galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.58
Ὁκόσοισι δ’ ἂν ὁ ἐγκέφαλος σεισθῇ ὑπό τινος προφάσιος , ἀνάγκη ἀφώνους γίνεσθαι παραχρῆμα . Καὶ κατὰ τόνδε τὸν ἀφορισμὸν ἐν τισὶ μὲν τῶν ἀντιγράφων ἀφώνους ἐστὶν εὑρεῖν κατὰ τὴν πληθυντικὴν αἰτιατικὴν πτῶσιν γεγραμμένον , ἐν τισὶ δὲ κατὰ τὴν ἑνικὴν ἄφωνον ἐν σολοικοφανεῖ σχήματι . διαφέρει δὲ οὐδὲν οὐδ’ ἐνταῦθα πρός γε τὰ παρόντα γινωσκόντων ἡμῶν ὡς ἔθος ἐστὶ τῷ Ἱπποκράτει πολλάκις ἀφ’ ἑνὸς συμπτώματος τοῦ προδηλοτάτου , τῆς ἀφωνίας , ὀνομάζειν οὕτω καὶ δηλοῦν , ὅσοι μηδ’ ἄλλην τινὰ τῶν νατὰ προαίρεσιν ἀποσώζουσι κινήσεων ἢ μηδ’ ὅλως αἰσθάνονται . κεῖνται δὲ ὡσαύτως τοῖς ἀποπληκτικοῖς ἀναίσθητοί τε ἅμα καὶ ἀκίνητοι · γίνεται μὲν οὖν καὶ δι’ ἄλλας αἰτίας τοῦτο . νυνὶ μέντοι τῆς σείσεως τοῦ ἐγκεφάλου μνημονεύει ὁ Ἱπποκράτης καὶ ταύτῃ τὴν τοιαύτην ὅλου τοῦ σώματος ἔσεσθαί φησι διάθεσιν . σεισθῆναι δὲ οὕτω συμβαίνει τὸν ἐγκέφαλον διά τινα βιαίαν πτῶσιν ὅλου τοῦ σώματος ἐξ ὑψηλῶν γεγενημένην χωρίων . αἱ γὰρ τοιαῦται καταπτώσεις εἰώθασι καὶ τὴν ἐν τοῖς τῆς ῥαχέως σπονδύλοις σεῖσιν ἐργάζεσθαι , ὅταν αἱ μὲν ἁρμονίαι κινηθῶσιν αὐτῶν , ὁ δ’ ἐν κοιλότητι περιεχόμενος νωτιαῖος πονήσῃ , διασεισθεὶς δὲ σφοδρῶς εἰς κίνδυνον ἄγει ῥήξεων ἔνια τῶν ἀποπεφυκότων αὐτῷ νεύρων , ὅπερ οὐχ ἥκιστα καὶ κατὰ τὸν ἐγκέφαλον γίνεται καὶ τοσούτῳ γε μᾶλλον , ὅσῳ καὶ πλείων ἐστὶν ἡ πέριξ αὐτοῦ χώρα κενὴ καὶ μᾶλλον ἐπὶ τῶν πρεσβυτέρων , ὡς ἐν ταῖς ἀνατομικαῖς πραγματείαις λέλεκται , συστέλλεται γοῦν ἡ ψυχικὴ δύναμις εἰς ἑαυτὴν ἐν ταῖς τοιαύταις διαθέσεσιν , ἀνιαθεῖσα τῇ σφαλερᾷ κινήσει καὶ διὰ τοῦτο ἡσυχάζει . τῶν δ’ ἀποφύσεων ἔνιαι μὲν ἱκανῶς τείνονται , τινὲς δ’ ἐκ μέρους γε διασπῶνται . κατὰ τοῦτο μέχρι περ ἂν ἀνακτήσηται πάλιν ἑαυτὴν ἡ ψυχικὴ δύναμις , ἄφωνόν τε καὶ ἀκίνητον ὅλον κεῖται τὸ παθὸν οὕτω ζῶον . εἰ δ’ ἀποσπασθῆναι φθάσειεν ἢ κατά τι μέρος αὐτοῦ κατασπασθῆναι ὁ ἐγκέφαλος , οὐκέτι ἀναφέρουσι .
