galenus.in-hippocratis-de-natura-hominis-librum-commentarii-iii 2.1
Εἰδέναι χρὴ καὶ τάδε πρὸς ἐκείνοισιν , ὅτι ὁκόσα πλησμονὴ τίκτει νουσήματα , κένωσις ἰῆται · ὁκόσα δὲ ἀπὸ κενώσιος γίνεται νουσήματα , πλησμονὴ ἰῆται · ὁκόσα δὲ ἀπὸ ταλαιπωρίης γίνεται , ἀνάπαυσις ἰῆται · ὁκόσα δὲ ὑπερτέρη ἀργίη νουσήματα τίκτει , ταλαιπωρίη ἰῆται . τὸ δὲ ξύμπαν γνῶναι δεῖ τὸν ἰητρὸν ἐναντίον ἵστασθαι τοῖσι καθεστηκόσι καὶ νουσήμασι καὶ εἴδεσι καὶ ὥρῃσι καὶ ἡλικίῃσι καὶ τὰ ξυντείνοντα λύειν καὶ τὰ λελυμένα ξυντείνειν . οὕτω γὰρ ἂν μάλιστα τὸ κάμνον ἀναπαύοιτο , ἥ τε ἴησις τοῦτό μοι δοκέει εἶναι . Ταύτης ὅλης τῆς ῥήσεως ἑκάστου στίχου Διοσκουρίδης προέγραψε σημεῖον ὃ καλοῦσιν ὀβελὸν , οἵῳ σημείῳ καὶ Ἀρίσταρχος ἐχρήσατο παρὰ τῷ ποιητῇ πρὸς τοὺς ὑποπτευομένους ὑπ᾿ αὐτοῦ στίχους . ταῦτα μὲν ὁ Διοσκουρίδης ἔγραψεν , εἰκάζων εἶναι τὴν προκειμένην ῥῆσιν Ἱπποκράτους τοῦ Θεσσαλοῦ υἱέος . δύο γὰρ υἱοὶ οὗτοι γεγόνασι τοῦ μεγάλου Ἱπποκράτους , Θεσσαλὸς καὶ Δράκων , ὧν ἑκάτεροι πάλιν Ἱπποκράτεις ἐγέννησαν . ταῦτα μὲν τὰ κατὰ τὴν ῥῆσιν εἰρημένα . προσήκει δέ που καὶ ἡμῖν ἐπισκέψασθαι περὶ αὐτῶν , ἑκάστην τῶν λέξεων ἰδίᾳ προειρησαμένοις , ὁκόσα πλησμονὴ τίκτει νουσήματα , κένωσις ἰῆται . οὐ ταὐτόν ἐστι φάναι συνεκτικὸν αἴτιον νόσων εἶναι πλησμονήν τε καὶ κένωσιν , ἕκαστόν τε καὶ τῶν ἐφεξῆς εἰρημένων , τῷ γίγνεσθαί τι διὰ πλησμονὴν , ἤ τι τῶν ἄλλων . ἀληθὲς μὲν γὰρ τὸ γίγνεσθαί . τινα νοσήματα διὰ πλησμονὴν , ἢ ὑπὸ πλησμονῆς . οὐδὲν γὰρ διήνεγκεν οὕτως ἢ ἐκείνως εἰπεῖν , οὐκ ἀληθὲς δὲ συνεκτικὸν αἴτιον εἶναι νοσήματος πλησμονήν . ἡ μὲν γὰρ νόσος αὐτὴ διάθεσίς τίς ἐστιν ἐν ζώου σώματι , πρώτως βλάπτουσα τὴν ἐνέργειαν , ὡς ἐν τῷ περὶ τῆς τῶν νοσημάτων διαφορᾶς γράμματι δέδεικται . πλησμονὴ δὲ πρώτως μὲν ἐνέργειαν οὐ βλάπτει , καθότι δέδεικται καὶ τοῦτο πάλιν ἐν τῷ περὶ πλήθους λόγῳ · διὰ μέσης δέ τινος ἑτέρας διαθέσεως , ἥντινα διάθεσιν Ἐρασίστρατος μὲν ἑτέρως , Ἀσκληπιάδης δ᾿ ἑτέρως , οἱ πνευματικοὶ δ᾿ ὀνομασθέντες ἰατροὶ κατ᾿ ἄλλον τρόπον προτίθενται γίγνεσθαι . λέλεκται δὲ καὶ ἡμῖν ἐπὶ πλέον , ὅπως ὑφ᾿ ἑκατέρου πλήθους νοσήματα γίγνεται . διττὸν γὰρ ἐδείχθη τὸ πλῆθος , ὡς μὲν πρὸς τὴν δύναμιν ἕτερον , ὡς δὲ πρὸς τὴν κοιλότητα τῶν ἀγγείων ἕτερον . τὸ μὲν οὖν ὡς πρὸς τὴν δύναμιν εἰς διαφθοράς τε τοὺς χυμοὺς ἄγει καὶ ῥεῦμα τοῖς ἀσθενεστέροις ἐν τῷ σώματι μορίοις ἐπιπέμπει . τὸ δ᾿ ὡς πρὸς τὸ ἔγχυμα τάς τ᾿ ἀναστομώσεις τε καὶ τὰς ῥήξεις τῶν ἀγγείων ἐργάζεται καί ποτε θανάτους ἐξαιφνιδίους , ὅταν ἀποφράξῃ τὰς διαπνοὰς τοῦ σώματος . ἴασις οὖν λέγεται καὶ τῶν ποιούντων τὰς νόσους , οὐ μόνον αὐτῶν τῶν ἤδη γεγενημένων νόσων . εἰ δὲ τῷ κυρίῳ κατ᾿ αὐτῶν ὀνόματι χρῶτό τις , προηγούμενα τῶν νόσων ἐρεῖ τὰ τοιαῦτα τῶν αἰτιῶν , ὥσπερ Ἀθήναιος . ὑφ᾿ οὗ δὲ πάλιν αὐτὰ ταῦτα τὰ προηγούμενα γίγνεται , προκαταρκτικά τε καὶ προκατάρχοντα κα - λέσεις . πλῆθος γὰρ ἐδεσμάτων , ἀπεψίαι τε καὶ λουτρὰ καὶ γυμνάσια μὴ κατὰ καιρὸν γιγνόμενα καὶ πανθ᾿ ὅσα διῆλθον ἐν τῷ περὶ τῶν προκαταρκτικῶν αἰτιῶν ὑπομνήματι , ﻿ τῶν προηγουμένων αἰτιῶν ἑκάστης νόσου γίνεται ποιητικά . ὁκόσα δὲ ὑπὸ κενώσιος γίγνεται νουσήματα , πλησμονὴ ἰῆται . οὐ κυρίως δοκεῖ κεχρῆσθαι τῷ τῆς πλησμονῆς ὀνόματι νῦν ὁ γράψας τὴν ῥῆσιν ταύτην , πάντων εἰωθότων οὐ μόνον ἰατρῶν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων τὸ τῆς πλησμονῆς ὄνομα μᾶλλόν πως ἐπιφέρειν ταῖς ὑπερβολαῖς τῆς συμμέτρου ποσότητος , οὐ μήν γε τὴν κένωσιν ἐπανορθοῦσθαι διὰ τῆς ἐναντίας ἀμετρίας . ἄκουσον οὖν ἐφεξῆς τὸν συναγορεύοντα ταῖς ἀμετρίαις λόγον . ὄντων γάρ τινων συμμέτρων σιτίων , ὡς πρὸς τὴν τοῦδέ τινος ἕξιν , ὑγιαίνοντος μὲν ἔνδεια καὶ ὑπερβολὴ κατὰ τὴν πρὸς ταῦτα παραβολὴν νοηθήσεται , ὁ δὲ κενωθεὶς εἰ μέλλοι πληροῦσθαι , τὴν ποσότητα τῆς ἔμπροσθεν ὑπαρχούσης αὐτῷ συμμετρίας αὐξηθήσεται . ἐὰν γὰρ ὅσα πρὶν κενωθῆναι προσεφέρετο τὰ σιτία , τοσαῦτα καὶ νῦν προσφέρηται , τὸ κενωθὲν οὐδέποτε ἀναπληρώσει . τεχνίτου δέ ἐστι μετρίως ποιήσασθαι τὴν παραύξησιν αὐτῶν , καὶ μήτε παρὰ καιρὸν ἐμπιπλάναι μήτ᾿ ἐξαίφνης τε καὶ ἀθρόως τὸ κενωθέν . δοκοῦσι δ᾿ ἔνιοι τῶν ἰατρῶν τὰς κενώσεις μηδέποτε νόσων αἰτίας γίγνεσθαι . μόνας γὰρ ἐργάζεσθαί φασιν αὐτὰς τῆς μὲν δυνάμεως ἀῤῥωστίαν , τῆς δ᾿ ἕξεως τοῦ σώματος ἰσχνότητα , μηδὲν δὲ τῶν νοσημάτων ὑπ᾿ ἐνδείας γίγνεσθαι . ἀλλ᾿ οὗτοί γε οὐχ ὁρῶσι τὰς γιγνομένας νόσους τοῖς ἀμέτρως κενωθεῖσιν . ἑτοίμως τε γὰρ καὶ ἐπὶ ταῖς τυχούσαις προφάσεσι καταψύχοντα καὶ πάλιν ἐκκαίονται ταχέως καὶ κόποις ἁλίσκονται ῥᾳδίως καὶ πᾶσι τοῖς ἔξωθεν αἰτίοις , ὥσπερ γε καὶ ὑπὸ ἀγρυπνίας καὶ λύπης καὶ ἀπεψίας καὶ ὀργῆς εἰς νόσους ἄγονται μᾶλλον οὗτοι τῶν εὐεκτούντων . ὁκόσα δὲ ἀπὸ ταλαιπωρίης γίγνεται , ἀνάπαυσις ἰῆται . ταλαιπωρίας δηλονότι κέκληκε τὰς κατὰ τὰς ἀμέτρους κινήσεις γινομένας . ὅτι δ᾿ ἀναπαύεσθαι χρὴ τοὺς οὕτω διατεθέντας ἅπαντες οἱ ἄνθρωποι γινώσκουσι καὶ πράττουσι , μηδὲ πυθέσθαι τῶν ἰατρῶν δεόμενοι . δέδεικται δ᾿ ἡμῖν ὅτι καὶ τὰ ἄλογα ζῶα , οὐ μόνον ἄνθρωποι , διὰ τῶν ἐναντίων τοῖς βλάψασι τὰς βλάβας ἐπανορθοῦνται . ὁκόσα δὲ ὑπερτέρη ἀργίη νουσήματα τίκτει , ταλαιπωρίη ἰῆται . οὐδ᾿ ἡ ἀργία πρώτως τε καὶ δι᾿ ἑαυτῆς , ἀλλὰ διὰ μέσου τοῦ πλήθους ἐργάζεται τὰς νόσους . ἧττόν τε γὰρ διαφοροῦνται τοῖς ἀργοῦσι τὰ τοῦ σώματος μόρια , ἀῤῥωστότερά τε γίγνονται ὡς ἑκάτερον ὑπ᾿ αὐτῆς γίγνεσθαι πλῆθος . ἡ τοίνυν ἀμετροτέρα κίνησις ἰσχυροτέραν μὲν οὐκ ἐργάζεται τὴν δύναμιν , ἐκκενοῖ δὲ τὴν περιουσίαν τῶν ἀθροισθέντων ὑγρῶν . εὔδηλον οὖν ὅτι εἰ καὶ κατ᾿ αὐτὴν βραχὺ πλεονάσειεν ἢ προσήκει τῆς συμμέτρου κινήσεως , κοπώδη μὲν ἠρέμα διὰ ταύτης γενέσθαι τὸν ἄνθρωπον , οὐ μὴν πυρέξαι γε . τὸ δὲ ξύμπαν γνῶναι δεῖ τὸν ἰητρὸν ἐναντίον ἵστασθαι τοῖσι καθεστηκόσι νουσήμασι καὶ εἴδεσι καὶ ὥρῃσι καὶ ἡλικίῃσιν . εἴδεσιν ἔοικε λέγειν ταῖς τοῦ σώματος φύσεσιν , ὧν τὴν οὐσίαν ἐν τῇ τῶν τεττάρων στοιχείων