galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 1.2
Ὁκόταν δὲ ἐς τέκμαρσιν λέγηται , ὡς χρὴ ἕκαστα ἰητρεύειν , ἐν τουτέοισι πολλὰ ἑτεροίως γινώσκω , ἢ ὡς ἐκεῖνοι ἐπεξίεσαν . Ἐπειδὴ πολλὰ παραλελεῖφθαι τοῖς Κνιδίοις ἰατροῖς εἶπεν εἰς τέκμαρσιν χρήσιμα , τίνα λέγει τέκμαρσιν αὐτὸς ἐφεξῆς ἐδίδαξεν , ὡς χρὴ εἰπὼν ἕκαστα ἰητρεύειν · εἰς γὰρ τὴν τούτων εὕρεσιν ὅ τί περ ἂν ᾖ χρήσιμον , ἐκ τῆς τέχνης ἐστίν . ἴσως οὖν τις δόξειε παραλελεῖφθαι τὰ πρὸς τὴν διάγνωσίν τε καὶ πρόγνωσιν διαφέροντα τεκμήρια · τὸ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει , περιέχεται γὰρ ἐξ ἀνάγκης ταῦτα τοῖς εἰς θεραπείαν διαφέρουσιν , ὡς εἴ γε μηδὲν εἰς τὴν τῆς ἀρίστης θεραπείας εὕρεσιν ἡ διάγνωσις τῶν νοσημάτων ἢ ἡ πρόγνωσις τῶν ἀποβησομένων συνετέλουν , παντάπασιν ἂν ἦσαν περιτταὶ , νυνὶ δὲ ὅτι συντελοῦσι , διὰ τοῦτό εἰσι χρήσιμαι . ὅτι μὲν οὖν διάγνωσις τῶν παθῶν ἀναγκαιοτάτη πρὸς τὴν θεραπείαν ἐστὶν οὐδὲ λόγου δεῖ . πρῶτον γὰρ διαγνῶναι χρὴ τί ποτέ ἐστι τὸ πάθος , εἶθ᾿ οὕτως ἐπιχειρεῖν αὐτὸ θεραπεύειν . ὅτι δὲ καὶ ἡ πρόγνωσις εἰς τὴν θεραπείαν χρήσιμος κατὰ τὸ προοίμιον ἐδίδαξεν αὐτὸς τοῦ προγνωστικοῦ . ὥστε ἄν τις λέγῃ πάντα τὰ κατὰ τὴν ἰατρικὴν ἤτοι γε εἰς διάγνωσιν ἢ εἰς θεραπείαν εἶναι χρήσιμα ἢ εἰς πρόγνωσιν , δυνάμει λέγει ταὐτόν · ἡ μὲν γὰρ θεραπεία δι᾿ ἑαυτὴν ἀσκεῖται τοῖς ἰατροῖς , ἡ δὲ πρόγνωσις καὶ διάγνωσις ἕνεκα τῆς θεραπείας · ὅθεν οὐδὲ τὸ τέλος τῆς τέχνης διάγνωσιν ἢ πρόγνωσιν εἶπεν εἶναί τις ὥσπερ τὴν θεραπείαν . ἄκουε δὴ νῦν τὴν θεραπείαν τὴν τῶν νοσημάτων ἀναίρεσιν ἤδη γεγενημένων , οὐ γινομένων ἔτι . γέγραπται δὲ περὶ τούτων ἁπάντων ἱκανῶς ἐν τῷ περὶ τοῦ τέλους τῆς ἰατρικῆς βιβλίῳ καὶ νῦν οὐ χρὴ τὸ πάρεργον ἔργον ποιεῖσθαι , τὴν γνώμην τοῦ παλαιοῦ κατανοήσαντας ἤδη καὶ χωρὶς τῆς περὶ τοῦ τέλους ἀκριβολογίας . γεγραμμένης δὲ τῆς προκειμένης ῥήσεως καὶ καθ᾿ ἕτερον τρόπον ἐν πολλοῖς τῶν ἀξιοπίστων ἀντιγράφων οὐκ ἄκαιρόν ἐστι κᾀκείνης μνημονεῦσαι · διαφέρει δὲ τῆς προγεγραμμένης ἑνὶ γράμματι τῷ ἢ κατὰ τόνδε τὸν τρόπον ἔχουσα , ὁκόταν δὲ εἰς τέκμαρσιν λέγηται ἢ ὡς χρὴ ἕκαστα ἰητρεύειν . οἱ δὲ οὕτω γράφοντες τέκμαρσιν μὲν τὴν διάγνωσίν τε καὶ πρόγνωσιν ἀκούουσι , τὸ δὲ , ὡς χρὴ ἕκαστα ἰητρεύειν τὴν θεραπείαν , οὐ βουλόμενοι ταύτην περιέχεσθαι ἐν τῷ τῆς τεκμάρσεως ὀνόματι · εἰ δέ γε τοῦθ᾿ οὕτως ἔχει , κατὰ τὴν προγεγραμμένην ῥῆσιν , ἐν ᾗ φησιν , πολλὰ παρεῖται ἄλλα ἐν ἄλλοισι καὶ ἐπίκαιρα ἔνια ἐόντα ἐς τέκμαρσιν , οὐκ ὀρθῶς ἔσται παραλελοιπὼς τὸ θεραπευτικὸν μέρος τῆς τέχνης . εὔδηλον δ᾿ ὅτι φήσουσιν ἐκεῖνοι δι᾿ αὐτὸ τοῦτο πάλιν ἐπαναλαβεῖν καὶ γράψαι τὴν ἑξῆς ῥῆσιν , ἵνα προσθῇ καὶ τὸ θεραπευτικόν . ἔνθα δὲ οὐκ ἔστι περὶ πράγματος εἰς θεραπείαν χρησίμου διαφωνία περιττὸν τὸ μακρολογεῖν · ἐπ᾿ ἐκεῖνα τοίνυν σπεύσωμεν , ἐν οἷς καὶ διδάσκει τὰ πρὸς τὴν θεραπείαν χρήσιμα .
Lemmas: ὁπόταν δέ εἰς τέκμαρσις λέγω , ὡς χρή ἕκαστος ἰατρεύω , ἐν οὗτος πολύς ἑτεροῖος γιγνώσκω , ἤ ὡς ἐκεῖνος ἐπεξίημι . ἐπειδή πολύς παραλείπω ὁ Κνίδιος ἰατρός λέγω εἰς τέκμαρσις χρήσιμος , τίς λέγω τέκμαρσις αὐτός ἐφεξῆς διδάσκω , ὡς χρή λέγω ἕκαστος ἰατρεύω · εἰς γάρ ὁ οὗτος εὕρεσις ὅς τίς περ ἄν εἰμί χρήσιμος , ἐκ ὁ τέχνη εἰμί . ἴσως οὖν τις δοκέω παραλείπω ὁ πρός ὁ διάγνωσις τε καί πρόγνωσις διαφέρω τεκμήριον · ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω , περιέχω γάρ ἐκ ἀνάγκη οὗτος ὁ εἰς θεραπεία διαφέρω , ὡς εἰ γε μηδείς εἰς ὁ ὁ ἀγαθός θεραπεία εὕρεσις ὁ διάγνωσις ὁ νόσημα ἤ ὁ πρόγνωσις ὁ ἀποβαίνω συντελέω , παντάπασι ἄν εἰμί περισσός , νυνί δέ ὅτι συντελέω , διά οὗτος εἰμί χρήσιμος . ὅτι μέν οὖν διάγνωσις ὁ πάθος ἀναγκαῖος πρός ὁ θεραπεία εἰμί οὐδέ λόγος δέω . πρῶτος γάρ διαγιγνώσκω χρή τίς ποτέ εἰμί ὁ πάθος , εἶτα οὕτως ἐπιχειρέω αὐτός θεραπεύω . ὅτι δέ καί ὁ πρόγνωσις εἰς ὁ θεραπεία χρήσιμος κατά ὁ προοίμιον διδάσκω αὐτός ὁ προγνωστικός . ὥστε ἐάν τις λέγω πᾶς ὁ κατά ὁ ἰατρικός ἤτοι γε εἰς διάγνωσις ἤ εἰς θεραπεία εἰμί χρήσιμος ἤ εἰς πρόγνωσις , δύναμις λέγω αὐτός · ὁ μέν γάρ θεραπεία διά ἑαυτοῦ ἀσκέω ὁ ἰατρός , ὁ δέ πρόγνωσις καί διάγνωσις ἕνεκα ὁ θεραπεία · ὅθεν οὐδέ ὁ τέλος ὁ τέχνη διάγνωσις ἤ πρόγνωσις λέγω εἰμί τις ὥσπερ ὁ θεραπεία . ἀκούω δή νῦν ὁ θεραπεία ὁ ὁ νόσημα ἀναίρεσις ἤδη γίγνομαι , οὐ γίγνομαι ἔτι . γράφω δέ περί οὗτος ἅπας ἱκανός ἐν ὁ περί ὁ τέλος ὁ ἰατρικός βιβλίον καί νῦν οὐ χρή ὁ πάρεργος ἔργον ποιέω , ὁ γνώμη ὁ παλαιός κατανοέω ἤδη καί χωρίς ὁ περί ὁ τέλος ἀκριβολογία . γράφω δέ ὁ πρόκειμαι ῥῆσις καί κατά ἕτερος τρόπος ἐν πολύς ὁ ἀξιόπιστος ἀντίγραφος οὐ ἄκαιρος εἰμί κᾀκεινός μνημονεύω · διαφέρω δέ ὁ προγράφω εἷς γράμμα ὁ ἤ κατά ὅδε ὁ τρόπος ἔχω , ὁπόταν δέ εἰς τέκμαρσις λέγω ἤ ὡς χρή ἕκαστος ἰατρεύω . ὁ δέ οὕτως γράφω τέκμαρσις μέν ὁ διάγνωσις τε καί πρόγνωσις ἀκούω , ὁ δέ , ὡς χρή ἕκαστος ἰατρεύω ὁ θεραπεία , οὐ βούλομαι οὗτος περιέχω ἐν ὁ ὁ τέκμαρσις ὄνομα · εἰ δέ γε οὗτος οὕτως ἔχω , κατά ὁ προγράφω ῥῆσις , ἐν ὅς φημί , πολύς παρίημι ἄλλος ἐν ἄλλος καί ἐπίκαιρος ἔνιοι εἰμί εἰς τέκμαρσις , οὐ ὀρθός εἰμί παραλείπω ὁ θεραπευτικός μέρος ὁ τέχνη . εὔδηλος δέ ὅτι φημί ἐκεῖνος διά αὐτός οὗτος πάλιν ἐπαναλαμβάνω καί γράφω ὁ ἑξῆς ῥῆσις , ἵνα προστίθημι καί ὁ θεραπευτικός . ἔνθα δέ οὐ εἰμί περί πρᾶγμα εἰς θεραπεία χρήσιμος διαφωνία περισσός ὁ μακρολογέω · ἐπί ἐκεῖνος τοίνυν σπεύδω , ἐν ὅς καί διδάσκω ὁ πρός ὁ θεραπεία χρήσιμος .