galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.30
Ὁκόσοισι παροξυσμοὶ γίνονται ἣν ἂν ὥρην ἀφῇ ὁ πυρετὸς , εἰς τὴν αὔριον τὴν αὐτὴν ὥρην ἢν λάβῃ , δύσκριτα . Ὑποθώμεθά τινα κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν ἀρξάμενον ὥραν τὴν τρίτην , πεπαῦσθαι δὲ καθ’ ἡντιναοῦν ὥραν ἑτέραν , εἶθ’ ὑπῆρχθαι πάλιν ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν ἡμερῶν κατὰ τὴν ὥραν τὴν τρίτην , εἶτα παυσάμενον αὖθις , ὅτε δή ποτε τῇ τρίτῃ τῶν ἡμερῶν πάλιν ἄρξασθαι κατὰ τὴν τρίτην ὥραν , εἶτ’ αὖθις ὡς ἔτυχε παυσάμενον ἄρξασθαι τῇ τετάρτῃ τῶν ἡμερῶν κατὰ τὴν τρίτην ὥραν καὶ οὕτως ἀεὶ κατὰ τὸ ἑξῆς φυλάττεσθαι μὲν αὐτῷ τὴν τρίτην ὥραν , ἐν ᾗ τὴν ἀρχὴν ὁ παροξυσμὸς λαμβάνει , μὴ φυλάττεσθαι δὲ τὰς ἄλλας , ἐν αἷς παύεται . τὸν οὖν οὕτω νοσοῦντα μακρότερον ἀνάγκη νοσῆσαι χρόνῳ τῶν ἄτακτον ἐχόντων τὴν ὥραν τῆς ἀρχῆς τοῦ παροξυσμοῦ . τοῦτο μὲν οὖν ἡμεῖς ὑπὸ τῆς πείρας μαρτυρούμενον εἰρῆσθαί φαμεν . εἰσὶ δ’ οἳ τοιοῦτό τί φασιν εἶναι τὸ λεγόμενον . εἰ τῇ πρώτῃ τῶν ἡμερῶν παροξυνθεὶς ὁ κάμνων ὥρᾳ , φέρε εἰπεῖν , τρίτῃ παυσάμενός τε δωδεκάτην ὥραν , εἰ τύχοι , πάλιν ἄρξαιτο τῇ δευτέρᾳ τῶν ἡμερῶν , κατὰ τὴν δωδεκάτην ὥραν δύσκριτον ἔσεσθαί φασιν αὐτῷ τὸ νόσημα , μήτε λογισμόν τινα προστιθέντες , ἀλλὰ μηδ’ ἀπὸ τῆς πείρας μαρτυρούμενον ὑποδεῖξαι δυνάμενοι τὸν ἑαυτῶν λόγον . οὐ μὴν οὐδὲ τὸ δύσκριτον , οἷόν τ’ ἐστὶν ἐπινοῆσαι κατ’ ἄλλο τι σημαινόμενον εἰρῆσθαι παρὰ τὸ δύσλυτον , ὡς εἶναι τὸ λεγόμενον τοιοῦτον , ἐάν τε καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἐάν τε διὰ τετάρτης ὁ κάμνων παροξύνηται κατὰ τὴν αὐτὴν ὥραν , δύσλυτον ἔσται ﻿ τοῦτο νόσημα , κἂν πολλαῖς κἂν ὀλίγαις ὁ παροξυσμὸς ὥραις γένηται . τοῦτο μὲν οὖν , ὡς ἔφην , ὑπὸ τῆς ἐμπειρίας μαρτυρεῖται . τὴν δ’ αἰτίαν αὐτοῦ νομιστέον εἶναι τοιαύτην , ὅταν μὲν ἀστήρικτον ᾖ τὸ τῶν παροξυσμῶν αἴτιον , οὐ φυλάττει τὴν αὐτὴν περίοδόν τε καὶ προθεσμίαν , ὅταν δ’ ἐστηριγμένον , φυλάττει καὶ διὰ τοῦτο δύσλυτον μέν ἐστι τὸ ἐστηριγμένον , εὔλυτον δὲ τὸ μὴ τοιοῦτον . μοχλείας γὰρ , ὡς ἂν εἴποι τις , ἰσχυρᾶς δεῖ τοῖς ἐστηριγμένοις , ἥτις ἐν χρόνῳ πλείονι καὶ διὰ βοηθημάτων ἰσχυροτέρων τε καὶ πλειόνων γίγνεται .