κράσει δεδείχαμεν εἶναι . νοσήματα μὲν οὖν ἅπαντα διὰ τῶν ἐναντίων ταῖς δυνάμεσιν , οὐ ταῖς προχείροις φαντασίαις ἐδείχθη θεραπευόμενα . φύσις δὲ σώματος , ὅπερ ἐστὶν ἡ κρᾶσις , οὐ πᾶσα διὰ τῶν ἐναντίων ἐπανορθοῦται , ὥσπερ οὐ δ᾿ ὧραι καὶ ἡλικίαι . γίγνονται μὲν γάρ τινες εὔκρατοι , καθάπερ καὶ δύσκρατοί τινες ἕτεραι , τῶν μὲν εὐκράτων ἡ εὐκρασία φυλάττεται διὰ τῶν ὁμοίων , τῶν δὲ δυσκράτων ἡ δυσκρασία διὰ τῶν ἐναντίων ἐπανορθοῦται . διώρισται δὲ περὶ τούτων ἐν τῇ τῶν ὑγιεινῶν πραγματείᾳ . καὶ τὰ ξυντείνοντα λύειν καὶ τὰ λελυμένα ξυντείνειν . οὐ κατὰ τὸ πρέπον ἐποιήσατο τὴν τῶν νοσημάτων ἀντίθεσιν . τῷ μὲν γὰρ ξυντείνοντι τὰ λύοντα , τῷ δὲ λελυμένῳ τὰ ξυντεταμένα κατὰ ἀντίθεσιν οἰκείως ὀνομάζεται . λέγεται δὲ τὰ μὲν ξυντείνοντα καὶ λύοντα κυρίως ἐπὶ τῶν αἰτιῶν , οὐκέτ᾿ ἐπ᾿ αὐτῶν τῶν βλαπτομένων σωμάτων , ἔμπαλιν δὲ τὰ συντεταμένα καὶ λελυμένα , κατὰ τῶν ἤδη βεβλαμμένων , ἔπειτα τὰ συντεινόμενα καὶ λυόμενα σωμάτων ἐστὶν , οὐ νοσημάτων ὀνόματα συντεινομένων καὶ λελυμένων , ὥσπερ γε καὶ τὸ σκληρὸν καὶ τὸ μαλακὸν , ἀραιόν τε καὶ πυκνὸν , ὑπὲρ ὧν εἴρηται κάλλιον ἐν τῷ ἕκτῳ τῶν ἐπιδημιῶν ἐν τῇδε τῇ λέξει · δέρματος σκληροῦ μάλαξις , συντεταμένου χάλασις . εἴρηται δὲ ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ κατὰ τὸ συνεχὲς καὶ περὶ τοῦ στεγνῶσαι , ὅπερ ἐστὶν ἐναντίον τῷ ἀραιῶσαι . τοῦτο δ᾿ αὖ πάλιν τῷ πυκνουμένῳ τὴν αὐτὴν ἔχει δύναμιν , ὥσπερ γε καὶ τὸ πεπυκνωμένον τῷ ἐστεγνωμένῳ .
Lemmas: οἶδα χρή καί ὅδε πρός ἐκεῖνος , ὅτι ὁπόσος πλησμονή τίκτω νόσημα , κένωσις ἰάομαι · ὁπόσος δέ ἀπό κένωσις γίγνομαι νόσημα , πλησμονή ἰάομαι · ὁπόσος δέ ἀπό ταλαιπωρία γίγνομαι , ἀνάπαυσις ἰάομαι · ὁπόσος δέ ὑπέρ ἀργία νόσημα τίκτω , ταλαιπωρία ἰάομαι . ὁ δέ σύμπας γιγνώσκω δέω ὁ ἰατρός ἐναντίος ἵστημι ὁ καθίστημι καί νόσημα καί εἶδος καί ὥρα καί ἡλικία καί ὁ συντείνω λύω καί ὁ λύω συντείνω . οὕτως γάρ ἄν μάλα ὁ κάμνω ἀναπαύω , ὁ τε ἴεσις οὗτος