ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.74
Ὁκόσοισιν ἐλπὶς ἐς τὰ ἄρθρα ἀφίσταται , ῥύεται τῆς ἀποστάσιος οὖρον πολὺ καὶ παχὺ καὶ λευκὸν γινόμενον , οἷον ἐν τοῖσι κοπώδεσι πυρετοῖσι τεταρταίοισιν ἄρχεται ἐνίοισι γίνεσθαι . ἢν δὲ καὶ ἐκ τῶν ῥινῶν αἱμοῤῥαγήσῃ , καὶ πάνυ ταχέως λύεται . Λέλεκταί μοι καὶ πρόσθεν ὡς ἀποστάσεις εἰς τὰ ἄρθρα γίγνονται τοῖς τε προπεπονηκόσιν αὐτὰ καὶ τοῖς ὁπωσοῦν κοπώδεσιν ἐν τῇ νόσῳ γιγνομένοις , ἔτι τε πρὸς τούτοις ὅσοι χρονίζουσι παχέων χυμῶν ἐπὶ πλήθει . ἐὰν οὖν ἡ φύσις ἀῤῥωστήσῃ , δι’ οὔρων ἐκκαθᾶραι τὸ σῶμα , τῆς ἀποστάσεως ἐρύσαιτο τὸν κάμνοντα τὸ μέλλον εἰς ἄρθρα κατασκήπτειν , ἐκκενώσασα διὰ κύστεως . ἠρκέσθη δὲ τῶν κοπωδῶν πυρετῶν ὡς παραδείγματος μνημονεῦσαι , τὴν ἀρχὴν τὴν εἰς οὖρα ῥοπὴν ἐν ἡμέρᾳ λαβόντων ἐπιδήλῳ . τούτοις γὰρ τοῖς κοπώδεσι ἀποστήματα ποιεῖν ὑπάρχει διὰ ταχέων , οὐκ ἀναμένουσι πλείονα χρόνον ὥσπερ οἱ ἄλλοι . τοῖς δ’ αὐτοῖς τούτοις καὶ τὰ παρ’ οὖς ἀποστήματα πέφυκε γίγνεσθαι , ὡς τοῖς γε ἄλλοις χρονίοις εἰς τὰ κάτω μᾶλλον ἀποσκήπτει τὸ πλῆθος . οἷς οὖν ἡ θερμασία πλείων γινομένη μετέωρον εἰργάσατο τὴν ὕλην , ἤτοι διὰ ῥινῶν αἱμοῤῥαγοῦσιν ἢ παρωτίδας ἴσχουσιν , ὅτι δ’ ἡ τοιαύτη λύσις θᾶττόν ἐστι τῆς δι’ οὔρων οὐδὲ λόγου δεῖται . διὸ καὶ προσέθηκεν ὁ Ἱπποκράτης ἐπ’ αὐτῆς καὶ πάνυ ταχὺ λύεται τῆς ἑτέρας τῆς δι’ οὔρων κενώσεως , ἡμερῶν πλειόνων δεομένης . τὸ δ’ ἐπὶ τῆς τετάρτης ἐν παραδείγματι γέγραπται πρὸς αὐτοῦ , μετάγειν δὲ σὲ χρὴ καὶ πρὸς τὰς ἄλλας ἁπάσας , ὅσαι θεωρηταί εἰσι καὶ κρίσιμοι .
Lemmas: ὁπόσος ἐλπίς εἰς ὁ ἄρθρον ἀφίστημι , ἐρύω ὁ ἀπόστασις οὖρος πολύς καί παχύς καί λευκός γίγνομαι , οἷος ἐν ὁ κοπώδης πυρετός τεταρταῖος ἄρχω ἔνιοι γίγνομαι . ἐάν δέ καί ἐκ ὁ ῥίς αἱμορραγέω , καί πάνυ ταχύς λύω . λέγω ἐγώ καί πρόσθεν ὡς ἀπόστασις εἰς ὁ ἄρθρον γίγνομαι ὁ τε προπονέω αὐτός καί ὁ ὁπωσοῦν κοπώδης ἐν ὁ νόσος γίγνομαι , ἔτι τε πρός οὗτος ὅσος χρονίζω παχύς χυμός ἐπί πλῆθος . ἐάν οὖν ὁ φύσις ἀρρωστέω , διά ὅρος ἐκκαθαίρω ὁ σῶμα , ὁ ἀπόστασις ἐρύω ὁ κάμνω ὁ μέλλω εἰς ἄρθρον κατασκήπτω , ἐκκενόω διά κύστις . ἀρκέω δέ ὁ κοπώδης πυρετός ὡς παράδειγμα μνημονεύω , ὁ ἀρχή ὁ εἰς οὖρον ῥοπή ἐν ἡμέρα λαμβάνω ἐπίδηλος . οὗτος γάρ ὁ κοπώδης ἀπόστημα ποιέω ὑπάρχω διά ταχύς , οὐ ἀναμένω πολύς χρόνος ὥσπερ ὁ ἄλλος . ὁ δέ αὐτός οὗτος καί ὁ παρά οὖς ἀπόστημα φύω γίγνομαι , ὡς ὁ γε ἄλλος χρόνιος εἰς ὁ κάτω μάλα ἀποσκήπτω ὁ πλῆθος . ὅς οὖν ὁ θερμασία πολύς γίγνομαι μετέωρος ἐργάζομαι ὁ ὕλη , ἤτοι διά ῥίς αἱμορραγέω ἤ παρωτίς ἴσχω , ὅτι δέ ὁ τοιοῦτος λύσις ταχύς εἰμί ὁ διά ὅρος οὐδέ λόγος δέω . διό καί προστίθημι ὁ Ἱπποκράτης ἐπί αὐτός καί πάνυ ταχύς λύω ὁ ἕτερος ὁ διά ὅρος κένωσις , ἡμέρα πολύς δέω . ὁ δέ ἐπί ὁ τέταρτος ἐν παράδειγμα γράφω πρός αὐτός , μετάγω δέ σύ χρή καί πρός ὁ ἄλλος ἅπας , ὅσος θεωρητός εἰμί καί κρίσιμος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.77
Ὁκόσοισιν ἐν τῷ οὔρῳ παχεῖ ἐόντι πιτυρώδεα συνεξουρέεται , τουτέοισιν ἡ κύστις ψωριᾷ . Ἐὰν μὲν οὖν λεπτὸν ᾖ τὸ οὖρον , οὐ κατὰ φύσιν αἱ φλέβες , ἐὰν δὲ μὴ ᾖ λεπτὸν , ἀλλὰ μετρίως συνεστηκὸς , ὅπερ ἀκοῦσαι νῦν χρὴ τὸ παχὺ , τὰ συνεκκρινόμενα τῷ τοιούτῳ περὶ τοὺς νεφροὺς ἢ τὴν κύστιν ἐνδείξεταί τι πάθος . ἐπειδὴ γὰρ ἐκ μὲν τῶν φλεβῶν ἧκε , τὸ οὖρον , διηθεῖται δὲ διὰ τῶν νεφρῶν , ἀθροίζεται δὲ ἐν τῇ κύστει , πᾶν ὅ τί περ ἂν ἐν αὐτῷ φαίνηται παρὰ φύσιν ἢ τὰς φλέβας ἐνδείξεται φαύλως ἔχειν ἢ τὰ κατὰ τοὺς νεφροὺς ἢ κύστιν , ὥσπερ καὶ νῦν τὰ πιτυρώδεα τὴν κύστιν ψωριᾶν , ὅταν γ’ αἱ φλέβες ἀπαθεῖς ὑπάρχωσι . φέρεται γὰρ ἐνίοτε καὶ ἐξ ἐκείνων τὰ πιτυρώδη , ποτὲ μὲν αὐτοῦ τοῦ χιτῶνος αὐτῶν παθόντος , ὥσπερ καὶ τοῦ τῆς κύστεως , ἔστι δ’ ὅτε τοῦ κατ’ αὐτὰς αἵματος ὑπὸ καυσώδους θερμοῦ φρυγέντος . ἐπιτηδειότερος δὲ δηλονότι πρὸς τοῦτο πᾶς ὁ παχὺς ἐν αὐταῖς χυμός ἐστι καὶ μᾶλλον ἔτι ἡ οἷον τρὺξ τοῦ αἵματος , ὃν ὀνομάζειν εἰθίσμεθα μελαγχολικὸν χυμόν . ὥσπερ γὰρ ἡ τοῦ δέρματος ἐπιφάνεια , καλοῦσι δ’ αὐτὴν ἐπιδερμίδα κατὰ τὰς ψώρας καὶ τὰς λέπρας καὶ τοὺς λειχῆνας , ἀποβάλλει τι λεπτὸν , οἷόν περ τὸ γῆράς ἐστι τῶν ὄφεων , οὕτω κἀπειδάν τι τῶν ἔνδον μορίων ὅμοιόν τι πάθημα πάθῃ οἷς τὸ δέρμα καὶ τὸ σύμπτωμα τοῦ παθήματος ὅμοιον γενήσεται . κατὰ τοῦτο οὖν αἱ φλέβες αὗται καὶ ἡ κύστις ψωριῶσα πιτυρώδεα δέρματα σὺν τοῖς οὔροις ἕξει κενούμενα . διορισθήσεται δὲ τῇ λεπτότητι καὶ τῷ πάχει τῶν οὔρων , ὡς προείρηται . τὰ μὲν γὰρ λεπτὰ πεπονθέναι τὰς φλέβας ἐνδείξεται , τὰ δ’ οὐ λεπτὰ τὴν κύστιν .
Lemmas: ὁπόσος ἐν ὁ οὖρος παχύς εἰμί πιτυρώδης συνεξουρέω , τόυτεος ὁ κύστις ψωράω . ἐάν μέν οὖν λεπτός εἰμί ὁ οὖρος , οὐ κατά φύσις ὁ φλέψ , ἐάν δέ μή εἰμί λεπτός , ἀλλά μέτριος συνίστημι , ὅς ἀκούω νῦν χρή ὁ παχύς , ὁ συνεκκρίνω ὁ τοιοῦτος περί ὁ νεφρός ἤ ὁ κύστις ἐνδείκνυμι τις πάθος . ἐπειδή γάρ ἐκ μέν ὁ φλέψ ἵημι , ὁ οὖρος , διηθέω δέ διά ὁ νεφρός , ἀθροίζω δέ ἐν ὁ κύστις , πᾶς ὅς τις περ ἄν ἐν αὐτός φαίνω παρά φύσις ἤ ὁ φλέψ ἐνδείκνυμι φαῦλος ἔχω ἤ ὁ κατά ὁ νεφρός ἤ κύστις , ὥσπερ καί νῦν ὁ πιτυρώδης ὁ κύστις ψωράω , ὅταν γε ὁ φλέψ ἀπαθής ὑπάρχω . φέρω γάρ ἐνίοτε καί ἐκ ἐκεῖνος ὁ πιτυρώδης , ποτέ μέν αὐτός ὁ χιτών αὐτός πάσχω , ὥσπερ καί ὁ ὁ κύστις , εἰμί δέ ὅτε ὁ κατά αὐτός αἷμα ὑπό καυσώδης θερμός φρύγω . ἐπιτήδειος δέ δηλονότι πρός οὗτος πᾶς ὁ παχύς ἐν αὐτός χυμός εἰμί καί μάλα ἔτι ὁ οἷος τρύξ ὁ αἷμα , ὅς ὀνομάζω ἐθίζω μελαγχολικός χυμός . ὥσπερ γάρ ὁ ὁ δέρμα ἐπιφάνεια , καλέω δέ αὐτός ἐπιδερμίς κατά ὁ ψώρα καί ὁ λέπρα καί ὁ λειχήν , ἀποβάλλω τις λεπτός , οἷος περ ὁ γῆρας εἰμί ὁ ὄφις , οὕτως ἐπειδάν τις ὁ ἔνδον μόριον ὅμοιος τις πάθημα πάσχω ὅς ὁ δέρμα καί ὁ σύμπτωμα ὁ πάθημα ὅμοιος γίγνομαι . κατά οὗτος οὖν ὁ φλέψ οὗτος καί ὁ κύστις ψωράω πιτυρώδης δέρμα σύν ὁ οὖρον ἔχω κενόω . διορίζω δέ ὁ λεπτότης καί ὁ πάχος ὁ ὅρος , ὡς προλέγω . ὁ μέν γάρ λεπτός πάσχω ὁ φλέψ ἐνδείκνυμι , ὁ δέ οὐ λεπτός ὁ κύστις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.78
Ὁκόσοι ἀπὸ ταὐτομάτου αἷμα οὐρέουσι , τουτέοισιν ἀπὸ τῶν νεφρῶν φλεβίου ῥῆξιν σημαίνει . Τὸ ἀπὸ ταὐτομάτου δύναται μὲν καὶ χωρὶς αἰτίας τῆς ἔξω δηλοῦν , δύναται δὲ καὶ τὸ οἷον ἐξαίφνης οὐδενὸς προηγησαμένου συμπτώματος , οἷά περ ἐπὶ κύστεως ἡλκωμένης φαίνεται . κατὰ ταύτην γὰρ οἷόν τε ῥαγῆναι φλέβα διὰ πλῆθος αἵματος ἐπιῤῥυέντος , ὡς ἐπὶ τῶν νεφρῶν εἴωθε συμβαίνειν , οὐδὲ γὰρ διηθεῖται διὰ τῶν ἐν αὐτῇ φλεβῶν αἷμα , μόνον δ’ ὅσον εἰς τροφὴν αὔταρκες αὐτῇ χορηγεῖται . πρὸς τούτῳ δὲ οὐδὲ αἱ φλέβες αἱ κατὰ τὴν κύστιν γυμναί που καὶ ἀστήρικτοι πεφύκασιν , ὥσπερ αἱ εἰς τὰς κοιλίας τῶν νεφρῶν ἐμβάλλουσαι , καθ’ ἅς ἀναστόμωσίς τε καὶ ῥῆξις ὑπὸ πάχους καὶ πλήθους γίνεται τῶν κατ’ αὐτὰς χυμῶν . ἡ μὲν οὖν ῥῆξις ἀκριβοῦς αἵματος ἐργάζεται κένωσιν , ἡ δ’ ἀναστόμωσις οὐκ ἀθρόον αἷμα προχέουσα , καὶ μάλισθ’ ὅταν ᾖ βραχύ · κατ’ ὀλίγον δὲ τὸ λεπτότερον διηθοῦσα τὸ ὅλον οὖρον ὕφαιμον ἐργάζεται . γίγνεται δ’ , ὡς ἔφην , καὶ τῶν ἐν κύστει φλεβῶν ἐξ ἀναβρώσεως πεπονθυιῶν αἵματος κένωσις , ἐφ’ ᾖ προηγεῖται τοῦ κατὰ τὴν κύστιν ἕλκους τὰ σημεῖα , τοὐτέστιν ὀδύνη τε τοῦ μορίου καὶ πῦον καί τινα πολλάκις αὐτοῦ τοῦ σώματος τῆς κύστεως οἷόν περ θρύμματα . κατὰ τοῦτο οὖν ἄμεινον ἀκούειν τὸ ἀπὸ ταὐτομάτου σημαίνειν τὸ ἐξαίφνης τοῦ τὸ χωρὶς αἰτίας φανερᾶς ἐκκρίνεσθαι . ἐκ γὰρ τῶν νεφρῶν αἷμα πολλάκις μὲν καὶ χωρὶς τῆς ἔξωθεν αἰτίας ῥαγέντος τοῦ ἀγγείου διὰ πλῆθος , ἔστι δ’ ὅτε καὶ πηδησάντων σφοδρότερον ἢ κατενεχθέντων ἢ πληγέντων .
