galenus.in-hippocratis-librum-de-articulis-et-galeni-in-eum-commentarii-iv 1.62
Κληῒς δὲ κατεηγεῖσα ἢν μὲν ἀτρεκέως ἀποκαυλισθῇ , εὐϊητοτέρη ἐστὶν , ἢν δὲ παραμηκέως , δυσιητοτέρη . τἀναντία δὲ τούτοις ἐστὶν ἢ ὡς ἄν τις οἴοιτο · τὴν μὲν γὰρ ἀτρεκέως ἀποκαυλισθεῖσαν προσαναγκάσειεν ἄν τις μᾶλλον ἐς τὴν φύσιν ἐλθεῖν καὶ εἰ πάνυ προμηθηθείη τὸ ἀνωτέρω , κατωτέρω ἂν ποιήσειε σχήμασί τε ἐπιτηδείοισι καὶ ἐπιδέσει ἁρμοζούσῃ . εἰ δὲ μὴ τελέως ἱδρυνθείη , ἀλλ’ οὖν τὸ ὑπερέχον γε τοῦ ὀστέου οὐ κάρτα ὀξὺ γίνεται . ὡς δ’ ἂν παράμηκες τὸ ὀστέον κατεάγῃ , ἰκέλη ἡ ξυμφορὴ γίνεται τοῖσιν ὀστέοισι τοῖσιν ἀπεσπασμένοισι , περὶ ὧν πρόσθεν γέγραπται · οὕτε γὰρ ἱδρυνθῆναι αὐτὸ πρὸς ἑωυτὸ κάρτα ἐθέλει , ἥ τε ὑπερέχουσα ἀκρὶς τοῦ ὀστέου ὀξεῖα γίνεται κάρτα . τὸ μὲν οὖν σύμπαν εἰδέναι χρὴ ὅτι βλάβη οὐδεμίη τῷ ὤμῳ οὐδὲ τῷ ἄλλῳ σώματι γίνεται διὰ τὴν κάτηξιν τῆς κληῖδος , ἢν μὴ ἐπισφακελίσῃ . ὀλιγάκις δὲ τοῦτο γίνεται . Λέγει τὴν δι’ ὅλως ἀποκαυλισθεῖσαν , ὡς κατὰ μηδὲν προσέχεσθαι , τὸ δὲ ἀντικείμενον τούτῳ τὸ οὐκ ἀτρεκέως ἐστὶν , ὃ καθ’ ἕνα τρόπον γινόμενον ἐδήλωσεν εἰπών · ἢν δὲ παραμηκέως , δυσιητοτέρη μετ’ αὐτοῦ καὶ συνενδείξασθαι τὴν μὲν ἀκριβῶς ἀποκαυλιζομένην ἐγκαρσίαν πάσχειν τοῦτο , τὴν δ’ οὐκ ἀκριβῶς κατὰ μῆκος . ὅταν μὲν οὖν ὁλοκλήρως ἀποκαυλισθῇ , παραλλάττειν εἴωθε τοὐπίπαν ἀλλήλων τὰ μόρια , καὶ τὸ μὲν ἄνω χωρεῖν , τὸ δὲ κάτω , τὸ μὲν ἔσω , τὸ δὲ ἕξω . καὶ κατὰ τοῦτο φαίνεται μέγα τε τὸ κάταγμα καὶ δυσίατον εἶναι , κατὰ δὲ τὸν ἕτερον τρόπον , ἡνίκα παραμήκης ἐστὶν ἡ διάθεσις τοῦ κατάγματος , ἡ μὲν φαντασία μικροτέρα , χαλεπωτέρα δὲ ἡ ἴασις . οὐ γὰρ ἐνδέχεται τὴν ἐν κύκλῳ περιβολὴν ὥσπερ τὰ κῶλα μόνην δυναμένην προστεῖλαι καὶ παραγαγεῖν τὸ παρὰ μῆκος ἐσχισμένον τῆς κλειδός . ἐὰν οὖν , ὦν εἴρηκα νῦν εἴης μεμνημένος , οὐδὲν ἐνεγκεῖν φαίνεται τῶν ἐφεξῆς ὑπ’ αὐτοῦ λεγομένων ἀσαφές .
