galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.42
Ἀποπληξίην ἰσχυρὴν λύειν μὲν ἀδύνατον , ἀσθενέα δὲ οὐ ῥηΐδιον . Ἐν ταῖς ἀποπληξίαις ἐξαίφνης ἀναίσθητοί τε καὶ ἀκίνητοι γίνονται πᾶν τὸ σῶμα , πλὴν μόνης τῆς ἀναπνοῆς , ὡς εἴ γε καὶ αὕτη κωλυθῇ , ἡ μεγίστη τέ ἐστιν ἥδε καὶ ὀξυτάτη τῶν ἀποπληξιῶν . ὅσοι δ’ ἀναπνέουσι μὲν , ἀλλὰ μετὰ βίας σφοδροτάτης , ἰσχυρὰ τούτοις ἐστὶν ἡ ἀποπληξία . ἰσχυρὰ δὲ καὶ τοῖς τοιούτοις , ἀλλ’ ἧττον ὅσοι χωρὶς μὲν συντονίας καὶ βίας ἀνώμαλόν τε καὶ ἄτακτον , ἔτι δὲ διαλείπουσαν ἔχουσιν τὴν ἀναπνοήν . ὡς ἐφ’ ὧν γε διασώζει τινὰ τάξιν , ἀσθενὴς ἡ τοιαύτη , καὶ πράττων ἃ χρὴ πάντα , τάχα ἂν αὐτὴν ἰάσαιο . πᾶσαι μὲν οὖν αἱ ἀποπληξίαι γίνονται τῆς ψυχικῆς δυνάμεως ἐπιῤῥεῖν ἀδυνατούσης τοῖς κάτω τῆς κεφαλῆς , ἤτοι διὰ φλεγμονώδη τινὰ διάθεσιν ἐν αὐτῷ τῷ ἐγκεφάλῳ συστᾶσαν ἢ τῶν κοιλιῶν αὐτοῦ ἐμπιπλαμένων ὑγρότητος φλεγματώδους . ἀλλὰ τῷ μεγέθει τῆς αἰτίας καὶ τὸ τοῦ πάθους ἕπεται μέγεθος . ἀνίατον δ’ ἐστὶν ὡς τὰ πολλὰ διὰ τὴν βλάβην τῆς ἀναπνοῆς . καὶ θαυμάσαι γέ ἐστιν ὅπως τῶν ἄλλων μυῶν ἁπάντων ἀκινήτων ἐν ταῖς ἀποπληξίαις γινομένων οἱ τὸν θώρακα διαστέλλοντες , εἰ καὶ μόγις , ἀλλὰ κινοῦνταί γε πολλάκις . ἔοικε δὲ γίνεσθαι τοῦτο διὰ τὴν χρείαν τῆς ἀναπνοῆς , ἐπεγειρούσης αὐτὴν τὴν ἐν τοῖς νεύροις δύναμιν ἐπὶ τὴν ἐνέργειαν . καὶ δι’ αὐτό γε τοὐπίπαν ἅπαντες οἱ μύες ἐπὶ τῶν ἀποπλήκτων ἐνεργοῦσιν , οἱ κινοῦντες τὸν θώρακα , καίτοι πρόσθεν ὀλιγάκις ἐνεργοῦντες ἅπαντες , ὥσπερ ἐν ταῖς σφοδροτάταις γυμνασίαις , ἐπειδὴ πλείστης τῆς ἀναπνοῆς ἐστι χρεία κατὰ ταῦτα . ἀλλὰ τοῖς ἀποπλήκτοις οὐ τῷ τὴν χρείαν ηὐξῆσθαι τῆς ἀναπνοῆς , ἀλλὰ διὰ τὴν ἀῤῥωστίαν τῆς δυνάμεως συνεργεῖν ἀναγκάζονται πάντες οἱ τοῦ θώρακος μύες . ὥσπερ καὶ τῶν ἄλλως ἐν πυρετῷ ἀσθενῆ τὴν δύναμιν ἐχόντων δι’ αὐτό γε τοῦτο καὶ κινεῖν ἀναγκάζονται πάντες ἑαυτοὺς εἰς ἓν ἀξιόλογον κεφάλαιον , τὴν ἐξ ἁπάντων ἐνέργειαν ἀθροίζοντες .
