ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.32
Ὁκόσοισι δὲ ἀνισταμένοισιν ἐκ τῶν νούσων , ἤν τι πονήσῃ , ἐνταῦθα αἱ ἀποστάσιες γίνονται . Εἴπερ ὁ πόνος τήν τε σφοδρὰν κίνησιν σημαίνει καὶ τὴν ὀδύνην καὶ τὴν βλάβην , ὡς ἔμπροσθεν ἐδείχθη , πρόδηλον δήπου ὅτι καὶ πονεῖν τὸ ἐν πλείονι κινήσει γενέσθαι δηλώσει καὶ τὸ σχεῖν τινὰ ὀδύνην ἢ βλάβην . ἀτὰρ οὖν καὶ φαίνεταί τισι τῶν ἀνακομιζομένων ἐκ νόσου , μὴ πάνυ καλῶς κεκαθαρμένων τῶν ἐργασαμένων τὴν νόσον χυμῶν , ἀλλά τινα περιττὰ καταλελοιπότων , ὅταν ἤτοι κάμνωσιν ἢ ὀδυνηθῶσί τι μόριον , ἐκεῖσε κατασκήπτειν ἀποστήματα , τοῦ μὲν καμάτου λόγον αἰτίας ἔχοντος , τῆς δ’ ὀδύνης σημείου . κατὰ μὲν γὰρ τὰς σφοδροτέρας κινήσεις ἥ τε δύναμις ἀῤῥωστοτέρα γίνεται καὶ θερμασία πλείων ἀνάπτεται . τὸ δ’ ὀδυνᾶσθαι τοῦ ῥεύματος ἤδη κατασκήπτοντος ἀποτελεῖται . τοῦτο μὲν οὖν , ὡς ἔφην , γιγνομένης ἀποστάσεώς ἐστι σημεῖον . ἡ ἀῤῥωστία δὲ καὶ ἡ θερμασία ποδηγεῖ τοὺς περιττοὺς ἐπὶ τὸ πεπονθός . ἑκατέρως μὲν οὖν ὡς ἐπιδέδεικται δυνατὸν ἀκούειν τοῦ πονῆσαι . τῷ μέντοι λόγῳ παντὶ τῷ νῦν ὑφ’ Ἱπποκράτους περαινομένῳ τὸ ἕτερον τῶν σημαινομένων οἰκειότερόν ἐστιν , εἴ γε δὴ προειρήκει μὲν ὑπὲρ τῶν κοπωδῶν πυρετῶν . ἐφεξῆς δὲ πάλιν , φησὶν , ἀτὰρ καὶ ἢν προπεπονηκός τι ᾖ . φαίνεται γὰρ ὁ μὲν πρῶτος ἀφορισμὸς οὗ ἡ ἀρχὴ , ἐν τοῖσι κοπώδεσι , περὶ τῶν ἐν ταῖς νόσοις κόπων διαλεγόμενος , ὁ δὲ νῦν προκείμενος ὑπὲρ τῶν ἐν ταῖς ἀναλήψεσιν , ὁ δ’ ἑξῆς ὑπὲρ τῶν προηγησαμένων τῆς νόσου .
Lemmas: ὁπόσος δέ ἀνίστημι ἐκ ὁ νόσος , ἐάν τις πονέω , ἐνταῦθα ὁ ἀπόστασις γίγνομαι . εἴπερ ὁ πόνος ὁ τε σφοδρός κίνησις σημαίνω καί ὁ ὀδύνη καί ὁ βλάβη , ὡς ἔμπροσθεν δείκνυμι , πρόδηλος δήπου ὅτι καί πονέω ὁ ἐν πολύς κίνησις γίγνομαι δηλόω καί ὁ ἔχω τις ὀδύνη ἤ βλάβη . ἀτάρ οὖν καί φαίνω τις ὁ ἀνακομίζω ἐκ νόσος , μή πάνυ καλός κεκαθάρω ὁ ἐργάζομαι ὁ νόσος χυμός , ἀλλά τις περισσός καταλείπω , ὅταν ἤτοι κάμνω ἤ ὀδυνάω τις μόριον , ἐκεῖσε κατασκήπτω ἀπόστημα , ὁ μέν κάματος λόγος αἰτία ἔχω , ὁ δέ ὀδύνη σημεῖον . κατά μέν γάρ ὁ σφοδρός κίνησις ὁ τε δύναμις ἄρρωστος γίγνομαι καί θερμασία πολύς ἀνάπτω . ὁ δέ ὀδυνάω ὁ ῥεῦμα ἤδη κατασκήπτω ἀποτελέω . οὗτος μέν οὖν , ὡς φημί , γίγνομαι ἀπόστασις εἰμί σημεῖον . ὁ ἀρρωστία δέ καί ὁ θερμασία ποδηγέω ὁ περισσός ἐπί ὁ πάσχω . ἑκάτερος μέν οὖν ὡς ἐπιδείκνυμι δυνατός ἀκούω ὁ πονέω . ὁ μέντοι λόγος πᾶς ὁ νῦν ὑπό Ἱπποκράτης περαίνω ὁ ἕτερος ὁ σημαίνω οἰκεῖος εἰμί , εἰ γε δή προλέγω μέν ὑπέρ ὁ κοπώδης πυρετός . ἐφεξῆς δέ πάλιν , φημί , ἀτάρ καί ἐάν προπονέω τις εἰμί . φαίνω γάρ ὁ μέν πρῶτος ἀφορισμός ὅς ὁ ἀρχή , ἐν ὁ κοπώδης , περί ὁ ἐν ὁ νόσος κόπος διαλέγω , ὁ δέ νῦν πρόκειμαι ὑπέρ ὁ ἐν ὁ ἀνάληψις , ὁ δέ ἑξῆς ὑπέρ ὁ προηγέομαι ὁ νόσος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.33
Ἀτὰρ ἢν καὶ προπεπονηκός τι ᾖ πρὸ τοῦ νοσεῖν , ἐνταῦθα στηρίζει ἡ νοῦσος . Εἴτε συνάπτειν τις ἐθέλει τοῖς προειρημένοις δύο λόγοις καὶ τοῦτον νῦν εἰρημένον εἰς ἑνὸς ἀφορισμοῦ συμπλήρωσιν εἴθ’ ἕκαστον ἰδίᾳ περιγράφειν οὐ διοίσει . δέδεικται γὰρ ἥ τε κοινότης αὐτῶν καὶ ἡ καθ’ ἕκαστον ἰδιότης ἐν τῷ προειρημένῳ λόγῳ . ῥηθήσεται δὲ καὶ νῦν ἔτι διὰ βραχέων . ὅταν ἐν νοσήματι κοπώδης αἴσθησις ᾖ τῷ κάμνοντι , προσδέχεσθαι χρὴ γενήσεσθαί τινα ἀπόστασιν εἰς ἄρθρα καὶ μάλιστα περὶ τὰς γνάθους . ὁμοίως δὲ καὶ ἐὰν ἀνακομιζόμενος ἐκ νόσου κάμῃ τινὶ μορίῳ τοῦ σώματος ἢ πρὶν ﻿ τοῦ νοσεῖν . εἴωθε γὰρ κατὰ πολὺ κατασκήπτειν εἰς τὰ τοιαῦτα , κατ’ ἐκείνας δηλονότι τῶν νόσων , ἐφ’ ὦν ἐλπίς ἐστιν ἀπόστασιν γενέσθαι καὶ μὴ προκριθῆναι τὸ νόσημα δι’ ἐκκρίσεως . εἴρηται μὲν οὖν τινα κἀν τοῖς πρόσθεν ὑπὲρ τῆς τῶν τοιούτων νοσημάτων διαγνώσεως . ὁ δὲ σύμπας λόγος ἐν τοῖς περὶ κρίσεων ὑπομνήμασι διήρηται .
Lemmas: ἀτάρ ἐάν καί προπονέω τις εἰμί πρό ὁ νοσέω , ἐνταῦθα στηρίζω ὁ νόσος . εἴτε συνάπτω τις ἐθέλω ὁ προλέγω δύο λόγος καί οὗτος νῦν λέγω εἰς εἷς ἀφορισμός συμπλήρωσις εἴτε ἕκαστος ἴδιος περιγράφω οὐ διαφέρω . δείκνυμι γάρ ὁ τε κοινότης αὐτός καί ὁ κατά ἕκαστος ἰδιότης ἐν ὁ προλέγω λόγος . λέγω δέ καί νῦν ἔτι διά βραχύς . ὅταν ἐν νόσημα κοπώδης αἴσθησις εἰμί ὁ κάμνω , προσδέχομαι χρή γίγνομαι τις ἀπόστασις εἰς ἄρθρον καί μάλα περί ὁ γνάθος . ὅμοιος δέ καί ἐάν ἀνακομίζω ἐκ νόσος κάμνω τις μόριον ὁ σῶμα ἤ πρίν ﻿ ὁ νοσέω . εἴωθα γάρ κατά πολύς κατασκήπτω εἰς ὁ τοιοῦτος , κατά ἐκεῖνος δηλονότι ὁ νόσος , ἐπί ὅς ἐλπίς εἰμί ἀπόστασις γίγνομαι καί μή προκρίνω ὁ νόσημα διά ἔκκρισις . λέγω μέν οὖν τις ἐν ὁ πρόσθεν ὑπέρ ὁ ὁ τοιοῦτος νόσημα διάγνωσις . ὁ δέ σύμπας λόγος ἐν ὁ περί κρίσις ὑπόμνημα διερέω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.38
Καὶ ὅκου ἔνι τοῦ σώματος , ἱδρὼς ἐκεῖ φράζει τὴν νοῦσον . Εἴπερ γὰρ εἰς ὅλον ἡ νόσος ἐξέτατο τοῦ ζώου τὸ σῶμα καὶ τὴν κένωσιν ἂν ἐξ ἅπαντος ὁμοίως ὁμότιμον ἐποιεῖτο . γίγνονται μὲν γὰρ οἱ ἱδρῶτες ἤτοι τῆς φύσεως ἐκκενούσης τὰ περιττὰ , ἡνίκα καὶ κρίνουσι χρηστῶς , ἢ καὶ τῷ μὴ στέγεσθαι κατὰ τὸ σῶμα , τῷ λόγῳ τοῦ νοσήματος . ὁποτέρως δ’ ἂν γένωνται , τὴν τῶν πεπονθότων μερῶν ἐκκρίνουσιν ὑγρότητα .
Lemmas: καί ὅπου ἔνειμι ὁ σῶμα , ἱδρώς ἐκεῖ φράζω ὁ νόσος . εἴπερ γάρ εἰς ὅλος ὁ νόσος ἐξετίσκω ὁ ζῷον ὁ σῶμα καί ὁ κένωσις ἄν ἐκ ἅπας ὅμοιος ὁμότιμος ποιέω . γίγνομαι μέν γάρ ὁ ἱδρώς ἤτοι ὁ φύσις ἐκκενόω ὁ περισσός , ἡνίκα καί κρίνω χρηστός , ἤ καί ὁ μή στέγω κατά ὁ σῶμα , ὁ λόγος ὁ νόσημα . ὁπότερος δέ ἄν γίγνομαι , ὁ ὁ πάσχω μέρος ἐκκρίνω ὑγρότης .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.39
Καὶ ὅκου ἔνι τοῦ σώματος ψυχρὸν ἢ θερμὸν , ἐνταῦθα ἡ νοῦσος . Ἐν ᾧπερ ἂν ἢ μορίῳ τοῦ σώματος ἐπίσημος ἤτοι θερμότης ἢ ψύξις , ἐν τούτῳ καὶ τὴν νόσον ἀναγκαῖον ὑπάρχειν . ἐξέστηκε γὰρ τοῦτο δηλονότι τῆς κατὰ φύσιν εὐκρασίας , ἥτις ἐστὶν ἡ ὑγίεια .
Lemmas: καί ὅπου ἔνειμι ὁ σῶμα ψυχρός ἤ θερμός , ἐνταῦθα ὁ νόσος . ἐν ὅς ἄν ἤ μόριον ὁ σῶμα ἐπίσημος ἤτοι θερμότης ἤ ψῦξις , ἐν οὗτος καί ὁ νόσος ἀναγκαῖος ὑπάρχω . ἐξίστημι γάρ οὗτος δηλονότι ὁ κατά φύσις εὐκρασία , ὅστις εἰμί ὁ ὑγίεια .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.40
Καὶ ὅκου ἐν ὅλῳ τῷ σώματι μεταβολαὶ καὶ ἢν τὸ σῶμα καταψύχηται ἢ αὖθις θερμαίνηται ἢ χρῶμα ἕτερον ἐξ ἑτέρου γίνηται , μῆκος νούσου σημαίνει . Αἱ ποικίλαι διαθέσεις ἀεὶ χρονιώτεραι γίγνονται τῶν μονοειδῶν , ἀδυνατούσης δηλονότι τῆς φύσεως ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ κατεργάζεσθαι τὰς πολλὰς διαθέσεις .
