ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.33
Οἱ ὀξυρεγμιώδεες οὐ πάνυ τι πλευριτικοὶ γίνονται . Τοὺς ὀξυρεγμιώδεις ὀξεῖαν ἔχοντας ἐρυγὴν σπανίως φησὶν ἁλίσκεσθαι πλευρίτισι · τὸ γὰρ οὐ πάνυ τῶν σπανίως γιγνομένων δηλωτικόν ἐστιν , οὐ τῶν οὐδ’ ὅλως , ὡς ἔνιοι τῶν ἐξηγησαμένων τὸ βιβλίον ἔγραψαν . εἴρηται δ’ ἡμῖν ἐν τοῖς περὶ πλευρίτιδος λόγοις ὡς ἡ μὲν ἅμα τοῖς ὠχροῖς τε καὶ ξανθοῖς πτύσμασιν ἐπὶ χολώδεσι γίνεται χυμοῖς , ἡ δ’ ἅμα τοῖς ἀφρώδεσι ἐπὶ φλεγματικοῖς . ὥσπερ καὶ ἡ μὲν ἅμα τοῖς μελαντέροις ἐπὶ τοῖς μελαγχολικοῖς , ἡ δ’ ἅμα τοῖς ἐρυθροῖς ἐπ’ αὐτῷ τῷ αἵματι . φλεγμονὴ μὲν γάρ ἐστι περὶ τὸν ὑπεζωκότα καλούμενον ὑμένα ἡ τῶν πλευριτικῶν διάθεσις . ἁπάσης δὲ φλεγμονῆς γινομένης ὑπὸ πλεονεξίας τινὸς χυμοῦ κατὰ τὴν ἐκείνου φύσιν , τό τε τῶν πτυσμάτων εἶδος ἐπιγίνεται τοῖς πλευριτικοῖς ἥ τε τῆς σωτηρίας , ἥ τε τοῦ θανάτου προσδοκία . καταδέχεσθαι δ’ οὐχ ὁμοίως πεφύκασι τοὺς χυμοὺς οἵ θ’ ὑμένες καὶ ὁ πνεύμων . πυκνὴ μὲν γὰρ καὶ ἡ τῶν ὑμένων φύσις , ἀραιὸς δὲ πάντῃ καὶ μανὸς ὁ πνεύμων ἐστὶν , ὥστε τούτῳ μὲν ἅπαντας ἕτοιμον δέχεσθαι τοὺς χυμοὺς , τῷ δ’ ὑπεζωκότι τοὺς χολώδεις μᾶλλον . διὰ τοῦτο οὖν οἷς φύσει πλεονάζει τὸ φλέγμα , σπανίως ἁλίσκονται πλευρίτισι καὶ μάλιστ’ ἐὰν ἁλυκότητά τινα καὶ δριμύτητα προσλάβῃ . τὸ γὰρ τοιοῦτον δάκνον τὰ ἔντερα πρὸς τὴν διαχώρησιν ἐρεθίζει καὶ συμβαίνει τηνικαῦτα μὴ μόνον τῷ φλέγματι κενοῦσθαι , συναπέρχεσθαι δ’ αὐτῷ πολλὰ καὶ τῶν ἄλλων περιττωμάτων . ἔλεγε δ’ αὐτὸς ἐν τῷ περὶ ὑδάτων τε καὶ τόπων καὶ ἀέρων ἥκιστα πλευρίτισί τε καὶ τοῖς ἄλλοις νοσήμασι ἁλίσκεσθαι τοὺς ὑγρὰν ἔχοντας φύσει τὴν γαστέρα .
Lemmas: ὁ ὀξυρεγμιώδης οὐ πάνυ τις πλευριτικός γίγνομαι . ὁ ὀξυρεγμιώδης ὀξύς ἔχω ἐρυγή σπάνιος φημί ἁλίσκομαι πλευρῖτις · ὁ γάρ οὐ πάνυ ὁ σπάνιος γίγνομαι δηλωτικός εἰμί , οὐ ὁ οὐδέ ὅλος , ὡς ἔνιοι ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον γράφω . λέγω δέ ἐγώ ἐν ὁ περί πλευρῖτις λόγος ὡς ὁ μέν ἅμα ὁ ὠχρός τε καί ξανθός πτύσμα ἐπί χολώδης γίγνομαι χυμός , ὁ δέ ἅμα ὁ ἀφρώδης ἐπί φλεγματικός . ὥσπερ καί ὁ μέν ἅμα ὁ μελάντερος ἐπί ὁ μελαγχολικός , ὁ δέ ἅμα ὁ ἐρυθρός ἐπί αὐτός ὁ αἷμα . φλεγμονή μέν γάρ εἰμί περί ὁ ὑποζώννυμι καλέω ὑμήν ὁ ὁ πλευριτικός διάθεσις . ἅπας δέ φλεγμονή γίγνομαι ὑπό πλεονεξία τις χυμός κατά ὁ ἐκεῖνος φύσις , ὁ τε ὁ πτύσμα εἶδος ἐπιγίγνομαι ὁ πλευριτικός ὁ τε ὁ σωτηρία , ὁ τε ὁ θάνατος προσδοκία . καταδέχομαι δέ οὐ ὅμοιος φύω ὁ χυμός ὁ τε ὑμήν καί ὁ πνεύμων . πυκνός μέν γάρ καί ὁ ὁ ὑμήν φύσις , ἀραιός δέ πάντῃ καί μανός ὁ πνεύμων εἰμί , ὥστε οὗτος μέν ἅπας ἑτοῖμος δέχομαι ὁ χυμός , ὁ δέ ὑποζώννυμι ὁ χολώδης μάλα . διά οὗτος οὖν ὅς φύσις πλεονάζω ὁ φλέγμα , σπάνιος ἁλίσκομαι πλευρῖτις καί μάλα ἐάν ἁλυκότης τις καί δριμύτης προσλαμβάνω . ὁ γάρ τοιοῦτος δάκνω ὁ ἔντερον πρός ὁ διαχώρησις ἐρεθίζω καί συμβαίνω τηνικαῦτα μή μόνος ὁ φλέγμα κενόω , συναπέρχομαι δέ αὐτός πολύς καί ὁ ἄλλος περίσσωμα . λέγω δέ αὐτός ἐν ὁ περί ὕδωρ τε καί τόπος καί ἀήρ ἦκα πλευρῖτις τε καί ὁ ἄλλος νόσημα ἁλίσκομαι ὁ ὑγρός ἔχω φύσις ὁ γαστήρ .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.34
Ὁκόσοι φαλακροὶ , τουτέοισι κιρσοὶ μεγάλοι οὐ γίνονται , ὁκόσοις δ’ ἂν φαλακροῖς ἐοῦσι κιρσοὶ ἐπιγίνωνται , πάλιν οὗτοι γίνονται δασέες . Ὁπόταν ἐν ἀνδρὸς φρονίμου συγγράμματι λόγος εὑρεθῇ προφανῶς ψευδὴς , εἰκότως ἀπορεῖσθαι συμβαίνει τοὺς ἀναγινώσκοντας αὐτὸν καὶ πρῶτον μὲν ἑαυτοῖς ἀπιστεῖν , ὡς μηδὲ τὰ φανερὰ γινώσκουσι , εἶθ’ ἑξῆς ὑποπτεύειν , μή τι τῶν ὑποκειμένων ψευδὲς εἴη . τίς γὰρ οὐκ οἶδε ἀνίατόν τι πάθημα τὴν φαλάκρωσιν ὑπάρχουσαν ; ἀλλὰ καὶ τὸ μηδέποτε ἐπιγίνεσθαι μεγάλους κιρσοὺς τοῖς φαλακροῖς οὐκ ἀληθὲς , ὥσπερ οὐδὲ τὸ γενομένων κιρσῶν παύεσθαι τὴν φαλάκρωσιν , εἰ μή τι ἄρα , καθάπερ ἔνιοί φασι , τὴν καλουμένην ὑπὸ τῶν ἰατρῶν μαδάρωσιν ὀνομάζει φαλάκρωσιν . ἐκείνη γὰρ ὑπὸ μοχθηρῶν χυμῶν γιγνομένη , καθάπερ αἵ τε ὀφιάσεις καὶ ἀλωπεκίαι ὀνομαζόμεναι , μεταστάντων εἰς τὰ σκέλη τῶν φαύλων χυμῶν ἐργάζεσθαι δύνανται κιρσοὺς , ἀνακτήσασθαί τε τὰς τρίχας . εἰ γὰρ ἔμπροσθεν ὑπὸ μοχθηρῶν χυμῶν φθειρομένων αὐταῖς τῶν ῥιζῶν ἡ διαφθορὰ συνέβαινεν , εἰκότως νῦν ἐπὶ τῇ μεταστάσει τῶν χυμῶν , εἰς τὴν κατὰ φύσιν ἐπανήξουσι κατάστασιν .
Lemmas: ὁπόσος φαλακρός , οὗτος κιρσός μέγας οὐ γίγνομαι , ὁπόσος δέ ἄν φαλακρός εἰμί κιρσός ἐπιγίγνομαι , πάλιν οὗτος γίγνομαι δασύς . ὁπόταν ἐν ἀνήρ φρόνιμος σύγγραμμα λόγος εὑρίσκω προφανής ψευδής , ἔοικα ἀπορέω συμβαίνω ὁ ἀναγιγνώσκω αὐτός καί πρῶτος μέν ἑαυτοῦ ἀπιστέω , ὡς μηδέ ὁ φανερός γιγνώσκω , εἶτα ἑξῆς ὑποπτεύω , μή τις ὁ ὑπόκειμαι ψευδής εἰμί . τίς γάρ οὐ οἶδα ἀνίατος τις πάθημα ὁ φαλάκρωσις ὑπάρχω ; ἀλλά καί ὁ μηδέποτε ἐπιγίγνομαι μέγας κιρσός ὁ φαλακρός οὐ ἀληθής , ὥσπερ οὐδέ ὁ γίγνομαι κιρσός παύω ὁ φαλάκρωσις , εἰ μή τις ἄρα , καθά ἔνιοι φημί , ὁ καλέω ὑπό ὁ ἰατρός μαδάρωσις ὀνομάζω φαλάκρωσις . ἐκεῖνος γάρ ὑπό μοχθηρός χυμός γίγνομαι , καθά ὁ τε ὀφίασις καί ἀλωπεκίας ὀνομάζω , μεθίστημι εἰς ὁ σκέλος ὁ φαῦλος χυμός ἐργάζομαι δύναμαι κιρσός , ἀνακτάομαι τε ὁ θρίξ . εἰ γάρ ἔμπροσθεν ὑπό μοχθηρός χυμός φθείρω αὐτός ὁ ῥίζα ὁ διαφθορά συμβαίνω , ἔοικα νῦν ἐπί ὁ μετάστασις ὁ χυμός , εἰς ὁ κατά φύσις ἐπανήκω κατάστασις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.35
Τοῖσιν ὑδρωπικοῖσι βὴξ ἐπιγινομένη κακόν . Ἐπιγίνεσθαι τοῖς πάθεσιν ἕτερα πάθη τε καὶ συμπτώματα τοῖς παλαιοῖς ἰατροῖς ἔθος ἐστὶ λέγειν ὅσα κατὰ τὸν αὐτοῦ πάθους λόγον αὐξανομένου συμβαίνειν εἴωθε . τοιοῦτον γάρ τι καὶ τὸ τῶν ἐπιγινομένων ἐστὶ Πραξαγόρου βιβλίον . οὕτω δὲ καὶ νῦν εἴρηται ἐπὶ τῆς βηχός · οὐ γὰρ ἐπειδὰν δι’ ἄλλην τινὰ γένηται πρόφασιν , ὑδερικῷ βὴξ ὀλέθριόν ἐστι σημεῖον , ἀλλ’ ὅταν αὐτῷ τῷ λόγῳ τοῦ νοσήματος . ἡνίκα γὰρ ἂν ἐς τοσοῦτον αὐξηθῇ πλῆθος ἐπὶ τῶν ὑδερικῶν παθῶν ἡ ὑδατώδης ὑγρότης , ὡς ἤδη καὶ τὰς τραχείας ἀρτηρίας καταλαμβάνειν , εἶτα βὴξ ἐπιγένηται , τότε κίνδυνος ἕπεται πνιγῆναι τὸν ἄνθρωπον οὐκ εἰς μακράν .
