ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.61
Ἢν γυναικὶ καθάρσιες μὴ πορεύωνται μήτε φρίκης μήτε πυρετοῦ ἐπιγινομένου , ἄσαι δ’ αὐτῇ προσπίπτωσι , λογίζου ταύτην ἐν γαστρὶ ἔχειν . Ἐπὶ τῶν ἀμέμπτως καθαιρομένων γυναικῶν , εἶτ’ ἐξαίφνης ἐπισχεθεισῶν τῶν καθάρσεων , ἄνευ φανερᾶς αἰτίας τὸν λόγον τοῦτον ὁ Ἱπποκράτης ἐποιήσατο , διδάσκων ἡμᾶς ἅπερ αἱ πλεῖσται τῶν γυναικῶν διὰ πείρας ἴσασιν . ὅταν γὰρ ἀσώδεις ὦσιν ἐπεσχημένων τῶν καταμηνίων , συνειληφέναι τεκμαίρονται . γίνεται δὲ ἡ ἄση καθ’ ὃν λόγον καὶ ἡ κίσσα , τοῦ στομάχου κεκακωμένου ταῖς συνειληφυίας . ἐγχωρεῖ δέ ποτε καὶ διὰ τὴν ἐν ὅλῳ τῷ σώματι κακοχυμίαν συμβῆναι τὸ τοιοῦτον . ἀλλὰ φρικώδεις τε καὶ πυρετώδεις ἐκεῖναι γίγνονται καὶ ταύτῃ διορίζονται τῶν κυουσῶν .
Lemmas: ἐάν γυνή κάθαρσις μή πορεύω μήτε φρίκη μήτε πυρετός ἐπιγίγνομαι , ἄση δέ αὐτός προσπίπτω , λογίζομαι οὗτος ἐν γαστήρ ἔχω . ἐπί ὁ ἄμεμπτος καθαίρω γυνή , εἶτα ἐξαίφνης ἐπέχω ὁ κάθαρσις , ἄνευ φανερός αἰτία ὁ λόγος οὗτος ὁ Ἱπποκράτης ποιέω , διδάσκω ἐγώ ὅς ὁ πολύς ὁ γυνή διά πεῖρα οἶδα . ὅταν γάρ ἀσώδης εἰμί ἐπέχω ὁ καταμήνιος , συλλαμβάνω τεκμαίρομαι . γίγνομαι δέ ὁ ἄση κατά ὅς λόγος καί ὁ κίσσα , ὁ στόμαχος κακόω ὁ συλλαμβάνω . ἐγχωρέω δέ ποτέ καί διά ὁ ἐν ὅλος ὁ σῶμα κακοχυμία συμβαίνω ὁ τοιοῦτος . ἀλλά φρικώδης τε καί πυρετώδης ἐκεῖνος γίγνομαι καί οὗτος διορίζω ὁ κύω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.66
Ἢν τραυμάτων ἰσχυρῶν καὶ πονηρῶν ἐόντων οἴδημα μὴ φαίνηται , μέγα κακόν . Δύναται μὲν καὶ τῷ κατὰ τὴν τελευτὴν εἰρημένῳ τὸ κακὸν συναφθῆναι τὸ μέγα , δύναται καὶ τῷ προτέρῳ τοῦ ἀφορισμοῦ μέρει . γενήσεται γὰρ ὁ λόγος τοιοῦτος · τραυμάτων πονηρῶν ἐόντων οἴδημα μὴ φαίνεσθαι κακόν ἐστι μέγα , εἴτε οὕτως τραυμάτων πονηρῶν ἐόντων οἴδημα μέγα μὴ φαίνεσθαι κακόν . ἐγχωρεῖ δὲ καὶ κοινὸν ἀμφοῖν εἰρῆσθαι τὸ μέγα , ὡς καὶ οὕτως εἶπεν · ἢν τραυμάτων πονηρῶν ἐόντων οἴδημα μέγα μὴ φαίνηται , κακόν ἐστι μέγα . βελτίων δὲ τῶν τριῶν λόγων ἐστὶ κατά γε τὴν ἐμὴν κρίσιν ὁ τοιοῦτος . ἢν τραυμάτων πονηρῶν ἐόντων μὴ φαίνηται οἴδημα , κακόν ἐστι . προείρηται δέ μοι κατὰ τῶν παρὰ φύσιν ὄγκων ἁπάντων ὑπ’ αὐτοῦ λέγεσθαι τὸ οἴδημα . πονηρὰ δ’ ἡγητέον εἰρῆσθαι τραύματα τὰ κατὰ τὰς κεφαλὰς ἢ τελευτὰς τῶν μυῶν καὶ μάλιστα τῶν νευρωδῶν . κατὰ μὲν τὰς κεφαλὰς τῶν μυῶν ἐμφύεται τοῖς μυσὶ τὰ νεῦρα , κατὰ δὲ τὰς τελευτὰς οἱ τένοντες ἐμφύονται . ὥσπερ οὖν ὀλίγον ἔμπροσθεν ἐμέμψατο τὰ ἐξαίφνης ἐφανιζόμενα τῶν οἰδημάτων , οὕτω νῦν τὰ μηδ’ ὅλως ἐπιγινόμενα τοῖς πονηροῖς τραύμασιν . ὑποψία γάρ τίς ἐστιν ἐπὶ τούτων ἐπὶ τὰ κυριώτερα μεθίστασθαι τοὺς ἐπιῤῥέοντας τοῖς τραύμασι χυμοὺς καὶ μάλιστα τοῦτ’ ἔοικε γίνεσθαι κατ’ ἐκεῖνα τῶν τραυμάτων , ἐν οἷς ὀδύνη μέν ἐστι καὶ δι’ αὐτὴν ἐπιῤῥεῖ τι πάντως . ἀναστέλλεται δὲ ὑπὸ τῶν ἰατρῶν τοῖς ἰσχυρῶς ψύχουσιν ἢ στύφουσι φαρμάκοις , ὡς τά γε χωρὶς ὀδύνης οὐδὲ ῥεῦμα κινεῖ . μάλιστα δ’ ὀδυνᾶται τὰ νευρώδη μόρια , δεόμενα διὰ τῶν θερμαινόντων καὶ ξηραινόντων θεραπεύεσθαι φαρμάκων .
Lemmas: ἐάν τραῦμα ἰσχυρός καί πονηρός εἰμί οἴδημα μή φαίνω , μέγας κακός . δύναμαι μέν καί ὁ κατά ὁ τελευτή λέγω ὁ κακός συνάπτω ὁ μέγας , δύναμαι καί ὁ πρότερος ὁ ἀφορισμός μέρος . γίγνομαι γάρ ὁ λόγος τοιοῦτος · τραῦμα πονηρός εἰμί οἴδημα μή φαίνω κακός εἰμί μέγας , εἴτε οὕτως τραῦμα πονηρός εἰμί οἴδημα μέγας μή φαίνω κακός . ἐγχωρέω δέ καί κοινός ἄμφω λέγω ὁ μέγας , ὡς καί οὕτως λέγω · ἐάν τραῦμα πονηρός εἰμί οἴδημα μέγας μή φαίνω , κακός εἰμί μέγας . ἀγαθός δέ ὁ τρεῖς λόγος εἰμί κατά γε ὁ ἐμός κρίσις ὁ τοιοῦτος . ἐάν τραῦμα πονηρός εἰμί μή φαίνω οἴδημα , κακός εἰμί . προλέγω δέ ἐγώ κατά ὁ παρά φύσις ὄγκος ἅπας ὑπό αὐτός λέγω ὁ οἴδημα . πονηρός δέ ἡγέομαι λέγω τραῦμα ὁ κατά ὁ κεφαλή ἤ τελευτή ὁ μῦς καί μάλα ὁ νευρώδης . κατά μέν ὁ κεφαλή ὁ μῦς ἐμφύω ὁ μῦς ὁ νεῦρον , κατά δέ ὁ τελευτή ὁ τένων ἐμφύω . ὥσπερ οὖν ὀλίγος ἔμπροσθεν μέμφομαι ὁ ἐξαίφνης ἐφανίζω ὁ οἴδημα , οὕτως νῦν ὁ μηδέ ὅλος ἐπιγίγνομαι ὁ πονηρός τραῦμα . ὑποψία γάρ τις εἰμί ἐπί οὗτος ἐπί ὁ κύριος μεθίστημι ὁ ἐπιρρέω ὁ τραῦμα χυμός καί μάλα οὗτος ἔοικα γίγνομαι κατά ἐκεῖνος ὁ τραῦμα , ἐν ὅς ὀδύνη μέν εἰμί καί διά αὐτός ἐπιρρέω τις πάντως . ἀναστέλλω δέ ὑπό ὁ ἰατρός ὁ ἰσχυρός ψύχω ἤ στύφω φάρμακον , ὡς ὁ γε χωρίς ὀδύνη οὐδέ ῥεῦμα κινέω . μάλα δέ ὀδυνάω ὁ νευρώδης μόριον , δέω διά ὁ θερμαίνω καί ξηραίνω θεραπεύω φάρμακον .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.67
Τὰ χαῦνα χρηστὰ , τὰ ἔνωμα κακά . Οὗτος ὁ λόγος μόριόν ἐστι τοῦ προγεγραμμένου , διδάσκοντος τοῦ Ἱπποκράτους ὅσα μὲν οἰδήματα χαῦνα χρηστὰ πάντ’ εἷναι , τὰ δ’ ἐναντία μοχθηρά . κυρίως μὲν οὖν ἀντίκειται τῷ χαύνῳ τὸ σκληρὸν καὶ ἀντίτυπον . ὁ δ’ Ἱπποκράτης ἔνωμον αὐτὸ προσηγόρευσεν . οὐδὲ γὰρ οἷόν τε γενέσθαι ποτὲ ἀντίτυπον οἴδημα πεπτούσης καλῶς τῆς ἐν τῷ μορίῳ φύσεως τοὺς ἐπιῤῥέοντας χυμούς .
Lemmas: ὁ χαῦνος χρηστός , ὁ ἔνωμος κακός . οὗτος ὁ λόγος μόριον εἰμί ὁ προγράφω , διδάσκω ὁ Ἱπποκράτης ὅσος μέν οἴδημα χαῦνος χρηστός πᾶς ἵημι , ὁ δέ ἐναντίος μοχθηρός . κύριος μέν οὖν ἀντίκειμαι ὁ χαῦνος ὁ σκληρός καί ἀντίτυπος . ὁ δέ Ἱπποκράτης ἔνωμος αὐτός προσαγορεύω . οὐδέ γάρ οἷος τε γίγνομαι ποτέ ἀντίτυπος οἴδημα πέσσω καλός ὁ ἐν ὁ μόριον φύσις ὁ ἐπιρρέω χυμός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.68
Τῷ ὄπιθεν κεφαλῆς ὀδυνωμένῳ ἡ ἐν μετώπῳ ὀρθίη φλὲψ τμηθεῖσα ὠφελέει . Οὐ μόνον ἐπιτηδεύει κενοῦν ὁ Ἱπποκράτης ἔνθα χρεία κενοῦν , ἀλλὰ καὶ μετὰ ἀντισπάσεως . ἡ δὲ ἀντίσπασις ἐπὶ τἀναντία γίνεται , κατὰ μῆκος μὲν ἄνω καὶ κάτω , κατὰ πλάτος δὲ ἔνθα καὶ ἔνθα . τοῦτ’ ἐστὶν ἐπ’ ἀριστερά τε καὶ δεξιὰ , κατὰ βάθος δὲ ὀπίσω τε καὶ πρόσω . νῦν οὖν ἐν τοῖς ὄπισθεν τῆς κεφαλῆς ἀλγήμασι μετὰ ἀντισπάσεως κένωσις ἐκ μετώπου γενήσεται , ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἡ κατ’ ἰνίου . οὕτω γοῦν ὀφθαλμῶν χρόνια ῥεύματα πολλάκις ἐθεραπεύθη διὰ τῶν κατ’ ἰνίον μερῶν , αἵματος ἀφαιρεθέντος ἅμα χρήσει σικύας .