Lemmas: Κλείς δέ ατεητίγημι ἐάν μέν ἀτρεκής ἀποκαυλίζω , εὐιητοτέρη εἰμί , ἐάν δέ παραμήκης , δυσιητότερος . ἐναντίος δέ οὗτος εἰμί ἤ ὡς ἄν τις οἴομαι · ὁ μέν γάρ ἀτρεκής ἀποκαυλίζω προσαναγκάζω ἄν τις μᾶλλον εἰς ὁ φύσις ἔρχομαι καί εἰ πάνυ προμηθέομαι ὁ ἄνω , κάτω ἄν ποιέω σχῆμα τε ἐπιτήδειος καί ἐπίδεσις ἁρμόζω . εἰ δέ μή τέλειος ἱδρύω , ἀλλά οὖν ὁ ὑπερέχω γε ὁ ὀστέον οὐ κάρτα ὀξύς γίγνομαι . ὡς δέ ἄν παραμήκης ὁ ὀστέον κατάγνυμι , ἴκελος ὁ συμφορά γίγνομαι ὁ ὀστέον ὁ ἀποσπάω , περί ὅς πρόσθεν γράφω · ἵημι γάρ ἱδρύω αὐτός πρός ἑαυτοῦ κάρτα ἐθέλω , ὁ τε ὑπερέχω ἀκρίς ὁ ὀστέον ὀξύς γίγνομαι κάρτα . ὁ μέν οὖν σύμπας οἶδα χράω ὅτι βλάβη οὐδείς ὁ ὦμος οὐδέ ὁ ἄλλος σῶμα γίγνομαι διά ὁ κάτηξις ὁ κλείς , ἐάν μή ἐπισφακελίζω . ὀλιγάκις δέ οὗτος γίγνομαι . Λέγος ὁ διά ὅλος ἀποκαυλίζω , ὡς κατά μηδείς προσέχω , ὁ δέ ἀντίκειμαι οὗτος ὁ οὐ ἀτρεκής εἰμί , ὁ κατά εἷς τρόπος γίγνομαι δηλόω λέγω · ἐάν δέ παραμήκης , δυσιητότερος μετά αὐτός καί συνενδείκνυμι ὁ μέν ἀκριβῶς ἀποκαυλίζω ἐγκάρσιος πάσχω οὗτος , ὁ δέ οὐ ἀκριβῶς κατά μῆκος . ὅταν μέν οὖν ὁλόκληρος ἀποκαυλίζω , παραλλάσσω εἴωθα ἐπίπαν ἀλλήλων ὁ μόριον , καί ὁ μέν ἄνω χωρέω , ὁ δέ κάτω , ὁ μέν ἔσω , ὁ δέ ἔσσομαι . καί κατά οὗτος φαίνω μέγας τε ὁ κάταγμα καί δυσίατος ἔρχομαι , κατά δέ ὁ ἕτερος τρόπος , ἡνίκα παραμήκης εἰμί ὁ διάθεσις ὁ κάταγμα , ὁ μέν φαντασία μικρός , χαλεπός δέ ὁ ἴασις . οὐ γάρ ἐνδέχομαι ὁ ἐν κύκλος περιβολή ὥσπερ ὁ κῶλον μόνος δύναμαι προστέλλω καί παράγω ὁ παρά μῆκος σχίζω ὁ κλείς . ἐάν οὖν , ὅς λέγω νῦν εἰμί μιμνήσκω , οὐδείς φέρω φαίνω ὁ ἐφεξῆς ὑπό αὐτός λέγω ἀσαφής .