galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.1
Τὰς κυούσας φαρμακεύειν , ἢν ὀργᾷ , τετράμηνα καὶ ἄχρι ἑπτὰ μηνῶν , ἧσσον δὲ ταύτας . τὰ δὲ νήπια καὶ πρεσβύτερα εὐλαβέεσθαι χρή . Αἱ πρὸς τὰς μήτρας συμφύσεις τῶν ἐμβρύων ἀνάλογον ἔχουσι ταῖς τῶν καρπῶν πρὸς τὰ φυτά . ταυτὶ γάρ τοι κατὰ μὲν τὴν πρώτην γένεσιν ἀσθενέσι λαβαῖς συνέχεται καὶ διὰ τοῦτο ἀποπίπτει ῥᾳδίως , ἐπειδὰν σφοδρότερος ἄνεμος αὐτὰ διασείσῃ . μετὰ ταῦτα δὲ αὐξανόμενα δύσλυτον ἔχει τὴν πρὸς τὰ φυτὰ κοινωνίαν , ὥσπερ αὖ πάλιν , ἐπειδὰν τελειωθῇ , καὶ χωρὶς τῆς ἔξωθεν βίας ἀποπίπτει . κατὰ τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ τὰ κυούμενα ἐν μὲν τῷ πρώτῳ χρόνῳ τῆς καταβολῆς τοῦ σπέρματος , κἂν ἅλλεσθαί ποτε συμβῇ τὴν γυναῖκα ἢ καταπεσεῖν ὀλισθήσασαν ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως σφοδρότερον ἢ κατὰ ψυχὴν ἢ κατὰ σῶμα κινηθῆναι , ῥᾳδίως ἀποῤῥήγνυνται . παραπλησίως δὲ καὶ ἐπειδὰν ἤδη τέλεια τυγχάνειν ὄντα . ὁ δὲ μεταξὺ χρόνος ἀσφαλεστέραν ἔχει τὴν σύμφυσιν , ὥστε καὶ κινήσεων σφοδροτέρων ἀνέχεσθαι τὴν κύουσαν ἄνευ τοῦ βλαβῆναι τὸ ἔμβρυον . ἅπερ ἐπιστάμενος ὁ Ἱπποκράτης εἰκότως ἔφη , τὰς κυούσας φαρμακεύειν , ἢν ὀργᾷ , τετράμηνα καὶ ἄχρις ἑπτὰ μηνῶν , ὅσπερ ἐστὶν ἐν τῷ μέσῳ τῆς κινήσεως , ἡνίκα ἀκριβῶς ἐνέχεται τῇ μήτρᾳ τὸ κυούμενον . οὐ μὴν οὐδ’ ἐν τούτῳ πάσας ὅσαι δέονται καθάρσεως ἐπιτρέπει καθαίρειν , ἀλλ’ ἢν ὀργᾷ , φησὶ , τουτέστιν ἐπείγεται · μετενήνεκται γὰρ ἀπὸ τῶν ὀργώντων ἐπὶ συνουσίαν ζώων ἡ προσηγορία . ὅταν οὖν κινῶνταί τε καὶ φέρωνται πάντῃ τοῦ σώματος οἱ πλεονάζοντες χυμοὶ , μηδέπω καθ’ ἕν τι μόριον ἐστηριγμένοι , τηνικαῦτα πρὸς τὴν ἀπόκρισιν αὐτῶν ἡ φύσις ὁρμᾷ καὶ δεῖταί τινος ὀρέξοντος χεῖρα καὶ ποδηγήσοντος αὐτὴν τὴν ὁρμὴν ἐπὶ τὴν γαστέρα . τοὺς δὲ καθ’ ἕν τι μόριον ἐστηριγμένους χυμοὺς οὐ χρὴ κινεῖν · οὕτως γοῦν εἴρηται κἀκεῖνο . ὁκόσοι δὲ τὰ φλεγμαίνοντα ἐν ἀρχῇσι τῶν νοσημάτων φαρμακεύῃ , λύειν εὐθέως ἐπιχειροῦσι , τοῦ μὲν ξυντεταμένου καὶ φλεγμαίνοντος οὐδὲν ἀφαιρέουσιν , οὐ γὰρ ἐνδιδοῖ ὠμὸν ἐὸν τὸ πάθος , τὰ δ’ ἀντέχοντα τῷ νοσήματι καὶ ὑγιεινὰ συντήκουσιν . ὅτι δὲ τὸ φαρμακεύειν ὁ Ἱπποκράτης ἐπὶ τοῦ διὰ φαρμάκου καθαίρειν εἴωθε λέγειν ὡμολόγηται πᾶσιν ὅσοι κἂν ἐπὶ βραχὺ τῆς λέξεως αὐτοῦ συνιᾶσιν . ἵνα γὰρ ἐάσας τις τὰ ἄλλα βιβλία τῶνδε γεγραμμένων ἀφορισμῶν μνημονεύσῃ , κατ’ οὐδένα τρόπον οἶόν τ’ ἐστὶν ἀκούειν ἐν αὐτοῖς ἄλλο τι σημαίνεσθαι πρὸς τῆς φαρμακεύειν φωνῆς , ὡς ὀλίγον ὕστερον ἔσται δῆλον .
