ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.15
Ἐπὶ αἵματος πτύσει πύου πτύσις κακόν . Ὅτι πᾶς οὗτος ὁ κατάλογος αὐτῷ τῶν καλουμένων ἰδίως ἐπιγινομένων ἐστὶν , ὑπὲρ ὧν καὶ Πραξαγόρας ἓν ὅλον οὐ σμικρὸν ἔγραψε βιβλίον , εὔδηλον εἶναι νομίζω κἀξ αὐτοῦ τοῦ ἀφορισμοῦ . οὐ γὰρ ἅπασα πτύσις αἵματος ἑπομένην ἔχει πύου πτύσιν , ἀλλ’ ἡ κακοήθης μόνη , διὸ καὶ ἐκ τοῦ πνεύμονος τοὐπίπαν ἡ τοιαύτη .
Lemmas: ἐπί αἷμα πτύσις πύον πτύσις κακός . ὅτι πᾶς οὗτος ὁ κατάλογος αὐτός ὁ καλέω ἴδιος ἐπιγίγνομαι εἰμί , ὑπέρ ὅς καί Πραξαγόρας εἷς ὅλος οὐ μικρός γράφω βιβλίον , εὔδηλος εἰμί νομίζω ἐκ αὐτός ὁ ἀφορισμός . οὐ γάρ ἅπας πτύσις αἷμα ἕπομαι ἔχω πύον πτύσις , ἀλλά ὁ κακοήθης μόνος , διό καί ἐκ ὁ πνεύμων ἐπίπαν ὁ τοιοῦτος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.16
Ἐπὶ πύου πτύσει φθίσις καὶ ῥύσις . ἐπὴν δὲ τὸ πτύελον ἴσχηται , ἀποθνήσκουσιν . Ἥν ἰδίως ὀνομάζουσιν οἱ Ἕλληνες καὶ μάλιστ’ αὐτῶν οἱ Ἀθηναῖοι φθόην , ταύτην νῦν ὁ Ἱπποκράτης ὠνόμασε φθίσιν , ἐπὶ πνεύμονος ἑλκώσεσιν ἀνιάτοις , γιγνομένης ἅπαντος τοῦ σώματος ἰσχνότητος μετὰ πυρετοῦ λεπτοῦ . τὸ δὲ ῥύσις ἤτοι κατὰ τῆς τῶν τριχῶν ἐκπτώσεως ἢ κατὰ τῆς ὑγρᾶς διαχωρήσεως εἴρηκεν , ἀμφότερα γὰρ εἴωθε γίνεσθαι , ἐσχάτως ἐχόντων τῶν φθινόντων , τὸ μὲν ἐπὶ ξηρότητι , τὸ δ’ ἐπ’ ἀῤῥωστίᾳ δυνάμεως . τό γε μὴν ἐπὶ τέλει γεγραμμένον · ἐπὴν δὲ τὸ πτύελον ἴσχηται , ἀποθνήσκουσι τὸν τρόπον δηλοῖ τοῦ θανάτου τῶν ὑπὸ φθόης ἀπολλυμένων . ἄχρι γὰρ τοσούτου ζῶσιν ἰσχνοὶ γιγνόμενοι , μέχρι περ ἀναβήττειν δύνανται καὶ καθαίρειν διὰ τῶν ἀναπτυομένων τὸν πνεύμονα . μενόντων δ’ ἔνδον αὐτῶν ἐμφράττονται μὲν αἱ τῆς ἀναπνοῆς ὁδοὶ , πνίγονται δ’ οἱ πάσχοντες .
Lemmas: ἐπί πύον πτύσις φθίσις καί ῥύσις . ἐπήν δέ ὁ πτύελον ἴσχω , ἀποθνῄσκω . ὅς ἴδιος ὀνομάζω ὁ Ἕλλην καί μάλα αὐτός ὁ Ἀθηναῖος φθόη , οὗτος νῦν ὁ Ἱπποκράτης ὀνομάζω φθίσις , ἐπί πνεύμων ἕλκωσις ἀνίατος , γίγνομαι ἅπας ὁ σῶμα ἰσχνότης μετά πυρετός λεπτός . ὁ δέ ῥύσις ἤτοι κατά ὁ ὁ θρίξ ἔκπτωσις ἤ κατά ὁ ὑγρός διαχώρησις λέγω , ἀμφότερος γάρ εἴωθα γίγνομαι , ἔσχατος ἔχω ὁ φθίω , ὁ μέν ἐπί ξηρότης , ὁ δέ ἐπί ἀρρωστία δύναμις . ὁ γε μήν ἐπί τέλος γράφω · ἐπήν δέ ὁ πτύελον ἴσχω , ἀποθνῄσκω ὁ τρόπος δηλόω ὁ θάνατος ὁ ὑπό φθόη ἀπόλλυμι . ἄχρι γάρ τοσοῦτος ζάω ἰσχνός γίγνομαι , μέχρι περ ἀναβήσσω δύναμαι καί καθαίρω διά ὁ ἀναπτύω ὁ πνεύμων . μένω δέ ἔνδον αὐτός ἐμφράσσω μέν ὁ ὁ ἀναπνοή ὁδός , πνίγω δέ ὁ πάσχω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.17
Ἐπὶ φλεγμονῇ τοῦ ἥπατος λὺγξ κακόν . Εἶπον ἤδη καὶ πρόσθεν ὡς ἅπαντες οὗτοι οἱ ἐφεξῆς ἀλλήλων ἀφορισμοὶ γεγραμμένοι διδάσκουσι περὶ τῶν ἐπιγενομένων συμπτωμάτων τοῖς πάθεσιν αὐξανομένοις καὶ χείροσιν αὐτῶν γιγνομένας · οὕτως οὖν καὶ νῦν ἡ λὺγξ ἐφ’ ἥπατι φλεγμαίνοντι γίνεσθαι λέλεκται , οὐ διὰ παντὸς οὔθ’ ὡς ἔτυχε πάσχοντος , ἀλλ’ ὅταν εἰς μέγεθος αἴρηται ξεούσης τῆς φλεγμονῆς , ὑφ’ ἧς εἰς συμπάθειαν ὁ στόμαχος ἔρχεται , ποτὲ μὲν τῷ λόγῳ τῶν κοινῶν νεύρων , ἅπερ ἐστὶν ( ὡς αὐτὸς ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν ἐπιδημιῶν ἐδίδαξε ) βραχύτατα . διὸ καὶ τότε μόνον ἡ συμπάθεια γίνεται τῷ στομάχῳ πρὸς τὸ ἧπαρ , ὅταν καὶ ἡ φλεγμονὴ μεγίστη τε καὶ χειρίστη γένηται . καὶ μέντοι καὶ διὰ τὸ χολὴν ἱκανῶς θερμήν τε καὶ πολλὴν ἐν ταῖς φλεγμοναῖς τοῦδε τοῦ σπλάγχνου γεννᾶσθαί τε καὶ συῤῥεῖν εἰς τὴν ἀρχὴν τῶν ἐντέρων , ἧς ἐπιπολαζούσης καὶ ἀναθεούσης εἰς τὴν γαστέρα δάκνεσθαί τε καὶ διὰ τοῦτο λύζειν τῷ στομάχῳ συμβέβηκεν . ἔνιοι δὲ οἴονται τὸ μέγεθος τῆς φλεγμονῆς τοῦ ἥπατος θλῖβον τὴν κοιλίαν ἐργάζεσθαι τὴν λύγγα , διέξοδον οὐκ ἔχοντος ὡς ἐκεῖνοί φασι τοῦ πνεύματος .
Lemmas: ἐπί φλεγμονή ὁ ἧπαρ λύγξ κακός . λέγω ἤδη καί πρόσθεν ὡς ἅπας οὗτος ὁ ἐφεξῆς ἀλλήλων ἀφορισμός γράφω διδάσκω περί ὁ ἐπιγίγνομαι σύμπτωμα ὁ πάθος αὐξάνω καί κακός αὐτός γίγνομαι · οὕτως οὖν καί νῦν ὁ λύγξ ἐπί ἧπαρ φλεγμαίνω γίγνομαι λέγω , οὐ διά πᾶς οὔτε ὡς τυγχάνω πάσχω , ἀλλά ὅταν εἰς μέγεθος ἀείρω ξέω ὁ φλεγμονή , ὑπό ὅς εἰς συμπάθεια ὁ στόμαχος ἔρχομαι , ποτέ μέν ὁ λόγος ὁ κοινός νεῦρον , ὅς εἰμί ( ὡς αὐτός ἐν ὁ δεύτερος ὁ ἐπιδημία διδάσκω ) βραχύς . διό καί τότε μόνος ὁ συμπάθεια γίγνομαι ὁ στόμαχος πρός ὁ ἧπαρ , ὅταν καί ὁ φλεγμονή μέγας τε καί κακός γίγνομαι . καί μέντοι καί διά ὁ χολή ἱκανός θερμός τε καί πολύς ἐν ὁ φλεγμονή ὅδε ὁ σπλάγχνον γεννάω τε καί συρρέω εἰς ὁ ἀρχή ὁ ἔντερον , ὅς ἐπιπολάζω καί ἀναθέω εἰς ὁ γαστήρ δάκνω τε καί διά οὗτος λύζω ὁ στόμαχος συμβαίνω . ἔνιοι δέ οἴομαι ὁ μέγεθος ὁ φλεγμονή ὁ ἧπαρ θλίβω ὁ κοιλία ἐργάζομαι ὁ λύγξ , διέξοδος οὐ ἔχω ὡς ἐκεῖνος φημί ὁ πνεῦμα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.18
Ἐπὶ ἀγρυπνίῃ σπασμὸς ἢ παραφροσύνη κακόν . Ἔνιοι προστιθέασι κἀνταῦθα τὸ κακόν . ἡμῖν δ’ εἴρηται πρόσθεν ὡς εἰ μὴ καὶ προστεθείη περιέχονται δυνάμεις . διὰ τί δὲ ταῖς ἀμέτροις ἀγρυπνίαις ἕπεται σπασμὸς ἢ παραφροσύνη , δῆλόν ἐστι τῷ μεμνημένῳ τῶν ἔμπροσθεν . ὁ μὲν γὰρ σπασμὸς ἐῤῥέθη καὶ πρὸς αὐτοῦ τοῦ Ἱπποκράτους ὥσπερ ὑπὸ πληρώσεως , οὕτω καὶ κενώσεως γίνεσθαι . κενωτικώτατόν τι δὲ καὶ ξηραντικώτατόν ἐστιν ἡ ἀγρυπνία , καὶ διὰ τοῦτο τόν τε κατὰ ξηρότητα φέρει σπασμὸν καὶ παραφροσύνην , αὐτῷ τῷ λόγῳ τῆς ἀμέτρου ξηρότητος καὶ πρὸς τούτῳ , διότι χολωδέστερον ἐν ταῖς μακραῖς ἀγρυπνίαις γίνεται τὸ αἷμα . κατὰ τινα μέντοι τῶν ἀντιγράφων καὶ τά γε ἀκριβέστατα χωρὶς τῆς παραφροσύνη γέγραπται ὁ ἀφορισμὸς τρόπῳ τοιῷδε · ἐπὶ ἀγρυπνίῃ σπασμὸς , ὡς ἂν οἶμαι , τὰ κάκιστα τῶν ἐπιγινομένων ἐνταῦθα γράφοντος τοῦ Ἱπποκράτους .
Lemmas: ἐπί ἀγρυπνία σπασμός ἤ παραφροσύνη κακός . ἔνιοι προστίθημι ἐνταῦθα ὁ κακός . ἐγώ δέ λέγω πρόσθεν ὡς εἰ μή καί προστίθημι περιέχω δύναμις . διά τίς δέ ὁ ἄμετρος ἀγρυπνία ἕπομαι σπασμός ἤ παραφροσύνη , δῆλος εἰμί ὁ μιμνῄσκω ὁ ἔμπροσθεν . ὁ μέν γάρ σπασμός λέγω καί πρός αὐτός ὁ Ἱπποκράτης ὥσπερ ὑπό πλήρωσις , οὕτως καί κένωσις γίγνομαι . κενωτικός τις δέ καί ξηραντικός εἰμί ὁ ἀγρυπνία , καί διά οὗτος ὁ τε κατά ξηρότης φέρω σπασμός καί παραφροσύνη , αὐτός ὁ λόγος ὁ ἄμετρος ξηρότης καί πρός οὗτος , διότι χολώδης ἐν ὁ μακρός ἀγρυπνία γίγνομαι ὁ αἷμα . κατά τις μέντοι ὁ ἀντίγραφος καί ὁ γε ἀκριβής χωρίς ὁ παραφροσύνη γράφω ὁ ἀφορισμός τρόπος τοιόσδε · ἐπί ἀγρυπνία σπασμός , ὡς ἄν οἴομαι , ὁ κακός ὁ ἐπιγίγνομαι ἐνταῦθα γράφω ὁ Ἱπποκράτης .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.19
Ἐπὶ ὀστέου ψιλώσει ἐρυσίπελας . Ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ μάλιστα χρὴ προσυπακούειν τὸ κακόν · οὐ γὰρ δὴ τοῦτό γέ φησιν ὡς διὰ παντὸς ἢ ὡς τὸ πολὺ τοῖς ἐψιλωμένοις ὀστοῖς ἐρυσίπελας ἐπιγίνεται . τοὐναντίον γὰρ πᾶν ἀληθές ἐστι , τῷ σπανίῳ ἕπεσθαι τοῖς οὕτω παθοῦσιν ὀστοῖς ἐρυσίπελας · ἀλλ’ ὅτι μοχθηρόν ἐστι σύμπτωμα , συγγυμνωθέντος ὀστοῦ τὴν πέριξ σάρκα φανῆναι κατειλημμένην ἐρυσιπέλατι .
