galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 1.15
Αἱ κοιλίαι χειμῶνος καὶ ἦρος θερμόταται φύσει καὶ ὕπνοι μακρότατοι . ἐν ταύτῃσιν οὖν τῇσιν ὥρῃσι καὶ τὰ προσάρματα πλείω δοτέον . καὶ γὰρ τὸ ἔμφυτον θερμὸν πλεῖον ἔχουσι , τροφῆς οὖν πλείονος δέονται . σημεῖον αἱ ἡλικίαι καὶ ἀθληταί . Αἱ ὧραι τοῦ ἔτεος συντελοῦσιν εἰς τὴν δίαιταν οὐκ ὀλίγον . ἐν μὲν γὰρ τῷ χειμῶνι καὶ ὀρέγονται πλειόνων οἱ ἄνθρωποι καὶ πέπτουσι ῥᾷον αὐτὰ , κατὰ δὲ τὸ θέρος ἔμπαλιν . τὴν δὲ αἰτίαν αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης εἶπεν ἀποφηνάμενος , τὰς κοιλίας χειμῶνος καὶ ἦρος θερμοτάτας εἶναι . τί δέ ἐστιν αὐτὸ τὸ φύσει καὶ ὅτι οὐ μάτην αὐτῷ προσέθηκεν ἐν τῷδε τῷ ἀφορισμῷ ὀλίγον ὕστερον ἐξηγήσατο , φάμενος , καὶ γὰρ τὸ ἔμφυτον θερμὸν πολὺ πλείστης οὖν τροφῆς δεῖται . αἱ γοῦν κοιλίαι χειμῶνος καὶ ἦρος θερμόταται οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ τῷ φυσικῷ θερμῷ θερμόταται , οὗ τὴν οὐσίαν ἔμπροσθεν ἐδήλωσα . διὰ τί δὲ τοῦ χειμῶνος αὐξάνεται τοῦτο καὶ Ἀριστοτέλης εἶπεν , ὑποφεύγει γὰρ διὰ τὸ περιϊστάμενον ἔξωθεν κρύος , ὥσπερ αὖ πάλιν ἐν τῷ θέρει πρὸς τὸ συγγενὲς ἀποτείνεται . καὶ οὕτω συμβαίνει διαφορεῖσθαι μὲν αὐτοῦ καὶ σκεδάννυσθαι τὴν οὐσίαν ἐν τῷ θέρει , συνέχεσθαι δὲ καὶ σφίγγεσθαι καὶ εἰς βάθος ὑποχωρεῖν ἐν τῷ χειμῶνι . διὰ τοῦτο οὖν καὶ αἱ πέψεις καὶ αἱ ἐξαιματώσεις καὶ αἱ θρέψεις ἀμείνους εἰσὶν ἐν ταῖσδε ταῖς ὥραις . προσέθηκε δὲ καὶ ἄλλο τι συμβεβηκὸς αὐτοῖς τὸ καὶ τοὺς ὕπνους μακροτάτους γίνεσθαι , διὰ τὸ μῆκος δηλονότι τῶν νυκτῶν , οὐ σμικρὸν οὐδ’ αὐτὸ συντελοῦν εἰς τὰς φυσικὰς ἐνεργείας . τὸ δ’ ἐπὶ τέλει προσκείμενον σημεῖον , αἱ ἡλικίαι καὶ οἱ ἀθληταὶ τοῦ δεῖσθαι τροφῆς , ἔνθα πλεονάζει τὸ θερμὸν ἀξιόλογον τεκμήριόν ἐστιν . οἵ τε γὰρ παῖδες διότι τὸ θερμὸν ἔχουσι πλεῖστον , διὰ τοῦτο καὶ δέονται πλειόνων καὶ περιγίνονται · οἵ τε ἀθληταὶ διότι τοῖς γυμνασίοις αὐξάνουσι τὴν ἔμφυτον θερμασίαν , διὰ τοῦτο καὶ τροφῶν ἀπολαύειν δύνανται πλειόνων . τὰ μὲν οὖν εἰρημένα κατὰ τὸν ἀφορισμὸν αὐτάρκως ἐξηγησάμεθα · περὶ δὲ τῆς ἐν αὐτοῖς ἀληθείας εἴ τις σκοποῖτο , μὴ κατὰ πάντων ἐκτεινέτω τῶν ζώων τὸν λόγον , ἀλλ’ ἀποχωριζέτω τὰ φωλεύοντα . ταυτὶ γὰρ οὐ δεῖται πλείονος τροφῆς ἐν τῷ φωλεύειν · εἴ γε καὶ μηδ’ ὅλως ἐσθίοντα διαρκεῖ καὶ καθ’ ὑπόθεσιν προσηνέγκατο τοσαύτην ὅσην πρὶν φωλεύειν ἐχρῆτο , κακῶς ἂν αὐτὴν