Lemmas: ὁ ὄπισθεν κεφαλή ὀδυνάω ὁ ἐν μέτωπον ὄρθιος φλέψ τέμνω ὠφελέω . οὐ μόνος ἐπιτηδεύω κενόω ὁ Ἱπποκράτης ἔνθα χρεία κενόω , ἀλλά καί μετά ἀντίσπασις . ὁ δέ ἀντίσπασις ἐπί ἐναντίος γίγνομαι , κατά μῆκος μέν ἄνω καί κάτω , κατά πλάτος δέ ἔνθα καί ἔνθα . οὗτος εἰμί ἐπί ἀριστερός τε καί δεξιός , κατά βάθος δέ ὀπίσω τε καί πρόσω . νῦν οὖν ἐν ὁ ὄπισθεν ὁ κεφαλή ἄλγημα μετά ἀντίσπασις κένωσις ἐκ μέτωπον γίγνομαι , ὥσπερ καί ἐν ὁ ἔμπροσθεν ὁ κατά ἰνίον . οὕτως γοῦν ὀφθαλμός χρόνιος ῥεῦμα πολλάκις θεραπεύω διά ὁ κατά ἰνίον μέρος , αἷμα ἀφαιρέω ἅμα χρῆσις σικύα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.69
Ῥίγεα ἄρχεται γυναιξὶ μὲν ἐξ ὀσφύος μᾶλλον καὶ διὰ νότου εἰς κεφαλὴν , ἀτὰρ καὶ ἀνδράσιν ὄπισθεν τοῦ σώματος μᾶλλον ἢ ἔμπροσθεν , οἷον ἀπό τε πήχεων , μηρῶν , ἀτὰρ καὶ τὸ δέρμα ἀραιὸν ἔχουσι , καὶ δηλοῖ δὲ τοῦτο ἡ θρίξ . Ῥίγος πᾶν ἄρχεται μὲν μετά τινος αἰσθητῆς ψύξεως . ἑτοιμότερα δ’ οὐ ψυγῆναι μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς ψύξεως αἰσθάνεσθαι τὰ κατὰ νῶτον , ὥστ’ εἰκότως ἐντεῦθεν ἄρχεται τὰ ῥίγη καὶ θᾶττόν γε ταῖς γυναιξὶ γίνεται ταυτὶ , διότι καὶ ψυχρότερόν ἐστι τὸ θῆλυ φύσει καὶ ἀσθενέστερον . ἀναθεῖ δ’ ἐντεῦθεν ἀρξάμενον τὸ ῥῖγος ἐπὶ τὴν ἀρχὴν τῶν νεύρων , τὴν κεφαλὴν , τάχιστα γιγνομένης διὰ τοῦ νωτιαίου τῆς συμπαθείας . ἐπειδὴ καὶ οὗτος ὁμοίως ἐγκεφάλου ψυχρός ἐστι φύσει καὶ διὰ τὴν μαλακότητα τῆς οὐσίας ὁμοίως εὐάλωτος . ἐκ δὲ τῶν πρόσω μερῶν οὐκ ἄρχεται τὰ ῥίγη , διότι θερμότερα τῶν ὀπίσω τὴν κρᾶσιν ἐστὶ καὶ τούτων γνώρισμα τίθεται τὴν ἀραιότητα τοῦ δέρματος , αὐτῆς δὲ πάλιν ταύτης τὸ πλῆθος τῶν τριχῶν . εἴρηται δέ μοι περὶ τριχῶν γενέσεως αὐτάρκως ἐν τοῖς περὶ κράσεων ὑπομνήμασιν .
Lemmas: ῥῖγος ἄρχω γυνή μέν ἐκ ὀσφῦς μάλα καί διά νότος εἰς κεφαλή , ἀτάρ καί ἀνήρ ὄπισθεν ὁ σῶμα μάλα ἤ ἔμπροσθεν , οἷος ἀπό τε πῆχυς , μηρός , ἀτάρ καί ὁ δέρμα ἀραιός ἔχω , καί δηλόω δέ οὗτος ὁ θρίξ . ῥίγος πᾶς ἄρχω μέν μετά τις αἰσθητός ψῦξις . ἑτοῖμος δέ οὐ ψύχω μόνος , ἀλλά καί ὁ ψῦξις αἰσθάνομαι ὁ κατά νῶτον , ὥστε ἔοικα ἐντεῦθεν ἄρχω ὁ ῥῖγος καί ταχύς γε ὁ γυνή γίγνομαι οὗτος , διότι καί ψυχρός εἰμί ὁ θῆλυς φύσις καί ἀσθενής . ἀναθέω δέ ἐντεῦθεν ἄρχω ὁ ῥῖγος ἐπί ὁ ἀρχή ὁ νεῦρον , ὁ κεφαλή , ταχύς γίγνομαι διά ὁ νωτιαῖος ὁ συμπάθεια . ἐπειδή καί οὗτος ὅμοιος ἐγκέφαλος ψυχρός εἰμί φύσις καί διά ὁ μαλακότης ὁ οὐσία ὅμοιος εὐάλωτος . ἐκ δέ ὁ πρόσω μέρος οὐ ἄρχω ὁ ῥῖγος , διότι θερμός ὁ ὀπίσω ὁ κρᾶσις εἰμί καί οὗτος γνώρισμα τίθημι ὁ ἀραιότης ὁ δέρμα , αὐτός δέ πάλιν οὗτος ὁ πλῆθος ὁ θρίξ . λέγω δέ ἐγώ περί θρίξ γένεσις αὔταρκος ἐν ὁ περί κρᾶσις ὑπόμνημα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.70
Οἱ ὑπὸ τεταρταίων ἁλισκόμενοι οὐ πάνυ τοι ὑπὸ σπασμῶν ἁλίσκονται . ἢν δὲ ἁλίσκωνται πρότερον , εἶτα καὶ ἐπιγένηται τεταρταῖος , παύονται . Ὁ μὲν ἐπὶ κενώσει γενόμενος σπασμὸς ὀξύτατός ἐστι καὶ ὀλεθριώτατος . ὁ δ’ ἐπὶ πληρώσει τῶν νευρωδῶν μορίων οἶος καὶ ἐπιληπτικὸς οὔτ’ ὀξύτατος οὔθ’ ὁμοίως ἐκείνων κινδυνώδης . μέμνηται δὲ νῦν ὁ Ἱπποκράτης τοιούτου σπασμοῦ . τὸ γὰρ ἁλισκόμενοι ἁλίσκονται παράτασιν δηλοῖ τοῦ χρόνου . τοῦτον οὖν τὸν σπασμὸν ὁ τεταρταῖος οὐκ ἐᾷ γενέσθαι , ἀλλὰ καὶ εἰ φθάσειε προσγενέσθαι , λύει . γίνεται δ’ ὑπὸ γλίσχρων χυμῶν τε καὶ φλεγματικῶν ἐμπλαττομένων γε τοῖς νευρώδεσι μορίοις . οὔσης δὲ τοῖς τοιούτοις χυμοῖς διττῆς τῆς ἰάσεως , ἐκκρίσεώς τε καὶ πέψεως , ἀμφοτέρας ὁ τεταρταῖος ἔχει , τὴν μὲν ἔκκρισιν τῷ ῥίγει · μόνος γὰρ ὁ τοιοῦτος σπασμὸς ἱκανῶς ἐκκρῖναι παχὺν χυμόν · τὴν δὲ πέψιν τῷ λόγῳ τῆς ἐπιγενομένης τῷ ῥίγει θερμασίας .
Lemmas: ὁ ὑπό τεταρταῖος ἁλίσκομαι οὐ πάνυ τοι ὑπό σπασμός ἁλίσκομαι . ἐάν δέ ἁλίσκομαι πρότερος , εἶτα καί ἐπιγίγνομαι τεταρταῖος , παύω . ὁ μέν ἐπί κένωσις γίγνομαι σπασμός ὀξύς εἰμί καί ὀλέθριος . ὁ δέ ἐπί πλήρωσις ὁ νευρώδης μόριον οἶος καί ἐπιληπτικός οὔτε ὀξύς οὔτε ὅμοιος ἐκεῖνος κινδυνώδης . μιμνῄσκω δέ νῦν ὁ Ἱπποκράτης τοιοῦτος σπασμός . ὁ γάρ ἁλίσκομαι ἁλίσκομαι παράτασις δηλόω ὁ χρόνος . οὗτος οὖν ὁ σπασμός ὁ τεταρταῖος οὐ ἐάω γίγνομαι , ἀλλά καί εἰ φθάνω προσγίγνομαι , λύω . γίγνομαι δέ ὑπό γλίσχρος χυμός τε καί φλεγματικός ἐμπλήσσω γε ὁ νευρώδης μόριον . εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος χυμός δισσός ὁ ἴασις , ἔκκρισις τε καί πέψις , ἀμφότερος ὁ τεταρταῖος ἔχω , ὁ μέν ἔκκρισις ὁ ῥῖγος · μόνος γάρ ὁ τοιοῦτος σπασμός ἱκανός ἐκκρίνω παχύς χυμός · ὁ δέ πέψις ὁ λόγος ὁ ἐπιγίγνομαι ὁ ῥῖγος θερμασία .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.71
Ὁκόσοισι δέρματα περιτείνεται καρφαλέα καὶ σκληρὰ , ἄνευ ἱδρώτων τελευτῶσιν , ὁκόσοισι δὲ χαλαρὰ καὶ ἀραιὰ , σὺν ἱδρῶτι τελευτῶσιν . Τῶν μελλόντων ἀποθνήσκειν οἷς μὲν αὐχμώδη καὶ σκληρὰ καὶ ξηρὰ καὶ τεταμένα τὰ δέρματα , χωρὶς ἱδρῶτος ἀποθνήσκουσιν , οἶς δὲ τἀναντία ἀραιὰ καὶ μαλακὰ καὶ χαλαρὰ , σὺν ἱδρῶτι τελευτῶσι . τοῖς μὲν γὰρ προτέροις ἢ οὐχ ὅλως ἐστὶν ὑγρότης ἢ οὐκ ἐν τῷ δέρματι , τοῖς δ’ ἄλλοις καὶ κατὰ τὸ δέρμα ἐστίν .
Lemmas: ὁπόσος δέρμα περιτείνω καρφαλέος καί σκληρός , ἄνευ ἱδρώς τελευτάω , ὁπόσος δέ χαλαρός καί ἀραιός , σύν ἱδρώς τελευτάω . ὁ μέλλω ἀποθνῄσκω ὅς μέν αὐχμώδης καί σκληρός καί ξηρός καί τείνω ὁ δέρμα , χωρίς ἱδρώς ἀποθνῄσκω , ὄις δέ ἐναντίος ἀραιός καί μαλακός καί χαλαρός , σύν ἱδρώς τελευτάω . ὁ μέν γάρ πρότερος ἤ οὐ ὅλος εἰμί ὑγρότης ἤ οὐ ἐν ὁ δέρμα , ὁ δέ ἄλλος καί κατά ὁ δέρμα εἰμί .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.72
Οἱ ἰκτεριώδεες οὐ πάνυ τι πνευματώδεες εἰσίν . Πνευματώδεις νῦν εἰρῆσθαι νομιστέον ἐκείνους ὅσοι κατὰ γαστέρα πλῆθος ἀθροίζουσι φυσώδους πνεύματος , ἤτοι δι’ ἐρυγῶν κενούμενον ἢ διὰ φυσῶν ἢ παραμένον τε καὶ διατεῖνον τὰ τῇδε . γίνεται δὲ τοῦτο ποτὲ μὲν δι’ ἀτονίαν τέ τινα καὶ ἀσθένειαν αὐτῶν τῶν κατὰ γαστέρα μορίων , ἐνίοτε δ’ ἐπὶ φλεγματώδει χυμῷ καὶ ψυχρῷ . οὗτοι μὲν οὖν οἱ διὰ φλεγματικὸν χυμὸν πνευματώδεις ἐναντίοι τοῖς ἰκτεριώδεσίν εἰσι χολώδεσιν οὖσιν , ὥστε οὐκ ἄν ποτε κατὰ τὴν τοῦ πλεονάζοντος χυμοῦ φύσιν οἱ ἰκτεριώδεις γίγνονται πνευματώδεις . ἐγχωρεῖ δ’ αὐτοὺς ἐπ’ ἀῤῥωστίᾳ τῶν μερῶν φυσώδεις γίνεσθαι . διὰ τοῦτ’ οὖν προσέθηκε τῷ λόγῳ τὸ οὐ πάνυ τι , τὸ μὲν διηνεκὲς τῆς ἀποφάσεως κωλύων , ἐνδεικνύμενος δὲ ὡς τὸ πολὺ γίνεσθαι τὸ προειρημένον . οὐ πάνυ γάρ τοι τοῖς κατὰ γαστέρα μορίοις ἅπαντα ἄτονα ἔστιν εὑρεῖν τοὺς ἰκτεριώδεις .