ἐγώ δοκέω εἰμί . οὗτος ὅλος ὁ ῥῆσις ἕκαστος στίχος Διοσκουρίδης προγράφω σημεῖον ὅς καλέω ὀβελός , οἷος σημεῖον καί Ἀρίσταρχος χράω παρά ὁ ποιητής πρός ὁ ὑποπτεύω ὑπό αὐτός στίχος . οὗτος μέν ὁ Διοσκουρίδης γράφω , εἰκάζω εἰμί ὁ πρόκειμαι ῥῆσις Ἱπποκράτης ὁ Θεσσαλός υἱός . δύο γάρ υἱός οὗτος γίγνομαι ὁ μέγας Ἱπποκράτης , Θεσσαλός καί Δράκων , ὅς ἑκάτερος πάλιν Ἱπποκράτης γεννάω . οὗτος μέν ὁ κατά ὁ ῥῆσις λέγω . προσήκω δέ που καί ἐγώ ἐπισκοπέω περί αὐτός , ἕκαστος ὁ λέξις ἴδιος προλέγω , ὁπόσος πλησμονή τίκτω νόσημα , κένωσις ἰάομαι . οὐ αὐτός εἰμί φημί συνεκτικός αἴτιος νόσος εἰμί πλησμονή τε καί κένωσις , ἕκαστος τε καί ὁ ἐφεξῆς λέγω , ὁ γίγνομαι τις διά πλησμονή , ἤ τις ὁ ἄλλος . ἀληθής μέν γάρ ὁ γίγνομαι . τις νόσημα διά πλησμονή , ἤ ὑπό πλησμονή . οὐδείς γάρ διαφέρω οὕτως ἤ ἐκεῖνος λέγω , οὐ ἀληθής δέ συνεκτικός αἴτιος εἰμί νόσημα πλησμονή . ὁ μέν γάρ νόσος αὐτός διάθεσις τις εἰμί ἐν ζῷον σῶμα , πρῶτος βλάπτω ὁ ἐνέργεια , ὡς ἐν ὁ περί ὁ ὁ νόσημα διαφορά γράμμα δείκνυμι . πλησμονή δέ πρῶτος μέν ἐνέργεια οὐ βλάπτω , καθότι δείκνυμι καί οὗτος πάλιν ἐν ὁ περί πλῆθος λόγος · διά μέσος δέ τις ἕτερος διάθεσις , ὅστις διάθεσις Ἐρασίστρατος μέν ἕτερος , Ἀσκληπιάδης δέ ἕτερος , ὁ πνευματικός δέ ὀνομάζω ἰατρός κατά ἄλλος τρόπος προτίθημι γίγνομαι . λέγω δέ καί ἐγώ ἐπί πολύς , ὅπως ὑπό ἑκάτερος πλῆθος νόσημα γίγνομαι . δισσός γάρ δείκνυμι ὁ πλῆθος , ὡς μέν πρός ὁ δύναμις ἕτερος , ὡς δέ πρός ὁ κοιλότης ὁ ἀγγεῖον ἕτερος . ὁ μέν οὖν ὡς πρός ὁ δύναμις εἰς διαφθορά τε ὁ χυμός ἄγω καί ῥεῦμα ὁ ἀσθενής ἐν ὁ σῶμα μόριον ἐπιπέμπω . ὁ δέ ὡς πρός ὁ ἔγχυμα ὁ τε ἀναστόμωσις τε καί ὁ ῥῆξις ὁ ἀγγεῖον ἐργάζομαι καί ποτέ θάνατος ἐξαιφνίδιος , ὅταν ἀποφράζω ὁ διαπνοή ὁ σῶμα . ἴασις οὖν λέγω καί ὁ ποιέω ὁ νόσος , οὐ μόνος αὐτός ὁ ἤδη γίγνομαι νόσος . εἰ δέ ὁ κύριος κατά αὐτός ὄνομα χρ́ομαω τις , προηγέομαι ὁ νόσος λέγω ὁ τοιοῦτος ὁ αἰτία , ὥσπερ Ἀθήναιος . ὑπό