galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 4.12
Ἢν δ᾿ ἄνευ τούτων λυθῇ , ὑποστροφὴ πάλιν ἔσται τῆς ἀῤῥωστίης ἢ ἰσχίων ἢ σκελέων ἄλγημα ξυμβήσεται , καὶ πτύσεται παχέα , ἢν μέλλῃ ὑγιὴς ἔσεσθαι . Αἱμοῤῥαγίας καὶ ἱδρῶτος μνημονεύσας , ἂν χωρὶς τούτων ὁ καῦσος παύσηται , φησὶν ἄπιστον εἶναι τὴν λύσιν · ὑποστρέψει γὰρ ὀλίγον ὕστερον · ἔσται γὰρ , φησὶ , κατὰ τὴν ὑποστροφὴν ἄλγημα σκελέων ἢ ἰσχίου καὶ πτύσει παχέα . τὸ μὲν γὰρ αἱμοῤῥαγίας ἢ ἱδρῶτος ἢ ἀποστήματος δεῖσθαι τὸν μέλλοντα κριθῆναι , δύναιτ᾿ ἄν τις εἰρῆσθαι δοκεῖν ὑγιῶς , ἐάν τε προστεθῇ τοῖς εἰρημένοις ἃ θεραπεύων αὐτὸς ἔγραψε , ἐμεῖν τε κελεύων καὶ τὴν κοιλίαν ὑπάγειν , διδούς τε ποτὸν ὕδωρ καὶ μελίκρατον ὑδαρὲς ἑφθόν · ὥστε ἐὰν μετὰ τούτων τις λέγῃ , τὴν αἱμοῤῥαγίαν καὶ τὸν ἱδρῶτα καὶ τὸ ἀπόστημα λύειν τὸν καῦσον , ἄλλως δὲ μὴ δύνασθαι λυθῆναι , τάχα δόξει λόγον τινὰ ἐπιεικῆ λέγειν · ἐπιεικῆ δὲ εἶπον , ὡς μετρίως ἀληθεύοντα καὶ μᾶλλον τοῦ πρόσθεν , οὐ μὴν ἄμεμπτόν γε παντάπασιν · οὐ γὰρ ἀληθής ἐστιν ὁ λόγος . τὸ γὰρ κατὰ τοὺς ἀφορισμοὺς εἰρημένον , ὑπὸ καύσου ἐχομένῳ , ῥίγεος ἐπιγενομένου λύσις , ἀληθέστατόν ἐστιν · ἕπεται δ᾿ ἐξ ἀνάγκης τῷ ῥίγει τούτῳ ποτὲ μὲν ἱδρὼς μόνος , ἐνίοτε δὲ ἔμετος χολωδῶν μόνος ἢ κάτω διαχώρησις μόνη · πολλάκις δὲ τῶν εἰρημένων τριῶν γίγνεται τὰ δύο καί ποτε πάλιν τὰ τρία . τῶν γὰρ δύο τούτων ἀναγκαῖόν ἐστιν ἐπὶ τοῦ καύσου γίνεσθαι θάτερον , εἰ μέλλοι λυθήσεσθαι τελέως ἢ ἐκκριθῆναι τοὺς τελέως χολώδεις χυμοὺς ἢ σβεσθῆναι · διὸ καὶ παραλελεῖφθαι δόξει τὸ κυριώτατον ἴαμα τῶν καύσων ἡ τοῦ ψυχροῦ πόσις , ᾗ διὰ παντὸς ἡμεῖς ἐθεραπεύσαμεν τοὺς καύσους , οὐδενὸς ἀποθανόντος , ᾧ ψυχρὸν ὕδωρ ἐδώκαμεν ἐν τῷ προσήκοντι καιρῷ , περὶ οὗ κατὰ τὴν ἐξήγησιν τοῦ προτέρου μέρους τοῦδε τοῦ βιβλίου διῆλθον ἐπ᾿ ὀλίγον , ἐν ἄλλοις δὲ ὑπομνήμασί τε καὶ συγγράμμασιν ἐπὶ πλέον . ἴσως οὖν οἰήσεταί μέ τις λέγειν μηδένα τῶν καυσουμένων τεθνήξεσθαι , πιόντα ψυχρὸν ὕδωρ ἐν τῷ προσήκοντι καιρῷ · καίτοι οὐ τοῦτο αὐτὸς εἶπον , ἀλλ᾿ ὅτι πᾶσιν οἷς ἔδωκα παμπόλλοις οὖσιν ὡς μηδὲ μεμνῆσθαι τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν , ἠκολούθησεν ὠφέλειά τε καὶ σωτηρία . τοῦτο δ᾿ οὐ ταὐτόν ἐστι τῷ πάντως τοὺς καυσουμένους , ἂν πίωσι ψυχρὸν ὕδωρ , σωθήσεσθαι · οὕς γὰρ ὀλεθρίως τε καὶ ἀσώστως ἔχοντας οὕτε δι᾿ ἄλλου τινὸς οὔτε δι᾿ ὕδατος σῶσαι δυνατόν ἐστιν , τούτοις οὐδ᾿ ἐπεχείρησα δοῦναι . τὸ δ᾿ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ῥήσεως εἰρημένον , καὶ πτύσεται παχέα ἢν μέλλῃ ὑγιὴς ἔσεσθαι , παραφυλακτέον ἐστί σοι κατ᾿ ἐκείνους μόνους τοὺς καύσους , ὁπόσοι πεπονθότος τοῦ πνεύμονος γίγνονται .
