galenus.de-usu-partium 5.4
Μεμνημένος δή μοι διὰ παντὸς ἄκουε τῶν ἐφεξῆς . ἔρχομαι γὰρ δείξων , ὃ μικρῷ πρόσθεν ἀνεβαλόμην εἰπεῖν , ὑπὲρ τοῦ χολώδους περιττώματος , ὡς εἰς τὴν ἐκ τῆς γαστρὸς ἔκφυσιν ἄμεινον ἦν αὐτὸ συῤῥεῖν . ὅτι μὲν οὖν αὐτῷ τῷ κατάγοντι τὸ περίττωμα πόρῳ βέλτιον ἦν τὴν βραχυτέραν ὁδὸν ὑπάρχειν , εὐθὺς καὶ τῶν ἄλλων μέλλοντι κοινωνήσειν , ὧν εἰς ἀσφάλειαν τοῖς ἐνταῦθα παραγινομένοις ἀγγείοις ἡ φύσις παρεσκευάσατο , πρόδηλον εἶναι νομίζω τοῖς γε μὴ ῥᾳθύμως τῶν ἔμπροσθεν ἀκηκοόσιν . ὅτι δὲ καὶ τοῖς ὑποδεξομένοις ὀργάνοις ἦν ἄμεινον , ᾧδ’ ἂν μάλιστα μάθοις , εἰ γνοίης τὸ πλῆθος τῶν ἐξ ἀνάγκης ἐν αὐτοῖς γινομένων φλεγματωδῶν περιττωμάτων , ὑπὲρ ὧν τῆς γενέσεως ὁ μὲν ἀκριβὴς λόγος ἐν τοῖς περὶ τῶν φυσικῶν δυνάμεων ὑπομνήμασιν ἅμα ταῖς οἰκείαις ἀποδείξεσιν αὐτάρκως εἴρηται . τὸ δ’ , ὅτι γίνεται πολλὰ τοιαῦτα , τοῦτο χρὴ μόνον ὑπομνήσαντας νῦν ἐξ αὐτῶν τινα πίστιν λαβεῖν εἰς τὴν τῶν προκειμένων ἀπόδειξιν . εἴ γέ τινι περιτετύχηκάς ποτε τὰς μὲν τῶν τροφίμων σιτίων προσφορὰς ἀποστρεφομένῳ , καὶ δεινῶς ἀποσίτῳ , καὶ , εἰ βιάζοιτο προσφέρεσθαι , ναυτιώδει γινομένῳ , μόνα δ’ ἄρα τὰ δριμύτερα προσιεμένῳ , χαίροντι δ’ οὐδ’ ἐπὶ τούτοις , ἀλλ’ ἐμφυσωμένῳ τε καὶ διατεινομένῳ τὴν γαστέρα , καὶ , ναυτιῶντι , καὶ βραχὺ ταῖς ἐρυγαῖς μόναις ἐπικουφιζομένῳ , διαφθείροντι δ’ ἔστιν ὅτε καὶ αὐτὰ τὰ λαμβανόμενα σιτία , καὶ μάλιστα τὴν εἰς ὀξύτητα διαφθορὰν , εἴ τινι τοιούτῳ περιέτυχες , εἶθ’ , ὅπως ἐθεραπεύθη , μέμνησαι , ῥᾳδίως οἶμαί σε πεισθήσεσθαι τοῖς λεχθησομένοις · εἰ δὲ μὴ , ἀλλ’ ἐγὼ μὲν ἐρῶ τὸν τρόπον τῆς τῶν ᾧδε καμνόντων ἰάσεως . σὺ δ’ , εἰ ἀληθείας ἐρᾷς , ἐπί γε τὴν σαυτοῦ πεῖραν ἄγαγε τοῦ λόγου τὴν βάσανον , ἀνάγνωθί τε τὰ τοῖς ἰατροῖς εὑρημένα τε καὶ γεγραμμένα βοηθήματα , κεφάλαιον ἔχοντα τῆς ἰάσεως , ἀποῤῥύψαι τῆς γαστρὸς τὸ φλέγμα , γλίσχρον μὲν ὂν φύσει , καὶ πολὺ δ’ ἔτι γλισχρότερον ἐν ταῖς τοιαύταις διαθέσεσιν ἐκ τῆς πολυχρονίου μονῆς ἐν οὕτω θερμῷ χωρίῳ γινόμενον . ἐγὼ γοῦν οἶδά ποτέ τινα τῶν οὕτω διακειμένων ἐπὶ ταῖς δι’ ὀξυμέλιτος ῥαφανίσι πλῆθος μὲν ἄπιστόν τι ταχυτάτου φλέγματος ἐμέσαντα , παραχρῆμα δ’ ὑγιᾶ τελέως ἀποδειχθέντα , καίτοι τριῶν γε μηνῶν