galenus.in-hippocratis-aphorismos-commentarii-vii 4.2
Ἐν τῇσι φαρμακεύῃσι τοιαῦτα ἄγειν ἐκ τοῦ σώματος , ὁκοῖα καὶ αὐτόματα ἰόντα χρήσιμα , τὰ δὲ ἐναντίως ἰόντα παύειν . Αὐτόματα κενοῦσθαι λέγομεν ἐκ τοῦ σώματος ὅσα χωρὶς τοῦ πρᾶξαί τι τὸν ἰατρὸν ἐκκρίνεται , ποτὲ μὲν τῆς διοικούσης τὸ σῶμα φύσεως ἐκκαθαιρούσης αὐτὰ , ποτὲ δὲ δι’ ἐρεθισμὸν ἢ τὸ μὴ στέγεσθαι πρὸς τῶν ἀγγείων . ὅτε μὲν οὖν ἡ φύσις ἐκκενοῖ τὸ περιττὸν , ὠφελεῖται τὸ ζῶον , ὅταν δ’ ἄλλως ἀποκρίνηται , λόγῳ συμπτώματος οὔτ’ ὠφέλειά τις ἕπεται καὶ σημεῖόν ἐστιν ἡ τοιαύτη κένωσις μοχθηρᾶς διαθέσεως . εἰκότως οὖν ὁ Ἱπποκράτης συμβουλεύει μιμεῖσθαι τὴν φύσιν . ἡ μίμησις δ’ ἐστὶν ἐν τῷ πειρᾶσθαι κενοῦν τοὺς τοιούτους χυμοὺς ἐφ’ ἑκάστῳ τῶν νοσημάτων , οἵους εἴδομεν ὠφελοῦντας ἐν ταῖς αὐτομάτοις κενώσεσιν . ἔμπροσθεν μὲν οὖν εἴρηται περὶ πάσης κενώσεως αὐτῶν γενικώτερον . οὕτω δὲ καὶ κενεαγγείη , ἢν μὲν οἵην δεῖ γίγνεσθαι γίγνηται , ξυμφέρει τε καὶ εὐφόρως φέρουσι , νυνὶ δὲ περὶ μόνης καθάρσεως τὸν αὐτὸν ἐποιήσατο λόγον , ἐπειδὴ περὶ ταύτης αὐτῷ προὔκειτο διδάσκειν ἐν τῷ χωρίῳ τῷδε τοῦ βιβλίου . βέλτιον δ’ οὖν ἴσως ἐστὶ κἀμὲ ἀναλαμβάνειν τὸν λόγον ὑπὲρ ἁπασῶν κενώσεων , ἃς οἱ ἰατροὶ μηχανῶνται περὶ τὰ τῶν καμνόντων σώματα . γίγνονται δὲ αὗται ποτὲ μὲν διὰ τῶν καθαιρόντων ὅλον τὸ σῶμα φαρμάκων ἐμετηρίων τε καὶ ὑπηλάτων , ἐνίοτε δὲ μορίου τινὸς κενωτικόν ἐστι τὸ φάρμακον , οἶον ὅσα δι’ ὑπερώας καὶ ῥινῶν ἀπάγει τῆς κεφαλῆς τὰ περιττά . τοῦ γένους δ’ ἐστὶ τῶν καθαιρόντων τὰ περιττὰ καὶ ὅσα διὰ βηχὸς ἐκκαθαίρει τὰ κατὰ θώρακα καὶ πνεύμονα καὶ ὅσα δι’ οὔρων ἀπάγει τὸ τοῦ παντὸς αἵματος ὀῤῥῶδες περίττωμα · καὶ κλυστὴρ δ’ ἂν ἐκ τοῦ τοιούτου γένους εἴη καὶ πᾶν ὁτιοῦν ἄλλο τῶν ﻿ μὴ κενούντων ὁμοτίμως ὅλον τὸ σῶμα , καθάπερ ἥ τε φλεβοτομία κενοῦν πεπίστευται καὶ ὅλως ἀφαίρεσις αἵματος πᾶσα καθ’ ὁντιναοῦν γιγνομένη τρόπον . ἐκ τῶν τοιούτων δ’ ἐστὶ κενώσεων ἥ τε διὰ μήτρας καὶ ἡ δι’ αἱμοῤῥοΐδων , ἥ τ’ ἐπὶ τοῖς γυμνασίοις καὶ τρίψεσι καὶ πάσῃ κινήσει τε καὶ ἀλέᾳ καὶ λουτροῖς θερμοῖς καὶ μάλιστα εἰ νιτρώδη καὶ θειώδη καὶ ἀσφαλτώδη τύχῃ καὶ κατὰ συμβεβηκὸς ἡ ἀσιτία . τὰ γὰρ τοιαῦτα πάντα δοκεῖ μὲν ὁμοτίμως ὅλον τὸ σῶμα κενοῦν . καίτοι γε εἰ ἀκριβῶς τις ἐξετάζοι , εὑρήσει μὴ κενοῦν ὁμοτίμως , ἀλλ’ ἐν τούτοις μὲν ἐπειδὴ μικρὰ τοῦ ἑτέρου πρὸς τὸ παρὰ τὸ ἕτερόν ἐστιν ὑπεροχὴ κατὰ τὴν ποιότητα τῶν κενουμένων ὁμότιμος εἶναί μοι δοκεῖ . τὰ δὲ καθαρτικὰ καλούμενα φάρμακα φανερῶς διάφορον εἶδος ἐργάζεται κενώσεως , ὑπὲρ ὧν , ὡς ἔφην , νῦν αὐτῷ πρόκειται λέγειν . οὐ μὴν περιττότερόν γε διδάσκει τι τοῦ περὶ πασῶν κενώσεων αὐτῷ εἰρημένου . σκοπὸς γάρ ἐστιν ἁπάσαις εἷς ὁ πλεονάζων χυμὸς , οὗ πειρᾶσθαι διαγνωστικὸν ὑπάρχειν ἔκ τε τῆς καθ’ ὅλον τὸ σῶμα παρὰ φύσιν ἑκάστῳ γιγνομένης χρόας , ἔτι τε τῶν συμπτωμάτων καὶ τῶν νοσημάτων , ὥρας τε καὶ χώρας καὶ ἡλικίας καὶ καταστάσεως καὶ φύσεως τοῦ κάμνοντος , ἐπιτηδευμάτων τε καὶ διαίτης , οἷον εἰ τύχῃ καθ’ ὅλον μὲν τὸ σῶμα τῆς χρόας ὠχροτέρας γεγενημένης , ὡς ἐν ἰκτέροις , οὐχ ὑποχωρούσης δὲ δι’ ἕδρας τῆς χολῆς , ἤ τινων ἐξανθημάτων ἐν ὅλῳ τῷ σώματι γεγενημένων χολωδῶν , κατὰ μέρος δὲ δήξεως ἐν τῇ γαστρὶ καὶ ἄσης καὶ ἀσιτίας καὶ δίψης ἐκπικρουμένου τε τοῦ στόματος ἢ κατά τι μέρος ἐρυσιπέλατος ἢ τριταίου πυρετοῦ κατέχοντος τὸν ἄνθρωπον ἢ τῶν καυσωδῶν τοῦ πικροχόλου . πλεονάζει γὰρ ἐν τοῖς τοιούτοις ἅπασιν ἡ ξανθὴ χολὴ καὶ διὰ τοῦτο ἐξάγειν αὐτὴν ἐπιχειρήσομεν ἐκείνοις τοῖς φαρμάκοις , ὅσα δ’ αὐτὴν τὴν ἐνέργειαν ὀνομάζουσι χολαγωγά · καὶ τοῦτ’ ἔστι τὸ ὑφ’ Ἱπποκράτους εἰρημένον · ἢν μὲν οἷα δεῖ καθαίρεσθαι καθαίρωνται , ξυμφέρει τε καὶ εὐφόρως φέρουσι . τὸ γὰρ οἷα δεῖ τὸ πλεονάζον ἐστὶ τῶν λυπούντων δηλονότι κατὰ ποιότητα τὸν κάμνοντα , διὰ τοῦτ’ οὖν συμφέρειν φησὶ τὰς τοιαύτας κενώσεις . ἀλλ’ ἐπεὶ πάντες οἱ τεχνικοὶ στοχασμοὶ κατὰ τὰς πράξεις ἔστιν ὅτε καὶ διαμαρτάνουσιν , αἱ γὰρ ὁμοιότητες , ὡς αὐτὸς εἶπεν , οὐ μόνον τοῖς ἐπιτυχοῦσιν , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀγαθοῖς ἰατροῖς φέρουσιν ἀπάτην , ἕτερον ἡμᾶς γνώρισμα ταῖς ἀγαθαῖς κενώσεσιν ἐζευγμένον ἐδίδαξε , τὴν εὐφορίαν , ἵνα κἀν τούτῳ θαῤῥῶμεν , ὀρθῶς ποιούμενοι τὴν κένωσιν . ὅπερ οὖν ἐπὶ τῆς ξανθῆς χολῆς ὡς ἐπὶ παραδείγματος εἴρηκα , τοῦτό μοι καὶ ἐπὶ τῆς μελαίνης νόει . καὶ γὰρ κἀπὶ ταύτης ἡ μὲν καθ’ ὅλον τὸ σῶμα χρόα πρὸς τὸ μελάντερον τρέπεται , τά τε ἐξανθήματα μέλανα διὰ τὴν τῆς μελαίνης γίνεται χρόαν . ὅσα δὲ πάθη διὰ τὴν πλεονεξίαν αὐτῆς γίγνεται , φανερῶς ἐνδείκνυται τὸ πλῆθος τοῦ χυμοῦ , καθάπερ ἐλέφας τε καὶ καρκίνος . καὶ μὴν καὶ ἡ τεταρταία περίοδος ἐπὶ τῷ μελαγχολικῷ γίγνεται χυμῷ καὶ σπλὴν μέγας καὶ κιρσοὶ μελαινόμενοι τῆς αὐτῆς ταύτης ἔγγονα πάθη , καθάπερ γε καὶ ἡ μελαγχολία καλουμένη καὶ πᾶσα παραφορὰ διανοίας , ὀργίλη , θρασεῖα , θηριώδης Ἱπποκράτης δὲ κἀκ τῶν καταμηνίων ἐτεκμαίρετο τὸν πλεονάζοντα χυμὸν ταῖς γυναιξὶ καὶ γέγραπται αὐτῷ τὰ γνωρίσματα κατὰ τὸ πρότερον τῶν γυναικείων . ἐκ τούτων μὲν οὖν ὅτι πλεονάζει μέλαινα διαγινώσκειν χρὴ καὶ τούτους ἔχοντά σε τοὺς σκοποὺς ἐπὶ τὴν κένωσιν αὐτῆς ἰέναι , δεύτερον δὲ κατ’ αὐτὴν τὴν κένωσιν σκοπὸν ἔχειν τὴν εὐφορίαν . ὅσα δὲ ἐπὶ τῆς μελαίνης χολῆς καὶ ὠχρᾶς εἴρηται , ταῦτα καὶ ἐπὶ τοῦ φλέγματός μοι νόει , ὄγκους οἰδηματώδεις , ἐξανθήματά τε καὶ σύμπαν τοῦ σώματος τὸ χρῶμα κατὰ τὴν ἰδέαν τοῦ χυμοῦ καὶ τῶν πυρετῶν τοὺς ἀμφημερινοὺς καὶ τῆς διανοίας ἀργίας καὶ νωθρότητας , ἔτι τε καταφορὰς ὑπνώδεις καὶ βάρη τῆς κεφαλῆς ὀξυρεγμίας τέ τινας , ὅταν ἐν τῇ γαστρὶ πλεονάζῃ τὰ τοιαῦτα , προτρέψηται διδόναι φάρμακον ἐκκαθαῖρον τὸ φλέγμα . γενομένης δ’ ἤδη τῆς καθάρσεως ἡ εὐφορία ἐπιμαρτυρήσει τῇ τε διαγνώσει καὶ τῇ δι’ ἐκείνην τολμηθείσῃ κενώσει πρός τε τὴν διάγνωσιν καὶ ἐλπίδα τῆς κενώσεως , ἔχεις ἄν τι συντελοῦσαν οὐχ ἡλικίαν μόνην ἢ φύσιν τοῦ κάμνοντος , ἀλλὰ καὶ τὴν ὥραν τοῦ ἔτους καὶ τὴν παροῦσαν κατάστασιν , ἔτι δὲ καὶ τὴν χώραν