galenus.in-hippocratis-librum-de-articulis-et-galeni-in-eum-commentarii-iv 3.105
Οἷσι δ’ ἂν ἐς τοὔμπροσθεν ἡ κεφαλὴ μηροῦ ἐκπέσῃ , ὀλίγοισι δὲ τοῦτο γίνεται , οὗτοι ἐκταννύειν μὲν τὸ σκέλος δύνανται τελείως , ξυγκάμπτειν δὲ ἥκιστα οὗτοι δύνανται τὰ κατὰ τὸν βουβῶνα . πονέουσι δὲ καὶ ἢν κατὰ τὴν ἰγνύην ἀναγκάζωνται ξυγκάμπτειν , μῆκος δὲ τοῦ σκέλεος παραπλήσιον φαίνεται κατὰ μὲν τὴν πτέρνην καὶ πάνυ . Ὅτι μὲν τὸ βάθος τῆς κοτύλης οὐκ ἴσον ἐν ἅπασι τοῖς μέρεσιν αἴτιον μέν ἐστι τοῦ κατά τινα μὲν ὀλιστάκις ἐκπίπτειν , ἐν ἄλλοις δὲ τόποις πλειστάκις ἔμπροσθεν εἴρηται . νυνὶ δὲ περὶ τῆς εἰς τὸ πρόσω γιγνομένης ὀλισθήσεως τοῦ μηροῦ διαλεγόμενος ἐναντία φησὶ πάσχειν τοὺς οὕτω διακειμένους τοῖς ὀπίσω τὴν ἐξάρθρησιν ἐσχηκόσιν . ἐκεῖνοι μὲν γὰρ ἐκταννύειν τὸ σκέλος οὐκ ἠδύναντο , κάμπτειν δ’ οὗτοι κατὰ μὲν τὸν βουβῶνα . διότι κατ’ αὐτὴν τὴν καμπτὴν ἡ κεφαλὴ τοῦ μηροῦ νῦν ἐστιν ἅμα τῷ αὐχένι , κατὰ δὲ τὸ γόνυ διὰ τὸν ἀπὸ τοῦ τῆς λαγόνος ὀστοῦ καταφερόμενον μῦν πρόσθιον , ὃν ἡ κεφαλὴ τοῦ μηροῦ θλίβεται καὶ διατείνεται κυρτοῦσα περὶ αὐτήν . ἐκτείνεσθαι τοιγαροῦν ἐπὶ πλεῖον οὐκ ἄρα δυναμένη ἀντιβαίνει τοῖς κάμπτειν ἐπιχειροῦσι τὴν ἰγνύαν . μῆκος δὲ σκέλεος παραπλησίως φαίνεται ἐπὶ μὲν τῆς εἰς τὴν ἔσω χώραν ἐκπτώσεως αὐτὸς εἶπε κατὰ λέξιν οὕτως · ἐπὶ τε γὰρ τὸ ἀπὸ τοῦ ἰσχίου πέφυκεν ὀστοῦν τὸ ἀναφερόμενον πρὸς τὸν κτένα , ἐπὶ τοῦτον ἡ ἐπίβασις τῆς κεφαλῆς τοῦ μηροῦ γίνεται καὶ ὁ αὐχὴν τοῦ ἄρθρου ἐπὶ τῆς κοτύλης ὀχέεται κατὰ τὸν ἔμπροσθεν χρόνον οὐχ ὅλως ἐπ’ αὐτῆς ὀχούμενος , ἀλλὰ τῷ πλείστῳ κατὰ τοῦ βάθους αὐτῆς ὀχούμενος . ἐν δὲ τῷ νῦν λόγῳ φησί · κατὰ μὲν τὸν βουβῶνα ἐξογκέονται καὶ κατατεταμένον τὸ χωρίον φαίνεται , ὥστε ἀποκεχώρηκε νῦν ἐκείνης τῆς ἐξαρθρήσεως ὁ μηρὸς εἴς τε τὸ πρόσω καὶ τὸ κατωτέρω βραχὺ καὶ διὰ τοῦτ’ ἴσον φαίνεται τὸ πεπονθὸς σκέλος τῷ ὑγιεῖ καὶ τοῦτο μάλιστα αὐτοῖς ὑπάρχει κατὰ τὴν πτέρναν . ἄρκος γὰρ ὁ ποὺς ἧσσον ἐπινεύειν δύναται πρὸς τὴν γῆν . εἴρηται δ’ ἡμῖν τούτου πρόσθεν ἡ αἰτία καὶ νῦν δ’ ἐφεξῆς εἰρήσεται διὰ κεφαλαίων .
