galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 1.42
Χρὴ δὲ τό γε πάμπαν οὕτω ποιέειν · ἢν μὲν νεοβρῶτι αὐτέῳ ἐόντι καὶ κοιλίης μήπω ὑποκεχωρηκυίης ἄρξηται ὁ πυρετὸς , ἤν τε ξὺν ὀδύνῃ ἤν τε ἄνευ ὀδύνης , ἐπισχεῖν τὴν δόσιν τοῦ ῥοφήματος , ἔστ᾿ ἂν οἴηται ὑποκεχωρηκέναι εἰς τὸ κάτω μέρος τοῦ ἐντέρου τὸ σιτίον . Ἤσθηται δὲ καὶ αὐτὸς ἐσπαραχὼς κατὰ μόρια τὸν λόγον , οὐ συνεχῶς ἐφεξῆς ἐν τάξει τῇ προσηκούσῃ πεποιημένος · καὶ διὰ τοῦτο νῦν ἀναλαμβάνων αὐτὸν ἐπὶ τὴν προσήκουσαν ἀρχὴν ἀφικνεῖται . τοῦτο δὲ ἔπαθεν ἐπειδὴ τὸ περὶ διαφωνίας ζήτημα λύειν ἐπιχειρήσας ἐμνημόνευσεν ἐν τῇ λύσει θεραπευτικῶν λογισμῶν . ἀλλ᾿ ἐχρῆν αὐτὸν αἰσθανόμενον οὖ πέπονθεν ἐξαμεῖψαι μὲν ἐκεῖνα , διελθεῖν δὲ ἑτέρως ἀπ᾿ ἀρχῆς τὸν λόγον · οὕτω γὰρ κᾀμοὶ συμβαίνειν κάλλιον ἔδοξεν , ἄνωθεν ἑτέρως γράψαι περὶ τῶν αὐτῶν ἐξαμείψαντι τὰ πρότερον γεγραμμένα . πῶς οὖν ἐχρῆν αὐτὸν ἅμα τε λῦσαι τὸ προβληθὲν ὑπ᾿ αὐτοῦ ζήτημα καὶ τάξει διδόναι τὸν λόγον , ἐγὼ διηγήσομαι τοῖς βουλομένοις ἑρμηνεύειν τὰ τοιαῦτα σαφῶς , τὴν ὁδὸν διηγούμενος . ἤδη τοίνυν πρόσεχέ μοι τὸν νοῦν , ὡς ἐξ ἀρχῆς ἀκουσόμενος τοῦ λόγου . διὰ τί τοῖς ἀξιολόγοις ἰατροῖς ἐνίοτε διαφωνεῖν συμβαίνει περὶ τῆς θεραπείας ; ὅτι τὸ πειρασθὲν ἐπί τινων ἐπὶ πάντων ᾠήθησαν ἁρμόττειν . οὕτω γοῦν κᾀν τοῖς περὶ διαίτης τῶν ὀξέων νοσημάτων διεφώνησαν , ἔνιοι μὲν ἐπὶ τῷ χυλῷ πτισάνης ἄχρι κρίσεως φυλάττοντες τοὺς νοσοῦντας , ἔνιοι δὲ οὐδέτερον , ἐκ μέρους μὲν ἀληθεύοντες ἅπαντες , ἐκ μέρους δὲ σφαλλόμενοι · τινὲς μὲν γὰρ τῶν ὀξέων νοσούντων πτισάνης δέονται , τινὲς δὲ χυλοῦ , τινὲς δὲ οὐδετέρου τούτων ἄχρι κρίσεως . ἕνεκα δὲ σαφηνείας ἐφ᾿ ἑνὸς τῶν ὀξέων ὡς ἐπὶ παραδείγματος ἐγὼ ποιήσομαι τὸν λόγον . προκείσθω δὴ πλευρίτιδος εἰπεῖν θεραπείαν · εἴπερ οὐ πρὸ πολλοῦ χρόνου τοῦ κάμνοντος ἐδηδοκότος , οὐδέπω τῆς κοιλίας ὑποκεχωρηκυίας , ὁ πυρετὸς ἄρξαιτο , μὴ διδόναι τούτῳ ῥόφημα μέχρις ἂν ἡ δοθεῖσα τροφὴ δόξῃ σοι ἐξελθοῦσα τὰ πλεῖστα τῶν ἐντέρων ἐν τοῖς ὑστάτοις αὐτῶν εἶναι . ταύτην τὴν ἀρχὴν τῷ λόγῳ ποιησάμενός τις εἶθ᾿ ἑξῆς ἅπαντα κατὰ τὴν οἰκείαν τάξιν ἐπιὼν , ἐπὶ τούτων οὐκ ἂν ἀσαφῆ τὴν διδασκαλίαν ἐργάσαιτο .
Lemmas: χρή δέ ὁ γε πάμπαν οὕτως ποιέω · ἐάν μέν νεοβρώς αὐτός εἰμί καί κοιλία μήπω ὑποχωρέω ἄρχω ὁ πυρετός , ἐάν τε σύν ὀδύνη ἐάν τε ἄνευ ὀδύνη , ἐπέχω ὁ δόσις ὁ ῥόφημα , ἔστε ἄν οἴομαι ὑποχωρέω εἰς ὁ κάτω μέρος ὁ ἔντερον ὁ σιτίον . ἐσθέω δέ καί αὐτός σπαράσσω κατά μόριον ὁ λόγος , οὐ συνεχής ἐφεξῆς ἐν τάξις ὁ προσήκω ποιέω · καί διά οὗτος νῦν ἀναλαμβάνω αὐτός ἐπί ὁ προσήκω ἀρχή ἀφικνέομαι . οὗτος δέ πάσχω ἐπειδή ὁ περί διαφωνία ζήτημα λύω ἐπιχειρέω μνημονεύω ἐν ὁ λύσις θεραπευτικός λογισμός . ἀλλά χρή αὐτός αἰσθάνομαι ὅς πάσχω ἐξαμείβω μέν ἐκεῖνος , διέρχομαι δέ ἕτερος ἀπό ἀρχή ὁ λόγος · οὕτως γάρ ἐͅγώ συμβαίνω καλός δοκέω , ἄνωθεν ἕτερος γράφω περί ὁ αὐτός ἐξαμείβω ὁ πρότερος γράφω . πῶς οὖν χρή αὐτός ἅμα τε λύω ὁ προβάλλω ὑπό αὐτός ζήτημα καί τάξις δίδωμι ὁ λόγος , ἐγώ διηγέομαι ὁ βούλομαι ἑρμηνεύω ὁ τοιοῦτος σαφής , ὁ ὁδός διηγέομαι . ἤδη τοίνυν προσέχω ἐγώ ὁ νόος , ὡς ἐκ ἀρχή ἀκούω ὁ λόγος . διά τίς ὁ ἀξιόλογος ἰατρός ἐνίοτε διαφωνέω συμβαίνω περί ὁ θεραπεία ; ὅτι ὁ πειράω ἐπί τις ἐπί πᾶς οἴομαι ἁρμόζω . οὕτως γοῦν εἰͅν ὁ περί δίαιτα ὁ ὀξύς νόσημα διαφωνέω , ἔνιοι μέν ἐπί ὁ χυλός πτισάνη ἄχρι κρίσις φυλάσσω ὁ νοσέω , ἔνιοι δέ οὐδέτερος , ἐκ μέρος μέν ἀληθεύω ἅπας , ἐκ μέρος δέ σφάλλω · τις μέν γάρ ὁ ὀξύς νοσέω πτισάνη δέω , τις δέ χυλός , τις δέ οὐδέτερος οὗτος ἄχρι κρίσις . ἕνεκα δέ σαφήνεια ἐπί εἷς ὁ ὀξύς ὡς ἐπί παράδειγμα ἐγώ ποιέω ὁ λόγος . πρόκειμαι δή πλευρῖτις λέγω θεραπεία · εἴπερ οὐ πρό πολύς χρόνος ὁ κάμνω ἐσθίω , οὐδέπω ὁ κοιλία ὑποχωρέω , ὁ πυρετός ἄρχω , μή δίδωμι οὗτος ῥόφημα μέχρι ἄν ὁ δίδωμι τροφή δοκέω σύ ἐξέρχομαι ὁ πολύς ὁ ἔντερον ἐν ὁ ὕστερος αὐτός εἰμί . οὗτος ὁ ἀρχή ὁ λόγος ποιέω τις εἶτα ἑξῆς ἅπας κατά ὁ οἰκεῖος τάξις ἐπέρχομαι , ἐπί οὗτος οὐ ἄν ἀσαφής ὁ διδασκαλία ἐργάζομαι .