ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 1.5
Ἐν τῇσι λεπτῇσι διαίτῃσιν ἁμαρτάνουσιν οἱ νοσέοντες , διὸ μᾶλλον βλάπτονται . πᾶν γὰρ τὸ ἁμάρτημα ὃ ἂν γίνηται μέγα γίνεται μᾶλλον ἢ ἐν τῇσιν , ἐν ᾗσι λεπτῇσι ὀλίγον ἁδροτέρῃσι διαίτῃσι , διὰ τοῦτο καὶ τοῖσιν ὑγιαίνουσιν σφαλεραὶ αἱ πάνυ λεπταὶ καὶ καθεστηκυῖαι καὶ ἀκριβέες δίαιται , ὅτι τὰ ἁμαρτανόμενα χαλεπώτερον φέρουσι . διὰ τοῦτο οὖν αἱ λεπταὶ καὶ ἀκριβέες δίαιται σφαλεραὶ ἐς τὰ πλεῖστα , τῶν σμικρῶν ἁδροτέρων . Διχῶς γράφεται δὲ καὶ ἑτέρως ἡ ἀρχὴ τοῦδε τοῦ ἀφορισμοῦ κατὰ τόνδε τὸν τρόπον · ἐν τῇσι λεπτῇσι διαίτῃσι τὰ πολλὰ ἁμαρτάνουσιν οἱ νοσέοντες , διὸ μᾶλλον βλάπτονται . καί τισιν ἀρέσκει μᾶλλον ἥδε τῆς ἑτέρας ἡγουμένοις τοῦτο βούλεσθαι λέγειν τὸν Ἱπποκράτην , ὡς ἄρα ἐν ταῖς λεπταῖς διαίταις ἁμαρτάνοντες οἱ νοσέοντες , διὸ μᾶλλον βλάπτονται . τρέφεσθαι γὰρ ἀναγκάζονται λάθρα τῶν ἰατρῶν δι’ αὐτὸ τοῦτο , διότι λεπτῶς ὑπ’ αὐτῶν διαιτῶνται , κᾀντεῦθεν μειζόνως βλάπτονται ἢ εἰ μὴ διῃτῶντο λεπτῶς . ἔτι δὲ ἁμαρτάνουσι δῆλον ὅτι καὶ ἐπ’ ἀσθενεῖ τῇ δυνάμει , ὡς ἂν ἐν ταῖς ἐνδείαις προκεκμηκυίᾳ . ἀμείνων δὲ ἡ προτέρα γραφή . περιλαμβάνει γὰρ καὶ ταύτην καὶ γενικώτερον ποιεῖται τὸν λόγον , ὑπὲρ ἁπάσης ἁμαρτίας ἐκδιδάσκουσα τῆς ἀκουσίως τε καὶ ἑκουσίως συμπιπτούσης τοῖς νοσοῦσιν , ὡς εἶναι τὸν λόγον τοιοῦτον · ὅ τι ἂν ἁμάρτημα συμπέση τοῖς λεπτῶς οὕτω διαιτωμένοις , σφαλερώτερον τοῦτο καθίσταται παρόσον ἥ τε δύναμις ἄῤῥωστος ὑπὸ τῆς τοιαύτης διαίτης γέγονεν ἥ τ’ ἐπ’ αὐτὴν μετάβασις ἀήθης . μαρτυρεῖ δὲ τῇ προειρημένῃ γραφῇ καὶ τὰ περὶ τῶν ὑγιαινόντων εἰρημένα . σφαλερὰς γὰρ ἐπ’ αὐτῶν ἔφη τὰς λεπτὰς διαίτας ὑπάρχειν , ὅτι τὰ ἁμαρτανόμενα χαλεπώτερον φέρουσιν , οὐχ ὅτι διὰ τὸ λεπτὸν τῆς διαίτης ἁμαρτάνειν ἀναγκάζονται . τὰ δ’ ἐφεξῆς τοῦ ἀφορισμοῦ σαφῆ .
Lemmas: ἐν ὁ λεπτός δίαιτα ἁμαρτάνω ὁ νοσέω , διό μάλα βλάπτω . πᾶς γάρ ὁ ἁμάρτημα ὅς ἄν γίγνομαι μέγας γίγνομαι μάλα ἤ ἐν ὁ , ἐν ὅς λεπτός ὀλίγος ἁδρός δίαιτα , διά οὗτος καί ὁ ὑγιαίνω σφαλερός ὁ πάνυ λεπτός καί καθίστημι καί ἀκριβής δίαιτα , ὅτι ὁ ἁμαρτάνω χαλεπός φέρω . διά οὗτος οὖν ὁ λεπτός καί ἀκριβής δίαιτα σφαλερός εἰς ὁ πολύς , ὁ μικρός ἁδρός . διχῶς γράφω δέ καί ἕτερος ὁ ἀρχή ὅδε ὁ ἀφορισμός κατά ὅδε ὁ τρόπος · ἐν ὁ λεπτός δίαιτα ὁ πολύς ἁμαρτάνω ὁ νοσέω , διό μάλα βλάπτω . καί τις ἀρέσκω μάλα ὅδε ὁ ἕτερος ἡγέομαι οὗτος βούλομαι λέγω ὁ Ἱπποκράτης , ὡς ἄρα ἐν ὁ λεπτός δίαιτα ἁμαρτάνω ὁ νοσέω , διό μάλα βλάπτω . τρέφω γάρ ἀναγκάζω λάθρῃ ὁ ἰατρός διά αὐτός οὗτος , διότι λεπτός ὑπό αὐτός διαιτάω , ἐͅντεῦθα μέγας βλάπτω ἤ εἰ μή διαδιαιτάω λεπτός . ἔτι δέ ἁμαρτάνω δῆλος ὅτι καί ἐπί ἀσθενής ὁ δύναμις , ὡς ἄν ἐν ὁ ἔνδεια προκάμνω . ἀγαθός δέ ὁ πρότερος γραφή . περιλαμβάνω γάρ καί οὗτος καί γενικός ποιέω ὁ λόγος , ὑπέρ ἅπας ἁμαρτία ἐκδιδάσκω ὁ ἀκούσιος τε καί ἑκούσιος συμπίπτω ὁ νοσέω , ὡς εἰμί ὁ λόγος τοιοῦτος · ὅς τις ἄν ἁμάρτημα συμπίσημι ὁ λεπτός οὕτως διαιτάω , σφαλερός οὗτος καθίστημι παρόσον ὁ τε δύναμις ἄρρωστος ὑπό ὁ τοιοῦτος δίαιτα γίγνομαι ὁ τε ἐπί αὐτός μετάβασις ἀήθης . μαρτυρέω δέ ὁ προλέγω γραφή καί ὁ περί ὁ ὑγιαίνω λέγω . σφαλερός γάρ ἐπί αὐτός φημί ὁ λεπτός δίαιτα ὑπάρχω , ὅτι ὁ ἁμαρτάνω χαλεπός φέρω , οὐ ὅτι διά ὁ λεπτός ὁ δίαιτα ἁμαρτάνω ἀναγκάζω . ὁ δέ ἐφεξῆς ὁ ἀφορισμός σαφής .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 1.6
Ἐς δὲ τὰ ἔσχατα νοσήματα αἱ ἔσχαται θεραπεῖαι ἐς ἀκριβείην κράτισται Ἔσχατα νοσήματα κέκληκεν ὁ Ἱπποκράτης τὰ μέγιστα , μεθ’ ἃ οὐκ ἔστιν ἄλλα . καὶ τοίνυν κελεύει τὴν θεραπείαν ὅλην ἐπ’ αὐτῶν ἀκριβεστάτην εἶναι καὶ δηλονότι καὶ τὴν δίαιταν λεπτοτάτην . εἴη δ’ ἂν πάντως ταῦτα κατόξεα καὶ διὰ τοῦτο ἐπιφέρων τὸν ἑξῆς ἀφορισμὸν ἐρεῖ ·
Lemmas: εἰς δέ ὁ ἔσχατος νόσημα ὁ ἔσχατος θεραπεία εἰς ἀκρίβεια κρατύς ἔσχατος νόσημα καλέω ὁ Ἱπποκράτης ὁ μέγας , μετά ὅς οὐ εἰμί ἄλλος . καί τοίνυν κελεύω ὁ θεραπεία ὅλος ἐπί αὐτός ἀκριβής εἰμί καί δηλονότι καί ὁ δίαιτα λεπτός . εἰμί δέ ἄν πάντως οὗτος κάτοξυς καί διά οὗτος ἐπιφέρω ὁ ἑξῆς ἀφορισμός λέγω ·
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 1.8
Ὁκόταν δὲ ἀκμάζῃ τὸ νόσημα , τότε καὶ τῇ λεπτοτάτῃ διαίτῃ ἀναγκαῖον χρέεσθαι . Μόριόν ἐστιν αὐτῷ καὶ οὗτος ὁ λόγος τῆς διαιτητικῆς τέχνης , ὑπ’ ἐνίων μὲν ἰδίᾳ γραφόμενος ἐν τῇ νῦν εἰρημένῃ λέξει , προστιθέμενος δ’ ὑφ’ ἑτέρων τῷ πρόσθεν ἀφορισμῷ , καθότι προγέγραπται . διδάσκει δὲ ἡμᾶς , ὅπως ἂν ᾖ γεγραμμένος ἕν τε καὶ ταὐτὸν θεώρημα κελεύοντος τοῦ παλαιοῦ τῷ λεπτοτάτῳ τῆς διαίτης ἐν τῷ τῆς ἀκμῆς χρῆσθαι καιρῷ , διά τε τὸ μέγεθος δηλονότι τῶν συμπτωμάτων καὶ τὴν πέψιν τοῦ νοσήματος . οὐ γὰρ χρὴ περιέλκειν τὴν φύσιν εἰς ἑτέραν πέψιν πρόσφατον ἐγκειμένην ἰσχυρῶς τῇ πέψει τῶν νοσοποιῶν χυμῶν ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ καὶ μέλλουσάν γε ὅσον οὔπω κρατήσειν αὐτῶν . οὕτω γὰρ ἡμῖν ἐπιδέδεικται κἀν τῇ περὶ κρίσεων πραγματείᾳ κατ’ ἐκεῖνα δηλονότι τὰ νοσήματα τοῦ λόγου παντὸς ἀνυομένου , ἐφ’ ὧν ὅλως ἐγχειροῦμεν διαίτῃ τε καὶ θεραπείᾳ . ταῦτα δ’ ἐστὶν ἐν οἷς τὴν ἀκμὴν ἐκδέχεται παρακμὴ , ὡς ἐφ’ ὧν γε θάνατος ἀκμαζόντων ἀκολουθεῖ , τῷ προγνωστικῷ μέρει τῆς τέχνης προσχρώμεθα μόνῳ , προλέγοντες τὸ γενησόμενον , ὅπως ἀναίτιοι τῶν ἀποβησομένων εἴημεν . αὕτη μὲν οὖν σοι μία περὶ τῶν καιρῶν τοῦ νοσήματος ἔνδειξις εἰς τὸ τῆς διαίτης εἶδος · ἑτέρα δ’ ἀπὸ τῆς δυνάμεως ἣν κατὰ τὸν ἑξῆς ἀφορισμὸν διδάσκει .
