galenus.in-hippocratis-de-natura-hominis-librum-commentarii-iii 2.5
Ὁκόσα δὲ τῶν νουσημάτων γίνεται ἀπὸ τοῦ σώματος τῶν ﻿ μελέων τοῦ ἰσχυροτάτου , ταῦτα δεινότατά ἐστι . καὶ γὰρ ἢν αὐτοῦ μένῃ ἔνθα ἂν ἄρξηται , ἀνάγκη τοῦ ἰσχυροτάτου τῶν μελέων πονεομένου πᾶν τὸ σῶμα ὀχλέεσθαι . καὶ ἢν ἐπὶ τῶν ἀσθενεστέρων τι ἀφίκηται ἀπὸ τοῦ ἰσχυροτάτου , χαλεπαὶ αἱ ἀπολύσιες γίνονται . ὁκόσα δ᾿ ἂν ἀπὸ τῶν ἀσθενεστέρων ἐπὶ τὰ ἰσχυρότερα ἔλθῃ , εὐλυτώτερά ἐστιν · ὑπὸ γὰρ τῆς ἰσχύος ἀποκλείζεται ῥηϊδίως τὰ ἐπιῤῥέοντα . Εἴτε μόριον εἴτε σῶμα λέγειν ἐθέλοι τις ἰσχυρότατον , κυρίως μὲν ἐρεῖ τὸ πρὸς τὰς δραστικὰς ἐνεργείας κάλλιστα κατεσκευασμένον , ὥς που καὶ τὸν Ἡρακλέα λέγομεν ἰσχυρότατον γεγονέναι . καθ᾿ ἕτερον δὲ τρόπον ὡς πρὸς τήνδε μέν τινα ἐνέργειαν ἰσχυρὸν τουτὶ τὸ σῶμα καὶ τὸ μόριον , ὡς πρὸς ἑτέραν δὲ ἄλλο , καὶ κατὰ μὲν πάντα ἰσχὺς ἐν ἑκάστῃ τῶν ἐνεργειῶν ἐστι τῷ δεῖνι , ἄλλο δὴ κατ᾿ ἄλλην αὐτῶν ἰσχυρὸν γίγνεται . μία μὲν οὖν ἐστιν ἡ ἐνέργεια τῶν καθ᾿ ὁρμὴν τοῦ ζώου κινήσεων , ὡς ἤτοι τρέχοντος , ἢ συμπλεκομένου ζώοις τισὶν , ἢ διασπῶντός τι τῶν σωμάτων τῶν ἐμψύχων , ἢ τῶν ἀψύχων , ἢ ἀποσπῶντος ὡσαύτως ὁτιοῦν . μία δ᾿ ἄλλη δύναμις καὶ κατ᾿ αὐτὴν ἐνέργειαν ζωτικὴν , καθ᾿ ἣν αἱ ἀρτηρίαι καὶ ἡ καρδία σφύζουσιν . ἐπὶ δὲ ταῖς κατὰ γένος ἀλλήλων διαφερούσαις ἄλλαι τινές εἰσιν ἀνομογενεῖς οὐκ ἐν τοῖς ζώοις μόνον , ἀλλὰ κᾀν τοῖς φυτοῖς , διὸ καὶ φυσικὰς ὀνομάζομεν αὐτὰς , ἑλκτικὴ καὶ ἀλλοιωτικὴ καὶ καθεκτικὴ καὶ ἀποκριτική . δύναται τοιγαροῦν ἄλλοτε κατ᾿ ἄλλο καὶ ἄλλο σῶμα ἡ γαστὴρ εἰ τύχῃ δύναμιν ἰσχυροτάτην ἔχειν , ὡς πρὸς τήνδε τὴν ἐνέργειαν , οἷον ἤτοι τὴν καθεκτικὴν ἢ τὴν ἀλλοιωτικὴν , ποτὲ δὲ τὸ ἧπαρ ἢ σπλὴν ἤ τι τῶν ἄλλων . ἔμπαλιν δὲ κατὰ τὸ αὐτὸ ζῶον ἡ μὲν γαστὴρ · ἀσθενεστάτην ἔχει ἤτοι τὴν ἑλκτικὴν , ἢ τὴν ἀποκριτικὴν δύναμιν , ἰσχυροτάτην δὲ τὸ ἧπαρ . παρῆκε δὲ νῦν ὁ γράψας τὴν προκειμένην ῥῆσιν . ἰσχυρὸν δ᾿ ἐννοεῖν μοι δοκεῖ , ᾧ πρὸς τὸ μὴ ῥᾳδίως πάσχειν ὑπὸ τῶν τὰς νόσους ἐργαζομένων αἰτιῶν . ἔτι νὴ Δία καὶ τοῦτο πρόσεστι τὸ διὰ τῆς ἀποκριτικῆς δυνάμεως , ὅταν ἐν αὐτῷ τις ἀθροισθῇ περιουσία χυμῶν , εἰς ἕτερον αὐτὴν ἀποπέμπειν μόριον . εἶναι δὲ δηλονότι χρὴ τοῦ δεξαμένου τὸ πέμπον ἰσχυρότερον . ἔσται τοιγαροῦν καθ᾿ ἕκαστον σῶμα τὸ μέν τοι ἀσθενέστατον μόριον , τὰ δ᾿ ἰσχυρότατα , ὥσπερ ἀμέλει καὶ πᾶσιν ὡμολόγηται τοῖς ἰατροῖς καὶ τοῖς ἰδιώταις . ἀσθενεστάτους μὲν γὰρ εἶναι λέγουσι τοὺς πόδας τοῖς ποδαγρικοῖς , ὥσπερ γε σύμπαν τὸ τῶν ἄρθρων γένος τοῖς ἀρθριτικοῖς , ἀσθενεστάτην δὲ κεφαλὴν τοῖς κεφαλαλγικοῖς . οὕτως δὲ καὶ τὸν σπλῆνα τοῖς φύσει σπληνώδεσι καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὅσοι ῥᾳδίως ὀφθαλμίαις ἁλίσκονται καὶ καθ᾿ ἕκαστον μέρος ὡσαύτως . ὄντων δὲ κατὰ γένος διττῶν τῶν τὰς νόσους ἐργαζομένων αἰτιῶν , τὰ μὲν γὰρ ἔξωθέν ἐστι , τὰ δὲ ἔξ αὐτῶν ἡμῶν ὁρμᾶται , καὶ πρὸς μὲν τὰς ἔξωθεν βλάβας ἄλλα μόρια τῶν ἐν ἡμῖν ἐστιν ἐνίοτε ἀσθενῆ , πρὸς δὲ τὰς ἔνδοθεν ἄλλα . διότι καὶ τῶν αἰτιῶν αὐτῶν αἱ δυνάμεις ἑτερογενεῖς εἰσιν . ἐξ ἡμῶν γὰρ κατὰ πλῆθος χυμῶν ἢ μοχθηρίαν αἱ νόσοι γίγνονται . τὰ δ᾿ ἔξωθεν αἴτια τὰ μὲν τῷ δυσκρασίαν τινὰ ἐργάζεσθαι , τὰ δὲ τῷ θλᾷν , ἢ τέμνειν ἀδικεῖ τὰ τῶν ζώων σώματα . τὸ γὰρ τῶν ἐξαρθρημάτων πάθος ὑπ᾿ ἀμφοτέρων ἔοικε γίγνεσθαι . καὶ γὰρ αὐτὸς εἷς μόνος ἄνευ συμπλοκῆς τῆς πρὸς ἕτερον ἔξαρθρον ἐποίησεν , ἤτοι γόνυ βαδίζων , ἢ γένυν χασμώμενος , ἤ τι τῶν ἄλλων ἄρθρων , ἢ ὁπωσοῦν ἐνεργῶν , ἢ περιστρεφόμενος , ἤδη δὲ καὶ κάταγμά τις ἔπαθεν ἄνευ τῆς ἔξωθεν αἰτίας , ἐν περιστροφαῖς ἀθρόαις , ἢ τῷ πηδῆσαι σφοδρότερον · ὥσθ᾿ ὅσα γένη τῶν |αἰτιῶν ἐστι , τοσαῦτα καὶ τῆς τῶν πασχόντων ῥᾳδίως , ἢ μὴ πασχόντων μορίων ἀσθενείας τε καὶ ἰσχύος . αἱ μὲν οὖν ἐκ τῶν χυμῶν ὁρμώμεναι νόσοι κατὰ τὴν ῥώμην τε καὶ ἀσθένειαν ἅπασι γίγνονται τῶν ἀποκριτικῶν δυνάμεων . συμπεφυκότων γὰρ ἀλλήλοις τῶν τοῦ ζώου μορίων ἐκ τῶν ἀπωθεῖσθαι δυνατωτέρων εἰς ἕτερα μεταῤῥέουσιν οἱ νοσοποιοὶ χυμοὶ καὶ πάλιν ἐξ ἐκείνων εἰς ἕτερα , μέχρις ἄν τινι τῶν ἀσθενεστέρων στηριχθῶσιν , ὃ μηκέτ᾿ ἔχει μηδὲν ἀσθενέστερον ἑαυτοῦ μέρος , ὥστε πέμψειν τὸν λυποῦντα χυμόν . ἐὰν μὲν οὖν ἐκροὰς ἔχῃ τοῦτο τὸ μόριον , ὡς ἔντερά τε καὶ γαστὴρ καὶ κύστις καὶ μήτρα , δι᾿ ἐκκρίσεως ἐκκενωθῇ τὸ λυποῦν αἴτιον . ἐάν γε λεπτότερον ᾖ κατὰ τὴν σύστασιν τῶν ἐκροῶν τοῦ μορίου , πολλάκις καὶ ἀναῤῥαγέντων , ἢ καὶ ἀναστομωθέντων ἀγγείων , ἐπὶ πλέον ἡ κένωσις ἐγένετο , καθάπερ ἐν ταῖς χωρὶς τραυμάτων αἱμοῤῥαγίαις . ἐὰν δὲ μὴ ἀναστομωθῇ , μήτ᾿ ἀναῤῥαγῇ , παχὺς ἢ γλίσχρος κατασκήψας χυμὸς ὄγκον ἐργάζεται παρὰ φύσιν ἐν τῷ μορίῳ . τοιαύτη μὲν οὖν τίς ἐστιν ἰσχὺς καὶ ἀσθένεια τῶν μελῶν τοῦ σώματος ἐν τοῖς πάθεσιν , ὅσα τὴν γένεσιν ἐξ ἡμῶν αὐτῶν ἔχει · τὰ δὲ ὑπὸ τῶν ἔξωθεν αἰτιῶν πάσχοντα κατὰ τὸ θερμαίνεσθαι καὶ ψύχεσθαι καὶ ξηραίνεσθαι καὶ ὑγραίνεσθαι τοὐπίπαν ἔοικε πάσχειν . σπάνια γάρ ἐστι τὰ διὰ τοῦ θλᾷν , ἢ τέμνειν , ἤ τι τοιοῦτο ποιεῖν εἰς νόσους ἄγοντα τὰ τῶν ζώων σώματα . γενήσεται τοίνυν ἐν ταῖς τοιαύταις νόσοις ἄλλο πρὸς ἄλλην αὐτοῦ ἀσθενές τε καὶ ἰσχυρόν . ὅσα μὲν γάρ ἐστι φύσει ψυχρότερα μόρια , ταῦτα πείσεται ῥᾳδίως ὑπὸ τῶν ψυχόντων αἰτίων , ὅσα δὲ θερμότερα , ﻿ πρὸς τῶν θερμαινόντων . ἀνάλογον δὲ τούτοις ἐπὶ τῶν καθ᾿ ὑγρότητα καὶ ξηρότητα δυσκράτων · ἐνδέχεται δὲ αὐτῶν τούτων ἔνια μὲν ὑπὸ τῶν θερμαινόντων , ἢ ψυχόντων , ἢ ξηραινόντων , ἢ ὑγραινόντων αἰτίων ἑτοίμως πάσχειν , ἰσχυροτέραν δ᾿ ἕτερον μόριον ἔχον τὴν ἀποκριτικὴν δύναμιν , εὐθέως ἀποπέμπειν εἰς ἐκεῖνα τὸ σφέτερον κακόν . ἐπεὶ τοίνυν οὐχ ἁπλῶς γίγνεταί τε καὶ νοεῖται μόριον ἰσχυρότερον , ἢ ἀσθενέστερον , ἀλλὰ κατὰ πλείονας τρόπους ἑτερογενεῖς , οὐχ οἷόν τέ ἐστι κρῖναι τὴν προκειμένην ῥῆσιν , οὐδ᾿ ἀποφήνασθαι πότερον ἀληθὴς ἢ ψευδής . ἐκεῖνό γε μήν ἐστι καὶ περὶ τῆσδε καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπασῶν εἰπεῖν , ὅσαι περὶ τῶν πολλαχῶς λεγομένων τε καὶ νοουμένων ἀδιορίστως ἀποφαίνονται , συγκεχυμένην τε καὶ ἀδιάρθρωτον εἶναι τὴν ἀπόφασιν αὐτῶν , ὡς μηδένα τῶν ἀκουσάντων αὐτῆς ὠφελεῖσθαι . καὶ μέντοι καὶ ἀντιλογίαν ἰσχυρὰν ἔχει τὸ κατὰ τὴν προκειμένην ῥῆσιν εἰρημένον , ἔνθα φησὶν · ὁκόσα δ᾿ ἂν ἀπὸ τῶν ἀσθενεστέρων ἐπὶ τὰ ἰσχυρότερα ἔλθῃ , εὐλυτώτερά ἐστιν . ὑπὸ γὰρ τῆς ἰσχύος ἀποκλείζεται ῥηϊδίως τὰ ἐπιῤῥέοντα , διὸ καὶ διαφόρως ἔγραψαν οἱ ἐξηγηταὶ τὴν τοῦ ἀποκλείζεται ἐξήγησιν , ἔνιοι μὲν ἀποκλείζεται γράψαντες , ἔνιοι δὲ ἀποκλείεται , τινὲς δὲ ἀποπαγιώσεται , τὴν τρίτην συλλαβὴν τοῦ ἀποπαγιώσεται ῥήματος διὰ τοῦ ω προενεγκάμενοι , τινὲς δὲ διὰ τοῦ η καὶ σ , καθάπερ ὁ Διοσκουρίδης , ἀπὸ τοῦ παγήσεσθαί φασιν , ἀντὶ τοῦ ἀποκρούεσθαι εἰρῆσθαι τοῦτο τὸ ῥῆμα . ἀλλ᾿ εἴπερ ἀπὸ τῶν ἀσθενεστέρων μορίων ἐπί τι τῶν ἰσχυροτέρων ἀφικνούμενος ὁ λυπῶν χυμὸς ἀποκρουσθείη , πάλιν ὑπ᾿ αὐτοῦ πλέον οὐδὲν οὕτω γε τῷ κάμνοντι γένοιτο . βέλτιον οὖν γράφειν τὴν λέξιν ὧδέ πως . ἀπὸ γὰρ τῆς ἰσχύος ἀναλώσεται τὰ ἐπιῤῥέοντα , τουτέστιν ἀναλωθήσεται πεττόμενά τε καὶ διαφορούμενα . τινὲς δὲ τὰ κυριώτατα μόριά φασιν εἰρῆσθαι νῦν ἰσχυρότατα , ψευδῆ ποιοῦντες τὸν λόγον . ἀπὸ γὰρ τῶν κυριωτέρων μορίων εἰς ἀκυρώτερα μεθίστασθαι τοὺς λυποῦντας χυμοὺς , οὐκ ἀπὸ ἀκυρωτάτων εἰς τὰ κυριώτατα βέλτιόν ἐστι . πολλάκις δ᾿ ἤδη τεθεάμεθα τῶν ἐπὶ τὰ κῶλα φερομένων χυμῶν ἐν ἀρθρίτισί τε καὶ ποδάγραις ἀποκρουσθέντων ἐκεῖθεν , εἶτ᾿ ἐπὶ τι κύριον ἐλθόντων , ἀποθανόντα τὸν ἄνθρωπον , εἶναί τε μίαν ἐλπίδα σωτηρίας , ἐὰν δυνηθῶμεν αὖθις ἐπὶ τὸ κῶλον αὐτοὺς ἀντισπάσαι .
Lemmas: ὁπόσος δέ ὁ νόσημα γίγνομαι ἀπό ὁ σῶμα ὁ ﻿ μέλος ὁ ἰσχυρός , οὗτος δεινός εἰμί . καί γάρ ἐάν αὐτοῦ μένω ἔνθα ἄν ἄρχω , ἀνάγκη ὁ ἰσχυρός ὁ μέλος πονέω πᾶς ὁ σῶμα ὀχλέω . καί ἐάν ἐπί ὁ ἀσθενής τις ἀφικνέομαι ἀπό ὁ ἰσχυρός , χαλεπός ὁ ἀπόλυσις γίγνομαι . ὁπόσος δέ ἄν ἀπό ὁ ἀσθενής ἐπί ὁ ἰσχυρός ἔρχομαι , εὔλυτος εἰμί · ὑπό γάρ ὁ ἰσχύς ἀποκλῄζω ῥᾴδιος ὁ ἐπιρρέω . εἴτε μόριον εἴτε σῶμα λέγω ἐθέλω τις ἰσχυρός , κύριος μέν