Lemmas: ἀποπληξία ἰσχυρός λύω μέν ἀδύνατος , ἀσθενής δέ οὐ ῥᾴδιος . ἐν ὁ ἀποπληξία ἐξαίφνης ἀναίσθητος τε καί ἀκίνητος γίγνομαι πᾶς ὁ σῶμα , πλήν μόνος ὁ ἀναπνοή , ὡς εἰ γε καί οὗτος κωλύω , ὁ μέγας τε εἰμί ὅδε καί ὀξύς ὁ ἀποπληξία . ὅσος δέ ἀναπνέω μέν , ἀλλά μετά βία σφοδρός , ἰσχυρός οὗτος εἰμί ὁ ἀποπληξία . ἰσχυρός δέ καί ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ἥσσων ὅσος χωρίς μέν συντονία καί βία ἀνώμαλος τε καί ἄτακτος , ἔτι δέ διαλείπω ἔχω ὁ ἀναπνοή . ὡς ἐπί ὅς γε διασῴζω τις τάξις , ἀσθενής ὁ τοιοῦτος , καί πράσσω ὅς χρή πᾶς , τάχα ἄν αὐτός ἰάομαι . πᾶς μέν οὖν ὁ ἀποπληξία γίγνομαι ὁ ψυχικός δύναμις ἐπιρρέω ἀδυνατέω ὁ κάτω ὁ κεφαλή , ἤτοι διά φλεγμονώδης τις διάθεσις ἐν αὐτός ὁ ἐγκέφαλος συνίστημι ἤ ὁ κοιλία αὐτός ἐμπίμπλημι ὑγρότης φλεγματώδης . ἀλλά ὁ μέγεθος ὁ αἰτία καί ὁ ὁ πάθος ἕπομαι μέγεθος . ἀνίατος δέ εἰμί ὡς ὁ πολύς διά ὁ βλάβη ὁ ἀναπνοή . καί θαυμάζω γε εἰμί ὅπως ὁ ἄλλος μῦς ἅπας ἀκίνητος ἐν ὁ ἀποπληξία γίγνομαι ὁ ὁ θώραξ διαστέλλω , εἰ καί μόγις , ἀλλά κινέω γε πολλάκις . ἔοικα δέ γίγνομαι οὗτος διά ὁ χρεία ὁ ἀναπνοή , ἐπεγείρω αὐτός ὁ ἐν ὁ νεῦρον δύναμις ἐπί ὁ ἐνέργεια . καί διά αὐτός γε ἐπίπαν ἅπας ὁ μῦς ἐπί ὁ ἀπόπληκτος ἐνεργέω , ὁ κινέω ὁ θώραξ , καίτοι πρόσθεν ὀλιγάκις ἐνεργέω ἅπας , ὥσπερ ἐν ὁ σφοδρός γυμνασία , ἐπειδή πολύς ὁ ἀναπνοή εἰμί χρεία κατά οὗτος . ἀλλά ὁ ἀπόπληκτος οὐ ὁ ὁ χρεία αὐξάνω ὁ ἀναπνοή , ἀλλά διά ὁ ἀρρωστία ὁ δύναμις συνεργέω ἀναγκάζω πᾶς ὁ ὁ θώραξ μῦς . ὥσπερ καί ὁ ἄλλος ἐν πυρετός ἀσθενής ὁ δύναμις ἔχω διά αὐτός γε οὗτος καί κινέω ἀναγκάζω πᾶς ἑαυτοῦ εἰς εἷς ἀξιόλογος κεφάλαιος , ὁ ἐκ ἅπας ἐνέργεια ἀθροίζω .