Lemmas: ὁπόταν δέ ἀκμάζω ὁ νόσημα , τότε καί ὁ λεπτός δίαιτα ἀναγκαῖος χράω . μόριον εἰμί αὐτός καί οὗτος ὁ λόγος ὁ διαιτητικός τέχνη , ὑπό ἔνιοι μέν ἴδιος γράφω ἐν ὁ νῦν λέγω λέξις , προστίθημι δέ ὑπό ἕτερος ὁ πρόσθεν ἀφορισμός , καθότι προγράφω . διδάσκω δέ ἐγώ , ὅπως ἄν εἰμί γράφω εἷς τε καί αὐτός θεώρημα κελεύω ὁ παλαιός ὁ λεπτός ὁ δίαιτα ἐν ὁ ὁ ἀκμή χράω καιρός , διά τε ὁ μέγεθος δηλονότι ὁ σύμπτωμα καί ὁ πέψις ὁ νόσημα . οὐ γάρ χρή περιέλκω ὁ φύσις εἰς ἕτερος πέψις πρόσφατος ἔγκειμαι ἰσχυρός ὁ πέψις ὁ νοσοποιός χυμός ἐν ἐκεῖνος ὁ χρόνος καί μέλλω γε ὅσος οὔπω κρατέω αὐτός . οὕτως γάρ ἐγώ ἐπιδείκνυμι ἐν ὁ περί κρίσις πραγματεία κατά ἐκεῖνος δηλονότι ὁ νόσημα ὁ λόγος πᾶς ἀνύω , ἐπί ὅς ὅλος ἐγχειρέω δίαιτα τε καί θεραπεία . οὗτος δέ εἰμί ἐν ὅς ὁ ἀκμή ἐκδέχομαι παρακμή , ὡς ἐπί ὅς γε θάνατος ἀκμάζω ἀκολουθέω , ὁ προγνωστικός μέρος ὁ τέχνη προσχράω μόνος , προλέγω ὁ γίγνομαι , ὅπως ἀναίτιος ὁ ἀποβαίνω εἰμί . οὗτος μέν οὖν σύ εἷς περί ὁ καιρός ὁ νόσημα ἔνδειξις εἰς ὁ ὁ δίαιτα εἶδος · ἕτερος δέ ἀπό ὁ δύναμις ὅς κατά ὁ ἑξῆς ἀφορισμός διδάσκω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 1.9
Συντεκμαίρεσθαι δὲ χρὴ καὶ τὸν νοσέοντα , εἰ ἐξαρκέσει τῇ διαίτῃ πρὸς τὴν ἀκμὴν τῆς νούσου καὶ πότερον ἐκεῖνος ἀπαυδήσει πρότερον καὶ οὐκ ἐξαρκέσει τῇ διαίτῃ ἢ ἡ νοῦσος πρότερον ἀπαυδήσει καὶ ἀμβλυνεῖται . Ἐπειδὴ κατὰ τὸν ἔμπροσθεν ἀφορισμὸν τοσοῦτον ὑποκαταβαίνειν ἐκέλευσε τῆς ἐσχάτως λεγομένης λεπτῆς διαίτης , ὁπόσον ἂν χρόνον ἡ νόσος μαλακωτέρα τῆς ἀκμῆς ᾖ , νῦν ἐνταῦθα προστίθησιν ἕτερον σκοπὸν εἰς ἀκριβείαν τοῦ τὸ ποσὸν λαβεῖν τῆς ὑποκαταβάσεως . ἔστι δὲ ὁ σκοπὸς οὗτος ἡ δύναμις , ἧς ἕνεκα καὶ τρέφειν ἐστίν . οὐ γὰρ δὴ τοῦ νοσήματος αὐτοῦ χάριν . ὅταν μὲν γὰρ οὕτως ἔχει ῥώμης ὡς ἐλπίζειν ἡμᾶς ἐξαρκέσαι τῷ μεταξὺ χρόνῳ παντὶ μέχρι τῆς ἀκμῆς , ἐπὶ τῷ τοιῷδε σχήματι τῆς διαίτης ἔχοιμεν ἂν ἤδη τὸ ποσὸν ἀκριβῶς . ἄν δ’ ἀσθενεστέρα φαίνηται , προσθετέον τι τῇ διαίτῃ καὶ ἁδρότερον διαιτητέον εἰς τοσοῦτον εἰς ὅσον ἂν ἡ τῆς δυνάμεως ἀσθένεια κελεύῃ . διὰ τοῦτο γοῦν ποτε καὶ κατ’ αὐτὴν τὴν ἀκμὴν ἐπιγενόμενον συμπτώματος ἐκλυτικοῦ τῆς δυνάμεως ἀναγκαζόμεθα τρέφειν . μέρος δ’ ἂν εἴη καὶ οὗτος ὁ λόγος τοῦ περὶ διαίτης παντὸς καὶ εἴ τις ἕνα τὸν σύμπαντα τοῦτόν τε καὶ τὸν προειρημένον καὶ τὸν ἐφεξῆς μέλλοντα ῥηθήσεσθαι ποιήσειεν , οὐχ ἁμαρτήσεται . ἐγὼ δ’ εἰς μόρια τέμνων ἐξηγοῦμαι εἰς ὅσον δύναμαι σαφηνείας ἕνεκα .
Lemmas: συντεκμαίρομαι δέ χρή καί ὁ νοσέω , εἰ ἐξαρκέω ὁ δίαιτα πρός ὁ ἀκμή ὁ νόσος καί πότερος ἐκεῖνος ἀπαυδάω πρότερος καί οὐ ἐξαρκέω ὁ δίαιτα ἤ ὁ νόσος πρότερος ἀπαυδάω καί ἀμβλύνω . ἐπειδή κατά ὁ ἔμπροσθεν ἀφορισμός τοσοῦτος ὑποκαταβαίνω κελεύω ὁ ἔσχατος λέγω λεπτός δίαιτα , ὁπόσος ἄν χρόνος ὁ νόσος μαλακός ὁ ἀκμή εἰμί , νῦν ἐνταῦθα προστίθημι ἕτερος σκοπός εἰς ἀκρίβεια ὁ ὁ ποσός λαμβάνω ὁ ὑποκατάβασις . εἰμί δέ ὁ σκοπός οὗτος ὁ δύναμις , ὅς ἕνεκα καί τρέφω εἰμί . οὐ γάρ δή ὁ νόσημα αὐτός χάριν . ὅταν μέν γάρ οὕτως ἔχω ῥώμη ὡς ἐλπίζω ἐγώ ἐξαρκέω ὁ μεταξύ χρόνος πᾶς μέχρι ὁ ἀκμή , ἐπί ὁ τοιόσδε σχῆμα ὁ δίαιτα ἔχω ἄν ἤδη ὁ ποσός ἀκριβής . ἐάν δέ ἀσθενής φαίνω , προστίθημι τις ὁ δίαιτα καί ἁδρός διαιτητέον εἰς τοσοῦτος εἰς ὅσος ἄν ὁ ὁ δύναμις ἀσθένεια κελεύω . διά οὗτος γοῦν ποτέ καί κατά αὐτός ὁ ἀκμή ἐπιγίγνομαι σύμπτωμα ἐκλυτικός ὁ δύναμις ἀναγκάζω τρέφω . μέρος δέ ἄν εἰμί καί οὗτος ὁ λόγος ὁ περί δίαιτα πᾶς καί εἰ τις εἷς ὁ σύμπας οὗτος τε καί ὁ προλέγω καί ὁ ἐφεξῆς μέλλω λέγω ποιέω , οὐ ἁμαρτάνω . ἐγώ δέ εἰς μόριον τέμνω ἐξηγέομαι εἰς ὅσος δύναμαι σαφήνεια ἕνεκα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 1.10
Ὁκόσοισι μὲν οὖν αὐτίκα ἡ ἀκμὴ , αὐτίκα λεπτῶς διαιτᾷν . ὁκόσοισι δὲ ὕστερον ἡ ἀκμὴ ἐς ἐκεῖνο καὶ πρὸ ἐκείνου σμικρὸν ἀφαιρετέον . ἔμπροσθεν δὲ πιωτέρως διαιτᾷν ὡς ἂν ἐξαρκέσῃ ὁ νοσέων . Καὶ οὗτος ὁ λόγος τῆς αὐτῆς ἔχεται γνώμης . εἴρηται δὲ καθολικώτερον τοῦ πρόσθεν . ἔμπροσθεν μὲν γὰρ ἐπὶ κατοξέων τῶν νοσημάτων ἔλεγεν , ὡς αὐτίκα τῇ λεπτοτάτῃ διαίτῃ χρηστέον ἐπ’ αὐτῶν . ἐν ταύτῃ δὲ ἁπλῶς ἀποφαίνεται περὶ πάντων τῶν νοσημάτων , ὧν αὐτίκα ἡ ἀκμὴ , τουτέστιν οὐ μετὰ πολὺ τῆς πρώτης εἰσβολῆς , ταύτῃ κελεύων λεπτῶς διαιτᾷν . τὰ δ’ ἐφεξῆς δῆλα τῆς αὐτῆς ἐχόμενα γνώμης .
Lemmas: ὁπόσος μέν οὖν αὐτίκα ὁ ἀκμή , αὐτίκα λεπτός διαιτάω . ὁπόσος δέ ὕστερον ὁ ἀκμή εἰς ἐκεῖνος καί πρό ἐκεῖνος μικρός ἀφαιρετέος . ἔμπροσθεν δέ πίωτερος διαιτάω ὡς ἄν ἐξαρκέω ὁ νοσέω . καί οὗτος ὁ λόγος ὁ αὐτός ἔχω γνώμη . λέγω δέ καθολικός ὁ πρόσθεν . ἔμπροσθεν μέν γάρ ἐπί κάτοξυς ὁ νόσημα λέγω , ὡς αὐτίκα ὁ λεπτός δίαιτα χράω ἐπί αὐτός . ἐν οὗτος δέ ἁπλῶς ἀποφαίνω περί πᾶς ὁ νόσημα , ὅς αὐτίκα ὁ ἀκμή , τουτέστι οὐ μετά πολύς ὁ πρῶτος εἰσβολή , ταύτῃ κελεύω λεπτός διαιτάω . ὁ δέ ἐφεξῆς δῆλος ὁ αὐτός ἔχω γνώμη .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 1.11
Ἐν δὲ τοῖσι παροξυσμοῖσιν ὑποστέλλεσθαι χρή . τὸ προστιθέναι ﻿ γὰρ βλάπτει . καὶ ὁκόσα κατὰ περιόδους παροξύνεται , ἐν τοῖσι παροξυσμοῖσιν ὑποστέλλεσθαι χρή . Τὸ μὲν τῆς ὅλης διαίτης εἶδος ἐν ἑκάστῳ τῶν νοσημάτων ἀπὸ δυοῖν σκοποῖν ἐκέλευσεν ἡμᾶς λαμβάνειν , ἔκ τε τῆς μελλούσης τοῦ ὅλου νοσήματος ἀκμῆς καὶ τῆς τοῦ κάμνοντος δυνάμεως . ὡς δ’ ἄν τις καὶ τὰς κατὰ μέρος προσφορὰς ποιοῖτο προσηκόντως ἐν τῷδε λόγῳ διδάσκει , τοὺς παροξυσμοὺς ἀξιῶν φυλάττεσθαι . σαφέστερον δὲ αὐτὸς ἐν τῷ περὶ διαίτης ὀξέων εἶπεν , ὡς ἂν μήτ’ ὄντων ἤδη μήτε ὅσον οὔπω μελλόντων ἔσεσθαι τῶν παροξυσμῶν διδῶμεν τροφὰς , ἀλλὰ δηλονότι δεῖ διδόναι παρακμαζόντων τε καὶ παυομένων .
Lemmas: ἐν δέ ὁ παροξυσμός ὑποστέλλω χρή . ὁ προστίθημι ﻿ γάρ βλάπτω . καί ὁπόσος κατά περίοδος παροξύνω , ἐν ὁ παροξυσμός ὑποστέλλω χρή . ὁ μέν ὁ ὅλος δίαιτα εἶδος ἐν ἕκαστος ὁ νόσημα ἀπό δύο σκοπός κελεύω ἐγώ λαμβάνω , ἐκ τε ὁ μέλλω ὁ ὅλος νόσημα ἀκμή καί ὁ ὁ κάμνω δύναμις . ὡς δέ ἄν τις καί ὁ κατά μέρος προσφορά ποιέω προσηκόντως ἐν ὅδε λόγος διδάσκω , ὁ παροξυσμός ἀξιόω φυλάσσω . σαφής δέ αὐτός ἐν ὁ περί δίαιτα ὀξύς λέγω , ὡς ἄν μήτε εἰμί ἤδη μήτε ὅσος οὔπω μέλλω εἰμί ὁ παροξυσμός δίδωμι τροφή , ἀλλά δηλονότι δέω δίδωμι παρακμάζω τε καί παύω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 1.18
Θέρεος καὶ φθινοπώρου σιτία δυσφορώτατα φέρουσι , χειμῶνος ῥήϊστα , ἦρος δεύτερον . Οὐ δὶς ὑπὲρ τῶν αὐτῶν , ὡς ἄν τις οἰηθείη , διῆλθεν , ἔμπροσθεν μὲν γράψας τὸν ἀφορισμὸν ἐκεῖνον , οὖ ἡ ἀρχὴ αἱ κοιλίαι χειμῶνος καὶ ἦρος θερμόταται φύσει . νυνὶ δὲ πάλιν , ὡς θέρεος καὶ φθινοπώρου σιτία δυσφορώτατα φέρουσι , χειμῶνος ῥήϊστα , ἦρος δεύτερον . ἀλλ’ ἐπειδὴ πρός τε τὸ ποσὸν τῆς διαίτης καὶ πρὸς τὸν τρόπον χρήσεως τῶν σιτίων , ἐπὶ τε τῶν ὑγιαινόντων καὶ τῶν νοσούντων ἀπὸ τῶν ὡρῶν ἔνδειξίν τινα λαμβάνει , δεόντως ἐν ἀμφοτέροις ἐμνημόνευσεν , ἐκεῖ μὲν δείξας ὡς τὰ προσάρματα τοῖς ὑγιαίνουσι πλείω διδόναι χειμῶνος · διότι τὸ ἔμφυτον θερμὸν πλεῖον καὶ τρέφεσθαι δεῖται . νυνὶ δὲ ὅτι κἂν ἅπαξ αὐτοῖς πολλὰ δοίης οὐ βλάψεις . εὐφόρως μὲν γὰρ φέρουσιν ἅπαντες πλῆθος σιτίων ἐν χειμῶνι , δυσφόρως δ’ ἐν θέρει . κατὰ τοῦτο ἐν χειμῶνι μὲν ὀλιγάκις τε καὶ πολλὰ προσφέρεσθαι σιτία συγχωρητέον , ἐν θέρει δ’ ἐπειδὴ δυσκόλως φέρουσι τὰ σιτία , διότι τὸ πέττον αὐτὰ καὶ κατεργαζόμενον τὸ ἔμφυτον θερμὸν ὀλίγον ὑπάρχει , τὸ μὲν ἀθρόον διδόναι ἅπαντι τρόπῳ φευκτέον , ἐπιχειρητέον δὲ συνεχέστερον ὀλίγα προσφέρειν . ἡ γὰρ τοῦ σώματος διάθεσις ὁμοία τοῖς κατ’ ἔνδειαν οὖσι νοσήμασιν προσθήκης δεῖται . χειμῶνος μὲν οὖν καὶ θέρους οὕτως ἔχουσι , τῶν δ’ ἄλλων δυοῖν ὡρῶν τὸ μὲν φθινόπωρον ἐφεξῆς θέρει , τὸ δ’ ἔαρ χειμῶνι καὶ ἡ αἰτία πρόδηλος . ἐμψύχεσθαι μὲν γὰρ ἄρχεται καὶ συνάγεσθαι καὶ πυκνοῦσθαι τὰ σώματα τῷ φθινοπώρῳ , χαλᾷσθαι δὲ καὶ ἀραιοῦσθαι τῷ ἦρι . διά γε οὖν ταῦτα δὶς οὐκ εἴρηται ταυτὸν ὑπὲρ τῶν ὡρῶν παράγγελμα ἢ καὶ ὅτι κατ’ ἐκεῖνον τὸν ἀφορισμὸν ὑπὲρ τῶν ὑγιαινόντων ὁ λόγος ἦν αὐτῷ .
