ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.30
Περὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰ τέλη πάντα ἀσθενέστερα , περὶ δὲ τὰς ἀκμὰς ἰσχυρότερα . Τὰ συμπτώματα πάντα περὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰ τέλη φησὶν ὑπάρχειν ἀσθενέστερα , τοὺς παροξυσμοὺς δηλονότι τῶν πυρετῶν καὶ τὰς ἀγρυπνίας καὶ τὰ ἀλγήματα καὶ τὴν ἄσην καὶ τὸ δίψος , ὡς τάς γε διαθέσεις αὐτὰς , ἐφ’ αἷς ταῦτα γίνεται κατὰ τὰς ἀκμὰς ἀναγκαῖον εἶναι βελτίους ἐπὶ τῶν σωθήσεσθαι μελλόντων .
Lemmas: περί ὁ ἀρχή καί ὁ τέλος πᾶς ἀσθενής , περί δέ ὁ ἀκμή ἰσχυρός . ὁ σύμπτωμα πᾶς περί ὁ ἀρχή καί ὁ τέλος φημί ὑπάρχω ἀσθενής , ὁ παροξυσμός δηλονότι ὁ πυρετός καί ὁ ἀγρυπνία καί ὁ ἄλγημα καί ὁ ἄση καί ὁ δίψος , ὡς ὁ γε διάθεσις αὐτός , ἐπί ὅς οὗτος γίγνομαι κατά ὁ ἀκμή ἀναγκαῖος εἰμί ἀγαθός ἐπί ὁ σῴζω μέλλω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.31
Τῷ ἐξ ἀῤῥωστίης εὐσιτέοντι μηδὲν ἐπιδιδόναι τὸ σῶμα μοχθηρόν . Ἔδει καὶ τοῦτον τὸν ἀφορισμὸν καὶ τὸν ἑξῆς αὐτοῦ γεγραμμένον ἐζεῦχθαι τοῖς ἀνωτέρω γεγραμμένοις , ἡνίκα ἔλεγεν ἢν ἐκ νόσου τροφὴν λαμβάνων τις μὴ ἰσχύῃ . κατ’ ἐκεῖνον μὲν οὖν τὸν ἀφορισμὸν ἀντὶ τῆς νῦν εἰρημένης λέξεως τῆς εὐσιτέοντι τροφὴν λαμβάνειν εἰπὼν , ἐδίδαξέ τι περὶ συμπτώματος τοῦ μὴ ἰσχύειν . ἐνταυθοῖ δὲ τὸ μὲν λαμβάνειν τὰ σιτία τὸ κοινὸν ἀμφοῖν ἐφύλαξε , τὸ σύμπτωμα δ’ ὑπήλλαξεν , ἀνάλογον ἐκείνῳ τι γράψας . τὸ γὰρ μηδὲν ἰσχύειν τῷ μηδὲν ἐπιδιδόναι τὸ σῶμα παραπλήσιόν πώς ἐστιν · ἐκεῖνο μὲν γὰρ τῆς δυνάμεως τῆς διοικούσης τὸ σῶμα · τοῦτο δ’ αὐτοῦ τοῦ σώματός ἐστι πάθημα καὶ γίνεται δηλονότι τὸ μηδὲν εἰς εὐτροφίαν ἐπιδιδόναι τὸ σῶμα , ﻿ ποτὲ μὲν διὰ τὴν τῆς τῆς τρεφούσης αὐτὸ δυνάμεως ἀῤῥωστίαν , ἔστι δ’ ὅτε καὶ διὰ μοχθηρῶν χυμῶν περιουσίαν .
Lemmas: ὁ ἐκ ἀρρωστία εὐσιτέω μηδείς ἐπιδίδωμι ὁ σῶμα μοχθηρός . δέω καί οὗτος ὁ ἀφορισμός καί ὁ ἑξῆς αὐτός γράφω ζεύγνυμι ὁ ἀνώτερος γράφω , ἡνίκα λέγω ἐάν ἐκ νόσος τροφή λαμβάνω τις μή ἰσχύω . κατά ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ ἀφορισμός ἀντί ὁ νῦν λέγω λέξις ὁ εὐσιτέω τροφή λαμβάνω λέγω , διδάσκω τις περί σύμπτωμα ὁ μή ἰσχύω . ἐνταυθοῖ δέ ὁ μέν λαμβάνω ὁ σιτίον ὁ κοινός ἄμφω φυλάσσω , ὁ σύμπτωμα δέ ὑπαλλάσσω , ἀνάλογος ἐκεῖνος τις γράφω . ὁ γάρ μηδείς ἰσχύω ὁ μηδείς ἐπιδίδωμι ὁ σῶμα παραπλήσιος πως εἰμί · ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ δύναμις ὁ διοικέω ὁ σῶμα · οὗτος δέ αὐτός ὁ σῶμα εἰμί πάθημα καί γίγνομαι δηλονότι ὁ μηδείς εἰς εὐτροφία ἐπιδίδωμι ὁ σῶμα , ﻿ ποτέ μέν διά ὁ ὁ ὁ τρέφω αὐτός δύναμις ἀρρωστία , εἰμί δέ ὅτε καί διά μοχθηρός χυμός περιουσία .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.32
Ὡς τὰ πολλὰ πάντες οἱ φαύλως ἔχοντες κατ’ ἀρχὰς μὲν εὐσιτέοντες καὶ μηδὲν ἐπιδιδόντες , πρὸς τῷ τέλει πάλιν ἀσιτέουσιν . οἱ δὲ κατ’ ἀρχὰς μὲν ἀσιτέοντες ἰσχυρῶς , ὕστερον δὲ εὐσιτέοντες , βέλτιον ἀπαλλάσσουσιν . Ἔοικεν ἔτι καὶ οὗτος ὁ ἀφορισμὸς εἰρῆσθαι παρὰ τῶν ἀνακομιζομένων ἐκ νόσου . τὸ γὰρ μηδὲν ἐπιδιδόναι κατὰ τούτων εἰώθασι λέγειν οἵ τ’ ἄλλοι καὶ αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης . ἐὰν οὖν τις εὐσιτῶν ἐν ἀρχῇ μὴ ἀνατρέφηται , δι’ ἢν αἰτίαν τοῦτο πάσχει , διὰ ταύτην αὖθις ἔσται κακόσιτος . αἰτία δ’ ἐστὶ τοῦ κατ’ ἀρχὰς εὐσιτοῦντος μηδὲν ἐπιδιδόναι μοχθηρία μέν ὅλου τοῦ σώματος , εὐρωστία δὲ τῶν ὀρεκτῶν μορίων . ἀλλ’ ἐν τῷ χρόνῳ διὰ τὸ πλῆθος τῆς τροφῆς αὐξηθείσης τῆς ἐν ὅλῳ τῷ σώματι μοχθηρίας βλαβήσεταί τι καὶ τὸ τῆς ὀρέξεως ὄργανον , ὥστ’ ἀνορέκτους γενέσθαι τοὺς πρότερον ὀρεγομένους . καλῶς οὖν εὐσιτέοντας ὠνόμασεν . εἰρήκει δὲ κἀν τοῖς ἔμπροσθεν ἀφορισμοῖς αὐτὸ τοῦτο κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον . ἢν δὲ τροφὴν μὴ λαμβάνοντι γίγνηται , εἰδέναι ὅτι κενώσεως δεῖται . τοὺς μέντοι κατ’ ἀρχὰς μὲν ἀποσίτους ἰσχυρῶς γενηθέντας , ὡς παντάπασιν ὀλίγον λαμβάνειν , ὕστερον δ’ εἰς τοὐναντίον μεταβάντας ἄμεινον ἀπαλλάττειν φησί . συμβαίνει δὲ τοῦτο εἰς τοὐναντίον πεψάσης τῆς φύσεως ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ , καθ’ ὃν ἂν ἐνδεῶς διῃτῶντο τὴν αἰτίαν τῆς ἀποσιτίας διάθεσιν .
Lemmas: ὡς ὁ πολύς πᾶς ὁ φαῦλος ἔχω κατά ἀρχή μέν εὐσιτέω καί μηδείς ἐπιδίδωμι , πρός ὁ τέλος πάλιν ἀσιτέω . ὁ δέ κατά ἀρχή μέν ἀσιτέω ἰσχυρός , ὕστερον δέ εὐσιτέω , ἀγαθός ἀπαλλάσσω . ἔοικα ἔτι καί οὗτος ὁ ἀφορισμός λέγω παρά ὁ ἀνακομίζω ἐκ νόσος . ὁ γάρ μηδείς ἐπιδίδωμι κατά οὗτος εἴωθα λέγω ὁ τε ἄλλος καί αὐτός ὁ Ἱπποκράτης . ἐάν οὖν τις εὐσιτέω ἐν ἀρχή μή ἀνατρέφω , διά ἐάν αἰτία οὗτος πάσχω , διά οὗτος αὖθις εἰμί κακόσιτος . αἰτία δέ εἰμί ὁ κατά ἀρχή εὐσιτέω μηδείς ἐπιδίδωμι μοχθηρία μέν ὅλος ὁ σῶμα , εὐρωστία δέ ὁ ὀρεκτός μόριον . ἀλλά ἐν ὁ χρόνος διά ὁ πλῆθος ὁ τροφή αὐξάνω ὁ ἐν ὅλος ὁ σῶμα μοχθηρία βλάπτω τις καί ὁ ὁ ὄρεξις ὄργανον , ὥστε ἀνόρεκτος γίγνομαι ὁ πρότερος ὀρέγω . καλός οὖν εὐσιτέω ὀνομάζω . λέγω δέ ἐν ὁ ἔμπροσθεν ἀφορισμός αὐτός οὗτος κατά οὗτος ὁ τρόπος . ἐάν δέ τροφή μή λαμβάνω γίγνομαι , οἶδα ὅτι κένωσις δέω . ὁ μέντοι κατά ἀρχή μέν ἀπόσιτος ἰσχυρός γίγνομαι , ὡς παντάπασι ὀλίγος λαμβάνω , ὕστερον δέ εἰς ἐναντίος μεταβαίνω ἀγαθός ἀπαλλάσσω φημί . συμβαίνω δέ οὗτος εἰς ἐναντίος πέσσω ὁ φύσις ἐν ἐκεῖνος ὁ χρόνος , κατά ὅς ἄν ἐνδεής διαδιαιτάω ὁ αἴτιος ὁ ἀποσιτία διάθεσις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.33
Ἐν πάσῃ νούσῳ τὸ ἐῤῥῶσθαι τὴν διάνοιαν καὶ εὖ ἔχειν πρὸς τὰς προσφορὰς ἀγαθὸν , τὸ δ’ ἐναντίον κακόν . Οὔθ’ ὅταν ἀγαθόν τι εἴπῃ τῶν κατὰ τὸ σῶμα , πάντως ἡγητέον ἐπ’ αὐτῷ σωθήσεσθαι τὸν ἄνθρωπον , οὔθ’ ὅταν κακὸν , τεθνήξεσθαι πάντως . καὶ γὰρ ἀγαθὸν σημεῖον ὑπὸ μείζονος κακοῦ νικηθῆναι δυνατὸν καὶ κακὸν ὑπὸ μείζονος ἀγαθοῦ . κατὰ τὰς τοιαύτας οὖν ἀποφάσεις ἀκουστέον ἐστὶν ἐκείνου μόνου τοῦ λεγομένου . λέγεται δ’ ὅτι σημεῖον ἀγαθόν ἐστιν , ὅσον ἐφ’ ἑαυτῷ τόδε τι , κᾆτα σημεῖον κακὸν , ὅσον ἐφ’ ἑαυτῷ τόδε τι , περὶ δὲ σωθήσεσθαι τὸν ἄνθρωπον ἢ τεθνήξεσθαι , πάντων τῶν σημείων τὰς δυνάμεις ἐκλογισαμένων οὕτω χρὴ ποιεῖσθαι τὴν ἀπόφασιν , ὡς κἀν τῷ προγνωστικῷ συνεβούλευσεν αὐτός . οὕτως οὖν καὶ νῦν τό τ’ ἐῤῥῶσθαι τὴν διάνοιαν καὶ τὸ τὴν ὄρεξιν διαμένειν ἀγαθὰ σημεῖα κατὰ πάσας τὰς νόσους . ἔνια γὰρ οὐκ ἐν ἁπάσαις ἐστὶν ἀγαθὰ , καθάπερ καὶ αὐτὸς εἴωθεν ἐπισημαίνεσθαι λέγων , εὔπνοιαν δὲ χρὴ νομίζειν κάρτα μεγάλην δύναμιν ἔχειν ἐς σωτηρίην , ἐν πᾶσι τοῖς ὀξέσι νοσήμασιν . ὅτι δὲ τὸ τὴν διάνοιαν ἐῤῥῶσθαι σημεῖον ἀγαθόν ἐστιν ἐντεῦθεν γνώσῃ . τὰ περὶ τὸν ἐγκέφαλόν τε καὶ τοὺς μήνιγγας , ἔτι δὲ νωτιαῖον μυελὸν καὶ διάφραγμα καὶ ὅλως τὰ νευρώδη μόρια καὶ μάλισθ’ ὅσα πλησίον ἐγκεφάλου ἐστὶ , πάντως ὑγιεινὰ σημαίνεται τῆς διανοίας ἐῤῥωμένης . ὥσπερ γε καὶ τὰ κατὰ γαστέρα τε καὶ ἧπαρ αὐτήν τε τὴν καρδίαν , ὅταν ἕτοιμοι πρὸς τὰς τῶν σιτίων ὦσι προσφοράς . πάντων δὲ τούτων ἐῤῥωμένων οὐ μικρὰ τῷ κάμνοντι τῆς σωτηρίας ἐλπίς .
