galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.56
Ἁλύκη , χάσμη , φρίκη , οἶνος ἴσος ἴσῳ πινόμενος λύει τὴν νόσον . Σολοικοφανὲς εἰκότως ἐνίοις ἔδοξεν εἶναι τὸ σχῆμα τοῦ λόγου καὶ διὰ τοῦτ’ ἔνιοι κατ’ αἰτιατικὰς πτώσεις ἔγραψαν ἁλύκην , χάσμην , φρίκην , οἶνος ἴσος ἴσῳ πινόμενος λύει . διαφέρει γοῦν εἰς τὸ παρὸν , καθ’ ὁποτέραν ἄν τις γραφὴν ἐξηγήσηται τὸν ἀφορισμόν . ἐπίστασθαι γὰρ χρὴ πρῶτον ὅτι προσηγόρευκεν ἁλύκην , ἣν οἱ πολλοὶ τῶν Ἑλλήνων ὀνομάζουσιν ἅλην , ἔπειτα δ’ ἥτις ἐστὶν ἡ τοῦτ’ ἐργαζομένη τὸ σύμπτωμα διάθεσις . ἁλύειν μὲν οὖν λέγουσιν ἐκείνους τῶν ὑγιαινόντων , ὅσοιπερ ἂν ἀεὶ τοῖς παροῦσι δυσχεραίνοντες ἄλλοτε εἰς ἄλλα μεταβαίνουσι πράγματά τε καὶ πράξεις . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ νοσούντων ἐκείνης ἁλύειν φασὶν ὅσοι μὴ φέροντες τὴν κατάκλισιν ἐξαλλάττουσι τὰ σχήματα διὰ τὸ δύσφορον ἀεὶ τὸ παρὸν εἶναι . τοῦτο δὲ ἔγνωμεν ἐκείνοις μάλιστα συμβαῖνον , οἷσπερ ἂν ἐν τῷ στόματι τῆς γαστρὸς , ὅπερ ἐνίοτε καταχρώμενοι στόμαχον ὀνομάζουσι , περιέχεταί τις ἰδιότης ὑγρότητος ἀνιαρᾶς , οὔτε πολλῆς οὔτ’ ἐμπλεούσης τῷ κύτει τῆς γαστρὸς , ἀνατρεπομένης δὲ εἰς τοὺς χιτῶνας αὐτῆς . ἀλλὰ καὶ τὸ χασμᾶσθαι , καθάπερ καὶ σκοτοδινᾶσθαι περιεχομένης τινὸς ἐν τοῖς μυσὶ , δι’ ὧν καὶ κατὰ προαίρεσιν γίνονται κινήσεις , ἤτοι ὑγρότητος πνευματώδους ἢ πνεύματος ἀτμώδους γίνεσθαι δέδεικται . καὶ ἡ φρίκη δὲ μοχθηρῶν χυμῶν διαθεόντων κατὰ τὸ δέρμα συμβαίνει . δῆλον δὲ ὅτι περὶ τῆς ἐκ τοῦ νοσώδους σώματος ὁρμωμένης φρίκης ὁ λόγος νῦν ἡμῖν ἐστιν , οὐ τῆς ὑπό τινος αἰτίας ἔξωθεν . ἕκαστον οὖν τούτων τῶν εἰρημένων οἴνου πόσις θεραπεύει ἀκρατεστέρου , τὴν συμμετρίαν δὲ τῆς κράσεως αὐτὸς ἐδήλωσεν εἰπών . οἶνος ἴσος ἴσῳ πινόμενος · ὕδατι γὰρ δηλονότι κεράννυσθαι βούλεται τὸν οἶνον ἴσῳ , χάριν τοῦ τὸ μὲν διώσασθαι , κενῶσθαι τῶν λυπηρῶν , ὅσον ἂν ὑπείκῃ τῇ ῥύμῃ τῆς τοῦ οἴνου φορᾶς , τὸ δ’ ὑπόλοιπον ἐπικράσαι . θερμαίνει γὰρ , ὡς ἴσμεν , ὁ οἶνος ἅπαν τὸ σῶμα καὶ ταχέως ἐπὶ πάντα φέρεται τὰ μόρια , μετὰ τοῦ χυμοὺς χρηστοὺς ἐργάζεσθαι .
