galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.38
Ἐν οἷσι δὲ μάλιστα αὐτῶν ὕδατι ποτῷ χρηστέον καὶ ὁκότε πολλῷ κάρτα καὶ ὅκου μετρίῳ καὶ ὅκου ψυχρῷ καὶ ὅκου θερμῷ , τὰ μέν που καὶ πρόσθεν εἰρέαται , τὰ δὲ ἐν αὐτέοισι τοῖσι καιροῖσι ῥηθήσεται . Ἐρασίστρατος μὲν ἐν τοῖς περὶ πυρετῶν κακοήθως πάνυ διαβάλλει τὸν Ἱπποκράτην , τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ δῆθεν μεμφόμενος Ἀπολλώνιόν τε καὶ Δέξιππον , οὕς φησι κηρίνους κυάθους δώδεκα ποιήσαντας εἰς τὸν ἑκτημορίτην τῆς κοτύλης κύαθον , ἕνα τούτων ἢ δύο ἀπομετρεῖν τοῖς πυρέττουσιν · ὁ δ᾿ Ἱπποκράτης οὐκ ἐνταῦθα μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν ἔμπροσθεν εὔδηλός ἐστι δαψιλέσι χρώμενος ἅπασι τοῖς ποτοῖς , νυνὶ δὲ καὶ διὰ τῆς λέξεως σαφῶς ἐδήλωσεν εἰπών · οἷσι δὲ μάλιστα αὐτῶν ὕδατι χρηστέον καὶ ὁπότε κάρτα πολλῷ . δηλοῖ γὰρ καὶ τὸ κάρτα πολλῷ τὸ λίαν πολλῷ · ἤρκει δ᾿ εἰπεῖν καὶ πολὺ δίδοσθαί ποτε τὸ ὕδωρ , χωρὶς τοῦ προσθεῖναι τὸ κάρτα πρὸς τὸν ἔλεγχον τῆς Ἐρασιστράτου κακοηθείας , ὃς Ἀπολλωνίου μὲν καὶ Δεξίππου μνημονεύει μηδὲν ἔχων αὐτῶν δεῖξαι βιβλίον , Ἱπποκράτους δ᾿ αὐτοῦ λέγοντος σαφῶς οὐκ ἀκούει , χρῆσθαι δ᾿ ἐνίοτε πολλῷ κάρτα τῷ ὕδατι . καὶ μέντοι καὶ ἀνωτέρω μετ᾿ ὀξυμέλιτος αὐτὸ διδοὺς ἔφη χρήσιμον εἶναι , ὅτι πλημμυρίδα τινὰ ἐμποιέει , τουτέστι πλῆθος ὑγρότητος · καὶ μελικράτου τε καὶ ὀξυμέλιτος τῶν ὑδαρῶν ἔμπροσθεν ὡς ὑγραινόντων τὸ στόμα καὶ οὖρα κινούντων ἔγραψεν · οὐ δήπου κύαθον αὐτῶν διδοὺς , ἀλλὰ πλῆθος ἀξιόλογον , ἀφ᾿ οὖ καὶ τὸ στόμα δυνατὸν ὑγρανθῆναι καὶ τὰ οὖρα κινηθῆναι καὶ ἐκ πνεύμονος ἀναχθῆναι . ἐπὶ δ᾿ ὀξυμέλιτος καὶ οὕτως ἔγραψεν · ἢν μέντοι ἀρήγειν φαίνηται πρὸς τὴν ξύμπασαν νόσον , πολλῷ τούτῳ χρέεσθαι · προσθεὶς κᾀνταῦθα τὸ πολλῷ . περὶ μὲν οὖν τῆς Ἐρασιστράτου πρὸς Ἱπποκράτην κακοηθείας ἀρκεῖ καὶ ταῦτα . μεμνήμεθα δὲ ἡμεῖς ὅτι καθάπερ ἔμπροσθεν , οὕτω καὶ νῦν ὁ Ἱπποκράτης ἐπαγγέλλεται καθ᾿ ἕκαστον νόσημα διδασκαλίαν ἰδίαν ποιήσασθαι , ὡς οὐχ ἱκανῶς ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ τὴν διαιτητικὴν τέχνην ἐξειργασμένος , ἀλλὰ τὰ καθόλου μόνα διεληλυθὼς ἐπὶ παραδείγματος ἑνὸς νοσήματος τῆς πλευρίτιδος .
