galenus.in-hippocratis-de-natura-hominis-librum-commentarii-iii 1.25
Ἀνάγκη τοίνυν , ὅτε τοσοῦτον διήλλακται τὴν ἰδέην τε καὶ τὴν δύναμιν ἀλλήλων , μὴ ἓν αὐτὰ εἶναι , εἴπερ μὴ πῦρ τε καὶ ὕδωρ ἓν καὶ ταυτόν ἐστιν . Ἀλλόκοτος μὲν ἡ δόξα τῶν ἡγουμένων ἓν εἶναι τὸν ἄνθρωπον , ὅμως ὁ Ἱπποκράτης ἀντιλέγων αὐτῇ φαίνεται διὰ σπουδῆς ἴσως τινῶν κατ᾿ αὐτὸν ὄντων ἐπιφανῶν ἀνδρῶν , οἳ ταύτην ἐπρέσβευον τὴν δόξαν . ὅπου γὰρ καὶ συγγράμματα πλεῖστα παλαιῶν ἀνδρῶν οὐκέτι σώζεται , πολὺ δὴ μᾶλλον οὐδὲ τὰς ἀγράφους δόξας εἰκός ἐστιν αὐτῶν διασώζεσθαι , καὶ μάλισθ᾿ ὅτι μηδ᾿ ἔγραψαν ἔνιοι σύγγραμμα μηδὲν , ὥσπερ Σωκράτης καὶ ὁ Πυθαγόρας καὶ τῶν καθ᾿ ἡμᾶς ἐνδόξων ἰατρῶν Κόϊντος . ἔτι δὲ μᾶλλόν ἐστι πιστεῦσαι πολλοὺς ἄνδρας ἐπιφανεῖς γεγονέναι ζῶντας , ἀποθανόντων δ᾿ αὐτῶν ἀπολωλέναι τὰς περὶ τῶν δογμάτων ὑπολήψεις , ὁπότε καὶ Πλάτωνος τοσαῦτα συγγράμματα γράψαντος ὅμως οἱ μαθηταὶ λέγουσιν εἶναί τινα παρὰ τὰ γεγραμμένα τῶν ἀγράφων δογμάτων αὐτοῦ . ὥσπερ δὲ τοῖς μαθηταῖς ἄγραφα δόγματα λέγουσιν εἶναι πιστεύομεν , οὕτω καὶ τῷ Ἱπποκράτει πιστεύομεν εἶναί τινας , οἳ γῆν μόνην ἔλεγον εἶναι κοινὸν ἁπάντων στοιχεῖον , ἐν ἀνθρώπῳ δὲ χολὴν , ἢ φλέγμα . καὶ γὰρ καὶ νῦν οἶδά τινας ἄλλα γράφοντας , ὧν τὰ συγγράμματα τοῖς μὲν ἤδη συναπέθανε , τοῖς δὲ συντεθνήξεται , καθάπερ καὶ τοῦ λέγοντος ἁπάντων εἶναι μητέρα καὶ τιθήνην καὶ ἀρχὴν καὶ στοιχεῖον τὴν γῆν · αὐτὴν γὰρ καὶ τὸν οὐρανὸν γεννῆσαι , καθάπερ Ἡσίοδός φησι , καὶ τὰ ζῶα τὰ κατ᾿ αὐτήν . καὶ τῶν Ἀρχιγενείων δέ τις , ἀνὴρ οὐ φαυλότατος , ἐπέπειστο μήτ᾿ ἐν ταῖς εἰσπνοαῖς εἴσω τοῦ σώματος ἰέναι τὸν ἀέρα μήτ᾿ ἐν ταῖς ἐκπνοαῖς ἔξω . καὶ ἄλλος τις ἐβούλετο τὸν πρῶτον καὶ στοιχειώδη χυμὸν εἶναι φλέγμα . μὴ τοίνυν ζητήσωμεν ὀνόματα τῶν τὰς ἀλλοκότους δόξας ταύτας πρῶτον ἀποφηναμένων . εἰ γὰρ ὅτι Θαλῆς ἀπεφήνατο στοιχεῖον μόνον εἶναι τὸ ὕδωρ ἐκ συγγράμματος αὐτοῦ δεικνύναι οὐκ ἔχομεν , ἀλλ᾿ ὅμως ἅπασι καὶ τοῦτο πεπίστευται .