καὶ τὴν προγεγενημένην δίαιταν , ἅμα τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἐπιτηδεύμασιν . ἔμαθες γὰρ ὡς καὶ τούτων ἁπάντων τὰ μὲν τὸ φλέγμα , τὰ δὲ τὴν ξανθὴν , τὰ δὲ τὴν μέλαιναν αὐξάνει χολήν . ταῦτα μὲν , ὡς εἵρηται , πάντα σκοποὶ τοῦ προσάγειν τὸ καθαρτικὸν τοῦ λυποῦντος χυμοῦ φάρμακον . ἐν αὐτῇ δὲ τῇ κενώσει σκοπὸς ἔσται ἕτερος , ἤτοι μαρτυρῶν ἡμῖν ὅτι καλῶς διέγνωμεν ἢ διελέγχων τὸ σφάλμα μαρτυρῶν τῇ μὲν εὐφορίᾳ , διελέγχων δὲ τῇ δυσφορίᾳ · τῶν μὲν γὰρ λυπούντων κενουμένων εὐφορήσουσιν οἱ κάμνοντες . εἰ δὲ ἕτερόν τι κενοῖτο καὶ μὴ τὸ λυποῦν εἴη κενούμενον , ἀνάγκη πᾶσα δυσφορεῖν αὐτούς . ὅπερ οὖν , ὡς ἔφην ἐν ἀρχῇ τοῦ βιβλίου , δι’ ἑνὸς ἐδίδαξεν ἀφορισμοῦ λέγων οὕτω καὶ κενεαγγείη ἢν μὲν οἵη δεῖ γίγνεσθαι γίγνηται , ξυμφέρει τε καὶ εὐφόρως φέρουσι · τοῦτο νῦν ἐνταῦθα δίχα τεμὼν ἐν ταῖς φαρμακείαις , διὰ μὲν τοῦ προτέρου λόγου τίνες εἰσὶν αἱ ξυμφέρουσαι κενώσεις διδάσκει , διὰ δὲ τοῦ μετ’ αὐτὸν ὅτι ταῖς τοιαύταις ἕπεται γνώρισμα βέβαιον ﻿ ἡ εὐφορία . παραδείγματα δ’ αὐτὸς εἴρηκε τῶν αὐτομάτως γιγνομένων κενώσεων ἐπ’ ἀγαθῷ , πάμπολλα μὲν ἐν τοῖς τῶν ἐπιδημίων , ὀλίγα δὲ καὶ κατ’ αὐτὸ τοῦτο τὸ βιβλίον τὸ τῶν ἀφορισμῶν , ὁποῖα καὶ ταῦτά ἐστιν , ὑπὸ ὕδρωπος ἐχομένῳ κατὰ τὰς φλέβας εἰς τὴν κοιλίαν ὕδατος ῥυέντος λύσις . ὀφθαλμιῶντα ὑπὸ διαῤῥοίας ληφθῆναι ἀγαθόν . οἷσι χολώδεα διαχωρήματα κωφώσιος γενομένης παύεται . καὶ ὁκόσοισι κώφωσις , χολωδέων γινομένων παύεται .
Lemmas: ἐν ὁ φαρμακεύω τοιοῦτος ἄγω ἐκ ὁ σῶμα , ὁποῖος καί αὐτόματος ἔρχομαι χρήσιμος , ὁ δέ ἐναντίος ἔρχομαι παύω . αὐτόματος κενόω λέγω ἐκ ὁ σῶμα ὅσος χωρίς ὁ πράσσω τις ὁ ἰατρός ἐκκρίνω , ποτέ μέν ὁ διοικέω ὁ σῶμα φύσις ἐκκαθαίρω αὐτός , ποτέ δέ διά ἐρεθισμός ἤ ὁ μή στέγω πρός ὁ ἀγγεῖον . ὅτε μέν οὖν ὁ φύσις ἐκκενόω ὁ περισσός , ὠφελέω ὁ ζῷον , ὅταν δέ ἄλλος ἀποκρίνω , λόγος σύμπτωμα οὔτε ὠφέλεια τις ἕπομαι καί σημεῖον εἰμί ὁ τοιοῦτος κένωσις μοχθηρός διάθεσις . ἔοικα