Lemmas: θέρος καί φθινόπωρον σιτίον δύσφορος φέρω , χειμών ῥᾴδιος , ἔαρ δεύτερος . οὐ δίς ὑπέρ ὁ αὐτός , ὡς ἄν τις οἴομαι , διέρχομαι , ἔμπροσθεν μέν γράφω ὁ ἀφορισμός ἐκεῖνος , οὐ ὁ ἀρχή ὁ κοιλία χειμών καί ἔαρ θερμός φύσις . νυνί δέ πάλιν , ὡς θέρος καί φθινόπωρον σιτίον δύσφορος φέρω , χειμών ῥᾴδιος , ἔαρ δεύτερος . ἀλλά ἐπειδή πρός τε ὁ ποσός ὁ δίαιτα καί πρός ὁ τρόπος χρῆσις ὁ σιτίον , ἐπί τε ὁ ὑγιαίνω καί ὁ νοσέω ἀπό ὁ ὥρα ἔνδειξις τις λαμβάνω , δεόντως ἐν ἀμφότερος μνημονεύω , ἐκεῖ μέν δείκνυμι ὡς ὁ πρόσαρμα ὁ ὑγιαίνω πολύς δίδωμι χειμών · διότι ὁ ἔμφυτος θερμός πολύς καί τρέφω δέω . νυνί δέ ὅτι ἄν ἅπαξ αὐτός πολύς δίδωμι οὐ βλάπτω . εὔφορος μέν γάρ φέρω ἅπας πλῆθος σιτίον ἐν χειμών , δύσφορος δέ ἐν θέρος . κατά οὗτος ἐν χειμών μέν ὀλιγάκις τε καί πολύς προσφέρω σιτίον συγχωρέω , ἐν θέρος δέ ἐπειδή δύσκολος φέρω ὁ σιτίον , διότι ὁ πέσσω αὐτός καί κατεργάζομαι ὁ ἔμφυτος θερμός ὀλίγος ὑπάρχω , ὁ μέν ἀθρόος δίδωμι ἅπας τρόπος φεύγω , ἐπιχειρέω δέ συνεχής ὀλίγος προσφέρω . ὁ γάρ ὁ σῶμα διάθεσις ὅμοιος ὁ κατά ἔνδεια εἰμί νόσημα προσθήκη δέω . χειμών μέν οὖν καί θέρος οὕτως ἔχω , ὁ δέ ἄλλος δύο ὥρα ὁ μέν φθινόπωρον ἐφεξῆς θέρος , ὁ δέ ἔαρ χειμών καί ὁ αἰτία πρόδηλος . ἐμψύχω μέν γάρ ἄρχω καί συνάγω καί πυκνόω ὁ σῶμα ὁ φθινόπωρον , χαλνιᾷμαι δέ καί ἀραιόω ὁ ἔαρ . διά γε οὖν οὗτος δίς οὐ λέγω τατός ὑπέρ ὁ ὥρα παράγγελμα ἤ καί ὅτι κατά ἐκεῖνος ὁ ἀφορισμός ὑπέρ ὁ ὑγιαίνω ὁ λόγος εἰμί αὐτός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 1.19
τοῖσιν ἐν τῇσι περιόδοισι παροξυνομένοισι μηδὲν διδόναι μηδ’ ἀναγκάζειν , ἀλλ’ ἀφαιρέειν τῶν προσθεσίων πρὸ τῶν κρισίων . Τριῶν οὖν ὄντων κεφαλαίων διαιτητικῶν , τοῦ ποσοῦ τῶν σιτίων καὶ τοῦ ποιοῦ καὶ τοῦ τρόπου τῆς χρήσεως αὐτῶν , εἰς μὲν τὰ πρότερα δύο κεφάλαια παρὰ τῶν παροξυσμῶν οὐδὲν ἡμῖν ἐγένετο λυσιτελὲς , εἰς δὲ τὸ τρίτον ἔστι τί γε κἀκ τῶν παροξυσμῶν λαβεῖν . δεόντως οὖν καὶ ὁ Ἱπποκράτης ἐμνημόνευσεν αὐτῶν ἐν τῷ τρίτῳ κεφαλαίῳ . τοὺς καιροὺς γὰρ τῶν κατὰ μέρος τροφῶν οἱ παροξυσμοὶ μάλιστα διδάσκουσιν , ἐν οἶς γε νοσήμασι τεταγμένως ἀπαντῶσι , τουτέστι κατὰ περίοδον , καὶ διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς Ἱπποκράτης εἶπε τοῖσιν ἐν τῇσι περιόδοισι παροξυνομένοισι μηδὲν διδόναι , εἰδὼς ὅτι καὶ ἄλλοι τινές εἰσιν , οἳ παροξύνονται μὲν ἐν νόσοις , οὐ μὴν κατὰ περιόδους , τουτέστιν οὐ τεταγμένως . ἐπ’ ἐκείνων μὲν οὖν οὐδὲ δυνατόν ἐστιν ἀκριβῶς ἐξευρεῖν τὸν καιρὸν τῆς προσφορᾶς . ἐφ’ ὧν δὲ τὰ τῶν παροξυσμῶν τέτακται , φυλακτέον ἐστὶ τὰς ἀρχὰς αὐτῶν , τουτέστιν ὅπως μήτ’ ἤδη γεγονότος μήθ’ ὅσον οὔπω γενησομένου τρέφωμεν . τὸ δὲ πρὸ τῶν κρίσεων , ἤτοι πρὸ τῶν παροξυσμῶν ἁπάντων ἁπλῶς ἢ πρὸ τῶν κυρίως λεγομένων κρίσεων , ἀκουστέον ἐστὶν ἢ πρὸ τῶν ἀκμῶν . ἀληθῆ γὰρ τὰ τρία . μᾶλλον δ’ ἂν δόξειεν ἁρμόττειν ἐν τοῖς προκειμένοις τὸ πρὸ τῶν παροξυσμῶν ἁπλῶς . περὶ γὰρ τῆς ἀκμῆς ἔμπροσθεν εἴρηται καὶ περὶ ἐκείνης δηλονότι καὶ περὶ τῆς κρίσεως . ἐν ταῖς ἀκμαῖς γὰρ τοὐπίπαν αἱ κρίσεις .
Lemmas: ὁ ἐν ὁ περίοδος παροξύνω μηδείς δίδωμι μηδέ ἀναγκάζω , ἀλλά ἀφαιρέω ὁ πρόσθεσις πρό ὁ κρίσις . τρεῖς οὖν εἰμί κεφάλαιος διαιτητικός , ὁ πός ὁ σιτίον καί ὁ ποιός καί ὁ τρόπος ὁ χρῆσις αὐτός , εἰς μέν ὁ πρότερος δύο κεφάλαιος παρά ὁ παροξυσμός οὐδείς ἐγώ γίγνομαι λυσιτελής , εἰς δέ ὁ τρίτος εἰμί τίς γε ἐκ ὁ παροξυσμός λαμβάνω . δεόντως οὖν καί ὁ Ἱπποκράτης μνημονεύω αὐτός ἐν ὁ τρίτος κεφάλαιος . ὁ καιρός γάρ ὁ κατά μέρος τροφή ὁ παροξυσμός μάλα διδάσκω , ἐν ὄις γε νόσημα τεταγμένως ἀπαντάω , τουτέστι κατά περίοδος , καί διά οὗτος καί αὐτός Ἱπποκράτης λέγω ὁ ἐν ὁ περίοδος παροξύνω μηδείς δίδωμι , οἶδα ὅτι καί ἄλλος τις εἰμί , ὅς παροξύνω μέν ἐν νόσος , οὐ μήν κατά περίοδος , τουτέστι οὐ τεταγμένως . ἐπί ἐκεῖνος μέν οὖν οὐδέ δυνατός εἰμί ἀκριβής ἐξευρίσκω ὁ καιρός ὁ προσφορά . ἐπί ὅς δέ ὁ ὁ παροξυσμός τάσσω , φυλάσσω εἰμί ὁ ἀρχή αὐτός , τουτέστι ὅπως μήτε ἤδη γίγνομαι μήτε ὅσος οὔπω γίγνομαι τρέφω . ὁ δέ πρό ὁ κρίσις , ἤτοι πρό ὁ παροξυσμός ἅπας ἁπλῶς ἤ πρό ὁ κύριος λέγω κρίσις , ἀκούω εἰμί ἤ πρό ὁ ἀκμή . ἀληθής γάρ ὁ τρεῖς . μάλα δέ ἄν δοκέω ἁρμόζω ἐν ὁ πρόκειμαι ὁ πρό ὁ παροξυσμός ἁπλῶς . περί γάρ ὁ ἀκμή ἔμπροσθεν λέγω καί περί ἐκεῖνος δηλονότι καί περί ὁ κρίσις . ἐν ὁ ἀκμή γάρ ἐπίπαν ὁ κρίσις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 1.21
Ἃ δεῖ ἄγειν , ταύτῃ ἄγειν ὅκου ἂν μάλιστα ῥέπῃ ἡ φύσις , διὰ τῶν ξυμφερόντων χωρίων . Τίνα δή ποτε ἃ δεῖ ἄγειν ; δηλονότι τὰ μήτε κρινόμενα μήτε κεκριμένα ἀρτίως . ταῦτα οὖν διὰ τίνος ἐκκενοῦν χρὴ μορίου διδάσκει , σκοπὸν ἡμῖν διδοὺς διττὸν , αὐτήν τε τοῦ μορίου τὴν φύσιν καὶ τὴν ῥοπὴν τοῦ χυμοῦ . ὅπως γὰρ ἂν , φησὶ , ῥέπῃ διὰ τῶν ξυμφερόντων χωρίων , ταύτῃ ἄγειν . ξυμφέροντα δ’ ἐστὶ χωρία κενώσεσιν , ἔντερά τε καὶ γαστὴρ καὶ κύστις καὶ μήτρα καὶ σύμπαν τὸ δέρμα , τῆς πρὸς τούτοις αἵ θ’ ὑπερῶαί τε καὶ ῥῖνες , ὅταν ἤτοι τὸν ἐγκέφαλον ἐκκαθαίρωμεν ἢ καθ’ αἱμοῤῥαγίαν ἡ κρίσις γίνεται καὶ μάλιστα εἰ κατ’ ἴξιν , ὅπερ ἐστὶ κατ’ εὐθὺ τοῦ πεπονθότος ﻿ μορίου . τὰ γὰρ ἀνάπαλιν αἱμοῤῥαγέοντα κακὸν , ὡς ἀσύμφορα δὲ χωρία αἱ ῥοπαὶ τῶν λυπούντων χυμῶν γίνονται , ὅταν ἤτοι κύρια ταῦτα τὴν φύσιν ὑπάρχει καὶ μείζων ἡ ἐξ αὐτῶν ἔσεσθαι βλάβη μέλλει , τῆς τοῦ κρινομένου νοσήματος ἀξίας ἢ ὅταν μηδεμίαν ἔκκρισιν ἔχῃ . παραδείγματος δ’ ἕνεκα τῶν καθ’ ἧπαρ λυπούντων χυμῶν ἐκκενοῦσθαι χρῃζόντων ἐπιτήδειοι ῥοπαὶ διτταὶ , ἡ μὲν ἑτέρα κατὰ τὴν γαστέρα καὶ ταύτης αὐτῆς βελτίων ἡ κάτω τῆς δι’ ἐμέτων , ἡ δ’ ἑτέρα τῶν κατὰ νεφρούς τε καὶ κύστιν , οὐ μὴν ἥ γε εἰς πνεύμονα καὶ θώρακα καὶ καρδίαν ἀγαθή προσέχειν οὖν χρὴ τὸν ἰατρὸν τῇ ῥοπῇ τῆς φύσεως , εἴτ’ ἐπιτηδείως μὲν γενομένης ὑπηρετεῖν τε ἅμα καὶ συνεργεῖν εἴτ’ ἐναντίως τε ἅμα καὶ βλαβερῶς γίγνοιτο , κωλύειν τε ἅμα καὶ μετάγειν καὶ ἀντισπᾷν .
