galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.13
Πτυέλου μὲν οὖν ἀναγωγὴν καὶ πνεύμονος μάλθαξιν τὸ ὑδαρέστερον μελίκρητον ποιέει μᾶλλον · τὰ μέντοι ἀφρώδεα διαχωρήματα καὶ μᾶλλον τοῦ καιροῦ κατακορέως χολώδεα καὶ μᾶλλον θερμὰ τὸ ἄκρητον μᾶλλον τοῦ ὑδαρέος ἄγει . Λέλεκται καὶ πρόσθεν ὡς ἐκχολουμένου τοῦ μέλιτος ἐν ταῖς ὀξείαις νόσοις καὶ κατὰ τοῦτο βλάπτοντος ἡμᾶς , βραδυπόρου δ᾿ ὄντος τοῦ ὕδατος καὶ μένοντος ἐπὶ πλεῖστον ἐν τοῖς ὑποχονδρίοις καὶ διὰ τοῦτ᾿ ὄντος φευκτοῦ · τὸ μικτὸν ἔξ ἀμφοῖν ἐπιτήδειον γίνεται , κατὰ τὴν τοιαύτην κρᾶσιν συντιθέμενον , ὅταν ὕδατι πλείονι μέλιτος μιχθῇ τοσοῦτον , ὡς ὁδοποιεῖν τε καὶ πρὸς τὴν ἀνάδοσιν ἄγειν αὐτό . τά τε γὰρ οὖρα ποριμώτερα γίνεται καὶ ἡ τῶν πτυέλων ἀναγωγὴ θᾶττον , οὕτω κερασθέντων αὐτῶν · εἰ δὲ πολὺ τοῦ μέλιτος μιχθείη , δίψαν τε ποιεῖ καὶ γλισχραίνει τὸ πτύελον . καὶ διὰ ταῦτα μὲν ἐπιτηδειότερόν ἐστι τὸ ὑδαρέστερον μελίκρατον , εἴς τε τὴν τῶν πτυέλων ἀναγωγὴν καὶ τὴν τῶν οὔρων διέξοδον , τὸ δ᾿ ἀκρατέστερον εἰς τὰς τῆς γαστρὸς ὑποχωρήσεις · ὅσῳ γὰρ ἂν ἐρεθιστικώτερον ᾖ , τοσούτῳ μᾶλλόν τε καὶ θᾶττον αὐτὴν ὑπάγει . καὶ διὰ τῶν κλυστήρων δὲ ἐνιέμενον , ὅσῳπερ ἂν ἀκρατέστερον ᾖ , τοσοῦτον μᾶλλον ἐκκριτικὸν γίνεται τὸ τοιοῦτον · καὶ τῶν κατακορέως χολωδῶν , τουτέστι τῶν ἱκανῶς τοιούτων καὶ τῶν ἀφρωδῶν διαχωρημάτων αἴτιον ὑπάρχει · τὸ γὰρ ἐπισπᾶσθαι τὰ τοιαῦτα μᾶλλον ἔχει τῷ δάκνειν τε καὶ ῥύπτειν τὸ ἔντερον · ἔτι δὲ καὶ αὐτὸ μεταβάλλον εἰς χολὴν ξανθὴν συναύξει καὶ κατὰ τοῦτο τῶν χολωδῶν διαχωρημάτων τὸ πλῆθος , ὅθεν οὐδ᾿ ἐπαινεῖ τὴν χρῆσιν αὐτοῦ . δηλοῖ δ᾿ ἐκ τοῦ προσθεῖναι καὶ μᾶλλον τοῦ καιροῦ κατακορέως χολώδεα · τὸ γὰρ μᾶλλον τοῦ καιροῦ σύνηθες αὐτῷ λέγειν ἀντὶ τοῦ μᾶλλον τοῦ προσήκοντος . τὸ δὲ ἀφρῶδες διαχώρημα καὶ κατὰ τὸ προγνωστικὸν ἐμέμψατο · καὶ τὰ κατακορέως δὲ , τουτέστιν ἀκράτως χολώδη , μοχθηρά · χρὴ γὰρ οὐ κατακορέως , οὐδ᾿ ἀκράτως , ἀλλὰ μετρίως αὐτὰ τοιαῦτα εἶναι . μεμνημένος οὖν καὶ σὺ τούτων , ὅταν ἤτοι μελικράτου ποθέντος ἢ καὶ χωρὶς αὐτοῦ διαχωρεῖ τις ἀφρώδη τε ἅμα καὶ κατακορέως χολώδη , συντηκτικὸν εἶναι τὸν πυρετὸν ἴσθι καὶ διὰ τοῦτο ἀφίστασο τῆς τοῦ μελικράτου χρήσεως , ἐπὶ δὲ τὸν τῆς πτισάνης ἧκε χυλὸν , ἐπιτηρῶν ἰδεῖν τι γνώρισμα κᾂν βραχὺ , διὰ τῶν οὔρων , τῆς τοῦ νοσήματος πέψεως · ἐν ἐκείνῳ γὰρ τῷ καιρῷ διδοὺς καὶ τὸ ψυχρὸν ὕδωρ ὀνήσεις μέγιστα .