Lemmas: ἐπί ὀστέον ψιλόω ἐρυσίπελας . ἐν οὗτος ὁ λόγος μάλα χρή προσυπακούω ὁ κακός · οὐ γάρ δή οὗτος γε φημί ὡς διά πᾶς ἤ ὡς ὁ πολύς ὁ ψιλόω ὀστέον ἐρυσίπελας ἐπιγίγνομαι . ἐναντίος γάρ πᾶς ἀληθής εἰμί , ὁ σπάνιος ἕπομαι ὁ οὕτως πάσχω ὀστέον ἐρυσίπελας · ἀλλά ὅτι μοχθηρός εἰμί σύμπτωμα , συγγυμνόω ὀστέον ὁ πέριξ σάρξ φαίνω καταλαμβάνω ἐρυσίπελας .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.20
Ἐπὶ ἐρυσιπέλατι σηπεδὼν ἢ ἐκπύησις . Πρόδηλον δή που καὶ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον ἐστὶν , ὡς τοῖς κακοήθεσιν ἐρυσιπέλασιν ἐπιγίνεται ταῦτα .
Lemmas: ἐπί ἐρυσίπελας σηπεδών ἤ ἐκπύησις . πρόδηλος δή που καί κατά οὗτος ὁ λόγος εἰμί , ὡς ὁ κακοήθης ἐρυσίπελας ἐπιγίγνομαι οὗτος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.21
Ἐπὶ ἰσχυρῷ σφυγμῷ ἐν τοῖς ἕλκεσιν αἱμοῤῥαγίη . Ἐν τοῖς φλεγμαίνουσιν ἕλκεσιν ὁ σφυγμὸς γίνεται μὴ φερούσης τῆς ἐπικειμένης ταῖς ἀρτηρίαις σαρκὸς τὴν κένωσιν αὐτῶν , ἀλλ’ ὀδυνωμένης , ὅταν ἐμπίπτωσιν αὗται διαστελλομέναι . ἔστι γὰρ ὁ τοιοῦτος σφυγμὸς ὀδυνηρά τις αἴσθησις , ἐκ τῆς τῶν ἀρτηριῶν κινήσεως γινομένη , ὧν οὐδὲ αἰσθανόμεθα τὴν ἀρχὴν , ἔν γε τῷ κατὰ φύσιν ἔχειν τὰ μόρια , διά τε τὸ τῆς ὁμιλίας αὐτῶν ἄλυπον καὶ διὰ τὴν εὐρυχωρίαν , ἐν ᾗ κινοῦνται . φλεγμονὴν δὲ ἥ τε στενοχωρία καὶ τὸ τῆς διαθέσεως ὀδυνηρὸν αἴσθησιν ἀνιαρὸν ἐργάζεται τοῖς κάμνουσιν , ἐκ τῆς κινήσεως τῶν ἀρτηριῶν , ἣν καλοῦσιν οὐκ ἰατροὶ μόνον , ἀλλὰ καὶ πάντες ἄνθρωποι σφυγμόν . ἔοικε δὲ καὶ ἡ κίνησις αὕτη τῶν ἀρτηριῶν κατὰ τὰς τοιαύτας διαθέσεις αὐξάνεσθαι . ἐδείχθη γὰρ ἐν τοῖς τῶν φυσικῶν δυνάμεων ὑπομνήμασιν ὡς ἔστι καὶ ἡ τῶν ἀλλοτρίων ἀποκριτικὴ μία τις ἐν αὐτοῖς δύναμις , ἥτις καὶ τοὺς κρισίμους ἱδρῶτας ἐργάζεται καὶ τὰς αἱμοῤῥαγίας καὶ τὰς τῆς γαστρὸς ὑποχωρήσεις , ὅσα τε ἄλλα τοιαῦτα . κατὰ ταύτην οὖν τὴν δύναμιν ἐνίοτε σφοδρότερον ἡ φύσις ἐνεργοῦσα μεγάλην τε ἅμα καὶ βίαιον ἐργάζεται τὴν κίνησιν τῶν ἀρτηριῶν , ἐφιεμένη διώσασθαι τὰ λυποῦντα καὶ οὕτως ἐπιφέρει τὰς αἱμοῤῥαγίας .
Lemmas: ἐπί ἰσχυρός σφυγμός ἐν ὁ ἕλκος αἱμορραγία . ἐν ὁ φλεγμαίνω ἕλκος ὁ σφυγμός γίγνομαι μή φέρω ὁ ἐπίκειμαι ὁ ἀρτηρία σάρξ ὁ κένωσις αὐτός , ἀλλά ὀδυνάω , ὅταν ἐμπίπτω οὗτος διαστέλλω . εἰμί γάρ ὁ τοιοῦτος σφυγμός ὀδυνηρός τις αἴσθησις , ἐκ ὁ ὁ ἀρτηρία κίνησις γίγνομαι , ὅς οὐδέ αἰσθάνομαι ὁ ἀρχή , ἐν γε ὁ κατά φύσις ἔχω ὁ μόριον , διά τε ὁ ὁ ὁμιλία αὐτός ἄλυπος καί διά ὁ εὐρυχωρία , ἐν ὅς κινέω . φλεγμονή δέ ὁ τε στενοχωρία καί ὁ ὁ διάθεσις ὀδυνηρός αἴσθησις ἀνιαρός ἐργάζομαι ὁ κάμνω , ἐκ ὁ κίνησις ὁ ἀρτηρία , ὅς καλέω οὐ ἰατρός μόνος , ἀλλά καί πᾶς ἄνθρωπος σφυγμός . ἔοικα δέ καί ὁ κίνησις οὗτος ὁ ἀρτηρία κατά ὁ τοιοῦτος διάθεσις αὐξάνω . δείκνυμι γάρ ἐν ὁ ὁ φυσικός δύναμις ὑπόμνημα ὡς εἰμί καί ὁ ὁ ἀλλότριος ἀποκριτικός εἷς τις ἐν αὐτός δύναμις , ὅστις καί ὁ κρίσιμος ἱδρώς ἐργάζομαι καί ὁ αἱμορραγία καί ὁ ὁ γαστήρ ὑποχώρησις , ὅσος τε ἄλλος τοιοῦτος . κατά οὗτος οὖν ὁ δύναμις ἐνίοτε σφοδρός ὁ φύσις ἐνεργέω μέγας τε ἅμα καί βίαιος ἐργάζομαι ὁ κίνησις ὁ ἀρτηρία , ἐφίημι διωθέω ὁ λυπέω καί οὕτως ἐπιφέρω ὁ αἱμορραγία .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.22
Ἐπὶ ὀδύνῃ πολυχρονίῃ τῶν περὶ τὴν κοιλίην ἐκπύησις . Εἴτε γὰρ ψύξις εἴθ’ ὅλως ἀνώμαλός τις εἴη δυσκρασία περὶ τὴν κοιλίαν εἴτε πνεῦμα φυσῶδες εἴτε δριμύτης τις δακνώδης ἀδύνατον αὐτοῖς εἰς πολὺν ἐκταθῆναι χρόνον ἁπάντων δεόντως περὶ τὸν κάμνοντα γιγνομένων . ἀναγκαῖον γὰρ τοῦτο προσυπακούειν ἐν ἅπασι τοῖς τοιούτοις λόγοις . ὑπολείπεται γοῦν ἔτι διὰ φλεγμονὴν χρονίζειν τὴν ὀδύνην , ἥτις ἐκπυήσει τῷ χρόνῳ δηλονότι μὴ φθάσαντός γε ἀποθανεῖν τοῦ ἀνθρώπου . καὶ γὰρ τοῦτο χρὴ προσυπακούειν ἐν τοῖς τοιούτοις λόγοις ἅπασιν .
Lemmas: ἐπί ὀδύνη πολυχρονία ὁ περί ὁ κοιλία ἐκπύησις . εἴτε γάρ ψῦξις εἴτε ὅλος ἀνώμαλος τις εἰμί δυσκρασία περί ὁ κοιλία εἴτε πνεῦμα φυσώδης εἴτε δριμύτης τις δακνώδης ἀδύνατος αὐτός εἰς πολύς ἐκτείνω χρόνος ἅπας δεόντως περί ὁ κάμνω γίγνομαι . ἀναγκαῖος γάρ οὗτος προσυπακούω ἐν ἅπας ὁ τοιοῦτος λόγος . ὑπολείπω γοῦν ἔτι διά φλεγμονή χρονίζω ὁ ὀδύνη , ὅστις ἐκπυέω ὁ χρόνος δηλονότι μή φθάνω γε ἀποθνῄσκω ὁ ἄνθρωπος . καί γάρ οὗτος χρή προσυπακούω ἐν ὁ τοιοῦτος λόγος ἅπας .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.23
Ἐπὶ ἀκράτῳ χωρήσει δυσεντερία . Ἀκρήτους ὑποχωρήσεις εἴωθεν ὀνομάζειν ὁ Ἱπποκράτης τὰς ἀμίκτους ὑγρότητος ὑδατώδους , αὐτὸν μόνον ἐχούσας εἰλικρινῆ ὑπερχόμενον κάτω χυμὸν , εἴτε τὸν τῆς ξανθῆς χολῆς εἴτε τὸν τῆς μελαίνης . θαυμαστὸν οὖν οὐδὲν ἐπὶ ταῖς τοιαύταις ὑποχωρήσεσιν ἀναβρωθῆναί τι τῶν ἐντέρων .
Lemmas: ἐπί ἄκρατος χωρέω δυσεντερία . ἄκρατος ὑποχώρησις εἴωθα ὀνομάζω ὁ Ἱπποκράτης ὁ ἄμικτος ὑγρότης ὑδατώδης , αὐτός μόνος ἔχω εἰλικρινής ὑπέρχομαι κάτω χυμός , εἴτε ὁ ὁ ξανθός χολή εἴτε ὁ ὁ μέλας . θαυμαστός οὖν οὐδείς ἐπί ὁ τοιοῦτος ὑποχώρησις ἀναβιβρώσκω τις ὁ ἔντερον .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.24
Ἐπὶ ὀστέου διακοπῇ παραφροσύνη , ἢν κενεὸν λάβῃ . Ἐπὶ τοῦ κατὰ τὴν κεφαλὴν ὀστέου δηλονότι διακοπέντος οὐχ ἁπλῶς οὐδ’ ὡς ἔτυχεν , ἀλλὰ μέχρι τῆς ἐντὸς ἐπιφανείας , ἣν περιέχουσα τὸν ἐγκέφαλον ἐνδέχεται κενὴ χώρα , παραφροσύνη γίνεται · πλησιάζει γὰρ ἤδη τὸ πάθημα ταῖς μήνιγξι καὶ τῷ ἐγκεφάλῳ . Μαρῖνος δὲ οὐκ οἶδ’ ὅπως ἰδίᾳ μὲν ἀναγινώσκειν ἀξιοῖ τὸ ἐπὶ ὀστέου διακοπῇ παραφροσύνη . ἰδίᾳ αὖθις ἀρχὴν ἀφορισμοῦ δευτέρου ποιεῖται , τὸ ἢν κενεὸν λάβῃ , προστιθεὶς αὐτῷ τὸ ἐκ φαρμακοποσίης σπασμὸς , οὕτως ὡς ὅλος ἀφορισμὸς τοιοῦτος γίνηται · ἢν κενεὸν λάβῃ ἐκ φαρμακοποσίης σπασμὸς , θανατῶδες . εἰκότως τε γάρ φησιν εἰρῆσθαι τοῦτο . τὸν γὰρ ἐπὶ κενώσει γινόμενον σπασμὸν ἀεὶ μέμφεσθαι τὸν Ἱπποκράτην . ἀλλὰ τοῦτο μὲν αὐτὸ καλῶς εἶπεν ὁ Μαρῖνος , ὡς ὁ διὰ κένωσιν ἄμετρον γινόμενος σπασμὸς , ὀλέθριόν ἐστιν . οὕτω γοῦν καὶ ὁ ἐκ φαρμακοποσίης ὀλέθριος γίνεται · τὸ πρότερον δ’ οὐκ αἰσθάνεται λόγον ἐργαζόμενος ψευδῆ · τὸ γὰρ ἐπὶ ὀστέου διακοπῇ τὴν παραφροσύνην γίνεσθαι προφανῶς ψεῦδός ἐστιν . οὔτε γὰρ κατ’ ἄλλο τι τῶν ὀστῶν οὔτε κατὰ τῆς κεφαλῆς ἕπεται τῇ διακοπῇ παραφροσύνη , πρὶν ἐπὶ τὰς μήνιγγας ἐξικέσθαι τὸ πάθος .
