galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 3.11
Περὶ δὲ τῶν ὡρέων , ἢν μὲν ὁ χειμὼν αὐχμηρὸς καὶ βόρειος γένηται , τὸ δὲ ἔαρ ἔπομβρον καὶ νότιον , ἀνάγκη τοῦ θέρεος πυρετοὺς ὀξέας καὶ ὀφθαλμίας καὶ δυσεντερίας γίνεσθαι , μάλιστα δὲ τῇσι γυναιξὶ καὶ ἀνδράσι τοῖσιν ὑγρὰς ἔχουσι τὰς φύσιας . Περὶ τῆς ἐν ταῖς ὥραις ἀλλοιώσεως ἐν τούτοις διδάσκει , τὴν ἀρχὴν ἀπὸ χειμῶνος αὐχμηροῦ καὶ βορείου ποιησάμενος , ἦρος δ’ ἐπόμβρου καὶ νοτίου . μικραὶ μὲν οὖν αἱ τοιαῦται μεταβολαὶ , παρὰ φύσιν δ’ ὅμως εἰσί · διὸ καὶ εἰς τὸ θέρος ἔσεσθαί φησι νοσήματα , πυρετοὺς ὀξεῖς καὶ ὀφθαλμίας καὶ δυσεντερίας . τὴν δ’ αἰτίαν τοῦ πλεονάζειν ἐπὶ τῇ προειρημένῃ καταστάσει τοιαῦτα νοσήματα διῆλθεν αὐτὸς ἐν τῷ περὶ ὑδάτων τόπων καὶ ἀέρων . ἔχει δ’ ἡ ῥῆσις ὧδε · ἢν δὲ ὁ μὲν χειμὼν αὐχμηρὸς καὶ βόρειος γένηται , τὸ δ’ ἔαρ ἔπομβρον καὶ νότιον , ἀνάγκη τὸ θέρος πυρετῶδες εἶναι καὶ ὀφθαλμίας ἐγγίνεσθαι . ὅταν γὰρ τοῦ θέρους ἐπιγίνεται , πνῖγος ἐξαίφνης τῆς τε γῆς ὑγρᾶς οὔσης ὑπὸ τῶν ὀμβρίων τῶν ἠρινῶν καὶ ὑπὸ τοῦ νότου , ἀνάγκη διπλοῦν τὸ καῦμα εἶναι , ἀπό τε τῆς γῆς διαβρόχου οὔσης καὶ θερμῆς καὶ ὑπὸ τοῦ ἡλίου καίοντος , τῶν τε κοιλιῶν μὴ συνεστηκυιῶν τοῖς ἀνθρώποις , μήτε τοῦ ἐγκεφάλου ἀνεξηραμμένου . οὐ γὰρ οἷόν τε τοῦ ἦρος τοιούτου ἐόντος μὴ συντήκεσθαι τὸ σῶμα καὶ τὴν σάρκα , ὥστε τοὺς πυρετοὺς συνεμπίπτειν ὀξυτάτους τοῖσιν ἅπασι , μάλιστα δὲ τοῖσι φλεγματίαισι . τὰς δὲ δυσεντερίας εἰκὸς γενέσθαι τῇσι γυναιξὶ καὶ τοῖσιν ἀνδράσι τοῖσιν ὑγροτέροισιν . ταῦτα μὲν οὖν ὁ Ἱπποκράτης εἴρηκεν ἐν τῷ περὶ ὑδάτων καὶ τόπων καὶ ἀέρων . ἡμεῖς δὲ ἐπὶ πλέον ἐξειργασάμεθα τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ πρῶτόν γε διὰ τί μήτ’ ἐν αὐτῷ τῷ χειμῶνι μήτ’ ἐν τῷ ἦρι κατὰ τὴν τοιαύτην κατάστασιν ἐπιδημεῖν φησι νοσήματα . καίτοι γε ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν ἐπιδημιῶν κατ’ αὐτὴν τὴν βεβλαμμένην ὥραν , ἐν Κρανῶνι λέγων γενέσθαι