galenus.de-venae-sectione-adversus-erasistratum 8
Καὶ οὐ δέομαι πάλιν ἐνταῦθα ληρούντων Ἐρασιστρατείων διὰ τί προσφέρειν τροφὰς τοῖς φλεγμαίνουσιν ἀνθρώποις εἶπεν , ἀλλ’ αὐτὸν Ἐρασίστρατον ἐξηγούμενον ἑαυτὸν ἔχω δι’ ὧν ἔμπροσθεν ἐμνημόνευσα ῥήσεων . ἐκ μὲν τοῦ τρίτου περὶ πυρετῶν ὑπὲρ τῶν ἐπὶ πλήθει γινομένων φλεγμονῶν · ἐκ δὲ τοῦ πρώτου περὶ τραύματος . ἐν ἀμφοτέροις γὰρ βιβλίοις οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ πολλάκις ὑπὸ τῶν ἀσιτιῶν κενουμένας τὰς φλέβας ἐπιτηδειοτέρας ἔσεσθαι φησὶ πρὸς τὸ πάλιν εἰς αὐτὰς δέξασθαι τὸ παρεγχυθὲν αἷμα . τί γὰρ φησίν ; ἀκόλουθον δὲ τούτοις καὶ τὸ μηδὲν προσφέρειν τοῖς τετραυματισμένοις ὑπὸ τοὺς τῆς φλεγμονῆς καιρούς . κενούμεναι γὰρ αἱ φλέβες τῆς τροφῆς ῥᾷον παραδέχονται τὸ ﻿ παρεμπεπτωκὸς αἷμα εἰς τὰς ἀρτηρίας . ὡς κενωτικὸν οὖν βοήθημα ἡ ἀσιτία φλεγμονὰς λύεται . οὐ γὰρ δι’ ἄλλο τι φησὶν αὐτὴν ἐπὶ τῶν φλεγμαινόντων παραλαμβάνειν ἢ ὅτι κενούμεναι αἱ φλέβες ῥᾷον παραδέξονται τὸ παρεμπεμπτωκὸς αἷμα εἰς τὰς ἀρτηρίας . εἶτα , ὦ πρὸς θεῶν , κενῶσαί τις τὰς φλέβας βουλόμενος , ἐνὸν ἀλύπως καὶ ταχέως τοῦτο ποιῆσαι , μακρὰ κάμνει . οὐκ οἶδα πῶς ἄν τις μᾶλλον ἑαυτῷ περιπίπτων εὑρεθείη . οὐ φλεβοτομῶ , φησὶν , ἵν’ ὁ κάμνων ἐξαρκέσῃ τὰς διὰ τὰς φλεγμονὰς ἀσιτίας . τίνος δὲ χάριν τὰ φλεγμαίνοντα λιμαγχονεῖς ; ἵνα κενώσω , φησὶ , τὰς φλέβας . τί οὖν οὐκ ἀπ’ ἀρχῆς ἐκένους ; ἐγὼ μὲν οὖν ἐλεῶ τῶν ἁμαρτημάτων τὸν ἄνδρα . πρὸς γὰρ οἷς ἐναντίοις ἐστὶν , οὐ τοῖς φαινομένοις μόνον κατὰ τὴν τέχνην ἔργοις , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἑαυτοῦ λόγοις , ἔτι καὶ τοῦτο ἀγνοῶν εὑρίσκεται , τίνος ἕνεκεν ἀσιτίαι παραλαμβάνονται , καίτοι τὴν χρείαν αὐτῶν ἱκανῶς τε ἅμα καὶ σαφῶς Πραξαγόρας ἔφθανεν γεγραφέναι , πρὸς τὸ μηδὲ Ἱπποκράτην παραλιπεῖν , μηδὲ Διοκλέα , οὐδὲ οὕτω χρηστὸς ὥσθ’ ὑπὲρ τοῦ κενῶσαι τὰς φλέβας οἴεται τὰς ἀσιτίας παραλαμβάνεσθαι καὶ ταύτῃ μόνον βοηθεῖν . εἶτα , πρὸς Διὸς , κενωτικοῦ δεόμενος βοηθήματος ἐπὶ τὸ πάντων ἀσθενέστατον ἀφῖξαι , παρελθὼν τὰ δραστικὰ καὶ ταχέως ἄγειν ἐφ’ ᾧ βούλει δυνάμενα . ἀλλ’ ἔστω , συγχωρείσθω σοι καὶ τοῦτο τὰς ἐπὶ τραύμασι φλεγμονὰς οὕτω θεραπεύειν ὡς τὰς ἐπὶ πλήθει , τί