Lemmas: ὅς δέ ἄν εἰς ἔμπροσθεν ὁ κεφαλή μηρός ἐκπίπτω , ὀλίγος δέ οὗτος γίγνομαι , οὗτος ἐκτάννυμι μέν ὁ σκέλος δύναμαι τέλειος , συγκάμπτω δέ ἦκα οὗτος δύναμαι ὁ κατά ὁ βουβών . πονέω δέ καί ἐάν κατά ὁ ἰγνύα ἀναγκάζω συγκάμπτω , μῆκος δέ ὁ σκέλος παραπλήσιος φαίνω κατά μέν ὁ πτέρνη καί πάνυ . ὅτι μέν ὁ βάθος ὁ κοτύλη οὐ ἴσος ἐν ἅπας ὁ μέρος αἴτιος μέν εἰμί ὁ κατά τις μέν ὀλιστάκις ἐκπίπτω , ἐν ἄλλος δέ τόπος πλειστάκις ἔμπροσθεν λέγω . νυνί δέ περί ὁ εἰς ὁ πρόσω γίγνομαι ὀλίσθησις ὁ μηρός διαλέγω ἐναντίος φημί πάσχω ὁ οὕτως διάκειμαι ὁ ὀπίσω ὁ ἐξάρθρησις ἔχω . ἐκεῖνος μέν γάρ ἐκτάννυμι ὁ σκέλος οὐ δύναμαι , κάμπτω δέ οὗτος κατά μέν ὁ βουβών . διότι κατά αὐτός ὁ καμπτός ὁ κεφαλή ὁ μηρός νῦν εἰμί ἅμα ὁ αὐχήν , κατά δέ ὁ γόνυ διά ὁ ἀπό ὁ ὁ λαγών ὀστέον καταφέρω μῦς πρόσθιος , ὅς ὁ κεφαλή ὁ μηρός θλίβω καί διατείνω κυρτόω περί αὐτός . ἐκτείνω τοιγαροῦν ἐπί πολύς οὐ ἄρα δύναμαι ἀντιβαίνω ὁ κάμπτω ἐπιχειρέω ὁ ἰγνύα . μῆκος δέ σκέλος παραπλήσιος φαίνω ἐπί μέν ὁ εἰς ὁ ἔσω χώρα ἔκπτωσις αὐτός λέγω κατά λέξις οὕτως · ἐπί τε γάρ ὁ ἀπό ὁ ἴσχιον φύω ὀστέον ὁ ἀναφέρω πρός ὁ κτείς , ἐπί οὗτος ὁ ἐπίβασις ὁ κεφαλή ὁ μηρός γίγνομαι καί ὁ αὐχήν ὁ ἄρθρον ἐπί ὁ κοτύλη ὀχέω κατά ὁ ἔμπροσθεν χρόνος οὐ ὅλος ἐπί αὐτός ὀχέω , ἀλλά ὁ πολύς κατά ὁ βάθος αὐτός ὀχέω . ἐν δέ ὁ νῦν λόγος φημί · κατά μέν ὁ βουβών ἐξογκέω καί κατατείνω ὁ χωρίον φαίνω , ὥστε ἀποχωρέω νῦν ἐκεῖνος ὁ ἐξάρθρησις ὁ μηρός εἰς τε ὁ πρόσω καί ὁ κάτω βραχύς καί διά οὗτος ἴσος φαίνω ὁ πάσχω σκέλος ὁ ὑγιής καί οὗτος μάλα αὐτός ὑπάρχω κατά ὁ πτέρνα . ἄρκος γάρ ὁ πούς ἥσσων ἐπινεύω δύναμαι πρός ὁ γῆ . λέγω δέ ἐγώ οὗτος πρόσθεν ὁ αἰτία καί νῦν δέ ἐφεξῆς λέγω διά κεφάλαιος .