ἔπεψεν . ὁποῖον γάρ τι κατὰ τὰς ψυχρολουσίας συμβαίνει τοῖς ἀνθρώποις , τοιοῦτον τοῖς ζώοις ἐν τῷ χειμῶνι . συμβαίνει δὲ τοῖς ἐν ψυχρῷ λουομένοις , οἷς μὲν ἀσθενές ἐστι τὸ σῶμα , ψύχεσθαί τε καὶ βλάπτεσθαι , οἷς δὲ ἰσχυρὸν ἐν μὲν τῷ παραχρῆμα τὴν θερμασίαν εἰς τὸ βάθος ὑποφεύγουσαν ἀθροίζεσθαι , μετὰ δὲ ταῦτα πρὸς τὴν ἐκτὸς ἐπιφάνειαν ἐπανέχεσθαι καὶ πολὺ πλείονα τῆς ἔμπροσθεν ὑπαρχούσης αὐτῆς . οὕτω δὲ καὶ τῶν ζώων ὅσα μέν ἐστι ψυχρότερα φύσει , νικᾶται τούτων ὑπὸ τοῦ κατὰ τὸν χειμῶνα κρύους , τὸ ἔμφυτον θερμὸν ὡς ὀλίγου δεῖν αὐτὸ ἀποσβέννυσθαι καὶ διὰ τοῦτ’ αὐτῶν τὰ πλεῖστα παραπλήσια νεκροῖς ἔστιν ἰδεῖ , ἀναίσθητά · τε ἅμα καὶ ἀκίνητα κατὰ τοὺς φωλεοὺς κείμενα . τινὰ δὲ καὶ παντάπασιν ἐν τῷ τοιούτῳ πάθει διαφθείρεται . τὰ δὲ πολυαιμότερα καὶ θερμότερα τῶν ζώων ὅμοιόν τι πάσχει κατὰ τὸν χειμῶνα τῷ συμβαίνοντι τοῖς ἰσχυροῖς σώμασιν ἐπὶ τοῖς ψυχροτέροις λουτροῖς . ἀθροίζεται γὰρ αὐτῶν ἐν τῷ βάθει τὸ θερμὸν , οὐ μὰ Δία τῶν σαρκῶν ἀποφευγουσῶν εἰς τοῦτο καὶ καταλιπούσης ἑκάστης ἣν ἐξ ἀρχῆς εἴληφε χώραν , ἀλλὰ τοῦ πνεύματος ἅμα τῷ αἵματι . τρία δ’ ἦν ταῦτα σώματα τὰ τὴν ἀρχέγονον ἡμῶν οὐσίαν συμπληροῦντα , πνεῦμα καὶ αἷμα καὶ ἡ ὀῤῥώδης ὑγρότης , ἐξ ἧς κατ’ ἀρχὰς μὲν , ὡς ἐν τοῖς περὶ σπέρματος ἐδιδάξαμεν , ἡ γένεσις τοῖς στερεοῖς τοῦ ζώου μορίοις , ὕστερον δὲ ἡ αὔξησίς τε καὶ θρέψις ἐν τούτοις προσέρχεται . ὅτι μὲν οὖν ἄμεινον ἐν τῷ χειμῶνι πέπτομεν , τοῦ αἵματος εἴσω καὶ τοῦ πνεύματος εἰς τὸ βάθος ὑποκεχωρηκότων , εὔδηλον παντί . λέγει γοῦν οὐ τοῦτο μόνον ὁ Ἱπποκράτης , ἀλλ’ ὅτι καὶ συμφέρει πλείω λαμβάνειν . ἐν ταύτῃσι γὰρ , φησὶ , τῇσιν ὥρῃσι , τοῦτ’ ἔστι χειμῶνος καὶ ἦρος , καὶ τὰ προσάρματα πλείω δοτέον . καὶ μὴν εἴπερ γε ὀλίγον ἀποῤῥεῖ καὶ διαπνεῖται χειμῶνος εἰς τοὐκτὸς , οὐ δεῖται τὰ σώματα πολλοῦ τοῦ θρέψοντος , ἀναπλήρωσις γάρ ἐστι τοῦ κενωθέντος ἡ θρέψις . ἀνάλογον οὖν εἶναι χρὴ τὸ ποσὸν τῆς τροφῆς τῷ ποσῷ τῆς διαπνοῆς . ὅτι μὲν οὖν ἐστιν ἀληθὲς τὸ μὴ μόνον ἐν χειμῶνι πέττειν ἡμᾶς ἄμεινον , ἀλλὰ καὶ λαμβάνοντας ὀλίγα , καταψύχεσθαί τε καὶ διὰ τοῦτο βλάπτεσθαι , προσφερομένους δὲ πλείονα μηδενὶ τῶν πληθωρικῶν ἁλίσκεσθαι νοσημάτων αὐτὸ τὸ γενόμενον ἐναργῶς μαρτυρεῖ . τῆς δὲ αἰτίας ἡ ζήτησις ἐν κοινῷ προκείσθω · οὐ γὰρ δὴ ﻿ Ἱπποκράτει γε μόνῳ μάχεται τὸ προβεβλημένον , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν . οὐδεὶς