galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.1
Ἐν τῇσι λειεντερίῃσιν ὀξυρεγμίη ἐπιγινομένη μὴ πρότερον γινομένη σημεῖον ἀγαθόν . Ἡ λειεντερία ταχεῖα διὰ τῆς κοιλίας καὶ τῶν ἐντέρων διέξοδός ἐστι τῶν ἐσθιομένων τε καὶ πινομένων , τοιούτων ὑποχωρούντων ὁποῖα κατεπόθη . συντομώτερον δ’ ἄν τις αὐτὴν ἀφοριζόμενος εἴποι στέρησιν πέψεως , οὔτε κατὰ χροιὰν οὔτε κατὰ σύστασιν ἢ ὀσμὴν ἢ ὅλως ἡντιναοῦν ποιότητα γενομένης ἐν τῇ γαστρὶ μεταβολῆς σιτίων . ὠνομάσθη δὲ τὸ πάθος οὕτως ὑπονοησάντων τῶν πρώτως θεμένων τὴν προσηγορίαν αὐτῷ διὰ λειότητα γεγονέναι τῆς ἔνδον ἐπιφανείας τῶν ἐντέρων , δι’ ἣν οὐκέτι ἀντιλαμβάνεται τῶν ἐμπεριεχομένων ἐν αὐτοῖς , ὡς ἂν ὅτε κατὰ φύσιν εἶχε τῇ τραχύτητι κατεχόντων αὐτά . πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα τῶν πρώτως ὀνομασάντων τὰ πράγματα δίκαιον ἐπαινεῖν , οὐ μὴν ἐπί γε ταῖς λειεντερίαις ἀποδέχομαι τοὺς ἄνδρας , ἀγνοήσαντας ὅτι τῆς γαστρὸς αὐτῆς ἔργον ἐστὶ περιπτύσσεσθαί τε τὰ σιτία ἔν τινι χρόνῳ , ὡς σφιγγούσης τε καὶ κατεχούσης αὐτὰ καὶ αὖθις ὠθεῖν κάτω καὶ ὡς ἡ κατὰ τὴν κύστιν γίνεται στραγγουρία , μὴ περιμενούσης ἀθροισθῆναι τὸ οὖρον , ἀλλ’ εὐθὺς ἀποτριβομένης αὐτῆς ἢ ὡς δακνῶδες ἢ ὡς βαρῦνον , οὕτω δὴ καὶ κατὰ τὴν γαστέρα αἱ ταχεῖαι διέξοδοι . αὗται γὰρ αἰτίαι κοιναὶ ἁπάσης εἰσὶν ἐκκρίσεως . ἃς εἴπερ οἱ πρῶτοι θέμενοι τοὔνομα τῷ πάθει λειεντερίαν ἠπίσταντο , τὴν μὲν περὶ τῆς λειότητος τῶν ἐντέρων ὑπόνοιαν οὐκ ἂν ἐπῄνεσαν , ἀντ’ αὐτῆς δὲ τὴν ἀῤῥωστίαν τῆς γαστρὸς ὅλης καὶ τῶν ἐντέρων ᾐτιάσαντο δι’ ἣν αἰτίαν βαρυνόμενα ταῦτα τὰ μόρια πρὸς τῶν καταποθέντων ἀποτρίβεται διὰ ταχέων αὐτά . δυνατὸν δέ ποτε καὶ διά τινας χυμοὺς δακνώδεις ἐπιπολῆς ἑλκωθέντων αὐτῶν γενέσθαι τὸ πάθος , εἰ καὶ μὴ μεγάλως πεπόνθοι τὰ τῆς δυνάμεως . ἀναγκαῖον γάρ ἐστι καὶ τότε διεξερχομένων τῶν σιτίων ἀνιώμενα τὰ ἡλκωμένα προωθεῖν αὐτὰ κάτω καὶ πέμπειν ἀφ’ ἑαυτῶν ὅτι τάχιστα . τούτου δὲ διὰ πάντων τῶν μορίων γενομένου τό τε τάχος ἀκολουθήσει τῆς διεξόδου καὶ τὸ μηδ’ ἀρχήν τινα πέψεως εἰληφέναι . ἀλλὰ τῇ μὲν τοιαύτῃ λειεντερίᾳ δήξεώς τινος αἴσθησις ἔσται . τῇ δὲ δι’ ἀῤῥωστίαν τῆς κατὰ γαστρὸς καὶ τὰ ἔντερα , χωρὶς ἁπάσης ἀνιαρᾶς αἰσθήσεως γίνεσθαι τὴν ὑποχώρησιν . ὑπάρχει δέ τι τοῦτο διάφορον οὐ μικρὸν τῇ ἑτέρᾳ τῶν λειεντεριῶν . ἡ μὲν γὰρ ὑπὸ δριμέων χυμῶν ἐξεσμένης ἐπιπολῆς τῆς τε γαστρὸς ὅλης καὶ τῶν ἐντέρων γιγνομένη , εἰ μὲν ἡ κακοχυμία παύσαιτο , τάχιστα θεραπεύεται διὰ τῶν στυφόντων ἐδεσμάτων τε καὶ πομάτων . εἰ δ’ ἐπὶ πλείονα παραμείνῃ χρόνον , εἰς δυσεντερίαν μεταπίπτει . ἡ δὲ δι’ ἀῤῥωστίαν τῆς καθεκτικῆς δυνάμεως ἐπὶ δυσκρασίᾳ μὲν πάντως ἐγγίνεται , ἤτοι δ’ αὐτῶν ἐστι τῶν σωμάτων διάθεσις ἕξιν ἤδη τινὰ ἔχουσα δύσλυτον ἢ διὰ χυμόν τινα περιεχόμενον ἐν τῇ κοιλίᾳ καὶ τοῖς ἐντέροις , εἷς δὲ ἐκ τούτων τῶν χυμῶν ἐστι καὶ τὸ φλέγμα . διὸ καὶ ὀξεῖαι τοῖς κάμνουσιν ἐρυγαὶ συμβαίνουσιν , ἃς ὀξυρεγμίας ὀνομάζουσι , γινομένας καὶ χωρὶς φλέγματός τινος ἐπὶ ψυχροτέρᾳ γαστρί . καί τισί γε τῶν λειεντεριῶν , ὅσαι διὰ ψυχρότητα γίνονται , συνεισβάλλουσι μὲν ὀξυρεγμίαι , περιουσῶν δὲ παύονται . κατ’ ἀρχὰς μὲν γὰρ ὀλίγον τινὰ χρόνον ἐν τῇ γαστρὶ μένει τὰ σιτία , προϊόντος δὲ καὶ ἐπαυξανομένου τοῦ πάθους οὐδὲ τοῦτον . ἐφ’ οἶς μὲν οὖν ὀλιγοχρόνιός ἐστιν ἡ μονὴ γίνεταί τις οἷον ἀρχὴ πέψεως καὶ διὰ τοῦτο ἀποτυχία . μεμαθήκαμεν δὲ τὰς διὰ ψυχρὰν αἰτίαν ἀποτυχίας τῆς πέψεως ὀξυρεγμίαν ἐργαζομένας . ἐφ’ οἷς δὲ οὐκ ἄρχεται πέττεσθαι τὰ σιτία τὴν ἀρχὴν , οὐδὲ μεταβολή τις αὐτῶν γίνεται κατὰ ποιότητα , ὥστε οὐδ’ ὀξυρεγμίαι , πλὴν εἰ μὴ φλέγμα καὶ μάλιστα ὀξὺ πλεονάζοιτο κατὰ τὴν γαστέρα . διὰ τοῦτ’ οὖν ὁ Ἱπποκράτης οὐχ ἁπλῶς εἶπε τὴν ὀξυρεγμίαν σημεῖον ἀγαθὸν εἶναι ταῖς λειεντερίαις , ἀλλὰ πρῶτον μὲν ἐν ταῖς χρονίαις προσέθηκεν , ὡς