ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 3.25
Πρὸς δὲ τὸ ὀδοντοφυεῖν προσάγουσιν οὔλων ὀδαξησμοὶ , πυρετοὶ , σπασμοὶ , διάῤῥοιαι , καὶ μάλιστα ὅταν ἀνάγωσι τοὺς κυνόδοντας καὶ τοῖσι παχυτάτοισι τῶν παιδίων καὶ τοῖσι τὰς κοιλίας σκληρὰς ἔχουσι . Τὸ μὲν ὀδαξησμούς τινας γίνεσθαι τῶν οὔλων , ὅταν οἱ ὀδόντες φύειν μέλλωσι τοῖς παιδίοις , οὐδὲν θαυμαστόν . ὁ γὰρ ὀδαξησμὸς κνησμός τίς ἐστι μετὰ βραχείας τινὸς ἀνίας . οἱ πυρετοὶ δὲ καὶ οἱ σπασμοὶ καὶ αἱ διάῤῥοιαι συμβαίνουσι τοῖς παιδίοις ὀδοντοφυοῦσιν ἤδη καὶ μηκέτι μέλλουσιν , ὡς καὶ αὐτὸς ἐδήλωσεν εἰπὼν , καὶ μάλισθ’ ὅταν ἀνάγωσι τοὺς κυνόδοντας . εὔλογον δὲ δή που ὅτι διατετραμμένων τῶν οὔλων ὑπὸ τῶν ἀνιόντων ὀδόντων ταῦτα γίνεσθαι τὰ συμπτώματα , καθάπερ ὅταν ἐμπεπαρμένος ᾖ σκόλοψ σαρκὶ , καὶ πλέον γ’ ἐστὶ τὸ κατὰ τοὺς ὀδόντας ἢ τοὺς σκόλοπας τὸ τῆς ἀνίας . οἱ μὲν γὰρ σκόλοπες ἡσυχάζουσιν ἐστηριγμένοι κατὰ τὸ μόριον ᾧ κατ’ ἀρχὰς ἐμπεπήγασιν , οἱ δ’ ὀδόντες ἀεὶ προχωροῦσι τοσοῦτον ὅσον αὐξάνονται . πυρέττει μὲν οὖν ἐν τούτῳ τῆς ἡλικίας τὰ παιδία διά τε τὰς ὀδύνας καὶ τὰς ἀγρυπνίας καὶ τὰς φλεγμονάς . οἱ σπασμοὶ δ’ αὐτοῖς ἕπονται διά τε ταῦτα καὶ διὰ τὴν τροφὴν ἀπεπτουμένην , καὶ διότι μηδέπω τὰ κατὰ τῶν νεύρων φύσιν ἐστὶν ἰσχυρά . τούτοις ἅπασιν ἀκολουθοῦσιν ἐξ ἀνάγκης καὶ διάῤῥοιαι , διὰ τὸ μὴ πέττεσθαι καλῶς τὴν τροφὴν μήτε ἀναδίδοσθαι . τὸ δὲ καὶ τοῖς παχυτάτοις τῶν παιδίων καὶ τοῖς τὰς κοιλίας σκληρὰς ἔχουσιν ἐπὶ τοὺς σπασμοὺς ἀναφέρεται . τούτοις μάλιστα λέγοντος αὐτοῦ τῶν παιδίων γίγνεσθαι σπασμοὺς , ἅπερ ἂν ᾖ παχύτατα καὶ κοιλίας ἔχοντα σκληράς . πληθωρικὰ γὰρ ἐστι τὰ τοιαῦτα καὶ περιττωματικὰ καὶ διὰ τοῦτο σπασμοῖς εὐάλωτα , μάλιστα δὲ σπασμοὶ τὰς τοιαύτας καταλαμβάνουσι φύσεις .
Lemmas: πρός δέ ὁ ὀδοντοφυέω προσάγω οὖλον ὀδαξησμός , πυρετός , σπασμός , διάρροια , καί μάλα ὅταν ἀνάγω ὁ κυνόδους καί ὁ παχύς ὁ παιδίον καί ὁ ὁ κοιλία σκληρός ἔχω . ὁ μέν ὀδαξησμός τις γίγνομαι ὁ οὖλον , ὅταν ὁ ὀδούς φύω μέλλω ὁ παιδίον , οὐδείς θαυμαστός . ὁ γάρ ὀδαξησμός κνησμός τις εἰμί μετά βραχύς τις ἀνία . ὁ πυρετός δέ καί ὁ σπασμός καί ὁ διάρροια συμβαίνω ὁ παιδίον ὀδοντοφυέω ἤδη καί μηκέτι μέλλω , ὡς καί αὐτός δηλόω λέγω , καί μάλα ὅταν ἀνάγω ὁ κυνόδους . εὔλογος δέ δή που ὅτι διατρέπω ὁ οὖλον ὑπό ὁ ἀνέρχομαι ὀδούς οὗτος γίγνομαι ὁ σύμπτωμα , καθά ὅταν ἐμπείρω εἰμί σκόλοψ σάρξ , καί πολύς γε εἰμί ὁ κατά ὁ ὀδούς ἤ ὁ σκόλοψ ὁ ὁ ἀνία . ὁ μέν γάρ σκόλοψ ἡσυχάζω στηρίζω κατά ὁ μόριον ὅς κατά ἀρχή ἐμπήγνυμι , ὁ δέ ὀδούς ἀεί προχωρέω τοσοῦτος ὅσος αὐξάνω . πυρέσσω μέν οὖν ἐν οὗτος ὁ ἡλικία ὁ παιδίον διά τε ὁ ὀδύνη καί ὁ ἀγρυπνία καί ὁ φλεγμονή . ὁ σπασμός δέ αὐτός ἕπομαι διά τε οὗτος καί διά ὁ τροφή ἀπεπτέω , καί διότι μηδέπω ὁ κατά ὁ νεῦρον φύσις εἰμί ἰσχυρός . οὗτος ἅπας ἀκολουθέω ἐκ ἀνάγκη καί διάρροια , διά ὁ μή πέσσω καλός ὁ τροφή μήτε ἀναδίδωμι . ὁ δέ καί ὁ παχύς ὁ παιδίον καί ὁ ὁ κοιλία σκληρός ἔχω ἐπί ὁ σπασμός ἀναφέρω . οὗτος μάλα λέγω αὐτός ὁ παιδίον γίγνομαι σπασμός , ὅς ἄν εἰμί παχύς καί κοιλία ἔχω σκληρός . πληθωρικός γάρ εἰμί ὁ τοιοῦτος καί περισσωματικός καί διά οὗτος σπασμός εὐάλωτος , μάλα δέ σπασμός ὁ τοιοῦτος καταλαμβάνω φύσις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 3.27
Τοῖσι δὲ ἔτι πρεσβυτέροισι καὶ πρὸς τὴν ἥβην προάγουσι , τουτέων τε τὰ πολλὰ καὶ πυρετοὶ χρόνιοι μᾶλλον καὶ ἐκ ῥινῶν αἵματος ῥύσιες . Ἄρχονται μὲν ἡβάσκειν μετὰ τὸ τεσσαρεσκαιδέκατον ἔτος οἱ παῖδες . ὅσοι δὲ πλησίον ἥκουσι τῆς ἡλικίας ἐκείνης , εἶεν ἄν ποτε ἐτῶν δυοκαίδεκα ἢ τρισκαίδεκα , καὶ μέντοι καὶ τεσσαρεσκαίδεκά τινες αὐτῶν . οὐ γὰρ ἁπάντων ἀκριβὴς μία προθεσμία τῆς ἥβης ἐστὶ , διὰ τὴν θερμότητα καὶ ψυχρότητα τῆς κράσεως . οἱ μὲν γὰρ θερμοὶ πρωϊαίτερον , οἱ ψυχροὶ δὲ ὀψιαίτερον ἡβάσκουσι . νοσοῦσι δ’ οἱ παῖδες οὗτοι πολλὰ μὲν καὶ τῶν ἤδη προειρημένων τῇ τῆς κράσεως ὁμοιότητι καὶ μέντοι καὶ πυρετοὺς χρονιωτέρους τῶν ἔμπροσθεν . οὐ μὴν εἴρηκέ τι περὶ τῶν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡλικίᾳ πλεοναζόντων πυρετῶν , ἀλλ’ ἐκ τοῦ νῦν εἰρημένου δῆλός ἐστιν ἐνδεικνύμενος ὀξεῖς αὐτοὺς γίγνεσθαι . ἀλλοιοῦνται γὰρ αἱ διαθέσεις τῶν παίδων τάχιστα , διὰ τὴν ὑγρότητα τοῦ σώματος καὶ τὴν τῆς φυσικῆς δυνάμεως ἀῤῥωστίαν . αἵματος δὲ ῥύσεις ἐκ τῶν ῥινῶν γίνονται τοῖς τηλικούτοις , ἐπειδὴ πλεονάζειν ἄρχεται κατὰ τὴν ἡλικίαν ἐκείνην ὁ χυμὸς οὗτος , οὐχ ὅτι πλείων γεννᾶται ἢ προσθὲν , ἀλλ’ ὅτι νῦν ἦττον ἀναλίσκεται , διὰ τὸ καὶ τὴν αὔξησιν , ὡς πρὸς τὴν ἀναλογίαν τοῦ σώματος , ἦττον κατὰ τὴν ἡλικίαν ταύτην γίνεσθαι τῆς ἔμπροσθεν .
Lemmas: ὁ δέ ἔτι πρέσβυς καί πρός ὁ ἥβη προάγω , οὗτος τε ὁ πολύς καί πυρετός χρόνιος μάλα καί ἐκ ῥίς αἷμα ῥῦσις . ἄρχω μέν ἡβάσκω μετά ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ἔτος ὁ παῖς . ὅσος δέ πλησίον ἥκω ὁ ἡλικία ἐκεῖνος , εἰμί ἄν ποτέ ἔτος δυοκαίδεκα ἤ τρεισκαίδεκα , καί μέντοι καί τεσσαρεσκαίδεκα τις αὐτός . οὐ γάρ ἅπας ἀκριβής εἷς προθεσμία ὁ ἥβη εἰμί , διά ὁ θερμότης καί ψυχρότης ὁ κρᾶσις . ὁ μέν γάρ θερμός πρωΐ , ὁ ψυχρός δέ ὄψιος ἡβάσκω . νοσέω δέ ὁ παῖς οὗτος πολύς μέν καί ὁ ἤδη προλέγω ὁ ὁ κρᾶσις ὁμοιότης καί μέντοι καί πυρετός χρόνιος ὁ ἔμπροσθεν . οὐ μήν λέγω τις περί ὁ ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡλικία πλεονάζω πυρετός , ἀλλά ἐκ ὁ νῦν λέγω δῆλος εἰμί ἐνδείκνυμι ὀξύς αὐτός γίγνομαι . ἀλλοιόω γάρ ὁ διάθεσις ὁ παῖς ταχύς , διά ὁ ὑγρότης ὁ σῶμα καί ὁ ὁ φυσικός δύναμις ἀρρωστία . αἷμα δέ ῥῦσις ἐκ ὁ ῥίς γίγνομαι ὁ τηλικοῦτος , ἐπειδή πλεονάζω ἄρχω κατά ὁ ἡλικία ἐκεῖνος ὁ χυμός οὗτος , οὐ ὅτι πολύς γεννάω ἤ προστίθημι , ἀλλά ὅτι νῦν ἀίσσω ἀναλίσκω , διά ὁ καί ὁ αὔξησις , ὡς πρός ὁ ἀναλογία ὁ σῶμα , ἀίσσω κατά ὁ ἡλικία οὗτος γίγνομαι ὁ ἔμπροσθεν .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.3
Ἢν οἷα δεῖ καθαίρεσθαι καθαίρωνται , συμφέρει τε καὶ εὐφόρως φέρουσι . τὰ δ’ ἐναντία δυσχερῶς . Προεξήγημαι τοῦτον ἐν τῇ κατὰ τὸν προγεγραμμένον ἀφορισμὸν ἐξηγήσει , γεγραμμένον κἀν τοῖς ἀνωτέρω τοῦ βιβλίου κατὰ τὴν αὐτὴν λέξιν , ὅθεν ἔνιοι καὶ περιαίρουσιν αὐτὸν ἐντεῦθεν .
