galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.54
Ὁκόσοισι μεταξὺ τῆς γαστρὸς καὶ τῶν φρενῶν φλέγμα ἀπόκειται καὶ ὀδύνην παρέχει οὐκ ἔχον ἔξοδον , οὐδὲ εἰς ἑτέρην τῶν κοιλιῶν , τουτέοισι κατὰ τὰς φλέβας ἐς τὴν κύστιν τρεπομένου τοῦ φλέγματος λύσις γίνεται τῆς νούσου . Εἰκότως ἀπορεῖν μοι δοκεῖ Μαρῖνος , ἀδύνατον ἡγούμενος συστῆναι μεταξὺ γαστρὸς καὶ φρενῶν φλέγμα . καταῤῥυήσεται γὰρ αὐτὸ κάτω μέχρι τῶν τῆς ἥβης ὀστῶν . οὐ μὴν οὐδὲ μεταληφῆναι δύνασθαί φησιν εἰς τὰς φλέβας τοῦτο , καθάπερ ἐπὶ τῶν ὑδερικῶν ἡ λεπτὴ καὶ ὑδατώδης ὑγρότης μεταλαμβανομένη δι’ οὔρων ἐκκρίνεται . ἀκούειν οὖν φησι χρῆναι τοῦ μεταξὺ τῶν φρενῶν τε καὶ τῆς γαστρὸς , ἀντὶ τοῦ μεταξὺ φρενῶν ἰδίου σώματος , ὃ σαρκῶδές ἐστι καὶ τῆς τοῦ περιτοναίνου κορυφῆς . ἀλλ’ εἰ καὶ οὕτως ἀκούσαιμεν , ὦ Μαρῖνε , τὴν εἰς τὰς φλέβας μετάληψιν ὁμοίως ἄπορον εἴη . οὐ δυνατὸν γὰρ ἐντεῦθεν ἐπὶ τοὺς νεφροὺς ἀφικέσθαι διὰ φλεβῶν , οὐδ’ ἐκ τῆς ὑπὸ τὸ περιτόναιον εὐρυχωρίας ἀδύνατον πρὸς τῷ καὶ παντελῶς ἄκυρον εἶναι τὴν κατάχρησιν τῆς κατὰ γαστέρα προσηγορίας . οὐδὲν γὰρ ὅμοιόν ἐστι περιτοναίῳ καὶ γαστρὶ , διότι τῆς προσηγορίας κοινωνήσουσι . κάλλιον ἦν ἀκούειν μὲν ὥσπερ ἅπαντες ἤκουσαν , ἐκείνην ὑπ’ αὐτοῦ λέγεσθαι τὴν εὐρυχωρίαν , ὅση κάτω μέν ἐστι τῶν φρενῶν , ἔνδον τε τοῦ κατ’ ἐπιγάστριον περιτοναίου , σκοπεῖν τε εἰ δυνατόν ἐστιν ὃ λέγει γινωσκόντων ἡμῶν ὡς ἀεὶ ταῖς ὕλαις ὁδὸν εὑρίσκειν οἴεται τὴν φύσιν ὁ Ἱπποκράτης , ὅταν ἐῤῥωμένη τυγχάνει κἂν ὅτι μάλιστα παχεῖαί πώς εἰσι καὶ διὰ λεπτῶν ὁδοιποροῦσι πόρων , ὅπου γε καὶ δι’ ὀστῶν ἀποστάσεις γίνεσθαί φησιν . ὁρῶμεν δὲ καὶ τὸ μεταξὺ θώρακός τε καὶ πνεύμονος ὑγρὸν ἐπὶ τῶν ἐμπύων ἀναβηττόμενον . ἐνίοτε δὲ καὶ διὰ τοῦ δέρματος ὑγιοῦς ὑπάρχοντος αἷμα διεκπῖπτον ἐπὶ τῶν πωρουμένων ὀστῶν . οὔκουν οὐδ’ ἐφ’ οὗ νῦν εἶπεν ὁ Ἱπποκράτης φλέγματος ἀδύνατον παντάπασιν ὑποληπτέον εἰς οὖρα γενέσθαι μετάληψιν , ἀλλ’ ἐγχωρεῖν ποτε καὶ τοῦτο ὑπὸ τῆς φύσεως πραχθῆναι , προλεπτυνάσης κατὰ βραχὺ τὸ φλέγμα , καθάπερ ἐπὶ τῶν ἐμπύων τὸ πῦον .