ταῖς γε ἀρχομέναις , ὡς εἴρηται , συνεισβάλλει πολλάκις , εἶτα πρόσθεν οὐ γινομένη , φησίν . ὅσαι γὰρ ὑπὸ φλέγματος καταψύξαντος τὴν γαστέρα γίγνονται λειεντερίαι , σύνεστιν αὐταῖς ἡ ὀξυρεγμία διὰ παντὸς ὥς τι σύμπτωμα . ταῖς μὲν οὖν μήτε ἀρχομέναις ἔτι μήτε διὰ φλέγμα γινομέναις οὐ σύνεστιν ὀξυρεγμία , γιγνομένη δέ ποτε σημαίνει διαμένειν μὲν τοσοῦτον ἤδη χρόνον ἐν τῇ γαστρὶ τὴν τροφὴν ὡς ἀρχὴν μεταβολῆς λαμβάνειν , ἀναμιμνήσκεσθαι δὲ τῶν οἰκείων ἔργων τὴν φύσιν . ἐμοὶ μὲν ἱκανῶς , ὡς νομίζω , πεπλήρωται τὰ τῆς ἐξηγήσεως . εἰ δέ τις ἐπιστημονικῶς ἐκμαθεῖν βούλεται τὰ κεφάλαια τῶν εἰρημένων , ἐν μὲν τῇ τῶν φυσικῶν δυνάμεων πραγματείᾳ περὶ τῶν τῆς γαστρὸς ἔχει δυνάμεων ἀποδείξεις οὐκ ὀλίγας , ἐν δὲ ταῖς τῶν συμπτωμάτων αἰτίαις περὶ τῶν ταχέως ἀποκρινομένων ἁπάντων . ἐπεὶ δ’ Ἐρασίστρατος ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ κοιλίας κατεψεύσατό τε τῶν ἑαυτοῦ πρεσβυτέρων , ἐτάραξέ τε καὶ συνέχει τὴν ἔννοιαν τῆς λειεντερίας , ἄμεινον εἶναί μοι δοκεῖ καὶ ταῦτα προσθεῖναι , καὶ πρῶτά γε αὐτὴν τὴν Ἐρασιστράτου παραγράψαι ῥῆσιν ἔχουσαν οὕτως · περὶ δὲ τῆς καλουμένης λειεντερίας ῥητέον . οἱ μὲν οὖν πρότερον ἰατροὶ εἰς τρία μέρη διῄρουν τὸ πάθος , λειεντερίαν , δυσεντερίαν , τεινεσμόν . καί τινες μὲν ἐν τοῖς ἐκκρινομένοις τὰς διαφορὰς του πάθους θεωροῦντες καὶ λέγοντες . ὅτε μὲν γὰρ αἱματώδη τε καὶ μυξώδη προχωροίη τὰ ἀπὸ τῆς κοιλίας , τότε μὲν δυσεντερίαν τὸ πάθος ἐκάλουν . εἰ δ’ ἄπεπτα εἶεν τὰ διαχωρούμενα , μεμιγμένα δὲ τοῖς αἱματώδεσί τε καὶ μυξώδεσι , λειεντερίαν , ὅτε δὲ ὑπίῃ χολώδεα τοῖς αἱματώδεσι καὶ μυξώδεσι μεμιγμένα , τεινεσμὸν προσηγόρευον τὸ πάθος . ταυτὶ μὲν οὖν ὁ Ἐρασίστρατος εἶπεν , οὐκ οἶδα τί δόξαν αὐτῷ προσθεὶς τοῖς ἀπέπτοις διαχωρήμασιν αἱματώδη τε καὶ μυξώδη . τοῦτο γὰρ οὐδεὶς προσέθηκεν οὔτε τῶν κατὰ τὸν αὐτὸν αὐτῷ γεγονότων χρόνων ἐπιφανεστάτων , οἶον Φιλότιμος , Ἡρόφιλος , Εὔδημος , οὔτε τῶν μετ’ αὐτὸν γενομένων τις ἄχρι τῶν νεωτέρων τούτων τῶν περὶ τὸν Ἀρχιγένην , οὐ μὴν οὐδ’ , ὡς αὐτὸς εἶπεν , οἱ πρότεροι ἰατροὶ , τουτέστιν ὅσοι πρεσβύτεροι τῶν Ἐρασιστράτου χρόνων . Διοκλῆς μὲν γὰρ ἐν τῷ περὶ πάθους αἰτίας θεραπείας βιβλίῳ ταῦτα γράφει · τὸ δὲ τρίτον γίνεται μὲν ὡς τὰ πολλὰ ἐκ δυσεντερίας , καλεῖται δὲ λειεντερία . ἕπεται δ’ αὐτῇ καὶ διαχώρησις ὑγρὰ καὶ ἀφρίζουσα καὶ ὠμὴ καὶ πολλὴ καὶ ταχεῖα μετὰ τὸ πιεῖν καὶ φαγεῖν . Πραξαγόρας δ’ ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν συνεδρευόντων · τοῖς δὲ λειεντερικοῖς , φησὶν , ἐπειδὴ ὄλισθον ἔχει τὸ ἔντερον καὶ οὐχ ἥκιστα τὸ περὶ τὴν νῆστιν , ἀνάγκη ταχέως φέρεσθαι τὰ ἀπὸ τῶν σιτίων διαχωρήματα . εἶθ’ ἑξῆς ὅτι τοῖς ταχέως διεξερχομένοις ἀναγκαῖόν ἐστιν ἀπέπτοις εἶναι παντάπασιν , ὁ Πραξαγόρας γράφει · τὸ μὲν ἰδιαίτατον τοῦ πάθους ἐν τῇ ταχείᾳ διεξόδῳ τιθέμενος , τὸ δὲ μὴ πέπτεσθαι τῶν ἐξ ἀνάγκης ἀκολουθούντων τι ποιούμενος . οὐ γὰρ ὅτι παντάπασιν ἄπεπτα μένει τὰ σιτία , διὰ τοῦτ’ ἐκκρίνεται ταχέως , ἀλλ’ ὅτι ταχέως ἐκκρίνεται , διὰ τοῦτο οὐδ’ ὅλως πέπτεσθαι , καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς καὶ ἄλλοι πολλοὶ τῶν ἰατρῶν ταχεῖαν διέξοδον ἀπέπτων παντάπασι τῶν σιτίων φαμὲν εἶναι τὴν λειεντερίαν . οὕτως δὲ περὶ αὐτῆς ἐοίκασι γινώσκειν καὶ ἄλλοι παλαιοί . ἐν μὲν γὰρ τῷ περὶ παθῶν Ἱπποκράτους , εἴτ’ οὖν αὐτοῦ τοῦ Ἱπποκράτους ἐστὶ τὸ βιβλίον εἴτε Πολύβου τοῦ μαθητοῦ αὐτοῦ , ταυτὶ γέγραπται περὶ τῆς λειεντερίας · τὰ σιτία διαχωρέει ἄσηπτα , ὑγρὰ , ὀδύνη οὐ κινέει , λεπτύνεται δὲ τὸ σῶμα . δηλονότι παλαιά τις ἦν συνήθεια τούτοις τοῖς ἀνδράσιν ἄσηπτα καλεῖν ἅπερ ἡμεῖς ἄπεπτα λέγομεν . ἐν δὲ τῷ διαιτητικῷ τῷ ὑγιεινῷ , τῷ Ἱπποκράτει μὲν ἐπιγεγραμμένῳ καὶ αὐτῷ , τοῖς δ’ ἀποξενοῦσιν αὐτὸ , τισὶ μὲν εἰς Φιλιστίωνα , τισὶ δ’ εἰς Ἀρίστωνα , τισὶ δ’ εἰς Φερεκύδην ἀναφέρουσι , γέγραπται ταυτί . πάσχουσι δέ τινες καὶ τοιαῦτα διαχωρέει αὐτοῖς τὸ σιτίον ὑγρὸν ἄπεπτον , οὐ διὰ νόσημα , οἷον λειεντερίαν , οὐδὲ πόνον οὐδένα παρέχει . οὗτοι μὲν οὖν οἱ ἄνδρες ἅπαντες Ἐρασιστράτου πρεσβύτεροι , μυρίοι δ’ , ὡς ἔφην , ἄλλοι πάντες κατ’ αὐτὸν τὸν Ἐρασίστρατον ὕστεροι γεγονότες ὡσαύτως τοῖσδε περὶ τῆς λειεντερίας ἔγραψαν , ὥστ’ οὐκ οἶδ’ ὅ τι παθὼν Ἐρασίστρατος καταψεύδεται τῶν πρεσβυτέρων αἱματώδη καὶ μυξώδη τοῖς ἀπέπτοις μεμίχθαι λέγων ὑπολαμβάνειν αὐτοὺς ἐν ταῖς λειεντερίαις .
Lemmas: ἐν ὁ λειεντερία ὀξυρεγμία ἐπιγίγνομαι μή πρότερος γίγνομαι σημεῖον ἀγαθός . ὁ λειεντερία ταχύς διά ὁ κοιλία καί ὁ ἔντερον διέξοδος εἰμί ὁ ἐσθίω τε καί πίνω , τοιοῦτος ὑποχωρέω ὁποῖος καταπίνω . σύντομος δέ ἄν τις αὐτός ἀφορίζω λέγω στέρησις πέψις , οὔτε κατά χροιά οὔτε κατά σύστασις ἤ ὀσμή ἤ ὅλος ὁστισοῦν ποιότης γίγνομαι ἐν ὁ γαστήρ μεταβολή σιτίον . ὀνομάζω δέ ὁ πάθος οὕτως ὑπονοέω ὁ πρῶτος τίθημι ὁ προσηγορία αὐτός διά λειότης γίγνομαι ὁ ἔνδον ἐπιφάνεια ὁ ἔντερον , διά ὅς οὐκέτι ἀντιλαμβάνω ὁ ἐμπεριέχω ἐν αὐτός , ὡς ἄν ὅτε κατά φύσις ἔχω ὁ τραχύτης κατέχω αὐτός . πολύς μέν οὖν καί ἄλλος ὁ πρῶτος ὀνομάζω ὁ πρᾶγμα δίκαιος ἐπαινέω , οὐ μήν ἐπί γε ὁ λειεντερία ἀποδέχομαι ὁ ἀνήρ , ἀγνοέω ὅτι ὁ γαστήρ αὐτός ἔργον εἰμί περιπτύσσω τε ὁ σιτίον ἐν τις χρόνος , ὡς σφίγγω τε καί κατέχω αὐτός καί αὖθις ὠθέω κάτω καί ὡς ὁ κατά ὁ κύστις γίγνομαι στραγγουρία , μή περιμένω ἀθροίζω ὁ οὖρος , ἀλλά εὐθύς ἀποτρίβω αὐτός ἤ ὡς δακνώδης ἤ ὡς βαρύνω , οὕτως δή καί κατά ὁ γαστήρ ὁ ταχύς διέξοδος . οὗτος γάρ αἰτία κοινός ἅπας εἰμί ἔκκρισις . ὅς εἴπερ ὁ πρῶτος τίθημι ὄνομα ὁ πάθος λειεντερία ἐπίσταμαι , ὁ μέν περί ὁ λειότης ὁ ἔντερον ὑπόνοια οὐ ἄν ἐπαινέω , ἀντί αὐτός δέ ὁ ἀρρωστία ὁ γαστήρ ὅλος καί ὁ ἔντερον αἰτιάομαι διά ὅς αἰτία βαρύνω οὗτος ὁ μόριον πρός ὁ καταπίνω ἀποτρίβω