Lemmas: καί ὅπου ἐν ὅλος ὁ σῶμα μεταβολή καί ἐάν ὁ σῶμα καταψύχω ἤ αὖθις θερμαίνω ἤ χρῶμα ἕτερος ἐκ ἕτερος γίγνομαι , μῆκος νόσος σημαίνω . ὁ ποικίλος διάθεσις ἀεί χρόνιος γίγνομαι ὁ μονοειδής , ἀδυνατέω δηλονότι ὁ φύσις ἐν ὀλίγος χρόνος κατεργάζομαι ὁ πολύς διάθεσις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.41
Ἱδρὼς πολὺς ἐξ ὕπνου γινόμενος ἄνευ φανερῆς αἰτίας τὸ σῶμα σημαίνει , τροφῇ ὅτι πλείονι χρέεται . ἢν δὲ τροφὴν μὴ λαμβάνοντι τοῦτο γίνηται , σημαίνει ὅτι κενώσεως δεῖται . Ἔνιοι γράφουσιν οὕτω τὸν ἀφορισμὸν , ἱδρὼς πολὺς ἐξ ὕπνου γιγνόμενος ἄνευ φανερᾶς αἰτίας , ἔνιοι δὲ ἄνευ τινὸς αἰτίης ἑτέρης . ἀλλά γε τὰ τοιαῦτα κἂν μὴ προσγραφῇ νοῆται , μυριάκις ἐν μυρίαις ῥήσεσιν ὑπ’ αὐτοῦ παραλελειμμένα , διὰ τὸ προσυπακούειν ἡμᾶς αὐτὰ , κἂν μὴ ῥηθῇ , μεμαθηκότας γε ἅπαξ παρ’ αὐτοῦ ὅτι διὰ τὴν ἔξωθεν αἰτίαν οὐκ ἐκ τῆς τοῦ σώματος διαθέσεως γιγνόμενα συμπτώματα πρόγνωσιν οὐδεμίαν ποιεῖται ἀσφαλῆ . τούτου μὲν οὖν ἀεὶ χρὴ μεμνῆσθαι , τὸ δὲ κατὰ τὸν προκείμενον ἀφορισμὸν διδασκόμενον ἐν τῇ τοῦ πολὺς προσθήκῃ μάλιστά ἐστιν . εἰ γὰρ μὴ πολὺς ἱδρὼς ᾖ , δύναιτ’ ἂν καὶ διὰ τὴν τῆς δυνάμεως ἀῤῥωστίαν καὶ διὰ τὴν τοῦ σώματος ἀραιότητα γίγνεσθαι . τὸ γὰρ πλῆθος ὑπ’ αὐτοῦ δυοῖν θάτερον , ἤτοι διὰ τὴν τῶν ἄρτι λαμβανομένων σιτίων ἀμετρίαν ἢ διὰ τὴν τῶν ἔμπροσθεν ὑπάρχει . εἰ μὲν διὰ τὴν τῶν ἄρτι λαμβανομένων σιτίων ἀμετρίαν , κωλυτέον πολλὰ λαμβάνειν , εἰ δὲ διὰ τὴν τῶν ἔμπροσθεν , κενωτέον .
Lemmas: ἱδρώς πολύς ἐκ ὕπνος γίγνομαι ἄνευ φανερός αἰτία ὁ σῶμα σημαίνω , τροφή ὅτι πολύς χράω . ἐάν δέ τροφή μή λαμβάνω οὗτος γίγνομαι , σημαίνω ὅτι κένωσις δέω . ἔνιοι γράφω οὕτως ὁ ἀφορισμός , ἱδρώς πολύς ἐκ ὕπνος γίγνομαι ἄνευ φανερός αἰτία , ἔνιοι δέ ἄνευ τις αἰτία ἕτερος . ἀλλά γε ὁ τοιοῦτος ἐάν μή προσγραφή νοέω , μυριάκις ἐν μυρίος ῥῆσις ὑπό αὐτός παραλείπω , διά ὁ προσυπακούω ἐγώ αὐτός , ἐάν μή λέγω , μανθάνω γε ἅπαξ παρά αὐτός ὅτι διά ὁ ἔξωθεν αἰτία οὐ ἐκ ὁ ὁ σῶμα διάθεσις γίγνομαι σύμπτωμα πρόγνωσις οὐδείς ποιέω ἀσφαλής . οὗτος μέν οὖν ἀεί χρή μιμνῄσκω , ὁ δέ κατά ὁ πρόκειμαι ἀφορισμός διδάσκω ἐν ὁ ὁ πολύς προσθήκη μάλα εἰμί . εἰ γάρ μή πολύς ἱδρώς εἰμί , δύναμαι ἄν καί διά ὁ ὁ δύναμις ἀρρωστία καί διά ὁ ὁ σῶμα ἀραιότης γίγνομαι . ὁ γάρ πλῆθος ὑπό αὐτός δύο ἕτερος , ἤτοι διά ὁ ὁ ἄρτι λαμβάνω σιτίον ἀμετρία ἤ διά ὁ ὁ ἔμπροσθεν ὑπάρχω . εἰ μέν διά ὁ ὁ ἄρτι λαμβάνω σιτίον ἀμετρία , κωλυτέον πολύς λαμβάνω , εἰ δέ διά ὁ ὁ ἔμπροσθεν , κενωτέον .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.42
Ἱδρὼς πολὺς ψυχρὸς ἢ θερμὸς ἀεὶ ῥέων , ὁ ψυχρὸς μείζω , ὁ δὲ θερμὸς ἐλάσσω νοῦσον σημαίνει . Περὶ μὲν οὖν τῶν ἐν ταῖς κρισίμοις ἡμέραις γιγνομένων ἱδρώτων ἔμπροσθεν εἴρηται · περὶ δὲ τῶν ἐν ὅλῳ χρόνῳ τοῦ νοσήματος ἐπιφαινομένων ἀκρίτως ἐν τῷδε δηλοῖ , χαλεπωτέρους μὲν εἶναι λέγων τοὺς ψυχροτέρους , ἧττον δὲ τούτων μοχθηροὺς τοὺς θερμούς . ἀμφότεροι μὲν γὰρ ἐνδείκνυται πλῆθος , ἀλλ’ οἱ μὲν ἕτεροι ψυχρὸν , οἵ γε καὶ χείρους εἰσὶν , οἱ δὲ ἕτεροι θερμὸν , ἧττον ἐκείνων ὄντες ὀλέθριοι πυρετοί .
Lemmas: ἱδρώς πολύς ψυχρός ἤ θερμός ἀεί ῥέω , ὁ ψυχρός μέγας , ὁ δέ θερμός ἐλαχύς νόσος σημαίνω . περί μέν οὖν ὁ ἐν ὁ κρίσιμος ἡμέρα γίγνομαι ἱδρώς ἔμπροσθεν λέγω · περί δέ ὁ ἐν ὅλος χρόνος ὁ νόσημα ἐπιφαίνω ἄκριτος ἐν ὅδε δηλόω , χαλεπός μέν εἰμί λέγω ὁ ψυχρός , ἥσσων δέ οὗτος μοχθηρός ὁ θερμός . ἀμφότερος μέν γάρ ἐνδείκνυμι πλῆθος , ἀλλά ὁ μέν ἕτερος ψυχρός , ὁ γε καί κακός εἰμί , ὁ δέ ἕτερος θερμός , ἥσσων ἐκεῖνος εἰμί ὀλέθριος πυρετός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.43
Οἱ πυρετοὶ ὁκόσοι μὴ διαλείποντες διὰ τρίτης ἰσχυρότεροι γίνονται μᾶλλον ἐπικίνδυνοι , ὅτῳ δ’ ἂν τρόπῳ διαλείπωσι , σημαίνει ὅτι ἀκίνδυνοι . Ὅτι τὸ διαλείπειν ὁ Ἱπποκράτης ἐπὶ τῶν εἰς ἀπυρεξίαν παυομένων παροξυσμῶν λέγει δῆλον ἐποίησεν ἐν τῷδε τῷ ἀφορισμῷ , τοὺς ὁπωσοῦν διαλείποντας τῶν διὰ τρίτης παροξυνομένων ἀκινδύνους ἀποφαινόμενος . μόνοι ﻿ γὰρ οἱ εἰς ἀπυρεξίαν λήγοντες ἐξ αὐτῶν εἰσιν ἀκίνδυνοι , κἂν σφοδρότατον ποιῶνται τὸν παροξυσμὸν κἂν ἱκανῶς μακρόν . ἐὰν μὲν γὰρ οὗτος ᾖ βραχὺς , ὡς ἐν τοῖς ἀκριβέσι τριταίοις ἐστὶν ἐλάττονι ἢ τῶν δώδεκα ὡρῶν χρόνῳ περιγραφόμενος , οὐ μόνον ἀκίνδυνος ὁ τοιοῦτός ἐστι πυρετὸς , ἀλλὰ καὶ ταχυκρίσιμος · ἐὰν δὲ μακρότερος ὡς ὡρῶν , εἰ τύχοι , ἡ , ὑπάρχει ἀκίνδυνος μὲν ἔτι καὶ οὗτος , εἰς τοσοῦτον δὲ χρονιώτερος , εἰς ὅσον ὁ παροξυσμὸς αὐτοῦ μείζων ἐστὶν ἢ κατὰ τὸν ἀκριβῆ τριταῖον . εἰκότως δὲ τοὺς εἰς ἀπυρεξίαν τελευτῶντας ἀκινδύνους εἶναί φησιν , ὡς ἂν μήτε διὰ φλεγμονήν τινα γιγνομένους μήτε ἐπὶ κακοήθει σήψει χυμῶν . οὐδέτεροι γὰρ τούτων εἰς ἀπυρεξίαν ἀφικνοῦνται . ὅτῳ δ’ ἂν οὖν τρόπῳ διαλείπῃ σημαίνει ὅτι ἀκίνδυνοι , τουτέστιν , ἐάν τε σφοδροῦ τοῦ παροξυσμοῦ γεγονότος ἐάν τε μακροῦ .
Lemmas: ὁ πυρετός ὁπόσος μή διαλείπω διά τρίτος ἰσχυρός γίγνομαι μάλα ἐπικίνδυνος , ὅστις δέ ἄν τρόπος διαλείπω , σημαίνω ὅτι ἀκίνδυνος . ὅτι ὁ διαλείπω ὁ Ἱπποκράτης ἐπί ὁ εἰς ἀπυρεξία παύω παροξυσμός λέγω δῆλος ποιέω ἐν ὅδε ὁ ἀφορισμός , ὁ ὁπωσοῦν διαλείπω ὁ διά τρίτος παροξύνω ἀκίνδυνος ἀποφαίνω . μόνος ﻿ γάρ ὁ εἰς ἀπυρεξία λήγω ἐκ αὐτός εἰμί ἀκίνδυνος , ἐάν σφοδρός ποιέω ὁ παροξυσμός ἐάν ἱκανός μακρός . ἐάν μέν γάρ οὗτος εἰμί βραχύς , ὡς ἐν ὁ ἀκριβής τριταῖος εἰμί ἐλαχύς ἤ ὁ δώδεκα ὥρα χρόνος περιγράφω , οὐ μόνος ἀκίνδυνος ὁ τοιοῦτος εἰμί πυρετός , ἀλλά καί ταχυκρίσιμος · ἐάν δέ μακρός ὡς ὥρα , εἰ τυγχάνω , ὁ , ὑπάρχω ἀκίνδυνος μέν ἔτι καί οὗτος , εἰς τοσοῦτος δέ χρόνιος , εἰς ὅσος ὁ παροξυσμός αὐτός μέγας εἰμί ἤ κατά ὁ ἀκριβής τριταῖος . ἔοικα δέ ὁ εἰς ἀπυρεξία τελευτάω ἀκίνδυνος εἰμί φημί , ὡς ἄν μήτε διά φλεγμονή τις γίγνομαι μήτε ἐπί κακοήθης σῆψις χυμός . οὐδέτερος γάρ οὗτος εἰς ἀπυρεξία ἀφικνέομαι . ὅστις δέ ἄν οὖν τρόπος διαλείπω σημαίνω ὅτι ἀκίνδυνος , τουτέστι , ἐάν τε σφοδρός ὁ παροξυσμός γίγνομαι ἐάν τε μακρός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.44
Ὁκόσοισι πυρετοὶ μακροὶ , τουτέοισιν ἢ φύματα ἐς τὰ ἄρθρα ἢ πόνοι γίνονται . Οὐ διὰ παντὸς οὐδὲ τοῦτο καθάπερ οὐδ’ ἄλλο οὐδὲν τῶν ὁμοίων , ἀλλ’ ὡς τὸ πολὺ δηλονότι φαίνεται συμβαῖνον , ἡ δ’ αἰτία φανερά . διὰ γάρ τοι τὸ πλῆθος ἢ τὸ πάχος ἢ τὴν ψυχρότητα τῶν τοὺς πυρετοὺς ἐργαζομένων χυμῶν ἐπὶ πλεῖστον ἐκτείνεται τὰ νοσήματα , χρόνου μακροῦ δεομένων αὐτῶν εἰς τὴν πέψιν . εἰκὸς οὖν ἐστιν ἐπ’ αὐτοῖς καὶ φύματα γίγνεσθαι καὶ κατασκήπτειν εἰς ἄρθρα τὸ περιττόν . εἴτε δ’ ἀντὶ τῶν ἀλγημάτων ἀκούσομεν εἰρῆσθαι τοὺς πόνους εἴτ’ ἀντὶ τῆς βλάβης ἑκάτερον ἔχει τινὰ λόγον . ἄμφω γὰρ ἕπεται τοῖς ἀποσκήμμασιν .
