galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 2.43
Τῶν ἀπαγχομένων καὶ καταλυομένων , μήπω δὲ τεθνηκότων οὐκ ἀναφέρουσιν οἷσιν ἂν ἀφρὸς ᾖ περὶ τὸ στόμα . Πᾶσα μὲν ἀφροῦ γένεσις ἐκ μίξεως ἀποτελεῖται δυοῖν οὐσιῶν , τῆς μὲν ἑτέρας πνευματικῆς , ὑγρᾶς δὲ τῆς ἑτέρας . γίνεται δ’ ἡ μίξις αὐτῶν εἰς πολλὰ θραυσθείσης ἑκατέρας καὶ πολλὰς ἐν τῇ συμπλοκῇ σμικρὰς πομφόλυγας ἐργαζομένων . ὅταν δὲ ᾖ γλίσχρον τῇ συστάσει τὸ καταθραυσθὲν ὑγρὸν , οὗ περιπλεκομένου τῷ πνεύματι τὰς πομφόλυγας γενηθῆναι συμβῇ , δύσλυτός τε καὶ μόνιμος ὁ ἀφρὸς γίνεται , οἷον μάλιστα τοῖς δραμοῦσιν ἵπποις ἢ τοῖς θυμωθεῖσι κάπροις ἀθροίζεται περὶ τὸ στόμα . τὴν δ’ ἑκατέρων τῶν οὐσιῶν θραῦσίν τε καὶ μίξιν ἐνίοτε μὲν ἐργάζεται βιαία κίνησις ἤτοι γ’ ἀμφοῖν ἢ μόνης τῆς ἑτέρας , ἐνίοτε δὲ ἰσχυρὰ θερμότης , εἰ μὴ ἄρα καὶ ταύτην τῇ κινήσει τις λέγοι τὸν ἀφρὸν ἐργάζεσθαι . ἀλλὰ τῷ γε τοῖς ἐναργῶς φαινομένοις ἑπομένῳ διττὴν ἀσφαλέστερόν ἐστι φάναι τὴν γένεσιν εἶναι , κατὰ μὲν τοὺς σφοδροὺς ἀνέμους ἐμπίπτοντας τῇ θαλάττῃ διὰ πληγὴν ἰσχυρὰν , ἐπὶ δὲ τῶν λεβήτων διὰ τὴν θερμασίαν . οὕτω δὲ κἀν τοῖς τῶν ζώων σώμασιν ἐν μὲν τοῖς ἐπληπτικοῖς σπασμοῖς ἡ συντονία τῶν κινήσεων τὸν ἀφρὸν εἴωθε γεννᾷν , ἐπὶ δὲ τῶν κάπρων ἡ θερμασία , κατὰ δὲ τοὺς δρόμους τῶν ἵπτων ἄμφω φαίνεται σύντονα . συνεχῶς γὰρ εἴσω καὶ ἔξω τοῦ κατὰ τὰς ἀναπνοὰς ἀέρος φερομένου τό τε σίελον αὐτοῖς λεπτύνεται καί τι κἀκ τοῦ πνεύμονος ἀτμοειδῶς ἀναφερόμενον , ἐπιμίγνυταί τε καὶ συμπλέπεται τῷ σιέλῳ τοῦ γενομένου τὴν οὐσίαν ἀφροῦ συναῦξον . ὅσοι δ’ ἡγοῦνται τὸν ἀφρὸν τοῦτον ἐκ τῆς κοιλίας ἀναφέρεσθαι διαμαρτάνουσιν . οὔτε γὰρ ἀθρόως αὐτὸν ἐκεῖθεν ἥκειν ἐγχωρεῖ , μήτε ἐμοῦντος τοῦ ζώου τηνικαῦτα μήθ’ ὅλως ναυτιῶντος , ὧν συμπτωμάτων χωρὶς οὐχ οἷόν τέ ἐστιν ἐκ τῆς γαστρὸς ἀνενεχθῆναί τι , καὶ πολὺ δὴ μᾶλλον ἀδύνατον ἀναφέρεσθαί τινα ἀτμὸν ὁμοίως τῷ κατὰ τὰς ἀναπνοὰς , μηδεμιᾶς τοιαύτης ἐκ τῆς γαστρὸς ἀναφερομένης οὐσίας , οἵαν ὁ πνεύμων ἀναπνεῖ . καὶ γάρ τοι καὶ τὸ αἷμα τὸ μὲν ἐκ τοῦ πνεύμονος ἀναγόμενον ἀφρῶδες ὁμοίως ἐστὶ τῷ σπλάγχνῳ . τὸ δ’ ἐκ τῆς γαστρὸς οὐδ’ ἐγγὺς τῷ τοιούτῳ , ἀλλ’ ὁ μὲν ἅμα τῷ αἵματι ἐκ τοῦ πνεύμονος συναναφερόμενος ἀφρὸς ἀθρόως τε καὶ μετὰ βηχὸς ἀνάγεται , ὁ δ’ ἐκ τοῦ τοιούτου χυμοῦ κατ’ ὀλίγον ἐκπνεόμενος