Lemmas: ἐν ὅς δέ μάλα αὐτός ὕδωρ ποτός χράω καί ὁπότε πολύς κάρτα καί ὅπου μέτριος καί ὅπου ψυχρός καί ὅπου θερμός , ὁ μέν που καί πρόσθεν λέγω , ὁ δέ ἐν αύ̓τεος ὁ καιρός λέγω . Ἐρασίστρατος μέν ἐν ὁ περί πυρετός κακοήθης πάνυ διαβάλλω ὁ Ἱπποκράτης , ὁ μαθητής αὐτός δῆθεν μέμφομαι Ἀπολλώνιον τε καί Δέξιππος , ὅς φημί κήρινος κύαθος δώδεκα ποιέω εἰς ὁ ἑκτημορίτης ὁ κοτύλη κύαθος , εἷς οὗτος ἤ δύο ἀπομετρέω ὁ πυρέσσω · ὁ δέ Ἱπποκράτης οὐ ἐνταῦθα μόνος , ἀλλά καί ἀπό ὁ ἔμπροσθεν εὔδηλος εἰμί δαψιλής χράω ἅπας ὁ ποτόν , νυνί δέ καί διά ὁ λέξις σαφής δηλόω λέγω · ὅς δέ μάλα αὐτός ὕδωρ χράω καί ὁπότε κάρτα πολύς . δηλόω γάρ καί ὁ κάρτα πολύς ὁ λίαν πολύς · ἀρκέω δέ λέγω καί πολύς δίδωμι ποτέ ὁ ὕδωρ , χωρίς ὁ προστίθημι ὁ κάρτα πρός ὁ ἔλεγχος ὁ Ἐρασίστρατος κακοήθεια , ὅς Ἀπολλώνιον μέν καί Δέξιππος μνημονεύω μηδείς ἔχω αὐτός δείκνυμι βιβλίον , Ἱπποκράτης δέ αὐτός λέγω σαφής οὐ ἀκούω , χράω δέ ἐνίοτε πολύς κάρτα ὁ ὕδωρ . καί μέντοι καί ἀνώτερος μετά ὀξύμελι αὐτός δίδωμι φημί χρήσιμος εἰμί , ὅτι πλημμυρίς τις ἐμποιέω , τουτέστι πλῆθος ὑγρότης · καί μελίκρατον τε καί ὀξύμελι ὁ ὑδαρός ἔμπροσθεν ὡς ὑγραίνω ὁ στόμα καί οὖρον κινέω γράφω · οὐ δήπου κύαθος αὐτός δίδωμι , ἀλλά πλῆθος ἀξιόλογος , ἀπό ὅς καί ὁ στόμα δυνατός ὑγραίνω καί ὁ οὖρον κινέω καί ἐκ πνεύμων ἀνάγω . ἐπί δέ ὀξύμελι καί οὕτως γράφω · ἐάν μέντοι ἀρήγω φαίνω πρός ὁ σύμπας νόσος , πολύς οὗτος χράω · προστίθημι ᾀνταῦθη ὁ πολύς . περί μέν οὖν ὁ Ἐρασίστρατος πρός Ἱπποκράτης κακοήθεια ἀρκέω καί οὗτος . μιμνῄσκω δέ ἐγώ ὅτι καθά ἔμπροσθεν , οὕτως καί νῦν ὁ Ἱπποκράτης ἐπαγγέλλω κατά ἕκαστος νόσημα διδασκαλία ἴδιος ποιέω , ὡς οὐ ἱκανός ἐν οὗτος ὁ βιβλίον ὁ διαιτητικός τέχνη ἐξεργάζομαι , ἀλλά ὁ καθόλου μόνος διέρχομαι ἐπί παράδειγμα εἷς νόσημα ὁ πλευρῖτις .