Lemmas: ὁπόσος πυρετός μακρός , τόυτεος ἤ φῦμα εἰς ὁ ἄρθρον ἤ πόνος γίγνομαι . οὐ διά πᾶς οὐδέ οὗτος καθά οὐδέ ἄλλος οὐδείς ὁ ὅμοιος , ἀλλά ὡς ὁ πολύς δηλονότι φαίνω συμβαίνω , ὁ δέ αἰτία φανερός . διά γάρ τοι ὁ πλῆθος ἤ ὁ πάχος ἤ ὁ ψυχρότης ὁ ὁ πυρετός ἐργάζομαι χυμός ἐπί πολύς ἐκτείνω ὁ νόσημα , χρόνος μακρός δέω αὐτός εἰς ὁ πέψις . ἔοικα οὖν εἰμί ἐπί αὐτός καί φῦμα γίγνομαι καί κατασκήπτω εἰς ἄρθρον ὁ περισσός . εἴτε δέ ἀντί ὁ ἄλγημα ἀκούω λέγω ὁ πόνος εἴτε ἀντί ὁ βλάβη ἑκάτερος ἔχω τις λόγος . ἄμφω γάρ ἕπομαι ὁ ἀπόσκημμα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.45
Ὁκόσοισι φύματα ἐς τὰ ἄρθρα ἢ πόνοι ἐκ πυρετῶν μακρῶν γίνονται , οὗτοι σιτίοισι πλέοσι χρέονται . Περὶ τῶν ἀναλαμβανομένων ἐκ νόσου διδάσκει . τούτοις γὰρ ἐμπιπλαμένοις εἰκός ἐστι γίγνεσθαι πληθωρικὰ περιττώματα καὶ μάλιστα διὰ τὴν ἀῤῥωστίαν τῆς δυνάμεως .
Lemmas: ὁπόσος φῦμα εἰς ὁ ἄρθρον ἤ πόνος ἐκ πυρετός μακρός γίγνομαι , οὗτος σιτίον πολύς χράω . περί ὁ ἀναλαμβάνω ἐκ νόσος διδάσκω . οὗτος γάρ ἐμπίμπλημι ἔοικα εἰμί γίγνομαι πληθωρικός περίσσωμα καί μάλα διά ὁ ἀρρωστία ὁ δύναμις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.46
Ἢν ῥῖγος ἐμπίπτῃ πυρετῷ μὴ διαλείποντι ἤδη ἀσθενεῖ ἐόντι , θανάσιμον . Οὐ ταὐτόν ἐστιν ἢν ἐπιπέσῃ φάναι καὶ ἢν ἐμπίπτῃ . τὸ μὲν γὰρ ἐπιπέσῃ μίαν καταβολὴν τοῦ ῥίγους δηλοῖ , τὸ δ’ ἐμπίπτῃ πλείονας . ἅπαξ μὲν οὖν ἐπιπεπτωκότος τοῦ ῥίγους οὔπω δῆλον εἴτ’ ὀλέθριος εἴτε χρηστὴ κρίσις ἀκολουθήσει . δύναται μὲν γὰρ καὶ διὰ τὴν ἀῤῥωστίαν τῆς δυνάμεως ὀλέθριον γενέσθαι τὸ σύμπτωμα , δύναται δὲ καὶ σφαλερὰ κρίσις , ἀλλ’ ὅμως εἰς ἀγαθὸν τελευτῆσαι . τὸ δὲ πλεονάκις γενέσθαι τὸ ῥῖγος μὴ διαλείποντος τοῦ πυρετοῦ καὶ ἄλλως μὲν οὐκ ἀγαθὸν , ἐπ’ ἀσθενεῖ δὲ τῇ δυνάμει γιγνόμενον ὀλέθριον . εἰ μὲν γὰρ καὶ κένωσίς τις ἕποιτο τῷ ῥίγει διάλειμμα μηδὲν ἐργαζομένη , κατ’ ἄμφω διαλυθῆναι τὸν ἄνθρωπον εἰκὸς , οὔτε τῆς δυνάμεως φερούσης τὸν κλόνον τοῦ ῥίγους ὑπό τε τῆς κενώσεως καταλουμένης . εἰ δὲ τὸ ῥῖγος γίγνοιτο μόνον , οὐδεμιᾶς γιγνομένης κενώσεως ἑκατέρως οὐκ ἀγαθὸν τὸ σύμπτωμα . καὶ γὰρ ὡς αἴτιον κακὸν ἅψεται τῆς δυνάμεως καὶ σημεῖον ἔσται μοχθηρὸν ἐνδεικνύμενον ἀῤῥωστίαν ἐσχάτην αὐτῆς , εὐωθυίας μὲν ἐπὶ τοῖς ῥίγεσιν ἐκκρίνειν τοὺς λυποῦντας χυμοὺς , ἀδυνατούσης δ’ αὐτὸ νῦν ποιεῖν .
Lemmas: ἐάν ῥῖγος ἐμπίπτω πυρετός μή διαλείπω ἤδη ἀσθενής εἰμί , θανάσιμος . οὐ αὐτός εἰμί ἐάν ἐπιπίπτω φημί καί ἐάν ἐμπίπτω . ὁ μέν γάρ ἐπιπίπτω εἷς καταβολή ὁ ῥῖγος δηλόω , ὁ δέ ἐμπίπτω πολύς . ἅπαξ μέν οὖν ἐπιπίπτω ὁ ῥῖγος οὔπω δῆλος εἴτε ὀλέθριος εἴτε χρηστός κρίσις ἀκολουθέω . δύναμαι μέν γάρ καί διά ὁ ἀρρωστία ὁ δύναμις ὀλέθριος γίγνομαι ὁ σύμπτωμα , δύναμαι δέ καί σφαλερός κρίσις , ἀλλά ὅμως εἰς ἀγαθός τελευτάω . ὁ δέ πλεονάκις γίγνομαι ὁ ῥῖγος μή διαλείπω ὁ πυρετός καί ἄλλος μέν οὐ ἀγαθός , ἐπί ἀσθενής δέ ὁ δύναμις γίγνομαι ὀλέθριος . εἰ μέν γάρ καί κένωσις τις ἕπομαι ὁ ῥῖγος διάλειμμα μηδείς ἐργάζομαι , κατά ἄμφω διαλύω ὁ ἄνθρωπος ἔοικα , οὔτε ὁ δύναμις φέρω ὁ κλόνος ὁ ῥῖγος ὑπό τε ὁ κένωσις καταλέω . εἰ δέ ὁ ῥῖγος γίγνομαι μόνος , οὐδείς γίγνομαι κένωσις ἑκάτερος οὐ ἀγαθός ὁ σύμπτωμα . καί γάρ ὡς αἴτιος κακός ἅπτω ὁ δύναμις καί σημεῖον εἰμί μοχθηρός ἐνδείκνυμι ἀρρωστία ἔσχατος αὐτός , εὔωθυιος μέν ἐπί ὁ ῥῖγος ἐκκρίνω ὁ λυπέω χυμός , ἀδυνατέω δέ αὐτός νῦν ποιέω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.48
Ἐν τοῖσι μὴ διαλείπουσι πυρετοῖσιν ἢν τὰ μὲν ἔξω ψυχρὰ ᾖ , τὰ δὲ ἔνδον καίηται καὶ δίψαν ἔχῃ , θανάσιμον . Σκεπτέον εἰ δυνατὸν ἔσται τὰ εἰρημένα συμπτώματα καὶ κατὰ τὸν διαλείποντα γενέσθαι πυρετόν . ἐγὼ μὲν γὰρ οὔτ’ εἶδον οὔτ’ ἐπινοῶ . φαίνεται δὲ μόνον τοῖς ὀλεθρίοις ὑπάρχοντα καύσοις ἢ εἰ βούλοιο καλεῖν ἑτέρως , τοῖς κακοηθεστάτοις , οἷον λιπυρίαις · ἄλλος δ’ οὐδεὶς πυρετὸς διακαίει τὸ βάθος ἐψυγμένου τοῦ δέρματος . οὔτε γὰρ ὁ ἐπιεικὴς καῦσος οὔθ’ ὁ τριταῖος , οἵπερ ἁπάντων εἰσὶ πυρετῶν θερμότατοι . ἔοικεν οὖν οὐχ ἕνεκα διορισμοῦ προσκεῖσθαι τῷ κατὰ τὸν ἀφορισμὸν τὸ ἐν τοῖσι μὴ διαλείπουσι πυρετοῖσιν , ἀλλ’ ὁμοίως εἰρῆσθαι τῷ σπόνδυλοι δὲ οἱ κατὰ ῥάχιν , οὐχ ὡς καὶ ἄλλοθί που τοῦ σώματος ὄντων σπονδύλων , ἀλλ’ ὥσπερ εἰ καὶ οὕτως εἶπε , σπόνδυλοι δὲ οἷς ὑπάρχει κατὰ ῥάχιν εἶναι , καὶ νῦν οὕτως ἀκουσόμεθα τοῦ λόγου . τὸ διακαίεσθαι τὸ βάθος ἐψυγμένου τοῦ δέρματος ὀλέθριόν ἐστι . γίγνεται δὲ τοῦτο κατά τινας τῶν μὴ διαλειπόντων πυρετῶν . αἰτία δ’ αὐτοῦ τοιάδε τίς ἐστιν · ὅταν ἤτοι φλεγμονή τίς ἐστιν ἰσχυρὰ κατά τι τῶν ἐν βάθει μορίων ἢ ἐρυσίπελας συστῇ , πᾶν ἐπὶ τὸ πεπονθὸς μέρος ἐξ ὅλου τοῦ σώματος ἕλκεται τὸ αἷμα καὶ διὰ ταῦτα μὲν διακαίεται τὸ βάθος , ἀποψύχεται δὲ τὸ δέρμα , καθάπερ ἐν ταῖς ἐπισημασίαις .
Lemmas: ἐν ὁ μή διαλείπω πυρετός ἐάν ὁ μέν ἔξω ψυχρός εἰμί , ὁ δέ ἔνδον καίω καί δίψα ἔχω , θανάσιμος . σκοπέω εἰ δυνατός εἰμί ὁ λέγω σύμπτωμα καί κατά ὁ διαλείπω γίγνομαι πυρετός . ἐγώ μέν γάρ οὔτε ὁράω οὔτε ἐπινοέω . φαίνω δέ μόνος ὁ ὀλέθριος ὑπάρχω καῦσος ἤ εἰ βούλομαι καλέω ἕτερος , ὁ κακοήθης , οἷος λιπυρία · ἄλλος δέ οὐδείς πυρετός διακαίω ὁ βάθος ψύχω ὁ δέρμα . οὔτε γάρ ὁ ἐπιεικής καῦσος οὔτε ὁ τριταῖος , ὅς ἅπας εἰμί πυρετός θερμός . ἔοικα οὖν οὐ ἕνεκα διορισμός πρόσκειμαι ὁ κατά ὁ ἀφορισμός ὁ ἐν ὁ μή διαλείπω πυρετός , ἀλλά ὅμοιος λέγω ὁ σφόνδυλος δέ ὁ κατά ῥάχις , οὐ ὡς καί ἄλλοθι που ὁ σῶμα εἰμί σφόνδυλος , ἀλλά ὥσπερ εἰ καί οὕτως λέγω , σφόνδυλος δέ ὅς ὑπάρχω κατά ῥάχις εἰμί , καί νῦν οὕτως ἀκούω ὁ λόγος . ὁ διακαίω ὁ βάθος ψύχω ὁ δέρμα ὀλέθριος εἰμί . γίγνομαι δέ οὗτος κατά τις ὁ μή διαλείπω πυρετός . αἰτία δέ αὐτός τοιόσδε τις εἰμί · ὅταν ἤτοι φλεγμονή τις εἰμί ἰσχυρός κατά τις ὁ ἐν βάθος μόριον ἤ ἐρυσίπελας συνίστημι , πᾶς ἐπί ὁ πάσχω μέρος ἐκ ὅλος ὁ σῶμα ἕλκω ὁ αἷμα καί διά οὗτος μέν διακαίω ὁ βάθος , ἀποψύχω δέ ὁ δέρμα , καθά ἐν ὁ ἐπισημασία .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.49
Ἐν μὴ διαλείποντι πυρετῷ ἢν χεῖλος ἢ τὸ βλέφαρον ἢ ὀφρὺς ἢ ὀφθαλμὸς ἢ ῥὶς διαστραφῇ , ἢν μὴ βλέπῃ , ἢν μὴ ἀκούῃ , ἤδη ἀσθενέος ἐόντος τοῦ κάμνοντος ὅ τι ἂν τουτέων γένηται , ἐγγὺς ὁ θάνατος . Αἱ διαστροφαὶ τῶν μορίων γίγνονται τεινομένων τε καὶ συνελκομένων ἐπὶ τὰς ἰδίας ἀρχὰς τῶν εἰς αὐτὰ καθηκόντων νεύρων , αὐτό τε τὸ τείνεσθαι φλεγμοναῖς καὶ σκίῤῥοις καὶ ξηρότησι καὶ ψύξεσιν ἀμέτροις ἕπεται . χαλεπὰ δὲ ταῦτά ἐστιν ὁπόταν τῆς τῶν νεύρων ἀρχῆς πλησίον συνίστηται . διὸ κἀπειδὰν ὅ τε πυρετὸς ᾖ συνεχὴς καὶ ὁ κάμνων ἀσθενὴς , ἐγγὺς εἶναι τὸν θάνατον εἰκός ἐστι , ἔτι δὲ μᾶλλον , ὅταν ἢ μὴ ἀκούῃ τις ἢ μὴ βλέπῃ , διὰ τὴν τῆς αἰσθητικῆς δυνάμεως ἀῤῥωστίαν .
