galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 4.40
Ὁκόσοισι δὲ πυρετοὶ ἀσώδεές εἰσι καὶ ὑποχόνδρια συντείνουσι καὶ κεκλιμένοι οὐκ ἀνέχονται ἐν τῷ αὐτέῳ καὶ τὰ ἄκρεα ψύχονται πάντα , πλείστης ἐπιμελείης καὶ φυλακῆς δέονται . διάγειν δὲ τούτοισι προσφέροντας μηδὲν ἄλλο ἢ ὀξύμελι ὑδαρές · ῥόφημα δὲ μὴ πρόσφερε , ἕως ἂν λήξῃ καὶ οὖρον πεπανθῇ . Ἀσώδεις ὀνομάζει πυρετοὺς , ἐν οἷς οἱ κάμνοντες ἀσῶνται καὶ ἀηδῶς ἔχουσι · τὸ δὲ δυσφορεῖν ἑπόμενόν ἐστιν ἐνίοτε μὲν τῷ μόνιμον εἶναι τὸν πυρετὸν καὶ καυσώδη , πολλάκις δὲ καὶ τῇ τοῦ στομάχου κακώσει · στόμα δὲ τῆς γαστρὸς οὕτως ἄκουέ μου λέγοντος νῦν . ἤρξατο μὲν οὖν ἀπ᾿ αὐτῶν πυρετῶν , ἀσώδεις εἰπὼν αὐτοὺς , ὑποχόνδριά τε συντείνοντας · ἐφεξῆς δὲ ἐπὶ τοὺς πυρέσσοντας μετέβη · τὸ γὰρ κεκλιμένοι οὐκ ἀνέχονται ἐν τῷ αὐτῷ , κατὰ τῶν πυρεττόντων εἴρηται , καθάπερ καὶ τὸ τὰ ἄκρα ψύχονται . τὸ μὲν οὖν μὴ ἀνέχεσθαι κεκλιμένους ἐν τῷ αὐτῷ τῶν ἀσώντων τε καὶ δυσφορούντων ἐστὶ γνώρισμα · τὸ δὲ ψύχεσθαι τὰ ἄκρα , φλεγμονῆς μεγάλης ἐν τοῖς σπλάγχνοις ἐπὶ παχέσι χυμοῖς , ὡς ἔμπροσθεν ἐδείκνυον , ἡνίκα περὶ τοῦ δευτέρου τῶν καύσων εἴδους ὁ λόγος ἦν · καὶ εἴπερ σφοδρὰ ἡ κατάψυξις εἴη , τεκμήριον ἤδη σοι τοῦ καὶ τὴν δύναμιν εἶναι ἄῤῥωστον ἰσχυρῶς · εἰκότως οὖν ἔφη φυλακῆς πλείστης καὶ ἐπιμελείας δεῖσθαι τοὺς κάμνοντας οὕτως . εἰκότως δὲ καὶ ὀξύμελι δίδωσιν αὐτοῖς ὑπὸ παχέων τε καὶ γλίσχρων χυμῶν ἐνοχλουμένοις · προσέθηκε δὲ τῷ λόγῳ ὑδαρὲς , ὡς πρὸς τὸ διδόμενον οἷς ἐν πνεύμονι τοιοῦτοι περιέχονται χυμοί · πολὺ γὰρ ὀξύτερον ἐπ᾿ ἐκείνων εἶναι προσῆκεν , ἐπεὶ διὰ τὸ μῆκος τῆς κατὰ τὴν ἀνάδοσιν φορᾶς ἐπὶ τὸ πεπονθὸς μέρος ἀναγκαῖόν ἐστιν ἐκλυθῆναι τὴν δύναμιν · | τοῖς δὲ καθ᾿ ὑποχόνδριον εὐθέως προσπίπτει τοιοῦτον οἷον ἐπόθη . τὸ δὲ μηδ᾿ ὅλως διδόναι ῥόφημα τοῖς οὕτως ἔχουσι , πρὶν πεπανθῆναι τὴν νόσον , ἀδιορίστως εἴρηται φυλαττόντων γε ἡμῶν ὃ ἐδίδαξεν ὁ Ἱπποκράτης · προσκεῖσθαι δεῖ τῷ λόγῳ , ἢν ἀρκέῃ ὁ νοσέων , ὅπερ ὡς φανερὸν ἴσως παραλέλοιπεν .
