galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 2.30
Τὴν δέ γε ἀσιτίην τὴν παρὰ τὸ ἔθος οἱ φλεγματίαι τὰ ἄνω εὐφορώτερον φέρουσι τὸ ἐπίπαν · ὥστε καὶ μονοσιτίην τὴν παρὰ τὸ ἔθος εὐφορώτερον οὗτοι ἂν ἐνέγκοιεν . Ἔμπροσθεν μὲν εἰρήκει τοὺς πικροχόλους τὰ ἄνω δυσφορώτερον φέρειν τὴν μονοσιτίην , νυνὶ δὲ πρὸς τοὺς φλεγματώδεις μεταβὰς ἀντὶ τῆς μονοσιτίας πρότερον ἐμνημόνευσε τῆς ἀσιτίας , ἐκ τοῦ σαφεστέραν ἔχοντος τὴν βλάβην τὴν μετάβασιν ἐπὶ τὸ βλάπτον ἧττον ποιησάμενος ἐξ ἀναλογίας . εἰ γὰρ δὴ μᾶλλον μὲν εἰκὸς βλάπτεσθαι τοὺς ὅλην τὴν ἡμέραν ἀσιτήσαντας παρὰ τὸ ἔθος , ἧττον δὲ τοὺς ἐκλείποντας τὸ ἄριστον , εὐφορώτερον δὲ τῶν πικροχόλων οἱ φλεγματώδεις φέρουσι τὴν μονοσιτίαν , εὔδηλον ὡς καὶ τὴν ἀσιτίαν εὐφορώτερον οἴσουσιν . ἡ δὲ αἰτία τοῦ ῥᾷον φέρειν τὴν μονοσιτίαν τοὺς φλεγματώδεις ἐκ τῶν προειρημένων ἐπὶ τοῖς χολώδεσι πρόδηλος . ὁ μὲν γὰρ τῆς χολῆς χυμὸς ἐν ταῖς ἀσιτίαις ἑαυτοῦ γίνεται πικρότερος , ὁ δὲ τοῦ φλέγματος ἐν τῷ χρόνῳ πεπτόμενος γίνεται αἷμα , τῶν χολῶν οὐδετέρας ἐπανελθεῖν εἰς αἵματος . οὐσίαν δυναμένης , ἐπειδὴ τοῦ μὲν αἵματος ἐν αὐτῷ θερμανθέντος ἐπὶ πλέον ἡ ξανθὴ γεννᾶται χολὴ , τούτου δ᾿ αὐτοῦ κατοπτηθέντος ἢ καὶ τοῦ παχέος αἵματος ἡ μέλαινα · τοῦ δὲ φλέγματος ἡ γένεσις ἐν τοῖς φλεγματώδεσιν ἐδέσμασιν ἀεὶ προηγεῖται τοῦ αἵματος καὶ διὰ μέσης τῆς τούτου γενέσεως ἡ εἰς αἷμα μεταβολὴ γίνεται τοῖς σιτίοις . καὶ τοῦτο συμβέβηκεν οὐ μόνον τοῖς μοχθηροτέροις ἐδέσμασιν , ἀλλὰ καὶ τῶν πάνυ δοκούντων ἐνίοις ὑγιεινῶν εἶναι , καθάπερ ἄρτῳ τε καὶ χόνδρῳ καὶ σεμιδάλει . ἐγὼ μὲν οὖν ἐξήγημαι τὴν ἀρίστην εἶναί μοι δοκοῦσαν γραφήν · αὐτό τε γὰρ καθ᾿ αὑτὸ τὸ ἐν αὐτῇ διδασκόμενον ἀληθές ἐστι καὶ τοῖς προηγουμένοις ἀκόλουθον , οἵπερ εἰσὶ σκοποὶ τῆς ἀρίστης ἐξηγήσεως · οὐ μὴν ἐν ἅπασί γε τοῖς ἀντιγράφοις εὑρήσεις τὴν τοιαύτην γραφὴν , ἀλλ᾿ ἐναντίως μὲν καὶ ἀλλήλοις , ἑτέρως δὲ ἐν ἅπασι σχεδόν τι τοῖς βιβλίοις ἐστὶν εὑρεῖν ἐγγεγραμμένην τὴν ῥῆσιν ταύτην καὶ ψευδοῦς γιγνομένου τοῦ λόγου καὶ τοῖς προειρημένοις οὐδεμίαν ἀκολουθίαν σώζοντος .