Lemmas: ἐν μή διαλείπω πυρετός ἐάν χεῖλος ἤ ὁ βλέφαρον ἤ ὀφρύς ἤ ὀφθαλμός ἤ ῥίς διαστράπτω , ἐάν μή βλέπω , ἐάν μή ἀκούω , ἤδη ἀσθενής εἰμί ὁ κάμνω ὅς τις ἄν οὗτος γίγνομαι , ἐγγύς ὁ θάνατος . ὁ διαστροφή ὁ μόριον γίγνομαι τείνω τε καί συνέλκω ἐπί ὁ ἴδιος ἀρχή ὁ εἰς αὐτός καθήκω νεῦρον , αὐτός τε ὁ τείνω φλεγμονή καί σκίρρος καί ξηρότης καί ψῦξις ἄμετρος ἕπομαι . χαλεπός δέ οὗτος εἰμί ὁπόταν ὁ ὁ νεῦρον ἀρχή πλησίον συνίστημι . διό ἐπειδάν ὁ τε πυρετός εἰμί συνεχής καί ὁ κάμνω ἀσθενής , ἐγγύς εἰμί ὁ θάνατος ἔοικα εἰμί , ἔτι δέ μάλα , ὅταν ἤ μή ἀκούω τις ἤ μή βλέπω , διά ὁ ὁ αἰσθητικός δύναμις ἀρρωστία .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.50
Ὁκόσοισι δ’ ἐν τῷ πυρετῷ μὴ διαλείποντι δύσπνοια γίνηται καὶ παραφροσύνη , θανάσιμον . Γίγνεται μὲν ἐνίοτε καὶ διὰ μίαν αἰτίαν ἀμφότερα , δύσπνοια καὶ παραφροσύνη , πεπονθότος τοῦ ἐγκεφάλου καὶ φαίνεται τηνικαῦτα τὸ πνεῦμα , καθάπερ αὐτὸς εἶπεν ἐν τῷ προγνωστικῷ , μέγα τε καὶ διὰ πολλοῦ , τουτέστι μέγα τε καὶ ἀραιόν , ἐγχωρεῖ δὲ καὶ διά τι τῶν ἀναπνευστικῶν ὀργάνων πεπονθὸς γενέσθαι τὴν δύσπνοιαν . αἵ τε γὰρ πλευρίτιδες καὶ περιπνευμονίαι τά τ’ ἄλλα τὰ κατὰ θώρακα καὶ πνεύμονα πάθη δύσπνοιαν ἐργάζεται . κινδυνώδη δὲ ταῦτα πάντα ἐστὶ καὶ μάλιστα μετὰ συνεχοῦς πυρετοῦ . καὶ γὰρ καὶ γίγνεσθαι πέφυκεν ἀεὶ μετὰ τοιούτου , ὥστε κἀνταῦθα τὸ ἐν πυρετῷ μὴ διαλείποντι κατὰ τὸν αὐτὸν ἔοικε λόγον εἰρῆσθαι τῷ κατὰ τὸν ἔμπροσθεν ἀφορισμόν .
Lemmas: ὁπόσος δέ ἐν ὁ πυρετός μή διαλείπω δύσπνοια γίγνομαι καί παραφροσύνη , θανάσιμος . γίγνομαι μέν ἐνίοτε καί διά εἷς αἰτία ἀμφότερος , δύσπνοια καί παραφροσύνη , πάσχω ὁ ἐγκέφαλος καί φαίνω τηνικαῦτα ὁ πνεῦμα , καθά αὐτός λέγω ἐν ὁ προγνωστικός , μέγας τε καί διά πολύς , τουτέστι μέγας τε καί ἀραιός , ἐγχωρέω δέ καί διά τις ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον πάσχω γίγνομαι ὁ δύσπνοια . ὁ τε γάρ πλευρῖτις καί περιπλευμονία ὁ τε ἄλλος ὁ κατά θώραξ καί πνεύμων πάθος δύσπνοια ἐργάζομαι . κινδυνώδης δέ οὗτος πᾶς εἰμί καί μάλα μετά συνεχής πυρετός . καί γάρ καί γίγνομαι φύω ἀεί μετά τοιοῦτος , ὥστε ἐνταῦθα ὁ ἐν πυρετός μή διαλείπω κατά ὁ αὐτός ἔοικα λόγος λέγω ὁ κατά ὁ ἔμπροσθεν ἀφορισμός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.51
Ἐν τοῖσι πυρετοῖσιν ἀποστήματα μὴ λυόμενα πρὸς τὰς πρώτας κρίσιας μῆκος νούσου σημαίνει . Πρόδηλος ὁ λόγος καὶ ἴσως οὐδὲ Ἱπποκράτους δεόμενος . ἐν αὐτῷ γὰρ τῷ μὴ λύεσθαι κατὰ τὰς πρώτας κρισίμους εὔδηλον ὡς χρονίζει τὰ τοιαῦτα παθήματα .
Lemmas: ἐν ὁ πυρετός ἀπόστημα μή λύω πρός ὁ πρῶτος κρίσις μῆκος νόσος σημαίνω . πρόδηλος ὁ λόγος καί ἴσως οὐδέ Ἱπποκράτης δέω . ἐν αὐτός γάρ ὁ μή λύω κατά ὁ πρῶτος κρίσιμος εὔδηλος ὡς χρονίζω ὁ τοιοῦτος πάθημα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.52
Ὁκόσοισιν ἐν τοῖσι πυρετοῖσιν ἢ ἐν τῇσιν ἄλλῃσιν ἀῤῥωστίῃσι κατὰ προαίρεσιν δακρύουσιν , οὐδὲν ἄτοπον . ὁκόσοι δὲ μὴ κατὰ προαίρεσιν , ἀτοπώτερον . Εἴρηται κἀν τῷ προγνωστικῷ τὸ δακρύειν οὐκ ἀγαθὸν εἶναι σημεῖον , ὅταν γε δηλονότι μηδὲν ᾖ πεπονθὸς αὐτὸς ﻿ ὁ ὀφθαλμὸς ἴδιον ἐξαίρετον πάθος , οἷον ὀφθαλμίαν ἢ τραχύτητα περὶ τὰ βλέφαρα ἤ τι τοιοῦτον . ἀῤῥωστία γάρ τις ἐμφαίνεται τῆς καθεκτικῆς δυνάμεως , ἐπειδὰν μηδενὸς ὄντος τοιούτου δακρύουσιν . οὐκ ὀρθῶς δὲ ἀτοπώτερον γέγραπται παραβλητικῶς · ἄμεινον γὰρ ἦν ἀπολελυμένως ἄτοπον εἰρῆσθαι , καί μοι δοκεῖ τὸ σφάλμα τοῦ πρώτου βιβλιογράφου γεγονέναι μᾶλλον ἢ Ἱπποκράτους αὐτοῦ .
Lemmas: ὁπόσος ἐν ὁ πυρετός ἤ ἐν ὁ ἄλλος ἀρρωστία κατά προαίρεσις δακρύω , οὐδείς ἄτοπος . ὁπόσος δέ μή κατά προαίρεσις , ἄτοπος . λέγω ἐν ὁ προγνωστικός ὁ δακρύω οὐ ἀγαθός εἰμί σημεῖον , ὅταν γε δηλονότι μηδείς εἰμί πάσχω αὐτός ﻿ ὁ ὀφθαλμός ἴδιος ἐξαιρετός πάθος , οἷος ὀφθαλμία ἤ τραχύτης περί ὁ βλέφαρον ἤ τις τοιοῦτος . ἀρρωστία γάρ τις ἐμφαίνω ὁ καθεκτικός δύναμις , ἐπειδάν μηδείς εἰμί τοιοῦτος δακρύω . οὐ ὀρθός δέ ἄτοπος γράφω παραβλητικός · ἀγαθός γάρ εἰμί ἀπολελυμένως ἄτοπος λέγω , καί ἐγώ δοκέω ὁ σφάλμα ὁ πρῶτος βιβλιογράφος γίγνομαι μάλα ἤ Ἱπποκράτης αὐτός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.53
Ὁκόσοισι δὲ ἐπὶ τῶν ὀδόντων ἐν τοῖσι πυρετοῖσι περίγλισχρα γίνεται , ἰσχυροὶ γίνονται οἱ πυρετοί . Οὐδὲ γὰρ οὐδὲ γενέσθαι δύνανται ταῦτα τὰ περίγλισχρα χωρὶς πολλῆς θερμασίας ὑγρότητα φλεγματικωτέραν ξηραινούσης .
Lemmas: ὁπόσος δέ ἐπί ὁ ὀδούς ἐν ὁ πυρετός περίγλισχρος γίγνομαι , ἰσχυρός γίγνομαι ὁ πυρετός . οὐδέ γάρ οὐδέ γίγνομαι δύναμαι οὗτος ὁ περίγλισχρος χωρίς πολύς θερμασία ὑγρότης φλεγματικός ξηραίνω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.54
Ὁκόσοισιν ἐπὶ πολὺ βῆχες ξηραὶ βραχέα ἐρεθίζουσι ἐν πυρετοῖσι καυσώδεσιν , οὐ πάνυ τι διψώδεές εἰσι . Ξηρὰς ὀνομάζουσι βῆχας ἐφ’ ὧν οὐδὲν ἀναπτύεται , γίγνονται δὲ ποτὲ μὲν ἐπὶ δυσκρασίᾳ τῶν ἀναπνευστικῶν ὀργάνων , ἔστι δ’ ὅτε ἐπὶ τραχύτητι τῆς φάρυγγος ἥ τινος ὑγροῦ λεπτοῦ τε καὶ ὀλίγου καταῤῥέοντος . ὅ τι δ’ ἂν ᾖ τούτων , ἐπιτέγγεταί πως τὰ περὶ τὴν ἀρτηρίαν χωρία καὶ διὰ ταῦθ’ ἧττον γίγνονται διψώδεις . καὶ γὰρ ἐὰν τραχύτης ᾖ μόνη , διὰ τὴν ἐν τῇ βηχὶ κίνησιν ἐκ τῶν πλησίον ἕλκεταί τις ὑγρότης . οὕτω δὲ κἂν ᾖ δυσκρασία μόνη .
Lemmas: ὁπόσος ἐπί πολύς βήξ ξηρός βραχύς ἐρεθίζω ἐν πυρετός καυσώδης , οὐ πάνυ τις διψώδης εἰμί . ξηρός ὀνομάζω βήξ ἐπί ὅς οὐδείς ἀναπτύω , γίγνομαι δέ ποτέ μέν ἐπί δυσκρασία ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον , εἰμί δέ ὅτε ἐπί τραχύτης ὁ φάρυγξ ὅς τις ὑγρός λεπτός τε καί ὀλίγος καταρρέω . ὅς τις δέ ἄν εἰμί οὗτος , ἐπιτέγγω πως ὁ περί ὁ ἀρτηρία χωρίον καί διά οὗτος ἥσσων γίγνομαι διψώδης . καί γάρ ἐάν τραχύτης εἰμί μόνος , διά ὁ ἐν ὁ βήξ κίνησις ἐκ ὁ πλησίον ἕλκω τις ὑγρότης . οὕτως δέ ἐάν εἰμί δυσκρασία μόνος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.55
Οἱ ἐπὶ βουβῶσι πυρετοὶ πάντες κακοὶ , πλὴν τῶν ἐφημέρων . Ἐφήμεροι πυρετοὶ πάντες πρὸς αὐτοῦ καλοῦνται ὅσοι κατὰ τὸν ἴδιον λόγον ἡμέρᾳ γίγνονται μιᾷ . τοιοῦτοι δέ εἰσι καὶ οἱ ἐπὶ τοῖς βουβῶσιν , ὅταν ἐπὶ φανεροῖς αἰτίοις συστῶσι . τοὺς δ’ ἄλλους βουβῶνας , ὅσοι χωρὶς αἰτίας φανερᾶς ἐγένοντο , ταῖς τῶν σπλάγχνων εἰκός ἐστι συνεισβάλλειν φλεγμοναῖς καὶ διὰ τοῦτο καὶ τοὺς ἅμα αὐτοῖς γιγνομένους πυρετοὺς κακοὺς εἶναι .
