galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 4.74
Ὁκόταν δὲ ἀπὸ τῶν τενόντων σφοδρῶς ἔμπροσθεν ἀντισπῶνται καὶ περὶ τὸν τράχηλον καὶ πρόσωπον ἱδρῶτες , ὑπὸ τοῦ πόνου δακνομένων καὶ ξηραινομένων τῶν τενόντων καὶ τῶν οὐρωδέων , οἳ παχύτατοι μὲν τὴν ῥάχιν ξυνέχουσιν , ᾗ οἱ μέγιστοι σύνδεσμοι καταπεφυκότες , ἕως εἰς πόδας ἀποτελευτῶσι · τῷ τοιῷδε ἢν μὴ πυρετὸς καὶ ὕπνος ἐπιγένηται καὶ ἑπόμενα οὖρα πέψιν ἔχοντα ἔλθῃ καὶ ἱδρῶτες κριτικοὶ , πίνειν οἶνον Κρητικὸν οἰνώδεα καὶ ἄλητον ἑφθὸν ἐσθίειν καὶ κηρωτῇ ἀλείφειν καὶ ἐγχρίειν , τά τε σκέλεα περιελίσσειν ἕως τῶν ποδῶν , θερμῷ προσβρέχων ἐν σκάφῃ καὶ βραχίονας ἕως δακτύλων κατελίσσειν καὶ ὀσφὺν ἀπὸ τοῦ τραχήλου ἕως τῶν ἰσχίων , σίαλον ἐγκηρώσας μαλακῷ δέρματι , ὅκως καὶ τὰ ἔμπροσθεν περιέξῃ καὶ διαλείπων πυρία τοῖσιν ἀσκίοισι θερμὸν ὕδωρ ἐγχέων καὶ περιτείνων σινδόνιον,ἐπανάκλινε αὐτόν . κοιλίην δὲ μὴ λίην λύσῃς ἢν μὴ βαλάνῳ , ἢν μὴ πολὺν χρόνον ᾖ ἀδιαχώρητος ἐοῦσα . καὶ ἢν μέν τί σοι ἐπιδιδῷ ἐπὶ τὸ βέλτιον · εἰ δὲ μὴ , τοῦ μόδου τῆς ῥίζης τρίβων ἐν οἴνῳ εὐώδει καὶ δαῦκον πίνειν δίδου πρωῒ νήστει πρὸ τοῦ βρέχειν καὶ ταχὺ ἐπὶ τούτοισι τὸ ἄλευρον ἑφθὸν χλιαρὸν ἐσθιέτω ὡς πλεῖστον καὶ οἶνον ὁκόταν βούληται εὔκρητον ἐπιπινέτω . καὶ ἢν μέν σοι ἐπιδιδῷ ἐπὶ τὸ βέλτιον · ἢν δὲ μὴ , προλέγειν . Καὶ ὁ λόγος ἀδιορίστως εἴρηται μετὰ τοῦ καὶ ἀκύρως ἔνια τῶν ὀνομάτων γεγράφθαι · τὸ γὰρ ὑπὸ τοῦ πόνου δάκνεσθαι τοὺς τένοντας ἀκύρως λέλεκται , δριμέσι χυμοῖς πρέποντος τοῦ δάκνειν ῥήματος , οὐ τοῖς πόνοις . καὶ μέντοι καὶ κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ῥήσεως ἐπὶ τοῦ σφοδρῶς ἔμπροσθεν ἀντισπῶνται , μετὰ ταῦτά φησι , ξηραινομένων τῶν τενόντων οὐρωδέων , οἳ παχύτεροι τὴν ῥάχιν συνέχουσι · τοὺς ἄχρι τοῦ οὐραίου καλέσας οὕτως , ὀνομάζουσι δὲ οὐραῖον τὸ πέρας τοῦ ὀστέου . εἰ δ᾿ ἀμφότερα τὰ μέρη δηλῶσαι βούλεται τεινόμενα καὶ περὶ τὰ πρόσω καὶ ὀπίσω , τέτανον ἐπιτείνασθαι δυνατὸν , καθάπερ ὀλίγον ἔμπροσθεν ἔφη , τετάνοισι δὲ ὀσφύος . οὐκ ἀσφαλῶς δὲ οὐδὲ τῇ πέψει τῶν οὔρων , τὴν ῥᾳστώνην τῶν παθῶν προγινώσκει · πυρετώδους γὰρ νοσήματος ἀπεψίαι διὰ τῶν οὔρων δηλοῦνται σαφῶς , τῶν δὲ κατὰ τοὺς μῦς οὐκ ἀσφαλὴς ἡ διὰ τῶν οὔρων σημείωσίς ἐστιν . ἀλλὰ τοῦτο μὲν μικρόν · τὸ δ᾿ οἶνον αὐτοῖς διδόναι χωρὶς τοῦ διορίσασθαι πότερον ὑπὸ ψύξεως ἔπαθον ἢ δι᾿ ἄλλην τινὰ αἰτίαν οὐ σμικρὸν ἁμάρτημά ἐστιν , ἀλλὰ καὶ πάνυ προπετές . ἀλόγως δ᾿ εἴρηται καὶ τὸ , κοιλίην δὲ μὴ λύειν , εἰ μὴ βαλάνῳ · λυθείη γὰρ ἄν ποτε ἐπὶ τοῖς τοιούτοις ὠφελίμως . τὰ δ᾿ ἄλλα τῆς ῥήσεως δῆλα .
