galenus.de-victu-attenuante 2
χρὴ δ’ ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἐπιστάτην εἶναι τὸν ἰατρόν , τόν τε καιρὸν ἐξευρίσκοντα καὶ τὸ μέτρον τῆς χρήσεως , οὕτω κἀν τοῖσδε · κίνδυνος γὰρ εἰς κακοχυμίαν ἐμπεσεῖν τὸν οὐκ ὀρθῶς αὐτοῖς χρώμενον · ἀλλ’ οὐ τοῦτο νῦν πρόκειται διδάσκειν , ἀλλ’ ὑπὲρ αὐτῶν μόνον τῶν ἐδεσμάτων διελθεῖν . Ὅτι μὲν οὖν σκόροδα καὶ κρόμμυα καὶ κάρδαμα καὶ πράσα καὶ νᾶπυ τῶν λεπτυνόντων ἐστίν , οὐδ’ ἂν οὐδ’ ἰδιώτην λάθοι διὰ τὸ σφοδρὸν τῆς ἐν αὐτοῖς δυνάμεως , ἐφεξῆς δὲ τούτων σμύρνιόν τε καὶ πύρεθρον ὀρίγανόν τε καὶ καλαμίνθη καὶ σισύμβρια καὶ γλήχων καὶ θύμβρα καὶ θύμα , χλωρὰ πάντα προσφερόμενα πρὶν ξηρανθῆναι · ἀποξηρανθέντα γὰρ ἤδη φάρμακα [ τε ] καὶ οὐκέτι τροφαί . καθόλου δὲ πᾶν τὸ ξηρὸν ἰσχυρότερον τοῦ τεθηλότος ἐστί , καθότι καὶ αὐτῶν τῶν μὴ ξηρῶν τὰ τελεώτερα τῶν ἀτελῶν ἐστιν ἰσχυρότερα , καὶ ὅσα κατὰ λόφους ἢ ἐν χωρίοις ἀνύδροις ηὐξήθη , τῶν ἐν πεδίοις ἢ κήποις ἢ τέλμασιν ἰσχυρότερα . ταυτὶ μὲν 〈 οὖν 〉 ὑπὲρ ἁπάντων χρὴ γινώσκειν κοινῇ · τοῖς δ’ εἰρημένοις ἐφεξῆς ἐστιν ὅ τε τῆς καππάρεως καὶ ὁ τῆς τερμίνθου καρπὸς καὶ τούτων ἐφεξῆς εὔζωμά τε καὶ σία καὶ σέλινα καὶ πετροσέλινα καὶ ὤκιμα καὶ ῥαφανίδες καὶ κράμβη καὶ τεῦτλα . μαλάχη δὲ καὶ βλίτα καὶ ἀτράφαξις , εἰ καὶ ταῖς ἰδέαις ἐγγυτάτω τῶν τεύτλων εἰσίν , ἀλλὰ τήν γε δύναμιν οὐκ ἐγγύς · ὑδατώδη τε γάρ ἐστι καὶ ἀμβλέα καὶ δριμείας δυνάμεως ἥκιστα μετέχοντα παραπλησίως κολοκύνθαις τε καὶ σικύοις πέποσί τε καὶ μηλοπέποσι καὶ κοκκυμήλοις . ἅπαντα γὰρ τὰ τοιαῦθ’ ὑγρὰ καὶ ψυχρὰ καὶ φλεγματώδη , καὶ μᾶλλον ὅσα χωρὶς ἑψήσεως ἐσθίεται , μῆλα καὶ ἄπιοι καὶ σίκυοι · διὸ καί τινες ἑψοῦσι τῶν σικύων τοὺς σκληροτέρους ὁμοίως ταῖς κολοκύνθαις · καὶ τῶν μήλων δὲ καὶ τῶν ἀπίων ἧττον βλάπτουσιν αἱ ἑφθαί , καὶ τῶν ὠμῶν ἐσθιομένων αἱ εἰς ἀπόθεσιν ἐπιτηδειόταται τῶν εἰρημένων ἧττόν εἰσι μοχθηραί . ἀλλὰ γὰρ οὐ περὶ τούτων ὁ λόγος μοι νῦν .