Lemmas: ὁ ἐπί βουβών πυρετός πᾶς κακός , πλήν ὁ ἐφήμερος . ἐφήμερος πυρετός πᾶς πρός αὐτός καλέω ὅσος κατά ὁ ἴδιος λόγος ἡμέρα γίγνομαι εἷς . τοιοῦτος δέ εἰμί καί ὁ ἐπί ὁ βουβών , ὅταν ἐπί φανερός αἴτιος συνίστημι . ὁ δέ ἄλλος βουβών , ὅσος χωρίς αἰτία φανερός γίγνομαι , ὁ ὁ σπλάγχνον ἔοικα εἰμί συνεισβάλλω φλεγμονή καί διά οὗτος καί ὁ ἅμα αὐτός γίγνομαι πυρετός κακός εἰμί .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.56
Πυρέσσοντι ἱδρὼς ἐπιγενόμενος , μὴ ἐκλείποντος τοῦ πυρετοῦ κακόν . μηκύνει γὰρ ἡ νοῦσος καὶ ὑγρασίην πλείω σημαίνει . Ἐχρῆν τοῦτον τὸν ἀφορισμὸν ἐζεῦχθαι τῷ μικρῷ πρόσθεν εἰρημένῳ , καθ’ ὃν ἔφη , ἱδρὼς πολὺς ψυχρὸς ἢ θερμὸς ἀεὶ ῥέων . αὐτός τ’ ἐδήλωσε καὶ ὅπως κακὸν ἔφησε τὸν τοιοῦτον εἶναι καὶ διὰ τίνα αἰτίαν . κακὸς μὲν οὖν ἐστιν , ὅτι πρὸς τῷ μὴ λύειν τὴν νόσον ἔτι καὶ μηκύνειν αὐτὴν δηλοῖ . τὴν δ’ αἰτίαν τοῦ κατὰ τὸν χρόνον μήκους ὑγρότητα πολλὴν εἶναί φησιν , ἣν ἐν χρόνῳ πλείονι διαφερούσης τε καὶ πεττούσης τῆς φύσεως ἀναγκαῖόν ἐστι μηκῦναι τὸ νόσημα .
Lemmas: πυρέσσω ἱδρώς ἐπιγίγνομαι , μή ἐκλείπω ὁ πυρετός κακός . μηκύνω γάρ ὁ νόσος καί ὑγρασία πολύς σημαίνω . χρή οὗτος ὁ ἀφορισμός ζεύγνυμι ὁ μικρός πρόσθεν λέγω , κατά ὅς φημί , ἱδρώς πολύς ψυχρός ἤ θερμός ἀεί ῥέω . αὐτός τε δηλόω καί ὅπως κακός φημί ὁ τοιοῦτος εἰμί καί διά τίς αἰτία . κακός μέν οὖν εἰμί , ὅτι πρός ὁ μή λύω ὁ νόσος ἔτι καί μηκύνω αὐτός δηλόω . ὁ δέ αἰτία ὁ κατά ὁ χρόνος μῆκος ὑγρότης πολύς εἰμί φημί , ὅς ἐν χρόνος πολύς διαφέρω τε καί πέσσω ὁ φύσις ἀναγκαῖος εἰμί μηκύνω ὁ νόσημα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.57
Ὑπὸ σπασμοῦ ἢ τετάνου ἐνοχλουμένῳ πυρετὸς ἐπιγενόμενος λύει τὸ νόσημα . Ἔστι μὲν δήπου καὶ ὁ τέτανος σπασμὸς , ἀλλ’ οὐ φαίνεται σπώμενα τὰ μόρια κατ’ αὐτὸν , ὅτι κατ’ ἴσον ὀπίσω τε καὶ πρόσω τείνεται καὶ διὰ τοῦτο ἐξαίρετόν ἐστιν ὄνομα τέτανος ὡς εἶναι πάντας τοὺς τρεῖς σπασμοὺς ὀπισθότονον , ἐμπροσθότονον , τέτανον . ἅπαντες δ’ οἱ σπασμοὶ γίγνονται κατ’ αὐτὸν , ὑπὸ κενώσεως ἢ πληρώσεως τῶν νευρωδῶν δηλονότι μορίων . ὅσοι μὲν οὖν ἐπιγίγνονται πυρετοῖς καυσώδεσι σπασμοὶ , τούτους μὲν εἰκός ἐστι διὰ ξηρότητα συνίστασθαι . ὅσοι δ’ ἀπ’ ἀρχῆς ἰδίας εἰσβάλλουσιν , ἐπὶ πληρώσει τὴν γένεσιν ἴσχουσι . τούτοις οὖν τοῖς σπασμοῖς ἐπιγινόμενοι πυρετοὶ τὸ μέν τι διαφοροῦσι τῆς περιττῆς ὑγρότητος , τὸ δέ τι καὶ συμπέττουσι τῆς ὑγρότητος , οἵπερ εἰσὶ καὶ τοῖς ἰατροῖς σκοποὶ τῶν ἰαμάτων . εἰκότως οὖν ὀλέθριοι μὲν οἱ ἐπὶ πυρετοῖς σπασμοὶ , οὐκ ὀλέθριοι δὲ οἱ πρὸ τῶν πυρετῶν .
Lemmas: ὑπό σπασμός ἤ τέτανος ἐνοχλέω πυρετός ἐπιγίγνομαι λύω ὁ νόσημα . εἰμί μέν δήπου καί ὁ τέτανος σπασμός , ἀλλά οὐ φαίνω σπάω ὁ μόριον κατά αὐτός , ὅτι κατά ἴσος ὀπίσω τε καί πρόσω τείνω καί διά οὗτος ἐξαιρετός εἰμί ὄνομα τέτανος ὡς εἰμί πᾶς ὁ τρεῖς σπασμός ὀπισθότονος , ἐμπροσθότονος , τέτανος . ἅπας δέ ὁ σπασμός γίγνομαι κατά αὐτός , ὑπό κένωσις ἤ πλήρωσις ὁ νευρώδης δηλονότι μόριον . ὅσος μέν οὖν ἐπιγίγνομαι πυρετός καυσώδης σπασμός , οὗτος μέν ἔοικα εἰμί διά ξηρότης συνίστημι . ὅσος δέ ἀπό ἀρχή ἴδιος εἰσβάλλω , ἐπί πλήρωσις ὁ γένεσις ἴσχω . οὗτος οὖν ὁ σπασμός ἐπιγίγνομαι πυρετός ὁ μέν τις διαφορέω ὁ περισσός ὑγρότης , ὁ δέ τις καί συμπέσσω ὁ ὑγρότης , ὅς εἰμί καί ὁ ἰατρός σκοπός ὁ ἴαμα . ἔοικα οὖν ὀλέθριος μέν ὁ ἐπί πυρετός σπασμός , οὐ ὀλέθριος δέ ὁ πρό ὁ πυρετός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.58
Ὑπὸ καύσου ἐχομένῳ ῥίγεος ἐπιγενομένου λύσις . Ἐδείχθη γὰρ ἐν τῷ περὶ ῥίγους λόγῳ καὶ διὰ τὴν ξανθὴν χολὴν φερομένην ὀξέως διὰ τῶν αἰσθητικῶν σωμάτων ῥῖγος γιγνόμενον . ἐφ’ ὧν δηλονότι καὶ κοιλίαι καταῤῥήγνυνται καὶ ἱδρῶτες καὶ ἔμετοι χολώδεις ἐπιφαίνονται . καθαιρομένης οὖν τῆς τὸν καῦσον ἐργαζομένης χολῆς ἡ λύσις τῷ πυρετῷ . καῦσον γὰρ ἴσμεν γιγνόμενον , ὅταν ἐν θερινῇ ﻿ ὥρᾳ ἀναξηρανθέντα τὰ φλεβία ἐπισπάσηται δριμέας καὶ χολώδεις ἰχῶρας εἰς ἑαυτά .
Lemmas: ὑπό καῦσος ἔχω ῥῖγος ἐπιγίγνομαι λύσις . δείκνυμι γάρ ἐν ὁ περί ῥῖγος λόγος καί διά ὁ ξανθός χολή φέρω ὀξύς διά ὁ αἰσθητικός σῶμα ῥῖγος γίγνομαι . ἐπί ὅς δηλονότι καί κοιλία καταρρήγνυμι καί ἱδρώς καί ἔμετος χολώδης ἐπιφαίνω . καθαίρω οὖν ὁ ὁ καῦσος ἐργάζομαι χολή ὁ λύσις ὁ πυρετός . καῦσος γάρ οἶδα γίγνομαι , ὅταν ἐν θερινός ﻿ ὥρα ἀναξηραίνω ὁ φλέβιον ἐπισπάω δριμύς καί χολώδης ἰχώρ εἰς ἑαυτοῦ .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.60
Ὁκόσοισιν ἂν ἐν τοῖσι πυρετοῖσι τὰ ὦτα κωφωθῇ , αἷμα ἐκ ῥινῶν ῥυὲν ἢ κοιλίη ἐκταραχθεῖσα , λύει τὸ νόσημα . Εἴρηται καὶ πρόσθεν αὐτῷ κώφωσιν γίγνεσθαι , χολωδῶν διαχωρημάτων ἐπισχεθέντων καὶ ἀναδραμόντων ἐπὶ τὴν κεφαλὴν , λύεσθαί τε τὴν τοιαύτην κώφωσιν ἐκταραχθείσης τῆς γαστρός . εἴρηται δὲ καὶ νῦν αὐτῷ τοῦτο καὶ πρὸς αὐτὸ τὸ περὶ τῆς διὰ τῆς ῥινὸς αἱμοῤῥαγίας . καὶ γὰρ καὶ αὕτη λύει κώφωσιν τὴν ἐν πυρετοῖς γιγνομένην , δηλονότι χωρὶς τοῦ πεπονθέναι τι τὸ τῆς ἀκοῆς ὄργανον ἴδιον ἐξαίρετον πάθημα · καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν , ἐκκρινομένων τε καὶ μεταβαλλομένων τῶν λυπούντων χυμῶν παύεσθαι τὰ νοσήματα .
Lemmas: ὁπόσος ἄν ἐν ὁ πυρετός ὁ οὖς κωφόω , αἷμα ἐκ ῥίς ῥέω ἤ κοιλία ἐκταράσσω , λύω ὁ νόσημα . λέγω καί πρόσθεν αὐτός κώφωσις γίγνομαι , χολώδης διαχώρημα ἐπέχω καί ἀνατρέχω ἐπί ὁ κεφαλή , λύω τε ὁ τοιοῦτος κώφωσις ἐκταράσσω ὁ γαστήρ . λέγω δέ καί νῦν αὐτός οὗτος καί πρός αὐτός ὁ περί ὁ διά ὁ ῥίς αἱμορραγία . καί γάρ καί οὗτος λύω κώφωσις ὁ ἐν πυρετός γίγνομαι , δηλονότι χωρίς ὁ πάσχω τις ὁ ὁ ἀκοή ὄργανον ἴδιος ἐξαιρετός πάθημα · καί οὐδείς θαυμαστός , ἐκκρίνω τε καί μεταβάλλω ὁ λυπέω χυμός παύω ὁ νόσημα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.61
Πυρέσσοντι ἢν μὴ ἐν περισσῇσιν ἡμέρῃσιν ὁ πυρετὸς ἀφῇ , ὑποτροπιάζειν εἴωθεν . Οὐκ οἶδ’ εἰ τοῦτον τὸν ἀφορισμὸν Ἱπποκράτης αὐτὸς ἔγραψε καὶ μὴ τῶν παρεγγεγραμμένων ἐστίν . ἔν τε γὰρ τῷ προγνωστικῷ τὰς κατὰ τετράδα τῶν κρισίμων ἡμερῶν αὐξήσεις τε καὶ συνθέσεις ἐδίδαξε καὶ κατὰ τοῦτ’ αὐτὸ τὸ βιβλίον τῶν ἀφορισμῶν , ἔν τε ταῖς ἐπιδημίαις οὐ μόνον ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ πολλοὺς οἶδε κρινομένους , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν εἰκοστὴν καὶ τὴν τεσσαρακοστὴν καὶ ἑξηκοστήν καὶ ὀγδοηκοστήν . κρίνει δ’ αὐτῷ καὶ εἰκοστὴ τετάρτη καὶ τριακοστὴ τετάρτη , ὀγδοηκοστή τε καὶ κατ’ ἀρχὰς εὐθέως ἡ τετάρτη . πῶς οὖν νῦν φησιν , εἰ μὴ ἐν περισσῇ ἡμέρᾳ ὁ πυρετὸς παύσεται , μὴ γίνεσθαι πιστὴν τὴν κρίσιν . ἄμεινον οὖν ἀντὶ τοῦ ἐν περισσῇ ἡμέρᾳ , ἐν κριτικῇ γράφειν , ὡς ἐνίοις ἔδοξε . πολλὰ μέντοι τῶν ἀντιγράφων πληθυντικῶς τό τ’ ἐν περισσῇσι καὶ τὸ ἡμέρῃσιν ἔχει γεγραμμένα .
