galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.69
Ὁκόσοισιν οὖρα παχέα , θρομβώδεα , ὀλίγα , οὐκ ἀπυρέτοισι , πλῆθος ἐπελθὸν ἐκ τουτέων λεπτὸν ὠφελέει , μάλιστα δὲ τὰ τοιαῦτα ἔρχεται οἷσιν ἐξ ἀρχῆς διὰ ταχέων ὑπόστασιν ἔχει . Οὐχ ἁπλῶς εἴρηκεν οὖρα παχέα , ἀλλὰ προσέθηκε καὶ θρομβώδεα , δυοῖν θάτερον ἐνδεικνύμενος , ἤτοι τοῦ πάχους τὸ ποσὸν ἢ τὸ τῆς ὑποστάσεως ἀνώμαλόν τε καὶ διεσπασμένον , ὡς καὶ κατὰ περιγραφήν τινα φαίνεσθαι πολλὰς συστάσεις αὐτῶν ὥσπερ θρόμβους . ἔνιοι μὲν οὖν οὐ θρομβώδεα γράφουσιν , ἀλλὰ βορβορώδεα , καθάπερ καὶ ὁ Νουμισιανὸς καὶ ὁ Διονύσιος , εἰ μὲν καὶ δυσωδίαν τινὰ συνενδεικνύμενοι διὰ τῆς λέξεως , πλέον τι τῶν ἄλλων δηλοῦντες . εἰ δ’ ὡς τοῦ πάχους τὸ ποσὸν , οὐδὲν περιττότερον ἐν τῷδε διδάσκοντες . ὅ γε μὴν σύμπας λόγος τοῦ Ἱπποκράτους οὐ φαίνεται περὶ δυσωδῶν οὔρων γιγνόμενος , ἀλλὰ μόνων ὀλίγων τε καὶ παχέων , ὡς ἐκ τῆς ἀντιθέσεως ἔσται δῆλον . πλῆθος γὰρ , φησὶν , ἐλθὸν ἐκ τούτων λεπτὸν ὠφελέει , ὥστε εἰ καὶ μόνον ἐγέγραπτο τοῦτο , ὅσοις οὖρα παχέα ὀλίγα , μηδὲν ἂν λείπειν τῷ λόγῳ . γίγνεται μὲν οὖν καὶ χωρὶς ﻿ πυρετοῦ τισιν οὖρα τοιαῦτα , τῆς φύσεως ἐκκαθαιρούσης διὰ νεφρῶν τὰ τοῦ παντὸς σώματος περιττώματα . γίγνεται δὲ καὶ μετὰ πυρετῶν , ἐφ’ ὧν ἴσως ἄν τις ὑπονοήσειε τὴν εἰς τοὐναντίον αὐτῶν μετάπτωσιν οὐκ εἶναι χρηστὴν , ἐπειδὴ τοὐπίπαν ἐν τοῖς πυρετοῖς ἐκ λεπτῶν κατ’ ἀρχὰς τῶν οὔρων ἡ μετάπτωσις εἰς τὸ παχύτερον γίγνεται πρὸς τὴν λύσιν ἰούσης τῆς νόσου , καὶ διὰ τοῦτό μοι δοκεῖ μάλιστα καὶ ὁ ἀφορισμὸς οὗτος αὐτῷ γεγράφθαι , διδάσκοντι τὸ σπάνιον τοῦ πράγματος . ἔστιν ὅτε γὰρ ἤτοι κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ νοσήματος ἢ οὐ μετὰ πολύ γε τῆς ἀρχῆς , οὖρα γιγνόμενα παχέα διὰ τὸ βάθος ὑπόστασιν ἔχει . τούτοις οὖν τοῖς οὔροις οὐκ ἔστιν ἀγαθὸν σημεῖον ἡ ὑπόστασις , ὥσπερ τοῖς ἄλλοις , ὁπόσα λεπτὰ κατ’ ἀρχὰς ὄντα τῷ λόγῳ τῆς πέψεως ὅλου τοῦ νοσήματος ὑπόστασιν λαμβάνει . τῷ πλήθει δ’ εἰκότως ἐστὶν ὀλίγα τὰ παχέα τῶν οὔρων , ὡς ἂν μόγις διεξερχόμενα τῶν νεφρῶν . ὁπόταν οὖν ἅμα μὲν ἐκκενωθῇ τὸ πλέον τῆς τοιαύτης κακοχυμίας , ἅμα δὲ καὶ πεφθῇ τὸ κατάλοιπον , ἐκκρίνεται τηνικαῦτα λεπτότερα πολὺ τῶν πρόσθεν , ἄμεινον γὰρ οὕτως εἰπεῖν , οὐκ ἀπολύτως ὡς Ἱπποκράτης εἶπε λεπτά . τὰ γὰρ κατὰ φύσιν οὐχ ἁπλῶς ἐστι λεπτὰ , καθάπερ οὐδὲ παχέα , μέσα δ’ ἑκατέρας τῆς ὑπερβολῆς καὶ σύμμετρα ὄντα , παχύτερα μέν ἐστι καὶ λέγεται τῶν ὑδατωδῶν , λεπτότερα δὲ τῶν θρομβωδῶν . πολλὰ δ’ εἰκότως ἐκκρίνεται διὰ τὸ πρόσθεν ἐπέχεσθαι , καθ’ ὃν χρόνον μόγις διεξῄει τὰ παχέα .