Lemmas: ὁ ὑδρωπικός βήξ ἐπιγίγνομαι κακός . ἐπιγίγνομαι ὁ πάθος ἕτερος πάθος τε καί σύμπτωμα ὁ παλαιός ἰατρός ἔθος εἰμί λέγω ὅσος κατά ὁ αὐτός πάθος λόγος αὐξάνω συμβαίνω εἴωθα . τοιοῦτος γάρ τις καί ὁ ὁ ἐπιγίγνομαι εἰμί Πραξαγόρας βιβλίον . οὕτως δέ καί νῦν λέγω ἐπί ὁ βήξ · οὐ γάρ ἐπειδάν διά ἄλλος τις γίγνομαι πρόφασις , ὑδερικός βήξ ὀλέθριος εἰμί σημεῖον , ἀλλά ὅταν αὐτός ὁ λόγος ὁ νόσημα . ἡνίκα γάρ ἄν εἰς τοσοῦτος αὐξάνω πλῆθος ἐπί ὁ ὑδερικός πάθος ὁ ὑδατώδης ὑγρότης , ὡς ἤδη καί ὁ τραχύς ἀρτηρία καταλαμβάνω , εἶτα βήξ ἐπιγίγνομαι , τότε κίνδυνος ἕπομαι πνίγω ὁ ἄνθρωπος οὐ εἰς μακρός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.36
Δυσουρίην φλεβοτομίη λύει , τέμνειν δὲ τὰς εἴσω . Οὐδ’ οὗτος ὁ λόγος ὑγιής ἐστιν , εἰ μὴ προσλάβῃ τὸν καὶ συνδεσμὸν , ὥστε γενέσθαι τὸν ἀφορισμὸν τοιόνδε , δυσουρίην καὶ φλεβοτομία λύει . ὄντως γὰρ καὶ φλεβοτομία λύει δυσουρίαν , ἐκείνην δηλονότι τὴν διὰ φλεγμονὴν καὶ πλῆθος γεγενημένην . τὸ δὲ τέμνειν τὰς εἴσω περὶ τῶν ἐν ταῖς χερσὶ φλεβῶν λεγόμενον , οὔτ’ ἀληθές ἐστιν , οὔτε ὁμολογούμενον Ἱπποκράτει . φαίνεται γὰρ ἐν ἅπασι τοῖς συγγράμμασιν ἐπὶ μὲν τῶν ἀνωτέρω τοῦ ἥπατος ἐκ τῶν χειρῶν ἀποχέων τοῦ αἵματος , ἐπὶ δὲ τῶν κατωτέρω τὰς κατὰ ἰγνὺν ἢ σφυρὸν κελεύων τέμνειν . εἰ δὲ περὶ τούτων αὐτῶν εἰρῆσθαί τις ὑπολάβοι τὸ τέμνειν τὰς εἴσω , μικρὰν τοῦτο δύναμιν ἔχει . ἀπὸ μιᾶς γὰρ ἀμφότερα πεφύκασι φλεβὸς τῆς ἐν ἰγνύι τριχῇ σχισθείσης , ὅτι καὶ μία φλέψ εἰς τοῦθ’ ἥκει τὸ κῶλον , οὐχ ὥσπερ ἐπὶ τῆς χειρὸς δύο . βέλτιον οὖν ἐστι καὶ τοῦτον τὸν ἀφορισμὸν ἕνα τῶν παρακειμένων ὑπολαβεῖν .
Lemmas: δυσουρία φλεβοτομία λύω , τέμνω δέ ὁ εἴσω . οὐδέ οὗτος ὁ λόγος ὑγιής εἰμί , εἰ μή προσλαμβάνω ὁ καί συνδεσμός , ὥστε γίγνομαι ὁ ἀφορισμός τοιόσδε , δυσουρία καί φλεβοτομία λύω . ὄντως γάρ καί φλεβοτομία λύω δυσουρία , ἐκεῖνος δηλονότι ὁ διά φλεγμονή καί πλῆθος γίγνομαι . ὁ δέ τέμνω ὁ εἴσω περί ὁ ἐν ὁ χείρ φλέψ λέγω , οὔτε ἀληθής εἰμί , οὔτε ὁμολογέω Ἱπποκράτης . φαίνω γάρ ἐν ἅπας ὁ σύγγραμμα ἐπί μέν ὁ ἀνώτερος ὁ ἧπαρ ἐκ ὁ χείρ ἀποχέω ὁ αἷμα , ἐπί δέ ὁ κάτω ὁ κατά ἰγνύς ἤ σφυρόν κελεύω τέμνω . εἰ δέ περί οὗτος αὐτός λέγω τις ὑπολαμβάνω ὁ τέμνω ὁ εἴσω , μικρός οὗτος δύναμις ἔχω . ἀπό εἷς γάρ ἀμφότερος φύω φλέψ ὁ ἐν ἰγνύς τριχῆ σχίζω , ὅτι καί εἷς φλέψ εἰς οὗτος ἥκω ὁ κῶλον , οὐ ὥσπερ ἐπί ὁ χείρ δύο . ἀγαθός οὖν εἰμί καί οὗτος ὁ ἀφορισμός εἷς ὁ παράκειμαι ὑπολαμβάνω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.37
Ὑπὸ κυνάγχης ἐχομένῳ οἴδημα γενέσθαι ἐν τῷ τραχήλῳ ἀγαθόν · ἔξω γὰρ τρέπεται τὸ νούσημα . Ἀληθὴς ὁ λόγος καὶ ἡ αἰτία πρόδηλος , εἴ γε ἐκ τῶν διὰ βάθους τε καὶ κυριωτέρων μορίων εἰς τὸ δέρμα μεθίστασθαι τὰ πάθη λυσιτελεῖ .
Lemmas: ὑπό κυνάγχη ἔχω οἴδημα γίγνομαι ἐν ὁ τράχηλος ἀγαθός · ἔξω γάρ τρέπω ὁ νόσημα . ἀληθής ὁ λόγος καί ὁ αἰτία πρόδηλος , εἰ γε ἐκ ὁ διά βάθος τε καί κύριος μόριον εἰς ὁ δέρμα μεθίστημι ὁ πάθος λυσιτελέω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.40
Ὁκόσοισι περὶ τὸ ὑποχόνδριον πόνοι γίνονται ἄτερ φλεγμονῆς , τουτέοισι πυρετὸς ἐπιγινόμενος λύει τὸν πόνον . Ἕπεται μὲν καὶ ταῖς δήξεσι πόνος , ἀλλ’ εἰθισμένοι τῷ τῆς δήξεως ὀνόματι προσαγορεύειν εἰσὶν , οὐ τῷ τοῦ πόνου τὰ τοιαῦτα συμπτώματα . γίνεται δὲ καὶ διὰ φλεγμονώδη τινὰ διάθεσιν ὁ πόνος . οὕτως δ’ ὠνόμασται , διότι καὶ τοῖς ἐρυσιπέλασιν ἔζευκται ὁ πόνος . ὅταν οὖν μήτε διὰ τοιαύτην τινὰ διάθεσιν ὀδύνη τὶς ᾖ κατὰ τὸ ὑποχόνδριον , ἥ τε τῆς δήξεως αἴσθησις αὐτὴ ἀπῇ , καταλείπεται γίνεσθαι τὸν πόνον ἢ δι’ ἔμφραξιν ἢ διὰ πνεῦμα φυσῶδες , ἤ τινα δυσκρασίαν ἀνώμαλον , ἅπερ ἡ τοῦ πυρετοῦ θερμότης ἰᾶσθαι πέφυκε , τὰ μὲν τέμνουσα καὶ λεπτύνουσα καὶ διαφοροῦσα , τὰς δὲ εἰς ὁμαλότητα κράσεως ἄγουσα .
Lemmas: ὁπόσος περί ὁ ὑποχόνδριος πόνος γίγνομαι ἄτερ φλεγμονή , οὗτος πυρετός ἐπιγίγνομαι λύω ὁ πόνος . ἕπομαι μέν καί ὁ δῆξις πόνος , ἀλλά ἐθίζω ὁ ὁ δῆξις ὄνομα προσαγορεύω εἰμί , οὐ ὁ ὁ πόνος ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα . γίγνομαι δέ καί διά φλεγμονώδης τις διάθεσις ὁ πόνος . οὕτως δέ ὀνομάζω , διότι καί ὁ ἐρυσίπελας ζευκταίω ὁ πόνος . ὅταν οὖν μήτε διά τοιοῦτος τις διάθεσις ὀδύνη τις εἰμί κατά ὁ ὑποχόνδριος , ὁ τε ὁ δῆξις αἴσθησις αὐτός ἀπέρχομαι , καταλείπω γίγνομαι ὁ πόνος ἤ διά ἔμφραξις ἤ διά πνεῦμα φυσώδης , ἤ τις δυσκρασία ἀνώμαλος , ὅς ὁ ὁ πυρετός θερμότης ἰάομαι φύω , ὁ μέν τέμνω καί λεπτύνω καί διαφορέω , ὁ δέ εἰς ὁμαλότης κρᾶσις ἄγω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.41
Ὁκόσοισι διάπυόν τι ἐὸν ἐν τῷ σώματι μὴ ἀποσημαίνει , τουτέοισι διὰ παχύτητα τοῦ πύου ἢ τοῦ τόπου οὐκ ἀποσημαίνει . Καὶ διττῶς γέγραπται ἡ κατὰ τὸν ἀφορισμὸν ἑρμηνεία καὶ διττῶς αὐτὴν ἐξηγοῦνται καὶ λόγον ἡ ἑκατέρα τῶν τε γραφῶν ἔχει καί τῶν ἐξηγήσεων . καὶ γὰρ καὶ διὰ τὴν τοῦ πύου παχύτητα καὶ διὰ τὴν τοῦ τόπου κατακρύπτεται πολλάκις ἡ διάγνωσις τοῦ περιεχομένου κατά τι χωρίον πύου . δεόντως οὖν τινὲς μὲν ἔγραψαν τούτοισι διὰ παχύτητα τοῦ τόπου οὐκ ἀποσημαίνει , τινὲς δὲ τούτοισι διὰ παχύτητα τοῦ πύου .
Lemmas: ὁπόσος διάπυος τις εἰμί ἐν ὁ σῶμα μή ἀποσημαίνω , οὗτος διά παχύτης ὁ πύον ἤ ὁ τόπος οὐ ἀποσημαίνω . καί δισσός γράφω ὁ κατά ὁ ἀφορισμός ἑρμηνεία καί δισσός αὐτός ἐξηγέομαι καί λόγος ὁ ἑκάτερος ὁ τε γραφή ἔχω καί ὁ ἐξήγησις . καί γάρ καί διά ὁ ὁ πύον παχύτης καί διά ὁ ὁ τόπος κατακρύπτω πολλάκις ὁ διάγνωσις ὁ περιέχω κατά τις χωρίον πύον . δεόντως οὖν τις μέν γράφω οὗτος διά παχύτης ὁ τόπος οὐ ἀποσημαίνω , τις δέ οὗτος διά παχύτης ὁ πύον .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.42
Ἐν τοῖσιν ἰκτερικοῖσι τὸ ἧπαρ σκληρὸν γενέσθαι πονηρόν . Ἐνδείκνυται γὰρ ἡ σκληρότης τηνικαῦτα φλεγμονὴν ἢ σκίῤῥον εἶναι κατὰ τὸ σπλάγχνον , ὡς ἄνευ γε ταύτης ἐγχωρεῖ μὲν καὶ δι’ ἔμφραξιν αὐτοῦ γεγονέναι τὸν ἴκτερον , ἐγχωρεῖ δὲ καὶ τῆς φύσεως κριτικῶς ἀπωσαμένης εἰς τὸ δέρμα τὸν ἐν ταῖς φλεψὶ πλεονάζοντα χυμόν .
Lemmas: ἐν ὁ ἰκτερικός ὁ ἧπαρ σκληρός γίγνομαι πονηρός . ἐνδείκνυμι γάρ ὁ σκληρότης τηνικαῦτα φλεγμονή ἤ σκίρρος εἰμί κατά ὁ σπλάγχνον , ὡς ἄνευ γε οὗτος ἐγχωρέω μέν καί διά ἔμφραξις αὐτός γίγνομαι ὁ ἴκτερος , ἐγχωρέω δέ καί ὁ φύσις κριτικός ἀπωθέω εἰς ὁ δέρμα ὁ ἐν ὁ φλέψ πλεονάζω χυμός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.43
Ὁκόσοι σπληνώδεες ὑπὸ δυσεντερίης ἁλίσκονται , τουτέοισιν ἐπιγιγνομένης μακρῆς δυσεντερίης ἢ ὕδρωψ ἐπιγίνεται ἢ λειεντερίη καὶ ἀπόλλυνται . Ἐχρῆν τούτου προτετάχθαι τὸν ἀφορισμὸν ἐκεῖνον , καθ’ ὅν φησι · τοῖς σπληνώδεσι δυσεντερίη ἐπιγινομένη ἀγαθόν . ἀλλ’ οὗτος μὲν ἐν τοῖς ἑξῆς ἐστὶ μετὰ τέσσαρας ἄλλους μέσους , ἡμῖν δ’ ἀναγκαῖον αὐτοῦ ἤδη μνημονεῦσαι . ὅσοι γὰρ σπληνώδεις εἰσὶ , τουτέστι ὅσοι σπλῆνα χρονίως ἐσκληρυσμένον ἔχουσι , τούτοις ἐπιγινομένη δυσεντερία λύει τὴν διάθεσιν . ὅσον γε κατὰ τὸν λόγον τῆς μεταστάσεώς τε καὶ κενώσεως τῶν ἐμπεπλασμένων τῷ σπληνὶ παχέων τε καὶ μελαγχολικῶν χυμῶν ἀποτελεσθῇ . ἀλλ’ ἐπεὶ πολλάκις ὑπὲρ τὸ σύμμετρον αἱ τοιαῦται κενώσεις ἐκτεινόμεναι βλαβεραὶ τοῖς κάμνουσι γίνονται , δεόντως ὁ Ἱπποκράτης ἐδήλωσεν ἐς ὅ τι τελευτᾷν πέφυκεν ἄμετρος δυσεντερία , τοιαύταις ἐπιγινομένη διαθέσεσι · κακωθέντων γάρ τοι τῶν ἐντέρων ὑπὸ τῆς διόδου τῶν μοχθηρῶν χυμῶν , ἥ τε δύναμις αὐτῶν κάμνει καὶ ἡ συμμετρία τῆς ἐμφύτου θερμασίας ἀπόλλυται . διὰ τοῦτο οὖν ἡ λειεντερία καὶ ὁ ὕδερος ἐπιγίνονται . λειεντερία μὲν ἐπὶ τῇ τῶν ἐντέρων κακώσει μόνῃ · ὁ δ’ ὕδερος κατὰ συμπάθειάν τε ἥπατος καὶ σπληνὸς καὶ πάντως τοῦ γένους τῶν φλεβῶν .