Lemmas: ὅς δέω ἄγω , ταύτῃ ἄγω ὅπου ἄν μάλα ῥέπω ὁ φύσις , διά ὁ συμφέρω χωρίον . τίς δή ποτέ ὅς δέω ἄγω ; δηλονότι ὁ μήτε κρίνω μήτε κρίνω ἄρτιος . οὗτος οὖν διά τίς ἐκκενόω χρή μόριον διδάσκω , σκοπός ἐγώ δίδωμι δισσός , αὐτός τε ὁ μόριον ὁ φύσις καί ὁ ῥοπή ὁ χυμός . ὅπως γάρ ἄν , φημί , ῥέπω διά ὁ συμφέρω χωρίον , ταύτῃ ἄγω . συμφέρω δέ εἰμί χωρίον κένωσις , ἔντερον τε καί γαστήρ καί κύστις καί μήτρα καί σύμπας ὁ δέρμα , ὁ πρός οὗτος ὁ τε ὑπερῶαι τε καί ῥίς , ὅταν ἤτοι ὁ ἐγκέφαλος ἐκκαθαίρω ἤ κατά αἱμορραγία ὁ κρίσις γίγνομαι καί μάλα εἰ κατά ἵξις , ὅς εἰμί κατά εὐθύς ὁ πάσχω ﻿ μόριον . ὁ γάρ ἀνάπαλιν αἱμορραγέω κακός , ὡς ἀσύμφορος δέ χωρίον ὁ ῥοπή ὁ λυπέω χυμός γίγνομαι , ὅταν ἤτοι κύριος οὗτος ὁ φύσις ὑπάρχω καί μέγας ὁ ἐκ αὐτός εἰμί βλάβη μέλλω , ὁ ὁ κρίνω νόσημα ἀξία ἤ ὅταν μηδείς ἔκκρισις ἔχω . παράδειγμα δέ ἕνεκα ὁ κατά ἧπαρ λυπέω χυμός ἐκκενόω χρῄζω ἐπιτήδειος ῥοπή δισσός , ὁ μέν ἕτερος κατά ὁ γαστήρ καί οὗτος αὐτός ἀγαθός ὁ κάτω ὁ διά ἔμετος , ὁ δέ ἕτερος ὁ κατά νεφρός τε καί κύστις , οὐ μήν ὁ γε εἰς πνεύμων καί θώραξ καί καρδία ἀγαθός προσέχω οὖν χρή ὁ ἰατρός ὁ ῥοπή ὁ φύσις , εἴτε ἐπιτήδειος μέν γίγνομαι ὑπηρετέω τε ἅμα καί συνεργέω εἴτε ἐναντίος τε ἅμα καί βλαβερός γίγνομαι , κωλύω τε ἅμα καί μετάγω καί ἀντισπάω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 1.25
Ἢν οἷα δεῖ καθαίρεσθαι καθαίρωνται , ξυμφέρει τε καὶ εὐφόρως φέρουσι , τὰ δ’ ἐναντία δυσχερῶς . Φανερῶς οὗτος ὁ ἀφορισμὸς ἐν ἐκείνῳ περιέχεται καθ’ ὃν ἔλεγεν · ἐν τῇσι ταραχῇσι τῆς κοιλίης καὶ τοῖσιν ἐμέτοισι τοῖσιν αὐτομάτως γινομένοισιν , ἢν μὲν οἷα δεῖ καθαίρεσθαι καθαίρωνται , ξυμφέρει τε καὶ εὐφόρως φέρουσι , ἢν δὲ μὴ , τἀναντία . ἀλλ’ ἐπειδὴ κατὰ τοῦτο τὸ χωρίον τοῦ βιβλίου περὶ τῶν ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ γινομένων διελέγετο καθάρσεων καὶ σχεδὸν ἅπαντας εἴρηκε τοὺς ἀναγκαίους διορισμοὺς , οὐκ ὤκνησεν οὐδὲ τοῦτον προσθεῖναι τὸν ἀφορισμὸν , οὐδὲν μὲν διδάσκοντα νεώτερον , ἀναμιμνήσκοντα δὲ ὧν ἔμπροσθεν ἐν ἑτέρῳ χωρίῳ τοῦ βιβλίου , περὶ τῶν αὐτομάτων κενώσεων προειρήκει , πρὸς τῶν κᾀνταῦθα συμπεπληρῶσθαι τὸν περὶ τῶν καθάρσεων ἅπαντα λόγον .
Lemmas: ἐάν οἷος δέω καθαίρω καθαίρω , συμφέρω τε καί εὔφορος φέρω , ὁ δέ ἐναντίος δυσχερής . φανερός οὗτος ὁ ἀφορισμός ἐν ἐκεῖνος περιέχω κατά ὅς λέγω · ἐν ὁ ταραχή ὁ κοιλία καί ὁ ἔμετος ὁ αὐτόματος γίγνομαι , ἐάν μέν οἷος δέω καθαίρω καθαίρω , συμφέρω τε καί εὔφορος φέρω , ἐάν δέ μή , ἐναντίος . ἀλλά ἐπειδή κατά οὗτος ὁ χωρίον ὁ βιβλίον περί ὁ ὑπό ὁ ἰατρός γίγνομαι διαλέγω κάθαρσις καί σχεδόν ἅπας λέγω ὁ ἀναγκαῖος διορισμός , οὐ ὀκνέω οὐδέ οὗτος προστίθημι ὁ ἀφορισμός , οὐδείς μέν διδάσκω νέος , ἀναμιμνῄσκω δέ ὅς ἔμπροσθεν ἐν ἕτερος χωρίον ὁ βιβλίον , περί ὁ αὐτόματος κένωσις προλέγω , πρός ὁ ᾀνταῦθη συμπληρόω ὁ περί ὁ κάθαρσις ἅπας λόγος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.2
Ὅκου παραφροσύνην ὕπνος παύει , ἀγαθόν . Ἐὰν ἐφεξῆς ἀλλήλων εἴπωμεν ἀμφοτέρους τοὺς ἀφορισμοὺς , τοῦτόν τε καὶ τὸν προειρημένον , ὅλος ὁ λόγος γενήσεται τοιοῦτος · ἐν ᾧ νοσήματι ὕπνος πόνον ποιεῖ , θανάσιμον , ἢν δ’ ὕπνος ὠφελέῃ , οὐ θανάσιμον . ὅκου γοῦν παραφροσύνην ὕπνος παύει , ἀγαθόν . ἵνα δ’ οἶον παράδειγμά τι τῶν κατὰ μέρος ἓν ἐπιφέρηται τῷ προειρημένῳ λόγῳ τῷ καθόλου , ὡς εἰ καὶ οὕτως εἶπεν · ὅκου ὀδύνην ὕπνος παύει ἀγαθόν . ὅκου πυρετὸν ὕπνος , ἀγαθόν . ἀλλ’ ἠρκέσθη τὸ κινδυνωδέστερον εἰπεῖν , νόσημα μόνον . ἐναργέστερον γὰρ ἡ τῶν καθόλου λόγων ἀλήθεια διὰ τῶν τοιούτων ἐπιδείκνυται παραδειγμάτων .
Lemmas: ὅπου παραφροσύνη ὕπνος παύω , ἀγαθός . ἐάν ἐφεξῆς ἀλλήλων λέγω ἀμφότερος ὁ ἀφορισμός , οὗτος τε καί ὁ προλέγω , ὅλος ὁ λόγος γίγνομαι τοιοῦτος · ἐν ὅς νόσημα ὕπνος πόνος ποιέω , θανάσιμος , ἐάν δέ ὕπνος ὠφελέω , οὐ θανάσιμος . ὅπου γοῦν παραφροσύνη ὕπνος παύω , ἀγαθός . ἵνα δέ οἷος παράδειγμα τις ὁ κατά μέρος εἷς ἐπιφέρω ὁ προλέγω λόγος ὁ καθόλου , ὡς εἰ καί οὕτως λέγω · ὅπου ὀδύνη ὕπνος παύω ἀγαθός . ὅπου πυρετός ὕπνος , ἀγαθός . ἀλλά ἀρκέω ὁ κινδυνώδης λέγω , νόσημα μόνος . ἐναργής γάρ ὁ ὁ καθόλου λόγος ἀλήθεια διά ὁ τοιοῦτος ἐπιδείκνυμι παράδειγμα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.3
Ὕπνος , ἀγρυπνίη , ἀμφότερα μᾶλλον τοῦ μετρίου γινόμενα κακόν . Ἐνίοις τῶν ἰατρῶν ἔδοξεν ἡ μὲν ἀγρυπνία μᾶλλον τοῦ μετρίου γιγνομένη κακὸν εἶναι καὶ σημεῖον καὶ αἴτιον , οὐ μήν γε ὕπνος . ἀεὶ γὰρ τοῦτον ἀγαθὸν εἶναι καὶ μηδὲ γίνεσθαί ποτε μᾶλλον τοῦ μετρίου , τοὺς πολλοὺς δ’ ἐξηπατῆσθαι , τὰς κωματώδεις διαθέσεις ἀρχομένας , νομίζοντας εἶναι ὕπνον μακρόν . ἀλλὰ μαθόντες οὗτοι παρ’ ἡμῶν ὡς πρὸ τοῦ τὸ δυσδιέγερτον ἔχειν , οὔπω κῶμα προσαγορεύεσθαι συγχωρείτωσαν ὕπνον ὀρθῶς ὀνομάζεσθαι μακρὸν , ὅταν τῷ χρόνῳ μόνῳ ὑπερβάλλῃ τὴν κατὰ φύσιν συμμετρίαν , οὐδέπω τὸ δυσδιέγερτον ἔχων . γίγνεται δὲ ὁ τοιοῦτος ὕπνος ἐπὶ ψύξει τοῦ πρώτου αἰσθητικοῦ , τουτέστι τοῦ ἐγκεφάλου , ἥτις ψύξις , ὅταν ἰσχυρὰ γενηθῇ , μετὰ μὲν ὑγρότητος μιχθεῖσα τὰ ληθαργικὰ πάθη ποιεῖ , μετὰ δὲ ξηρότητος τὰς καλουμένας καταλήψεις . οὕτω δὲ καὶ ἀγρυπνίαι γίνονται μὲν διὰ θερμασίαν τοῦ πρώτου μορίου τῶν αἰσθητικῶν , ἀλλ’ ἤτοι κατὰ δυσκρασίαν μόνην ἢ καὶ χυμοῦ χολώδους πλεονάσαντος . αἱ δ’ ἀποδείξεις ἁπάντων τῶν τοιούτων ἐν ταῖς ἡμετέραις εἴρηνται πραγματείαις . νυνὶ δὲ ἀρκεῖ μόνα αὐτῶν λελέχθαι τὰ κεφάλαια . καθάπερ δὲ μόνον τὸν ὕπνον διὰ παντὸς οἴονται ἔνιοι σύμμετρον γίγνεσθαι καὶ μηδέποθ’ ὑπάρχειν ὕπνον ἄμετρον , οὕτως ἔνιοι πάλιν φασὶν ἀγρυπνίαν μηδέποτε γίγνεσθαι μετρίαν , ἀλλ’ εἶναι τοὔνομα μόνης ἀμετρίας δηλωτικὸν , ἐπιλελησμένοι τῆς τοῦ βίου συνηθείας , ὅτι καὶ κατὰ μέτρια λέγομεν , ἐνίοτε τοῖς μεγάλοις ἀντιθέντες . οὕτω γοῦν καὶ ἀγρυπνίαν ἀκούειν χρὴ μετρίαν ἐν ἴσῳ τῷ μικράν .