Lemmas: ἐν πᾶς νόσος ὁ ῥώννυμι ὁ διάνοια καί εὖ ἔχω πρός ὁ προσφορά ἀγαθός , ὁ δέ ἐναντίος κακός . οὔτε ὅταν ἀγαθός τις λέγω ὁ κατά ὁ σῶμα , πάντως ἡγέομαι ἐπί αὐτός σῴζω ὁ ἄνθρωπος , οὔτε ὅταν κακός , θνῄσκω πάντως . καί γάρ ἀγαθός σημεῖον ὑπό μέγας κακός νικάω δυνατός καί κακός ὑπό μέγας ἀγαθός . κατά ὁ τοιοῦτος οὖν ἀπόφασις ἀκούω εἰμί ἐκεῖνος μόνος ὁ λέγω . λέγω δέ ὅτι σημεῖον ἀγαθός εἰμί , ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ ὅδε τις , εἶτα σημεῖον κακός , ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ ὅδε τις , περί δέ σῴζω ὁ ἄνθρωπος ἤ θνῄσκω , πᾶς ὁ σημεῖον ὁ δύναμις ἐκλογίζομαι οὕτως χρή ποιέω ὁ ἀπόφασις , ὡς ἐν ὁ προγνωστικός συμβουλεύω αὐτός . οὕτως οὖν καί νῦν ὁ τε ῥώννυμι ὁ διάνοια καί ὁ ὁ ὄρεξις διαμένω ἀγαθός σημεῖον κατά πᾶς ὁ νόσος . ἔνιοι γάρ οὐ ἐν ἅπας εἰμί ἀγαθός , καθά καί αὐτός εἴωθα ἐπισημαίνω λέγω , εὔπνοια δέ χρή νομίζω κάρτα μέγας δύναμις ἔχω εἰς σωτηρία , ἐν πᾶς ὁ ὀξύς νόσημα . ὅτι δέ ὁ ὁ διάνοια ῥώννυμι σημεῖον ἀγαθός εἰμί ἐντεῦθεν γιγνώσκω . ὁ περί ὁ ἐγκέφαλος τε καί ὁ μῆνιγξ , ἔτι δέ νωτιαῖος μυελός καί διάφραγμα καί ὅλος ὁ νευρώδης μόριον καί μάλα ὅσος πλησίον ἐγκέφαλος εἰμί , πάντως ὑγιεινός σημαίνω ὁ διάνοια ῥώννυμι . ὥσπερ γε καί ὁ κατά γαστήρ τε καί ἧπαρ αὐτός τε ὁ καρδία , ὅταν ἑτοῖμος πρός ὁ ὁ σιτίον εἰμί προσφορά . πᾶς δέ οὗτος ῥώννυμι οὐ μικρός ὁ κάμνω ὁ σωτηρία ἐλπίς .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.35
Ἐν πάσῃσι νούσοισι τὰ περὶ τὸν ὀμφαλὸν καὶ τὸ ἦτρον πάχος ἔχειν βέλτιόν ἐστι . τὸ δὲ σφόδρα λεπτὸν καὶ ἐκτετηκὸς μοχθηρόν . ἐπισφαλὲς δὲ τὸ τοιοῦτον καὶ πρὸς τὰς κάτω καθάρσιας . Ὅτι μὲν ἔξω εἶναι χρὴ πάσης διαθέσεως τῆς παρὰ φύσιν ἅπαντα τὰ κατ’ ἐπιγάστριον χωρία πρόδηλόν ἐστι . καὶ λέλεκται κατὰ τὸ προγνωστικὸν , ἔνθα φησὶν ὑποχόνδριον ἄριστον μὲν ἀνώδυνόν τε εἶναι καὶ μαλθακὸν καὶ ὁμαλόν . ἀλλὰ καὶ τούτων αὐτῶν ἐστι τὰ μὲν ἰσχνότερα , τὰ δὲ παχύτερα , περὶ ὧν νῦν τὸν λόγον ποιεῖται , ὅσα μὲν παχύτερα , βελτίω ταῦτ’ εἶναι λέγων , ὅσα δὲ ἰσχνὰ , μοχθηρὰ καὶ ὡς σημεῖα δηλονότι καὶ ὡς αἴτια . ὡς σημεῖα μὲν γάρ εἰσι τῆς ἐν τοῖς ἐκτετηκόσι μορίοις ἀσθενείας , ὡς αἴτια δὲ τοῦ μηδὲ πέττεσθαι καλῶς ἐν τῇ γαστρὶ τὰ σιτία , μηδ’ αἱματοῦσθαι κατὰ τὸ ἧπαρ . ἄμφω γὰρ ταῦτα πάντα τὰ μόρια πρὸς τοῦ πάχους τῶν εἰρημένων σωμάτων ὠφελεῖται θαλπόμενα . τοσούτων οὖν εἰκός ἐστιν ἐκτακέντων αὐτῶν βλάπτεσθαι τὰς ἐνεργείας , ὅσον ὑγιαινόντων ὠφελοῦνται . ὅτι δὲ ἡ λεπτότης τῶν εἰρημένων μερῶν καὶ πρὸς τὰς κάτω καθάρσεις ἐπισφαλής ἐστι πρόδηλον . ἰσχυρὰ γὰρ δεῖ εἶναι πάντα τὰ κάτω τοῦ θώρακος μόρια πρὸς τῷ καλῶς ὑπηρετεῖν ταῖς καθάρσεσιν · εἰ δὲ μὴ , μεγάλαις περιπίπτειν βλάβαις . διὰ τί δὲ μόνας εἶπε τὰς κάτω καθάρσεις ἄξιον ζητῆσαι . καὶ γὰρ αἱ ἄνω , τουτέστιν αἱ δι’ ἐμέτων , ἐπισφαλεῖς εἰσι τοῖς οὕτω διακειμένοις . ἢ ταύτας μὲν ὡς σαφεῖς παρέλιπεν , ἐκείνων δ’ ὡς ἀσαφεστέρων ἐμνημόνευσεν ; ἦτρον δὲ ἰδίως ὀνομάζει τὸ κάτω χωρίον τῆς γαστρὸς , ὅσον ἐστὶ μεταξὺ τοῦ αἰδοίου καὶ τοῦ ὀμφαλοῦ . ὡς εἰς τρία ταῦτα διαιρεῖσθαι τὸ σύμπαν ἐπιγάστριον , ὑποχόνδριον , τὰ περὶ τὸν ὀμφαλὸν καὶ τὸ ἦτρον .
Lemmas: ἐν πᾶς νόσος ὁ περί ὁ ὀμφαλός καί ὁ ἦτρον πάχος ἔχω ἀγαθός εἰμί . ὁ δέ σφόδρα λεπτός καί ἐκτήκω μοχθηρός . ἐπισφαλής δέ ὁ τοιοῦτος καί πρός ὁ κάτω κάθαρσις . ὅτι μέν ἔξω εἰμί χρή πᾶς διάθεσις ὁ παρά φύσις ἅπας ὁ κατά ἐπιγάστριος χωρίον πρόδηλος εἰμί . καί λέγω κατά ὁ προγνωστικός , ἔνθα φημί ὑποχόνδριος ἀγαθός μέν ἀνώδυνος τε εἰμί καί μαλθακός καί ὁμαλός . ἀλλά καί οὗτος αὐτός εἰμί ὁ μέν ἰσχνός , ὁ δέ παχύς , περί ὅς νῦν ὁ λόγος ποιέω , ὅσος μέν παχύς , ἀγαθός οὗτος εἰμί λέγω , ὅσος δέ ἰσχνός , μοχθηρός καί ὡς σημεῖον δηλονότι καί ὡς αἴτιος . ὡς σημεῖον μέν γάρ εἰμί ὁ ἐν ὁ ἐκτήκω μόριον ἀσθένεια , ὡς αἴτιος δέ ὁ μηδέ πέσσω καλός ἐν ὁ γαστήρ ὁ σιτίον , μηδέ αἱματόω κατά ὁ ἧπαρ . ἄμφω γάρ οὗτος πᾶς ὁ μόριον πρός ὁ πάχος ὁ λέγω σῶμα ὠφελέω θάλπω . τοσοῦτος οὖν ἔοικα εἰμί ἐκτήκω αὐτός βλάπτω ὁ ἐνέργεια , ὅσος ὑγιαίνω ὠφελέω . ὅτι δέ ὁ λεπτότης ὁ λέγω μέρος καί πρός ὁ κάτω κάθαρσις ἐπισφαλής εἰμί πρόδηλος . ἰσχυρός γάρ δέω εἰμί πᾶς ὁ κάτω ὁ θώραξ μόριον πρός ὁ καλός ὑπηρετέω ὁ κάθαρσις · εἰ δέ μή , μέγας περιπίπτω βλάβη . διά τίς δέ μόνος λέγω ὁ κάτω κάθαρσις ἄξιος ζητέω . καί γάρ ὁ ἄνω , τουτέστι ὁ διά ἔμετος , ἐπισφαλής εἰμί ὁ οὕτως διάκειμαι . ἤ οὗτος μέν ὡς σαφής παραλείπω , ἐκεῖνος δέ ὡς ἀσαφής μνημονεύω ; ἦτρον δέ ἴδιος ὀνομάζω ὁ κάτω χωρίον ὁ γαστήρ , ὅσος εἰμί μεταξύ ὁ αἰδοῖον καί ὁ ὀμφαλός . ὡς εἰς τρεῖς οὗτος διαιρέω ὁ σύμπας ἐπιγάστριος , ὑποχόνδριος , ὁ περί ὁ ὀμφαλός καί ὁ ἦτρον .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.36
Οἱ ὑγιεινῶς ἔχοντες τὰ σώματα ἐν τῇσιν φαρμακείῃσι καθαιρόμενοι ἐκλύονται ταχέως οἱ πονηρᾷ τροφῇ χρεέμενοι . Οἱ μὲν ὑγιεινῶς ἔχοντες τὰ σώματα δεόντως ἐν ταῖς φαρμακείαις ἐκλύονται ταχέως · συντήκονται γὰρ , οὐ καθαίρονται . οἱ πονηρᾷ δὲ τροφῇ χρώμενοι διὰ τὴν περιουσίαν τῶν μοχθηρῶν χυμῶν ἐκλύονται ῥᾳδίως ἐπὶ ταῖς καθάρσεσιν . εἴτε δὲ τὴν ἔξωθεν εἰσφερομένην τροφὴν τῷ σώματι , εἴτε τὴν ἐν αὐτῷ περισχομένην εἴρηκε μοχθηρίαν , ἑκάτερος ἀληθὴς ὁ λόγος , ἐπειδὴ καὶ τὰ μοχθηρὰ σιτία μοχθηρὸν εἴωθεν αἷμα γεννᾷν . οὕτως οὖν καὶ λέγεται μοχθηρὰ τῆς ἀναφορᾶς γενομένης , ἐπὶ τὸ γενηθησόμενον ἐξ αὐτοῦ αἷμα .
Lemmas: ὁ ὑγιεινός ἔχω ὁ σῶμα ἐν ὁ φαρμακεία καθαίρω ἐκλύω ταχύς ὁ πονηρός τροφή χρτίεημι . ὁ μέν ὑγιεινός ἔχω ὁ σῶμα δεόντως ἐν ὁ φαρμακεία ἐκλύω ταχύς · συντήκω γάρ , οὐ καθαίρω . ὁ πονηρός δέ τροφή χράω διά ὁ περιουσία ὁ μοχθηρός χυμός ἐκλύω ῥᾴδιος ἐπί ὁ κάθαρσις . εἴτε δέ ὁ ἔξωθεν εἰσφέρω τροφή ὁ σῶμα , εἴτε ὁ ἐν αὐτός περιίσχω λέγω μοχθηρία , ἑκάτερος ἀληθής ὁ λόγος , ἐπειδή καί ὁ μοχθηρός σιτίον μοχθηρός εἴωθα αἷμα γεννάω . οὕτως οὖν καί λέγω μοχθηρός ὁ ἀναφορά γίγνομαι , ἐπί ὁ γίγνομαι ἐκ αὐτός αἷμα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.37
Οἱ εὖ τὰ σώματα ἔχοντες φαρμακεύεσθαι ἐργώδεες . Οὐ τοὺς ὁτιοῦν φάρμακον προσφερομένους φαρμακεύεσθαι λέγειν εἴωθεν ὁ Ἱπποκράτης , ἀλλ’ ἐπὶ μόνων τῶν καθαιρόντων τούτῳ χρῆται τῷ ῥήματι . ὁ μὲν οὖν προγεγραμμένος ἀφορισμὸς ἓν τῶν προσγινομένων αὐτοῖς ἐδήλωσε σύμπτωμα . ἐκλύεσθαι γὰρ ἔφη ταχέως ἐν ταῖς καθάρσεσι τοὺς ὑγιεινῶς ἔχοντας . ἐν τῇ δὲ γενικωτέρᾳ λέξει περὶ τῶν αὐτῶν ἀπεφῄνατο , λέγων αὐτοὺς ἐργῶδες εἶναι φαρμακεύεσθαι · καὶ γὰρ ἰλιγγιῶσι καὶ στροφοῦνται καὶ δυσχερῶς αὐτοῖς ἡ κάθαρσις προχωρεῖ καὶ πρὸς τούτοις ἔτι ταχέως ἐκλύονται . γίνεται δὲ ταῦτα πάντα καθαρτικοῦ φαρμάκου τὸν οἰκεῖον μὲν ἕλκειν χυμὸν ἐφιεμένου , ἤτοι τὴν ξανθὴν ἢ τὴν μέλαιναν χολὴν ἢ τὸ φλέγμα ἢ τὸ ὑδατῶδες περίττωμα . τῷ δ’ ἀπορεῖν αὐτοῦ τὸ αἷμα καὶ τὰς σάρκας συντήκει , ἵν’ ἐξ ἐκείνων ἕλξῃ τὸ οἰκεῖον .
Lemmas: ὁ εὖ ὁ σῶμα ἔχω φαρμακεύω ἐργώδης . οὐ ὁ ὁστισοῦν φάρμακον προσφέρω φαρμακεύω λέγω εἴωθα ὁ Ἱπποκράτης , ἀλλά ἐπί μόνος ὁ καθαίρω οὗτος χράω ὁ ῥῆμα . ὁ μέν οὖν προγράφω ἀφορισμός εἷς ὁ προσγίγνομαι αὐτός δηλόω σύμπτωμα . ἐκλύω γάρ φημί ταχύς ἐν ὁ κάθαρσις ὁ ὑγιεινός ἔχω . ἐν ὁ δέ γενικός λέξις περί ὁ αὐτός ἀποφῄναμαι , λέγω αὐτός ἐργώδης εἰμί φαρμακεύω · καί γάρ ἰλιγγιάω καί στροφόομαι καί δυσχερής αὐτός ὁ κάθαρσις προχωρέω καί πρός οὗτος ἔτι ταχύς ἐκλύω . γίγνομαι δέ οὗτος πᾶς καθαρτικός φάρμακον ὁ οἰκεῖος μέν ἕλκω χυμός ἐφίημι , ἤτοι ὁ ξανθός ἤ ὁ μέλας χολή ἤ ὁ φλέγμα ἤ ὁ ὑδατώδης περίσσωμα . ὁ δέ ἀπορέω αὐτός ὁ αἷμα καί ὁ σάρξ συντήκω , ἵνα ἐκ ἐκεῖνος ἕλκω ὁ οἰκεῖος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.38
Τὸ σμικρῷ χεῖρον καὶ πόμα καὶ σιτίον , ἥδιον δὲ τῶν βελτιόνων μὲν , ἀηδεστέρων δὲ μᾶλλον αἱρετέον . Οὐ διὰ τὸ κεχαρισμένον μόνον τῷ κάμνοντι τοῦτο ποιητέον , ἀλλὰ καὶ ὡς ὠφελιμώτερον αὐτῷ γενησόμενον . ὅσα γὰρ ἂν ἡδέως προσενεγκώμεθα , περιστέλλεσθαι τούτοις ἡ γαστὴρ εἴωθε καὶ πέττειν μᾶλλον αὐτὰ ῥᾳδίως . ἀποχωρεῖν δὲ ἀπὸ τῶν ἀηδῶν ὡς ἤτοι ναυτίας ἐπιφέρειν ἢ πνευματώσεις ἢ κλύδωνας . ὅπερ οὖν ἐπὶ τῶν πλείστων καὶ εὐχύμων ὄντων γίνεται , ὅταν ᾖ μικρῷ χεῖρον , ἐπὶ τῶν ἡδέως λαμβανόντων οὐ μόνον οὐκέτι χεῖρον , ἀλλ’ ἐνίοτε καὶ βέλτιον γίνεται .
Lemmas: ὁ μικρός κακός καί πόμα καί σιτίον , ἡδύς δέ ὁ ἀγαθός μέν , ἀηδής δέ μάλα αἱρέω . οὐ διά ὁ χαρίζω μόνος ὁ κάμνω οὗτος ποιέω , ἀλλά καί ὡς ὠφέλιμος αὐτός γίγνομαι . ὅσος γάρ ἄν ἡδύς προσφέρω , περιστέλλω οὗτος ὁ γαστήρ εἴωθα καί πέσσω μάλα αὐτός ῥᾴδιος . ἀποχωρέω δέ ἀπό ὁ ἀηδής ὡς ἤτοι ναυτία ἐπιφέρω ἤ πνευμάτωσις ἤ κλύδων . ὅς οὖν ἐπί ὁ πολύς καί εὔχυμος εἰμί γίγνομαι , ὅταν εἰμί μικρός κακός , ἐπί ὁ ἡδύς λαμβάνω οὐ μόνος οὐκέτι κακός , ἀλλά ἐνίοτε καί ἀγαθός γίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.39
Οἱ πρεσβῦται τῶν νέων τὰ μὲν πολλὰ νοσέουσιν ἧσσον , ὁκόσα δ’ ἂν αὐτέοισι χρόνια νοσήματα γένηται , τὰ πολλὰ ξυναποθνήσκουσιν . Οἱ πρεσβῦται τῶν νέων οὐ πάντες ἧσσον νοσοῦσιν , οὐδὲ γὰρ ἅπαντες ἐγκρατέστερον διαιτῶνται . ὅσοις δ’ οὐχ ὑπάρχει τοῦτο , μᾶλλον νοσοῦσιν ἀσθενέστεροι τῶν νέων ὄντες . ὅτι δ’ αὐτοῖς πάμπολλα τῶν χρονίων νοσημάτων συναποθνήσκει πρόδηλον , εἴ γε καὶ ἡ δύναμις ἀσθενὴς , ὡς μήτε πέττειν ἔτι δύνασθαι ῥᾳδίως τὰς νόσους καὶ ψυχρὰ πάντα ἐστὶ τὰ χρόνια νοσήματα , διὸ καὶ μᾶλλον γέρουσιν ἢ νεωτέροις γίνεται . τοῖς γὰρ οἰκείοις νοσήμασιν ἑαλωτότεροι πάντες .
Lemmas: ὁ πρεσβύτης ὁ νέος ὁ μέν πολύς νοσέω ἥσσων , ὁπόσος δέ ἄν αύ̓τεος χρόνιος νόσημα γίγνομαι , ὁ πολύς συναποθνῄσκω . ὁ πρεσβύτης ὁ νέος οὐ πᾶς ἥσσων νοσέω , οὐδέ γάρ ἅπας ἐγκρατής διαιτάω . ὅσος δέ οὐ ὑπάρχω οὗτος , μάλα νοσέω ἀσθενής ὁ νέος εἰμί . ὅτι δέ αὐτός πάμπολυς ὁ χρόνιος νόσημα συναποθνῄσκω πρόδηλος , εἰ γε καί ὁ δύναμις ἀσθενής , ὡς μήτε πέσσω ἔτι δύναμαι ῥᾴδιος ὁ νόσος καί ψυχρός πᾶς εἰμί ὁ χρόνιος νόσημα , διό καί μάλα γέρων ἤ νεώτερος γίγνομαι . ὁ γάρ οἰκεῖος νόσημα ἕαλωτος πᾶς .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.40
Βράγχοι καὶ κόρυζαι τοῖσι σφόδρα πρεσβύτῃσιν οὐ πεπαίνονται . Ἐὰν συνάψωμεν ἀλλήλοις τοὺς ἀφορισμοὺς , ἑκατέρου ὁ λόγος ἔσται τοιοῦτος . οἱ πρεσβύτεροι τῶν νέων τὰ μὲν πλεῖστα νοσοῦσιν ἧττον , ὅσα δ’ αὐτοῖς χρόνια νοσήματα γίνεται , τὰ πολλὰ συναποθνήσκει . βράγχοι γοῦν καὶ κόρυζαι τοῖσι σφόδρα πρεσβύτῃσιν οὐ πεπαίνονται , ὥστε οἷόν τι παράδειγμα τὸν ἀφορισμὸν εἶναι τοῦτον τοῦ προγεγραμμένου . συναποθνήσκει γὰρ οὐ ταῦτα μόνον τοῖς πρεσβυτέροις , ἀλλὰ καὶ νεφρῖτις καὶ ποδάγρα καὶ ἀρθρῖτις καὶ ἰσχιὰς , αἵ τε περὶ κῶλον ἢ σπλῆνα διαθέσεις ψυχραὶ καὶ πρὸς ταύταις ἄσθματα , βῆχες , κυρτώσεις , λορδώσεις , σκολιώσεις , ὅσα τ’ ἄλλα διὰ τοὺς ψυχροὺς γεννᾶται χυμοὺς , οὓς καὶ τῶν ἀκμαζόντων τισὶ , μὴ ὅτι πρεσβύταις χαλεπὸν ἐκπεφθῆναι .
Lemmas: βράγχος καί κόρυζα ὁ σφόδρα πρεσβύτης οὐ πεπαίνω . ἐάν συνάπτω ἀλλήλων ὁ ἀφορισμός , ἑκάτερος ὁ λόγος εἰμί τοιοῦτος . ὁ πρέσβυς ὁ νέος ὁ μέν πολύς νοσέω ἥσσων , ὅσος δέ αὐτός χρόνιος νόσημα γίγνομαι , ὁ πολύς συναποθνῄσκω . βράγχος γοῦν καί κόρυζα ὁ σφόδρα πρεσβύτης οὐ πεπαίνω , ὥστε οἷος τις παράδειγμα ὁ ἀφορισμός εἰμί οὗτος ὁ προγράφω . συναποθνῄσκω γάρ οὐ οὗτος μόνος ὁ πρέσβυς , ἀλλά καί νεφρῖτις καί ποδάγρα καί ἀρθρῖτις καί ἰσχιάς , ὁ τε περί κῶλον ἤ σπλήν διάθεσις ψυχρός καί πρός οὗτος ἄσθμα , βήξ , κύρτωσις , λόρδωσις , σκολίωσις , ὅσος τε ἄλλος διά ὁ ψυχρός γεννάω χυμός , ὅς καί ὁ ἀκμάζω τις , μή ὅτι πρεσβύτης χαλεπός ἐκπέσσω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.41
Οἱ ἐκλυόμενοι πολλάκις καὶ ἰσχυρῶς ἄνευ φανερῆς προφάσιος ἐξαπίνης τελευτῶσιν . Οὐ πάντες οἱ ἐκλυόμενοι ἐξαίφνης τελευτῶσιν , ἀλλ’ εἰ προσθείης αὐτοῖς διορισμοὺς τρεῖς , ἕνα μὲν καὶ πρῶτον , ἵνα πολλάκις τοῦτο πάσχωσι , δεύτερον δὲ ἵνα ἰσχυρῶς καὶ τρίτον ἄνευ φανερᾶς αἰτίας . ἐπεὶ γυνή τις ἐπὶ πλεῖστον ἐν τῷ βαλανείῳ διατρίβουσα χρόνον συνεχῶς ἐξελύετο , διὰ τὸ μῆκος τοῦ χρόνου καὶ ὅτι τὸ βαλανεῖον ὡς τὰ πολλὰ μοχθηροῖς ὑπεκαίετο ξύλοις . ἀλλ’ οὐ νοσήματός που τοῦτο σημεῖον , ἐπὶ φανερᾷ προφάσει γινόμενον . ἑτέρα δὲ καὶ ὑστερικοῖς ἐνοχλουμένη παθήμασιν ἔπασχε τοῦτο · καί τις ἄλλος εἰ ἐπὶ πλέον ἀσιτήσας ἔτυχεν , ἐξελύετο λυομένη . ἄλλος δὲ εἰ μὴ προὔλαβεν ἄρτου τι , τοῦτ’ ἔπασχεν , εἰ καὶ καθ’ ὥραν ἐλούετο . τοῖς τοιούτοις μὲν οὖν ἢ ἀσθενὲς ἢ αἰσθητικὸν ἱκανῶς ἐστι τὸ τῆς γαστρὸς στόμα . ὅσαι δὲ διὰ μηδὲν τούτων ἐκλύονται πολλάκις καὶ ἰσχυρῶς , οὗτοι δι’ ἀῤῥωστίαν τῆς ψυχικῆς δυνάμεως τοῦτο πάσχουσιν , ὥσπερ κἀκεῖνος , ᾧ μετὰ τῆς ἐκλύσεως παλμὸς ἐγένετο τῆς ﻿ καρδίας ἰσχυρὸς , ἀπέθανεν ἐξαίφνης ὥσπερ οἱ ταῖς ὀξυτάταις ἁλισκόμενοι καρδιακαῖς συγκοπαῖς .