Lemmas: ἐπί ὀστέον διακοπή παραφροσύνη , ἐάν κενός λαμβάνω . ἐπί ὁ κατά ὁ κεφαλή ὀστέον δηλονότι διακόπτω οὐ ἁπλῶς οὐδέ ὡς τυγχάνω , ἀλλά μέχρι ὁ ἐντός ἐπιφάνεια , ὅς περιέχω ὁ ἐγκέφαλος ἐνδέχομαι κενός χώρα , παραφροσύνη γίγνομαι · πλησιάζω γάρ ἤδη ὁ πάθημα ὁ μῆνιγξ καί ὁ ἐγκέφαλος . Μαρῖνος δέ οὐ οἶδα ὅπως ἴδιος μέν ἀναγιγνώσκω ἀξιόω ὁ ἐπί ὀστέον διακοπή παραφροσύνη . ἴδιος αὖθις ἀρχή ἀφορισμός δεύτερος ποιέω , ὁ ἐάν κενός λαμβάνω , προστίθημι αὐτός ὁ ἐκ φαρμακοποσία σπασμός , οὕτως ὡς ὅλος ἀφορισμός τοιοῦτος γίγνομαι · ἐάν κενός λαμβάνω ἐκ φαρμακοποσία σπασμός , θανατώδης . ἔοικα τε γάρ φημί λέγω οὗτος . ὁ γάρ ἐπί κένωσις γίγνομαι σπασμός ἀεί μέμφομαι ὁ Ἱπποκράτης . ἀλλά οὗτος μέν αὐτός καλός λέγω ὁ Μαρῖνος , ὡς ὁ διά κένωσις ἄμετρος γίγνομαι σπασμός , ὀλέθριος εἰμί . οὕτως γοῦν καί ὁ ἐκ φαρμακοποσία ὀλέθριος γίγνομαι · ὁ πρότερος δέ οὐ αἰσθάνομαι λόγος ἐργάζομαι ψευδής · ὁ γάρ ἐπί ὀστέον διακοπή ὁ παραφροσύνη γίγνομαι προφανής ψεῦδος εἰμί . οὔτε γάρ κατά ἄλλος τις ὁ ὀστέον οὔτε κατά ὁ κεφαλή ἕπομαι ὁ διακοπή παραφροσύνη , πρίν ἐπί ὁ μῆνιγξ ἐξικνέομαι ὁ πάθος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.25
Ἐκ φαρμακοποσίης σπασμὸς θανατῶδες . Φαρμακοποσίας καὶ φαρμακείας ἰδίως εἴωθεν ὁ Ἱπποκράτης ὀνομάζειν τὰς τῶν καθαιρόντων φαρμακείας μόνον . ὅτι δ’ ἐπὶ τούτοις ἀμέτρως κενώσασι σπασμὸς ἐπιγινόμενος ὀλέθριόν ἐστιν , εἴ τις μέμνηται τῶν ἤδη πολλάκις εἰρημένων οὐκ ἀγνοεῖ .
Lemmas: ἐκ φαρμακοποσία σπασμός θανατώδης . φαρμακοποσία καί φαρμακεία ἴδιος εἴωθα ὁ Ἱπποκράτης ὀνομάζω ὁ ὁ καθαίρω φαρμακεία μόνος . ὅτι δέ ἐπί οὗτος ἄμετρος κενόω σπασμός ἐπιγίγνομαι ὀλέθριος εἰμί , εἰ τις μιμνῄσκω ὁ ἤδη πολλάκις λέγω οὐ ἀγνοέω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.26
Ἐπὶ ὀδύνῃ ἰσχυρῇ τῶν περὶ τὴν κοιλίην ἀκρωτηρίων ψύξις κακόν . Γίνεται μὲν ὡς καὶ πρόσθεν ἐῤῥέθη καὶ διὰ μέγεθος φλεγμονῆς σπλάγχνων ἡ τῶν ἀκρωτηρίων ψύξις . γίνεται δὲ καὶ διὰ λειποψυχίαν ἢ τὸ σβέννυσθαι τὴν ἔμφυτον θερμασίαν ἢ τὸ πνίγεσθαι διὰ πλῆθος καὶ μάλισθ’ ὅταν ψυχρὸν εἴη . γίνεται δὲ καὶ διὰ ὀδύνην ἰσχυρὰν ἐν τοῖς μέσοις τοῦ σώματος ὑπάρχουσαν , δι’ ἣν συστέλλεται μὲν ἡ φύσις εἰς ἑαυτὴν , ἕπεται δ’ αὐτῇ καὶ τὸ αἷμα καταλεῖπον οὐ μόνον τὰ ἀκρωτήρια τοῦ σώματος , οἷον πόδας καὶ χεῖρας καὶ κεφαλὴν , ἀλλὰ καὶ σύμπαν τὸ δέρμα . μερικὴν οὖν τινα αἰτίαν εἴρηκεν ὁ Ἱπποκράτης ἐν τῷδε τῷ λόγῳ , ψύξεως ἀκρωτηρίων , ὥσπερ καὶ κατ’ ἄλλους πολλοὺς ἐδείχθη λόγους τοῦτο πράττων , καὶ θαυμαστὸν οὐδέν ἐστι τὸν ἐξευρίσκοντα πρῶτον πολλὰ μὴ πάντων ὁμοῦ τὴν εὕρεσιν , ἀλλ’ ἑκάστου κατὰ μέρος ποιεῖσθαι .
Lemmas: ἐπί ὀδύνη ἰσχυρός ὁ περί ὁ κοιλία ἀκρωτήριον ψῦξις κακός . γίγνομαι μέν ὡς καί πρόσθεν λέγω καί διά μέγεθος φλεγμονή σπλάγχνον ὁ ὁ ἀκρωτήριον ψῦξις . γίγνομαι δέ καί διά λειποψυχία ἤ ὁ σβέννυμι ὁ ἔμφυτος θερμασία ἤ ὁ πνίγω διά πλῆθος καί μάλα ὅταν ψυχρός εἰμί . γίγνομαι δέ καί διά ὀδύνη ἰσχυρός ἐν ὁ μέσος ὁ σῶμα ὑπάρχω , διά ὅς συστέλλω μέν ὁ φύσις εἰς ἑαυτοῦ , ἕπομαι δέ αὐτός καί ὁ αἷμα καταλείπω οὐ μόνος ὁ ἀκρωτήριον ὁ σῶμα , οἷος πούς καί χείρ καί κεφαλή , ἀλλά καί σύμπας ὁ δέρμα . μερικός οὖν τις αἰτία λέγω ὁ Ἱπποκράτης ἐν ὅδε ὁ λόγος , ψῦξις ἀκρωτήριον , ὥσπερ καί κατά ἄλλος πολύς δείκνυμι λόγος οὗτος πράσσω , καί θαυμαστός οὐδείς εἰμί ὁ ἐξευρίσκω πρῶτος πολύς μή πᾶς ὁμοῦ ὁ εὕρεσις , ἀλλά ἕκαστος κατά μέρος ποιέω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.27
Γυναικὶ ἐν γαστρὶ ἐχούσῃ τεινεσμὸς ἐπιγινόμενος ἐκτρῶσαι ποιέει . Περὶ τὸ καλούμενον ἀπευθυσμένον ἔντερον ὁ τεινεσμὸς γίνεται τὴν αὐτὴν ἔχων αἰτίαν τε καὶ διάθεσιν , ἣν ἐν ταῖς δυσεντερίαις λαμβάνει τῶν ἄλλων τι τῶν ὑπερκειμένων ἐντέρων . ὠνομάσθαι δὲ τὸ πάθος ἀπὸ τῆς τάσεώς φασι τῆς γινομένης κατ’ αὐτὴν , δι’ ἣν καὶ προθυμούμενοι σφοδρῶς ἀποπατεῖν ἐξανίστανται συνεχῶς . διὰ τὴν τοιαύτην οὖν ἔντασίν τε καὶ κακοπάθειαν τό τ’ ἄλλο πᾶν σῶμα κάμνει καὶ μάλιστα πάντων ἡ μήτρα , συμφυὴς οὖσα τῷ ἀπευθυσμένῳ . θαυμαστὸν δ’ οὐδὲν ἐπὶ σφοδραῖς τε καὶ συνεχέσιν ἐξαναστάσεσι καὶ τάσεσι ἐκτιτρώσκεσθαι τὸ κυούμενον , ὅτε καὶ ἐπὶ ταῖς ἄλλαις σφοδραῖς ἤτοι κινήσεσιν ἢ ὀδύναις τῆς κυούσης ἐκτιτρώσκεσθαι πέφυκεν .
Lemmas: γυνή ἐν γαστήρ ἔχω τεινεσμός ἐπιγίγνομαι ἐκτιτρώσκω ποιέω . περί ὁ καλέω ἀπευθύνω ἔντερον ὁ τεινεσμός γίγνομαι ὁ αὐτός ἔχω αἰτία τε καί διάθεσις , ὅς ἐν ὁ δυσεντερία λαμβάνω ὁ ἄλλος τις ὁ ὑπέρκειμαι ἔντερον . ὀνομάζω δέ ὁ πάθος ἀπό ὁ τάσις φημί ὁ γίγνομαι κατά αὐτός , διά ὅς καί προθυμέομαι σφοδρός ἀποπατέω ἐξανίστημι συνεχής . διά ὁ τοιοῦτος οὖν ἔντασις τε καί κακοπάθεια ὁ τε ἄλλος πᾶς σῶμα κάμνω καί μάλα πᾶς ὁ μήτρα , συμφυής εἰμί ὁ ἀπευθύνω . θαυμαστός δέ οὐδείς ἐπί σφοδρός τε καί συνεχής ἐξανάστασις καί τάσις ἐκτιτρώσκω ὁ κυέω , ὅτε καί ἐπί ὁ ἄλλος σφοδρός ἤτοι κίνησις ἤ ὀδύνη ὁ κύω ἐκτιτρώσκω φύω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.28
Ὅ τι ἂν ὀστέον ἢ χόνδρος ἢ νεῦρον ἀποκοπῇ ἐν τῷ σώματι οὔτε αὔξεται οὔτε συμφύεται . Καὶ οὗτος ὁ ἀφορισμὸς ἔμπροσθεν ἤδη γέγραπται κατὰ τήνδε τὴν λέξιν . ἐπὴν διακοπῇ ὀστέον ἢ χόνδρος ἢ νεῦρον ἢ γνάθου τὸ λεπτὸν ἢ ἀκροποσθίη , οὔτε αὔξεται οὔτε συμφύεται , καὶ ἐφθάσαμεν αὐτὸν ἐξηγήσασθαι μετὰ τὸ ἕκτον ὑπόμνημα .
Lemmas: ὅς τις ἄν ὀστέον ἤ χόνδρος ἤ νεῦρον ἀποκόπτω ἐν ὁ σῶμα οὔτε αὐξάνω οὔτε συμφύω . καί οὗτος ὁ ἀφορισμός ἔμπροσθεν ἤδη γράφω κατά ὅδε ὁ λέξις . ἐπήν διακόπτω ὀστέον ἤ χόνδρος ἤ νεῦρον ἤ γνάθος ὁ λεπτός ἤ ἀκροποσθία , οὔτε αὐξάνω οὔτε συμφύω , καί φθάνω αὐτός ἐξηγέομαι μετά ὁ ἕκτος ὑπόμνημα .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.29
Ἢν ὑπὸ λευκοῦ φλέγματος ἐχομένῳ διάῤῥοια ἰσχυρὴ ἐπιγένηται , λύει τὴν νοῦσον . Σύνηθές ἐστι τοῖς ἄλλοις ἰατροῖς ὀνομάζειν τινὰ λευκοφλεγματίαν ὕδερον ἤγουν ὡς καὶ πελιδνοῦ τινος φλέγματος ἢ ὡς κατὰ μὲν τὸν ἑαυτοῦ λόγον ὑπάρχοντος ἀεὶ λευκοῦ , δι’ ἐπιμιξίαν δέ τινα τῶν ἄλλων χυμῶν μεταβάλλοντος τὸ ἀκριβὲς τῆς χρόας . δύναται δὲ καὶ ὡς ἐν τῷ περὶ ἄρθρων ἔγραψε · σπόνδυλοι δ’ οἱ κατὰ ῥάχιν οὐχ ὡς οὐκ ὄντων τῶν σπονδύλων ἑτέρωθι διοριζόμενος , ἀλλ’ ἁπλῇ προσθήκῃ χρώμενος , οὕτως κἀνταῦθα χωρὶς διορισμοῦ τὴν προσθήκην τοῦ λευκοῦ πεποιῆσθαι . τὸ δ’ ὑπὸ διαῤῥοίας ἰσχυρᾶς ἢ χρονίας , ἑκατέρως γὰρ γράφεται , λύεσθαι τὴν τοῦ λευκοῦ φλέγματος πλεονεξίαν κοινὸν καὶ πρὸς ἄλλα πολλὰ τῶν οὕτως εἰρημένων αὐτῷ .