Lemmas: ὕπνος , ἀγρυπνία , ἀμφότερος μάλα ὁ μέτριος γίγνομαι κακός . ἔνιοι ὁ ἰατρός δοκέω ὁ μέν ἀγρυπνία μάλα ὁ μέτριος γίγνομαι κακός εἰμί καί σημεῖον καί αἴτιος , οὐ μήν γε ὕπνος . ἀεί γάρ οὗτος ἀγαθός εἰμί καί μηδέ γίγνομαι ποτέ μάλα ὁ μέτριος , ὁ πολύς δέ ἐξαπατάω , ὁ κωματώδης διάθεσις ἄρχω , νομίζω εἰμί ὕπνος μακρός . ἀλλά μανθάνω οὗτος παρά ἐγώ ὡς πρό ὁ ὁ δυσδιέγερτος ἔχω , οὔπω κῶμα προσαγορεύω συγχωρέω ὕπνος ὀρθός ὀνομάζω μακρός , ὅταν ὁ χρόνος μόνος ὑπερβάλλω ὁ κατά φύσις συμμετρία , οὐδέπω ὁ δυσδιέγερτος ἔχω . γίγνομαι δέ ὁ τοιοῦτος ὕπνος ἐπί ψῦξις ὁ πρῶτος αἰσθητικός , τουτέστι ὁ ἐγκέφαλος , ὅστις ψῦξις , ὅταν ἰσχυρός γίγνομαι , μετά μέν ὑγρότης μείγνυμι ὁ ληθαργικός πάθος ποιέω , μετά δέ ξηρότης ὁ καλέω κατάληψις . οὕτως δέ καί ἀγρυπνία γίγνομαι μέν διά θερμασία ὁ πρῶτος μόριον ὁ αἰσθητικός , ἀλλά ἤτοι κατά δυσκρασία μόνος ἤ καί χυμός χολώδης πλεονάζω . ὁ δέ ἀπόδειξις ἅπας ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ ἡμέτερος λέγω πραγματεία . νυνί δέ ἀρκέω μόνος αὐτός λέγω ὁ κεφάλαιος . καθά δέ μόνος ὁ ὕπνος διά πᾶς οἴομαι ἔνιοι σύμμετρος γίγνομαι καί μηδέποτε ὑπάρχω ὕπνος ἄμετρος , οὕτως ἔνιοι πάλιν φημί ἀγρυπνία μηδέποτε γίγνομαι μέτριος , ἀλλά εἰμί ὄνομα μόνος ἀμετρία δηλωτικός , ἐπιλανθάνω ὁ ὁ βίος συνήθεια , ὅτι καί κατά μέτριος λέγω , ἐνίοτε ὁ μέγας ἀνατίθημι . οὕτως γοῦν καί ἀγρυπνία ἀκούω χρή μέτριος ἐν ἴσος ὁ μικρός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.4
Οὐ πλησμονὴ , οὐ λιμὸς , οὐδ’ ἄλλο οὐδὲν ἀγαθὸν ὅ τι ἂν μᾶλλον τῆς φύσεως ᾖ . Πάλιν οὗτος ὁ λόγος , ὥσπερ ὁ προγεγραμμένος ἀφορισμὸς , ἐπὶ μιᾶς ὕλης ὁ αὐτὸς καὶ ἐπὶ πασῶν ἀποφαίνεται . τῆς γὰρ ὑγείας συμμετρίας οὔσης ἀνάγκη πάσας τὰς ἀμετρίας , ὅσαι μὲν ἐπὶ πλεῖστον ἀποκεχωρήκασι τῆς συμμετρίας , ἤδη νοσήματα ὑπάρχειν , ὅσαι δ’ οὐδέπω τὸ μέχρι πλείστου κέκτηνται νοσημάτων ἐνδείκνυσθαι γένεσιν .
Lemmas: οὐ πλησμονή , οὐ λιμός , οὐδέ ἄλλος οὐδείς ἀγαθός ὅς τις ἄν μάλα ὁ φύσις εἰμί . πάλιν οὗτος ὁ λόγος , ὥσπερ ὁ προγράφω ἀφορισμός , ἐπί εἷς ὕλη ὁ αὐτός καί ἐπί πᾶς ἀποφαίνω . ὁ γάρ ὑγεία συμμετρία εἰμί ἀνάγκη πᾶς ὁ ἀμετρία , ὅσος μέν ἐπί πολύς ἀποχωρέω ὁ συμμετρία , ἤδη νόσημα ὑπάρχω , ὅσος δέ οὐδέπω ὁ μέχρι πολύς κτάομαι νόσημα ἐνδείκνυμι γένεσις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.5
Κόποι αὐτόματοι φράζουσι νούσους . Οὐ τῆς ἐκ τῶν κινήσεων ἀμετρίας ὄνομά ἐστιν ὁ κόπος , ἀλλὰ τῆς ἐγγινομένης διαθέσεως ἐν τοῖς τῶν ζώων σώμασιν · οὐ γινομένων γὰρ μνημονεύει κόπων , ἀλλὰ τῶν αὐτομάτων · ὅταν οὖν ἄνευ κινήσεως τοιαύτη γένηται διάθεσις , οὐ κόπος ἁπλῶς , ἀλλὰ κόπος αὐτόματος ὀνομάζεται . τριῶν οὖν ὄντων κόπων , ὡς ἐν τοῖς ὑγιεινοῖς ἐδείξαμεν , ἑλκώδους , τονώδους καὶ φλεγμονώδους τοῦ ἐκ τούτων συντιθεμένου , ὁ μὲν πρῶτος αὐτῶν ἀπὸ κακοχυμίας , ὁ δὲ δεύτερος ὑπὸ πλησμονῆς , ὁ δὲ τρίτος ὑπ’ ἀμφοτέρων ἅμα συνελθόντων πέφυκε γίνεσθαι . ἐδείχθη γὰρ οὕτω καὶ περὶ τούτων ἐν τῇ τῶν ὑγιεινῶν πραγματείᾳ . εἰκότως οὖν οἱ αὐτόματοι κόποι νόσους ἀπαγγέλλουσιν .
Lemmas: κόπος αὐτόματος φράζω νόσος . οὐ ὁ ἐκ ὁ κίνησις ἀμετρία ὄνομα εἰμί ὁ κόπος , ἀλλά ὁ ἐγγίγνομαι διάθεσις ἐν ὁ ὁ ζῷον σῶμα · οὐ γίγνομαι γάρ μνημονεύω κόπος , ἀλλά ὁ αὐτόματος · ὅταν οὖν ἄνευ κίνησις τοιοῦτος γίγνομαι διάθεσις , οὐ κόπος ἁπλῶς , ἀλλά κόπος αὐτόματος ὀνομάζω . τρεῖς οὖν εἰμί κόπος , ὡς ἐν ὁ ὑγιεινός δείκνυμι , ἑλκώδης , τονώδης καί φλεγμονώδης ὁ ἐκ οὗτος συντίθημι , ὁ μέν πρῶτος αὐτός ἀπό κακοχυμία , ὁ δέ δεύτερος ὑπό πλησμονή , ὁ δέ τρίτος ὑπό ἀμφότερος ἅμα συνέρχομαι φύω γίγνομαι . δείκνυμι γάρ οὕτως καί περί οὗτος ἐν ὁ ὁ ὑγιεινός πραγματεία . ἔοικα οὖν ὁ αὐτόματος κόπος νόσος ἀπαγγέλλω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.6
Ὁκόσοι πονέοντές τι τοῦ σώματος τὰ πολλὰ τῶν πόνων μὴ αἰσθάνονται , τουτέοισι ἡ γνώμη νοσέει . Πόνους εἴωθεν ὀνομάζειν ἐνίοτε τὰς διαθέσεις αὐτὰς , ἐν αἷς ὀδυνώμεθα . κατὰ τοῦτο γοῦν ἔλεγεν ἐν ταῖς ἐπιδημίαις , ἐν Κρανῶνι αἱ μὲν παλαιαὶ ὀδύναι ψυχραὶ , αἱ δέ νεαραὶ θερμαί · οὐκ αὐτὰς δήπου τὰς ὀδύνας θερμὰς καὶ ψυχρὰς ὀνομάζων , ἀλλὰ τὰς διαθέσεις ἐφ’ αἷς γίνονται . καὶ νῦν οὖν ὡσαύτως εἴρηκε πόνους αὐτὰς τὰς διαθέσεις , ὅσαι μετ’ ὀδύνης γίνεσθαι πεφύκασιν , ἐρυσίπελας δηλονότι καὶ φλεγμονὴν καὶ τραῦμα καὶ θλάσμα καὶ ῥῆγμα καὶ σπάσμα καὶ πᾶν εἴ τι τοιοῦτον . ὦν ἐάν τινος ὑπάρχοντος ὁ κάμνων ἀναίσθητος ᾖ , τὴν γνώμην νοσέει , γνωμὴν δὲ λέγειν ἢ διάνοιαν οὐδὲ εἰς τὰ παρόντα διοίσει .
Lemmas: ὁπόσος πονέω τις ὁ σῶμα ὁ πολύς ὁ πόνος μή αἰσθάνομαι , οὗτος ὁ γνώμη νοσέω . πόνος εἴωθα ὀνομάζω ἐνίοτε ὁ διάθεσις αὐτός , ἐν ὅς ὀδυνάω . κατά οὗτος γοῦν λέγω ἐν ὁ ἐπιδημία , ἐν Κρανών ὁ μέν παλαιός ὀδύνη ψυχρός , ὁ δέ νεαρός θερμός · οὐ αὐτός δήπου ὁ ὀδύνη θερμός καί ψυχρός ὀνομάζω , ἀλλά ὁ διάθεσις ἐπί ὅς γίγνομαι . καί νῦν οὖν ὡσαύτως λέγω πόνος αὐτός ὁ διάθεσις , ὅσος μετά ὀδύνη γίγνομαι φύω , ἐρυσίπελας δηλονότι καί φλεγμονή καί τραῦμα καί θλάσμα καί ῥῆγμα καί σπάσμα καί πᾶς εἰ τις τοιοῦτος . οὖν ἐάν τις ὑπάρχω ὁ κάμνω ἀναίσθητος εἰμί , ὁ γνώμη νοσέω , γνώμη δέ λέγω ἤ διάνοια οὐδέ εἰς ὁ πάρειμι διαφέρω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.7
Τὰ ἐν πολλῷ χρόνῳ λεπτυνόμενα σώματα νωθρῶς ἐπανατρέφειν δεῖ , τὰ δ’ ἐν ὀλίγῳ ὀλίγως . Τὰ μὲν γὰρ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ λεπτυνόμενα σώματα κενώσει τῶν ὑγρῶν καὶ τῶν πνευμάτων , οὐ συντήξει τῶν στερεῶν πέπονθε τοῦτο . τοῖς δ’ ἐν πλείονι χρόνῳ λεπτυνθεῖσιν ἐκτήκονται μὲν αἱ σάρκες , ἰσχνὰ δὲ γίνονται καὶ τὰ ἄλλα , δι’ ὦν ἥ τε πέψις τῶν ζώων ἐπιτελεῖται καὶ ἡ ἀνάδοσις καὶ ἡ ἐξαιμάτωσις καὶ ἡ θρέψις , ὥστε οὐ δυνήσεται τοσαύτην κατεργάσασθαι τροφὴν , ὅσης δεῖται τὸ σῶμα . διὰ τοῦτ’ οὖν ἐν χρόνῳ πλείονι χρὴ τὰ τοιαῦτα ἀνατρέφειν καὶ λεπτῶς , ὅπερ ὠνόμασε νωθρῶς . ἐφ’ ὦν δὲ μόνα ἐκενώθη τὰ ὑγρὰ καὶ τὰ πνεύματα , ἐπὶ τούτων διὰ ταχέων ἀνατρέφειν ἐγχωρεῖ καὶ ἄκρως , εὐθαῤῥοῦντας τῇ τῶν στερεῶν εὐρωστίᾳ . τὸ δ’ ἐπὶ τῇ τελευτῇ τοῦ ἀφορισμοῦ διχῶς γέγραπται καὶ σημαίνει ταυτὸν , ἄν τε ὀλίγῳ κατὰ δοτικὴν πτῶσιν γεγραμμένον ᾖ , ἅν τ’ ἐπιῤῥηματικῶς , ὀλίγως μετὰ τοῦ σ΄ .