Lemmas: πυρέσσω ἐάν μή ἐν περισσός ἡμέρα ὁ πυρετός ἀφίημι , ὑποτροπιάζω εἴωθα . οὐ οἶδα εἰ οὗτος ὁ ἀφορισμός Ἱπποκράτης αὐτός γράφω καί μή ὁ παρεγγράφω εἰμί . ἐν τε γάρ ὁ προγνωστικός ὁ κατά τετράς ὁ κρίσιμος ἡμέρα αὔξησις τε καί σύνθεσις διδάσκω καί κατά οὗτος αὐτός ὁ βιβλίον ὁ ἀφορισμός , ἐν τε ὁ ἐπιδημία οὐ μόνος ἐν ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος πολύς οἶδα κρίνω , ἀλλά καί κατά ὁ εἰκοστός καί ὁ τεσσαρακοστός καί ἑξηκοστός καί ὀγδοηκοστός . κρίνω δέ αὐτός καί εἰκοστός τέταρτος καί τριακοστός τέταρτος , ὀγδοηκοστός τε καί κατά ἀρχή εὐθύς ὁ τέταρτος . πῶς οὖν νῦν φημί , εἰ μή ἐν περισσός ἡμέρα ὁ πυρετός παύω , μή γίγνομαι πιστός ὁ κρίσις . ἀγαθός οὖν ἀντί ὁ ἐν περισσός ἡμέρα , ἐν κριτικός γράφω , ὡς ἔνιοι δοκέω . πολύς μέντοι ὁ ἀντίγραφος πληθυντικός ὁ τε ἐν περισσός καί ὁ ἡμέρα ἔχω γράφω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.62
Ὁκόσοισιν ἐν τοῖσι πυρετοῖσιν ἴκτεροι ἐπιγίνονται πρὸ τῶν ἑπτὰ ἡμερῶν , κακὸν , ἢν μὴ ξυνδόσιες ὑγρῶν κατὰ τὴν κοιλίαν γίνωνται . Ἴκτερος μὲν ἐνίοτε γίγνεται καὶ κριτικὸς , ἀποτιθεμένης τῆς φύσεως εἰς ὅλον τὸ σῶμα καὶ μάλιστα πρὸς τὸ δέρμα τὴν ξανθὴν χολήν . γίγνεται δὲ καὶ σύμπτωμα κακοπραγοῦντος τοῦ ἥπατος . αἱ κακοπραγίαι δ’ αὐτοῦ τρεῖς εἰσιν , ἐφ’ αἷς ἴκτερος εἴωθεν ἐπιγίγνεσθαι , σκίῤῥος καὶ φλεγμονὴ καὶ ἔμφραξις . ἀλλὰ σκίῤῥος μὲν χρόνιον νόσημα , φλεγμονὴ δὲ καὶ ἔμφραξις καὶ ἐξαίφνης δύναται γενέσθαι . καὶ δὴ καὶ οἱ πρὸ τῆς ἑβδόμης ἡμέρας ἴκτεροι κατά τι τούτων γίγνονται . θᾶττον γὰρ οὐχ οἷόν τε κριτικῶς ἀναχυθῆναι τὴν χολὴν εἰς τὸ σῶμα . τὸ μὲν οὖν πρὸ τῆς ἑβδόμης ἡμέρας κακὸν εἶναι τὸν ἴκτερον ἀληθὲς , οὐ μὴν τό γε μετὰ τὴν ἑβδόμην ἀκίνδυνον ὁμοίως ἀληθὲς , οὐδ’ εἴρηται νῦν τοῦτο . δύναται γὰρ καὶ φλεγμονὴ καὶ ἔμφραξις ἄχρι πλείονος παραμεῖναι . θᾶττον μέντοι τῆς ἑβδόμης ἀναχυθῆναι τὴν χολὴν κριτικῶς ἀδύνατόν ἐστιν . ἔν τισι δὲ τῶν ἀντιγράφων πρόσκειται τῷ ἀφορισμῷ κατὰ τὸ τέλος , ἢν μὴ ξυνδόσιες ὑγρῶν κατὰ τὴν κοιλίην γίνονται , τῶν προσθέντων αὐτὸ βουλομένων καὶ κατὰ τὴν κοιλίαν ἐκκαθαίρεσθαι τὴν χολήν .
Lemmas: ὁπόσος ἐν ὁ πυρετός ἴκτερος ἐπιγίγνομαι πρό ὁ ἑπτά ἡμέρα , κακός , ἐάν μή σύνδοσις ὑγρός κατά ὁ κοιλία γίγνομαι . ἴκτερος μέν ἐνίοτε γίγνομαι καί κριτικός , ἀποτίθημι ὁ φύσις εἰς ὅλος ὁ σῶμα καί μάλα πρός ὁ δέρμα ὁ ξανθός χολή . γίγνομαι δέ καί σύμπτωμα κακοπραγέω ὁ ἧπαρ . ὁ κακοπραγία δέ αὐτός τρεῖς εἰμί , ἐπί ὅς ἴκτερος εἴωθα ἐπιγίγνομαι , σκίρρος καί φλεγμονή καί ἔμφραξις . ἀλλά σκίρρος μέν χρόνιος νόσημα , φλεγμονή δέ καί ἔμφραξις καί ἐξαίφνης δύναμαι γίγνομαι . καί δή καί ὁ πρό ὁ ἕβδομος ἡμέρα ἴκτερος κατά τις οὗτος γίγνομαι . ταχύς γάρ οὐ οἷος τε κριτικός ἀναχέω ὁ χολή εἰς ὁ σῶμα . ὁ μέν οὖν πρό ὁ ἕβδομος ἡμέρα κακός εἰμί ὁ ἴκτερος ἀληθής , οὐ μήν ὁ γε μετά ὁ ἕβδομος ἀκίνδυνος ὅμοιος ἀληθής , οὐδέ λέγω νῦν οὗτος . δύναμαι γάρ καί φλεγμονή καί ἔμφραξις ἄχρι πολύς παραμένω . ταχύς μέντοι ὁ ἕβδομος ἀναχέω ὁ χολή κριτικός ἀδύνατος εἰμί . ἐν τις δέ ὁ ἀντίγραφος πρόσκειμαι ὁ ἀφορισμός κατά ὁ τέλος , ἐάν μή σύνδοσις ὑγρός κατά ὁ κοιλία γίγνομαι , ὁ προστίθημι αὐτός βούλομαι καί κατά ὁ κοιλία ἐκκαθαίρω ὁ χολή .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.63
Ὁκόσοισιν ἐν τοῖσι πυρετοῖσι καθ’ ἡμέρην ῥίγεα γίνεται , καθ’ ἡμέρην οἱ πυρετοὶ λύονται . Ἐπειδὴ κινουμένης τῆς χολῆς κατὰ τὴν ὅλην τοῦ σώματος ἕξιν ἐπιγίγνεται ῥίγη καὶ διὰ τοῦτο ἐκκαθαίρεταί τε καὶ κενοῦται καθ’ ἕκαστον παροξυσμὸν , εἰκότως εἰς ἀπυρεξίαν ἀφικνεῖται τὸ διάλειμμα τῶν τοιούτων πυρετῶν . τοῦτο οὖν ἐστιν αὐτὸ τὸ νῦν εἰρημένον , τὸ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν οἱ πυρετοὶ λύονται , ὡς εἰ καὶ καθ’ ἡμέραν ἀπυρέτους γίγνεσθαι τοὺς κάμνοντας εἰρήκει . ὥσπερ δὲ εἰ καθ’ ἡμέραν γίγνοιτο τὰ ῥίγη , καθ’ ἡμέραν οἱ πυρετοὶ παύοιντο , οὕτω δηλονότι καὶ εἰ διὰ τρίτης καὶ εἰ διὰ τετάρτης , ὅπερ ἀμέλει καὶ φαίνεται γιγνόμενον ἐπί τε τῶν τριταίων καὶ τεταρταίων περιόδων , ἐφ’ ὧν οἱ μὲν πυρετοὶ λύονταί τε καὶ πάλιν γίγνονται . μένει δέ τις ἐν τῷ σώματι παρὰ φύσιν διάθεσις , ἐφ’ ἧς κατὰ περίοδον οἵ τ’ ἄλλοι πυρετοὶ καὶ τὰ νοσήματα γεννῶνται .
Lemmas: ὁπόσος ἐν ὁ πυρετός κατά ἡμέρα ῥῖγος γίγνομαι , κατά ἡμέρα ὁ πυρετός λύω . ἐπειδή κινέω ὁ χολή κατά ὁ ὅλος ὁ σῶμα ἕξις ἐπιγίγνομαι ῥῖγος καί διά οὗτος ἐκκαθαίρω τε καί κενόω κατά ἕκαστος παροξυσμός , ἔοικα εἰς ἀπυρεξία ἀφικνέομαι ὁ διάλειμμα ὁ τοιοῦτος πυρετός . οὗτος οὖν εἰμί αὐτός ὁ νῦν λέγω , ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα ὁ πυρετός λύω , ὡς εἰ καί κατά ἡμέρα ἀπύρετος γίγνομαι ὁ κάμνω λέγω . ὥσπερ δέ εἰ κατά ἡμέρα γίγνομαι ὁ ῥῖγος , κατά ἡμέρα ὁ πυρετός παύω , οὕτως δηλονότι καί εἰ διά τρίτος καί εἰ διά τέταρτος , ὅς ἀμέλει καί φαίνω γίγνομαι ἐπί τε ὁ τριταῖος καί τεταρταῖος περίοδος , ἐπί ὅς ὁ μέν πυρετός λύω τε καί πάλιν γίγνομαι . μένω δέ τις ἐν ὁ σῶμα παρά φύσις διάθεσις , ἐπί ὅς κατά περίοδος ὁ τε ἄλλος πυρετός καί ὁ νόσημα γεννάω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.64
Ὁκόσοισιν ἐν τοῖσι πυρετοῖσι τῇ ἑβδόμῃ ἢ ἐνάτῃ ἢ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἴκτεροι ἐπιγίνονται , ἀγαθὸν , ἢν μὴ τὸ ὑποχόνδριον τὸ δεξιὸν σκληρὸν γένηται , εἰ δὲ μὴ , οὐκ ἀγαθόν . Ὁ πρὸ τούτου γεγραμμένος ἀφορισμὸς ἀτάκτως μοι δοκεῖ παρεγκεῖσθαι . βέλτιον γὰρ ἦν συνῆφθαι τὸν νῦν εἰρημένον ἀφορισμὸν ἐκείνῳ , καθ’ ὅν φησιν · οἷσιν ἂν ἐν πυρετῷ ἴκτερος ἐπιγένηται πρὸ ἑπτὰ ἡμερῶν , κακόν · ἵν’ ὁ σύμπας λόγος γένηται τοιοῦτος , πρὸ μὲν τῶν ἑπτὰ ἡμερῶν ἴκτερον γενέσθαι κακὸν πάντως , μετὰ δὲ τὰς ἑπτὰ χρηστόν · εἰ μή τι τὸ δεξιὸν ὑποχόνδριον σκληρὸν εἴη , τουτέστιν εἰ μή τις ἐν τῷ σπλάγχνῳ ἤτοι τῷ ἥπατι κακοπραγία τῶν ὀλίγον ἔμπροσθεν εἰρημένων ὑπάρχει . καθαιρομένου γὰρ ἐν αὐτῷ τοῦ αἵματος καὶ τῆς χολῆς μεταλαμβανομένης ἐκ τῶν φλεβῶν εἰς τοὺς χοληδόχους πόρους , ἐάν τε ἔμφραξίς τις γένηται , κατά τι τῶν μεταλαμβανόντων χωρίων , ἐάν τε φλεγμονή τις ἢ σκίῤῥος , ἀνάγκη πᾶσα μήτε καθαίρεσθαι τὸ αἷμα καὶ συναναφέρεσθαι τὴν χολὴν αὐτῷ πάντῃ σώματος , ἐντεῦθέν τε τὸν ἴκτερον γίγνεσθαι .