διά ταχύς αὐτός . δυνατός δέ ποτέ καί διά τις χυμός δακνώδης ἐπιπολή ἑλκόω αὐτός γίγνομαι ὁ πάθος , εἰ καί μή μέγας πάσχω ὁ ὁ δύναμις . ἀναγκαῖος γάρ εἰμί καί τότε διεξέρχομαι ὁ σιτίον ἀνιάω ὁ ἑλκόω προωθέω αὐτός κάτω καί πέμπω ἀπό ἑαυτοῦ ὅτι ταχύς . οὗτος δέ διά πᾶς ὁ μόριον γίγνομαι ὁ τε τάχος ἀκολουθέω ὁ διέξοδος καί ὁ μηδέ ἀρχή τις πέψις λαμβάνω . ἀλλά ὁ μέν τοιοῦτος λειεντερία δῆξις τις αἴσθησις εἰμί . ὁ δέ διά ἀρρωστία ὁ κατά γαστήρ καί ὁ ἔντερον , χωρίς ἅπας ἀνιαρός αἴσθησις γίγνομαι ὁ ὑποχώρησις . ὑπάρχω δέ τις οὗτος διάφορος οὐ μικρός ὁ ἕτερος ὁ λειεντερία . ὁ μέν γάρ ὑπό δριμύς χυμός ξέζω ἐπιπολή ὁ τε γαστήρ ὅλος καί ὁ ἔντερον γίγνομαι , εἰ μέν ὁ κακοχυμία παύω , ταχύς θεραπεύω διά ὁ στύφω ἔδεσμα τε καί πόμα . εἰ δέ ἐπί πολύς παραμένω χρόνος , εἰς δυσεντερία μεταπίπτω . ὁ δέ διά ἀρρωστία ὁ καθεκτικός δύναμις ἐπί δυσκρασία μέν πάντως ἐγγίγνομαι , ἤτοι δέ αὐτός εἰμί ὁ σῶμα διάθεσις ἕξις ἤδη τις ἔχω δύσλυτος ἤ διά χυμός τις περιέχω ἐν ὁ κοιλία καί ὁ ἔντερον , εἷς δέ ἐκ οὗτος ὁ χυμός εἰμί καί ὁ φλέγμα . διό καί ὀξύς ὁ κάμνω ἐρυγή συμβαίνω , ὅς ὀξυρεγμία ὀνομάζω , γίγνομαι καί χωρίς φλέγμα τις ἐπί ψυχρός γαστήρ . καί τις γε ὁ λειεντερία , ὅσος διά ψυχρότης γίγνομαι , συνεισβάλλω μέν ὀξυρεγμία , περιέρχομαι δέ παύω . κατά ἀρχή μέν γάρ ὀλίγος τις χρόνος ἐν ὁ γαστήρ μένω ὁ σιτίον , προέρχομαι δέ καί ἐπαυξάνω ὁ πάθος οὐδέ οὗτος . ἐπί ὄις μέν οὖν ὀλιγοχρόνιος εἰμί ὁ μονή γίγνομαι τις οἷος ἀρχή πέψις καί διά οὗτος ἀποτυχία . μανθάνω δέ ὁ διά ψυχρός αἰτία ἀποτυχία ὁ πέψις ὀξυρεγμία ἐργάζομαι . ἐπί ὅς δέ οὐ ἄρχω πέσσω ὁ σιτίον ὁ ἀρχή , οὐδέ μεταβολή τις αὐτός γίγνομαι κατά ποιότης , ὥστε οὐδέ ὀξυρεγμία , πλήν εἰ μή φλέγμα καί μάλα ὀξύς πλεονάζω κατά ὁ γαστήρ . διά οὗτος οὖν ὁ Ἱπποκράτης οὐ ἁπλῶς λέγω ὁ ὀξυρεγμία σημεῖον ἀγαθός εἰμί ὁ λειεντερία , ἀλλά πρῶτος μέν ἐν ὁ χρόνιος