Lemmas: ὁπόσος δέ ἄν ὁ ἐγκέφαλος σείω ὑπό τις πρόφασις , ἀνάγκη ἄφωνος γίγνομαι παραχρῆμα . καί κατά ὅδε ὁ ἀφορισμός ἐν τις μέν ὁ ἀντίγραφος ἄφωνος εἰμί εὑρίσκω κατά ὁ πληθυντικός αἰτιατικός πτῶσις γράφω , ἐν τις δέ κατά ὁ ἑνικός ἄφωνος ἐν σολοικοφανής σχῆμα . διαφέρω δέ οὐδείς οὐδέ ἐνταῦθα πρός γε ὁ πάρειμι γιγνώσκω ἐγώ ὡς ἔθος εἰμί ὁ Ἱπποκράτης πολλάκις ἀπό εἷς σύμπτωμα ὁ πρόδηλος , ὁ ἀφωνία , ὀνομάζω οὕτως καί δηλόω , ὅσος μηδέ ἄλλος τις ὁ νά προαίρεσις ἀποσῴζω κίνησις ἤ μηδέ ὅλος αἰσθάνομαι . κεῖμαι δέ ὡσαύτως ὁ ἀποπληκτικός ἀναίσθητος τε ἅμα καί ἀκίνητος · γίγνομαι μέν οὖν καί διά ἄλλος αἰτία οὗτος . νυνί μέντοι ὁ σεῖσις ὁ ἐγκέφαλος μνημονεύω ὁ Ἱπποκράτης καί οὗτος ὁ τοιοῦτος ὅλος ὁ σῶμα εἰμί φημί διάθεσις . σείω δέ οὕτως συμβαίνω ὁ ἐγκέφαλος διά τις βίαιος πτῶσις ὅλος ὁ σῶμα ἐκ ὑψηλός γίγνομαι χωρίον . ὁ γάρ τοιοῦτος κατάπτωσις εἴωθα καί ὁ ἐν ὁ ὁ ῥάχευς σφόνδυλος σεῖσις ἐργάζομαι , ὅταν ὁ μέν ἁρμονία κινέω αὐτός , ὁ δέ ἐν κοιλότης περιέχω νωτιαῖος πονέω , διασείω δέ σφοδρός εἰς κίνδυνος ἄγω ῥῆξις ἔνιοι ὁ ἀποφύω αὐτός νεῦρον , ὅς οὐ ἦκα καί κατά ὁ ἐγκέφαλος γίγνομαι καί τοσοῦτος γε μάλα , ὅσος καί πολύς εἰμί ὁ πέριξ αὐτός χώρα κενός καί μάλα ἐπί ὁ πρέσβυς , ὡς ἐν ὁ ἀνατομικός πραγματεία λέγω , συστέλλω γοῦν ὁ ψυχικός δύναμις εἰς ἑαυτοῦ ἐν ὁ τοιοῦτος διάθεσις , ἀνιάω ὁ σφαλερός κίνησις καί διά οὗτος ἡσυχάζω . ὁ δέ ἀπόφυσις ἔνιοι μέν ἱκανός τείνω , τις δέ ἐκ μέρος γε διασπάω . κατά οὗτος μέχρι περ ἄν ἀνακτάομαι πάλιν ἑαυτοῦ ὁ ψυχικός δύναμις , ἄφωνος τε καί ἀκίνητος ὅλος κεῖμαι ὁ πάσχω οὕτως ζῷον . εἰ δέ ἀποσπάω φθάνω ἤ κατά τις μέρος αὐτός κατασπάω ὁ ἐγκέφαλος , οὐκέτι ἀναφέρω .