τοὺς ἄνθρακας . ἔχει δ’ ἡ ῥῆσις οὕτως · ἄνθρακες ἐν Κρανῶνι θερινοὶ , ὗεν ἐν καύμασιν ὕδατι λάβρῳ δι’ ὅλου . ἐγίνοντο δὲ μᾶλλον νότῳ . δῆλον τοίνυν ἐξ ὧν εἶπε καὶ ἡ αἰτία τοῦ κατὰ τὸ θέρος ἐν Κρανῶνι γενέσθαι τοὺς ἄνθρακας · οὐ γὰρ ἐπὶ βραχὺ μετέστη τῆς κατὰ φύσιν κράσεως , ἀλλ’ εἰς τοιαύτην κατάστασιν ἧκον , ἐν ᾗ σήπεται ῥᾳδίως , ὅσα σήπεσθαι φύσιν ἔχει · ἱκαναὶ μὲν γὰρ ὑγρότητες ἄμετροι γενηθεῖσαι σήπειν , ὥσπερ αὐτὸς ἐρεῖ . νοσήματα δὲ ἐν μὲν ταῖς ἐπομβρίαις ὡς τὰ πολλὰ γίνεται πυρετοί γε μακροὶ καὶ κοιλίης ῥύσιες καὶ σηπεδόνες , ἔτι δὲ μᾶλλον αὐτῶν αἱ θερμότητες . ἐς ταυτὸν δ’ ἀμφοῖν ἀφικομένων οὕτως ἰσχυρῶν τε καὶ ἀμέτρων ὡς ἐν Κρανῶνι . δευτέραν ὥραν οὐκ ἀναμένει τὸ σῶμα , φθάνον ἐν αὐτῇ τῇ πρώτῃ μέγιστα βλάπτεσθαι . κατὰ δὲ τὸν αὐχμηρὸν καί βόρειον χειμῶνα λυπηθείη μὲν ἄν τι τὰ σώματα τοιοῦτον , οἷον αὐτὸς εἶπε · ἢν δὲ βόρειον ᾖ , βῆχες , φάρυγγες , κοιλίαι σκληραὶ , δυσουρίαι φρικώδεες , ὀδύναι πλευρῶν , στηθέων · οὐ μὴν ἀξιόλογόν γε τὸ νόσημα συστήσεται . πρὸς γὰρ τοῖς ἄλλοις καὶ αἱ ξηρότεραι τῶν καταστάσεων ὑγιεινότεραι . τὸ γὰρ ὅλον , φησὶν , οἱ αὐχμοὶ τῶν ἐπομβρίων εἰσὶν ὑγιεινότεροι καὶ ἧττον θανατώδεες . ὁ δὲ χειμὼν ὁ βόρειος καὶ αὐχμηρὸς λυπήσει μὲν ὀρθοστάδην τοὺς ἀνθρώπους εἰς βῆχάς τε καὶ γαστρὸς ἐποχὴν καὶ δυσουρίαν καὶ τὰς ὀδύνας τῶν κατὰ τὸν θώρακα χωρίων · οὐ μὴν πυρετοὺς ἢ δυσεντερίας ἢ τοιοῦτόν τι ἐργάσεται . τί δή ποτ’ οὖν οὐδὲ κατὰ τὸ ἔαρ ἔπομβρόν τε καὶ νότιον γενόμενον ἐπιδημήσει νοσήματα ; ὅτι προϋπῆρχεν ὁ χειμὼν ἱκανῶς ψυχρός τε καὶ ξηρός . εἰρήκει δ’ αὐτὸς , οὐχ ἁπλῶς χρὴ σκοπεῖσθαι τὰς ἐνεστώσας καταστάσεις , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐξ οἵων εἰς οἷά εἰσιν αἱ μεταβολαὶ προσεπισκοπεῖσθαι . προεξηρασμένον οὖν τὸ σῶμα κατὰ τὸν χειμῶνα γινόμενον αὐχμηρὸν καὶ βόρειον , οὐ μόνον οὐδὲν πείσεται τοῖς ὄμβροις τοῖς ἠρινοῖς , ἀλλά τι καὶ προσωφεληθήσεται μέχρι τινὸς εἰς κατὰ φύσιν ἐπανερχόμενον συμμετρίαν · εἰ δ’ ὅλον τὸ ἔαρ ὑγρὸν γενηθῇ , πρὸς τὴν ἐναντίαν ἀχθήσεται τὸ σῶμα κατάστασιν τῆς ἔμπροσθεν ὑπαρχούσης αὐτῷ τῆς ξηρᾶς , ὑπερβαῖνον τὴν ἐν τῷ μέσῳ συμμετρίαν , ὥσθ’ ἕτοιμον αὐτὸ πρὸς βλάβην διαδέξεται τὸ θέρος , ἔτι τῆς γῆς ὑγρᾶς οὔσης , καὶ διὰ τοῦτο πνῖγος ἐργαζομένης , ἄτε μήτε τῶν ἐτησίων ἤδη πνεῖν δυναμένων . ὕστερον γὰρ ἐκεῖνοι καὶ μετὰ κύνα πεφύκασιν ἄρχεσθαι , ὥστε ὁ μεταξὺ χρόνος ἅπας ἕξει τούς τε πυρετοὺς ὀξεῖς διά τε τὴν ὑγρότητα καὶ θερμότητα σηπομένων τῶν ἐν τῷ σώματι χυμῶν καὶ τὰς ὀφθαλμίας καὶ τὰς δυσεντερίας , κατά γε τὴν ἐπιτηδειότητα τῶν δυναμένων βλάπτεσθαι μορίων . ἄλλα γὰρ ἄλλων μᾶλλον εὐπαθῆ τέ ἐστι καὶ δυσπαθῆ κατὰ τὰς κράσεις τῶν σωμάτων . αἱ μὲν γὰρ ὀφθαλμίαι σχεδὸν ἅπαντας ἐνοχλοῦσι πληρουμένης τῆς κεφαλῆς , πλήν εἴ τινες ἰσχυροὶ πάνυ τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶεν . δυσεντερίαι δ’ , ὡς αὐτὸς εἴρηκε , τοῖς ὑγρὰς ἔχουσι τὰς φύσεις καὶ ταῖς γυναιξὶν , ὑγρότεραι γάρ εἰσιν αὗται τῶν ἀνδρῶν . εἴπερ οὖν ὅλην τὴν κατάστασιν ὡς σήπουσαν ἡμῶν τὰ σώματα μεμφόμεθα , πρόδηλον ὅτι μᾶλλον ἡ σηπεδὼν ἐν τοῖς ὑγροῖς ἔσται σώμασιν . αὐτὸ γὰρ δὴ τοῦτ’ ἔστι τὸ σηπόμενον ἐν τοῖς σώμασιν ὑγρὸν , ὡς ὕλη τις ὑπὸ δυνάμεως τῆς θερμότητος . ἡ δ’ ὑγρότης ἡ τοῦ περιέχοντος ὅτι κωλύει ξηραίνεσθαι τὴν ἐν τῷ σώματι περιουσίαν τῶν ὑγρῶν , κατὰ τοῦτο συντελεῖ τῇ σηπούσῃ δυνάμει . θαυμαστὸν οὖν οὐδὲν ἐν ταῖς τοιαύταις καταστάσεσι μᾶλλον βλάπτεσθαι τὰς ὑγροτέρας φύσεις . διὰ τοῦτο καὶ τοὺς πυρετοὺς ἔφη τοῖς φλεγματώδεσι μᾶλλον γίνεσθαι · καὶ γὰρ καὶ τούτους ὑγροτέρους ἀναγκαῖον εἶναι . μενούσης μὲν οὖν ἐν τῷ σώματι τῆς σηπεδόνος οἱ πυρετοὶ γίνονται , κενουμένης δὲ διὰ τῆς γαστρὸς αἱ δυσεντερίαι , καὶ ταῦτ’ ἔσται σοι δι’ ὅλου τοῦ θέρους , ἐὰν μὴ μεταβολή τις περὶ κυνὸς ἐπιτολὴν γένηται , περὶ ἧς αὐτὸς ἐν τῷ περὶ ὑδάτων καὶ τόπων καὶ ἀέρων ἐφεξῆς τῇ γεγραμμένῃ μικρὸν ἔμπροσθεν ῥήσει