Lemmas: ὁ δέ γε ἀσιτία ὁ παρά ὁ ἔθος ὁ φλεγματίας ὁ ἄνω εὔφορος φέρω ὁ ἐπίπαν · ὥστε καί μονοσιτία ὁ παρά ὁ ἔθος εὔφορος οὗτος ἄν φέρω . ἔμπροσθεν μέν λέγω ὁ πικρόχολος ὁ ἄνω δύσφορος φέρω ὁ μονοσιτία , νυνί δέ πρός ὁ φλεγματώδης μεταβαίνω ἀντί ὁ μονοσιτία πρότερος μνημονεύω ὁ ἀσιτία , ἐκ ὁ σαφής ἔχω ὁ βλάβη ὁ μετάβασις ἐπί ὁ βλάπτω ἥσσων ποιέω ἐκ ἀναλογία . εἰ γάρ δή μάλα μέν ἔοικα βλάπτω ὁ ὅλος ὁ ἡμέρα ἀσιτέω παρά ὁ ἔθος , ἥσσων δέ ὁ ἐκλείπω ὁ ἄριστον , εὔφορος δέ ὁ πικρόχολος ὁ φλεγματώδης φέρω ὁ μονοσιτία , εὔδηλος ὡς καί ὁ ἀσιτία εὔφορος φέρω . ὁ δέ αἰτία ὁ ῥᾴδιος φέρω ὁ μονοσιτία ὁ φλεγματώδης ἐκ ὁ προλέγω ἐπί ὁ χολώδης πρόδηλος . ὁ μέν γάρ ὁ χολή χυμός ἐν ὁ ἀσιτία ἑαυτοῦ γίγνομαι πικρός , ὁ δέ ὁ φλέγμα ἐν ὁ χρόνος πέσσω γίγνομαι αἷμα , ὁ χολή οὐδέτερος ἐπανέρχομαι εἰς αἷμα . οὐσία δύναμαι , ἐπειδή ὁ μέν αἷμα ἐν αὐτός θερμαίνω ἐπί πολύς ὁ ξανθός γεννάω χολή , οὗτος δέ αὐτός κατοπτάω ἤ καί ὁ παχύς αἷμα ὁ μέλας · ὁ δέ φλέγμα ὁ γένεσις ἐν ὁ φλεγματώδης ἔδεσμα ἀεί προηγέομαι ὁ αἷμα καί διά μέσος ὁ οὗτος γένεσις ὁ εἰς αἷμα μεταβολή γίγνομαι ὁ σιτίον . καί οὗτος συμβαίνω οὐ μόνος ὁ μοχθηρός ἔδεσμα , ἀλλά καί ὁ πάνυ δοκέω ἔνιοι ὑγιεινός εἰμί , καθά ἄρτος τε καί χόνδρος καί σεμίδαλις . ἐγώ μέν οὖν ἐξηγέομαι ὁ ἀγαθός εἰμί ἐγώ δοκέω γραφή · αὐτός τε γάρ κατά ἑαυτοῦ ὁ ἐν αὐτός διδάσκω ἀληθής εἰμί καί ὁ προηγέομαι ἀκόλουθος , ὅς εἰμί σκοπός ὁ ἀγαθός ἐξήγησις · οὐ μήν ἐν ἅπας γε ὁ ἀντίγραφος εὑρίσκω ὁ τοιοῦτος γραφή , ἀλλά ἐναντίος μέν καί ἀλλήλων , ἕτερος δέ ἐν ἅπας σχεδόν τις ὁ βιβλίον εἰμί εὑρίσκω ἐγγράφω ὁ ῥῆσις οὗτος καί ψευδής γίγνομαι ὁ λόγος καί ὁ προλέγω οὐδείς ἀκολουθία σῴζω .