Lemmas: ὁπόταν δέ ἀπό ὁ τένων σφοδρός ἔμπροσθεν ἀντισπάω καί περί ὁ τράχηλος καί πρόσωπον ἱδρώς , ὑπό ὁ πόνος δάκνω καί ξηραίνω ὁ τένων καί ὁ οὐρώδης , ὅς παχύς μέν ὁ ῥάχις συνέχω , ᾗ ὁ μέγας σύνδεσμος καταφύζω , ἕως εἰς πούς ἀποτελευτάω · ὁ τοιόσδε ἐάν μή πυρετός καί ὕπνος ἐπιγίγνομαι καί ἕπομαι οὖρον πέψις ἔχω ἔρχομαι καί ἱδρώς κριτικός , πίνω οἶνος Κρητικός οἰνώδης καί ἄλητον ἑφθός ἐσθίω καί κηρωτή ἀλείφω καί ἐγχρίω , ὁ τε σκέλος περιελίσσω ἕως ὁ πούς , θερμός προσβρέχω ἐν σκάφη καί βραχίων ἕως δάκτυλος κατελίσσω καί ὀσφῦς ἀπό ὁ τράχηλος ἕως ὁ ἴσχιον , σίαλον ἐγκηρόω μαλακός δέρμα , ὅπως καί ὁ ἔμπροσθεν περίειμι καί διαλείπω πυρίον ὁ ἀσκίον θερμός ὕδωρ ἐγχέω καί περιτείνω σινδόνιον,ἐπανάκλινε αὐτός . κοιλία δέ μή λίαν λύω ἐάν μή βάλανος , ἐάν μή πολύς χρόνος εἰμί ἀδιαχώρητος εἰμί . καί ἐάν μέν τις σύ ἐπιδίδωμι ἐπί ὁ ἀγαθός · εἰ δέ μή , ὁ μόδος ὁ ῥίζα τρίβω ἐν οἶνος εὐώδης καί δαῦκος πίνω δίδωμι πρωΐ νῆστις πρό ὁ βρέχω καί ταχύς ἐπί οὗτος ὁ ἄλευρον ἑφθός χλιαρός ἐσθίω ὡς πολύς καί οἶνος ὁπόταν βούλομαι εὔκρατος ἐπιπίνω . καί ἐάν μέν σύ ἐπιδίδωμι ἐπί ὁ ἀγαθός · ἐάν δέ μή , προλέγω . καί ὁ λόγος ἀδιόριστος λέγω μετά ὁ καί ἄκυρος ἔνιοι ὁ ὄνομα γράφω · ὁ γάρ ὑπό ὁ πόνος δάκνω ὁ τένων ἄκυρος λέγω , δριμύς χυμός πρέπω ὁ δάκνω ῥῆμα , οὐ ὁ πόνος . καί μέντοι καί κατά ὁ ἀρχή ὁ ῥῆσις ἐπί ὁ σφοδρός ἔμπροσθεν ἀντισπάω , μετά οὗτος φημί , ξηραίνω ὁ τένων οὐρώδης , ὅς παχύς ὁ ῥάχις συνέχω · ὁ ἄχρι ὁ οὐραῖος καλέω οὕτως , ὀνομάζω δέ οὐραῖος ὁ πέρας ὁ ὀστέον . εἰ δέ ἀμφότερος ὁ μέρος δηλόω βούλομαι τείνω καί περί ὁ πρόσω καί ὀπίσω , τέτανος ἐπιτείνω δυνατός , καθά ὀλίγος ἔμπροσθεν φημί , τέτανος δέ ὀσφῦς . οὐ ἀσφαλής δέ οὐδέ ὁ πέψις ὁ ὅρος , ὁ ῥᾳστώνη ὁ πάθος προγιγνώσκω · πυρετώδης γάρ νόσημα ἀπεψία διά ὁ ὅρος δηλόω σαφής , ὁ δέ κατά ὁ μῦς οὐ ἀσφαλής ὁ διά ὁ ὅρος σημείωσις εἰμί . ἀλλά οὗτος μέν μικρός · ὁ δέ οἶνος αὐτός δίδωμι χωρίς ὁ διορίζω πότερος ὑπό ψῦξις πάσχω ἤ διά ἄλλος τις αἰτία οὐ μικρός ἁμάρτημα εἰμί , ἀλλά καί πάνυ προπετής . ἄλογος δέ λέγω καί ὁ , κοιλία δέ μή λύω , εἰ μή βάλανος · λύω γάρ ἄν ποτέ ἐπί ὁ τοιοῦτος ὠφέλιμος . ὁ δέ ἄλλος ὁ ῥῆσις δῆλος .