Lemmas: ὁπόσος σπληνώδης ὑπό δυσεντερία ἁλίσκομαι , τόυτεος ἐπιγίγνομαι μακρός δυσεντερία ἤ ὕδρωψ ἐπιγίγνομαι ἤ λειεντερία καί ἀπόλλυμι . χρή οὗτος προτάσσω ὁ ἀφορισμός ἐκεῖνος , κατά ὅς φημί · ὁ σπληνώδης δυσεντερία ἐπιγίγνομαι ἀγαθός . ἀλλά οὗτος μέν ἐν ὁ ἑξῆς εἰμί μετά τέσσαρες ἄλλος μέσος , ἐγώ δέ ἀναγκαῖος αὐτός ἤδη μνημονεύω . ὅσος γάρ σπληνώδης εἰμί , τουτέστι ὅσος σπλήν χρόνιος σκληρύνω ἔχω , οὗτος ἐπιγίγνομαι δυσεντερία λύω ὁ διάθεσις . ὅσος γε κατά ὁ λόγος ὁ μετάστασις τε καί κένωσις ὁ ἐμπλάσσω ὁ σπλήν παχύς τε καί μελαγχολικός χυμός ἀποτελέω . ἀλλά ἐπεί πολλάκις ὑπέρ ὁ σύμμετρος ὁ τοιοῦτος κένωσις ἐκτείνω βλαβερός ὁ κάμνω γίγνομαι , δεόντως ὁ Ἱπποκράτης δηλόω εἰς ὅς τις τελευτάω φύω ἄμετρος δυσεντερία , τοιοῦτος ἐπιγίγνομαι διάθεσις · κακόω γάρ τοι ὁ ἔντερον ὑπό ὁ δίοδος ὁ μοχθηρός χυμός , ὁ τε δύναμις αὐτός κάμνω καί ὁ συμμετρία ὁ ἔμφυτος θερμασία ἀπόλλυμι . διά οὗτος οὖν ὁ λειεντερία καί ὁ ὕδερος ἐπιγίγνομαι . λειεντερία μέν ἐπί ὁ ὁ ἔντερον κάκωσις μόνος · ὁ δέ ὕδερος κατά συμπάθεια τε ἧπαρ καί σπλήν καί πάντως ὁ γένος ὁ φλέψ .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.48
Τοῖσι σπληνώδεσι δυσεντερίη ἐπιγινομένη ἀγαθόν . Ὀλίγον ἔμπροσθεν ἐξηγησάμην τὸν ἀφορισμὸν τοῦτον , ἡνίκα τὸν λόγον ἐποιούμην ὑπὲρ τοῦ γεγραμμένου τόνδε τὸν τρόπον · ὅσοι σπληνώδεες ὑπὸ δυσεντερίης ἁλίσκονται , τουτέοισιν ἐπιγιγνομένης μακρῆς τῆς δυσεντερίης ὕδροψ ἐπιγίνεται ἢ λειεντερίη καὶ ἀπόλλυνται . οὔκουν ἔτι δεήσει τῷδε τῷ νῦν προχειρισθέντι νεωτέρας ἐξηγήσεως .
Lemmas: ὁ σπληνώδης δυσεντερία ἐπιγίγνομαι ἀγαθός . ὀλίγος ἔμπροσθεν ἐξηγέομαι ὁ ἀφορισμός οὗτος , ἡνίκα ὁ λόγος ποιέω ὑπέρ ὁ γράφω ὅδε ὁ τρόπος · ὅσος σπληνώδης ὑπό δυσεντερία ἁλίσκομαι , τόυτεος ἐπιγίγνομαι μακρός ὁ δυσεντερία ὕδροψ ἐπιγίγνομαι ἤ λειεντερία καί ἀπόλλυμι . οὔκουν ἔτι δέω ὅδε ὁ νῦν προχειρίζω νέος ἐξήγησις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.52
Σκοπεῖν δὲ χρὴ καὶ τὰς ὑποφάσιας τῶν ὀφθαλμῶν ἐν τοῖσιν ὕπνοισιν · ἢν γάρ τι ὑποφαίνηται ξυμβαλλομένων τῶν βλεφάρων τοῦ λευκοῦ , μὴ ἐκ διαῤῥοίης ἐόν τε ἢ ἐκ φαρμακοποσίης , φλαῦρον τὸ σημεῖον καὶ θανατῶδες σφόδρα . Ἤτοι διὰ ξηρότητα τῶν βλεφάρων ἢ διὰ τῆς κενούσης αὐτὰ δυνάμεως ἀσθένειαν ὑποφαίνεταί τι τοῦ λευκοῦ , μὴ δυναμένων ἀκριβῶς κλείεσθαι τῶν ὀφθαλμῶν . διὰ τοῦτο γοῦν αὐτὸ καὶ κατὰ τὰς διαῤῥοίας τῆς φαρμακοποσίας , ὅπερ ἐστὶ κατὰ τὰς καθαιρόντων φαρμάκων πόσεις , ὑποφαίνεταί τι τοῦ λευκοῦ τῶν ὀφθαλμῶν , ὅταν ὑπνοῦντες τύχωσι . ξηραίνεται γὰρ ἅπαν τὸ σῶμα καὶ ἡ δύναμις ἀσθενὴς γίνεται κατὰ τὰς τοιαύτας κενώσεις . ἐπισυμβαίνει δὲ πλεῖον ἐν τοῖς βλεφάροις ἡ ξηρότης , ὅτι φύσει ξηρά . καθάπερ οὖν αἱ βύρσαι ξηρανθεῖσαι δυσεπέκταντοι γίνονται , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὰ τοιαῦτα μόρια . καὶ μὲν δὴ καὶ ὅτι καμνούσης τῆς δυνάμεως , οὐ μόνον ἀδυνατοῦσιν ἀκριβῶς κλείειν τοὺς ὀφθαλμοὺς , ἀλλὰ καὶ τὸ στόμα καὶ διὰ τοῦτο κοιμῶνται χάσκοντες εὔδηλον ἅπαντι τῷ γε προσέχειν βουληθέντι τῇ φύσει τοῦ πράγματος τὸν νοῦν .
Lemmas: σκοπέω δέ χρή καί ὁ ὑπόφασις ὁ ὀφθαλμός ἐν ὁ ὕπνος · ἐάν γάρ τις ὑποφαίνω συμβάλλω ὁ βλέφαρον ὁ λευκός , μή ἐκ διάρροια εἰμί τε ἤ ἐκ φαρμακοποσία , φλαῦρος ὁ σημεῖον καί θανατώδης σφόδρα . ἤτοι διά ξηρότης ὁ βλέφαρον ἤ διά ὁ κενόω αὐτός δύναμις ἀσθένεια ὑποφαίνω τις ὁ λευκός , μή δύναμαι ἀκριβής κλείω ὁ ὀφθαλμός . διά οὗτος γοῦν αὐτός καί κατά ὁ διάρροια ὁ φαρμακοποσία , ὅς εἰμί κατά ὁ καθαίρω φάρμακον πόσις , ὑποφαίνω τις ὁ λευκός ὁ ὀφθαλμός , ὅταν ὑπνόω τυγχάνω . ξηραίνω γάρ ἅπας ὁ σῶμα καί ὁ δύναμις ἀσθενής γίγνομαι κατά ὁ τοιοῦτος κένωσις . ἐπισυμβαίνω δέ πολύς ἐν ὁ βλέφαρον ὁ ξηρότης , ὅτι φύσις ξηρός . καθά οὖν ὁ βύρσα ξηραίνω δυσεπέκταντος γίγνομαι , κατά ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ τοιοῦτος μόριον . καί μέν δή καί ὅτι κάμνω ὁ δύναμις , οὐ μόνος ἀδυνατέω ἀκριβής κλείω ὁ ὀφθαλμός , ἀλλά καί ὁ στόμα καί διά οὗτος κοιμάω χάσκω εὔδηλος ἅπας ὁ γε προσέχω βούλομαι ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα ὁ νόος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.53
Αἱ παραφροσύναι αἱ μὲν μετὰ γέλωτος γινόμεναι ἀσφαλέστεραι , αἱ δὲ μετὰ σπουδῆς ἐπισφαλέστεραι . Οὐδεμία μὲν ἀσφαλής ἐστι παραφροσύνη , σφαλεραὶ δ’ ἧττον αἱ μετὰ γέλωτος , ὡς αἵ γε θρασεῖαι , καθάπερ αὐτὸς ὀνομάζει σφαλερώτεραι πασῶν . ἐν τῷ μέσῳ δ’ ἀμφοῖν εἰσιν αἱ μετὰ σπουδῆς · γίνονται δὲ πᾶσαι μὲν ἐγκεφάλου πάσχοντος , εἴτε οὖν πρῶτόν τε καὶ καθ’ ἑαυτὸν εἴτε κατὰ συμπάθειαν . ἀλλήλων δὲ διαφέρουσι ταῖς ἐργαζομέναις αὐτὰς αἰτίαις . ὅσαι μὲν γὰρ ὑπὸ θερμασίας γίνονται μόνης ἄνευ μοχθηροῦ χυμοῦ , παραπλήσιαί πώς εἰσι ταῖς ἐπὶ οἴνου πόσεσι · ὅσαι δ’ ἐπὶ τῇ ξανθῇ χολῇ μετὰ σπουδῆς ἐπιτελοῦνται . συγκαυθείσης δ’ αὐτῆς ἐπὶ πλέον ὡς μελαγχολικωτέραν ὑπάρχειν ἤδη , μανιώδεις ἱκανῶς αἱ παραφροσύναι γίνονται . μεμνῆσθαι γὰρ χρὴ τῶν περὶ τῆς μελαίνης χολῆς ἐν ἄλλοις διωρισμένων , ὡς ἡ μὲν ὑπεροπτηθείσης γίνεται τῆς ξανθῆς χολῆς , ἥπερ δὴ καὶ χαλεπωτάτη παντοίως ἐστὶν , ἡ δ’ ἐκ τῆς τοῦ αἵματος , ὡς ἂν εἴποι τὶς , ἰλύος καὶ τρυγός . παχυτέρᾳ μὲν ἐκείνη τῇ συστάσει , πολὺ δὲ ἀπολειπομένη τῷ μοχθηρῷ τῆς ποιότητος . εἴρηται δὲ καὶ ὅτι τὴν οἷον τρύγα τοῦ αἵματος ἀκριβολογούμενοι μὲν οὐδέπω μέλαιναν χολὴν ὀνομάζομεν , ἀλλὰ μελαγχολικὸν χυμὸν , καταχρώμενοι δὲ τοῖς ὀνόμασι καὶ μέλαιναν ἔστιν ὅτε καλοῦμεν , ἐπειδὴ μικρὸν ὕστερον ἔσεσθαι μέλλει μέλαινα μὴ φθασάντων κενῶσαι .