ἀτμὸς οὐ κινεῖ βῆχας . περιβληθείσης γε μὴν ἀγχόνης τῷ τραχήλῳ δεῖται μὲν ἡ καρδία καὶ ὁ πνεύμων ἐκπνεῦσαι τὸ λιγνυῶδες περίττωμα · δέδεικται γὰρ τοῦτο ἡμῖν ἐν τῷ περὶ χρείας ἀναπνοῆς γράμματι · κωλυόμενον δὲ διὰ τὴν ἀγχόνην βιαίως ὠθεῖ πᾶν αὐτὸ , κἀν τούτῳ καὶ τῆς οἰκείας ὑγρότητός τι συνεκβάλλει , καθάπερ κἀν ταῖς τοῦ αἵματος ﻿ ἀναγωγαῖς . ὀλέθριον οὖν τοῦτο τὸ σημεῖόν ἐστιν , ἐπειδὴ τῆς βίας τοῦ πνεύμονός ἐστι δηλωτικὸν , ἣν πάσχει πνιγομένου τοῦ ζώου . μάλιστα δ’ εἰκὸς αὐτῷ γίνεσθαι τοῦτο διὰ τὴν ἐκ τῆς καρδίας εἰς αὐτὸν ὠθουμένην θερμασίαν , ὥστε καὶ τῇ ζέσει τοῦ θερμοῦ καὶ τῇ τοῦ πνεύματος βιαίᾳ κινήσει καὶ τῇ σφοδρᾷ τοῦ πνεύμονος συντονίᾳ , τῆς ἀναγωγῆς γενομένης τοῦ ἀφροῦ , θανατῶδες τὸ σημεῖον . ἔνιοί γε μὴν ἐν τῷ σπανίῳ τῶν ἀπαγχομένων ἀπήνεγκαν , ἀφροῦ φανέντος περὶ τὸ στόμα · καὶ ἴσως ὁ Ἱπποκράτης οὐχ ὡς διὰ παντὸς ἀπολλυμένων , ἀλλ’ ὅτι τοὐναντίον σπανιώτατα , οὕτως ἀπεφήνατο , καθάπερ ὀλίγον ἔμπροσθεν ἐδείκνυτο , ἔνθα φησὶ κατὰ τὸν ἀφορισμόν · ὁκόσοισι νέοισιν αἱ κοιλίαι ὑγραί εἰσι , τουτέοισιν ἀπογηράσκουσι ξηραίνονται . τὸ γὰρ ὡς τὸ πολὺ παρέλιπεν ἐνταῦθα εἰπεῖν , ἐν τοῖς κατωτέρω προσθεὶς αὐτὸ , ἔνθα φησὶν , ὁκόσοι τὰς κοιλίας ὑγρὰς ἔχουσι , νέοι μὲν ὄντες βέλτιον ἀπαλλάσσουσι τῶν ξηρὰς ἐχόντων , ἐς δὲ τὸ γῆρας χεῖρον ἀπαλλάσσουσι · ξηραίνονται γὰρ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τοῖσιν ἀπογηράσκουσιν .
Lemmas: ὁ ἀπάγχω καί καταλύω , μήπω δέ θνῄσκω οὐ ἀναφέρω ὅς ἄν ἀφρός εἰμί περί ὁ στόμα . πᾶς μέν ἀφρός γένεσις ἐκ μίξις ἀποτελέω δύο οὐσία , ὁ μέν ἕτερος πνευματικός , ὑγρός δέ ὁ ἕτερος . γίγνομαι δέ ὁ μίξις αὐτός εἰς πολύς θραύω ἑκάτερος καί πολύς ἐν ὁ συμπλοκή μικρός πομφόλυξ ἐργάζομαι . ὅταν δέ εἰμί γλίσχρος ὁ σύστασις ὁ καταθραύω ὑγρός , ὅς περιπλέκω ὁ πνεῦμα ὁ πομφόλυξ γίγνομαι συμβαίνω , δύσλυτος τε καί μόνιμος ὁ ἀφρός γίγνομαι , οἷος μάλα ὁ τρέχω ἵππος ἤ ὁ θυμόω κάπρος ἀθροίζω περί ὁ στόμα . ὁ δέ ἑκάτερος ὁ οὐσία θραῦσις τε καί μίξις ἐνίοτε μέν ἐργάζομαι βίαιος κίνησις ἤτοι γε ἄμφω ἤ μόνος ὁ ἕτερος , ἐνίοτε δέ ἰσχυρός θερμότης , εἰ μή ἄρα καί οὗτος ὁ κίνησις τις λέγω ὁ ἀφρός ἐργάζομαι . ἀλλά ὁ γε ὁ ἐναργής φαίνω ἕπομαι δισσός ἀσφαλής εἰμί φημί ὁ γένεσις εἰμί , κατά μέν ὁ σφοδρός ἄνεμος ἐμπίπτω ὁ θάλασσα διά