ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.3
Καὶ γὰρ οὖν ἧσσον οὗτος διουρητικὸς γίγνεται ἐπίπαν τοῦ οἰνώδεος λευκοῦ . Τίνα κέκληκεν οἰνώδεα λευκὸν ἐπισκεψώμεθα . λέλεκται γὰρ ἔμπροσθεν οἰνώδης οἶνος εἶναί τε καὶ λέγεσθαι προσηκόντως ὁ τοῖς ὑδατώδεσιν ἀντικείμενος · ἰσχυρῶς οὖν αὐτὸν δεῖ θερμαίνειν καὶ κεφαλὴν πληροῦν καὶ παραφροσύνας ἐργάζεσθαι καὶ τὴν πυρετώδη θερμασίαν αὐξάνειν · ἀλλ᾿ ὁ τοιοῦτος οἶνος οὐκ ἔστι λευκὸς , οὔτε νέος ὢν οὔτε παλαιωθεὶς , ὅτι μηδὲ ἄλλος τις τῶν παλαιουμένων οἴνων διαμένει λευκὸς , κᾂν ὅτι μάλιστα κατ᾿ ἀρχὰς ὑπάρξῃ τοιοῦτος , ἀλλ᾿ ἀεὶ καὶ μᾶλλον ἑαυτοῦ κιῤῥότερος γίγνεται , τελευταῖον δὲ καὶ ξανθός . ἔοικεν οὖν ὁ Ἱπποκράτης εἰρηκέναι λευκὸν οἰνώδη τὸν αὐστηρὸν , ὃς οὐδ᾿ αὐτός ἐστιν οὐρητικὸς , ἀλλ᾿ ἐὰν μὲν παχὺς ᾖ ὁ τοιοῦτος , χρονίζει περὶ ὑποχόνδριον , ἐὰν δὲ μὴ παχὺς , οὐδὲ χρονίζει μέχρι πολλοῦ , καθάπερ ὁ μέλας , οὔθ᾿ ὁμοίως ἐπ᾿ οὖρα διεξέρχεται τοῖς λευκοῖς τε ἅμα καὶ μετρίως αὐστηροῖς · οὐρητικοὶ γὰρ οὗτοι διότι πεφεύγασιν ἀμφοτέρας τὰς ἰδέας τοῦ βραδέως ἐπ᾿ οὖρα διεξέρχεσθαι , τήν τε τοῦ ὑδατώδους , ἣν διὰ ψυχρότητα πέπονθε , καὶ τὴν τοῦ μέλανος οἴνου διὰ τὸ πάχος . ὁ γὰρ λευκὸς οἶνος καὶ αὐστηρὸς ἥκιστα θερμὸς ὡς ἐν οἴνοις ἐστὶ καὶ διὰ τοῦτο τοῖς κατὰ γαστέρα ῥεύμασιν ἐπιτήδειος , οὐ μὴν οὐρητικός γε ἱκανῶς ὁ τοιοῦτός ἐστιν · ἴσως οὖν τούτῳ παραβάλλων τὸν μέλανά φησιν ἧττον οὐρητικὸν ὑπάρχειν .
Lemmas: καί γάρ οὖν ἥσσων οὗτος διουρητικός γίγνομαι ἐπίπαν ὁ οἰνώδης λευκός . τίς καλέω οἰνώδης λευκός ἐπισκοπέω . λέγω γάρ ἔμπροσθεν οἰνώδης οἶνος εἰμί τε καί λέγω προσηκόντως ὁ ὁ ὑδατώδης ἀντίκειμαι · ἰσχυρός οὖν αὐτός δέω θερμαίνω καί κεφαλή πληρόω καί παραφροσύνη ἐργάζομαι καί ὁ πυρετώδης θερμασία αὐξάνω · ἀλλά ὁ τοιοῦτος οἶνος οὐ εἰμί λευκός , οὔτε νέος εἰμί οὔτε παλαιόω , ὅτι μηδέ ἄλλος τις ὁ παλαιόω οἶνος διαμένω λευκός , ἔͅν ὅτι μάλα κατά ἀρχή ὑπάρχω τοιοῦτος , ἀλλά ἀεί καί μάλα ἑαυτοῦ κιρρός γίγνομαι , τελευταῖος δέ καί ξανθός . ἔοικα οὖν ὁ Ἱπποκράτης λέγω λευκός οἰνώδης ὁ αὐστηρός , ὅς οὐδέ αὐτός εἰμί οὐρητικός , ἀλλά ἐάν μέν παχύς εἰμί ὁ τοιοῦτος , χρονίζω περί ὑποχόνδριος , ἐάν δέ μή παχύς , οὐδέ χρονίζω μέχρι πολύς , καθά ὁ μέλας , οὔτε ὅμοιος ἐπί οὖρον διεξέρχομαι ὁ λευκός τε ἅμα καί μέτριος αὐστηρός · οὐρητικός γάρ οὗτος διότι φεύγω ἀμφότερος ὁ ἰδέα ὁ βραδύς ἐπί οὖρον διεξέρχομαι , ὁ τε ὁ ὑδατώδης , ὅς διά ψυχρότης πάσχω , καί ὁ ὁ μέλας οἶνος διά ὁ πάχος . ὁ γάρ λευκός οἶνος καί αὐστηρός ἦκα θερμός ὡς ἐν οἶνος εἰμί καί διά οὗτος ὁ κατά γαστήρ ῥεῦμα ἐπιτήδειος , οὐ μήν οὐρητικός γε ἱκανός ὁ τοιοῦτος εἰμί · ἴσως οὖν οὗτος παραβάλλω ὁ μέλας φημί ἥσσων οὐρητικός ὑπάρχω .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.4
Πτυέλου δὲ μᾶλλον ἀναγωγός ἐστι τοῦ ἑτέρου ὁ γλυκύς . Ἑτέρου ποίου λέγει ; πότερον τοῦ προκειμένου , πρὸς ὃν παραβάλλων τὸν γλυκὺν ἔφη · καὶ γὰρ οὖν ἧσσον οὗτος οὐρητικός ἐστι τὸ ἐπίπαν τοῦ οἰνώδεος λευκοῦ ; ἢ οὐ τούτου μόνου , ἀλλ᾿ ἁπλῶς παντὸς τοῦ μὴ γλυκέος ; ὄντος δ᾿ ἀσαφοῦς ὅσον ἐπὶ τῇ λέξει τῇδε καὶ μᾶλλον ὄντος πιθανοῦ περὶ τοῦ οἰνώδους λευκοῦ τὸν λόγον αὐτῷ νῦν γίγνεσθαι , πάλιν ἑτέρα τις ἀσάφεια προσέρχεται , διὰ τὸ μὴ πάνυ τι σαφὲς εἶναι , τίς ἐστιν οἰνώδης λευκὸς , ἆρά γε ὁ θερμαίνων σφοδρῶς ἢ ὁ λίαν στύφων , ὃν καὶ στρυφνὸν ὀνομάζουσιν οἱ Ἕλληνες , τὸν δὲ μετριώτερον αὐστηρόν . ὁπωσοῦν ἔχει τὰ κατὰ τὴν λέξιν , ἐγὼ τοῦ προκειμένου γράμματος ἐρῶ τὴν ἀλήθειαν . ἀναγωγὸς τοῦ πτυέλου μάλιστα πάντων οἴνων ἐστὶν ὁ γλυκὺς , ὅταν σφόδρα μὴ παχὺς ᾖ , καθάπερ γε κᾀπειδὰν μὴ πολὺ ᾖ πρὸς τὸν κιῤῥὸν ἀποκεχωρηκὼς , ὡς ἐκλελύσθαι τὸ πάχος αὐτοῦ καὶ τὴν γλυκύτητα . μοχθηρὸς δὲ ὁ κιῤῥὸς οἶνός ἐστιν εἰς ὠφέλειαν τοῦ πυρετοῦ , θερμὸς ἱκανῶς ὑπάρχων . ὁ δὲ μετὰ τὸν οὐκ ἐσχάτως παχὺν οἶνον γλυκὺν , ἐπιτήδειος εἰς τὴν τῶν ἐκ πνεύμονος ἀναγωγὴν ὁ ὑδατώδης οἶνός ἐστι , τήν τε δύναμιν ῥωννὺς καὶ τοὺς χυμοὺς ὑγραίνων τε καὶ τέγγων μετρίως · ὁ δ᾿ αὐτὸς καὶ τοῖς πυρέττουσιν ἀκινδυνότερον δίδοται τῶν ἄλλων οἴνων ἁπάντων .
Lemmas: πτύελος δέ μάλα ἀναγωγός εἰμί ὁ ἕτερος ὁ γλυκύς . ἕτερος ποῖος λέγω ; πότερος ὁ πρόκειμαι , πρός ὅς παραβάλλω ὁ γλυκύς φημί · καί γάρ οὖν ἥσσων οὗτος οὐρητικός εἰμί ὁ ἐπίπαν ὁ οἰνώδης λευκός ; ἤ οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά ἁπλῶς πᾶς ὁ μή γλυκύς ; εἰμί δέ ἀσαφής ὅσος ἐπί ὁ λέξις ὅδε καί μάλα εἰμί πιθανός περί ὁ οἰνώδης λευκός ὁ λόγος αὐτός νῦν γίγνομαι , πάλιν ἕτερος τις ἀσάφεια προσέρχομαι , διά ὁ μή πάνυ τις σαφής εἰμί , τίς εἰμί οἰνώδης λευκός , ἆρα γε ὁ θερμαίνω σφοδρός ἤ ὁ λίαν στύφω , ὅς καί στρυφνός ὀνομάζω ὁ Ἕλλην , ὁ δέ μέτριος αὐστηρός . ὁπωσοῦν ἔχω ὁ κατά ὁ λέξις , ἐγώ ὁ πρόκειμαι γράμμα λέγω ὁ ἀλήθεια . ἀναγωγός ὁ πτύελος μάλα πᾶς οἶνος εἰμί ὁ γλυκύς , ὅταν σφόδρα μή παχύς εἰμί , καθά γε ἐͅπειδάν μή πολύς εἰμί πρός ὁ κιρρός ἀποχωρέω , ὡς ἐκλύω ὁ πάχος αὐτός καί ὁ γλυκύτης . μοχθηρός δέ ὁ κιρρός οἶνος εἰμί εἰς ὠφέλεια ὁ πυρετός , θερμός ἱκανός ὑπάρχω . ὁ δέ μετά ὁ οὐ ἔσχατος παχύς οἶνος γλυκύς , ἐπιτήδειος εἰς ὁ ὁ ἐκ πνεύμων ἀναγωγή ὁ ὑδατώδης οἶνος εἰμί , ὁ τε δύναμις ῥώννυμι καί ὁ χυμός ὑγραίνω τε καί τέγγω μέτριος · ὁ δέ αὐτός καί ὁ πυρέσσω ἀκίνδυνος δίδωμι ὁ ἄλλος οἶνος ἅπας .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.5
Καὶ οἷσι μὲν διψώδης ἐστὶ πινόμενος , ἧττον ἂν τούτοισιν ἀνάγοι ἢ ὁ ἕτερος |οἶνος · οἷσι δὲ μὴ διψώδης , μᾶλλον ἀνάγοι ἂν τοῦ ἑτέρου . Ἕτερον οἶνον εἶπε νῦν τὸν μὴ διψώδη πάντῃ . διὰ τί δ᾿ ὁ διψώδης οἶνος ἧσσον ἀνάγει τὰ πτύσματα ῥᾳδίως εὑρήσεις τῶν προειρημένων μνημονεύων . ἡ γάρ τοι δίψα παραμένει τισὶ τοῖς τὸν γλυκὺν οἶνον πίνουσι , διὰ τὸ τὴν πυρώδη θερμασίαν ἐν αὐτοῖς εἶναι κακοηθεστέραν · οὖσα δὲ τοιαύτη , ξηραίνουσα τὸ πτύελον ἐργάζεται παχύτερόν τε καὶ γλισχρότερον · ὅτι δὲ τὸ τοιοῦτον δυσανάγωγόν ἐστιν οὐδὲ λόγου δεῖται .
