galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 4.94
Ὁκόσοι κοιλίας τὰς κάτω θερμὰς ἔχουσι καὶ δριμέα τὰ ὑποχωρήματα καὶ ἀνώμαλα διέρχεται ὑπὸ συντήξεως αὐτέοισιν · ἢν μὲν δυνατοὶ ἔωσιν , ἐλλεβόρῳ τῷ λευκῷ ἀντισπάσαι · ἢν δὲ μὴ , ὁ χυλὸς τῶν σιτανείων πυρῶν παχὺς , ψυχρὸς καὶ τὸ φάκινον ἔτνος καὶ ἄρτοι ἐγκρυφίαι καὶ ἰχθύες , πυρέσσοντι μὲν ἑφθοὶ , ἀπυρέτῳ δ᾿ ἐόντι ὀπτοί · καὶ οἶνος μέλας ἀπυρέτῳ . ἢν δὲ μὴ , ὕδωρ ἀπὸ μεσπίλων ἢ μύρτων ἢ μήλων ἢ οὔων ἢ φοινικοβαλάνων ἢ οἰνάνθης ἀμπέλων . Κυριώτερον ἂν εἰρήκει , τὰ διαχωρήματα τούτοις ὑπὸ συγκαύσεως , οὐχ ὑπὸ συντήξεως διέρχεσθαι · σύντηξις μὲν γὰρ ἐν αὐτῷ γίνεται διὰ πυρετὸν κακοήθη τηκομένης τῆς πιμελῆς ἢ καὶ σαρκὸς τῆς ἁπαλῆς · σύγκαυσις δὲ ἐν τῇ γαστρὶ τῶν ἐδηδεσμένων , ὑπὸ θερμασίας δριμείας , δι᾿ ἣν καὶ πυρέττειν συμβαίνει . τούτῳ οὖν ἐλλέβορον διδόναι κελεύει λευκὸν , ἐνεδείξατο γὰρ τοῦτο διὰ τοῦ ἀντισπάσαι ῥήματος , ἐπειδὴ διὰ τῆς ἄνω γαστρός . ἢν δὲ μὴ δύναιτο δι᾿ ἡντιναοῦν αἰτίαν ἐλλέβορον λαμβάνειν δριμύτητος ἐπικρατούσης ὁ ἄνθρωπος , ἐδέσματα κελεύει διδόναι καὶ πόματα στύφοντα καὶ ψύχοντα · προστίθησι δὲ τοῖς ἐδέσμασι καὶ τὰ ξηραίνειν δυνάμενα , καθάπερ τοὺς ἐγκρυφίας ἄρτους καὶ τοὺς ὀπτοὺς ἰχθύς . τούτων οὕτως εὐλόγως εἰρημένων ἐπισκεπτέον τίνα λέγει τὴν ἄνω κοιλίαν · ἐνίοτε μὲν γὰρ οἱ παλαιοὶ τὸν θώρακα τὴν ἄνω κοιλίαν ὀνομάζοντες , τὸ μετὰ τὸ διάφραγμα πᾶν τῆς τροφῆς ἀγγεῖον κάτω κοιλίαν προσαγορεύουσιν · ἐνίοτε δ᾿ ἄνω κοιλίαν ὀνομάζοντες , εἰς ἣν καταπίνομεν τὰ σιτία , ποτὲ μὲν τὰ μετ᾿ αὐτὴν ἅπαντα , κοιλίαν μὲν οὖν καλοῦσι κάτω , ἐνίοτε δὲ μόνα τὰ παχέα τῶν ἐντέρων · εἰσὶ δ᾿ οἳ τὸ κῶλον μόνον ὀνομάζουσι τὴν κάτω κοιλίαν . ἴσως μὲν οὖν ἂν ἐζητήσαμεν , τί τῶν εἰρημένων μορίων ἢ τίνα , πιθανώτερον καὶ νῦν ἀκοῦσαι ἐλπίζομεν , εἰ μέγα τι κερδαίνειν ἐμέλλομεν · ἐπεὶ δ᾿ ἡ τῶν τοιούτων εὕρεσις οὐδὲν μὲν ἡμᾶς διδάσκει πλέον ὧν ἴσμεν τε καὶ κρίνομεν αὐτοὶ περὶ τοῦ τίνα μὲν ὀρθῶς εἴρηται , τίνα δ᾿ οὒ , περιεργίαν δὲ ἔχει μᾶλλον γνώσεως ἤπερ ὠφέλειαν , ἄμεινον ἀπολιπεῖν διὰ ταχέων καὶ μάλιστα ὅπου μηδὲ γνήσιον αὐτοῦ ἐστι τὸ σύγγραμμα .
