galenus.in-hippocratis-librum-de-articulis-et-galeni-in-eum-commentarii-iv 2.41
Ἀρίστη μέντοι ἰητρείη τῷ ἀλήτῳ τῷ σητανίῳ , τῷ πλυτῷ , γλίσχρῳ , πεφυρημένῳ , ὀλίγῳ καταπλάσσειν τὰ τοιαῦτα . Σητανίους πυροὺς οἱ δόξαντες ἄριστα τὴν Ἱπποκράτους ἐξηγήσασθαι λέξιν εἰρῆσθαί φασι πρὸς αὐτοῦ τοὺς σῆτες ἐσπαρμένους , ὅπερ οἱ Ἀττικοὶ τῆτες ὀνομάζουσι , διὰ τοῦ τ τὰς συλλαβὰς ἀμφοτέρας λέγοντες , ἐξ οὗ σημαίνεσθαί φασι τοὺς ἐν τῷ ἔτει τούτῳ , τουτέστι κατὰ τὸ ἔαρ ἐσπαρμένους , διμηνιαίους τε καὶ τεσσαρακονθημέρους ὀνομαζομένους . ἐγὼ δὲ πυρῶν εἶδός τι σητανίους καλουμένους οἶδα κατά τε τὴν Κῶν αὐτὴν καὶ σύμπαν τὸ κατὰ τὴν Ἀσίαν Ἑλληνικόν . ὀλίγον ἔχουσιν οὗτοι τὸ πυρὸν , ἱκανῶς δὲ γλίσχρον τὸ σταῖς , οὗ μάλιστα νῦν ὁ Ἱπποκράτης δεῖται , καθότι καὶ αὐτὸς ἐφεξῆς ἐρεῖ · καὶ ὅταν μὴ ἔχῃ τοιοῦτον , ἤτοι μάνναν ἣ κόμμι κελεύει μιγνύναι αὐτῷ . σπείρονται μὲν οὗτοι πυροὶ κατὰ τὸ ἔαρ εἰσβάλλον , ὡς αὐτὸς διμηνιαίοις καὶ καλὰ καὶ κατὰ τὴν ὥραν τοῦ πλείονος ὀνομαζομένοις . γίγνεται δ’ αὐτῶν μάλιστα γλίσχρον τὸ σταῖς , ὅταν τελεσθέντων ἀφαιρεθῇ τὸ πιτυρῶδες ἐπάνω . γίγνεται μὲν καὶ διὰ τῶν λεπτῶν κοσκίνων , γίγνεται δὲ καὶ τῷ προπεπλύσθαι τοὺς πυρούς . ὥσπερ γὰρ αἱ πτισσόμενοι κριθαὶ τὸ λέπος ἀφιᾶσι μᾶλλον ὅταν προβραχῶσιν , οὕτως καὶ οἱ πυροί . πῶς οὖν εἶπε ταὐτόν ; οὐ γὰρ ταὐτόν ἐστι βεβρέχθαι τε καὶ πεπλύσθαι · βρέχονται μὲν γὰρ ἐν τοῖς μύλωσιν ἅπασιν οἱ πυροὶ ἀλεῖσθαι , πλύνονται δὲ οὐκ ἐν ἅπασιν , ἀλλ’ ἐν ταῖς πλείσταις πόλεσι τῆς Ἀσίας , ἂν καίτοι οὗτοι γιγνόμενοι ἔχουσι πλοκὰ μεγάλα πεπλυμένα , διὰ λεπτῶν σχοίνων μικρὰ διαστήματα ἐχουσῶν , ὡς χοῦν μὲν καὶ ψάμμον διέρχεσθαι , τὸν πυρὸν δὲ ἐπιμένειν εἰς ταὐτό . ἐμβάλλοντες οὖν μύλωσιν ἀλεῖν πυρὸν , πρῶτον μὲν προδιαττῶσιν , ἔπειτα δὲ καθιᾶσιν εἰς ὕδωρ ὅλον τὸν πλόκαμον , ὥστε πλύνεσθαί τε ἅμα καὶ βρέχειν συμμέτρως τοὺς πυρούς . ἀναφερομένου δὲ ἐκ τοῦ ὕδατος τοῦ πλοκάμου τὸ μὲν πλεῖστον ἀποῤῥεῖ ἀπὸ τῆς ὑγρότητος , ἀπομένει δὲ πρὸς τοῖς πυροῖς τοσοῦτον , ὅσον ἀλουμένοις ἐπιτήδειόν ἐστιν . εἰ γὰρ μὴ βραχείη τὸ περικείμενον ἔξωθεν αὐτοῖς λέμμα , τὸ τοιοῦτον δέρμα σύμφυτον εἰς λεπτὰ καταθραύεται κατὰ τὰς μύλας καὶ οὕτως ἐν τῷ διαττᾶσθαι συνδιεξέρχεταί τι τοῦ καταθραυσθέντος τῷ ἀλεύρῳ · τοῦ δὲ προβραχέντος πυροῦ τὸ πυρῶδες ἁδρομερὲς μένον οὐ συνδιαττᾶται καὶ κατὰ τοῦτο καθαρώτερον γίγνεται τὸ ἄλευρον ἐκ τοῦ βεβρέχθαι τοὺς πυρούς . ἔνδοθεν δέ φησι πλυτῷ καὶ γλίσχρῳ τῷ σητανίῳ πυρῷ τὸ μετὰ τοῦ δέρματος , ὅπερ οἷον σάρξ ἐστιν αὐτοῦ τὸ κατεργασθὲν , ὡς εἶπον , ἄλευρον ἱκανῶς γίγνεται γλίσχρον . ἡγοῦμαι τοίνυν αὐτὸν ὠνομακέναι πλυτὸν ἄλευρον , ὅταν ἐκ τῶν οὕτως κεκαθαρμένων τε καὶ προβεβρεγμένων γένηται πυρῶν . εἰ γὰρ μὴ τοῦτό τις ἀκούσειεν , ἀπολείπεται πλυτὸν ἄλευρον ἀκούειν ἡμᾶς , ὅταν οὖν ὕδατι βρέξαντες αὐτὸ καὶ κινήσαντες πολυειδῶς , εἶτα ἐάσαντες καταστῆναι τὸ ἐποχούμενον , ἄνωθεν ὕδωρ ἀπολαμβάνοντες ἑψήσωμεν , ὅπερ ἐπὶ τοῦ χόνδρου ποιοῦμεν · ἀλλὰ μάχεται τούτῳ τὸ κελεύειν αὐτὸν φυρᾷν τὸ ἄλευρον , ἕψον γὰρ εἰρήκει . καὶ οὐ φυρᾶται δὲ τὸ οὕτως ὑγρὸν , ἀλλ’ ἕψεται μόνον . ἔτι δ’ ἂν μᾶλλον ὃ λέγει διὰ τῆς πεφυρημένῳ λέξεως κατανοήσαιμεν .
Lemmas: ἀγαθός μέντοι ἰατρεία ὁ ἄλητον ὁ σητάνιος , ὁ πλυτός , γλίσχρος , φυράω , ὀλίγος καταπλήσσω ὁ τοιοῦτος . σητάνιος πυρός ὁ δοκέω ἀγαθός ὁ Ἱπποκράτης ἐξηγέομαι λέξις λέγω φημί πρός αὐτός ὁ σής σπείρω , ὅς ὁ Ἀττικός τῆτες ὀνομάζω , διά ὁ τ ὁ συλλαβή ἀμφότερος λέγω , ἐκ ὅς σημαίνω φημί ὁ ἐν ὁ ἔτος οὗτος , τουτέστι κατά ὁ ἔαρ σπείρω , διμηνιαῖος τε καί τεσσαρακονθήμερος ὀνομάζω . ἐγώ δέ πυρός εἶδος τις σητάνιος καλέω οἶδα κατά τε ὁ Κῶς αὐτός καί σύμπας ὁ κατά ὁ Ἀσία Ἑλληνικός . ὀλίγος ἔχω οὗτος ὁ πυρός , ἱκανός δέ γλίσχρος ὁ σταῖς , ὅς μάλα νῦν ὁ Ἱπποκράτης δέω , καθότι καί αὐτός ἐφεξῆς λέγω · καί ὅταν μή ἔχω τοιοῦτος , ἤτοι μάννα ὅς κόμμι κελεύω μείγνυμι αὐτός . σπείρω μέν οὗτος