ὅς δέ πάλιν αὐτός οὗτος ὁ προηγέομαι γίγνομαι , προκαταρκτικός τε καί προκατάρχομαι ἄν - λέσις . πλῆθος γάρ ἔδεσμα , ἀπεψία τε καί λουτρόν καί γυμνάσιον μή κατά καιρός γίγνομαι καί παις ὅσος διέρχομαι ἐν ὁ περί ὁ προκαταρκτικός αἰτία ὑπόμνημα , ﻿ ὁ προηγέομαι αἰτία ἕκαστος νόσος γίγνομαι ποιητικός . ὁπόσος δέ ὑπό κένωσις γίγνομαι νόσημα , πλησμονή ἰάομαι . οὐ κύριος δοκέω χράω ὁ ὁ πλησμονή ὄνομα νῦν ὁ γράφω ὁ ῥῆσις οὗτος , πᾶς εἴωθα οὐ μόνος ἰατρός , ἀλλά καί ὁ ἄλλος Ἕλλην ὁ ὁ πλησμονή ὄνομα μάλα πως ἐπιφέρω ὁ ὑπερβολή ὁ σύμμετρος ποσότης , οὐ μήν γε ὁ κένωσις ἐπανορθόω διά ὁ ἐναντίος ἀμετρία . ἀκούω οὖν ἐφεξῆς ὁ συναγορεύω ὁ ἀμετρία λόγος . εἰμί γάρ τις σύμμετρος σιτίον , ὡς πρός ὁ ὅδε τις ἕξις , ὑγιαίνω μέν ἔνδεια καί ὑπερβολή κατά ὁ πρός οὗτος παραβολή νοέω , ὁ δέ κενόω εἰ μέλλω πληρόω , ὁ ποσότης ὁ ἔμπροσθεν ὑπάρχω αὐτός συμμετρία αὐξάνω . ἐάν γάρ ὅσος πρίν κενόω προσφέρω ὁ σιτίον , τοσοῦτος καί νῦν προσφέρω , ὁ κενόω οὐδέποτε ἀναπληρόω . τεχνίτης δέ εἰμί μέτριος ποιέω ὁ παραύξησις αὐτός , καί μήτε παρά καιρός ἐμπίμπλημι μήτε ἐξαίφνης τε καί ἀθρόος ὁ κενόω . δοκέω δέ ἔνιοι ὁ ἰατρός ὁ κένωσις μηδέποτε νόσος αἰτία γίγνομαι . μόνος γάρ ἐργάζομαι φημί αὐτός ὁ μέν δύναμις ἀρρωστία , ὁ δέ ἕξις ὁ σῶμα ἰσχνότης , μηδείς δέ ὁ νόσημα ὑπό ἔνδεια γίγνομαι . ἀλλά οὗτος γε οὐ ὁράω ὁ γίγνομαι νόσος ὁ ἄμετρος κενόω . ἑτοῖμος τε γάρ καί ἐπί ὁ τυγχάνω πρόφασις καταψύχω καί πάλιν ἐκκαίω ταχύς καί κόπος ἁλίσκομαι ῥᾴδιος καί πᾶς ὁ ἔξωθεν αἴτιος , ὥσπερ γε καί ὑπό ἀγρυπνία καί λύπη καί ἀπεψία καί ὀργή εἰς νόσος ἄγω μάλα οὗτος ὁ εὐεκτέω . ὁπόσος δέ ἀπό ταλαιπωρία γίγνομαι , ἀνάπαυσις ἰάομαι . ταλαιπωρία δηλονότι καλέω ὁ κατά ὁ ἄμετρος κίνησις γίγνομαι . ὅτι δέ ἀναπαύω χρή ὁ οὕτως διατίθημι ἅπας ὁ ἄνθρωπος γιγνώσκω καί πράσσω , μηδέ πυνθάνομαι ὁ ἰατρός δέω . δείκνυμι δέ ἐγώ ὅτι καί ὁ ἄλογος ζῷον , οὐ μόνος ἄνθρωπος , διά ὁ ἐναντίος ὁ βλάπτω ὁ βλάβη