Lemmas: ὁπόσος κοιλία ὁ κάτω θερμός ἔχω καί δριμύς ὁ ὑποχώρημα καί ἀνώμαλος διέρχομαι ὑπό σύντηξις αύ̓τεος · ἐάν μέν δυνατός εἰμί , ἑλλέβορος ὁ λευκός ἀντισπάω · ἐάν δέ μή , ὁ χυλός ὁ σιτανείος πυρός παχύς , ψυχρός καί ὁ φάκινος ἔτνος καί ἄρτος ἐγκρυφίας καί ἰχθῦς , πυρέσσω μέν ἑφθός , ἀπύρετος δέ εἰμί ὀπτός · καί οἶνος μέλας ἀπύρετος . ἐάν δέ μή , ὕδωρ ἀπό μέσπιλον ἤ μύρτον ἤ μῆλον ἤ οὖον ἤ φοινικοβάλανος ἤ οἰνάνθη ἄμπελος . κύριος ἄν λέγω , ὁ διαχώρημα οὗτος ὑπό σύγκαυσις , οὐ ὑπό σύντηξις διέρχομαι · σύντηξις μέν γάρ ἐν αὐτός γίγνομαι διά πυρετός κακοήθης τήκω ὁ πιμελή ἤ καί σάρξ ὁ ἁπαλός · σύγκαυσις δέ ἐν ὁ γαστήρ ὁ ἐσθίω , ὑπό θερμασία δριμύς , διά ὅς καί πυρέσσω συμβαίνω . οὗτος οὖν ἑλλέβορος δίδωμι κελεύω λευκός , ἐνδείκνυμι γάρ οὗτος διά ὁ ἀντισπάω ῥῆμα , ἐπειδή διά ὁ ἄνω γαστήρ . ἐάν δέ μή δύναμαι διά ὁστισοῦν αἰτία ἑλλέβορος λαμβάνω δριμύτης ἐπικρατέω ὁ ἄνθρωπος , ἔδεσμα κελεύω δίδωμι καί πόμα στύφω καί ψύχω · προστίθημι δέ ὁ ἔδεσμα καί ὁ ξηραίνω δύναμαι , καθά ὁ ἐγκρυφίας ἄρτος καί ὁ ὀπτός ἰχθῦς . οὗτος οὕτως εὔλογος λέγω ἐπισκοπέω τίς λέγω ὁ ἄνω κοιλία · ἐνίοτε μέν γάρ ὁ παλαιός ὁ θώραξ ὁ ἄνω κοιλία ὀνομάζω , ὁ μετά ὁ διάφραγμα πᾶς ὁ τροφή ἀγγεῖον κάτω κοιλία προσαγορεύω · ἐνίοτε δέ ἄνω κοιλία ὀνομάζω , εἰς ὅς καταπίνω ὁ σιτίον , ποτέ μέν ὁ μετά αὐτός ἅπας , κοιλία μέν οὖν καλέω κάτω , ἐνίοτε δέ μόνος ὁ παχύς ὁ ἔντερον · εἰμί δέ ὅς ὁ κῶλον μόνος ὀνομάζω ὁ κάτω κοιλία . ἴσως μέν οὖν ἄν ζητέω , τίς ὁ λέγω μόριον ἤ τίς , πιθανός καί νῦν ἀκούω ἐλπίζω , εἰ μέγας τις κερδαίνω μέλλω · ἐπεί δέ ὁ ὁ τοιοῦτος εὕρεσις οὐδείς μέν ἐγώ διδάσκω πολύς ὅς οἶδα τε καί κρίνω αὐτός περί ὁ τίς μέν ὀρθός λέγω , τίς δέ οὐ , περιεργία δέ ἔχω μάλα γνῶσις ἤ ὠφέλεια , ἀγαθός ἀπολείπω διά ταχύς καί μάλα ὅπου μηδέ γνήσιος αὐτός εἰμί ὁ σύγγραμμα .