διῆλθεν , ἦς ἐστι τελευτή . τὰς δὲ δυσεντερίας εἰκὸς γίνεσθαι ταῖς γυναιξὶ καὶ τοῖς ἀνδράσι τοῖς ὑγροτέροις . τούτοις γὰρ συνάπτων ἐφεξῆς γράφει , καὶ ἢν μὲν ἐπιγένηται περὶ κυνὸς ἐπιτολὴν ὕδωρ καὶ χειμὼν , ἐτησίαι πνεύουσιν , ἐλπὶς παύσεσθαι καὶ τὸ μετόπωρον ὑγιεινὸν γενέσθαι · εἰ δὲ μὴ , κίνδυνος θανάτου γενέσθαι τοῖς παιδίοις καὶ ταῖς γυναιξὶν , ἥκιστα δὲ τοῖσι πρεσβυτέροισι , τοὺς δὲ παραγενομένους εἰς τεταρταῖον ἀποτελευτᾷν καὶ αὐτὸν τεταρταῖον εἰς ὕδρωπα . ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ὧν προσέθηκεν ἐν τῷ περὶ ἀέρων καὶ τόπων καὶ ὑδάτων , ὅταν τὰ εἰς ἐκεῖνο τὸ βιβλίον ἐξηγησώμεθα , διασκεψόμεθα , περὶ δὲ τῶν κατὰ τὸν προγεγραμμένον ἀφορισμὸν αὐτάρκως εἴρηται , πλὴν μιᾶς λέξεως τῆς ἐξ ἀνάγκης , ἣν οὐ μόνον ἐν τοῖς ἀφορισμοῖς προσέθηκεν , ἀλλὰ κἀν τῷ περὶ ὑδάτων καὶ τόπων καὶ ἀέρων ἐνδεικνύμενος ὅτι τῇ φύσει τοῦ πράγματος πεπιστευκὼς , οὐ τηρήσει τινὶ γράφεν ταῦτα . ποσάκις οὖν εἰκός ἐστιν ἑωρακέναι τοιαύτην αὐτὸν κατάστασιν ἢ ἐν πόσοις χωρίοις , ἆρά γε δὶς ἢ τρὶς ἔσται ἢ τετράκις , ἀλλ’ οὐδ’ εἰ πλεονάκις εἴπῃς , δυνατόν ἐστιν ἤδη εἰπεῖν ὅτι διὰ παντὸς οὕτως ἔσται , καθάπερ οὐδ’ εἰ κεκαθαρμένους ὑπὸ φαρμάκου τινὸς ἴδῃς ἀνθρώπους στ΄ ἢ ζ΄ δυνήσῃ διατεταγμένως εἰπεῖν , ὅτι πάντες οἱ μετὰ ταῦτα ἐξ ἀνάγκης καθαρθήσονται . δῆλον οὖν ἐστιν ὅτι τῇ φύσει τοῦ πράγματος ὁ Ἱπποκράτης ἑπόμενος οὐ τηρήσει τινὶ προσέγραψεν εἰπὼν , ἀνάγκη τοῦ θέρους πυρετοὺς ὀξεῖς καὶ ὀφθαλμίας καὶ δυσεντερίας γίνεσθαι .
Lemmas: περί δέ ὁ ὥρα , ἐάν μέν ὁ χειμών αὐχμηρός καί βόρειος γίγνομαι , ὁ δέ ἔαρ ἔπομβρος καί νότιος , ἀνάγκη ὁ θέρος πυρετός ὀξύς καί ὀφθαλμία καί δυσεντερία γίγνομαι , μάλα δέ ὁ γυνή καί ἀνήρ ὁ ὑγρός ἔχω ὁ φύσις . περί ὁ ἐν ὁ ὥρα ἀλλοίωσις ἐν οὗτος διδάσκω , ὁ ἀρχή ἀπό χειμών αὐχμηρός καί βόρειος ποιέω , ἔαρ δέ ἔπομβρος καί νότιος . μικρός μέν οὖν ὁ τοιοῦτος μεταβολή , παρά φύσις δέ ὅμως εἰμί · διό καί εἰς ὁ θέρος