Lemmas: ὁπόσος ἀπό αὐτόματος αἷμα οὐρέω , τόυτεος ἀπό ὁ νεφρός φλέβιον ῥῆξις σημαίνω . ὁ ἀπό αὐτόματος δύναμαι μέν καί χωρίς αἰτία ὁ ἔξω δηλόω , δύναμαι δέ καί ὁ οἷος ἐξαίφνης οὐδείς προηγέομαι σύμπτωμα , οἷος περ ἐπί κύστις ἑλκόω φαίνω . κατά οὗτος γάρ οἷος τε ῥήγνυμι φλέψ διά πλῆθος αἷμα ἐπιρρέω , ὡς ἐπί ὁ νεφρός εἴωθα συμβαίνω , οὐδέ γάρ διηθέω διά ὁ ἐν αὐτός φλέψ αἷμα , μόνος δέ ὅσος εἰς τροφή αὐτάρκης αὐτός χορηγέω . πρός οὗτος δέ οὐδέ ὁ φλέψ ὁ κατά ὁ κύστις γυμνός που καί ἀστήρικτος φύω , ὥσπερ ὁ εἰς ὁ κοιλία ὁ νεφρός ἐμβάλλω , κατά ὅς ἀναστόμωσις τε καί ῥῆξις ὑπό πάχος καί πλῆθος γίγνομαι ὁ κατά αὐτός χυμός . ὁ μέν οὖν ῥῆξις ἀκριβής αἷμα ἐργάζομαι κένωσις , ὁ δέ ἀναστόμωσις οὐ ἀθρόος αἷμα προχέω , καί μάλα ὅταν εἰμί βραχύς · κατά ὀλίγος δέ ὁ λεπτός διηθέω ὁ ὅλος οὖρος ὕφαιμος ἐργάζομαι . γίγνομαι δέ , ὡς φημί , καί ὁ ἐν κύστις φλέψ ἐκ ἀνάβρωσις πάσχω αἷμα κένωσις , ἐπί εἰμί προηγέομαι ὁ κατά ὁ κύστις ἕλκος ὁ σημεῖον , ἑτέστιν ὀδύνη τε ὁ μόριον καί πυός καί τις πολλάκις αὐτός ὁ σῶμα ὁ κύστις οἷος περ θρύμμα . κατά οὗτος οὖν ἀγαθός ἀκούω ὁ ἀπό αὐτόματος σημαίνω ὁ ἐξαίφνης ὁ ὁ χωρίς αἰτία φανερός ἐκκρίνω . ἐκ γάρ ὁ νεφρός αἷμα πολλάκις μέν καί χωρίς ὁ ἔξωθεν αἰτία ῥήγνυμι ὁ ἀγγεῖον διά πλῆθος , εἰμί δέ ὅτε καί πηδάω σφοδρός ἤ καταφέρω ἤ πλήσσω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.79
Οἷσιν ἐν τοῖς οὔροισι ψαμμώδεα ὑφίσταται , τουτέοισιν ἡ κύστις λιθιᾷ . Οὐ πάντως ἡ κύστις , ἀλλ’ ἐνδέχεται καὶ νεφροὺς , ὥσθ’ ἡμάρτηται φανερῶς ὁ ἀφορισμὸς ἤτοι γε αὐτοῦ τοῦ Ἱπποκράτους περιδόντος ὅλου τοῦ λόγου τὸ ἥμισυ μέρος ἢ τοῦ πρώτου βιβλιογράφου παραλιπόντος . ἐάν τε γὰρ ἐν νεφροῖς ἐάν τ’ ἐν κύστει λίθοι γίνωνται , συνεξέρχονται τοῖς οὔροις τὰ ψαμμώδη .
Lemmas: ὅς ἐν ὁ ὅρος ψαμμώδης ὑφίστημι , τόυτεος ὁ κύστις λιθιάω . οὐ πάντως ὁ κύστις , ἀλλά ἐνδέχομαι καί νεφρός , ὥστε ἁμαρτάνω φανερός ὁ ἀφορισμός ἤτοι γε αὐτός ὁ Ἱπποκράτης περιοράω ὅλος ὁ λόγος ὁ ἥμισυς μέρος ἤ ὁ πρῶτος βιβλιογράφος παραλείπω . ἐάν τε γάρ ἐν νεφρός ἐάν τε ἐν κύστις λίθος γίγνομαι , συνεξέρχομαι ὁ οὖρον ὁ ψαμμώδης .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.80
Ἤν αἷμα οὐρέῃ καὶ θρόμβους καὶ στραγγουρίην ἔχῃ καὶ ὀδύνη ἐμπίπτῃ ἐς τὸ ὑπογάστριον καὶ τὸ περιναῖον , τὰ περὶ κύστιν πονέει . Γέγραπται μὲν διχῶς ἡ τελευτὴ τοῦ ἀφορισμοῦ , κατὰ τινὰ μὲν τῶν ἀντιγράφων πονέει , καθ’ ἕτερα δὲ νοσέει , καὶ σχεδὸν ἀλλήλων ταύτῃ γε οὐδὲν διαφέρουσιν αἱ γραφαί . κοινῇ δ’ ἀμφότεραι σφάλλονται , εἴ τις ἀκούσειε τὰ περὶ τὴν κύστιν εἰρῆσθαι πρὸς Ἱπποκράτους , ὡσεὶ καὶ αὐτὴν τὴν κύστιν ἐγεγράφει . τὰ γὰρ εἰρημένα συμπτώματα κοινὰ τῶν οὐρητικῶν ὀνομαζομένων ὀργάνων ἁπάντων ἐστὶ κύστεως , νεφρῶν , οὐρητήρων . οὕτως οὖν ἄμεινον ἀκούειν τὰ περὶ τὴν κύστιν , οὐχ ὡς αὐτῆς μόνης δηλουμένης , ἀλλ’ ὡς καὶ ﻿ τῶν συνεζευγμένων αὐτῇ μορίων . ἔτι δὲ μᾶλλον οὕτως ἀκούειν ἡμᾶς καὶ ὁ ἑξῆς ἀφορισμὸς ἐπιτρέψει , καθ’ ὃν οὐ τὰ περὶ τὴν κύστιν νοσεῖν φησιν , ἀλλὰ τῆς κύστεως ἕλκωσιν ὑπάρχειν , ὡς οὐ ταὐτὸν ὂν αὐτὴν τὴν κύστιν ἁπλῶς μόνην ἀποφαίνεσθαί τι πάσχειν ἢ τὰ περὶ αὐτήν ,
Lemmas: ἐάν αἷμα οὐρέω καί θρόμβος καί στραγγουρία ἔχω καί ὀδύνη ἐμπίπτω εἰς ὁ ὑπογάστριον καί ὁ περιναίω , ὁ περί κύστις πονέω . γράφω μέν διχῶς ὁ τελευτή ὁ ἀφορισμός , κατά τις μέν ὁ ἀντίγραφος πονέω , κατά ἕτερος δέ νοσέω , καί σχεδόν ἀλλήλων ταύτῃ γε οὐδείς διαφέρω ὁ γραφή . κοινῇ δέ ἀμφότερος σφάλλω , εἰ τις ἀκούω ὁ περί ὁ κύστις λέγω πρός Ἱπποκράτης , ὡσεί καί αὐτός ὁ κύστις γράφω . ὁ γάρ λέγω σύμπτωμα κοινός ὁ οὐρητικός ὀνομάζω ὄργανον ἅπας εἰμί κύστις , νεφρός , οὐρητήρ . οὕτως οὖν ἀγαθός ἀκούω ὁ περί ὁ κύστις , οὐ ὡς αὐτός μόνος δηλέομαι , ἀλλά ὡς καί ﻿ ὁ συζεύγνυμι αὐτός μόριον . ἔτι δέ μάλα οὕτως ἀκούω ἐγώ καί ὁ ἑξῆς ἀφορισμός ἐπιτρέπω , κατά ὅς οὐ ὁ περί ὁ κύστις νοσέω φημί , ἀλλά ὁ κύστις ἕλκωσις ὑπάρχω , ὡς οὐ αὐτός εἰμί αὐτός ὁ κύστις ἁπλῶς μόνος ἀποφαίνω τις πάσχω ἤ ὁ περί αὐτός ,
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.81
Ἢν αἷμα καὶ πῦον οὐρέῃ καὶ λεπίδας καὶ ὀσμὴ βαρεῖα ᾖ , τὴν κύστιος ἕλκωσιν σημαίνει . Τὸ μὲν αἷμα καὶ τὸ πῦον οὐρεῖν πάντως ἐστὶ τῶν οὐρητικῶν ὀργάνων ἡλκωμένων κοινὰ σημεῖα , τὸ δὲ βαρὺ τῆς ὀσμῆς , ὅπερ δηλοῖ τὸ ἀηδὲς , ἔτι τε μᾶλλον αἱ λεπίδες , ἴδια τῆς κύστεως . ἐν μὲν οὖν τοῖς πλείστοις ἀντιγράφων , ἢν αἷμα καὶ πῦον οὐρέῃ , γέγραπται · κατὰ δέ τινα αὐτῶν ἢν αἷμα ἢ πῦον οὐρέῃ . δηλώσει δ’ αὐτὴ μὲν ἡ δευτέρα γραφὴ παραδιαζευκτικὸν εἶναι τὸν ἢ σύνδεσμον , ὡς ὁπότερον ἂν ὑπάρχῃ τῶν εὑρημένων ἑλκώσεως εἶναι σημεῖον , ἡ δ’ ἑτέρα τὰ δύο βουλήσεται συνεδρεύειν ἢ ἅμα ἀλλήλοις ἢ ἐναλλάξ .