Lemmas: καί ὅς μέν διψώδης εἰμί πίνω , ἥσσων ἄν οὗτος ἀνάγω ἤ ὁ ἕτερος οἶνος · ὅς δέ μή διψώδης , μάλα ἀνάγω ἄν ὁ ἕτερος . ἕτερος οἶνος λέγω νῦν ὁ μή διψώδης πάντῃ . διά τίς δέ ὁ διψώδης οἶνος ἥσσων ἀνάγω ὁ πτύσμα ῥᾴδιος εὑρίσκω ὁ προλέγω μνημονεύω . ὁ γάρ τοι δίψα παραμένω τις ὁ ὁ γλυκύς οἶνος πίνω , διά ὁ ὁ πυρώδης θερμασία ἐν αὐτός εἰμί κακοήθης · εἰμί δέ τοιοῦτος , ξηραίνω ὁ πτύελον ἐργάζομαι παχύς τε καί γλίσχρος · ὅτι δέ ὁ τοιοῦτος δυσανάγωγος εἰμί οὐδέ λόγος δέω .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.6
Ὁ δὲ λευκὸς οἰνώδης οἶνος ἐπῄνηται μὲν καὶ ἔψεκται τὰ πλεῖστα καὶ τὰ μέγιστα ἤδη ἐν τῇ τοῦ γλυκέος οἴνου διηγήσει · ἐς δὲ κύστιν μᾶλλον πόριμος ἐὼν τοῦ ἑτέρου καὶ διουρητικὸς δὲ ὢν καὶ καταῤῥηκτικὸς ἀεὶ , πολλὰ προσωφελέοι ἂν ἐν ταύτῃσι τῇσι νούσοισι · καὶ γὰρ εἰ πρὸς ἄλλα ἀνεπιτηδειότερος τοῦ ἑτέρου πέφυκεν , ἀλλ᾿ ὅμως ἡ κατὰ τὴν κύστιν κάθαρσις ὑπ᾿ αὐτοῦ γιγνομένη ῥύεται , ἢν προτρέπηται ὁκοῖον δεῖ . καλὰ δὲ ταῦτα τεκμήριά ἐστι τῆς περὶ οἴνου ὠφελείης καὶ βλάβης , ὁκόσα ἀκαταμάθητα ἦν τοῖσιν ἐμεῦ γεραιτέροισιν . Εἴρηταί μοι περὶ τοῦδε τοῦ οἴνου κατὰ τὸν περὶ τοῦ γλυκέος οἴνου λόγον , ἐπειδὴ παρέβαλέ τε καὶ ἀντεξήτασε τὰς δυνάμεις αὐτῶν . εἶπον οὖν ὅτι ζήτημά ἐστιν οὐ σμικρὸν , εἴτε λευκὸν ἅμα καὶ αὐστηρὸν οἶνον οἰνώδη λευκὸν εἴρηκεν , εἴτε τὸν θερμαίνοντα σφοδρῶς ὡς ἐν λευκοῖς οἴνοις · ἰσχυρῶς μὲν γὰρ θερμαίνειν οὐδεὶς δύναται τῶν λευκῶν οἴνων . ὁ μὲν γὰρ ἄκρως θερμὸς οἶνος εὐθὺς καὶ ξανθός ἐστιν , ὥσπερ γε καὶ ὁ ἐφεξῆς αὐτοῦ κιῤῥὸς , εἶτ᾿ ἐπ᾿ αὐτοῖς ὁ ἐρυθρὸς , εἶθ᾿ ὁ γλυκύς · ὁ δὲ λευκὸς ἧττον μὲν ἁπάντων τούτων θερμαίνει , διαφορὰς δ᾿ ἐν αὐτῷ κατὰ μέρος ἔχει , καθὰ καὶ τἄλλα πάντα διαστήματα κατὰ τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον . ὁ δὴ τοιοῦτος οἶνος ὅτι ποριμώτερός ἐστιν ἐπὶ κύστιν τοῦ γλυκέος εἴρηται πρόσθεν · ἀνεπιτηδειότερον δ᾿ αὐτὸν εἰς ἄλλα τοῦ γλυκέος φησὶν εἶναι , ταῦτα δ᾿ ἐστὶν ὑπαγωγή τε γαστρὸς καὶ πτυσμάτων ἀναγωγή . καλὰ δ᾿ ἔφη ταῦτα τεκμήρια εἶναι , τουτέστι γνωρίσματα , τῆς τῶν οἴνων δυνάμεως .
Lemmas: ὁ δέ λευκός οἰνώδης οἶνος ἐπαινέω μέν καί ́ψοεκ ὁ πολύς καί ὁ μέγας ἤδη ἐν ὁ ὁ γλυκύς οἶνος διήγησις · εἰς δέ κύστις μάλα πόριμος εἰμί ὁ ἕτερος καί διουρητικός δέ εἰμί καί καταρρηκτικός ἀεί , πολύς προσωφελέω ἄν ἐν οὗτος ὁ νόσος · καί γάρ εἰ πρός ἄλλος ἀνεπιτήδειος ὁ ἕτερος φύω , ἀλλά ὅμως ὁ κατά ὁ κύστις κάθαρσις ὑπό αὐτός γίγνομαι ἐρύω , ἐάν προσρέπω ὁποῖος δέω . καλός δέ οὗτος τεκμήριον εἰμί ὁ περί οἶνος ὠφέλεια καί βλάβη , ὁπόσος ἀκαταμάθητος εἰμί ὁ ἐγώ γεραιός . λέγω ἐγώ περί ὅδε ὁ οἶνος κατά ὁ περί ὁ γλυκύς οἶνος λόγος , ἐπειδή παραβάλλω τε καί ἀντεξετάζω ὁ δύναμις αὐτός . λέγω οὖν ὅτι ζήτημα εἰμί οὐ μικρός , εἴτε λευκός ἅμα καί αὐστηρός οἶνος οἰνώδης λευκός λέγω , εἴτε ὁ θερμαίνω σφοδρός ὡς ἐν λευκός οἶνος · ἰσχυρός μέν γάρ θερμαίνω οὐδείς δύναμαι ὁ λευκός οἶνος . ὁ μέν γάρ ἄκρος θερμός οἶνος εὐθύς καί ξανθός εἰμί , ὥσπερ γε καί ὁ ἐφεξῆς αὐτός κιρρός , εἶτα ἐπί αὐτός ὁ ἐρυθρός , εἶτα ὁ γλυκύς · ὁ δέ λευκός ἥσσων μέν ἅπας οὗτος θερμαίνω , διαφορά δέ ἐν αὐτός κατά μέρος ἔχω , καθά καί ἄλλος πᾶς διάστημα κατά ὁ μάλα τε καί ἥσσων . ὁ δή τοιοῦτος οἶνος ὅτι πόριμος εἰμί ἐπί κύστις ὁ γλυκύς λέγω πρόσθεν · ἀνεπιτήδειος δέ αὐτός εἰς ἄλλος ὁ γλυκύς φημί εἰμί , οὗτος δέ εἰμί ὑπαγωγή τε γαστήρ καί πτύσμα ἀναγωγή . καλός δέ φημί οὗτος τεκμήριον εἰμί , τουτέστι γνώρισμα , ὁ ὁ οἶνος δύναμις .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.9
Μελίκρητον δὲ πινόμενον διὰ πάσης τῆς νούσου ἐν τῇσιν ὀξείῃσι νούσοισι , τὸ ἐπίπαν μὲν τοῖς πικροχόλοισι καὶ μεγαλοσπλάγχνοισιν ἧσσον ἐπιτήδειον ἢ τοῖσι μὴ τοιούτοισίν ἐστι . Τὸ διὰ πάσης τῆς νόσου δηλωτικόν ἐστι τοῦ τὸν λόγον αὐτῷ γίγνεσθαι περὶ τῶν νοσημάτων ἐκείνων , ἐφ᾿ ὧν ἐδίδαξεν ἀνεπιτήδειον εἶναι τρέφειν χυλῷ , πρὸ τοῦ τὴν ἀκμὴν τῆς νόσου παρελθεῖν . εἰ γὰρ μήτε τῶν κατὰ θώρακα καὶ πνεύμονά τι νοσημάτων εἴη , πυρέττοντος τοῦ κάμνοντος ὀξέως , ἥ τε δύναμις ἰσχυρὰ καὶ παραιτέρω τῆς πέμπτης ἡ νόσος οὐ μέλλει γενήσεσθαι , μελίκρατον αὔταρκές ἐστι μόνον πινόμενον ἐξαρκέσαι ποιῆσαι τὸν κάμνοντα . τοῖς μὲν οὖν ἄλλοις ἅπασιν ἐπιτηδειότατόν ἐστιν ἐπὶ τοῖς τοιούτοις νοσήμασι τὸ μελίκρατον , ἦττον δὲ τοῖς πικροχόλοις ὠφέλιμον · ἐκχολοῦται γὰρ ἐν αὐτοῖς , ἐὰν μὴ φθάσῃ διεξελθεῖν ἢ κατ᾿ ἔντερον ἢ κύστιν , ὡς εἴ γε διεξέλθοι , πρὸς τῷ μὴ βλάψαι μηδὲν ὀνίνησι μέγιστα , συνυπάγεται γὰρ αὐτῷ χολώδη περιττώματα . συνεδείξατο γοῦν τῷ λόγῳ τῷδε καὶ περὶ τῆς κράσεως αὐτοῦ · συμφέρει γὰρ αὑτοῦ ὑδαρέστερον ἐπὶ τῶν τοιούτων φύσεων δίδοσθαι τὸ μελίκρατον , ὅπως μήτε διψῶδες εἴη μήτε χολοποιόν . ὥσπερ δὲ τοῖς πικροχόλοις , οὕτως καὶ τοῖς μεγαλοσπλάγχνοις οὐκ ἐπιτήδειον εἶναί φησιν αὐτό · μεγαλοσπλάγχνους δὲ νῦν εἶπεν οὐχ οἷς φύσει μεγάλα σπλάγχνα εἰσὶν , ἀλλ᾿ οἷς κατά τι πάθος εἰς ὄγκον ᾔρθη σκιῤῥούμενα καὶ φλεγμαίνοντα καὶ οἰδισκόμενα . μοχθηρὸν γὰρ ἐν τούτοις γίγνεται , μὴ δυνάμενόν γε διεξέρχεσθαι ταχέως αὐτὰ , ἐκχολούμενόν τε ῥᾳδίως καὶ μάλιστα ἐν ταῖς φλεγμοναῖς διὰ πλῆθος τῆς θερμασίας , ὡς ἔν γε τοῖς ἄλλοις παρὰ φύσιν ὄγκοις ἧττόν ἐστι βλαβερόν .
Lemmas: μελίκρητον δέ πίνω διά πᾶς ὁ νόσος ἐν ὁ ὀξύς νόσος , ὁ ἐπίπαν μέν ὁ πικρόχολος καί μεγαλόσπλαγχνος ἥσσων ἐπιτήδειος ἤ ὁ μή τοιοῦτος εἰμί . ὁ διά πᾶς ὁ νόσος δηλωτικός εἰμί ὁ ὁ λόγος αὐτός γίγνομαι περί ὁ νόσημα ἐκεῖνος , ἐπί ὅς διδάσκω ἀνεπιτήδειος εἰμί τρέφω χυλός , πρό ὁ ὁ ἀκμή ὁ νόσος παρέρχομαι . εἰ γάρ μήτε ὁ κατά θώραξ καί πνεύμων τις νόσημα εἰμί , πυρέσσω ὁ κάμνω ὀξύς , ὁ τε δύναμις ἰσχυρός καί παραίς ὁ πέμπτος ὁ νόσος οὐ μέλλω γίγνομαι , μελίκρατον αὐτάρκης εἰμί μόνος πίνω ἐξαρκέω ποιέω ὁ κάμνω . ὁ μέν οὖν ἄλλος ἅπας ἐπιτήδειος εἰμί ἐπί ὁ τοιοῦτος νόσημα ὁ μελίκρατον , ἀίσσω δέ ὁ πικρόχολος ὠφέλιμος · ἐκχολόω γάρ ἐν αὐτός , ἐάν μή φθάνω διεξέρχομαι ἤ κατά ἔντερον ἤ κύστις , ὡς εἰ γε διεξέρχομαι , πρός ὁ μή βλάπτω μηδείς ὀνίνημι μέγας , συνυπάγω γάρ αὐτός χολώδης περίσσωμα . συνδείκνυμι γοῦν ὁ λόγος ὅδε καί περί ὁ κρᾶσις αὐτός · συμφέρω γάρ ἑαυτοῦ ὑδαρής ἐπί ὁ τοιοῦτος φύσις δίδωμι ὁ μελίκρατον , ὅπως μήτε διψώδης εἰμί μήτε χολοποιός . ὥσπερ δέ ὁ πικρόχολος , οὕτως καί ὁ μεγαλόσπλαγχνος οὐ ἐπιτήδειος εἰμί φημί αὐτός · μεγαλόσπλαγχνος δέ νῦν λέγω οὐ ὅς φύσις μέγας σπλάγχνον εἰμί , ἀλλά ὅς κατά τις πάθος εἰς ὄγκος οἶρθα σκιρρέω καί φλεγμαίνω καί οἰδίσκω . μοχθηρός γάρ ἐν οὗτος γίγνομαι , μή δύναμαι γε διεξέρχομαι ταχύς αὐτός , ἐκχολόω τε ῥᾴδιος καί μάλα ἐν ὁ φλεγμονή διά πλῆθος ὁ θερμασία , ὡς ἐν γε ὁ ἄλλος παρά φύσις ὄγκος ἥσσων εἰμί βλαβερός .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.15
Ἄνευ μὲν οὖν ῥοφημάτων μελικρήτῳ χρεόμενος ἀντ᾿ ἄλλου ποτοῦ ἐν ταύτῃσι τῇσι νούσοισι , πολλὰ ἂν εὐτυχοίης καὶ οὐκ ἂν πολλὰ ἀτυχοίης · οἷσι δὲ δοτέον καὶ οἷσιν οὐ δοτέον , τὰ μέγιστα εἴρηται , καὶ δι᾿ ἃ οὐ δοτέον . Ἐδήλωσε καὶ νῦν σαφέστατα , μέχρι τοῦ κριθῆναι τὸ νόσημα , μελικράτῳ μόνῳ χρῆσθαι συμβουλεύων . ἐν μόνοις γὰρ τοῖς συντηκτικοῖς νοσήμασιν , ἢ ἐφ᾿ ὧν ἀνθρώπων ἀδύνατόν ἐστιν ἐξαρκέσαι τὴν δύναμιν ἄχρι τῆς κρίσεως , ἐπὶ τὸν χυλὸν ἀφιξόμεθα · τὰ δ᾿ ἄλλα βέλτιον ἐπὶ μελικράτου μόνου διαιτᾷν .