Lemmas: ἐάν οἷος δέω καθαίρω καθαίρω , συμφέρω τε καί εὔφορος φέρω . ὁ δέ ἐναντίος δυσχερής . προεξηγέομαι οὗτος ἐν ὁ κατά ὁ προγράφω ἀφορισμός ἐξήγησις , γράφω ἐν ὁ ἀνώτερος ὁ βιβλίον κατά ὁ αὐτός λέξις , ὅθεν ἔνιοι καί περιαίρω αὐτός ἐντεῦθεν .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.4
Φαρμακεύειν θέρεος μὲν τὰς ἄνω μᾶλλον , χειμῶνος δὲ τὰς κάτω . Προϋπακοῦσαι χρὴ δηλονότι κοιλίας . εἰκότως δὲ θέρους μὲν ἄνω καθαίρει . καὶ γὰρ ὁ πλεονάζων τηνικαῦτα χυμὸς ἡ ξανθὴ χολὴ καὶ ὅλως ἡ φύσις ἅπασα τοῦ ζώου , διὰ τὴν περιέχουσαν θερμασίαν ἄνω κινεῖται μᾶλλον . ἀκτέον δέ ἐστιν ἕκαστον τῶν περιττῶν ᾗ ῥέπει διὰ τῶν συμφερόντων , ὡς αὐτὸς ἐν τῷ περὶ χυμῶν ἔγραψε . προσέθηκε δὲ τῷ κατὰ τὸν ἀφορισμὸν λόγῳ μᾶλλον . καὶ οὐχ ἁπλῶς εἶπε φαρμακεύειν θέρεος τὰς ἄνω , χειμῶνος δὲ τὰς κάτω . καὶ γὰρ εἰ μὴ πολλάκις , ἀλλὰ σπανίως γοῦν ποτε θέρους ὥρᾳ φλεγματικὸς ὤφθη τινὶ πλεονάζων χυμὸς , ὥσπερ ἐνίοτε τῆς ὠχρᾶς χολῆς χειμῶνος .
Lemmas: φαρμακεύω θέρος μέν ὁ ἄνω μάλα , χειμών δέ ὁ κάτω . προυπακούω χρή δηλονότι κοιλία . ἔοικα δέ θέρος μέν ἄνω καθαίρω . καί γάρ ὁ πλεονάζω τηνικαῦτα χυμός ὁ ξανθός χολή καί ὅλος ὁ φύσις ἅπας ὁ ζῷον , διά ὁ περιέχω θερμασία ἄνω κινέω μάλα . ἀκτέος δέ εἰμί ἕκαστος ὁ περισσός ᾗ ῥέπω διά ὁ συμφέρω , ὡς αὐτός ἐν ὁ περί χυμός γράφω . προστίθημι δέ ὁ κατά ὁ ἀφορισμός λόγος μάλα . καί οὐ ἁπλῶς λέγω φαρμακεύω θέρος ὁ ἄνω , χειμών δέ ὁ κάτω . καί γάρ εἰ μή πολλάκις , ἀλλά σπάνιος γοῦν ποτέ θέρος ὥρα φλεγματικός ὁράω τις πλεονάζω χυμός , ὥσπερ ἐνίοτε ὁ ὠχρός χολή χειμών .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.5
Ὑπὸ κύνα καὶ πρὸ κυνὸς ἐργώδεες αἱ φαρμακεῖαι . Ἐκπεπυρωμένη τε γὰρ ἡμῶν ἡ φύσις οὖσα τηνικαῦτα τὴν ἀπὸ τῶν καθαρκτικῶν οὐκ οἴσει δριμύτητα , διὸ καὶ πυρέττουσι πολλοὶ τῶν ἐν τούτῳ τῷ καιρῷ καθαρθέντων , ἀσθενής τε οὖσα ἡ δύναμις διὰ τὸ καῦμα προσκαταλυθήσεται τῇ καθάρσει . καὶ μέντοι καὶ ἡ κάθαρσις αὕτη γενήσεται μοχθηρὰ , ἀντισπώσης τῷ καθαρτικῷ φαρμάκῳ τῆς τοῦ περιέχοντος ἀλέας πρὸς τοὐκτὸς τοὺς χυμούς . ὥσπερ γὰρ τὰ θερμὰ λουτρὰ ταῖς καθάρσεσιν ἀντιπράττειν πέφυκεν , οὕτω καὶ ἡ κατὰ τὸ θέρος θερμασία , καὶ μάλισθ’ ὅταν ᾖ σφοδρότερον ἑαυτοῦ .
Lemmas: ὑπό κύων καί πρό κύων ἐργώδης ὁ φαρμακεία . ἐκπυρόω τε γάρ ἐγώ ὁ φύσις εἰμί τηνικαῦτα ὁ ἀπό ὁ εθαρκτικός οὐ φέρω δριμύτης , διό καί πυρέσσω πολύς ὁ ἐν οὗτος ὁ καιρός καθαίρω , ἀσθενής τε εἰμί ὁ δύναμις διά ὁ καῦμα προσκαταλύω ὁ κάθαρσις . καί μέντοι καί ὁ κάθαρσις οὗτος γίγνομαι μοχθηρός , ἀντισπάω ὁ καθαρτικός φάρμακον ὁ ὁ περιέχω ἀλέα πρός ἑκτός ὁ χυμός . ὥσπερ γάρ ὁ θερμός λουτρόν ὁ κάθαρσις ἀντιπράσσω φύω , οὕτως καί ὁ κατά ὁ θέρος θερμασία , καί μάλα ὅταν εἰμί σφοδρός ἑαυτοῦ .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.6
Τοὺς ἰσχνοὺς καὶ εὐεμέας ἄνω φαρμακεύειν , ὑποστελλομένους χειμῶνα . Προσθεῖναι κἀνταῦθα χρὴ τὸ μικρὸν ἔμπροσθεν εἰρημένον τὸ μᾶλλον , ὡς τὸ πολὺ γὰρ οἱ ἰσχνοὶ χολώδεις εἰσίν . ἐὰν οὖν αὐτοῖς ὑπάρχῃ καὶ εὐεμέσιν εἶναι , φαρμακευτέον ἄνω , πλὴν εἰ μὴ χειμὼν ἐναντιῷτο . προειρήκει γὰρ ὡς θέρους μὲν μᾶλλον τὰς ἄνω , χειμῶνος δὲ τὰς κάτω φαρμακευτέον ἐστί .
Lemmas: ὁ ἰσχνός καί αὐεμή ἄνω φαρμακεύω , ὑποστέλλω χειμών . προστίθημι ἐνταῦθα χρή ὁ μικρός ἔμπροσθεν λέγω ὁ μάλα , ὡς ὁ πολύς γάρ ὁ ἰσχνός χολώδης εἰμί . ἐάν οὖν αὐτός ὑπάρχω καί εὐεμής εἰμί , φαρμακευτέον ἄνω , πλήν εἰ μή χειμών ἐναντιόομαι . προλέγω γάρ ὡς θέρος μέν μάλα ὁ ἄνω , χειμών δέ ὁ κάτω φαρμακευτέον εἰμί .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.7
Τοὺς δὲ δυσεμέας καὶ μέσας εὐσάρκους κάτω , ὑποστελλομένους θέρος . Εἰ μὲν εὐεμής τε εἴη καὶ ἰσχνὸς , ἄνω φαρμακεύειν αὐτὸν , πλὴν εἰ μὴ χειμὼν εἴη , τουτέστι καὶ θέρους καὶ φθινοπώρου καὶ ἦρος . ἢν δὲ δυσεμὴς εἴη καὶ μέσος εὔσαρκος , κάτω φαρμακευτέον , ἐὰν ἐπείγῃ μόνον τοῦ θέρους φυλαττόμενον . ἐν ἄλλῃ δ’ ὥρᾳ οὐ φυλακτέον .
Lemmas: ὁ δέ δυσεμής καί μέσος εὔσαρκος κάτω , ὑποστέλλω θέρος . εἰ μέν εὐεμής τε εἰμί καί ἰσχνός , ἄνω φαρμακεύω αὐτός , πλήν εἰ μή χειμών εἰμί , τουτέστι καί θέρος καί φθινόπωρον καί ἔαρ . ἐάν δέ δυσεμής εἰμί καί μέσος εὔσαρκος , κάτω φαρμακευτέον , ἐάν ἐπείγω μόνος ὁ θέρος φυλάσσω . ἐν ἄλλος δέ ὥρα οὐ φυλάσσω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.8
Τοὺς δὲ φθινώδεας ἀποστελλομένους τὰς ἄνω φαρμακείας . Ἐπὶ τὰς ἄνω , φησὶ , φαρμακείας οὐδέποτ’ ἄξεις , εὐλαβούμενος δηλονότι τὴν ἐν τοῖς ἀναπνευστικοῖς αὐτῶν ὀργάνοις ἀσθένειαν . ἀκουστέον δὲ φθινώδεις ἤτοι τοὺς φθίσει τῇ νόσῳ ἑαλωκότας ἢ τοὺς ἐπιτηδείως ἔχοντας πρὸς τὴν φθίσιν , ὑπὲρ ὧν εἴρηκεν αὐτὸς ἐν τῷ πρώτῳ τῶν ἐπιδημιῶν · καὶ μάλιστα ἔθνησκον οἷσιν ἔῤῥεπεν ἡ φύσις ἐπὶ τὸ φθινῶδες , στενὸς δὲ τούτοις ἐστὶν ὁ θώραξ καὶ ὁ περιεχόμενος ἐν αὐτῷ πνεύμων .
Lemmas: ὁ δέ φθινώδης ἀποστέλλω ὁ ἄνω φαρμακεία . ἐπί ὁ ἄνω , φημί , φαρμακεία οὐδέποτε ἄγω , εὐλαβέομαι δηλονότι ὁ ἐν ὁ ἀναπνευστικός αὐτός ὄργανον ἀσθένεια . ἀκούω δέ φθινώδης ἤτοι ὁ φθίσις ὁ νόσος ἁλίσκομαι ἤ ὁ ἐπιτήδειος ἔχω πρός ὁ φθίσις , ὑπέρ ὅς λέγω αὐτός ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία · καί μάλα θνῄσκω ὅς ῥέπω ὁ φύσις ἐπί ὁ φθινώδης , στενός δέ οὗτος εἰμί ὁ θώραξ καί ὁ περιέχω ἐν αὐτός πνεύμων .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.9
Τοὺς δὲ μελαγχολικοὺς ἁδροτέρως τὰς κάτω , τῷ αὐτῷ λογισμῷ τὰ ἐναντία προστιθείς . Φαρμακεύειν τὰς κοιλίας δηλονότι τὰς κάτω τῶν μελαγχολικῶν ἁδροτέρως χρή . ἁδροτέρως δὲ εἴρηκεν ἀντὶ τοῦ σφοδρῶς . ὅτι δὲ κάτω ῥέπει ὁ χυμὸς οὗτος , εἰκότως αὐτὸν ἐκκενοῦν διὰ τῆς κάτω κελεύει γαστρὸς , ὥσπερ τὴν ξανθὴν χολὴν διὰ τῆς ἄνω , κοῦφον ὄντα χυμὸν ἐπιπολάζοντά τε συνεχῶς αὐτόματον . ἐν ἀμφοτέροις μὲν οὖν κοινὸν τὸ ἄγειν ἢ ῥέπειν διὰ τῶν ξυμφερόντων χωρίων . ἴδιον δὲ τοῦ μὲν ἑτέρου τῶν χυμῶν ἄνω ποιεῖσθαι τὴν κένωσιν , ὅτι ταύτῃ ῥέπει , τοῦ δ’ ἑτέρου κάτω , διότι καὶ οὗτος ῥέπει ταύτῃ . ἐναντίον οἶν τὸ ἄνω κενοῦν τῷ κάτω , ὃ καθ’ ἕνα γίγνεται λογισμὸν κοινὸν , διὸ καὶ προσηκόντως εἶπεν ὁ Ἱπποκράτης , τῷ αὐτῷ λογισμῷ τὰ ἐναντία προστιθείς .