Lemmas: ὁπόσος οὖρον παχύς , θρομβώδης , ὀλίγος , οὐ ἀπύρετος , πλῆθος ἐπέρχομαι ἐκ οὗτος λεπτός ὠφελέω , μάλα δέ ὁ τοιοῦτος ἔρχομαι ὅς ἐκ ἀρχή διά ταχύς ὑπόστασις ἔχω . οὐ ἁπλῶς λέγω οὖρον παχύς , ἀλλά προστίθημι καί θρομβώδης , δύο ἕτερος ἐνδείκνυμι , ἤτοι ὁ πάχος ὁ ποσός ἤ ὁ ὁ ὑπόστασις ἀνώμαλος τε καί διασπάω , ὡς καί κατά περιγραφή τις φαίνω πολύς σύστασις αὐτός ὥσπερ θρόμβος . ἔνιοι μέν οὖν οὐ θρομβώδης γράφω , ἀλλά βορβορώδης , καθά καί ὁ Νουμισιανός καί ὁ Διονύσιος , εἰ μέν καί δυσωδία τις συνενδείκνυμι διά ὁ λέξις , πολύς τις ὁ ἄλλος δηλόω . εἰ δέ ὡς ὁ πάχος ὁ ποσός , οὐδείς περισσός ἐν ὅδε διδάσκω . ὁ γε μήν σύμπας λόγος ὁ Ἱπποκράτης οὐ φαίνω περί δυσώδης ὅρος γίγνομαι , ἀλλά μόνος ὀλίγος τε καί παχύς , ὡς ἐκ ὁ ἀντίθεσις εἰμί δῆλος . πλῆθος γάρ , φημί , ἔρχομαι ἐκ οὗτος λεπτός ὠφελέω , ὥστε εἰ καί μόνος γράφω οὗτος , ὅσος οὖρον παχύς ὀλίγος , μηδείς ἄν λείπω ὁ λόγος . γίγνομαι μέν οὖν καί χωρίς ﻿ πυρετός τις οὖρον τοιοῦτος , ὁ φύσις ἐκκαθαίρω διά νεφρός ὁ ὁ πᾶς σῶμα περίσσωμα . γίγνομαι δέ καί μετά πυρετός , ἐπί ὅς ἴσως ἄν τις ὑπονοέω ὁ εἰς ἐναντίος αὐτός μετάπτωσις οὐ εἰμί χρηστός , ἐπειδή ἐπίπαν ἐν ὁ πυρετός ἐκ λεπτός κατά ἀρχή ὁ ὅρος ὁ μετάπτωσις εἰς ὁ παχύς γίγνομαι πρός ὁ λύσις ἔρχομαι ὁ νόσος , καί διά οὗτος ἐγώ δοκέω μάλα καί ὁ ἀφορισμός οὗτος αὐτός γράφω , διδάσκω ὁ σπάνιος ὁ πρᾶγμα . εἰμί ὅτε γάρ ἤτοι κατά ὁ ἀρχή ὁ νόσημα ἤ οὐ μετά πολύς γε ὁ ἀρχή , οὖρον γίγνομαι παχύς διά ὁ βάθος ὑπόστασις ἔχω . οὗτος οὖν ὁ οὖρον οὐ εἰμί ἀγαθός σημεῖον ὁ ὑπόστασις , ὥσπερ ὁ ἄλλος , ὁπόσος λεπτός κατά ἀρχή εἰμί ὁ λόγος ὁ πέψις ὅλος ὁ νόσημα ὑπόστασις λαμβάνω . ὁ πλῆθος δέ ἔοικα εἰμί ὀλίγος ὁ παχύς ὁ ὅρος , ὡς ἄν μόγις διεξέρχομαι ὁ νεφρός . ὁπόταν οὖν ἅμα μέν ἐκκενόω ὁ πολύς ὁ τοιοῦτος κακοχυμία , ἅμα δέ καί πέσσω ὁ κατάλοιπος , ἐκκρίνω τηνικαῦτα λεπτός πολύς ὁ πρόσθεν , ἀγαθός γάρ οὕτως λέγω , οὐ ἀπόλυτος ὡς Ἱπποκράτης λέγω λεπτός . ὁ γάρ κατά φύσις οὐ ἁπλῶς εἰμί λεπτός , καθά οὐδέ παχύς , μέσος δέ ἑκάτερος ὁ ὑπερβολή καί σύμμετρος εἰμί , παχύς μέν εἰμί καί λέγω ὁ ὑδατώδης , λεπτός δέ ὁ θρομβώδης . πολύς δέ ἔοικα ἐκκρίνω διά ὁ πρόσθεν ἐπέχω , κατά ὅς χρόνος μόγις διεξέρχομαι ὁ παχύς .