Lemmas: ὁπόσος ἐν ὁ πυρετός ὁ ἕβδομος ἤ ἔνατος ἤ ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ἴκτερος ἐπιγίγνομαι , ἀγαθός , ἐάν μή ὁ ὑποχόνδριος ὁ δεξιός σκληρός γίγνομαι , εἰ δέ μή , οὐ ἀγαθός . ὁ πρό οὗτος γράφω ἀφορισμός ἄτακτος ἐγώ δοκέω παρέγκειμαι . ἀγαθός γάρ εἰμί συνάπτω ὁ νῦν λέγω ἀφορισμός ἐκεῖνος , κατά ὅς φημί · ὅς ἄν ἐν πυρετός ἴκτερος ἐπιγίγνομαι πρό ἑπτά ἡμέρα , κακός · ἵνα ὁ σύμπας λόγος γίγνομαι τοιοῦτος , πρό μέν ὁ ἑπτά ἡμέρα ἴκτερος γίγνομαι κακός πάντως , μετά δέ ὁ ἑπτά χρηστός · εἰ μή τις ὁ δεξιός ὑποχόνδριος σκληρός εἰμί , τουτέστι εἰ μή τις ἐν ὁ σπλάγχνον ἤτοι ὁ ἧπαρ κακοπραγία ὁ ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω ὑπάρχω . καθαίρω γάρ ἐν αὐτός ὁ αἷμα καί ὁ χολή μεταλαμβάνω ἐκ ὁ φλέψ εἰς ὁ χοληδόχος πόρος , ἐάν τε ἔμφραξις τις γίγνομαι , κατά τις ὁ μεταλαμβάνω χωρίον , ἐάν τε φλεγμονή τις ἤ σκίρρος , ἀνάγκη πᾶς μήτε καθαίρω ὁ αἷμα καί συναναφέρω ὁ χολή αὐτός πάντῃ σῶμα , ἐντεῦθεν τε ὁ ἴκτερος γίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.65
Ἐν τοῖσι πυρετοῖσι περὶ τὴν κοιλίην καῦμα ἰσχυρὸν καὶ καρδιωγμὸς κακόν . Ὅτι μὲν οὖν οὐ μόνον τὸ σφύζον ἐξ ἑαυτοῦ κατὰ φύσιν σπλάγχνον , ἀλλὰ καὶ τὸ στόμα τῆς γαστρὸς οἱ παλαιοὶ καρδίαν ὠνόμαζον ἕν τι τῶν ὁμολογουμένων ἐστὶν , ὥσπερ γε καὶ ὅτι καρδιαλγίαν τὰ τούτου τοῦ μέρους ἀλγήματα προσαγορεύουσι . τό γε μὴν καρδιώσσειν οἱ πλεῖστοι μὲν τῶν ἐξηγησαμένων τοὺς ἀφορισμοὺς ταυτὸν ἡγοῦνται σημαίνειν τῷ καρδιαλγεῖν . ἔνιοι δὲ τῆς καρδίας αὐτῆς , λέγω δὴ τοῦ σπλάγχνου , καρδιωγμὸν δηλοῦσθαί φασιν , ἐξηγούμενοί τε κίνησίν τινα φασὶ παλμώδη τὸν καρδιωγμὸν εἶναι . τὸ μὲν οὖν ἰσχυρὸν καῦμα τῆς κοιλίας ὑπὸ τῆς ξανθῆς χολῆς ζεούσης ἐν τοῖς χιτῶσιν αὐτοῖς γίγνεται . κατὰ λόγον δὲ τοῖς οὕτω διακειμένοις καὶ τὸ στόμα τῆς γαστρὸς δάκνεται καὶ διὰ τοῦτο κακόν ἐστι τὸ σύμπτωμα . εἰ δὲ καὶ τὴν πυκνὴν καὶ ταχεῖαν κίνησιν τῆς καρδίας καὶ μάλισθ’ ὅταν ᾖ καὶ παλμώδης , ἀκούοι τις εἰρῆσθαι καρδιωγμὸν , ἔσχατον ἤδη τοῦτο κακόν ἐστι , σημαῖνον ἐκπεπυρῶσθαι τὴν ζωτικὴν ἀρχήν .
Lemmas: ἐν ὁ πυρετός περί ὁ κοιλία καῦμα ἰσχυρός καί καρδιωγμός κακός . ὅτι μέν οὖν οὐ μόνος ὁ σφύζω ἐκ ἑαυτοῦ κατά φύσις σπλάγχνον , ἀλλά καί ὁ στόμα ὁ γαστήρ ὁ παλαιός καρδία ὀνομάζω εἷς τις ὁ ὁμολογέω εἰμί , ὥσπερ γε καί ὅτι καρδιαλγία ὁ οὗτος ὁ μέρος ἄλγημα προσαγορεύω . ὁ γε μήν καρδιώσσω ὁ πολύς μέν ὁ ἐξηγέομαι ὁ ἀφορισμός τατός ἡγέομαι σημαίνω ὁ καρδιαλγέω . ἔνιοι δέ ὁ καρδία αὐτός , λέγω δή ὁ σπλάγχνον , καρδιωγμός δηλόω φημί , ἐξηγέομαι τε κίνησις τις φημί παλμώδης ὁ καρδιωγμός εἰμί . ὁ μέν οὖν ἰσχυρός καῦμα ὁ κοιλία ὑπό ὁ ξανθός χολή ζέω ἐν ὁ χιτών αὐτός γίγνομαι . κατά λόγος δέ ὁ οὕτως διάκειμαι καί ὁ στόμα ὁ γαστήρ δάκνω καί διά οὗτος κακός εἰμί ὁ σύμπτωμα . εἰ δέ καί ὁ πυκνός καί ταχύς κίνησις ὁ καρδία καί μάλα ὅταν εἰμί καί παλμώδης , ἀκούω τις λέγω καρδιωγμός , ἔσχατος ἤδη οὗτος κακός εἰμί , σημαίνω ἐκπυρόω ὁ ζωτικός ἀρχή .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.66
Ἐν τοῖσι πυρετοῖσι ὀξέσιν οἱ σπασμοὶ καὶ οἱ περὶ τὰ σπλάγχνα πόνοι ἰσχυροὶ κακόν . Οἱ σφοδροὶ πυρετοὶ παραπλησίως πυρὶ ξηραίνοντες τὰ νεῦρα τείνουσί τε καὶ σπῶσι καὶ κατὰ τοῦτο ἐπιφέρουσιν ὀλεθρίους σπασμούς . ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὰ τὰ σπλάγχνα κατὰ ﻿ τὴν τοιαύτην διάθεσιν ὀδυνᾶται τῷ σφοδρῷ τῆς φλογώσεώς τε καὶ ξηρότητος , καὶ διὰ τοῦτο κακὴν εἶναί φησιν αὐτὴν , ἔτι δὲ μᾶλλον κακὴ ἔσται τῶν πόνων ἰσχυρῶν γιγνομένων . ἴσμεν δὲ δήπου καὶ διὰ φλεγμονὴν ἢ ἐρυσίπελας ἢ ἔμφραξιν ἰσχυρὰν ἢ ἀποστήματα ἐν τοῖς σπλάγχνοις ὀδύνας γιγνομένας . ἀλλὰ νῦν οὐκ εἰκὸς αὐτῷ τὸν λόγον ὑπὲρ ἐκείνων εἶναι . προφανής τε γὰρ ὁ ἐπ’ αὐτῆς κίνδυνός ἐστι καὶ οὐκ ἐξ ἀνάγκης συνημμένος σπασμῷ , καὶ τὸ ἐν πυρετοῖς εἴωθε λέγειν ὁ Ἱπποκράτης ἀντὶ τοῦ πυρετικοῖς νοσήμασιν , ὅταν αὐτοῖς πάθος ὑπάρχωσιν οἱ πυρετοὶ καὶ μὴ σύμπτωμα μορίου πεπονθότος τι τῶν προειρημένων παθῶν .
Lemmas: ἐν ὁ πυρετός ὀξύς ὁ σπασμός καί ὁ περί ὁ σπλάγχνον πόνος ἰσχυρός κακός . ὁ σφοδρός πυρετός παραπλήσιος πῦρ ξηραίνω ὁ νεῦρον τείνω τε καί σπάω καί κατά οὗτος ἐπιφέρω ὀλέθριος σπασμός . ἐνίοτε δέ καί αὐτός ὁ σπλάγχνον κατά ﻿ ὁ τοιοῦτος διάθεσις ὀδυνάω ὁ σφοδρός ὁ φλόγωσις τε καί ξηρότης , καί διά οὗτος κακός εἰμί φημί αὐτός , ἔτι δέ μάλα κακός εἰμί ὁ πόνος ἰσχυρός γίγνομαι . οἶδα δέ δήπου καί διά φλεγμονή ἤ ἐρυσίπελας ἤ ἔμφραξις ἰσχυρός ἤ ἀπόστημα ἐν ὁ σπλάγχνον ὀδύνη γίγνομαι . ἀλλά νῦν οὐ ἔοικα αὐτός ὁ λόγος ὑπέρ ἐκεῖνος εἰμί . προφανής τε γάρ ὁ ἐπί αὐτός κίνδυνος εἰμί καί οὐ ἐκ ἀνάγκη συνάπτω σπασμός , καί ὁ ἐν πυρετός εἴωθα λέγω ὁ Ἱπποκράτης ἀντί ὁ πυρετικός νόσημα , ὅταν αὐτός πάθος ὑπάρχω ὁ πυρετός καί μή σύμπτωμα μόριον πάσχω τις ὁ προλέγω πάθος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.67
Ἐν τοῖσι πυρετοῖσιν οἱ ἐκ τῶν ὕπνων φόβοι ἢ σπασμοὶ κακόν . Εἴρηται μὲν ὑπ’ αὐτοῦ καὶ πρόσθεν ὅτι ὁ μὲν βλάπτων τὸν ἄῤῥωστον ὕπνος θανάσιμος ὑπάρχει , ὁ δὲ μὴ βλάπτων οὐ θανάσιμος . ἔνθα καί παράδειγμα τοῦ λόγου προσθεὶς εἶπεν · ὅκου παραφροσύνην ὕπνος παύει , ἀγαθόν · ὡς ὄντος τινὸς ὕπνου τοῦ μήτε παύοντος παραφροσύνην , παροξύνοντος δ’ ἐνίοτε καὶ γεννῶντος . ἀλλὰ καὶ νῦν ἕτερα παραδείγματα τῆς ἐξ ὕπνου βλάβης εἶπε τοὺς φόβους καὶ τοὺς σπασμούς . γράφουσι δ’ οὐ φόβους , ἀλλὰ πόνους ἔνιοι , καὶ μέντοι καὶ τεθεάμεθα πολλάκις ἐν ὀλεθρίοις νοσήμασι καὶ φόβους καὶ πόνους καὶ σπασμοὺς ἔξ ὕπνου γενομένους . ἔοικε δὲ τοῦτο συμβαίνειν , ὅταν ἐν τοῖς ὕπνοις ἐπὶ τὸν ἐγκέφαλον ὁ λυπῶν ἀφίκηται χυμὸς , ἔσω κινουμένης τηνικαῦτα τῆς φύσεως μᾶλλον ἤπερ ἔξω . καὶ μέντοι καὶ ὥσπερ ἐπὶ τῇ τροφῇ κατενεχθέντες εἰς ὕπνον πληροῦνται τὴν κεφαλὴν , οὕτω κἀν ταῖς πληθωρικαῖς διαθέσεσιν οἱ ὕπνοι πληροῦντες αὐτὴν βαρύνουσι τὸν ἐγκέφαλον . ἐὰν μὲν οὖν μελαγχολικώτερον ᾖ τὸ πλῆθος , οἱ φόβοι γίγνονται , μὴ τοιούτου δὲ ὄντος οἱ πόνοι τε καὶ οἱ σπασμοὶ , καὶ οἱ ὕπνοι δὲ δηλονότι διὰ παντὸς ἂν ἔβλαπτον , ὅσον ἐπὶ τὸ συῤῥεῖν εἰς τὸ βάθος τε καὶ τὰ σπλάγχνα τὴν ὕλην , εἰ μὴ τῷ τῆς πέψεως λόγῳ πλέων εἶχε τὸ τῆς ὠφελείας ἤπερ τὸ τῆς βλάβης ἐστὶν ἐκ τῆς ἔσω ῥοπῆς . οὐ μόνον δὲ κατὰ τὸν ἐγκέφαλον αὐτὸν ἀθροιζόμενοι μοχθηροὶ χυμοὶ τοιαῦτα συμπτώματα φέρουσιν , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ στόμα τῆς γαστρὸς , ὅθεν καὶ μᾶλλον ἐν τοῖς ὕπνοις αἱ ἀναθυμιάσεις γίγνονται , μενόντων ἀπέπτων αὐτῶν , ὡς αἵ γε πέψεις τοὺς ὠφελίμους ἐπιφέρουσιν ὕπνους .