Lemmas: ὁπόσος δέ πυρετός ἀσώδης εἰμί καί ὑποχόνδριος συντείνω καί κλίνω οὐ ἀνέχω ἐν ὁ αὐτός καί ὁ ἄκρις ψύχω πᾶς , πολύς ἐπιμέλεια καί φυλακή δέω . διάγω δέ οὗτος προσφέρω μηδείς ἄλλος ἤ ὀξύμελι ὑδαρής · ῥόφημα δέ μή προσφέρω , ἕως ἄν λήγω καί οὖρος πεπαίνω . ἀσώδης ὀνομάζω πυρετός , ἐν ὅς ὁ κάμνω ἀσάω καί ἀηδής ἔχω · ὁ δέ δυσφορέω ἕπομαι εἰμί ἐνίοτε μέν ὁ μόνιμος εἰμί ὁ πυρετός καί καυσώδης , πολλάκις δέ καί ὁ ὁ στόμαχος κάκωσις · στόμα δέ ὁ γαστήρ οὕτως ἀκούω ἐγώ λέγω νῦν . ἄρχω μέν οὖν ἀπό αὐτός πυρετός , ἀσώδης λέγω αὐτός , ὑποχόνδριος τε συντείνω · ἐφεξῆς δέ ἐπί ὁ πυρέσσω μεταβαίνω · ὁ γάρ κλίνω οὐ ἀνέχω ἐν ὁ αὐτός , κατά ὁ πυρέσσω λέγω , καθά καί ὁ ὁ ἄκρον ψύχω . ὁ μέν οὖν μή ἀνέχω κλίνω ἐν ὁ αὐτός ὁ ἀσάω τε καί δυσφορέω εἰμί γνώρισμα · ὁ δέ ψύχω ὁ ἄκρον , φλεγμονή μέγας ἐν ὁ σπλάγχνον ἐπί παχύς χυμός , ὡς ἔμπροσθεν δείκνυμι , ἡνίκα περί ὁ δεύτερος ὁ καύσων εἶδος ὁ λόγος εἰμί · καί εἴπερ σφοδρός ὁ κατάψυξις εἰμί , τεκμήριον ἤδη σύ ὁ καί ὁ δύναμις εἰμί ἄρρωστος ἰσχυρός · ἔοικα οὖν φημί φυλακή πολύς καί ἐπιμέλεια δέω ὁ κάμνω οὕτως . ἔοικα δέ καί ὀξύμελι δίδωμι αὐτός ὑπό παχύς τε καί γλίσχρος χυμός ἐνοχλέω · προστίθημι δέ ὁ λόγος ὑδαρής , ὡς πρός ὁ δίδωμι ὅς ἐν πνεύμων τοιοῦτος περιέχω χυμός · πολύς γάρ ὀξύς ἐπί ἐκεῖνος εἰμί προσήκω , ἐπεί διά ὁ μῆκος ὁ κατά ὁ ἀνάδοσις φορά ἐπί ὁ πάσχω μέρος ἀναγκαῖος εἰμί ἐκλύω ὁ δύναμις · | ὁ δέ κατά ὑποχόνδριος εὐθύς προσπίπτω τοιοῦτος οἷος πίνω . ὁ δέ μηδέ ὅλος δίδωμι ῥόφημα ὁ οὕτως ἔχω , πρίν πεπαίνω ὁ νόσος , ἀδιόριστος λέγω φυλάσσω γε ἐγώ ὅς διδάσκω ὁ Ἱπποκράτης · πρόσκειμαι δέω ὁ λόγος , ἐάν ἀρκέω ὁ νοσέω , ὅς ὡς φανερός ἴσως παραλείπω .