galenus.in-hippocratis-de-natura-hominis-librum-commentarii-iii 1.32
Τοῦ δὲ ἦρος τὸ φλέγμα ἔτι μένει ἰσχυρὸν ἐν τῷ σώματι καὶ τὸ αἷμα αὔξεται . τά τε γὰρ ψύχεα ἐξανίει καὶ τὰ ὕδατα ἐπιγίνεται , τὸ δὲ αἷμα κατὰ ταῦτα αὔξεται ὑπό τε τῶν ὄμβρων καὶ τῶν θερμημεριῶν . κατὰ φύσιν γὰρ αὐτέῳ ταῦτ᾿ ἔστι μάλιστα τοῦ ἐνιαυτοῦ , ὑγρόν τε γάρ ἐστι καὶ θερμόν . γνοίης δὲ ἂν τοῖσδε . οἱ ἄνθρωποι τοῦ ἦρος καὶ τοῦ θέρεος μάλιστα ὑπό τε τῶν δυσεντεριῶν ἁλίσκονται καὶ ἐκ τῶν ῥινῶν τὸ αἷμα ῥεῖ αὐτέοισι καὶ θερμότατοί εἰσι καὶ ἐρυθρότατοι . Ἔστι μὲν καὶ τῆσδε τῆς ῥήσεως ἡ λέξις σαφής . εἴρηται δ᾿ ἐν τῷ πρώτῳ τῶν περὶ κράσεων ὅτι βέλτιον ἦν τὸ ἔαρ εὔκρατον , οὐχ ὑγρὸν καὶ θερμὸν λέγεσθαι . διά τινά τε τὴν αἰτίαν εἰς τὸ θερμὸν καὶ ὑγρὸν λέγειν αὐτὸ τῶν ἰατρῶν ἔνιοι καὶ τῶν φιλοσόφων ὑπήχθησαν . ὡς ἐν ὥραις μὲν γὰρ τοῦτο λέγουσιν ὑγρὸν καὶ θερμὸν ὡς ἐν γένει , τῶν δ᾿ ἐν σώμασι τὰ ζῶα , ταῦτα μὲν ὡς πρὸς τὰ φυτὰ παραβάλλοντες , τὸ δὲ ἔαρ τῷ φθινοπώρῳ , τὸ ἄριστον ἐν ταῖς ὥραις καὶ , ὡς ἂν εἴποι τις , μόνον ἀκριβῶς κατὰ φύσιν τῷ παρὰ φύσιν ἔχοντι τοῦ δὲ πλεονάζειν αἷμα κατὰ τὸ ἔαρ σὺν τοῖς ἄλλοις γνωρίσμασι καὶ τὸ δυσεντερίας ἔσεσθαι τότε , τὰς αἱματηρὰς δηλονότι λεγομένας , οὐχ ὅσαι διὰ χολὴν ἑλκοῦσι τὰ ἔντερα . λέλεκται δέ μοι περὶ τῆς αἱματηρᾶς ταύτης δυσεντερίας ἐν τῷ τετάρτῳ τῶν εἰς τὸ περὶ ἄρθρων ὑπομνήματι δεικνύντι τὸ πάθημα τοῦτο , πλήθους αἵματος ὄντος ἐν ταῖς φλεψὶν , εἶτα ἐκκρινούσης ἀθρόως τῆς φύσεως διὰ τῶν ἐντέρων , γίγνεσθαι πολλάκις , ὥσπερ καὶ ταῖς γυναιξὶ διὰ μήτρας . ἔνιοι δὲ διὰ ῥινῶν , ἢ δι᾿ αἱμοῤῥοΐδων , ἢ ἐμέτων . παρενέθηκε δὲ καὶ τὸ θέρος τῷ ἦρι κατά τε τὸν τῶν δυσεντεριῶν λόγον καὶ τὴν ἐρυθρότητα τῆς χρόας . διὰ γὰρ τὴν ἑαυτοῦ θερμότητα τὸ γεννηθὲν αἷμα κατὰ τὸ ἔαρ ἐρυθράν τε τὴν χρόαν ἐργάζεται τοῦ παντὸς σώματος , ἐκκρίνεταί τε διὰ τῆς ἕδρας ἐνίοις . θερμοὶ δ᾿ ἁπτομένοις οἱ ἄνθρωποι τηνικαῦτα φαίνονται καὶ διὰ τὸ αἷμα μὲν , ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ περιέχον .
