galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.8
Ἤν ἐκ νούσου τροφὴν λαμβάνων τις μὴ ἰσχύῃ , σημαίνει ὅτι πλείονι τροφῇ τὸ σῶμα χρέεται · ἢν δὲ τροφὴν μὴ λαμβάνοντος τοῦτο γίνηται , χρὴ εἰδέναι ὅτι κενώσεως δεῖται . Διὰ βραχυλογίαν καὶ συνήθειάν τινα λέξεως , ὁποῖα καὶ νῦν ἔτι παρ’ ἡμῖν ἐστιν ἐν πολλαῖς τῶν κατὰ τὴν Ἀσίαν πόλεων , ἀσαφὴς ὁ ἀφορισμὸς ἐγένετο . λέγειν γὰρ ἡμῖν ἔθος ἐστὶ μὴ λαμβάνειν μὲν τροφὴν τοὺς ἀνορέκτους , λαμβάνειν δὲ τοὺς ὀρεγομένους τε καὶ τρεφομένους ἄχρι κόρου . ὅσοι μὲν οὖν ὀρεγόμενοι καὶ τροφὴν δαψιλῆ προσφερόμενοι τὴν ὑγιεινὴν ἰσχὺν ἀδυνατοῦσιν ἀνακτήσασθαι , βαρύνονται μᾶλλον , οὐ τρέφονται πρὸς αὐτῆς . ὅσοι δ’ οὐδὲ λαμβάνειν αὐτάρκως δύνανται , μοχθηροὺς ἔχουσι χυμοὺς , οὓς εἰ μὴ κενωθεῖεν , ἀδύνατον αὐτοῖς ἐστι νῦν ὑγιεινὴν ἰσχὺν ἀναλαβεῖν . ὁ δ’ Ἱπποκράτης οὐ νῦν μόνον , ἀλλὰ κἀν τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ συγγράμμασιν , ὅταν μὲν ἀναλόγως ἀλλήλοις αὐξηθῶσιν οἱ χυμοὶ πάντες , αἵματος ἀφαιρέσει ποιεῖται τὴν βοήθειαν · ὅταν δ’ εἷς τις ἐξ αὐτῶν πλεονάσῃ , καθαρτικὸν ἐκείνῳ δίδωσι φάρμακον . ἅτε οὖν ταῦτα γινώσκων τε καὶ πολλάκις ἐν τοῖς ἑαυτοῦ συγγράμμασιν εἰρηκὼς , ὀρθῶς ἐπάγει τοὺς ἑξῆς ἀφορισμοὺς δύο , περὶ τῆς αὐτῆς ἔτι διαθέσεως διδάσκων , περὶ ἧς καὶ κατὰ τὸν προκείμενον ἀφορισμὸν ἐδίδαξεν εἰπών · ἢν δὲ μὴ λαμβάνοντος τοῦτο γίγνηται , εἰδέναι ὅτι κενώσεως δεῖται · καὶ τήν γε τάξιν τῶν ἐφεξῆς δυοῖν ἀφορισμῶν πεπλημμελῆσθαι νομίζω κατὰ τὰ πλεῖστα τῶν ἄλλων ἀντιγράφων . καὶ κάλλιον ἐν ἐκείνοις γέγραπται , καθ’ ἃ ὁ πρότερος ἀφορισμὸς ἐξ αὐτῶν γέγραπται οὕτω . τὰ μὴ καθαρὰ σώματα ὁκόσῳ ἂν θρέψῃς , μᾶλλον βλάψεις , ἵν’ οὖν ὁ πᾶς λόγος ᾖ τοιοῦτος , ἢν δὲ μὴ λαμβάνοντος τοῦτο γίνηται , σημαίνει ὅτι κενώσεως δεῖται . τὰ γὰρ μὴ καθαρὰ σώματα , ὁκόσῳ ἂν θρέψῃς , μᾶλλον βλάψεις . ἀλλ’ ἡμεῖς τῇ κατὰ τὰ πλεῖστα τῶν ἀντιγράφων ἑπόμενοι τάξει τὴν ἐξήγησιν αὐτῶν οὕτω ποιησόμεθα .
Lemmas: ἐάν ἐκ νόσος τροφή λαμβάνω τις μή ἰσχύω , σημαίνω ὅτι πολύς τροφή ὁ σῶμα χράω · ἐάν δέ τροφή μή λαμβάνω οὗτος γίγνομαι , χρή οἶδα ὅτι κένωσις δέω . διά βραχυλογία καί συνήθεια τις λέξις , ὁποῖος καί νῦν ἔτι παρά ἐγώ εἰμί ἐν πολύς ὁ κατά ὁ Ἀσία πόλις , ἀσαφής ὁ ἀφορισμός γίγνομαι . λέγω γάρ ἐγώ ἔθος εἰμί μή λαμβάνω μέν τροφή ὁ ἀνόρεκτος , λαμβάνω δέ ὁ ὀρέγω τε καί τρέφω ἄχρι κόρος . ὅσος μέν οὖν ὀρέγω καί τροφή δαψιλής προσφέρω ὁ ὑγιεινός ἰσχύς ἀδυνατέω ἀνακτάομαι , βαρύνω μάλα , οὐ τρέφω πρός αὐτός . ὅσος δέ οὐδέ λαμβάνω αὔταρκος δύναμαι , μοχθηρός ἔχω χυμός , ὅς εἰ μή κενόω , ἀδύνατος αὐτός εἰμί νῦν ὑγιεινός ἰσχύς ἀναλαμβάνω . ὁ δέ Ἱπποκράτης οὐ νῦν μόνος , ἀλλά ἐν ὁ ἄλλος αὐτός σύγγραμμα , ὅταν μέν ἀνάλογος ἀλλήλων αὐξάνω ὁ χυμός πᾶς , αἷμα ἀφαίρεσις ποιέω ὁ βοήθεια · ὅταν δέ εἷς τις ἐκ αὐτός πλεονάζω , καθαρτικός ἐκεῖνος δίδωμι φάρμακον . ἅτε οὖν οὗτος γιγνώσκω τε καί πολλάκις ἐν ὁ ἑαυτοῦ σύγγραμμα λέγω , ὀρθός ἐπάγω ὁ ἑξῆς ἀφορισμός δύο , περί ὁ αὐτός ἔτι διάθεσις διδάσκω , περί ὅς καί κατά ὁ πρόκειμαι ἀφορισμός διδάσκω λέγω · ἐάν δέ μή λαμβάνω οὗτος γίγνομαι , οἶδα ὅτι κένωσις δέω · καί ὁ γε τάξις ὁ ἐφεξῆς δύο ἀφορισμός πλημμελέω νομίζω κατά ὁ πολύς ὁ ἄλλος ἀντίγραφος . καί καλός ἐν ἐκεῖνος γράφω , κατά ὅς ὁ πρότερος ἀφορισμός ἐκ αὐτός γράφω οὕτως . ὁ μή καθαρός σῶμα ὁπόσος ἄν τρέφω , μάλα βλάπτω , ἵνα οὖν ὁ πᾶς λόγος εἰμί τοιοῦτος , ἐάν δέ μή λαμβάνω οὗτος γίγνομαι , σημαίνω ὅτι κένωσις δέω . ὁ γάρ μή καθαρός σῶμα , ὁπόσος ἄν τρέφω , μάλα βλάπτω . ἀλλά ἐγώ ὁ κατά ὁ πολύς ὁ ἀντίγραφος ἕπομαι τάξις ὁ ἐξήγησις αὐτός οὕτως ποιέω .