Lemmas: ὁ ἰκτεριώδης οὐ πάνυ τις πνευματώδης εἰμί . πνευματώδης νῦν λέγω νομίζω ἐκεῖνος ὅσος κατά γαστήρ πλῆθος ἀθροίζω φυσώδης πνεῦμα , ἤτοι διά ἐρυγή κενόω ἤ διά φῦσα ἤ παραμένω τε καί διατείνω ὁ τῇδε . γίγνομαι δέ οὗτος ποτέ μέν διά ἀτονία τε τις καί ἀσθένεια αὐτός ὁ κατά γαστήρ μόριον , ἐνίοτε δέ ἐπί φλεγματώδης χυμός καί ψυχρός . οὗτος μέν οὖν ὁ διά φλεγματικός χυμός πνευματώδης ἐναντίος ὁ ἰκτεριώδης εἰμί χολώδης εἰμί , ὥστε οὐ ἄν ποτέ κατά ὁ ὁ πλεονάζω χυμός φύσις ὁ ἰκτεριώδης γίγνομαι πνευματώδης . ἐγχωρέω δέ αὐτός ἐπί ἀρρωστία ὁ μέρος φυσώδης γίγνομαι . διά οὗτος οὖν προστίθημι ὁ λόγος ὁ οὐ πάνυ τις , ὁ μέν διηνεκής ὁ ἀπόφασις κωλύω , ἐνδείκνυμι δέ ὡς ὁ πολύς γίγνομαι ὁ προλέγω . οὐ πάνυ γάρ τοι ὁ κατά γαστήρ μόριον ἅπας ἄτονος εἰμί εὑρίσκω ὁ ἰκτεριώδης .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.2
Οἷσι ῥῖνες ὑγρότεραι φύσει καὶ ἡ γονὴ ὑγροτέρη , ὑγιαίνουσι νοσηρότερον , οἷσι δὲ τἀναντία , ὑγιεινότερον . Ἐν μὲν ταῖς ξηροτέραις φύσει κράσεσιν οὐδὲν ὅλως ἐρεῖ διὰ τῶν ῥινῶν ἐξ ἐγκεφάλου περίττωμα σαφὲς οὐδ’ αἰσθητὸν , ὥσπερ οὐδὲ διὰ τοῦ δέρματος ἱδρὼς , ἀλλ’ ἡ καλουμένη πρὸς τῶν ἰατρῶν ἄδηλος διαπνοὴ τὰ λελεπτυσμένα τῶν περιττωμάτων ἀτμοειδῶς ἐκκενοῖ . ταῖς δ’ ὑγροτέραις φύσεσιν αἰσθητὰ γίνεται περιττώματα καὶ μάλιστα κατὰ τὸν ἐγκέφαλον , ὅτι φύσει ψυχρότερός ἐστι . ταῖς δ’ αὐταῖς ταύταις καὶ τὴν γονὴν , τουτέστι τὸ σπέρμα , γίνεσθαί φησιν ὑγροτέραν ὥσπερ καὶ ἐν ταῖς ξηροτέραις ἀναλισκομένης τῆς ὑδατώδους ὑγρότητος , παχύτερόν τε καὶ ξηρότερόν ἐστι τὸ σπέρμα . τοὺς οὖν ὑγροτέρους , εἴτ’ οὖν μόνον τὸν ἐγκέφαλον εἴτε καὶ τὸ σύμπαν σῶμα τὴν ὑγιεινὴν διαγωγὴν οὐκ ἄμεμπτον ἔχειν συμβέβηκεν , ἀλλὰ κατάῤῥοις τε συνεχῶς ἐπὶ σμικραῖς αἰτίαις ἁλίσκεσθαι , κἂν δι’ ὑπερώας αὐτοῖς κάτω ῥέπῃ τὸ περίττωμα , κακοῦσθαι τὰ ὑποκείμενα φάρυγγα καὶ λάρυγγα καὶ τραχεῖαν ἀρτηρίαν καὶ πνεύμονα καὶ στόμαχον καὶ γαστέρα καὶ βῆχάς τε αὐτοῖς γίνεσθαι καὶ δυσπνοίας καὶ συνάγχας , ἀπεψίας τε καὶ διαῤῥοίας . ἔστι δ’ ὅτε καὶ δυσεντερίας , ὅταν ἁλμυρώτερόν πως γένηται τὸ καταῤῥέον , ἀναγκαῖόν ἐστιν . εἴρηται δ’ αὐτῷ κἀν τῷ περὶ ὑδάτων καὶ τόπων καὶ ἀέρων βιβλίῳ περὶ τούτων , ὥσπερ γε κἀν τοῖς περὶ νούσων τε καὶ παθῶν .
Lemmas: ὅς ῥίς ὑγρός φύσις καί ὁ γονή ὑγρός , ὑγιαίνω νοσηρός , ὅς δέ ἐναντίος , ὑγιεινός . ἐν μέν ὁ ξηρός φύσις κρᾶσις οὐδείς ὅλος λέγω διά ὁ ῥίς ἐκ ἐγκέφαλος περίσσωμα σαφής οὐδέ αἰσθητός , ὥσπερ οὐδέ διά ὁ δέρμα ἱδρώς , ἀλλά ὁ καλέω πρός ὁ ἰατρός ἄδηλος διαπνοή ὁ λεπτύνω ὁ περίσσωμα ἀτμοειδής ἐκκενόω . ὁ δέ ὑγρός φύσις αἰσθητός γίγνομαι περίσσωμα καί μάλα κατά ὁ ἐγκέφαλος , ὅτι φύσις ψυχρός εἰμί . ὁ δέ αὐτός οὗτος καί ὁ γονή , τουτέστι ὁ σπέρμα , γίγνομαι φημί ὑγρός ὥσπερ καί ἐν ὁ ξηρός ἀναλίσκω ὁ ὑδατώδης ὑγρότης , παχύς τε καί ξηρός εἰμί ὁ σπέρμα . ὁ οὖν ὑγρός , εἴτε οὖν μόνος ὁ ἐγκέφαλος εἴτε καί ὁ σύμπας σῶμα ὁ ὑγιεινός διαγωγή οὐ ἄμεμπτος ἔχω συμβαίνω , ἀλλά κατάρροος τε συνεχής ἐπί μικρός αἰτία ἁλίσκομαι , ἐάν διά ὑπερώα αὐτός κάτω ῥέπω ὁ περίσσωμα , κακόω ὁ ὑπόκειμαι φάρυγξ καί λάρυγξ καί τραχύς ἀρτηρία καί πνεύμων καί στόμαχος καί γαστήρ καί βήξ τε αὐτός γίγνομαι καί δύσπνοια καί συνάγχη , ἀπεψία τε καί διάρροια . εἰμί δέ ὅτε καί δυσεντερία , ὅταν ἁλμυρός πως γίγνομαι ὁ καταρρέω , ἀναγκαῖος εἰμί . λέγω δέ αὐτός ἐν ὁ περί ὕδωρ καί τόπος καί ἀήρ βιβλίον περί οὗτος , ὥσπερ γε ἐν ὁ περί νόσος τε καί πάθος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.3
Ἐν τῇσι μακρῇσι δυσεντερίῃσιν αἱ ἀποσιτίαι κακὸν , καὶ ξὺν πυρετῷ κάκιον . Αἱ δυσεντερίαι γίνονται μὲν ὑπὸ δριμέων χυμῶν , ἑλκώσεις δ’ εἰσὶν ἐντέρων , ἐν ἀρχῇ μὲν ἐπιπολῆς ξυομένων , τῷ χρόνῳ δὲ βαθύτερα καὶ σηπεδονώδη τοὐπίπαν ἰσχόντων τὰ ἕλκη , καθ’ ὃν μάλιστα χρόνον ἡ γαστὴρ αὐτοῖς συμπάσχουσα βλάπτεται περὶ τὰς πέψεις , ἐπανιούσης δ’ ἀεὶ καὶ μᾶλλον ἀνωτέρω τῆς κακώσεως , ἐπειδὰν καὶ τὸ στόμα συμπάθῃ τῆς κοιλίας , ἀπόσιτοι γίνονται , τουτέστιν ἀνόρεκτοι . γίγνονται μὲν γὰρ ἐνίοτε καὶ κατ’ ἀρχὰς ἀπόσιτοι διὰ τοὺς συῤῥεόντας ἰχῶρας ἐξ ἥπατος , ἐφ’ ὧν ἔφαμεν ἐξύσθαι τὰ ἔντερα καὶ μάλισθ’ ὅταν ὦσιν οὗτοι πικρόχολοι , μέρος γὰρ αὐτῶν ἐπιπολάζον ἀναφέρεται πρὸς τὸ στόμα τῆς γαστρός . κατὰ δὲ τὰς χρονίας δυσεντερίας , ὅταν ἐπιγένηται τοῦτο τὸ σύμπτωμα , νέκρωσιν ἤδη τινὰ σημαίνει γεγονέναι τῇ γαστρὶ κατὰ συμπάθειαν , ἐφ’ ᾗ τελέως ἀπολωλεκέναι ἀναγκαῖον τὸ εἰς τὴν ζωὴν ἔργον . εἰ δ’ ἅμα τῇ ἀνορεξίᾳ καὶ πυρετὸς ἐπιγένοιτο τῇ δυσεντερίᾳ , δυοῖν θάτερον , ἢ σηπεδών τίς ἐστι περὶ τὰ ἕλκη , ἢ ἀξιόλογος φλεγμονή · καὶ οὕτως , ὡς εἴρηται , συμπασχούσης ὅλης αὐτῆς ἤδη τῆς γαστρὸς ὀλεθρίως ἔχουσιν οἱ κάμνοντες .
Lemmas: ἐν ὁ μακρός δυσεντερία ὁ ἀποσιτία κακός , καί σύν πυρετός κακός . ὁ δυσεντερία γίγνομαι μέν ὑπό δριμύς χυμός , ἕλκωσις δέ εἰμί ἔντερον , ἐν ἀρχή μέν ἐπιπολή ξύω , ὁ χρόνος δέ βαθύς καί σηπεδονώδης ἐπίπαν ἴσχω ὁ ἕλκος , κατά ὅς μάλα χρόνος ὁ γαστήρ αὐτός συμπάσχω βλάπτω περί ὁ πέψις , ἐπάνειμι δέ ἀεί καί μάλα ἀνώτερος ὁ κάκωσις , ἐπειδάν καί ὁ στόμα συμπάσχω ὁ κοιλία , ἀπόσιτος γίγνομαι , τουτέστι ἀνόρεκτος . γίγνομαι μέν γάρ ἐνίοτε καί κατά ἀρχή ἀπόσιτος διά ὁ συρρέω ἰχώρ ἐκ ἧπαρ , ἐπί ὅς φημί ἐτίξυμαι ὁ ἔντερον καί μάλα ὅταν εἰμί οὗτος πικρόχολος , μέρος γάρ αὐτός ἐπιπολάζω ἀναφέρω πρός ὁ στόμα ὁ γαστήρ . κατά δέ ὁ χρόνιος δυσεντερία , ὅταν ἐπιγίγνομαι οὗτος ὁ σύμπτωμα , νέκρωσις ἤδη τις σημαίνω γίγνομαι ὁ γαστήρ κατά συμπάθεια , ἐπί ὅς τέλειος ἀπόλλυμι ἀναγκαῖος ὁ εἰς ὁ ζωή ἔργον . εἰ δέ ἅμα ὁ ἀνορεξία καί πυρετός ἐπιγίγνομαι ὁ δυσεντερία , δύο ἕτερος , ἤ σηπεδών τις εἰμί περί ὁ ἕλκος , ἤ ἀξιόλογος φλεγμονή · καί οὕτως , ὡς λέγω , συμπάσχω ὅλος αὐτός ἤδη ὁ γαστήρ ὀλέθριος ἔχω ὁ κάμνω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.4
Τὰ περιμάδηρα ἕλκεα κακοήθεα . Ὅταν ἤτοι τὰς τρίχας ἐκπιπτούσας ἴδῃς τῶν περικειμένων τῷ ἕλκει χωρίων ἢ καὶ τὸ δέρμα λεπίδας ἐπιπολῆς ἀφιὲν , ἴσθι τοῖς οὕτως ἔχουσι μοχθηροὺς χυμοὺς ἐπιῤῥεῖν τῷ μέρει ἀκριβῶς ἀναβιβρώσκοντας τὸ ἕλκος . οὐ γὰρ δήπου τὰς μὲν ῥίζας τῶν τριχῶν διαφθείρειν δύναται , τὸ δ’ ἡλκωμένον ἐᾶν συνεπουλοῦσθαι .