Lemmas: ὁ δέ μελαγχολικός ἁδρός ὁ κάτω , ὁ αὐτός λογισμός ὁ ἐναντίος προστίθημι . φαρμακεύω ὁ κοιλία δηλονότι ὁ κάτω ὁ μελαγχολικός ἁδρός χρή . ἁδρός δέ λέγω ἀντί ὁ σφοδρός . ὅτι δέ κάτω ῥέπω ὁ χυμός οὗτος , ἔοικα αὐτός ἐκκενόω διά ὁ κάτω κελεύω γαστήρ , ὥσπερ ὁ ξανθός χολή διά ὁ ἄνω , κοῦφος εἰμί χυμός ἐπιπολάζω τε συνεχής αὐτόματος . ἐν ἀμφότερος μέν οὖν κοινός ὁ ἄγω ἤ ῥέπω διά ὁ συμφέρω χωρίον . ἴδιος δέ ὁ μέν ἕτερος ὁ χυμός ἄνω ποιέω ὁ κένωσις , ὅτι ταύτῃ ῥέπω , ὁ δέ ἕτερος κάτω , διότι καί οὗτος ῥέπω ταύτῃ . ἐναντίος ὄις ὁ ἄνω κενόω ὁ κάτω , ὅς κατά εἷς γίγνομαι λογισμός κοινός , διό καί προσηκόντως λέγω ὁ Ἱπποκράτης , ὁ αὐτός λογισμός ὁ ἐναντίος προστίθημι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.10
Φαρμακεύειν ἐν τῇσι λίην ὀξέσιν , ἢν ὀργᾷ , αὐθημερόν · χρονίζειν γὰρ ἐν τοῖσι τοιουτέοισι κακόν . Εἴρηταί μοι καὶ πρόσθεν ὅτι τὴν ὀργᾷ φωνὴν ὁ Ἱπποκράτης ἀπὸ τῶν ζώων μετενήνοχε τῶν ἐπειγομένων χρῆσθαι συνουσίᾳ , φυσικήν τινα ταύτην ἐπιθυμίαν ἰσχόντων αὐτῶν εἰς τὴν τοῦ σπέρματος ἀπόκρισιν . ἐδείχθη γὰρ ἐν τοῖς περὶ σπέρματος λόγοις καὶ τὸ θῆλυ κατὰ τὰς συνουσίας σπερμαῖνον . ὅταν οὖν ἤτοι γε ἐν ὅλῳ τῷ σώματι παραπλησία τῇδε γένηται τῆς φύσεως ὁρμὴ πρὸς ἀπόκρισιν τῶν περιττῶν ἢ εἰ καὶ μὴ καθ’ ὅλον , ἀλλά γε κατὰ τὰ κυριώτατα μέρη , τὸ τοιοῦτον ὁ Ἱπποκράτης ὀργᾷν ὀνομάζειν εἴωθεν . ἀξιοῖ τε διὰ φαρμάκου κενοῦν αὐτίκα , πρὶν ἤτοι κακωθῆναι τὴν δύναμιν ἢ αὐξηθῆναι τὴν τοῦ πυρετοῦ θερμασίαν ἢ εἰς κύριόν τι κατασκῆψαι μόριον τοὺς ἁλωμένους κατὰ τὸ σῶμα χυμούς . ὅτι δὲ λίαν ὀξέα κέκληκε νῦν ἃ πρόσθεν ὠνόμασε κατόξεα δῆλον παντί καὶ μέντοι καὶ ὅτι τῆς τούτων κρίσεως ὅρος ἐστὶν ἡ ἑβδομὰς ἡ πρώτη λέλεκταί μοι καὶ τοῦτο πρόσθεν .
Lemmas: φαρμακεύω ἐν ὁ λίαν ὀξύς , ἐάν ὀργάω , αὐθημερόν · χρονίζω γάρ ἐν ὁ τοιόυτεος κακός . λέγω ἐγώ καί πρόσθεν ὅτι ὁ ὀργάω φωνή ὁ Ἱπποκράτης ἀπό ὁ ζῷον μεταφέρω ὁ ἐπείγω χράω συνουσία , φυσικός τις οὗτος ἐπιθυμία ἴσχω αὐτός εἰς ὁ ὁ σπέρμα ἀπόκρισις . δείκνυμι γάρ ἐν ὁ περί σπέρμα λόγος καί ὁ θῆλυς κατά ὁ συνουσία σπερμαίνω . ὅταν οὖν ἤτοι γε ἐν ὅλος ὁ σῶμα παραπλήσιος ὅδε γίγνομαι ὁ φύσις ὁρμή πρός ἀπόκρισις ὁ περισσός ἤ εἰ καί μή κατά ὅλος , ἀλλά γε κατά ὁ κύριος μέρος , ὁ τοιοῦτος ὁ Ἱπποκράτης ὀργάω ὀνομάζω εἴωθα . ἀξιόω τε διά φάρμακον κενόω αὐτίκα , πρίν ἤτοι κακόω ὁ δύναμις ἤ αὐξάνω ὁ ὁ πυρετός θερμασία ἤ εἰς κύριος τις κατασκήπτω μόριον ὁ ἐλαύνω κατά ὁ σῶμα χυμός . ὅτι δέ λίαν ὀξύς καλέω νῦν ὅς πρόσθεν ὀνομάζω κάτοξυς δῆλος πᾶς καί μέντοι καί ὅτι ὁ οὗτος κρίσις ὅρος εἰμί ὁ ἑβδομάς ὁ πρῶτος λέγω ἐγώ καί οὗτος πρόσθεν .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.11
Ὁκόσοισι στρόφοι καὶ περὶ τὸν ὀμφαλὸν πόνοι καὶ ὀσφύος ἄλγημα μὴ λυόμενον μήτε ὑπὸ φαρμακίης μήτ’ ἄλλως εἰς ὕδρωπα ξηρὸν ἰδρύεται . Οἱ μὲν στρόφοι γίγνονται διά τε δῆξιν ἰσχυρὰν καὶ πνεῦμα φυσῶδες οὐκ ἔχον διέξοδον , ἀλλ’ ἐν ταῖς ἐντέρων ἕλιξιν ἐναπειλημμένον , οἱ πόνοι δὲ ὅτι ταῖς τοιαύταις διαθέσεσιν ἕπονται πρόδηλον . ἀλλ’ ὅταν μὲν κατὰ τὸν ὀμφαλὸν ἐρείδωσι καὶ τὴν ὀσφὺν , εἶτα μήθ’ ὑπὸ φαρμακείας μήθ’ ὑπὸ τῶν ἄλλων βοηθημάτων λύονται , δυσκρασία τίς ἐστιν ἑκτικὴ τῶν αὐτῶν μορίων , ἥτις ὡς τὰ πολλὰ χρονίζοντα τὸν ὑφ’ Ἱπποκράτους ὀνομαζόμενον ξηρὸν ὕδρωπα ἐργάζεται . ὀνομάζεται δ’ ὑπὸ τῶν μετ’ αὐτὸν ἰατρῶν ὁ τοιοῦτος ὕδερος τυμπανίας , ὅτι κρουόμενον τὸ ὑπογάστριον ἀποτελεῖ ψόφον οἶόν περ τὰ τύμπανα . καὶ γὰρ οὖν καὶ κατ’ ἐκεῖνα διὰ τοῦ περιτεταμένου δέρματος ὁ ἀὴρ πλήττεται , καθάπερ ὁ ἐν τῷ βάθει τῶν τοιούτων ὑδρῶν . ὅτι δὲ ἀπὸ τῆς κατὰ τὸν ὄγκον ὁμοιότητος ὕδρωπα καὶ τοῦτον ὁ Ἱπποκράτης ὠνόμασεν εὔδηλον . οὐ μὴν ὑγρόν γε καθάπερ τὴν ἀσκίτην , ἐφ’ ᾧ τὸ συνειλεγμένον οὐκ ἀήρ ἐστι φυσώδης , ἀλλ’ ὑγρὸν ὑδατῶδες . ἔοικε δὲ μείζονος μὲν τῆς ψύξεως ἔκγονος ὑπάρχειν ὁ ὑδατώδης ὕδερος , ὃν ἀσκίτην ὀνομάζουσιν , ὅτι καθάπερ ἐν ἀσκῷ τινι τῷ περιτονίῳ κατακέκλεισται τὸ ὑγρὸν , ἐλάττονος δ’ ὁ τυμπανίας . οὐδὲ γὰρ οὐδὲ μεταβάλλειν ἡ ὑγρότης εἰς ἀέρα φυσώδη δύναται χωρὶς θερμασίας τινός .
Lemmas: ὁπόσος στρόφος καί περί ὁ ὀμφαλός πόνος καί ὀσφῦς ἄλγημα μή λύω μήτε ὑπό φαρμακία μήτε ἄλλος εἰς ὕδρωψ ξηρός ἰδρύω . ὁ μέν στρόφος γίγνομαι διά τε δῆξις ἰσχυρός καί πνεῦμα φυσώδης οὐ ἔχω διέξοδος , ἀλλά ἐν ὁ ἔντερον ἕλιξ ἐναπολαμβάνω , ὁ πόνος δέ ὅτι ὁ τοιοῦτος διάθεσις ἕπομαι πρόδηλος . ἀλλά ὅταν μέν κατά ὁ ὀμφαλός ἐρείδω καί ὁ ὀσφῦς , εἶτα μήτε ὑπό φαρμακεία μήτε ὑπό ὁ ἄλλος βοήθημα λύω , δυσκρασία τις εἰμί ἑκτικός ὁ αὐτός μόριον , ὅστις ὡς ὁ πολύς χρονίζω ὁ ὑπό Ἱπποκράτης ὀνομάζω ξηρός ὕδρωψ ἐργάζομαι . ὀνομάζω δέ ὑπό ὁ μετά αὐτός ἰατρός ὁ τοιοῦτος ὕδερος τυμπανίας , ὅτι κρούω ὁ ὑπογάστριος ἀποτελέω ψόφος οἷος περ ὁ τύμπανον . καί γάρ οὖν καί κατά ἐκεῖνος διά ὁ περιτείνω δέρμα ὁ ἀήρ πλήσσω , καθά ὁ ἐν ὁ βάθος ὁ τοιοῦτος ὕδρα . ὅτι δέ ἀπό ὁ κατά ὁ ὄγκος ὁμοιότης ὕδρωψ καί οὗτος ὁ Ἱπποκράτης ὀνομάζω εὔδηλος . οὐ μήν ὑγρός γε καθά ὁ ἀσκίτης , ἐπί ὅς ὁ συλλέγω οὐ ἀήρ εἰμί φυσώδης , ἀλλά ὑγρός ὑδατώδης . ἔοικα δέ μέγας μέν ὁ ψῦξις ἔκγονος ὑπάρχω ὁ ὑδατώδης ὕδερος , ὅς ἀσκίτης ὀνομάζω , ὅτι καθά ἐν ἀσκός τις ὁ περιτόνιον κατακλείω ὁ ὑγρός , ἐλαχύς δέ ὁ τυμπανίας . οὐδέ γάρ οὐδέ μεταβάλλω ὁ ὑγρότης εἰς ἀήρ φυσώδης δύναμαι χωρίς θερμασία τις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.12
Ὁκόσοισι κοιλίαι λειεντεριώδεις , χειμῶνος φαρμακεύειν ἄνω κακόν . Ὅταν ἐν τάχει τῶν ἐσθιομένων ἡ διαχώρησις γίγνηται τοιούτων , οἶα κατεπόθη , λειεντερίαν ὀνομάζουσι τὸ νόσημα . γίγνεται μὲν οἶν ἐπὶ τῇ τῆς καθεκτικῆς δυνάμεως ἀῤῥωστίᾳ , ταῖς δυσκρασίαις δ’ ἕπεται πάντων τῶν κατὰ τὴν κοιλίαν ὀργάνων , τουτέστιν αὐτῆς τε τῆς γαστρὸς εἰς ἣν καταπίνομεν τὰ σιτία καὶ τῶν ἐκ ταύτης αὐτὰ διαδεχομένων τε καὶ παραπεμπόντων ἐντέρων . γίγνεται δ’ ἔστιν ὅτε λειεντερία καὶ κατά τινα ἐπιπολῆς ἕλκωσιν , ὁμοίαν ταῖς ἄφθαις . αἱ μὲν οὖν δυσκρασίαι ποτὲ μὲν ὡς ἂν εἴποι τις ἑκτικαὶ γίνονται , καλοῦσι δ’ οὕτως τὰς αὐτῆς τῆς ἕξεως τῶν σωμάτων βεβλαμμένης ἀποτελουμένας , ἔστιν ὅτε διὰ φλέγμα ψυχρὸν , οἷόν ἐστι μάλιστα τὸ ὀξύ · τῶν δ’ ἐπιπολῆς ἑλκώσεων αἴτιόν ἐστι χυμὸς ὁ δριμὺς καὶ λεπτός . οὗτος μὲν οὖν , εἰ καὶ τῆς ἄνω φαρμακείας δεῖται , διὰ τὸ μᾶλλον ἐπιπολάζειν ἢ ὑποχωρεῖν κάτω τοὺς τοιούτους χυμοὺς , ἀλλ’ οὐκ ἐν χειμῶνί γε δίδοται , καθότι καὶ πρόσθεν εἴρηται . ὁ δ’ ἕτερος ὁ φλεγματικὸς , ὅταν ᾖ τοῖς ἐντέροις ἐμπεπλασμένος , οὐδέποτε δεῖται τῆς ἄνω φαρμακείας , ὅπερ ἐστὶν ἐμετηρίου φαρμάκου . μόνα γὰρ ἐμεῖσθαι πέφυκε τὰ κατὰ ﻿7 τὴν γαστέρα . τῶν δ’ ἐν τοῖς ἐντέροις περιεχομένων οὐδὲν οἷόν τε δι’ ἐμέτου κενῶσαι .
