galenus.de-victu-attenuante 10
Ἀλλὰ γὰρ καὶ περὶ τῶν ῥιζῶν ἀρκεῖ τοσαῦτα · μετιέναι δ’ ἤδη καιρὸς ἐπὶ τοὺς τῶν δένδρων καρπούς · εἰσὶ δ’ οὐκ ὀλίγοι τούτων ὑγροὶ καὶ ψυχροὶ καὶ μάλισθ’ ὅσους οὐδ’ εἰς ἀπόθεσιν ἀγαγεῖν ἔστιν · ἥκιστα δ’ ἂν λυποῖτό τις ὑπὸ τῶν λαπαττόντων τὴν κοιλίαν , ὥσπερ τὰ μόρα λαπάττει καὶ τούτων ἐφεξῆς τὰ κοκκύμηλα καὶ τὰ κεράσια καὶ τὰ σῦκα · τὰ δὲ βραδύπορα χείρω πάντων καὶ μᾶλλον εἰ καὶ σκληρὰ τοῖς σώμασιν ὑπάρχει . ἀλλὰ τούτων μὲν μὴ γεύεσθαι μηδενὸς πλὴν τῶν εἰς ἀπόθεσιν ἐπιτηδείων , οἷάπερ ἐστὶν ἀπίων τε καὶ μήλων καὶ σταφυλῶν οὐκ ὀλίγα γένη , τὰ δὲ μαλακώτερα μᾶλλον ἐσθίειν τῶν σκληροτέρων , οὐ μὴν εἰς κόρον γ’ οὐδενὸς τούτων , οὔτε τῶν μήλων τῶν Περσικῶν οὔτε τῶν Ἀρμενίων ἃ δὴ πρεκόκια καλοῦσι Ῥωμαῖοι , ἔτι δὲ μᾶλλον καὶ τῶν ὀνομαζομένων Σηρικῶν . καὶ μὴν καὶ τὰ μύρτα καὶ τὰ διόσπυρα καὶ τἆλλ’ ὅσα τούτοις ἔοικεν οὐκ ἐπιτήδεια · καὶ τοῖς οὔοις δὲ καὶ τοῖς μεσπίλοις εἰς ἄλλα μὲν ὀρθῶς ἄν τις χρῷτο , πρὸς δὲ τὴν λεπτύνουσαν δίαιταν οὐκ ἐπιτήδεια , καὶ μάλιστα τὰ μέσπιλα · τὸ καθόλου δ’ εἰπεῖν ὅσα σφοδρῶς αὐστηρὰ καὶ στρυφνά , μοχθηρὰ τῇ διαίτῃ ταύτῃ , συμφέρει δὲ μόνοις τοῖς κατὰ κοιλίαν ῥεύμασιν ἢ ἐκλύτῳ στομάχῳ καὶ γαστρί . τῶν δ’ εἰς τὸν χειμῶνα φυλαχθῆναι δυναμένων ἐπιτηδειότατα πάντων ἐστὶν ἰσχάδες τε καὶ κάρυα 〈 *********** 〉 καὶ τὰ πιστάκια · πρὸς γοῦν ταύτην οὐ φαῦλαι καὶ τῶν ἀμυγδαλῶν αἱ ὑπόπικροι . τὰ δὲ Ποντικὰ καλούμενα κάρυα σκληρότερά τε τούτων ἐστὶ καὶ οὐδὲν ἔχει τῶν ἐν τοῖς σπλάγχνοις περιττωμάτων ῥυπτικόν · αἱ δὲ καστανέαι καὶ αἱ βάλανοι χείρισται μὲν αἱ ὠμαί , μοχθηραὶ δὲ κἂν ἑψηθῶσιν ἢ ὀπτηθῶσιν ἢ φρυγῶσιν . ἐλαῖαι δὲ μέσον πώς εἰσιν ἔδεσμα πρός γε τὰ παρόντα , ὥστ’ οὔτ’ ἐπαινεῖν ἔχομεν οὔτε ψέγειν οὐδὲν ἀξιόλογον , ὥσπερ οὐδὲ τὰς κρεμασθείσας σταφυλάς · αἱ δ’ ἐν τοῖς στεμφύλοις ἢ βοτρύοις ἢ ὅπως ἂν ὀνομάζειν ἐθέλῃς ἀποτιθέμεναι ταῖς μὲν τῆς γαστρὸς ἀρρωστίαις οὐκ ἀνεπιτήδειοι , χείρους δ’ εἰς τὰ παρόντα , καὶ τούτων ἔτι μᾶλλον αἱ εἰς οἶνον ἐμβαλλόμεναι . αἱ δ’ ἀσταφίδες , ὅσαι μήπω στρυφναί , σπληνὶ καὶ ἥπατι μεγάλοις οὐκ ἀγαθαί , βελτίους δ’ εἰς τὰ κατὰ θώρακα καὶ πνεύμονα πάθη · καὶ μὲν δὴ καὶ τῶν ῥοιῶν αἱ στρυφναὶ μοχθηραὶ μὲν εἰς ταῦτα , βελτίους δ’ εἰς τὰς τῆς γαστρὸς ἀρρωστίας . τοὺς δ’ ἄλλους τῶν δένδρων καρποὺς ἀπὸ τούτων ὁρμώμενος κρῖνε · ﻿ οἱ μὲν γὰρ σκληροὶ καὶ στρυφνοὶ πάντες εἰσὶ μοχθηροί , τῶν δ’ ἄλλων γεύεσθαι τὰ μέτρια , ὥστε κἂν εἰ διαφερούσας τι ποιότητας ἔχῃ κατὰ τὰ μόρια , τὰ μὲν ὀξεά τε καὶ δριμέα τῶν μερῶν αὐτοῦ προσφέρεσθαι χρή , τὰ δ’ ἄλλα φυλάττεσθαι · πολλὰ δ’ ἂν εὕροις τοιαῦτα , καθάπερ καὶ τὸ Μηδικὸν μῆλον , ὃ κίτρον ὀνομάζομεν · ἔστι γὰρ αὐτοῦ δριμὺς μὲν ὁ φλοιός , ὀξὺ δὲ τὸ ἔνδον , παχύχυμος δὲ καὶ φλεγματώδης ἡ σάρξ .