Lemmas: ὁ περιμάδαρος ἕλκος κακοήθης . ὅταν ἤτοι ὁ θρίξ ἐκπίπτω ὁράω ὁ περίκειμαι ὁ ἕλκος χωρίον ἤ καί ὁ δέρμα λεπίς ἐπιπολή ἀφίημι , οἶδα ὁ οὕτως ἔχω μοχθηρός χυμός ἐπιρρέω ὁ μέρος ἀκριβής ἀναβιβρώσκω ὁ ἕλκος . οὐ γάρ δήπου ὁ μέν ῥίζα ὁ θρίξ διαφθείρω δύναμαι , ὁ δέ ἑλκόω ἐάω συνεπουλόομαι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.6
Τὰ νεφριτικὰ καὶ ὁκόσα κατὰ τὴν κύστιν ἀλγήματα ἐργωδῶς ὑγιάζεται τοῖσι πρεσβύτῃσιν . Τοῖς γέρουσι μόγις ὑγιάζεσθαί φησι , τουτέστι μετὰ πολλῆς πραγματείας καὶ χρόνου μακροῦ τὰ κατὰ νεφροὺς καὶ κύστιν , ὅτι δὴ τοὔργον αὐτῶν ἄπαυστόν ἐστιν , ἡσυχίας δὲ δεῖ τοῖς ὁτιοῦν μέλλουσι θεραπευθήσεσθαι , καὶ ὅτι περίττωμα δι’ αὐτῶν κενοῦται δριμὺ παροξύνειν ἐπιτήδειον , εἴθ’ ἕλκος εἴτε φλεγμονή τις ἐν αὐτοῖς εἴθ’ ὁτιοῦν ἄλλο συσταίη πάθημα . πολὺ δὲ δὴ μᾶλλον τῶν πρεσβυτικῶν σωμάτων ἐργαδῶς ὑγιάζεται τὰ κατὰ τὴν κύστιν , ὅτι καὶ τἄλλα σύμπαντα νοσήματα καὶ μάλισθ’ ὅσα ᾖ χρόνια , τὰ γὰρ τοιαῦτα καὶ αὐτὸς ἔφη πρόσθεν συναποθνήσκειν .
Lemmas: ὁ νεφριτικός καί ὁπόσος κατά ὁ κύστις ἄλγημα ἐργώδης ὑγιάζω ὁ πρεσβύτης . ὁ γέρων μόγις ὑγιάζω φημί , τουτέστι μετά πολύς πραγματεία καί χρόνος μακρός ὁ κατά νεφρός καί κύστις , ὅτι δή ἔργον αὐτός ἄπαυστος εἰμί , ἡσυχία δέ δέω ὁ ὁστισοῦν μέλλω θεραπεύω , καί ὅτι περίσσωμα διά αὐτός κενόω δριμύς παροξύνω ἐπιτήδειος , εἴτε ἕλκος εἴτε φλεγμονή τις ἐν αὐτός εἴτε ὁστισοῦν ἄλλος συνίστημι πάθημα . πολύς δέ δή μάλα ὁ πρεσβυτικός σῶμα ἐργαδής ὑγιάζω ὁ κατά ὁ κύστις , ὅτι καί ἄλλος σύμπας νόσημα καί μάλα ὅσος εἰμί χρόνιος , ὁ γάρ τοιοῦτος καί αὐτός φημί πρόσθεν συναποθνῄσκω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.7
Τὰ ἀλγήματα τὰ κατὰ τὴν κοιλίην γινόμενα τὰ μὲν μετέωρα κουφότατα , τὰ δὲ μὴ μετέωρα ἰσχυρότερα . Μετέωρα νῦν ἀκουστέον οὐ κατὰ τὸ μῆκος τοῦ σώματος , ἀλλὰ κατὰ τὸ βάθος . ὁρίζει δὲ ταῦτα ἐπὶ τῶν κατὰ τὴν γαστέρα χωρίων τὸ περιτόναιον · ὥσθ’ ὅσα μὲν ἐν τοῖς ἐπικειμένοις τῷδε γίνεται κεκλῆσθαι μετέωρα . τὰ δ’ ἐν τοῖς ὑποκειμένοις , τουτέστιν ἐν αὐτοῖς τοῖς ἐντέροις καὶ τῇ γαστρὶ καὶ τὰ ἐν τῷ βάθει , ταῦτα λέγει μὴ μετέωρα . πρόδηλον δ’ ὅτι τὰ τοιαῦτα καλῶς κέκληκεν ἰσχυρότερα .
Lemmas: ὁ ἄλγημα ὁ κατά ὁ κοιλία γίγνομαι ὁ μέν μετέωρος κοῦφος , ὁ δέ μή μετέωρος ἰσχυρός . μετέωρος νῦν ἀκούω οὐ κατά ὁ μῆκος ὁ σῶμα , ἀλλά κατά ὁ βάθος . ὁρίζω δέ οὗτος ἐπί ὁ κατά ὁ γαστήρ χωρίον ὁ περιτόναιον · ὥστε ὅσος μέν ἐν ὁ ἐπίκειμαι ὅδε γίγνομαι καλέω μετέωρος . ὁ δέ ἐν ὁ ὑπόκειμαι , τουτέστι ἐν αὐτός ὁ ἔντερον καί ὁ γαστήρ καί ὁ ἐν ὁ βάθος , οὗτος λέγω μή μετέωρος . πρόδηλος δέ ὅτι ὁ τοιοῦτος καλός καλέω ἰσχυρός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.8
Τοῖσι ὑδρωπικοῖσι τὰ γενόμενα ἕλκεα ἐν τῷ σώματι οὐ ῥηϊδίως ὑγιάζεται . Ἐδίδαξεν αὐτὸς ἐν τῷ περὶ ἑλκῶν οὐ πρότερον ἐπουλώμενα τὰ ἕλκη , πρὶν ἀκριβῶς ξηρανθῆναι . τοῦτο δ’ οὐ ῥᾴδιον ἐπὶ τῶν ὑδρωπικῶν ἐργάζεσθαι διὰ τὴν ἀμετρίαν τῆς ὑγρότητος .
Lemmas: ὁ ὑδρωπικός ὁ γίγνομαι ἕλκος ἐν ὁ σῶμα οὐ ῥᾴδιος ὑγιάζω . διδάσκω αὐτός ἐν ὁ περί ἕλκος οὐ πρότερος ἐπουλόω ὁ ἕλκος , πρίν ἀκριβής ξηραίνω . οὗτος δέ οὐ ῥᾴδιος ἐπί ὁ ὑδρωπικός ἐργάζομαι διά ὁ ἀμετρία ὁ ὑγρότης .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.9
Τὰ πλατέα ἐξανθήματα οὐ πάνυ τι κνησμώδεα . Καθάπερ τῶν φυμάτων ἁπάντων διττή τίς ἐστιν ἡ διαφορὰ , τῶν μὲν ἀνατεινομένων εἰς ὀξὺ καὶ ὑψηλῶν γινομένων , τῶν δ’ ἐκτεινομένων μὲν ἐπὶ πλέονα τόπον , οὐ μὴν εἰς ὕψος αἰρομένων . οὕτως καὶ τῶν ἐξανθημάτων ἔνια μὲν ὑψηλὰ γίνεται , τινὰ δὲ πλατέα . τὰ μὲν οὖν ὑψηλότερα φύματα καὶ ἐξανθήματα θερμότερος ἐργάζεται χυμὸς , τὰ δὲ ταπεινότερα ψυχρότερος , ὥστε διὰ διττὴν τὴν αἰτίαν οὐ πάνυ τι κνησμώδεα γίνεται τὰ πλατῆ . διαπνεῖται γὰρ εἰς πλάτος ἐκτεταμένα καὶ τὸν ἐργαζόμενον αὐτὰ χυμὸν ἧττον ἔχει δριμύν .
Lemmas: ὁ πλατύς ἐξάνθημα οὐ πάνυ τις κνησμώδης . καθά ὁ φῦμα ἅπας δισσός τις εἰμί ὁ διαφορά , ὁ μέν ἀνατείνω εἰς ὀξύς καί ὑψηλός γίγνομαι , ὁ δέ ἐκτείνω μέν ἐπί πολύς τόπος , οὐ μήν εἰς ὕψος ἀείρω . οὕτως καί ὁ ἐξάνθημα ἔνιοι μέν ὑψηλός γίγνομαι , τις δέ πλατύς . ὁ μέν οὖν ὑψηλός φῦμα καί ἐξάνθημα θερμός ἐργάζομαι χυμός , ὁ δέ ταπεινός ψυχρός , ὥστε διά δισσός ὁ αἰτία οὐ πάνυ τις κνησμώδης γίγνομαι ὁ πλατύς . διαπνέω γάρ εἰς πλάτος ἐκτείνω καί ὁ ἐργάζομαι αὐτός χυμός ἥσσων ἔχω δριμύς .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.10
Κεφαλὴν πονέοντι περιωδυνέοντι πῦον ἢ ὕδωρ ἢ αἷμα ῥυὲν κατὰ τὰς ῥῖνας ἢ κατὰ τὰ ὦτα ἢ κατὰ τὸ στόμα λύει τὸ νόσημα . Πολλὰ καὶ ἄλλα οὕτω δέδεικται λέγων ὁ Ἱπποκράτης , ἐφ’ ὧν ἐὰν μὴ προσέχῃ τις τὸν νοῦν , δοκεῖ μόνον εἶναι τὸ λεγόμενον ὑπ’ αὐτοῦ θεραπευτικὸν τοῦ πάθους , ἄλλο δὲ οὐδέν . ὁ δὲ οὐ τοῦτο μόνον φησὶν , ἀλλ’ ἁπλῶς ὅτι πῦον ἢ ὕδωρ ῥυὲν , ἤτοι διὰ τῶν ὤτων ἢ τῶν ῥινῶν λύει τὸ νόσημα . καὶ εἴ γε οὕτως ἀντιστρέφων εἰρήκει , καθάπερ ἐγὼ νῦν , ἀνέγκλητος ἂν ἦν ὁ λόγος . ἐπειδὰν ἤτοι διὰ φλεγμονὴν ἢ ὑγρῶν ἀπέπτων πλῆθος ἠθροισμένον ἐν τῇ κεφαλῇ τὴν ὀδύνην συμβαίνει γίνεσθαι , τηνικαῦτα τῆς φλεγμονῆς διαπυησάσης ἢ τῆς ὑγρότητος ἐκκριθείσης λύσιν γίνεσθαι τῆς ὀδύνης . ἐὰν δὲ διὰ πνεῦμα φυσῶδες ἢ αἵματος πλῆθος ἢ δάκνουσαν χολὴν ἢ ὅλως κατὰ δυσκρασίαν ἡ ὀδύνη γίνεται , δι’ ἄλλων ἰαθήσεται .
Lemmas: κεφαλή πονέω περιωδυνέω πυός ἤ ὕδωρ ἤ αἷμα ῥέω κατά ὁ ῥίς ἤ κατά ὁ οὖς ἤ κατά ὁ στόμα λύω ὁ νόσημα . πολύς καί ἄλλος οὕτως δείκνυμι λέγω ὁ Ἱπποκράτης , ἐπί ὅς ἐάν μή προσέχω τις ὁ νόος , δοκέω μόνος εἰμί ὁ λέγω ὑπό αὐτός θεραπευτικός ὁ πάθος , ἄλλος δέ οὐδείς . ὁ δέ οὐ οὗτος μόνος φημί , ἀλλά ἁπλῶς ὅτι πυός ἤ ὕδωρ ῥέω , ἤτοι διά ὁ οὖς ἤ ὁ ῥίς λύω ὁ νόσημα . καί εἰ γε οὕτως ἀντιστρέφω λέγω , καθά ἐγώ νῦν , ἀνέγκλητος ἄν εἰμί ὁ λόγος . ἐπειδάν ἤτοι διά φλεγμονή ἤ ὑγρός ἄπεπτος πλῆθος ἀθροίζω ἐν ὁ κεφαλή ὁ ὀδύνη συμβαίνω γίγνομαι , τηνικαῦτα ὁ φλεγμονή διαπυέω ἤ ὁ ὑγρότης ἐκκρίνω λύσις γίγνομαι ὁ ὀδύνη . ἐάν δέ διά πνεῦμα φυσώδης ἤ αἷμα πλῆθος ἤ δάκνω χολή ἤ ὅλος κατά δυσκρασία ὁ ὀδύνη γίγνομαι , διά ἄλλος ἰάομαι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.11
Τοῖσι μελαγχολικοῖσι καὶ τοῖσι νεφριτικοῖσιν αἱμοῤῥοΐδες ἐπιγινόμεναι ἀγαθόν . Οὐ τῷ τῆς κενώσεως μόνον λόγῳ αἱμοῤῥοΐδες ἰῶνται τὰ τοιαῦτα τῶν παθῶν , ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ ποιότης τοῦ κενουμένου . παχὺ γὰρ εἰώθασιν αἱ τοιαῦται κενοῦν αἷμα μεστὸν τοῦ μελαγχολικοῦ χυμοῦ , παραπλησίαν ἔχοντος ἐν αἵματι δύναμιν , οἵαν περ ἐν τοῖς οἴνοις ἡ τρὺξ , ὥστ’ οὐδὲν θαυμαστὸν καὶ μελαγχολίαν καὶ νεφρῖτιν ἰᾶσθαι διὰ τῶν αἱμοῤῥοΐδων , ἐκκενοῦν πεφυκυιῶν τὴν οἷον ἰλὺν τοῦ αἵματος .