Lemmas: ὁπόσος κοιλία λειεντεριώδης , χειμών φαρμακεύω ἄνω κακός . ὅταν ἐν τάχος ὁ εἰσθέω ὁ διαχώρησις γίγνομαι τοιοῦτος , οἶα καταπίνω , λειεντερία ὀνομάζω ὁ νόσημα . γίγνομαι μέν ὄις ἐπί ὁ ὁ καθεκτικός δύναμις ἀρρωστία , ὁ δυσκρασία δέ ἕπομαι πᾶς ὁ κατά ὁ κοιλία ὄργανον , τουτέστι αὐτός τε ὁ γαστήρ εἰς ὅς καταπίνω ὁ σιτίον καί ὁ ἐκ οὗτος αὐτός διαδέχομαι τε καί παραπέμπω ἔντερον . γίγνομαι δέ εἰμί ὅτε λειεντερία καί κατά τις ἐπιπολή ἕλκωσις , ὅμοιος ὁ ἄφθα . ὁ μέν οὖν δυσκρασία ποτέ μέν ὡς ἄν λέγω τις ἑκτικός γίγνομαι , καλέω δέ οὕτως ὁ αὐτός ὁ ἕξις ὁ σῶμα βλάπτω ἀποτελέω , εἰμί ὅτε διά φλέγμα ψυχρός , οἷος εἰμί μάλα ὁ ὀξύς · ὁ δέ ἐπιπολή ἕλκωσις αἴτιος εἰμί χυμός ὁ δριμύς καί λεπτός . οὗτος μέν οὖν , εἰ καί ὁ ἄνω φαρμακεία δέω , διά ὁ μάλα ἐπιπολάζω ἤ ὑποχωρέω κάτω ὁ τοιοῦτος χυμός , ἀλλά οὐ ἐν χειμών γε δίδωμι , καθότι καί πρόσθεν λέγω . ὁ δέ ἕτερος ὁ φλεγματικός , ὅταν εἰμί ὁ ἔντερον ἐμπλάσσω , οὐδέποτε δέω ὁ ἄνω φαρμακεία , ὅς εἰμί ἐμετήριος φάρμακον . μόνος γάρ ἐμέω φύω ὁ κατά ﻿7 ὁ γαστήρ . ὁ δέ ἐν ὁ ἔντερον περιέχω οὐδείς οἷος τε διά ἔμετος κενόω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.13
Πρὸς τοὺς ἐλλεβόρους τοῖσι μὴ ῥᾳδίως καθαιρομένοισι πρὸ τῆς πόσιος ὑγραίνειν τὰ σώματα πλείονι τροφῇ καὶ ἀναπαύσει . Προπειρᾶσθαι χρὴ τῆς τοῦ μέλλοντος τὸν ἐλλέβορον λήψεσθαι φύσεως ὅπως ἔχει πρὸς τὰς ἄνω καθάρσεις , τουτέστι τὰς δι’ ἐμέτων . γιγνέσθω δ’ ἡ πεῖρά σοι διὰ τῶν ἐμετικῶν φαρμάκων ὅσα μέτρια . ἐὰν οὖν φαίνηται μὴ ῥᾳδίως καθαιρόμενος , οὐ χρὴ τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον ἐπὶ τὸν ἐλλέβορον ἄγειν , ἄνευ τοῦ προπαρασκευάσασθαι . γίγνοιτο δ’ ἂν τοῦτο καὶ διὰ τῶν συνεχῶν μὲν ἐμέτων ἐθισθέντος ἑτοίμως ἐμεῖν τοῦ ληψομένου τὸν ἐλλέβορον . ἀλλ’ ὡς μικρὸν τοῦτο γνώριμον ἅπασιν ὁ Ἱπποκράτης παρέλιπε . γένοιτο δ’ ἂν ἄμεινον καὶ διὰ τοῦ προυγραίνειν τὰ σώματα , προνγραίνεται δὲ πλείονι τροφῇ καὶ ἀναπαύσει . τὸ μὲν οὖν τῆς ἀναπαύσεως δῆλον . ὡς γὰρ τὰ γυμνάσια ξηραίνειν πέφυκε , οὕτως καὶ ἡ ἀνάπαυσις , ὅπερ ἐστὶν ἡσυχία τε καὶ ἀγυμνασία φυλάττει τὰς ὑγρότητας . ἡ τροφὴ δ’ οὐχ ἁπλῶς ἡ πλείων ὑγραίνειν πέφυκεν , ἀλλ’ εἴ τις ἄνευ ποιότητος ἰσχυρᾶς ᾖ , τουτέστι μήτε στρυφνῆς μήτε δριμείας μήθ’ ἁλυκῆς μήτε πικρᾶς . τάχα δ’ οὐδὲ τροφὴν ἁπλῶς φατέον εἶναι τὴν τοιαύτην , ἀλλ’ οἷον φαρμακώδη τροφὴν , ὡς τῇ γε ἁπλῶς τροφῇ μόνῃ τῶν ἁπάντων ὑπάρχειν κατὰ τὴν ἑαυτῆς φύσιν , οὐ κατά τι συμβεβηκὸς ὑγραίνειν τὰ στερεὰ τοῦ ζώου μόρια τῆς ἀναπαύσεως οὐ καθ’ αὑτὴν , ἀλλὰ κατά τι συμβεβηκὸς τοῦτο ποιούσης . ὅτι γὰρ οὐ ξηραίνει τὴν ἐκ τῆς τροφῆς ὑγρότητα , διὰ τοῦτο ὑγραίνειν λέγεται . τὸ δ’ ὕδωρ οὔτε πινόμενον οὔτ’ ἔξω προσπῖπτον ὑγραίνειν πέφυκεν αὐτὰ τὰ στερεὰ τοῦ ζώου μόρια . μαθεῖν δ’ ἐστί σοι τελεώτερον ὑπὲρ τῶν τοιούτων τῇ τῶν φυσικῶν δυνάμεων ἐντυχόντι πραγματείᾳ τῇ ἡμετέρᾳ καὶ τῷ περὶ μαρασμοῦ βιβλίῳ .
Lemmas: πρός ὁ ἑλλέβορος ὁ μή ῥᾴδιος καθαίρω πρό ὁ πόσις ὑγραίνω ὁ σῶμα πολύς τροφή καί ἀνάπαυσις . προπειράομαι χρή ὁ ὁ μέλλω ὁ ἑλλέβορος λαμβάνω φύσις ὅπως ἔχω πρός ὁ ἄνω κάθαρσις , τουτέστι ὁ διά ἔμετος . γίγνομαι δέ ὁ πεῖρα σύ διά ὁ ἐμετικός φάρμακον ὅσος μέτριος . ἐάν οὖν φαίνω μή ῥᾴδιος καθαίρω , οὐ χρή ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος ἐπί ὁ ἑλλέβορος ἄγω , ἄνευ ὁ προπαρασκευάζω . γίγνομαι δέ ἄν οὗτος καί διά ὁ συνεχής μέν ἔμετος ἐθίζω ἑτοῖμος ἐμέω ὁ λαμβάνω ὁ ἑλλέβορος . ἀλλά ὡς μικρός οὗτος γνώριμος ἅπας ὁ Ἱπποκράτης παραλείπω . γίγνομαι δέ ἄν ἀγαθός καί διά ὁ προυγραίνω ὁ σῶμα , προνγραινω δέ πολύς τροφή καί ἀνάπαυσις . ὁ μέν οὖν ὁ ἀνάπαυσις δῆλος . ὡς γάρ ὁ γυμνάσιον ξηραίνω φύω , οὕτως καί ὁ ἀνάπαυσις , ὅς εἰμί ἡσυχία τε καί ἀγυμνασία φυλάσσω ὁ ὑγρότης . ὁ τροφή δέ οὐ ἁπλῶς ὁ πολύς ὑγραίνω φύω , ἀλλά εἰ τις ἄνευ ποιότης ἰσχυρός εἰμί , τουτέστι μήτε στρυφνός μήτε δριμύς μήτε ἁλυκός μήτε πικρός . τάχα δέ οὐδέ τροφή ἁπλῶς φημί εἰμί ὁ τοιοῦτος , ἀλλά οἷος φαρμακώδης τροφή , ὡς ὁ γε ἁπλῶς τροφή μόνος ὁ ἅπας ὑπάρχω κατά ὁ ἑαυτοῦ φύσις , οὐ κατά τις συμβαίνω ὑγραίνω ὁ στερεός ὁ ζῷον μόριον ὁ ἀνάπαυσις οὐ κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά κατά τις συμβαίνω οὗτος ποιέω . ὅτι γάρ οὐ ξηραίνω ὁ ἐκ ὁ τροφή ὑγρότης , διά οὗτος ὑγραίνω λέγω . ὁ δέ ὕδωρ οὔτε πίνω οὔτε ἔξω προσπίπτω ὑγραίνω φύω αὐτός ὁ στερεός ὁ ζῷον μόριον . μανθάνω δέ εἰμί σύ τέλειος ὑπέρ ὁ τοιοῦτος ὁ ὁ φυσικός δύναμις ἐντυγχάνω πραγματεία ὁ ἡμέτερος καί ὁ περί μαρασμός βιβλίον .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.14
Ἐπὴν πίῃ τις ἐλλέβορον πρὸς μὲν τὰς κινήσιας τῶν σωμάτων μᾶλλον ἄγειν , πρὸς δὲ τοὺς ὕπνους καὶ μὴ κινήσιας ἧσσον . δηλοῖ δὲ ἡ ναυτιλίη ὅτι κίνησις τὰ σώματα ταράσσει . Ὁ αὐτὸς εἶπε τὴν αἰτίαν δι’ ἣν κινεῖσθαι κελεύει τὰ σώματα τῶν τὸν ἐλλέβορον εἰληφότων . ἡσυχία μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς καταστάσεως φυλάττει , μεταβάλλει δὲ καὶ ἀλλοιοῖ τὸ σῶμα κίνησις , ὡς δηλοῖ καὶ ναυτιλία , κίνησις μὲν οὖσα , ταράσσουσα δὲ τὰ σώματα μέχρι τοῦ καὶ πρὸς ἔμετον ὁρμᾷν . ὁπότ’ οὖν ἡ τοιαύτη κίνησις ἱκανὴ καὶ μόνη παρασκευάσαι τὸ σῶμα πρὸς ἔμετον , εἰκὸς δήπου συνελθοῦσαν αὐτὴν ἐμετηρίῳ φαρμάκῳ μικρῷ τινι γενέσθαι δραστικωτέραν . ἔνιοι δὲ ἀντὶ τοῦ ναυτιλίη ναυτίη γράφουσιν , ὡς εἶναι τὸν λόγον τοιοῦτον · δηλοῖ δὲ καὶ ἡ ναυτίη ταῖς σφοδραῖς τοῦ σώματος κινήσεσιν ἐπιγιγνομένη ὅτι κίνησις αὐτὰ ταράσσει . πρόδηλον δὲ ὡς καὶ οὗτος ὁ λόγος ὁ αὐτός ἐστι τῇ δυνάμει τῷ προειρημένῳ .
Lemmas: ἐπήν πίνω τις ἑλλέβορος πρός μέν ὁ κίνησις ὁ σῶμα μάλα ἄγω , πρός δέ ὁ ὕπνος καί μή κίνησις ἥσσων . δηλόω δέ ὁ ναυτιλία ὅτι κίνησις ὁ σῶμα ταράσσω . ὁ αὐτός λέγω ὁ αἰτία διά ὅς κινέω κελεύω ὁ σῶμα ὁ ὁ ἑλλέβορος λαμβάνω . ἡσυχία μέν γάρ ἐπί ὁ κατάστασις φυλάσσω , μεταβάλλω δέ καί ἀλλοιόω ὁ σῶμα κίνησις , ὡς δηλόω καί ναυτιλία , κίνησις μέν εἰμί , ταράσσω δέ ὁ σῶμα μέχρι ὁ καί πρός ἔμετος ὁρμάω . ὁπότε οὖν ὁ τοιοῦτος κίνησις ἱκανός καί μόνος παρασκευάζω ὁ σῶμα πρός ἔμετος , ἔοικα δήπου συνέρχομαι αὐτός ἐμετήριος φάρμακον μικρός τις γίγνομαι δραστικός . ἔνιοι δέ ἀντί ὁ ναυτιλία ναυτία γράφω , ὡς εἰμί ὁ λόγος τοιοῦτος · δηλόω δέ καί ὁ ναυτία ὁ σφοδρός ὁ σῶμα κίνησις ἐπιγίγνομαι ὅτι κίνησις αὐτός ταράσσω . πρόδηλος δέ ὡς καί οὗτος ὁ λόγος ὁ αὐτός εἰμί ὁ δύναμις ὁ προλέγω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.15
Ἐπὴν βούλει μᾶλλον ἄγειν τὸν ἐλλέβορον , κίνει τὸ σῶμα . ἐπὴν δὲ παῦσαι , ὕπνον ποίει καὶ μὴ κίνει . Ὁ μὲν πρότερος ἀφορισμὸς ὅπως χρὴ παρασκευάσαι τὸν ἐλλέβορον εἰληφότα πρὸς τὴν κάθαρσιν ἐδίδαξεν , ὁ δὲ νῦν ὅπως χρὴ παύειν τοὺς καθαιρομένους . εὔλογον δὲ τἀναντία τοῖς ποιοῦσι τὸν ἔμετον παύειν τὴν κάθαρσιν . ὅπερ οὖν αἱ κινήσεις ποιοῦσιν , αἱ ἡσυχίαι παύουσι . καὶ πολὺ δὴ μᾶλλον ὁ ὕπνος ἠρεμίαν ἐργαζόμενος τῶν ψυχικῶν ἐνεργειῶν , ὅσαι διὰ τῶν αἰσθήσεων γίνονται καὶ προσέτι διὰ τῶν μυῶν ἐν ταῖς καθ’ ὁρμὴν κινήσεσιν .
Lemmas: ἐπήν βούλομαι μάλα ἄγω ὁ ἑλλέβορος , κινέω ὁ σῶμα . ἐπήν δέ παύω , ὕπνος ποιέω καί μή κινέω . ὁ μέν πρότερος ἀφορισμός ὅπως χρή παρασκευάζω ὁ ἑλλέβορος λαμβάνω πρός ὁ κάθαρσις διδάσκω , ὁ δέ νῦν ὅπως χρή παύω ὁ καθαίρω . εὔλογος δέ ἐναντίος ὁ ποιέω ὁ ἔμετος παύω ὁ κάθαρσις . ὅς οὖν ὁ κίνησις ποιέω , ὁ ἡσυχία παύω . καί πολύς δή μάλα ὁ ὕπνος ἠρεμία ἐργάζομαι ὁ ψυχικός ἐνέργεια , ὅσος διά ὁ αἴσθησις γίγνομαι καί προσέτι διά ὁ μῦς ἐν ὁ κατά ὁρμή κίνησις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.16
Ἐλλέβορος ἐπικίνδυνος τοῖσι σάρκας ὑγιέας ἔχουσι · σπασμὸν γὰρ ἐμποιέει . Ὅπερ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἐπὶ πασῶν τῶν καθάρσεων εἶπε , τοῦτο νῦν ἐπὶ μόνης τῆς δι’ ἐλλεβόρου , ὥστε καὶ συναφθῆναι δύνασθαι τοὺς ἀφορισμοὺς τρόπῳ τοιῷδε · οἱ εὖ τὰ σώματα ἔχοντες φαρμακεύεσθαι ἐργώδεες . οὕτω γοῦν καὶ ὁ ἐλλέβορος ἐπικίνδυνος τοῖσι τὰς σάρκας ὑγιέας ἔχουσι · σπασμοὺς γὰρ ἐμποιέει · ἐξαίρετον γάρ τοι πρόσεστι τῷ ἐλλεβόρῳ τὸ τοῦ σπασμοῦ , διὰ τὸ σφοδρὸν τῆς ἐνεργείας .
Lemmas: ἑλλέβορος ἐπικίνδυνος ὁ σάρξ ὑγιής ἔχω · σπασμός γάρ ἐμποιέω . ὅς ἐν ὁ ἔμπροσθεν ἐπί πᾶς ὁ κάθαρσις λέγω , οὗτος νῦν ἐπί μόνος ὁ διά ἑλλέβορος , ὥστε καί συνάπτω δύναμαι ὁ ἀφορισμός τρόπος τοιόσδε · ὁ εὖ ὁ σῶμα ἔχω φαρμακεύω ἐργώδης . οὕτως γοῦν καί ὁ ἑλλέβορος ἐπικίνδυνος ὁ ὁ σάρξ ὑγιής ἔχω · σπασμός γάρ ἐμποιέω · ἐξαιρετός γάρ τοι πρόσειμι ὁ ἑλλέβορος ὁ ὁ σπασμός , διά ὁ σφοδρός ὁ ἐνέργεια .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.17
Ἀπυρέτῳ ἐόντι ἀποσιτίη καὶ καρδιωγμὸς καὶ σκοτόδινος καὶ στόμα ἐκπικρούμενον , ἄνω Φαρμακείης δεῖσθαι σημαίνει . Ἡ μὲν ἀσιτία τὸ αὐτὸ δηλοῖ τῇ ἀνορεξίᾳ , ὁ δὲ καρδιωγμὸς δῆξίς ἐστι καρδίας , τουτέστι τοῦ στόματος τῆς γαστρός . ὠνόμαζον γὰρ οἱ παλαιοὶ καὶ τοῦτο καρδίαν . σκοτόδινος δ’ ἐστὶν , ἐπειδὰν ἅμα περιδινεῖσθαι δοκῇ τὰ βλεπόμενα , ἥ τε διὰ τῆς ὄψεως αἴσθησις ἐξαίφνης ἀπολεῖται , δοκούντων αὐτῶν σκότος περικεχύσθαι . γίγνεται δὲ τοῦτο τοῦ στόματος τῆς κοιλίας ὑπὸ μοχθηρῶν χυμῶν δακνομένου . διὰ γὰρ τὸ μέγεθος τῶν νεύρων τῶν ἐξ ἐγκεφάλου καθηκόντων εἰς αὐτὸ βλάπτεται τὰ τῆς ψυχῆς ἔργα κακοπραγοῦντος τοῦ μορίου . τὰ μὲν τοιαῦτα συμπτώματα κοινὰ πάντων ἐστὶ τῶν δάκνειν δυναμένων χυμῶν . τὸ δ’ ἐκπικροῦσθαι τὸ στόμα μόνης τῆς ὠχρᾶς τε καὶ ξανθῆς ὀνομαζομένης χολῆς . διὸ καὶ καλῶς τοῖς εἰρημένοις συμπτώμασιν ὁ Ἱπποκράτης εἶπεν ἄνω φαρμακεύειν σημαίνειν , ὅπερ ἐξαπλωθὲν οὕτως ἑρμηνευθήσεται . τὰ εἰρημένα συμπτώματα σημαίνει τῷ ἰατρῷ τὸν ἄνθρωπον τῆς ἄνω δεῖσθαι φαρμακείης , τουτέστι τῆς δι’ ἐμέτων .
Lemmas: ἀπύρετος εἰμί ἀποσιτία καί καρδιωγμός καί σκοτόδινος καί στόμα ἐκπικρόομαι , ἄνω Φαρμάκεια δέω σημαίνω . ὁ μέν ἀσιτία ὁ αὐτός δηλόω ὁ ἀνορεξία , ὁ δέ καρδιωγμός δῆξις εἰμί καρδία , τουτέστι ὁ στόμα ὁ γαστήρ . ὀνομάζω γάρ ὁ παλαιός καί οὗτος καρδία . σκοτόδινος δέ εἰμί , ἐπειδάν ἅμα περιδινέω δοκέω ὁ βλέπω , ὁ τε διά ὁ ὄψις αἴσθησις ἐξαίφνης ἀπόλλυμι , δοκέω αὐτός σκότος περιχέω . γίγνομαι δέ οὗτος ὁ στόμα ὁ κοιλία ὑπό μοχθηρός χυμός δάκνω . διά γάρ ὁ μέγεθος ὁ νεῦρον ὁ ἐκ ἐγκέφαλος καθήκω εἰς αὐτός βλάπτω ὁ ὁ ψυχή ἔργον κακοπραγέω ὁ μόριον . ὁ μέν τοιοῦτος σύμπτωμα κοινός πᾶς εἰμί ὁ δάκνω δύναμαι χυμός . ὁ δέ ἐκπικρόομαι ὁ στόμα μόνος ὁ ὠχρός τε καί ξανθός ὀνομάζω χολή . διό καί καλός ὁ λέγω σύμπτωμα ὁ Ἱπποκράτης λέγω ἄνω φαρμακεύω σημαίνω , ὅς ἐξαπλόω οὕτως ἑρμηνεύω . ὁ λέγω σύμπτωμα σημαίνω ὁ ἰατρός ὁ ἄνθρωπος ὁ ἄνω δέω φαρμακεία , τουτέστι ὁ διά ἔμετος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.18
Τὰ ὑπὲρ τῶν φρενῶν ὀδυνήματα , ὁκόσα καθάρσεως δέονται , ἄνω φαρμακείας σημαίνει δεῖσθαι , ὁκόσα δὲ κάτω , κάτω . Οὗτος ὁ ἀφορισμὸς ὅπερ ὁ πρόσθεν ἐφ’ ἑνὸς ἀλγήματος ἐδίδαξε , τοῦ κατὰ τὸ στόμα τῆς κοιλίας , τοῦτ’ ἐπὶ πάσας ἐκτείνει τὰς ὀδύνας . ὅσαι μὲν ἄνω τῶν φρενῶν συνίστανται καθάρσεως δεόμεναι , δηλονότι συμβουλεύει ἄνω φαρμακεύειν . ὅσαι δὲ κάτω τῶν φρενῶν εὔδηλον ὅτι καὶ ταύτας κάτω . προσέθηκε δὲ τῷ λόγῳ τὸ καθάρσεως δεόμεναι , χάριν τοῦ μὴ δόξαι τινὶ πάσας ἁπλῶς τὰς ὀδύνας τὸν Ἱπποκράτην διὰ καθάρσεως ἰᾶσθαι . νυνὶ γὰρ οὐ τοῦτ’ εἶπεν , ἀλλ’ ὅτι κατὰ τὰς ῥοπὰς τῶν λυπούντων χυμῶν χρὴ τὰς κενώσεις ποιεῖσθαι καὶ μήτε τὰς ἄνω τῶν φρενῶν ὀδύνας διὰ τῶν ὑπηλάτων ἐκκενοῦν μήτε τὰς κάτω διὰ τῶν ἐμετικῶν .
Lemmas: ὁ ὑπέρ ὁ φρήν ὀδύνημα , ὁπόσος κάθαρσις δέω , ἄνω φαρμακεία σημαίνω δέω , ὁπόσος δέ κάτω , κάτω . οὗτος ὁ ἀφορισμός ὅς ὁ πρόσθεν ἐπί εἷς ἄλγημα διδάσκω , ὁ κατά ὁ στόμα ὁ κοιλία , οὗτος ἐπί πᾶς ἐκτείνω ὁ ὀδύνη . ὅσος μέν ἄνω ὁ φρήν συνίστημι κάθαρσις δέω , δηλονότι συμβουλεύω ἄνω φαρμακεύω . ὅσος δέ κάτω ὁ φρήν εὔδηλος ὅτι καί οὗτος κάτω . προστίθημι δέ ὁ λόγος ὁ κάθαρσις δέω , χάριν ὁ μή δοκέω τις πᾶς ἁπλῶς ὁ ὀδύνη ὁ Ἱπποκράτης διά κάθαρσις ἰάομαι . νυνί γάρ οὐ οὗτος λέγω , ἀλλά ὅτι κατά ὁ ῥοπή ὁ λυπέω χυμός χρή ὁ κένωσις ποιέω καί μήτε ὁ ἄνω ὁ φρήν ὀδύνη διά ὁ ὑπήλατος ἐκκενόω μήτε ὁ κάτω διά ὁ ἐμετικός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.19
Ὁκόσοι ἐν τῇσι φαρμακοπωσίῃσι μὴ διψῶσι καθαιρόμενοι , οὐ παύονται πρὶν ἢ διψήσωσιν . Τῶν καθαιρομένων τινὲς μὲν εὐθέως διψῶσι , τινὲς δ’ ὕστερον . καὶ γίνεται τοῦτο διά τε τὴν αὐτῆς τῆς κοιλίας διάθεσιν καὶ τὸ δοθὲν φάρμακον καὶ τὴν ἰδέαν τοῦ κενουμένου χυμοῦ . διὰ μὲν τὴν κοιλίαν ὑπὸ θερμότητος ἢ ξηρότητος ἢ ἀμφοῖν ἑτοίμως εἰς τὸ διψῇν ἀγομένην , ἐάν τε φύσει τοῦθ’ ὑπάρχῃ τῷ πεπωκότι τὸ φάρμακον ἐάν τε κατ’ ἐκεῖνον μόνον τὸν καιρόν . διὰ δὲ αὐτὸ τὸ φάρμακον δριμὺ καὶ θερμὸν καὶ δηκτικὸν ὑπάρχει . διὰ δὲ τὸν κενούμενον χυμὸν , ὅταν πικρόχολος ᾖ . ἐπὶ μὲν δὴ τοῖς τοιούτοις αἰτίοις διψῶσιν , ἐπὶ δὲ τοῖς ἐναντίοις ἄδιψοι μέχρι πλείστου διατελοῦσιν , ὅταν ἤτοι ψυχροτέραν καὶ ὑγροτέραν ἔχῃ ὁ καθαιρόμενος τὴν κοιλίαν , ἤτοι γε ἐξ ἀρχῆς ἢ κατὰ τὸν τῆς φαρμακοπωσίας χρόνον ἢ ὅταν αὐτὸ τὸ φάρμακον ἄδηκτον ᾖ καὶ τρίτον , ὅταν ἤτοι φλεγματικὸς ὁ κενούμενος ὑπάρχῃ χυμὸς ἢ ὑδατώδης . ἀλλά τι κἀπὶ τούτων , ὅταν δαψιλῶς κενωθῶσιν , ἕπεται δίψος . ἱκανὴ μὲν γὰρ ἡ ἐπὶ τῇ κενώσει ξηρότης ἐργάζεσθαι τοῦτο . προσέτι δὲ καὶ ἡ ἀπὸ τοῦ καθαίροντος φαρμάκου δύναμις ἔχοντός τινα κᾂν εἰ μὴ φανερὰν μηδ’ αἰσθητὴν , ἀλλὰ λεληθυῖαν δριμύτητα καὶ θερμασίαν .