Lemmas: ὁ ἐκλύω πολλάκις καί ἰσχυρός ἄνευ φανερός πρόφασις ἐξαπίνης τελευτάω . οὐ πᾶς ὁ ἐκλύω ἐξαίφνης τελευτάω , ἀλλά εἰ προστίθημι αὐτός διορισμός τρεῖς , εἷς μέν καί πρῶτος , ἵνα πολλάκις οὗτος πάσχω , δεύτερος δέ ἵνα ἰσχυρός καί τρίτος ἄνευ φανερός αἰτία . ἐπεί γυνή τις ἐπί πολύς ἐν ὁ βαλανεῖον διατρίβω χρόνος συνεχής ἐκλύω , διά ὁ μῆκος ὁ χρόνος καί ὅτι ὁ βαλανεῖον ὡς ὁ πολύς μοχθηρός ὑποκαίω ξύλον . ἀλλά οὐ νόσημα που οὗτος σημεῖον , ἐπί φανερός πρόφασις γίγνομαι . ἕτερος δέ καί ὑστερικός ἐνοχλέω πάθημα πάσχω οὗτος · καί τις ἄλλος εἰ ἐπί πολύς ἀσιτέω τυγχάνω , ἐκλύω λύω . ἄλλος δέ εἰ μή προλαμβάνω ἄρτος τις , οὗτος πάσχω , εἰ καί κατά ὥρα λούω . ὁ τοιοῦτος μέν οὖν ἤ ἀσθενής ἤ αἰσθητικός ἱκανός εἰμί ὁ ὁ γαστήρ στόμα . ὅσος δέ διά μηδείς οὗτος ἐκλύω πολλάκις καί ἰσχυρός , οὗτος διά ἀρρωστία ὁ ψυχικός δύναμις οὗτος πάσχω , ὥσπερ ἐκεῖνος , ὅς μετά ὁ ἔκλυσις παλμός γίγνομαι ὁ ﻿ καρδία ἰσχυρός , ἀποθνῄσκω ἐξαίφνης ὥσπερ ὁ ὁ ὀξύς ἁλίσκομαι καρδιακός συγκοπή .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.44
Οἱ παχέες σφόδρα κατὰ φύσιν ταχυθάνατοι μᾶλλον γίνονται τῶν ἰσχνῶν . Τοὺς ἐκ τῆς πρώτης ἡλικίας παχεῖς καὶ ἰσχνοὺς ἀλλήλοις παραβάλλων ἀποφαίνεται περὶ τῶν παχέων , ὡς εἰσὶ ταχυθάνατοι μᾶλλον τῶν ἰσχνῶν . ἄριστον μὲν γὰρ εὔσαρκον φῦναι , τουτέστι σύμμετρον , ὥστε μήτε παχὺν εἶναι μήτ’ ἰσχνὸν , οὕτω γὰρ ἂν δυνατὸν καὶ εἰς μακρὸν ἀφικέσθαι γῆρας . εἰ δ’ ὑπερβάλλοι τὸ σύμμετρον , ἀμείνων μὲν ἰσχνότης , μοχθηρὰ δὲ ἡ εἰς πάχος ὑπερβολή . στεναὶ γάρ εἰσι τούτων αἱ ἀρτηρίαι καὶ αἱ φλέβες καὶ διὰ τοῦτο καὶ αἷμα καὶ πνεῦμα παντελῶς ὀλίγον ἔχουσιν , ὥστ’ ἐπειδὰν προέρχωνται κατὰ τὴν ἡλικίαν , ταχέως αὐτοῖς ἐπὶ μικρᾷ προφάσει ἡ ἔμφυτος θερμασία διαφθείρεται . οἱ δ’ ἰσχνοὶ ταύτῃ μὲν οὐ κινδυνεύουσι , τῷ δὲ διαχεῖσθαι τὰ κύρια μόρια μηδὲν ἔχοντα πρόβλημα , πρὸς τῶν ἔξωθεν αἰτίων ἑτοίμως βλάπτονται . ὅσοι μέντοι ἦσαν σύμμετροι , διαίτῃ δ’ ἀγροτέρᾳ χρησάμενοι παχεῖς ἐγένοντο , τούτοις , εἰ καὶ σαρκὸς καὶ πιμελῆς ἐπετράφη πλῆθος , ἀλλ’ εὐρεῖαι αἵ τε φλέβες εἰσὶ καὶ αἱ ἀρτηρίαι καὶ διὰ τοῦτο μείζονα ἔχουσι τὴν ἔμφυτον θερμασίαν , ἧττον εὔσβεστον .
Lemmas: ὁ παχύς σφόδρα κατά φύσις ταχυθάνατος μάλα γίγνομαι ὁ ἰσχνός . ὁ ἐκ ὁ πρῶτος ἡλικία παχύς καί ἰσχνός ἀλλήλων παραβάλλω ἀποφαίνω περί ὁ παχύς , ὡς εἰμί ταχυθάνατος μάλα ὁ ἰσχνός . ἀγαθός μέν γάρ εὔσαρκος φύω , τουτέστι σύμμετρος , ὥστε μήτε παχύς εἰμί μήτε ἰσχνός , οὕτως γάρ ἄν δυνατός καί εἰς μακρός ἀφικνέομαι γῆρας . εἰ δέ ὑπερβάλλω ὁ σύμμετρος , ἀγαθός μέν ἰσχνότης , μοχθηρός δέ ὁ εἰς πάχος ὑπερβολή . στενός γάρ εἰμί οὗτος ὁ ἀρτηρία καί ὁ φλέψ καί διά οὗτος καί αἷμα καί πνεῦμα παντελής ὀλίγος ἔχω , ὥστε ἐπειδάν προέρχομαι κατά ὁ ἡλικία , ταχύς αὐτός ἐπί μικρός πρόφασις ὁ ἔμφυτος θερμασία διαφθείρω . ὁ δέ ἰσχνός ταύτῃ μέν οὐ κινδυνεύω , ὁ δέ διαχέω ὁ κύριος μόριον μηδείς ἔχω πρόβλημα , πρός ὁ ἔξωθεν αἴτιος ἑτοῖμος βλάπτω . ὅσος μέντοι εἰμί σύμμετρος , δίαιτα δέ ἀγρότερος χράω παχύς γίγνομαι , οὗτος , εἰ καί σάρξ καί πιμελή ἐπιτρέφω πλῆθος , ἀλλά εὐρύς ὁ τε φλέψ εἰμί καί ὁ ἀρτηρία καί διά οὗτος μέγας ἔχω ὁ ἔμφυτος θερμασία , ἥσσων εὔσβεστος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.45
Τῶν ἐπιληπτικῶν τοῖσι νέοισι ἀπαλλαγὴν αἱ μεταβολαὶ τῆς ἡλικίης καὶ τῶν χωρίων καὶ τῶν βίων ποιέουσιν . Ἐγγὺς πῶς ἐστιν ἀποπληξίας τὸ τῆς ἐπιληψίας πάθος , ὡς ἂν τὸν πάσχοντα τόπον ἐχόντων ἀμφοῖν τὸν αὐτὸν καὶ τὸν ποιοῦντα χυμόν . ἀλλ’ ἡ μὲν ἀποπληξία διὰ παντελῆ στέρησιν τῆς ἐπιῤῥεούσης δυνάμεως τοῖς νεύροις , ἡ δ’ ἐπιληψία διὰ πλημμελῆ κίνησιν γίνεται . ψυχρὸς δ’ ἐστὶν ἀμφοῖν καὶ παχὺς χυμός . καὶ διὰ τοῦθ’ ἡ τῶν νεανίσκων ἡλικία ξηρὰ καὶ θερμὴ τὴν κρᾶσιν ὑπάρχουσα μέγιστον βοήθημα γίνεται τῶν ἐπιληπτικῶν διαθέσεων , οὕτω δὲ καὶ τῶν χωρίων αἱ ἀνάλογοι μεταβολαί . λέγω δ’ ἀνάλογον , ὅταν εἰς ξηρότητά τε καὶ θερμότητα μεθιστῶνται . κατὰ ταὐτὰ δὲ καὶ τῶν βίων . οὐδὲ γὰρ αἱ τούτων μεταβολαὶ πᾶσαι λύουσι τὴν ἐπιληψίαν , ἀλλ’ ὅσαι θερμοτέραν καὶ ξηροτέραν ἐργάζονται τὴν τοῦ σώματος ἕξιν . ἐγχωρεῖ δὲ καὶ ἁπλῶς ἀκοῦσαι τὴν μεταβολὴν τοῦ βίου τὰς ἐπιληψίας ὠφελεῖν . ἐπειδὴ τοὐπίπαν ἡ μοχθηρὰ δίαιτα γεννᾷ τὸ πάθος , ὥσθ’ ἡ μεταβολὴ πάνυ ἐπὶ τὸ βέλτιον ἄγει .
Lemmas: ὁ ἐπιληπτικός ὁ νέος ἀπαλλαγή ὁ μεταβολή ὁ ἡλικία καί ὁ χωρίον καί ὁ βίος ποιέω . ἐγγύς πῶς εἰμί ἀποπληξία ὁ ὁ ἐπιληψία πάθος , ὡς ἄν ὁ πάσχω τόπος ἔχω ἄμφω ὁ αὐτός καί ὁ ποιέω χυμός . ἀλλά ὁ μέν ἀποπληξία διά παντελής στέρησις ὁ ἐπιρρέω δύναμις ὁ νεῦρον , ὁ δέ ἐπιληψία διά πλημμελής κίνησις γίγνομαι . ψυχρός δέ εἰμί ἄμφω καί παχύς χυμός . καί διά οὗτος ὁ ὁ νεανίσκος ἡλικία ξηρός καί θερμός ὁ κρᾶσις ὑπάρχω μέγας βοήθημα γίγνομαι ὁ ἐπιληπτικός διάθεσις , οὕτως δέ καί ὁ χωρίον ὁ ἀνάλογος μεταβολή . λέγω δέ ἀνάλογος , ὅταν εἰς ξηρότης τε καί θερμότης μεθίστημι . κατά αὐτός δέ καί ὁ βίος . οὐδέ γάρ ὁ οὗτος μεταβολή πᾶς λύω ὁ ἐπιληψία , ἀλλά ὅσος θερμός καί ξηρός ἐργάζομαι ὁ ὁ σῶμα ἕξις . ἐγχωρέω δέ καί ἁπλῶς ἀκούω ὁ μεταβολή ὁ βίος ὁ ἐπιληψία ὠφελέω . ἐπειδή ἐπίπαν ὁ μοχθηρός δίαιτα γεννάω ὁ πάθος , ὥστε ὁ μεταβολή πάνυ ἐπί ὁ ἀγαθός ἄγω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.46
Δύο πόνων ἅμα γιγνομένων μὴ κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον ὁ σφοδρότερος ἀμαυροῖ τὸν ἕτερον . Εἰ μὲν ἀκριβῶς ἀκούει τις τὸν αὐτὸν τόπον , οὐδέποτε δύο δύνανται πόνοι γίνεσθαι κατὰ τὸν αὐτόν . εἰ δ’ ἐν πλάτει , δυνατόν . λέγω δ’ ἐν πλάτει περὶ μόριον μεῖζον , οἷον ἢ περὶ βραχίονα ἢ πῆχυν ἢ μηρὸν ἢ κνήμην . ἀλλ’ οὗτοί γε οἱ πόνοι συναύξουσιν ἀλλήλοις τὴν ἀνίαν τοῦ μορίου , μηδ’ ἑτέρου τὸν κάμνοντα διαλανθάνοντος . εἰ δ’ ἐν διαφόροις τόποις εἶεν , ὁ μὲν εἰ τύχῃ κατὰ τὸν πῆχυν , ὁ ἐν τῇ κνήμῃ . συμβαίνει τηνικαῦτα πρὸς τοῦ σφοδροτέρου τὸν ἕτερον ἀμαυροῦσθαι , τῆς αἰσθητικῆς δυνάμεως ὅλης ἐπὶ τὸ σφοδρότερον ἀπαγομένης τε καὶ περιελκομένης . τοῦτο γὰρ ἡμῖν καὶ κατὰ τὰς λύπας εἴωθε συμβαίνειν , οὔσας καὶ αὐτὰς οἷον ἀλγήματά τινα τῆς ψυχῆς ἄνευ τοῦ σώματος . κατακρύπτουσι γὰρ οὖν ἐν αὐταῖς αἱ σφοδρότεραι τὰς ἐλάσσους , ὅταν γε μὴ περὶ ἑνὸς γίνονται πράγματος · εἰ δὲ μή γε , ἀλλήλας κἀκεῖναι συναύξουσιν .
