galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 5.5
Ἢν μεθύων ἐξαίφνης ἄφωνός τις γένηται , σπασθεὶς ἀποθνήσκει , ἢν μὴ πυρετὸς ἐπιλάβῃ ἢ ἐς τὴν ὥρην ἐλθὼν καθ’ ἣν αἱ κραιπάλαι λύονται , φθέγξηται . Πληρουμένων τῶν νεύρων ὁ τοιοῦτος ἐπιγίνεται σπασμός . εἴωθε δὲ ῥᾳδίως αὐτὰ πληροῦν ὁ οἶνος , ὡς ἂν θερμὸς ὑπάρχων τὴν κρᾶσιν τοιαύτη φύσις , ἑτοίμως ἅπασιν ἐγκαταδύεται καὶ μάλισθ’ ὅταν μὴ πάνυ τι παχυμερὴς ᾖ . τῷ μὲν οὖν πλήθει τῆς οὐσίας τὸν σπασμὸν ἐπιφέρει τοῖς νεύροις , τῇ ποιότητι δὲ θεραπεύει πάλιν αὐτὸς ἣν εἰργάσατο διάθεσιν , ἐκθερμαίνων τε καὶ ξηραίνων τὰ νεῦρα . ἐὰν οὖν ποτε τοῦτο μὴ δυνηθῇ ποιῆσαι , θάνατον ἀκολουθεῖν ἀναγκαῖόν ἐστιν . ᾗ δὲ δυνάμει τὸν οἶνον ἔφαμεν ἰᾶσθαι τοὺς σπασμοὺς , ταύτῃ δηλονότι καὶ ὁ πυρετὸς ἰᾶται . προσεκτέον δ’ ἐνταῦθα μάλιστα τῷ ἔθει τοῦ Ἱπποκράτους , ἀφώνους ὀνομάζοντος τοὺς ὁπωσοῦν καρουμένους . ἀλλὰ κυρίως λέγεται κάρος ἡ παντὸς τοῦ σώματος αἰφνίδιος ἀναισθησία τε καὶ ἀκινησία · ταύτην οὖν τὴν διάθεσιν ἀφ’ ἑνὸς τῶν συμπτωμάτων ὀνομάζειν εἴωθεν ὁ Ἱπποκράτης καὶ γίνεται δηλονότι τῆς ἀρχῆς τῶν νεύρων παθούσης . οὐδὲ γὰρ οὐδὲ ἄλλως ὅλως οἶόν τε σπασθῆναι τὸ σῶμα πρὸ τοῦ ταύτην παθεῖν , ἤτοι πρώτως ἢ κατὰ συμπάθειαν ἑτέρου προπεπονθότος μορίου . κραιπάλας δ’ ὅτι πάντες οἱ Ἕλληνες ὀνομάζουσι τὰς ἐξ οἴνου βλάβας τῆς κεφαλῆς εὔδηλον . οὕτως γοῦν ἔνιοι καὶ τὴν ἐτυμολογίαν ἐποιήσαντο τῆς προσηγορίας ἀπὸ τοῦ κάρηνον πάλλεσθαι γεγονέναι φάσκοντες . τὴν δ’ ὥραν καθ’ ἣν αἱ κραιπάλαι λύονται , κέκληκεν ὁ Ἱπποκράτης ἀντὶ τοῦ τὸν καιρόν . ἔστι δ’ οὗτος οὐκ ἀποτετμημένος , οὐδὲ περιγεγραμμένος ἅπασιν ἑνὶ μέτρῳ . τινὲς μὲν γὰρ κατὰ τὴν ὑστεραίαν ἡμέραν ἐπαύσαντο τῆς κραιπάλης , τινὲς δὲ καὶ κατὰ τὴν ἐπιγιγνομένην αὐτὴν νύκτα , τινὲς δ’ ἐν τῇ τρίτῃ πάντως ἡμέρᾳ , καὶ γίνεται τοῦτο διά τε τὴν δύναμιν καὶ τὸ πλῆθος τοῦ ποθέντος οἴνου καὶ αὐτὴν τοῦ πιόντος φύσιν . ὥσπερ γὰρ οὖν ἡ τροφὴ τοῦ πεφθῆναι μίαν ἅπασιν ἀνθρώποις οὐκ ἔχει προθεσμίαν , οὕτως οὐδ’ ὁ οἶνος . ἢ τοίνυν ἡμᾶς ἐμπείρως ἔχειν χρὴ τῆς φύσεως τοῦ κάμνοντος ἢ τὴν ἐξωτάτω προθεσμίαν ἐπιτηρεῖν , καθ’ ἣν , ἐὰν μήτε πυρέξαι φθάσῃ μήτε φθέγξηται , τεθνήξεται πάντως σπασθείς .