Lemmas: ὁ ἐν πολύς χρόνος λεπτύνω σῶμα νωθρός ἐπανατρέφω δέω , ὁ δέ ἐν ὀλίγος ὀλίγος . ὁ μέν γάρ ἐν ὀλίγος χρόνος λεπτύνω σῶμα κένωσις ὁ ὑγρός καί ὁ πνεῦμα , οὐ σύντηξις ὁ στερεός πάσχω οὗτος . ὁ δέ ἐν πολύς χρόνος λεπτύνω ἐκτήκω μέν ὁ σάρξ , ἰσχνός δέ γίγνομαι καί ὁ ἄλλος , διά ὅς ὁ τε πέψις ὁ ζῷον ἐπιτελέω καί ὁ ἀνάδοσις καί ὁ ἐξαιμάτωσις καί ὁ θρέψις , ὥστε οὐ δύναμαι τοσοῦτος κατεργάζομαι τροφή , ὅσος δέω ὁ σῶμα . διά οὗτος οὖν ἐν χρόνος πολύς χρή ὁ τοιοῦτος ἀνατρέφω καί λεπτός , ὅς ὀνομάζω νωθρός . ἐπί ὅς δέ μόνος κενόω ὁ ὑγρός καί ὁ πνεῦμα , ἐπί οὗτος διά ταχύς ἀνατρέφω ἐγχωρέω καί ἄκρος , εὐθαρρέω ὁ ὁ στερεός εὐρωστία . ὁ δέ ἐπί ὁ τελευτή ὁ ἀφορισμός διχῶς γράφω καί σημαίνω τατός , ἐάν τε ὀλίγος κατά δοτικός πτῶσις γράφω εἰμί , ἄν τε ἐπιρρηματικός , ὀλίγος μετά ὁ ς# .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.9
Τὰ σώματα χρὴ ὅκου ἄν τις βούληται καθαίρειν , εὔροα ποιέειν . Οἱ μὲν οὖν πολλοὶ βούλονται εὔροα γίγνεσθαι τὰ σώματα τῶν μὲν ἐμετηρίων φαρμάκων μελλόντων κενοῦσθαι διὰ τοῦ τῶν ἐμετηρίων ἐρεθισμοῦ , τῶν δ’ ὑπηλάτων διὰ τοῦ συνεχῶς ὑπάγεσθαι τὴν γαστέρα . καὶ διὰ τοῦτο τὴν διάθεσιν πᾶσαν ἑκατέροις τοῖς μὲν εἰς ὑπαγωγὴν γαστρὸς ἐπιτήδειον παρασκευάζουσι , τοῖς δὲ εἰς ἐμέτους . ἐγὼ δ’ ἡγοῦμαι τὸν Ἱπποκράτην διδάσκειν ἡμᾶς νῦν οὐ τουτὶ τὸ σμικρὸν , ἀλλά τι μεῖζον ἕτερον , ὃ διὰ μακρᾶς πείρας ἡμεῖς ἐδιδάξαμεν οὕτως ἔχον . εἰ γάρ τις λεπτύνοι καὶ τέμνοι τοῦτο , παχεῖς καὶ γλίσχρους χυμοὺς ἐν τῷ σώματι καὶ τοὺς πόρους , δι’ ὧν οὗτοι μεταλαμβάνονταί τε καὶ ἕλκονται πρὸς τῶν καθαρτικῶν φαρμάκων , ἀναστομώσειεν , ἡ κάθαρσις ἀρίστη γίνεται κατὰ πάντα . τοῖς δὲ τούτων μὲν ἀμελήσασιν , ἐμέτων δὲ καὶ γαστρὸς ὑπαγωγῆς προνοήσασιν αἱ καθάρσεις δυσχερῶς ἀπαντῶσι μετὰ στρόφων ἐνίοτε καί τινων ἰλίγγων , ἄσης τέ τινος πολλῆς καὶ κακοσφυξίας , ἐκλύσεώς τε καὶ δυσκολίας . ἀλλ’ ἡμεῖς γε τῆ λεπτυνούσῃ χρώμεθα ἀγωγῇ , περὶ ἧς ὅλον ἕν ἐστιν ὑπόμνημα γεγραμμένον ἡμῖν καὶ οὐδὲν οὔτε τούτων εἴωθε συμβαίνειν αἵ τε κενώσεις ἁπάντων τῶν παρὰ φύσιν ἀλυπόταται καὶ τάχισται γίνονται . διὰ τοῦτο τὸν Ἱπποκράτην φαμὲν τῷ λόγῳ προστεθεικέναι τὸ , ὅκου τις ἂν βούληται καθαίρειν , τὰ σώματα εὔροα ποιέειν , ὡσεὶ καὶ οὕτως εἶπεν , εἴτε καὶ δι’ ἐμέτων εἴτε καὶ δι’ ὑπαγωγῆς γαστρὸς ἐθέλοις καθαίρειν , εὔρουν ὅλον ἐργασάμενος τὸ σῶμα , κάλλιστα ἂν ﻿ οὕτω καθάρῃς · εὔρουν δ’ , ὡς εἴπομεν , ἔσται , τῶν μὲν πόρων ἁπάντων ἀναστομωθέντων , τῶν δ’ ὑγρῶν τμηθέντων καὶ λεπτυνθέντων , εἴ πού τι παχὺ καὶ γλίσχρον ὑγρὸν ᾒ κατὰ τὸ σῶμα .
Lemmas: ὁ σῶμα χρή ὅπου ἄν τις βούλομαι καθαίρω , εὔροος ποιέω . ὁ μέν οὖν πολύς βούλομαι εὔροος γίγνομαι ὁ σῶμα ὁ μέν ἐμετήριος φάρμακον μέλλω κενόω διά ὁ ὁ ἐμετήριος ἐρεθισμός , ὁ δέ ὑπήλατος διά ὁ συνεχής ὑπάγω ὁ γαστήρ . καί διά οὗτος ὁ διάθεσις πᾶς ἑκάτερος ὁ μέν εἰς ὑπαγωγή γαστήρ ἐπιτήδειος παρασκευάζω , ὁ δέ εἰς ἔμετος . ἐγώ δέ ἡγέομαι ὁ Ἱπποκράτης διδάσκω ἐγώ νῦν οὐ οὗτος ὁ μικρός , ἀλλά τις μέγας ἕτερος , ὅς διά μακρός πεῖρα ἐγώ διδάσκω οὕτως ἔχω . εἰ γάρ τις λεπτύνω καί τέμνω οὗτος , παχύς καί γλίσχρος χυμός ἐν ὁ σῶμα καί ὁ πόρος , διά ὅς οὗτος μεταλαμβάνω τε καί ἕλκω πρός ὁ καθαρτικός φάρμακον , ἀναστομόω , ὁ κάθαρσις ἀγαθός γίγνομαι κατά πᾶς . ὁ δέ οὗτος μέν ἀμελέω , ἔμετος δέ καί γαστήρ ὑπαγωγή προνοέω ὁ κάθαρσις δυσχερής ἀπαντάω μετά στρόφος ἐνίοτε καί τις ἴλιγγος , ἄση τε τις πολύς καί κακοσφυξία , ἔκλυσις τε καί δυσκολία . ἀλλά ἐγώ γε ὁ λεπτύνω χράω ἀγωγή , περί ὅς ὅλος εἷς εἰμί ὑπόμνημα γράφω ἐγώ καί οὐδείς οὔτε οὗτος εἴωθα συμβαίνω ὁ τε κένωσις ἅπας ὁ παρά φύσις ἄλυπος καί ταχύς γίγνομαι . διά οὗτος ὁ Ἱπποκράτης φημί ὁ λόγος προστίθημι ὁ , ὅπου τις ἄν βούλομαι καθαίρω , ὁ σῶμα εὔροος ποιέω , ὡσεί καί οὕτως λέγω , εἴτε καί διά ἔμετος εἴτε καί διά ὑπαγωγή γαστήρ ἐθέλω καθαίρω , ἐύρρους ὅλος ἐργάζομαι ὁ σῶμα , καλός ἄν ﻿ οὕτως καθαίρω · ἐύρρους δέ , ὡς λέγω , εἰμί , ὁ μέν πόρος ἅπας ἀναστομόω , ὁ δέ ὑγρός τέμνω καί λεπτύνω , εἰ που τις παχύς καί γλίσχρος ὑγρός ἔͅω κατά ὁ σῶμα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.10
Τὰ μὴ καθαρὰ τῶν σωμάτων ὁκόσον ἂν θρέψῃς , μᾶλλον βλάψεις . Συνδιαφθείρεται γὰρ ἡ ἐπεισιοῦσα τροφὴ τῇ προϋπαρχούσῃ κατὰ τὸ σῶμα κακοχυμίᾳ , ὥστ’ αὐξάνεσθαι μὲν αὐτῆς τὴν ποσότητα , φυλάττεσθαι δὲ τὴν ποιότητα . καὶ μάλιστα γίγνεται τοῦτο , ὅταν ἡ γαστὴρ ἀναπεπλησμένη μοχθηρῶν χυμῶν ᾖ τινων , ὑφ’ ὧν καὶ τὸ μικρὸν ἔμπροσθεν εἰρημένον σύμπτωμα τοῖς ἀνακομιζομένοις ἐκ τῶν νοσημάτων συμβαίνει , τὸ μὴ δύνασθαι λαμβάνειν τροφάς .
Lemmas: ὁ μή καθαρός ὁ σῶμα ὁπόσος ἄν τρέφω , μάλα βλάπτω . συνδιαφθείρομαι γάρ ὁ ἐπεισέρχομαι τροφή ὁ προυπάρχω κατά ὁ σῶμα κακοχυμία , ὥστε αὐξάνω μέν αὐτός ὁ ποσότης , φυλάσσω δέ ὁ ποιότης . καί μάλα γίγνομαι οὗτος , ὅταν ὁ γαστήρ ἀναπίμπλημι μοχθηρός χυμός εἰμί τις , ὑπό ὅς καί ὁ μικρός ἔμπροσθεν λέγω σύμπτωμα ὁ ἀνακομίζω ἐκ ὁ νόσημα συμβαίνω , ὁ μή δύναμαι λαμβάνω τροφή .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.11
Ῥᾷον πληροῦσθαι ποτοῦ ἢ σιτίου . Ἐπειδὴ περὶ τῶν ἀνατρέψεως δεομένων ὁ λόγος αὐτῷ προείρητο , διὰ τοῦτο τὸ νῦν ἔγραψε τὰς διαφορὰς τῶν ὑλῶν , ὑφ’ ὧν ἀνατρέφονται . γέγραπται δὲ καὶ ἐν τῷ περὶ τροφῆς ὡδί · ὁκόσοι ταχίστης προσθέσεως δέονται . ὑγρὸν ἴημα εἰς ἀνάληψιν δυνάμεως ἄριστον · ὅκου δὲ ἔτι ταχυτέρης δεῖ ὀσφρήσεως . ἀκούειν δ’ οὐχ ἁπλῶς χρὴ καθ’ ἑκάτερον βιβλίον οὔτ’ ἐκεῖ τὸ ὑγρὸν οὔτ’ ἐνταῦθα τὸ ποτὸν , ἀλλ’ ἐπὶ τῶν πεφυκότων τρέφειν ὑγρῶν καὶ ποτῶν . εἰ γὰρ μὴ ὁμοίως ταῦτα τοῖς στερεωτέροις τρέφει , πλεονεκτήσει τῷ πάχει , καθάπερ οἱ παχύτεροι τῶν οἴνων . οἱ μὲν γὰρ ὑδατώδεις , ὀνομάζουσι δ’ οὕτως τοὺς λευκοὺς καὶ λεπτοὺς , ἐγγὺς ὕδατος ὥσπερ τὴν ἰδέαν εἰσὶν , οὕτω καὶ τὴν δύναμιν , ὅθεν οὔρησιν μὲν κενοῦσιν , ἥκιστα δὲ τρέφουσιν . ὅσοι δὲ παχεῖς τε ἅμα καὶ τὴν χρόαν ἐρυθροὶ , τροφιμώτατοι πάντων οἴνων εἰσὶν , ὑπάρχει δὲ τούτοις καὶ τὸ τάχιστα πληροῦν τὰ κεκενωμένα σώματα καὶ διὰ τοῦτο προσθέσεως δεόμενα . ὅτι δ’ ὑγρὰ τροφὴ , καὶ μάλισθ’ ὅταν φύσει θερμὴ ᾖ , ῥᾷον ἀνατρέφει πρόδηλον τοῖς ἐγνωκόσιν ὅπως ἀνάδοσίς τε καὶ πέψις γίνεται .
Lemmas: ῥᾴδιος πληρόω ποτόν ἤ σιτίον . ἐπειδή περί ὁ ἀνάτρεψις δέω ὁ λόγος αὐτός προλέγω , διά οὗτος ὁ νῦν γράφω ὁ διαφορά ὁ ὕλη , ὑπό ὅς ἀνατρέφω . γράφω δέ καί ἐν ὁ περί τροφή ὡδί · ὁπόσος ταχύς πρόσθεσις δέω . ὑγρός ἴαμα εἰς ἀνάληψις δύναμις ἀγαθός · ὅπου δέ ἔτι ταχύς δέω ὄσφρησις . ἀκούω δέ οὐ ἁπλῶς χρή κατά ἑκάτερος βιβλίον οὔτε ἐκεῖ ὁ ὑγρός οὔτε ἐνταῦθα ὁ ποτός , ἀλλά ἐπί ὁ φύζω τρέφω ὑγρός καί ποτός . εἰ γάρ μή ὅμοιος οὗτος ὁ στερεός τρέφω , πλεονεκτέω ὁ πάχος , καθά ὁ παχύς ὁ οἶνος . ὁ μέν γάρ ὑδατώδης , ὀνομάζω δέ οὕτως ὁ λευκός καί λεπτός , ἐγγύς ὕδωρ ὥσπερ ὁ ἰδέα εἰμί , οὕτως καί ὁ δύναμις , ὅθεν οὔρησις μέν κενόω , ἦκα δέ τρέφω . ὅσος δέ παχύς τε ἅμα καί ὁ χροιά ἐρυθρός , τρόφιμος πᾶς οἶνος εἰμί , ὑπάρχω δέ οὗτος καί ὁ ταχύς πληρόω ὁ κενόω σῶμα καί διά οὗτος πρόσθεσις δέω . ὅτι δέ ὑγρός τροφή , καί μάλα ὅταν φύσις θερμός εἰμί , ῥᾴδιος ἀνατρέφω πρόδηλος ὁ γιγνώσκω ὅπως ἀνάδοσις τε καί πέψις γίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.12
Τὰ ἐγκαταλιμπανόμενα ἐν τῇσι νούσοισι μετὰ κρίσιν ὑποστροφὰς ποιέειν εἴωθεν . Καὶ οὗτος ὁ ἀφορισμὸς συνέζευκται τοῖς προειρημένοις · εἰρηκὼς γὰρ ὁ Ἱπποκράτης , ἢν ἐκ νόσου τις τροφὴν λαμβάνων μὴ ἰσχύῃ , σημαίνει ὅτι τὸ σῶμα πλείονι τροφῇ χρέεται · ἢν δὲ τροφὴν μὴ λαμβάνοντος τοῦτο γίγνεται , σημεῖον ὅτι κενώσεως δεῖται . καὶ διὰ τοῦτο περὶ τῶν κενώσεων ἐφεξῆς διελθὼν ἀπέδωκε νῦν τὴν αἰτίαν τοῦ δεῖσθαι κενώσεως τοὺς ἀνορέκτους μετὰ νόσον , ὡσεὶ καὶ οὕτως ὁ πᾶς εἴρηται λόγος αὐτῷ · ἢν δὲ μὴ λαμβάνοντος τοῦτο γίνεται , σημαίνει ὅτι δεῖται κενώσεως . τὰ γὰρ ἐγκαταλιμπανόμενα μετὰ κρίσιν , ὑποστροφώδεα δηλονότι τὰ λείψανα τῶν μοχθηρῶν χυμῶν ἐγκαταλιμπανόμενα κέκληκεν , ἅπερ ἀνάγκη σηπόμενα τῷ χρόνῳ πυρετοὺς ἀνάπτειν . ἐπειδὴ πᾶν ὑγρὸν ἀλλότριον τῆς τοῦ περιέχοντος αὐτὸ σώματος φύσεως , οὔτε τρέφειν ἐκεῖνο πέφυκε καὶ λοιπὸν ἐξ ἀνάγκης ἔχει τὴν εἰς σηπεδόνα μεταβολήν . ὅταν δὲ καὶ θερμὸν ᾖ τὸ χωρίον , ἐν ᾧπερ ἂν ἠθροισμένον ὑπάρχῃ , τότε δὴ μάλιστά τε καὶ τάχιστα σήπεται .
