galenus.in-hippocratis-de-natura-hominis-librum-commentarii-iii 1.15
Τοιαύτη δὲ καὶ τῶν ζώων ἐστιν ἡ φύσις καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων . Τοιαύτη , φησὶν , οὐ μόνον ἡ τοῦ ἀνθρώπου φύσις ἐστὶν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων , ἐκ θερμοῦ δηλονότι καὶ ψυχροῦ καὶ ξηροῦ καὶ ὑγροῦ κεκραμένη τῶν ἁπλῶν καὶ ἄκρων . τὰ γὰρ ἐν τῷ μεταξὺ πάντα τὴν κρᾶσιν ἐκ τούτων ἔσχηκεν . ἀδιανόητον οὖν γίγνεται τὸ λέγειν ἐν τῷ μεταξὺ τὴν κρᾶσιν γίγνεσθαι τῶν ἐν τῷ μεταξύ . τοῦτο δ᾿ οὐκ αἰσθάνονται λέγοντες οἱ ἐκ τῶν κατὰ τὸ σῶμα βλεπομένων ὑγρῶν καὶ ξηρῶν , θερμῶν τε καὶ ψυχρῶν , τὴν φύσιν ἡμῶν συγκεῖσθαι φάσκοντες . ἔτι δὲ ἀδιανοητότερον , εἰ καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ζώων τε καὶ φυτῶν ἐκ τούτων λέγομεν εἶναι τὴν φύσιν . Ἱπποκράτης μὲν γὰρ εἴρηκε φανερῶς ἐν τῇ ῥήσει καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων τὴν τοιαύτην εἶναι φύσιν . οἱ δ᾿ οὐκ οἶδ᾿ ὅ τι φήσουσιν . ὅταν γοῦν εἰς τὴν γῆν ἐκβληθέντος σπέρματος συκῆς , εἰ τύχῃ , γένηται μέγιστον δένδρον , ἀδιανόητόν ἐστι λέγειν , οὐκ ἐκ γῆς καὶ ὕδατος , ἀλλ᾿ ἑτέρωθεν αὐτῇ τὴν τοσαύτην οὐσίαν ὑπάρξαι . καὶ μὴν ἡ γῆ κατὰ τὸν ἑαυτῆς λόγον ἄκρως ἐστὶ ψυχρὰ , θερμότητα δ᾿ ἔχει πολλὴν ἡ συκῆ δι᾿ ἣν ζῇ , καὶ διὰ τοῦτο κᾀν τοῖς ἰσχυροῖς χειμῶσι καταψυχομένη οὐ νεκροῦται . δῆλον οὖν ὅτι μὴ μόνον ἐξ ὕδατος καὶ γῆς συνέστηκε τὸ σῶμα τῆς συκῆς , ἀλλὰ καὶ τῆς πυρώδους φύσεως μετείληφεν . εὔδηλον δ᾿ ὅτι καὶ τῆς ἀερώδους , εἴ γε σαφῶς ἐστι τὸ ξύλον αὐτῆς οὐ μόνον τῆς γῆς , ἀλλὰ καὶ τοῦ ὕδατος κουφότερον . ἐκ τῶν τεσσάρων οὖν ἐστι καὶ ἡ συκῆ . καὶ εἴπερ αὐτὴ καὶ τὸ σῦκον , οὕτω δὲ καὶ οἱ καρποὶ πάντες . εἰσὶ δὲ οἱ πυροὶ καὶ αἱ κριθαὶ καὶ οἱ κύαμοι καὶ τὰ ἄλλα δημήτρια σπέρματα τῶν καρπῶν μόρια . καὶ αὐτὰ τοίνυν ἐκ τῶν τεσσάρων συνεστήκασι , γῆς , πυρὸς , ὕδατός τε καὶ ἀέρος . ἐπεὶ δὲ ἐκ τῆς τῶν καρπῶν τε καὶ φυτῶν ἐδωδῆς οἱ μὲν ἡμῖν γίγνονται χυμοὶ , καὶ οὗτοι δηλονότι τὴν πρώτην ἀρχὴν τῆς γενέσεως ἕξουσιν , ὕδωρ καὶ γῆν , ἀέρα τε καὶ πῦρ . ἀλλ᾿ ὅπερ ἔφην , ἀποδέδεικται καὶ ταῦτα ἐν τῷ περὶ τῶν καθ᾿ Ἱπποκράτην στοιχείων , ὥστ᾿ ἤδη μεταβαίνειν καιρὸς ἐφ᾿ ἑτέραν ῥῆσιν .