Lemmas: ἐάν ὑπό λευκός φλέγμα ἔχω διάρροια ἰσχυρός ἐπιγίγνομαι , λύω ὁ νόσος . συνήθης εἰμί ὁ ἄλλος ἰατρός ὀνομάζω τις λευκοφλεγματίας ὕδερος ἤγουν ὡς καί πελιδνός τις φλέγμα ἤ ὡς κατά μέν ὁ ἑαυτοῦ λόγος ὑπάρχω ἀεί λευκός , διά ἐπιμιξία δέ τις ὁ ἄλλος χυμός μεταβάλλω ὁ ἀκριβής ὁ χροιά . δύναμαι δέ καί ὡς ἐν ὁ περί ἄρθρον γράφω · σφόνδυλος δέ ὁ κατά ῥάχις οὐ ὡς οὐ εἰμί ὁ σφόνδυλος ἑτέρωθι διορίζω , ἀλλά ἁπλόος προσθήκη χράω , οὕτως ἐνταῦθα χωρίς διορισμός ὁ προσθήκη ὁ λευκός ποιέω . ὁ δέ ὑπό διάρροια ἰσχυρός ἤ χρόνιος , ἑκάτερος γάρ γράφω , λύω ὁ ὁ λευκός φλέγμα πλεονεξία κοινός καί πρός ἄλλος πολύς ὁ οὕτως λέγω αὐτός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.31
Ὁκόσοσι πυρέσσουσιν ἐν τοῖσιν οὔροισι κριμνώδεες αἱ ὑποστάσιες γίνονται , μακρὴν τὴν ἀῤῥωστίην σημαίνουσι . Καὶ οὗτος ὁ λόγος διορισθεὶς ἀληθὴς γίνεται μαρτυρούμενος ὑπὸ τῆς πείρας . ὀλέθρια μὲν γάρ ἐστι τὰ κριμνώδη τῶν οὔρων , κἀν τῷ προγνωστικῷ λέλεκται καὶ φθάνουσιν ἀποθνήσκειν οἱ πλεῖστοι πρὶν χρονίσαι τὴν νόσον . ὅσοι δ’ ἐξ αὐτῶν ἐσώθησαν , ἐχρόνισαν οὗτοι πάντες , ὡς ἂν πολλῆς τῆς πέψεως δεομένης τῆς διαθέσεως , ἐφ’ ᾗ τὸ τοιοῦτον οὖρον οὐροῦσιν . εἴρηται δ’ ἡμῖν ἐν τοῖς περὶ κρίσεων ὑπὲρ ἁπάντων οὔρων ἐπὶ πλέον ἔν γε μὴν ταῖς ἐπιδημίαις . ἀρκέσει γάρ μοι δυοῖν ἀῤῥώστοιν μνημονεῦσαι , κατὰ μὲν τὸ πρῶτον τοῦ μετὰ τρεῖς καταστάσεις δευτέρου γεγραμμένου Σιληνοῦ , περὶ οὗ κατὰ τὴν διήγησιν οὕτως εἶπεν · οὔρησεν ἀθρόως ὑπὸ τοῦ χυμοῦ κενούμενον ὑπόστασις κριμνώδης , λευκὴ , ἄκρεα πάλιν ψυχρὰ , ἑνδεκάτῃ ἀπέθανε . κατὰ δὲ τὸ τρίτον τοῦ τρίτου τῶν ἀῤῥώστων , περὶ οὗ κατὰ μὲν τὴν ἀρχὴν τῆς διηγήσεως οὕτως ἔγραψεν · ὁ κατακείμενος ἐν τῷ Δεάλκους κήπῳ . προελθὼν δὲ μετ’ ὀλίγον , οὖρα λεπτὰ , ποικίλα , ἐναιωρήματα ἔχοντα σμικρὰ οἷον κρίμνα . τοῦτον δὲ φησι τεσσαρακοσταῖον κριθῆναι . δῆλον οὖν κἀκ τούτων τῶν παραδειγμάτων , ὅσοι μὲν σωθήσεσθαι μέλλουσι τῶν οὐρησάντων κριμνώδη , χρονίζουσιν , ὅσοι δὲ ὀλεθρίως ἔχουσι , τούτους ἐνδέχεται καὶ διὰ ταχέων ἀποθανεῖν .
Lemmas: ὁπόσοσς πυρέσσω ἐν ὁ ὅρος κριμνώδης ὁ ὑπόστασις γίγνομαι , μακρός ὁ ἀρρωστία σημαίνω . καί οὗτος ὁ λόγος διορίζω ἀληθής γίγνομαι μαρτυρέω ὑπό ὁ πεῖρα . ὀλέθριος μέν γάρ εἰμί ὁ κριμνώδης ὁ ὅρος , ἐν ὁ προγνωστικός λέγω καί φθάνω ἀποθνῄσκω ὁ πολύς πρίν χρονίζω ὁ νόσος . ὅσος δέ ἐκ αὐτός σῴζω , χρονίζω οὗτος πᾶς , ὡς ἄν πολύς ὁ πέψις δέω ὁ διάθεσις , ἐπί ὅς ὁ τοιοῦτος οὖρος οὐρέω . λέγω δέ ἐγώ ἐν ὁ περί κρίσις ὑπέρ ἅπας ὅρος ἐπί πολύς ἐν γε μήν ὁ ἐπιδημία . ἀρκέω γάρ ἐγώ δύο ἄρρωστος μνημονεύω , κατά μέν ὁ πρῶτος ὁ μετά τρεῖς κατάστασις δεύτερος γράφω Σιληνός , περί ὅς κατά ὁ διήγησις οὕτως λέγω · οὐρέω ἀθρόος ὑπό ὁ χυμός κενόω ὑπόστασις κριμνώδης , λευκός , ἄκρις πάλιν ψυχρός , ἑνδέκατος ἀποθνῄσκω . κατά δέ ὁ τρίτος ὁ τρίτος ὁ ἄρρωστος , περί ὅς κατά μέν ὁ ἀρχή ὁ διήγησις οὕτως γράφω · ὁ κατάκειμαι ἐν ὁ Δεάλκης κῆπος . προέρχομαι δέ μετά ὀλίγος , οὖρον λεπτός , ποικίλος , ἐναιώρημα ἔχω μικρός οἷος κρίμνον . οὗτος δέ φημί τεσσαρακοσταῖος κρίνω . δῆλος οὖν ἐκ οὗτος ὁ παράδειγμα , ὅσος μέν σῴζω μέλλω ὁ οὐρέω κριμνώδης , χρονίζω , ὅσος δέ ὀλέθριος ἔχω , οὗτος ἐνδέχομαι καί διά ταχύς ἀποθνῄσκω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.32
Ὁκόσοισι δὲ χολώδεες αἱ ὑποστάσιες , ἄνωθεν δὲ λεπταὶ , ὀξείην ἀῤῥωστίην σημαίνει . Τὸ μὲν χολῶδες ἀεὶ ὀξείας ἐργάζεται νόσους . εἴρηται γὰρ ἡμῖν ὅτι τὸν πικρόχολον χυμὸν οὕτως ὀνομάζειν ἔθος ἐστὶ τοῖς παλαιοῖς ἰατροῖς , ὡς τόν γε μελαγχολικὸν ἀεὶ μετὰ προσθήκης λέγουσιν , οὐχ ἁπλῶς χολὴν ὡς τὴν ξανθὴν , ἀλλὰ μέλαιναν χολήν . τὸ δ’ ἄνωθεν λεπταὶ , τουτέστιν ὑδατώδεες . οὕτω γὰρ εἴωθε χρῆσθαι τῇ τοῦ λεπτοῦ προσηγορίᾳ ὁ Ἱπποκράτης , δόξειεν ἂν οὐ καλῶς εἰρῆσθαι . τὸ γὰρ ὑδατῶδες οὖρον ἄπεπτόν ἐστι καὶ χρόνιον . ἐγὼ γοῦν οὐκ ἐθεασάμην ποτὲ οὖρον ὡς τὸ ὑφιστάμενον ἐν αὐτῷ χολῶδες εἶναι , τὸ δ’ ἐπιπολάζον ὑδατῶδες . οὐκ ἀλόγως οὖν ἔνιοι τῶν ἐξηγητῶν ἔφασαν οὐ τόπου δηλωτικὸν , ἀλλὰ χρόνου τὸ ἄνωθεν ἐπίῤῥημα νῦν εἶναι , καθάπερ εἰ καὶ οὕτως εἴρηται . τῶν οὔρων αἱ ὑποστάσεις , ὅταν ἐξ ἀρχῆς μὲν ὦσι λεπταὶ , μετὰ δὲ ταῦτα χολώδεις γεννηθῶσιν , ὀξεῖαν ἀῤῥωστίαν δηλοῦσιν .
Lemmas: ὁπόσος δέ χολώδης ὁ ὑπόστασις , ἄνωθεν δέ λεπτός , ὀξεῖος ἀρρωστία σημαίνω . ὁ μέν χολώδης ἀεί ὀξύς ἐργάζομαι νόσος . λέγω γάρ ἐγώ ὅτι ὁ πικρόχολος χυμός οὕτως ὀνομάζω ἔθος εἰμί ὁ παλαιός ἰατρός , ὡς ὁ γε μελαγχολικός ἀεί μετά προσθήκη λέγω , οὐ ἁπλῶς χολή ὡς ὁ ξανθός , ἀλλά μέλας χολή . ὁ δέ ἄνωθεν λεπτός , τουτέστι ὑδατώδης . οὕτως γάρ εἴωθα χράω ὁ ὁ λεπτός προσηγορία ὁ Ἱπποκράτης , δοκέω ἄν οὐ καλός λέγω . ὁ γάρ ὑδατώδης οὖρος ἄπεπτος εἰμί καί χρόνιος . ἐγώ γοῦν οὐ θεάομαι ποτέ οὖρος ὡς ὁ ὑφίστημι ἐν αὐτός χολώδης εἰμί , ὁ δέ ἐπιπολάζω ὑδατώδης . οὐ ἄλογος οὖν ἔνιοι ὁ ἐξηγητής φημί οὐ τόπος δηλωτικός , ἀλλά χρόνος ὁ ἄνωθεν ἐπίρρημα νῦν εἰμί , καθά εἰ καί οὕτως λέγω . ὁ ὅρος ὁ ὑπόστασις , ὅταν ἐκ ἀρχή μέν εἰμί λεπτός , μετά δέ οὗτος χολώδης γεννάω , ὀξύς ἀρρωστία δηλόω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.33
Ὁκόσοισι δὲ διεστηκότα οὖρα γίνεται , τουτέοισι ταραχὴ ἰσχυρὴ ἐν τῷ σώματί ἐστι . Τὰ διεστηκότα κυρίως μὲν ἀκούοντι ἀδύνατόν τι δηλώσει . συνεχὲς γὰρ ἑαυτῷ τὸ οὖρόν ἐστιν ἀεὶ μηδεμίαν ἐν τῷ μέσῳ χώραν ἔχον κενήν . εἰ δὲ τὸ κατὰ τὴν σύστασιν ἀνώμαλον εἰρῆσθαι δεχοίμεθα , δεόντως εἶπε ταραχὴν ἰσχυρὰν αὐτὸ σημαίνειν . ἐπικρατούσης μὲν γὰρ τῆς φύσεως ὁμαλῶς ἥνωται πάντα , στασιαζόντων δὲ τῶν νοσωδῶν αἰτίων αὐτῇ , τὸ μὲν κρατούμενόν τε καὶ πεττόμενον ἑτέραν ἴσχει τὴν ἰδέαν , τὸ δὲ ἀνθιστάμενόν τε καὶ στασιάζον ἑτέραν . καὶ ὅταν γε πλείω τὰ τοιαῦθ’ ὑπάρχει , ποικιλωτέραν ἀποφαίνει τὴν ἀνωμαλίαν τῶν οὔρων καὶ τὴν αἰτίαν αὐτῶν τὴν ταραχήν .
