galenus.in-hippocratis-de-victu-acutorum-commentaria-iv 4.5
Τῷ τοιῷδε πίνειν ὕδωρ τε καὶ μελίκρητον ἑφθὸν δίδου ὑδαρὲς , ὁκόσον ἐθέλει . Τοῦτο τὸ βιβλίον εἰ καὶ μὴ Ἱπποκράτους ἐστὶ σύγγραμμα , παλαιὸν γοῦν ἐστιν , ὡς κατὰ τοὺς Ἐρασιστράτου χρόνους ἤδη προσκεῖσθαι τῷ γνησίῳ . θαυμαστὸν οὖν ὅπως ἐτόλμησεν εἰς Ἀπολλώνιον καὶ Δέξιππον ἀποσκῶψαι τὰ περὶ τῶν κηρίνων κυλίκων ὁ Ἐρασίστρατος . ὁ γὰρ ταῦτα γράψας , τὴν Ἱπποκράτους γνώμην ἄμεινον Ἐρασιστράτου γινώσκων , ὁπόσον ἐθέλουσι πίνειν ἐπιτρέπει καὶ τοῖς καυσουμένοις · ἔδειξα δὲ καὶ κατὰ τὸ γνήσιον μέρος τοῦ συγγράμματος οὕτω γινώσκοντα τὸν Ἱπποκράτην . περὶ μὲν οὖν τῆς τοῦ Ἐρασιστράτου κακοηθείας ἱκανὰ καὶ ταῦτα · σκοπῶμεν δὲ ἤδη τὰ κατὰ τὴν ῥῆσιν εἰρημένα . κελεύει γὰρ μήτε ἐφ᾿ ὕδατος μόνου διαιτᾷν τοὺς καυσουμένους μήτ᾿ ἐπὶ μελικράτου μόνου . τὸ μὲν γὰρ ὕδωρ ἔμαθες , ὡς τῇ φύσει ψυχρὸν ὂν , βραδύπορον εἶναι καὶ μένον ἐν ὑποχονδρίῳ πλεῖστον χρόνον , διαφθείρεσθαι κατὰ τοὺς ὀξεῖς πυρετούς · τὸ δὲ μέλι ῥᾳδίως ἐκχολοῦσθαι . διὰ τοῦτο ἀξιοῖ ὑδαρὲς διδόναι τὸ μελίκρατον , ἵνα τὸ ὕδωρ μὴ μηκύνῃ κατὰ τὴν ἄνω γαστέρα , ποδηγούμενον ὑπὸ τοῦ μιγνυμένου μέλιτος εἰς τὴν ἀνάδοσιν · διὰ δὲ ταῦτα αὐτὰ καὶ ἑφθὸν αὐτὸ δίδωσιν , ἀδιψότερον γὰρ καὶ ἀφυσότερον τοῦτο τοῦ ὠμοῦ καὶ τὴν οὔρησιν μᾶλλον κινοῦν , ὥσπερ γε τὴν διαχώρησιν τὸ ὠμόν ἧττον γὰρ γίνεται δριμὺ τὸ ἑψημένον , οὐ μόνον τῷ πέττεσθαι κατὰ τὴν ἕψησιν , ἀλλὰ καὶ τῷ τὸ ἀφρῶδες αὐτοῦ πᾶν ἀφαιρεῖσθαι , καθότι τὸ δριμὺ καὶ φυσῶδές ἐστιν ἐν τῇ τοῦ μέλιτος οὐσίᾳ . τὸ δ᾿ ἑψημένον ἄδηκτόν τε καὶ ἄφυσον γιγνόμενον ἀναδίδοται μᾶλλον ἢ ὑπέρχεται κατ᾿ ἔντερα , ὥστε καὶ διὰ τοῦτο τρέφει μᾶλλον τοῦ ὠμοῦ · χρῄζουσι δ᾿ οὕτω νοσοῦντες , ὡς ἂν μὴ λαμβάνοντες τὸν χυλὸν τῆς πτισάνης ἐκ τοῦ μελικράτου τρέφεσθαι . προείρηται δὲ ἐν τῷ γνησίῳ μέρει τοῦ βιβλίου περὶ τοῦ χρῆναι διαιτᾷν ἐν τοῖς ὀξυτάτοις νοσήμασιν ἐπὶ μόνων τῶν πομάτων , καὶ ταῦτά μοι πάντα τὰ κατὰ τὴν ἐξήγησιν τοῦδε τοῦ νῦν προκειμένου γράμματος τοῖς προανεγνωκόσι τε καὶ μεμνημένοις τὰς ἐν ἐκείνοις γεγονυίας ἐξηγήσεις , οὕτω λέλεκταί τε καὶ λεχθήσεται .