οὖν ἐστιν ὃς οὔ φησι διαπνεῖσθαι τὰ τῶν ζώων σώματα τῇ διὰ τῶν ἀδήλων αἰσθήσει διαπνοῇ πόρων . φανερὸν γὰρ τῷ εἰς χρείαν ἥκειν τροφῆς ὅτι κενοῦται , ὡς εἴ γε μηδὲν ἡμῶν ἀπέῤῥει , διὰ παντὸς δ’ ἐφυλάττετο τῆς οὐσίας ὁ ἀρχαῖος ὄγκος , οὐκ ἂν οὐδὲ τροφῆς ἐδεόμεθα . σκόπει τοίνυν εἰ κᾀνταῦθα τοῖς μὲν ἄλλοις ἅπασιν ἄπορος ὁ λόγος Ἱπποκράτει δὲ καὶ τοῖς ἀπ’ αὐτοῦ μόνοις εὔπορος . οὐ γὰρ ἄλλο τι τὸ διαπλάσαν ἐξ ἀρχῆς τὸ ζῶον , ὥσπερ οὐδ’ αὖθις αὐξῆσαν , ἢ μέχρι τελευτῆς τρέφον , ὅτι μὴ τὸ θερμὸν τοῦτο τὸ ἔμφυτον , ὑπὲρ οὗ νῦν ὁ λόγος ἐστὶν αὐτῷ . τοιγαροῦν τοῦτο πάντων τῶν φυσικῶν ἔργων αἴτιον ὑπάρχον , ἐπειδὴ πλεῖόν ἐστιν ἐν τῷ χειμῶνι καὶ τὰς ὀρέξεις ἐπιτείνει καὶ τὰς πέψεις αὐξάνει καὶ πλέον ἀθροίζει τὸ αἷμα καὶ παχύνει τὸ σῶμα καὶ τοῦ κενοῦν τὰ περιττώματα προνοεῖται . τὸ μὲν γὰρ πέριξ θάλπος οὐ τὰ περιττὰ μόνον , ἀλλὰ καὶ πάνθ’ ὁμοτίμως ἐκκενοῖ διαφοροῦν ἅμα τοῖς περιττοῖς τῶν ἐν τῷ ζώῳ καὶ τὰ κατὰ φύσιν ἐν αὐτῷ περιεχόμενα κατὰ τὴν ὑπὸ τῶν ἰατρῶν ὀνομαζομένην ἄδηλον διαπνοὴν , ἔμφυτον ἐργάζεται θερμόν . οὐ γὰρ δὴ ἄλλο τι τοῖς ζώοις ἡ φύσις ἐστὶν ἢ τοῦτο κατὰ τὸν Ἱπποκράτους λόγον . δέδεικται δ’ ὑφ’ ἡμῶν ἐν τοῖς περὶ φυσικῶν δυνάμεων οὐ μόνον ὀρεγομένη καὶ κατεργαζομένη καὶ προσφύουσα τοῖς μορίοις ἡ φύσις ἑκάστῳ τὴν οἰκείαν τροφὴν , ἀλλὰ καὶ διαφοροῦσα τὰ περιττώματα ταύτης καὶ ὅσῳ περ ἂν ᾖ ῥωμαλεώτερον τὸ ἔμφυτον θερμὸν , τοσοῦτο μᾶλλον ἐκφεύγει τὴν αἴσθησιν ἡ διαπνοή . καὶ διὰ τοῦτο παρὰ φύσιν εἶναι τοὺς ἱδρῶτας ὁ Διοκλῆς εἶπεν , ὅτι καλῶς ἁπάντων διοικουμένων τῶν κατὰ τὸ σῶμα , κρατουμένης τῆς τροφῆς ὑπὸ φύσεως , οὐκ ἄν ποτε αἰσθητὴ διὰ τοῦ δέρματος ὑγρότης ἐκκριθείη . ὅσα γὰρ ἐν βαλανείοις ἢ γυμναζομένοις σφοδρῶς ἢ διὰ θερινὸν θάλπος ἱδροῦσιν ἄνθρωποι , βιαίων αἰτίων εἰσὶν ἔγγονα . καλῶς οὖν ἐν τῷ χειμῶνι διοικεῖται πάντα τὰ κατὰ τὸ ζῶον , ὅταν γε μέτριος ὑπάρχῃ δηλονότι . τὰς γὰρ ἀμέτρους δυσκρασίας καὶ αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης ἐν τοῖς ἐφεξῆς μέμφεται . γνωρίσματα δὲ οὐ σμικρὰ τοῦ καλῶς διοικεῖσθαι πάντα τὰ κατὰ τὸ ζῶον ἐν τῷ χειμῶνι τῶν κατὰ φύσιν ἔργων ἡ ῥώμη . πέττεται μὲν γὰρ ἐν τῇ γαστρὶ τὰ σιτία , διότι πλεῖστόν ἐστι τὸ κατὰ φύσιν θερμὸν , ὕπνοις τε ἅμα μακροτέροις ἐκκαθαίρεται τὰ περιττώματα τοῦ σώματος , ὅσα μὲν ἀκριβῶς λελέπτυνται διὰ τοῦ δέρματος , ὅσα δὲ ἀτμώδη , διὰ τῆς ἐκπνοῆς , ὅσα δ’ ἱκανῶς παχέα , διὰ τῶν οὔρων . ὑφίσταται γὰρ αὐτοῖς πολὺ πλέον ἢ κατὰ τὸ θέρος πρὸς τῷ καὶ τὸ πλῆθος τῶν οὔρων ὅλων ἱκανῶς αὐξάνεσθαι κατὰ τὸν χειμῶνα . καὶ μὴν καὶ τρέφεται μὲν καὶ σαρκοῦται τὰ σώματα μᾶλλον ἐν τῷ χειμῶνι καὶ πλῆθος αἵματος ἀθροίζει χρηστοῦ , τοῖς γε μὴ παντάπασι μοχθηρῶς διαιτωμένοις . εἰ γὰρ ἐννοήσεις ὡς ὀλίγαιμόν τε καὶ ἰσχνὸν τὸ σῶμα ἡμῶν παρὰ τοῦ φθινοπώρου διαδεχόμενος ὁ χειμὼν εὔχυμόν τε καὶ παχύτερον ἀπεργάζεται , γνωρίσεις , οἶμαι , τὴν ῥώμην τῆς διοικούσης ἡμᾶς δυνάμεως , ἥτις ἐστὶ τὸ ἔμφυτον θερμόν . ἀλλ’ εἰ μὴ τροφῆς ἀπολαύσει δαψιλοῦς τοῦτο , νικηθήσεται μὲν αὐτὸ πρῶτον ὑπὸ τοῦ περιέχοντος κρύους , ἔξωθέν τε προσπίπτοντος καὶ διὰ τῆς εἰσπνοῆς ἑλκομένου , συναῤῥωστήσει δ’ αὐτῷ καὶ πέψις σιτίων καὶ γένεσις αἵματος χρηστοῦ καὶ θρέψις τῶν τοῦ ζώου μορίων καὶ περιττωμάτων κένωσις . εἰ δ’ ὅσον κρατεῖν δύναται σιτίων , ἀπολαύει τούτων δαψιλῶς , αὐτό τ’ ἂν αὐξηθείη καὶ πάνθ’ ὅσα προείρηται , διαπράξεται περὶ τὸ ζῶον . ὅτι δ’ ἐκ τοῦ προσφέρεσθαι πλείω σιτία καὶ κατεργάζεσθαι καλῶς , οὐκ ἐν τῆ γαστρὶ μόνον , ἀλλὰ κἀν ταῖς φλεψὶ καὶ παντὶ τῷ τοῦ ζώου μορίῳ , πολὺ μὲν εὐσαρκότερον ἕκαστον ἑαυτοῦ γίνεται καὶ πολὺ εὐαιμότερον , ἱκανῶς ἐνδείκνυται καὶ τὸ διὰ τῆς πείρας ἐγνωσμένον τοῖς ἀνθρώποις , οὐκ ἐφ’ ἑαυτῶν μόνων , ἀλλὰ καὶ τῶν ὑποζυγίων . πρὶν γὰρ ἄρξασθαι τὸ θέρος ἐν τοῖς τελευταίοις τοῦ ἦρος , αἵματος ἀφαιροῦσιν ἑαυτῶν τε κἀκείνων , ἀναμιμνησκόμενοι τῶν καταλαμβανόντων αὐτοὺς νοσημάτων , ὅταν ἐξαίφνης ἐπιγίνηται θέρος θερμόν . ἐκτείνει γὰρ ἐπὶ πλεῖον τοῦτο καὶ χεῖ τὸ αἷμα καὶ ὥσπερ τινὰ ζέσιν αὐτοῦ κατασκευάζει , ὡς μηκέτ’ ἐν ταῖς φλεψὶ στέγεσθαι τὸ τέως σύμμετρον , ἀλλ’ ἤτοι ῥηγνύειν αὐτὰς ἢ ἀναβιβρώσκειν · καὶ ὅταν ἀμετρότερον ἐφ’ ἕν τε μόριον , ὅπερ ἂν ἁπάντων ἀσθενέστερον , ᾗ , ῥυῇ , φλεγμονὴν ἢ ἐρυσίπελας , ἤ τι τοιοῦτον ἕτερον ἐν τούτῳ νόσημα ἐργάζεται . πολὺ γὰρ πλείω τε καὶ μείζω τῶν πληθωρικῶν νοσημάτων ἐκ τῆς τῶν χυμῶν γίνεται χύσεως . ἅπαντα οὖν ταῦτα μαρτυρεῖ τοῖς ἄλλοις , ὅσα κατὰ τὸν προκείμενον ἀφορισμὸν ὁ Ἱπποκράτης ἐδίδαξε , καὶ τὸ μὴ μόνον δύνασθαι πέττειν πλείω σιτία κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην , ἀλλὰ καὶ δεῖσθαι πλειόνων . ἀνάλογον γὰρ ἀεὶ χρὴ εἶναι τὰ σιτία τῷ πλήθει τῆς ἐμφύτου θερμασίας , πλὴν εἴ ποτε , ὡς ἔφην , ἐκ τῆς τοῦ περιέχοντος θερμασίας ἀσθενὴς γενομένη