οὖν ὁ Ἱπποκράτης συμβουλεύω μιμέομαι ὁ φύσις . ὁ μίμησις δέ εἰμί ἐν ὁ πειράω κενόω ὁ τοιοῦτος χυμός ἐπί ἕκαστος ὁ νόσημα , οἷος ὁράω ὠφελέω ἐν ὁ αὐτόματος κένωσις . ἔμπροσθεν μέν οὖν λέγω περί πᾶς κένωσις αὐτός γενικός . οὕτως δέ καί κενεαγγεία , ἐάν μέν οἷος δέω γίγνομαι γίγνομαι , συμφέρω τε καί εὔφορος φέρω , νυνί δέ περί μόνος κάθαρσις ὁ αὐτός ποιέω λόγος , ἐπειδή περί οὗτος αὐτός πρόκειμαι διδάσκω ἐν ὁ χωρίον ὅδε ὁ βιβλίον . ἀγαθός δέ οὖν ἴσως εἰμί ἐγώ ἀναλαμβάνω ὁ λόγος ὑπέρ ἅπας κένωσις , ὅς ὁ ἰατρός μηχανάομαι περί ὁ ὁ κάμνω σῶμα . γίγνομαι δέ οὗτος ποτέ μέν διά ὁ καθαίρω ὅλος ὁ σῶμα φάρμακον ἐμετήριος τε καί ὑπήλατος , ἐνίοτε δέ μόριον τις κενωτικός εἰμί ὁ φάρμακον , οἷος ὅσος διά ὑπερώα καί ῥίς ἀπάγω ὁ κεφαλή ὁ περισσός . ὁ γένος δέ εἰμί ὁ καθαίρω ὁ περισσός καί ὅσος διά βήξ ἐκκαθαίρω ὁ κατά θώραξ καί πνεύμων καί ὅσος διά ὅρος ἀπάγω ὁ ὁ πᾶς αἷμα ὀρρώδης περίσσωμα · καί κλυστήρ δέ ἄν ἐκ ὁ τοιοῦτος γένος εἰμί καί πᾶς ὁστισοῦν ἄλλος ὁ ﻿ μή κενόω ὁμότιμος ὅλος ὁ σῶμα , καθά ὁ τε φλεβοτομία κενόω πιστεύω καί ὅλος ἀφαίρεσις αἷμα πᾶς κατά ὅστις γίγνομαι τρόπος . ἐκ ὁ τοιοῦτος δέ εἰμί κένωσις ὁ τε διά μήτρα καί ὁ διά αἱμορροίς , ὁ τε ἐπί ὁ γυμνάσιον καί τρῖψις καί πᾶς κίνησις τε καί ἀλέα καί λουτρόν θερμός καί μάλα εἰ νιτρώδης καί θειώδης καί ἀσφαλτώδης τυγχάνω καί κατά συμβαίνω ὁ ἀσιτία . ὁ γάρ τοιοῦτος πᾶς δοκέω μέν ὁμότιμος ὅλος ὁ σῶμα κενόω . καίτοι γε εἰ ἀκριβής τις ἐξετάζω , εὑρίσκω μή κενόω ὁμότιμος , ἀλλά ἐν οὗτος μέν ἐπειδή μικρός ὁ ἕτερος πρός ὁ παρά ὁ ἕτερος εἰμί ὑπεροχή κατά ὁ ποιότης ὁ κενόω ὁμότιμος εἰμί ἐγώ δοκέω . ὁ δέ καθαρτικός καλέω φάρμακον φανερός διάφορος εἶδος ἐργάζομαι κένωσις , ὑπέρ ὅς , ὡς φημί , νῦν αὐτός πρόκειμαι λέγω . οὐ μήν περισσός γε διδάσκω τις ὁ περί πᾶς κένωσις αὐτός λέγω . σκοπός γάρ εἰμί ἅπας εἷς ὁ πλεονάζω χυμός , ὅς πειράω διαγνωστικός ὑπάρχω ἐκ τε ὁ κατά ὅλος ὁ σῶμα παρά φύσις ἕκαστος γίγνομαι χροιά , ἔτι