Lemmas: ἄνευ μέν οὖν ῥόφημα μελίκρητον χράω ἀντί ἄλλος ποτόν ἐν οὗτος ὁ νόσος , πολύς ἄν εὐτυχέω καί οὐ ἄν πολύς ἀτυχέω · ὅς δέ δίδωμι καί ὅς οὐ δίδωμι , ὁ μέγας λέγω , καί διά ὅς οὐ δίδωμι . δηλόω καί νῦν σαφής , μέχρι ὁ κρίνω ὁ νόσημα , μελίκρατον μόνος χράω συμβουλεύω . ἐν μόνος γάρ ὁ συντηκτικός νόσημα , ἤ ἐπί ὅς ἄνθρωπος ἀδύνατος εἰμί ἐξαρκέω ὁ δύναμις ἄχρι ὁ κρίσις , ἐπί ὁ χυλός ἀφικνέομαι · ὁ δέ ἄλλος ἀγαθός ἐπί μελίκρατον μόνος διαιτάω .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.16
Κατέγνωσται δὲ μελίκρητον ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων , ὡς καταγυιοῖ τοὺς πίνοντας καὶ διὰ τοῦτο ταχυθάνατον εἶναι νενόμισται . ἐκλήθη δὲ τοῦτο διὰ τοὺς ἀποκαρτερέοντας · ἔνιοι γὰρ μελικρήτῳ μόνῳ χρέονται ποτῷ , ὡς τοιοῦδε δῆθεν ἐόντος . Οὐ ταὐτόν ἐστι καταγυιοῦσθαί τε λέγειν ὑπὸ μελικράτου καὶ μηδ᾿ ὅλως τρέφειν ἢ ὀλιγότροφον εἶναι τὸ μελίκρατον , ἀλλ᾿ ἐπεὶ τρία ταῦτα πράγματα διαφέροντα ἀλλήλων ἐστί . τὰ μὲν γὰρ καθαιροῦντα τὴν δύναμιν , ὡς αἱμοῤῥαγία καὶ διαχώρησις πολλὴ καὶ ἱδρὼς ἄμετρός τε καὶ κατά τι συμβεβηκὸς ἀσιτία , καταγυιοῦν εἰκότως ἂν λέγοιτο · τὰ δὲ μηδ᾿ ὅλως τρέφοντα , καθάπερ τὸ ὕδωρ οὔτε καταγυιοῦν , οὔτε ῥωννύναι τὴν δύναμιν ἀληθῶς ἄν τις εἴποι , πλὴν κατὰ συμβεβηκὸς ἐνίοτε · τὸ γὰρ ὕδωρ οὐχ ὡς τροφὴ τὴν δύναμιν ἀνακτᾶται τῶν καμνόντων , ἀλλ᾿ ὡς φάρμακον εἰς συμμετρίαν κράσεως ἄγον τὰ διὰ τὴν ἀμετρίαν αὐτῆς ἀῤῥωστοῦντα . τρίτα πρὸς τούτοις τὰ βραχέως τρέφοντα · καὶ δύναιτο μὲν ἄν τις μόνοις αὐτοῖς χρώμενος ἀποθανεῖν , οὐ μὴν ὡς καθαιροῦσι τὴν δύναμιν , ἀλλ᾿ ὡς οὐχ ἱκανῶς ῥωννύουσιν . ἐκ τούτων οὖν ἐστι καὶ τὸ μελίκρατον · εἰ γάρ τις ἐν τέσσαρσιν ἡμέραις ἀσιτήσας ἀποθνήσκειν μέλλῃ , δύναιτ᾿ ἂν οὗτος μελικράτῳ χρώμενος οὐ μόνον εἰς τὴν ε΄ , ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν στ΄ ἀφικέσθαι . ὁ δ᾿ αὐτὸς λόγος καὶ περὶ τοῦ μέλιτος · ἡ γὰρ τούτου φύσις ἐστὶν ἡ καὶ τὸ μελίκρατον ἐκ τῶν βραχέως τρεφόντων ἐργαζομένη · τὴν γὰρ ὑγρασίαν τῆς τροφῆς ὄχημα καὶ οὐ τροφὴν οὐ μόνος ὁ Ἱπποκράτης , ἀλλὰ καὶ σχεδὸν ἅπαντες οἱ ἄριστοι τῶν ἰατρῶν ἀπεφήναντο . ταῦτ᾿ οὖν αὐτὰ τὰ νῦν εἰρημένα ὁ Ἱπποκράτης ἔγραψε περὶ μελικράτου καὶ μέλιτος οὐκ ἀσαφῶς διὰ τῶν ἑξῆς .
Lemmas: καταγιγνώσκω δέ μελίκρητον ὑπό ὁ ἄνθρωπος , ὡς καταγυιόω ὁ πίνω καί διά οὗτος ταχυθάνατος εἰμί νομίζω . καλέω δέ οὗτος διά ὁ ἀποκαρτερέω · ἔνιοι γάρ μελίκρητον μόνος χράω ποτός , ὡς τοιόσδε δῆθεν εἰμί . οὐ αὐτός εἰμί καταγυιόω τε λέγω ὑπό μελίκρατον καί μηδέ ὅλος τρέφω ἤ ὀλιγότροφος εἰμί ὁ μελίκρατον , ἀλλά ἐπεί τρεῖς οὗτος πρᾶγμα διαφέρω ἀλλήλων εἰμί . ὁ μέν γάρ καθαιρέω ὁ δύναμις , ὡς αἱμορραγία καί διαχώρησις πολύς καί ἱδρώς ἄμετρος τε καί κατά τις συμβαίνω ἀσιτία , καταγυιόω ἔοικα ἄν λέγω · ὁ δέ μηδέ ὅλος τρέφω , καθά ὁ ὕδωρ οὔτε καταγυιόω , οὔτε ῥώννυμι ὁ δύναμις ἀληθής ἄν τις λέγω , πλήν κατά συμβαίνω ἐνίοτε · ὁ γάρ ὕδωρ οὐ ὡς τροφή ὁ δύναμις ἀνακτάομαι ὁ κάμνω , ἀλλά ὡς φάρμακον εἰς συμμετρία κρᾶσις ἄγω ὁ διά ὁ ἀμετρία αὐτός ἀρρωστέω . τρίτος πρός οὗτος ὁ βραχύς τρέφω · καί δύναμαι μέν ἄν τις μόνος αὐτός χράω ἀποθνῄσκω , οὐ μήν ὡς καθαιρέω ὁ δύναμις , ἀλλά ὡς οὐ ἱκανός ῥώννυμι . ἐκ οὗτος οὖν εἰμί καί ὁ μελίκρατον · εἰ γάρ τις ἐν τέσσαρες ἡμέρα ἀσιτέω ἀποθνῄσκω μέλλω , δύναμαι ἄν οὗτος μελίκρατον χράω οὐ μόνος εἰς ὁ πέντε , ἀλλά καί εἰς ὁ στʹ ἀφικνέομαι . ὁ δέ αὐτός λόγος καί περί ὁ μέλι · ὁ γάρ οὗτος φύσις εἰμί ὁ καί ὁ μελίκρατον ἐκ ὁ βραχύς τρέφω ἐργάζομαι · ὁ γάρ ὑγρασία ὁ τροφή ὄχημα καί οὐ τροφή οὐ μόνος ὁ Ἱπποκράτης , ἀλλά καί σχεδόν ἅπας ὁ ἀγαθός ὁ ἰατρός ἀποφαίνω . οὗτος οὖν αὐτός ὁ νῦν λέγω ὁ Ἱπποκράτης γράφω περί μελίκρατον καί μέλι οὐ ἀσαφής διά ὁ ἑξῆς .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.17
Τὸ δ᾿ οὐ παντάπασιν ὧδε ἔχει , ἀλλ᾿ ὕδατος μὲν πολλῷ ἰσχυρότερόν ἐστι πινόμενον μοῦνον , ἢν μὴ ἐκταράσσῃ τὴν κοιλίην . Οὐ γὰρ παντάπασιν ἀληθές ἐστι τὸ διὰ τὸ μελίκρατον ἀποθνήσκειν τοὺς ἀποκαρτεροῦντας · ἀπέθανον γὰρ ἂν , εἰ καὶ μόνον ὕδωρ ἔπινον , ἀλλ᾿ ὅτι βραχεῖαν τροφὴν δίδωσι τῷ σώματι , διὰ τοῦτο μόνον μὲν ὂν οὐχ ἱκανόν ἐστι διαφυλάττειν τὴν ζωὴν , ὥσπερ καὶ χυλῷ πτισάνης , εἴ τις ἐθέλοι ῥοφεῖν μόνης εἰσαεί . ἀλλ᾿ ὕδατος μὲν πολλῷ ἰσχυρότερόν ἐστι πινόμενον μοῦνον , εἰ μὴ ἐκταράσσει τὴν κοιλίην . ἐνδείκνυσθαι δοκεῖ διὰ τῆς ἰσχυρότερον φωνῆς ὅτι ἔχειν τι καὶ τὸ ὕδωρ δύναται εἰς τὸ τρέφειν · ἐγχωρεῖ δὲ διὰ τὸ τὴν ξηρότητα τοῦ σώματος τῆς γαστρὸς ἐπιτέγγεσθαι , διαρκεῖν ἐπὶ πλεῖον τοὺς πίνοντας ὕδωρ τῶν μηδ᾿ ὅλως προσφερομένων . ἀσφαλῶς δὲ προσέθηκεν , εἰ μὴ ταράσσει τὴν κοιλίαν , ἐπὶ τοῦ μελικράτου τὸν λόγον ποιούμενος · ἐκείνους γὰρ δεόντως καὶ χείρονας ἑαυτῶν ἐργάζεται διὰ τὴν κένωσιν , οἶς ταράσσει τὴν κοιλίαν · ἅμα καὶ τοῦ ταράττειν ῥήματος οὐ τὴν σύμμετρον ὑποχώρησιν , ἀλλὰ τὴν πλεονάζουσαν δηλοῦντος . εἰδέναι μέντοι χρὴ τὸ μὲν ὠμὸν μελίκρατον ὑπακτικώτερον εἶναι , τὸ δὲ καλῶς ἡψημένον τροφιμώτερον · ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἐγνώσθω σοι κατὰ τὸ πάρεργον , ἴδωμεν δὲ ἃ ἑξῆς γράφει παραβάλλων οἴνῳ μελίκρατον .
Lemmas: ὁ δέ οὐ παντάπασι ὧδε ἔχω , ἀλλά ὕδωρ μέν πολύς ἰσχυρός εἰμί πίνω μόνος , ἐάν μή ἐκταράσσω ὁ κοιλία . οὐ γάρ παντάπασι ἀληθής εἰμί ὁ διά ὁ μελίκρατον ἀποθνῄσκω ὁ ἀποκαρτερέω · ἀποθνῄσκω γάρ ἄν , εἰ καί μόνος ὕδωρ πίνω , ἀλλά ὅτι βραχύς τροφή δίδωμι ὁ σῶμα , διά οὗτος μόνος μέν εἰμί οὐ ἱκανός εἰμί διαφυλάσσω ὁ ζωή , ὥσπερ καί χυλός πτισάνη , εἰ τις ἐθέλω ῥοφέω μόνος εἰσαεί . ἀλλά ὕδωρ μέν πολύς ἰσχυρός εἰμί πίνω μόνος , εἰ μή ἐκταράσσω ὁ κοιλία . ἐνδείκνυμι δοκέω διά ὁ ἰσχυρός φωνή ὅτι ἔχω τις καί ὁ ὕδωρ δύναμαι εἰς ὁ τρέφω · ἐγχωρέω δέ διά ὁ ὁ ξηρότης ὁ σῶμα ὁ γαστήρ ἐπιτέγγω , διαρκέω ἐπί πολύς ὁ πίνω ὕδωρ ὁ μηδέ ὅλος προσφέρω . ἀσφαλής δέ προστίθημι , εἰ μή ταράσσω ὁ κοιλία , ἐπί ὁ μελίκρατον ὁ λόγος ποιέω · ἐκεῖνος γάρ δεόντως καί κακός ἑαυτοῦ ἐργάζομαι διά ὁ κένωσις , ὄις ταράσσω ὁ κοιλία · ἅμα καί ὁ ταράσσω ῥῆμα οὐ ὁ σύμμετρος ὑποχώρησις , ἀλλά ὁ πλεονάζω δηλόω . οἶδα μέντοι χρή ὁ μέν ὠμός μελίκρατον ὑπακτικός εἰμί , ὁ δέ καλός ἑψέω τρόφιμος · ἀλλά οὗτος μέν γιγνώσκω σύ κατά ὁ πάρεργον , ὁράω δέ ὅς ἑξῆς γράφω παραβάλλω οἶνος μελίκρατον .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.20
Εἰ μέντοι ῥοφήματι χρέοιτο πτισάνῃ , ἐπιπίνοι δὲ μελίκρητον , ἄγαν πλησμονῶδες ἂν εἴη καὶ φυσῶδες καὶ τοῖσι κατὰ τὰ ὑποχόνδρια σπλάγχνοισιν ἀσύμφορον · προπινόμενον μέντοι πρὸ ῥοφημάτων μελίκρητον οὐ βλάπτει ὡς ἐπιπινόμενον , ἀλλὰ τι καὶ ὠφελέει . Περὶ τῆς τάξεως ὁ λόγος αὐτῷ , ᾗ κάλλιστ᾿ ἄν τις χρῷτο τῷ μελικράτῳ τε καὶ πτισάνῃ . κοινὸς δὲ ἔστω σοι λόγος καὶ οὗτος , ὡς ἐπὶ παραδείγματος ἑνὸς διδασκόμενος μελικράτου τε καὶ πτισάνης · ἀεὶ γὰρ χρὴ πρότερον μὲν προσφέρεσθαι τά τε ῥᾳδίως διαφθειρόμενα καὶ μᾶλλον ὑπιόντα , δεύτερα δὲ τὰ ἐναντία . πτισάνη δὲ μελικράτου δυσφθαρτότερον καὶ ὑπέρχεται βράδιον . πρώτου μὲν οὖν τοῦ μελικράτου ληφθέντος οἷον ὑφήγησίς τις ἔξ αὐτοῦ γένοιτ᾿ ἂν τῇ πτισάνῃ τῆς διαχωρήσεως · εἰ δὲ πτισάνη πρώτη ληφθείη , κωλυόμενον ὑπιέναι τὸ μελίκρατον ἐμφυσήσει τε τὸ ὑποχόνδριον εἴς τε τὴν χολὴν μεταβληθὲν ἐν τῷ χρόνῳ καὶ τῇ πτισάνῃ τι λυμανεῖται .