ἡ φύσις ἀφαιρεῖν ἀναγκάζει . διὸ καὶ περὶ τοῦ ἦρος , ἀδιοριστότερον εἰπόντος Ἱπποκράτους ἐγὼ διοριοῦμαι , πρῶτον μὲν ὅτι κατὰ τὴν ἀρχὴν ὅμοιόν ἐστι μᾶλλον κράσει χειμῶνος ἢ θέρους , ἐπὶ δὲ τῆς τελευτῆς ἔμπαλιν . εἶθ’ ὅτι πολλάκις μὲν οἶον χειμῶνος γίνεται ψυχρὸν , ἐνίοτε ﻿ δὲ οἷόν περ θέρος θερμόν . ἐν μὲν οὖν τοῖς πρώτοις αὐτοῦ μέρεσι κἀπειδὰν γένηταί ποτε ψυχρὸν , ὁμοίαν τῇ χειμερινῇ ποιησόμεθα τὴν δίαιταν · ἐν δὲ τοῖς ὑστέροις μέρεσιν ἐπειδὰν γένηταί ποτε θερμότερον , ὁμοίαν τῇ θερινῇ , μέσου δ’ ὄντος τῇ κράσει καὶ τὴν δίαιταν ἀνάλογον τῇ κράσει ποιησόμεθα . ταῦτα μὲν οὖν πάντα περὶ τῆς τῶν ὑγιαινόντων εἴρηται διαίτης · ἑξῆς δὲ περὶ τῆς τῶν νοσούντων λέγει .
Lemmas: ὁ κοιλία χειμών καί ἔαρ θερμός φύσις καί ὕπνος μακρός . ἐν ταῦτος οὖν ὁ ὥρα καί ὁ πρόσαρμα πολύς δίδωμι . καί γάρ ὁ ἔμφυτος θερμός πολύς ἔχω , τροφή οὖν πολύς δέω . σημεῖον ὁ ἡλικία καί ἀθλητής . ὁ ὥρα ὁ ἔτος συντελέω εἰς ὁ δίαιτα οὐ ὀλίγος . ἐν μέν γάρ ὁ χειμών καί ὀρέγω πολύς ὁ ἄνθρωπος καί πέσσω ῥᾴδιος αὐτός , κατά δέ ὁ θέρος ἔμπαλιν . ὁ δέ αἰτία αὐτός ὁ Ἱπποκράτης λέγω ἀποφαίνω , ὁ κοιλία χειμών καί ἔαρ θερμός εἰμί . τίς δέ εἰμί αὐτός ὁ φύσις καί ὅτι οὐ μάτην αὐτός προστίθημι ἐν ὅδε ὁ ἀφορισμός ὀλίγος ὕστερον ἐξηγέομαι , φημί , καί γάρ ὁ ἔμφυτος θερμός πολύς πολύς οὖν τροφή δέω . ὁ γοῦν κοιλία χειμών καί ἔαρ θερμός οὐ ἁπλῶς , ἀλλά ὁ φυσικός θερμός θερμός , ὅς ὁ οὐσία ἔμπροσθεν δηλόω . διά τίς δέ ὁ χειμών αὐξάνω οὗτος καί Ἀριστοτέλης λέγω , ὑποφεύγω γάρ διά ὁ περιίστημι ἔξωθεν κρύος , ὥσπερ αὖ πάλιν ἐν ὁ θέρος πρός ὁ συγγενής ἀποτείνω . καί οὕτως συμβαίνω διαφορέω μέν αὐτός καί σκεδάννυμι ὁ οὐσία ἐν ὁ θέρος , συνέχω δέ καί σφίγγω καί εἰς βάθος ὑποχωρέω ἐν ὁ χειμών . διά οὗτος οὖν καί ὁ πέψις καί ὁ ἐξαιμάτωσις καί ὁ θρέψις ἀγαθός εἰμί ἐν ὅδε ὁ ὥρα . προστίθημι δέ καί ἄλλος τις συμβαίνω αὐτός ὁ καί ὁ ὕπνος μακρός γίγνομαι , διά ὁ μῆκος δηλονότι ὁ νύξ , οὐ μικρός οὐδέ αὐτός συντελέω εἰς ὁ φυσικός ἐνέργεια . ὁ δέ ἐπί τέλος πρόσκειμαι σημεῖον , ὁ ἡλικία καί ὁ ἀθλητής ὁ δέω τροφή , ἔνθα πλεονάζω ὁ θερμός ἀξιόλογος τεκμήριον εἰμί . ὁ τε γάρ παῖς διότι ὁ θερμός ἔχω πολύς , διά οὗτος καί δέω πολύς καί περιγίγνομαι · ὁ τε ἀθλητής διότι ὁ γυμνάσιον αὐξάνω ὁ ἔμφυτος θερμασία , διά οὗτος καί τροφή ἀπολαύω δύναμαι πολύς . ὁ μέν οὖν λέγω κατά ὁ ἀφορισμός αὔταρκος ἐξηγέομαι · περί δέ ὁ ἐν αὐτός ἀλήθεια εἰ τις σκοπέω , μή κατά πᾶς ἐκτείνω ὁ ζῷον ὁ λόγος , ἀλλά ἀποχωρίζω ὁ φωλεύω . οὗτος γάρ οὐ δέω πολύς τροφή ἐν ὁ φωλεύω · εἰ γε καί μηδέ ὅλος ἐσθίω διαρκέω καί κατά ὑπόθεσις προσφέρω τοσοῦτος ὅσος πρίν φωλεύω χράω , κακός ἄν αὐτός πέσσω . ὁποῖος γάρ τις κατά ὁ ψυχρολουσία συμβαίνω ὁ ἄνθρωπος , τοιοῦτος ὁ ζῷον ἐν ὁ χειμών . συμβαίνω δέ ὁ ἐν ψυχρός λούω , ὅς μέν ἀσθενής εἰμί ὁ σῶμα , ψύχω τε καί βλάπτω , ὅς δέ ἰσχυρός ἐν μέν ὁ παραχρῆμα ὁ θερμασία εἰς ὁ βάθος ὑποφεύγω ἀθροίζω , μετά δέ οὗτος πρός ὁ ἐκτός ἐπιφάνεια ἐπανέχω καί πολύς πολύς ὁ ἔμπροσθεν ὑπάρχω αὐτός . οὕτως δέ καί ὁ ζῷον ὅσος μέν εἰμί ψυχρός φύσις , νικάω οὗτος ὑπό ὁ κατά ὁ χειμών κρύος , ὁ ἔμφυτος θερμός ὡς ὀλίγος δέω αὐτός ἀποσβέννυμι καί διά οὗτος αὐτός ὁ πολύς παραπλήσιος νεκρός εἰμί ἰδέω , ἀναίσθητος · τε ἅμα καί ἀκίνητος κατά ὁ φωλεός κεῖμαι . τις δέ καί παντάπασι ἐν ὁ τοιοῦτος πάθος διαφθείρω . ὁ δέ πολύαιμος καί θερμός ὁ ζῷον ὅμοιος τις πάσχω κατά ὁ χειμών ὁ συμβαίνω ὁ ἰσχυρός σῶμα ἐπί ὁ ψυχρός λουτρόν . ἀθροίζω γάρ αὐτός ἐν ὁ βάθος ὁ θερμός , οὐ μά Ζεύς ὁ σάρξ ἀποφεύγω εἰς οὗτος καί καταλείπω ἕκαστος ὅς ἐκ ἀρχή λαμβάνω χώρα , ἀλλά ὁ πνεῦμα ἅμα ὁ αἷμα . τρεῖς δέ εἰμί οὗτος σῶμα ὁ ὁ ἀρχέγονος ἐγώ οὐσία συμπληρόω , πνεῦμα καί αἷμα καί ὁ ὀρρώδης ὑγρότης , ἐκ ὅς κατά ἀρχή μέν , ὡς ἐν ὁ περί σπέρμα διδάσκω , ὁ γένεσις ὁ στερεός ὁ ζῷον μόριον , ὕστερον δέ ὁ αὔξησις τε καί θρέψις ἐν οὗτος προσέρχομαι . ὅτι μέν οὖν ἀγαθός ἐν ὁ χειμών πέσσω , ὁ αἷμα εἴσω καί ὁ πνεῦμα εἰς ὁ βάθος ὑποχωρέω , εὔδηλος πᾶς . λέγω γοῦν οὐ οὗτος μόνος ὁ Ἱπποκράτης , ἀλλά ὅτι καί συμφέρω πολύς λαμβάνω . ἐν οὗτος γάρ , φημί , ὁ ὥρα , οὗτος εἰμί χειμών καί ἔαρ , καί ὁ πρόσαρμα πολύς δίδωμι . καί μήν εἴπερ γε ὀλίγος ἀπορρέω καί διαπνέω χειμών εἰς ἑκτός , οὐ δέω ὁ σῶμα πολύς ὁ τρέφω , ἀναπλήρωσις γάρ εἰμί ὁ κενόω ὁ θρέψις . ἀνάλογος οὖν εἰμί χρή ὁ ποσός ὁ τροφή ὁ πός ὁ διαπνοή . ὅτι μέν οὖν εἰμί ἀληθής ὁ μή μόνος ἐν χειμών πέσσω ἐγώ ἀγαθός , ἀλλά καί λαμβάνω ὀλίγος , καταψύχω τε καί διά οὗτος βλάπτω , προσφέρω δέ πολύς μηδείς ὁ πληθωρικός ἁλίσκομαι νόσημα αὐτός ὁ γίγνομαι ἐναργής μαρτυρέω . ὁ δέ αἰτία ὁ ζήτησις ἐν κοινός πρόκειμαι · οὐ γάρ δή ﻿ Ἱπποκράτης γε μόνος μάχομαι ὁ προβάλλω , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἅπας . οὐδείς οὖν εἰμί ὅς οὐ φημί διαπνέω ὁ ὁ ζῷον