τε ὁ σύμπτωμα καί ὁ νόσημα , ὥρα τε καί χώρα καί ἡλικία καί κατάστασις καί φύσις ὁ κάμνω , ἐπιτήδευμα τε καί δίαιτα , οἷος εἰ τυγχάνω κατά ὅλος μέν ὁ σῶμα ὁ χροιά ὠχρός γίγνομαι , ὡς ἐν ἴκτερος , οὐ ὑποχωρέω δέ διά ἕδρα ὁ χολή , ἤ τις ἐξάνθημα ἐν ὅλος ὁ σῶμα γίγνομαι χολώδης , κατά μέρος δέ δῆξις ἐν ὁ γαστήρ καί ἄση καί ἀσιτία καί δίψα ἐκπικρόομαι τε ὁ στόμα ἤ κατά τις μέρος ἐρυσίπελας ἤ τριταῖος πυρετός κατέχω ὁ ἄνθρωπος ἤ ὁ καυσώδης ὁ πικρόχολος . πλεονάζω γάρ ἐν ὁ τοιοῦτος ἅπας ὁ ξανθός χολή καί διά οὗτος ἐξάγω αὐτός ἐπιχειρέω ἐκεῖνος ὁ φάρμακον , ὅσος δέ αὐτός ὁ ἐνέργεια ὀνομάζω χολαγωγός · καί οὗτος εἰμί ὁ ὑπό Ἱπποκράτης λέγω · ἐάν μέν οἷος δέω καθαίρω καθαίρω , συμφέρω τε καί εὔφορος φέρω . ὁ γάρ οἷος δέω ὁ πλεονάζω εἰμί ὁ λυπέω δηλονότι κατά ποιότης ὁ κάμνω , διά οὗτος οὖν συμφέρω φημί ὁ τοιοῦτος κένωσις . ἀλλά ἐπεί πᾶς ὁ τεχνικός στοχασμός κατά ὁ πρᾶξις εἰμί ὅτε καί διαμαρτάνω , ὁ γάρ ὁμοιότης , ὡς αὐτός λέγω , οὐ μόνος ὁ ἐπιτυγχάνω , ἀλλά καί ὁ ἀγαθός ἰατρός φέρω ἀπάτη , ἕτερος ἐγώ γνώρισμα ὁ ἀγαθός κένωσις ζεύγνυμι διδάσκω , ὁ εὐφορία , ἵνα ἐν οὗτος θαρσέω , ὀρθός ποιέω ὁ κένωσις . ὅς οὖν ἐπί ὁ ξανθός χολή ὡς ἐπί παράδειγμα λέγω , οὗτος ἐγώ καί ἐπί ὁ μέλας νοέω . καί γάρ ἐπί οὗτος ὁ μέν κατά ὅλος ὁ σῶμα χρώς πρός ὁ μέλας τρέπω , ὁ τε ἐξάνθημα μέλας διά ὁ ὁ μέλας γίγνομαι χροιά . ὅσος δέ πάθος διά ὁ πλεονεξία αὐτός γίγνομαι , φανερός ἐνδείκνυμι ὁ πλῆθος ὁ χυμός , καθά ἐλέφας τε καί καρκίνος . καί μήν καί ὁ τεταρταῖος περίοδος ἐπί ὁ μελαγχολικός γίγνομαι χυμός καί σπλήν μέγας καί κιρσός μελαίνω ὁ αὐτός οὗτος ἔγγονος πάθος , καθά γε καί ὁ μελαγχολία καλέω καί πᾶς παραφορά διάνοια , ὀργίλος , θρασύς , θηριώδης Ἱπποκράτης δέ ἐκ ὁ καταμήνιος τεκμαίρομαι ὁ πλεονάζω χυμός ὁ γυνή καί γράφω αὐτός ὁ γνώρισμα κατά ὁ πρότερος ὁ γυναικεῖος . ἐκ οὗτος μέν οὖν ὅτι πλεονάζω μέλας διαγιγνώσκω χρή καί οὗτος ἔχω σύ ὁ σκοπός ἐπί ὁ κένωσις αὐτός ἔρχομαι , δεύτερος δέ κατά αὐτός ὁ κένωσις σκοπός ἔχω ὁ εὐφορία . ὅσος δέ ἐπί ὁ μέλας χολή καί ὠχρός λέγω , οὗτος καί ἐπί ὁ φλέγμα ἐγώ νοέω , ὄγκος οἰδηματώδης , ἐξάνθημα τε καί σύμπας ὁ σῶμα ὁ χρῶμα κατά ὁ ἰδέα ὁ χυμός καί ὁ πυρετός ὁ ἀμφημερινός καί ὁ διάνοια ἀργία καί νωθρότης , ἔτι τε καταφορά ὑπνώδης καί βάρος ὁ κεφαλή ὀξυρεγμία τε τις , ὅταν ἐν ὁ γαστήρ πλεονάζω ὁ τοιοῦτος , προσρέπω δίδωμι φάρμακον ἐκκαθαίρω ὁ φλέγμα . γίγνομαι δέ ἤδη ὁ κάθαρσις ὁ εὐφορία ἐπιμαρτυρέω ὁ τε διάγνωσις καί ὁ διά ἐκεῖνος τολμάω κένωσις πρός τε ὁ διάγνωσις καί ἐλπίς ὁ κένωσις , ἔχω ἄν τις συντελέω οὐ ἡλικία μόνος ἤ φύσις ὁ κάμνω , ἀλλά καί ὁ ὥρα ὁ ἔτος καί ὁ πάρειμι κατάστασις , ἔτι δέ καί ὁ χώρα καί ὁ προγίγνομαι δίαιτα , ἅμα ὁ ἄλλος ἅπας ἐπιτήδευμα . μανθάνω γάρ ὡς καί οὗτος ἅπας ὁ μέν ὁ φλέγμα , ὁ δέ ὁ ξανθός , ὁ δέ ὁ μέλας αὐξάνω χολή . οὗτος μέν , ὡς λέγω , πᾶς σκοπός ὁ προσάγω ὁ καθαρτικός ὁ λυπέω χυμός φάρμακον . ἐν αὐτός δέ ὁ κένωσις σκοπός εἰμί ἕτερος , ἤτοι μαρτυρέω ἐγώ ὅτι καλός διαγιγνώσκω ἤ διελέγχω ὁ σφάλμα μαρτυρέω ὁ μέν εὐφορία , διελέγχω δέ ὁ δυσφορία · ὁ μέν γάρ λυπέω κενόω εὐφορέω ὁ κάμνω . εἰ δέ ἕτερος τις κενόω καί μή ὁ λυπέω εἰμί κενόω , ἀνάγκη πᾶς δυσφορέω αὐτός . ὅς οὖν , ὡς φημί ἐν ἀρχή ὁ βιβλίον , διά εἷς διδάσκω ἀφορισμός λέγω οὕτως καί κενεαγγεία ἐάν μέν οἷος δέω γίγνομαι γίγνομαι , συμφέρω τε καί εὔφορος φέρω · οὗτος νῦν ἐνταῦθα δίχα τέμνω ἐν ὁ φαρμακεία , διά μέν ὁ πρότερος λόγος τίς εἰμί ὁ συμφέρω κένωσις διδάσκω , διά δέ ὁ μετά αὐτός ὅτι ὁ τοιοῦτος ἕπομαι γνώρισμα βέβαιος ﻿ ὁ εὐφορία . παράδειγμα δέ αὐτός λέγω ὁ αὐτόματος γίγνομαι κένωσις ἐπί ἀγαθός , πάμπολυς μέν ἐν ὁ ὁ ἐπιδήμιος , ὀλίγος δέ καί κατά αὐτός οὗτος ὁ βιβλίον ὁ ὁ ἀφορισμός , ὁποῖος καί οὗτος εἰμί , ὑπό ὕδρωψ ἔχω κατά ὁ φλέψ εἰς ὁ κοιλία ὕδωρ ῥέω λύσις . ὀφθαλμιάω ὑπό διάρροια λαμβάνω ἀγαθός . ὅς χολώδης διαχώρημα κώφωσις γίγνομαι παύω . καί ὁπόσος κώφωσις , χολώδης γίγνομαι παύω .