galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 1.46
Καιρὸν δὲ τῆς δόσιος τοῦ ῥοφήματος τόνδε μάλιστα φυλάττεσθαι κατ᾿ ἀρχὰς καὶ διὰ παντὸς τοῦ νοσήματος . ὅταν μὲν οἱ πόδες ψυχροὶ ἔωσιν , ἐπισχεῖν χρὴ τοῦ ῥοφήματος τὴν δόσιν , μάλιστα δὲ καὶ τοῦ ποτοῦ ἀπέχεσθαι · ὅταν δὲ ἡ θέρμη καταβῇ εἰς τοὺς πόδας , τότε διδόναι · καὶ νομίζειν μέγα δύνασθαι τὸν καιρὸν ἐν ἁπάσῃσι τῇσι νούσοισι , οὐχ ἥκιστα δ᾿ ἐν τῇσιν ὀξείῃσιν , μάλιστα δ᾿ ἐν τοῖσι μᾶλλον πυρετώδεσι καὶ ἐπικινδυνοτάτοισιν . Ὥσπερ ἔφην ἔνα μὲν ὑπάρχειν σκοπὸν τῆς τροφῆς , τὴν φυλακὴν τῆς δυνάμεως , ἀναγκαῖον δὲ εἶναι συνεπισκοπεῖσθαι καὶ τοῦ νοσήματος τὴν διάθεσιν · οὕτω καὶ αὐτοῦ τοῦ καιροῦ τῆς προσφορᾶς ἡ εὕρεσις ἐκ τοῦ μὴ κωλύειν τὴν νόσον γίνεται . ὅσον μὲν γὰρ ἐπὶ τῷ πρώτῳ σκοπῷ τῆς δυνάμεως ἡ χρεία τῆς τροφῆς ἐνίοτε καὶ κατὰ τὴν ἀρχὴν τῶν ὑγιαινόντων παροξυσμῶν ἐστιν , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ὁπότε πρῶτον ἐπὶ τῶν φυσικῶς γιγνομένων κενώσεων ἐγγύς ἐστί τις τοῦ κάμνειν , ἀναλήψεως αὐτῷ χρεία . ἐπεὶ δ᾿ ἐν ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἀναβάσεσι τῶν παροξυσμῶν ἡ προσενεχθεῖσα τροφὴ βλάπτειν πέφυκε μεγάλα , διὰ τοῦτ᾿ ἀναβαλλόμεθα τὴν δόσιν αὐτῆς , καίτοι τοῦ σώματος ἤδη δεομένου . τίς οὖν ἄριστος καιρὸς τροφῆς ἐπὶ τῶν νοσούντων ; ἐν ᾧ δῆλον μετριώτατα διάκειται τὰ κατὰ τὸν θώρακα καὶ τὴν γαστέρα . τίς δὲ χείριστος ; ἐν ᾧ χείριστα διάκειται ταῦτα . πότε γοῦν ἔχει χείριστα ; κατὰ τὰς ἀρχὰς τῶν παροξυσμῶν . πότε δὲ μετριώτατα ; κατὰ τὰς παρακμάς . εὔδηλον οὖν ὅτι καιρὸς τροφῆς ἐστιν ἄριστος ἐν ταῖς παρακμαῖς τῶν νοσούντων . ἡ μὲν οὖν ἀρχὴ τῶν παροξυσμῶν γίγνεται συνελθόντος εἰς τὴν καρδίαν τε καὶ τὸν θώρακα ἐξ ὅλου τοῦ σώματος τοῦ θερμοῦ παντός · ἡ δ᾿ ἐπίδοσις ἐκτεινομένου κατὰ βραχὺ πρὸς τὰ πέρατα τοῦ σώματος · ἡ δ᾿ ἀκμὴ δι᾿ ὅλου τοῦ σώματος ὁμαλῶς ἐκτεινομένου · παρακμὴ δ᾿ ἔμπαλιν τῇ ἀρχῇ διαπνεομένης γε τῆς θερμασίας γίγνεται καὶ τὰ μέσα τοῦ σώματος ἀπολειπούσης , ὅπερ ἐδήλωσε δι᾿ ἑνὸς ῥήματος εἰπών · ὅταν ἡ θέρμη καταβῇ εἰς τοὺς πόδας . οὐ γὰρ ταὐτόν ἐστι τὸ θερμοὺς ἐκ ψυχρῶν γενέσθαι τοὺς πόδας καὶ καταβῆναι τὴν θερμασίαν εἰς αὐτούς . τὸ μὲν γὰρ καταβῆναι τὴν μετάστασιν δηλοῖ τῆς θερμασίας ἐξ ἑτέρου μέρους εἰς ἄλλο μέρος · , τὸ δὲ θερμανθῆναι τοὺς πόδας ἐγχωρεῖ γενέσθαι καὶ μενούσης ἐν τοῖς μέσοις τῆς θερμασίας , ὅπερ ἐπὶ τῆς ἀκμῆς συμβαίνει .