Lemmas: ἀνάγκη τοίνυν , ὅτε τοσοῦτος διαλλάσσω ὁ ἰδέα τε καί ὁ δύναμις ἀλλήλων , μή εἷς αὐτός εἰμί , εἴπερ μή πῦρ τε καί ὕδωρ εἷς καί τατός εἰμί . ἀλλόκοτος μέν ὁ δόξα ὁ ἡγέομαι εἷς εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ὅμως ὁ Ἱπποκράτης ἀντιλέγω αὐτός φαίνω διά σπουδή ἴσως τις κατά αὐτός εἰμί ἐπιφανής ἀνήρ , ὅς οὗτος πρεσβεύω ὁ δόξα . ὅπου γάρ καί σύγγραμμα πολύς παλαιός ἀνήρ οὐκέτι σῴζω , πολύς δή μάλα οὐδέ ὁ ἄγραφος δόξα ἔοικα εἰμί αὐτός διασῴζω , καί μάλα ὅτι μηδέ γράφω ἔνιοι σύγγραμμα μηδείς , ὥσπερ Σωκράτης καί ὁ Πυθαγόρας καί ὁ κατά ἐγώ ἔνδοξος ἰατρός Κόϊντος . ἔτι δέ μάλα εἰμί πιστεύω πολύς ἀνήρ ἐπιφανής γίγνομαι ζάω , ἀποθνῄσκω δέ αὐτός ἀπόλλυμι ὁ περί ὁ δόγμα ὑπόληψις , ὁπότε καί Πλάτων τοσοῦτος σύγγραμμα γράφω ὅμως ὁ μαθητής λέγω εἰμί τις παρά ὁ γράφω ὁ ἄγραφος δόγμα αὐτός . ὥσπερ δέ ὁ μαθητής ἄγραφος δόγμα λέγω εἰμί πιστεύω , οὕτως καί ὁ Ἱπποκράτης πιστεύω εἰμί τις , ὅς γῆ μόνος λέγω εἰμί κοινός ἅπας στοιχεῖον , ἐν ἄνθρωπος δέ χολή , ἤ φλέγμα . καί γάρ καί νῦν οἶδα τις ἄλλος γράφω , ὅς ὁ σύγγραμμα ὁ μέν ἤδη συναποθνῄσκω , ὁ δέ συνθνῄσκω , καθά καί ὁ λέγω ἅπας εἰμί μήτηρ καί τιθήνη καί ἀρχή καί στοιχεῖον ὁ γῆ · αὐτός γάρ καί ὁ οὐρανός γεννάω , καθά Ἡσίοδος φημί , καί ὁ ζῷον ὁ κατά αὐτός . καί ὁ Ἀρχιγένειος δέ τις , ἀνήρ οὐ φαῦλος , πείθω μήτε ἐν ὁ εἰσπνοή εἴσω ὁ σῶμα ἔρχομαι ὁ ἀήρ μήτε ἐν ὁ ἐκπνοή ἔξω . καί ἄλλος τις βούλομαι ὁ πρῶτος καί στοιχειώδης χυμός εἰμί φλέγμα . μή τοίνυν ζητέω ὄνομα ὁ ὁ ἀλλόκοτος δόξα οὗτος πρῶτος ἀποφαίνω . εἰ γάρ ὅτι Θαλῆς ἀποφαίνω στοιχεῖον μόνος εἰμί ὁ ὕδωρ ἐκ σύγγραμμα αὐτός δείκνυμι οὐ ἔχω , ἀλλά ὅμως ἅπας καί οὗτος πιστεύω .