galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 4.32
Ὁκόταν δὲ φαρμακεύσῃς , τοῖσι ῥοφήμασι χρῶ , διαφυλάσσων τοὺς παροξυσμοὺς τῶν πυρετῶν , ὅκως μηδέποτε προσοίσῃς ἐόντων μηδὲ μελλόντων ἔσεσθαι , ἀλλὰ ληγόντων ἢ παυσαμένων καὶ ὡς ποῤῥωτάτω ἀπὸ τῆς ἀρχῆς . ποδῶν δὲ ψυχρῶν ἐόντων μήτε ποτὸν μήτε ῥόφημα μήτε ἄλλο μηδὲν δίδου τοιόνδε , ἀλλὰ μέγιστον ἡγοῖο τοῦτ᾿ εἶναι διαφυλάσσεσθαι , ἕως ἂν διαθερμανθῇ σφόδρα , εἶθ᾿ οὕτως τὸ ξυμφέρον πρόσφερε . ὡς γὰρ ἐπιτοπολὺ σημεῖόν ἐστι μέλλοντος παροξύνεσθαι τοῦ πυρετοῦ ψύξις ποδῶν · εἰ δὲ ἐν τοιούτῳ καιρῷ προσοίσεις , ἅπαντα τὰ μέγιστα ἐξαμαρτήσεις · τὸ γὰρ νόσημα αὐξήσεις οὐ μικρῶς . ὁκόταν δὲ ὁ πυρετὸς λήγῃ , τοὐναντίον οἱ πόδες θερμότεροι γίνονται τοῦ ἄλλου σώματος . αὔξεται μὲν γὰρ ψύχων τοὺς πόδας ἐξαπτόμενος ἐκ τοῦ θώρακος , εἰς τὴν κεφαλὴν ἀναπέμπων τὴν φλόγα · συνδεδραμηκότος δὲ ἅλεος τοῦ θερμοῦ ἅπαντος ἄνω καὶ ἀναθυμιωμένου ἐς τὴν κεφαλὴν , εἰκότως οἱ πόδες ψυχροὶ γίνονται , ἄσαρκοι καὶ νευρώδεες φύσει ἐόντες · ἔτι δὲ καὶ πολὺ ἀπέχοντες τῶν θερμοτάτων τόπων ψύχονται , συναθροιζομένου τοῦ θερμοῦ εἰς τὸν θώρακα . καὶ πάλιν ἀνάλογον λυομένου τοῦ πυρετοῦ καὶ κατακερματιζομένου , ἐς τοὺς πόδας καταβαίνει · κατὰ τόνδε οὖν τὸν χρόνον ἡ κεφαλὴ καὶ ὁ θώρηξ κατέψυκται . τουτέων εἵνεκεν τουτέου προσαρτέον · ὅτι ὁκόταν οἱ πόδες ψυχροὶ ἔωσι , θερμὴν ἀνάγκη τὴν κοιλίην εἶναι καὶ πολλῆς ἄσης μεστὴν καὶ ὑποχόνδριον ἐντεταμένον καὶ ῥιπτασμὸν τοῦ σώματος διὰ τὴν ἔνδον ταραχὴν καὶ μετεωρισμὸν γνώμης καὶ ἀλγήματα καὶ ἕλκεται καὶ ἐμέειν ἐθέλει καὶ ἢν πονηρὰ ἐμέῃ , ὀδυνῆται . θέρμης δὲ καταβάσης εἰς τοὺς πόδας καὶ οὔρου διελθόντος , καὶ ἢν μὴ ἱδρώσῃ , πάντα λωφᾷ . κατὰ τόνδε οὖν τὸν καιρὸν δεῖ τὸ ῥόφημα διδόναι , τότε δὲ ὄλεθρος . Περὶ τοῦ κατὰ μέρος καιροῦ τῆς τροφῆς εἴρηται μὲν κᾀν τῷ γνησίῳ μέρει τοῦ βιβλίου διὰ βραχέων , οὐδὲν δ᾿ ἧττον καὶ νῦν λέγεται διὰ μακροτέρων καὶ σαφεστέρων , ὥστ᾿ εἶναι τὸν λόγον τοῦτον ἐξήγησιν ἐκείνου , φυλαττομένης τῆς Ἱπποκράτους γνώμης , ἣν ἔν τε τοῖς ἄλλοις εἴρηκε καὶ ἐν τοῖς περὶ τοῦ τὸν πυρετὸν ἐκ μὲν τοῦ θώρακος ἐξάπτεσθαι , τουτέστιν ἐκ τῆς καρδίας , εἰς τὴν κεφαλὴν δὲ ἀναπέμπειν τὴν φλόγα .