Lemmas: εἰ μέντοι ῥόφημα χράω πτισάνη , ἐπιπίνω δέ μελίκρητον , ἄγαν πλησμονώδης ἄν εἰμί καί φυσώδης καί ὁ κατά ὁ ὑποχόνδριος σπλάγχνον ἀσύμφορος · προπίνω μέντοι πρό ῥόφημα μελίκρητον οὐ βλάπτω ὡς ἐπιπίνω , ἀλλά τις καί ὠφελέω . περί ὁ τάξις ὁ λόγος αὐτός , ὅς καλός ἄν τις χράω ὁ μελίκρατον τε καί πτισάνη . κοινός δέ εἰμί σύ λόγος καί οὗτος , ὡς ἐπί παράδειγμα εἷς διδάσκω μελίκρατον τε καί πτισάνη · ἀεί γάρ χρή πρότερος μέν προσφέρω ὁ τε ῥᾴδιος διαφθείρω καί μάλα ὕπειμι , δεύτερος δέ ὁ ἐναντίος . πτισάνη δέ μελίκρατον δύσφθαρτος καί ὑπέρχομαι βραδύς . πρῶτος μέν οὖν ὁ μελίκρατον λαμβάνω οἷος ὑφήγησις τις ἐκ αὐτός γίγνομαι ἄν ὁ πτισάνη ὁ διαχώρησις · εἰ δέ πτισάνη πρῶτος λαμβάνω , κωλύω ὑφίημι ὁ μελίκρατον ἐμφυσάω τε ὁ ὑποχόνδριος εἰς τε ὁ χολή μεταβάλλω ἐν ὁ χρόνος καί ὁ πτισάνη τις λυμαίνομαι .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.21
Ἑφθὸν δὲ μελίκρητον ἐσιδεῖν μὲν πολλῷ κάλλιον τοῦ ὠμοῦ · λαμπρὸν γὰρ καὶ λεπτὸν καὶ λευκὸν καὶ διαφανὲς γίγνεται · ἀρετὴν δὲ ἥντινα αὐτέῳ προσθέω διαφέρουσάν τι τοῦ ὠμοῦ οὐκ ἔχω . οὔτε γὰρ ἥδιόν ἐστι τοῦ ὠμοῦ , ἢν τυγχάνοι γε τὸ μέλι καλὸν ἐόν · ἀσθενέστερον μέντοι γε τοῦ ὠμοῦ καὶ ἀκοπρωδέστερόν ἐστιν , ὧν οὐδετέρου ἐς τιμωρίην προσδέεται μελίκρητον . ἄγχιστα δὲ χρηστέον αὐτῷ τοιῷδε ἐόντι , ἢν τὸ μέλι τυγχάνοι πονηρὸν ἐὸν καὶ ἀκάθαρτον καὶ μέλαν καὶ μὴ εὐῶδες · ἀφέλοιτο γὰρ ἂν ἡ ἕψησις τῶν κακοτήτων αὐτοῦ τὰ πλέονα τοῦ αἴσχεος . Διαφορὰς ὠμοῦ τε καὶ ἑφθοῦ μελικράτου διδάσκει καθ᾿ ὅλην τήνδε τὴν ῥῆσιν , δεῖται δ᾿ ὁ λόγος οὐδεμιᾶς ἐξηγήσεως .
Lemmas: ἑφθός δέ μελίκρητον εἰσοράω μέν πολύς καλός ὁ ὠμός · λαμπρός γάρ καί λεπτός καί λευκός καί διαφανής γίγνομαι · ἀρετή δέ ὅστις αὐτός προστίθημι διαφέρω τις ὁ ὠμός οὐ ἔχω . οὔτε γάρ ἡδύς εἰμί ὁ ὠμός , ἐάν τυγχάνω γε ὁ μέλι καλός εἰμί · ἀσθενής μέντοι γε ὁ ὠμός καί ἀκοπρώδης εἰμί , ὅς οὐδέτερος εἰς τιμωρία προσδέω μελίκρητον . ἄγχιστος δέ χράω αὐτός τοιόσδε εἰμί , ἐάν ὁ μέλι τυγχάνω πονηρός εἰμί καί ἀκάθαρτος καί μέλας καί μή εὐώδης · ἀφαιρέω γάρ ἄν ὁ ἕψησις ὁ κακότης αὐτός ὁ πολύς ὁ αἶσχος . διαφορά ὠμός τε καί ἑφθός μελίκρατον διδάσκω κατά ὅλος ὅδε ὁ ῥῆσις , δέω δέ ὁ λόγος οὐδείς ἐξήγησις .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.24
Μάλιστα δὲ τοῦτο πάσχουσιν , οἵπερ καὶ ἄλλως ὀλέθριοί εἰσι καὶ ἀδύνατοι βήσσειν τε καὶ ἀποχρέμπτεσθαι τὰ ἐνεχόμενα . Τὸ καταγλισχραίνεσθαι τὰ παχέα πτύελα , μηδὲν ὀνινάμενα τῇ προσφορᾷ τοῦ ὀξέος ὀξυμέλιτος , ἐκείνοις φησὶ συμβαίνειν , οἵπερ καὶ ἄλλως ὀλεθρίως ἔχουσι , τουτέστιν ἐφ᾿ ὧν ἄπεπτος ἱκανῶς ἐστιν ἡ νόσος · οὗτοι γὰρ οὐδὲν ἀναπτύουσιν .
Lemmas: μάλα δέ οὗτος πάσχω , ὅς καί ἄλλος ὀλέθριος εἰμί καί ἀδύνατος βήσσω τε καί ἀποχρέμπτομαι ὁ ἐνέχω . ὁ καταγλισχραίνω ὁ παχύς πτύελον , μηδείς ὀνίνημι ὁ προσφορά ὁ ὀξύς ὀξύμελι , ἐκεῖνος φημί συμβαίνω , ὅς καί ἄλλος ὀλέθριος ἔχω , τουτέστι ἐπί ὅς ἄπεπτος ἱκανός εἰμί ὁ νόσος · οὗτος γάρ οὐδείς ἀναπτύω .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.25
Εἰς μὲν οὖν τόδε προστεκμαίρεσθαι χρὴ τὴν ῥώμην τοῦ κάμνοντος ἀνθρώπου · κᾒν ἐλπίδα ἔχῃ , διδόναι . Ἐπειδὴ προείρηκεν ὑπὸ τοῦ ὀξέος ὀξυμέλιτος οὐδὲν ὀνίνασθαι τοὺς καὶ ἄλλως ὀλεθρίως ἔχοντας , ἔνιοι δὲ σπανίως ἐξ αὐτῶν σώζονται βοηθούμενοι , διὰ τοῦτο καὶ τὴν τούτου σπανίαν βοήθειαν οὐ παρέλιπεν · ἔστι δ᾿ αὕτη διὰ τοῦ ὀξέος ἱκανῶς ὀξυμέλιτος , ὅταν ὁ κάμνων ἰσχυρὸς ᾖ τὴν δύναμιν . ἄλλως γὰρ οὐδὲν ὀνίνησι τὸ τοιοῦτον ὀξύμελι , δυοῖν θάτερον ἐργασάμενον , ἢ μηδ᾿ ὅλως τεμὸν , ἀλλ᾿ ἐπιγλισχραῖνον τὰ γλίσχρα , ἢ τεμὸν καὶ ἀποῤῥύψαν , ἀθρόαν δὲ ἀναγωγὴν καὶ κένωσιν κινῆσαν , τῆς δυνάμεως μὴ φερούσης , ἀκολουθήσει πνιγῆναι τὸν ἄνθρωπον .
Lemmas: εἰς μέν οὖν ὅδε προστεκμαίρομαι χρή ὁ ῥώμη ὁ κάμνω ἄνθρωπος · ᾔν ἐλπίς ἔχω , δίδωμι . ἐπειδή προλέγω ὑπό ὁ ὀξύς ὀξύμελι οὐδείς ὀνίνημι ὁ καί ἄλλος ὀλέθριος ἔχω , ἔνιοι δέ σπάνιος ἐκ αὐτός σῴζω βοηθέω , διά οὗτος καί ὁ οὗτος σπάνιος βοήθεια οὐ παραλείπω · εἰμί δέ οὗτος διά ὁ ὀξύς ἱκανός ὀξύμελι , ὅταν ὁ κάμνω ἰσχυρός εἰμί ὁ δύναμις . ἄλλος γάρ οὐδείς ὀνίνημι ὁ τοιοῦτος ὀξύμελι , δύο ἕτερος ἐργάζομαι , ἤ μηδέ ὅλος τέμνω , ἀλλά ἐπιγλισχραίνω ὁ γλίσχρος , ἤ τέμνω καί ἀπορρύπτω , ἀθρόος δέ ἀναγωγή καί κένωσις κινέω , ὁ δύναμις μή φέρω , ἀκολουθέω πνίγω ὁ ἄνθρωπος .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.26
Διδόναι δὲ , ἢν δίδως , ἀκροχλίαρον καὶ κατ᾿ ὀλίγον τὸ τοιόνδε καὶ μὴ λάβρως . Ἢν μηδὲν ἀναπτύῃ τι διὰ πάχος καὶ γλισχρότητα τῶν πτυσμάτων , οὐ μὴν ἀσθενῆ γε τὴν δύναμιν , ὀξύμελι κελεύει δίδοσθαι τὸ λίαν ὀξὺ , κατ᾿ ὀλίγον τε καὶ ἀκροχλίαρον , ὅπερ ἐστὶν ἄκρως χλιαρόν ( ἄκρως δὲ ἐστι χλιαρὸν ὅπερ ἂν ᾖ μέσον ἀκριβῶς τοῦ τε ψυχροῦ καὶ τοῦ θερμοῦ ) · ἰσχυρὰν γὰρ ἔχον αὐτὸ τὴν δύναμιν εὐλαβεῖται πολὺ προσφέρειν εἰς ἅπαξ . ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ ψυχρὸν ἐν θέρει διδόναι , καθάπερ ἔμπροσθεν ἐκέλευσεν , εὐλαβεῖται , διὰ τὸ τὰς μὲν ἀπτύστους πτυσμάτων πλευρίτιδας καὶ περιπνευμονίας ἀπέπτους εἶναι , τῇ πέψει δ᾿ ἀεὶ τὸ μὲν θερμὸν συντελεῖν , τὸ δὲ ψυχρὸν ἐναντιοῦσθαι . τί δήποτ᾿ οὖν καὶ τὸ θερμὸν ὀξύμελι φεύγει ; ἢ ὅτι διὰ τὸ κακόηθες τοῦ νοσήματος , μή πως εὐθέως ἐν τῇ τοιαύτῃ προσφορᾷ τοῦ τοιούτου πόματος , αὐτὸ μὲν τὸ πάθος ἄπεπτον ἔτι διαμένῃ , συμβῇ δὲ τὸν ἄνθρωπον ὑπὸ τοῦ θερμοῦ ὀξυμέλιτος διψωδέστερον γίνεσθαι ἑαυτοῦ ; δέδεικται δ᾿ ὅτι τὸ σύμπτωμα τοῦτο γλίσχρον ἐργάζεται πτύελον . ἀσφαλέστερον οὖν αὐτῷ δοκεῖ μετρίως χλιαρὸν εἶναι τὸ ὀξύμελι , φεύγοντι τοῦ θερμοῦ τὴν ἐνδεχομένην ἀκολουθῆσαι βλάβην , τοῦ δὲ ψυχροῦ τὴν ἔξ ἀνάγκης ἑπομένην .