Lemmas: ἐάν αἷμα καί πυός οὐρέω καί λεπίς καί ὀσμή βαρύς εἰμί , ὁ κύστις ἕλκωσις σημαίνω . ὁ μέν αἷμα καί ὁ πυός οὐρέω πάντως εἰμί ὁ οὐρητικός ὄργανον ἑλκόω κοινός σημεῖον , ὁ δέ βαρύς ὁ ὀσμή , ὅς δηλόω ὁ ἀηδής , ἔτι τε μάλα ὁ λεπίς , ἴδιος ὁ κύστις . ἐν μέν οὖν ὁ πολύς ἀντίγραφος , ἐάν αἷμα καί πυός οὐρέω , γράφω · κατά δέ τις αὐτός ἐάν αἷμα ἤ πυός οὐρέω . δηλόω δέ αὐτός μέν ὁ δεύτερος γραφή παραδιαζευκτικός εἰμί ὁ ἤ σύνδεσμος , ὡς ὁπότερος ἄν ὑπάρχω ὁ εὑρίσκω ἕλκωσις εἰμί σημεῖον , ὁ δέ ἕτερος ὁ δύο βούλομαι συνεδρεύω ἤ ἅμα ἀλλήλων ἤ ἐναλλάξ .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.82
Ὁκόσοισιν ἐν τῇ οὐρήθρῃ φῦμα γίνεται , τουτέοισι διαπυήσαντος καὶ ἐκραγέντος λύσις . Διὰ βραχυλογίαν οὐδὲν ἀξιόλογον οὗτος ὁ ἀφορισμὸς ἔχειν ὑποληφθήσεται . πρόχειρον γὰρ παντὶ γνῶναι τῶν ἐν τῷ πόρῳ τῷ οὐρητικῷ τῷ κατὰ τὸ αἰδοῖον , τοῦτο γὰρ οὐρήθραν καλοῦσι , συνισταμένων φυμάτων τὴν λύσιν γίγνεσθαι ῥαγέντων . ἀλλ’ εἰ προσχῶμεν τὸν νοῦν , ἔνδειξίς ἐστί τινος μείζονος πράγματος . ἐνδέχεται γὰρ ἰσχουρίαν δή τινα γενέσθαι καὶ διὰ τὸ τοιοῦτον φῦμα καὶ μέντοι καὶ ὡς τὸ φῦμα τοῦτο ῥαγὲν ἰάσεται τὴν ἰσχουρίαν εὔδηλον . ἀλλὰ ἐκεῖνό γε παραφύεται τοῖς εἰρημένοις ἑπόμενον ζήτημα , πότερον ῥήγνυσθαι μόνον βούλεται τὸ κατὰ τοῦτο χωρίον συνιστάμενον φῦμα ἢ πλειστάκις μὲν αὐτὸ τοῦτο συμβαίνειν , δύνασθαι δὲ διαφορεῖσθαι ἢ παράδειγμα τῶν λύσεων ἓν τοῦτο ἔγραψε , τὴν ῥῆξιν , ὅπερ καὶ ἀληθέστερόν ἐστιν .
Lemmas: ὁπόσος ἐν ὁ οὐρήθρα φῦμα γίγνομαι , οὗτος διαπυέω καί ἐξαράσσω λύσις . διά βραχυλογία οὐδείς ἀξιόλογος οὗτος ὁ ἀφορισμός ἔχω ὑπολαμβάνω . πρόχειρος γάρ πᾶς γιγνώσκω ὁ ἐν ὁ πόρος ὁ οὐρητικός ὁ κατά ὁ αἰδοῖον , οὗτος γάρ οὐρήθρα καλέω , συνίστημι φῦμα ὁ λύσις γίγνομαι ῥήγνυμι . ἀλλά εἰ προσχόω ὁ νόος , ἔνδειξις εἰμί τις μέγας πρᾶγμα . ἐνδέχομαι γάρ ἰσχουρία δή τις γίγνομαι καί διά ὁ τοιοῦτος φῦμα καί μέντοι καί ὡς ὁ φῦμα οὗτος ῥήγνυμι ἰάζω ὁ ἰσχουρία εὔδηλος . ἀλλά ἐκεῖνος γε παραφύω ὁ λέγω ἕπομαι ζήτημα , πότερος ῥήγνυμι μόνος βούλομαι ὁ κατά οὗτος χωρίον συνίστημι φῦμα ἤ πλειστάκις μέν αὐτός οὗτος συμβαίνω , δύναμαι δέ διαφορέω ἤ παράδειγμα ὁ λύσις εἷς οὗτος γράφω , ὁ ῥῆξις , ὅς καί ἀληθής εἰμί .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.83
Οὔρησις νύκτωρ πολλὴ γινομένη σμικρὴν τὴν ὑποχώρησιν σημαίνει . Ὅτι μὲν οὖν ἀναγκαῖόν ἐστιν ἀναδοθέντος τοῦ κατὰ τὴν κοιλίαν ὑγροῦ βραχυτέραν γενέσθαι τὴν ὑποχώρησιν πρόδηλον παντί . συνεμφαίνει δὲ τούτῳ καὶ ὅτι διεξελθόντος ἅμα τοῖς σιτίοις ὑγροτέρα μὲν ἡ γαστὴρ γενήσεται καὶ διὰ τοῦτο πλείω ὑποχωρήσει , τὸ δ’ αὖ οὖρον ἔλαττον ἐκκριθήσεται . διδάξει δ’ ἡμᾶς ὁ λόγος οὗτος ἰάματα ῥευμάτων γαστρὸς καὶ ξηρότητος · ἐφ’ ὧν μὲν ὑγροτέρα γίνεται τοῦ προσήκοντος , τό τε πόμα ἔλαττον δώσομεν ἐπὶ τε κύστιν ἐπιτρέψομεν ἀφικέσθαι . ἐφ’ ὧν δὲ ξηροτέρα , καὶ πλεῖον δώσομεν τὸ πόμα καὶ τὴν ἀνάδοσιν ὡς οἷόν τε κωλύσομεν .
Lemmas: οὔρησις νύκτωρ πολύς γίγνομαι μικρός ὁ ὑποχώρησις σημαίνω . ὅτι μέν οὖν ἀναγκαῖος εἰμί ἀναδίδωμι ὁ κατά ὁ κοιλία ὑγρός βραχύς γίγνομαι ὁ ὑποχώρησις πρόδηλος πᾶς . συνεμφαίνω δέ οὗτος καί ὅτι διεξέρχομαι ἅμα ὁ σιτίον ὑγρός μέν ὁ γαστήρ γίγνομαι καί διά οὗτος πολύς ὑποχωρέω , ὁ δέ αὖ οὖρος ἐλαχύς ἐκκρίνω . διδάσκω δέ ἐγώ ὁ λόγος οὗτος ἴαμα ῥεῦμα γαστήρ καί ξηρότης · ἐπί ὅς μέν ὑγρός γίγνομαι ὁ προσήκω , ὁ τε πόμα ἐλαχύς δίδωμι ἐπί τε κύστις ἐπιτρέπω ἀφικνέομαι . ἐπί ὅς δέ ξηρός , καί πολύς δίδωμι ὁ πόμα καί ὁ ἀνάδοσις ὡς οἷος τε κωλύω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.2
Ἐπὶ τραύματι σπασμὸς ἐπιγενόμενος θανάσιμον . Ὥσπερ ἐν τῷ πρὸ τούτου λόγῳ θανάσιμον ἔφη τὸν σπασμὸν , ἐν ἴσῳ τῷ κινδυνώδη τε καὶ τελευτῶντα πολλάκις εἰς θάνατον οὕτω καὶ νῦν τὸν ἐπὶ τῷ τραύματι σπασμὸν ὠνόμασε θανάσιμον , οὐκ ἐξ ἀνάγκης τε καὶ διὰ παντὸς ἐπιφέροντα θάνατον , ἀλλ’ ὡς πάνυ πολλάκις . ὡσαύτως δὲ καὶ κατὰ πολλοὺς τῶν ἔμπροσθεν ἀφορισμῶν ἐφαίνετο τῷ θανασίμου ὀνόματι χρώμενος . ἐπὶ γοῦν τοῖς τραύμασιν οἱ σπασμοὶ γίγνονται τῷ λόγῳ τῆς ἑπομένης αὐτοῖς φλεγμονῆς , ὅταν ἅψηται τῶν νευρωδῶν μορίων . καὶ πρῶτά γε φαίνεται σπώμενα τά τε κατ’ εὐθὺ τῶν φλεγμαινόντων , εἶθ’ οὕτως ὅταν καὶ τῆς ἀρχῆς αὐτῆς ἅψηται τὸ πάθος , ἐπὶ πᾶν ἐκτείνεσθαι τὸ σῶμα .
Lemmas: ἐπί τραῦμα σπασμός ἐπιγίγνομαι θανάσιμος . ὥσπερ ἐν ὁ πρό οὗτος λόγος θανάσιμος φημί ὁ σπασμός , ἐν ἴσος ὁ κινδυνώδης τε καί τελευτάω πολλάκις εἰς θάνατος οὕτως καί νῦν ὁ ἐπί ὁ τραῦμα σπασμός ὀνομάζω θανάσιμος , οὐ ἐκ ἀνάγκη τε καί διά πᾶς ἐπιφέρω θάνατος , ἀλλά ὡς πάνυ πολλάκις . ὡσαύτως δέ καί κατά πολύς ὁ ἔμπροσθεν ἀφορισμός φαίνω ὁ θανάσιμος ὄνομα χράω . ἐπί γοῦν ὁ τραῦμα ὁ σπασμός γίγνομαι ὁ λόγος ὁ ἕπομαι αὐτός φλεγμονή , ὅταν ἅπτω ὁ νευρώδης μόριον . καί πρῶτος γε φαίνω σπάω ὁ τε κατά εὐθύς ὁ φλεγμαίνω , εἶτα οὕτως ὅταν καί ὁ ἀρχή αὐτός ἅπτω ὁ πάθος , ἐπί πᾶς ἐκτείνω ὁ σῶμα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.3
Αἵματος πολλοῦ ῥυέντος σπασμὸς ἢ λυγμὸς ἐπιγενόμενος κακόν . Οὐκ ἄλλο μέντοι νομιστέον δηλοῦσθαι ἐκ τοῦ πρόσθεν ὀνόματος τοῦ θανάσιμον , ἄλλο δ’ ἐκ τοῦ νῦν τοῦ κακόν . εἴωθε γὰρ ὁ Ἱπποκράτης ἐκεῖνα τῶν συμπτωμάτων ὀνομάζειν οὕτως , οἷς ἐπιγίνεται πολλάκις καὶ θάνατος . εἰ δὲ τῷ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον ἀλλήλων δόξειεν τὰ ὀνόματα διαφέρειν , μείζονα τὸν κίνδυνον ἐνδείξαιτ’ ἂν ἢ θανάσιμον φωνὴ τῆς κακόν . ὁ γοῦν ἐπὶ πολλῇ κενώσει τοῦ αἵματος γιγνόμενος σπασμὸς ἐκ θατέρου γένους ἐστὶ τῶν ποιούντων αὐτὸν αἰτίων , ὡς προείρηται .
Lemmas: αἷμα πολύς ῥέω σπασμός ἤ λυγμός ἐπιγίγνομαι κακός . οὐ ἄλλος μέντοι νομίζω δηλόω ἐκ ὁ πρόσθεν ὄνομα ὁ θανάσιμος , ἄλλος δέ ἐκ ὁ νῦν ὁ κακός . εἴωθα γάρ ὁ Ἱπποκράτης ἐκεῖνος ὁ σύμπτωμα ὀνομάζω οὕτως , ὅς ἐπιγίγνομαι πολλάκις καί θάνατος . εἰ δέ ὁ μάλα τε καί ἥσσων ἀλλήλων δοκέω ὁ ὄνομα διαφέρω , μέγας ὁ κίνδυνος ἐνδείκνυμι ἄν ἤ θανάσιμος φωνή ὁ κακός . ὁ γοῦν ἐπί πολύς κένωσις ὁ αἷμα γίγνομαι σπασμός ἐκ ἕτερος γένος εἰμί ὁ ποιέω αὐτός αἴτιος , ὡς προλέγω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.4
Ἐπὶ ὑπερκαθάρσει σπασμὸς ἢ λυγμὸς ἐπιγινόμενος κακόν . Ὅπερ ἐνίοτε τοῖς ἐλλέβορον εἰληφόσιν ἐλέγομεν γίγνεσθαι , τοῦτο νῦν ὑπὲρ ἁπάντων ἀπεφήνατο τῶν ὁπωσοῦν καθαιρομένων . σπῶνται γὰρ οἱ ὑπερκαθαιρόμενοι κατὰ τὰς εἰρημένας αἰτίας ἐπὶ τὸν ἐλλέβορον εἰληφότων , κίνδυνός τε καταλαμβάνει τοὺς οὕτω κάμνοντας οὐ μικρὸς , ἐπειδὴ πολὺ χείρων ἐστὶν ὁ ἐπὶ κενώσει σπασμὸς τοῦ διὰ πλήρωσιν . ὅτι δὲ καὶ ὁ λυγμὸς σπασμός ἐστι στομάχου κατὰ τὸν Ἱπποκράτην γινώσκομεν δήπου .