Lemmas: ὁπόσος δέ διΐστημι οὖρον γίγνομαι , οὗτος ταραχή ἰσχυρός ἐν ὁ σῶμα εἰμί . ὁ διΐστημι κύριος μέν ἀκούω ἀδύνατος τις δηλόω . συνεχής γάρ ἑαυτοῦ ὁ οὖρος εἰμί ἀεί μηδείς ἐν ὁ μέσος χώρα ἔχω κενός . εἰ δέ ὁ κατά ὁ σύστασις ἀνώμαλος λέγω δέχομαι , δεόντως λέγω ταραχή ἰσχυρός αὐτός σημαίνω . ἐπικρατέω μέν γάρ ὁ φύσις ὁμαλής ἑνόω πᾶς , στασιάζω δέ ὁ νοσώδης αἴτιος αὐτός , ὁ μέν κρατέω τε καί πέσσω ἕτερος ἴσχω ὁ ἰδέα , ὁ δέ ἀνθίστημι τε καί στασιάζω ἕτερος . καί ὅταν γε πολύς ὁ τοιοῦτος ὑπάρχω , ποικίλος ἀποφαίνω ὁ ἀνωμαλία ὁ ὅρος καί ὁ αἰτία αὐτός ὁ ταραχή .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.34
Ὁκόσοισι δὲ ἐν τοῖσιν οὔροισιν ἐφίστανται πομφόλυγες νεφριτικὰ σημαίνουσι καὶ μακρὴν ἀῤῥωστίαν ἔσεσθαι . Πομφόλυγες γίνονται περιτεινομένης ὑγρότητος φυσώδει πνεύματι . μᾶλλον δὲ εἴωθε τὸ τοιοῦτον συμβαίνειν , ὁπόταν ἔχῃ τι γλίσχρον ἡ ὑγρότης . τηνικαῦτα δὲ καὶ αἱ πομφόλυγες αὗται δύσλυτοί τε καὶ μόνιμοι γίνονται . σημεῖον οὖν ἐστι τὸ συνεκκρίνεσθαι τοῖς οὔροις πνεῦμα φυσῶδες ἀῤῥωστίας νεφρῶν ψυχρᾶς . ἡ τοιαύτη γὰρ ἀθροίζει τὸ φυσῶδες πνεῦμα καὶ διὰ τοῦτό φησιν ἔσεσθαι τὴν ἀῤῥωστίαν μακράν . τὸ γὰρ ψυχρὸν ἅπαν δύσλυτόν τε καὶ δύσπεπτόν ἐστι καὶ διὰ τοῦτο χρόνιον . ἔνιοι δὲ φασιν ὑπὸ τῆς δριμύτητος τῶν οὔρων ἀνεστομωμένας τὰς κατὰ νεφροὺς ἀρτηρίας ἐκκρίνειν τι τοῦ πνεύματος , ὃ συνεξερχόμενον τοῖς οὔροις τὰς πομφόλυγας ἐργάζεται .
Lemmas: ὁπόσος δέ ἐν ὁ οὖρον ἐφίστημι πομφόλυξ νεφριτικός σημαίνω καί μακρός ἀρρωστία εἰμί . πομφόλυξ γίγνομαι περιτείνω ὑγρότης φυσώδης πνεῦμα . μάλα δέ εἴωθα ὁ τοιοῦτος συμβαίνω , ὁπόταν ἔχω τις γλίσχρος ὁ ὑγρότης . τηνικαῦτα δέ καί ὁ πομφόλυξ οὗτος δύσλυτος τε καί μόνιμος γίγνομαι . σημεῖον οὖν εἰμί ὁ συνεκκρίνω ὁ οὖρον πνεῦμα φυσώδης ἀρρωστία νεφρός ψυχρός . ὁ τοιοῦτος γάρ ἀθροίζω ὁ φυσώδης πνεῦμα καί διά οὗτος φημί εἰμί ὁ ἀρρωστία μακρός . ὁ γάρ ψυχρός ἅπας δύσλυτος τε καί δύσπεπτος εἰμί καί διά οὗτος χρόνιος . ἔνιοι δέ φημί ὑπό ὁ δριμύτης ὁ ὅρος ἀναστομόω ὁ κατά νεφρός ἀρτηρία ἐκκρίνω τις ὁ πνεῦμα , ὅς συνεξέρχομαι ὁ οὖρον ὁ πομφόλυξ ἐργάζομαι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.36
Ὁκόσοισι δὲ νεφριτικοῖσιν ἐοῦσι τὰ προειρημένα ξυμβαίνει σημεῖα , πόνοι τε περὶ τοὺς μύας τοὺς ῥαχιαίους γίνονται , ἢν μὲν περὶ τοὺς ἔξω τόπους γίνωνται , καὶ τὰ ἀποστήματα προσδέχου ἐσόμενα ἔξω · ἢν δὲ μᾶλλον οἱ πόνοι περὶ τοὺς εἴσω τόπους γίνωνται , καὶ τὸ ἀπόστημα προσδέχου μᾶλλον ἐσόμενον εἴσω . Ἐν μὲν τοῖς ἔμπροσθεν ἀφορισμοῖς διαγνωστικὰ σημεῖα πασχόντων νεφρῶν ἔγραψεν , ἐν τούτῳ δὲ περὶ τῶν ὁμολογουμένων ἐκ πλείονος χρόνου νεφριτικῶν εἶναι διδάσκει , λέγων ἐπ’ αὐτῶν ἀπόστασιν ἔσεσθαι τοῖς προγεγραμμένοις σημείοις προελθόντος πόνου , τουτέστιν ἀλγήματος κατὰ τοὺς ῥαχιαίους μῦς , οὓς καὶ ῥαχίτας ὀνομάζουσιν οἱ ἰατροί . διττὸν δέ ἐστι γένος τῶν μυῶν τούτων , ἓν μὲν ὄπισθεν ὑπὸ τῷ δέρματι περιλαμβάνον ἑκατέρωθεν ὅλην τὴν ἄκανθαν , ἕτερον δ’ ἐν τοῖς πρόσω μέρεσιν ἐπιτεταμένον οὐ καθ’ ὅλης τῆς ῥάχεως , ἀλλὰ μόνων τῶν κατ’ ὀσφὺν μερῶν . καθ’ ὁποτέρους οὖν αὐτῶν ἐρείδῃ τὸ ἄλγημα καὶ τὴν ἀπόστασιν ἐκεῖ γενήσεσθαι προσδέχου . πότερον δὲ τῶν νεφρῶν αὐτῶν ἐκπυησάντων ἢ μόνων τῶν μυῶν ἤ ποτε καὶ συναμφοτέρων οὐκέτι διώρισεν . ἡ μέντοι πεῖρα δείκνυσιν ἅπαντα τὰ γινόμενα . καὶ γὰρ οἶς μύες ἐνίοτε μόνοι τοῦτο πάσχουσιν , ἤτοι γε οἱ ἔνδον τε πρόσω ἢ οἱ πίσω τε καὶ ἔξω καὶ χωρὶς τῶν μυῶν , οἱ νεφροὶ ποτὲ μὲν εἴσω , ποτὲ δὲ ἔξω ῥεπούσης αὐτοῖς τῆς ἀποστάσεως .
Lemmas: ὁπόσος δέ νεφριτικός εἰμί ὁ προλέγω συμβαίνω σημεῖον , πόνος τε περί ὁ μῦς ὁ ῥαχιαῖος γίγνομαι , ἐάν μέν περί ὁ ἔξω τόπος γίγνομαι , καί ὁ ἀπόστημα προσδέχομαι εἰμί ἔξω · ἐάν δέ μάλα ὁ πόνος περί ὁ εἴσω τόπος γίγνομαι , καί ὁ ἀπόστημα προσδέχομαι μάλα εἰμί εἴσω . ἐν μέν ὁ ἔμπροσθεν ἀφορισμός διαγνωστικός σημεῖον πάσχω νεφρός γράφω , ἐν οὗτος δέ περί ὁ ὁμολογέω ἐκ πολύς χρόνος νεφριτικός εἰμί διδάσκω , λέγω ἐπί αὐτός ἀπόστασις εἰμί ὁ προγράφω σημεῖον προέρχομαι πόνος , τουτέστι ἄλγημα κατά ὁ ῥαχιαῖος μῦς , ὅς καί ῥαχίτης ὀνομάζω ὁ ἰατρός . δισσός δέ εἰμί γένος ὁ μῦς οὗτος , εἷς μέν ὄπισθεν ὑπό ὁ δέρμα περιλαμβάνω ἑκατέρωθεν ὅλος ὁ ἄκανθα , ἕτερος δέ ἐν ὁ πρόσω μέρος ἐπιτείνω οὐ κατά ὅλος ὁ ῥάχις , ἀλλά μόνος ὁ κατά ὀσφῦς μέρος . κατά ὁπότερος οὖν αὐτός ἐρείδω ὁ ἄλγημα καί ὁ ἀπόστασις ἐκεῖ γίγνομαι προσδέχομαι . πότερος δέ ὁ νεφρός αὐτός ἐκπυέω ἤ μόνος ὁ μῦς ἤ ποτέ καί συναμφότεροι οὐκέτι διορίζω . ὁ μέντοι πεῖρα δείκνυμι ἅπας ὁ γίγνομαι . καί γάρ ὄις μῦς ἐνίοτε μόνος οὗτος πάσχω , ἤτοι γε ὁ ἔνδον τε πρόσω ἤ ὁ πίσος τε καί ἔξω καί χωρίς ὁ μῦς , ὁ νεφρός ποτέ μέν εἴσω , ποτέ δέ ἔξω ῥέπω αὐτός ὁ ἀπόστασις .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.37
Ὁκόσοι αἷμα ἐμέουσιν ἢν μὲν ἄνευ πυρετοῦ , σωτήριον , ἢν δὲ ξὺν πυρετῷ , κακόν . θεραπεύειν δὲ τοῖς ψυκτικοῖσιν ἢ στυπτικοῖσιν . Ἐμεῖται μὲν ἐκ στομάχου καὶ γαστρὸς , ἀναβήττεται δὲ τὰ ἐκ τῆς τραχείας ἀρτηρίας ἀναφερόμενα καὶ πνεύμονος . ἔνιοι μέντοι τῶν ἐξηγησαμένων τὸ βιβλίον εἰρῆσθαί φασι τὸ ἐμέουσι καὶ κατὰ τῶν ἐξ ἀρτηρίας τε καὶ πνεύμονος ἀναγόντων αἷμα . καίτοι γε σωτήριον εἶναι τοῦτο τὸ πάθημα , τουτέστι θεραπευθῆναι δυνάμενον , ὅταν μὴ πυρέττωσιν οἱ κάμνοντες , οὐκ ἀληθές . εἰ γὰρ καὶ ὅτι μάλιστα χωρὶς πυρετοῦ τις ἐκ πνεύμονος ἀναβήττοι τὸ αἷμα , κίνδυνός ἐστι καὶ τούτῳ μὴ θεραπευθῆναι καὶ πάντως , χρονίζοντος αὐτοῦ γενήσονται ὕστερον καὶ οἱ πυρετοί . διὰ τοῦτο μὲν οὖν ἄμεινον ἀκούειν τοῦ ἐμέουσιν ὀνόματος ὡς κυρίως εἰρημένου , προσεπισκοπεῖσθαί τε καὶ διορίζεσθαι τό τ’ ἀκίνδυνον ἐν αὐτῷ καὶ τὸ κινδυνῶδες ἐκ τοῦ πυρέττειν ἢ μή . τοῖς μὲν γὰρ ἀπυρέτοις εὔδηλον ὡς οὐδεμία φλεγμονὴ κατὰ τὸν τόπον ἐστὶν , ὅθεν ἀναφέρεται τὸ αἷμα , ὥστε ἤτοι κατ’ ἀναστόμωσιν ἀγγείου γίνεσθαι τὸν ἔμετον τοῦ αἵματος ἢ μεθ’ ἑλκώσεως , ἀλλὰ χωρὶς φλεγμονῆς . θεραπεύεται δὲ τὰ χωρὶς φλεγμονῆς ἕλκη ῥᾳδίως τοῖς στυπτικοῖς . ὅσον δὲ σὺν φλεγμονῇ τε ἅμα καὶ πυρετοῖς ἐστι , μὴ ὅτι θεραπείας τυχεῖν , ἀλλ’ οὐδ’ ἐπὶ ταὐτοῦ δύναται διαμεῖναι μεγέθους , ἀεὶ γὰρ μείζω καὶ κακοηθέστερα γίνονται .
Lemmas: ὁπόσος αἷμα ἐμέω ἐάν μέν ἄνευ πυρετός , σωτήριος , ἐάν δέ σύν πυρετός , κακός . θεραπεύω δέ ὁ ψυκτικός ἤ στυπτικός . ἐμέω μέν ἐκ στόμαχος καί γαστήρ , ἀναβήσσω δέ ὁ ἐκ ὁ τραχύς ἀρτηρία ἀναφέρω καί πνεύμων . ἔνιοι μέντοι ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον λέγω φημί ὁ ἐμέω καί κατά ὁ ἐκ ἀρτηρία τε καί πνεύμων ἀνάγω αἷμα . καίτοι γε σωτήριος εἰμί οὗτος ὁ πάθημα , τουτέστι θεραπεύω δύναμαι , ὅταν μή πυρέσσω ὁ κάμνω , οὐ ἀληθής . εἰ γάρ καί ὅτι μάλα χωρίς πυρετός τις ἐκ πνεύμων ἀναβήσσω ὁ αἷμα , κίνδυνος εἰμί καί οὗτος μή θεραπεύω καί πάντως , χρονίζω αὐτός γίγνομαι ὕστερον καί ὁ πυρετός . διά οὗτος μέν οὖν ἀγαθός ἀκούω ὁ ἐμέω ὄνομα ὡς κύριος λέγω , προσεπισκοπέω τε καί διορίζω ὁ τε ἀκίνδυνος ἐν αὐτός καί ὁ κινδυνώδης ἐκ ὁ πυρέσσω ἤ μή . ὁ μέν γάρ ἀπύρετος εὔδηλος ὡς οὐδείς φλεγμονή κατά ὁ τόπος εἰμί , ὅθεν ἀναφέρω ὁ αἷμα , ὥστε ἤτοι κατά ἀναστόμωσις ἀγγεῖον γίγνομαι ὁ ἔμετος ὁ αἷμα ἤ μετά ἕλκωσις , ἀλλά χωρίς φλεγμονή . θεραπεύω δέ ὁ χωρίς φλεγμονή ἕλκος ῥᾴδιος ὁ στυπτικός . ὅσος δέ σύν φλεγμονή τε ἅμα καί πυρετός εἰμί , μή ὅτι θεραπεία τυγχάνω , ἀλλά οὐδέ ἐπί αὐτός δύναμαι διαμένω μέγεθος , ἀεί γάρ μέγας καί κακοήθης γίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.38
Κατάῤῥοι ἐς τὴν ἄων κοιλίην ἐκπυοῦνται ἐν ἡμέρῃσιν εἴκοσιν . Ἄνω κοιλίαν νῦν ὀνομάζει τὴν ὑπὸ τοῦ θώρακος περιγραφομένην , ἣν ὁ πνεύμων κατείληφε καὶ διὰ τοῦτο εἰς τοῦτον ἐκ τῆς κεφαλῆς ὁ κατάῤῥους φέρεται διὰ τῆς τραχείας ἀρτηρίας . ἐκπυΐσκεται δὲ τὸ πλεῖστον ἐν ἡμέραις εἴκοσι καὶ οὐχ ὡς οἱ πλεῖστοι γράφουσιν , ἡμέραις εἴκοσι μιᾷ . διὰ παντὸς γὰρ ὁ Ἱπποκράτης τὴν κ΄ ἡμέραν κρίσιμον , οὐ τὴν κα΄ οἶδεν , ὡς ἐν τοῖς περὶ κρισίμων ἡμερῶν ὑπομνήμασιν ἔδειξα .
Lemmas: κατάρρος εἰς ὁ ἀάω κοιλία ἐκπυόω ἐν ἡμέρα εἴκοσι . ἄνω κοιλία νῦν ὀνομάζω ὁ ὑπό ὁ θώραξ περιγράφω , ὅς ὁ πνεύμων καταλαμβάνω καί διά οὗτος εἰς οὗτος ἐκ ὁ κεφαλή ὁ κατάρροος φέρω διά ὁ τραχύς ἀρτηρία . ἐκπυΐσκομαι δέ ὁ πολύς ἐν ἡμέρα εἴκοσι καί οὐ ὡς ὁ πολύς γράφω , ἡμέρα εἴκοσι εἷς . διά πᾶς γάρ ὁ Ἱπποκράτης ὁ ἄν ἡμέρα κρίσιμος , οὐ ὁ καʹ οἶδα , ὡς ἐν ὁ περί κρίσιμος ἡμέρα ὑπόμνημα δείκνυμι .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.39
Ἤν οὐρέῃ αἷμα καὶ θρόμβους καὶ στραγγουρίην ἔχῃ καὶ ὀδύνη ἐμπίπτῃ ἐς τὸν περίναιον καὶ τὸ ὑπογάστριον καὶ τὸν κτένα , τὰ περὶ τὴν κύστιν νοσέειν σημαίνει . Σχεδὸν μὲν ἐν ἅπασι τοῖς ἀντιγράφοις ὁ ἀφορισμὸς οὗτος γέγραπται · περιελεῖν δὲ αὐτὸν χρὴ διὰ τὸν ἔμπροσθεν εἰρημένον . ἐξηγησάμεθα γὰρ αὐτὸν ἐν τῷ τετάρτῳ τῶνδε τῶν ὑπομνημάτων τοιοῦτον ὑπάρχοντα τῇ λέξει , ἢν οὐρέῃ αἷμα καὶ θρόμβους καὶ στραγγουρίη ἔχῃ καὶ ὀδύνη ἐμπίπτῃ εἰς τὸ ὑπογάστριον καὶ τὸν κτένα , τὰ περὶ τὴν κύστιν νοσεῖ . κατὰ γοῦν αὐτὸν τὸν προκείμενον ἀφορισμὸν ἡ τελευτὴ διττὴν ἔχει τὴν γραφὴν , μίαν μὲν , ὡς προγέγραπται , ἑτέραν δὲ τὴν κύστιν νοσέειν σημαίνει .
Lemmas: ἐάν οὐρέω αἷμα καί θρόμβος καί στραγγουρία ἔχω καί ὀδύνη ἐμπίπτω εἰς ὁ περινάϊος καί ὁ ὑπογάστριον καί ὁ κτείς , ὁ περί ὁ κύστις νοσέω σημαίνω . σχεδόν μέν ἐν ἅπας ὁ ἀντίγραφος ὁ ἀφορισμός οὗτος γράφω · περιαιρέω δέ αὐτός χρή διά ὁ ἔμπροσθεν λέγω . ἐξηγέομαι γάρ αὐτός ἐν ὁ τέταρτος ὅδε ὁ ὑπόμνημα τοιοῦτος ὑπάρχω ὁ λέξις , ἐάν οὐρέω αἷμα καί θρόμβος καί στραγγουρία ἔχω καί ὀδύνη ἐμπίπτω εἰς ὁ ὑπογάστριον καί ὁ κτείς , ὁ περί ὁ κύστις νοσέω . κατά γοῦν αὐτός ὁ πρόκειμαι ἀφορισμός ὁ τελευτή δισσός ἔχω ὁ γραφή , εἷς μέν , ὡς προγράφω , ἕτερος δέ ὁ κύστις νοσέω σημαίνω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.40
Ἤν ἡ γλῶσσα ἐξαίφνης ἀκρατὴς γένηται ἢ ἀπόπληκτόν τι τοῦ σώματος , μελαγχολικὸν τὸ τοιοῦτο γίνεται . Ἀκρατῆ μὲν ὀνομάζει γλῶσσαν ἤτοι τὴν ἀστήρικτον ὡς μὴ διαθροῦσαν ἀκριβῶς τὴν φωνὴν ἢ τὴν ἀκίνητόν τε καὶ παραλελυμένην παντάπασιν . ἀπόπληκτον δέ τι τοῦ σώματος τὸ παραλελυμένον . διὰ τί δὲ ἐξαίφνης γινόμενα ταῦτα μελαγχολικὰ ὑπάρχειν φησὶν οὐκ οἶδα . μελαγχολίας μὲν γὰρ , ἣν δὴ καὶ συνήθως ἅπαντες Ἕλληνες ὁμολογοῦσιν , ὀρθῶς εἴρηται πρὸς αὐτοῦ τὰ τοιαῦτα γνωρίσματα , ἢν φόβος ἢ δυσθυμία πολὺν χρόνον ἔχουσα διατελέῃ , μελαγχολικὸν τὸ τοιοῦτον . ἄλλως δὲ μελαγχολικὰ λέγομεν εἶναι πάθη τούς τε καρκίνους καὶ τοὺς ἰλέφαντας , ἔτι τε λέπρας καὶ ψώρας καὶ μέλανας ἀλφούς . ἀλλ’ οὐδὲ τῶν τοιούτων παθῶν τινος οὔτε τῆς ὑπὸ πάντων ὀνομαζομένης μελαγχολίας ὁρᾶται προηγουμένη γλώσσης ἀκράτεια , καθάπερ οὐδὲ μορίου τινὸς ἀποπληξία . λοιπὸν οὖν ἐστι λέγειν , ὥσπερ ἐπὶ τεταρταίου πυρετοῦ , μελαγχολικὸν εἶναί φαμεν αἴσιον τὸν τῆς περιόδου χυμὸν , οὕτω καὶ τῶν εἰρημένων παθημάτων , τῆς τε κατὰ τὴν γλῶτταν ἀκρατείας καὶ τῆς τοῦ μορίου παραλύσεως . καὶ δυνατόν γε τῷ πάχει τοῦ χυμοῦ τὰ τοιαῦτα ἀκολουθῆσαι παθήματα , καθάπερ τῷ παχεῖ τε καὶ γλίσχρῳ φλέγματι , οὔκουν ἁπλῶς μελαγχολικὸν ἐροῦμεν εἶναι τῶν εἰρημένων ἑκάτερον , ὥσπερ οὐδὲ φλεγματικὸν ἁπλῶς , ἀλλὰ φλεγματικὸν καὶ μελαγχολικόν . τὸ δὲ ἐξαίφνης πρόσκειται τῷ λόγῳ διὰ τὰς κατὰ βραχὺ γιγνομένας βλάβας , ἐπί τε φλεγμονῇ σκιῤῥουμένῃ καὶ δυσκρασίᾳ δυσλύτῳ .
Lemmas: ἐάν ὁ γλῶσσα ἐξαίφνης ἀκρατής γίγνομαι ἤ ἀπόπληκτος τις ὁ σῶμα , μελαγχολικός ὁ τοιοῦτος γίγνομαι . ἀκρατής μέν ὀνομάζω γλῶσσα ἤτοι ὁ ἀστήρικτος ὡς μή διαθρέω ἀκριβής ὁ φωνή ἤ ὁ ἀκίνητος τε καί παραλύω παντάπασι . ἀπόπληκτος δέ τις ὁ σῶμα ὁ παραλύω . διά τίς δέ ἐξαίφνης γίγνομαι οὗτος μελαγχολικός ὑπάρχω φημί οὐ οἶδα . μελαγχολία μέν γάρ , ὅς δή καί συνήθης ἅπας Ἕλλην ὁμολογέω , ὀρθός λέγω πρός αὐτός ὁ τοιοῦτος γνώρισμα , ἐάν φόβος ἤ δυσθυμία πολύς χρόνος ἔχω διατελέω , μελαγχολικός ὁ τοιοῦτος . ἄλλος δέ μελαγχολικός λέγω εἰμί πάθος ὁ τε καρκίνος καί ὁ ἰλέφαντας , ἔτι τε λέπρα καί ψώρα καί μέλας ἀλφός . ἀλλά οὐδέ ὁ τοιοῦτος πάθος τις οὔτε ὁ ὑπό πᾶς ὀνομάζω μελαγχολία ὁράω προηγέομαι γλῶσσα ἀκράτεια , καθά οὐδέ μόριον τις ἀποπληξία . λοιπός οὖν εἰμί λέγω , ὥσπερ ἐπί τεταρταῖος πυρετός , μελαγχολικός εἰμί φημί αἴσιος ὁ ὁ περίοδος χυμός , οὕτως καί ὁ λέγω πάθημα , ὁ τε κατά ὁ γλῶσσα ἀκράτεια καί ὁ ὁ μόριον παράλυσις . καί δυνατός γε ὁ πάχος ὁ χυμός ὁ τοιοῦτος ἀκολουθέω πάθημα , καθά ὁ παχύς τε καί γλίσχρος φλέγμα , οὔκουν ἁπλῶς μελαγχολικός λέγω εἰμί ὁ λέγω ἑκάτερος , ὥσπερ οὐδέ φλεγματικός ἁπλῶς , ἀλλά φλεγματικός καί μελαγχολικός . ὁ δέ ἐξαίφνης πρόσκειμαι ὁ λόγος διά ὁ κατά βραχύς γίγνομαι βλάβη , ἐπί τε φλεγμονή σκιρρέω καί δυσκρασία δύσλυτος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.41
Ἥν ὑπερκαθαιρομένων πρεσβυτέρων λὺγξ ἐπιγένηται , οὐκ ἀγαθόν . Κοινὸς οὗτος ὁ λόγος κατ’ ἄμφω , καὶ καθ’ ὅσον ἅπασι τοῖς ὑπερκαθαιρομένοις οὐκ ἀγαθὸν ἡ λὺγξ καὶ καθ’ ὅσον τοῖς πρεσβυτέροις τὰ μοχθηρὰ πάντα χείρω διὰ τὴν ἡλικίας ἀσθένειαν .