Lemmas: δύο πόνος ἅμα γίγνομαι μή κατά ὁ αὐτός τόπος ὁ σφοδρός ἀμαυρόω ὁ ἕτερος . εἰ μέν ἀκριβής ἀκούω τις ὁ αὐτός τόπος , οὐδέποτε δύο δύναμαι πόνος γίγνομαι κατά ὁ αὐτός . εἰ δέ ἐν πλάτος , δυνατός . λέγω δέ ἐν πλάτος περί μόριον μέγας , οἷος ἤ περί βραχίων ἤ πῆχυς ἤ μηρός ἤ κνήμη . ἀλλά οὗτος γε ὁ πόνος συναυξάνω ἀλλήλων ὁ ἀνία ὁ μόριον , μηδέ ἕτερος ὁ κάμνω διαλανθάνω . εἰ δέ ἐν διάφορος τόπος εἰμί , ὁ μέν εἰ τυγχάνω κατά ὁ πῆχυς , ὁ ἐν ὁ κνήμη . συμβαίνω τηνικαῦτα πρός ὁ σφοδρός ὁ ἕτερος ἀμαυρόω , ὁ αἰσθητικός δύναμις ὅλος ἐπί ὁ σφοδρός ἀπάγω τε καί περιέλκω . οὗτος γάρ ἐγώ καί κατά ὁ λύπη εἴωθα συμβαίνω , εἰμί καί αὐτός οἷος ἄλγημα τις ὁ ψυχή ἄνευ ὁ σῶμα . κατακρύπτω γάρ οὖν ἐν αὐτός ὁ σφοδρός ὁ ἐλαχύς , ὅταν γε μή περί εἷς γίγνομαι πρᾶγμα · εἰ δέ μή γε , ἀλλήλων κἀκείνης συναυξάνω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.47
Περὶ τὰς γενέσιας τοῦ πύου , οἱ πόνοι καὶ οἱ πυρετοὶ ξυμβαίνουσι μᾶλλον ἢ γενομένου . Τὸ πῦον ἐξ αἵματος γίνεται , μεταβάλλοντος εἰς ἡμιμόχθηρον , ὡς ἂν εἴπῃ τις μεταβολήν . ἡ μὲν γὰρ ἁπλῶς ﻿ μοχθηρὰ μετὰ σηπεδόνος ἀποτελεῖται δυσώδους , ὥσπερ καὶ ἡ ἁπλῶς χρηστὴ θρέψις ἐστὶ τῶν τοῦ ζώου μορίων · ἡ δὲ τὸ πῦον ἐργαζομένη μεταξὺ τούτων ἐστὶν , οὔθ’ ὑπὸ τῆς παρὰ φύσιν μόνης οὔθ’ ὑπὸ τῆς ἐμφύτου θερμασίας γινομένη . μικτὴ γάρ πως ἐξ ἀμφοῖν ἐστιν ἡ τῆς φλεγμονῆς . πόνος μὲν γίνεται τεινομένου τε ἅμα καὶ θερμαινομένου παρὰ φύσιν τοῦ φλεγμαίνοντος μορίου . πυρετοὶ δ’ ἕπονται καὶ ἀρχῆς συνεκθερμανθείσης καὶ ταῦτ’ ἄμφω συμβαίνει , κατὰ τὴν οἷον ζέσιν τε καὶ καῦσιν τοῦ αἵματος . ἐπειδὰν δὲ τελέως καυθῇ τὸ λείψανον αὐτοῦ , πῦον γίνεται , καθάπερ ἐπὶ τῶν καυθέντων ξύλων ἡ τέφρα . καὶ διὰ τοῦτο κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον οἵ τε πόνοι καὶ οἱ πυρετοὶ λωφῶσι καὶ μάλισθ’ ὅταν ἐκκριθῇ τὸ πῦον , ὡς ἂν ἤδη δεδαπανημένης μὲν τῆς ὕλης , ἐσβεσμένης δὲ τῆς φλογώδους θερμασίας .
Lemmas: περί ὁ γένεσις ὁ πύον , ὁ πόνος καί ὁ πυρετός συμβαίνω μάλα ἤ γίγνομαι . ὁ πυός ἐκ αἷμα γίγνομαι , μεταβάλλω εἰς ἡμιμόχθηρος , ὡς ἄν λέγω τις μεταβολή . ὁ μέν γάρ ἁπλῶς ﻿ μοχθηρός μετά σηπεδών ἀποτελέω δυσώδης , ὥσπερ καί ὁ ἁπλῶς χρηστός θρέψις εἰμί ὁ ὁ ζῷον μόριον · ὁ δέ ὁ πυός ἐργάζομαι μεταξύ οὗτος εἰμί , οὔτε ὑπό ὁ παρά φύσις μόνος οὔτε ὑπό ὁ ἔμφυτος θερμασία γίγνομαι . μικτός γάρ πως ἐκ ἄμφω εἰμί ὁ ὁ φλεγμονή . πόνος μέν γίγνομαι τείνω τε ἅμα καί θερμαίνω παρά φύσις ὁ φλεγμαίνω μόριον . πυρετός δέ ἕπομαι καί ἀρχή συνεκθερμαίνω καί οὗτος ἄμφω συμβαίνω , κατά ὁ οἷος ζέσις τε καί καῦσις ὁ αἷμα . ἐπειδάν δέ τέλειος καίω ὁ λείψανον αὐτός , πυός γίγνομαι , καθά ἐπί ὁ καίω ξύλον ὁ τέφρα . καί διά οὗτος κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος ὁ τε πόνος καί ὁ πυρετός λωφάω καί μάλα ὅταν ἐκκρίνω ὁ πυός , ὡς ἄν ἤδη δαπανάω μέν ὁ ὕλη , σβέννυμι δέ ὁ φλογώδης θερμασία .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.48
Ἐν πάσῃ κινήσει τοῦ σώματος , ὅταν ἄρχηται πονέειν , τὸ διαναπαύειν εὐθὺς ἄκοπον . Τὸ πονεῖν σημαίνει μὲν καὶ τὸ ἀλγεῖν , σημαίνει δὲ καὶ τὸ κάμνειν καὶ καθ’ ἑκάτερόν γε ὁ λόγος αὐτῶν ἀληθής ἐστιν . ἐάν τε γὰρ ἀλγῶσιν ἤδη τὰ μόρια διὰ τὰς πλείονας κινήσεις , ἐάν τε καὶ κάμνωσιν , ὡς ἐνεργεῖν ἔτι μόγις δύνασθαι , τὸ διαναπαύειν εὐθύς ἐστιν ἄκοπον .
Lemmas: ἐν πᾶς κίνησις ὁ σῶμα , ὅταν ἄρχω πονέω , ὁ διαναπαύω εὐθύς ἄκοπος . ὁ πονέω σημαίνω μέν καί ὁ ἀλγέω , σημαίνω δέ καί ὁ κάμνω καί κατά ἑκάτερος γε ὁ λόγος αὐτός ἀληθής εἰμί . ἐάν τε γάρ ἀλγέω ἤδη ὁ μόριον διά ὁ πολύς κίνησις , ἐάν τε καί κάμνω , ὡς ἐνεργέω ἔτι μόγις δύναμαι , ὁ διαναπαύω εὐθύς εἰμί ἄκοπος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.49
Οἱ εἰθισμένοι τοὺς συνήθεας πόνους φέρειν , κἂν ὦσιν ἀσθενέες ἢ γέροντες , τῶν ἀσυνήθων ἰσχυρῶν τε καὶ νέων ῥᾷον φέρουσι . Ἄλλος ἄλλῳ συνήθης πόνος ἐστὶ , τῷ μὲν δρόμος , ἤ τις ἑτέρα κίνησις διὰ τῶν σκελῶν , τῷ δὲ τὸ χειρονομεῖν , ἤ τις ἄλλη διὰ τῶν χειρῶν ἐνέργειαν , τοῖς δὲ τὸ σκάπτειν ἢ ἐρέσσειν ἢ ἀροῦν ἡ ἁπλῶς ὁτιοῦν ἄλλο . διαφορὰ δ’ ἐν ἅπασι τοῖς τοιούτοις ἐστὶ πόνοις , παρά τε τὸ πλείοσιν ἢ ἐλάσσοσιν ἐνερεῖν μορίοις καὶ παρὰ τὸ αὐτοῖς ἢ μᾶλλον ἢ ἧττον . ἀλλὰ τό γε κοινὸν ἐπὶ πᾶσιν , εὐτονώτερα τῶν ἄλλων γίνεσθαι τὰ γυμναζόμενα μόρια , καὶ διὰ τοῦτο ῥᾷον ὑπομένει τοὺς συνήθεις πόνους .
Lemmas: ὁ ἐθίζω ὁ συνήθης πόνος φέρω , ἐάν εἰμί ἀσθενής ἤ γέρων , ὁ ἀσυνήθης ἰσχυρός τε καί νέος ῥᾴδιος φέρω . ἄλλος ἄλλος συνήθης πόνος εἰμί , ὁ μέν δρόμος , ἤ τις ἕτερος κίνησις διά ὁ σκέλος , ὁ δέ ὁ χειρονομέω , ἤ τις ἄλλος διά ὁ χείρ ἐνέργεια , ὁ δέ ὁ σκάπτω ἤ ἐρέσσω ἤ ἀρόω ὁ ἁπλῶς ὁστισοῦν ἄλλος . διαφορά δέ ἐν ἅπας ὁ τοιοῦτος εἰμί πόνος , παρά τε ὁ πολύς ἤ ἐλαχύς ἐνερέω μόριον καί παρά ὁ αὐτός ἤ μάλα ἤ ἥσσων . ἀλλά ὁ γε κοινός ἐπί πᾶς , εὔτονος ὁ ἄλλος γίγνομαι ὁ γυμνάζω μόριον , καί διά οὗτος ῥᾴδιος ὑπομένω ὁ συνήθης πόνος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.51
Τὸ κατὰ πολὺ καὶ ἐξαπίνης κενοῦν ἢ πληροῦν ἢ θερμαίνειν ἢ ψύχειν ἢ ἄλλως ὁκωσοῦν τὸ σῶμα κινεῖν σφαλερόν . καὶ γὰρ πᾶν τὸ πολὺ τῇ φύσει πολέμιον . τὸ δὲ κατ’ ὀλίγον ἀσφαλὲς καὶ ἄλλως ἢν καί τις ἐξ ἑτέρου μεταβαίνῃ ἐφ’ ἕτερον . Διὰ τί τὸ κατὰ πολὺ καὶ ἐξαπίνης πληροῦν ἢ κενοῦν ἢ θερμαίνειν ἢ ψύχειν ἢ ἄλλως ὁπωσοῦν κινεῖν τὸ σῶμα σφαλερόν ἐστιν αὐτὸς ἐδήλωσεν εἰπὼν ἅπαν εἶναι τὸ πολὺ τῇ φύσει πολέμιον . ἔστι γὰρ ἡ φύσις ἐν συμμετρίᾳ τῶν στοιχείων ἔχουσα τὴν οὐσίαν . εἰκότως οὖν τὸ πολὺ πᾶν , ὡς ἂν φθεῖρον , τὴν συμμετρίαν διαλυτικόν ἐστι τῆς τοῦ ζώου συστάσεως . τὸ δὲ κατὰ μικρὸν , φησὶ , πληροῦν ἢ κενοῦν δηλονότι καὶ τἄλλα ὅσα τούτοις ἑξῆς εἶπεν ἀσφαλὲς ἄλλοτε γινόμενον καὶ μάλισθ’ ὅταν ἐξ ἑτέρου τινὸς τῶν ἐν ἔθει τὴν μεταβολὴν εἰς ἕτερον ποιώμεθα . συνεβούλευσε γὰρ ἐν τῷ πρὸ τούτου ἀφορισμῷ καὶ ἐς τὰ ἀσυνήθη μεταβαίνειν . ἐν ταῖς τοιαύταις οὖν μεταβάσεσι τὸ μὲν κατὰ πολὺ καὶ ἐξαπίνης σφαλερὸν ἱκανῶς ἐστι , τὸ δὲ κατὰ μικρὸν ἀσφαλές .
Lemmas: ὁ κατά πολύς καί ἐξαπίνης κενόω ἤ πληρόω ἤ θερμαίνω ἤ ψύχω ἤ ἄλλος ὅκως ὁ σῶμα κινέω σφαλερός . καί γάρ πᾶς ὁ πολύς ὁ φύσις πολέμιος . ὁ δέ κατά ὀλίγος ἀσφαλής καί ἄλλος ἐάν καί τις ἐκ ἕτερος μεταβαίνω ἐπί ἕτερος . διά τίς ὁ κατά πολύς καί ἐξαπίνης πληρόω ἤ κενόω ἤ θερμαίνω ἤ ψύχω ἤ ἄλλος ὁπωσοῦν κινέω ὁ σῶμα σφαλερός εἰμί αὐτός δηλόω λέγω ἅπας εἰμί ὁ πολύς ὁ φύσις πολέμιος . εἰμί γάρ ὁ φύσις ἐν συμμετρία ὁ στοιχεῖον ἔχω ὁ οὐσία . ἔοικα οὖν ὁ πολύς πᾶς , ὡς ἄν φθείρω , ὁ συμμετρία διαλυτικός εἰμί ὁ ὁ ζῷον σύστασις . ὁ δέ κατά μικρός , φημί , πληρόω ἤ κενόω δηλονότι καί ἄλλος ὅσος οὗτος ἑξῆς λέγω ἀσφαλής ἄλλοτε γίγνομαι καί μάλα ὅταν ἐκ ἕτερος τις ὁ ἐν ἔθος ὁ μεταβολή εἰς ἕτερος ποιέω . συμβουλεύω γάρ ἐν ὁ πρό οὗτος ἀφορισμός καί εἰς ὁ ἀσυνήθης μεταβαίνω . ἐν ὁ τοιοῦτος οὖν μετάβασις ὁ μέν κατά πολύς καί ἐξαπίνης σφαλερός ἱκανός εἰμί , ὁ δέ κατά μικρός ἀσφαλής .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.52
Πάντα κατὰ λόγον ποιέοντι , μὴ γινομένων τῶν κατὰ λόγον , μὴ μεταβαίνειν ἐφ’ ἕτερον , μένοντος τοῦ δόξαντος ἔξ ἀρχῆς . Οὐ σμικρᾶς ἐπιστήμης ἔργον ἐστὶ τὸ μὴ μεταβαίνειν ἀπὸ τῶν ὀρθῶς δοξάντων , εἰ καὶ μηδέπω φαίνηται σαφὴς ἡ ὠφέλεια , τοῖς οὕτω γινομένοις ἑπομένη . καθάπερ γὰρ ἐπὶ τοῦ πλήττοντος τὴν ὑποκειμένην πέτραν σταλαγμοῦ παμπόλλῳ χρόνῳ μόγις αἰσθητὸν γίνεται τὸ τοῦ λίθου πάθος , οὕτω συμβαίνει κἀπὶ τῶν δυσπέπτων διαθέσεων , ἐφ’ ὧν ὁ κατὰ λόγον ὀρθὸν εὑρηκὼς τὸ συμφέρον οὐκ ἀφίσταται τοῦ δόξαντος ἐξ ἀρχῆς , οὐδ’ ἄν μηδὲν φαίνηται σαφὲς ἐπὶ τῇ χρήσει γεγενημένον .