Lemmas: ἀλύκη , χάσμη , φρίκη , οἶνος ἴσος ἴσος πίνω λύω ὁ νόσος . σολοικοφανής ἔοικα ἔνιοι δοκέω εἰμί ὁ σχῆμα ὁ λόγος καί διά οὗτος ἔνιοι κατά αἰτιατικός πτῶσις γράφω ἀλύκη , χάσμη , φρίκη , οἶνος ἴσος ἴσος πίνω λύω . διαφέρω γοῦν εἰς ὁ πάρειμι , κατά ὁπότερος ἄν τις γραφή ἐξηγέομαι ὁ ἀφορισμός . ἐπίσταμαι γάρ χρή πρῶτος ὅτι προσαγορεύω ἀλύκη , ὅς ὁ πολύς ὁ Ἕλλην ὀνομάζω ἄλη , ἔπειτα δέ ὅστις εἰμί ὁ οὗτος ἐργάζομαι ὁ σύμπτωμα διάθεσις . ἀλύω μέν οὖν λέγω ἐκεῖνος ὁ ὑγιαίνω , ὅσος ἄν ἀεί ὁ πάρειμι δυσχεραίνω ἄλλοτε εἰς ἄλλος μεταβαίνω πρᾶγμα τε καί πρᾶξις . κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος καί νοσέω ἐκεῖνος ἀλύω φημί ὅσος μή φέρω ὁ κατάκλισις ἐξαλλάσσω ὁ σχῆμα διά ὁ δύσφορος ἀεί ὁ πάρειμι εἰμί . οὗτος δέ γιγνώσκω ἐκεῖνος μάλα συμβαίνω , ὅς ἄν ἐν ὁ στόμα ὁ γαστήρ , ὅς ἐνίοτε καταχράομαι στόμαχος ὀνομάζω , περιέχω τις ἰδιότης ὑγρότης ἀνιαρός , οὔτε πολύς οὔτε ἐμπλέω ὁ κύτος ὁ γαστήρ , ἀνατρέπω δέ εἰς ὁ χιτών αὐτός . ἀλλά καί ὁ χασμάομαι , καθά καί σκοτοδινάομαι περιέχω τις ἐν ὁ μῦς , διά ὅς καί κατά προαίρεσις γίγνομαι κίνησις , ἤτοι ὑγρότης πνευματώδης ἤ πνεῦμα ἀτμώδης γίγνομαι δείκνυμι . καί ὁ φρίκη δέ μοχθηρός χυμός διαθέω κατά ὁ δέρμα συμβαίνω . δῆλος δέ ὅτι περί ὁ ἐκ ὁ νοσώδης σῶμα ὁρμάω φρίκη ὁ λόγος νῦν ἐγώ εἰμί , οὐ ὁ ὑπό τις αἰτία ἔξωθεν . ἕκαστος οὖν οὗτος ὁ λέγω οἶνος πόσις θεραπεύω ἄκρατος , ὁ συμμετρία δέ ὁ κρᾶσις αὐτός δηλόω λέγω . οἶνος ἴσος ἴσος πίνω · ὕδωρ γάρ δηλονότι κεράννυμι βούλομαι ὁ οἶνος ἴσος , χάριν ὁ ὁ μέν διωθέω , κενόω ὁ λυπηρός , ὅσος ἄν ὑπείκω ὁ ῥύμη ὁ ὁ οἶνος φορά , ὁ δέ ὑπόλοιπος ἐπικράζω . θερμαίνω γάρ , ὡς οἶδα , ὁ οἶνος ἅπας ὁ σῶμα καί ταχύς ἐπί πᾶς φέρω ὁ μόριον , μετά ὁ χυμός χρηστός ἐργάζομαι .