Lemmas: ὁ ἐγκαταλείπω ἐν ὁ νόσος μετά κρίσις ὑποστροφή ποιέω εἴωθα . καί οὗτος ὁ ἀφορισμός συζεύγνυμι ὁ προλέγω · λέγω γάρ ὁ Ἱπποκράτης , ἐάν ἐκ νόσος τις τροφή λαμβάνω μή ἰσχύω , σημαίνω ὅτι ὁ σῶμα πολύς τροφή χράω · ἐάν δέ τροφή μή λαμβάνω οὗτος γίγνομαι , σημεῖον ὅτι κένωσις δέω . καί διά οὗτος περί ὁ κένωσις ἐφεξῆς διέρχομαι ἀποδίδωμι νῦν ὁ αἰτία ὁ δέω κένωσις ὁ ἀνόρεκτος μετά νόσος , ὡσεί καί οὕτως ὁ πᾶς λέγω λόγος αὐτός · ἐάν δέ μή λαμβάνω οὗτος γίγνομαι , σημαίνω ὅτι δέω κένωσις . ὁ γάρ ἐγκαταλείπω μετά κρίσις , ὑποστροφώδης δηλονότι ὁ λείψανον ὁ μοχθηρός χυμός ἐγκαταλείπω καλέω , ὅς ἀνάγκη σήπω ὁ χρόνος πυρετός ἀνάπτω . ἐπειδή πᾶς ὑγρός ἀλλότριος ὁ ὁ περιέχω αὐτός σῶμα φύσις , οὔτε τρέφω ἐκεῖνος φύω καί λοιπός ἐκ ἀνάγκη ἔχω ὁ εἰς σηπεδών μεταβολή . ὅταν δέ καί θερμός εἰμί ὁ χωρίον , ἐν ὅς ἄν ἀθροίζω ὑπάρχω , τότε δή μάλα τε καί ταχύς σήπω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.13
Ὁκόσοισι ἡ κρίσις γίνεται , τουτέοισιν ἡ νὺξ δύσφορος ἡ πρὸ τοῦ παροξυσμοῦ , ἡ δ’ ἐπιοῦσα εὐφορωτέρη ὡς ἐπὶ τὸ πολύ . Ἡ μὲν κρίσις ὀξύῤῥοπός ἐστιν ἐν νόσῳ μεταβολὴ πρὸς ὑγείαν ἢ θάνατον · γίγνεται δὲ τῆς φύσεως διακρινούσης ἀπὸ τῶν χρηστῶν τὰ μοχθηρὰ καὶ παρασκευαζούσης πρὸς τὴν ἔκκρισιν . εἰκότως οὖν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ταραχῇ δυσφοροῦσι καὶ μᾶλλον κατάφωρος ἡ δυσφορία γίνεται κατὰ τὰς νύκτας , ἐν ταύταις γὰρ ἡμῖν ἔθος ἐστὶ κοιμᾶσθαι . διακοπτομένων οὖν τῶν ὕπνων ὑπὸ τῆς ταραχῆς ἐναργῶς ἡ δυσφορία διαγινώσκεται , καίτοι τῆς ἡμέρας ὁμοίαν ἐχούσης ταραχὴν , ἐπειδὰν ἡ μετ’ αὐτὴν νὺξ ἔχῃ τὴν κρίσιν . τὸ δὲ ἐπὶ τέλει τοῦ ἀφορισμοῦ γεγραμμένον , ἡ δ’ ἐπιοῦσα εὐφορωτέρη ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ κατὰ τὰ πολλὰ τῶν ἀντιγράφων οὐ φέρεται . βούλεται δ’ ἡμᾶς διδάσκειν ὡς ἡ μετὰ τὴν κρίσιν νὺξ εὐφορωτέρα τῆς προηγησαμένης ἐστὶν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ , διὰ τὸ τῶν κρίσεων τὰς πλείους εἰς ἀγαθὸν τελευτᾶν . ἴσμεν γὰρ ὡς τῶν νοσούντων οἱ σωζόμενοι πλείους εἰσὶ ἀποθνησκόντων , πλὴν εἰ μή ποτε λοιμώδης ἡ κατάστασις γενηθείη .
Lemmas: ὁπόσος ὁ κρίσις γίγνομαι , τόυτεος ὁ νύξ δύσφορος ὁ πρό ὁ παροξυσμός , ὁ δέ ἐπέρχομαι εὔφορος ὡς ἐπί ὁ πολύς . ὁ μέν κρίσις ὀξύρροπος εἰμί ἐν νόσος μεταβολή πρός ὑγεία ἤ θάνατος · γίγνομαι δέ ὁ φύσις διακρίνω ἀπό ὁ χρηστός ὁ μοχθηρός καί παρασκευάζω πρός ὁ ἔκκρισις . ἔοικα οὖν ἐπί ὁ τοιοῦτος ταραχή δυσφορέω καί μάλα κατάφωρος ὁ δυσφορία γίγνομαι κατά ὁ νύξ , ἐν οὗτος γάρ ἐγώ ἔθος εἰμί κοιμάω . διακόπτω οὖν ὁ ὕπνος ὑπό ὁ ταραχή ἐναργής ὁ δυσφορία διαγιγνώσκω , καίτοι ὁ ἡμέρα ὅμοιος ἔχω ταραχή , ἐπειδάν ὁ μετά αὐτός νύξ ἔχω ὁ κρίσις . ὁ δέ ἐπί τέλος ὁ ἀφορισμός γράφω , ὁ δέ ἐπέρχομαι εὔφορος ὡς ἐπί ὁ πολύς κατά ὁ πολύς ὁ ἀντίγραφος οὐ φέρω . βούλομαι δέ ἐγώ διδάσκω ὡς ὁ μετά ὁ κρίσις νύξ εὔφορος ὁ προηγέομαι εἰμί ὡς ἐπί ὁ πολύς , διά ὁ ὁ κρίσις ὁ πολύς εἰς ἀγαθός τελευτάω . οἶδα γάρ ὡς ὁ νοσέω ὁ σῴζω πολύς εἰμί ἀποθνῄσκω , πλήν εἰ μή ποτέ λοιμώδης ὁ κατάστασις γίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.14
Ἐν τῇσι τῆς κοιλίης ῥύσεσιν αἱ μεταβολαὶ τῶν διαχωρημάτων ὠφελέουσιν , ἢν μὴ ἐς τὰ πονηρὰ μεταβάλλῃ . Αἱ μεταβολαὶ τῶν διαχωρημάτων πολλὰς ἰδέας ἐκκενοῦσαι χυμῶν ἀκριβέστερον ἐκκαθαίρουσι τὸ σῶμα , πλήν εἰ μὴ συντήξεως καὶ σηπεδόνος ἔχοιεν σημεῖα . περὶ ὧν ἐν τῷ προγνωστικῷ διῆλθεν αὐτὸς , ἔνθα καὶ λιπαρῶν καὶ δυσωδῶν ἐμνημόνευσε καὶ κακόσμων .
Lemmas: ἐν ὁ ὁ κοιλία ῥύσις ὁ μεταβολή ὁ διαχώρημα ὠφελέω , ἐάν μή εἰς ὁ πονηρός μεταβάλλω . ὁ μεταβολή ὁ διαχώρημα πολύς ἰδέα ἐκκενόω χυμός ἀκριβής ἐκκαθαίρω ὁ σῶμα , πλήν εἰ μή σύντηξις καί σηπεδών ἔχω σημεῖον . περί ὅς ἐν ὁ προγνωστικός διέρχομαι αὐτός , ἔνθα καί λιπαρός καί δυσώδης μνημονεύω καί κάκοσμος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.15
Ὅκου φάρυγξ νοσέει ἢ φύματα ἐν τῷ σώματι ἐκφύεται , σκέπτεσθαι χρὴ τὰς ἐκκρίσιας . ἢν γὰρ χολώδεες ἔωσι , τὸ σῶμα ξυννοσέει · ἢν δὲ ὅμοιαι τοῖσιν ὑγιαίνουσι γίνωνται , ἀσφαλὲς τὸ σῶμα τρέφειν . Δύο λόγους ἀλλήλοις ἀντιτιθεὶς , ἐν ἑκατέρῳ παραλέλειπται τὸ συνεμφαινόμενον τῷ λόγῳ · ὥστε τοῦ λείποντος ἑκατέρῳ προστεθέντος ἡ σύμπασα λέξις ἐστὶ τοιαύτη , ὅκου φάρυγξ νοσέει ἢ φύματα ἐν τῷ σώματι γίνεται , σκέπτεσθαι χρὴ τὰς ἐκκρίσιας . ἢν γὰρ χολώδεες ἔωσι , τὸ σῶμα συννοσέει καὶ οὐκ ἀσφαλὲς τρέφειν αὐτό . ἐξ ὧν δέ μοι δοκεῖ πείσας ἑαυτὸν ὁ Ἱπποκράτης οὕτως ἀποφήνασθαι καὶ δὴ φράσω . τῶν ζώων ἡ φύσις ἐστὶν , ὅτε τοὺς ἐν τοῖς κυρίοις μέρεσι μοχθηροὺς χυμοὺς ἐκκενοῦσα τινὰς μὲν δι’ οὔρων ἢ ἐμέτων ἢ τῆς κάτω γαστρὸς ἐκκρίνειν , τινὰς δ’ ἐξωθεῖν μὲν ὡς ἐπὶ τὸ δέρμα , κενῶσαι δ’ οὐ δυναμένη διὰ τὸ πάχος ἀποτίθεται ταύτῃ φύματά τε ἐν τῷ σώματι οὕτω γίνεται . πολλάκις δὲ ἥ τε φάρυγξ ὑποδεχομένη τοὺς ἐκ τῆς κεφαλῆς καταῤῥέοντας χυμοὺς ἐνοχλεῖται . σκεπτέον οὖν ἐστι τηνικαῦτα καὶ διοριστέον εἴτε σύμπαν ἤδη τὸ περιττὸν ἡ φύσις ἐναποτίθεται τοῖς πεπονθόσι μορίοις εἴτ’ ἐστὶν ἔτι καθ’ ὅλον τοῦ ζώου τὸ σῶμα μοχθηρῶν χυμῶν περιουσία , δῆλον δ’ ἔσται τοῦτο ταῖς ἐκκρίσεσιν . εἰ γὰρ ὅλως ἡ φύσις ὥρμησεν ἐκκαθαίρειν τὸ σῶμα , χολώδεις αὗται φανοῦνται . διότι καὶ τὰ φύματα θερμανθέντος αἵματος ὑπὸ τοῦ πικροχόλου χυμοῦ γίγνεσθαι πέφυκε καὶ δηλονότι πρότερον καθᾶραι , οὐ τρέφειν χρὴ τὰ τοιαῦτα σώματα . τὰ γὰρ μὴ καθαρὰ σώματα ὁκόσῳ ἂν μᾶλλον τρέφῃς μᾶλλον βλάψεις . εἰ δ’ ὅμοιαι τοῖς τῶν ὑγιαινόντων αἱ ἐκκρίσεις εἶεν , ὑγιαῖνον ἐνδείκνυνται τὸ ὅλον σῶμα καὶ κίνδυνος οὐδείς ἐστι τρέφειν αὐτό .