Lemmas: ὅς ὑπερκαθαίρω πρέσβυς λύγξ ἐπιγίγνομαι , οὐ ἀγαθός . κοινός οὗτος ὁ λόγος κατά ἄμφω , καί κατά ὅσος ἅπας ὁ ὑπερκαθαίρω οὐ ἀγαθός ὁ λύγξ καί κατά ὅσος ὁ πρέσβυς ὁ μοχθηρός πᾶς κακός διά ὁ ἡλικία ἀσθένεια .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.43
Γυνὴ ἀμφιδέξιος οὐ γίγνεται . Ἀμφιδέξιον Εὐριπίδης εἴρηκε σίδηρον τὸν ἑκατέρωθεν μὲν τέμνοντα , περιδέξιον δὲ τὸν Ἀστεροπαῖον Ὅμηρος τὸν ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶν ὁμοίως χρώμενον , ὡσεὶ καὶ ἀμφοτεροδέξιον εἰρήκει . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον ἀμφαριστερὸν Ἀριστοφάνης εἶπεν ἐν Ταγηνίταις ἄνθρωπον ἀμφοτέρωθεν ἀριστερόν . Ἱππῶναξ ἀμφιδέξιον ἔφη κατὰ τόνδε τὸν ἴαμβον . Ἀμφιδέξιος γὰρ εἰ μὴ καὶ οὐχ ἁμαρτάνω . ἄνδρες μὲν οὖν ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶν ὡς δεξιαῖς χρώμενοι πολλάκις ὤφθησαν , γυνὴ δὲ οὐδεμία μέχρι δεῦρο , διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς φύσεως . εἴπερ γὰρ ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ διὰ ῥώμην τῆς κατὰ τὰ νεῦρα καὶ τοὺς μῦς δυνάμεως ἄνδρες τινὲς χρῶνται , δεόντως οὐδεμία γυνὴ χρήσεται , ᾗ γε ἀγαπητόν ἐστι τῇ δεξιᾷ μόνῃ χρῆσθαι μετρίως . τὰς γοῦν Ἀμαζονίδας αὐτός φησιν ἐπικαίειν τὸν δεξιὸν τιτθὸν , ἵνα εἰς τὴν πλησίον χεῖρα πλείονος τροφῆς ἀφικνουμένης εὐρωστία τις αὐτῇ προσγένηται , ὡς τῇ φύσει γε καὶ ταύτης ὑπαρχούσης ἀσθενοῦς . ἔνιοι μέντοι φασὶν ἀμφιδέξιον εἰρῆσθαι τὴν ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τῆς μήτρας γινομένην . καὶ τούτων ἔτ’ ἀλογώτερον ἕτεροι περὶ τῶν ἑρμαφροδίτων ὀνομαζομένων τὸν λόγον εἶναί φασι τῷ Ἱπποκράτει τῷ μὲν ἄῤῥενι προσγίνεσθαι φάσκοντι γυναικεῖον αἰδοῖον , τῇ θηλείᾳ δὲ μὴ προσγίνεσθαι τὸ ἀνδρεῖον .
Lemmas: γυνή ἀμφιδέξιος οὐ γίγνομαι . ἀμφιδέξιος Εὐριπίδης λέγω σίδηρος ὁ ἑκατέρωθεν μέν τέμνω , περιδέξιος δέ ὁ Ἀστεροπαῖος Ὅμηρος ὁ ἀμφότερος ὁ χείρ ὅμοιος χράω , ὡσεί καί ἀμφοτεροδέξιος λέγω . κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος ἀμφαριστερὸν Ἀριστοφάνης λέγω ἐν Ταγηνίτης ἄνθρωπος ἀμφοτέρωθεν ἀριστερός . Ἱππῶναξ ἀμφιδέξιος φημί κατά ὅδε ὁ ἴαμβος . ἀμφιδέξιος γάρ εἰ μή καί οὐ ἁμαρτάνω . ἀνήρ μέν οὖν ἀμφότερος ὁ χείρ ὡς δεξιός χράω πολλάκις ὁράω , γυνή δέ οὐδείς μέχρι δεῦρο , διά ὁ ἀσθένεια ὁ φύσις . εἴπερ γάρ ἀμφότερος ὁ χείρ διά ῥώμη ὁ κατά ὁ νεῦρον καί ὁ μῦς δύναμις ἀνήρ τις χράω , δεόντως οὐδείς γυνή χράω , ὅς γε ἀγαπητός εἰμί ὁ δεξιός μόνος χράω μέτριος . ὁ γοῦν Ἀμαζονίς αὐτός φημί ἐπικαίω ὁ δεξιός τιτθός , ἵνα εἰς ὁ πλησίον χείρ πολύς τροφή ἀφικνέομαι εὐρωστία τις αὐτός προσγίγνομαι , ὡς ὁ φύσις γε καί οὗτος ὑπάρχω ἀσθενής . ἔνιοι μέντοι φημί ἀμφιδέξιος λέγω ὁ ἐν ὁ δεξιός μέρος ὁ μήτρα γίγνομαι . καί οὗτος ἔτι ἄλογος ἕτερος περί ὁ ἑρμαφρόδιτος ὀνομάζω ὁ λόγος εἰμί φημί ὁ Ἱπποκράτης ὁ μέν ἄρσην προσγίγνομαι φάσκω γυναικεῖος αἰδοῖον , ὁ θῆλυς δέ μή προσγίγνομαι ὁ ἀνδρεῖος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.44
Ὁκόσοισιν ἔμπυοι καίονται ἢ τέμνονται ἢν μὲν τὸ πῦον καθαρὸν ῥυῇ καὶ λευκὸν , περιγίνονται , ἢν δὲ ὕφαιμόν τε καὶ βορβορῶδες καὶ δυσῶδες , ἀπόλλυνται . Ἐμπυήματα μὲν εἴωθεν ὀνομάζειν οὐ τὰ κατὰ θώρακα μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ καθ’ ὁτιοῦν μόριον ἄλλον τοῦ σώματος εἰς πῦον ἀλλοιωθέντα φύματα . μόνους δὲ ἐμπύους προσαγορεύει τοὐπίπαν ἐξαιρέτους , οἷς μεταξὺ θώρακός τε καὶ πνεύμονος ἤθροισται τὸ πῦον , οὓς ὅτι συνήθως ἔκαιον οἱ παλαιοὶ μαθεῖν ἔστι καὶ ἐξ ὧν εἴρηκε Πλάτων ὁ κωμικὸς ἐπὶ Κινησίου κατὰ τήνδε τὴν ῥῆσιν · μετὰ ταῦτα δὲ Εὐαγόρου ὁ παῖς ἐκ πλευρίτιδος Κινησίας σκελετὸς , ἄπυος , καλάμινα σκέλη φορῶν , φθόης προφήτης , ἐσχάρας κεκαυμένος πλείστας ὑπ’ Εὐρυφῶντος ἐν τῷ σώματι . ὅτι δὲ τὸ μὲν πῦον τὸ λευκὸν ἀγαθόν ἐστι , τὸ δὲ βορβορῶδες καὶ δυσῶδες μοχθηρὸν οὐδεὶς ἀγνοεῖ .
Lemmas: ὁπόσος ἔμπυος καίω ἤ τέμνω ἐάν μέν ὁ πυός καθαρός ῥέω καί λευκός , περιγίγνομαι , ἐάν δέ ὕφαιμος τε καί βορβορώδης καί δυσώδης , ἀπόλλυμι . ἐμπύημα μέν εἴωθα ὀνομάζω οὐ ὁ κατά θώραξ μόνος , ἀλλά καί ὁ κατά ὁστισοῦν μόριον ἄλλος ὁ σῶμα εἰς πυός ἀλλοιόω φῦμα . μόνος δέ ἔμπυος προσαγορεύω ἐπίπαν ἐξαιρετός , ὅς μεταξύ θώραξ τε καί πνεύμων ἀθροίζω ὁ πυός , ὅς ὅτι συνήθης καίω ὁ παλαιός μανθάνω εἰμί καί ἐκ ὅς λέγω Πλάτων ὁ κωμικός ἐπί Κινησίας κατά ὅδε ὁ ῥῆσις · μετά οὗτος δέ Εὐαγόρας ὁ παῖς ἐκ πλευρῖτις Κινησίας σκελετός , ἄπυος , καλάμινος σκέλος φορέω , φθόη προφήτης , ἐσχάρα καίω πολύς ὑπό Εὐρυφῶν ἐν ὁ σῶμα . ὅτι δέ ὁ μέν πυός ὁ λευκός ἀγαθός εἰμί , ὁ δέ βορβορώδης καί δυσώδης μοχθηρός οὐδείς ἀγνοέω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.45
Ὁκόσοι τὸ ἧπαρ διάπυον καίονται , ἢν μὲν τὸ πῦον καθαρὸν ῥυῇ καὶ λευκὸν , περιγίνονται · ἐν χιτῶνι γὰρ τὸ πῦον τουτέοισίν ἐστιν · ἢν δὲ οἷον ἀμόργη ῥυῇ , ἀπόλλυνται . Ὁ αὐτὸς εἶπε τὴν αἰτίαν , δι’ ἣν οἱ μὲν ἀπόλλυνται τῶν οὕτως ἐχόντων , οἱ δὲ περιγίνονται · καὶ γὰρ οἷς ἐν χιτῶνι τὸ πῦον ἐστι μηδὲν πεπονθυίας τῆς οὐσίας τοῦ σπλάγχνου σώζονται πάντες , οἷς δ’ ἄχρι τῆς τοῦ ἥπατος σαρκὸς ἡ φθορὰ διήκει , δεόντως ἀποθνήσκουσιν . ὅτι δὲ ἀμόργην ὀνομάζουσιν οἱ Ἕλληνες τὴν ὑπόστασιν τοῦ ἐλαίου καὶ ὅτι τοιαύτης εἰκὸς γίνεσθαι τὴν ἄπεπτον σηπεδόνα τοῦ ἥπατος εὔδηλον παντί .
Lemmas: ὁπόσος ὁ ἧπαρ διάπυος καίω , ἐάν μέν ὁ πυός καθαρός ῥέω καί λευκός , περιγίγνομαι · ἐν χιτών γάρ ὁ πυός τόυτεος εἰμί · ἐάν δέ οἷος ἀμόργη ῥέω , ἀπόλλυμι . ὁ αὐτός λέγω ὁ αἰτία , διά ὅς ὁ μέν ἀπόλλυμι ὁ οὕτως ἔχω , ὁ δέ περιγίγνομαι · καί γάρ ὅς ἐν χιτών ὁ πυός εἰμί μηδείς πάσχω ὁ οὐσία ὁ σπλάγχνον σῴζω πᾶς , ὅς δέ ἄχρι ὁ ὁ ἧπαρ σάρξ ὁ φθορά διήκω , δεόντως ἀποθνῄσκω . ὅτι δέ ἀμόργη ὀνομάζω ὁ Ἕλλην ὁ ὑπόστασις ὁ ἔλαιον καί ὅτι τοιοῦτος ἔοικα γίγνομαι ὁ ἄπεπτος σηπεδών ὁ ἧπαρ εὔδηλος πᾶς .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.47
Ὑδρωπιῶντα ἢν βὴξ ἔχῃ , ἀνέλπιστός ἐστι . Τοῦτο πρόσθεν εἴρηται · τοῖς ὑδρωπικοῖς βὴξ ἐπιγενομένη κακόν .
Lemmas: ὑδρωπιάω ἐάν βήξ ἔχω , ἀνέλπιστος εἰμί . οὗτος πρόσθεν λέγω · ὁ ὑδρωπικός βήξ ἐπιγίγνομαι κακός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.48
Στραγγουρίην καὶ δυσουρίην θώρηξις καὶ φλεβοτομίη λύει , τέμνειν δὲ τὰς εἴσω . Ὅτι μὲν ἡ στραγγουρία τὴν κατὰ στράγγα τῶν οὔρων ἀπόκρισιν δηλοῖ τοὔνομα αὐτὸ διδάσκει . δυσουρία δὲ δύναται μὲν καὶ ἡ μετ’ ὀδύνης οὔρησις εἰρῆσθαι , δύναται δὲ καὶ ἡ μετὰ δυσχερείας τινὸς , ὡς μόγις ἐνεργεῖν τὴν κύστιν . τὴν μὲν οὖν στραγγουρίαν αὐτῶν τε τῶν οὔρων ἐργάζεται ἡ δριμύτης , ἀῤῥωστία τε τῆς καθεκτικῆς ἐν τῇ κύστει δυνάμεως , ἥτις γίνεται διὰ δυσκρασίαν καὶ μάλιστα τὴν ψυχράν . τὴν δὲ δυσουρίαν , εἰ μὲν μετὰ ὀδύνης εἴη , φλεγμονὴ καὶ ἀπόστημα καὶ ἕλκωσις ἀνώμαλός τε δυσκρασία καὶ πνεῦμα φυσῶδες · εἰ δὲ δυσχερής τις κίνησις εἴη , ἢ ἀῤῥωστία δυνάμεως ἢ παρὰ φύσιν ὄγκος . ἐκ τούτων ἁπασῶν τῶν διαθέσεων τὴν μὲν ψύξιν ἡ θώρηξις λύει , τουτέστιν ἤτοι ἁπλῶς οἴνου πόσις ἢ ἀκρατεστέρου · καὶ μέντοι τὴν τοιαύτην φλεγμονὴν , ἥτις δι’ ἔμφραξιν παχέος αἵματος ἄνευ πλήθους ἐγένετο , τὴν δὲ σὺν πλήθει φλεγμονὴν , ἤδη δὲ καὶ τὴν ἄλλην , ὅση χωρὶς μὲν ἐνδείας ἐστὶ , μετ’ εὐρωστίας δὲ δυνάμεως , ἰᾶται φλεβοτομία . περὶ δὲ τοῦ τέμνειν τὰς εἴσω φλέβας εἴρηταί μοι κατὰ τὸ πρὸ τούτου βιβλίον , ἐν ᾧ τόνδε τὸν ἀφορισμὸν ἐξηγούμην , δυσουρίην φλεβοτομίη λύει , τέμνειν δὲ τὰς εἴσω .
