ ἐναργής οὗτος γιγνώσκω διά ὁ ἐφεξῆς λέγω .