ἐπανορθόω . ὁπόσος δέ ὑπέρ ἀργία νόσημα τίκτω , ταλαιπωρία ἰάομαι . οὐδέ ὁ ἀργία πρῶτος τε καί διά ἑαυτοῦ , ἀλλά διά μέσος ὁ πλῆθος ἐργάζομαι ὁ νόσος . ἥσσων τε γάρ διαφορέω ὁ ἀργέω ὁ ὁ σῶμα μόριον , ἄρρωστος τε γίγνομαι ὡς ἑκάτερος ὑπό αὐτός γίγνομαι πλῆθος . ὁ τοίνυν ἄμετρος κίνησις ἰσχυρός μέν οὐ ἐργάζομαι ὁ δύναμις , ἐκκενόω δέ ὁ περιουσία ὁ ἀθροίζω ὑγρός . εὔδηλος οὖν ὅτι εἰ καί κατά αὐτός βραχύς πλεονάζω ἤ προσήκω ὁ σύμμετρος κίνησις , κοπώδης μέν ἠρέμα διά οὗτος γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος , οὐ μήν πυρέσσω γε . ὁ δέ σύμπας γιγνώσκω δέω ὁ ἰατρός ἐναντίος ἵστημι ὁ καθίστημι νόσημα καί εἶδος καί ὥρα καί ἡλικία . εἶδος ἔοικα λέγω ὁ ὁ σῶμα φύσις , ὅς ὁ οὐσία ἐν ὁ ὁ τέσσαρες στοιχεῖον κρᾶσις δείκνυμι εἰμί . νόσημα μέν οὖν ἅπας διά ὁ ἐναντίος ὁ δύναμις , οὐ ὁ πρόχειρος φαντασία δείκνυμι θεραπεύω . φύσις δέ σῶμα , ὅς εἰμί ὁ κρᾶσις , οὐ πᾶς διά ὁ ἐναντίος ἐπανορθόω , ὥσπερ οὐ δέ ὥρα καί ἡλικία . γίγνομαι μέν γάρ τις εὔκρατος , καθά καί δύσκρατος τις ἕτερος , ὁ μέν εὔκρατος ὁ εὐκρασία φυλάσσω διά ὁ ὅμοιος , ὁ δέ δύσκρατος ὁ δυσκρασία διά ὁ ἐναντίος ἐπανορθόω . διορίζω δέ περί οὗτος ἐν ὁ ὁ ὑγιεινός πραγματεία . καί ὁ συντείνω λύω καί ὁ λύω συντείνω . οὐ κατά ὁ πρέπω ποιέω ὁ ὁ νόσημα ἀντίθεσις . ὁ μέν γάρ συντείνω ὁ λύω , ὁ δέ λύω ὁ συντείνω κατά ἀντίθεσις οἰκεῖος ὀνομάζω . λέγω δέ ὁ μέν συντείνω καί λύω κύριος ἐπί ὁ αἰτία , οὐκέτι ἐπί αὐτός ὁ βλάπτω σῶμα , ἔμπαλιν δέ ὁ συντείνω καί λύω , κατά ὁ ἤδη βλάπτω , ἔπειτα ὁ συντείνω καί λύω σῶμα εἰμί , οὐ νόσημα ὄνομα συντείνω καί λύω , ὥσπερ γε καί ὁ σκληρός καί ὁ μαλακός , ἀραιός τε καί πυκνός , ὑπέρ ὅς λέγω καλός ἐν ὁ ἕκτος ὁ ἐπιδημία ἐν ὅδε ὁ λέξις · δέρμα σκληρός μάλαξις , συντείνω χάλασις . λέγω δέ ἐν οὗτος ὁ βιβλίον κατά ὁ συνεχής καί περί ὁ στεγνόω , ὅς εἰμί ἐναντίος ὁ ἀραιόω . οὗτος δέ αὖ πάλιν ὁ πυκνόω ὁ αὐτός ἔχω δύναμις , ὥσπερ γε καί ὁ πυκνόω ὁ στεγνόω .