Lemmas: ἀλλά γάρ καί περί ὁ ῥίζα ἀρκέω τοσοῦτος · μεθίημι δέ ἤδη καιρός ἐπί ὁ ὁ δένδρον καρπός · εἰμί δέ οὐ ὀλίγος οὗτος ὑγρός καί ψυχρός καί μάλα ὅσος οὐδέ εἰς ἀπόθεσις ἄγω εἰμί · ἦκα δέ ἄν λυπέω τις ὑπό ὁ λαπάσσω ὁ κοιλία , ὥσπερ ὁ μόρον λαπάσσω καί οὗτος ἐφεξῆς ὁ κοκκύμηλον καί ὁ κεράσιον καί ὁ σῦκον · ὁ δέ βραδυπόρος κακός πᾶς καί μάλα εἰ καί σκληρός ὁ σῶμα ὑπάρχω . ἀλλά οὗτος μέν μή γεύω μηδείς πλήν ὁ εἰς ἀπόθεσις ἐπιτήδειος , οἷος εἰμί ἀπίων τε καί μῆλον καί σταφυλή οὐ ὀλίγος γένος , ὁ δέ μαλακός μάλα ἐσθίω ὁ σκληρός , οὐ μήν εἰς κόρος γε οὐδείς οὗτος , οὔτε ὁ μῆλον ὁ Περσικός οὔτε ὁ Ἀρμένιος ὅς δή πρεκόκιον καλέω Ῥωμαῖος , ἔτι δέ μάλα καί ὁ ὀνομάζω Σηρική . καί μήν καί ὁ μύρτον καί ὁ διόσπυρον καί ἄλλος ὅσος οὗτος ἔοικα οὐ ἐπιτήδειος · καί ὁ οὖον δέ καί ὁ μέσπιλον εἰς ἄλλος μέν ὀρθός ἄν τις χράω , πρός δέ ὁ λεπτύνω δίαιτα οὐ ἐπιτήδειος , καί μάλα ὁ μέσπιλον · ὁ καθόλου δέ λέγω ὅσος σφοδρός αὐστηρός καί στρυφνός , μοχθηρός ὁ δίαιτα οὗτος , συμφέρω δέ μόνος ὁ κατά κοιλία ῥεῦμα ἤ ἔκλυτος στόμαχος καί γαστήρ . ὁ δέ εἰς ὁ χειμών φυλάσσω δύναμαι ἐπιτήδειος πᾶς εἰμί ἰσχάς τε καί κάρυον 〈 *********** 〉 καί ὁ πιστάκιον · πρός γοῦν οὗτος οὐ φαῦλος καί ὁ ἀμυγδάλη ὁ ὑπόπικρος . ὁ δέ Ποντικός καλέω κάρυον σκληρός τε οὗτος εἰμί καί οὐδείς ἔχω ὁ ἐν ὁ σπλάγχνον περίσσωμα ῥυπτικός · ὁ δέ καστανέα καί ὁ βάλανος κακός μέν ὁ ὠμός , μοχθηρός δέ ἐάν ἑψέω ἤ ὀπτάω ἤ φρύγω . ἐλαία δέ μέσος πως εἰμί ἔδεσμα πρός γε ὁ πάρειμι , ὥστε οὔτε ἐπαινέω ἔχω οὔτε ψέγω οὐδείς ἀξιόλογος , ὥσπερ οὐδέ ὁ κρεμάννυμι σταφυλή · ὁ δέ ἐν ὁ στέμφυλον ἤ βότρυον ἤ ὅπως ἄν ὀνομάζω ἐθέλω ἀποτίθημι ὁ μέν ὁ γαστήρ ἀρρωστία οὐ ἀνεπιτήδειος , κακός δέ εἰς ὁ πάρειμι , καί οὗτος ἔτι μάλα ὁ εἰς οἶνος ἐμβάλλω . ὁ δέ ἀσταφίς , ὅσος μήπω στρυφνός , σπλήν καί ἧπαρ μέγας οὐ ἀγαθός , ἀγαθός δέ εἰς ὁ κατά θώραξ καί πνεύμων πάθος · καί μέν δή καί ὁ ῥοιά ὁ στρυφνός μοχθηρός μέν εἰς οὗτος , ἀγαθός δέ εἰς ὁ ὁ γαστήρ ἀρρωστία . ὁ δέ ἄλλος ὁ δένδρον καρπός ἀπό οὗτος ὁρμάω κρίνω · ﻿ ὁ μέν γάρ σκληρός καί στρυφνός πᾶς εἰμί μοχθηρός , ὁ δέ ἄλλος γεύω ὁ μέτριος , ὥστε ἄν εἰ διαφέρω τις ποιότης ἔχω κατά ὁ μόριον , ὁ μέν ὀξέα τε καί δριμύς ὁ μέρος αὐτός προσφέρω χρή , ὁ δέ ἄλλος φυλάσσω · πολύς δέ ἄν εὑρίσκω τοιοῦτος , καθά καί ὁ Μηδικός μῆλον , ὅς κίτρον ὀνομάζω · εἰμί γάρ αὐτός δριμύς μέν ὁ φλοιός , ὀξύς δέ ὁ ἔνδον , παχύχυμος δέ καί φλεγματώδης ὁ σάρξ .