galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.12
Καὶ διαχωρητικώτερον δὲ κάτω τῶν χολωδέων , ἔστι μὲν ὅτε καλῶν , ἔστι δ᾿ ὅτε κατακορεστέρων μᾶλλον τοῦ καιροῦ καὶ ἀφρωδεστέρων , μᾶλλον δὲ τὸ τοιοῦτον τοῖσι χολώδεσί τε καὶ μεγαλοσπλάγχνοισι γίνεται . Ἀναμνησθῶμεν τῆς προειρημένης λέξεως , ἐν ᾗ παραβάλλων οἴνῳ γλυκεῖ τὸ μελίκρατον ἔλεγε , διψῶδές γε μὴν ἧσσον τοῦ γλυκέος οἴνου · καὶ νῦν οὖν πρὸς ἐκεῖνον εἶπε διαχωρητικώτερον εἶναι κάτω . χολωδέων γὰρ δὴ καὶ ὁ γλυκὺς οἶνος διαχωρητικὸς , ἀλλὰ τό γε μελίκρατον ἐνίοτε μὲν καλῶν τῶν χολωδέων ὑπακτικόν ἐστιν , ἐνίοτε δὲ μοχθηρῶν , ἅπερ ἐστὶν ἱκανῶς ἄκρατα χολώδη , τὰ πυῤῥὰν ἢ ξανθὴν ἔχοντα καὶ παχεῖαν χολήν . αὕτη τοίνυν ἀφρὸν προσλαμβάνει , πολλάκις μὲν κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον , ὃν καὶ τοῖς ἐν πυρὶ θερμαινομένοις σφοδρῶς ἀφρὸς ἐπανθεῖ , πολλάκις δὲ τὸ τοῖς κοπτομένοις ὑγροῖς ὑπὸ πνεύματος . τούτων δὲ τὸ μὲν πρότερον ὧν εἶπον ὑπερβαλλούσης ἐστὶ θερμασίας γνώρισμα , τὸ δὲ δεύτερον , στενοχωρίας τῶν ὀργάνων καὶ ταραχῆς φυσώδους πνεύματος ἐναπειλημμένου , καὶ διέξοδον οὐ ῥᾳδίαν ἔχοντος . τοιαῦτα δ᾿ ὑπέρχεται χολώδη τοὐπίπαν ἐν τοῖς συντηκτικοῖς πυρετοῖς , ἐφ᾿ ὧν ἐναντιωτάτη τε καὶ βλαβερωτάτη ἁπάντων σχεδόν ἐστιν ἡ τοῦ μελικράτου πόσις , ὥσπερ γε καὶ τοὐναντίον ἡ τοῦ ψυχροῦ πόσις ὕδατος ὠφελιμωτάτη , μᾶλλον δὲ τὸ τοιοῦτον διαχώρημά φησιν ὑπὸ τοῦ μελικράτου γίνεσθαι , τοῖς φύσει μὲν χολώδεσι , τουτέστι τοῖς θερμοῖς ἀμέτρως , ἐν δὲ ταῖς νόσοις φλεγμονὴν ἔχουσι κατά τι τῶν σπλάγχνων . τὸ γάρ τοι κοινὸν ὄνομα νῦν ἴδιον ἐγένετο τῶν φλεγμαινόντων · οὐ γὰρ δὴ διὰ σκίῤῥον γε ἢ οἴδημα πυρετὸς ἐξάπτεται . πρόδηλον οὖν ὅτι κατὰ τὰς ὀξείας νόσους , ὑπὲρ ὧν ὁ λόγος αὐτῷ ἐστιν , ὅταν ὄγκος ἐν σπλάγχνοις γένηται , φλεγμονῆς ἐστιν , οὐκ οἰδήματος ἢ σκίῤῥου τὸ σύμπτωμα · καὶ τούτους νῦν ὠνόμασε μεγαλοσπλάγχνους .
Lemmas: καί διαχωρητικός δέ κάτω ὁ χολώδης , εἰμί μέν ὅτε καλός , εἰμί δέ ὅτε κατακορής μάλα ὁ καιρός καί ἀφρώδης , μάλα δέ ὁ τοιοῦτος ὁ χολώδης τε καί μεγαλόσπλαγχνος γίγνομαι . ἀναμιμνῄσκω ὁ προλέγω λέξις , ἐν ὅς παραβάλλω οἶνος γλυκύς ὁ μελίκρατον λέγω , διψώδης γε μήν ἥσσων ὁ γλυκύς οἶνος · καί νῦν οὖν πρός ἐκεῖνος λέγω διαχωρητικός εἰμί κάτω . χολώδης γάρ δή καί ὁ γλυκύς οἶνος διαχωρητικός , ἀλλά ὁ γε μελίκρατον ἐνίοτε μέν καλός ὁ χολώδης ὑπακτικός εἰμί , ἐνίοτε δέ μοχθηρός , ὅς εἰμί ἱκανός ἄκρατος χολώδης , ὁ πυρρός ἤ ξανθός ἔχω καί παχύς χολή . οὗτος τοίνυν ἀφρός προσλαμβάνω , πολλάκις μέν κατά ὁ αὐτός λόγος , ὅς καί ὁ ἐν πῦρ θερμαίνω σφοδρός ἀφρός ἐπανθέω , πολλάκις δέ ὁ ὁ κόπτω ὑγρός ὑπό πνεῦμα . οὗτος δέ ὁ μέν πρότερος ὅς λέγω ὑπερβάλλω εἰμί θερμασία γνώρισμα , ὁ δέ δεύτερος , στενοχωρία ὁ ὄργανον καί ταραχή φυσώδης πνεῦμα ἐναπολαμβάνω , καί διέξοδος οὐ ῥᾴδιος ἔχω . τοιοῦτος δέ ὑπέρχομαι χολώδης ἐπίπαν ἐν ὁ συντηκτικός πυρετός , ἐπί ὅς ἐναντίος τε καί βλαβερός ἅπας σχεδόν εἰμί ὁ ὁ μελίκρατον πόσις , ὥσπερ γε καί ἐναντίος ὁ ὁ ψυχρός πόσις ὕδωρ ὠφέλιμος , μάλα δέ ὁ τοιοῦτος διαχώρημα φημί ὑπό ὁ μελίκρατον γίγνομαι , ὁ φύσις μέν χολώδης , τουτέστι ὁ θερμός ἄμετρος , ἐν δέ ὁ νόσος φλεγμονή ἔχω κατά τις ὁ σπλάγχνον . ὁ γάρ τοι κοινός ὄνομα νῦν ἴδιος γίγνομαι ὁ φλεγμαίνω · οὐ γάρ δή διά σκίρρος γε ἤ οἴδημα πυρετός ἐξάπτω . πρόδηλος οὖν ὅτι κατά ὁ ὀξύς νόσος , ὑπέρ ὅς ὁ λόγος αὐτός εἰμί , ὅταν ὄγκος ἐν σπλάγχνον γίγνομαι , φλεγμονή εἰμί , οὐ οἴδημα ἤ σκίρρος ὁ σύμπτωμα · καί οὗτος νῦν ὀνομάζω μεγαλόσπλαγχνος .