galenus.in-hippocratis-de-natura-hominis-librum-commentarii-iii 1.5
Ἐγὼ δέ φημι , εἰ ἓν ἦν ὁ ἄνθρωπος , οὐδέποτ᾿ ἂν ἤλγεεν . οὐδὲ γὰρ ἂν ἦν ὑφ᾿ ὅτου ἀλγήσειεν ἓν ἐόν . εἰ δ᾿ οὖν καὶ ἀλγήσειεν , ἀνάγκη καὶ τὸ ἰώμενον ἓν εἶναι . Ἔμπροσθεν μὲν αὐτοὺς τοὺς λόγους διέβαλλεν , οὓς ἔλεγον οἱ ἓν εἶναι τὸν ἄνθρωπον ὑπολαβόντες , ἀποδείξας οὐ μόνον ἀναποδείκτους , ἀλλὰ καὶ ἀπιθάνους . τὰ νῦν δὲ τὴν δόξαν αὐτῶν ἀνατρέπει τῶν ἓν οἰομένων εἶναι τὸν ἄνθρωπον . ἔστι δὲ οὐ ταὐτὸ , ἢ λόγον προτεινόμενον ἐλέγχειν , ἢ δόξαν ὡς οὐκ ἀληθῆ διαβάλλειν . ἐνδέχεται γὰρ ἀληθῆ μὲν εἶναι τὴν δόξαν , οὐκ ὀρθῶς δὲ ὑπό τινων συνηγορεῖσθαι καὶ διὰ τοῦτο μὴ τῆς δόξης μὲν τὸν ἔλεγχον , ἀλλὰ τῶν συνηγορησάντων αὐτῇ γεγονέναι . νῦν οὖν ἐάσας τοὺς λόγους αὐτῶν , ἐλέγχει τὴν δόξαν αὐτὴν μόνην ἀφ᾿ ἑαυτῆς , οὐ μόνον ἰσχυροτάτῳ χρησάμενος , ἀλλὰ καὶ βραχυτάτῳ λόγῳ . εἴπερ γὰρ ἓν ἦν ὁ ἄνθρωπος , οὐκ ἂν ἤλγεεν . ὅντινα λόγον ἔφην ἐξελέγχειν καὶ τοὺς ἄτομα καὶ ἄναρμα καὶ ἐλάχιστα στοιχεῖα τιθεμένους . ἓν γὰρ τῷ εἴδει καὶ κατὰ τούτους ἐστὶ τὸ ὄντως ὄν . οὕτω δὲ ὠνόμασται τὸ πρῶτον σῶμα τὸ ἀγέννητόν τε καὶ ἄφθαρτον , ἐπειδὴ τἄλλα πάντα τὴν γένεσιν ἐκ τῆς ἐκείνου συνθέσεως λαμβάνει . γενήσεται γὰρ ἡ ἐκ τούτων δόξα , τὴν γένεσιν ἡμῶν ἐν ποίᾳ συνθέσει τῶν ἀϊδίων ἐκείνων σωμάτων τιθεμένῃ . καθάπερ ἡ Ἱπποκράτους ἐν τῇ κράσει τῶν τεσσάρων στοιχείων , ἣν Ἀριστοτέλης τε καὶ οἱ Στωϊκοὶ προσήκαντο . ὅτι δὲ εἴπερ ἓν ἦν ἁπλοῦν στοιχεῖον , οὐκ ἂν ἤλγει τὸ συγκείμενον ἐκ τοῦ τοιούτου στοιχείου σῶμα , τεκμήριον εἶναί φησι τὸ μηδὲν ἕτερον ὑπάρχειν δεύτερον , εἰς αὐτὸ δρᾶσαι δυνάμενον . οὐ γὰρ δὴ αὐτό γε ὑφ᾿ ἑαυτοῦ πάσχειν ἐγχωρεῖ τὸ ἓν ἐκεῖνο σῶμα . πρὸς τῷ καὶ εἰ συγχωρήσειέ τις ἀλγεῖν αὐτὸ , πάσχον ἔξ ἑαυτοῦ , τὴν , ἴασιν ἁπλῆν ἔσεσθαι . οὐκ ὄντων γὰρ πολλῶν παρ᾿ αὐτῷ πολλοὺς τρόπους ἰάσεως ἀδύνατονγενέσθαι .