Lemmas: ὁ κύω φαρμακεύω , ἐάν ὀργάω , τετράμηνος καί ἄχρι ἑπτά μείς , ἥσσων δέ οὗτος . ὁ δέ νήπιος καί πρέσβυς εὐλαβέομαι χρή . ὁ πρός ὁ μήτρα σύμφυσις ὁ ἔμβρυον ἀνάλογος ἔχω ὁ ὁ καρπός πρός ὁ φυτόν . οὗτος γάρ τοι κατά μέν ὁ πρῶτος γένεσις ἀσθενής λαβή συνέχω καί διά οὗτος ἀποπίπτω ῥᾴδιος , ἐπειδάν σφοδρός ἄνεμος αὐτός διασείω . μετά οὗτος δέ αὐξάνω δύσλυτος ἔχω ὁ πρός ὁ φυτόν κοινωνία , ὥσπερ αὖ πάλιν , ἐπειδάν τελειόω , καί χωρίς ὁ ἔξωθεν βία ἀποπίπτω . κατά ὁ αὐτός δή τρόπος καί ὁ κυέω ἐν μέν ὁ πρῶτος χρόνος ὁ καταβολή ὁ σπέρμα , ἐάν ἅλλομαι ποτέ συμβαίνω ὁ γυνή ἤ καταπίπτω ὀλισθάνω ἤ ὁπωσοῦν ἄλλος σφοδρός ἤ κατά ψυχή ἤ κατά σῶμα κινέω , ῥᾴδιος ἀπορρήγνυμι . παραπλήσιος δέ καί ἐπειδάν ἤδη τέλειος τυγχάνω εἰμί . ὁ δέ μεταξύ χρόνος ἀσφαλής ἔχω ὁ σύμφυσις , ὥστε καί κίνησις σφοδρός ἀνέχω ὁ κύω ἄνευ ὁ βλάπτω ὁ ἔμβρυον . ὅς ἐπίσταμαι ὁ Ἱπποκράτης ἔοικα φημί , ὁ κύω φαρμακεύω , ἐάν ὀργάω , τετράμηνος καί ἄχρι ἑπτά μείς , ὅς εἰμί ἐν ὁ μέσος ὁ κίνησις , ἡνίκα ἀκριβής ἐνέχω ὁ μήτρα ὁ κυέω . οὐ μήν οὐδέ ἐν οὗτος πᾶς ὅσος δέω κάθαρσις ἐπιτρέπω καθαίρω , ἀλλά ἐάν ὀργάω , φημί , τουτέστι ἐπείγω · μεταφέρω γάρ ἀπό ὁ ὀργάω ἐπί συνουσία ζῷον ὁ προσηγορία . ὅταν οὖν κινέω τε καί φέρω πάντῃ ὁ σῶμα ὁ πλεονάζω χυμός , μηδέπω κατά εἷς τις μόριον στηρίζω , τηνικαῦτα πρός ὁ ἀπόκρισις αὐτός ὁ φύσις ὁρμάω καί δέω τις ὀρέγω χείρ καί ποδηγέω αὐτός ὁ ὁρμή ἐπί ὁ γαστήρ . ὁ δέ κατά εἷς τις μόριον στηρίζω χυμός οὐ χρή κινέω · οὕτως γοῦν λέγω ἐκεῖνος . ὁπόσος δέ ὁ φλεγμαίνω ἐν ἀρχή ὁ νόσημα φαρμακεύω , λύω εὐθύς ἐπιχειρέω , ὁ μέν συντείνω καί φλεγμαίνω οὐδείς ἀφαιρέω , οὐ γάρ ἐνδίδωμι ὠμός εἰμί ὁ πάθος , ὁ δέ ἀντέχω ὁ νόσημα καί ὑγιεινός συντήκω . ὅτι δέ ὁ φαρμακεύω ὁ Ἱπποκράτης ἐπί ὁ διά φάρμακον καθαίρω εἴωθα λέγω ὁμολογέω πᾶς ὅσος ἄν ἐπί βραχύς ὁ λέξις αὐτός συνίημι . ἵνα γάρ ἐάω τις ὁ ἄλλος βιβλίον ὅδε γράφω ἀφορισμός μνημονεύω , κατά οὐδείς τρόπος οἶος τε εἰμί ἀκούω ἐν αὐτός ἄλλος τις σημαίνω πρός ὁ φαρμακεύω φωνή , ὡς ὀλίγος ὕστερον εἰμί δῆλος .