Lemmas: δίδωμι δέ , ἐάν δίδωμι , ἀκροχλίαρος καί κατά ὀλίγος ὁ τοιόσδε καί μή λάβρος . ἐάν μηδείς ἀναπτύω τις διά πάχος καί γλισχρότης ὁ πτύσμα , οὐ μήν ἀσθενής γε ὁ δύναμις , ὀξύμελι κελεύω δίδωμι ὁ λίαν ὀξύς , κατά ὀλίγος τε καί ἀκροχλίαρος , ὅς εἰμί ἄκρος χλιαρός ( ἄκρος δέ εἰμί χλιαρός ὅς ἄν εἰμί μέσος ἀκριβής ὁ τε ψυχρός καί ὁ θερμός ) · ἰσχυρός γάρ ἔχω αὐτός ὁ δύναμις εὐλαβέομαι πολύς προσφέρω εἰς ἅπαξ . ὡσαύτως δέ καί ὁ ψυχρός ἐν θέρος δίδωμι , καθά ἔμπροσθεν κελεύω , εὐλαβέομαι , διά ὁ ὁ μέν ἄπτυστος πτύσμα πλευρῖτις καί περιπνευμονία ἄπεπτος εἰμί , ὁ πέψις δέ ἀεί ὁ μέν θερμός συντελέω , ὁ δέ ψυχρός ἐναντιόομαι . τίς δήποτε οὖν καί ὁ θερμός ὀξύμελι φεύγω ; ἤ ὅτι διά ὁ κακοήθης ὁ νόσημα , μή πως εὐθύς ἐν ὁ τοιοῦτος προσφορά ὁ τοιοῦτος πόμα , αὐτός μέν ὁ πάθος ἄπεπτος ἔτι διαμένω , συμβαίνω δέ ὁ ἄνθρωπος ὑπό ὁ θερμός ὀξύμελι διψώδης γίγνομαι ἑαυτοῦ ; δείκνυμι δέ ὅτι ὁ σύμπτωμα οὗτος γλίσχρος ἐργάζομαι πτύελον . ἀσφαλής οὖν αὐτός δοκέω μέτριος χλιαρός εἰμί ὁ ὀξύμελι , φεύγω ὁ θερμός ὁ ἐνδέχομαι ἀκολουθέω βλάβη , ὁ δέ ψυχρός ὁ ἐκ ἀνάγκη ἕπομαι .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.27
Τὸ μέντοι ὀλίγον ἔποξυ ὀξύμελι ὑγραίνει μὲν τὸ στόμα καὶ φάρυγγα , ἀναγωγὸν δὲ πτυέλου ἐστὶ καὶ ἄδιψον · ὑποχονδρίῳ δὲ καὶ σπλάγχνοισι τοῖσι ταύτῃ εὐμενὲς καὶ τὰς ἀπὸ μέλιτος βλάβας ταύτῃ κωλύει · τὸ γὰρ ἐν μέλιτι χολῶδες κολάζεται . Περὶ τοῦ λίαν ὀξέος ὀξυμέλιτος συμπληρώσας τὸν λόγον ἐπὶ τὸ μετρίως ὀξὺ μετέβη κατὰ τήνδε τὴν ῥῆσιν , ὑγραίνειν αὐτὸ λέγων τὸ στόμα καὶ φάρυγγα καὶ τῶν πτυέλων ἀναγωγὸν εἶναι καὶ ἄδιψον . ἅπαντα γὰρ ἔχον ὑφ᾿ ὧν ὠφελεῖσθαι πεφύκασιν αἱ τοιαῦται νόσοι , τῶν βλαπτόντων οὐδὲν ἔχει διὰ τὴν τῆς κράσεως ἀρετήν · ἐπειδὴ τοσοῦτον τῷ μελικράτῳ μέμικται τοῦ ὄξους , ὅσον ἱκανόν ἐστι τὸ χολῶδες ἐν αὐτῷ κολάσαι , τουτέστι καθελεῖν καὶ ταπεινῶσαι · δέδεικται γάρ σοι κατὰ τὸ τέταρτον γράμμα περὶ τῆς τῶν ἁπλῶν φαρμάκων δυνάμεως ἐναντιωτάτην δύναμιν ἔχειν ὁ γλυκὺς χυμὸς τῷ ὀξεῖ . τῆς οὖν τοῦ μελικράτου δυνάμεως τὰ ἄλλα μὲν πάντα ἐχούσης , ὧν δεῖται τὰ τοιαῦτα νοσήματα , καθ᾿ ἓν δὲ μόνον ἐναντιουμένης αὐταῖς , ὅταν ὑπερθερμανθὲν ἐκχολωθῇ , τὴν τοιαύτην αὐτοῦ μεταβολὴν ἡ τοῦ ὄξους μίξις κωλύουσα κάλλιστον ἐργάζεται φάρμακον . ἄδιψόν τε γὰρ ἔσται καὶ διὰ τοῦτο καὶ τὰ πτύελα , τά γε μὴ παντάπασι παχέα καὶ γλίσχρα , ῥᾳδίως ἀνάξει · τούτοις δ᾿ ἀμφοτέροις αὐτοῖς ἔργοις ἕπεται καὶ ἡ τῶν κατὰ τὸ στόμα καὶ τὴν φάρυγγα μορίων ὑγρότης . ᾧ δὲ λόγῳ ταῦτα δρᾷ , τούτῳ δὴ καὶ σπληνὶ καὶ ἥπατι προσφορώτατόν ἐστι , διακαθαῖρον ἀλύπως τὰ σπλάγχνα .
Lemmas: ὁ μέντοι ὀλίγος ἔποξυς ὀξύμελι ὑγραίνω μέν ὁ στόμα καί φάρυγξ , ἀναγωγός δέ πτύελον εἰμί καί ἄδιψος · ὑποχόνδριος δέ καί σπλάγχνον ὁ ταύτῃ εὐμενής καί ὁ ἀπό μέλι βλάβη ταύτῃ κωλύω · ὁ γάρ ἐν μέλι χολώδης κολάζω . περί ὁ λίαν ὀξύς ὀξύμελι συμπληρόω ὁ λόγος ἐπί ὁ μέτριος ὀξύς μεταβαίνω κατά ὅδε ὁ ῥῆσις , ὑγραίνω αὐτός λέγω ὁ στόμα καί φάρυγξ καί ὁ πτύελον ἀναγωγός εἰμί καί ἄδιψος . ἅπας γάρ ἔχω ὑπό ὅς ὠφελέω φύω ὁ τοιοῦτος νόσος , ὁ βλάπτω οὐδείς ἔχω διά ὁ ὁ κρᾶσις ἀρετή · ἐπειδή τοσοῦτος ὁ μελίκρατον μείγνυμι ὁ ὄξος , ὅσος ἱκανός εἰμί ὁ χολώδης ἐν αὐτός κολάζω , τουτέστι καθαιρέω καί ταπεινόω · δείκνυμι γάρ σύ κατά ὁ τέταρτος γράμμα περί ὁ ὁ ἁπλόος φάρμακον δύναμις ἐναντίος δύναμις ἔχω ὁ γλυκύς χυμός ὁ ὀξύς . ὁ οὖν ὁ μελίκρατον δύναμις ὁ ἄλλος μέν πᾶς ἔχω , ὅς δέω ὁ τοιοῦτος νόσημα , κατά εἷς δέ μόνος ἐναντιόομαι αὐτός , ὅταν ὑπερθερμαίνω ἐκχολόω , ὁ τοιοῦτος αὐτός μεταβολή ὁ ὁ ὄξος μίξις κωλύω καλός ἐργάζομαι φάρμακον . ἄδιψος τε γάρ εἰμί καί διά οὗτος καί ὁ πτύελον , ὁ γε μή παντάπασι παχύς καί γλίσχρος , ῥᾴδιος ἀνάσσω · οὗτος δέ ἀμφότερος αὐτός ἔργον ἕπομαι καί ὁ ὁ κατά ὁ στόμα καί ὁ φάρυγξ μόριον ὑγρότης . ὅς δέ λόγος οὗτος δράω , οὗτος δή καί σπλήν καί ἧπαρ πρόσφορος εἰμί , διακαθαίρω ἄλυπος ὁ σπλάγχνον .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.28
Ἔστι δὲ καὶ φυσέων καταῤῥηκτικὸν καὶ ἐς οὔρησιν προτρεπτικόν . Περὶ τοῦ μετρίως ὀξέος ὀξυμέλιτος ἔτι διαλεγόμενος εἴρηκε ταῦτα , πολλὴν δὲ τὴν χρῆσιν ἔχοντος ἐπὶ τῶν κατὰ πνεύμονα καὶ θώρακα παθῶν , ἀξιολογωτάτην τε τὴν ὠφέλειον , διὰ τὴν ἔμμετρον μίξιν ὕδατός τε καὶ ὄξους καὶ μέλιτος . τὸ γὰρ τοιοῦτον ὀξύμελι , τέμνον τε τὸ παχὺ καὶ φυσῶδες ἐν ὑποχονδρίῳ πνεῦμα καὶ καταῤῥηγνύον τὰς φύσας διακαθαῖρόν τε τὰς διεξόδους πάσας , ἐπ᾿ οὖρα ποδηγεῖ τοῖς ὀῤῥώδεσί τε καὶ χολώδεσι περιττώμασιν .
Lemmas: εἰμί δέ καί φῦσα καταρρηκτικός καί εἰς οὔρησις προτρεπτικός . περί ὁ μέτριος ὀξύς ὀξύμελι ἔτι διαλέγω λέγω οὗτος , πολύς δέ ὁ χρῆσις ἔχω ἐπί ὁ κατά πνεύμων καί θώραξ πάθος , ἀξιόλογος τε ὁ ὠφέλειος , διά ὁ ἔμμετρος μίξις ὕδωρ τε καί ὄξος καί μέλι . ὁ γάρ τοιοῦτος ὀξύμελι , τέμνω τε ὁ παχύς καί φυσώδης ἐν ὑποχόνδριος πνεῦμα καί καταρρήγνυμι ὁ φῦσα διακαθαίρω τε ὁ διέξοδος πᾶς , ἐπί οὖρον ποδηγέω ὁ ὀρρώδης τε καί χολώδης περίσσωμα .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.29
Ἐντέρου μέντοι τῷ κάτω μέρει πλαδαρώτερον καὶ ξύσματα ἐμποιέει . Τὴν ὑπὲρ τὸ κατὰ φύσιν ἐγγινομένην ὑγρότητα τοῖς μορίοις ἴσμεν αὐτὸν ἀεὶ πλάδον ὀνομάζοντα · τοῦτ᾿ οὖν ἐργάζεται , φησὶ , τὸ ὀξύμελι , ξύον τε τῶν ἄνωθεν ὅσον ἐμπλάττεται παχέων χυμῶν ἢ γλίσχρων , τέμνον δὲ τοῦτο καὶ ὑπάγον πρὸς τὴν ἔκκρισιν . εὐπετεῖς δὲ κατὰ τοιαύτην τὴν δύναμιν ἐργάζεται καὶ τὰς ἐξ ἥπατος ἐπαγωγὰς τῶν περιττωμάτων , ὥστε πασῶν τῶν ἄνωθεν ὑγροτήτων ἀθροιζομένων ἐν τοῖς ἐντέροις καὶ μάλιστα τοῖς κάτω , διὰ μὲν τὸ πλῆθος αὐτῶν τὸν πλάδον ἐγγίνεσθαι , διὰ δὲ τὴν ποιότητα ξύεσθαι τὸ ἔντερον . καὶ γὰρ τὸ ὀξύμελι ῥυπτικὴν ἔχον δύναμιν ἐν τῷ χρόνῳ ξύσειεν ἂν τὸ ἔντερον · καὶ τὸ συγκατερχόμενον αὐτῷ χολῶδες περίττωμα τὴν αὐτὴν ἔχον δύναμιν · ὅθεν καὶ χωρὶς ὀξυμέλιτος , ἢν πλεονάσαν ποτὲ τύχῃ , ξύει τὸ ἔντερον .