πληγή ἰσχυρός , ἐπί δέ ὁ λέβης διά ὁ θερμασία . οὕτως δέ ἐν ὁ ὁ ζῷον σῶμα ἐν μέν ὁ ἐπληπτικός σπασμός ὁ συντονία ὁ κίνησις ὁ ἀφρός εἴωθα γεννάω , ἐπί δέ ὁ κάπρος ὁ θερμασία , κατά δέ ὁ δρόμος ὁ ἵπτος ἄμφω φαίνω σύντονος . συνεχής γάρ εἴσω καί ἔξω ὁ κατά ὁ ἀναπνοή ἀήρ φέρω ὁ τε σίελον αὐτός λεπτύνω καί τις ἐκ ὁ πνεύμων ἀτμοειδής ἀναφέρω , ἐπιμείγνυμι τε καί συμπλέπω ὁ σίαλον ὁ γίγνομαι ὁ οὐσία ἀφρός συναυξάνω . ὅσος δέ ἡγέομαι ὁ ἀφρός οὗτος ἐκ ὁ κοιλία ἀναφέρω διαμαρτάνω . οὔτε γάρ ἀθρόος αὐτός ἐκεῖθεν ἥκω ἐγχωρέω , μήτε ἐμέω ὁ ζῷον τηνικαῦτα μήτε ὅλος ναυτιάω , ὅς σύμπτωμα χωρίς οὐ οἷος τε εἰμί ἐκ ὁ γαστήρ ἀναφέρω τις , καί πολύς δή μάλα ἀδύνατος ἀναφέρω τις ἀτμός ὅμοιος ὁ κατά ὁ ἀναπνοή , μηδείς τοιοῦτος ἐκ ὁ γαστήρ ἀναφέρω οὐσία , οἷος ὁ πνεύμων ἀναπνέω . καί γάρ τοι καί ὁ αἷμα ὁ μέν ἐκ ὁ πνεύμων ἀνάγω ἀφρώδης ὅμοιος εἰμί ὁ σπλάγχνον . ὁ δέ ἐκ ὁ γαστήρ οὐδέ ἐγγύς ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ὁ μέν ἅμα ὁ αἷμα ἐκ ὁ πνεύμων συναναφέρω ἀφρός ἀθρόος τε καί μετά βήξ ἀνάγω , ὁ δέ ἐκ ὁ τοιοῦτος χυμός κατά ὀλίγος ἐκπνέω ἀτμός οὐ κινέω βήξ . περιβάλλω γε μήν ἀγχόνη ὁ τράχηλος δέω μέν ὁ καρδία καί ὁ πνεύμων ἐκπνέω ὁ λιγνυώδης περίσσωμα · δείκνυμι γάρ οὗτος ἐγώ ἐν ὁ περί χρεία ἀναπνοή γράμμα · κωλύω δέ διά ὁ ἀγχόνη βίαιος ὠθέω πᾶς αὐτός , ἐν οὗτος καί ὁ οἰκεῖος ὑγρότης τις συνεκβάλλω , καθά ἐν ὁ ὁ αἷμα ﻿ ἀναγωγή . ὀλέθριος οὖν οὗτος ὁ σημεῖον εἰμί , ἐπειδή ὁ βία ὁ πνεύμων εἰμί δηλωτικός , ὅς πάσχω πνίγω ὁ ζῷον . μάλα δέ ἔοικα αὐτός γίγνομαι οὗτος διά ὁ ἐκ ὁ καρδία εἰς αὐτός ὠθέω θερμασία , ὥστε καί ὁ ζέσις ὁ θερμός καί ὁ ὁ πνεῦμα βίαιος κίνησις καί ὁ σφοδρός ὁ πνεύμων συντονία , ὁ ἀναγωγή γίγνομαι ὁ ἀφρός , θανατώδης ὁ σημεῖον . ἔνιοι γε μήν ἐν ὁ σπάνιος ὁ ἀπάγχω ἀποφέρω , ἀφρός φαίνω περί ὁ στόμα · καί ἴσως ὁ Ἱπποκράτης οὐ ὡς διά πᾶς ἀπόλλυμι , ἀλλά ὅτι ἐναντίος σπάνιος , οὕτως ἀποφαίνω , καθά ὀλίγος ἔμπροσθεν δείκνυμι , ἔνθα φημί κατά ὁ ἀφορισμός · ὁπόσος νέος ὁ κοιλία ὑγρός εἰμί , τόυτεος ἀπογηράσκω ξηραίνω . ὁ γάρ ὡς ὁ πολύς παραλείπω ἐνταῦθα λέγω , ἐν ὁ κάτω προστίθημι αὐτός , ἔνθα φημί , ὁπόσος ὁ κοιλία ὑγρός ἔχω , νέος μέν εἰμί ἀγαθός ἀπαλλάσσω ὁ ξηρός ἔχω , εἰς δέ ὁ γῆρας κακός ἀπαλλάσσω · ξηραίνω γάρ ὡς ἐπί ὁ πολύς ὁ ἀπογηράσκω .