galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 2.45
Ταῦτα δὲ ἐν ἀρχῇσιν ἐπιφαινόμενα παραφροσύνης εἰσὶ δηλωτικὰ σφοδρῆς καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἀποθνήσκουσιν . Τά εἰρημένα , φησὶ , συμπτώματα κατὰ τὴν ἀρχὴν τῶν νοσημάτων γιγνόμενα , παραφροσύνης εἰσὶ δηλωτικὰ σφοδρᾶς , ἀρχὴν δὲ νόσου νῦν ἀκούειν σε χρὴ τὸν χρόνον ἐκεῖνον ὅλον , ἐν ᾧ μηδέπω πέψεως εἰσι γνωρίσματα . εἴρηται γὰρ ἐν τοῖς περὶ κρίσεων , ὅτι τε πλείω σημαίνει τὸ τῆς ἀρχῆς ὄνομα , καὶ ὅτι τὸ νῦν εἰρημένον σημαινόμενον τῆς ἀρχῆς ἔστι κατὰ τὴν τοιαύτην διαίρεσιν γιγνόμενον , ἐν ᾗ τούς τοιούτους καιροὺς τῶν νοσημάτων διαιρούμενοι λέγομεν ἐξ ἀρχῆς αὐτὰ καὶ ἀναβάσεως καὶ ἀκμῆς καὶ παρακμῆς συγκεῖσθαι . τῶν οὖν εἰρημένων ἄρτι συμπτωμάτων , ὅταν ἐγγὺς τῆς ἀκμῆς φαίνηται , κρίσιν ἐσομένην προδηλούντων , ἐν περιεστηκόσι δηλονότι νοσήμασιν · ὅταν ἐν ἀρχῇ γένηται , κρίσιν μὲν οὐ δηλοῖ , κριθῆναι γὰρ ἐν ἀρχῇ οὐδὲν δύναται , παραφροσύνης δ᾿ ἐστὶ γνωρίσματα . καὶ γέγραπται περὶ αὐτῶν ἱκανῶς ἐν τοῖς περὶ κρίσεων · ἐξ ἐκείνων οὖν καὶ σὺ μάνθανε τὸν ὅλον ὑπὲρ αὐτῶν λόγον . ἔστι γὰρ μακρότερος ἣ ὡς νῦν ἅπαντα διελθεῖν αὐτόν · ἀλλ᾿ ἀρκέσει , καθάπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων , οὕτω κᾀπὶ τούτων τὸ κεφάλαιον εἰπεῖν , ὡς ἐπειδὰν ἡ φύσις ἐπείγηται πρὸς ἔκκρισιν , ἀξιόλογος ἐν τῷ σώματι γίνεται ταραχὴ , δι᾿ ἣν τὰ τοιαῦτα φαίνεται συμπτώματα μετὰ τῶν τῆς πέψεως σαφεστάτων σημείων · χωρὶς δὲ τοῦ παρεσκευάσθαι τὴν φύσιν εἰς τὴν τῶν λυπούντων ἔκκρισιν ὁμοία ταραχὴ γιγνομένη κινδυνωδέστατόν ἐστι σημεῖον . εἴρηται δὲ καὶ δι᾿ ἄλλων ὑπομνημάτων ἤδη περὶ κρισίμων συμπτωμάτων , ὁποία τέ τις ἡ φύσις αὐτῶν ἐστι καὶ ὅπῃ διαφέρει τῶν ἐπιφαινομένων καλουμένων , ἐν οἷς ἔσται καὶ τὰ τῆς πέψεως σημεῖα . τό τε γὰρ προγνωστικὸν καὶ τὸ περὶ χυμῶν καὶ τοὺς ἀφορισμοὺς ἤδη προεξηγήμεθα πρὸ τοῦδε τοῦ βιβλίου · μακρολογοῦντος οὖν ἐστιν ἀεὶ περὶ τῶν αὐτῶν λέγειν τὰ αὐτά .
Lemmas: οὗτος δέ ἐν ἀρχή ἐπιφαίνω παραφροσύνη εἰμί δηλωτικός σφοδρός καί ὡς ἐπί ὁ πολύς ἀποθνῄσκω . ὁ λέγω , φημί , σύμπτωμα κατά ὁ ἀρχή ὁ νόσημα γίγνομαι , παραφροσύνη εἰμί δηλωτικός σφοδρός , ἀρχή δέ νόσος νῦν ἀκούω σύ χρή ὁ χρόνος ἐκεῖνος ὅλος , ἐν ὅς μηδέπω πέψις εἰμί γνώρισμα . λέγω γάρ ἐν ὁ περί κρίσις , ὅτι τε πολύς σημαίνω ὁ ὁ ἀρχή ὄνομα , καί ὅτι ὁ νῦν λέγω σημαίνω ὁ ἀρχή εἰμί κατά ὁ τοιοῦτος διαίρεσις γίγνομαι , ἐν ὅς ὁ τοιοῦτος καιρός ὁ νόσημα διαιρέω λέγω ἐκ ἀρχή αὐτός καί ἀνάβασις καί ἀκμή καί παρακμή σύγκειμαι . ὁ οὖν λέγω ἄρτι σύμπτωμα , ὅταν ἐγγύς ὁ ἀκμή φαίνω , κρίσις εἰμί προδηλόω , ἐν περιίστημι δηλονότι νόσημα · ὅταν ἐν ἀρχή γίγνομαι , κρίσις μέν οὐ δηλόω , κρίνω γάρ ἐν ἀρχή οὐδείς δύναμαι , παραφροσύνη δέ εἰμί γνώρισμα . καί γράφω περί αὐτός ἱκανός ἐν ὁ περί κρίσις · ἐκ ἐκεῖνος οὖν καί σύ μανθάνω ὁ ὅλος ὑπέρ αὐτός λόγος . εἰμί γάρ μακρός ὅς ὡς νῦν ἅπας διέρχομαι αὐτός · ἀλλά ἀρκέω , καθά ἐπί ὁ ἄλλος , οὕτως εἰͅπί οὗτος ὁ κεφάλαιος λέγω , ὡς ἐπειδάν ὁ φύσις ἐπείγω πρός ἔκκρισις , ἀξιόλογος ἐν ὁ σῶμα γίγνομαι ταραχή , διά ὅς ὁ τοιοῦτος φαίνω σύμπτωμα μετά ὁ ὁ πέψις σαφής σημεῖον · χωρίς δέ ὁ παρασκευάζω ὁ φύσις εἰς ὁ ὁ λυπέω ἔκκρισις ὅμοιος ταραχή γίγνομαι κινδυνώδης εἰμί σημεῖον . λέγω δέ καί διά ἄλλος ὑπόμνημα ἤδη περί κρίσιμος σύμπτωμα , ὁποῖος τε τις ὁ φύσις αὐτός εἰμί καί ὅπῃ διαφέρω ὁ ἐπιφαίνω καλέω , ἐν ὅς εἰμί καί ὁ ὁ πέψις σημεῖον . ὁ τε γάρ προγνωστικός καί ὁ περί χυμός καί ὁ ἀφορισμός ἤδη προεξηγέομαι πρό ὅδε ὁ βιβλίον · μακρολογέω οὖν εἰμί ἀεί περί ὁ αὐτός λέγω ὁ αὐτός .