εἰμί φημί νόσημα , πυρετός ὀξύς καί ὀφθαλμία καί δυσεντερία . ὁ δέ αἰτία ὁ πλεονάζω ἐπί ὁ προλέγω κατάστασις τοιοῦτος νόσημα διέρχομαι αὐτός ἐν ὁ περί ὕδωρ τόπος καί ἀήρ . ἔχω δέ ὁ ῥῆσις ὧδε · ἐάν δέ ὁ μέν χειμών αὐχμηρός καί βόρειος γίγνομαι , ὁ δέ ἔαρ ἔπομβρος καί νότιος , ἀνάγκη ὁ θέρος πυρετώδης εἰμί καί ὀφθαλμία ἐγγίγνομαι . ὅταν γάρ ὁ θέρος ἐπιγίγνομαι , πνῖγος ἐξαίφνης ὁ τε γῆ ὑγρός εἰμί ὑπό ὁ ὄμβριος ὁ ἠρινός καί ὑπό ὁ νότος , ἀνάγκη διπλόος ὁ καῦμα εἰμί , ἀπό τε ὁ γῆ διάβροχος εἰμί καί θερμός καί ὑπό ὁ ἥλιος καίω , ὁ τε κοιλία μή συνίστημι ὁ ἄνθρωπος , μήτε ὁ ἐγκέφαλος ἀναξηραίνω . οὐ γάρ οἷος τε ὁ ἔαρ τοιοῦτος εἰμί μή συντήκω ὁ σῶμα καί ὁ σάρξ , ὥστε ὁ πυρετός συνεμπίπτω ὀξύς ὁ ἅπας , μάλα δέ ὁ φλεγματίας . ὁ δέ δυσεντερία ἔοικα γίγνομαι ὁ γυνή καί ὁ ἀνήρ ὁ ὑγρός . οὗτος μέν οὖν ὁ Ἱπποκράτης λέγω ἐν ὁ περί ὕδωρ καί τόπος καί ἀήρ . ἐγώ δέ ἐπί πολύς ἐξεργάζομαι ὁ λόγος αὐτός καί πρῶτος γε διά τίς μήτε ἐν αὐτός ὁ χειμών μήτε ἐν ὁ ἔαρ κατά ὁ τοιοῦτος κατάστασις ἐπιδημέω φημί νόσημα . καίτοι γε ἐν ὁ δεύτερος ὁ ἐπιδημία κατά αὐτός ὁ βλάπτω ὥρα , ἐν Κρανών λέγω γίγνομαι ὁ ἄνθραξ . ἔχω δέ ὁ ῥῆσις οὕτως · ἄνθραξ ἐν Κρανών θερινός , ὕω ἐν καῦμα ὕδωρ λάβρος διά ὅλος . γίγνομαι δέ μάλα νότος . δῆλος τοίνυν ἐκ ὅς λέγω καί ὁ αἰτία ὁ κατά ὁ θέρος ἐν Κρανών γίγνομαι ὁ ἄνθραξ · οὐ γάρ ἐπί βραχύς μεθίστημι ὁ κατά φύσις κρᾶσις , ἀλλά εἰς τοιοῦτος κατάστασις ἥκω , ἐν ὅς σήπω ῥᾴδιος , ὅσος σήπω φύσις ἔχω · ἱκανός μέν γάρ ὑγρότης ἄμετρος γίγνομαι σήπω , ὥσπερ αὐτός λέγω . νόσημα δέ ἐν μέν ὁ ἐπομβρία ὡς ὁ πολύς γίγνομαι πυρετός γε μακρός καί κοιλία ῥῦσις καί σηπεδών , ἔτι δέ μάλα αὐτός ὁ θερμότης . εἰς τατός δέ ἄμφω ἀφικνέομαι οὕτως ἰσχυρός τε καί ἄμετρος ὡς ἐν Κρανών . δεύτερος ὥρα οὐ ἀναμένω ὁ σῶμα , φθάνω ἐν αὐτός ὁ πρῶτος μέγας βλάπτω . κατά δέ ὁ αὐχμηρός καί βόρειος χειμών λυπέω μέν ἄν τις ὁ σῶμα τοιοῦτος , οἷος αὐτός λέγω · ἐάν δέ βόρειος εἰμί , βήξ , φάρυγξ , κοιλία σκληρός , δυσουρία φρικώδης , ὀδύνη πλευρά , στῆθος · οὐ μήν ἀξιόλογος γε ὁ νόσημα συνίστημι . πρός γάρ ὁ ἄλλος καί ὁ ξηρός ὁ κατάστασις ὑγιεινός . ὁ γάρ ὅλος , φημί , ὁ αὐχμός ὁ ἐπόμβριος εἰμί ὑγιεινός καί ἥσσων θανατώδης . ὁ δέ χειμών ὁ βόρειος καί αὐχμηρός λυπέω μέν ὀρθοστάδην ὁ ἄνθρωπος εἰς βήξ τε καί γαστήρ ἐποχή καί δυσουρία καί ὁ ὀδύνη ὁ κατά ὁ θώραξ χωρίον · οὐ μήν πυρετός ἤ δυσεντερία ἤ τοιοῦτος τις ἐργάζομαι . τίς δή ποτέ οὖν οὐδέ κατά ὁ ἔαρ ἔπομβρος τε καί νότιος γίγνομαι ἐπιδημέω νόσημα ; ὅτι προϋπάρχω ὁ χειμών ἱκανός ψυχρός τε καί ξηρός . λέγω δέ αὐτός , οὐ ἁπλῶς χρή σκοπέω ὁ ἐνίστημι κατάστασις , ἀλλά καί ὁ ἐκ οἷος εἰς οἷος εἰμί ὁ μεταβολή προσεπισκοπέω . προξηραίνω οὖν ὁ σῶμα κατά ὁ χειμών γίγνομαι αὐχμηρός καί βόρειος , οὐ μόνος οὐδείς πάσχω ὁ ὄμβρος ὁ ἠρινός , ἀλλά τις καί προσωφελέω μέχρι τις εἰς κατά φύσις ἐπανέρχομαι συμμετρία · εἰ δέ ὅλος ὁ ἔαρ ὑγρός γίγνομαι , πρός ὁ ἐναντίος ἄγω ὁ σῶμα κατάστασις ὁ ἔμπροσθεν ὑπάρχω αὐτός ὁ ξηρός , ὑπερβαίνω ὁ ἐν ὁ μέσος συμμετρία , ὥστε ἑτοῖμος αὐτός πρός βλάβη διαδέχομαι ὁ θέρος , ἔτι ὁ γῆ ὑγρός εἰμί , καί διά οὗτος πνῖγος ἐργάζομαι , ἆτος μήτε ὁ ἐτήσιος ἤδη πνέω δύναμαι . ὕστερον γάρ ἐκεῖνος καί μετά κύων φύω ἄρχω , ὥστε ὁ μεταξύ χρόνος ἅπας ἔχω ὁ τε πυρετός ὀξύς διά τε ὁ ὑγρότης καί θερμότης σήπω ὁ ἐν ὁ σῶμα χυμός καί ὁ ὀφθαλμία καί ὁ δυσεντερία , κατά γε ὁ ἐπιτηδειότης ὁ δύναμαι βλάπτω μόριον . ἄλλος γάρ ἄλλος μάλα εὐπαθής τε εἰμί καί δυσπαθής κατά ὁ κρᾶσις ὁ σῶμα . ὁ μέν γάρ ὀφθαλμία σχεδόν ἅπας ἐνοχλέω πληρόω ὁ κεφαλή , πλήν εἰ τις ἰσχυρός πάνυ ὁ ὀφθαλμός εἰμί . δυσεντερία δέ , ὡς αὐτός λέγω , ὁ ὑγρός ἔχω ὁ φύσις καί ὁ γυνή , ὑγρός γάρ εἰμί οὗτος ὁ ἀνήρ . εἴπερ οὖν ὅλος ὁ κατάστασις ὡς σήπω ἐγώ ὁ σῶμα μέμφομαι , πρόδηλος ὅτι μάλα ὁ σηπεδών ἐν ὁ ὑγρός εἰμί σῶμα . αὐτός γάρ δή οὗτος εἰμί ὁ σήπω ἐν ὁ σῶμα ὑγρός , ὡς ὕλη τις ὑπό δύναμις