Lemmas: ἔντερον μέντοι ὁ κάτω μέρος πλαδαρός καί ξύσμα ἐμποιέω . ὁ ὑπέρ ὁ κατά φύσις ἐγγίγνομαι ὑγρότης ὁ μόριον οἶδα αὐτός ἀεί πλάδος ὀνομάζω · οὗτος οὖν ἐργάζομαι , φημί , ὁ ὀξύμελι , ξύω τε ὁ ἄνωθεν ὅσος ἐμπλήσσω παχύς χυμός ἤ γλίσχρος , τέμνω δέ οὗτος καί ὑπάγω πρός ὁ ἔκκρισις . εὐπετής δέ κατά τοιοῦτος ὁ δύναμις ἐργάζομαι καί ὁ ἐκ ἧπαρ ἐπαγωγή ὁ περίσσωμα , ὥστε πᾶς ὁ ἄνωθεν ὑγρότης ἀθροίζω ἐν ὁ ἔντερον καί μάλα ὁ κάτω , διά μέν ὁ πλῆθος αὐτός ὁ πλάδος ἐγγίγνομαι , διά δέ ὁ ποιότης ξύω ὁ ἔντερον . καί γάρ ὁ ὀξύμελι ῥυπτικός ἔχω δύναμις ἐν ὁ χρόνος ξύω ἄν ὁ ἔντερον · καί ὁ συγκατέρχομαι αὐτός χολώδης περίσσωμα ὁ αὐτός ἔχω δύναμις · ὅθεν καί χωρίς ὀξύμελι , ἐάν πλεονάζω ποτέ τυγχάνω , ξύω ὁ ἔντερον .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.31
Ὀλίγον δὲ τὸ τοιόνδε ποτὸν νυκτὸς μὲν καὶ νήστει πρὸ ῥοφήματος ἐπιτήδειον πίνεσθαι · ἀτὰρ καὶ ὁκόταν πολὺ μετὰ ῥοφήματος ᾖ , οὐδὲν κωλύει πίνειν . Τὴν δύναμιν ἣν ἔχει διελθὼν , ἐπὶ τὸν τοῦ καιροῦ λόγον , ἐν ᾧ μάλιστ᾿ ἄν τις αὐτὸ προσφέροιτο , νῦν ἀφίκετο , πότε μάλιστ᾿ ἄν τις ὀξυμέλιτι χρῷτο τῶν ἐπὶ ῥοφήμασι διαιτωμένων · ἐφεξῆς δ᾿ εἰ καὶ μὴ ῥοφήμασιν , ἀλλ᾿ ἐπὶ τῷ ποτῷ μόνον διαιτώμενός τις εἴη καὶ τὸν ἐπ᾿ ἐκείνοις καιρὸν διδάσκει . φησὶν οὖν ἐπὶ τῶν ῥοφήματι χρωμένων ἐκεῖνον μόνον φυλάττεσθαι δεῖν τὸν καιρὸν , ἐν ᾦ ῥόφημα δεῖ προσφέρεσθαι . πτισάνης δὲ δηλονότι χυλός ἐστι ῥόφημα χά ριν τοῦ θρέψαι τὸ σῶμα καὶ τὴν δύναμιν ῥῶσαι λαμβανόμενος · ἔστι δὲ ἐς ταῦτα καλὸς , εἰ μόνος ἐν τῇ γαστρὶ περιέχοιτο κατὰ τὸν τῆς θρέψεως καιρόν · ἔμαθες γὰρ ἔμπροσθεν ὡς ἡ ποικιλία τῶν προσφερομένων , καὶ μάλισθ᾿ ὅταν ἀνόμοια ταῖς δυνάμεσιν εἴη , ταραχὴν ἐργάζεται κατὰ τὴν γαστέρα . καὶ διὰ τοῦτ᾿ οὖν ἄχρι πεφθῆναι τὸν χυλὸν , οὐ χρὴ πίνειν ὀξύμελι · πεφθέντος δὲ ἔξεστι καὶ διὰ τῆς νυκτὸς λαμβάνειν καὶ κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν πρὸ τοῦ ῥοφήματος · ἀρκεῖ δὲ τὸν μεταξὺ χρόνον τοῦ ῥοφήματος καὶ τοῦ ὀξυμέλιτος , ὥστε εἰς κενήν τε ἅμα καὶ καθαρὰν ἐκ τοῦ προδιασμήχεσθαι τὴν γαστέρα , τὸν χυλὸν τῆς πτισάνης ἐμπεσεῖν .
Lemmas: ὀλίγος δέ ὁ τοιόσδε ποτόν νύξ μέν καί νῆστις πρό ῥόφημα ἐπιτήδειος πίνω · ἀτάρ καί ὁπόταν πολύς μετά ῥόφημα εἰμί , οὐδείς κωλύω πίνω . ὁ δύναμις ὅς ἔχω διέρχομαι , ἐπί ὁ ὁ καιρός λόγος , ἐν ὅς μάλα ἄν τις αὐτός προσφέρω , νῦν ἀφικνέομαι , πότε μάλα ἄν τις ὀξύμελι χράω ὁ ἐπί ῥόφημα διαιτάω · ἐφεξῆς δέ εἰ καί μή ῥόφημα , ἀλλά ἐπί ὁ ποτός μόνος διαιτάω τις εἰμί καί ὁ ἐπί ἐκεῖνος καιρός διδάσκω . φημί οὖν ἐπί ὁ ῥόφημα χράω ἐκεῖνος μόνος φυλάσσω δέω ὁ καιρός , ἐν ὄϊς ῥόφημα δέω προσφέρω . πτισάνη δέ δηλονότι χυλός εἰμί ῥόφημα χά ριν ὁ τρέφω ὁ σῶμα καί ὁ δύναμις ῥώννυμι λαμβάνω · εἰμί δέ εἰς οὗτος καλός , εἰ μόνος ἐν ὁ γαστήρ περιέχω κατά ὁ ὁ θρέψις καιρός · μανθάνω γάρ ἔμπροσθεν ὡς ὁ ποικιλία ὁ προσφέρω , καί μάλα ὅταν ἀνόμοιος ὁ δύναμις εἰμί , ταραχή ἐργάζομαι κατά ὁ γαστήρ . καί διά οὗτος οὖν ἄχρι πέσσω ὁ χυλός , οὐ χρή πίνω ὀξύμελι · πέσσω δέ ἔξεστι καί διά ὁ νύξ λαμβάνω καί κατά ὁ ἐπέρχομαι ἡμέρα πρό ὁ ῥόφημα · ἀρκέω δέ ὁ μεταξύ χρόνος ὁ ῥόφημα καί ὁ ὀξύμελι , ὥστε εἰς κενός τε ἅμα καί καθαρός ἐκ ὁ προδιασμήχω ὁ γαστήρ , ὁ χυλός ὁ πτισάνη ἐμπίπτω .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.32
Τοῖσι δὲ ποτῷ μούνῳ διαιτωμένοισιν ἄνευ ῥοφημάτων , διὰ τόδε οὐκ ἐπιτήδειόν ἐστιν ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς χρέεσθαι τούτῳ · μάλιστα μὲν διὰ ξύσιν ἢ τρηχυσμὸν τοῦ ἐντέρου . ἀκόπρῳ γὰρ ἐόντι μᾶλλον ἂν ἐμποιέῃ καὶ ταῦτα , κενεαγγείης παρεούσης · ἔπειτα δὲ καὶ τὸ μελίκρητον τῆς ἰσχύος ἀφαιρέοιτο ἄν . Τοῖς ἐπὶ πόματος μόνου διαιτωμένοις ἄνευ πτισάνης οὐκ ἐπιτήδειόν ἐστι τὸ ὀξύμελι δι᾿ ὅλης τῆς νόσου πινόμενον , ὅτι τε σφοδρότερον ξύει τὸ ἔντερον γυμνὸν ὄν · ἐπαλείφεται γὰρ πως ὑπὸ τῆς πτισάνης , ὅταν ἐκείνης ῥοφήσουσι · καὶ ὅταν τῆς ἐκ μελικράτου ὠφελείας οὐδ᾿ ὅλως μεταλάβῃ τὸ σῶμα . προείρηκε δὲ ἐν τῷ περὶ μελικράτου λόγῳ τὴν γινομένην ἐξ αὐτοῦ τοῖς σώμασιν ὠφέλειαν .
Lemmas: ὁ δέ ποτός μόνος διαιτάω ἄνευ ῥόφημα , διά ὅδε οὐ ἐπιτήδειος εἰμί ἀεί καί διά πᾶς χράω οὗτος · μάλα μέν διά ξύσις ἤ τραχυσμός ὁ ἔντερον . ἄκοπρος γάρ εἰμί μάλα ἄν ἐμποιέω καί οὗτος , κενεαγγεία πάρειμι · ἔπειτα δέ καί ὁ μελίκρητον ὁ ἰσχύς ἀφαιρέω ἄν . ὁ ἐπί πόμα μόνος διαιτάω ἄνευ πτισάνη οὐ ἐπιτήδειος εἰμί ὁ ὀξύμελι διά ὅλος ὁ νόσος πίνω , ὅτι τε σφοδρός ξύω ὁ ἔντερον γυμνός εἰμί · ἐπαλείφω γάρ πως ὑπό ὁ πτισάνη , ὅταν ἐκεῖνος ῥοφέω · καί ὅταν ὁ ἐκ μελίκρατον ὠφέλεια οὐδέ ὅλος μεταλαμβάνω ὁ σῶμα . προλέγω δέ ἐν ὁ περί μελίκρατον λόγος ὁ γίγνομαι ἐκ αὐτός ὁ σῶμα ὠφέλεια .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.33
Ἢν . μέντοι ἀρήγειν φαίνηται πρὸς τὴν ξύμπασαν νοῦσον , πολλῷ ποτῷ τούτῳ χρέεσθαι , ὀλίγον χρὴ τὸ ὄξος παραχέειν , ὅσον μοῦνον γινώσκεσθαι . οὕτω γὰρ ἂν καὶ ἃ φιλέει βλάπτειν , ἥκιστα ἂν βλάπτοι , καὶ ἃ δεῖται προσωφελέειν , προσωφελοίη ἄν . Ὅταν διψώδεις μὲν ἐργάζηται τὸ μελίκρατον , ἤτοι δὲ γλίσχρα πτύελα περιέχηται κατὰ τὰ βρόγχια τοῦ πνεύμονος ἢ λίαν παχέα , τηνικαῦτα μόνου τοῦ ὀξυμέλιτός ἐστιν ἡ χρεία , μεμνημένων ἡμῶν ὅτι ταῦτα λέλεκται περὶ τῶν ποτῷ μόνῳ χρωμένων ἄνευ ῥοφήματος . ἐὰν οὖν , ὡς ἔφην , ὀξυμέλιτος ᾖ χρεία , παραχέειν αὐτῷ τοῦ ὄξους ὀλίγον τῷ μελικράτῳ προσήκει , χάριν τοῦ καὶ χρείας ἀπολαύειν τοῦ ὄξους , καὶ φεύγειν τὴν ἔξ αὐτοῦ βλάβην . συνεψεῖν δὲ δηλονότι προσήκει μιγνύμενον τῷ μελικράτῳ τὸ ὄξος · ἀσθενέστερον γὰρ οὕτως εἰς τὸ βλάπτειν γίνεται .
Lemmas: ἐάν . μέντοι ἀρήγω φαίνω πρός ὁ σύμπας νόσος , πολύς ποτός οὗτος χράω , ὀλίγος χρή ὁ ὄξος παραχέω , ὅσος μόνος γιγνώσκω . οὕτως γάρ ἄν καί ὅς φιλέω βλάπτω , ἦκα ἄν βλάπτω , καί ὅς δέω προσωφελέω , προσωφελέω ἄν . ὅταν διψώδης μέν ἐργάζομαι ὁ μελίκρατον , ἤτοι δέ γλίσχρος πτύελον περιέχω κατά ὁ βρόγχια ὁ πνεύμων ἤ λίαν παχύς , τηνικαῦτα μόνος ὁ ὀξύμελι εἰμί ὁ χρεία , μιμνῄσκω ἐγώ ὅτι οὗτος λέγω περί ὁ ποτός μόνος χράω ἄνευ ῥόφημα . ἐάν οὖν , ὡς φημί , ὀξύμελι εἰμί χρεία , παραχέω αὐτός ὁ ὄξος ὀλίγος ὁ μελίκρατον προσήκω , χάριν ὁ καί χρεία ἀπολαύω ὁ ὄξος , καί φεύγω ὁ ἐκ αὐτός βλάβη . συνέψω δέ δηλονότι προσήκω μείγνυμι ὁ μελίκρατον ὁ ὄξος · ἀσθενής γάρ οὕτως εἰς ὁ βλάπτω γίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.34
Ἐν κεφαλαίῳ δὲ εἰρῆσθαι αἱ ἀπὸ ὀξέος ὀξύτητες πικροχόλοισι μᾶλλον ἢ μελαγχολικοῖσι συμφέρουσι . τὰ μὲν γὰρ πικρὰ διαλύεται καὶ φλεγματοῦται , μετεωριζόμενα ὑπ᾿ αὐτέου · τὰ δὲ μέλανα ζυμοῦται καὶ μετεωρίζεται καὶ πολλαπλασιοῦται · ἀναγωγὸν γὰρ μελάνων ὄξος . Πικροχόλους φύσεις ὀνομάζει τὰς τὸν πικρὸν γεννώσας χυμὸν , ὅσπερ ἐστὶν ὁ τῆς ξανθῆς χολῆς , αἷς ἐπιτήδειον εἶναί φησι τὸ ὄξος ἐναντιώτατον ὑπάρχον ταῖς μελαγχολικαῖς · διότι καὶ τὴν μέλαιναν χολὴν αὐτὴν ὀξεῖαν εἶναι συμβέβηκεν , ὅταν γ᾿ ἤδη κατάκορος ᾖ παρὰ φύσιν ἔχοντος τοῦ σώματος · ὡς ὑγιαίνοντός γε πλεῖον μέν ἐστι τῆς εἰρημένης ποιότητος , οὐ μὴν ἀκριβῆ γε αὐτὴν ἔχει . τὰ δ᾿ ἄλλα τῆς ῥήσεως σαφῆ · διδάσκει γὰρ ἐν αὐτῇ ὅπως ὠφελεῖ τὸ ὄξος τοὺς πικροχόλους , ἐπικρατουμένους ἐν τῇ κράσει τῷ θερμῷ , ψυχρὸν ὑπάρχον αὐτό .