Lemmas: ἐπί ὑπερκάθαρσις σπασμός ἤ λυγμός ἐπιγίγνομαι κακός . ὅς ἐνίοτε ὁ ἑλλέβορος λαμβάνω λέγω γίγνομαι , οὗτος νῦν ὑπέρ ἅπας ἀποφαίνω ὁ ὁπωσοῦν καθαίρω . σπάω γάρ ὁ ὑπερκαθαίρω κατά ὁ λέγω αἰτία ἐπί ὁ ἑλλέβορος λαμβάνω , κίνδυνος τε καταλαμβάνω ὁ οὕτως κάμνω οὐ μικρός , ἐπειδή πολύς κακός εἰμί ὁ ἐπί κένωσις σπασμός ὁ διά πλήρωσις . ὅτι δέ καί ὁ λυγμός σπασμός εἰμί στόμαχος κατά ὁ Ἱπποκράτης γιγνώσκω δήπου .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.6
Ὁκόσοι ὑπὸ τετάνου ἁλίσκονται ἐν τέτρασιν ἡμέρῃσιν ἀπόλλυνται · ἢν δὲ ταύτας διαφύγωσιν , ὑγιέες γίνονται . Κάτοξυ πάθος ὁ τέτανός ἐστιν ὡς ἂν ἐξ ὀπισθοτόνου τε καὶ ἐμπροσθοτόνου συγκείμενος , ὥστ’ εἰκότως αὐτὸν συντομωτέραν ποιεῖσθαι τὴν κρίσιν , οὐ φερούσης τὸν ἐπὶ τῇ τάσει κάματον τῆς φύσεως ἐν πλείονι χρόνῳ . κατὰ τὴν πρώτην οὖν περίοδον τῶν κρισίμων ἡμερῶν ἡ κρίσις τῷ πάθει .
Lemmas: ὁπόσος ὑπό τέτανος ἁλίσκομαι ἐν τέσσαρες ἡμέρα ἀπόλλυμι · ἐάν δέ οὗτος διαφεύγω , ὑγιής γίγνομαι . κάτοξυς πάθος ὁ τέτανος εἰμί ὡς ἄν ἐκ ὀπισθότονος τε καί ἐμπροσθότονος σύγκειμαι , ὥστε ἔοικα αὐτός σύντομος ποιέω ὁ κρίσις , οὐ φέρω ὁ ἐπί ὁ τάσις κάματος ὁ φύσις ἐν πολύς χρόνος . κατά ὁ πρῶτος οὖν περίοδος ὁ κρίσιμος ἡμέρα ὁ κρίσις ὁ πάθος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.8
Ὁκόσοι πλευριτικοὶ γινόμενοι οὐκ ἀνακαθαίρονται ἐν τεσσαρεσκαίδεκα ἡμέρῃσιν , τουτέοισιν ἐς ἐμπύημα μεθίσταται . Τὴν διὰ τῶν πτυσμάτων κένωσιν τῶν τὴν πλευρῖτιν ἐργασαμένων χυμῶν ἀνακάθαρσιν καὶ κάθαρσιν εἴωθεν ὀνομάζειν ὁ Ἱπποκράτης , ὥσπερ γε καὶ τὸ πτύειν τούτους καθαίρεσθαι κατά τε τὸ περὶ διαίτης ὀξέων καὶ τὸ προγνωστικὸν ὠνόμασεν . ἀλλὰ νῦν γε χρόνον ὁρίζει τῆς καθάρσεως , ἐν ᾧ μὴ γενομένης αὐτῆς εἰς ἐμπύημά φησι μεθίστασθαι τὴν πλευρῖτιν , ἤτοι τὴν εἰς πῦον μεταβολὴν οὕτως ὀνομάζων ἅπασαν , ὥσπερ κἀν τῷ προγνωστικῷ πολλάκις , ἢ τὴν μεταξὺ θώρακός τε καὶ πνεύμονος ἔκχυσιν τοῦ πύου . γίνεται γὰρ ἑκάτερον τούτων , ὅταν οἱ πλευριτικοὶ μὴ καθαρθῶσι διὰ τῶν πτυσμάτων . ἀλλὰ τό γε δεύτερον τῶν εἰρημένων ἐν τοῖς ἐφεξῆς αὐτὸς ὠνόμασε ῥῆξιν ἐμπυήματος .
Lemmas: ὁπόσος πλευριτικός γίγνομαι οὐ ἀνακαθαίρω ἐν τεσσαρεσκαίδεκα ἡμέρα , τόυτεος εἰς ἐμπύημα μεθίστημι . ὁ διά ὁ πτύσμα κένωσις ὁ ὁ πλευρῖτις ἐργάζομαι χυμός ἀνακάθαρσις καί κάθαρσις εἴωθα ὀνομάζω ὁ Ἱπποκράτης , ὥσπερ γε καί ὁ πτύω οὗτος καθαίρω κατά τε ὁ περί δίαιτα ὀξύς καί ὁ προγνωστικός ὀνομάζω . ἀλλά νῦν γε χρόνος ὁρίζω ὁ κάθαρσις , ἐν ὅς μή γίγνομαι αὐτός εἰς ἐμπύημα φημί μεθίστημι ὁ πλευρῖτις , ἤτοι ὁ εἰς πυός μεταβολή οὕτως ὀνομάζω ἅπας , ὥσπερ ἐν ὁ προγνωστικός πολλάκις , ἤ ὁ μεταξύ θώραξ τε καί πνεύμων ἔκχυσις ὁ πύον . γίγνομαι γάρ ἑκάτερος οὗτος , ὅταν ὁ πλευριτικός μή καθαίρω διά ὁ πτύσμα . ἀλλά ὁ γε δεύτερος ὁ λέγω ἐν ὁ ἐφεξῆς αὐτός ὀνομάζω ῥῆξις ἐμπύημα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.9
Ἡ φθίσις γίνεται μάλιστα ἡλικίῃσι τῇσιν ἀπὸ ὀκτωκαίδεκα ἐτέων μέχρι πέντε καὶ τριήκοντα . Διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀφορισμῶν ἡνίκα τὰ νοσήματα κατὰ τὰς ἡλικίας διηγεῖτο , τοῖς δὲ νεανίσκοισιν αἵματος πτύσιες ἔφη · νυνὶ δὲ καὶ τὸν τῶν ἐτῶν ἀριθμὸν προσέθηκεν , οὐ διὰ τοῦτο γράψας πάλιν ἄνωθεν ὑπὲρ αὐτῶν , ἀλλὰ τῇ κοινωνίᾳ τῶν κατὰ θώρακά τε καὶ πνεύμονα παθῶν . διὰ τί μὲν οὖν οἱ νεανίσκοι καὶ μάλιστα τοῖς τοιούτοις ἁλίσκονται παθήμασιν ἔμπροσθεν εἴρηται · περὶ δὲ τῶν κατὰ τὰς ἡλικίας ἐτῶν ἐν τῷδε διοριστέον , ἐπεὶ καὶ ὁ Ἱπποκράτης ἔφη φθίσιν γενέσθαι ἡλικίῃσι τῇσιν ἀπὸ ὀκτωκαίδεκα ἐτέων μέχρι τριάκοντα πέντε . τὸ γὰρ ἡλικίῃσι πληθυντικῶς εἰρημένον ἔνδειξίν τινα ἔχει τοῦ μὴ μίαν ἡλικίαν ὑπολαμβάνειν εἶναι τὸν Ἱπποκράτην τὴν μεταξὺ τῶν εἰρημένων ἐτῶν . οὐδὲ γάρ ἐστι μία σκοπουμένοις ἀκριβέστερον , ἀλλ’ ἡ μὲν ἀπὸ τῶν ὀκτωκαίδεκα μέχρι τῶν πέντε καὶ εἴκοσι ἐτῶν μειρακίων ἐστίν . ἡ δ’ ἀπὸ τοῦδε τῶν νεανίσκων μέχρι πέντε καὶ τριάκοντα .
Lemmas: ὁ φθίσις γίγνομαι μάλα ἡλικία ὁ ἀπό ὀκτωκαίδεκα ἔτος μέχρι πέντε καί τριάκοντα . διά ὁ ἔμπροσθεν ἀφορισμός ἡνίκα ὁ νόσημα κατά ὁ ἡλικία διηγέομαι , ὁ δέ νεανίσκος αἷμα πτύσις φημί · νυνί δέ καί ὁ ὁ ἔτος ἀριθμός προστίθημι , οὐ διά οὗτος γράφω πάλιν ἄνωθεν ὑπέρ αὐτός , ἀλλά ὁ κοινωνία ὁ κατά θώραξ τε καί πνεύμων πάθος . διά τίς μέν οὖν ὁ νεανίσκος καί μάλα ὁ τοιοῦτος ἁλίσκομαι πάθημα ἔμπροσθεν λέγω · περί δέ ὁ κατά ὁ ἡλικία ἔτος ἐν ὅδε διοριστέον , ἐπεί καί ὁ Ἱπποκράτης φημί φθίσις γίγνομαι ἡλικία ὁ ἀπό ὀκτωκαίδεκα ἔτος μέχρι τριάκοντα πέντε . ὁ γάρ ἡλικία πληθυντικός λέγω ἔνδειξις τις ἔχω ὁ μή εἷς ἡλικία ὑπολαμβάνω εἰμί ὁ Ἱπποκράτης ὁ μεταξύ ὁ λέγω ἔτος . οὐδέ γάρ εἰμί εἷς σκοπέω ἀκριβής , ἀλλά ὁ μέν ἀπό ὁ ὀκτωκαίδεκα μέχρι ὁ πέντε καί εἴκοσι ἔτος μειράκιον εἰμί . ὁ δέ ἀπό ὅδε ὁ νεανίσκος μέχρι πέντε καί τριάκοντα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.10
Ὁκόσοι κυνάγχην διαφεύγουσιν , ἐς τὸν πνεύμονα αὐτέοισι τρέπεται καὶ ἐν ἑπτὰ ἡμέρῃσιν ἀποθνήσκουσιν . ἢν δὲ ταύτας διαφύγωσιν , ἔμπυοι γίνονται . Περὶ μεταστάσεως ὁ λόγος αὐτῷ νῦν ἐστι τῆς ἐκ κυνάγχης εἰς τὸν πνεύμονα γινομένης , ἥντινά φησιν ἀναιρεῖν μὲν ὡς τὰ πολλὰ ὑπὸ τῶν ἑπτὰ ἡμερῶν πνιγομένου δηλονότι τοῦ κάμνοντος . εἰ δ’ ὑπερβαλεῖν αὐτὰς δυνηθεῖεν , μεταβάλλοντος εἰς πῦον τοῦ ῥεύματος ἐμπύους γίνεσθαι . γνωρίζεται δὲ ἐς τὸν πνεύμονα τρέπεσθαι τὴν κυνάγχην ἐκ τοῦ σφυγμοῦ . σκληρὸς γὰρ καὶ ἄτακτος καὶ ἀνώμαλος ἐς τὸ ἡγεμονικὸν μόριον τῆς ὕλης μετάστασιν γινομένην εἷναι σημαίνει . μαλθακὸς δὲ καὶ ὁμαλὸς καὶ τακτὸς μετὰ τῆς εὐπνοίας ὁμαλῆς δήλην ἀπόλυσιν σημαίνει .
