galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.50
Ὁκόσοισιν ὁ ἐγκέφαλος διακοπῇ , τουτέοισιν ἀνάγκη πυρετὸν καὶ χολῆς ἔμετον ἐπιγίνεσθαι . Εἰκότως πυρέττουσιν ἐγκεφάλου διακοπέντος , τῷ κοινῷ λόγῳ , καθ’ ὃν ἅπαντος μορίου κυρίου φλεγμήναντος ἕπεται πυρετός . ὁ δὲ τῆς χολῆς ἔμετος γίνεται διὰ τὴν πρὸς τὸν ἐγκέφαλον κοινωνίαν συμπασχούσης τῆς γαστρὸς καὶ μάλιστα τοῦ στόματος αὐτῆς , εἰς ὃ καταπέφυκεν ἐξ ἐγκεφάλου συζυγία τις ἀξιολόγων νεύρων . εἴωθε μὲν οὖν καὶ ἄλλως ἐπί γε μεγάλοις ἀλγήμασι καὶ λύπαις ἰσχυραῖς συῤῥεῖν εἰς τὴν γαστέρα χολῶδες περίττωμα , πολὺ δ’ ἔτι μᾶλλον ὅταν ἀῤῥωστήσῃ . φέρεται γὰρ εἰς τὰ τοιαῦτα τῶν γειτνιώντων αὐτοῖς μορίων τὰ περιττώματα καὶ μάλισθ’ ὅσα λεπτὰ ταῖς συστάσεσίν ἐστιν , οἷονπερ αὐτὸ τὸ χολῶδες ὑπάρχον ὑγρὸν καὶ σὺν αὐτῷ πᾶν ὅσον ὀῤῥῶδες ὑγρὸν , ὃ δὴ καὶ μίγνυται πολλάκις ἐμούντων τῇ χολῇ καὶ πάνυ σπάνιόν ἐστιν , ἀκριβῆ χολὴν ἄνευ περιττώματος ὀῤῥώδους ἐμουμένην θεάσασθαι . φαίνεται δὲ καὶ ἐν τοῖς ὑγιαίνουσιν , ὅταν ἐπὶ πλέον ἀσιτήσωσι καὶ μάλισθ’ ὅσοι χολωδέστεροι τοὺς τοιούτους χυμοὺς ἡ γαστὴρ δεχομένη . δηλοῦσι δὲ τοῦτο αἵ τε δήξεις αὐτοῖς καὶ οἱ ἔμετοι . οὐ μόνον δὲ ἐγκεφάλου τρωθέντος ἐμοῦσι χολὴν , ἀλλὰ καὶ τῆς περικειμένης αὐτῷ σκληρᾶς μήνιγγος , ἥτις κατὰ πολλὰ μέρη συμφυὴς ὑπάρχουσα τῷ ἐγκεφάλῳ τάχιστα μεταδίδωσιν αὐτῷ τῶν ἑαυτῆς παθημάτων . οἱ δ’ Ἐρασιστράτιοι τὰς μήνιγγας τῶν νεύρων ἀρχὰς τιθέμενοι , διὰ μὲν τὴν ἑαυτῆς φύσιν ἐροῦσι τὴν παχεῖαν μήνιγγα ταῦτα ἐπιφέρειν τὰ συμπτώματα μόνην τρωθεῖσαν . εἰ δὲ καὶ πρὸς τὸν ἐγκέφαλόν ποτε ἡ τρῶσις ἐξίκοιτο , τῷ φθάνειν ἀμφοτέρας προτιτρώσκεσθαι τὰς μήνιγγας , οὕτω φήσουσι τὴν τῶν εἰρημένων γένεσιν ἀκολουθεῖν παθημάτων . Ἐρασιστρατείους δ’ ἔφην ἐρεῖν ταῦτα καὶ οὐκ αὐτὸν Ἐρασίστρατον . ὅτι πρεσβύτης ὢν ἤδη καθ’ ὃν χρόνον αὐτοί φασι τὰ τῶν διαιρέσεων αὐτῷ γεγράφθαι βιβλία , τὸν ἐγκέφαλον ἀπεφήνατο τῶν νεύρων ἀρχὴν ὑπάρχειν . εἴρηται δὲ περὶ τούτων ἐπὶ πλέον ἐν τοῖς περὶ τῆς Ἱπποκράτους ἀνατομῆς ὑπομνήμασιν .