Lemmas: ὁπόταν δέ φαρμακεύω , ὁ ῥόφημα χράω , διαφυλάσσω ὁ παροξυσμός ὁ πυρετός , ὅπως μηδέποτε προσοίζω εἰμί μηδέ μέλλω εἰμί , ἀλλά λήγω ἤ παύω καί ὡς πόρρω ἀπό ὁ ἀρχή . πούς δέ ψυχρός εἰμί μήτε ποτός μήτε ῥόφημα μήτε ἄλλος μηδείς δίδωμι τοιόσδε , ἀλλά μέγας ἡγέομαι οὗτος εἰμί διαφυλάσσω , ἕως ἄν διαθερμαίνω σφόδρα , εἶτα οὕτως ὁ συμφέρω προσφέρω . ὡς γάρ ἐπιτοπολὺ σημεῖον εἰμί μέλλω παροξύνω ὁ πυρετός ψῦξις πούς · εἰ δέ ἐν τοιοῦτος καιρός προσφέρω , ἅπας ὁ μέγας ἐξαμαρτέω · ὁ γάρ νόσημα αὐξάνω οὐ μικρός . ὁπόταν δέ ὁ πυρετός λήγω , ἐναντίος ὁ πούς θερμός γίγνομαι ὁ ἄλλος σῶμα . αὐξάνω μέν γάρ ψύχω ὁ πούς ἐξάπτω ἐκ ὁ θώραξ , εἰς ὁ κεφαλή ἀναπέμπω ὁ φλόξ · συντρέχω δέ ἅλας ὁ θερμός ἅπας ἄνω καί ἀναθυμιάω εἰς ὁ κεφαλή , ἔοικα ὁ πούς ψυχρός γίγνομαι , ἄσαρκος καί νευρώδης φύσις εἰμί · ἔτι δέ καί πολύς ἀπέχω ὁ θερμός τόπος ψύχω , συναθροίζω ὁ θερμός εἰς ὁ θώραξ . καί πάλιν ἀνάλογος λύω ὁ πυρετός καί κατακερματίζω , εἰς ὁ πούς καταβαίνω · κατά ὅδε οὖν ὁ χρόνος ὁ κεφαλή καί ὁ θώραξ καταψύχω . οὗτος ἕνεκα οὗτος προσαρτέον · ὅτι ὁπόταν ὁ πούς ψυχρός εἰμί , θερμός ἀνάγκη ὁ κοιλία εἰμί καί πολύς ἄση μεστός καί ὑποχόνδριος ἐντείνω καί ῥιπτασμός ὁ σῶμα διά ὁ ἔνδον ταραχή καί μετεωρισμός γνώμη καί ἄλγημα καί ἕλκω καί ἐμέω ἐθέλω καί ἐάν πονηρός ἐμέω , ὀδυνάω . θέρμη δέ καταβαίνω εἰς ὁ πούς καί οὖρον διέρχομαι , καί ἐάν μή ἱδρόω , πᾶς λωφάω . κατά ὅδε οὖν ὁ καιρός δέω ὁ ῥόφημα δίδωμι , τότε δέ ὄλεθρος . περί ὁ κατά μέρος καιρός ὁ τροφή λέγω μέν εἰͅν ὁ γνήσιος μέρος ὁ βιβλίον διά βραχύς , οὐδείς δέ ἥσσων καί νῦν λέγω διά μακρός καί σαφής , ὥστε εἰμί ὁ λόγος οὗτος ἐξήγησις ἐκεῖνος , φυλάσσω ὁ Ἱπποκράτης γνώμη , ὅς ἐν τε ὁ ἄλλος λέγω καί ἐν ὁ περί ὁ ὁ πυρετός ἐκ μέν ὁ θώραξ ἐξάπτω , τουτέστι ἐκ ὁ καρδία , εἰς ὁ κεφαλή δέ ἀναπέμπω ὁ φλόξ .