galenus.in-hippocratis-librum-de-articulis-et-galeni-in-eum-commentarii-iv 3.98
Ὅσοισι δ’ ἂν εἰς τοὔπισθεν ἡ κεφαλὴ τοῦ μηροῦ ἐκπέσοι , ὀλίγοισι δὲ ἐκπίπτει , οὗτοι ἐκτανύειν οὐ δύνανται τὸ σκέλος , οὔτε κατὰ τὸ ἄρθρον τὸ ἐκπεσὸν οὔτε τι κάρτα κατὰ τὴν ἰγνύην , ἀλλ’ ἥκιστα τῶν ἐκ παλαιῶν , οὗτοι μᾶλλον ἐκταννύουσι καὶ τὸ κατὰ τὸν βουβῶνα καὶ τὸ κατὰ τὴν ἰγνύην ἄρθρον . Ὀλίγοις μὲν διαρθρεῖ τὸν νῦν προκείμενον τρόπον ἡ κεφαλὴ τοῦ μηροῦ δι’ ἣν εἴπομεν ἔμπροσθεν αἰτίαν , ὅτι τὸ βάθος τῆς κοτύλης ἄνισόν ἐστιν . ἔνθα μὲν οὖν βραχύτερον μᾶλλον ἐκπίπτει καὶ διὰ τοῦτ’ ἔσω μᾶλλον , ἔνθα δὲ ὑψηλότερον , ὀλίγοις , ἐνταῦθα δὲ ἐξανίσταται τοῦτο σπανίως ὀπίσω . συμβαίνει δὲ ἐν τούτῳ τῷ τρόπῳ τῆς ἐξαρθρήσεως κατὰ μὲν τὸν βουβῶνα μηδ’ ὅλως ἐκτείνεσθαι τῷ σκέλει , κατὰ δὲ τὸ γόνυ μὴ τελέως . αἰτία δ’ ἑκατέρου τῶν μυῶν ἡ θέσις , ἣν ἅπασαν ἀκριβῶς τὴν φύσιν ἔν τε τῇ τῶν μυῶν ἀνατομῇ κἀν τῷ δευτέρῳ τῶν ἀνατομικῶν ἐγχειρήσεων ἔχετε γεγραμμένην , ὑπομνήσεως δ’ ἕνεκα ὧν ἐθεάσασθε πολλάκις ἀνατεμνομένου πιθήκου , διότι τὰ πολλὰ τὸ ζῶον τοῦτο παραπλησίως ἀνθρώπῳ παρεσκεύασται . πρῶτον οὖν ἀναμνήσθητε νῦν ἐκ τῆς ψόας εἰς τὸν μικρὸν ἥκοντα τροχαντῆρα , δεύτερον δὲ ἐκ τοῦ τῆς ἥβης ὀστοῦ συνεχῆ . τὸ δὲ κατὰ φύσιν εἰς τὸν αὐτὸν τροχαντῆρα ποιούμενον οὕτω μεταστήσεις ὀπίσω τῆς κεφαλῆς τείνονται βιαίως , ἐκεῖσε περιελιττόμενοι καὶ περικλώμενοι τῇ κοτύλῃ καὶ εἰ ἐπιχειρήσειεν ὁ οὕτω πεπονθὼς ἄνθρωπος ἐκτείνειν τοῦτο τὸ ἄρθρον , δεήσει τὸν μηρὸν ὅλον ἑλιχθῆναι πρὸς τοὐπίσω , μειζόνως πονήσουσιν οἱ προειρημένοι δύο μύες ἐπὶ πλεῖστον ἑλκόμενοί τε καὶ τεινόμενοι καὶ ὅτι μείζονες εἴπερ ἦσαν , ἀνώδυνοι πλείονα τάσιν ἀνέχουσιν . εἰ δ’ ἡδύναται πρᾶξαι τοῦτο διὰ τὴν κεφαλὴν τοῦ μηροῦ τῆς κοτύλης ἐκπεσοῦσαν ἐκ τῶν ὀπίσω μερῶν τοῦ περιέχοντος αὐτὴν ὀστοῦ τετάχθαι . εἴπερ οὖν ἔμελλε τὸ κατὰ γόνυ πέρας τοῦ μηροῦ καμψάντων τελέως τὸν βουβῶνα μετέωρον ἱκανῶς ἔσεσθαι τὴν κεφαλὴν τοῦ ἰσχίου πρὸς τὴν ἔσω χώραν