ὁ θερμότης . ὁ δέ ὑγρότης ὁ ὁ περιέχω ὅτι κωλύω ξηραίνω ὁ ἐν ὁ σῶμα περιουσία ὁ ὑγρός , κατά οὗτος συντελέω ὁ σήπω δύναμις . θαυμαστός οὖν οὐδείς ἐν ὁ τοιοῦτος κατάστασις μάλα βλάπτω ὁ ὑγρός φύσις . διά οὗτος καί ὁ πυρετός φημί ὁ φλεγματώδης μάλα γίγνομαι · καί γάρ καί οὗτος ὑγρός ἀναγκαῖος εἰμί . μένω μέν οὖν ἐν ὁ σῶμα ὁ σηπεδών ὁ πυρετός γίγνομαι , κενόω δέ διά ὁ γαστήρ ὁ δυσεντερία , καί οὗτος εἰμί σύ διά ὅλος ὁ θέρος , ἐάν μή μεταβολή τις περί κύων ἐπιτολή γίγνομαι , περί ὅς αὐτός ἐν ὁ περί ὕδωρ καί τόπος καί ἀήρ ἐφεξῆς ὁ γράφω μικρός ἔμπροσθεν ῥῆσις διέρχομαι , ὅς εἰμί τελευτή . ὁ δέ δυσεντερία ἔοικα γίγνομαι ὁ γυνή καί ὁ ἀνήρ ὁ ὑγρός . οὗτος γάρ συνάπτω ἐφεξῆς γράφω , καί ἐάν μέν ἐπιγίγνομαι περί κύων ἐπιτολή ὕδωρ καί χειμών , ἐτησίαι πνεύω , ἐλπίς παύω καί ὁ μετόπωρον ὑγιεινός γίγνομαι · εἰ δέ μή , κίνδυνος θάνατος γίγνομαι ὁ παιδίον καί ὁ γυνή , ἦκα δέ ὁ πρέσβυς , ὁ δέ παραγίγνομαι εἰς τεταρταῖος ἀποτελευτάω καί αὐτός τεταρταῖος εἰς ὕδρωψ . ἀλλά περί μέν οὗτος ὅς προστίθημι ἐν ὁ περί ἀήρ καί τόπος καί ὕδωρ , ὅταν ὁ εἰς ἐκεῖνος ὁ βιβλίον ἐξηγέομαι , διασκοπέω , περί δέ ὁ κατά ὁ προγράφω ἀφορισμός αὔταρκος λέγω , πλήν εἷς λέξις ὁ ἐκ ἀνάγκη , ὅς οὐ μόνος ἐν ὁ ἀφορισμός προστίθημι , ἀλλά ἐν ὁ περί ὕδωρ καί τόπος καί ἀήρ ἐνδείκνυμι ὅτι ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα πιστεύω , οὐ τήρησις τις γράφω οὗτος . ποσάκις οὖν ἔοικα εἰμί ὁράω τοιοῦτος αὐτός κατάστασις ἤ ἐν πόσος χωρίον , ἆρα γε δίς ἤ τρίς εἰμί ἤ τετράκις , ἀλλά οὐδέ εἰ πλεονάκις λέγω , δυνατός εἰμί ἤδη λέγω ὅτι διά πᾶς οὕτως εἰμί , καθά οὐδέ εἰ καθαρ́νω ὑπό φάρμακον τις ὁράω ἄνθρωπος στʹ ἤ ζʹ δύναμαι διατάσσω λέγω , ὅτι πᾶς ὁ μετά οὗτος ἐκ ἀνάγκη καθαίρω . δῆλος οὖν εἰμί ὅτι ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα ὁ Ἱπποκράτης ἕπομαι οὐ τήρησις τις προσγράφω λέγω , ἀνάγκη ὁ θέρος πυρετός ὀξύς καί ὀφθαλμία καί δυσεντερία γίγνομαι .