Lemmas: ὁ παραφροσύνη ὁ μέν μετά γέλως γίγνομαι ἀσφαλής , ὁ δέ μετά σπουδή ἐπισφαλής . οὐδείς μέν ἀσφαλής εἰμί παραφροσύνη , σφαλερός δέ ἥσσων ὁ μετά γέλως , ὡς ὁ γε θρασύς , καθά αὐτός ὀνομάζω σφαλερός πᾶς . ἐν ὁ μέσος δέ ἄμφω εἰμί ὁ μετά σπουδή · γίγνομαι δέ πᾶς μέν ἐγκέφαλος πάσχω , εἴτε οὖν πρῶτος τε καί κατά ἑαυτοῦ εἴτε κατά συμπάθεια . ἀλλήλων δέ διαφέρω ὁ ἐργάζομαι αὐτός αἰτία . ὅσος μέν γάρ ὑπό θερμασία γίγνομαι μόνος ἄνευ μοχθηρός χυμός , παραπλήσιος πως εἰμί ὁ ἐπί οἶνος πόσις · ὅσος δέ ἐπί ὁ ξανθός χολή μετά σπουδή ἐπιτελέω . συγκαίω δέ αὐτός ἐπί πολύς ὡς μελαγχολικός ὑπάρχω ἤδη , μανιώδης ἱκανός ὁ παραφροσύνη γίγνομαι . μιμνῄσκω γάρ χρή ὁ περί ὁ μέλας χολή ἐν ἄλλος διορίζω , ὡς ὁ μέν ὑπεροπτάω γίγνομαι ὁ ξανθός χολή , ὅς δή καί χαλεπός παντοίως εἰμί , ὁ δέ ἐκ ὁ ὁ αἷμα , ὡς ἄν λέγω τις , ἰλύς καί τρύξ . παχύς μέν ἐκεῖνος ὁ σύστασις , πολύς δέ ἀπολείπω ὁ μοχθηρός ὁ ποιότης . λέγω δέ καί ὅτι ὁ οἷος τρύξ ὁ αἷμα ἀκριβολογέομαι μέν οὐδέπω μέλας χολή ὀνομάζω , ἀλλά μελαγχολικός χυμός , καταχράομαι δέ ὁ ὄνομα καί μέλας εἰμί ὅτε καλέω , ἐπειδή μικρός ὕστερον εἰμί μέλλω μέλας μή φθάνω κενόω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.55
Τὰ ποδαγρικὰ τοῦ ἦρος καὶ τοῦ φθινοπώρου κινέεται ὡς ἐπὶ τὸ πολύ . Τὰ ποδαγρικὰ καθάπερ καὶ τἄλλα πάντα ἀρθριτικὰ τοῦ ἦρος αὐξάνεται καὶ διὰ τοῦτ’ αὐτὸς ἔμπροσθεν ἐν τῷ τῶν ἠρινῶν νοσημάτων καταλόγῳ τῶν ἀρθριτικῶν ἐμνημόνευσεν , ἐν οἷς δηλονότι περιέχεται καὶ τὰ ποδαγρικά . παροξύνεταί γε μὴν ἐνίοτέ τε καὶ κατὰ τὸ φθινόπωρον οἷς ἂν ἐν τῷ θέρει κατὰ τὴν ὀπώραν συναρθροισθῇ τις κακοχυμία . δέδεικται γὰρ ἡμῖν ἐν τοῖς τῶν φυσικῶν δυνάμεων ὑπομνήμασιν ἑκάστου τῶν μορίων , ὥσπερ ἄλλαι τινὲς ὑπάρχουσαι δυνάμεις οὕτω καὶ ἡ τῶν λυπούντων ἀποκριτικὴ δύναμις . λυπεῖ δὲ τὰ μὲν τῷ πλήθει βαρύνοντα , τὰ δ’ ἀνιῶντα τῷ τῆς ποιότητος ἀλλοτρίῳ . κατ’ ἄμφω μὲν οὖν ταῦτα τοῖς ἐν τῷ χειμῶνι μοχθηρῶς διαιτηθεῖσι παροξύνεται τὰ χρόνια τῶν παθῶν , ἦρος ὥρᾳ χεομένων τῶν χυμῶν , εἶτα ἐπὶ τοὺς ἀσθενεῖς τόπους ἀπὸ τῶν ἰσχυροτέρων ἀπωθουμένων , καθ’ ἕτερον δὲ μόνον ἐν φθινοπώρῳ .
Lemmas: ὁ ποδαγρικός ὁ ἔαρ καί ὁ φθινόπωρον κινέω ὡς ἐπί ὁ πολύς . ὁ ποδαγρικός καθά καί ἄλλος πᾶς ἀρθριτικός ὁ ἔαρ αὐξάνω καί διά οὗτος αὐτός ἔμπροσθεν ἐν ὁ ὁ ἠρινός νόσημα κατάλογος ὁ ἀρθριτικός μνημονεύω , ἐν ὅς δηλονότι περιέχω καί ὁ ποδαγρικός . παροξύνω γε μήν ἐνίοτε τε καί κατά ὁ φθινόπωρον ὅς ἄν ἐν ὁ θέρος κατά ὁ ὀπώρα συναρθροίννυμι τις κακοχυμία . δείκνυμι γάρ ἐγώ ἐν ὁ ὁ φυσικός δύναμις ὑπόμνημα ἕκαστος ὁ μόριον , ὥσπερ ἄλλος τις ὑπάρχω δύναμις οὕτως καί ὁ ὁ λυπέω ἀποκριτικός δύναμις . λυπέω δέ ὁ μέν ὁ πλῆθος βαρύνω , ὁ δέ ἀνιάω ὁ ὁ ποιότης ἀλλότριος . κατά ἄμφω μέν οὖν οὗτος ὁ ἐν ὁ χειμών μοχθηρός διαιτάω παροξύνω ὁ χρόνιος ὁ πάθος , ἔαρ ὥρα χέω ὁ χυμός , εἶτα ἐπί ὁ ἀσθενής τόπος ἀπό ὁ ἰσχυρός ἀπωθέω , κατά ἕτερος δέ μόνος ἐν φθινόπωρον .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.56
Τοῖσι μελαγχολικοῖσι νοσήμασιν ἐς τάδε ἐπικίνδυνοι αἱ ἀποσκήψεες ἢ ἀποπληξίην τοῦ σώματος ἢ σπασμὸν ἢ μανίην ἢ τύφλωσιν σημαίνουσι . Γίνονται μὲν καὶ διὰ φλεγματικὸν χυμὸν ἀποπληξίαι τε καὶ σπασμοὶ καὶ πηρώσεις ὀφθαλμῶν . γίνονται δὲ διὰ μελαγχολικὸν , ἐπειδὴ κοινόν ἐστιν ἐν ἀμφοτέροις τὸ πάθος . οὐ μὴν τό γε τῆς μανίας ἐστὶ κοινόν · οὐδέποτε γὰρ ἐπὶ φλεγματικῷ χυμῷ τὸ πάθος τοῦτο συνίσταται , δεομένου γε πρὸς τὴν γένεσιν ἐρεθίζοντός τε καὶ δάκνοντος χυμοῦ . τοιοῦτοι δέ εἰσιν ὁ μὲν τῆς ξανθῆς χολῆς διὰ τὸ πᾶν , ὁ μελαγχολικὸς δὲ οὐ διὰ παντός , ἀλλὰ ὅταν πλέον ἤτοι συγκαυθεὶς ἢ διασαπεὶς ἐπικτήσηταί κακοήθη δριμύτητα .
Lemmas: ὁ μελαγχολικός νόσημα εἰς ὅδε ἐπικίνδυνος ὁ ἀπόσκηψις ἤ ἀποπληξία ὁ σῶμα ἤ σπασμός ἤ μανία ἤ τύφλωσις σημαίνω . γίγνομαι μέν καί διά φλεγματικός χυμός ἀποπληξία τε καί σπασμός καί πήρωσις ὀφθαλμός . γίγνομαι δέ διά μελαγχολικός , ἐπειδή κοινός εἰμί ἐν ἀμφότερος ὁ πάθος . οὐ μήν ὁ γε ὁ μανία εἰμί κοινός · οὐδέποτε γάρ ἐπί φλεγματικός χυμός ὁ πάθος οὗτος συνίστημι , δέω γε πρός ὁ γένεσις ἐρεθίζω τε καί δάκνω χυμός . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ μέν ὁ ξανθός χολή διά ὁ πᾶς , ὁ μελαγχολικός δέ οὐ διά πᾶς , ἀλλά ὅταν πολύς ἤτοι συγκαίω ἤ διασήπομαι ἐπικτάομαι κακοήθης δριμύτης .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.57
Ἀπόπληκτοι δὲ μάλιστα γίνονται ἡλικίῃ τῇ τεσσαράκοντα ἐτέων ἄχρις ἑξήκοντα . Οὐ πᾶσαν ἀποπληξίαν , ἀλλὰ τὴν προειρημένην μόνην , ἥτις ἐπὶ μελαίνῃ μόνῃ συνίσταται χολῇ , συμβαίνει γίνεσθαι τοῖς τὴν εἰρημένην ἄγουσιν ἡλικίαν , ὅτι πλεονάζει μάλιστα κατ’ αὐτὴν ὁ τῆς μελαίνης χυμὸς , ὥσπερ κἀν τῷ φθινοπώρῳ . ἁπλῶς δ’ ἀποφηναμένῳ πλείους γέροντες γίνονται ἀπόπληκτοι . εἴπερ οὖν ἀληθὴς ὁ λόγος ἔσεσθαι μέλλοι , συναπτέον αὐτὸν τῷ κατὰ τὸν προειρημένον ἀφορισμὸν , ὡς εἰ καὶ οὕτως εἴρητο τοῖσι μελαγχολικοῖσι νοσήμασιν , ἐς τάδε ἐπικίνδυνοι αἱ ἀποσκήψιες , ἀποπληξίην τοῦ σώματος , ἥτις καταλαμβάνει τοὺς ἀπὸ τεσσαράκοντα ἐτέων μέχρις ἑξήκοντα .
Lemmas: ἀπόπληκτος δέ μάλα γίγνομαι ἡλικία ὁ τεσσαράκοντα ἔτος ἄχρι ἑξήκοντα . οὐ πᾶς ἀποπληξία , ἀλλά ὁ προλέγω μόνος , ὅστις ἐπί μέλας μόνος συνίστημι χολή , συμβαίνω γίγνομαι ὁ ὁ λέγω ἄγω ἡλικία , ὅτι πλεονάζω μάλα κατά αὐτός ὁ ὁ μέλας χυμός , ὥσπερ ἐν ὁ φθινόπωρον . ἁπλῶς δέ ἀποφαίνω πολύς γέρων γίγνομαι ἀπόπληκτος . εἴπερ οὖν ἀληθής ὁ λόγος εἰμί μέλλω , συναπτέον αὐτός ὁ κατά ὁ προλέγω ἀφορισμός , ὡς εἰ καί οὕτως λέγω ὁ μελαγχολικός νόσημα , εἰς ὅδε ἐπικίνδυνος ὁ ἀπόσκηψις , ἀποπληξία ὁ σῶμα , ὅστις καταλαμβάνω ὁ ἀπό τεσσαράκοντα ἔτος μέχρι ἑξήκοντα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.58
Ἢν ἐπίπλοον ἐκπέσῃ , ἀνάγκη ἀποσαπῆναι . Διὰ τὴν βραχυλογίαν δόξει ψευδὴς ὁ ἀφορισμὸς εἶναι τοῖς μὴ καλῶς ἀκούσασιν αὐτοῦ . τὸ γὰρ λεγόμενόν ἐστι τοιοῦτον · ὅταν ἐκπέσῃ , τουτέστιν ὅταν γυμνωθῇ καὶ προκύψῃ τοῦ περιτοναίου τὸ ἐπίπλοον , οὐκ ἐνδέχεται τοῦτο καταχθὲν ὑγιὲς καὶ σῶον μεῖναι . καθάπερ εἰ καὶ ἄλλο τι προκύψειεν , οἷον ἔντερον ἢ σπλάγχνου λοβός . ἐκεῖναι μὲν γὰρ εἰ μὴ πολλῷ χρόνῳ καταψυχθείη , τὴν ἀρχαίαν ἀπολαμβάνει κρᾶσιν , ἐπουλωθείσης τῆς γεγενημένης κατὰ τὸ ἐπιγάστριον διαιρέσεως . ἐπίπλοον δὲ κἂν ἐλαχίστῳ χρόνῳ γυμνωθείη , σήπεται καταχθὲν , δι’ ἣν αἰτίαν καὶ τέμνουσιν αὐτοῦ τὸ γυμνωθὲν οἱ ἰατροί . ταύτην οὖν ἔχει ὁ ἀφορισμὸς τὴν γνώμην , ἀδιοριστότερον εἰρημένος κατὰ λελεγμένην λέξιν , εἰ δέ τίς φησιν ὡς ἑώρακέ ποτε πρὸς βραχὺν χρόνον τὸ ἐπίπλοον ἐκπεσὸν , ἔπειτα καταχθὲν μὴ σαπῆναι , τὸ μὲν διηνεκὲς τῆς Ἱπποκράτους ἀποφάσεως ἀναιρήσει , φυλάξαι δὲ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ , καὶ κοινόν ἐστι τοῦτο τῷ ἀφορισμῷ πρὸς ἄλλους ὑφ’ Ἱπποκράτους εἰρημένον , ἐν σχήματι λέξεως τὸ διηνεκὲς ἐνδεικνύμενον , καίτοι γε οὐκ ἀποβαινόντων ἀεὶ τῶν πραγμάτων ὡσαύτως , ἀλλ’ ἐν σπανίῳ ποτὲ καὶ ἐναντίως .
