galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.54
Ἥκιστα δὲ λούειν καιρὸς τούτοισιν , οἷσιν ἡ κοιλίη ὑγροτέρη τοῦ καιροῦ ἐν τῇσι νούσοισιν · ἀτὰρ οὐδὲ οἶσιν ἑστήκει μᾶλλον τοῦ καιροῦ καὶ μὴ προεληλύθει . ἀλλ᾿ οὐδὲ τοὺς γεγυωμένους χρὴ λούειν , οὔτε δὴ τοὺς ἀσώδεας ἢ ἐμετικοὺς , οὔτε τοὺς ἐπανερευγομένους χολῶδες , οὔτε τοὺς αἱμοῤῥαγέοντας ἐκ ῥινῶν , εἰ μὴ ἔλασσον τοῦ καιροῦ ῥέοι , ( τοὺς δὲ καιροὺς οἶδας ) ἢν δὲ ἔλασσον τοῦ καιροῦ ῥέοι , λούειν , ἤν τε ὅλον τὸ σῶμα πρὸς τὰ ἄλλα ἀρήγῃ , ἤν τε τὴν |κεφαλὴν μούνην . ἢν οὖν αἱ παρασκευαὶ ἐπιτήδειοι καὶ ὁ κάμνων μέλλει εὖ δέξασθαι τὸ λουτρὸν , λούειν χρὴ ἑκάστης ἡμέρης . Οἶς μὲν ὑπέρχεται τὰ κατὰ τὴν γαστέρα πλείονα , τὸ βαλανεῖον ἵστησιν , ἀντισπῶν αὐτὰ πρὸς ὅλον τὸ σῶμα καὶ ταύτῃ βλάπτεται · τοῖς δὲ μηδ᾿ ὅλως διακεχωρηκόσιν ὅτι προεκκενῶσαι βέλτιόν ἐστι τὴν παλαιὰν κόπρον οὐδεὶς ἀγνοεῖ , καθάπερ οὐδ᾿ ὅτι τοὺς γεγυωμένους , τουτέστι τοὺς καταλελυμένους τὴν δύναμιν , ἐπικαταλύει τὸ βαλανεῖον . ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀσώδεις φησὶ καὶ ἐμετικοὺς οὐ λούειν · καὶ γὰρ τούτους ἐξαίφνης καταλυθῆναι φόβος , ὥστε τὴν καλουμένην ἀκολουθῆσαι στομαχικὴν συγκοπήν . ἐγγὺς δ᾿ αὐτοῖς εἰσι καὶ οἱ ἐκκεχολωμένοι τὸ στόμα τῆς κοιλίας , οὓς διὰ τοῦ γνωρίσματος ἐδήλωσεν εἰπών · οὐδὲ τοὺς ἐπανερευγομένους χολῶδες . ὡσαύτως οὐδὲ τοὺς αἱμοῤῥαγοῦντας ἐκ ῥινῶν αὐτάρκως προσήκει λούειν . εὔλογον γὰρ οὖν , ἐὰν ἐλλιπέστερον αἱμοῤῥαγῶσιν , λούειν αὐτούς · οὗτοι δέ εἰσι καὶ οἱ λαύρου τοῦ λουτροῦ δεόμενοι , κινήσεως σφοδροτέρας ἕνεκα τοῦ κατὰ τὴν κεφαλὴν αἵματος · ὡσαύτως δὲ λούσομεν εἰ χρῄζοντες αἱμοῤῥαγίας μηδ᾿ ὅλως αἱμοῤῥαγοῖεν . ἐκ δὲ τοῦ προσθεῖναι , ἤν τε ὅλον τὸ σῶμα πρὸς τὰ ἄλλα ἀρήγῃ , ἤν τε τὴν κεφαλὴν μοῦνον , ἔτι σαφέστερον ἐδήλωσεν ὡς πολλάκις ἐν οἴκῳ τεθερμασμένῳ καθίζων τὸν κάμνοντα χωρὶς τοῦ πυέλου καταντλεῖ τὴν κεφαλὴν μόνην χωρὶς τοῦ λοιποῦ σώματος ὕδατι θερμῷ .
Lemmas: ἦκα δέ λούω καιρός οὗτος , ὅς ὁ κοιλία ὑγρός ὁ καιρός ἐν ὁ νόσος · ἀτάρ οὐδέ οἶσις ἵστημι μάλα ὁ καιρός καί μή προέρχομαι . ἀλλά οὐδέ ὁ γίγγυωμαι χρή λούω , οὔτε δή ὁ ἀσώδης ἤ ἐμετικός , οὔτε ὁ ἐπανερεύγομαι χολώδης , οὔτε ὁ αἱμορραγέω ἐκ ῥίς , εἰ μή ἐλαχύς ὁ καιρός ῥέω , ( ὁ δέ καιρός οἶδα ) ἐάν δέ ἐλαχύς ὁ καιρός ῥέω , λούω , ἐάν τε ὅλος ὁ σῶμα πρός ὁ ἄλλος ἀρήγω , ἐάν τε ὁ κεφαλή μόνος . ἐάν οὖν ὁ παρασκευή ἐπιτήδειος καί ὁ κάμνω μέλλω εὖ δέχομαι ὁ λουτρόν , λούω χρή ἕκαστος ἡμέρα . ὄις μέν ὑπέρχομαι ὁ κατά ὁ γαστήρ πολύς , ὁ βαλανεῖον ἵστημι , ἀντισπάω αὐτός πρός ὅλος ὁ σῶμα καί ταύτῃ βλάπτω · ὁ δέ μηδέ ὅλος διαχωρέω ὅτι προεκκενόω ἀγαθός εἰμί ὁ παλαιός κόπρος οὐδείς ἀγνοέω , καθά οὐδέ ὅτι ὁ γίγγυωμαι , τουτέστι ὁ καταλύω ὁ δύναμις , ἐπικαταλύω ὁ βαλανεῖον . ἀλλά καί ὁ ἀσώδης φημί καί ἐμετικός οὐ λούω · καί γάρ οὗτος ἐξαίφνης καταλύω φόβος , ὥστε ὁ καλέω ἀκολουθέω στομαχικός συγκοπή . ἐγγύς δέ αὐτός εἰμί καί ὁ ἐκχολόω ὁ στόμα ὁ κοιλία , ὅς διά ὁ γνώρισμα δηλόω λέγω · οὐδέ ὁ ἐπανερεύγομαι χολώδης . ὡσαύτως οὐδέ ὁ αἱμορραγέω ἐκ ῥίς αὔταρκος προσήκω λούω . εὔλογος γάρ οὖν , ἐάν ἐλλιπής αἱμορραγέω , λούω αὐτός · οὗτος δέ εἰμί καί ὁ λαύρον ὁ λουτρόν δέω , κίνησις σφοδρός ἕνεκα ὁ κατά ὁ κεφαλή αἷμα · ὡσαύτως δέ λούω εἰ χρῄζω αἱμορραγία μηδέ ὅλος αἱμορραγέω . ἐκ δέ ὁ προστίθημι , ἐάν τε ὅλος ὁ σῶμα πρός ὁ ἄλλος ἀρήγω , ἐάν τε ὁ κεφαλή μόνος , ἔτι σαφής δηλόω ὡς πολλάκις ἐν οἶκος θερμάζω καθίζω ὁ κάμνω χωρίς ὁ πυέλος καταντλέω ὁ κεφαλή μόνος χωρίς ὁ λοιπός σῶμα ὕδωρ θερμός .