ἀναγκαῖον ἦν , ὅπερ οὐκ ἐνδέχεται γενέσθαι χωρὶς τοῦ διασπασθῆναι τὸν ὑποδεξάμενον αὐτὴν μῦν , ὃν ἔξεστιν ἐν τῇ διαρθρώσει , ἣν εἶχε κατὰ φύσιν , οὔθ’ ἕτερον ὑπάρχειν τῇ κατὰ βουβῶνα διαρθρώσει τῶν ἔμπροσθεν ὑπαρχόντων , πρὶν ἐκπαλαῖσαι τὸ ἄρθρον · οὔτε γὰρ ἐκτείνεσθαι τελέως οὔτε κάμπτεσθαι δύναται . τί δή ποτ’ οὖν ὁ Ἱπποκράτης τὸ ἕτερον αὐτῶν εἶπε μόνον ; ὅτι μετὰ τὴν ἔκπτωσιν εὐθέως φαίνεται κεκομμένος ὁ μηρὸς , ὡς ἂν πρὸς τῷ γόνατι πέρατος αὐτὸ τὸ σῶσον ἀποχωροῦντος εἰς τὸ πρόσω μέρος , ὅσον ἡ κεφαλὴ μετέστη εἰς τοὐπίσω . ὅσον δ’ ἐν τῇ κατὰ τὸν βουβῶνα φαίνεται καμφθὲν τὸ σκέλος , οὕτω καὶ κατὰ τὴν ἰγνύαν ἐντείνονται οἱ ὄπισθεν μύες ἅπαντες ἐν ταῖς ἄνωθεν ἀρχαῖς , ὀπίσω μεταχωρήσαντος κατὰ ταῦτα τοῦ μηροῦ . τεινομένων δὴ τούτων αὐτοῖς τῶν μερῶν συνεντείνεται καὶ τὸ λοιπὸν σῶμα ἅπαν ἄχρι τῶν εἰς τὴν κνήμην καθηκόντων τενόντων · ἡ δὲ τούτων ἔντασις κάμπτει τὴν ἰγνύαν , ὥστε οἱ οὕτως ἐκπαλαίσαντες εὐλόγως ἀμφοτέρας τὰς διαρθρώσεις ὁρῶνται κεκαμμένας ἔχοντες . ἐπεὶ τοίνυν ἐκτείνονται ἑαυτὰς ἀδυνατοῦσιν ἂν καὶ μάλιστα τὴν κατὰ βουβῶνα , διὰ δὴ τοῦθ’ Ἱπποκράτης τοῦτο μόνον εἶπε , τὸ μὴ δύνασθαι τὰς διαρθρώσεις ταύτας ἐκτείνειν . ἀλλ’ ἐπὶ τῆς κατ’ ἰσχίον ἁπλῶς εἶπεν · ἐπὶ δὲ τῆς κατὰ γόνυ προσέθηκε τὸ κάρτα , τουτέστι τὸ λίαν , ὡς ἐκτείνεσθαι τῆς δυνάμεως , οὐ μὴν λίαν γε τοῦτο πασχούσης , ἐπεὶ δύναται τὸ τελέως μηδὲν ἀπολείπεσθαι τοῦ κατὰ φύσιν · αὐτὸ δὲ τὸ σύμπτωμα γίνεται διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν , δι’ ἣν καταπίπτεται μετὰ τὴν ἐξάρθρησιν αὐτίκα τὸ κατὰ τὴν ἰγνύαν ἄρθρον . ἐπὶ πασῶν γάρ σε χρὴ τοῦτο γιγνώσκειν τῶν διαστροφῶν κοινὸν , ὡς ἐκτεινομένων μερῶν αἱ πρὸς ἐκεῖνο ῥοπαὶ γίγνονται , συνακολουθούντων αὐτοῖς τῶν συνεχῶν . οὐδὲν γὰρ τῶν μεθισταμένων οὕτως ἰδίῳ πάθει καὶ τὴν οἰκείαν ἀπολείπει χώραν , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ συνεχοῦς ἑλκόμενον ἕλκει μὲν τὸ συνεχὲς ἑνὶ μὲν λόγῳ κοινῷ τεινόμενον , οὐχ ὑπὸ μιᾶς δὲ προφάσεως τοῦτο πάσχει · καὶ γὰρ ὑγρανθέντι πόῤῥω τοῦ προσήκοντος αὐτῷ καὶ ξηρανθέντι , φλεγμαίνοντί τε καὶ σκιῤῥωθέντι καὶ τῆς οἰκείας χώρας μεταστάντι κοινὸν ὑπάρχει τὸ γίνεσθαι πάθημα . διὸ περὶ πάντων τῶν τοιούτων ἐπὶ πλέον ἑξῆς ὁ Ἱπποκράτης ἐδίδαξε . καὶ ἡμεῖς ἀκολουθήσαντες αὐτοῦ ταῖς ῥήσεσιν ἁπάσας τὰς λέξεις ἐξηγησάμεθα .
Lemmas: ὅσος δέ ἄν εἰς ὄπισθεν ὁ κεφαλή ὁ μηρός ἐκπίπτω , ὀλίγος δέ ἐκπίπτω , οὗτος ἐκτανύω οὐ δύναμαι ὁ σκέλος , οὔτε κατά ὁ ἄρθρον ὁ ἐκπίπτω οὔτε τις κάρτα κατά ὁ ἰγνύα , ἀλλά ἦκα ὁ ἐκ παλαιός , οὗτος μάλα ἐκταννύω καί ὁ κατά ὁ βουβών καί ὁ κατά ὁ ἰγνύα ἄρθρον . ὀλίγος μέν διαρθρέω ὁ νῦν πρόκειμαι τρόπος ὁ κεφαλή ὁ μηρός διά ὅς λέγω ἔμπροσθεν αἰτία , ὅτι ὁ βάθος ὁ κοτύλη ἄνισος εἰμί . ἔνθα μέν οὖν βραχύς μᾶλλον ἐκπίπτω καί διά οὗτος ἔσω μάλα , ἔνθα δέ ὑψηλός , ὀλίγος , ἐνταῦθα δέ ἐξανίστημι οὗτος σπάνιος ὀπίσω . συμβαίνω δέ ἐν οὗτος ὁ τρόπος ὁ ἐξάρθρησις κατά μέν ὁ βουβών μηδέ ὅλος ἐκτείνω ὁ σκέλος , κατά δέ ὁ γόνυ μή τέλειος . αἰτία δέ ἑκάτερος ὁ μῦς ὁ θέσις , ὅς ἅπας ἀκριβής ὁ φύσις ἐν τε ὁ ὁ μῦς ἀνατομή ἐν ὁ δεύτερος ὁ ἀνατομικός ἐγχείρησις ἔχω γράφω , ὑπόμνησις δέ ἕνεκα ὅς θεάομαι πολλάκις ἀνατέμνω πίθηκος , διότι ὁ πολύς ὁ ζῷον οὗτος παραπλήσιος ἄνθρωπος παρασκευάζω . πρῶτος οὖν ἀναμιμνῄσκω νῦν ἐκ ὁ ψόα εἰς ὁ μικρός ἥκω τροχαντήρ , δεύτερος δέ ἐκ ὁ ὁ ἥβη ὀστέον συνεχής . ὁ δέ κατά φύσις εἰς ὁ αὐτός τροχαντήρ ποιέω οὕτως μεθίστημι ὀπίσω ὁ κεφαλή τείνω βίαιος , ἐκεῖσε περιελίσσω καί περικλάω ὁ κοτύλη καί εἰ ἐπιχειρέω ὁ οὕτως πάσχω ἄνθρωπος ἐκτείνω οὗτος ὁ ἄρθρον , δέω ὁ μηρός ὅλος ἑλίσσω πρός ὀπίσω , μέγας πονέω ὁ προλέγω δύο μῦς ἐπί πολύς ἕλκω τε καί τείνω καί ὅτι μέγας εἴπερ εἰμί , ἀνώδυνος πολύς τάσις ἀνέχω . εἰ δέ ἡδύνω πράσσω οὗτος διά ὁ κεφαλή ὁ μηρός ὁ κοτύλη ἐκπίπτω ἐκ ὁ ὀπίσω μέρος ὁ περιέχω αὐτός ὀστέον τάσσω . εἴπερ οὖν μέλλω ὁ κατά γόνυ πέρας ὁ μηρός κάμπτω τέλειος ὁ βουβών μετέωρος ἱκανός εἰμί ὁ κεφαλή ὁ ἴσχιον