Lemmas: ὁπόσος κυνάγχη διαφεύγω , εἰς ὁ πνεύμων αύ̓τεος τρέπω καί ἐν ἑπτά ἡμέρα ἀποθνῄσκω . ἐάν δέ οὗτος διαφεύγω , ἔμπυος γίγνομαι . περί μετάστασις ὁ λόγος αὐτός νῦν εἰμί ὁ ἐκ κυνάγχη εἰς ὁ πνεύμων γίγνομαι , ὅστις φημί ἀναιρέω μέν ὡς ὁ πολύς ὑπό ὁ ἑπτά ἡμέρα πνίγω δηλονότι ὁ κάμνω . εἰ δέ ὑπερβάλλω αὐτός δύναμαι , μεταβάλλω εἰς πυός ὁ ῥεῦμα ἔμπυος γίγνομαι . γνωρίζω δέ εἰς ὁ πνεύμων τρέπω ὁ κυνάγχη ἐκ ὁ σφυγμός . σκληρός γάρ καί ἄτακτος καί ἀνώμαλος εἰς ὁ ἡγεμονικός μόριον ὁ ὕλη μετάστασις γίγνομαι ἵημι σημαίνω . μαλθακός δέ καί ὁμαλός καί τακτός μετά ὁ εὔπνοια ὁμαλός δῆλος ἀπόλυσις σημαίνω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.11
Τοῖσιν ὑπὸ τῶν φθίσεων ἐνοχλουμένοισιν ἢν τὸ πτύσμα ὅ τι ἂν ἀποβήσσωσι βαρὺ ὄζῃ ἐπὶ τοὺς ἄνθρακας ἐπιχεόμενον καὶ αἱ τρίχες ἐκ τῆς κεφαλῆς ῥέωσιν , θανάσιμον . Τὰς ἐπὶ πνεύμονι ἑλκώδεις διαθέσεις ὀνομάζει νῦν φθίσεις , ἐφ’ ὧν ἀξιοῖ δοκιμάζειν ἀκριβέστερον τὴν ὀσμὴν ἐπιχέοντας ἄνθραξι τὸ ἀναπτυόμενον . ὥσπερ δ’ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἐπὶ τῶν κατὰ τὴν κύστιν ἑλκῶν ὀσμὴν γίνεσθαι βαρεῖαν ἔφησεν , οὕτω καὶ νῦν ὄζειν βαρὺ τὸ πτύσμα τῶν φθισικῶν . εἰ δὲ καὶ τῆς κεφαλῆς αἱ τρίχες ἐκρέοιεν τοῖς οὕτω διακειμένοις , ὀλεθρίως ἔχειν αὐτοὺς , ἐνδείκνυσθαι γὰρ ἔν δειαντροφῆς ἐσχάτης , ἔστιν ὅτε καὶ διαφθορὰν χυμῶν .
Lemmas: ὁ ὑπό ὁ φθίσις ἐνοχλέω ἐάν ὁ πτύσμα ὅς τις ἄν ἀποβήσσω βαρύς ὄζω ἐπί ὁ ἄνθραξ ἐπιχέω καί ὁ θρίξ ἐκ ὁ κεφαλή ῥέω , θανάσιμος . ὁ ἐπί πνεύμων ἑλκώδης διάθεσις ὀνομάζω νῦν φθίσις , ἐπί ὅς ἀξιόω δοκιμάζω ἀκριβής ὁ ὀσμή ἐπιχέω ἄνθραξ ὁ ἀναπτύω . ὥσπερ δέ ἐν ὁ ἔμπροσθεν ἐπί ὁ κατά ὁ κύστις ἕλκος ὀσμή γίγνομαι βαρύς φημί , οὕτως καί νῦν ὄζω βαρύς ὁ πτύσμα ὁ φθισικός . εἰ δέ καί ὁ κεφαλή ὁ θρίξ ἐκρέω ὁ οὕτως διάκειμαι , ὀλέθριος ἔχω αὐτός , ἐνδείκνυμι γάρ ἐν δειαντροφή ἔσχατος , εἰμί ὅτε καί διαφθορά χυμός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.12
Ὁκόσοισι φθισιῶσιν ἀποῤῥέωσιν αἱ τρίχες ἀπὸ τῆς κεφαλῆς , οὗτοι διαῤῥοίας ἐπιγινομένης ἀποθνήσκουσιν . Περὶ τῶν ἐγγὺς ἤδη τοῦ θανάτου φθισικῶν ὁ λόγος αὐτῷ νῦν ἐστιν οὓς ἐδήλου μὲν ἔχειν κακῶς καὶ ἡ τῶν τριχῶν ῥύσις . ἐπιγενομένης δὲ διαῤῥοίας ἐπίδοξος ἂν ἦν ὁ θάνατος ὅσον οὔπω γενήσεσθαι , ὡς ἂν αἰτίου τε ἅμα καὶ σημείου κακοῦ τοῦ τοιούτου συμπτώματος ὄντος . γίγνεται μὲν γὰρ ἐπ’ ἀῤῥωστίᾳ τῆς δυνάμεώς , αὐτὸ δὲ πάλιν ἀῤῥωστοτέραν αὐτὴν ἀπεργάζεται .
Lemmas: ὁπόσος φθισιάω ἀπορρέω ὁ θρίξ ἀπό ὁ κεφαλή , οὗτος διάρροια ἐπιγίγνομαι ἀποθνῄσκω . περί ὁ ἐγγύς ἤδη ὁ θάνατος φθισικός ὁ λόγος αὐτός νῦν εἰμί ὅς δηλόω μέν ἔχω κακός καί ὁ ὁ θρίξ ῥύσις . ἐπιγίγνομαι δέ διάρροια ἐπίδοξος ἄν εἰμί ὁ θάνατος ὅσος οὔπω γίγνομαι , ὡς ἄν αἴτιος τε ἅμα καί σημεῖον κακός ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα εἰμί . γίγνομαι μέν γάρ ἐπί ἀρρωστία ὁ δύναμις , αὐτός δέ πάλιν ἄρρωστος αὐτός ἀπεργάζομαι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.13
Ὁκόσοι αἷμα ἀφρῶδες πτύουσι , τουτέοισιν ἐκ τοῦ πνεύμονος ἡ ἀναγωγὴ γίνεται . Καὶ τῶν ἀντιγράφων τὰ πολλὰ καὶ τῶν ἐξηγησαμένων τὸ βιβλίον οὐκ ὀλίγοι ἴσασι κατὰ τήνδε τὴν λέξιν τὸν ἀφορισμὸν γεγραμμένον , ὁκόσοι ἀφρῶδες αἷμα ἐμέουσι . καί τινές γε τὴν ἐξήγησιν αὐτοῦ ποιούμενοι πλῆθος ἐνδείκνυσθαί φασι τοὔνομα καὶ διὰ τοῦτο ἀπὸ τοῦ κυρίου μετενηνέχθαι . προδήλως δ’ οὗτοι καταψεύδονται τοῦ φαινομένου . πολλάκις γὰρ ὦπται πτύσις αἵματος ἀφρώδους ἄνευ πλήθους γεγενημένη . εἰ μὲν οὖν ὄντως ὑφ’ Ἱπποκράτους οὕτως ἐγράφη , κατακεχρῆσθαι τῇ προσηγορίᾳ φήσομεν αὐτόν . οὐ γὰρ δὴ τὸ μὲν πολὺ τὴν ἐκ πνεύμονος ἀναγωγὴν δηλοῖ , τὸ δ’ ὀλίγον ἐξ ἄλλου τινός . εἰ δ’ ἀναπτύουσι ἢ ἀναβήττουσιν εἴη γεγραμμένον , ὠνομάσθαι τε κυρίως ἐνδείκνυσθαί τε τὸ τοιοῦτον αἷμα τῆς σαρκοειδοῦς τοῦ πνεύμονος οὐσίας , ἥπερ ἐστὶ τὸ ἴδιον αὐτοῦ σῶμα , δεδέχθαι τὴν ἕλκωσιν ὡς ἀληθὲς μὲν φάναι τὸ ἀφρῶδες αἷμα μόνου τοῦ πνεύμονος ἐνδείκνυσθαι τὴν ἕλκωσιν . οὐκ ἀληθὲς δὲ τοῦ πνεύμονος ἑλκωθέντος ἐξ ἀνάγκης ἀφρῶδες ἀναπτύεσθαι . πολλάκις γὰρ ἐθεασάμεθα κατενεχθέντων τινῶν ἀφ’ ὑψηλοῦ καὶ λακτισθέντων καὶ πληγέντων ἐν ταῖς παλαίστραις κατ’ ἐκεῖνο μάλιστα τὸ τῆς πληγῆς μέρος , ἐν ᾧ καταφερομένῳ τινὶ πρὸς τοὔδαφος ἕτερος ἐπιπίπτει κατὰ τοῦ θώρακος , αἷμα μετὰ βηχὸς ἀναπτυσθὲν πλεῖστον εὐχρούστατον ἄνευ πάσης ὀδύνης , ὅπερ εὔλογόν ἐστιν ἔκ τινος τοῦ κατὰ πνεύμονα ῥαγέντος ἀγγείου φέρεσθαι .
Lemmas: ὁπόσος αἷμα ἀφρώδης πτύω , τόυτεος ἐκ ὁ πνεύμων ὁ ἀναγωγή γίγνομαι . καί ὁ ἀντίγραφος ὁ πολύς καί ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον οὐ ὀλίγος οἶδα κατά ὅδε ὁ λέξις ὁ ἀφορισμός γράφω , ὁπόσος ἀφρώδης αἷμα ἐμέω . καί τις γε ὁ ἐξήγησις αὐτός ποιέω πλῆθος ἐνδείκνυμι φημί ὄνομα καί διά οὗτος ἀπό ὁ κύριος μεταφέρω . πρόδηλος δέ οὗτος καταψεύδομαι ὁ φαίνω . πολλάκις γάρ ὁράω πτύσις αἷμα ἀφρώδης ἄνευ πλῆθος γίγνομαι . εἰ μέν οὖν ὄντως ὑπό Ἱπποκράτης οὕτως γράφω , καταχράω ὁ προσηγορία φημί αὐτός . οὐ γάρ δή ὁ μέν πολύς ὁ ἐκ πνεύμων ἀναγωγή δηλόω , ὁ δέ ὀλίγος ἐκ ἄλλος τις . εἰ δέ ἀναπτύω ἤ ἀναβήσσω εἰμί γράφω , ὀνομάζω τε κύριος ἐνδείκνυμι τε ὁ τοιοῦτος αἷμα ὁ σαρκοειδής ὁ πνεύμων οὐσία , ὅς εἰμί ὁ ἴδιος αὐτός σῶμα , δέχομαι ὁ ἕλκωσις ὡς ἀληθής μέν φημί ὁ ἀφρώδης αἷμα μόνος ὁ πνεύμων ἐνδείκνυμι ὁ ἕλκωσις . οὐ ἀληθής δέ ὁ πνεύμων ἑλκόω ἐκ ἀνάγκη ἀφρώδης ἀναπτύω . πολλάκις γάρ θεάομαι καταφέρω τις ἀπό ὑψηλός καί λακτίζω καί πλήσσω ἐν ὁ παλαίστρα κατά ἐκεῖνος μάλα ὁ ὁ πληγή μέρος , ἐν ὅς καταφέρω τις πρός ἔδαφος ἕτερος ἐπιπίπτω κατά ὁ θώραξ , αἷμα μετά βήξ ἀναπτύω πολύς εὔχρους ἄνευ πᾶς ὀδύνη , ὅς εὔλογος εἰμί ἐκ τις ὁ κατά πνεύμων ῥήγνυμι ἀγγεῖον φέρω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.14
Ὑπὸ φθίσιος ἐχομένῳ διαῤῥοίας ἐπιγιγνομένης , θανατῶδες . Ὀλίγον ἔμπροσθεν εἴρηκε τοῖς φθίνουσιν ἐπειδὰν τό τε πῦον ᾖ δυσῶδες καὶ αἱ τρίχες ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ἐκρέωσι , διαῤῥοίας ἐπιγενομένης ἕπεσθαι θάνατον . ἐνταυθὶ δ’ ἁπλῶς εἶπε θανατῶδες διάῤῥοιαν εἶναι ἐπὶ φθίσει , μήτε τῶν τριχῶν μνημονεύσας , ὡς ἱκανῆς οὔσης καὶ μόνης τὸν θάνατον δηλῶσαι , οὐ μὴν οὕτω γε ὑπόγυον , οὐδὲ ταχὺ γενησόμενον , ὡς ὅταν ἅμα τῇ ῥύσει τῶν τριχῶν .