Lemmas: ὁπόσος ὁ ἐγκέφαλος διακόπτω , τόυτεος ἀνάγκη πυρετός καί χολή ἔμετος ἐπιγίγνομαι . ἔοικα πυρέσσω ἐγκέφαλος διακόπτω , ὁ κοινός λόγος , κατά ὅς ἅπας μόριον κύριος φλεγμαίνω ἕπομαι πυρετός . ὁ δέ ὁ χολή ἔμετος γίγνομαι διά ὁ πρός ὁ ἐγκέφαλος κοινωνία συμπάσχω ὁ γαστήρ καί μάλα ὁ στόμα αὐτός , εἰς ὅς καταφύζω ἐκ ἐγκέφαλος συζυγία τις ἀξιόλογος νεῦρον . εἴωθα μέν οὖν καί ἄλλος ἐπί γε μέγας ἄλγημα καί λύπη ἰσχυρός συρρέω εἰς ὁ γαστήρ χολώδης περίσσωμα , πολύς δέ ἔτι μάλα ὅταν ἀρρωστέω . φέρω γάρ εἰς ὁ τοιοῦτος ὁ γειτνιάω αὐτός μόριον ὁ περίσσωμα καί μάλα ὅσος λεπτός ὁ σύστασις εἰμί , οἷος αὐτός ὁ χολώδης ὑπάρχω ὑγρός καί σύν αὐτός πᾶς ὅσος ὀρρώδης ὑγρός , ὅς δή καί μείγνυμι πολλάκις ἐμέω ὁ χολή καί πάνυ σπάνιος εἰμί , ἀκριβής χολή ἄνευ περίσσωμα ὀρρώδης ἐμέω θεάομαι . φαίνω δέ καί ἐν ὁ ὑγιαίνω , ὅταν ἐπί πολύς ἀσιτέω καί μάλα ὅσος χολώδης ὁ τοιοῦτος χυμός ὁ γαστήρ δέχομαι . δηλόω δέ οὗτος ὁ τε δῆξις αὐτός καί ὁ ἔμετος . οὐ μόνος δέ ἐγκέφαλος τιτρώσκω ἐμέω χολή , ἀλλά καί ὁ περίκειμαι αὐτός σκληρός μῆνιγξ , ὅστις κατά πολύς μέρος συμφυής ὑπάρχω ὁ ἐγκέφαλος ταχύς μεταδίδωμι αὐτός ὁ ἑαυτοῦ πάθημα . ὁ δέ Ἐρασιστράτιος ὁ μῆνιγξ ὁ νεῦρον ἀρχή τίθημι , διά μέν ὁ ἑαυτοῦ φύσις λέγω ὁ παχύς μήνιγξ οὗτος ἐπιφέρω ὁ σύμπτωμα μόνος τιτρώσκω . εἰ δέ καί πρός ὁ ἐγκέφαλος ποτέ ὁ τρῶσις ἐξικνέομαι , ὁ φθάνω ἀμφότερος προτιτρώσκω ὁ μῆνιγξ , οὕτως φημί ὁ ὁ λέγω γένεσις ἀκολουθέω πάθημα . Ἐρασιστράτειος δέ φημί λέγω οὗτος καί οὐ αὐτός Ἐρασίστρατος . ὅτι πρεσβύτης εἰμί ἤδη κατά ὅς χρόνος αὐτός φημί ὁ ὁ διαίρεσις αὐτός γράφω βιβλίον , ὁ ἐγκέφαλος ἀποφαίνω ὁ νεῦρον ἀρχή ὑπάρχω . λέγω δέ περί οὗτος ἐπί πολύς ἐν ὁ περί ὁ Ἱπποκράτης ἀνατομή ὑπόμνημα .