λέγω ὁ πρός ὁ δραστικός ἐνέργεια καλός κατασκευάζω , ὡς που καί ὁ Ἡρακλῆς λέγω ἰσχυρός γίγνομαι . κατά ἕτερος δέ τρόπος ὡς πρός ὅδε μέν τις ἐνέργεια ἰσχυρός οὗτος ὁ σῶμα καί ὁ μόριον , ὡς πρός ἕτερος δέ ἄλλος , καί κατά μέν πᾶς ἰσχύς ἐν ἕκαστος ὁ ἐνέργεια εἰμί ὁ δεῖνα , ἄλλος δή κατά ἄλλος αὐτός ἰσχυρός γίγνομαι . εἷς μέν οὖν εἰμί ὁ ἐνέργεια ὁ κατά ὁρμή ὁ ζῷον κίνησις , ὡς ἤτοι τρέχω , ἤ συμπλέκω ζῷον τις , ἤ διασπάω τις ὁ σῶμα ὁ ἔμψυχος , ἤ ὁ ἄψυχος , ἤ ἀποσπάω ὡσαύτως ὁστισοῦν . εἷς δέ ἄλλος δύναμις καί κατά αὐτός ἐνέργεια ζωτικός , κατά ὅς ὁ ἀρτηρία καί ὁ καρδία σφύζω . ἐπί δέ ὁ κατά γένος ἀλλήλων διαφέρω ἄλλος τις εἰμί ἀνομογενής οὐ ἐν ὁ ζῷον μόνος , ἀλλά εἰͅν ὁ φυτόν , διό καί φυσικός ὀνομάζω αὐτός , ἑλκτικός καί ἀλλοιωτικός καί καθεκτικός καί ἀποκριτικός . δύναμαι τοιγαροῦν ἄλλοτε κατά ἄλλος καί ἄλλος σῶμα ὁ γαστήρ εἰ τυγχάνω δύναμις ἰσχυρός ἔχω , ὡς πρός ὅδε ὁ ἐνέργεια , οἷος ἤτοι ὁ καθεκτικός ἤ ὁ ἀλλοιωτικός , ποτέ δέ ὁ ἧπαρ ἤ σπλήν ἤ τις ὁ ἄλλος . ἔμπαλιν δέ κατά ὁ αὐτός ζῷον ὁ μέν γαστήρ · ἀσθενής ἔχω ἤτοι ὁ ἑλκτικός , ἤ ὁ ἀποκριτικός δύναμις , ἰσχυρός δέ ὁ ἧπαρ . παρίημι δέ νῦν ὁ γράφω ὁ πρόκειμαι ῥῆσις . ἰσχυρός δέ ἐννοέω ἐγώ δοκέω , ὅς πρός ὁ μή ῥᾴδιος πάσχω ὑπό ὁ ὁ νόσος ἐργάζομαι αἰτία . ἔτι νή Ζεύς καί οὗτος πρόσειμι ὁ διά ὁ ἀποκριτικός δύναμις , ὅταν ἐν αὐτός τις ἀθροίζω περιουσία χυμός , εἰς ἕτερος αὐτός ἀποπέμπω μόριον . εἰμί δέ δηλονότι χρή ὁ δέχομαι ὁ πέμπω ἰσχυρός . εἰμί τοιγαροῦν κατά ἕκαστος σῶμα ὁ μέν τοι ἀσθενής μόριον , ὁ δέ ἰσχυρός , ὥσπερ ἀμέλει καί πᾶς ὁμολογέω ὁ ἰατρός καί ὁ ἰδιώτης . ἀσθενής μέν γάρ εἰμί λέγω ὁ πούς ὁ ποδαγρικός , ὥσπερ γε σύμπας ὁ ὁ ἄρθρον γένος ὁ ἀρθριτικός , ἀσθενής δέ κεφαλή ὁ κεφαλαλγικός . οὕτως δέ καί ὁ σπλήν ὁ φύσις σπληνώδης καί ὁ ὀφθαλμός ὅσος ῥᾴδιος ὀφθαλμία ἁλίσκομαι καί κατά ἕκαστος μέρος ὡσαύτως . εἰμί δέ κατά γένος δισσός ὁ ὁ νόσος ἐργάζομαι αἰτία , ὁ μέν γάρ ἔξωθεν εἰμί , ὁ δέ ἐκ αὐτός ἐγώ ὁρμάω , καί πρός μέν ὁ ἔξωθεν βλάβη ἄλλος μόριον ὁ ἐν ἐγώ εἰμί ἐνίοτε ἀσθενής , πρός δέ ὁ ἔνδοθεν ἄλλος . διότι καί ὁ αἰτία αὐτός ὁ δύναμις ἑτερογενής εἰμί . ἐκ ἐγώ γάρ κατά πλῆθος χυμός ἤ μοχθηρία ὁ νόσος γίγνομαι . ὁ δέ ἔξωθεν αἴτιος ὁ μέν ὁ δυσκρασία τις ἐργάζομαι , ὁ δέ ὁ θλάω , ἤ τέμνω ἀδικέω ὁ ὁ ζῷον σῶμα . ὁ γάρ ὁ ἐξάρθρημα πάθος ὑπό ἀμφότερος ἔοικα γίγνομαι . καί γάρ αὐτός εἷς μόνος ἄνευ συμπλοκή ὁ πρός ἕτερος ἔξαρθρος ποιέω , ἤτοι γόνυ βαδίζω , ἤ γένυς χασμάομαι , ἤ τις ὁ ἄλλος ἄρθρον , ἤ ὁπωσοῦν ἐνεργέω , ἤ περιστρέφω , ἤδη δέ καί κάταγμα τις πάσχω ἄνευ ὁ ἔξωθεν αἰτία , ἐν περιστροφή ἀθρόος , ἤ ὁ πηδάω σφοδρός · ὥστε ὅσος γένος ὁ |αιτιω εἰμί , τοσοῦτος καί ὁ ὁ πάσχω ῥᾴδιος , ἤ μή πάσχω μόριον ἀσθένεια τε καί ἰσχύς . ὁ μέν οὖν ἐκ ὁ χυμός ὁρμάω νόσος κατά ὁ ῥώμη τε καί ἀσθένεια ἅπας γίγνομαι ὁ ἀποκριτικός δύναμις . συμφύω γάρ ἀλλήλων ὁ ὁ ζῷον μόριον ἐκ ὁ ἀπωθέω δυνατός εἰς ἕτερος μεταρρέω ὁ νοσοποιός χυμός καί πάλιν ἐκ ἐκεῖνος εἰς ἕτερος , μέχρι ἄν τις ὁ ἀσθενής στηρίζω , ὅς μηκέτι ἔχω μηδείς ἀσθενής ἑαυτοῦ μέρος , ὥστε πέμπω ὁ λυπέω χυμός . ἐάν μέν οὖν ἐκροή ἔχω οὗτος ὁ μόριον , ὡς ἔντερον τε καί γαστήρ καί κύστις καί μήτρα , διά ἔκκρισις ἐκκενόω ὁ λυπέω αἴτιος . ἐάν γε λεπτός εἰμί κατά ὁ σύστασις ὁ ἐκροή ὁ μόριον , πολλάκις καί ἀναρράσσω , ἤ καί ἀναστομόω ἀγγεῖον , ἐπί πολύς ὁ κένωσις γίγνομαι , καθά ἐν ὁ χωρίς τραῦμα αἱμορραγία . ἐάν δέ μή ἀναστομόω , μήτε ἀναρρήγνυμι , παχύς ἤ γλίσχρος κατασκήπτω χυμός ὄγκος ἐργάζομαι παρά φύσις ἐν ὁ μόριον . τοιοῦτος μέν οὖν τις εἰμί ἰσχύς καί ἀσθένεια ὁ μέλος ὁ σῶμα ἐν ὁ πάθος , ὅσος ὁ γένεσις ἐκ ἐγώ αὐτός ἔχω · ὁ δέ ὑπό ὁ ἔξωθεν αἰτία πάσχω κατά ὁ θερμαίνω καί ψύχω καί ξηραίνω καί ὑγραίνω ἐπίπαν ἔοικα πάσχω . σπάνιος γάρ εἰμί ὁ διά ὁ θλάω , ἤ τέμνω , ἤ τις τοιοῦτος ποιέω εἰς νόσος ἄγω ὁ ὁ ζῷον σῶμα . γίγνομαι τοίνυν ἐν ὁ τοιοῦτος νόσος ἄλλος πρός ἄλλος αὐτός ἀσθενής τε καί ἰσχυρός . ὅσος μέν γάρ εἰμί