Lemmas: πτύελος μέν οὖν ἀναγωγή καί πνεύμων μάλθαξις ὁ ὑδαρής μελίκρητον ποιέω μάλα · ὁ μέντοι ἀφρώδης διαχώρημα καί μάλα ὁ καιρός κατακορής χολώδης καί μάλα θερμός ὁ ἄκρατος μάλα ὁ ὑδαρής ἄγω . λέγω καί πρόσθεν ὡς ἐκχολάω ὁ μέλι ἐν ὁ ὀξύς νόσος καί κατά οὗτος βλάπτω ἐγώ , βραδυπόρος δέ εἰμί ὁ ὕδωρ καί μένω ἐπί πολύς ἐν ὁ ὑποχόνδριος καί διά οὗτος εἰμί φευκτός · ὁ μικτός ἐκ ἄμφω ἐπιτήδειος γίγνομαι , κατά ὁ τοιοῦτος κρᾶσις συντίθημι , ὅταν ὕδωρ πολύς μέλι μείγνυμι τοσοῦτος , ὡς ὁδοποιέω τε καί πρός ὁ ἀνάδοσις ἄγω αὐτός . ὁ τε γάρ οὖρον πόριμος γίγνομαι καί ὁ ὁ πτύελον ἀναγωγή ταχύς , οὕτως κεράννυμι αὐτός · εἰ δέ πολύς ὁ μέλι μείγνυμι , δίψα τε ποιέω καί γλισχραίνω ὁ πτύελον . καί διά οὗτος μέν ἐπιτήδειος εἰμί ὁ ὑδαρής μελίκρατον , εἰς τε ὁ ὁ πτύελον ἀναγωγή καί ὁ ὁ ὅρος διέξοδος , ὁ δέ ἀκρατής εἰς ὁ ὁ γαστήρ ὑποχώρησις · ὅσος γάρ ἄν ἐρεθιστικός εἰμί , τοσοῦτος μάλα τε καί ταχύς αὐτός ὑπάγω . καί διά ὁ κλυστήρ δέ ἐνίημι , ὅσος ἄν ἀκρατής εἰμί , τοσοῦτος μάλα ἐκκριτικός γίγνομαι ὁ τοιοῦτος · καί ὁ κατακορής χολώδης , τουτέστι ὁ ἱκανός τοιοῦτος καί ὁ ἀφρώδης διαχώρημα αἴτιος ὑπάρχω · ὁ γάρ ἐπισπάω ὁ τοιοῦτος μάλα ἔχω ὁ δάκνω τε καί ῥύπτω ὁ ἔντερον · ἔτι δέ καί αὐτός μεταβάλλω εἰς χολή ξανθός συναυξάνω καί κατά οὗτος ὁ χολώδης διαχώρημα ὁ πλῆθος , ὅθεν οὐδέ ἐπαινέω ὁ χρῆσις αὐτός . δηλόω δέ ἐκ ὁ προστίθημι καί μάλα ὁ καιρός κατακορής χολώδης · ὁ γάρ μάλα ὁ καιρός συνήθης αὐτός λέγω ἀντί ὁ μάλα ὁ προσήκω . ὁ δέ ἀφρώδης διαχώρημα καί κατά ὁ προγνωστικός μέμφομαι · καί ὁ κατακορής δέ , τουτέστι ἀκράτως χολώδης , μοχθηρός · χρή γάρ οὐ κατακορής , οὐδέ ἀκράτως , ἀλλά μέτριος αὐτός τοιοῦτος εἰμί . μιμνῄσκω οὖν καί σύ οὗτος , ὅταν ἤτοι μελίκρατον πίνω ἤ καί χωρίς αὐτός διαχωρέω τις ἀφρώδης τε ἅμα καί κατακορής χολώδης , συντηκτικός εἰμί ὁ πυρετός οἶδα καί διά οὗτος ἀφίστημι ὁ ὁ μελίκρατον χρῆσις , ἐπί δέ ὁ ὁ πτισάνη ἵημι χυλός , ἐπιτηρέω ὁράω τις γνώρισμα ἔͅν βραχύς , διά ὁ ὅρος , ὁ ὁ νόσημα πέψις · ἐν ἐκεῖνος γάρ ὁ καιρός δίδωμι καί ὁ ψυχρός ὕδωρ ὀνίνημι μέγας .