Lemmas: ἐάν ἐπίπλοον ἐκπίπτω , ἀνάγκη ἀποσήπομαι . διά ὁ βραχυλογία δοκέω ψευδής ὁ ἀφορισμός εἰμί ὁ μή καλός ἀκούω αὐτός . ὁ γάρ λέγω εἰμί τοιοῦτος · ὅταν ἐκπίπτω , τουτέστι ὅταν γυμνόω καί προκύπτω ὁ περιτόναιον ὁ ἐπίπλοον , οὐ ἐνδέχομαι οὗτος κατάγω ὑγιής καί σῶς μένω . καθά εἰ καί ἄλλος τις προκύπτω , οἷος ἔντερον ἤ σπλάγχνον λοβός . ἐκεῖνος μέν γάρ εἰ μή πολύς χρόνος καταψύχω , ὁ ἀρχαῖος ἀπολαμβάνω κρᾶσις , ἐπουλόω ὁ γίγνομαι κατά ὁ ἐπιγάστριος διαίρεσις . ἐπίπλοον δέ ἐάν ἐλαχύς χρόνος γυμνόω , σήπω κατάγω , διά ὅς αἰτία καί τέμνω αὐτός ὁ γυμνόω ὁ ἰατρός . οὗτος οὖν ἔχω ὁ ἀφορισμός ὁ γνώμη , ἀδιόριστος λέγω κατά λέγω λέξις , εἰ δέ τις φημί ὡς ὁράω ποτέ πρός βραχύς χρόνος ὁ ἐπίπλοον ἐκπίπτω , ἔπειτα κατάγω μή σήπω , ὁ μέν διηνεκής ὁ Ἱπποκράτης ἀπόφασις ἀναιρέω , φυλάσσω δέ ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς , καί κοινός εἰμί οὗτος ὁ ἀφορισμός πρός ἄλλος ὑπό Ἱπποκράτης λέγω , ἐν σχῆμα λέξις ὁ διηνεκής ἐνδείκνυμι , καίτοι γε οὐ ἀποβαίνω ἀεί ὁ πρᾶγμα ὡσαύτως , ἀλλά ἐν σπάνιος ποτέ καί ἐναντίος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.59
Ὁκόσοισιν ὑπὸ ἰσχιάδος ἐνοχλουμένοισι χρονίης τὸ ἰσχίον ἐξίσταται καὶ πάλιν ἐμπίπτει , τουτέοισι μύξαι ἐπιγίνονται . Ἀθροίζεται πολλάκις ἐν τοῖς ἄρθροις χυμὸς φλεγματώδης , ὃν ὀνομάζει μύξαν , ὑφ’ οὗ διαβρεχόμενοι τῆς διαρθρώσεως οἱ σύνδεσμοι χαλαρώτεροι γίνονται καὶ διὰ τοῦτο ἐξίσταται ῥᾳδίως τὴν κοιλότητα τὸ ἄρθρον , ἐμπίπτει τε πάλιν οὐ χαλεπῶς , ἃ δὴ καὶ νῦν φησι τοῖς οὕτω διακειμένοις ἰσχιαδικοῖς συμβαίνειν . ὅταν δ’ εἴπῃ , τὸ ἰσχίον ἐξίστασθαι , τὸ κατ’ ἰσχίον ἄρθρον ἀκουστέον , ὡς κἀν τῷ περὶ ἄρθρων ἔλεγεν , ὤμου δὲ ἄρθρον ἕνα τρόπον οἶδα ὀλισθαῖνον ἐν ἴσῳ τῷ κατ’ ὦμον ἄρθρον .
Lemmas: ὁπόσος ὑπό ἰσχιάς ἐνοχλέω χρόνιος ὁ ἰσχίον ἐξίστημι καί πάλιν ἐμπίπτω , οὗτος μύξα ἐπιγίγνομαι . ἀθροίζω πολλάκις ἐν ὁ ἄρθρον χυμός φλεγματώδης , ὅς ὀνομάζω μύξα , ὑπό ὅς διαβρέχω ὁ διάρθρωσις ὁ σύνδεσμος χαλαρός γίγνομαι καί διά οὗτος ἐξίστημι ῥᾴδιος ὁ κοιλότης ὁ ἄρθρον , ἐμπίπτω τε πάλιν οὐ χαλεπός , ὅς δή καί νῦν φημί ὁ οὕτως διάκειμαι ἰσχιαδικός συμβαίνω . ὅταν δέ λέγω , ὁ ἰσχίον ἐξίστημι , ὁ κατά ἰσχίον ἄρθρον ἀκούω , ὡς ἐν ὁ περί ἄρθρον λέγω , ὦμος δέ ἄρθρον εἷς τρόπος οἶδα ὀλισθάνω ἐν ἴσος ὁ κατά ὦμος ἄρθρον .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.60
Ὁκόσοισιν ὑπὸ ἰσχιάδος ἐνοχλουμένοισι χρονίης τὸ ἰσχίον ἐξίσταται , τουτέοισι φθίνει τὸ σκέλος καὶ χωλοῦνται , ἢν μὴ καυθῶσιν . Οὐ χρὴ χωρίζειν τὸν ἀφορισμὸν τοῦτον τοῦ προγεγραμμένου , συνάπτοντας δ’ αὐτοὺς εἰς ἕνα λόγον οὕτως ἀκούειν . βούλεται γὰρ λέγειν ὅτι τοῖς ἰσχιαδικοῖς , οἷς διὰ τὸ πλῆθος τῆς μύξης ἐξίσταται τὸ ἄρθρον , ἐμπίπτει τε πάλιν , ἀναγκαῖόν ἐστιν ἐν χρόνῳ φθίνειν τὸ σκέλος , ἂν μὴ φθάσαντες τῇ καύσει ξηράνωμεν τὴν μύξαν , ὅπερ κἀν τῷ περὶ ἄρθρων συνεβούλευε πράττειν ἐπὶ τοῦ συνεχῶς ἐκπίπτοντος βραχίονος . καὶ γὰρ καὶ νῦν ἡ αὐτὴ τοῦ λόγου δύναμίς ἐστι καίειν συμβουλεύοντος αὐτοῦ κατ’ ἰσχίον , ὡς ἐν τῷ περὶ ἄρθρων ἐδίδασκεν , ὅπως ἐκδαπανηθῇ τε τὸ μυξῶδες ἥ τε χαλαρότης τοῦ δέρματος , εἰς ἣν ὠλίσθανε τὸ ἄρθρον ὑπὸ τῆς καύσεως εἰς συντονίαν ἀχθεῖσα , σφίγγει τε καὶ κωλύει μεθίστασθαι , ὡς εἴ γε διὰ τὸ πλῆθος τῆς μύξεως ἐπὶ πλεῖον ἐξεστηκὸς μένει τὸ ἰσχίον , ἔστι μὲν δήπου τοῦτο χωλεία τοῦ σκέλους . ἀκολουθήσει δ’ ἐξ ἀνάγκης αὐτῇ καὶ ἀτροφία , καθ’ ὃ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν , ὅσα τῶν κατὰ φύσιν ἐστερήθη κινήσεων .
Lemmas: ὁπόσος ὑπό ἰσχιάς ἐνοχλέω χρόνιος ὁ ἰσχίον ἐξίστημι , οὗτος φθίω ὁ σκέλος καί χωλόομαι , ἐάν μή καίω . οὐ χρή χωρίζω ὁ ἀφορισμός οὗτος ὁ προγράφω , συνάπτω δέ αὐτός εἰς εἷς λόγος οὕτως ἀκούω . βούλομαι γάρ λέγω ὅτι ὁ ἰσχιαδικός , ὅς διά ὁ πλῆθος ὁ μύξα ἐξίστημι ὁ ἄρθρον , ἐμπίπτω τε πάλιν , ἀναγκαῖος εἰμί ἐν χρόνος φθίω ὁ σκέλος , ἐάν μή φθάνω ὁ καῦσις ξηραίνω ὁ μύξα , ὅς ἐν ὁ περί ἄρθρον συμβουλεύω πράσσω ἐπί ὁ συνεχής ἐκπίπτω βραχίων . καί γάρ καί νῦν ὁ αὐτός ὁ λόγος δύναμις εἰμί καίω συμβουλεύω αὐτός κατά ἰσχίον , ὡς ἐν ὁ περί ἄρθρον διδάσκω , ὅπως ἐκδαπανάω τε ὁ μυξώδης ὁ τε χαλαρότης ὁ δέρμα , εἰς ὅς ὀλισθάνω ὁ ἄρθρον ὑπό ὁ καῦσις εἰς συντονία ἄγω , σφίγγω τε καί κωλύω μεθίστημι , ὡς εἰ γε διά ὁ πλῆθος ὁ μύξις ἐπί πολύς ἐξίστημι μένω ὁ ἰσχίον , εἰμί μέν δήπου οὗτος χωλεία ὁ σκέλος . ἀκολουθέω δέ ἐκ ἀνάγκη αὐτός καί ἀτροφία , κατά ὅς καί ὁ ἄλλος ἅπας , ὅσος ὁ κατά φύσις στερέω κίνησις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.prooemium
Πάντες σχεδὸν οἱ προγράψαντες ἐξηγήσεις τῶν ἀφορισμῶν ἐν ἀρχῇ μὲν ἐπὶ πλέον ἐπεκτείνουσι τοῦ χρησίμου τὸν λόγον , ἐκλύονται δὲ προϊόντες , ὥστε πρῶτον μὲν ἐπὶ τὸ χρήσιμον προϊέναι μόνον , εἶθ’ ἑξῆς ἐλλιπέστερον τούτου καὶ τελευτῶντες ἐσχάτως συντέμνουσι τὰς ἐξηγήσεις , ὡς μηδ’ ὅτι νόθοι τῶν ἀφορισμῶν εἰσιν ἔνιοι καὶ προφανῶς ψευδεῖς , ἔτι παρακολουθεῖν . ἀλλ’ ὥσπερ οἱ κάμνοντες ἐν τοῖς διαλόγοις ἐπινεύουσι πρὸς ἅπαν ἑτοίμως , οὕτω καὶ αὐτοὶ προσίενταί τε πάντας , οὓς ἂν εὕρωσι γεγραμμένους ἀφορισμοὺς εἰς ἔσχατόν τε βραχυλογίας ἀφικνοῦνται κατὰ τὰς ἐξηγήσεις αὐτῶν ἐπιλανθανόμενοι τῆς ἐν ἀρχῇ μακρολογίας . ἀλλ’ ἡμεῖς γε τὰς ἄλλας αὐτῶν ἀτοπίας ἐπειράθημεν φυλάξασθαι καὶ πάσας ὁμαλῶς ποιήσασθαι τὰς ἐξηγήσεις ἐσπουδάσαμεν , ἐστοχασμένας μὲν τῶν ἀληθῶν τε ἅμα καὶ χρησίμων τῇ τέχνῃ ; τῇ δὲ ἑρμηνείᾳ μήτε εἰς βραχυλογίαν ἐσχάτην συνηγμένας , οὐ γὰρ ὑπομνήματι τὸ τοιοῦτον , ἀλλὰ συγγράμματι πρέπει , μήτ’ εἰς μῆκος τοσοῦτον , ὅσον ἐν ἀρχῇ τῶν ἐξηγήσεων ἐκεῖνοι πεποίηνται . τὸ δ’ ἄριστον ἐν ἅπασι τοῖς λόγοις , ὅπερ καὶ σύμμετρόν ἐστιν ἑκάστῃ πραγματείᾳ , τοῦτο ἐσπουδάσαμεν ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους διαφυλάξαι .