Lemmas: καιρός δέ ὁ δόσις ὁ ῥόφημα ὅδε μάλα φυλάσσω κατά ἀρχή καί διά πᾶς ὁ νόσημα . ὅταν μέν ὁ πούς ψυχρός εἰμί , ἐπέχω χρή ὁ ῥόφημα ὁ δόσις , μάλα δέ καί ὁ ποτός ἀπέχω · ὅταν δέ ὁ θέρμη καταβαίνω εἰς ὁ πούς , τότε δίδωμι · καί νομίζω μέγας δύναμαι ὁ καιρός ἐν ἅπασος ὁ νόσος , οὐ ἦκα δέ ἐν ὁ ὀξύς , μάλα δέ ἐν ὁ μάλα πυρετώδης καί ἐπικίνδυνος . ὥσπερ φημί εἷς μέν ὑπάρχω σκοπός ὁ τροφή , ὁ φυλακή ὁ δύναμις , ἀναγκαῖος δέ εἰμί συνεπισκοπέω καί ὁ νόσημα ὁ διάθεσις · οὕτως καί αὐτός ὁ καιρός ὁ προσφορά ὁ εὕρεσις ἐκ ὁ μή κωλύω ὁ νόσος γίγνομαι . ὅσος μέν γάρ ἐπί ὁ πρῶτος σκοπός ὁ δύναμις ὁ χρεία ὁ τροφή ἐνίοτε καί κατά ὁ ἀρχή ὁ ὑγιαίνω παροξυσμός εἰμί , ὥσπερ καί ἐπί ὁ ὁπότε πρῶτος ἐπί ὁ φυσικός γίγνομαι κένωσις ἐγγύς εἰμί τις ὁ κάμνω , ἀνάληψις αὐτός χρεία . ἐπεί δέ ἐν ὁ ἀρχή καί ὁ ἀνάβασις ὁ παροξυσμός ὁ προσφέρω τροφή βλάπτω φύω μέγας , διά οὗτος ἀναβάλλω ὁ δόσις αὐτός , καίτοι ὁ σῶμα ἤδη δέω . τίς οὖν ἀγαθός καιρός τροφή ἐπί ὁ νοσέω ; ἐν ὅς δῆλος μέτριος διάκειμαι ὁ κατά ὁ θώραξ καί ὁ γαστήρ . τίς δέ κακός ; ἐν ὅς κακός διάκειμαι οὗτος . πότε γοῦν ἔχω κακός ; κατά ὁ ἀρχή ὁ παροξυσμός . πότε δέ μέτριος ; κατά ὁ παρακμή . εὔδηλος οὖν ὅτι καιρός τροφή εἰμί ἀγαθός ἐν ὁ παρακμή ὁ νοσέω . ὁ μέν οὖν ἀρχή ὁ παροξυσμός γίγνομαι συνέρχομαι εἰς ὁ καρδία τε καί ὁ θώραξ ἐκ ὅλος ὁ σῶμα ὁ θερμός πᾶς · ὁ δέ ἐπίδοσις ἐκτείνω κατά βραχύς πρός ὁ πέρας ὁ σῶμα · ὁ δέ ἀκμή διά ὅλος ὁ σῶμα ὁμαλής ἐκτείνω · παρακμή δέ ἔμπαλιν ὁ ἀρχή διαπονέω γε ὁ θερμασία γίγνομαι καί ὁ μέσος ὁ σῶμα ἀπολείπω , ὅς δηλόω διά εἷς ῥῆμα λέγω · ὅταν ὁ θέρμη καταβαίνω εἰς ὁ πούς . οὐ γάρ αὐτός εἰμί ὁ θερμός ἐκ ψυχρός γίγνομαι ὁ πούς καί καταβαίνω ὁ θερμασία εἰς αὐτός . ὁ μέν γάρ καταβαίνω ὁ μετάστασις δηλόω ὁ θερμασία ἐκ ἕτερος μέρος εἰς ἄλλος μέρος · , ὁ δέ θερμαίνω ὁ πούς ἐγχωρέω γίγνομαι καί μένω ἐν ὁ μέσος ὁ θερμασία , ὅς ἐπί ὁ ἀκμή συμβαίνω .