Lemmas: ἐν κεφάλαιος δέ λέγω ὁ ἀπό ὀξύς ὀξύτης πικρόχολος μάλα ἤ μελαγχολικός συμφέρω . ὁ μέν γάρ πικρός διαλύω καί φλεγματόομαι , μετεωρίζω ὑπό αὔτεος · ὁ δέ μέλας ζυμόω καί μετεωρίζω καί πολλαπλασιόω · ἀναγωγός γάρ μέλας ὄξος . πικρόχολος φύσις ὀνομάζω ὁ ὁ πικρός γεννάω χυμός , ὅς εἰμί ὁ ὁ ξανθός χολή , ὅς ἐπιτήδειος εἰμί φημί ὁ ὄξος ἐναντίος ὑπάρχω ὁ μελαγχολικός · διότι καί ὁ μέλας χολή αὐτός ὀξύς εἰμί συμβαίνω , ὅταν γε ἤδη κατάκορος εἰμί παρά φύσις ἔχω ὁ σῶμα · ὡς ὑγιαίνω γε πολύς μέν εἰμί ὁ λέγω ποιότης , οὐ μήν ἀκριβής γε αὐτός ἔχω . ὁ δέ ἄλλος ὁ ῥῆσις σαφής · διδάσκω γάρ ἐν αὐτός ὅπως ὠφελέω ὁ ὄξος ὁ πικρόχολος , ἐπικρατέω ἐν ὁ κρᾶσις ὁ θερμός , ψυχρός ὑπάρχω αὐτός .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.35
Γυναιξὶ δὲ τὸ ἐπίπαν πολεμιώτατον ἢ ἀνδράσιν ὄξος · ὑστεραλγὲς γάρ ἐστιν . Ὅτι μὲν τὸ ὄξος τὰ νεῦρα βλάπτειν πέφυκεν ἥ τε πεῖρα μαρτυρεῖ καὶ ὁ λόγος δείκνυσιν · ἄναιμα γὰρ ὄντα καὶ διὰ τοῦτο ψυχρὰ πάσχει ῥᾳδίως ὑπὸ τοῦ ψύχοντός τε ἅμα καὶ λεπτομεροῦς φαρμάκου βλάπτεται μὲν γὰρ καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων ἁπάντων τῶν ψυχόντων , ἀλλὰ τὸ τῆς τοῦ ὄξους οὐσίας λεπτομερὲς , εἰς τὸ βάθος αὐτῶν δύεται καὶ διεξέρχεται διὰ παντὸς μέρους , ὡς μηδὲν μηδὲ τοὐλάχιστον ἀβλαβὲς ἐᾷν . οὕτω μὲν ὄξος τὰ νευρώδη μόρια βλάπτει · τὴν μήτραν δ᾿ ἅπαντες σχεδὸν οἱ ἀνατομικοὶ λέγουσιν εἶναι νευρώδη · καὶ χωρὶς δὲ τῆς ἐκείνων ἀποφάσεως , ἣν ἐκ τῆς ἀνατομικῆς αὐτοψίας ἐποιήσαντο , πάρεστί σοι συλλογίσασθαι περὶ αὐτῆς , ὡς ἐπὶ πλεῖστον μὲν διαστελλομένης , εἰς ἐλάχιστον δὲ συνιζανούσης · ἀεὶ γὰρ ὁπηλίκον ἂν εἴη τὸ ἔμβρυον , ἐν κύκλῳ περιείληφεν αὐτὸ καὶ πεπλήρωται τὸ πᾶν κύτος ὑπ᾿ ἐκείνου , κᾂν μικρὸν ᾖ , καθάπερ καὶ ἡ γαστὴρ ὑπὸ τῶν σιτίων · ἀλλὰ ταύτης μὲν οὐ μεγάλη πρὸς τἀναντία ἡ μεταβολὴ , τῆς μήτρας δὲ μέγισται · τὸ δὲ ἐπὶ πλεῖστον διαστέλλεσθαι νευρωδῶν ἴδιόν ἐστι σωμάτων , οὐ σαρκωδῶν .
Lemmas: γυνή δέ ὁ ἐπίπαν πολέμιος ἤ ἀνήρ ὄξος · ὑστεραλγής γάρ εἰμί . ὅτι μέν ὁ ὄξος ὁ νεῦρον βλάπτω φύω ὁ τε πεῖρα μαρτυρέω καί ὁ λόγος δείκνυμι · ἄναιμος γάρ εἰμί καί διά οὗτος ψυχρός πάσχω ῥᾴδιος ὑπό ὁ ψύχω τε ἅμα καί λεπτομερής φάρμακον βλάπτω μέν γάρ καί ὑπό ὁ ἄλλος ἅπας ὁ ψύχω , ἀλλά ὁ ὁ ὁ ὄξος οὐσία λεπτομερής , εἰς ὁ βάθος αὐτός δύω καί διεξέρχομαι διά πᾶς μέρος , ὡς μηδείς μηδέ ἐλαχύς ἀβλαβής ἐάω . οὕτως μέν ὄξος ὁ νευρώδης μόριον βλάπτω · ὁ μήτρα δέ ἅπας σχεδόν ὁ ἀνατομικός λέγω εἰμί νευρώδης · καί χωρίς δέ ὁ ἐκεῖνος ἀπόφασις , ὅς ἐκ ὁ ἀνατομικός αὐτοψία ποιέω , πάρειμι σύ συλλογίζομαι περί αὐτός , ὡς ἐπί πολύς μέν διαστέλλω , εἰς ἐλαχύς δέ συνιζάνω · ἀεί γάρ ὁπηλίκος ἄν εἰμί ὁ ἔμβρυον , ἐν κύκλος περιλαμβάνω αὐτός καί πληρόω ὁ πᾶς κύτος ὑπό ἐκεῖνος , ἔͅν μικρός εἰμί , καθά καί ὁ γαστήρ ὑπό ὁ σιτίον · ἀλλά οὗτος μέν οὐ μέγας πρός ἐναντίος ὁ μεταβολή , ὁ μήτρα δέ μέγας · ὁ δέ ἐπί πολύς διαστέλλω νευρώδης ἴδιος εἰμί σῶμα , οὐ σαρκώδης .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.37
Ὑποπτεύσαντι μέντοι ἐν ταύτῃσι τῇσι νούσοισιν ἢ καρηβαρίην ἰσχυρὴν ἢ φρενῶν ἅψιν , παντάπασιν οἴνου ἀποσχετέον , ὕδατι δὲ ἐν τῷ τοιῷδε χρηστέον ἢ ὑδαρέα καὶ κιῤῥὸν παντελῶς δοτέον οἶνον καὶ ἄοσμον παντάπασι καὶ μετὰ τὴν πόσιν αὐτοῦ ὕδωρ μεταποτέον ὀλίγον · οὕτω γὰρ ἂν ἧσσον τὸ ἀπὸ τοῦ οἴνου μένος ἅπτοιτο τῆς κεφαλῆς καὶ γνώμης . Ἅπτεσθαι φρενῶν λέγεται τηνικαῦτα , ὅταν ὁ κάμνων πυρέσσων παραφρονῇ · καὶ νῦν οὖν φρενῶν ἅψιν ἔφη τὴν παραφροσύνην , ἐν ᾖ φεύγειν κελεύει τὸν οἶνον , ὡσαύτως δὲ κᾀν ταῖς ἰσχυραῖς κεφαλαλγίαις · εἴρηται δὲ περὶ ἀμφοῖν πρόσθεν . ἀλλὰ νῦν γε προειπὼν παντάπασιν ἀποσχετέον εἶναι τοῦ οἴνου κατὰ τὰ προειρημένα συμπτώματα φησὶν ἐφεξῆς ὑδαρέα καὶ κιῤῥὸν παντελῶς δοτέον καὶ ἄοσμον . τὸ μὲν οὖν ὑδαρῆ καὶ ἄοσμον διδόναι καλῶς εἴρηται , τὸ δὲ κιῤῥὸν οὐ πάνυ προσίεμαι · βελτίων γὰρ ὁ ὑδατώδης εἰς ταῦτα , λευκὸς ὢν δηλονότι . τό γε μὴν ἡνίκα δοίημέν ποτε ἐπὶ τῶν οὕτως ἐχόντων οἶνον , εὐθέως ἐπιπίνειν ὕδωρ , ἀσφαλῶς συνεβούλευσεν · ἧσσον γὰρ ἂν , φησὶ , τὸ ἀπὸ τοῦ οἴνου μένος , ὅπερ ἐστὶν ἰσχὺς , ἅπτοιτο τῆς κεφαλῆς καὶ τῆς γνώμης · ἅπτοιτο μὲν εἰπὼν κατὰ τὸ συνήθες αὐτῷ καὶ δηλώσας ὅτι καὶ τὴν ἅψιν τῶν φρενῶν ἀπὸ τούτου τοῦ ῥήματος ἐποίησε , συνεθηστέρου τοῖς ἀνθρώποις ὄντος ἢ τὸ τῆς ἅψεως ὄνομα . κεφαλῆς δὲ καὶ γνώμης εἶπεν ἅπτεσθαι τὸν οἶνον , διότι θερμὸς ὢν αὐτός τε διὰ ταχέων ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἀναφέρεται καὶ συναναφέρει τοὺς ζέοντας ἐν τῷ σώματι χυμούς . ὅτι δὲ τὴν κεφαλὴν κακοῖ , διὰ τοῦτο καὶ τὴν γνώμην · ἐν ταύτῃ γάρ ἐστι τὸ φρονοῦν καὶ λογιζόμενον μέρος τῆς ψυχῆς .
Lemmas: ὑποπτεύω μέντοι ἐν οὗτος ὁ νόσος ἤ καρηβαρία ἰσχυρός ἤ φρήν ἅψις , παντάπασι οἶνος ἀποσχετέον , ὕδωρ δέ ἐν ὁ τοιόσδε χράω ἤ ὑδαρής καί κιρρός παντελής δίδωμι οἶνος καί ἄοσμος παντάπασι καί μετά ὁ πόσις αὐτός ὕδωρ μεταποτέον ὀλίγος · οὕτως γάρ ἄν ἥσσων ὁ ἀπό ὁ οἶνος μένος ἅπτω ὁ κεφαλή καί γνώμη . ἅπτω φρήν λέγω τηνικαῦτα , ὅταν ὁ κάμνω πυρέσσω παραφρονέω · καί νῦν οὖν φρήν ἅψις φημί ὁ παραφροσύνη , ἐν εἰμί φεύγω κελεύω ὁ οἶνος , ὡσαύτως δέ εἰͅν ὁ ἰσχυρός κεφαλαλγία · λέγω δέ περί ἄμφω πρόσθεν . ἀλλά νῦν γε προλέγω παντάπασι ἀποσχετέον εἰμί ὁ οἶνος κατά ὁ προλέγω σύμπτωμα φημί ἐφεξῆς ὑδαρής καί κιρρός παντελής δίδωμι καί ἄοσμος . ὁ μέν οὖν ὑδαρής καί ἄοσμος δίδωμι καλός λέγω , ὁ δέ κιρρός οὐ πάνυ προσίημι · ἀγαθός γάρ ὁ ὑδατώδης εἰς οὗτος , λευκός εἰμί δηλονότι . ὁ γε μήν ἡνίκα δίδωμι ποτέ ἐπί ὁ οὕτως ἔχω οἶνος , εὐθύς ἐπιπίνω ὕδωρ , ἀσφαλής συμβουλεύω · ἥσσων γάρ ἄν , φημί , ὁ ἀπό ὁ οἶνος μένος , ὅς εἰμί ἰσχύς , ἅπτω ὁ κεφαλή καί ὁ γνώμη · ἅπτω μέν λέγω κατά ὁ συνηθέω αὐτός καί δηλόω ὅτι καί ὁ ἅψις ὁ φρήν ἀπό οὗτος ὁ ῥῆμα ποιέω , συνεθησ́ς ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἤ ὁ ὁ ἅψις ὄνομα . κεφαλή δέ καί γνώμη λέγω ἅπτω ὁ οἶνος , διότι θερμός εἰμί αὐτός τε διά ταχύς ἐπί ὁ κεφαλή ἀναφέρω καί συναναφέρω ὁ ζέω ἐν ὁ σῶμα χυμός . ὅτι δέ ὁ κεφαλή κακόω , διά οὗτος καί ὁ γνώμη · ἐν οὗτος γάρ εἰμί ὁ φρονέω καί λογίζομαι μέρος ὁ ψυχή .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.39
Περὶ δὲ τῶν ἄλλων ποτῶν , οἷον τὸ κρίθινον καὶ τὰ ἀπὸ χλοίης ποιεύμενα καὶ τὰ ἀπὸ σταφίδος καὶ στεμφύλων καὶ πυρῶν καὶ κνίκου καὶ μύρτων καὶ ῥοιῆς καὶ τῶν ἄλλων ὅταν οὖν ἄν τινος αὐτέων καιρὸς ᾖ χρέεσθαι , γεγράψεται παρ᾿ αὐτῷ τῷ νοσήματι , ὅκωσπερ καὶ τὰ ἄλλα τῶν συνθέτων φαρμάκων . Καὶ ἥδε ἡ ῥῆσις ἐπαγγελίαν ἔχει διδασκαλίας ἑτέρας ἑκάστου τῶν νοσημάτων ἰδία . πρόδηλον οὖν ὡς ἢ οὐ σώζεται τὰ γραφέντα ὑπ᾿ αὐτοῦ βιβλία θεραπευτικὰ τῶν ὀξέων νοσημάτων ἑκάστου κατὰ μέρος ἢ ὅλως οὐκ ἐγράφη · ταυτὶ γὰρ τὰ νῦν φερόμενα τῆς Ἱπποκράτους ἀξίας οὐκ ἔστιν · ἔχει μέντοι πολλὰ τῆς γνώμης αὐτοῦ , καθάπερ καὶ ταῦτα αὐτὰ τὰ προσκείμενα τῷδε τῷ βιβλίῳ , τὰ μετὰ τὸ λουτρόν · κάλλιον δ᾿ ὡς ἔφην ὑπὲρ ἑκάστου σκεψόμεθα , κατὰ τὰς ἐξηγήσεις αὐτῶν .