Lemmas: ὁ τοιόσδε πίνω ὕδωρ τε καί μελίκρητον ἑφθός δίδωμι ὑδαρής , ὁπόσος ἐθέλω . οὗτος ὁ βιβλίον εἰ καί μή Ἱπποκράτης εἰμί σύγγραμμα , παλαιός γοῦν εἰμί , ὡς κατά ὁ Ἐρασίστρατος χρόνος ἤδη πρόσκειμαι ὁ γνήσιος . θαυμαστός οὖν ὅπως τολμάω εἰς Ἀπολλώνιον καί Δέξιππος ἀποσκώπτω ὁ περί ὁ κήρινος κύλιξ ὁ Ἐρασίστρατος . ὁ γάρ οὗτος γράφω , ὁ Ἱπποκράτης γνώμη ἀγαθός Ἐρασίστρατος γιγνώσκω , ὁπόσος ἐθέλω πίνω ἐπιτρέπω καί ὁ καυσόω · δείκνυμι δέ καί κατά ὁ γνήσιος μέρος ὁ σύγγραμμα οὕτως γιγνώσκω ὁ Ἱπποκράτης . περί μέν οὖν ὁ ὁ Ἐρασίστρατος κακοήθεια ἱκανός καί οὗτος · σκοπέω δέ ἤδη ὁ κατά ὁ ῥῆσις λέγω . κελεύω γάρ μήτε ἐπί ὕδωρ μόνος διαιτάω ὁ καυσόω μήτε ἐπί μελίκρατον μόνος . ὁ μέν γάρ ὕδωρ μανθάνω , ὡς ὁ φύσις ψυχρός εἰμί , βραδυπόρος εἰμί καί μένω ἐν ὑποχόνδριος πολύς χρόνος , διαφθείρω κατά ὁ ὀξύς πυρετός · ὁ δέ μέλι ῥᾴδιος ἐκχολόω . διά οὗτος ἀξιόω ὑδαρής δίδωμι ὁ μελίκρατον , ἵνα ὁ ὕδωρ μή μηκύνω κατά ὁ ἄνω γαστήρ , ποδηγέω ὑπό ὁ μείγνυμι μέλι εἰς ὁ ἀνάδοσις · διά δέ οὗτος αὐτός καί ἑφθός αὐτός δίδωμι , ἄδιψος γάρ καί ἄφυσος οὗτος ὁ ὠμός καί ὁ οὔρησις μάλα κινέω , ὥσπερ γε ὁ διαχώρησις ὁ ὠμός ἥσσων γάρ γίγνομαι δριμύς ὁ ἕψω , οὐ μόνος ὁ πέσσω κατά ὁ ἕψησις , ἀλλά καί ὁ ὁ ἀφρώδης αὐτός πᾶς ἀφαιρέω , καθότι ὁ δριμύς καί φυσώδης εἰμί ἐν ὁ ὁ μέλι οὐσία . ὁ δέ ἕψω ἄδηκτος τε καί ἄφυσος γίγνομαι ἀναδίδωμι μάλα ἤ ὑπέρχομαι κατά ἔντερον , ὥστε καί διά οὗτος τρέφω μάλα ὁ ὠμός · χρῄζω δέ οὕτως νοσέω , ὡς ἄν μή λαμβάνω ὁ χυλός ὁ πτισάνη ἐκ ὁ μελίκρατον τρέφω . προλέγω δέ ἐν ὁ γνήσιος μέρος ὁ βιβλίον περί ὁ χρή διαιτάω ἐν ὁ ὀξύς νόσημα ἐπί μόνος ὁ πόμα , καί οὗτος ἐγώ πᾶς ὁ κατά ὁ ἐξήγησις ὅδε ὁ νῦν πρόκειμαι γράμμα ὁ προαναγιγνώσκω τε καί μιμνῄσκω ὁ ἐν ἐκεῖνος γίγνομαι ἐξήγησις , οὕτως λέγω τε καί λέγω .