Lemmas: ὁ μελαγχολικός καί ὁ νεφριτικός αἱμορροΐς ἐπιγίγνομαι ἀγαθός . οὐ ὁ ὁ κένωσις μόνος λόγος αἱμορροΐς ἰάομαι ὁ τοιοῦτος ὁ πάθος , ἀλλά καί αὐτός ὁ ποιότης ὁ κενόω . παχύς γάρ εἴωθα ὁ τοιοῦτος κενόω αἷμα μεστός ὁ μελαγχολικός χυμός , παραπλήσιος ἔχω ἐν αἷμα δύναμις , οἷος περ ἐν ὁ οἶνος ὁ τρύξ , ὥστε οὐδείς θαυμαστός καί μελαγχολία καί νεφρῖτις ἰάομαι διά ὁ αἱμορροίς , ἐκκενόω φύω ὁ οἷος ἰλύς ὁ αἷμα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.12
Αἱμοῤῥοΐδας ἰηθέντι χρονίας , ἢν μὴ μία διαφυλαχθῇ , κίνδυνος ὕδρωπα ἐπιγενέσθαι ἢ φθίσιν . Τὰς αἱμοῤῥοΐδας ἀδύνατον γενέσθαι χωρὶς τοῦ διὰ πλῆθός τε καὶ πάχος αἵματος ἀναστομωθῆναί τινας φλέβας , ἀποτιθεμένου τοῦ ἥπατος εἰς αὐτὰς ἰλυῶδές τε καὶ μελαγχολικὸν αἷμα . ἐὰν οὖν ἀποκλείσῃ τις αὐτὸ τῆς ἐντεῦθεν φορᾶς , ἅμα μὲν σκιῤῥῶδες ἐργάζεται τὸ ἧπαρ , ἅμα δὲ καὶ τῷ πλήθει καὶ τῷ πάχει βαρυνόμενον ἀποσβέννυσι τὴν ἐν αὐτῷ θερμασίαν , ὁμοίου τοῦ συμβαίνοντος ὄντος τῷ κατὰ τὰς ἐκτὸς φλόγας , ὑφ’ ὧν κακῶς ξύλα πολλὰ σωρευθέντα πνίγει τε καὶ σβέννυσι τὸ πῦρ . εἴπερ οὖν ὑπὸ τῆς ἐμφύτου θερμασίας γεννᾶται τὸ αἷμα , πρόδηλον ὡς οὐκέτι γεννηθήσεται σβεννυμένης αὐτῆς , ὁ δὲ ὕδερος ἀποτυχίᾳ τῆς αἱματώσεως γίνεται . ἐὰν δέ ποτε δυνηθῇ τὸ ἧπαρ ἀπώσασθαι τὸ πλῆθος ἐπὶ τὰς ἐν τῷ πνεύμονι φλέβας , ἀγγείου ῥαγέντος ἐνταῦθα φθινώδεις γίνονται . εἰκότως οὖν συμβουλεύει κἂν μίαν φυλάττειν αἱμοῤῥοΐδα , ὡς διὰ ταύτης ἐκκενοῦσθαι τὴν ἰλυώδη κακοχυμίαν τοῦ ἥπατος καὶ μάλιστα ἐφ’ ὧν ἐμελέτησε χρόνῳ πλείονι διὰ τούτων ἐκκρίνειν αὐτὰς φλεβῶν .
Lemmas: αἱμορροίς ἰάομαι χρόνιος , ἐάν μή εἷς διαφυλάσσω , κίνδυνος ὕδρωψ ἐπιγίγνομαι ἤ φθίσις . ὁ αἱμορροίς ἀδύνατος γίγνομαι χωρίς ὁ διά πλῆθος τε καί πάχος αἷμα ἀναστομόω τις φλέψ , ἀποτίθημι ὁ ἧπαρ εἰς αὐτός ἰλυώδης τε καί μελαγχολικός αἷμα . ἐάν οὖν ἀποκλείω τις αὐτός ὁ ἐντεῦθεν φορά , ἅμα μέν σκιρρώδης ἐργάζομαι ὁ ἧπαρ , ἅμα δέ καί ὁ πλῆθος καί ὁ πάχος βαρύνω ἀποσβέννυμι ὁ ἐν αὐτός θερμασία , ὅμοιος ὁ συμβαίνω εἰμί ὁ κατά ὁ ἐκτός φλόξ , ὑπό ὅς κακός ξύλον πολύς σωρεύω πνίγω τε καί σβέννυμι ὁ πῦρ . εἴπερ οὖν ὑπό ὁ ἔμφυτος θερμασία γεννάω ὁ αἷμα , πρόδηλος ὡς οὐκέτι γεννάω σβέννυμι αὐτός , ὁ δέ ὕδερος ἀποτυχία ὁ αἱμάτωσις γίγνομαι . ἐάν δέ ποτέ δύναμαι ὁ ἧπαρ ἀπωθέω ὁ πλῆθος ἐπί ὁ ἐν ὁ πνεύμων φλέψ , ἀγγεῖον ῥήγνυμι ἐνταῦθα φθινώδης γίγνομαι . ἔοικα οὖν συμβουλεύω ἐάν εἷς φυλάσσω αἱμορροίς , ὡς διά οὗτος ἐκκενόω ὁ ἰλυώδης κακοχυμία ὁ ἧπαρ καί μάλα ἐπί ὅς μελετάω χρόνος πολύς διά οὗτος ἐκκρίνω αὐτός φλέψ .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.13
Ὑπὸ λυγμοῦ ἐχομένῳ πταρμοὶ ἐπιγινόμενοι λύουσι τὸν λυγμόν . Καθάπερ αὐτὸς εἶπεν ὑπὸ πληρώσεώς τε καὶ κενώσεως γίνεσθαι τὸν σπασμὸν , οὕτω καὶ τὸν λυγμόν . ὅταν οὖν ὑπὸ πληρώσεως γένηται , τοὐπίπαν δὲ οὕτω συνίσταται , βιαίας δεῖται κενώσεως , ἵν’ ὥσπερ μοχλευθέντα τὰ κατὰ τούτων ὑγρὰ διαπνεύσῃ τε καὶ κενωθῇ . τοῦτο δὲ ὁ πταρμὸς ἐργάζεται · τοὺς δὲ ἐπὶ κενώσει λυγμοὺς σπανίως ἐπιγινομένους οὐκ ἰᾶται πταρμός . ὅτι δ’ ἐπὶ πληρώσει συνεχῶς γίνεται λυγμὸς , ὁρᾶται κἀπὶ τῶν παιδίων λυζόντων πολλάκις , ὅταν ὑπερπλησθῇ . καὶ τὸ κρύος δὲ καὶ ψύξις τῷ δυσδιάπνευστα ἐργάζεσθαι πάντα τὰ νευρώδη σώματα τὴν πλήρωσιν αὐτῶν ἀποτελεῖ καὶ διὰ τοῦτο λύζουσιν ἐπ’ αὐτῶν .
Lemmas: ὑπό λυγμός ἔχω πταρμός ἐπιγίγνομαι λύω ὁ λυγμός . καθά αὐτός λέγω ὑπό πλήρωσις τε καί κένωσις γίγνομαι ὁ σπασμός , οὕτως καί ὁ λυγμός . ὅταν οὖν ὑπό πλήρωσις γίγνομαι , ἐπίπαν δέ οὕτως συνίστημι , βίαιος δέω κένωσις , ἵνα ὥσπερ μοχλεύω ὁ κατά οὗτος ὑγρός διαπονέω τε καί κενόω . οὗτος δέ ὁ πταρμός ἐργάζομαι · ὁ δέ ἐπί κένωσις λυγμός σπάνιος ἐπιγίγνομαι οὐ ἰάομαι πταρμός . ὅτι δέ ἐπί πλήρωσις συνεχής γίγνομαι λυγμός , ὁράω ἐπί ὁ παιδίον λύζω πολλάκις , ὅταν ὑπερπίμπλημι . καί ὁ κρύος δέ καί ψῦξις ὁ δυσδιάπνευστος ἐργάζομαι πᾶς ὁ νευρώδης σῶμα ὁ πλήρωσις αὐτός ἀποτελέω καί διά οὗτος λύζω ἐπί αὐτός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.14
Ὑπὸ ὕδρωπος ἐχομένῳ τοῦ κατὰ τὰς φλέβας ἐν τὴν κοιλίην ὕδατος ῥυέντος λύσις . Ἓν καὶ τοῦτό ἐστι παράδειγμα τῶν αὐτομάτων γινομένων ἐπ’ ὠφελείᾳ κενώσεων · αὐτομάτων δηλονότι λεγομένων οὐ τῶν χωρὶς αἰτίας , ἀλλὰ χωρὶς τῆς ἐξ ἡμῶν αἰτίας . ὅταν γὰρ δόντων ὑδραγωγὸν φάρμακον ἡ τοιαύτη κένωσις γένηται , οὐκέτ’ αὐτὴν ὀνομάζομεν αὐτόματον .
Lemmas: ὑπό ὕδρωψ ἔχω ὁ κατά ὁ φλέψ ἐν ὁ κοιλία ὕδωρ ῥέω λύσις . εἷς καί οὗτος εἰμί παράδειγμα ὁ αὐτόματος γίγνομαι ἐπί ὠφέλεια κένωσις · αὐτόματος δηλονότι λέγω οὐ ὁ χωρίς αἰτία , ἀλλά χωρίς ὁ ἐκ ἐγώ αἰτία . ὅταν γάρ δίδωμι ὑδραγωγός φάρμακον ὁ τοιοῦτος κένωσις γίγνομαι , οὐκέτι αὐτός ὀνομάζω αὐτόματος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.15
Ὑπὸ διαῤῥοίης ἐχομένῳ μακρῆς ἀπ’ αὐτομάτου ἔμετος ἐπιγινόμενος λύει τὴν διάῤῥοιαν . Ἓν καὶ τοῦτό ἐστιν ὡσαύτως παράδειγμα τῶν καλῶν ὑπὸ τῆς φύσεως γινομένων , ὃ χρὴ μιμεῖσθαι τὸν ἰατρόν . ἡ δὲ ὠφέλεια τῷ τῆς ἀντισπάσεως λόγῳ .