Lemmas: ἐγώ δέ φημί , εἰ εἷς εἰμί ὁ ἄνθρωπος , οὐδέποτε ἄν ἀλγέω . οὐδέ γάρ ἄν εἰμί ὑπό ὅστις ἀλγέω εἷς εἰμί . εἰ δέ οὖν καί ἀλγέω , ἀνάγκη καί ὁ ἰάομαι εἷς εἰμί . ἔμπροσθεν μέν αὐτός ὁ λόγος διαβάλλω , ὅς λέγω ὁ εἷς εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὑπολαμβάνω , ἀποδείκνυμι οὐ μόνος ἀναπόδεικτος , ἀλλά καί ἀπίθανος . ὁ νῦν δέ ὁ δόξα αὐτός ἀνατρέπω ὁ εἷς οἴομαι εἰμί ὁ ἄνθρωπος . εἰμί δέ οὐ αὐτός , ἤ λόγος προτείνω ἐλέγχω , ἤ δόξα ὡς οὐ ἀληθής διαβάλλω . ἐνδέχομαι γάρ ἀληθής μέν εἰμί ὁ δόξα , οὐ ὀρθός δέ ὑπό τις συνηγορέω καί διά οὗτος μή ὁ δόξα μέν ὁ ἔλεγχος , ἀλλά ὁ συνηγορέω αὐτός γίγνομαι . νῦν οὖν ἐάω ὁ λόγος αὐτός , ἐλέγχω ὁ δόξα αὐτός μόνος ἀπό ἑαυτοῦ , οὐ μόνος ἰσχυρός χράω , ἀλλά καί βραχύς λόγος . εἴπερ γάρ εἷς εἰμί ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἄν ἀλγέω . ὅστις λόγος φημί ἐξελέγχω καί ὁ ἄτομος καί ἄναρμος καί ἐλαχύς στοιχεῖον τίθημι . εἷς γάρ ὁ εἶδος καί κατά οὗτος εἰμί ὁ ὄντως εἰμί . οὕτως δέ ὀνομάζω ὁ πρῶτος σῶμα ὁ ἀγέννητος τε καί ἄφθαρτος , ἐπειδή ἄλλος πᾶς ὁ γένεσις ἐκ ὁ ἐκεῖνος σύνθεσις λαμβάνω . γίγνομαι γάρ ὁ ἐκ οὗτος δόξα , ὁ γένεσις ἐγώ ἐν ποῖος σύνθεσις ὁ ἀίδιος ἐκεῖνος σῶμα τίθημι . καθά ὁ Ἱπποκράτης ἐν ὁ κρᾶσις ὁ τέσσαρες στοιχεῖον , ὅς Ἀριστοτέλης τε καί ὁ Στωϊκός προσίημι . ὅτι δέ εἴπερ εἷς εἰμί ἁπλόος στοιχεῖον , οὐ ἄν ἀλγέω ὁ σύγκειμαι ἐκ ὁ τοιοῦτος στοιχεῖον σῶμα , τεκμήριον εἰμί φημί ὁ μηδείς ἕτερος ὑπάρχω δεύτερος , εἰς αὐτός δράω δύναμαι . οὐ γάρ δή αὐτός γε ὑπό ἑαυτοῦ πάσχω ἐγχωρέω ὁ εἷς ἐκεῖνος σῶμα . πρός ὁ καί εἰ συγχωρέω τις ἀλγέω αὐτός , πάσχω ἐκ ἑαυτοῦ , ὁ , ἴασις ἁπλόος εἰμί . οὐ εἰμί γάρ πολύς παρά αὐτός πολύς τρόπος ἴασις ἀδύνατονγενομαι .