προστίθημι , ὡς ὁ γε ἄρχω , ὡς λέγω , συνεισβάλλω πολλάκις , εἶτα πρόσθεν οὐ γίγνομαι , φημί . ὅσος γάρ ὑπό φλέγμα καταψύχω ὁ γαστήρ γίγνομαι λειεντερία , σύνειμι αὐτός ὁ ὀξυρεγμία διά πᾶς ὡς τις σύμπτωμα . ὁ μέν οὖν μήτε ἄρχω ἔτι μήτε διά φλέγμα γίγνομαι οὐ σύνειμι ὀξυρεγμία , γίγνομαι δέ ποτέ σημαίνω διαμένω μέν τοσοῦτος ἤδη χρόνος ἐν ὁ γαστήρ ὁ τροφή ὡς ἀρχή μεταβολή λαμβάνω , ἀναμιμνῄσκω δέ ὁ οἰκεῖος ἔργον ὁ φύσις . ἐγώ μέν ἱκανός , ὡς νομίζω , πληρόω ὁ ὁ ἐξήγησις . εἰ δέ τις ἐπιστημονικός ἐκμανθάνω βούλομαι ὁ κεφάλαιος ὁ λέγω , ἐν μέν ὁ ὁ φυσικός δύναμις πραγματεία περί ὁ ὁ γαστήρ ἔχω δύναμις ἀπόδειξις οὐ ὀλίγος , ἐν δέ ὁ ὁ σύμπτωμα αἰτία περί ὁ ταχύς ἀποκρίνω ἅπας . ἐπεί δέ Ἐρασίστρατος ἐν ὁ δεύτερος περί κοιλία καταψεύδομαι τε ὁ ἑαυτοῦ πρέσβυς , ταράσσω τε καί συνέχω ὁ ἔννοια ὁ λειεντερία , ἀγαθός εἰμί ἐγώ δοκέω καί οὗτος προστίθημι , καί πρῶτος γε αὐτός ὁ Ἐρασίστρατος παραγράφω ῥῆσις ἔχω οὕτως · περί δέ ὁ καλέω λειεντερία λέγω . ὁ μέν οὖν πρότερος ἰατρός εἰς τρεῖς μέρος διαλέγω ὁ πάθος , λειεντερία , δυσεντερία , τεινεσμός . καί τις μέν ἐν ὁ ἐκκρίνω ὁ διαφορά τις πάθος θεωρέω καί λέγω . ὅτε μέν γάρ αἱματώδης τε καί μυξώδης προχωρέω ὁ ἀπό ὁ κοιλία , τότε μέν δυσεντερία ὁ πάθος καλέω . εἰ δέ ἄπεπτος εἰμί ὁ διαχωρέω , μείγνυμι δέ ὁ αἱματώδης τε καί μυξώδης , λειεντερία , ὅτε δέ ὑπέρχομαι χολώδης ὁ αἱματώδης καί μυξώδης μείγνυμι , τεινεσμός προσαγορεύω ὁ πάθος . οὗτος μέν οὖν ὁ Ἐρασίστρατος λέγω , οὐ οἶδα τίς δοκέω αὐτός προστίθημι ὁ ἄπεπτος διαχώρημα αἱματώδης τε καί μυξώδης . οὗτος γάρ οὐδείς προστίθημι οὔτε ὁ κατά ὁ αὐτός αὐτός γίγνομαι χρόνος ἐπιφανής , οἷος Φιλότιμος , Ἡρόφιλος , Εὔδημος , οὔτε ὁ μετά αὐτός γίγνομαι τις ἄχρι ὁ νέος οὗτος ὁ περί ὁ Ἀρχιγένης , οὐ μήν οὐδέ , ὡς αὐτός λέγω , ὁ πρότερος ἰατρός , τουτέστι ὅσος πρέσβυς ὁ Ἐρασίστρατος χρόνος . Διοκλῆς μέν