Lemmas: πᾶς κατά λόγος ποιέω , μή γίγνομαι ὁ κατά λόγος , μή μεταβαίνω ἐπί ἕτερος , μένω ὁ δοκέω ἐκ ἀρχή . οὐ μικρός ἐπιστήμη ἔργον εἰμί ὁ μή μεταβαίνω ἀπό ὁ ὀρθός δοκέω , εἰ καί μηδέπω φαίνω σαφής ὁ ὠφέλεια , ὁ οὕτως γίγνομαι ἕπομαι . καθά γάρ ἐπί ὁ πλήσσω ὁ ὑπόκειμαι πέτρα σταλαγμός πάμπολυς χρόνος μόγις αἰσθητός γίγνομαι ὁ ὁ λίθος πάθος , οὕτως συμβαίνω ἐπί ὁ δύσπεπτος διάθεσις , ἐπί ὅς ὁ κατά λόγος ὀρθός εὑρίσκω ὁ συμφέρω οὐ ἀφίστημι ὁ δοκέω ἐκ ἀρχή , οὐδέ ἐάν μηδείς φαίνω σαφής ἐπί ὁ χρῆσις γίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.53
Ὁκόσοι τὰς κοιλίας ὑγρὰς ἔχουσι , νέοι μὲν ὄντες βέλτιον ἀπαλλάσσουσι τῶν τὰς ξηρὰς ἐχόντων , ἐς δὲ καὶ τὸ γῆρας χεῖρον ἀπαλλάσσουσι . ξηραίνονται γὰρ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τοῖσιν ἀπογηράσκουσιν . Καὶ σαφής ἐστιν ὁ ἀφορισμὸς καὶ ὅσα χρὴ λεχθῆναι περὶ αὐτοῦ , πρόσθεν εἴρηται κατ’ ἐκεῖνον τὸν ἀφορισμὸν οὖ ἡ ἀρχὴ , ὁκόσοισι νέοισιν ἐοῦσιν αἱ κοιλίαι ὑγραί εἰσι , τουτέοισιν ἀπογηράσκουσι ξηραίνονται .
Lemmas: ὁπόσος ὁ κοιλία ὑγρός ἔχω , νέος μέν εἰμί ἀγαθός ἀπαλλάσσω ὁ ὁ ξηρός ἔχω , εἰς δέ καί ὁ γῆρας κακός ἀπαλλάσσω . ξηραίνω γάρ ὡς ἐπί ὁ πολύς ὁ ἀπογηράσκω . καί σαφής εἰμί ὁ ἀφορισμός καί ὅσος χρή λέγω περί αὐτός , πρόσθεν λέγω κατά ἐκεῖνος ὁ ἀφορισμός ὅς ὁ ἀρχή , ὁπόσος νέος εἰμί ὁ κοιλία ὑγρός εἰμί , τόυτεος ἀπογηράσκω ξηραίνω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.54
Μεγέθει δὲ σώματος ἐννεάσαι μὲν ἐλευθέριον καὶ οὐκ ἀηδές ἐστιν . ἐγγηράσαι δὲ εἶ δύσχρηστον καὶ χεῖρον τῶν ἐλασσόνων . Μέγεθος σώματος κυρίως μὲν ὀνομάζεται τὸ κατὰ μῆκος καὶ βάθος καὶ πλάτος ὑπὲρ τὸ σύμμετρον ηὐξημένον , ἤδη δὲ καὶ τὸ κατὰ μῆκος μόνον ἐπὶ πλέον ηὐξημένων σῶμα προσαγορεύομεν ἐνίοτε μέγα , καίτοι τό γε κύριον ὄνομα τούτου τὸ μακρόν ἐστιν . ὀνομάζουσι γὰρ ἐνίοτε καὶ τὸ κατὰ πλάτος τε καὶ βάθος , ὑπὲρ τὴν ἀναλογίαν ηὐξημένον σῶμα μέγα , καίτοι καὶ τοῦτο παχὺ λέγεται κυρίως ὀνομαζόμενον . εἰ μὲν οὖν μέγεθος σώματος εἴρηκεν ὁ Ἱπποκράτης τὸ κυρίως λεγόμενον , οὐδὲν μᾶλλον τοῦ μικροτέρου χεῖρον ἐν γήρᾳ , εἰ δὲ τὸ μακρὸν ἢ παχὺ δηλοῖ , χείρω καὶ δυσχρηστότερα ταῦτα γερόντων γίνεται . ἀλλὰ τῷ γε πάγει οὐδ’ ἐννεάσαι καλὸν οὐδ’ ἐλευθέριον . ἐπὶ τοίνυν μόνου τοῦ μακροῦ τὸ ἐννεάσαι μὲν ἐλευθέριον , ἐγγηράσαι δὲ δύσχρηστον ἀληθῶς λέγοιτο · κυφοῦται γὰρ τούτων γηρώντων καὶ μόγις δύνανται βαστάζειν , ὅπερ εἶπεν ὁ Ἱπποκράτης δύσφορον .
Lemmas: μέγεθος δέ σῶμα ἐννεάζω μέν ἐλευθέριος καί οὐ ἀηδής εἰμί . ἐγγηράσκω δέ εἰμί δύσχρηστος καί κακός ὁ ἐλαχύς . μέγεθος σῶμα κύριος μέν ὀνομάζω ὁ κατά μῆκος καί βάθος καί πλάτος ὑπέρ ὁ σύμμετρος αὐξάνω , ἤδη δέ καί ὁ κατά μῆκος μόνος ἐπί πολύς αὐξάνω σῶμα προσαγορεύω ἐνίοτε μέγας , καίτοι ὁ γε κύριος ὄνομα οὗτος ὁ μακρός εἰμί . ὀνομάζω γάρ ἐνίοτε καί ὁ κατά πλάτος τε καί βάθος , ὑπέρ ὁ ἀναλογία αὐξάνω σῶμα μέγας , καίτοι καί οὗτος παχύς λέγω κύριος ὀνομάζω . εἰ μέν οὖν μέγεθος σῶμα λέγω ὁ Ἱπποκράτης ὁ κύριος λέγω , οὐδείς μάλα ὁ μικρός κακός ἐν γῆρας , εἰ δέ ὁ μακρός ἤ παχύς δηλόω , κακός καί δύσχρηστος οὗτος γέρων γίγνομαι . ἀλλά ὁ γε πάγος οὐδέ ἐννεάζω καλός οὐδέ ἐλευθέριος . ἐπί τοίνυν μόνος ὁ μακρός ὁ ἐννεάζω μέν ἐλευθέριος , ἐγγηράσκω δέ δύσχρηστος ἀληθής λέγω · κυφόομαι γάρ οὗτος γηράσκω καί μόγις δύναμαι βαστάζω , ὅς λέγω ὁ Ἱπποκράτης δύσφορος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 3.prooemium
Προοίμιον Γαληνοῦ . Ἐν τῷ τρίτῳ τῶν εἰς τοὺς ἀφορισμοὺς ὑπομνημάτων τῷδε περὶ τῶν κατὰ τὰς ὥρας τε καὶ ἡλικίας Ἱπποκράτει γεγραμμένων ἐξηγησόμεθα . μάλιστα μὲν οὖν ὅσον ἐν αὐτοῖς ἀσαφές ἐστι σαφηνίζοντες , ἔργον γὰρ τοῦτο ἴδιον ἐξηγήσεως , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπόδειξιν ἑκάστου τῶν ὀρθῶς εἰρημένων προστιθέντες , ἐπειδὴ καὶ τοῦτ’ ἔστιν ἔθος ἐν τοῖς ὑπομνήμασιν γίνεσθαι . θαυμάζω δὲ κἀνταῦθα τὴν ἀνωμαλίαν τοῦ Λύκου γράφοντος μὲν , ὥς φησιν , ἐξηγήσεις Κοΐντου τοῦ διδασκάλου , μηδενὶ δὲ τῶν κατὰ τὰς ὥρας καὶ ἡλικίας εἰρημένων προσθέντος πίστιν ἀποδεικτικὴν , ἀλλ’ εἰς ἐμπειρίαν καὶ τήρησιν ἀναπέμψαντος ἅπαντα , καίτοι γ’ ἄλλους πολλοὺς ἀφορισμοὺς ἐξηγούμενος αὐτὸς ἐπισκέπτεται λογικῶς ὑπὲρ τῆς ἐν αὐτοῖς ἀληθείας , οὐκ ἀρκούμενος μόνῃ τῇ πείρᾳ . ὅτι δ’ οὐ δυνατὸν ἐστι μόνῃ τῇ πείρᾳ τοιαύτην ἀθροῖσαι θεωρίαν Ἱπποκράτης τε αὐτὸς ἐνδείκνυται τοῦτο καὶ προδόντος ἐπιδειχθήσεται τοῦ λόγου .
Lemmas: προοίμιον Γαληνός . ἐν ὁ τρίτος ὁ εἰς ὁ ἀφορισμός ὑπόμνημα ὅδε περί ὁ κατά ὁ ὥρα τε καί ἡλικία Ἱπποκράτης γράφω ἐξηγέομαι . μάλα μέν οὖν ὅσος ἐν αὐτός ἀσαφής εἰμί σαφηνίζω , ἔργον γάρ οὗτος ἴδιος ἐξήγησις , οὐ μήν ἀλλά καί ὁ ἀπόδειξις ἕκαστος ὁ ὀρθός λέγω προστίθημι , ἐπειδή καί οὗτος εἰμί ἔθος ἐν ὁ ὑπόμνημα γίγνομαι . θαυμάζω δέ ἐνταῦθα ὁ ἀνωμαλία ὁ Λύκος γράφω μέν , ὡς φημί , ἐξήγησις Κοΐντος ὁ διδάσκαλος , μηδείς δέ ὁ κατά ὁ ὥρα καί ἡλικία λέγω προστίθημι πίστις ἀποδεικτικός , ἀλλά εἰς ἐμπειρία καί τήρησις ἀναπέμπω ἅπας , καίτοι γε ἄλλος πολύς ἀφορισμός ἐξηγέομαι αὐτός ἐπισκοπέω λογικός ὑπέρ ὁ ἐν αὐτός ἀλήθεια , οὐ ἀρκέω μόνος ὁ πεῖρα . ὅτι δέ οὐ δυνατός εἰμί μόνος ὁ πεῖρα τοιοῦτος ἀθροίζω θεωρία Ἱπποκράτης τε αὐτός ἐνδείκνυμι οὗτος καί προδίδωμι ἐπιδείκνυμι ὁ λόγος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 3.2
Τῶν φυσίων αἱ μὲν πρὸς θέρος , αἱ δὲ πρὸς χειμῶνα εὖ ἢ κακῶς πεφύκασιν . Φύσεις εἴρηκε νῦν ὁ Ἱπποκράτης κατὰ τὸ κυριώτατόν τε καὶ πρῶτον σημαινόμενον , ὃ καθ’ αὑτὴν μάλιστα τὴν οὐσίαν ἐστὶ τῆς φύσεως . ἐλέγομεν δ’ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν αὐτὴν κρᾶσιν εἶναι τῶν τεσσάρων στοιχείων , ὑγροῦ καὶ ξηροῦ καὶ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ . καὶ μέντοι καὶ δέδεικται πρὸς ἡμῶν ἐν τοῖς περὶ κράσεων μία μὲν κρᾶσις ἡ εὔκρατός τε καὶ ἀρίστη , δύσκρατοι δὲ καὶ μοχθηραὶ τὸν ἀριθμὸν ὀκτὼ , τέσσαρες μὲν κατὰ μίαν ἐπικρατοῦσαν ποιότητα , τέσσαρες δ’ ἄλλαι κατὰ δύο · κατὰ μίαν μὲν ἡ θερμὴ καὶ ψυχρὰ καὶ ξηρὰ καὶ ὑγρὰ , κατὰ δύο δὲ ἡ θερμὴ καὶ ξηρὰ καὶ ὑγρὰ καὶ θερμὴ καὶ ψυχρὰ καὶ ὑγρὰ καὶ ψυχρὰ καὶ ξηρά . πρὸς μὲν δὴ τὸ θέρος αἱ ψυχραὶ καὶ ὑγραὶ φύσεις ἄριστα διάκεινται , πρὸς χειμῶνα δὲ αἱ θερμαὶ καὶ ξηραί . καθάπερ γε καὶ κακῶς αἱ μὲν θερμαὶ καὶ ξηραὶ πρὸς θέρος , αἱ δὲ ψυχραὶ καὶ ὑγραὶ πρὸς χειμῶνα . τελειότατα μὲν οὖν αἱ φύσεις αὗται πρὸς τὰς εἰρημένας ὥρας ἄριστά τε καὶ χείριστα διάκεινται , μετρίως δὲ αἱ καθ’ ὁτιοῦν ἢ ὠφελούμεναι πρὸς τὰς ὥρας ἢ βλαπτόμεναι , καθάπερ ἡ ὑγρὰ καὶ θερμὴ θέρους καὶ χειμῶνος , ἐπειδὴ κατὰ τὸ θέρος μὲν ὡς ὑγρὰ βέλτιον διατίθεται , κατὰ δὲ τὸν χειμῶνα πάλιν ὡς θερμή .
