galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.59
Τοῖσι σώμασι τοῖσιν ὑγρὰς τὰς σάρκας ἔχουσι δεῖ λιμὸν ἐμποιέειν · λιμὸς γὰρ ξηραίνει τὰ σώματα . Ὅτι μὲν οὖν ὅσα ξηραίνει βοηθήματα τῶν ὑγρῶν παθημάτων ἐστὶν ἰατικὰ πρόδηλον , εἴ γε δὴ ἐναντία τῶν ἐναντίων ἐστὶν ἰάματα . ὅτι δὲ καὶ ὁ λιμὸς ξηραίνει κατὰ συμβεβηκὸς οὐκ ἄδηλον . ἐὰν γὰρ ἀποῤῥέῃ μέν τι τοῦ σώματος , ὡς καὶ πρόσθεν , ἀναπληρῶται δὲ μηκέτι ὑπὸ τροφῆς τὸ κενούμενον , ἀναγκαῖον αὐτῷ ξηρότερον γενέσθαι . δῆλον γὰρ ὅτι τῶν κατὰ τὸ ζῶον ἑκάστου μερῶν ἀπέρχεται πρότερον ὅσον ἂν ὑγρότερον ᾖ , ὡς ἂν καὶ αὐτῆς τῆς ἀποῤῥόης γιγνομένης , διὰ τὸ λεπτύνεσθαί τε καὶ εἰς ἀτμὸν λύεσθαι τὸ σῶμα διὰ διττὴν αἰτίαν , ἔξωθεν μὲν ὑπὸ τοῦ περιέχοντος , ἔνδοθεν δὲ ὑπὸ τῆς ἐμφύτου θερμασίας · ἀμέλει τῶν φωλευόντων τῶν ζώων , ὡς ἂν μήτ’ ἔξωθεν ἔτι θερμαινομένων μήτ’ ἔνδοθεν . ὅλως οὐδὲν ἢ παντάπασιν ὀλίγιστον ἀποῤῥεῖ , καὶ διὰ τοῦτο τινὰ μὲν αὐτῶν οὐδ’ ὅλως δεῖται τροφῆς , ἔνια δ’ ὀλιγίστης παντάπασιν . ἐφεξῆς τοῖς προγεγραμμένοις ἀφορισμοῖς ἕτεροι δύο σχεδὸν ἐν ἅπασι τοῖς ἀντιγράφοις εὑρίσκονται , μετὰ τοῦ καὶ τοὺς ἐξηγησαμένους τὸ βιβλίον ὀλίγου δεῖν ἅπαντας μνημονεύειν αὐτῶν , καί τινες ἐξηγοῦνται αὐτοὺς , ἀλλὰ διαφόρως ἢ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν , οὐδὲ τοῦτο αὐτὸ προστιθέντες ὅτι γεγραμμένοι ἔμπροσθέν εἰσιν . ἡμεῖς δὲ κατὰ τὸ τέταρτον ὑπόμνημα τὴν ἐξήγησιν αὐτῶν ἐποιησάμεθα , βραχύ τι τῇ λέξει διαφερόντων . ὁ μὲν γὰρ ἕτερος τῶν νυνὶ γεγραμμένων ἐκ περιττοῦ προσκείμενον ἔχει καὶ καταπίνειν μὴ δύνασθαι ἀλλ’ ἢ μόγις . ὁ δ’ ἕτερος ἔμπαλιν ὑπηλλαγμένον ἔχει τὸ μόγις , ὥστ’ εἷναι τὸ μὲν πρότερον τοιοῦτον , ἢν ὑπὸ πυρετοῦ ἐχομένῳ οἰδήματος μὴ ἐόντος ἐν τῇ φάρυγγι πνὶξ ἐξαίφνης ἐπιγένηται καὶ καταπίνειν μὴ δύνηται ἀλλ’ ἢ μόγις , θανάσιμον . τὸ δὲ δεύτερον , ἢν ὑπὸ πυρετοῦ ἐχομένῳ ὁ τράχηλος ἐξαίφνης ἐπιστραφῇ καὶ καταπίνειν μὴ δύνηται , οἰδήματος μὴ ἐόντος ἐν τῷ τραχήλῳ , θανάσιμον . οἱ δὲ πρόσθεν , οὓς κατὰ τὸ τέταρτον ἔφην ἐξηγήσασθαι τῶνδε τῶν ὑπομνημάτων , οὕτως εἶχον . ἢν ὑπὸ πυρετοῦ ἐχομένῳ , οἰδήματος μὴ ἐόντος ἐν τῇ φάρυγγι , πνὶξ ἐξαίφνης ἐπιγένηται , θανάσιμον . εἶθ’ ἑξῆς ὁ μετ’ αὐτὸν ἢ ὑπὸ πυρετοῦ ἐχομένῳ ὁ τράχηλος ἐξαίφνης ἐπιστραφῇ καὶ μόγις καταπίνειν δύνηται , οἰδήματος μὴ ἐόντος ἐν τῷ τραχήλῳ θανάσιμον . ὅπερ οὖν ἐν τῷ προτέρῳ τῶν ἀφορισμῶν εἴρηται περιττὸν , νῦν ἐπισκεψώμεθα . καὶ γὰρ καὶ τεθέαμαι γινόμενον αὐτὸ , παντάπασιν ὀλεθρίως ἐχόντων τῶν καμνόντων , ὥστ’ ἤτοι μηδ’ ὅλως δύνασθαι καταπίνειν ἢ μόγις , οὐκ ὄντος οἰδήματος ἐν τῇ φάρυγγι . πάρεστι γὰρ τοῦτο διαγνῶναι σαφῶς ἀνοιχθέντος μὲν ἐπὶ πλεῖστον τοῦ στόματος , προβληθείσης δὲ τῇ κάτω γένυι τῆς γλώττης . ἐν τῇ τοιαύτῃ καταστάσει τοῦ δυσχερῶς καταπίνειν αἰτίαν ὑποληπτέον τὴν κοινωνίαν τοῦ χιτῶνος , ὃς ὑποπέφυκεν ἐκ τῶν ἔνδον μερῶν , τοῦ τε στομάχου καὶ τοῦ λάρυγγος . ἐδείχθη γὰρ οὗτος ἐν τῇ διὰ τοῦ στόματος πορείᾳ τῶν σιτίων αὐτὸς μὲν ὑπὸ γαστρὸς κατασπώμενος , ἀνασπῶν δ’ ὅλον τὸν λάρυγγα . οἰδησάσης οὖν τῆς ἐν τῷ λάρυγγι φλεγμονῆς ἐνίοτε μὲν οὐδ’ ὅλως , ἔστι δ’ ὅτε μόγις ἕπεται κατασπώσῃ τῇ γαστρὶ , καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν ἤτοι γ’ οὐδ’ ὅλως ἢ μόγις καταπίνουσιν .
Lemmas: ὁ σῶμα ὁ ὑγρός ὁ σάρξ ἔχω δέω λιμός ἐμποιέω · λιμός γάρ ξηραίνω ὁ σῶμα . ὅτι μέν οὖν ὅσος ξηραίνω βοήθημα ὁ ὑγρός πάθημα εἰμί ἰατικός πρόδηλος , εἰ γε δή ἐναντίος ὁ ἐναντίος εἰμί ἴαμα . ὅτι δέ καί ὁ λιμός ξηραίνω κατά συμβαίνω οὐ ἄδηλος . ἐάν γάρ ἀπορρέω μέν τις ὁ σῶμα , ὡς καί πρόσθεν , ἀναπληρόω δέ μηκέτι ὑπό τροφή ὁ κενόω , ἀναγκαῖος αὐτός ξηρός γίγνομαι . δῆλος γάρ ὅτι ὁ κατά ὁ ζῷον ἕκαστος μέρος ἀπέρχομαι πρότερος ὅσος ἄν ὑγρός εἰμί , ὡς ἄν καί αὐτός ὁ ἀπορρόη γίγνομαι , διά ὁ λεπτύνω τε καί εἰς ἀτμός λύω ὁ σῶμα διά δισσός αἰτία , ἔξωθεν μέν ὑπό ὁ περιέχω , ἔνδοθεν δέ ὑπό ὁ ἔμφυτος θερμασία · ἀμέλει ὁ φωλεύω ὁ ζῷον , ὡς ἄν μήτε ἔξωθεν ἔτι θερμαίνω μήτε ἔνδοθεν . ὅλος οὐδείς ἤ παντάπασι ὀλίγος ἀπορρέω , καί διά οὗτος