Lemmas: ὁπόσος ἐν ὁ φαρμακοπωσία μή διψάω καθαίρω , οὐ παύω πρίν ἤ διψάω . ὁ καθαίρω τις μέν εὐθύς διψάω , τις δέ ὕστερον . καί γίγνομαι οὗτος διά τε ὁ αὐτός ὁ κοιλία διάθεσις καί ὁ δίδωμι φάρμακον καί ὁ ἰδέα ὁ κενόω χυμός . διά μέν ὁ κοιλία ὑπό θερμότης ἤ ξηρότης ἤ ἄμφω ἑτοῖμος εἰς ὁ διψάω ἄγω , ἐάν τε φύσις οὗτος ὑπάρχω ὁ πίνω ὁ φάρμακον ἐάν τε κατά ἐκεῖνος μόνος ὁ καιρός . διά δέ αὐτός ὁ φάρμακον δριμύς καί θερμός καί δηκτικός ὑπάρχω . διά δέ ὁ κενόω χυμός , ὅταν πικρόχολος εἰμί . ἐπί μέν δή ὁ τοιοῦτος αἴτιος διψάω , ἐπί δέ ὁ ἐναντίος ἄδιψος μέχρι πολύς διατελέω , ὅταν ἤτοι ψυχρός καί ὑγρός ἔχω ὁ καθαίρω ὁ κοιλία , ἤτοι γε ἐκ ἀρχή ἤ κατά ὁ ὁ φαρμακοποσία χρόνος ἤ ὅταν αὐτός ὁ φάρμακον ἄδηκτος εἰμί καί τρίτος , ὅταν ἤτοι φλεγματικός ὁ κενόω ὑπάρχω χυμός ἤ ὑδατώδης . ἀλλά τις ἐπί οὗτος , ὅταν δαψιλός κενόω , ἕπομαι δίψος . ἱκανός μέν γάρ ὁ ἐπί ὁ κένωσις ξηρότης ἐργάζομαι οὗτος . προσέτι δέ καί ὁ ἀπό ὁ καθαίρω φάρμακον δύναμις ἔχω τις ἔͅν εἰ μή φανερός μηδέ αἰσθητός , ἀλλά λανθάνω δριμύτης καί θερμασία .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.20
Ἀπυρέτοισιν ἐοῦσιν , ἢν γένηται στρόφος καὶ γονάτων βάρος καὶ ὀσφύος ἄλγημα , κάτω φαρμακίης δεῖσθαι σημαίνει . Ὥσπερ ὀλίγον ἔμπροσθεν ἐδίδαξε τὰ σημεῖα τῶν δεομένων τῆς ἄνω φαρμακείας , οὕτω νῦν διδάσκει δι’ ὧν ἄν τις γνοίη τοὺς δεομένους τῆς κάτω . κοινὸς δ’ ἀμφοῖν ἐστιν ὁ λογισμὸς ἐπὶ διαφέρουσι συμπτώμασι . κατὰ γὰρ τὰς ῥοπὰς τῶν λυπούντων καὶ τὰς κενώσεις χρὴ ποιεῖσθαι .
Lemmas: ἀπύρετος εἰμί , ἐάν γίγνομαι στρόφος καί γόνυ βάρος καί ὀσφῦς ἄλγημα , κάτω φαρμακία δέω σημαίνω . ὥσπερ ὀλίγος ἔμπροσθεν διδάσκω ὁ σημεῖον ὁ δέω ὁ ἄνω φαρμακεία , οὕτως νῦν διδάσκω διά ὅς ἄν τις γιγνώσκω ὁ δέω ὁ κάτω . κοινός δέ ἄμφω εἰμί ὁ λογισμός ἐπί διαφέρω σύμπτωμα . κατά γάρ ὁ ῥοπή ὁ λυπέω καί ὁ κένωσις χρή ποιέω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.22
Νοσημάτων ὁκόσων ἀρχομένων ἢν χολὴ μέλαινα ἢ ἄνω ἢ κάτω ἐπέλθῃ , θανάσιμον . Διώρισταί μοι καὶ κατὰ τὸν προγεγραμμένον ἀφορισμὸν ὁ μελαγχολικὸς χυμὸς , αὐτῆς τῆς μελαίνης χολῆς , ὑπὲρ ἧς νῦν ὁ λόγος αὐτῷ , καὶ τήν γ’ αἰτίαν τοῦ κατ’ ἀρχὰς μὲν ὀλεθρίους εἶναι τοὺς τοιούτους χυμοὺς , ἐξ ὑστέρου δὲ κρισίμους ἐπιφαίνεσθαι , καὶ κατ’ ἐκεῖνον μὲν αὐτάρκως διῆλθον . ἀναλήψομαι δὲ καὶ νῦν , ἐπειδὴ καὶ περὶ τῶν ἀναγκαιοτάτων τῇ τέχνῃ διέρχεσθαι πολλάκις ἄμεινόν ἐστιν . ὅταν ἄρχηταί τι νοσήμα , τῶν ἐκκρινομένων οὐδὲν ἐκκρίνεται τηνικαῦτα τῷ λόγῳ τῆς φύσεως , ἀλλ’ ἔστιν ἅπαντα συμπτώματα τῶν ἐν τῷ σώματι παρὰ φύσιν διαθέσεων . ἐν ᾧ γὰρ χρόνῳ βαρύνεται μὲν ὑπὸ νοσωδῶν αἰτίων ἡ φύσις , ἀπεψία δ’ ἐστὶ τῶν χυμῶν , ἐν τούτῳ κενοῦσθαί τι χρηστῶς ἀδύνατον , εἴ γε προηγεῖσθαι μὲν χρὴ πέψιν , ἀκολουθῆσαι δὲ διάκρισιν , εἶθ’ ἑξῆς κένωσιν , ἵν’ ἀγαθὴ γένηται κρίσις . ἐδίδαξε γοῦν ἡμᾶς ταῦτα αὐτὸς κατὰ τὸ πρῶτον τῶν ἐπιδημιῶν εἰπών · πεπασμοὶ ταχύτητα κρίσεως , ἀσφάλειαν ὑγιεινὴν σημαίνουσιν . ὠμὰ δὲ καὶ ἄπεπτα καὶ ἐς κακὰς ἀποστάσιας τρεπόμενα , ἀκρισίας ἢ πόνους ἢ χρόνους ἢ θανάτους ἢ τῶν αὐτῶν ὑποστροφάς . ὅταν οὖν ἐπὶ πέψει νοσήματος ἐκκρίσις γένηται μοχθηροῦ χυμοῦ , καθαίρεται τηνικαῦτα τὸ σῶμα πρὸς τῆς φύσεως καὶ διὰ τοῦτο καὶ μέλαινα χολή . καὶ πᾶς ἄλλος τοιοῦτος χυμὸς ἐπειδὴ πέψεως φανῇ σημεῖα προήκοντος τοῦ νοσήματος , ἀγαθὴν σημαίνει τὴν κένωσιν . εἰ δ’ ἄλλως ἐκκρίνοιτο χωρὶς τῶν τῆς πέψεως σημείων , ὀλέθριόν ἐστι τὸ σύμπτωμα . ὥστ’ ἐπειδὴ κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ νοσήματος , ἀπεψίας ἐστὶν ἀεὶ σημεῖα μοχθηρὰ , διὰ παντὸς ἔσται τῶν τοιούτων χυμῶν ἡ κένωσις .
Lemmas: νόσημα ὁπόσος ἄρχω ἐάν χολή μέλας ἤ ἄνω ἤ κάτω ἐπέρχομαι , θανάσιμος . διορίζω ἐγώ καί κατά ὁ προγράφω ἀφορισμός ὁ μελαγχολικός χυμός , αὐτός ὁ μέλας χολή , ὑπέρ ὅς νῦν ὁ λόγος αὐτός , καί ὁ γε αἰτία ὁ κατά ἀρχή μέν ὀλέθριος εἰμί ὁ τοιοῦτος χυμός , ἐκ ὕστερος δέ κρίσιμος ἐπιφαίνω , καί κατά ἐκεῖνος μέν αὔταρκος διέρχομαι . ἀναλαμβάνω δέ καί νῦν , ἐπειδή καί περί ὁ ἀναγκαῖος ὁ τέχνη διέρχομαι πολλάκις ἀγαθός εἰμί . ὅταν ἄρχω τις νοσήμη , ὁ ἐκκρίνω οὐδείς ἐκκρίνω τηνικαῦτα ὁ λόγος ὁ φύσις , ἀλλά εἰμί ἅπας σύμπτωμα ὁ ἐν ὁ σῶμα παρά φύσις διάθεσις . ἐν ὅς γάρ χρόνος βαρύνω μέν ὑπό νοσώδης αἴτιος ὁ φύσις , ἀπεψία δέ εἰμί ὁ χυμός , ἐν οὗτος κενόω τις χρηστός ἀδύνατος , εἰ γε προηγέομαι μέν χρή πέψις , ἀκολουθέω δέ διάκρισις , εἶτα ἑξῆς κένωσις , ἵνα ἀγαθός γίγνομαι κρίσις . διδάσκω γοῦν ἐγώ οὗτος αὐτός κατά ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία λέγω · πεπασμός ταχύτης κρίσις , ἀσφάλεια ὑγιεινός σημαίνω . ὠμός δέ καί ἄπεπτος καί εἰς κακός ἀπόστασις τρέπω , ἀκρισία ἤ πόνος ἤ χρόνος ἤ θάνατος ἤ ὁ αὐτός ὑποστροφή . ὅταν οὖν ἐπί πέψις νόσημα ἔκκρισις γίγνομαι μοχθηρός χυμός , καθαίρω τηνικαῦτα ὁ σῶμα πρός ὁ φύσις καί διά οὗτος καί μέλας χολή . καί πᾶς ἄλλος τοιοῦτος χυμός ἐπειδή πέψις φαίνω σημεῖον προήκω ὁ νόσημα , ἀγαθός σημαίνω ὁ κένωσις . εἰ δέ ἄλλος ἐκκρίνω χωρίς ὁ ὁ πέψις σημεῖον , ὀλέθριος εἰμί ὁ σύμπτωμα . ὥστε ἐπειδή κατά ὁ ἀρχή ὁ νόσημα , ἀπεψία εἰμί ἀεί σημεῖον μοχθηρός , διά πᾶς εἰμί ὁ τοιοῦτος χυμός ὁ κένωσις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.23
Ὁκόσοισιν ἐκ νοσημάτων ὀξέων ἢ ἐκ πολυχρονίων ἢ τρωμάτων ἢ ἄλλως πως λελεπτυσμένοισι , χολὴ μέλαινα ἢ ὁκοῖον αἷμα μέλαν ὑπέλθῃ τῇ ὑστεραίῃ ἀποθνήσκουσι . Ὁ κατὰ τόνδε τὸν ἀφορισμὸν λόγος ἐστὶ δυνάμει τοιοῦτος , ἐάν τε χολὴ μέλαινα , περὶ ἧς ὁ προγεγραμμένος ἀφορισμὸς ἐδίδαξεν , ἐάν τε τὰ μέλανα τὰ τῷ αἵματι ἐοικότα , περὶ ὧν ὁ προκείμενος , λελεπτυσμένοις ἐσχάτως ἐπιφανῇ , κατὰ τὴν ὑστέραν ἀποθνήσκουσιν . ἀσθενὴς γὰρ ἐπὶ τῶν τοιούτων ἡ φύσις , ὡς μήτε πέψαι δύνασθαι μήτε διακρῖναι μήτε ἐκκρῖναι τὰ οὕτω μοχθηρά . διὰ μέγεθος οὖν τοῦ νοσήματος ἀποχεῖται μὴ στεγόμενα καὶ ταύτῃ χαλεπὸν τὸν θάνατον οὐκ ἐν ὑστέρῳ φέρει , καθάπερ ἐν ἄλλοις νοσήμασι διὰ τὴν ἀῤῥωστίαν τῆς δυνάμεως . ἐδήλωσε μέντοι κατὰ τοῦτον τὸν ἀφορισμὸν ἐναργῶς ὅτι κατὰ τὸν ἔμπροσθεν ἀφορισμὸν ἡνίκα ἔλεγεν , ὑποχωρήματα μέλανα ἢ οἷον αἷμα , προσυπακοῦσαι χρὴ τὸ μέλαν , ἵνα ᾖ τὸ πλῆρες τοιοῦτον , ὑποχωρήματα οἷον αἷμα μέλαν . ἐδήλωσε δὲ καὶ ὅτι καλῶς ἡμεῖς διωρίσαμεν ἀπὸ τῶν μελάνων τὴν μέλαιναν χολήν . τὰ μὲν γὰρ αἵματι μεμελασμένῳ παραπλήσια φέρεται διαφέροντα τῷ κεχύσθαι τε καὶ μὴ πεπηγέναι καθάπερ ἐκεῖνο . μέλαινα δὲ χολὴ καὶ τῷ κεχύσθαι , χωρὶς πεπῆχθαι , καὶ τῷ στίλβον ἔχειν τὸ μέλαν . ἔτι δὲ δακνῶδες εἶναι καθάπερ ὄξος , ἀναδέρειν τε καὶ ζυμοῦν τὴν γῆν , ὧν οὐδὲν ὑπάρχει τοῖς μέλασιν .