Lemmas: ὁπόσος μεταξύ ὁ γαστήρ καί ὁ φρήν φλέγμα ἀπόκειμαι καί ὀδύνη παρέχω οὐ ἔχω ἔξοδος , οὐδέ εἰς ἕτερος ὁ κοιλία , οὗτος κατά ὁ φλέψ εἰς ὁ κύστις τρέπω ὁ φλέγμα λύσις γίγνομαι ὁ νόσος . ἔοικα ἀπορέω ἐγώ δοκέω Μαρῖνος , ἀδύνατος ἡγέομαι συνίστημι μεταξύ γαστήρ καί φρήν φλέγμα . καταρρέω γάρ αὐτός κάτω μέχρι ὁ ὁ ἥβη ὀστέον . οὐ μήν οὐδέ μεθίληφημι δύναμαι φημί εἰς ὁ φλέψ οὗτος , καθά ἐπί ὁ ὑδερικός ὁ λεπτός καί ὑδατώδης ὑγρότης μεταλαμβάνω διά ὅρος ἐκκρίνω . ἀκούω οὖν φημί χρή ὁ μεταξύ ὁ φρήν τε καί ὁ γαστήρ , ἀντί ὁ μεταξύ φρήν ἴδιος σῶμα , ὅς σαρκώδης εἰμί καί ὁ ὁ περιτόναινον κορυφή . ἀλλά εἰ καί οὕτως ἀκούω , ὦ Μαρῖνος , ὁ εἰς ὁ φλέψ μετάληψις ὅμοιος ἄπορος εἰμί . οὐ δυνατός γάρ ἐντεῦθεν ἐπί ὁ νεφρός ἀφικνέομαι διά φλέψ , οὐδέ ἐκ ὁ ὑπό ὁ περιτόναιον εὐρυχωρία ἀδύνατος πρός ὁ καί παντελής ἄκυρος εἰμί ὁ κατάχρησις ὁ κατά γαστήρ προσηγορία . οὐδείς γάρ ὅμοιος εἰμί περιτόναιον καί γαστήρ , διότι ὁ προσηγορία κοινωνέω . καλός εἰμί ἀκούω μέν ὥσπερ ἅπας ἀκούω , ἐκεῖνος ὑπό αὐτός λέγω ὁ εὐρυχωρία , ὅσος κάτω μέν εἰμί ὁ φρήν , ἔνδον τε ὁ κατά ἐπιγάστριος περιτόναιον , σκοπέω τε εἰ δυνατός εἰμί ὅς λέγω γιγνώσκω ἐγώ ὡς ἀεί ὁ ὕλη ὁδός εὑρίσκω οἴομαι ὁ φύσις ὁ Ἱπποκράτης , ὅταν ῥώννυμι τυγχάνω ἄν ὅτι μάλα παχύς πως εἰμί καί διά λεπτός ὁδοιπορέω πόρος , ὅπου γε καί διά ὀστέον ἀπόστασις γίγνομαι φημί . ὁράω δέ καί ὁ μεταξύ θώραξ τε καί πνεύμων ὑγρός ἐπί ὁ ἔμπυος ἀναβήσσω . ἐνίοτε δέ καί διά ὁ δέρμα ὑγιής ὑπάρχω αἷμα διεκπίτνω ἐπί ὁ πωρέω ὀστέον . οὔκουν οὐδέ ἐπί ὅς νῦν λέγω ὁ Ἱπποκράτης φλέγμα ἀδύνατος παντάπασι ὑπολαμβάνω εἰς οὖρον γίγνομαι μετάληψις , ἀλλά ἐγχωρέω ποτέ καί οὗτος ὑπό ὁ φύσις πράσσω , προλεπτύνω κατά βραχύς ὁ φλέγμα , καθά ἐπί ὁ ἔμπυος ὁ πυός .