φύσις ψυχρός μόριον , οὗτος πάσχω ῥᾴδιος ὑπό ὁ ψύχω αἴτιος , ὅσος δέ θερμός , ﻿ πρός ὁ θερμαίνω . ἀνάλογος δέ οὗτος ἐπί ὁ κατά ὑγρότης καί ξηρότης δύσκρατος · ἐνδέχομαι δέ αὐτός οὗτος ἔνιοι μέν ὑπό ὁ θερμαίνω , ἤ ψύχω , ἤ ξηραίνω , ἤ ὑγραίνω αἴτιος ἑτοῖμος πάσχω , ἰσχυρός δέ ἕτερος μόριον ἔχω ὁ ἀποκριτικός δύναμις , εὐθύς ἀποπέμπω εἰς ἐκεῖνος ὁ σφέτερος κακός . ἐπεί τοίνυν οὐ ἁπλῶς γίγνομαι τε καί νοέω μόριον ἰσχυρός , ἤ ἀσθενής , ἀλλά κατά πολύς τρόπος ἑτερογενής , οὐ οἷος τε εἰμί κρίνω ὁ πρόκειμαι ῥῆσις , οὐδέ ἀποφαίνω πότερος ἀληθής ἤ ψευδής . ἐκεῖνος γε μήν εἰμί καί περί ὅδε καί περί ὁ ἄλλος ἅπας λέγω , ὅσος περί ὁ πολλαχῶς λέγω τε καί νοέω ἀδιόριστος ἀποφαίνω , συγχέω τε καί ἀδιάρθρωτος εἰμί ὁ ἀπόφασις αὐτός , ὡς μηδείς ὁ ἀκούω αὐτός ὠφελέω . καί μέντοι καί ἀντιλογία ἰσχυρός ἔχω ὁ κατά ὁ πρόκειμαι ῥῆσις λέγω , ἔνθα φημί · ὁπόσος δέ ἄν ἀπό ὁ ἀσθενής ἐπί ὁ ἰσχυρός ἔρχομαι , εὔλυτος εἰμί . ὑπό γάρ ὁ ἰσχύς ἀποκλῄζω ῥᾴδιος ὁ ἐπιρρέω , διό καί διάφορος γράφω ὁ ἐξηγητής ὁ ὁ ἀποκλῄζω ἐξήγησις , ἔνιοι μέν ἀποκλῄζω γράφω , ἔνιοι δέ ἀποκλείω , τις δέ ἀποπαγιόομαι , ὁ τρίτος συλλαβή ὁ ἀποπαγιόομαι ῥῆμα διά ὁ ω̅ προφέρω , τις δέ διά ὁ η̅ καί σ̅ , καθά ὁ Διοσκουρίδης , ἀπό ὁ πήγνυμι φημί , ἀντί ὁ ἀποκρούω λέγω οὗτος ὁ ῥῆμα . ἀλλά εἴπερ ἀπό ὁ ἀσθενής μόριον ἐπί τις ὁ ἰσχυρός ἀφικνέομαι ὁ λυπέω χυμός ἀποκρούω , πάλιν ὑπό αὐτός πολύς οὐδείς οὕτως γε ὁ κάμνω γίγνομαι . ἀγαθός οὖν γράφω ὁ λέξις ὧδε πως . ἀπό γάρ ὁ ἰσχύς ἀναλίσκω ὁ ἐπιρρέω , τουτέστι ἀναλίσκω πέσσω τε καί διαφορέω . τις δέ ὁ κύριος μόριον φημί λέγω νῦν ἰσχυρός , ψευδής ποιέω ὁ λόγος . ἀπό γάρ ὁ κύριος μόριον εἰς ἄκυρος μεθίστημι ὁ λυπέω χυμός , οὐ ἀπό ἄκυρος εἰς ὁ κύριος ἀγαθός εἰμί . πολλάκις δέ ἤδη θεάομαι ὁ ἐπί ὁ κῶλον φέρω χυμός ἐν ἀρθρῖτις τε καί ποδάγρα ἀποκρούω ἐκεῖθεν , εἶτα ἐπί τις κύριος ἔρχομαι , ἀποθνῄσκω ὁ ἄνθρωπος , εἰμί τε εἷς ἐλπίς σωτηρία , ἐάν δύναμαι αὖθις ἐπί ὁ κῶλον αὐτός ἀντισπάω .