Lemmas: ὁπόσος ἐκ νόσημα ὀξύς ἤ ἐκ πολυχρόνιος ἤ τραῦμα ἤ ἄλλος πως λεπτύνω , χολή μέλας ἤ ὁποῖος αἷμα μέλας ὑπέρχομαι ὁ ὑστεραῖος ἀποθνῄσκω . ὁ κατά ὅδε ὁ ἀφορισμός λόγος εἰμί δύναμις τοιοῦτος , ἐάν τε χολή μέλας , περί ὅς ὁ προγράφω ἀφορισμός διδάσκω , ἐάν τε ὁ μέλας ὁ ὁ αἷμα ἔοικα , περί ὅς ὁ πρόκειμαι , λεπτύνω ἔσχατος ἐπιφανάω , κατά ὁ ὑστέρα ἀποθνῄσκω . ἀσθενής γάρ ἐπί ὁ τοιοῦτος ὁ φύσις , ὡς μήτε πέσσω δύναμαι μήτε διακρίνω μήτε ἐκκρίνω ὁ οὕτως μοχθηρός . διά μέγεθος οὖν ὁ νόσημα ἀποχέω μή στέγω καί οὗτος χαλεπός ὁ θάνατος οὐ ἐν ὕστερος φέρω , καθά ἐν ἄλλος νόσημα διά ὁ ἀρρωστία ὁ δύναμις . δηλόω μέντοι κατά οὗτος ὁ ἀφορισμός ἐναργής ὅτι κατά ὁ ἔμπροσθεν ἀφορισμός ἡνίκα λέγω , ὑποχώρημα μέλας ἤ οἷος αἷμα , προσυπακούω χρή ὁ μέλας , ἵνα εἰμί ὁ πλήρης τοιοῦτος , ὑποχώρημα οἷος αἷμα μέλας . δηλόω δέ καί ὅτι καλός ἐγώ διορίζω ἀπό ὁ μέλας ὁ μέλας χολή . ὁ μέν γάρ αἷμα μελαίνω παραπλήσιος φέρω διαφέρω ὁ χέω τε καί μή πήγνυμι καθά ἐκεῖνος . μέλας δέ χολή καί ὁ χέω , χωρίς πήγνυμι , καί ὁ στίλβω ἔχω ὁ μέλας . ἔτι δέ δακνώδης εἰμί καθά ὄξος , ἀναδέρω τε καί ζυμόω ὁ γῆ , ὅς οὐδείς ὑπάρχω ὁ μέλας .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.24
Δυσεντερίη ἢν ἀπὸ χολῆς μελαίνης ἄρξηται , θανάσιμον . Ὑπὸ τῆς ὠχρᾶς μὲν ὑπ’ ἐνίων , ὑπ’ ἄλλων δὲ ξανθῆς ὀνομαζομένης χολῆς ἄρχεται τοὐπίπαν ἡ δυσεντερία . ξυομένων τὰ πρῶτα τῇ τῶν χυμῶν δριμύτητι τῶν ἐντέρων , ἀναβιβρωσκομένων δ’ ὕστερον , ὡς ἑλκοῦσθαι καὶ γίνεσθαι δυσεντερίαν . ταύτην μὲν οὖν τὴν δυσεντερίαν ἰώμεθα πολλάκις . ἥτις δ’ ἂν ὑπὸ τῆς μελαίνης γένηται χολῆς , ἀνίατός ἐστι πάντῃ , οὐδὲν διαφέρουσα καρκίνου τοῦ μεθ’ ἑλκώσεως . ὅπου τοίνυν ἐπιπολῆς συνιστάμενος ὁ τοιοῦτος καρκίνος ἤτοι δυσίατος ἢ παντάπασιν ἀνίατός ἐστι , καίτοι διὰ παντὸς ἐπικείμενον ἑαυτῷ φάρμακον ἔχειν δυνάμενον , εἰκὸς δήπου τὸν ἐν τοῖς ἐντέροις γιγνόμενον οὐ μόνον τῷ μηδὲν ἔχειν δύνασθαι παντὸς ὁμιλοῦν φάρμακον ἑαυτῷ , ἀλλὰ καὶ τῶν τῆς τροφῆς περιττῶν ἀεὶ ψαυόντων αὐτοῦ παντάπασιν ἀνίατον μένειν .
Lemmas: δυσεντερία ἐάν ἀπό χολή μέλας ἄρχω , θανάσιμος . ὑπό ὁ ὠχρός μέν ὑπό ἔνιοι , ὑπό ἄλλος δέ ξανθός ὀνομάζω χολή ἄρχω ἐπίπαν ὁ δυσεντερία . ξύω ὁ πρῶτος ὁ ὁ χυμός δριμύτης ὁ ἔντερον , ἀναβιβρώσκω δέ ὕστερον , ὡς ἑλκόω καί γίγνομαι δυσεντερία . οὗτος μέν οὖν ὁ δυσεντερία ἰάομαι πολλάκις . ὅστις δέ ἄν ὑπό ὁ μέλας γίγνομαι χολή , ἀνίατος εἰμί πάντῃ , οὐδείς διαφέρω καρκίνος ὁ μετά ἕλκωσις . ὅπου τοίνυν ἐπιπολή συνίστημι ὁ τοιοῦτος καρκίνος ἤτοι δυσίατος ἤ παντάπασι ἀνίατος εἰμί , καίτοι διά πᾶς ἐπίκειμαι ἑαυτοῦ φάρμακον ἔχω δύναμαι , ἔοικα δήπου ὁ ἐν ὁ ἔντερον γίγνομαι οὐ μόνος ὁ μηδείς ἔχω δύναμαι πᾶς ὁμιλέω φάρμακον ἑαυτοῦ , ἀλλά καί ὁ ὁ τροφή περισσός ἀεί ψαύω αὐτός παντάπασι ἀνίατος μένω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.26
Ἢν ὑπὸ δυσεντερίης ἐχομένῳ σάρκες ὑποχωρήσωσι , θανάσιμον . Ἐν ταῖς δυσεντερίαις ἔτι μὲν συνισταμέναις ἐκκρίνεταί τινα πιμελώδη σώματα . τούτοις δ’ ἐφεξῆς ὅταν μὴ φθάσῃ παυσαμένη , ξύσματά τινα τῶν ἐντέρων αὐτῶν , ἀποῤῥιπτομένης τῆς ἔνδοθεν ἐπιφανείας αὐτῶν ὑμενώδους οὔσης καὶ πυκνῆς ἀνάλογον τῇ κατὰ τὸ δέρμα τοὐκτὸς ἐπιδερμίδι . μετὰ δὲ ταῦτα αὐτῆς τι οὐσίας τῶν ἐντέρων ἀποξύεται , καθ’ ὃν ﻿ ἤδη χρόνον οὐκέτι γίνεσθαι τὴν δυσεντερίαν , ἀλλ’ ἤδη γεγονέναι καὶ κατεσκευάσθαι φαμέν . ὅταν οὖν οὕτω μεγάλα μέρη τῶν ἐντέρων ἐκκρίνηται κατὰ τὴν δυσεντερίαν ὡς δύνασθαι σάρκας ὀνομάζεσθαι αὐτὰ , θανάσιμον εἶναί φησι τὸ νόσημα , μήτε σαρκωθῆναι τῆς τηλικαύτης ἑλκώσεως μήτε ἐπουλωθῆναι δυναμένης .
Lemmas: ἐάν ὑπό δυσεντερία ἔχω σάρξ ὑποχωρέω , θανάσιμος . ἐν ὁ δυσεντερία ἔτι μέν συνίστημι ἐκκρίνω τις πιμελώδης σῶμα . οὗτος δέ ἐφεξῆς ὅταν μή φθάνω παύω , ξύσμα τις ὁ ἔντερον αὐτός , ἀπορρίπτω ὁ ἔνδοθεν ἐπιφάνεια αὐτός ὑμενώδης εἰμί καί πυκνός ἀνάλογος ὁ κατά ὁ δέρμα ἑκτός ἐπιδερμίς . μετά δέ οὗτος αὐτός τις οὐσία ὁ ἔντερον ἀποξύω , κατά ὅς ﻿ ἤδη χρόνος οὐκέτι γίγνομαι ὁ δυσεντερία , ἀλλά ἤδη γίγνομαι καί κατασκευάζω φημί . ὅταν οὖν οὕτως μέγας μέρος ὁ ἔντερον ἐκκρίνω κατά ὁ δυσεντερία ὡς δύναμαι σάρξ ὀνομάζω αὐτός , θανάσιμος εἰμί φημί ὁ νόσημα , μήτε σαρκόω ὁ τηλικοῦτος ἕλκωσις μήτε ἐπουλόω δύναμαι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.27
Ὁκόσοισιν ἐν τοῖσι πυρετοῖσιν αἱμοῤῥαγέει πλῆθος ὁκοθενοῦν ἐν τῇσιν ἀναλήψεσι , τουτέοισιν κοιλίαι καθυγραίνονται . Τῆς ἐμφύτου θερμασίας ἀῤῥώστου γιγνομένης διὰ τὴν αἱμοῤῥαγίαν οὔτε πέττεσθαι καλῶς τὰ σιτία οὔθ’ αἱματοῦσθαι , πολὺ δὲ δὴ μᾶλλον οὐδ’ ἀναδίδοσθαι δύναται , καὶ διὰ ταῦτα πάντα τὰς κοιλίας ὑγροτέρας γίνεσθαι τοῖς τοιούτοις εἰκός ἐστι , μέχρι περ ἂν ἐν χρόνῳ πλείονι τὴν ἑαυτῆς ἰσχὺν ἡ φύσις ἀνακτήσηται .
Lemmas: ὁπόσος ἐν ὁ πυρετός αἱμορραγέω πλῆθος ὁκοθενούω ἐν ὁ ἀνάληψις , τόυτεος κοιλία καθυγραίνω . ὁ ἔμφυτος θερμασία ἄρρωστος γίγνομαι διά ὁ αἱμορραγία οὔτε πέσσω καλός ὁ σιτίον οὔτε αἱματόω , πολύς δέ δή μάλα οὐδέ ἀναδίδωμι δύναμαι , καί διά οὗτος πᾶς ὁ κοιλία ὑγρός γίγνομαι ὁ τοιοῦτος ἔοικα εἰμί , μέχρι περ ἄν ἐν χρόνος πολύς ὁ ἑαυτοῦ ἰσχύς ὁ φύσις ἀνακτάομαι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.28
Ὁκόσοισι χολώδεα τὰ διαχωρήματα , κωφώσιος γινομένης παύεται καὶ ὁκόσοισι κώφωσις , χολωδέων γινομένων παύεται . Οὐ περὶ τῆς ἐν ἕξει δυσλύτου κωφώσεως ὁ λόγος αὐτῷ νῦν ἐστιν , ἀλλὰ περὶ τῆς ἐξαίφνης πυρετοῖς ἢ ἄλλως γινομένης , ἀναδραμούσης ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τῆς χολῆς . αὕτη γὰρ , ὅταν μὲν καταλάβῃ τοὺς ἀκουστικοὺς πόρους τὴν κώφωσιν ἐργάζεται . ὅταν δ’ ἐντεῦθεν ἀπωσαμένης αὐτὴν τῆς φύσεως ἐπὶ τὴν διαχώρησιν ἀφίκηται , λύει τὴν κώφωσιν .