Lemmas: ὑπό φθίσις ἔχω διάρροια ἐπιγίγνομαι , θανατώδης . ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω ὁ φθίω ἐπειδάν ὁ τε πυός εἰμί δυσώδης καί ὁ θρίξ ἀπό ὁ κεφαλή ἐκρέω , διάρροια ἐπιγίγνομαι ἕπομαι θάνατος . ἐνταῦθα δέ ἁπλῶς λέγω θανατώδης διάρροια εἰμί ἐπί φθίσις , μήτε ὁ θρίξ μνημονεύω , ὡς ἱκανός εἰμί καί μόνος ὁ θάνατος δηλόω , οὐ μήν οὕτως γε ὑπόγυος , οὐδέ ταχύς γίγνομαι , ὡς ὅταν ἅμα ὁ ῥύσις ὁ θρίξ .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.15
Ὁκόσοι ἐκ πλευρίτιδος ἔμπυοι γίνονται , ἢν ἀνακαθαρθῶσιν ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρῃσιν , ἀφ’ ἧς ἂν ἡ ῥῆξις γένηται , παύονται · ἢν δὲ μὴ , εἰς φθίσιν μεθίστανται . Προσθεὶς τῷ λόγῳ τὸ τῆς ῥήξεως ὄνομα σαφῶς ἐδήλωσεν αὐτὸν ὑπὲρ ἐκείνων διαλεγόμενον , οἷς εἰς ἐμπύημα τῆς κατὰ τὴν πλευρὰν φλεγμονῆς τρεπομένης , εἶτα ἐκραγείσης , ἐν τῷ μεταξὺ θώρακός τε καὶ πνεύμονος χωρίῳ περιέχεται τὸ πῦον . ἅπασι γὰρ τούτοις ἐὰν μὴ τὸ πλεῖστον ἐν τεσσαράκονθ’ ἡμέραις ἡ κένωσις γένηται , τοῦ πύου διὰ τῶν πτυσμάτων ἐκκαθαρθέντος , ἀναγκαῖόν ἐστι διαβρωθῆναι τὸν πνεύμονα , σηπομένου τῷ χρόνῳ τοῦ πύου . τῇ μὲν οὖν πλευρίτιδι τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην ἡμέραν ὅρον ἔθετο τῆς καθάρσεως , τοῖς δ’ ἐμπύοις τὴν τεσσαρακοστήν . εἴρηται δ’ ἐπὶ πλεῖστον ὑπὲρ τῆς διαφορᾶς τῶν ἄλλων κρισίμων ἡμερῶν καὶ τῶνδε κατὰ τὴν περὶ τῶν κρισίμων πραγματείαν , ὅθεν ἀναλεξαμένῳ τινὶ τὴν θεωρίαν ἅπασαν ἕτοιμον ἕπεσθαι πᾶσι τοῖς ὑφ’ Ἱπποκράτους εἰρημένοις περὶ κρισίμων ἡμερῶν .
Lemmas: ὁπόσος ἐκ πλευρῖτις ἔμπυος γίγνομαι , ἐάν ἀνακαθαίρω ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρα , ἀπό ὅς ἄν ὁ ῥῆξις γίγνομαι , παύω · ἐάν δέ μή , εἰς φθίσις μεθίστημι . προστίθημι ὁ λόγος ὁ ὁ ῥῆξις ὄνομα σαφής δηλόω αὐτός ὑπέρ ἐκεῖνος διαλέγω , ὅς εἰς ἐμπύημα ὁ κατά ὁ πλευρά φλεγμονή τρέπω , εἶτα ἐξαράσσω , ἐν ὁ μεταξύ θώραξ τε καί πνεύμων χωρίον περιέχω ὁ πυός . ἅπας γάρ οὗτος ἐάν μή ὁ πολύς ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρα ὁ κένωσις γίγνομαι , ὁ πύον διά ὁ πτύσμα ἐκκαθαίρω , ἀναγκαῖος εἰμί διαβιβρώσκω ὁ πνεύμων , σήπω ὁ χρόνος ὁ πύον . ὁ μέν οὖν πλευρῖτις ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ἡμέρα ὅρος τίθημι ὁ κάθαρσις , ὁ δέ ἔμπυος ὁ τεσσαρακοστός . λέγω δέ ἐπί πολύς ὑπέρ ὁ διαφορά ὁ ἄλλος κρίσιμος ἡμέρα καί ὅδε κατά ὁ περί ὁ κρίσιμος πραγματεία , ὅθεν ἀναλέγω τις ὁ θεωρία ἅπας ἑτοῖμος ἕπομαι πᾶς ὁ ὑπό Ἱπποκράτης λέγω περί κρίσιμος ἡμέρα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.16
Τὸ θερμὸν βλάπτει ταῦτα τοῖσι πλεονάκις χρεομένοισι σαρκῶν ἐκθήλυνσιν , νεύρων ἀκράτειαν , γνώμης νάρκωσιν , αἱμοῤῥαγίας , λειποθυμίας · ταῦτα οἶσι θάνατος . Περὶ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ χρήσεως ἀμέτρου τε καὶ συμμέτρου λέλεκται μὲν οὐκ ὀλίγα κἀν τῷ περὶ χρήσεως ὑγρῶν , εἴρηται δὲ καὶ κατὰ τοῦτο τὸ χωρίον τῶν ἀφορισμῶν τὸ ἅπαντα σχεδόν γε τὰ κεφάλαια · καὶ πρῶτόν γε αὐτῶν ὅτι τῷ θερμῷ ἀμέτρως χρωμένων ταῦτ’ ἐργάζεται τὰ πάθη σαρκῶν ἐκθήλυνσιν , ὅπερ ἐστὶν ἀτονία . εἴρηται γὰρ ἐκ μεταφορᾶς , ἐπειδὴ τὸ θῆλυ πᾶν ἀσθενέστερόν ἐστιν τοῦ ἄῤῥενος . ὡμολόγηται δὲ τούτῳ καὶ τὸ ἐπιφερόμενον , ἡ τῶν νεύρων ἀκράτεια · καὶ γὰρ ταῦτα ἄῤῥωστα γίνεται , λυομένης αὐτῶν ὑπὸ τοῦ θερμοῦ τῆς οὐσίας . καὶ ἡ τῆς γνώμης δὲ νάρκωσις ἀτονία γνώμης ἐστὶ διαλυομένης δηλονότι καθάπερ τῆς τῶν νεύρων οὐσίας , οὕτω καὶ τῆς τοῦ ἐγκεφάλου . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον αἱμοῤῥαγίας ἐπιφέρει ἡ τοῦ θερμοῦ χρῆσις ἄμετρος , ἐκείναις δηλονότι ταῖς διαθέσεσι τοῦ σώματος , αἱ πρὸς αἱμοῤῥαγίαν ἐπιτηδείως ἔχουσιν . ἕπονται δὲ ταῖς αἱμοῤῥαγίαις λειποθυμίαι καὶ ταύταις ὁ θάνατος , ὥσπερ γε καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς προειρημένοις . ἀλλ’ ἐκείνοις μὲν ἐν χρόνῳ πλέονι , τοῖς μὲν μᾶλλον , τοῖς δ’ ἧττον . αἱμοῤῥαγίαις δὲ λειποθυμίαις αὐτίκα . γέγραπται μὲν οὖν ἡ τελευτὴ τοῦ ἀφορισμοῦ διαφερόντως ἐν τοῖς ἀντιγράφοις , ἅπασαι δὲ αἱ γραφαὶ τὴν εἰρημένην ἐνδείκνυνται διάνοιαν . ἔστι δ’ αὐτῶν μία μὲν ἥδε , τούτοισι θάνατος · ἑτέρα δὲ , ταῦτα ἐφ’ οἶς ὁ θάνατος · ἡ τρίτη δὲ , ταῦτα οἶσι θάνατος · ἄλλη δὲ , ταῦτα εἰς θάνατον .
Lemmas: ὁ θερμός βλάπτω οὗτος ὁ πλεονάκις χράω σάρξ ἐκθήλυνσις , νεῦρον ἀκράτεια , γνώμη νάρκωσις , αἱμορραγία , λειποθυμία · οὗτος εἰμί θάνατος . περί θερμός καί ψυχρός χρῆσις ἄμετρος τε καί σύμμετρος λέγω μέν οὐ ὀλίγος ἐν ὁ περί χρῆσις ὑγρός , λέγω δέ καί κατά οὗτος ὁ χωρίον ὁ ἀφορισμός ὁ ἅπας σχεδόν γε ὁ κεφάλαιος · καί πρῶτος γε αὐτός ὅτι ὁ θερμός ἄμετρος χράω οὗτος ἐργάζομαι ὁ πάθος σάρξ ἐκθήλυνσις , ὅς εἰμί ἀτονία . λέγω γάρ ἐκ μεταφορά , ἐπειδή ὁ θῆλυς πᾶς ἀσθενής εἰμί ὁ ἄρσην . ὁμολογέω δέ οὗτος καί ὁ ἐπιφέρω , ὁ ὁ νεῦρον ἀκράτεια · καί γάρ οὗτος ἄρρωστος γίγνομαι , λύω αὐτός ὑπό ὁ θερμός ὁ οὐσία . καί ὁ ὁ γνώμη δέ νάρκωσις ἀτονία γνώμη εἰμί διαλύω δηλονότι καθά ὁ ὁ νεῦρον οὐσία , οὕτως καί ὁ ὁ ἐγκέφαλος . κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος αἱμορραγία ἐπιφέρω ὁ ὁ θερμός χρῆσις ἄμετρος , ἐκεῖνος δηλονότι ὁ διάθεσις ὁ σῶμα , ὁ πρός αἱμορραγία ἐπιτήδειος ἔχω . ἕπομαι δέ ὁ αἱμορραγία λειποθυμία καί οὗτος ὁ θάνατος , ὥσπερ γε καί ὁ ἄλλος ὁ προλέγω . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἐν χρόνος πολύς , ὁ μέν μάλα , ὁ δέ ἥσσων . αἱμορραγία δέ λειποθυμία αὐτίκα . γράφω μέν οὖν ὁ τελευτή ὁ ἀφορισμός διαφερόντως ἐν ὁ ἀντίγραφος , ἅπας δέ ὁ γραφή ὁ λέγω ἐνδείκνυμι διάνοια . εἰμί δέ αὐτός εἷς μέν ὅδε , οὗτος θάνατος · ἕτερος δέ , οὗτος ἐπί ὄις ὁ θάνατος · ὁ τρίτος δέ , οὗτος εἰμί θάνατος · ἄλλος δέ , οὗτος εἰς θάνατος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.17
Τὸ δὲ ψυχρὸν σπασμοὺς , τετάνους , μελασμοὺς , ῥίγεα πυρετώδεα . Τὸ ἄμετρον δηλονότι ψυχρὸν ἐργάζεται σπασμοὺς καὶ τετάνους καὶ κατάψυξιν τῶν νεύρων . ὥσπερ γὰρ οὐ χρὴ λύεσθαι τὴν οὐσίαν αὐτῶν ὑπὸ τῆς ἀμέτρου θερμασίας , οὕτως οὐδὲ περαιτέρω τοῦ προσήκοντος ἀποψύχεσθαί τε καὶ συνάγεσθαι καὶ σφίγγεσθαι . καὶ μὲν δὴ καὶ μελασμοὺς ἐργάζεται τῇ ψύξει καὶ ῥίγη πυρετοὺς ἐπικαλούμενα διὰ τὴν δέρματος πυκνότητα καὶ τῶν πόρων στενοχώρησιν . κάλλιον δ’ ἦν εἰρῆσθαι , ῥίγη τά τε σπασμοὺς ἐργαζόμενα καὶ μελασμοὺς καὶ πυρετούς . εἴρηται δ’ ἐπὶ πλέον ὑπὲρ τῆς τῶν συμπτωμάτων αἰτίας ἰδίᾳ .
Lemmas: ὁ δέ ψυχρός σπασμός , τέτανος , μελασμός , ῥῖγος πυρετώδης . ὁ ἄμετρος δηλονότι ψυχρός ἐργάζομαι σπασμός καί τέτανος καί κατάψυξις ὁ νεῦρον . ὥσπερ γάρ οὐ χρή λύω ὁ οὐσία αὐτός ὑπό ὁ ἄμετρος θερμασία , οὕτως οὐδέ πέρα ὁ προσήκω ἀποψύχω τε καί συνάγω καί σφίγγω . καί μέν δή καί μελασμός ἐργάζομαι ὁ ψῦξις καί ῥῖγος πυρετός ἐπικαλέω διά ὁ δέρμα πυκνότης καί ὁ πόρος στενοχώρησις . καλός δέ εἰμί λέγω , ῥῖγος ὁ τε σπασμός ἐργάζομαι καί μελασμός καί πυρετός . λέγω δέ ἐπί πολύς ὑπέρ ὁ ὁ σύμπτωμα αἰτία ἴδιος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.18
Τὸ ψυχρὸν πολέμιον ὀστέοισιν , ὀδοῦσι , νεύροις , ἐγκεφάλῳ , νωτιαίῳ μυελῷ · τὸ δὲ θερμὸν φίλιον . Ὅσα φύσει ψυχρότερα μόρια , τοιαῦτα δ’ ἐστὶν ἐν τοῖς ζώοις ἅπανθ’ ὅσα τελέως ἐστὶν ἄναιμα , θᾶττόν τε καὶ μᾶλλον ὑπὸ τῆς ἀμέτρου χρήσεως τοῦ ψυχροῦ βλάπτεται . τοῖς δ’ αὐτοῖς τούτοις εἰκότως οἰκειότερόν ἐστι τὸ θερμόν .
Lemmas: ὁ ψυχρός πολέμιος ὀστέον , ὀδούς , νεῦρον , ἐγκέφαλος , νωτιαῖος μυελός · ὁ δέ θερμός φίλιος . ὅσος φύσις ψυχρός μόριον , τοιοῦτος δέ εἰμί ἐν ὁ ζῷον ἅπας ὅσος τέλειος εἰμί ἄναιμος , ταχύς τε καί μάλα ὑπό ὁ ἄμετρος χρῆσις ὁ ψυχρός βλάπτω . ὁ δέ αὐτός οὗτος ἔοικα οἰκεῖος εἰμί ὁ θερμός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.19
Ὁκόσα κατέψυκται ἐκθερμαίνειν δεῖ , πλὴν ὁκόσα αἱμοῤῥαγέειν μέλλει . Οὐκ ἀνατρέπεται πρὸς τοῦ νῦν εἰρημένου τὸ τὰ ἐναντία τῶν ἐναντίων ἰάματα ὑπάρχειν , περὶ οὖ θεωρήματος ἐπὶ πλέον εἴπομεν ἐν τῇ τῆς θεραπευτικῆς μεθόδου πραγματείᾳ , δεικνύντες ὡς ἕτερόν τι θεώρημά ἐστιν ἀναγκαιότερον , ἰᾶσθαι πρότερον κελεῦον ὅσα κατεπείγει μᾶλλον , τουτέστιν ὅσα φέρει τὸν κίνδυνον , ὥσπερ καὶ νῦν ἡ αἱμοῤῥαγία . πρὸς ἐκείνην οὖν πρότερον ἵστασθαι χρὴ , κἄπειθ’ οὕτως εἰς τὴν οἰκείαν εὐκρασίαν ἀνακομίζειν τὸ πεπονθός .
Lemmas: ὁπόσος καταψύχω ἐκθερμαίνω δέω , πλήν ὁπόσος αἱμορραγέω μέλλω . οὐ ἀνατρέπω πρός ὁ νῦν λέγω ὁ ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος ἴαμα ὑπάρχω , περί ὅς θεώρημα ἐπί πολύς λέγω ἐν ὁ ὁ θεραπευτικός μέθοδος πραγματεία , δείκνυμι ὡς ἕτερος τις θεώρημα εἰμί ἀναγκαῖος , ἰάομαι πρότερος κελεύω ὅσος κατεπείγω μάλα , τουτέστι ὅσος φέρω ὁ κίνδυνος , ὥσπερ καί νῦν ὁ αἱμορραγία . πρός ἐκεῖνος οὖν πρότερος ἵστημι χρή , ἔπειτα οὕτως εἰς ὁ οἰκεῖος εὐκρασία ἀνακομίζω ὁ πάσχω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.20
Ἕλκεσι τὸ μὲν ψυχρὸν δακνῶδες δέρμα περισκληρύνει , ὀδύνην ἀνεκπύητον ποιέει , μελασμοὺς , ῥίγεα πυρετώδεα , σπασμοὺς , τετάνους . Κυρίως μὲν ὀνομάζοντι τὸ θερμόν ἐστι δακνῶδες · τῇ δ’ ὁμοιότητι τῆς αἰσθήσεως καὶ τὸ ψυχρὸν ὕδωρ ὀνομάζεται δακνῶδες , οὐχ ἁπλῶς τῷ δέρματι προσπῖπτον , ἀλλ’ ὁπόταν ἑλκωθῇ . διεξέρχεσθαι γὰρ χρὴ τὴν τοῦ δάκνεσθαι μέλλοντος οὐσίαν τὸ δακνῶδες αὐτῇ γενησόμενον , ὅπερ ἐπὶ μὲν τοῦ κατὰ φύσιν ἔχοντος δέρματος οὐχ οἷόν τε ποιεῖν ἐστι τὸ ψυχρὸν ὕδωρ , ἐπειδὴ πυκνότερον ἢ κατὰ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ τὸ δέρμα ἐστίν . ἐπὶ δὲ τῶν ἡλκωμένων ὡς ἀραιοτέρων ὑπαρχόντων διεξέρχεσθαι δύναται . διὰ τῆς οὐσίας αὐτῶν ἐγκαταβαῖνον ἐν τῷ βάθει . λέλεκται δ’ ἐπὶ πλέον ὑπὲρ καὶ τῶν δακνωδῶν φύσεως ἐν τοῖς περὶ τῆς τῶν ἁπλῶν φαρμάκων δυνάμεως . τοῖς μὲν οὖν ἡλκωμένοις δακνῶδες τὸ ψυχρὸν , τοῖς δ’ ἀνελκώτοις οὔτε δακνῶδες καὶ σκληρὸν ἐργάζεται τὸ δέρμα τῇ πιλήσει τῆς οὐσίας αὐτοῦ . καὶ μὲν δὴ καὶ τὴν ἀνεκπύητον ὀδύνην ἐργάζεται τῷ καταψύχειν τὸ ἔμφυτον θερμὸν , ὅπερ ἐκπυΐσκει τὰ ἕλκη , κωλύει τε διαπνεῖσθαι τὰ τὴν ὀδύνην ἐργαζόμενα . τὰ δ’ ἐφεξῆς εἴρηται καὶ πρόσθεν αὐτῷ μελασμοὶ καὶ ῥίγη πυρετώδη καὶ σπασμοὶ καὶ τέτανοι .
Lemmas: ἕλκος ὁ μέν ψυχρός δακνώδης δέρμα περισκληρύνω , ὀδύνη ἀνεκπύητος ποιέω , μελασμός , ῥῖγος πυρετώδης , σπασμός , τέτανος . κύριος μέν ὀνομάζω ὁ θερμός εἰμί δακνώδης · ὁ δέ ὁμοιότης ὁ αἴσθησις καί ὁ ψυχρός ὕδωρ ὀνομάζω δακνώδης , οὐ ἁπλῶς ὁ δέρμα προσπίπτω , ἀλλά ὁπόταν ἑλκόω . διεξέρχομαι γάρ χρή ὁ ὁ δάκνω μέλλω οὐσία ὁ δακνώδης αὐτός γίγνομαι , ὅς ἐπί μέν ὁ κατά φύσις ἔχω δέρμα οὐ οἷος τε ποιέω εἰμί ὁ ψυχρός ὕδωρ , ἐπειδή πυκνός ἤ κατά ὁ οὐσία αὐτός ὁ δέρμα εἰμί . ἐπί δέ ὁ ἑλκόω ὡς ἀραιός ὑπάρχω διεξέρχομαι δύναμαι . διά ὁ οὐσία αὐτός ἐγκαταβαίνω ἐν ὁ βάθος . λέγω δέ ἐπί πολύς ὑπέρ καί ὁ δακνώδης φύσις ἐν ὁ περί ὁ ὁ ἁπλόος φάρμακον δύναμις . ὁ μέν οὖν ἑλκόω δακνώδης ὁ ψυχρός , ὁ δέ ἀνελκωτος οὔτε δακνώδης καί σκληρός ἐργάζομαι ὁ δέρμα ὁ πίλησις ὁ οὐσία αὐτός . καί μέν δή καί ὁ ἀνεκπύητος ὀδύνη ἐργάζομαι ὁ καταψύχω ὁ ἔμφυτος θερμός , ὅς ἐκπυίσκω ὁ ἕλκος , κωλύω τε διαπνέω ὁ ὁ ὀδύνη ἐργάζομαι . ὁ δέ ἐφεξῆς λέγω καί πρόσθεν αὐτός μελασμός καί ῥῖγος πυρετώδης καί σπασμός καί τέτανος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.21
Ἔστι δὲ ὅκου ἐπὶ τετάνῳ ἄνευ ἕλκεος νέῳ εὐσάρκῳ θέρεος μέσου ψυχροῦ πολλοῦ κατάχυσις ἐπανάκλησιν θέρμης ποιέεται , θέρμη δὲ ταῦτα ῥύεται . Ὅσα σπανίως ὠφελεῖ τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν ἐφεξῆς τοῖς προειρημένοις ὁ Ἱπποκράτης διεξέρχεται , καὶ πρῶτόν γε περὶ τοῦ ψυχροῦ φησιν ὡς ἐπὶ τετάνου , δῆλον δ’ ὅτι καὶ παντὸς ἄλλου σπασμοῦ κατὰ τὴν μέσην ὥραν θερινὴν , ὅταν εὔσαρκος ὁ κάμνων ᾖ καὶ νέος , ἡ τοῦ ψυχροῦ κατάχυσις ἐπανάκλησιν θέρμης ποιησαμένη θεραπεύσῃ τὸ πάθος . ᾧ καὶ δῆλον ὡς οὐ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν ἰατικὸν τοῦ νοσήματός ἐστι τὸ ψυχρὸν , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς , ἐπειδὴ τοῖς εὐσάρκοις νέοις ἐπανάκλησιν θέρμης ποιεῖται . ἐπ’ ἄλλης γὰρ οὐκ ὠφελήσει γε ἡλικίας , διότε μηδὲ τὴν ἐπανάκλησιν ἐργάζεται . ὅπου δ’ οὐδὲ ἐπὶ ταύτης ἐν ἄλλῃ τινὶ τῶν ὡρῶν , ὅτι μὴ κατὰ μέσον τοῦ θέρους . ἡ γάρ τοι τοῦ ψυχροῦ πρόπτωσις ἤτοι νικᾷ τὴν ἔμφυτον θερμασίαν ἢ ἀθροίζει . νικᾷ μὲν , ὅταν ἀσθενὴς ὑπάρχῃ , ἀθροίζει δ’ , ὅταν ἰσχυρὰ τὴν διαπνοὴν αὐτῆς συνέχουσα καὶ διακωλύουσα . παραιτεῖται δὲ τοὺς ἐφ’ ἕλκεσι σπασμοὺς ὡς οὐκ ἄν ποτε τούτων ὑπὸ τοῦ ψυχροῦ θεραπευθησομένων , οὐδ’ εἰ νέος εἴη ὁ κάμνων καὶ φύσει θερμὸς καὶ κατὰ τὴν θερινὴν ὥραν καὶ χώραν , ἐπειδὴ , καθὰ προείρηκεν αὐτὸς , ἕλκεσι τὸ μὲν ψυχρὸν δακνῶδες ὀδύνην ἀνεκπύητον ποιέει . γενομένων οὖν ἐφ’ ἕλκεσι διὰ τὴν τῶν νευρωδῶν σωμάτων φλεγμονὴν ἐναντιώτατον ἔσται τὸ ψυχρὸν , οὔτε τὸ ἕλκος αὐτὸ παρηγοροῦν οὔτε τὴν τῶν νευρωδῶν σωμάτων φλεγμονὴν διαλῦον .