Lemmas: ὑπό διάρροια ἔχω μακρός ἀπό αὐτόματος ἔμετος ἐπιγίγνομαι λύω ὁ διάρροια . εἷς καί οὗτος εἰμί ὡσαύτως παράδειγμα ὁ καλός ὑπό ὁ φύσις γίγνομαι , ὅς χρή μιμέομαι ὁ ἰατρός . ὁ δέ ὠφέλεια ὁ ὁ ἀντίσπασις λόγος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.16
Ὑπὸ πλευρίτιδος ἢ ὑπὸ περιπνευμονίης ἐχομένῳ διαῤῥοίη ἐπιγινομένη κακόν . Τοῖς πάσχουσι μορίοις οὐχ ἁπλῶς ἕτερα συμπάσχειν πέφυκεν , ἀλλ’ ὅταν ἐν ἰσχυρῷ γένωνται πάθει . κατὰ τοῦτ’ οὖν καὶ τῷ ἥπατι παθόντι λυγμὸς μὲν ἐπιγίνεται , στομάχου συμπαθόντος , βὴξ δὲ καὶ δύσπνοια τῶν ἀναπνευστικῶν ὀργάνων . οὕτω γοῦν καὶ τοῖς ἀναπνευστικοῖς ὀργάνοις μεγάλως κακοπραγοῦσι τὸ ἧπαρ συμπάσχει , καὶ τοῦτό γε σαφῶς ἐνεδείξατο καὶ αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης οὐχ ἁπλῶς εἰπὼν ὑπὸ πλευρίτιδος ἢ περιπνευμονίας ἐκταραχθεῖσαν τὴν κοιλίαν κακὸν εἶναι σημεῖον , ἀλλὰ προσθεὶς τῷ ἐχομένῳ , ὡσεὶ κατεχομένῳ καὶ βιαζομένῳ τῷ κάμνοντι πρὸς τῶν τοιούτων παθῶν , εἰρήκει τὴν διάῤῥοιαν ἐπιγινομένην κακὸν εἶναι σημεῖον , ἐπειδὴ τοῖς οὕτως ἔχουσι διάῤῥοια γίνεται , μήθ’ ἕλκειν ἔτι καλῶς εἰς ἑαυτὸ τὴν τροφὴν δυναμένου τοῦ ἥπατος μήθ’ αἱματοῦν , ἔστι δ’ ὅτε καὶ τῆς κοιλίας διαφθειρούσης αὐτήν . ἐπὶ μέντοι μετρίᾳ πλευρίτιδί τε καὶ περιπνευμονίᾳ διάῤῥοια ἐπιγινομένη δύναταί ποτε τῷ λόγῳ τῆς κενώσεως ὠφελῆσαι καὶ μᾶλλον ὅταν φαίνηται τὰ τῆς πέψεως σημεῖα τοῖς πάθεσι παρόντα καὶ οὔτε φόβος ἐστὶν , ἀλλὰ καὶ ἀκινδύνως . κοινῇ δ’ ἐπὶ τούτων καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων , ὅσα κατὰ τὸν αὐτὸν λέγεται τρόπον , ἐκείνου μεμνῆσθαι προσήκει , τοῦ διὰ μηδὲν ἄλλο πρόσκαιρόν τε καὶ πρόδηλον ἐπιγεγονέναι τὸ σύμπτωμα . καθάπερ γε καὶ νῦν τὴν διάῤῥοιαν ἐξ ἐδέσματός τινος ἢ πόματος , ἀλλὰ τῷ λόγῳ τοῦ νοσήματος . ὅσα γὰρ δι’ ἄλλο τι καὶ μὴ διὰ τὸ νόσημα γέγονεν , οὐ δύναται σημαίνειν αὐτοῦ τὸ ἦθος εἴ γε συνῆφθαι χρὴ κατά τι τὸ σημεῖον τῷ δηλουμένῳ πρὸ αὐτοῦ .
Lemmas: ὑπό πλευρῖτις ἤ ὑπό περιπνευμονία ἔχω διαρρέω ἐπιγίγνομαι κακός . ὁ πάσχω μόριον οὐ ἁπλῶς ἕτερος συμπάσχω φύω , ἀλλά ὅταν ἐν ἰσχυρός γίγνομαι πάθος . κατά οὗτος οὖν καί ὁ ἧπαρ πάσχω λυγμός μέν ἐπιγίγνομαι , στόμαχος συμπάσχω , βήξ δέ καί δύσπνοια ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον . οὕτως γοῦν καί ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον μέγας κακοπραγέω ὁ ἧπαρ συμπάσχω , καί οὗτος γε σαφής ἐνδείκνυμι καί αὐτός ὁ Ἱπποκράτης οὐ ἁπλῶς λέγω ὑπό πλευρῖτις ἤ περιπνευμονία ἐκταράσσω ὁ κοιλία κακός εἰμί σημεῖον , ἀλλά προστίθημι ὁ ἔχω , ὡσεί κατέχω καί βιάζω ὁ κάμνω πρός ὁ τοιοῦτος πάθος , λέγω ὁ διάρροια ἐπιγίγνομαι κακός εἰμί σημεῖον , ἐπειδή ὁ οὕτως ἔχω διάρροια γίγνομαι , μήτε ἕλκω ἔτι καλός εἰς ἑαυτοῦ ὁ τροφή δύναμαι ὁ ἧπαρ μήτε αἱματάω , εἰμί δέ ὅτε καί ὁ κοιλία διαφθείρω αὐτός . ἐπί μέντοι μέτριος πλευρῖτις τε καί περιπνευμονία διάρροια ἐπιγίγνομαι δύναμαι ποτέ ὁ λόγος ὁ κένωσις ὠφελέω καί μάλα ὅταν φαίνω ὁ ὁ πέψις σημεῖον ὁ πάθος πάρειμι καί οὔτε φόβος εἰμί , ἀλλά καί ἀκίνδυνος . κοινῇ δέ ἐπί οὗτος καί ὁ ἄλλος ἅπας , ὅσος κατά ὁ αὐτός λέγω τρόπος , ἐκεῖνος μιμνῄσκω προσήκω , ὁ διά μηδείς ἄλλος πρόσκαιρος τε καί πρόδηλος ἐπιγίγνομαι ὁ σύμπτωμα . καθά γε καί νῦν ὁ διάρροια ἐκ ἔδεσμα τις ἤ πόμα , ἀλλά ὁ λόγος ὁ νόσημα . ὅσος γάρ διά ἄλλος τις καί μή διά ὁ νόσημα γίγνομαι , οὐ δύναμαι σημαίνω αὐτός ὁ ἦθος εἰ γε συνάπτω χρή κατά τις ὁ σημεῖον ὁ δηλέομαι πρό αὐτός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.17
Ὀφθαλμιῶντα ὑπὸ διαῤῥοίης ληφθῆναι ἀγαθόν . Οὐχ ὡς σημεῖον τοῦτο τῶν ὀφθαλμιώντων ἀγαθὸν , ἀλλ’ ὡς αἴτιον παρ’ αὐτοῦ εἴρηται , διὰ τὸ τὴν πλεονεξίαν τῶν χυμῶν ἐκκενοῦν τε ἅμα καὶ ἀντισπᾷν κάτω . ἔστι δ’ αὐτῷ καὶ τοῦτο παράδειγμα ἓν τῶν αὐτομάτως ἐπ’ ὠφελείᾳ κενουμένων , ἃ χρὴ τὸν ἰατρὸν μιμεῖσθαι , ἀμέλει καὶ ποιοῦσιν οὕτω πάντες ἐν ὀφθαλμίαις , τὴν γαστέρα διά τε κλυστήρων καὶ καθάρσεων ὑπάγοντες .
Lemmas: ὀφθαλμιάω ὑπό διάρροια λαμβάνω ἀγαθός . οὐ ὡς σημεῖον οὗτος ὁ ὀφθαλμιάω ἀγαθός , ἀλλά ὡς αἴτιος παρά αὐτός λέγω , διά ὁ ὁ πλεονεξία ὁ χυμός ἐκκενόω τε ἅμα καί ἀντισπάω κάτω . εἰμί δέ αὐτός καί οὗτος παράδειγμα εἷς ὁ αὐτόματος ἐπί ὠφέλεια κενόω , ὅς χρή ὁ ἰατρός μιμέομαι , ἀμέλει καί ποιέω οὕτως πᾶς ἐν ὀφθαλμία , ὁ γαστήρ διά τε κλυστήρ καί κάθαρσις ὑπάγω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.19
Ἐπὴν διακοπῇ ὀστέον ἢ χόνδρος ἢ νεῦρον ἢ γνάθου τὸ λεπτὸν ἢ ἀκροποσθίη , οὔτε αὔξεται οὔτε συμφύεται . Αὔξεσθαι μὲν γὰρ λέγει τὸ γεννᾶσθαί τινα ἑτέραν οὐσίαν τοιαύτην , οἷα τοῦ διακοπέντος ἐστὶν , ὥσπερ ἐπὶ τῶν κοίλων ἑλκῶν ὁρᾶται σὰρξ βλαστάνουσα , συμφύεσθαι δὲ ὅταν τοῦ διακοπέντος σώματος τὰ χείλη κολληθῇ . τὸ μὲν οὖν μὴ γεννᾶσθαι χόνδρον ἢ ὀστοῦν ὡμολόγηται , περὶ δὲ τοῦ μὴ κολλᾶσθαί τινες ἀμφισβητοῦσιν , ἐναργῶς γὰρ ὁρᾶσθαί φασι τὰ καταγνύμενα τῶν ὀστῶν κολλώμενα . πεπλάνηνται δ’ οἱ τοιοῦτοι καὶ διδάξειεν ἄν τις αὐτοὺς ἐπὶ τῶν ἀλόγων ζώων , ὅσα κατάξαντά τι μόριον ἐπωρώθη . ταῦτα γὰρ εἴτε τις ζῶντα εἴτε τεθνεῶτα βούλοιτο σκοπεῖν ἀνατεμὼν εὑρήσει σαφῶς ὑπὸ τοῦ πώρου καθάπερ ὑπὸ δεσμοῦ τινος ἐν κύκλῳ περιγραφέντος ἐσφιγμένα τὰ κεχωρισμένα μόρια τῶν ὀστέων , ἅπερ εἰ ἀποξέσειεν , ἀκόλλητον ὄψεται τὸ βάθος τοῦ κατάγματος . οὕτω δὲ καὶ περὶ τῶν εἰρημένων ἀμφισβητοῦσί τινες , οἱ μὲν αὐξάνεσθαι λέγοντες , οὐ μὴν συμφύεσθαι , τινὲς δὲ ἐν τῷ σπανίῳ καὶ συμφύεσθαι . τοῦ μὲν οὖν αὐξηθῆναι τὰ κατὰ διάβρωσιν ἡλκωμένα δεῖται , καὶ οὐδένα τεθέαμαι τῶν οὕτω παθόντων μὴ σαρκωθέντα , τοῦ κολληθῆναι δὲ τὰ διῃρημένα καὶ οὐ τὰ διακεκομμένα . διαφέρει γὰρ ἀλλήλων ταῦτα τῶν διακεκομμένων ἐς τὸ πέρας ἐχόντων διήκουσαν τὴν διαίρεσιν , ἅπερ ἔφη νῦν ὁ Ἱπποκράτης μὴ συμφύεσθαι , οὐ μόνον ὅτι νευρώδη τέ ἐστι καὶ λεπτὰ , ἀλλ’ ὅτι καὶ τοιούτων αὐτῶν ὄντων , ἀφίστανται τὰ χείλη τῆς τρώσεως ἀλλήλων οὐκ ὀλίγον .