Lemmas: ὁπόσος παροξυσμός γίγνομαι ὅς ἄν ὥρα ἀφίημι ὁ πυρετός , εἰς ὁ αὔριον ὁ αὐτός ὥρα ἐάν λαμβάνω , δύσκριτος . ὑποτίθημι τις κατά ὁ πρῶτος ἡμέρα ἄρχω ὥρα ὁ τρίτος , παύω δέ κατά ὁστισοῦν ὥρα ἕτερος , εἶτα ὑπάρχω πάλιν ἐν ὁ δεύτερος ὁ ἡμέρα κατά ὁ ὥρα ὁ τρίτος , εἶτα παύω αὖθις , ὅτε δή ποτέ ὁ τρίτος ὁ ἡμέρα πάλιν ἄρχω κατά ὁ τρίτος ὥρα , εἶτα αὖθις ὡς τυγχάνω παύω ἄρχω ὁ τέταρτος ὁ ἡμέρα κατά ὁ τρίτος ὥρα καί οὕτως ἀεί κατά ὁ ἑξῆς φυλάσσω μέν αὐτός ὁ τρίτος ὥρα , ἐν ὅς ὁ ἀρχή ὁ παροξυσμός λαμβάνω , μή φυλάσσω δέ ὁ ἄλλος , ἐν ὅς παύω . ὁ οὖν οὕτως νοσέω μακρός ἀνάγκη νοσέω χρόνος ὁ ἄτακτος ἔχω ὁ ὥρα ὁ ἀρχή ὁ παροξυσμός . οὗτος μέν οὖν ἐγώ ὑπό ὁ πεῖρα μαρτυρέω λέγω φημί . εἰμί δέ ὅς τοιοῦτος τις φημί εἰμί ὁ λέγω . εἰ ὁ πρῶτος ὁ ἡμέρα παροξύνω ὁ κάμνω ὥρα , φέρω λέγω , τρίτος παύω τε δωδέκατος ὥρα , εἰ τυγχάνω , πάλιν ἄρχω ὁ δεύτερος ὁ ἡμέρα , κατά ὁ δωδέκατος ὥρα δύσκριτος εἰμί φημί αὐτός ὁ νόσημα , μήτε λογισμός τις προστίθημι , ἀλλά μηδέ ἀπό ὁ πεῖρα μαρτυρέω ὑποδείκνυμι δύναμαι ὁ ἑαυτοῦ λόγος . οὐ μήν οὐδέ ὁ δύσκριτος , οἷος τε εἰμί ἐπινοέω κατά ἄλλος τις σημαίνω λέγω παρά ὁ δύσλυτος , ὡς εἰμί ὁ λέγω τοιοῦτος , ἐάν τε κατά ἕκαστος ἡμέρα ἐάν τε διά τέταρτος ὁ κάμνω παροξύνω κατά ὁ αὐτός ὥρα , δύσλυτος εἰμί ﻿ οὗτος νόσημα , ἐάν πολύς ἐάν ὀλίγος ὁ παροξυσμός ὥρα γίγνομαι . οὗτος μέν οὖν , ὡς φημί , ὑπό ὁ ἐμπειρία μαρτυρέω . ὁ δέ αἰτία αὐτός νομίζω εἰμί τοιοῦτος , ὅταν μέν ἀστήρικτος εἰμί ὁ ὁ παροξυσμός αἴτιος , οὐ φυλάσσω ὁ αὐτός περίοδος τε καί προθεσμία , ὅταν δέ στηρίζω , φυλάσσω καί διά οὗτος δύσλυτος μέν εἰμί ὁ στηρίζω , εὔλυτος δέ ὁ μή τοιοῦτος . μοχλεία γάρ , ὡς ἄν λέγω τις , ἰσχυρός δέω ὁ στηρίζω , ὅστις ἐν χρόνος πολύς καί διά βοήθημα ἰσχυρός τε καί πολύς γίγνομαι .