galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 3.28
Τὰ δὲ πλεῖστα τοῖσι παιδίοισι πάθεα κρίνεται , τὰ μὲν ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρῃσι , τὰ δ’ ἐν ἑπτὰ μησὶ , τὰ δ’ ἐν ἑπτὰ ἔτεσι , τὰ δὲ πρὸς τὴν ἥβην προάγουσιν . ὅσα δ’ ἂν διαμένῃ τοῖσι παιδίοισι πάθεα καὶ μὴ ἀπολυθῇ παρὰ τὸ ἡβάσκειν ἢ ταῖσι θήλεσι περὶ τὰς τῶν καταμηνίων ῥήξιας , χρονίζειν εἴωθεν . Εἰ προσέκειτο τῷ λόγῳ τὰ χρόνια , κάλλιον ἂν ἦν . ὅθεν ἔνιοι τὸ τοῦ πάθους ὄνομα κατὰ τῶν χρονίων μόνων οἴονται λέγειν αὐτόν . ἀλλ’ ἐναντιοῦταί γε αὐτοῖς τὰ τοιαῦτα κατὰ τοὺς ἀφορισμοὺς εἰρημένα , ἐν τοῖσιν ὀξέσι πάθεσιν ὀλιγάκις καὶ ἐν ἀρχῇσι , τῇσι φαρμακείῃσι χρέεσθαι καὶ αἱ λεπταὶ δίαιται καὶ ἐν τοῖσι μακροῖσιν ἀεὶ πάθεσι καὶ ἐν τοῖσιν ὀξέσι . δῆλον οὖν ἐκ τούτων ἐστὶν ὡς οὐ μόνον ἐπὶ τῶν χρονίων , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ὀξέων λέγειν εἴωθεν ὁ Ἱπποκράτης τὸ τοῦ πάθους ὄνομα . φαίνεταί γε μὴν νῦν ἤτοι κατὰ τῶν χρονίων αὐτὸ φέρων ἢ τὸν λόγον ἐλλιπῆ πεποιημένος . ἀλλ’ ἡμεῖς γε ἀναπληρώσαντες αὐτὸν φήσομεν οὕτως · τὰ δὲ πλεῖστα τοῖσι παιδίοισι πάθη χρόνια κρίνεται , τὰ μὲν ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρῃσι , τὰ δὲ ἐν ἑπτὰ μησὶ , τὰ δὲ ἐν ἑπτὰ ἔτεσι . τῶν μὲν οὖν ἡμερῶν ἡ τεσσαρακοστὴ πρώτη μὲν τῶν χρονιζόντων ἐστὶ κρίσιμος , ἐσχάτη δὲ τῶν ἐκ μεταπτώσεως ὀξέων , ὡς καὶ πρόσθεν εἶπον . ὅσα δὲ τὸν ἀριθμὸν τούτων ὑπερβαίνει , κατὰ τὸν τῆς ἑβδομάδος λόγον ἴσχει τὴν κρίσιν , οὐκέθ’ ἡμερῶν ἑπτὰ συναριθμουμένων , ἀλλὰ πρότερον μὲν μηνῶν , εἶθ’ ἑξῆς ἐτῶν . καὶ μὲν δὴ καὶ ὅτι κατὰ τοῦτον ὑπερβάντα τὸν χρόνον εἰς τὴν τετάρτην ἡλικίαν ἀφικνεῖται πρόδηλον . δευτέρα τε γὰρ ἑβδομὰς ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ συμπληροῦται . καὶ ἄλλως αἱ μεταβολαὶ τοῦ σώματος μεγάλαι γίνονται κατὰ τὴν ἥβην καὶ μάλιστα ἐπὶ τῶν θηλειῶν , διὰ τὴν τῶν καταμηνίων φορὰν , ὥσθ’ ὅσα γε νοσήματα μηδὲ κατὰ ταύτην τὴν ἡλικίαν ἐλύθη μέχρι πολλοῦ χρόνου παραμένειν εἴωθεν .
Lemmas: ὁ δέ πολύς ὁ παιδίον πάθος κρίνω , ὁ μέν ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρα , ὁ δέ ἐν ἑπτά μείς , ὁ δέ ἐν ἑπτά ἔτος , ὁ δέ πρός ὁ ἥβη προάγω . ὅσος δέ ἄν διαμένω ὁ παιδίον πάθος καί μή ἀπολύω παρά ὁ ἡβάσκω ἤ ὁ θῆλυς περί ὁ ὁ καταμήνιος ῥῆξις , χρονίζω εἴωθα . εἰ πρόσκειμαι ὁ λόγος ὁ χρόνιος , καλός ἄν εἰμί . ὅθεν ἔνιοι ὁ ὁ πάθος ὄνομα κατά ὁ χρόνιος μόνος οἴομαι λέγω αὐτός . ἀλλά ἐναντιόομαι γε αὐτός ὁ τοιοῦτος κατά ὁ ἀφορισμός λέγω , ἐν ὁ ὀξύς πάθος ὀλιγάκις καί ἐν ἀρχή , ὁ φαρμακεία χράω καί ὁ λεπτός δίαιτα καί ἐν ὁ μακρός ἀεί πάθος καί ἐν ὁ ὀξύς . δῆλος οὖν ἐκ οὗτος εἰμί ὡς οὐ μόνος ἐπί ὁ χρόνιος , ἀλλά καί ἐπί ὀξύς λέγω εἴωθα ὁ Ἱπποκράτης ὁ ὁ πάθος ὄνομα . φαίνω γε μήν νῦν ἤτοι κατά ὁ χρόνιος αὐτός φέρω ἤ ὁ λόγος ἐλλιπής ποιέω . ἀλλά ἐγώ γε ἀναπληρόω αὐτός φημί οὕτως · ὁ δέ πολύς ὁ παιδίον πάθος χρόνιος κρίνω , ὁ μέν ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρα , ὁ δέ ἐν ἑπτά μείς , ὁ δέ ἐν ἑπτά ἔτος . ὁ μέν οὖν ἡμέρα ὁ τεσσαρακοστός πρῶτος μέν ὁ χρονίζω εἰμί κρίσιμος , ἔσχατος δέ ὁ ἐκ μετάπτωσις ὀξύς , ὡς καί πρόσθεν λέγω . ὅσος δέ ὁ ἀριθμός οὗτος ὑπερβαίνω , κατά ὁ ὁ ἑβδομάς λόγος ἴσχω ὁ κρίσις , οὐκέτι ἡμέρα ἑπτά συναριθμέω , ἀλλά πρότερος μέν μείς , εἶτα ἑξῆς ἔτος . καί μέν δή καί ὅτι κατά οὗτος ὑπερβαίνω ὁ χρόνος εἰς ὁ τέταρτος ἡλικία ἀφικνέομαι πρόδηλος . δεύτερος τε γάρ ἑβδομάς ἐν οὗτος ὁ χρόνος συμπληρόω . καί ἄλλος ὁ μεταβολή ὁ σῶμα μέγας γίγνομαι κατά ὁ ἥβη καί μάλα ἐπί ὁ θῆλυς , διά ὁ ὁ καταμήνιος φορά , ὥστε ὅσος γε νόσημα μηδέ κατά οὗτος ὁ ἡλικία λύω μέχρι πολύς χρόνος παραμένω εἴωθα .