Lemmas: ὁπόσος χολώδης ὁ διαχώρημα , κώφωσις γίγνομαι παύω καί ὁπόσος κώφωσις , χολώδης γίγνομαι παύω . οὐ περί ὁ ἐν ἕξις δύσλυτος κώφωσις ὁ λόγος αὐτός νῦν εἰμί , ἀλλά περί ὁ ἐξαίφνης πυρετός ἤ ἄλλος γίγνομαι , ἀνατρέχω ἐπί ὁ κεφαλή ὁ χολή . οὗτος γάρ , ὅταν μέν καταλαμβάνω ὁ ἀκουστικός πόρος ὁ κώφωσις ἐργάζομαι . ὅταν δέ ἐντεῦθεν ἀπωθέω αὐτός ὁ φύσις ἐπί ὁ διαχώρησις ἀφικνέομαι , λύω ὁ κώφωσις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.29
Ὁκόσοισιν ἐν τοῖσι πυρετοῖσιν ἑκταίοισιν ἐοῦσι ῥίγεα γίνεται δύσκριτα . Ὅσα τοῖς πυρετοῖς καὶ μάλιστα τοῖς καυσώδεσι ἐπιγίνεται ῥίγη , κρίνειν εἴωθεν ἀγαθὴν μὲν καὶ τελέαν κρίσιν , ὅταν ἐν ἡμέρᾳ κρισίμῳ γίνηται καὶ μετὰ τῶν τῆς πέψεως σημείων , οὐκ ἀγαθὴν δὲ οὐδὲ τελέαν , ὅταν ἤτοι τὰ τῆς ἡμέρας ἢ τὰ τῆς πέψεως σημεῖα ἐλλιπῶς ἔχῃ . ὅτι μὲν οὖν πεπέφθαι χρὴ τὰ μέλλοντα κρίνεσθαι καλῶς ἐν τῷ πρώτῳ τῶν ἐπιδημιῶν ἐδίδαξε , διὰ τῆς ὀλίγον ἔμπροσθεν εἰρημένης ῥήσεως , ἧς ἡ ἀρχὴ πεπασμοὶ , ταχύτητα κρίσεως , ἀσφάλειαν ὑγιεινὴν σημαίνουσιν . ὅτι δ’ οὐδ’ ἐν ἁπάσαις ταῖς ἡμέραις , ἔν τε τῷ προγνωστικῷ διῆλθον καὶ κατὰ τουτὶ τὸ βιβλίον τῶν ἀφορισμῶν , ἔτι δὲ κατὰ τὸ πρῶτον τῶν ἐπιδημιῶν . ἠθροίσθη δ’ ὑφ’ ἡμῶν ἅπαντα ταῦτα μετὰ τῆς προσηκούσης ἐξηγήσεως . ὅσα μὲν εἴρηται περὶ τῶν κρισίμων ἡμερῶν , κατὰ τὴν περὶ κρισίμων ἡμερῶν πραγματείαν , ὅσα δὲ περὶ τῶν τῆς πέψεως σημείων , ἐν τῇ περὶ τῶν κρίσεων . εἴρηται δ’ ἐν αὐταῖς καὶ περὶ τῆς κατὰ τὴν ἕκτην ἡμέραν κρίσεως , ἧς καὶ νῦν μνημονεύων ἔφη , τὰ κατ’ αὐτὴν ῥίγη δύσκριτα γίνεσθαι , τουτέστιν ἤτοι κακὴν ἐπιφέροντα κρίσιν , ὡσεὶ καὶ κακόκριτα ἐλέλεκτο , ἢ οὐ βεβαίαν . ἀλλ’ ὥστε ῥᾳδίως ὑποτροπιάζειν ἢ εἰς μακρὸν ἐμπίπτοντα χρόνον , ὡσεὶ καὶ δύσλυτα ἐλέλεκτο , καὶ μετὰ συμπτωμάτων δ’ ἔστιν ὅτε χαλεπῶν , εἰ ἑκταία γίνεται ἡ κρίσις , ὑπὲρ ὧν ἁπάντων γέγραπταί μοι τελέως ἐν ταῖς προειρημέναις πραγματείαις . ταῦτα μὲν οὖν οὕτως γίγνεσθαι καὶ πρὸς τῆς ἐμπειρίας μεμαρτύρηται . τὰς δ’ αἰτίας αὐτῶν μακρὸν ἂν εἴη νῦν διεξέρχεσθαι . περὶ μὲν γὰρ τῶν κρινουσῶν ἡμερῶν ἐν τῷ τρίτῳ τῶν περὶ κρίσεων εἴρηται , περὶ δὲ τοῦ ῥίγους ἰδίᾳ κατ’ αὐτό .
Lemmas: ὁπόσος ἐν ὁ πυρετός ἑκταῖος εἰμί ῥῖγος γίγνομαι δύσκριτος . ὅσος ὁ πυρετός καί μάλα ὁ καυσώδης ἐπιγίγνομαι ῥῖγος , κρίνω εἴωθα ἀγαθός μέν καί τέλειος κρίσις , ὅταν ἐν ἡμέρα κρίσιμος γίγνομαι καί μετά ὁ ὁ πέψις σημεῖον , οὐ ἀγαθός δέ οὐδέ τέλειος , ὅταν ἤτοι ὁ ὁ ἡμέρα ἤ ὁ ὁ πέψις σημεῖον ἐλλιπής ἔχω . ὅτι μέν οὖν πέσσω χρή ὁ μέλλω κρίνω καλός ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία διδάσκω , διά ὁ ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω ῥῆσις , ὅς ὁ ἀρχή πεπασμός , ταχύτης κρίσις , ἀσφάλεια ὑγιεινός σημαίνω . ὅτι δέ οὐδέ ἐν ἅπας ὁ ἡμέρα , ἐν τε ὁ προγνωστικός διέρχομαι καί κατά οὗτος ὁ βιβλίον ὁ ἀφορισμός , ἔτι δέ κατά ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία . ἀθροίζω δέ ὑπό ἐγώ ἅπας οὗτος μετά ὁ προσήκω ἐξήγησις . ὅσος μέν λέγω περί ὁ κρίσιμος ἡμέρα , κατά ὁ περί κρίσιμος ἡμέρα πραγματεία , ὅσος δέ περί ὁ ὁ πέψις σημεῖον , ἐν ὁ περί ὁ κρίσις . λέγω δέ ἐν αὐτός καί περί ὁ κατά ὁ ἕκτος ἡμέρα κρίσις , ὅς καί νῦν μνημονεύω φημί , ὁ κατά αὐτός ῥῖγος δύσκριτος γίγνομαι , τουτέστι ἤτοι κακός ἐπιφέρω κρίσις , ὡσεί καί κακόκριτος λέγω , ἤ οὐ βέβαιος . ἀλλά ὥστε ῥᾴδιος ὑποτροπιάζω ἤ εἰς μακρός ἐμπίπτω χρόνος , ὡσεί καί δύσλυτος λέγω , καί μετά σύμπτωμα δέ εἰμί ὅτε χαλεπός , εἰ ἑκταῖος γίγνομαι ὁ κρίσις , ὑπέρ ὅς ἅπας γράφω ἐγώ τέλειος ἐν ὁ προλέγω πραγματεία . οὗτος μέν οὖν οὕτως γίγνομαι καί πρός ὁ ἐμπειρία μαρτυρέω . ὁ δέ αἰτία αὐτός μακρός ἄν εἰμί νῦν διεξέρχομαι . περί μέν γάρ ὁ κρίνω ἡμέρα ἐν ὁ τρίτος ὁ περί κρίσις λέγω , περί δέ ὁ ῥῖγος ἴδιος κατά αὐτός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.31
Τοῖσι κοπιώδεσιν ἐν τοῖσι πυρετοῖσιν ἐς ἄρθρα καὶ παρὰ τὰς γνάθους μάλιστα αἱ ἀποστάσιες γίνονται . Ἐῤῥέθη ἤδη καὶ πρόσθεν ὡς τῶν κόπων ἔνιοι μὲν ἐπὶ κινήσεσι γίγνονται πολλαῖς , οἵπερ ἁπλῶς τε καὶ κυρίως ὀνομάζονται κόποι . τινὲς δὲ οὔτε σφοδρὰς κινήσεις κινηθέντες εἰώθασι γίγνεσθαι κοπώδεις . τοὺς τοιούτους οὖν κόπους οὐχ ἁπλῶς κόπους , ἀλλὰ μετὰ προσθήκης ὀνομάζουσι κόπους αὐτομάτους . ἀμφοτέρων δ’ αὐτῶν κοινὸς ὁ πεπονθὼς ὑπάρχει τόπος , ἔστι δ’ οὗτος ἅπαν τὸ μυῶδες ἐν τῷ σώματι γένος . ὅσοι δ’ ἐπὶ κινήσεσι πλείοσι γίγνονται κόποι , πρόσεστιν αὐτοῖς ἴδιον ἐξαίρετον ἡ ἐν τοῖς ἄρθροις θερμότης , ὥστ’ ἐπὶ τούτων μὲν οὐδέν θαυμαστὸν εἰς τὰ ἄρθρα γίγνεσθαι τὰς ἀποστάσεις , ὡς καὶ πεπονηκότα τοῖς μυσὶν , ὁμοίως καὶ τεθερμασμένα περαιτέρω τοῦ προσήκοντος . τοῖς δ’ αὐτομάτοις κόποις ἑνὶ μόνῳ λόγῳ τὰ ῥεύματα κατασκήπτειν εἰς ἄρθρα συμβέβηκεν , ὡς καὶ τοῖς ἄλλοις σχεδὸν ἅπασι νοσήμασιν , ὅσα δι’ ἀποστάσεως κρίνεται τῆς εὐρυχωρίας αὐτῶν ἐπιτηδείως ἐχούσης ὑποδέξασθαι τὰ περιττά . σπανιώτερα μὲν οὖν ἐπ’ ἐκείνων εἰσὶν αἱ ἀποστάσεις , ἐπὶ δὲ τῶν κοπωδῶν πλείους , καὶ μάλισθ’ ὅταν αὐτόματος ὁ κόπος ᾖ καὶ τούτων αὐτῶν μάλισθ’ ὅσοι διὰ πλῆθος . ἔσται τοιγαροῦν καὶ κατὰ τὸν ἀφορισμὸν τοῦ λόγου τὸ κεφάλαιον τοιοῦτον . τοῖς κοπώδεσιν ὁπωσοῦν ἐν πυρετοῖς γενομένοις , ἐς ἄρθρα καὶ μάλιστα περὶ τὰς γνάθους αἱ ἀποστάσιες γίνονται . συμβαίνει δὲ τοῦτο διὰ τὴν ἐν τοῖς πυρετοῖς θερμασίαν , ἐπὶ κεφαλὴν ἀναφερομένου τοῦ πλήθους , εἶτ’ ἐντεῦθεν τῶν περὶ τὰς γνάθους ἀδένων ὑποδεχομένων αὐτὸ , καθάπερ ὅταν εἰς βουβῶνας ἢ μασχάλας ἀφίκηταί τι τῶν ἐν ἐκείνοις τοῖς μέρεσιν .
Lemmas: ὁ κοπιώδης ἐν ὁ πυρετός εἰς ἄρθρον καί παρά ὁ γνάθος μάλα ὁ ἀπόστασις γίγνομαι . λέγω ἤδη καί πρόσθεν ὡς ὁ κόπος ἔνιοι μέν ἐπί κίνησις γίγνομαι πολύς , ὅς ἁπλῶς τε καί κύριος ὀνομάζω κόπος . τις δέ οὔτε σφοδρός κίνησις κινέω εἴωθα γίγνομαι κοπώδης . ὁ τοιοῦτος οὖν κόπος οὐ ἁπλῶς κόπος , ἀλλά μετά προσθήκη ὀνομάζω κόπος αὐτόματος . ἀμφότερος δέ αὐτός κοινός ὁ πάσχω ὑπάρχω τόπος , εἰμί δέ οὗτος ἅπας ὁ μυώδης ἐν ὁ σῶμα γένος . ὅσος δέ ἐπί κίνησις πολύς γίγνομαι κόπος , πρόσειμι αὐτός ἴδιος ἐξαιρετός ὁ ἐν ὁ ἄρθρον θερμότης , ὥστε ἐπί οὗτος μέν οὐδείς θαυμαστός εἰς ὁ ἄρθρον γίγνομαι ὁ ἀπόστασις , ὡς καί πονέω ὁ μῦς , ὅμοιος καί θερμαίνω πέρα ὁ προσήκω . ὁ δέ αὐτόματος κόπος εἷς μόνος λόγος ὁ ῥεῦμα κατασκήπτω εἰς ἄρθρον συμβαίνω , ὡς καί ὁ ἄλλος σχεδόν ἅπας νόσημα , ὅσος διά ἀπόστασις κρίνω ὁ εὐρυχωρία αὐτός ἐπιτήδειος ἔχω ὑποδέχομαι ὁ περισσός . σπάνιος μέν οὖν ἐπί ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἀπόστασις , ἐπί δέ ὁ κοπώδης πολύς , καί μάλα ὅταν αὐτόματος ὁ κόπος εἰμί καί οὗτος αὐτός μάλα ὅσος διά πλῆθος . εἰμί τοιγαροῦν καί κατά ὁ ἀφορισμός ὁ λόγος ὁ κεφάλαιος τοιοῦτος . ὁ κοπώδης ὁπωσοῦν ἐν πυρετός γίγνομαι , εἰς ἄρθρον καί μάλα περί ὁ γνάθος ὁ ἀπόστασις γίγνομαι . συμβαίνω δέ οὗτος διά ὁ ἐν ὁ πυρετός θερμασία , ἐπί κεφαλή ἀναφέρω ὁ πλῆθος , εἶτα ἐντεῦθεν ὁ περί ὁ γνάθος ἀδήν ὑποδέχομαι αὐτός , καθά ὅταν εἰς βουβών ἤ μασχάλη ἀφικνέομαι τις ὁ ἐν ἐκεῖνος ὁ μέρος .