Lemmas: ἐπήν διακόπτω ὀστέον ἤ χόνδρος ἤ νεῦρον ἤ γνάθος ὁ λεπτός ἤ ἀκροποσθία , οὔτε αὐξάνω οὔτε συμφύω . αὐξάνω μέν γάρ λέγω ὁ γεννάω τις ἕτερος οὐσία τοιοῦτος , οἷος ὁ διακόπτω εἰμί , ὥσπερ ἐπί ὁ κοῖλος ἕλκος ὁράω σάρξ βλαστάνω , συμφύω δέ ὅταν ὁ διακόπτω σῶμα ὁ χεῖλος κολλάω . ὁ μέν οὖν μή γεννάω χόνδρος ἤ ὀστέον ὁμολογέω , περί δέ ὁ μή κολλάω τις ἀμφισβητέω , ἐναργής γάρ ὁράω φημί ὁ κατάγνυμι ὁ ὀστέον κολλάω . πλανάω δέ ὁ τοιοῦτος καί διδάσκω ἄν τις αὐτός ἐπί ὁ ἄλογος ζῷον , ὅσος κατάγνυμι τις μόριον πωρόω . οὗτος γάρ εἴτε τις ζάω εἴτε θνῄσκω βούλομαι σκοπέω ἀνατέμνω εὑρίσκω σαφής ὑπό ὁ πῶρος καθά ὑπό δεσμός τις ἐν κύκλος περιγράφω σφίγγω ὁ χωρίζω μόριον ὁ ὀστέον , ὅς εἰ ἀποξέω , ἀκόλλητος ὁράω ὁ βάθος ὁ κάταγμα . οὕτως δέ καί περί ὁ λέγω ἀμφισβητέω τις , ὁ μέν αὐξάνω λέγω , οὐ μήν συμφύω , τις δέ ἐν ὁ σπάνιος καί συμφύω . ὁ μέν οὖν αὐξάνω ὁ κατά διάβρωσις ἑλκόω δέω , καί οὐδείς θεάομαι ὁ οὕτως πάσχω μή σαρκόω , ὁ κολλάω δέ ὁ διαιρέω καί οὐ ὁ διακόπτω . διαφέρω γάρ ἀλλήλων οὗτος ὁ διακόπτω εἰς ὁ πέρας ἔχω διήκω ὁ διαίρεσις , ὅς φημί νῦν ὁ Ἱπποκράτης μή συμφύω , οὐ μόνος ὅτι νευρώδης τε εἰμί καί λεπτός , ἀλλά ὅτι καί τοιοῦτος αὐτός εἰμί , ἀφίστημι ὁ χεῖλος ὁ τρῶσις ἀλλήλων οὐ ὀλίγος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.20
Ἢν ἐς τὴν κοιλίην αἷμα ἐκχυθῇ παρὰ φύσιν , ἀνάγκη ἐκπυηθῆναι . Τινὲς μὲν χωρὶς ἄρθρου γράφουσιν ἢν ἐς κοιλίην αἷμα ἐκχυθῇ , βουλόμενοι πᾶσαν δηλοῦσθαι κοιλότητα . μαρτυρεῖ γ’ αὐτοῖς ἡ τοῦ παρὰ φύσιν προσθήκη , τοιοῦτόν τι δι’ αὐτῆς ἐνδεικνυμένου τοῦ Ἱπποκράτους · ἐὰν ἐκχυθῇ ποτε τῆς οἰκείας κοιλότητος τὸ αἷμα καὶ εἰς ἑτέραν κοιλότητα ἡντιναοῦν ἀφίκηται , μένειν αἵματι τούτῳ παντάπασιν ἀμήχανον . οὕτω γοῦν καὶ κατὰ τὰς φλεγμονὰς καὶ τὰς ἐκχυμώσεις ὀνομαζομένας φαίνεται γιγνόμενον ἐπὶ μὲν τῶν φλεγμονῶν κατὰ μικρὰ διασπειρομένου τοῦ αἵματος εἰς τὰς λόγῳ θεωρητὰς ἐν ταῖς μυσὶ κοιλότητας , ἐπὶ δὲ τῶν ἐκχυμώσεων εἰς τὰς περικειμένας χώρας τοῖς ἀγγείοις ἐκχεομένου . τὸ δ’ ἐκπυηθῆναι κακῶς εἴρηται μιᾶς μεταβολῆς ὄνομα ὑπάρχον . διὸ καί τινες εἰς τὸ γενικώτερον αὐτὸ μεταλαμβάνουσιν εἰς τὸ φθαρῆναι , τοῦτο σημαίνεσθαι λέγοντες ὑπ’ αὐτοῦ . καὶ γὰρ οὕτω φαίνεται γιγνόμενον ὡς μὴ διαμένειν αἷμα τὸ τῆς κατὰ φύσιν χώρας ἐκπεσὸν , ἀλλὰ ποτὲ μὲν ἐκπυΐσκεσθαι , ποτὲ δὲ μελαίνασθαι , ποτὲ δὲ θρομβοῦσθαι , καὶ μάλισθ’ ὅταν εἰς μεγάλην κοιλότητα ἐκπέσῃ παρὰ φύσιν .
Lemmas: ἐάν εἰς ὁ κοιλία αἷμα ἐκχέω παρά φύσις , ἀνάγκη ἐκπυέω . τις μέν χωρίς ἄρθρον γράφω ἐάν εἰς κοιλία αἷμα ἐκχέω , βούλομαι πᾶς δηλόω κοιλότης . μαρτυρέω γε αὐτός ὁ ὁ παρά φύσις προσθήκη , τοιοῦτος τις διά αὐτός ἐνδείκνυμι ὁ Ἱπποκράτης · ἐάν ἐκχέω ποτέ ὁ οἰκεῖος κοιλότης ὁ αἷμα καί εἰς ἕτερος κοιλότης ὁστισοῦν ἀφικνέομαι , μένω αἷμα οὗτος παντάπασι ἀμήχανος . οὕτως γοῦν καί κατά ὁ φλεγμονή καί ὁ ἐκχύμωσις ὀνομάζω φαίνω γίγνομαι ἐπί μέν ὁ φλεγμονή κατά μικρός διασπείρω ὁ αἷμα εἰς ὁ λόγος θεωρητός ἐν ὁ μῦς κοιλότης , ἐπί δέ ὁ ἐκχύμωσις εἰς ὁ περίκειμαι χώρα ὁ ἀγγεῖον ἐκχέω . ὁ δέ ἐκπυέω κακός λέγω εἷς μεταβολή ὄνομα ὑπάρχω . διό καί τις εἰς ὁ γενικός αὐτός μεταλαμβάνω εἰς ὁ φθείρω , οὗτος σημαίνω λέγω ὑπό αὐτός . καί γάρ οὕτως φαίνω γίγνομαι ὡς μή διαμένω αἷμα ὁ ὁ κατά φύσις χώρα ἐκπίπτω , ἀλλά ποτέ μέν ἐκπυΐσκομαι , ποτέ δέ μελαίνω , ποτέ δέ θρομβόομαι , καί μάλα ὅταν εἰς μέγας κοιλότης ἐκπίπτω παρά φύσις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.21
Τοῖσι μαινομένοισι κιρσῶν ἢ αἱμοῤῥοΐδων ἐπιγινομένων τῆς μανίης λύσις . Ἐνταῦθα μανίαν τὴν κυρίως μελαγχολίαν καλεῖ , οὐχὶ τὴν ἀπὸ χολῆς . κιρσὸς γάρ ἐστιν ἀνεύρεσις τῶν φλεβῶν τῶν ἐν τοῖς μηροῖς καὶ σκέλεσιν ἀπὸ παχέος καὶ μελαγχολικοῦ γενόμενος αἵματος , ὥστε ὠθούσης τῆς φύσεως εἰς ἀκυρώτερα μόρια τοὺς τὴν μανίαν ἐργαζομένους χυμοὺς καὶ μάλισθ’ ὅταν ὦσι μελαγχολικοὶ καὶ παχεῖς , ἥ τε τῶν εἰρημένων παθῶν ἕπεται γένεσις , ἥ τε τῆς μανίας λύσις .
Lemmas: ὁ μαίνομαι κιρσός ἤ αἱμορροίς ἐπιγίγνομαι ὁ μανία λύσις . ἐνταῦθα μανία ὁ κύριος μελαγχολία καλέω , οὐ ὁ ἀπό χολή . κιρσός γάρ εἰμί ἀνεύρεσις ὁ φλέψ ὁ ἐν ὁ μηρός καί σκέλος ἀπό παχύς καί μελαγχολικός γίγνομαι αἷμα , ὥστε ὠθέω ὁ φύσις εἰς ἄκυρος μόριον ὁ ὁ μανία ἐργάζομαι χυμός καί μάλα ὅταν εἰμί μελαγχολικός καί παχύς , ὁ τε ὁ λέγω πάθος ἕπομαι γένεσις , ὁ τε ὁ μανία λύσις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.22
Ὁκόσα ῥήγματα ἐκ τοῦ νώτου ἐς τοὺς ἀγκῶνας καταβαίνει , φλεβοτομία λύει . Κάλλιον ἔνιοι γράφουσιν ὁκόσα ἀλγήματα . τὸ γάρ τοι ῥῆγμα μεταβαίνειν αὐτὸ τῶν ἀδυνάτων ἐστὶν , εἴ γε δὴ διασπωμένου τε καὶ ῥηγνυμένου κατὰ τὸ σαρκῶδες αὐτοῦ μορίου τοῦ μυὸς γίνεται τὸ ῥῆγμα . φαίνεται γοῦν ἐνίοτε πάνυ σαφῶς ἀθροιζόμενον ἐν τῇ τῆς ῥήξεως χώρᾳ τὸ αἷμα καὶ ἡ ἴασις ἐν τῷ διαφορῆσαι τοῦτο κεῖται . τὰ δ’ ἄλλα τὰ κατὰ τὸν νῶτον ἀλγήματα μεθιστάμενα καταῤῥέων ἐργάζεται χυμὸς , ἐνίοτε μὲν καὶ μόνος , ὡς τὰ πολλὰ δὲ καὶ μετὰ φυσώδους καὶ παχέος πνεύματος , ὃν ἐκλαμβάνειν τε χρὴ καὶ κενοῦν διὰ τῆς κατ’ ἀγκῶνα φλεβοτομίας , ὅταν ἐνταῦθα φανεῖται ῥέων · αὐτὸς γὰρ ἐκέλευσε κατὰ τὰς ῥοπὰς τῶν χυμῶν τὰς κενώσεις ποιεῖσθαι . ταὐτὸ δὲ σημαίνει καὶ ἥδε ἡ λέξις , ἀκτέα γὰρ ᾗ ῥέπει , διὰ τῶν συμφερόντων χωρίων . εἰ δὲ περὶ τῶν ῥηγμάτων ὁ λόγος αὐτῷ γέγραπται τὰ κατὰ συμπάθειαν ἀλγήματα γινόμενα ἀκουστέον εἰρῆσθαι καταβαίνειν εἰς τοὺς ἀγκῶνας , οὐκ αὐτὴν τὴν διαίρεσιν τοῦ σαρκώδους μορίου . καὶ μέντοι καὶ ὠφελεῖσθαι δυνατόν ἐστιν ὑπὸ τῆς φλεβοτομίας τὰ τοιαῦτα τῷ κοινῷ λόγῳ τῆς κενώσεως .
Lemmas: ὁπόσος ῥῆγμα ἐκ ὁ νῶτον εἰς ὁ ἀγκών καταβαίνω , φλεβοτομία λύω . καλός ἔνιοι γράφω ὁπόσος ἄλγημα . ὁ γάρ τοι ῥῆγμα μεταβαίνω αὐτός ὁ ἀδύνατος εἰμί , εἰ γε δή διασπάω τε καί ῥήγνυμι κατά ὁ σαρκώδης αὐτός μόριον ὁ μῦς γίγνομαι ὁ ῥῆγμα . φαίνω γοῦν ἐνίοτε πάνυ σαφής ἀθροίζω ἐν ὁ ὁ ῥῆξις χώρα ὁ αἷμα καί ὁ ἴασις ἐν ὁ διαφορέω οὗτος κεῖμαι . ὁ δέ ἄλλος ὁ κατά ὁ νῶτον ἄλγημα μεθίστημι καταρρέω ἐργάζομαι χυμός , ἐνίοτε μέν καί μόνος , ὡς ὁ πολύς δέ καί μετά φυσώδης καί παχύς πνεῦμα , ὅς ἐκλαμβάνω τε χρή καί κενόω διά ὁ κατά ἀγκών φλεβοτομία , ὅταν ἐνταῦθα φαίνω ῥέω · αὐτός γάρ κελεύω κατά ὁ ῥοπή ὁ χυμός ὁ κένωσις ποιέω . αὐτός δέ σημαίνω καί ὅδε ὁ λέξις , ἀκτέος γάρ ᾗ ῥέπω , διά ὁ συμφέρω χωρίον . εἰ δέ περί ὁ ῥῆγμα ὁ λόγος αὐτός γράφω ὁ κατά συμπάθεια ἄλγημα γίγνομαι ἀκούω λέγω καταβαίνω εἰς ὁ ἀγκών , οὐ αὐτός ὁ διαίρεσις ὁ σαρκώδης μόριον . καί μέντοι καί ὠφελέω δυνατός εἰμί ὑπό ὁ φλεβοτομία ὁ τοιοῦτος ὁ κοινός λόγος ὁ κένωσις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.23
Ἢν φόβος καὶ δυσθυμίη πολὺν χρόνον ἔχουσα διατελέει , μελαγχολικὸν τὸ τοιοῦτον . Ἐὰν μὴ διά τινας φανερὰς αἰτίας φοβεῖταί τις ἢ δυσθυμῇ φανερῶς ἐστι μελαγχολικὰ καὶ τὰ τοιαῦτα συμπτώματα καὶ μᾶλλον εἰ τύχῃ κεχρονικότα . διὰ μέντοι φανερὰν αἰτίαν ἀρξάμενα , κἄπειτα χρονίζοντα μὴ λανθανέτω σε μελαγχολίαν ἐνδεικνύμενα . καὶ γὰρ καὶ μανία πολλοῖς ἤδη φαίνεται γεγενημένη , διὰ θυμὸν ἢ ὀργὴν ἢ λύπην ἀρξαμένη , αὐτοῦ τοῦ σώματος δηλονότι πρὸς τὸ παθεῖν τὰ παθήματα ταῦτα κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ἐπιτηδείως ἔχοντος .