Lemmas: τοιοῦτος δέ καί ὁ ζῷον εἰμί ὁ φύσις καί ὁ ἄλλος ἅπας . τοιοῦτος , φημί , οὐ μόνος ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις εἰμί , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἅπας , ἐκ θερμός δηλονότι καί ψυχρός καί ξηρός καί ὑγρός κεράννυμι ὁ ἁπλόος καί ἄκρος . ὁ γάρ ἐν ὁ μεταξύ πᾶς ὁ κρᾶσις ἐκ οὗτος ἔχω . ἀδιανόητος οὖν γίγνομαι ὁ λέγω ἐν ὁ μεταξύ ὁ κρᾶσις γίγνομαι ὁ ἐν ὁ μεταξύ . οὗτος δέ οὐ αἰσθάνομαι λέγω ὁ ἐκ ὁ κατά ὁ σῶμα βλέπω ὑγρός καί ξηρός , θερμός τε καί ψυχρός , ὁ φύσις ἐγώ σύγκειμαι φάσκω . ἔτι δέ ἀδιανόητος , εἰ καί ὁ ἄλλος ἅπας ζῷον τε καί φυτόν ἐκ οὗτος λέγω εἰμί ὁ φύσις . Ἱπποκράτης μέν γάρ λέγω φανερός ἐν ὁ ῥῆσις καί ὁ ἄλλος ἅπας ὁ τοιοῦτος εἰμί φύσις . ὁ δέ οὐ οἶδα ὅς τις φημί . ὅταν γοῦν εἰς ὁ γῆ ἐκβάλλω σπέρμα συκῆ , εἰ τυγχάνω , γίγνομαι μέγας δένδρον , ἀδιανόητος εἰμί λέγω , οὐ ἐκ γῆ καί ὕδωρ , ἀλλά ἑτέρωθεν αὐτός ὁ τοσοῦτος οὐσία ὑπάρχω . καί μήν ὁ γῆ κατά ὁ ἑαυτοῦ λόγος ἄκρος εἰμί ψυχρός , θερμότης δέ ἔχω πολύς ὁ συκῆ διά ὅς ζάω , καί διά οὗτος εἰͅν ὁ ἰσχυρός χειμών καταψύχω οὐ νεκρόω . δῆλος οὖν ὅτι μή μόνος ἐκ ὕδωρ καί γῆ συνίστημι ὁ σῶμα ὁ συκῆ , ἀλλά καί ὁ πυρώδης φύσις μεταλαμβάνω . εὔδηλος δέ ὅτι καί ὁ ἀερώδης , εἰ γε σαφής εἰμί ὁ ξύλον αὐτός οὐ μόνος ὁ γῆ , ἀλλά καί ὁ ὕδωρ κοῦφος . ἐκ ὁ τέσσαρες οὖν εἰμί καί ὁ συκῆ . καί εἴπερ αὐτός καί ὁ σῦκον , οὕτως δέ καί ὁ καρπός πᾶς . εἰμί δέ ὁ πυρός καί ὁ κριθή καί ὁ κύαμος καί ὁ ἄλλος δημήτρια σπέρμα ὁ καρπός μόριον . καί αὐτός τοίνυν ἐκ ὁ τέσσαρες συνίστημι , γῆ , πῦρ , ὕδωρ τε καί ἀήρ . ἐπεί δέ ἐκ ὁ ὁ καρπός τε καί φυτόν ἐδωδή ὁ μέν ἐγώ γίγνομαι χυμός , καί οὗτος δηλονότι ὁ πρῶτος ἀρχή ὁ γένεσις ἔχω , ὕδωρ καί γῆ , ἀήρ τε καί πῦρ . ἀλλά ὅς φημί , ἀποδείκνυμι καί οὗτος ἐν ὁ περί ὁ κατά Ἱπποκράτης στοιχεῖον , ὥστε ἤδη μεταβαίνω καιρός ἐπί ἕτερος ῥῆσις .