πυρός κατά ὁ ἔαρ εἰσβάλλω , ὡς αὐτός διμηνιαῖος καί καλός καί κατά ὁ ὥρα ὁ πολύς ὀνομάζω . γίγνομαι δέ αὐτός μάλα γλίσχρος ὁ σταῖς , ὅταν τελέω ἀφαιρέω ὁ πιτυρώδης ἐπάνω . γίγνομαι μέν καί διά ὁ λεπτός κόσκινον , γίγνομαι δέ καί ὁ προπλύνω ὁ πυρός . ὥσπερ γάρ ὁ πτίσσω κριθή ὁ λέπος ἀφίημι μάλα ὅταν προβρέχω , οὕτως καί ὁ πυρός . πῶς οὖν λέγω αὐτός ; οὐ γάρ αὐτός εἰμί βρέχω τε καί πλύνω · βρέχω μέν γάρ ἐν ὁ μυλών ἅπας ὁ πυρός ἀλέω , πλύνω δέ οὐ ἐν ἅπας , ἀλλά ἐν ὁ πολύς πόλις ὁ Ἀσία , ἐάν καίτοι οὗτος γίγνομαι ἔχω πλοκή μέγας πλύνω , διά λεπτός σχοῖνος μικρός διάστημα ἔχω , ὡς χοῦς μέν καί ψάμμος διέρχομαι , ὁ πυρός δέ ἐπιμένω εἰς αὐτός . ἐμβάλλω οὖν μυλών ἀλέω πυρός , πρῶτος μέν προδιαττάω , ἔπειτα δέ καθίημι εἰς ὕδωρ ὅλος ὁ πλόκαμος , ὥστε πλύνω τε ἅμα καί βρέχω σύμμετρος ὁ πυρός . ἀναφέρω δέ ἐκ ὁ ὕδωρ ὁ πλόκαμος ὁ μέν πολύς ἀπορρέω ἀπό ὁ ὑγρότης , ἀπομένω δέ πρός ὁ πυρός τοσοῦτος , ὅσος ἀλέω ἐπιτήδειος εἰμί . εἰ γάρ μή βραχέω ὁ περίκειμαι ἔξωθεν αὐτός λέμμα , ὁ τοιοῦτος δέρμα σύμφυτος εἰς λεπτός καταθραύω κατά ὁ μύλη καί οὕτως ἐν ὁ διαττάω συνδιεξέρχομαι τις ὁ καταθραύω ὁ ἄλευρον · ὁ δέ προβρατίχημι πυρός ὁ πυρώδης ἁδρομερής μένω οὐ συνδιαττάω καί κατά οὗτος καθαρός γίγνομαι ὁ ἄλευρον ἐκ ὁ βρέχω ὁ πυρός . ἔνδοθεν δέ φημί πλυτός καί γλίσχρος ὁ σητάνιος πυρός ὁ μετά ὁ δέρμα , ὅς οἷος σάρξ εἰμί αὐτός ὁ κατεργάζομαι , ὡς λέγω , ἄλευρον ἱκανός γίγνομαι γλίσχρος . ἡγέομαι τοίνυν αὐτός ὀνομάζω πλυτός ἄλευρον , ὅταν ἐκ ὁ οὕτως κεκαθάρω τε καί προβρέχω γίγνομαι πυρός . εἰ γάρ μή οὗτος τις ἀκούω , ἀπολείπω πλυτός ἄλευρον ἀκούω ἐγώ , ὅταν οὖν ὕδωρ βρέχω αὐτός καί κινέω πολυειδής , εἶτα ἐάω καθίστημι ὁ ἐποχέομαι , ἄνωθεν ὕδωρ ἀπολαμβάνω ἑψέω , ὅς ἐπί ὁ χόνδρος ποιέω · ἀλλά μάχομαι οὗτος ὁ κελεύω αὐτός φυράω ὁ ἄλευρον , ἕψω γάρ λέγω . καί οὐ φυράω δέ ὁ οὕτως ὑγρός , ἀλλά ἕπομαι μόνος . ἔτι δέ ἄν μάλα ὅς λέγω διά ὁ φυράω λέξις κατανοέω .