Lemmas: ὅπου φάρυγξ νοσέω ἤ φῦμα ἐν ὁ σῶμα ἐκφύω , σκοπέω χρή ὁ ἔκκρισις . ἐάν γάρ χολώδης εἰμί , ὁ σῶμα συννοσέω · ἐάν δέ ὅμοιος ὁ ὑγιαίνω γίγνομαι , ἀσφαλής ὁ σῶμα τρέφω . δύο λόγος ἀλλήλων ἀντιτίθημι , ἐν ἑκάτερος παραλείπω ὁ συνεμφαίνω ὁ λόγος · ὥστε ὁ λείπω ἑκάτερος προστίθημι ὁ σύμπας λέξις εἰμί τοιοῦτος , ὅπου φάρυγξ νοσέω ἤ φῦμα ἐν ὁ σῶμα γίγνομαι , σκοπέω χρή ὁ ἔκκρισις . ἐάν γάρ χολώδης εἰμί , ὁ σῶμα συννοσέω καί οὐ ἀσφαλής τρέφω αὐτός . ἐκ ὅς δέ ἐγώ δοκέω πείθω ἑαυτοῦ ὁ Ἱπποκράτης οὕτως ἀποφαίνω καί δή φράζω . ὁ ζῷον ὁ φύσις εἰμί , ὅτε ὁ ἐν ὁ κύριος μέρος μοχθηρός χυμός ἐκκενόω τις μέν διά ὅρος ἤ ἔμετος ἤ ὁ κάτω γαστήρ ἐκκρίνω , τις δέ ἐξωθέω μέν ὡς ἐπί ὁ δέρμα , κενόω δέ οὐ δύναμαι διά ὁ πάχος ἀποτίθημι ταύτῃ φῦμα τε ἐν ὁ σῶμα οὕτως γίγνομαι . πολλάκις δέ ὁ τε φάρυγξ ὑποδέχομαι ὁ ἐκ ὁ κεφαλή καταρρέω χυμός ἐνοχλέω . σκοπέω οὖν εἰμί τηνικαῦτα καί διοριστέον εἴτε σύμπας ἤδη ὁ περισσός ὁ φύσις ἐναποτίθημι ὁ πάσχω μόριον εἴτε εἰμί ἔτι κατά ὅλος ὁ ζῷον ὁ σῶμα μοχθηρός χυμός περιουσία , δῆλος δέ εἰμί οὗτος ὁ ἔκκρισις . εἰ γάρ ὅλος ὁ φύσις ὁρμάω ἐκκαθαίρω ὁ σῶμα , χολώδης οὗτος φαίνω . διότι καί ὁ φῦμα θερμαίνω αἷμα ὑπό ὁ πικρόχολος χυμός γίγνομαι φύω καί δηλονότι πρότερος καθαίρω , οὐ τρέφω χρή ὁ τοιοῦτος σῶμα . ὁ γάρ μή καθαρός σῶμα ὁπόσος ἄν μάλα τρέφω μάλα βλάπτω . εἰ δέ ὅμοιος ὁ ὁ ὑγιαίνω ὁ ἔκκρισις εἰμί , ὑγιαίνω ἐνδείκνυμι ὁ ὅλος σῶμα καί κίνδυνος οὐδείς εἰμί τρέφω αὐτός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.25
Οἱ θερινοὶ τεταρταῖοι τὰ πολλὰ γίνονται βραχέες . οἱ δὲ φθινοπωρινοὶ μακροὶ καὶ μάλιστα οἱ πρὸς τὸν χειμῶνα συνάπτοντες . Οὐ μόνον τεταρταῖοι βραχεῖς γίνονται τοῦ θέρους , ἀλλὰ καὶ τἄλλα νοσήματα διὰ τὸ χεῖσθαι περιττοὺς χυμοὺς καὶ πάντη τοῦ σώματος φέρεσθαι καὶ διαπνεῖσθαι . ἐφ’ ὧν μὲν οὖν ἡ δύναμις εἴη ῥωμαλέα κενωθέντων τῶν λυπούντων αἱ νοῦσοι παύονται . ἐφ’ ὧν δ’ ἀσθενὴς ἅμα τοῖς λυποῦσι χυμοῖς κενουμένοις καὶ αὕτη διαλύεται ὥστ’ εἰκότως οὐδὲν τῶν θερινῶν χρονίζει νοσημάτων . ὁ δ’ Ἱπποκράτης ἐπὶ τοῦ χρονιωτάτου μόνου τὸν λόγον ἐποιήσατο , καθάπερ ἐπὶ παραδείγματος , ἐνδεικνύμενος ἐκ τούτου περὶ τῶν ἄλλων . ὥσπερ δ’ ἐν τῷ θέρει καὶ τοὺς χυμοὺς διαφορεῖσθαι καὶ τὴν δύναμιν διαλύεσθαι συμβέβηκεν , οὕτως ἐν τῷ χειμῶνι τἀναντία καὶ τοὺς χυμοὺς ἔνδον μένειν , ὥσπερ φωλεύοντας καὶ τὴν δύναμιν ἐῤῥωμένην διαμένειν . οὔτ’ οὖν λύεται τὰ νοσήματα , μενόντων τῶν ποιούντων αὐτὰ χυμῶν , οὔτ’ ἀποθνήσκουσιν οἱ κάμνοντες , ἐξαρκούσης αὐτῶν τῆς δυνάμεως .
Lemmas: ὁ θερινός τεταρταῖος ὁ πολύς γίγνομαι βραχύς . ὁ δέ φθινοπωρινός μακρός καί μάλα ὁ πρός ὁ χειμών συνάπτω . οὐ μόνος τεταρταῖος βραχύς γίγνομαι ὁ θέρος , ἀλλά καί ἄλλος νόσημα διά ὁ χέω περισσός χυμός καί πάντῃ ὁ σῶμα φέρω καί διαπνέω . ἐπί ὅς μέν οὖν ὁ δύναμις εἰμί ῥωμαλέος κενόω ὁ λυπέω ὁ νόσος παύω . ἐπί ὅς δέ ἀσθενής ἅμα ὁ λυπέω χυμός κενόω καί οὗτος διαλύω ὥστε ἔοικα οὐδείς ὁ θερινός χρονίζω νόσημα . ὁ δέ Ἱπποκράτης ἐπί ὁ χρόνιος μόνος ὁ λόγος ποιέω , καθά ἐπί παράδειγμα , ἐνδείκνυμι ἐκ οὗτος περί ὁ ἄλλος . ὥσπερ δέ ἐν ὁ θέρος καί ὁ χυμός διαφορέω καί ὁ δύναμις διαλύω συμβαίνω , οὕτως ἐν ὁ χειμών ἐναντίος καί ὁ χυμός ἔνδον μένω , ὥσπερ φωλεύω καί ὁ δύναμις ῥώννυμι διαμένω . οὔτε οὖν λύω ὁ νόσημα , μένω ὁ ποιέω αὐτός χυμός , οὔτε ἀποθνῄσκω ὁ κάμνω , ἐξαρκέω αὐτός ὁ δύναμις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.26
Πυρετὸν ἐπὶ σπασμῷ βέλτιον γίνεσθαι ἢ σπασμὸν ἐπὶ πυρετῷ . Αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης ἐν τοῖς ἑξῆς ἀφορισμοῖς ἐρεῖ τὸν σπασμὸν ἐπὶ πληρώσει γίνεσθαι καὶ κενώσει . ὅταν οὖν τινα τῶν ὑγιαινόντων ἐξαιφνῆς συμβῇ σπασθῆναι , τὸν τοιοῦτον σπασμὸν ἀναγκαῖον ἐπὶ πληρώσεως γεγονέναι . καὶ τοίνυν πληροῦνται τὰ νεῦρα γλίσχρων καὶ ψυχρῶν χυμῶν , οἷσπερ καὶ τρέφεται , ὥστε σπασμὸν ὑπομένειν . τούτοις οὖν ὁ πυρετὸς ἐπιγενόμενος εἴωθεν ὡς τὰ πολλὰ θερμαίνειν θ’ ἅμα λεπτύνειν καὶ διαφορεῖν . εἰ δ’ ἐκ πυρετῶν διακαῶν ξηρανθῇ τὸ ὅλον σῶμα καὶ τὰ νεῦρα , κἄπειτα διὰ τὴν ξηρότητα σπασθείη , μέγιστόν τε τοῦτο κακόν ἐστι καὶ σχεδὸν ἀνίατον . ἐπειδὴ χρόνου μὲν δεῖται μακροῦ τὰ νεῦρα πρὸς τὴν ξηρότητος ἴασιν οὐκ ἀναμένει δὲ χρόνον ἡ συντονία τοῦ νοσήματος , ἀλλ’ ἐν τάχει καταλύει μὲν τὴν δύναμιν , ὀξὺν δὲ θάνατον ἐπιφέρει .
Lemmas: πυρετός ἐπί σπασμός ἀγαθός γίγνομαι ἤ σπασμός ἐπί πυρετός . αὐτός ὁ Ἱπποκράτης ἐν ὁ ἑξῆς ἀφορισμός λέγω ὁ σπασμός ἐπί πλήρωσις γίγνομαι καί κένωσις . ὅταν οὖν τις ὁ ὑγιαίνω ἐξαιφνή συμβαίνω σπάω , ὁ τοιοῦτος σπασμός ἀναγκαῖος ἐπί πλήρωσις γίγνομαι . καί τοίνυν πληρόω ὁ νεῦρον γλίσχρος καί ψυχρός χυμός , ὅς καί τρέφω , ὥστε σπασμός ὑπομένω . οὗτος οὖν ὁ πυρετός ἐπιγίγνομαι εἴωθα ὡς ὁ πολύς θερμαίνω τε ἅμα λεπτύνω καί διαφορέω . εἰ δέ ἐκ πυρετός διακαής ξηραίνω ὁ ὅλος σῶμα καί ὁ νεῦρον , ἔπειτα διά ὁ ξηρότης σπάω , μέγας τε οὗτος κακός εἰμί καί σχεδόν ἀνίατος . ἐπειδή χρόνος μέν δέω μακρός ὁ νεῦρον πρός ὁ ξηρότης ἴασις οὐ ἀναμένω δέ χρόνος ὁ συντονία ὁ νόσημα , ἀλλά ἐν τάχος καταλύω μέν ὁ δύναμις , ὀξύς δέ θάνατος ἐπιφέρω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.27
Τοῖσι μὴ κατὰ λόγον κουφίζουσιν οὐ δεῖ πιστεύειν , οὐδὲ φοβεῖσθαι λίην τὰ μοχθηρὰ γινόμενα παρὰ λόγον . τὰ γὰρ πολλὰ τῶν τοιουτέων ἐστὶν ἀβέβαια καὶ οὐ πάνυ τοι διαμένειν οὐδὲ χρονίζειν εἴωθεν . Ὅλος μὲν ὁ λόγος ὑπὲρ τῶν τοιούτων ἁπάντων ἐν τοῖς περὶ κρίσεων εἴρηται . νυνὶ δὲ ὅσον εἰς ἐξήγησιν προκειμένων ἱκανόν ἐστι λέγειν , λεχθήσεται . ὅταν εἰσβάλλῃ νόσημα σφοδρὸν , εἶτ’ ἐξαίφνης ῥᾳστωνήσει , μήτε δι’ ἱδρῶτος ἢ ἐμέτων ἢ διαχωρημάτων ἢ αἱμοῤῥαγίας κενωθέντος τοῦ σώματος , ἀλλὰ μηδὲ πέψεως φανέντων σημείων , ἄπιστοι ἡγεῖται εἶναι τὴν τοιαύτην ῥᾳστώνην , ὥστ’ εἰ καὶ δυσπνοήσειεν ἀλόγως ἢ παραφρονήσειεν ἢ πυρέξειεν σφοδρώτερον ἢ καὶ μεγάλῳ ῥίγει καταληφθείη . καὶ γὰρ καὶ ταῦτά ἐστιν ἀβέβαια καὶ τοσοῦτον δεῖ χαλεπόν τι σημαίνειν , ὥστ’ ἐνίοτε κρίσιν ἀγαθὴν , ὅσον οὔπω γενησομένην καταγγέλλεται · ὅπως δὲ ταῦτα χρὴ διαγινώσκειν τε καὶ προγινώσκειν ἐν τοῖς περὶ κρίσεων εἴρηται .
Lemmas: ὁ μή κατά λόγος κουφίζω οὐ δέω πιστεύω , οὐδέ φοβέω λίαν ὁ μοχθηρός γίγνομαι παρά λόγος . ὁ γάρ πολύς ὁ τοιοῦτος εἰμί ἀβέβαιος καί οὐ πάνυ σύ διαμένω οὐδέ χρονίζω εἴωθα . ὅλος μέν ὁ λόγος ὑπέρ ὁ τοιοῦτος ἅπας ἐν ὁ περί κρίσις λέγω . νυνί δέ ὅσος εἰς ἐξήγησις πρόκειμαι ἱκανός εἰμί λέγω , λέγω . ὅταν εἰσβάλλω νόσημα σφοδρός , εἶτα ἐξαίφνης ῥᾳστωνέω , μήτε διά ἱδρώς ἤ ἔμετος ἤ διαχώρημα ἤ αἱμορραγία κενόω ὁ σῶμα , ἀλλά μηδέ πέψις φαίνω σημεῖον , ἄπιστος ἡγέομαι εἰμί ὁ τοιοῦτος ῥᾳστώνη , ὥστε εἰ καί δυσπνοέω ἄλογος ἤ παραφρονέω ἤ πυρέσσω σφοδρός ἤ καί μέγας ῥῖγος καταλαμβάνω . καί γάρ καί οὗτος εἰμί ἀβέβαιος καί τοσοῦτος δέω χαλεπός τις σημαίνω , ὥστε ἐνίοτε κρίσις ἀγαθός , ὅσος οὔπω γίγνομαι καταγγέλλω · ὅπως δέ οὗτος χρή διαγιγνώσκω τε καί προγιγνώσκω ἐν ὁ περί κρίσις λέγω .