ποιήσομεν αὐτὸ τὸ πλῆθος ἐν ταῖς φλεψὶν ἔτι μένον καὶ διατεῖνον αὐτὰς , εἰς δὲ τὰς ἀρτηρίας οὕτω παρὸν ὅπως ἰατέον ; ἐγὼ μὲν γὰρ ᾤμην ἐπὶ τῶν τοιούτων ἁπάντων ἑτοιμοτάτην εἶναι τὴν διὰ φλεβὸς κένωσιν . ἐπὶ θώρακα φερέσθω τὸ πλῆθος , κινδυνευέτω τι τῶν ἐν τούτῳ ῥαγῆναι ἀγγείων , οὐδ’ οὕτως φλεβοτομήσομεν , ἀλλ’ ἐρίοις δηλαδὴ διαδήσομεν τὰ κῶλα ; καὶ τοῦθ’ ἱκανόν . εἰ τῷ πρὸς θεῶν ἀντισπαστικῷ βοηθήματι χρώμενοι οὐκ ἴστε ὅτι πολὺ τούτου δραστικώτερον ἀντισπάσεως φλεβοτομία . πολλῶν γοῦν ἀνεπισχέτως αἱμοῤῥαγούντων τεμόντες φλέβα τὴν αἱμοῤῥαγίαν ἐστήσαμεν . Ἐρασίστρατον δ’ οἶμαι καὶ τοῦτ’ ἀγνοεῖν . οὐδὲ γὰρ τὸ τυχόν ἐστιν εἰδέναι ποίας ἐπὶ ποίοις μέρεσιν αἱμοῤῥαγοῦσι τμητέον φλέβας . ὅταν οὖν αὕτη τὰ μέγιστα δρᾷ ὧν νῦν δεόμεθα , παρῆκε τὸ κενοῦν καὶ τὸ ἀντισπᾷν . τί μέλλεις ἔτι καὶ τρίβεις τὸν χρόνον καὶ τὸν ἄνθρωπον ἐπιτρίβεις , ἐνὸν κερδῆσαι καὶ τὴν ῥῆξιν αὐτὴν τῶν ἀγγείων καὶ τὴν ἐπὶ ταύτῃ φλεγμονὴν καὶ τὰς ὑπὲρ τοῦ τὴν φλεγμονὴν ἰάσασθαι παραλαμβανομένας λιμαγχονίας ; εἰ γὰρ τὸ πλῆθος ἐργάζεται τὴν ῥῆξιν , ἐκκενώσας τὸ ἐργαζόμενον κωλύσεις τὸ ἐσόμενον · εἰ δὲ τοῦτο , καὶ τὴν ἐπὶ τῇ ῥήξει φλεγμονήν · εἰ δὲ τοῦτο , οὐδὲ τῶν ἀσιτιῶν ἔτι χρεία . σὺ δέ μοι δοκεῖς ὥσπερ ἐπιθυμῶν ἀσιτίαν συμβουλεύειν αὐτὸς ἐργάζεσθαι πάθη χρῄζοντα λιμαγχονίας . τί δεινὸν ἦν τὸ λυπῆσον κενώσαντα μηδὲ ἔχειν πρᾶγμα ;
Lemmas: καί οὐ δέω πάλιν ἐνταῦθα ληρέω Ἐρασιστράτειος διά τίς προσφέρω τροφή ὁ φλεγμαίνω ἄνθρωπος λέγω , ἀλλά αὐτός Ἐρασίστρατος ἐξηγέομαι ἑαυτοῦ ἔχω διά ὅς ἔμπροσθεν μνημονεύω ῥῆσις . ἐκ μέν ὁ τρίτος περί πυρετός ὑπέρ ὁ ἐπί πλῆθος γίγνομαι φλεγμονή · ἐκ δέ ὁ πρῶτος περί τραῦμα . ἐν ἀμφότερος γάρ βιβλίον οὐ ἅπαξ , ἀλλά πολλάκις ὑπό ὁ ἀσιτία κενόω ὁ φλέψ ἐπιτήδειος εἰμί φημί πρός ὁ πάλιν εἰς αὐτός δέχομαι ὁ παρεγχύνω αἷμα . τίς γάρ φημί ; ἀκόλουθος δέ οὗτος καί ὁ μηδείς προσφέρω ὁ τραυματίζω ὑπό ὁ ὁ φλεγμονή καιρός . κενόω γάρ ὁ φλέψ ὁ τροφή ῥᾴδιος παραδέχομαι ὁ ﻿ παρεμπίπτω αἷμα εἰς ὁ ἀρτηρία . ὡς κενωτικός οὖν βοήθημα ὁ ἀσιτία φλεγμονή λύω . οὐ γάρ διά ἄλλος τις φημί αὐτός ἐπί ὁ φλεγμαίνω παραλαμβάνω ἤ ὅτι κενόω ὁ φλέψ ῥᾴδιος παραδέχομαι ὁ παρίμπεμπτωμι αἷμα εἰς ὁ ἀρτηρία . εἶτα , ὦ πρός θεός , κενόω τις ὁ φλέψ βούλομαι , ἔνειμι ἄλυπος καί ταχύς οὗτος ποιέω , μακρός κάμνω . οὐ οἶδα πῶς ἄν τις μάλα ἑαυτοῦ περιπίπτω εὑρίσκω . οὐ φλεβοτομέω , φημί , ἵνα ὁ κάμνω ἐξαρκέω ὁ διά ὁ φλεγμονή ἀσιτία . τίς δέ χάριν ὁ φλεγμαίνω λιμαγχονέω ; ἵνα κενόω , φημί , ὁ φλέψ . τίς οὖν οὐ ἀπό ἀρχή κενόω ; ἐγώ μέν οὖν ἐλεέω ὁ ἁμάρτημα ὁ ἀνήρ . πρός γάρ ὅς ἐναντίος εἰμί , οὐ ὁ φαίνω μόνος κατά ὁ τέχνη ἔργον , ἀλλά καί ὁ ἑαυτοῦ λόγος , ἔτι καί οὗτος ἀγνοέω εὑρίσκω , τίς ἕνεκα ἀσιτία παραλαμβάνω , καίτοι ὁ χρεία αὐτός ἱκανός τε ἅμα καί σαφής Πραξαγόρας φθάνω γράφω , πρός ὁ μηδέ Ἱπποκράτης παραλείπω , μηδέ Διοκλῆς , οὐδέ οὕτως χρηστός ὥστε ὑπέρ ὁ κενόω ὁ φλέψ οἴομαι ὁ ἀσιτία παραλαμβάνω καί οὗτος μόνος βοηθέω . εἶτα , πρός Ζεύς , κενωτικός δέω βοήθημα ἐπί ὁ πᾶς ἀσθενής ἀφικνέομαι , παρέρχομαι ὁ δραστικός καί ταχύς ἄγω ἐπί ὅς βούλομαι δύναμαι . ἀλλά εἰμί , συγχωρέω σύ καί οὗτος ὁ ἐπί τραῦμα φλεγμονή οὕτως θεραπεύω ὡς ὁ ἐπί πλῆθος , τίς ποιέω αὐτός ὁ πλῆθος ἐν ὁ φλέψ ἔτι μένω καί διατείνω αὐτός , εἰς δέ ὁ ἀρτηρία οὕτως πάρειμι ὅπως ἰατέον ; ἐγώ μέν γάρ οἴομαι ἐπί ὁ τοιοῦτος ἅπας ἑτοῖμος εἰμί ὁ διά φλέψ κένωσις . ἐπί θώραξ φέρω ὁ πλῆθος , κινδυνεύω τις ὁ ἐν οὗτος ῥήγνυμι ἀγγεῖον , οὐδέ οὕτως φλεβοτομέω , ἀλλά ἔριον δηλαδή διαδέω ὁ κῶλον ; καί οὗτος ἱκανός . εἰ ὁ πρός θεός ἀντισπαστικός βοήθημα χράω οὐ οἶδα ὅτι πολύς οὗτος δραστικός ἀντίσπασις φλεβοτομία . πολύς γοῦν ἀνεπίσχετος αἱμορραγέω τέμνω φλέψ ὁ αἱμορραγία ἵστημι . Ἐρασίστρατος δέ οἴομαι καί οὗτος ἀγνοέω . οὐδέ γάρ ὁ τυγχάνω εἰμί οἶδα ποῖος ἐπί ποῖος μέρος αἱμορραγέω τμητέον φλέψ . ὅταν οὖν οὗτος ὁ μέγας δράω ὅς νῦν δέω , παρήκω ὁ κενόω καί ὁ ἀντισπάω . τίς μέλλω ἔτι καί τρίβω ὁ χρόνος καί ὁ ἄνθρωπος ἐπιτρίβω , ἔνειμι κερδαίνω καί ὁ ῥῆξις αὐτός ὁ ἀγγεῖον καί ὁ ἐπί οὗτος φλεγμονή καί ὁ ὑπέρ ὁ ὁ φλεγμονή ἰάομαι παραλαμβάνω λιμαγχονία ; εἰ γάρ ὁ πλῆθος ἐργάζομαι ὁ ῥῆξις , ἐκκενόω ὁ ἐργάζομαι κωλύω ὁ εἰμί · εἰ δέ οὗτος , καί ὁ ἐπί ὁ ῥῆξις φλεγμονή · εἰ δέ οὗτος , οὐδέ ὁ ἀσιτία ἔτι χρεία . σύ δέ ἐγώ δοκέω ὥσπερ ἐπιθυμέω ἀσιτία συμβουλεύω αὐτός ἐργάζομαι πάθος χρῄζω λιμαγχονία . τίς δεινός εἰμί ὁ λυπέω κενόω μηδέ ἔχω πρᾶγμα ;