Lemmas: στραγγουρία καί δυσουρία θώρηξις καί φλεβοτομία λύω , τέμνω δέ ὁ εἴσω . ὅτι μέν ὁ στραγγουρία ὁ κατά στράγξ ὁ ὅρος ἀπόκρισις δηλόω ὄνομα αὐτός διδάσκω . δυσουρία δέ δύναμαι μέν καί ὁ μετά ὀδύνη οὔρησις λέγω , δύναμαι δέ καί ὁ μετά δυσχέρεια τις , ὡς μόγις ἐνεργέω ὁ κύστις . ὁ μέν οὖν στραγγουρία αὐτός τε ὁ ὅρος ἐργάζομαι ὁ δριμύτης , ἀρρωστία τε ὁ καθεκτικός ἐν ὁ κύστις δύναμις , ὅστις γίγνομαι διά δυσκρασία καί μάλα ὁ ψυχρός . ὁ δέ δυσουρία , εἰ μέν μετά ὀδύνη εἰμί , φλεγμονή καί ἀπόστημα καί ἕλκωσις ἀνώμαλος τε δυσκρασία καί πνεῦμα φυσώδης · εἰ δέ δυσχερής τις κίνησις εἰμί , ἤ ἀρρωστία δύναμις ἤ παρά φύσις ὄγκος . ἐκ οὗτος ἅπας ὁ διάθεσις ὁ μέν ψῦξις ὁ θώρηξις λύω , τουτέστι ἤτοι ἁπλῶς οἶνος πόσις ἤ ἄκρατος · καί μέντοι ὁ τοιοῦτος φλεγμονή , ὅστις διά ἔμφραξις παχύς αἷμα ἄνευ πλῆθος γίγνομαι , ὁ δέ σύν πλῆθος φλεγμονή , ἤδη δέ καί ὁ ἄλλος , ὅσος χωρίς μέν ἔνδεια εἰμί , μετά εὐρωστία δέ δύναμις , ἰάομαι φλεβοτομία . περί δέ ὁ τέμνω ὁ εἴσω φλέψ λέγω ἐγώ κατά ὁ πρό οὗτος βιβλίον , ἐν ὅς ὅδε ὁ ἀφορισμός ἐξηγέομαι , δυσουρία φλεβοτομία λύω , τέμνω δέ ὁ εἴσω .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.49
Ὑπὸ κυνάγχης ἐχομένῳ οἴδημα καὶ ἐρύθημα ἐν τῷ στήθει ἐπιγιγνόμενον ἀγαθόν . ἔξω γὰρ τρέπεται τὸ νούσημα . Οὗτος ὁ ἀφορισμὸς ἔμπροσθεν εἴρηται κατὰ τήνδε τὴν λέξιν · ὑπὸ κυνάγχης ἐχομένῳ οἴδημα γενέσθαι ἐν τῷ βρόγχῳ ἀγαθόν . ἐξήγημαι δ’ αὐτὸν ἐν τῷ τετάρτῳ τῶνδε τῶν ὑπομνημάτων . ἐνταῦθ’ οὖν ἔοικε παραγεγράφθαι , προσθεῖναί τινος βουληθέντος τὸ ἔξω γὰρ τρέπεται τὸ πάθος .
Lemmas: ὑπό κυνάγχη ἔχω οἴδημα καί ἐρύθημα ἐν ὁ στῆθος ἐπιγίγνομαι ἀγαθός . ἔξω γάρ τρέπω ὁ νόσημα . οὗτος ὁ ἀφορισμός ἔμπροσθεν λέγω κατά ὅδε ὁ λέξις · ὑπό κυνάγχη ἔχω οἴδημα γίγνομαι ἐν ὁ βρόγχος ἀγαθός . ἐξηγέομαι δέ αὐτός ἐν ὁ τέταρτος ὅδε ὁ ὑπόμνημα . ἐνταῦθα οὖν ἔοικα παραγράφω , προστίθημι τις βούλομαι ὁ ἔξω γάρ τρέπω ὁ πάθος .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.50
Ὁκόσοισι σφακελισθῇ ὁ ἐγκέφαλος , ἐν τρισὶν ἡμέρῃσιν ἀπόλλυνται · ἢν δὲ ταύτας διαφύγωσιν , ὑγιέες γίνονται . Τὸ σφακελίζειν μὲν , ὡς πολλάκις εἴρηκεν ἐν τῷ περὶ ἀγμῶν καὶ ἄρθρων , ἐπὶ τοῦ διαφθείρεσθαι τοὔνομα φέρων , ἐνταυθοῖ οὐκ ἐγχωρεῖ φθορὰν ἀκοῦσαι τοῦ ἐγκεφάλου προκειμένου τοῦ , ἢν δὲ ταύτας διαφύγωσιν , ὑγιέες γίνονται . εἰ γὰρ δὴ φθορὰ τῆς οὐσίας ἐστὶν ὅλης ἑκάστου τῶν σφακελιζόντων μορίων ὁ σφάκελος , οὐκ ἐνδέχεται θεραπευθῆναι τὸν οὕτω κάμνοντα . μή ποτε οὖν ἐνίοτε οὕτω καταχρώμενοι φέρωσι τοὔνομα καὶ κατὰ τῶν ἀρχομένων μὲν ἐμπίπτειν τῇ διαθέσει , μηδέπω δ’ ἀκριβῶς ἐχόντων αὐτὴν συμπεπληρωμένην . τοιαῦτα γάρ τινα κἀπὶ τῶν σαρκωδῶν μορίων ἐν ταῖς γαγγραίναις συμβαίνει , τοῦ μὲν πάθους αὐτοῦ διὰ μέγεθος τῆς φλεγμονῆς ἀναισθησίαν τε καὶ μελασμὸν ἢ πάντως γε νεκρώδη τινὰ χροιὰν ἐπιφέροντος τῷ πάσχοντι μορίῳ . γαγγραινοῦσθαι δὲ λέγομεν καὶ τὸν ἀρχόμενον ἐμπίπτειν τῇ διαθέσει . ὥσπερ οὖν γάγγραιναν ἤδη μὲν συμπεπληρωμένην , ὡς νενεκρῶσθαι τὸ μόριον ἀδύνατον ἰᾶσθαι , γεννωμένην δ’ ἔτι δυνατὸν , οὕτω καὶ σφάκελον . καίτοι γε καὶ τὴν ἐν τοῖς σαρκώδεσι μορίοις νέκρωσιν ἐπὶ μεγέθει φλεγμονῆς , ἣν ἰδίως ὀνομάζουσι γάγγραιναν οἱ ἰατροὶ καὶ ταύτην οἱ Ἕλληνες ἐκάλουν σφάκελον . οὕτω γοῦν μοι δοκεῖ καὶ ὁ Ἡρόδοτος τὸν μηρὸν εἰρηκέναι τοῦ Καμβύσου σφακελίζεσθαι καὶ τὸν ἐγκέφαλον δὲ σφακελίζειν οὕτως ἄν τις εἴποι μόνως · καὶ μέντοι καὶ διὰ τί παχὺς ὁ θάνατος ἐπ’ αὐτοῦ , πρόδηλον ὡς τοῦ τε πάθους ὄντος χαλεπωτάτου καὶ μορίου κυριωτάτου . μὴ φθάσαντος δὲ ἀποθανεῖν ἐν τρισὶ ταῖς πρώταις ἡμέραις τοῦ κάμνοντος , ἀλλ’ εἰς τὴν τετάρτην ἀφικομένου , παρακμάζειν τε χρὴ τὸ πάθος ἐλπίζειν , ἐῤῥῶσθαί τε τὴν δύναμιν , ὡς κρατῆσαι τελέως αὐτοῦ .
Lemmas: ὁπόσος σφακελίζω ὁ ἐγκέφαλος , ἐν τρεῖς ἡμέρα ἀπόλλυμι · ἐάν δέ οὗτος διαφεύγω , ὑγιής γίγνομαι . ὁ σφακελίζω μέν , ὡς πολλάκις λέγω ἐν ὁ περί ἀγμός καί ἄρθρον , ἐπί ὁ διαφθείρω ὄνομα φέρω , ἐνταυθοῖ οὐ ἐγχωρέω φθορά ἀκούω ὁ ἐγκέφαλος πρόκειμαι ὁ , ἐάν δέ οὗτος διαφεύγω , ὑγιής γίγνομαι . εἰ γάρ δή φθορά ὁ οὐσία εἰμί ὅλος ἕκαστος ὁ σφακελίζω μόριον ὁ σφάκελος , οὐ ἐνδέχομαι θεραπεύω ὁ οὕτως κάμνω . μή ποτέ οὖν ἐνίοτε οὕτως καταχράομαι φέρω ὄνομα καί κατά ὁ ἄρχω μέν ἐμπίπτω ὁ διάθεσις , μηδέπω δέ ἀκριβής ἔχω αὐτός συμπληρόω . τοιοῦτος γάρ τις ἐπί ὁ σαρκώδης μόριον ἐν ὁ γάγγραινα συμβαίνω , ὁ μέν πάθος αὐτός διά μέγεθος ὁ φλεγμονή ἀναισθησία τε καί μελασμός ἤ πάντως γε νεκρώδης τις χροιά ἐπιφέρω ὁ πάσχω μόριον . γαγγραινόομαι δέ λέγω καί ὁ ἄρχω ἐμπίπτω ὁ διάθεσις . ὥσπερ οὖν γάγγραινα ἤδη μέν συμπληρόω , ὡς νεκρόω ὁ μόριον ἀδύνατος ἰάομαι , γεννάω δέ ἔτι δυνατός , οὕτως καί σφάκελος . καίτοι γε καί ὁ ἐν ὁ σαρκώδης μόριον νέκρωσις ἐπί μέγεθος φλεγμονή , ὅς ἴδιος ὀνομάζω γάγγραινα ὁ ἰατρός καί οὗτος ὁ Ἕλλην καλέω σφάκελος . οὕτως γοῦν ἐγώ δοκέω καί ὁ Ἡρόδοτος ὁ μηρός λέγω ὁ Καμβύσης σφακελίζω καί ὁ ἐγκέφαλος δέ σφακελίζω οὕτως ἄν τις λέγω μόνος · καί μέντοι καί διά τίς παχύς ὁ θάνατος ἐπί αὐτός , πρόδηλος ὡς ὁ τε πάθος εἰμί χαλεπός καί μόριον κύριος . μή φθάνω δέ ἀποθνῄσκω ἐν τρεῖς ὁ πρῶτος ἡμέρα ὁ κάμνω , ἀλλά εἰς ὁ τέταρτος ἀφικνέομαι , παρακμάζω τε χρή ὁ πάθος ἐλπίζω , ῥώννυμι τε ὁ δύναμις , ὡς κρατέω τέλειος αὐτός .
galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 7.52
Ὁκόσοισι ἧπαρ περιοδυνᾶται , τουτέοισι πυρετὸς ἐπιγινόμενος λύει τὴν ὀδύνην . Τὸ ἐπιγινόμενον ὄνομα δηλωτικόν ἐστι τοῦ πρόσθεν , ὅτι περιωδυνῶντο , μὴ πυρέττειν αὐτούς . εἴπερ οὖν τὸ ἧπαρ ὀδυνᾶται σφοδρῶς ἢ διὰ φλεγμονὴν ἰσχυρὰν ἢ διὰ πνεῦμα φυσῶδες , οὐκ ἦν αὐτοῖς φλεγμονὴ , πάντως γὰρ ἂν ἐπύρεττον . εὔλογον οὖν ὑπὸ φυσώδους πνεύματος ὀδυνᾶσθαι τὸ σπλάγχνον αὐτοῖς . ὀδυνᾶται μὲν καὶ δι’ ἔμφραξιν , ἀλλὰ μετρίως καὶ μετὰ βάρους μᾶλλον ἢ σφοδρᾶς ὀδύνης . ἡ δὲ σφοδρὰ ὀδύνη διὰ πνεῦμα φυσῶδες ἢ φλεγμονὴν ἤτοι μεγίστην ἢ διαπυΐσκουσαν γίνεται .
Lemmas: ὁπόσος ἧπαρ περιοδυνάω , οὗτος πυρετός ἐπιγίγνομαι λύω ὁ ὀδύνη . ὁ ἐπιγίγνομαι ὄνομα δηλωτικός εἰμί ὁ πρόσθεν , ὅτι περιωδυνάω , μή πυρέσσω αὐτός . εἴπερ οὖν ὁ ἧπαρ ὀδυνάω σφοδρός ἤ διά φλεγμονή ἰσχυρός ἤ διά πνεῦμα φυσώδης , οὐ εἰμί αὐτός φλεγμονή , πάντως γάρ ἄν πυρέσσω . εὔλογος οὖν ὑπό φυσώδης πνεῦμα ὀδυνάω ὁ σπλάγχνον αὐτός . ὀδυνάω μέν καί διά ἔμφραξις , ἀλλά μέτριος καί μετά βάρος μάλα ἤ σφοδρός ὀδύνη . ὁ δέ σφοδρός ὀδύνη διά πνεῦμα φυσώδης ἤ φλεγμονή ἤτοι μέγας ἤ διαπυΐσκομαι γίγνομαι .