Lemmas: ἐάν φόβος καί δυσθυμία πολύς χρόνος ἔχω διατελέω , μελαγχολικός ὁ τοιοῦτος . ἐάν μή διά τις φανερός αἰτία φοβέω τις ἤ δυσθυμέω φανερός εἰμί μελαγχολικός καί ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα καί μάλα εἰ τυγχάνω χρονίζω . διά μέντοι φανερός αἰτία ἄρχω , ἔπειτα χρονίζω μή λανθάνω σύ μελαγχολία ἐνδείκνυμι . καί γάρ καί μανία πολύς ἤδη φαίνω γίγνομαι , διά θυμός ἤ ὀργή ἤ λύπη ἄρχω , αὐτός ὁ σῶμα δηλονότι πρός ὁ πάσχω ὁ πάθημα οὗτος κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος ἐπιτήδειος ἔχω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.24
Ἐντέρων ἢν διακοπῇ τῶν λεπτῶν τι , οὐ ξυμφύεται . Τοῦτο καὶ κατὰ τὸν ὀλίγον ἔμπροσθεν εἰρημένον ἀφορισμὸν ἐδήλωσεν , οὖ ἡ ἀρχὴ , κύστις ἢν διακοπῇ , ἢ ἐγκέφαλος . οὐκ οἶδα δ’ ὅπως νῦν μάτην γέγραπται . κατεμάθομεν δὲ αὐτὸ τοῦτο καὶ κατ’ ἄλλους τινὰς ἀφορισμοὺς , οὓς καὶ ἐξαιρεῖν ἄμεινον .
Lemmas: ἔντερον ἐάν διακόπτω ὁ λεπτός τις , οὐ συμφύω . οὗτος καί κατά ὁ ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω ἀφορισμός δηλόω , ὅς ὁ ἀρχή , κύστις ἐάν διακόπτω , ἤ ἐγκέφαλος . οὐ οἶδα δέ ὅπως νῦν μάτην γράφω . καταμανθάνω δέ αὐτός οὗτος καί κατά ἄλλος τις ἀφορισμός , ὅς καί ἐξαιρέω ἀγαθός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.25
Ἐρυσίπελας ἔξωθεν μὲν εἴσω τρέπεσθαι οὐκ ἀγαθόν · ἔσωθεν δὲ ἔξω ἀγαθόν . Οὐκ ἐρυσίπελας μόνον , ἀλλὰ καὶ πᾶν ἄλλο ὁτιοῦν μεθιστάμενον ἐκ τῶν βαθέων τε καὶ κυρίων μερῶν ἐπὶ τὸ δέρμα , τῶν ἀγαθῶν εἶναι σημείων τε ἅμα καὶ αἰτίων ὑποληπτέον ἐστὶν · ἔμπαλιν δὲ μεθιστάμενόν γε ἐπὶ τὸ βάθος τῶν κακῶν . ἀλλὰ καὶ ἄλλα πολλὰ φαίνεται κατὰ τὸ βιβλίον ὁμοίως εἰρηκὼς ὁ Ἱπποκράτης , ὥσπερ τινὰ παραδείγματα τῶν καθόλου λόγων , ἐφ’ ὦν καὶ τὴν τοῦ συμβαίνοντος ἐμπειρίαν ἐναργεστέραν ἔχειν δυνάμεθα · τοιαῦτα γὰρ εἶναι χρὴ τὰ παραδείγματα .
Lemmas: ἐρυσίπελας ἔξωθεν μέν εἴσω τρέπω οὐ ἀγαθός · ἔσωθεν δέ ἔξω ἀγαθός . οὐ ἐρυσίπελας μόνος , ἀλλά καί πᾶς ἄλλος ὁστισοῦν μεθίστημι ἐκ ὁ βαθύς τε καί κύριος μέρος ἐπί ὁ δέρμα , ὁ ἀγαθός εἰμί σημεῖον τε ἅμα καί αἴτιος ὑπολαμβάνω εἰμί · ἔμπαλιν δέ μεθίστημι γε ἐπί ὁ βάθος ὁ κακός . ἀλλά καί ἄλλος πολύς φαίνω κατά ὁ βιβλίον ὅμοιος λέγω ὁ Ἱπποκράτης , ὥσπερ τις παράδειγμα ὁ καθόλου λόγος , ἐπί ὅς καί ὁ ὁ συμβαίνω ἐμπειρία ἐναργής ἔχω δύναμαι · τοιοῦτος γάρ εἰμί χρή ὁ παράδειγμα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.26
Οἶσιν ἂν ἐν τοῖσι καύσοισι τρόμοι γένωνται παρακοπὴ λύει . Εἴτ’ αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης τοὺς τοιούτους ἀφορισμοὺς ἔγραψεν , οἷον παραδείγματα λόγων γενικωτέρων τε καὶ καθολικωτέρων , εἴτ’ ἄλλοι παρέθεσαν , ἐάσαντες ζητεῖν ἑτέροις , ἐκεῖνο μόνον ἐπ’ αὐτῶν φυλάττοιμεν , ὅπερ καὶ πρόσθεν μὲν εἴρηται καὶ νῦν δὲ ἐπὶ τοῦ καύσου λεχθήσεται . τὰ γὰρ ποιοῦντα τὸν πυρετὸν τοῦτον αἴτια κατὰ τὸ φλεβῶδες ὑπάρχοντα γένος , ὅταν εἰς τὰ νεῦρα μεταστῇ , τρόμον μὲν πρώτως ἐργάζεται , συμπασχούσης δὲ τῆς ἀρχῆς καὶ παραφροσύνας . ὡς οὖν ἐπὶ καύσου ἡ μετάστασις , οὕτω κἀπὶ παντὸς ἄλλου πυρετοῦ δύναται γενέσθαι καὶ ὅλως ἐξ ἀρτηριῶν καὶ φλεβῶν εἰς νεῦρα μετάστασις τῶν λυπούντων χυμῶν , ὥσπερ αὖ πάλιν ἐκ νεύρων εἰς αὐτά . οὐκ ἀκριβῶς οὖν εἴρηκε τὸν καῦσον ὑπὸ τῆς παραφροσύνης λύεσθαι . ταῦτα γὰρ ὀνομάζειν ὁ Ἱπποκράτης ἐπιγινόμενά τισι λύειν αὐτῶν τὴν κατασκευὴν , ὅσα τελέως ἐκθεραπεύει τὸν ἄνθρωπον , οὐχ ὅσα γεννᾷ πάθος ἕτερον οὐδὲν ἧττον τοῦ πρόσθεν ἐπικίνδυνον .
Lemmas: οἶσις ἄν ἐν ὁ καῦσος τρόμος γίγνομαι παρακοπή λύω . εἴτε αὐτός ὁ Ἱπποκράτης ὁ τοιοῦτος ἀφορισμός γράφω , οἷος παράδειγμα λόγος γενικός τε καί καθολικός , εἴτε ἄλλος παρατίθημι , ἐάω ζητέω ἕτερος , ἐκεῖνος μόνος ἐπί αὐτός φυλάσσω , ὅς καί πρόσθεν μέν λέγω καί νῦν δέ ἐπί ὁ καῦσος λέγω . ὁ γάρ ποιέω ὁ πυρετός οὗτος αἴτιος κατά ὁ φλεβώδης ὑπάρχω γένος , ὅταν εἰς ὁ νεῦρον μεθίστημι , τρόμος μέν πρῶτος ἐργάζομαι , συμπάσχω δέ ὁ ἀρχή καί παραφροσύνη . ὡς οὖν ἐπί καῦσος ὁ μετάστασις , οὕτως ἐπί πᾶς ἄλλος πυρετός δύναμαι γίγνομαι καί ὅλος ἐκ ἀρτηρία καί φλέψ εἰς νεῦρον μετάστασις ὁ λυπέω χυμός , ὥσπερ αὖ πάλιν ἐκ νεῦρον εἰς αὐτός . οὐ ἀκριβής οὖν λέγω ὁ καῦσος ὑπό ὁ παραφροσύνη λύω . οὗτος γάρ ὀνομάζω ὁ Ἱπποκράτης ἐπιγίγνομαι τις λύω αὐτός ὁ κατασκευή , ὅσος τέλειος ἐκθεραπεύω ὁ ἄνθρωπος , οὐ ὅσος γεννάω πάθος ἕτερος οὐδείς ἥσσων ὁ πρόσθεν ἐπικίνδυνος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.29
Γυνὴ οὐ ποδαγριᾷ , ἢν μὴ τὰ καταμήνια αὐτέῃ ἐκλείπῃ . Τῷ λόγῳ τῶν κενώσεων οὐ ποδαγριῶσιν αἱ γυναῖκες . ἐδείχθη γὰρ ἐν τῷ πρὸ τούτου λόγῳ χωρὶς τῆς κατὰ του χυμοὺς περιουσίας ἐκ μόνης τῆς τῶν μορίων εὐπαθείας μὴ δυναμένη συστῆσαι ποδάγρα . ἀλλὰ κἀνταῦθα πάλιν ἔμπροσθεν μὲν ἀληθὲς ἦν τὸ χωρὶς τοῦ τελέως ἐκλιπεῖν τὰ καταμήνια , διὰ τὴν σμικρότητα τῶν ἁμαρτημάτων ὧν ἔμπροσθεν ἡμάρτανον αἱ γυναῖκες . νυνὶ δὲ διὰ τὸ μέγεθος αὐτῶν ἔνιαι ποδαγριῶσι , πρὶν ἐκλιπεῖν τὰ καταμήνια , παμπόλλαις μὲν ἐλλιπῶς γινομένων , ὀλίγαις δὲ καὶ συμμέτρως .
Lemmas: γυνή οὐ ποδαγριάω , ἐάν μή ὁ καταμήνιος αὔτεος ἐκλείπω . ὁ λόγος ὁ κένωσις οὐ ποδαγριάω ὁ γυνή . δείκνυμι γάρ ἐν ὁ πρό οὗτος λόγος χωρίς ὁ κατά τις χυμός περιουσία ἐκ μόνος ὁ ὁ μόριον εὐπάθεια μή δύναμαι συνίστημι ποδάγρα . ἀλλά ἐνταῦθα πάλιν ἔμπροσθεν μέν ἀληθής εἰμί ὁ χωρίς ὁ τέλειος ἐκλείπω ὁ καταμήνιος , διά ὁ μικρότης ὁ ἁμάρτημα ὅς ἔμπροσθεν ἁμαρτάνω ὁ γυνή . νυνί δέ διά ὁ μέγεθος αὐτός ἔνιοι ποδαγριάω , πρίν ἐκλείπω ὁ καταμήνιος , πάμπολυς μέν ἐλλιπής γίγνομαι , ὀλίγος δέ καί σύμμετρος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 6.30
Παῖς οὐ ποδαγριᾷ πρὸ τοῦ ἀφροδισιάζειν . Ὅτι μεγίστην δύναμιν εἰς ποδάγρας γένεσιν ἡ τῶν ἀφροδισίων ἔχει χρῆσις εὔδηλον κἀπὶ τῶν παιδίων , ὥσπερ ὀλίγον ἔμπροσθεν κἀπὶ τῶν εὐνούχων ἔλεγεν . εὐνούχους μὲν οὖν ἑωράκαμέν τινας ποδαγριῶντας , παῖδας δ’ οὐκ εἴδομεν . ἀλλ’ εἰ καί τις ἑάλω τοιούτῳ πάθει , μετὰ τοῦ καὶ τὰ γόνατα καὶ τὰ κατὰ τὰς χεῖρας ἄρθρα συνεξοιδῆσαι πέπονθεν ἀρθριτικὸν τρόπον τινὰ αἰφνίδιον , ὑπὸ πληθώρας ἐκ πολλῶν ἀπεψιῶν ἀθροισθείσης .
Lemmas: παῖς οὐ ποδαγριάω πρό ὁ ἀφροδισιάζω . ὅτι μέγας δύναμις εἰς ποδάγρα γένεσις ὁ ὁ ἀφροδίσιος ἔχω χρῆσις εὔδηλος ἐπί ὁ παιδίον , ὥσπερ ὀλίγος ἔμπροσθεν ἐπί ὁ εὐνοῦχος λέγω . εὐνοῦχος μέν οὖν ὁράω τις ποδαγριάω , παῖς δέ οὐ ὁράω . ἀλλά εἰ καί τις ἁλίσκομαι τοιοῦτος πάθος , μετά ὁ καί ὁ γόνυ καί ὁ κατά ὁ χείρ ἄρθρον συνεξοιδέω πάσχω ἀρθριτικός τρόπος τις αἰφνίδιος , ὑπό πληθώρα ἐκ πολύς ἀπεψία ἀθροίζω .