Lemmas: ἐάν μεθύω ἐξαίφνης ἄφωνος τις γίγνομαι , σπάω ἀποθνῄσκω , ἐάν μή πυρετός ἐπιλαμβάνω ἤ εἰς ὁ ὥρα ἔρχομαι κατά ὅς ὁ κραιπάλη λύω , φθέγγομαι . πληρόω ὁ νεῦρον ὁ τοιοῦτος ἐπιγίγνομαι σπασμός . εἴωθα δέ ῥᾴδιος αὐτός πληρόω ὁ οἶνος , ὡς ἄν θερμός ὑπάρχω ὁ κρᾶσις τοιοῦτος φύσις , ἑτοῖμος ἅπας ἐγκαταδύνω καί μάλα ὅταν μή πάνυ τις παχυμερής εἰμί . ὁ μέν οὖν πλῆθος ὁ οὐσία ὁ σπασμός ἐπιφέρω ὁ νεῦρον , ὁ ποιότης δέ θεραπεύω πάλιν αὐτός ὅς ἐργάζομαι διάθεσις , ἐκθερμαίνω τε καί ξηραίνω ὁ νεῦρον . ἐάν οὖν ποτέ οὗτος μή δύναμαι ποιέω , θάνατος ἀκολουθέω ἀναγκαῖος εἰμί . ὅς δέ δύναμις ὁ οἶνος φημί ἰάομαι ὁ σπασμός , ταύτῃ δηλονότι καί ὁ πυρετός ἰάομαι . προσέχω δέ ἐνταῦθα μάλα ὁ ἔθος ὁ Ἱπποκράτης , ἄφωνος ὀνομάζω ὁ ὁπωσοῦν καρόω . ἀλλά κύριος λέγω κάρος ὁ πᾶς ὁ σῶμα αἰφνίδιος ἀναισθησία τε καί ἀκινησία · οὗτος οὖν ὁ διάθεσις ἀπό εἷς ὁ σύμπτωμα ὀνομάζω εἴωθα ὁ Ἱπποκράτης καί γίγνομαι δηλονότι ὁ ἀρχή ὁ νεῦρον πάσχω . οὐδέ γάρ οὐδέ ἄλλος ὅλος οἷος τε σπάω ὁ σῶμα πρό ὁ οὗτος πάσχω , ἤτοι πρῶτος ἤ κατά συμπάθεια ἕτερος προπάσχω μόριον . κραιπάλη δέ ὅτι πᾶς ὁ Ἕλλην ὀνομάζω ὁ ἐκ οἶνος βλάβη ὁ κεφαλή εὔδηλος . οὕτως γοῦν ἔνιοι καί ὁ ἐτυμολογία ποιέω ὁ προσηγορία ἀπό ὁ κάρηνον πάλλω γίγνομαι φάσκω . ὁ δέ ὥρα κατά ὅς ὁ κραιπάλη λύω , καλέω ὁ Ἱπποκράτης ἀντί ὁ ὁ καιρός . εἰμί δέ οὗτος οὐ ἀποτέμνω , οὐδέ περιγράφω ἅπας εἷς μέτρον . τις μέν γάρ κατά ὁ ὑστεραῖος ἡμέρα παύω ὁ κραιπάλη , τις δέ καί κατά ὁ ἐπιγίγνομαι αὐτός νύξ , τις δέ ἐν ὁ τρίτος πάντως ἡμέρα , καί γίγνομαι οὗτος διά τε ὁ δύναμις καί ὁ πλῆθος ὁ πίνω οἶνος καί αὐτός ὁ πίνω φύσις . ὥσπερ γάρ οὖν ὁ τροφή ὁ πέσσω εἷς ἅπας ἄνθρωπος οὐ ἔχω προθεσμία , οὕτως οὐδέ ὁ οἶνος . ἤ τοίνυν ἐγώ ἔμπειρος ἔχω χρή ὁ φύσις ὁ κάμνω ἤ ὁ ἐξωτάτω προθεσμία ἐπιτηρέω , κατά ὅς , ἐάν μήτε πυρέσσω φθάνω μήτε φθέγγομαι , θνῄσκω πάντως σπάω .