Lemmas: πᾶς σχεδόν ὁ προγράφω ἐξήγησις ὁ ἀφορισμός ἐν ἀρχή μέν ἐπί πολύς ἐπεκτείνω ὁ χρήσιμος ὁ λόγος , ἐκλύω δέ προέρχομαι , ὥστε πρῶτος μέν ἐπί ὁ χρήσιμος προέρχομαι μόνος , εἶτα ἑξῆς ἐλλιπής οὗτος καί τελευτάω ἔσχατος συντέμνω ὁ ἐξήγησις , ὡς μηδέ ὅτι νόθος ὁ ἀφορισμός εἰμί ἔνιοι καί προφανής ψευδής , ἔτι παρακολουθέω . ἀλλά ὥσπερ ὁ κάμνω ἐν ὁ διάλογος ἐπινεύω πρός ἅπας ἑτοῖμος , οὕτως καί αὐτός προσίημι τε πᾶς , ὅς ἄν εὑρίσκω γράφω ἀφορισμός εἰς ἔσχατος τε βραχυλογία ἀφικνέομαι κατά ὁ ἐξήγησις αὐτός ἐπιλανθάνομαι ὁ ἐν ἀρχή μακρολογία . ἀλλά ἐγώ γε ὁ ἄλλος αὐτός ἀτοπία πειράω φυλάσσω καί πᾶς ὁμαλής ποιέω ὁ ἐξήγησις σπουδάζω , στοχάζομαι μέν ὁ ἀληθής τε ἅμα καί χρήσιμος ὁ τέχνη ; ὁ δέ ἑρμηνεία μήτε εἰς βραχυλογία ἔσχατος σύνειμι , οὐ γάρ ὑπόμνημα ὁ τοιοῦτος , ἀλλά σύγγραμμα πρέπω , μήτε εἰς μῆκος τοσοῦτος , ὅσος ἐν ἀρχή ὁ ἐξήγησις ἐκεῖνος ποιέω . ὁ δέ ἀγαθός ἐν ἅπας ὁ λόγος , ὅς καί σύμμετρος εἰμί ἕκαστος πραγματεία , οὗτος σπουδάζω ἀπό ἀρχή μέχρι τέλος διαφυλάσσω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.1
Ἐν τοῖσιν ὀξέσι νοσήμασι ψύξις ἀκρωτηρίων κακόν . Ἐν μὲν τοῖς χρονίοις νοσήμασι καὶ μάλισθ’ ὅσα χωρὶς πυρετῶν εἰσι καὶ κατὰ τὸν χειμῶνα καὶ γέρουσι ψυχρὰ γίνεσθαι τὰ τοῦ σώματος ἔσχατα μόρια , ῥῖνας καὶ πόδας καὶ ὦτα καὶ χεῖρας ἄκρας , οὐδὲν ἄτοπον . οὐ μὴν ἔν γε τοῖς ὀξέσι μέτριον τὸ κακὸν , ἀλλ’ ἱκανῶς ὀλέθριον τὸ σύμπτωμα , φλεγμοναῖς σφοδροτάταις τῶν σπλάγχνων ἐπιγινόμενον . ὀξέα δὲ προσαγορεύεσθαι νοσήματά φησιν αὐτὸς , ὧν οἱ πυρετοὶ τοὐπίπαν εἰσὶ συνεχεῖς . ἐν οἶς ὅταν ἄνευ μεγάλης φλεγμονῆς ὦσι , μὴ ὅτι καταψύχεσθαι τοῖς ἀκροῖς , ἀλλὰ καὶ διακαίεσθαι συμβέβηκεν . ἀλλ’ ὅταν τὸ τῆς φλεγμονῆς θερμὸν ᾖ οὕτω σφοδρὸν , ὡς ἕλκειν ἐφ’ ἑαυτὸ δίκην σικύας ἐξ ὅλου τοῦ σώματος τὸ αἷμα , διακαίονται μὲν οἱ οὕτως ἔχοντες τὰ σπλάγχνα , ψύχονται δὲ τὰ ἀκρωτήρια διὰ τὴν ἔνδειαν τοῦ αἵματος , ἀποχωροῦντος εἰς τὰ σπλάγχνα , καὶ οἵ πλεῖστοί γε αὐτῶν οὐδὲ τῶν περιβολαίων ἀνέχονται , διὰ τὸ περὶ τοῖς σπλάγχνοις καῦμα .
Lemmas: ἐν ὁ ὀξύς νόσημα ψῦξις ἀκρωτήριον κακός . ἐν μέν ὁ χρόνιος νόσημα καί μάλα ὅσος χωρίς πυρετός εἰμί καί κατά ὁ χειμών καί γέρων ψυχρός γίγνομαι ὁ ὁ σῶμα ἔσχατος μόριον , ῥίς καί πούς καί οὖς καί χείρ ἄκρος , οὐδείς ἄτοπος . οὐ μήν ἐν γε ὁ ὀξύς μέτριος ὁ κακός , ἀλλά ἱκανός ὀλέθριος ὁ σύμπτωμα , φλεγμονή σφοδρός ὁ σπλάγχνον ἐπιγίγνομαι . ὀξύς δέ προσαγορεύω νόσημα φημί αὐτός , ὅς ὁ πυρετός ἐπίπαν εἰμί συνεχής . ἐν ὄις ὅταν ἄνευ μέγας φλεγμονή εἰμί , μή ὅτι καταψύχω ὁ ἀκρός , ἀλλά καί διακαίω συμβαίνω . ἀλλά ὅταν ὁ ὁ φλεγμονή θερμός εἰμί οὕτως σφοδρός , ὡς ἕλκω ἐπί ἑαυτοῦ δίκη σικύα ἐκ ὅλος ὁ σῶμα ὁ αἷμα , διακαίω μέν ὁ οὕτως ἔχω ὁ σπλάγχνον , ψύχω δέ ὁ ἀκρωτήριον διά ὁ ἔνδεια ὁ αἷμα , ἀποχωρέω εἰς ὁ σπλάγχνον , καί ὁ πολύς γε αὐτός οὐδέ ὁ περιβόλαιον ἀνέχω , διά ὁ περί ὁ σπλάγχνον καῦμα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.2
Ἐπὶ ὀστέῳ νοσήσαντι σὰρξ πελιδνὴ κακόν . Οὐ γὰρ ἐπὶ μετρίαις βλάβαις ὀστῶν , ἀλλὰ ταῖς ἰσχυραῖς σηπέδοσι τὸ τοιοῦτον εἶδος τῆς χρόας ἐγγίνεται περικειμέναις σαρξὶ , σβεννυμένης δηλονότι τῆς κατὰ φύσιν θερμασίας ἐν αὐτοῖς .
Lemmas: ἐπί ὀστέον νοσέω σάρξ πελιδνός κακός . οὐ γάρ ἐπί μέτριος βλάβη ὀστέον , ἀλλά ὁ ἰσχυρός σηπέδων ὁ τοιοῦτος εἶδος ὁ χροιά ἐγγίγνομαι περίκειμαι σάρξ , σβέννυμι δηλονότι ὁ κατά φύσις θερμασία ἐν αὐτός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.3
Ἐπὶ ἐμέτῳ λὺγξ καὶ ὀφθαλμοὶ ἐρυθροὶ κακόν . Οἷόν τι πάθος τοῖς μυσὶν ὁ σπασμός ἐστι , τοιοῦτον ἐν τῷ στομάχῳ γίνεται ἡ λὺγξ , ὑγροῖς ἀνιῶσιν ἐπιγινομένη , ποτὲ μὲν ὅλην τὴν κοιλίαν , ὡς τὰ πολλὰ δὲ τό τε στόμα καὶ τὸν στόμαχον αὐτῆς , ἃ καὶ ἐν τοῖς ἐμέτοις ἀποῤῥίψασα , παραχρῆμα παύεται τῆς λυγγός . ὡς ὅταν γε μηδ’ ὑπὸ τούτων παύηται , δυοῖν θάτερον ἐνδείκνυται , ἤτοι τὴν ἀρχὴν τῶν νεύρων τὸν ἐγκέφαλον ἢ τὴν γαστέρα φλεγμαίνειν οὐ μετρίαν φλεγμονήν . τὸ δὲ τῶν ὀφθαλμῶν ἔρευθος ἕπεται ἀμφοτέροις , καὶ μᾶλλόν γε ταῖς κατὰ τὸν ἐγκέφαλον φλεγμονώδεσι διαθέσεσιν .
Lemmas: ἐπί ἔμετος λύγξ καί ὀφθαλμός ἐρυθρός κακός . οἷος τις πάθος ὁ μῦς ὁ σπασμός εἰμί , τοιοῦτος ἐν ὁ στόμαχος γίγνομαι ὁ λύγξ , ὑγρός ἀνιάω ἐπιγίγνομαι , ποτέ μέν ὅλος ὁ κοιλία , ὡς ὁ πολύς δέ ὁ τε στόμα καί ὁ στόμαχος αὐτός , ὅς καί ἐν ὁ ἔμετος ἀπορρίπτω , παραχρῆμα παύω ὁ λύγξ . ὡς ὅταν γε μηδέ ὑπό οὗτος παύω , δύο ἕτερος ἐνδείκνυμι , ἤτοι ὁ ἀρχή ὁ νεῦρον ὁ ἐγκέφαλος ἤ ὁ γαστήρ φλεγμαίνω οὐ μέτριος φλεγμονή . ὁ δέ ὁ ὀφθαλμός ἔρευθος ἕπομαι ἀμφότερος , καί μάλα γε ὁ κατά ὁ ἐγκέφαλος φλεγμονώδης διάθεσις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.4
Ἐπὶ ἱδρῶτι φρίκη οὐ χρηστόν . Ὅτι τὰ κρίσιμα μὴ κρίνοντα τὰ μὲν θανατώδεα , τὰ δὲ δύσκριτα λέλεκται πρὸς αὐτοῦ , διὰ τὸ τὴν φύσιν ἐν ταῖς τοιαύταις διαθέσεσιν ὑπὸ τοῦ νοσήματος νικᾶσθαι .
Lemmas: ἐπί ἱδρώς φρίκη οὐ χρηστός . ὅτι ὁ κρίσιμος μή κρίνω ὁ μέν θανατώδης , ὁ δέ δύσκριτος λέγω πρός αὐτός , διά ὁ ὁ φύσις ἐν ὁ τοιοῦτος διάθεσις ὑπό ὁ νόσημα νικάω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.5
Ἐπὶ μανίῃ ἢ δυσεντερίῃ ἢ ὕδρωψ ἢ ἔκστασις ἀγαθόν . Δυσεντερίαν μὲν ἢ ὕδρωπα τῷ λόγῳ τῆς μεταστάσεως ἴαμα γίνεσθαι μανίας οὐδὲν ἄλογον , ἐκ τῆς κεφαλῆς τῶν λυπούντων κάτω μεθισταμένων , ἔκστασιν δ’ οὐδαμῶς διάλυσιν εἶναι μανίας , ὥστε μᾶλλον αὔξησιν ἄν τις εἴποι καὶ μέντοι καὶ εἴπερ ὄντως ὁ Ἱπποκράτης πολλαχῆ μανίαν καὶ σφοδρὰν ὠνόμασεν ἔκστασιν , οἴδαμεν οὕτω τινὰ παυσάμενον ἧς ἔμπροσθεν εἶχε μετρίας μανίας , ἐλογισάμεθά τε τῇ σφοδρότητι τῆς κινήσεως τῶν ποιούντων τὴν μανίαν αἰτίων ἀκολουθῆσαι τὴν λύσιν , ὥσπερ εἴωθε κἀν τοῖς ὀξέσι νοσήμασι τὰ σφοδρότατα τῶν συμπτωμάτων ἔστιν ὅτε κρίσεις ἀγαθὰς ἐργάζεσθαι .
Lemmas: ἐπί μανία ἤ δυσεντερία ἤ ὕδρωψ ἤ ἔκστασις ἀγαθός . δυσεντερία μέν ἤ ὕδρωψ ὁ λόγος ὁ μετάστασις ἴαμα γίγνομαι μανία οὐδείς ἄλογος , ἐκ ὁ κεφαλή ὁ λυπέω κάτω μεθίστημι , ἔκστασις δέ οὐδαμῶς διάλυσις εἰμί μανία , ὥστε μάλα αὔξησις ἄν τις λέγω καί μέντοι καί εἴπερ ὄντως ὁ Ἱπποκράτης πολλαχῆ μανία καί σφοδρός ὀνομάζω ἔκστασις , οἶδα οὕτως τις παύω ὅς ἔμπροσθεν ἔχω μέτριος μανία , λογίζομαι τε ὁ σφοδρότης ὁ κίνησις ὁ ποιέω ὁ μανία αἴτιος ἀκολουθέω ὁ λύσις , ὥσπερ εἴωθα ἐν ὁ ὀξύς νόσημα ὁ σφοδρός ὁ σύμπτωμα εἰμί ὅτε κρίσις ἀγαθός ἐργάζομαι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.6
Ἐν νούσῳ πολυχρονίῃ ἀποσιτίη καὶ ἄκρητοι ὑποχωρήσιες κακόν . Καὶ αὐτὴ μὲν καθ’ ἑαυτὴν ἡ ἀποσιτία σημεῖον ἐστι μοχθηρὸν ἐν χρονίοις νοσήμασιν . ἐπὶ γὰρ τῶν σωθήσεσθαι μελλόντων ἐκ τῶν τοιούτων νοσημάτων αὐτῷ τοὐναντίον ὄρεξις σφοδροτέρα γίνεται σιτίων . ὥστ’ οὐκ ἀγαθὸν σημεῖον ἡ ἀποσιτία . ὅταν δὲ καὶ τὰ κατὰ τὰς διαχωρήσεις ὑπάρχει πονηρὰ , πολὺ δὴ καὶ μᾶλλον . ἀκράτους δ’ ὑποχωρήσεις εἴρηκε τὰς ἀμίκτους ὑδατώδους ὑγρότητος αὐτοῦ τοῦ κενουμένου χυμοῦ μόνου διαχωροῦντος , εἴτε πικρόχολος εἴτε μελαγχολικὸς εἴτε πρασοειδὴς εἴτε ὁ τῆς ἰώδους λεγομένης ὑπάρχει χολῆς , ἐνδείκνυνται γὰρ αἱ τοιαῦται διαχωρήσεις ἐκπεφρύχθαι τὴν κατὰ φύσιν ὑγρότητα πᾶσαν ὑπὸ τῆς πυρετώδους θερμασίας .
Lemmas: ἐν νόσος πολυχρονία ἀποσιτία καί ἄκρατος ὑποχώρησις κακός . καί αὐτός μέν κατά ἑαυτοῦ ὁ ἀποσιτία σημεῖον εἰμί μοχθηρός ἐν χρόνιος νόσημα . ἐπί γάρ ὁ σῴζω μέλλω ἐκ ὁ τοιοῦτος νόσημα αὐτός ἐναντίος ὄρεξις σφοδρός γίγνομαι σιτίον . ὥστε οὐ ἀγαθός σημεῖον ὁ ἀποσιτία . ὅταν δέ καί ὁ κατά ὁ διαχώρησις ὑπάρχω πονηρός , πολύς δή καί μάλα . ἄκρατος δέ ὑποχώρησις λέγω ὁ ἄμικτος ὑδατώδης ὑγρότης αὐτός ὁ κενόω χυμός μόνος διαχωρέω , εἴτε πικρόχολος εἴτε μελαγχολικός εἴτε πρασοειδής εἴτε ὁ ὁ ἰώδης λέγω ὑπάρχω χολή , ἐνδείκνυμι γάρ ὁ τοιοῦτος διαχώρησις ἐκφρύκω ὁ κατά φύσις ὑγρότης πᾶς ὑπό ὁ πυρετώδης θερμασία .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.7
Ἐκ πολυποσίης ῥῖγος καὶ παραφροσύνη κακόν . Ὅτι μὲν ἡ πολυποσία πολλὴν πόσιν οὐχ ὕδατος , ἀλλ’ οἴνου δηλοῖ πρόδηλον παντί . παραφρονοῦσι δ’ ἐπὶ ταῖς τοιαύταις πόσεσιν ἔνιοι πληρουμένης τῆς κεφαλῆς αἵματός τε καὶ πνεύματος θερμοῦ . δι’ αὐτὸ δὲ τοῦτο καὶ θερμότεροι γίνονται , μάλιστα μὲν τὴν κεφαλὴν , ἤδη δὲ καὶ σύμπαν τὸ σῶμα . σπάνιοί γε μὴν ἐξ αὐτῶν εἰσὶν οἱ σὺν τῇ παραφροσύνῃ ῥιγώσαντες , ἐφ’ ὧν οὐκ ἐξάπτεται τὸ σύμφυτον θερμὸν , ἀλλὰ σβέννυται διὰ τὸ πλῆθος , ὥσπερ ἐπὶ τῶν πολλῶν ξύλων ἐπιβληθέντων τῷ πυρὶ ἥ τε τοῦ λύχνου φλὸξ ἐξ ἐλαίου καταχυθέντος ἀθρόως .
Lemmas: ἐκ πολυποσία ῥῖγος καί παραφροσύνη κακός . ὅτι μέν ὁ πολυποσία πολύς πόσις οὐ ὕδωρ , ἀλλά οἶνος δηλόω πρόδηλος πᾶς . παραφρονέω δέ ἐπί ὁ τοιοῦτος πόσις ἔνιοι πληρόω ὁ κεφαλή αἷμα τε καί πνεῦμα θερμός . διά αὐτός δέ οὗτος καί θερμός γίγνομαι , μάλα μέν ὁ κεφαλή , ἤδη δέ καί σύμπας ὁ σῶμα . σπάνιος γε μήν ἐκ αὐτός εἰμί ὁ σύν ὁ παραφροσύνη ῥιγόω , ἐπί ὅς οὐ ἐξάπτω ὁ σύμφυτος θερμός , ἀλλά σβέννυμι διά ὁ πλῆθος , ὥσπερ ἐπί ὁ πολύς ξύλον ἐπιβάλλω ὁ πῦρ ὁ τε ὁ λύχνος φλόξ ἐκ ἔλαιον καταχέω ἀθρόος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.8
Ἐπὶ φύματος εἴσω ῥήξιος ἔκλυσις , ἔμετος καὶ λειποψυχία γίνεται . Φῦμα μὲν ὠνόμασεν , ὅπερ ἐν ἑτέροις αὐτὸς εἴωθε προσαγορεύειν ἐμπύημα , τὴν δ’ ἔσω ῥῆξιν αὐτοῦ τὴν εἰς τὴν γαστέρα λέγει . ταύτῃ γὰρ ἔμετος ἕπεται , ὡς αἵ γε τὸν κατὰ θώρακά τε καὶ πνεύμονα φυμάτων ῥήξεις οὐκ ἐμέτους , ἀλλ’ ἐκ ἀνάγκης μὲν βῆχα , πολλάκις δὲ καὶ πνίγα φέρουσιν , ὥσπερ γε καὶ αἱ εἰς τὰ ἔντερα συῤῥήξεις τῶν ἐμπυημάτων διαχώρησιν ἐργάζονται πύου . κοινὸν δὲ πασῶν ῥήξεων ἔκλυσίς τε καὶ λειποψυχία , διὰ τὴν τοῦ ζωτικοῦ πνεύματος ἔκκρισιν , ὡς ἑτέρωθι δέδεικται .
Lemmas: ἐπί φῦμα εἴσω ῥῆξις ἔκλυσις , ἔμετος καί λειποψυχία γίγνομαι . φῦμα μέν ὀνομάζω , ὅς ἐν ἕτερος αὐτός εἴωθα προσαγορεύω ἐμπύημα , ὁ δέ ἔσω ῥῆξις αὐτός ὁ εἰς ὁ γαστήρ λέγω . οὗτος γάρ ἔμετος ἕπομαι , ὡς ὁ γε ὁ κατά θώραξ τε καί πνεύμων φῦμα ῥῆξις οὐ ἔμετος , ἀλλά ἐκ ἀνάγκη μέν βήξ , πολλάκις δέ καί πνῖγος φέρω , ὥσπερ γε καί ὁ εἰς ὁ ἔντερον σύρρηξις ὁ ἐμπύημα διαχώρησις ἐργάζομαι πύον . κοινός δέ πᾶς ῥῆξις ἔκλυσις τε καί λειποψυχία , διά ὁ ὁ ζωτικός πνεῦμα ἔκκρισις , ὡς ἑτέρωθι δείκνυμι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.9
Ἐπὶ αἵματος ῥύσει παραφροσύνη ἢ καὶ σπασμὸς κακόν . Οὗτος ὁ ἀφορισμὸς ἡμᾶς ὠφελεῖ μεγάλα πρὸς τὸ πεισθῆναι γίνεσθαί ποτε παραφροσύνας ἐπ’ ἐνδείᾳ παραπλησίῳ τρόπῳ τοῖς κατὰ κῶλα τρόμοις . ἐκεῖνά τε γὰρ ἀῤῥωστίᾳ τῆς κινούσης αὐτὰ δυνάμεως ἀστηρίκτους ἴσχει τὰς κινήσεις , ὅ τ’ ἐγκέφαλος παραφόρους . διόπερ οὐδὲ σφοδρὸν γίνεταί ποτε τὸ τοιοῦτον εἶδος τῆς παραφροσύνης , ἀλλὰ μέτριόν τε καὶ ὡς ἂν εἴποι τις ληρῶδες , αὐτὸς γὰρ εἴωθεν ὀνομάζειν λῆρον τὴν μετρίαν παρακοπήν . ἐὰν οὖν καὶ σπασμός ποτε συνέλθῃ τῇ τοιαύτῃ παραφροσύνῃ , παντάπασιν ἀνιάτως ἔχουσιν . ἔνια μὲν οὖν τῶν ἀντιγράφων διὰ τοῦ καί συνδέσμου γέγραπται , τινὰ δὲ τὸν παραδιαζευκτικὸν ὀνομαζόμενον ἔχει τὸ ἤ , καθ’ ὃν καὶ ἡ παραφροσύνη μὲν οὐκ ἀγαθόν ἐστι σύμπτωμα μεθ’ αἵματος ῥύσιν , εἰ καὶ μόνη συμβαίη . πολὺ δὴ μᾶλλον ὁ σπασμὸς , εἰ καὶ χωρὶς παραφροσύνης γένοιτο , μέγιστον δὲ κακὸν , εἰ ἀμφοῖν ἐστι σύνοδος . ὅπου γε καὶ μόνος ὁ διὰ τὴν ἄμετρον κένωσιν γενόμενος σπασμὸς ὀλεθριώτατόν ἐστι σύμπτωμα . τὸ μὲν γὰρ τῆς παραφροσύνης ἧττόν ἐστι κακόν .
Lemmas: ἐπί αἷμα ῥύσις παραφροσύνη ἤ καί σπασμός κακός . οὗτος ὁ ἀφορισμός ἐγώ ὠφελέω μέγας πρός ὁ πείθω γίγνομαι ποτέ παραφροσύνη ἐπί ἔνδεια παραπλήσιος τρόπος ὁ κατά κῶλον τρόμος . ἐκεῖνος τε γάρ ἀρρωστία ὁ κινέω αὐτός δύναμις ἀστήρικτος ἴσχω ὁ κίνησις , ὁ τε ἐγκέφαλος παράφορος . διόπερ οὐδέ σφοδρός γίγνομαι ποτέ ὁ τοιοῦτος εἶδος ὁ παραφροσύνη , ἀλλά μέτριος τε καί ὡς ἄν λέγω τις ληρώδης , αὐτός γάρ εἴωθα ὀνομάζω λῆρος ὁ μέτριος παρακοπή . ἐάν οὖν καί σπασμός ποτέ συνέρχομαι ὁ τοιοῦτος παραφροσύνη , παντάπασι ἀνίατος ἔχω . ἔνιοι μέν οὖν ὁ ἀντίγραφος διά ὁ καί σύνδεσμος γράφω , τις δέ ὁ παραδιαζευκτικός ὀνομάζω ἔχω ὁ ἤ , κατά ὅς καί ὁ παραφροσύνη μέν οὐ ἀγαθός εἰμί σύμπτωμα μετά αἷμα ῥύσις , εἰ καί μόνος συμβαίνω . πολύς δή μάλα ὁ σπασμός , εἰ καί χωρίς παραφροσύνη γίγνομαι , μέγας δέ κακός , εἰ ἄμφω εἰμί σύνοδος . ὅπου γε καί μόνος ὁ διά ὁ ἄμετρος κένωσις γίγνομαι σπασμός ὀλέθριος εἰμί σύμπτωμα . ὁ μέν γάρ ὁ παραφροσύνη ἥσσων εἰμί κακός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.10
Ἐπὶ εἰλεῷ ἔμετος ἢ λὺγξ ἢ σπασμὸς ἢ παραφροσύνη κακόν . Ἐν τοῖς εἰλεοῖς οὐδὲν ὑπέρχεται κάτω καὶ τοῦτό ἐστιν ἴδιον ἀχώριστον τοῦ πάθους . ἔμετος δὲ οὐκ ἀεὶ σύνεστιν , ἀλλ’ ὅταν ὀλεθρίως ἔχωσι . καὶ εἰ πλέον δὲ σπαράττονται καὶ κόπρος αὐτοῖς ἐπανέρχεται καὶ λύζουσιν . ἔνιοι δὲ καὶ παραφρονοῦσι καὶ σπῶνται , συμπασχούσης τῆς ἀρχῆς τῶν νεύρων τῇ τοῦ στομάχου κακώσει . δοκεῖ δέ μοι γίνεσθαι τὰ τοιαῦτα τῶν ἐντέρων , ἐν οἷς ἡ διάθεσίς ἐστιν , ἀπώσασθαι ἑαυτῶν τὴν κόπρον ἐφιεμένων , ὅταν ἀνιαρὰ διὰ χρόνου μῆκος ᾖ , μὴ δυναμένων δὲ διὰ τὴν ἐν τοῖς κάτω μέρεσι στέγνωσιν ἐκεῖθεν διαπέμπειν , ἀλλ’ ἀναγκαζομένων ἔμπαλιν τῇ φύσει κινεῖσθαι βιαίως καὶ πρὸς τὴν ἄνω χώραν ἐκθλίβειν τὰ λυποῦντα .