Lemmas: ὁ δέ ἔαρ ὁ φλέγμα ἔτι μένω ἰσχυρός ἐν ὁ σῶμα καί ὁ αἷμα αὐξάνω . ὁ τε γάρ ψῦχος ἐξανίημι καί ὁ ὕδωρ ἐπιγίγνομαι , ὁ δέ αἷμα κατά οὗτος αὐξάνω ὑπό τε ὁ ὄμβρος καί ὁ θερμημερίαι . κατά φύσις γάρ αὐτός οὗτος εἰμί μάλα ὁ ἐνιαυτός , ὑγρός τε γάρ εἰμί καί θερμός . γιγνώσκω δέ ἄν ὅδε . ὁ ἄνθρωπος ὁ ἔαρ καί ὁ θέρος μάλα ὑπό τε ὁ δυσεντερία ἁλίσκομαι καί ἐκ ὁ ῥίς ὁ αἷμα ῥέω αύ̓τεος καί θερμός εἰμί καί ἐρυθρός . εἰμί μέν καί ὅδε ὁ ῥῆσις ὁ λέξις σαφής . λέγω δέ ἐν ὁ πρῶτος ὁ περί κρᾶσις ὅτι ἀγαθός εἰμί ὁ ἔαρ εὔκρατος , οὐ ὑγρός καί θερμός λέγω . διά τις τε ὁ αἰτία εἰς ὁ θερμός καί ὑγρός λέγω αὐτός ὁ ἰατρός ἔνιοι καί ὁ φιλόσοφος ὑπάγω . ὡς ἐν ὥρα μέν γάρ οὗτος λέγω ὑγρός καί θερμός ὡς ἐν γένος , ὁ δέ ἐν σῶμα ὁ ζῷον , οὗτος μέν ὡς πρός ὁ φυτόν παραβάλλω , ὁ δέ ἔαρ ὁ φθινόπωρον , ὁ ἀγαθός ἐν ὁ ὥρα καί , ὡς ἄν λέγω τις , μόνος ἀκριβής κατά φύσις ὁ παρά φύσις ἔχω ὁ δέ πλεονάζω αἷμα κατά ὁ ἔαρ σύν ὁ ἄλλος γνώρισμα καί ὁ δυσεντερία εἰμί τότε , ὁ αἱματηρός δηλονότι λέγω , οὐ ὅσος διά χολή ἑλκέω ὁ ἔντερον . λέγω δέ ἐγώ περί ὁ αἱματηρός οὗτος δυσεντερία ἐν ὁ τέταρτος ὁ εἰς ὁ περί ἄρθρον ὑπόμνημα δείκνυμι ὁ πάθημα οὗτος , πλῆθος αἷμα εἰμί ἐν ὁ φλέψ , εἶτα ἐκκρίνω ἀθρόος ὁ φύσις διά ὁ ἔντερον , γίγνομαι πολλάκις , ὥσπερ καί ὁ γυνή διά μήτρα . ἔνιοι δέ διά ῥίς , ἤ διά αἱμορροίς , ἤ ἔμετος . παρεντίθημι δέ καί ὁ θέρος ὁ ἔαρ κατά τε ὁ ὁ δυσεντερία λόγος καί ὁ ἐρυθρότης ὁ χροιά . διά γάρ ὁ ἑαυτοῦ θερμότης ὁ γεννάω αἷμα κατά ὁ ἔαρ ἐρυθρός τε ὁ χροιά ἐργάζομαι ὁ πᾶς σῶμα , ἐκκρίνω τε διά ὁ ἕδρα ἔνιοι . θερμός δέ ἅπτω ὁ ἄνθρωπος τηνικαῦτα φαίνω καί διά ὁ αἷμα μέν , ἀλλά καί διά ὁ περιέχω .