πρός ὁ ἔσω χώρα ἀναγκαῖος εἰμί , ὅς οὐ ἐνδέχομαι γίγνομαι χωρίς ὁ διασπάω ὁ ὑποδέχομαι αὐτός μῦς , ὅς ἔξεστι ἐν ὁ διάρθρωσις , ὅς ἔχω κατά φύσις , οὔτε ἕτερος ὑπάρχω ὁ κατά βουβών διάρθρωσις ὁ ἔμπροσθεν ὑπάρχω , πρίν ἐκπαλαίω ὁ ἄρθρον · οὔτε γάρ ἐκτείνω τέλειος οὔτε κάμπτω δύναμαι . τίς δή ποτέ οὖν ὁ Ἱπποκράτης ὁ ἕτερος αὐτός λέγω μόνος ; ὅτι μετά ὁ ἔκπτωσις εὐθύς φαίνω κόπτω ὁ μηρός , ὡς ἄν πρός ὁ γόνυ πέρας αὐτός ὁ σῴζω ἀποχωρέω εἰς ὁ πρόσω μέρος , ὅσος ὁ κεφαλή μεθίστημι εἰς ὀπίσω . ὅσος δέ ἐν ὁ κατά ὁ βουβών φαίνω κάμπτω ὁ σκέλος , οὕτως καί κατά ὁ ἰγνύα ἐντείνω ὁ ὄπισθεν μῦς ἅπας ἐν ὁ ἄνωθεν ἀρχή , ὀπίσω μεταχωρέω κατά οὗτος ὁ μηρός . τείνω δή οὗτος αὐτός ὁ μέρος συνεντείνω καί ὁ λοιπός σῶμα ἅπας ἄχρι ὁ εἰς ὁ κνήμη καθήκω τένων · ὁ δέ οὗτος ἔντασις κάμπτω ὁ ἰγνύα , ὥστε ὁ οὕτως ἐκπαλαίω εὔλογος ἀμφότερος ὁ διάρθρωσις ὁράω κάπτω ἔχω . ἐπεί τοίνυν ἐκτείνω ἑαυτοῦ ἀδυνατέω ἄν καί μάλα ὁ κατά βουβών , διά δή οὗτος Ἱπποκράτης οὗτος μόνος λέγω , ὁ μή δύναμαι ὁ διάρθρωσις οὗτος ἐκτείνω . ἀλλά ἐπί ὁ κατά ἰσχίον ἁπλῶς λέγω · ἐπί δέ ὁ κατά γόνυ προστίθημι ὁ κάρτα , τουτέστι ὁ λίαν , ὡς ἐκτείνω ὁ δύναμις , οὐ μήν λίαν γε οὗτος πάσχω , ἐπεί δύναμαι ὁ τέλειος μηδείς ἀπολείπω ὁ κατά φύσις · αὐτός δέ ὁ σύμπτωμα γίγνομαι διά ὁ αὐτός αἰτία , διά ὅς καταπίπτω μετά ὁ ἐξάρθρησις αὐτίκα ὁ κατά ὁ ἰγνύα ἄρθρον . ἐπί πᾶς γάρ σύ χρή οὗτος γιγνώσκω ὁ διαστροφή κοινός , ὡς ἐκτείνω μέρος ὁ πρός ἐκεῖνος ῥοπή γίγνομαι , συνακολουθέω αὐτός ὁ συνεχής . οὐδείς γάρ ὁ μεθίστημι οὕτως ἴδιος πάθος καί ὁ οἰκεῖος ἀπολείπω χώρα , ἀλλά ἀπό ὁ συνεχής ἕλκω ἕλκω μέν ὁ συνεχής εἷς μέν λόγος κοινός τείνω , οὐ ὑπό εἷς δέ πρόφασις οὗτος πάσχω · καί γάρ ὑγραίνω πρόσω ὁ προσήκω αὐτός καί ξηραίνω , φλεγμαίνω τε καί σκιρρωτίθημι καί ὁ οἰκεῖος χώρα μεθίστημι κοινός ὑπάρχω ὁ γίγνομαι πάθημα . διό περί πᾶς ὁ τοιοῦτος ἐπί πολύς ἑξῆς ὁ Ἱπποκράτης διδάσκω . καί ἐγώ ἀκολουθέω αὐτός ὁ ῥῆσις ἅπας ὁ λέξις ἐξηγέομαι .