Lemmas: χρή δέ ὥσπερ ἐπί ὁ ἄλλος ἅπας ἐπιστάτης εἰμί ὁ ἰατρός , ὁ τε καιρός ἐξευρίσκω καί ὁ μέτρον ὁ χρῆσις , οὕτως ἐν ὅδε · κίνδυνος γάρ εἰς κακοχυμία ἐμπίπτω ὁ οὐ ὀρθός αὐτός χράω · ἀλλά οὐ οὗτος νῦν πρόκειμαι διδάσκω , ἀλλά ὑπέρ αὐτός μόνος ὁ ἔδεσμα διέρχομαι . ὅτι μέν οὖν σκόροδον καί κρόμμυον καί κάρδαμον καί πράσον καί νᾶπυ ὁ λεπτύνω εἰμί , οὐδέ ἄν οὐδέ ἰδιώτης λανθάνω διά ὁ σφοδρός ὁ ἐν αὐτός δύναμις , ἐφεξῆς δέ οὗτος σμύρνιον τε καί πύρεθρον ὀρίγανον τε καί καλαμίνθη καί σίσυμβρον καί βλήχων καί θύμβρον καί θύμον , χλωρός πᾶς προσφέρω πρίν ξηραίνω · ἀποξηραίνω γάρ ἤδη φάρμακον [ τε ] καί οὐκέτι τροφή . καθόλου δέ πᾶς ὁ ξηρός ἰσχυρός ὁ θάλλω εἰμί , καθότι καί αὐτός ὁ μή ξηρός ὁ τέλειος ὁ ἀτελής εἰμί ἰσχυρός , καί ὅσος κατά λόφος ἤ ἐν χωρίον ἄνυδρος αὐξάνω , ὁ ἐν πεδίον ἤ κῆπος ἤ τέλμα ἰσχυρός . οὗτος μέν 〈 οὖν 〉 ὑπέρ ἅπας χρή γιγνώσκω κοινῇ · ὁ δέ λέγω ἐφεξῆς εἰμί ὁ τε ὁ κάππαρις καί ὁ ὁ τέρμινθος καρπός καί οὗτος ἐφεξῆς εὔζωμον τε καί σίον καί σέλινον καί πετροσέλινον καί ὤκιμον καί ῥαφανίς καί κράμβη καί τεῦτλον . μαλάχη δέ καί βλίτον καί ἀτράφαξις , εἰ καί ὁ ἰδέα ἐγγύς ὁ τεῦτλον εἰμί , ἀλλά ὁ γε δύναμις οὐ ἐγγύς · ὑδατώδης τε γάρ εἰμί καί ἀμβλύς καί δριμύς δύναμις ἦκα μετέχω παραπλήσιος κολοκύνθη τε καί σίκυος πέπων τε καί μηλοπέπων καί κοκκύμηλος . ἅπας γάρ ὁ τοιοῦτος ὑγρός καί ψυχρός καί φλεγματώδης , καί μάλα ὅσος χωρίς ἕψησις ἐσθίω , μῆλον καί ἄπιος καί σίκυος · διό καί τις ἑψέω ὁ σίκυος ὁ σκληρός ὅμοιος ὁ κολοκύνθη · καί ὁ μῆλον δέ καί ὁ ἀπίων ἥσσων βλάπτω ὁ ἑφθός , καί ὁ ὠμός ἐσθίω ὁ εἰς ἀπόθεσις ἐπιτήδειος ὁ λέγω ἥσσων εἰμί μοχθηρός . ἀλλά γάρ οὐ περί οὗτος ὁ λόγος ἐγώ νῦν .