Lemmas: περί δέ ὁ ἄλλος ποτόν , οἷος ὁ κρίθινος καί ὁ ἀπό χλοία ποιέω καί ὁ ἀπό σταφίς καί στέμφυλον καί πυρός καί κνίκος καί μύρτον καί ῥοιά καί ὁ ἄλλος ὅταν οὖν ἄν τις αὐτός καιρός εἰμί χράω , γράφω παρά αὐτός ὁ νόσημα , ὅπως καί ὁ ἄλλος ὁ σύνθετος φάρμακον . καί ὅδε ὁ ῥῆσις ἐπαγγελία ἔχω διδασκαλία ἕτερος ἕκαστος ὁ νόσημα ἴδιος . πρόδηλος οὖν ὡς ἤ οὐ σῴζω ὁ γράφω ὑπό αὐτός βιβλίον θεραπευτικός ὁ ὀξύς νόσημα ἕκαστος κατά μέρος ἤ ὅλος οὐ γράφω · οὗτος γάρ ὁ νῦν φέρω ὁ Ἱπποκράτης ἀξία οὐ εἰμί · ἔχω μέντοι πολύς ὁ γνώμη αὐτός , καθά καί οὗτος αὐτός ὁ πρόσκειμαι ὅδε ὁ βιβλίον , ὁ μετά ὁ λουτρόν · καλός δέ ὡς φημί ὑπέρ ἕκαστος σκοπέω , κατά ὁ ἐξήγησις αὐτός .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.40
Λουτρὸν δὲ συχνοῖσι τῶν νουσημάτων ἀρήγοι ἂν χρεομένοισιν , ἐς τὰ μὲν ξυνεχέως , ἐς τὰ δὲ οὔ · ἔστι δ᾿ ὅτε ἧσσον χρηστέον , διὰ τὴν ἀπαρασκευασίην τῶν ἀνθρώπων . ἐν ὀλίγῃσι γὰρ οἰκίῃσι παρεσκεύασται τὰ ἄρμενα καὶ οἱ θεραπεύσοντες ὡς δεῖ · εἰ δὲ μὴ παγκάλως λούοιτο , βλάπτοιτο ἂν οὐ σμικρά . καὶ γὰρ σκέπης ἀκάπνου δεῖ καὶ ὕδατος δαψιλέος καὶ λουτροῦ συχνοῦ καὶ μὴ λίην λάβρου , ἤν γε μὴ οὕτω δέῃ . Ἔοικε κατὰ τοὺς Ἱπποκράτους χρόνους οὐδέπω ταυτὶ τὰ βαλανεῖα κατεσκευάσθαι · τό τε γὰρ ἐν ὀλίγαις οἰκίαις λέγειν αὐτὸν παρεσκευάσθαι τά τε ἄρμενα καὶ τοὺς θεραπεύσοντας ὡς δεῖ καὶ πρὸς τούτοις ἔτι καὶ σκέπης ἀκάπνου χρείαν εἶναι καὶ ὕδατος δαψιλοῦς καὶ τἄλλα ὅσα τούτοις ἐφεξῆς εἶπεν , ὡς ἐν ταῖς οἰκίαις ἔτι θερμαινομένου τοῦ ὕδατος ἐν λέβησιν , εἶτ᾿ ἐγχεομένου τῶν ἐμβατῶν ταῖς πυέλοις , ἔνδειξιν ἔχει . τὸ δὲ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ῥήσεως εἰρημένον , ὡς καὶ λουτροῦ συχνοῦ χρεία ἐστὶ καὶ μὴ λίην λάβρου , ἤν γε μὴ οὕτω δέῃ , εἴ γε μεμνήμεθα , παραφυλάττειν δεῖ κατὰ τὴν ἑξῆς διδασκαλίαν · αὐτὸς γὰρ ἐρεῖ τίνες εἰσὶν οἱ λάβρου ποτέ δεόμενοι τοῦ λουτροῦ , τουτέστι καταντλουμένου τοῦ κάμνοντος ὕδατι πολλῷ . εἰ γὰρ μὴ φαίνοιτο λέγων αὐτὸς , ἡμεῖς ζητήσομεν οὐχ ἁπλῶς , οὐδ᾿ ὡς ἔτυχεν , ἀλλὰ μετὰ τοῦ ἀκολουθίαν φυλάττειν τοῖς ὑπ᾿ αὐτοῦ γεγραμμένοις .
Lemmas: λουτρόν δέ συχνός ὁ νόσημα ἀρήγω ἄν χράω , εἰς ὁ μέν συνεχής , εἰς ὁ δέ οὐ · εἰμί δέ ὅτε ἥσσων χράω , διά ὁ ἀπαρασκευασία ὁ ἄνθρωπος . ἐν ὀλίγος γάρ οἰκία παρασκευάζω ὁ ἄρμενα καί ὁ θεραπεύω ὡς δέω · εἰ δέ μή πάγκαλος λούω , βλάπτω ἄν οὐ μικρός . καί γάρ σκέπη ἄκαπνος δέω καί ὕδωρ δαψιλής καί λουτρόν συχνός καί μή λίαν λάβρος , ἐάν γε μή οὕτως δέω . ἔοικα κατά ὁ Ἱπποκράτης χρόνος οὐδέπω οὗτος ὁ βαλανεῖον κατασκευάζω · ὁ τε γάρ ἐν ὀλίγος οἰκία λέγω αὐτός παρασκευάζω ὁ τε ἄρμενα καί ὁ θεραπεύω ὡς δέω καί πρός οὗτος ἔτι καί σκέπη ἄκαπνος χρεία εἰμί καί ὕδωρ δαψιλής καί ἄλλος ὅσος οὗτος ἐφεξῆς λέγω , ὡς ἐν ὁ οἰκία ἔτι θερμαίνω ὁ ὕδωρ ἐν λέβης , εἶτα ἐγχέω ὁ ἐμβάτης ὁ πυέλος , ἔνδειξις ἔχω . ὁ δέ ἐπί ὁ τέλος ὁ ῥῆσις λέγω , ὡς καί λουτρόν συχνός χρεία εἰμί καί μή λίαν λάβρος , ἐάν γε μή οὕτως δέω , εἰ γε μιμνῄσκω , παραφυλάσσω δέω κατά ὁ ἑξῆς διδασκαλία · αὐτός γάρ λέγω τίς εἰμί ὁ λάβρος ποτέ δέω ὁ λουτρόν , τουτέστι καταντλέω ὁ κάμνω ὕδωρ πολύς . εἰ γάρ μή φαίνω λέγω αὐτός , ἐγώ ζητέω οὐ ἁπλῶς , οὐδέ ὡς τυγχάνω , ἀλλά μετά ὁ ἀκολουθία φυλάσσω ὁ ὑπό αὐτός γράφω .
galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 3.41
Καὶ μᾶλλον μὲν μὴ σμήχεσθαι · ἢν δὲ σμήχηται , θερμῷ χρέεσθαι αὐτέῳ καὶ πολλαπλασίῳ ἢ ὡς νομίζεται σμήγματι · καὶ προσκαταχεῖσθαι μὴ ὀλίγῳ καὶ ταχέως μετακαταχεῖσθαι . Οὐ δεῖται τοῦ σμήχεσθαι κάμνων οὐδεὶς ὅταν λούηται , πλὴν εἰ ῥυπῶν ᾖ καὶ κνησμώδης . χρῄζουσι γὰρ οἱ κάμνοντες ἀκοπώτατα καὶ ἀοχλητότατα διαβραχῆναι τῷ ὕδατι · τὸ δὲ σμήξασθαι διὰ ῥυμμάτων γίγνεται δακνωδῶν ὄντων αὐτῶν καὶ ξηραντικῶν , ὥστε ἐναντιώτατόν ἐστι τοῦτο τῇ δυνάμει τε καὶ χρείᾳ τοῦ λουτροῦ . δεομένου μέντοι σμήχεσθαι τοῦ κάμνοντος ἢ διὰ ῥύπον ἢ διὰ κνησμὸν , ἐκλύειν δύναμιν τοῦ σμηκτικοῦ φαρμάκου μίξει πλείονος ὕδατος , ἐπεμβάλλοντας καὶ τοῦ ἐλαίου · καὶ διὰ τοῦτ᾿ εἶπεν ὁ Ἱπποκράτης , πολλαπλασίῳ δεῖ χρῆσθαι ἢ ὡς νομίζεται τῷ σμήγματι , τουτέστιν ἢ ὡς εἴθισται πρὸς τῶν ὑγιαινόντων . οὐ γὰρ δὴ τὴν οὐσίαν τοῦ σμήχοντος φαρμάκου κελεύει πολλαπλασίαν ἐπὶ τῶν νοσούντων παραλαμβάνειν , ὥς γε καὶ τὸ μὴ σμηχᾶσθαι μᾶλλον αἱρεῖται τοῦ σμᾶσθαι · ἀλλὰ τὸ πλῆθος τοῦ σμήγματος ἀξιοῖ πολλαπλάσιον ἐπὶ τῶν νοσούντων γίγνεσθαι κατὰ τὴν τοῦ ὕδατος αὔξησιν . ὁ γὰρ αὐτὸς λογισμὸς ὑπαγορεύει καὶ τὸ φεύγειν τὰ σμῶντα , μὴ κνήσεως ἢ ῥύπου κατεπείγοντος καὶ τὸ δριμέσιν αὐτοῖς καὶ ἀκράτοις μὴ χρῆσθαι . ὥσπερ δὲ τῷ πλήθει τῆς τοῦ ὕδατος μίξεως ἐξέλυσε τὴν ἐκ τοῦ σμῶντος φαρμάκου δριμύτητα , κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ὅλου σμήγματος ἐκλύει τὴν δύναμιν , ἐπικαταχέων ὕδωρ εὐθέως θερμὸν καὶ καθαρὸν δαψιλὲς , εἶτ᾿ αὖθις ἐπὶ τούτῳ πάλιν ἕτερον .
Lemmas: καί μάλα μέν μή σμήχω · ἐάν δέ σμήχω , θερμός χράω αὐτός καί πολλαπλάσιος ἤ ὡς νομίζω σμῆγμα · καί προσκαταχέω μή ὀλίγος καί ταχύς μετακαταχέω . οὐ δέω ὁ σμήχω κάμνω οὐδείς ὅταν λούω , πλήν εἰ ῥυπάω εἰμί καί κνησμώδης . χρῄζω γάρ ὁ κάμνω ἄκοπος καί ἀόχλητος διαβρέχω ὁ ὕδωρ · ὁ δέ σμήχω διά ῥύμμα γίγνομαι δακνώδης εἰμί αὐτός καί ξηραντικός , ὥστε ἐναντίος εἰμί οὗτος ὁ δύναμις τε καί χρεία ὁ λουτρόν . δέω μέντοι σμήχω ὁ κάμνω ἤ διά ῥύπος ἤ διά κνησμός , ἐκλύω δύναμις ὁ σμηκτικός φάρμακον μίξις πολύς ὕδωρ , ἐπεμβάλλω καί ὁ ἔλαιον · καί διά οὗτος λέγω ὁ Ἱπποκράτης , πολλαπλάσιος δέω χράω ἤ ὡς νομίζω ὁ σμῆγμα , τουτέστι ἤ ὡς ἐθίζω πρός ὁ ὑγιαίνω . οὐ γάρ δή ὁ οὐσία ὁ σμήχω φάρμακον κελεύω πολλαπλάσιος ἐπί ὁ νοσέω παραλαμβάνω , ὡς γε καί ὁ μή σμηχάομαι μάλα αἱρέω ὁ σμάω · ἀλλά ὁ πλῆθος ὁ σμῆγμα ἀξιόω πολλαπλάσιος ἐπί ὁ νοσέω γίγνομαι κατά ὁ ὁ ὕδωρ αὔξησις . ὁ γάρ αὐτός λογισμός ὑπαγορεύω καί ὁ φεύγω ὁ σμάω , μή κνῆσις ἤ ῥύπος κατεπείγω καί ὁ δριμύς αὐτός καί ἄκρατος μή χράω . ὥσπερ δέ ὁ πλῆθος ὁ ὁ ὕδωρ μίξις ἐκλύω ὁ ἐκ ὁ σμάω φάρμακον δριμύτης , κατά ὁ αὐτός λόγος ὅλος σμῆγμα ἐκλύω ὁ δύναμις , ἐπικαταχέω ὕδωρ εὐθύς θερμός καί καθαρός δαψιλής , εἶτα αὖθις ἐπί οὗτος πάλιν ἕτερος .