τις μέν αὐτός οὐδέ ὅλος δέω τροφή , ἔνιοι δέ ὀλίγιστος παντάπασι . ἐφεξῆς ὁ προγράφω ἀφορισμός ἕτερος δύο σχεδόν ἐν ἅπας ὁ ἀντίγραφος εὑρίσκω , μετά ὁ καί ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον ὀλίγος δέω ἅπας μνημονεύω αὐτός , καί τις ἐξηγέομαι αὐτός , ἀλλά διάφορος ἤ ἐν ὁ ἔμπροσθεν , οὐδέ οὗτος αὐτός προστίθημι ὅτι γράφω ἔμπροσθεν εἰμί . ἐγώ δέ κατά ὁ τέταρτος ὑπόμνημα ὁ ἐξήγησις αὐτός ποιέω , βραχύς τις ὁ λέξις διαφέρω . ὁ μέν γάρ ἕτερος ὁ νυνί γράφω ἐκ περισσός πρόσκειμαι ἔχω καί καταπίνω μή δύναμαι ἀλλά ἤ μόγις . ὁ δέ ἕτερος ἔμπαλιν ὑπαλλάσσω ἔχω ὁ μόγις , ὥστε ἵημι ὁ μέν πρότερος τοιοῦτος , ἐάν ὑπό πυρετός ἔχω οἴδημα μή εἰμί ἐν ὁ φάρυγξ πνίξ ἐξαίφνης ἐπιγίγνομαι καί καταπίνω μή δύναμαι ἀλλά ἤ μόγις , θανάσιμος . ὁ δέ δεύτερος , ἐάν ὑπό πυρετός ἔχω ὁ τράχηλος ἐξαίφνης ἐπιστρέφω καί καταπίνω μή δύναμαι , οἴδημα μή εἰμί ἐν ὁ τράχηλος , θανάσιμος . ὁ δέ πρόσθεν , ὅς κατά ὁ τέταρτος φημί ἐξηγέομαι ὅδε ὁ ὑπόμνημα , οὕτως ἔχω . ἐάν ὑπό πυρετός ἔχω , οἴδημα μή εἰμί ἐν ὁ φάρυγξ , πνίξ ἐξαίφνης ἐπιγίγνομαι , θανάσιμος . εἶτα ἑξῆς ὁ μετά αὐτός ἤ ὑπό πυρετός ἔχω ὁ τράχηλος ἐξαίφνης ἐπιστρέφω καί μόγις καταπίνω δύναμαι , οἴδημα μή εἰμί ἐν ὁ τράχηλος θανάσιμος . ὅς οὖν ἐν ὁ πρότερος ὁ ἀφορισμός λέγω περισσός , νῦν ἐπισκοπέω . καί γάρ καί θεάομαι γίγνομαι αὐτός , παντάπασι ὀλέθριος ἔχω ὁ κάμνω , ὥστε ἤτοι μηδέ ὅλος δύναμαι καταπίνω ἤ μόγις , οὐ εἰμί οἴδημα ἐν ὁ φάρυγξ . πάρειμι γάρ οὗτος διαγιγνώσκω σαφής ἀνοίγνυμι μέν ἐπί πολύς ὁ στόμα , προβάλλω δέ ὁ κάτω γένυς ὁ γλῶσσα . ἐν ὁ τοιοῦτος κατάστασις ὁ δυσχερής καταπίνω αἰτία ὑπολαμβάνω ὁ κοινωνία ὁ χιτών , ὅς ὑποφύω ἐκ ὁ ἔνδον μέρος , ὁ τε στόμαχος καί ὁ λάρυγξ . δείκνυμι γάρ οὗτος ἐν ὁ διά ὁ στόμα πορεία ὁ σιτίον αὐτός μέν ὑπό γαστήρ κατασπάω , ἀνασπάω δέ ὅλος ὁ λάρυγξ . οἰδέω οὖν ὁ ἐν ὁ λάρυγξ φλεγμονή ἐνίοτε μέν οὐδέ ὅλος , εἰμί δέ ὅτε μόγις ἕπομαι κατασπάω ὁ γαστήρ , καί διά οὗτος ὁ αἰτία ἤτοι γε οὐδέ ὅλος ἤ μόγις καταπίνω .