σῶμα ὁ διά ὁ ἄδηλος αἴσθησις διαπνοή πόρος . φανερός γάρ ὁ εἰς χρεία ἥκω τροφή ὅτι κενόω , ὡς εἰ γε μηδείς ἐγώ ἀπορρέω , διά πᾶς δέ φυλάσσω ὁ οὐσία ὁ ἀρχαῖος ὄγκος , οὐ ἄν οὐδέ τροφή δέω . σκοπέω τοίνυν εἰ ᾀνταῦθη ὁ μέν ἄλλος ἅπας ἄπορος ὁ λόγος Ἱπποκράτης δέ καί ὁ ἀπό αὐτός μόνος εὔπορος . οὐ γάρ ἄλλος τις ὁ διαπλάσσω ἐκ ἀρχή ὁ ζῷον , ὥσπερ οὐδέ αὖθις αὐξάνω , ἤ μέχρι τελευτή τρέφω , ὅτι μή ὁ θερμός οὗτος ὁ ἔμφυτος , ὑπέρ ὅς νῦν ὁ λόγος εἰμί αὐτός . τοιγαροῦν οὗτος πᾶς ὁ φυσικός ἔργον αἴτιος ὑπάρχω , ἐπειδή πολύς εἰμί ἐν ὁ χειμών καί ὁ ὄρεξις ἐπιτείνω καί ὁ πέψις αὐξάνω καί πολύς ἀθροίζω ὁ αἷμα καί παχύνω ὁ σῶμα καί ὁ κενόω ὁ περίσσωμα προνοέω . ὁ μέν γάρ πέριξ θάλπος οὐ ὁ περισσός μόνος , ἀλλά καί πᾶς ὁμότιμος ἐκκενόω διαφορέω ἅμα ὁ περισσός ὁ ἐν ὁ ζῷον καί ὁ κατά φύσις ἐν αὐτός περιέχω κατά ὁ ὑπό ὁ ἰατρός ὀνομάζω ἄδηλος διαπνοή , ἔμφυτος ἐργάζομαι θερμός . οὐ γάρ δή ἄλλος τις ὁ ζῷον ὁ φύσις εἰμί ἤ οὗτος κατά ὁ Ἱπποκράτης λόγος . δείκνυμι δέ ὑπό ἐγώ ἐν ὁ περί φυσικός δύναμις οὐ μόνος ὀρέγω καί κατεργάζομαι καί προσφύω ὁ μόριον ὁ φύσις ἕκαστος ὁ οἰκεῖος τροφή , ἀλλά καί διαφορέω ὁ περίσσωμα οὗτος καί ὅσος περ ἄν εἰμί ῥωμαλέος ὁ ἔμφυτος θερμός , τοσοῦτος μάλα ἐκφεύγω ὁ αἴσθησις ὁ διαπνοή . καί διά οὗτος παρά φύσις εἰμί ὁ ἱδρώς ὁ Διοκλῆς λέγω , ὅτι καλός ἅπας διοικέω ὁ κατά ὁ σῶμα , κρατέω ὁ τροφή ὑπό φύσις , οὐ ἄν ποτέ αἰσθητός διά ὁ δέρμα ὑγρότης ἐκκρίνω . ὅσος γάρ ἐν βαλανεῖον ἤ γυμνάζω σφοδρός ἤ διά θερινός θάλπος ἱδρόω ἄνθρωπος , βίαιος αἴτιος εἰμί ἔγγονος . καλός οὖν ἐν ὁ χειμών διοικέω πᾶς ὁ κατά ὁ ζῷον , ὅταν γε μέτριος ὑπάρχω δηλονότι . ὁ γάρ ἄμετρος δυσκρασία καί αὐτός ὁ Ἱπποκράτης ἐν ὁ ἐφεξῆς μέμφομαι . γνώρισμα δέ οὐ μικρός ὁ καλός διοικέω πᾶς ὁ κατά ὁ ζῷον ἐν ὁ χειμών ὁ κατά φύσις ἔργον ὁ ῥώμη . πέσσω μέν γάρ ἐν ὁ γαστήρ ὁ σιτίον , διότι πολύς εἰμί ὁ κατά φύσις θερμός , ὕπνος τε ἅμα μακρός ἐκκαθαίρω ὁ περίσσωμα ὁ σῶμα , ὅσος μέν ἀκριβής λεπτύνω διά ὁ δέρμα , ὅσος δέ ἀτμώδης , διά ὁ ἐκπνοή , ὅσος δέ ἱκανός παχύς , διά ὁ ὅρος . ὑφίστημι γάρ αὐτός πολύς πολύς ἤ κατά ὁ θέρος πρός ὁ καί ὁ πλῆθος ὁ ὅρος ὅλος ἱκανός αὐξάνω κατά ὁ χειμών . καί μήν καί τρέφω μέν καί σαρκόω ὁ σῶμα μάλα ἐν ὁ χειμών καί πλῆθος αἷμα ἀθροίζω χρηστός , ὁ γε μή παντάπασι μοχθηρός διαιτάω . εἰ γάρ ἐννοέω ὡς ὀλίγαιμος τε καί ἰσχνός ὁ σῶμα ἐγώ παρά ὁ φθινόπωρον διαδέχομαι ὁ χειμών εὔχυμος τε καί παχύς ἀπεργάζομαι , γνωρίζω , οἴομαι , ὁ ῥώμη ὁ διοικέω ἐγώ δύναμις , ὅστις εἰμί ὁ ἔμφυτος θερμός . ἀλλά εἰ μή τροφή ἀπολαύω δαψιλής οὗτος , νικάω μέν αὐτός πρῶτος ὑπό ὁ περιέχω κρύος , ἔξωθεν τε προσπίπτω καί διά ὁ εἰσπνοή ἕλκω , συναρρωστέω δέ αὐτός καί πέψις σιτίον καί γένεσις αἷμα χρηστός καί θρέψις ὁ ὁ ζῷον μόριον καί περίσσωμα κένωσις . εἰ δέ ὅσος κρατέω δύναμαι σιτίον , ἀπολαύω οὗτος δαψιλός , αὐτός τε ἄν αὐξάνω καί πᾶς ὅσος προλέγω , διαπράσσω περί ὁ ζῷον . ὅτι δέ ἐκ ὁ προσφέρω πολύς σιτίον καί κατεργάζομαι καλός , οὐ ἐν ὁ γαστήρ μόνος , ἀλλά ἐν ὁ φλέψ καί πᾶς ὁ ὁ ζῷον μόριον , πολύς μέν εὔσαρκος ἕκαστος ἑαυτοῦ γίγνομαι καί πολύς εὔαιμος , ἱκανός ἐνδείκνυμι καί ὁ διά ὁ πεῖρα γιγνώσκω ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἐπί ἑαυτοῦ μόνος , ἀλλά καί ὁ ὑποζύγιον . πρίν γάρ ἄρχω ὁ θέρος ἐν ὁ τελευταῖος ὁ ἔαρ , αἷμα ἀφαιρέω ἑαυτοῦ τε ἐκεῖνος , ἀναμιμνῄσκω ὁ καταλαμβάνω αὐτός νόσημα , ὅταν ἐξαίφνης ἐπιγίγνομαι θέρος θερμός . ἐκτείνω γάρ ἐπί πολύς οὗτος καί χέω ὁ αἷμα καί ὥσπερ τις ζέσις αὐτός κατασκευάζω , ὡς μηκέτι ἐν ὁ φλέψ στέγω ὁ τέως σύμμετρος , ἀλλά ἤτοι ῥήγνυμι αὐτός ἤ ἀναβιβρώσκω · καί ὅταν ἄμετρος ἐπί εἷς τε μόριον , ὅς ἄν ἅπας ἀσθενής , ᾗ , ῥέω , φλεγμονή ἤ ἐρυσίπελας , ἤ τις τοιοῦτος ἕτερος ἐν οὗτος νόσημα ἐργάζομαι . πολύς γάρ πολύς τε καί μέγας ὁ πληθωρικός νόσημα ἐκ ὁ ὁ χυμός γίγνομαι χύσις . ἅπας οὖν οὗτος μαρτυρέω ὁ ἄλλος , ὅσος κατά ὁ πρόκειμαι ἀφορισμός ὁ Ἱπποκράτης διδάσκω , καί ὁ μή μόνος δύναμαι πέσσω πολύς σιτίον κατά ὁ ὥρα ἐκεῖνος , ἀλλά καί δέω πολύς . ἀνάλογος γάρ ἀεί χρή εἰμί ὁ σιτίον ὁ πλῆθος ὁ ἔμφυτος θερμασία , πλήν εἰ ποτέ , ὡς φημί , ἐκ ὁ ὁ περιέχω θερμασία ἀσθενής γίγνομαι ὁ φύσις ἀφαιρέω ἀναγκάζω . διό καί περί ὁ ἔαρ , ἀδιόριστος λέγω Ἱπποκράτης ἐγώ διορίζω , πρῶτος μέν ὅτι κατά ὁ ἀρχή ὅμοιος εἰμί μάλα κρᾶσις χειμών ἤ θέρος , ἐπί δέ ὁ τελευτή ἔμπαλιν . εἶτα ὅτι πολλάκις μέν οἷος χειμών γίγνομαι ψυχρός , ἐνίοτε ﻿ δέ οἷος περ θέρος θερμός . ἐν μέν οὖν ὁ πρῶτος αὐτός μέρος ἐπειδάν γίγνομαι ποτέ ψυχρός , ὅμοιος ὁ χειμερινός ποιέω ὁ δίαιτα · ἐν δέ ὁ ὕστερος μέρος ἐπειδάν γίγνομαι ποτέ θερμός , ὅμοιος ὁ θερινός , μέσος δέ εἰμί ὁ κρᾶσις καί ὁ δίαιτα ἀνάλογος ὁ κρᾶσις ποιέω . οὗτος μέν οὖν πᾶς περί ὁ ὁ ὑγιαίνω λέγω δίαιτα · ἑξῆς δέ περί ὁ ὁ νοσέω λέγω .