Lemmas: ἐν ὁ πυρετός ὁ ἐκ ὁ ὕπνος φόβος ἤ σπασμός κακός . λέγω μέν ὑπό αὐτός καί πρόσθεν ὅτι ὁ μέν βλάπτω ὁ ἄρρωστος ὕπνος θανάσιμος ὑπάρχω , ὁ δέ μή βλάπτω οὐ θανάσιμος . ἔνθα καί παράδειγμα ὁ λόγος προστίθημι λέγω · ὅπου παραφροσύνη ὕπνος παύω , ἀγαθός · ὡς εἰμί τις ὕπνος ὁ μήτε παύω παραφροσύνη , παροξύνω δέ ἐνίοτε καί γεννάω . ἀλλά καί νῦν ἕτερος παράδειγμα ὁ ἐκ ὕπνος βλάβη λέγω ὁ φόβος καί ὁ σπασμός . γράφω δέ οὐ φόβος , ἀλλά πόνος ἔνιοι , καί μέντοι καί θεάομαι πολλάκις ἐν ὀλέθριος νόσημα καί φόβος καί πόνος καί σπασμός ἐκ ὕπνος γίγνομαι . ἔοικα δέ οὗτος συμβαίνω , ὅταν ἐν ὁ ὕπνος ἐπί ὁ ἐγκέφαλος ὁ λυπέω ἀφικνέομαι χυμός , ἔσω κινέω τηνικαῦτα ὁ φύσις μάλα ἤ ἔξω . καί μέντοι καί ὥσπερ ἐπί ὁ τροφή καταφέρω εἰς ὕπνος πληρόω ὁ κεφαλή , οὕτως ἐν ὁ πληθωρικός διάθεσις ὁ ὕπνος πληρόω αὐτός βαρύνω ὁ ἐγκέφαλος . ἐάν μέν οὖν μελαγχολικός εἰμί ὁ πλῆθος , ὁ φόβος γίγνομαι , μή τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ πόνος τε καί ὁ σπασμός , καί ὁ ὕπνος δέ δηλονότι διά πᾶς ἄν βλάπτω , ὅσος ἐπί ὁ συρρέω εἰς ὁ βάθος τε καί ὁ σπλάγχνον ὁ ὕλη , εἰ μή ὁ ὁ πέψις λόγος πλέω ἔχω ὁ ὁ ὠφέλεια ἤ ὁ ὁ βλάβη εἰμί ἐκ ὁ ἔσω ῥοπή . οὐ μόνος δέ κατά ὁ ἐγκέφαλος αὐτός ἀθροίζω μοχθηρός χυμός τοιοῦτος σύμπτωμα φέρω , ἀλλά καί κατά ὁ στόμα ὁ γαστήρ , ὅθεν καί μάλα ἐν ὁ ὕπνος ὁ ἀναθυμίασις γίγνομαι , μένω ἄπεπτος αὐτός , ὡς ὁ γε πέψις ὁ ὠφέλιμος ἐπιφέρω ὕπνος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.68
Ἐν τοῖσι πυρετοῖσι τὸ πνεῦμα προσκόπτον κακὸν , σπασμὸν γὰρ σημαίνει . Πνεῦμα νῦν ἀκουστέον αὐτὸν λέγειν , ὥσπερ κἀν τῷ προγνωστικῷ τὸ κατὰ τὴν ἀναπνοὴν , ὅπερ ἐπειδὰν προσκόπτῃ , τουτέστιν ἴσχηται μεταξὺ καὶ διακόπτηται , σπασμὸν σημαίνει . καὶ γὰρ καὶ γίγνεται τῶν τὸν θώρακα κινούντων μυῶν καὶ νεύρων ἤδη σπασμωδῶς διακειμένων . αὐξηθείσης οὖν τῆς διαθέσεως , ἐπιλαβούσης τε πλείονα μόρια σαφὴς σπασμὸς καταλήψεται τὸν ἄνθρωπον . οὔσης δὲ διπλῆς τῆς κατὰ τὴν ἀναπνοὴν κινήσεως ἡ μὲν ἔσω φορὰ τοῦ πνεύματος εἰσπνοὴ προσαγορεύεται , ἡ δ’ ἔξω τὴν ἐναντίαν εἴληφε προσηγορίαν ἐκπνοὴ κληθεῖσα . προσκόπτει δὲ τὸ πνεῦμα ποτὲ μὲν ἡμῶν εἰσπνεόντων , ὥσπερ ὅταν εἴπῃ διπλῆ ἔσω ἐπανάκλησις , οἷον ἐπίπνευσις , ποτὲ δὲ ἐκπνεόντων , ὡς ὅταν εἴπῃ καὶ πνεῦμα προσπταῖον ἐν τῇ ἔξω φορᾷ . ἐν τούτοις μὲν οὖν ἑκατέρου τοῦ μέρους τῆς ἀναπνοῆς ἐμνημόνευσε μόνον , κατὰ δὲ τὸν νῦν προκείμενον ἀφορισμὸν ὑπὲρ ὅλης αὐτῆς ἀποφαινόμενος ἔφη τὸ πνεῦμα προσκόπτον , εἴτε κατὰ τὴν ἔσω φορὰν εἴτε κατὰ τὴν ἔξω , εἴτε κατ’ ἀμφοτέρας πάσχει τὸ τοιοῦτον .
Lemmas: ἐν ὁ πυρετός ὁ πνεῦμα προσκόπτω κακός , σπασμός γάρ σημαίνω . πνεῦμα νῦν ἀκούω αὐτός λέγω , ὥσπερ ἐν ὁ προγνωστικός ὁ κατά ὁ ἀναπνοή , ὅς ἐπειδάν προσκόπτω , τουτέστι ἴσχω μεταξύ καί διακόπτω , σπασμός σημαίνω . καί γάρ καί γίγνομαι ὁ ὁ θώραξ κινέω μῦς καί νεῦρον ἤδη σπασμώδης διάκειμαι . αὐξάνω οὖν ὁ διάθεσις , ἐπιλαμβάνω τε πολύς μόριον σαφής σπασμός καταλαμβάνω ὁ ἄνθρωπος . εἰμί δέ διπλόος ὁ κατά ὁ ἀναπνοή κίνησις ὁ μέν ἔσω φορά ὁ πνεῦμα εἰσπνοή προσαγορεύω , ὁ δέ ἔξω ὁ ἐναντίος λαμβάνω προσηγορία ἐκπνοή καλέω . προσκόπτω δέ ὁ πνεῦμα ποτέ μέν ἐγώ εἰσπνέω , ὥσπερ ὅταν λέγω διπλόος ἔσω ἐπανάκλησις , οἷος ἐπίπνευσις , ποτέ δέ ἐκπνέω , ὡς ὅταν λέγω καί πνεῦμα προσπταίω ἐν ὁ ἔξω φορά . ἐν οὗτος μέν οὖν ἑκάτερος ὁ μέρος ὁ ἀναπνοή μνημονεύω μόνος , κατά δέ ὁ νῦν πρόκειμαι ἀφορισμός ὑπέρ ὅλος αὐτός ἀποφαίνω φημί ὁ πνεῦμα προσκόπτω , εἴτε κατά ὁ ἔσω φορά εἴτε κατά ὁ ἔξω , εἴτε κατά ἀμφότερος πάσχω ὁ τοιοῦτος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.72
Ὁκόσοισιν οὖρα διαφανέα , λευκὰ , πονηρά · μάλιστα δ’ ἐν τοῖς φρενιτικοῖσιν ἐπιφαίνεται . Τὰ τοιαῦτα τῶν οὔρων ἀπεψίας ἐσχάτης ἐστὶ σημεῖα , διὸ καὶ χρονίζει τὰ νοσήματα , τινὰ δ’ αὐτῶν ὅταν γε φθάσῃ προκαταλύσαντα τὴν δύναμιν , ὀλέθρια γίγνεται , καθάπερ ἐν ταῖς φρενίτισιν . οὐδένα γοῦν οἶδα σωθέντα φρενιτικὸν , ᾧ τοιοῦτον οὖρον ὤφθη . βέλτιον γὰρ ὥσπερ ὅλον τὸ νόσημα χολῶδες , οὕτω καὶ τὰ οὖρα φαίνεσθαι χολώδη . τὰ δ’ ὑδατώδεα τῶν οὔρων , τοιαῦτα γάρ ἐστι τὰ διαφανέα , λευκὰ , παμπόλλην τε τὴν ἀπεψίαν δηλοῖ καὶ προσέτι τῆς ξανθῆς χολῆς ἅπασαν τὴν ὁρμὴν ἄνω γεγονέναι πρὸς τὴν κεφαλήν . διαφανῆ μὲν γὰρ γίγνεταί τισιν οὖρα , χωρὶς τοῦ λευκὰ , λεπτὰ μὲν ὄντα τῇ συστάσει , χολώδη δὲ τῇ χρόᾳ . τὰ δὲ διαφανῆ τε ἅμα καὶ λευκὰ τελέως ἐστὶν ὑδατώδη . εἰ μὲν οὖν ἁπλῶς εἴη γεγραμμένον , μάλιστα δὲ τοῖς φρενιτικοῖσιν , εἴρηται σαφῶς ὁ νοῦς τοῦ λόγου . προσκειμένου δ’ ἐπὶ τῇ τελευτῇ τοῦ ἐπιφαίνεται , καθάπερ ἐν ἄλλοις πρόσκειται τῶν ἀντιγράφων , τὸ δηλούμενον ἔσται τοιοῦτον . τὰ ὑδατώδη τῶν οὔρων ἐστὶ πονηρὰ , μάλιστα ἐπιφαίνεται τοιαῦτα τοῖς ὀλεθρίως ἔχουσι φρενιτικοῖς . οὐ γὰρ δὴ πᾶσί γε ὥς τινες ἤκουσαν τῶν ἐξηγησαμένων τὸ βιβλίον , οὐδὲν ἐπιστάμενοι τῶν κατὰ τοὺς ἀῤῥώστους ἐπιφαινομένων . ἔν τισι δὲ τῶν ἀντιγράφων οὕτω γέγραπται τὸ τέλος τοῦ ἀφορισμοῦ , μάλιστα δ’ ἐν τοῖσι φρενιτικοῖσιν ἐπιφαίνεται τὰ τοιαῦτα , καὶ ἔστιν ἡ αὐτὴ διάνοια τῇ κατὰ τὴν προειρημένην δευτέραν γραφῇ .
Lemmas: ὁπόσος οὖρον διαφανής , λευκός , πονηρός · μάλα δέ ἐν ὁ φρενιτικός ἐπιφαίνω . ὁ τοιοῦτος ὁ ὅρος ἀπεψία ἔσχατος εἰμί σημεῖον , διό καί χρονίζω ὁ νόσημα , τις δέ αὐτός ὅταν γε φθάνω προκαταλύω ὁ δύναμις , ὀλέθριος γίγνομαι , καθά ἐν ὁ φρένιτις . οὐδείς γοῦν οἶδα σῴζω φρενιτικός , ὅς τοιοῦτος οὖρος ὁράω . ἀγαθός γάρ ὥσπερ ὅλος ὁ νόσημα χολώδης , οὕτως καί ὁ οὖρον φαίνω χολώδης . ὁ δέ ὑδατώδης ὁ ὅρος , τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ διαφανής , λευκός , πάμπολυς τε ὁ ἀπεψία δηλόω καί προσέτι ὁ ξανθός χολή ἅπας ὁ ὁρμή ἄνω γίγνομαι πρός ὁ κεφαλή . διαφανής μέν γάρ γίγνομαι τις οὖρον , χωρίς ὁ λευκός , λεπτός μέν εἰμί ὁ σύστασις , χολώδης δέ ὁ χροιά . ὁ δέ διαφανής τε ἅμα καί λευκός τέλειος εἰμί ὑδατώδης . εἰ μέν οὖν ἁπλῶς εἰμί γράφω , μάλα δέ ὁ φρενιτικός , λέγω σαφής ὁ νόος ὁ λόγος . πρόσκειμαι δέ ἐπί ὁ τελευτή ὁ ἐπιφαίνω , καθά ἐν ἄλλος πρόσκειμαι ὁ ἀντίγραφος , ὁ δηλέομαι εἰμί τοιοῦτος . ὁ ὑδατώδης ὁ ὅρος εἰμί πονηρός , μάλα ἐπιφαίνω τοιοῦτος ὁ ὀλέθριος ἔχω φρενιτικός . οὐ γάρ δή πᾶς γε ὡς τις ἀκούω ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον , οὐδείς ἐπίσταμαι ὁ κατά ὁ ἄρρωστος ἐπιφαίνω . ἐν τις δέ ὁ ἀντίγραφος οὕτως γράφω ὁ τέλος ὁ ἀφορισμός , μάλα δέ ἐν ὁ φρενιτικός ἐπιφαίνω ὁ τοιοῦτος , καί εἰμί ὁ αὐτός διάνοια ὁ κατά ὁ προλέγω δεύτερος γραφή .