galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 4.56
Ὁκόσοισι δὲ ἐν πυρετοῖσι τὰ σκέλεα γίγνεται φυματώδεα καὶ ἐγχρονιζόμενα μὴ ἐκπεπαίνεται ἔτι ἐόντων ἐν πυρετοῖσιν καὶ προσπέσῃ πνιγμὸς ἐν φάρυγγι , ἰσχνῶν ἐόντων τῶν περὶ φάρυγγα καὶ μηδὲ πεπαίνηται , ἀλλὰ σβεσθῇ , φιλέει τῷ τοιῷδε αἷμα ἐκ τῶν ῥινῶν ῥέειν · κᾒν μὲν πολὺ ῥυῇ , λύσιν σημαίνει τῆς νούσου · ἢν δὲ μὴ , μακρήν · ὁκόσῳ δ᾿ ἂν ἔλασσον ῥυῇ , τοσῷδε χεῖρον καὶ μῆκος . ἢν δὲ τἄλλα ῥήϊστα γένηται , προσδέχεσθαι τῷ τοιῷδε ἐς πόδας ἀλγήματα · ἢν δ᾿ ἅψηται τοῦ ποδὸς καὶ ἐπώδυνος γενόμενος παραμένει , πυριφλεγὴς γενόμενος καὶ μὴ λυθῇ , κατὰ σμικρὸν ἥξει καὶ ἐς αὐχένα ἀλγήματα καὶ ἐς κληῖδα καὶ ἐς ὦμον καὶ ἐς στῆθος καὶ ἐς ἄρθρον καὶ τοῦτο δεήσει φυματῶδες γενέσθαι . σβεννυμένων δὲ τούτων , ἢν αἱ χεῖρες ἐφέλκωνται ἢ τρομεραὶ γένωνται , σπασμὸς τὸν τοιόνδε ἐπιλαμβάνει καὶ παραφροσύνη · ἀτὰρ καὶ φλυζάκια ἐπὶ τὴν ὀφρὺν καὶ ἐρυθήματα ἴσχει καὶ βλέφαρον τὸ ἕτερον παρὰ τὸ ἕτερον παραβλαστάνει καὶ σκληρὴ φλεγμονὴ κατέχει καὶ οἰδέει ἰσχυρῶς ὁ ὀφθαλμὸς καὶ παραφροσύνη μέγα ἐπιδιδοῖ · αἱ δὲ νύκτες μᾶλλον ἐπισημαίνουσιν ἢ αἱ ἡμέραι τὰ περὶ τὴν παραφροσύνην . τὰ δὲ σημεῖα μάλιστα γίνεται πολλὰ ἐπὶ τὸν περισσὸν ἀριθμὸν ἢ ἐπὶ τὸν ἄρτιον · ὁκοτέρῳ δ᾿ ἂν τούτων τῶν ἀριθμῶν γίνηται , ὀλέθριοι ἐπιγίνονται . Καὶ πάντα ταῦτα τὰ νῦν εἰρημένα δοκεῖ μοι τεθεαμένος ἐφεξῆς ἀλλήλων ὁ συνθεὶς τὸ γράμμα τουτὶ , καθολικόν τινα ἐκ τῆς ἐν μέρει τηρήσεως λόγον πεποιηκέναι προπετῶς · ἄμεινον μὲν γὰρ , ὡς Ἱπποκράτης ἐν τοῖς τῶν ἐπιδημιῶν εἰώθει γράφειν , οὕτω καὶ αὐτὸν πεποιηκέναι , προειπόντα μὲν ἐν ἀρχῇ τὸ τοῦ παθόντος ὄνομα καὶ μετὰ ταῦτα καὶ τὰς ἡμέρας ἐν αἷς ἕκαστον ἐγένετο , καθάπερ ἐπ᾿ αὐτῶν τῶν νῦν εἰρημένων συμπτωμάτων ἔνεστι ποιῆσαι . γεγενήσθω γάρ τινι φυματώδη τὰ σκέλη καὶ μὴ πεπαινέσθω , προσυποκείσθω δὲ καὶ πυρετώδης εἶναι καὶ πνιγώδης γενόμενος παυσάσθω · προσδοκήσειεν ἄν τις ἄνω γεγονέναι μετάστασιν τῶν ἐν σκέλεσι χυμῶν , ἥτις ἐν ταῖς παρόδοις πνιγώδη τὸν ἄνθρωπον ἐποίησεν , ἐὰν οὖν ὁ τοιοῦτος , ὡς Ἱπποκράτης εἶπεν , ἐστὶ περιεστηκὼς , αἱμοῤῥαγῆσαι δυνήσεται διὰ ῥινῶν · καὶ ἐὰν πολὺ ᾖ τὸ αἷμα , λύσει τὴν νόσον · εἰ δ᾿ οὐ , χρονίσει , καὶ εἰ τἄλλα καλῶς γένοιτο , πάλιν εἰς τοὺς πόδας ἀλγήματα τούτῳ κατασκῆψαι δυνατόν ἐστιν . ὑποκείσθω δὲ καὶ τοῦτο γεγονέναι , καθάπερ καὶ τὸ πυριφλεγῆ τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τούτοις γενέσθαι , ὅπερ ἤτοι θερμασίαν πολλὴν περὶ τὸν πόδα δηλοῦν εἴωθεν ἢ πυρετὸν πολὺν καὶ πυρώδη · καὶ εἰ ἐπὶ τούτοις μὴ λυθείη τὰ συμπτώματα , πάλιν ἀναχωρῆσαν ἄνω μᾶλλον τὸ πλῆθος , ἀλγήματα γεννήσει κατὰ τοὺς αὐχένας καὶ κλεῖς καὶ τὸν ὦμον καὶ τὸ στῆθος . ὡς δὲ πάντα συνέβη ταῦτα αὐτῷ ἀλόγως ( τοῦτο γὰρ ἦν τὸ σβεσθῆναι ) τὰς χεῖρας ὑποκείσθω γενέσθαι τρομώδεις , ἔπειτα σπασμὸν ἐπακολουθῆσαι , τοῦ πλήθους ἀποσκήψαντος εἰς τὰ νευρώδη μόρια καὶ αὐτὴν τὴν ἀρχὴν αὐτῶν καταλαβόντος , ἐντεῦθεν γὰρ αἱ παραφροσύναι . θεασάμενος οὖν ὁ γράψας τῶν οὕτως τινὰ νοσησάντων φλυκταίνας ἔχοντα κατὰ τὴν ὀφρὺν ( τοῦτο γὰρ σημαίνει τὰ φλυζάκια ) προπετῶς ἀπεφήνατο πᾶσι τοῖς οὕτως ἔχουσιν ἐσόμενον τοῦτο τὸ σύμπτωμα · καὶ περὶ τῶνδε τῶν ἐφεξῆς γεγραμμένων ὁ αὐτὸς λόγος · ὃ γὰρ ἐγένετό τινι τῶν οὕτω νοσούντων εἴτε δυοῖν , ἐπὶ πάντας ἐκτείνων , ἔφη καὶ ἐρυθήματα ἴσχειν αὐτοὺς καὶ τὸ βλέφαρον ἕτερον παρὰ τὸ ἕτερον παραβλαστάνειν καὶ ξηρὰν γίνεσθαι τὴν φλεγμονὴν καὶ οἰδεῖν ἰσχυρῶς τοὺς ὀφθαλμούς . τούτων δὲ τὰ μὲν ἄλλα σαφῆ , τὸ δὲ παραβλαστάνει τὸ βλέφαρον τὸ ἕτερον , ἀσαφὲς ἐστι πότερον ἐκ μέρους αὐτῶν τινα γινομένην σύμφυσιν ἢ σαρκῶδές τι βλάστημα , θατέρου μὲν ἐκφυόμενον , ἐπὶ δὲ θάτερον ἐκτεινόμενον ἠβουλήθη δηλῶσαι . εἰ δέ τι χρήσιμον ἦν τῆς εὑρέσεως αὐτοῦ σχεῖν , πλέον ἂν περὶ αὐτοῦ διασκεψαίμην .
Lemmas: ὁπόσος δέ ἐν πυρετός ὁ σκέλος γίγνομαι φυματώδης καί ἐγχρονίζω μή ἐκπεπαίνω ἔτι εἰμί ἐν πυρετός καί προσπίπτω πνιγμός ἐν φάρυγξ , ἰσχνός εἰμί ὁ περί φάρυγξ καί μηδέ πεπαίνω , ἀλλά σβέννυμι , φιλέω ὁ τοιόσδε αἷμα ἐκ ὁ ῥίς ῥέω · κᾕς μέν πολύς ῥέω , λύσις σημαίνω ὁ νόσος · ἐάν δέ μή , μακρός · ὁπόσος δέ ἄν ἐλαχύς ῥέω , τοσόσδε κακός καί μῆκος . ἐάν δέ ἄλλος ῥᾴδιος γίγνομαι , προσδέχομαι ὁ τοιόσδε εἰς πούς ἄλγημα · ἐάν δέ ἅπτω ὁ πούς καί ἐπώδυνος γίγνομαι παραμένω , πυριφλεγής γίγνομαι καί μή λύω , κατά μικρός ἥκω καί εἰς αὐχήν ἄλγημα καί εἰς κλείς καί εἰς ὦμος καί εἰς στῆθος καί εἰς ἄρθρον καί οὗτος δέω φυματώδης γίγνομαι . σβέννυμι δέ οὗτος , ἐάν ὁ χείρ ἐφέλκω ἤ τρομερός γίγνομαι , σπασμός ὁ τοιόσδε ἐπιλαμβάνω καί παραφροσύνη · ἀτάρ καί φλυζάκιον ἐπί ὁ ὀφρύς καί ἐρύθημα ἴσχω καί βλέφαρον ὁ ἕτερος παρά ὁ ἕτερος παραβλαστάνω καί σκληρός φλεγμονή κατέχω καί οἰδέω ἰσχυρός ὁ ὀφθαλμός καί παραφροσύνη μέγας ἐπιδίδωμι · ὁ δέ νύξ μάλα ἐπισημαίνω ἤ ὁ ἡμέρα ὁ περί ὁ παραφροσύνη . ὁ δέ σημεῖον μάλα γίγνομαι πολύς ἐπί ὁ περισσός ἀριθμός ἤ ἐπί ὁ ἄρτιος · ὁπότερος δέ ἄν οὗτος ὁ ἀριθμός γίγνομαι , ὀλέθριος ἐπιγίγνομαι . καί πᾶς οὗτος ὁ νῦν λέγω δοκέω ἐγώ θεάομαι ἐφεξῆς ἀλλήλων ὁ συντίθημι ὁ γράμμα οὗτος , καθολικός τις ἐκ ὁ ἐν μέρος τήρησις λόγος ποιέω προπετής · ἀγαθός μέν γάρ , ὡς Ἱπποκράτης ἐν ὁ ὁ ἐπιδημία εἴωθα γράφω , οὕτως καί αὐτός ποιέω , προλέγω μέν ἐν ἀρχή ὁ ὁ πάσχω ὄνομα καί μετά οὗτος καί ὁ ἡμέρα ἐν ὅς ἕκαστος γίγνομαι , καθά ἐπί αὐτός ὁ νῦν λέγω σύμπτωμα ἔνειμι ποιέω . γίγνομαι γάρ τις φυματώδης ὁ σκέλος καί μή πεπαίνω , προσυπόκειμαι δέ καί πυρετώδης εἰμί καί πνιγώδης γίγνομαι παύω · προσδοκέω ἄν τις ἄνω γίγνομαι μετάστασις ὁ ἐν σκέλος χυμός , ὅστις ἐν ὁ πάροδος πνιγώδης ὁ ἄνθρωπος ποιέω , ἐάν οὖν ὁ τοιοῦτος , ὡς Ἱπποκράτης λέγω , εἰμί περιίστημι , αἱμορραγέω δύναμαι διά ῥίς · καί ἐάν πολύς εἰμί ὁ αἷμα , λύω ὁ νόσος · εἰ δέ οὐ , χρονίζω , καί εἰ ἄλλος καλός γίγνομαι , πάλιν εἰς ὁ πούς ἄλγημα οὗτος κατασκήπτω δυνατός εἰμί . ὑπόκειμαι δέ καί οὗτος γίγνομαι , καθά καί ὁ πυριφλεγής ὁ ἄνθρωπος ἐπί οὗτος γίγνομαι , ὅς ἤτοι θερμασία πολύς περί ὁ πούς δηλόω εἴωθα ἤ πυρετός πολύς καί πυρώδης · καί εἰ ἐπί οὗτος μή λύω ὁ σύμπτωμα , πάλιν ἀναχωρέω ἄνω μάλα ὁ πλῆθος , ἄλγημα γεννάω κατά ὁ αὐχήν καί κλείς καί ὁ ὦμος καί ὁ στῆθος . ὡς δέ πᾶς συμβαίνω οὗτος αὐτός ἄλογος ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ σβέννυμι ) ὁ χείρ ὑπόκειμαι γίγνομαι τρομώδης , ἔπειτα σπασμός ἐπακολουθέω , ὁ πλῆθος ἀποσκήπτω εἰς ὁ νευρώδης μόριον καί αὐτός ὁ ἀρχή αὐτός καταλαμβάνω , ἐντεῦθεν γάρ ὁ παραφροσύνη . θεάομαι οὖν ὁ γράφω ὁ οὕτως τις νοσέω φλύκταινα ἔχω κατά ὁ ὀφρύς ( οὗτος γάρ σημαίνω ὁ φλυζάκιον ) προπετής ἀποφαίνω πᾶς ὁ οὕτως ἔχω εἰμί οὗτος ὁ σύμπτωμα · καί περί ὅδε ὁ ἐφεξῆς γράφω ὁ αὐτός λόγος · ὅς γάρ γίγνομαι τις ὁ οὕτως νοσέω εἴτε δύο , ἐπί πᾶς ἐκτείνω , φημί καί ἐρύθημα ἴσχω αὐτός καί ὁ βλέφαρον ἕτερος παρά ὁ ἕτερος παραβλαστάνω καί ξηρός γίγνομαι ὁ φλεγμονή καί οἰδέω ἰσχυρός ὁ ὀφθαλμός . οὗτος δέ ὁ μέν ἄλλος σαφής , ὁ δέ παραβλαστάνω ὁ βλέφαρον ὁ ἕτερος , ἀσαφής εἰμί πότερος ἐκ μέρος αὐτός τις γίγνομαι σύμφυσις ἤ σαρκώδης τις βλάστημα , ἕτερος μέν ἐκφύω , ἐπί δέ ἕτερος ἐκτείνω βούλομαι δηλόω . εἰ δέ τις χρήσιμος εἰμί ὁ εὕρεσις αὐτός ἔχω , πολύς ἄν περί αὐτός διασκοπέω .