γάρ ἐν ὁ περί πάθος αἰτία θεραπεία βιβλίον οὗτος γράφω · ὁ δέ τρίτος γίγνομαι μέν ὡς ὁ πολύς ἐκ δυσεντερία , καλέω δέ λειεντερία . ἕπομαι δέ αὐτός καί διαχώρησις ὑγρός καί ἀφρίζω καί ὠμός καί πολύς καί ταχύς μετά ὁ πίνω καί ἐσθίω . Πραξαγόρας δέ ἐν ὁ δεύτερος ὁ συνεδρεύω · ὁ δέ λειεντερικός , φημί , ἐπειδή ὄλισθος ἔχω ὁ ἔντερον καί οὐ ἦκα ὁ περί ὁ νῆστις , ἀνάγκη ταχύς φέρω ὁ ἀπό ὁ σιτίον διαχώρημα . εἶτα ἑξῆς ὅτι ὁ ταχύς διεξέρχομαι ἀναγκαῖος εἰμί ἄπεπτος εἰμί παντάπασι , ὁ Πραξαγόρας γράφω · ὁ μέν ἴδιος ὁ πάθος ἐν ὁ ταχύς διέξοδος τίθημι , ὁ δέ μή πέσσω ὁ ἐκ ἀνάγκη ἀκολουθέω τις ποιέω . οὐ γάρ ὅτι παντάπασι ἄπεπτος μένω ὁ σιτίον , διά οὗτος ἐκκρίνω ταχύς , ἀλλά ὅτι ταχύς ἐκκρίνω , διά οὗτος οὐδέ ὅλος πέσσω , καί διά οὗτος καί ἐγώ καί ἄλλος πολύς ὁ ἰατρός ταχύς διέξοδος ἄπεπτος παντάπασι ὁ σιτίον φημί εἰμί ὁ λειεντερία . οὕτως δέ περί αὐτός ἔοικα γιγνώσκω καί ἄλλος παλαιός . ἐν μέν γάρ ὁ περί πάθος Ἱπποκράτης , εἴτε οὖν αὐτός ὁ Ἱπποκράτης εἰμί ὁ βιβλίον εἴτε Πόλυβος ὁ μαθητής αὐτός , οὗτος γράφω περί ὁ λειεντερία · ὁ σιτίον διαχωρέω ἄσηπτος , ὑγρός , ὀδύνη οὐ κινέω , λεπτύνω δέ ὁ σῶμα . δηλονότι παλαιός τις εἰμί συνήθεια οὗτος ὁ ἀνήρ ἄσηπτος καλέω ὅς ἐγώ ἄπεπτος λέγω . ἐν δέ ὁ διαιτητικός ὁ ὑγιεινός , ὁ Ἱπποκράτης μέν ἐπιγράφω καί αὐτός , ὁ δέ ἀποξενόω αὐτός , τις μέν εἰς Φιλιστίων , τις δέ εἰς Ἀρίστων , τις δέ εἰς Φερεκύδης ἀναφέρω , γράφω οὗτος . πάσχω δέ τις καί τοιοῦτος διαχωρέω αὐτός ὁ σιτίον ὑγρός ἄπεπτος , οὐ διά νόσημα , οἷος λειεντερία , οὐδέ πόνος οὐδείς παρέχω . οὗτος μέν οὖν ὁ ἀνήρ ἅπας Ἐρασίστρατος πρέσβυς , μυρίος δέ , ὡς φημί , ἄλλος πᾶς κατά αὐτός ὁ Ἐρασίστρατος ὕστερος γίγνομαι ὡσαύτως ὅδε περί ὁ λειεντερία γράφω , ὥστε οὐ οἶδα ὅς τις πάσχω Ἐρασίστρατος καταψεύδομαι ὁ πρέσβυς αἱματώδης καί μυξώδης ὁ ἄπεπτος μείγνυμι λέγω ὑπολαμβάνω αὐτός ἐν ὁ λειεντερία .