galenus.in-hippocratis-librum-de-articulis-et-galeni-in-eum-commentarii-iv 1.29
Καὶ γὰρ αὗται αἱ σάρκες τῶν μὴ ἀπὸ τέχνης ὀρθῶς λελιμαγχημένων αἱ τῶν λεπτῶν μυξωδέστεραί εἰσιν ἢ αἱ τῶν παχέων . ὅσοισι μέντοι ξὺν φλεγμονῇ μύξα ὑπογίνεται , ἡ φλεγμονὴ δήσασα ἔχει τὸ ἄρθρον . διὰ τοῦτο οὐ μάλα ἐκπίπτει τὰ ὑπόμυξα , ἐκπίπτοντα ἂν εἰ μή τι ἢ πλέον ἢ ἔλασσον φλεγμονῆς ὑπεγένετο · οἷσι μὲν οὖν ὅταν ἐκπέσῃ τὸ ἄρθρον καὶ μὴ ἐπιφλεγμήνῃ τὰ περιέχοντα , χρῆσθαί τε ἀνωδύνως αὐτίκα τῷ ὤμῳ δύνανται . οὗτοι μὲν οὐδὲν νομίζουσι δεῖν ἑωυτῶν ἐπιμελεῖσθαι . ἰητροῦ μήν ἐστι καταμαντεύσασθαι τῶν τοιούτων . τοῖσι τοιούτοισιν ἐκπίπτει καὶ αὖθις μᾶλλον καὶ οἷσιν ἂν ἐπιφλεγμήνῃ τὰ νεῦρα , τοῦτο κατὰ πάντα τῷ ἀνθρώπῳ οὕτως ἔχει καὶ μάλιστα κατ’ ὦμον καὶ κατὰ γόνυ . μάλιστα γὰρ οὖν καὶ ὀλισθαίνῃ ταῦτα . οἶσι δ’ ἂν ἐπιφλεγμήνῃ τὰ νεῦρα οὐ δύνανται χρέεσθαι τῷ ὤμῳ · κωλύει γὰρ ἡ ὀδύνη καὶ ἡ ξύντασις τῆς φλεγμονῆς . τοὺς οὖν τοιούτους ἰᾶσθαι χρὴ κηρωτῇ καὶ σπλήνεσι καὶ ὀθονίοισι πολλοῖσιν ὑποδέοντα . ὑποτιθέναι δὲ ἐς τὴν μασχάλην εἴριον μαλθακὸν , καθαρὸν ξυνειλίσαντα , ἐκπλήρωμα τοῦ κοίλου ποιέοντα , ἵνα ἀντιστήριγμα μὲν τῇ ἐπιδέσει ἔῃ , ἀνακωχέῃ δὲ τὸ ἄρθρον . τὸν δὲ βραχίονα ἐς τὸ ἄνω ῥέποντα ἴσχειν χρὴ τὰ πλεῖστα , οὕτω γὰρ ἂν οἵη ἑκάστῳ εἴη χωρίου , ἐς ὃ ὄλισθεν ἡ κεφαλὴ τοῦ ὤμου . χρὴ δὲ ὅταν ἐπιδήσῃς τὸν ὦμον ἔπειτα προσκαταδεῖν τὸν βραχίονα πρὸς τὰς πλευρὰς ταινίῃ τινὶ κύκλῳ περὶ τὸ σῶμα περιβάλλοντα . Ὅσοι διὰ λιμὸν ἢ διὰ πολιορκίαν ἢ πένθος ἢ λύπην ἢ ἀνορεξίαν ἐνδεῶς προσφερόμενοι τροφὴν ἐλεπτύνθησαν , οὐκ εὐθέως αἱ σάρκες αὐτοῖς γίνονται ξηραὶ , καθάπερ τοῖς ὑπὸ τέχνης ὀρθῶς λελιμαγχημένοις . ἀλλ’ ὑγροτέρας τοὐπίπαν ἐν ἁπάσαις εἴρηκε περιστάσεσιν ἀποτελούσας συντήξεων τινῶν ἐν αὐταῖς γιγνομένων διὰ τὴν ἔνδειαν . οἶς δὲ καὶ λυπεῖσθαι πρόσεστι καὶ μᾶλλον οὗτοι συντήκονται δὴ καὶ μελεδόνας οἱ ποιηταὶ τὰς λύπας καλοῦσιν ἐν ἴσῳ τὰ μέλη ἐδούσας καὶ κατεσθιούσας . συντήκεται δὲ ἐν αὐταῖς ἥ τε πιμελὴ πᾶσα καὶ ὅση μαλθακὴ καὶ ὅση νεοπαγής ἐστι σάρξ . ὅταν δὲ ἰατρὸς ἑκὼν ἰσχνότερον ἐργάζηταί τι , σῶμα μέν εὑρημένοις τε τοῦτο πράττῃ καὶ μετὰ τοῦτο τρίβει ὅτε χρή . εἴ τις γένοιτο σύντηξις , ἐκκενοῦν αὐτὴν εἴτε διὰ τῶν ἱδρώτων αἰσθητῶς ἢ λόγῳ θεωρητῶς κατὰ τὴν ἄδηλον αἰσθήσει διαπνοήν . εἰκὸς δὲ δήπου καὶ τῶν ἐδεσμάτων τε καὶ πομάτων οὐκ ἀμελῶς ἔχειν αὐτὸν , ἀλλὰ καὶ διὰ τούτων ἐπιχειρεῖν εὐλύτους ἐργάζεσθαι τὰς ἐκκρίσεις ἁπάσας , οὐ μόνον ὅσαι διὰ τῆς γαστρὸς , ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν οὔρων γιγνομένας . οὕτω γὰρ ἂν μάλιστα πανταχόθεν , εἴ τις εἵη κατὰ τὸ σῶμα διὰ τὴν σύντηξιν ὑγρότης περὶ τὴν κένωσιν ἔξω τοῦ σώματος ποιοῖτο . μένουσα γὰρ ἔνδον ὑπομυξώδεις τῷ χρόνῳ τὰς σάρκας ἐργάζεται , κατὰ τὴν ἄδηλον διαπνοὴν ἄνευ τῶν ἄλλων μᾶλλον γιγνομένην . ὅσον μὲν γὰρ ἀκριβῶς λεπτόν ἐστι καὶ ὀῤῥῶδες ἐν τοῖς συντήγμασιν ἀπέρχεταί τε καὶ διαφορεῖται . τὸ δὲ ὑποπαχύτερον ὑπομένει μόνον , ὅπερ ἑνὶ τῷ χρόνῳ γλισχρότητά τινα προσλαμβάνον ὅμοιον μύξῃ γίγνεται .
Lemmas: καί γάρ αὐτός ὁ σάρξ ὁ μή ἀπό τέχνη ὀρθός λιμαγχέω ὁ ὁ λεπτός μυξώδης εἰμί ἤ ὁ ὁ παχύς . ὅσος μέντοι σύν φλεγμονή μύξα ὑπογίγνομαι , ὁ φλεγμονή δέω ἔχω ὁ ἄρθρον . διά οὗτος οὐ μάλα ἐκπίπτω ὁ ὑπόμυξος , ἐκπίπτω ἄν εἰ μή τίς ἤ πλείων ἤ μικρός φλεγμονή ὑπογίγνομαι · ὅς μέν οὖν ὅταν ἐκπίπτω ὁ ἄρθρον καί μή ἐπιφλεγμαίνω ὁ περιέχω , χράω τε ἀνώδυνος αὐτίκα ὁ ὦμος δύναμαι . οὗτος μέν οὐδείς νομίζω δεῖ ἑαυτοῦ ἐπιμελέομαι . ἰατρός μήν εἰμί καταμαντεύομαι ὁ τοιοῦτος . ὁ τοιοῦτος ἐκπίπτω καί αὖθις μᾶλλον καί ὅς ἄν ἐπιφλεγμαίνω ὁ νεῦρον , οὗτος κατά πᾶς ὁ ἄνθρωπος οὕτως ἔχω καί μάλιστα κατά ὦμος καί κατά γόνυ . μάλιστα γάρ οὖν καί ὀλισθάνω οὗτος . εἰμί δέ ἄν ἐπιφλεγμαίνω ὁ νεῦρον οὐ δύναμαι χράω ὁ ὦμος · κωλύω γάρ ὁ ὀδύνη καί ὁ σύντασις ὁ φλεγμονή . ὁ οὖν τοιοῦτος ἰάομαι χράω κηρωτή καί σπλήν καί ὀθόνιον πολύς ὑποδέω . ὑποτίθημι δέ εἰς ὁ μασχάλη ἔριον μαλθακός , καθαρός πίμξυνειλιμι , ἐκπλήρωμα ὁ κοῖλος ποιέω , ἵνα ἀντιστήριγμα μέν ὁ ἐπίδεσις εἰμί , ἀνακωχέω δέ ὁ ἄρθρον . ὁ δέ βραχίων εἰς ὁ ἄνω ῥέπω ἴσχω χράω ὁ πλεῖστος , οὕτως γάρ ἄν οἷος ἕκαστος εἰμί χωρίον , εἰς ὁ ὀλισθάνω ὁ κεφαλή ὁ ὦμος . χράω δέ ὅταν ἐπιδέω ὁ ὦμος ἔπειτα προσκαταδέω ὁ βραχίων πρός ὁ πλευρά ταινία τις κύκλος περί ὁ σῶμα περιβάλλω . ὅσος διά λιμός ἤ διά πολιορκία ἤ πένθος ἤ λύπη ἤ ἀνορεξία ἐνδεής προσφέρω τροφή λεπτύνω , οὐ εὐθύς ὁ σάρξ αὐτός γίγνομαι ξηρός , καθά ὁ ὑπό τέχνη ὀρθός λιμαγχέω . ἀλλά ὑγρός ἐπίπαν ἐν ἅπας λέγω περίστασις ἀποτελέω σύντηξις τις ἐν αὐτός γίγνομαι διά ὁ ἔνδεια . οἶς δέ καί λυπέω πρόσειμι καί μᾶλλον οὗτος συντήκω δή καί μελεδών ὁ ποιητής ὁ λύπη καλέω ἐν ἴσος ὁ μέλος ἐσθίω καί κατεσθίω . συντήκω δέ ἐν αὐτός ὁ τε πιμελή πᾶς καί ὅσος μαλθακός καί ὅσος νεοπαγής εἰμί σάρξ . ὅταν δέ ἰατρός ἑκών ἰσχνός ἐργάζομαι τίς , σῶμα μέν εὑρίσκω τε οὗτος πράττω καί μετά οὗτος τρίβω ὅτε χράω . εἰ τις γίγνομαι σύντηξις , ἐκκενόω αὐτός εἴτε διά ὁ ἱδρώς αἰσθητός ἤ λόγος θεωρητός κατά ὁ ἄδηλος αἴσθησις διαπνοή . ἔοικα δέ δήπου καί ὁ ἔδεσμα τε καί πόμα οὐ ἀμελής ἔχω αὐτός , ἀλλά καί διά οὗτος ἐπιχειρέω εὔλυτος ἐργάζομαι ὁ ἔκκρισις ἅπας , οὐ μόνος ὅσος διά ὁ γαστήρ , ἀλλά καί διά ὁ ὅρος γίγνομαι . οὕτως γάρ ἄν μάλιστα πανταχόθεν , εἰ τις ἵημι κατά ὁ σῶμα διά ὁ σύντηξις ὑγρότης περί ὁ κένωσις ἔξω ὁ σῶμα ποιέω . μένω γάρ ἔνδον ὑπομυξώδης ὁ χρόνος ὁ σάρκα ἐργάζομαι , κατά ὁ ἄδηλος διαπνοή ἄνευ ὁ ἄλλος μᾶλλον γίγνομαι . ὅσον μέν γάρ ἀκριβῶς λεπτός εἰμί καί ὀρώδης ἐν ὁ σύντηγμα ἀπέρχομαι τε καί διαφορέω . ὁ δέ ὑπόπαχυς ὑπομένω μόνος , ὅς εἷς ὁ χρόνος γλισχρότης τις προσλαμβάνω ὅμοιος μύξα γίγνομαι .