Lemmas: ἐπί εἰλεός ἔμετος ἤ λύγξ ἤ σπασμός ἤ παραφροσύνη κακός . ἐν ὁ εἰλεός οὐδείς ὑπέρχομαι κάτω καί οὗτος εἰμί ἴδιος ἀχώριστος ὁ πάθος . ἔμετος δέ οὐ ἀεί σύνειμι , ἀλλά ὅταν ὀλέθριος ἔχω . καί εἰ πολύς δέ σπαράσσω καί κόπρος αὐτός ἐπανέρχομαι καί λύζω . ἔνιοι δέ καί παραφρονέω καί σπάω , συμπάσχω ὁ ἀρχή ὁ νεῦρον ὁ ὁ στόμαχος κάκωσις . δοκέω δέ ἐγώ γίγνομαι ὁ τοιοῦτος ὁ ἔντερον , ἐν ὅς ὁ διάθεσις εἰμί , ἀπωθέω ἑαυτοῦ ὁ κόπρος ἐφίημι , ὅταν ἀνιαρός διά χρόνος μῆκος εἰμί , μή δύναμαι δέ διά ὁ ἐν ὁ κάτω μέρος στέγνωσις ἐκεῖθεν διαπέμπω , ἀλλά ἀναγκάζω ἔμπαλιν ὁ φύσις κινέω βίαιος καί πρός ὁ ἄνω χώρα ἐκθλίβω ὁ λυπέω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.11
Ἐπὶ πλευρίτιδι περιπνευμονίη κακόν . Ἐν μὲν τοῖς πλείστοις τῶν ἀντιγράφων ἐπὶ τῇ τελευτῇ τοῦ ἀφορισμοῦ πρόσκειται τὸ κακόν , ἔν τισι δ’ ἁπλῶς οὕτως γέγραπται · ἐπὶ πλευρίτιδι περιπνευμονία , βουλομένων τῶν οὕτως γραφόντων οὐχ ὅτι κακόν ἐστιν ἢ ἀγαθὸν ἐπιγινομένη πλευρίτιδι περιπνευμονία διδάσκειν νῦν αὐτὸν , ἀλλ’ ἁπλῶς αὐτὸ τοῦτο μόνον , ὅτι μεταπίπτειν εἴωθε πλευρῖτις εἰς περιπνευμονίην ἢ ἐπιγίνεσθαι πλευρίτιδι περιπνευμονίαν . μεταπίπτει μὲν οὖν ὅταν τοῦ προτέρου παυσαμένου ἕτερον γένηται , ἐπιγίνεται δὲ ὅταν διαμείναντος ἐκείνου προσγένηται ἕτερον . ἀλλὰ νῦν φαίνεται περὶ τῶν ἐπιγινομένων ὁ Ἱπποκράτης γράφων , οἷς εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ τὸ κακοῖς εἶναι ὑπάρχει . ὥστε κἂν μὴ πρόσκειται τὸ κακὸν , ἤτοι γε ἐπακουστέον αὐτὸ κατὰ τὸν ἀπὸ κοινοῦ λεγόμενον τρόπον ἢ δυνάμει δηλοῦσθαι νομιστέον . ἅπασα γὰρ ἡ τῶν οὕτως ἐπιγινομένων σύστασις οὐ σμικροῖς οὐδ’ ἐπιεικέσιν ἕπεται νοσήμασιν , ἀλλὰ μεγάλοις τε καὶ κακοήθεσιν · οἷον εὐθέως ἐπὶ τῶν εἰρημένων κατὰ τὸν ἀφορισμὸν παθῶν , ὅταν μὴ στέγηται κατὰ τὰς πλευρὰς ὁ τὴν πλευρῖτιν ἐργαζόμενος χυμὸς , ἀφικνεῖταί τι μέρος αὐτοῦ καὶ πρὸς τὸν πνεύμονα . τῇ μέντοι περιπνευμονίᾳ πλευρῖτις οὐ πάνυ τι πέφυκεν ἕπεσθαι , διότι καὶ μὲν τὴν ἐπιεικῆ περιπνευμονίαν ἐκκαθαίρεται πᾶς ὁ λυπῶν χυμὸς ἀναβηττόμενος . ἐν δὲ ταῖς ὀλεθρίαις φθάνει πνίγειν πρὸ τοῦ τὰς πλευρὰς συμπαθεῖν .
Lemmas: ἐπί πλευρῖτις περιπνευμονία κακός . ἐν μέν ὁ πολύς ὁ ἀντίγραφος ἐπί ὁ τελευτή ὁ ἀφορισμός πρόσκειμαι ὁ κακός , ἐν τις δέ ἁπλῶς οὕτως γράφω · ἐπί πλευρῖτις περιπνευμονία , βούλομαι ὁ οὕτως γράφω οὐ ὅτι κακός εἰμί ἤ ἀγαθός ἐπιγίγνομαι πλευρῖτις περιπνευμονία διδάσκω νῦν αὐτός , ἀλλά ἁπλῶς αὐτός οὗτος μόνος , ὅτι μεταπίπτω εἴωθα πλευρῖτις εἰς περιπνευμονία ἤ ἐπιγίγνομαι πλευρῖτις περιπνευμονία . μεταπίπτω μέν οὖν ὅταν ὁ πρότερος παύω ἕτερος γίγνομαι , ἐπιγίγνομαι δέ ὅταν διαμένω ἐκεῖνος προσγίγνομαι ἕτερος . ἀλλά νῦν φαίνω περί ὁ ἐπιγίγνομαι ὁ Ἱπποκράτης γράφω , ὅς εὐθύς ἐκ ἀρχή καί ὁ κακός εἰμί ὑπάρχω . ὥστε ἐάν μή πρόσκειμαι ὁ κακός , ἤτοι γε ἐπακούω αὐτός κατά ὁ ἀπό κοινός λέγω τρόπος ἤ δύναμις δηλόω νομίζω . ἅπας γάρ ὁ ὁ οὕτως ἐπιγίγνομαι σύστασις οὐ μικρός οὐδέ ἐπιεικής ἕπομαι νόσημα , ἀλλά μέγας τε καί κακοήθης · οἷος εὐθύς ἐπί ὁ λέγω κατά ὁ ἀφορισμός πάθος , ὅταν μή στέγω κατά ὁ πλευρά ὁ ὁ πλευρῖτις ἐργάζομαι χυμός , ἀφικνέομαι τις μέρος αὐτός καί πρός ὁ πνεύμων . ὁ μέντοι περιπνευμονία πλευρῖτις οὐ πάνυ τις φύω ἕπομαι , διότι καί μέν ὁ ἐπιεικής περιπνευμονία ἐκκαθαίρω πᾶς ὁ λυπέω χυμός ἀναβήσσω . ἐν δέ ὁ ὀλέθριος φθάνω πνίγω πρό ὁ ὁ πλευρά συμπαθέω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.12
Ἐπὶ περιπνευμονίης φρενῖτις κακόν . Ὅταν ὑπὸ θερμοῦ χυμοῦ περιπνευμονία , πολλοὺς ἀτμοὺς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἀναπέμπουσα πληροῖ τὸν ἐγκέφαλον ἀτμῶν καὶ φρενῖτιν ἐργάζεται . τὰ δ’ ἄλλα κοινὰ πρὸς τὸν ἔμπροσθεν εἰρημένον ἀφορισμὸν , οὐκ ἐν τούτῳ μόνον , ἀλλὰ κἀν τοῖς ἐφεξῆς .
Lemmas: ἐπί περιπνευμονία φρενῖτις κακός . ὅταν ὑπό θερμός χυμός περιπνευμονία , πολύς ἀτμός ἐπί ὁ κεφαλή ἀναπέμπω πληρόω ὁ ἐγκέφαλος ἀτμός καί φρενῖτις ἐργάζομαι . ὁ δέ ἄλλος κοινός πρός ὁ ἔμπροσθεν λέγω ἀφορισμός , οὐ ἐν οὗτος μόνος , ἀλλά ἐν ὁ ἐφεξῆς .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.13
Ἐπὶ καύμασιν ἰσχυροῖσι σπασμὸς ἢ τέτανος κακόν . Οἱ πλεῖστοι τῶν ἐξηγητῶν οὕτως ἴσασι γεγραμμένον ἀφορισμὸν τοῦτον , ὁ δὲ Μαρῖνος ἐπὶ τραύμασι γράφει . καὶ γὰρ τὸν ἑξῆς ἀφορισμὸν αὐτῷ φησι μαρτυρεῖν . ἀληθὲς μὲν οὖν καὶ τὸ τοῖς ἰσχυροῖς τραύμασι φλεγμονάς τε καὶ σπασμοὺς γίνεσθαι . τῶν δ’ ἐξηγησαμένων σχεδὸν ἁπάντων καὶ μάλιστα τῶν παλαιοτάτων , τὴν ἐπὶ καύμασιν ἰσχυροῖς γραφὴν ἐπισταμένων , ἄμεινον καὶ ἡμᾶς ἐκείνην ἐξηγεῖσθαι . τινὲς μὲν οὖν τὸ καύμασιν ἐν ἴσῳ τῷ πυρετοὺς ἤκουσαν , ἔνιοι δὲ τὴν ἐκ τοῦ περιέχοντος πύρωσιν οὕτως εἰρῆσθαί φασιν . ἔνιοι δὲ ἀντὶ τοῦ καυτηρίοις τε καὶ ἐσχάραις καὶ πάντες ἀληθεύουσιν . ἐπιγίνονται γὰρ ἅπασι τούτοις οὐκ ἐπ’ ἀγαθῷ τέτανοί τε καὶ σπασμοὶ κατὰ ξηρότητα τῶν νεύρων , οὕσπερ χαλεπωτάτους ἐδείκνυμεν ὄντας .
Lemmas: ἐπί καῦμα ἰσχυρός σπασμός ἤ τέτανος κακός . ὁ πολύς ὁ ἐξηγητής οὕτως οἶδα γράφω ἀφορισμός οὗτος , ὁ δέ Μαρῖνος ἐπί τραῦμα γράφω . καί γάρ ὁ ἑξῆς ἀφορισμός αὐτός φημί μαρτυρέω . ἀληθής μέν οὖν καί ὁ ὁ ἰσχυρός τραῦμα φλεγμονή τε καί σπασμός γίγνομαι . ὁ δέ ἐξηγέομαι σχεδόν ἅπας καί μάλα ὁ παλαιός , ὁ ἐπί καῦμα ἰσχυρός γραφή ἐπίσταμαι , ἀγαθός καί ἐγώ ἐκεῖνος ἐξηγέομαι . τις μέν οὖν ὁ καῦμα ἐν ἴσος ὁ πυρετός ἀκούω , ἔνιοι δέ ὁ ἐκ ὁ περιέχω πύρωσις οὕτως λέγω φημί . ἔνιοι δέ ἀντί ὁ καυτήριον τε καί ἐσχάρα καί πᾶς ἀληθεύω . ἐπιγίγνομαι γάρ ἅπας οὗτος οὐ ἐπί ἀγαθός τέτανος τε καί σπασμός κατά ξηρότης ὁ νεῦρον , ὅς χαλεπός δείκνυμι εἰμί .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.14
Ἐπὶ πληγῇ ἐς τὴν κεφαλὴν ἔκπληξις ἢ παραφροσύνη κακόν . Ἡ μὲν γὰρ παραφροσύνη γνωρίζεται , φθεγγομένων τε καὶ πραττόντων οὐδενὸς ἐχόμενα λόγου . ἡ δ’ ἔκπληξίς ἐστιν , ὅταν μὴ φθέγγωνταί τι , μήτε πράττωσιν , ἀλλ’ ἀναπεπταμένοις τοῖς ὀφθαλμοῖς , ἐφ’ ἡσυχίας μένωσιν ὁμοίως τοῖς ὑπὸ δέους ἐκπλαγεῖσιν . ὅτι δὲ τὰ τοιαῦτα πάντα πάσχοντος ἐγκεφάλου γίνεται πρόδηλον · ἐδείχθη γὰρ ἐν ἐκείνῳ τὸ τῆς ψυχῆς ἡγεμονικόν . ἐὰν γοῦν ἐπὶ τῇ τελευτῇ προγεγραμμένον ᾖ τὸ κακὸν , εὔδηλον ὡς ὀρθῶς εἴρηται . διήκει γὰρ εἰς αὐτὸν εἴσω τὸν ἐγκέφαλον ἐνδείκνυται τὴν πληγήν . ἐὰν δὲ μὴ προσγράφηται , δυνατὸν ἡμῖν ἐστι καὶ προσυπακοῦσαι , καθάπερ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἔφαμεν ἀπὸ κοινοῦ . δυνατὸν δὲ καὶ τῷ συνενδείκνυσθαι τὰ συμπτώματα τὴν βλάβην τοῦ ἐγκεφάλου τὸ μέγεθος τῆς κακώσεως ἐπινοεῖν .
Lemmas: ἐπί πληγή εἰς ὁ κεφαλή ἔκπληξις ἤ παραφροσύνη κακός . ὁ μέν γάρ παραφροσύνη γνωρίζω , φθέγγομαι τε καί πράσσω οὐδείς ἔχω λόγος . ὁ δέ ἔκπληξις εἰμί , ὅταν μή φθέγγομαι τις , μήτε πράσσω , ἀλλά ἀναπετάννυμι ὁ ὀφθαλμός , ἐπί ἡσυχία μένω ὅμοιος ὁ ὑπό δέος ἐκπλήσσω . ὅτι δέ ὁ τοιοῦτος πᾶς πάσχω ἐγκέφαλος γίγνομαι πρόδηλος · δείκνυμι γάρ ἐν ἐκεῖνος ὁ ὁ ψυχή ἡγεμονικός . ἐάν γοῦν ἐπί ὁ τελευτή προγράφω εἰμί ὁ κακός , εὔδηλος ὡς ὀρθός λέγω . διήκω γάρ εἰς αὐτός εἴσω ὁ ἐγκέφαλος ἐνδείκνυμι ὁ πληγή . ἐάν δέ μή προσγράφω , δυνατός ἐγώ εἰμί καί προσυπακούω , καθά ἐν ὁ ἔμπροσθεν φημί ἀπό κοινός . δυνατός δέ καί ὁ συνενδείκνυμι ὁ σύμπτωμα ὁ βλάβη ὁ ἐγκέφαλος ὁ μέγεθος ὁ κάκωσις ἐπινοέω .