Lemmas: ἐάν δέ ἄνευ οὗτος λύω , ὑποστροφή πάλιν εἰμί ὁ ἀρρωστία ἤ ἴσχιον ἤ σκέλος ἄλγημα συμβαίνω , καί πτύω παχύς , ἐάν μέλλω ὑγιής εἰμί . αἱμορραγία καί ἱδρώς μνημονεύω , ἐάν χωρίς οὗτος ὁ καῦσος παύω , φημί ἄπιστος εἰμί ὁ λύσις · ὑποστρέφω γάρ ὀλίγος ὕστερον · εἰμί γάρ , φημί , κατά ὁ ὑποστροφή ἄλγημα σκέλος ἤ ἴσχιον καί πτύω παχύς . ὁ μέν γάρ αἱμορραγία ἤ ἱδρώς ἤ ἀπόστημα δέω ὁ μέλλω κρίνω , δύναμαι ἄν τις λέγω δοκέω ὑγιής , ἐάν τε προστίθημι ὁ λέγω ὅς θεραπεύω αὐτός γράφω , ἐμέω τε κελεύω καί ὁ κοιλία ὑπάγω , δίδωμι τε ποτός ὕδωρ καί μελίκρατον ὑδαρής ἑφθός · ὥστε ἐάν μετά οὗτος τις λέγω , ὁ αἱμορραγία καί ὁ ἱδρώς καί ὁ ἀπόστημα λύω ὁ καῦσος , ἄλλος δέ μή δύναμαι λύω , τάχα δοκέω λόγος τις ἐπιεικής λέγω · ἐπιεικής δέ λέγω , ὡς μέτριος ἀληθεύω καί μάλα ὁ πρόσθεν , οὐ μήν ἄμεμπτος γε παντάπασι · οὐ γάρ ἀληθής εἰμί ὁ λόγος . ὁ γάρ κατά ὁ ἀφορισμός λέγω , ὑπό καῦσος ἔχω , ῥῖγος ἐπιγίγνομαι λύσις , ἀληθής εἰμί · ἕπομαι δέ ἐκ ἀνάγκη ὁ ῥῖγος οὗτος ποτέ μέν ἱδρώς μόνος , ἐνίοτε δέ ἔμετος χολώδης μόνος ἤ κάτω διαχώρησις μόνος · πολλάκις δέ ὁ λέγω τρεῖς γίγνομαι ὁ δύο καί ποτέ πάλιν ὁ τρεῖς . ὁ γάρ δύο οὗτος ἀναγκαῖος εἰμί ἐπί ὁ καῦσος γίγνομαι ἕτερος , εἰ μέλλω λύω τέλειος ἤ ἐκκρίνω ὁ τέλειος χολώδης χυμός ἤ σβέννυμι · διό καί παραλείπω δοκέω ὁ κύριος ἴαμα ὁ καύσων ὁ ὁ ψυχρός πόσις , ὅς διά πᾶς ἐγώ θεραπεύω ὁ καῦσος , οὐδείς ἀποθνῄσκω , ὅς ψυχρός ὕδωρ δίδωμι ἐν ὁ προσήκω καιρός , περί ὅς κατά ὁ ἐξήγησις ὁ πρότερος μέρος ὅδε ὁ βιβλίον διέρχομαι ἐπί ὀλίγος , ἐν ἄλλος δέ ὑπόμνημα τε καί σύγγραμμα ἐπί πολύς . ἴσως οὖν οἴομαι ἐγώ τις λέγω μηδείς ὁ καυσόω θνῄσκω , πίνω ψυχρός ὕδωρ ἐν ὁ προσήκω καιρός · καίτοι οὐ οὗτος αὐτός λέγω , ἀλλά ὅτι πᾶς ὅς δίδωμι πάμπολυς εἰμί ὡς μηδέ μιμνῄσκω ὁ ἀριθμός αὐτός , ἀκολουθέω ὠφέλεια τε καί σωτηρία . οὗτος δέ οὐ αὐτός εἰμί ὁ πάντως ὁ καυσόω , ἐάν πίνω ψυχρός ὕδωρ , σῴζω · ὅς γάρ ὀλέθριος τε καί ἄσωστος ἔχω ἵημι διά ἄλλος τις οὔτε διά ὕδωρ σῴζω δυνατός εἰμί , οὗτος οὐδέ ἐπιχειρέω δίδωμι . ὁ δέ ἐπί ὁ τέλος ὁ ῥῆσις λέγω , καί πτύω παχύς ἐάν μέλλω ὑγιής εἰμί , παραφυλακτέω εἰμί σύ κατά ἐκεῖνος μόνος ὁ καῦσος , ὁπόσος πάσχω ὁ πνεύμων γίγνομαι .