Lemmas: εἰμί δέ ὅπου ἐπί τέτανος ἄνευ ἕλκος νέος εὔσαρκος θέρος μέσος ψυχρός πολύς κατάχυσις ἐπανάκλησις θέρμη ποιέω , θέρμη δέ οὗτος ἐρύω . ὅσος σπάνιος ὠφελέω ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός ἐφεξῆς ὁ προλέγω ὁ Ἱπποκράτης διεξέρχομαι , καί πρῶτος γε περί ὁ ψυχρός φημί ὡς ἐπί τέτανος , δῆλος δέ ὅτι καί πᾶς ἄλλος σπασμός κατά ὁ μέσος ὥρα θερινός , ὅταν εὔσαρκος ὁ κάμνω εἰμί καί νέος , ὁ ὁ ψυχρός κατάχυσις ἐπανάκλησις θέρμη ποιέω θεραπεύω ὁ πάθος . ὅς καί δῆλος ὡς οὐ κατά ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ἰατικός ὁ νόσημα εἰμί ὁ ψυχρός , ἀλλά κατά συμβαίνω , ἐπειδή ὁ εὔσαρκος νέος ἐπανάκλησις θέρμη ποιέω . ἐπί ἄλλος γάρ οὐ ὠφελέω γε ἡλικία , διό μηδέ ὁ ἐπανάκλησις ἐργάζομαι . ὅπου δέ οὐδέ ἐπί οὗτος ἐν ἄλλος τις ὁ ὥρα , ὅτι μή κατά μέσος ὁ θέρος . ὁ γάρ τοι ὁ ψυχρός πρόπτωσις ἤτοι νικάω ὁ ἔμφυτος θερμασία ἤ ἀθροίζω . νικάω μέν , ὅταν ἀσθενής ὑπάρχω , ἀθροίζω δέ , ὅταν ἰσχυρός ὁ διαπνοή αὐτός συνέχω καί διακωλύω . παραιτέομαι δέ ὁ ἐπί ἕλκος σπασμός ὡς οὐ ἄν ποτέ οὗτος ὑπό ὁ ψυχρός θεραπεύω , οὐδέ εἰ νέος εἰμί ὁ κάμνω καί φύσις θερμός καί κατά ὁ θερινός ὥρα καί χώρα , ἐπειδή , καθά προλέγω αὐτός , ἕλκος ὁ μέν ψυχρός δακνώδης ὀδύνη ἀνεκπύητος ποιέω . γίγνομαι οὖν ἐπί ἕλκος διά ὁ ὁ νευρώδης σῶμα φλεγμονή ἐναντίος εἰμί ὁ ψυχρός , οὔτε ὁ ἕλκος αὐτός παρηγορέω οὔτε ὁ ὁ νευρώδης σῶμα φλεγμονή διαλύω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.23
Ἐν τουτέοισι δὲ δεῖ τῷ ψυχρῷ χρέεσθαι , ὁκόθεν αἱμοῤῥαγέει ἢ αἱμοῤῥαγέιν μέλλει , μὴ ἐπ’ αὐτὰ , ἀλλὰ περὶ αὐτὰ ὁκόθεν ἐπιῤῥεῖ καὶ ὁκόσα φλεγμοναὶ ἢ ἐπιφλογίσματα ἐς τὸ ἐρυθρὸν καὶ ὕφαιμον ῥέποντα νεαρῷ αἵματι ἐπὶ ταῦτα · ἐπεὶ τά γε παλαιὰ μελαίνει καὶ ἐρυσίπελας τὸ μὴ ἑλκούμενον ὠφελέει , ἐπεὶ τό γε ἑλκούμενον βλάπτει . Τὰς ἐκ τοῦ ψυχροῦ γιγνομένας ὠφελείας τε καὶ βλάβας ἐν τῷδε διεξέρχεται , πρῶτον μὲν λέγων ἐπὶ τῶν αἱμοῤῥαγούντων ἢ μελλόντων χρήσιμον ὑπάρχειν αὐτὸ , μὴ τοῖς αἱμοῤῥαγοῦσι μέρεσιν αὐτὸ προσαγόμενον . ἕλκεσι γὰρ τὸ ψυχρὸν δακνῶδες , ἀλλὰ τοῖς πέριξ αὐτῶν καὶ μάλιστα ἐκείνοις , ὅθεν ἐπιῤῥεῖ τι τοῖς ἕλκεσι , καὶ μὲν δὴ καὶ τὰς φλεγμονὰς ἁπάσας , ὅσα τε ὡς αὐτὸς ὠνόμασεν ἐπιφλογίσματα , τουτέστιν ὥσπερ ὑπὸ φλογὸς ἐπικεκαυμένα διὰ τὴν θερμασίαν τῶν ἐργασαμένων αὐτὰ χυμῶν · καὶ γὰρ καὶ ταῦτα χαίρει τῷ ψυχρῷ . φαίνεται δέ σοι θεωμένῳ ταῦτα πάντα κατὰ τὴν χρόαν ἐρυθρὰ καὶ ὕφαιμα , νεαρῷ δηλονότι καὶ οὐ παλαιῷ τῷ αἵματι , τὸ γὰρ εὐανθὲς οὐκ ἔχει τὸ παλαιὸν αἷμα . διὸ καὶ προσαγομένου τοῦ ψυχροῦ τῷ τοιούτῳ πελιδνοῦσθαί τε καὶ μελαίνεσθαι συμβαίνει τὰ πεπονθότα μόρια . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐρυσίπελας ὠφελεῖται πρὸς τοῦ ψυχροῦ τὸ χωρὶς ἕλκους , ὡς τῷ γε ἡλκωμένῳ δακνῶδές τε καὶ ὀδυνῶδές ἐστι τὸ ψυχρὸν καὶ ταύτῃ βλάπτει τῶν ὀδυνωμένων μερῶν ἀεὶ ῥεῦμα κινούντων ἐφ’ ἑαυτά .
Lemmas: ἐν οὗτος δέ δέω ὁ ψυχρός χράω , ὁπόθεν αἱμορραγέω ἤ αἱμορραγέιν μέλλω , μή ἐπί αὐτός , ἀλλά περί αὐτός ὁπόθεν ἐπιρρέω καί ὁπόσος φλεγμονή ἤ ἐπιφλόγισμα εἰς ὁ ἐρυθρός καί ὕφαιμος ῥέπω νεαρός αἷμα ἐπί οὗτος · ἐπεί ὁ γε παλαιός μελαίνω καί ἐρυσίπελας ὁ μή ἑλκέω ὠφελέω , ἐπεί ὁ γε ἑλκέω βλάπτω . ὁ ἐκ ὁ ψυχρός γίγνομαι ὠφέλεια τε καί βλάβη ἐν ὅδε διεξέρχομαι , πρῶτος μέν λέγω ἐπί ὁ αἱμορραγέω ἤ μέλλω χρήσιμος ὑπάρχω αὐτός , μή ὁ αἱμορραγέω μέρος αὐτός προσάγω . ἕλκος γάρ ὁ ψυχρός δακνώδης , ἀλλά ὁ πέριξ αὐτός καί μάλα ἐκεῖνος , ὅθεν ἐπιρρέω τις ὁ ἕλκος , καί μέν δή καί ὁ φλεγμονή ἅπας , ὅσος τε ὡς αὐτός ὀνομάζω ἐπιφλόγισμα , τουτέστι ὥσπερ ὑπό φλόξ ἐπικαίω διά ὁ θερμασία ὁ ἐργάζομαι αὐτός χυμός · καί γάρ καί οὗτος χαίρω ὁ ψυχρός . φαίνω δέ σύ θεάομαι οὗτος πᾶς κατά ὁ χροιά ἐρυθρός καί ὕφαιμος , νεαρός δηλονότι καί οὐ παλαιός ὁ αἷμα , ὁ γάρ εὐανθής οὐ ἔχω ὁ παλαιός αἷμα . διό καί προσάγω ὁ ψυχρός ὁ τοιοῦτος πελιδνόομαι τε καί μελαίνω συμβαίνω ὁ πάσχω μόριον . κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος ἐρυσίπελας ὠφελέω πρός ὁ ψυχρός ὁ χωρίς ἕλκος , ὡς ὁ γε ἑλκόω δακνώδης τε καί ὀδυνώδης εἰμί ὁ ψυχρός καί ταύτῃ βλάπτω ὁ ὀδυνάω μέρος ἀεί ῥεῦμα κινέω ἐπί ἑαυτοῦ .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.24
Τὰ ψυχρὰ οἷον χιὼν καὶ κρύσταλλος τῷ στήθει πολέμια , βηχέων κινητικὰ καὶ αἱμοῤῥαγικὰ καὶ καταῤῥοικά . Μέχρι μὲν τοῦδε τὸν λόγον ὑπὲρ ὕδατος ἐποιήσατο θερμοῦ καὶ ψυχροῦ , νυνὶ δὲ καὶ περὶ χιόνος καὶ κρυστάλλου διῆλθεν , ἐνδεικνύμενος ὡς τὰς βλάβας μείζονας εἰς τοσοῦτον τῶν κατὰ τὸ ψυχρὸν ὕδωρ ἐργάζεσθαι πέφυκεν εἰς ὅσον ἐκείνου ψυχρότερά ἐστι καὶ τοῖς κατὰ θώρακα χωρίοις πολεμιώτατα ὑπάρχει βῆχάς τε κινοῦντα καὶ ῥήξεις ἀγγείων ἐργαζόμενα , πολλάκις αἱμοῤῥαγικὰ γίγνεται · καὶ μέντοι καὶ τοῖς ἀπὸ κεφαλῆς κατάῤῥοις ἀδικοῦντα θώρακά τε καὶ πνεύμονα . καὶ γὰρ καὶ τούτους ἐργάζεται χιὼν καὶ κρύσταλλος , καταψύχοντα τὸν ἐγκέφαλον .
Lemmas: ὁ ψυχρός οἷος χιών καί κρύσταλλος ὁ στῆθος πολέμιος , βήχη κινητικός καί αἱμορραγικός καί καταρροϊκός . μέχρι μέν ὅδε ὁ λόγος ὑπέρ ὕδωρ ποιέω θερμός καί ψυχρός , νυνί δέ καί περί χιών καί κρύσταλλος διέρχομαι , ἐνδείκνυμι ὡς ὁ βλάβη μέγας εἰς τοσοῦτος ὁ κατά ὁ ψυχρός ὕδωρ ἐργάζομαι φύω εἰς ὅσος ἐκεῖνος ψυχρός εἰμί καί ὁ κατά θώραξ χωρίον πολέμιος ὑπάρχω βήξ τε κινέω καί ῥῆξις ἀγγεῖον ἐργάζομαι , πολλάκις αἱμορραγικός γίγνομαι · καί μέντοι καί ὁ ἀπό κεφαλή κατάρροος ἀδικέω θώραξ τε καί πνεύμων . καί γάρ καί οὗτος ἐργάζομαι χιών καί κρύσταλλος , καταψύχω ὁ ἐγκέφαλος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.25
Τὰ δὲ ἐν ἄρθροισιν οἰδήματα καὶ ἀλγήματα ἄτερ ἕλκεος καὶ ποδαγρικὰ καὶ σπάσματα , τούτων τὰ πλεῖστα τὸ ψυχρὸν πολλὸν καταχεόμενον ῥηίζει τε καὶ ἰσχναίνει καὶ ὀδύνην λύει . νάρκη δὲ μετρίη ὀδύνης λυτική . Ὅτι μὲν τὰ πλεῖστα τῶν τοιούτων ὀνίνησι τὸ ψυχρὸν ἐδήλωσε . τίνα δέ ποτ’ ἔστι ταῦτα παρέλιπεν εἰπεῖν , ὡς ἐξ ὧν προείρηκεν οὐ χαλεπὸν ἐξευρεῖν . ὁκόσαι γὰρ , φησὶ , φλεγμοναὶ ἢ ἐπιφλογίσματα εἰς τὸ ἐρυθρὸν καὶ ὕφαιμον ῥέποντα νεαρῷ αἵματι , ταῦθ’ ὑπὸ τοῦ ψυχροῦ θεραπεύεσθαι τὴν ἐπιῤῥοὴν ἀναστέλλοντος δηλονότι καὶ ταύτῃ κενοῦντος τὰ σώματα . διὸ καὶ τὴν ὀδύνην ἐν τοῖς τοιούτοις λύει καὶ τὴν αἰτίαν αὐτῆς ἐκκόπτει . καὶ ἡ ψῦξις δὲ τῶν μορίων ἐπὶ πλέον νάρκην φέρει μετρίαν , ἥτις καὶ αὐτὴ λύει τὴν ὀδύνην , ἀμβλύνουσα τὴν αἴσθησιν .
Lemmas: ὁ δέ ἐν ἄρθρον οἴδημα καί ἄλγημα ἄτερ ἕλκος καί ποδαγρικός καί σπάσμα , οὗτος ὁ πολύς ὁ ψυχρός πολύς κατηχέω ῥαίζω τε καί ἰσχναίνω καί ὀδύνη λύω . νάρκη δέ μέτριος ὀδύνη λυτικός . ὅτι μέν ὁ πολύς ὁ τοιοῦτος ὀνίνημι ὁ ψυχρός δηλόω . τίς δέ ποτέ εἰμί οὗτος παραλείπω λέγω , ὡς ἐκ ὅς προλέγω οὐ χαλεπός ἐξευρίσκω . ὁπόσος γάρ , φημί , φλεγμονή ἤ ἐπιφλόγισμα εἰς ὁ ἐρυθρός καί ὕφαιμος ῥέπω νεαρός αἷμα , οὗτος ὑπό ὁ ψυχρός θεραπεύω ὁ ἐπιρροή ἀναστέλλω δηλονότι καί ταύτῃ κενόω ὁ σῶμα . διό καί ὁ ὀδύνη ἐν ὁ τοιοῦτος λύω καί ὁ αἰτία αὐτός ἐκκόπτω . καί ὁ ψῦξις δέ ὁ μόριον ἐπί πολύς νάρκη φέρω μέτριος , ὅστις καί αὐτός λύω ὁ ὀδύνη , ἀμβλύνω ὁ αἴσθησις .