Lemmas: ὁ φύσις ὁ μέν πρός θέρος , ὁ δέ πρός χειμών εὖ ἤ κακός φύω . φύσις λέγω νῦν ὁ Ἱπποκράτης κατά ὁ κύριος τε καί πρῶτος σημαίνω , ὅς κατά ἑαυτοῦ μάλα ὁ οὐσία εἰμί ὁ φύσις . λέγω δέ ἐν ὁ ἔμπροσθεν αὐτός κρᾶσις εἰμί ὁ τέσσαρες στοιχεῖον , ὑγρός καί ξηρός καί θερμός καί ψυχρός . καί μέντοι καί δείκνυμι πρός ἐγώ ἐν ὁ περί κρᾶσις εἷς μέν κρᾶσις ὁ εὔκρατος τε καί ἀγαθός , δύσκρατος δέ καί μοχθηρός ὁ ἀριθμός ὀκτώ , τέσσαρες μέν κατά εἷς ἐπικρατέω ποιότης , τέσσαρες δέ ἄλλος κατά δύο · κατά εἷς μέν ὁ θερμός καί ψυχρός καί ξηρός καί ὑγρός , κατά δύο δέ ὁ θερμός καί ξηρός καί ὑγρός καί θερμός καί ψυχρός καί ὑγρός καί ψυχρός καί ξηρός . πρός μέν δή ὁ θέρος ὁ ψυχρός καί ὑγρός φύσις ἀγαθός διάκειμαι , πρός χειμών δέ ὁ θερμός καί ξηρός . καθά γε καί κακός ὁ μέν θερμός καί ξηρός πρός θέρος , ὁ δέ ψυχρός καί ὑγρός πρός χειμών . τέλειος μέν οὖν ὁ φύσις οὗτος πρός ὁ λέγω ὥρα ἀγαθός τε καί κακός διάκειμαι , μέτριος δέ ὁ κατά ὁστισοῦν ἤ ὠφελέω πρός ὁ ὥρα ἤ βλάπτω , καθά ὁ ὑγρός καί θερμός θέρος καί χειμών , ἐπειδή κατά ὁ θέρος μέν ὡς ὑγρός ἀγαθός διατίθημι , κατά δέ ὁ χειμών πάλιν ὡς θερμός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 3.4
Ἐν τῇσιν ὥρῃσιν , ὅταν τῆς αὐτῆς ἡμέρας ὁτὲ μὲν θάλπος , ὁτὲ δὲ ψῦχος ποιέει , φθινοπωρινὰ τὰ νοσήματα προσδέχεσθαι χρή . Δεόντως , οὐ γὰρ αἱ προσηγορίαι τῶν ὡρῶν αἰτίαι τῶν νοσημάτων , ἀλλ’ αἱ κράσεις εἰσίν . ὅταν οὖν αὗται μεταπέσωσιν , ἀναγκαῖόν ἐστι συμμεταπίπτειν καὶ τὰ νοσήματα .
Lemmas: ἐν ὁ ὥρα , ὅταν ὁ αὐτός ἡμέρα ὅτε μέν θάλπος , ὅτε δέ ψῦχος ποιέω , φθινοπωρινός ὁ νόσημα προσδέχομαι χρή . δεόντως , οὐ γάρ ὁ προσηγορία ὁ ὥρα αἰτία ὁ νόσημα , ἀλλά ὁ κρᾶσις εἰμί . ὅταν οὖν οὗτος μεταπίπτω , ἀναγκαῖος εἰμί συμμεταπίπτω καί ὁ νόσημα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 3.6
Ὁκόταν θέρος γένηται ἦρι ὅμοιον , ἐν τοῖσι πυρετοῖσιν ἱδρῶτας πολλοὺς προσδέχεσθαι χρή . Ὥσπερ ὀλίγοι ἔμπροσθεν ἔλεγεν , ὅταν τῆς αὐτῆς ἡμέρης ὁτὲ μὲν θάλπος , ὁτὲ δὲ ψῦχος ποιέῃ , φθινοπωρινὰ τὰ νοσήματα δεῖ προσδέχεσθαι , οὕτω νῦν πάλιν , ὅταν θέρος ὅμοιον γένηται ἦρι , τουτέστι σύμμετρον τῇ κράσει , προδέχεσθαί φησι χρῆναι πολλοὺς ἱδρῶτας ἐν τοῖς πυρετοῖς · εἰκότως . οὔτε γὰρ ἄνευ τοῦ θερμὸν εἶναι τὸ περιέχον ἱδρῶτες δύνανται γίνεσθαι πολλοὶ οὔτ’ ἄνευ τοῦ περιέχεσθαί τινα ὑγρότητα περιττὴν ἐν τῷ σώματι . τούτων δὲ τὸ μὲν ἕτερόν ἐστιν ἐν τῷ θέρει , τὸ δ’ ἕτερον ἐν τῷ χειμῶνι . κατὰ δὲ τὸ φθινόπωρον οὐδέτερον , ἄμφω δ’ ἐν τῷ ἦρι . δεόντως οὖν τὸ μὲν αὐχμηρὸν ἱκανῶς θέρος δαπανᾷ τε καὶ διαφορεῖ τὴν ὑγρότητα , τὸ δ’ ὅμοιον ἦρι διὰ μὲν τὴν θερμασίαν ἕλκει πρὸς τὸ δέρμα , διὰ δὲ τὴν ὑγρότητα διαφορεῖν ἀτμοειδῶς οὐ δύναται . ἀθρόως οὖν ἐν ταῖς τῶν νούσων κρίσεσι τὸ ὑγρὸν ἅπαν ἐκκρινόμενον , ἱδρῶτας πολλοὺς ἐργάζεται .
Lemmas: ὁπόταν θέρος γίγνομαι ἔαρ ὅμοιος , ἐν ὁ πυρετός ἱδρώς πολύς προσδέχομαι χρή . ὥσπερ ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω , ὅταν ὁ αὐτός ἡμέρα ὅτε μέν θάλπος , ὅτε δέ ψῦχος ποιέω , φθινοπωρινός ὁ νόσημα δέω προσδέχομαι , οὕτως νῦν πάλιν , ὅταν θέρος ὅμοιος γίγνομαι ἔαρ , τουτέστι σύμμετρος ὁ κρᾶσις , προδέχομαι φημί χρή πολύς ἱδρώς ἐν ὁ πυρετός · ἔοικα . οὔτε γάρ ἄνευ ὁ θερμός εἰμί ὁ περιέχω ἱδρώς δύναμαι γίγνομαι πολύς οὔτε ἄνευ ὁ περιέχω τις ὑγρότης περισσός ἐν ὁ σῶμα . οὗτος δέ ὁ μέν ἕτερος εἰμί ἐν ὁ θέρος , ὁ δέ ἕτερος ἐν ὁ χειμών . κατά δέ ὁ φθινόπωρον οὐδέτερος , ἄμφω δέ ἐν ὁ ἔαρ . δεόντως οὖν ὁ μέν αὐχμηρός ἱκανός θέρος δαπανάω τε καί διαφορέω ὁ ὑγρότης , ὁ δέ ὅμοιος ἔαρ διά μέν ὁ θερμασία ἕλκω πρός ὁ δέρμα , διά δέ ὁ ὑγρότης διαφορέω ἀτμοειδής οὐ δύναμαι . ἀθρόος οὖν ἐν ὁ ὁ νόσος κρίσις ὁ ὑγρός ἅπας ἐκκρίνω , ἱδρώς πολύς ἐργάζομαι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 3.7
Ἐν τοῖσιν αὐχμοῖσι πυρετοὶ ὀξέες γίνονται , καὶ ἢν μὲν ἐπὶ πλέον ᾖ τὸ ἔτος τοιοῦτον ἐὸν , ὁκοίην καὶ τὴν κατάστασιν ἐποίησεν , ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ καὶ τὰ νοσήματα τοιαῦτα δεῖ προσδέχεσθαι . Οὐ πολλοὺς πυρετοὺς ἐν τοῖς αὐχμοῖς γίνεσθαί φησιν , ἀλλ’ ὀξεῖς , ἐπεί τοί γε μετ’ ὀλίγον ἐρεῖ · τῶν δὲ καταστάσεων τοῦ ἐνιαυτοῦ τὸ μὲν ὅλον οἱ αὐχμοὶ τῶν ἐπομβρίων μᾶλλόν εἰσιν ὑγιεινότεροι καὶ ἧσσον θανατώδεες καὶ τοῦτο ἐφεξῆς συνάπτων πάλιν ἐρεῖ · νοσήματα δὲ ἐν μὲν τῇσιν ἐπομβρίῃσιν ὡς τὰ πολλὰ γίνονται , πυρετοί τε μακροὶ δεόντως . ἡ μὲν γὰρ ὑγρότης τοῦ περιέχοντος τούς τε φλεγματώδεις ἀθροίζει χυμοὺς καὶ τῶν ὑδατωδῶν περιττωμάτων οὐκ ὀλίγα , ἡ δὲ ξηρότης ἐνδεεστέρους μὲν τῷ πλήθει τοὺς χυμοὺς ἐργάζεται , χολωδεστέρους δὲ τῇ ποιότητι καὶ διὰ τοῦτο οἱ πυρετοὶ τὸν ἀριθμὸν μέν εἰσιν ἐλάττους τῶν ἐν ταῖς ἐπομβρίαις , ὀξύτεροι δὲ γίνονται . τὰ δ’ ἑξῆς τούτων εἰρημένα κατὰ τὸν ἀφορισμὸν εὔδηλα .
Lemmas: ἐν ὁ αὐχμός πυρετός ὀξύς γίγνομαι , καί ἐάν μέν ἐπί πολύς εἰμί ὁ ἔτος τοιοῦτος εἰμί , ὁποῖος καί ὁ κατάστασις ποιέω , ὡς ἐπί ὁ πολύς καί ὁ νόσημα τοιοῦτος δέω προσδέχομαι . οὐ πολύς πυρετός ἐν ὁ αὐχμός γίγνομαι φημί , ἀλλά ὀξύς , ἐπεί τοι γε μετά ὀλίγος λέγω · ὁ δέ κατάστασις ὁ ἐνιαυτός ὁ μέν ὅλος ὁ αὐχμός ὁ ἐπόμβριος μάλα εἰμί ὑγιεινός καί ἥσσων θανατώδης καί οὗτος ἐφεξῆς συνάπτω πάλιν λέγω · νόσημα δέ ἐν μέν ὁ ἐπομβρία ὡς ὁ πολύς γίγνομαι , πυρετός τε μακρός δεόντως . ὁ μέν γάρ ὑγρότης ὁ περιέχω ὁ τε φλεγματώδης ἀθροίζω χυμός καί ὁ ὑδατώδης περίσσωμα οὐ ὀλίγος , ὁ δέ ξηρότης ἐνδεής μέν ὁ πλῆθος ὁ χυμός ἐργάζομαι , χολώδης δέ ὁ ποιότης καί διά οὗτος ὁ πυρετός ὁ ἀριθμός μέν εἰμί ἐλαχύς ὁ ἐν ὁ ἐπομβρία , ὀξύς δέ γίγνομαι . ὁ δέ ἑξῆς οὗτος λέγω κατά ὁ ἀφορισμός εὔδηλος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 3.8
Ἐν τοῖσι καθεστεῶσι καιροῖσι , ἢν ὡραίως τὰ ὡραῖα ἀποδίδωσιν , εὐσταθέες καὶ εὐκρινέστατοι γίνονται αἱ νοῦσοι . ἐν δὲ τοῖσιν ἀκαταστάτοισιν ἀκατάστατοι καὶ δύσκριτοι . Καθεστῶτας καλεῖται καιροὺς τὰς ὥρας τὰς ἐν τάξει τὴν οἰκείαν κράσιν ἀπειληφυίας . τίνα δὲ καθεστῶτα καλεῖ τῶν ἐτῶν ἔνεστί σοι μαθεῖν παρ’ αὐτοῦ λέγοντος ἐν τοῖς περὶ ὑδάτων καὶ τόπων καὶ ἀέρων ὧδε · ἢν μὲν κατὰ λόγον γένηται τὰ σημεῖα ταῦτ’ ἐπὶ τοῖσι ἄστροις δύνουσί τε καὶ ἐπιτέλλουσι , ἔν τε τῷ μετοπώρῳ , ἢν ὕδατα γένηται καὶ ὁ χειμὼν μέτριος καὶ μήτε λίαν εὔδιος , μήτε ὑπερβάλλων τὸν καιρὸν τῷ ψύχει , ἔν τε τῷ ἦρι γένηται ὕδατα ὡραῖα καὶ ἐν τῷ θέρει , οὕτω τὸ ἔτος ὑγιεινότατον εἰκὸς ὑπάρχειν . ὁπότ’ οὖν ἤδη μεμάθηκας ὁποῖόν τι τὸ καθεστὸς ἔτος εἶναι βούλεται , ῥᾷστόν σοι νοῆσαι τὸ ἀκατάστατον . ἅπαντα γὰρ ὅσα μὴ φυλάττῃ κατά τι τὴν τοῦ καθεστῶτος ἔτους ἀγωγὴν , αὐτά τε καλεῖ νῦν καὶ Ἱπποκράτης ἀκατάστατα καὶ τὰς ἐν αὐτοῖς νόσους ὁμοίως προσαγορεύει . φησὶ δ’ αὐτὰς καὶ δυσκρίτους εἶναι , τουτέστι κακοκρίτους . ἢ γὰρ μετὰ κινδυνωδῶν συμπτωμάτων αἱ κρίσεις γίνονται τοῖς τοιούτοις νοσήμασιν ἢ αὐτίκα ὀλέθριοι ἢ πάντως ὑποτροπιάζουσιν .
Lemmas: ἐν ὁ καθίστημι καιρός , ἐάν ὡραῖος ὁ ὡραῖος ἀποδίδωμι , εὐσταθής καί εὐκρινής γίγνομαι ὁ νόσος . ἐν δέ ὁ ἀκατάστατος ἀκατάστατος καί δύσκριτος . καθίστημι καλέω καιρός ὁ ὥρα ὁ ἐν τάξις ὁ οἰκεῖος κράσις ἀπολαμβάνω . τίς δέ καθίστημι καλέω ὁ ἔτος ἔνειμι σύ μανθάνω παρά αὐτός λέγω ἐν ὁ περί ὕδωρ καί τόπος καί ἀήρ ὧδε · ἐάν μέν κατά λόγος γίγνομαι ὁ σημεῖον οὗτος ἐπί ὁ ἄστρον δύω τε καί ἐπιτέλλω , ἐν τε ὁ μετόπωρον , ἐάν ὕδωρ γίγνομαι καί ὁ χειμών μέτριος καί μήτε λίαν εὔδιος , μήτε ὑπερβάλλω ὁ καιρός ὁ ψῦχος , ἐν τε ὁ ἔαρ γίγνομαι ὕδωρ ὡραῖος καί ἐν ὁ θέρος , οὕτως ὁ ἔτος ὑγιεινός ἔοικα ὑπάρχω . ὁπότε οὖν ἤδη μανθάνω ὁποῖος τις ὁ καθίστημι ἔτος εἰμί βούλομαι , ῥᾴδιος σύ νοέω ὁ ἀκατάστατος . ἅπας γάρ ὅσος μή φυλάσσω κατά τις ὁ ὁ καθίστημι ἔτος ἀγωγή , αὐτός τε καλέω νῦν καί Ἱπποκράτης ἀκατάστατος καί ὁ ἐν αὐτός νόσος ὅμοιος προσαγορεύω . φημί δέ αὐτός καί δύσκριτος εἰμί , τουτέστι κακόκριτος . ἤ γάρ μετά κινδυνώδης σύμπτωμα ὁ κρίσις γίγνομαι ὁ τοιοῦτος νόσημα ἤ αὐτίκα ὀλέθριος ἤ πάντως ὑποτροπιάζω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 3.9
Ἐν φθινοπώρῳ ὀξύταται αἱ νοῦσοι καὶ θανατωδέστατοι ὡς ἐπίπαν . ἦρ δὲ ὑγιεινότατον καὶ ἥκιστα θανατῶδες . Ὁπόταν αἱ ὧραι τὴν προσήκουσαν ἅπασαν φυλάττωσι κρᾶσιν , ὑγιεινότατον μὲν ἐν αὐταῖς ἔσται τὸ ἔαρ , ὡς ἂν εὔκρατον ὄν . ὀξυτάτας δὲ νόσους καὶ θανατώδεις , ὡς ἐν ὥραις , οἴσει τὸ φθινόπωρον , ἐπειδὴ τὸ μὲν ἔαρ εὔκρατόν ἐστι , τὸ δὲ φθινοπώρῳ πρῶτον μὲν ὑπάρχει , τὸ τῆς αὐτῆς ἡμέρας , ὁτὲ μὲν θάλπος , ὁτὲ δὲ ψῦχος ἴσχει . εἶτα διαδέχεται τὴν θερινὴν ὥραν , ἐν ᾗ πολλοῖς μὲν οἱ χυμοὶ κατωπτήθησαν , ἐνίοις δὲ καὶ ἡ δύναμις ἔκαμεν . οὐ μόνον δὲ κατὰ τοῦτο μοχθηρόν ἐστι τὸ φθινόπωρον , ἀλλὰ καὶ ὅτι πρῶτον μὲν οἱ χυμοὶ τὴν ὑπὸ τὸ δέρμα κίνησιν ἐκινοῦντο καὶ διεπνέοντο . κατὰ δὲ τὸ φθινόπωρον εἰς τὸ βάθος , ὑπὸ τῆς τοῦ περιέχοντος ψύξεως , ὠθοῦνταί τε καὶ συνελαύνονται . ταῦτα μὲν οὖν ἅπασιν ἀνθρώποις κοινὰ , τοῖς δ’ οὐκ ὀρθῶς διαιτωμένοις ἐξ ἐπιμέτρου προσέρχεται τὸ κατὰ τὰς ὁπώρας , ὧν ἀφθόνως ἐμπιπλάμενοι κακοχυμίας πληροῦνται .
Lemmas: ἐν φθινόπωρον ὀξύς ὁ νόσος καί θανατώδης ὡς ἐπίπαν . ἔαρ δέ ὑγιεινός καί ἦκα θανατώδης . ὁπόταν ὁ ὥρα ὁ προσήκω ἅπας φυλάσσω κρᾶσις , ὑγιεινός μέν ἐν αὐτός εἰμί ὁ ἔαρ , ὡς ἄν εὔκρατος εἰμί . ὀξύς δέ νόσος καί θανατώδης , ὡς ἐν ὥρα , φέρω ὁ φθινόπωρον , ἐπειδή ὁ μέν ἔαρ εὔκρατος εἰμί , ὁ δέ φθινόπωρον πρῶτος μέν ὑπάρχω , ὁ ὁ αὐτός ἡμέρα , ὅτε μέν θάλπος , ὅτε δέ ψῦχος ἴσχω . εἶτα διαδέχομαι ὁ θερινός ὥρα , ἐν ὅς πολύς μέν ὁ χυμός κατοπτάω , ἔνιοι δέ καί ὁ δύναμις κάμνω . οὐ μόνος δέ κατά οὗτος μοχθηρός εἰμί ὁ φθινόπωρον , ἀλλά καί ὅτι πρῶτος μέν ὁ χυμός ὁ ὑπό ὁ δέρμα κίνησις κινέω καί διαπνέω . κατά δέ ὁ φθινόπωρον εἰς ὁ βάθος , ὑπό ὁ ὁ περιέχω ψῦξις , ὠθέω τε καί συνελαύνω . οὗτος μέν οὖν ἅπας ἄνθρωπος κοινός , ὁ δέ οὐ ὀρθός διαιτάω ἐκ ἐπίμετρον προσέρχομαι ὁ κατά ὁ ὀπώρα , ὅς ἄφθονος ἐμπίμπλημι κακοχυμία πληρόω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 3.10
Τὸ φθινόπωρον τοῖσι φθίνουσι κακόν . Ἐμέμφετο μὲν καὶ ἄλλως τὸ φθινόπωρον ἐν τῷ πρόσθεν ἀφορισμῷ , νυνὶ δ’ ὡς ἐξαιρέτως αὐτοὺς βλάπτον τοὺς φθίνοντας αὖθις μέμφεται . πότερον δὲ τοὺς φθόην νοσοῦντας μόνους ὀνομάζει φθίνοντας , οἷς ἥλκωται δηλονότι ὁ πνεύμων , ἢ πάντας τοὺς ὁπωσοῦν συντηκομένους , οὐχ οἷόν τε ἀμφιβάλλειν . ὅτι δ’ ἀμφοτέροις κακὸν τὸ φθινόπωρον εὔδηλον , ἐπειδὴ ξηρόν τέ ἐστι ἅμα καὶ ψυχρὸν καὶ ἀνώμαλον .
Lemmas: ὁ φθινόπωρον ὁ φθίω κακός . μέμφομαι μέν καί ἄλλος ὁ φθινόπωρον ἐν ὁ πρόσθεν ἀφορισμός , νυνί δέ ὡς ἐξαιρετός αὐτός βλάπτω ὁ φθίω αὖθις μέμφομαι . πότερος δέ ὁ φθόη νοσέω μόνος ὀνομάζω φθίω , ὅς ἑλκόω δηλονότι ὁ πνεύμων , ἤ πᾶς ὁ ὁπωσοῦν συντήκω , οὐ οἷος τε ἀμφιβάλλω . ὅτι δέ ἀμφότερος κακός ὁ φθινόπωρον εὔδηλος , ἐπειδή ξηρός τε εἰμί ἅμα καί ψυχρός καί ἀνώμαλος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 3.19
Νοσήματα δὲ πάντα μὲν ἐν πάσῃσι τῇσιν ὥρῃσι γίνονται , μᾶλλον δ’ ἔνια κατ’ ἐνίας αὐτέων καὶ γίνεται καὶ παροξύνεται . Εἰ μὲν ἡ τοῦ περιέχοντος ἡμᾶς ἀέρος κρᾶσις ἦν αἰτία μόνη τῶν νοσημάτων , ἅπαντες ἂν ἐνοσοῦμεν ἐν ἑκάστῃ τῶν ὡρῶν , ἐκείνας τὰς νόσους ὅσαι τῶν ὡρῶν εἰσιν οἰκεῖαι . νυνὶ δὲ ἐπειδὴ καὶ διὰ τὰς ἐν τῷ βίῳ πλημμελείας αἱ νόσοι γίνονται , πᾶσαι μὲν ἐν ἁπάσαις ἔσονται ταῖς ὥραις , πλείους δὲ καθ’ ἑκάστην αὐτῶν αἱ οἰκεῖαι . συμβάλλεται μὲν οὐ μικρὸν εἰς τοῦτο καὶ ἡ τῶν φύσεων διαφορά . οὐ γὰρ ὁμοίως ὑπὸ τῆς αὐτῆς αἰτίας ὁ θερμὸς τῷ ψυχρῷ βλάπτεσθαι πέφυκεν ἢ ὁ ὑγρὸς τῷ ξηρῷ . καθάπερ οὐδὲ ὁ εὔκρατος ἑκάστῳ τούτων , οὔτε τοῖς κατὰ συζυγίαν τινὰ δυσκράτοις , ὡς ἔμπροσθεν εἴρηται .
Lemmas: νόσημα δέ πᾶς μέν ἐν πᾶς ὁ ὥρα γίγνομαι , μάλα δέ ἔνιοι κατά ἔνιοι αὐτός καί γίγνομαι καί παροξύνω . εἰ μέν ὁ ὁ περιέχω ἐγώ ἀήρ κρᾶσις εἰμί αἰτία μόνος ὁ νόσημα , ἅπας ἄν νοσέω ἐν ἕκαστος ὁ ὥρα , ἐκεῖνος ὁ νόσος ὅσος ὁ ὥρα εἰμί οἰκεῖος . νυνί δέ ἐπειδή καί διά ὁ ἐν ὁ βίος πλημμέλεια ὁ νόσος γίγνομαι , πᾶς μέν ἐν ἅπας εἰμί ὁ ὥρα , πολύς δέ κατά ἕκαστος αὐτός ὁ οἰκεῖος . συμβάλλω μέν οὐ μικρός εἰς οὗτος καί ὁ ὁ φύσις διαφορά . οὐ γάρ ὅμοιος ὑπό ὁ αὐτός αἰτία ὁ θερμός ὁ ψυχρός βλάπτω φύω ἤ ὁ ὑγρός ὁ ξηρός . καθά οὐδέ ὁ εὔκρατος ἕκαστος οὗτος , οὔτε ὁ κατά συζυγία τις δύσκρατος , ὡς ἔμπροσθεν λέγω .