τῶν ἔμπροσθεν οὔτ’ ἄλλο τι καλῶς εἶχεν αὐτῷ τῶν κατὰ τὴν κοιλίαν , οὔθ’ αἱ πέψεις . ὅτι μὲν οὖν ἀναγκαῖόν ἐστιν ἔν τε τῇ κοιλίᾳ καὶ τοῖς ἐντέροις γεννᾶσθαί τι τοιοῦτον περίττωμα , δι’ ἄλλων , ὡς ἔφην ; ἀποδέδεικται · τὸ δ’ , ὅτι γεννᾶται , διά τε τῆς ἀνατομῆς φαίνεται καὶ τῶν ὁσημέραι καταλαμβανόντων τοὺς ἀνθρώπους παθημάτων ἐπὶ ταῖς τῶν τοιούτων περιττωμάτων πλεονεξίαις . ἓν δ’ αὐτῶν ἐστιν ἴαμα μόνον ἡ τῶν παχέα καὶ γλίσχρα διαιρεῖν τε καὶ τέμνειν καὶ ἀποῤῥύπτειν δυναμένων προσφορά . ταῦτ’ οὖν τῆς βοηθείας εὐθέως ἐξ ἀρχῆς ἡ φύσις αὐτοῖς προὐνοήσατο τὸν δριμὺν καὶ ῥυπτικὸν τοῦτον χυμὸν , ὃν ἐχρῆν πάντως ἐκκενοῦσθαι τοῦ σώματος , οὐκ ἐπὶ τὸ πλησίον τῆς ἕδρας ἔντερον , ἀλλ’ εἰς τὴν πρώτην ἔκφυσιν ἄγουσα πρὸς τὸ μηδὲν τῶν ἐφεξῆς ἐντέρων δεηθῆναί ποτε τῆς ἔξωθεν ἐπικουρίας . καὶ ἔστ’ ἄν γε καλῶς διοικῆται τὰ κατὰ τὸ ζῶον , ἀποῤῥύπτεται πᾶν αὐτῶν ὁσημέραι τὸ φλεγματῶδες περίττωμα . πλέονος δ’ ἀθροισθέντος ἔκ τινος κακοπραγίας τοῦ σώματος , οὐκ ἀπογινώσκουσιν οἱ ἄριστοι τῶν ἰατρῶν εἰλεούς τε καὶ λειεντερίας καὶ τεινεσμοὺς ἕπεσθαι , τὰ χαλεπώτατα τῶν κατὰ τὴν γαστέρα καὶ τὰ ἔντερα παθημάτων . οὔκουν σμικρὸν οὐδὲ τὸ τυχὸν ἡ φύσις εἰς ὑγείαν τοῖς ζώοις ἐκ τῆς ἐπικαίρου καταφύσεως τοῦ χοληδόχου πόρου προὐνοήσατο . τί δὴ οὖν οὐκ εἰς τὴν κοιλίαν αὐτοῦ τινα μοῖραν ἐνέφυσεν , οὐκ ὀλίγα γε καὶ αὐτὴν ἀποτίκτουσαν τὰ τοιαῦτα περιττώματα ; ταύτῃ καὶ μᾶλλον οἶμαί σε θαυμάσειν αὐτῆς τὴν πρόνοιαν . ἡμεῖς μὲν γὰρ ἀπερισκεπτότερον αἱρούμεθα τὸ λυσιτελοῦν , εἰ καὶ τύχοι ποτὲ μειζόνως εἰς ἕτερα βλάπτειν πεφυκὸς , ἢ ὠφελεῖν εἰς ἃ χρῄζομεν . ἡ φύσις δ’ οὐ καθ’ ἓν τῶν αὑτῆς ἔργων ἀπερισκέπτως οὐδ’ ὑπὸ ῥᾳθυμίας ἐνίοτε μεγάλα κακὰ αἱρουμένη δι’ ἔλαττον ἀγαθὸν , ἀλλ’ ἀκριβεῖ μέτρῳ τὸ ποσὸν ἐν ἑκάστῳ κρίνουσα , πολλαπλάσιον ἀεὶ τὸ χρηστὸν ἀποτελεῖ τοῦ μοχθηροῦ . μάλιστα μὲν γὰρ , εἴπερ οἷόν τ’ ἦν , ἄνευ παντὸς κακοῦ κατεσκεύαστ’ ἂν ἅπαντα ταῦτα · νυνὶ δὲ , οὐ γὰρ ἐνδέχεται τῆς ὕλης φυγεῖν τὴν μοχθηρίαν οὐδεμίαν τῶν τεχνῶν , οὐδ’ ἀδαμάντινόν τε καὶ πάμπαν ἀπαθὲς ἐργάσασθαι τὸ δημιούργημα , καταλείπεται κοσμεῖν αὐτὸ τὸν ἐνδεχόμενον κόσμον . ἐνδέχεται δὲ ἄλλον ἄλλη τῶν ὑλῶν · οὐ γὰρ ἐκ τῆς αὐτῆς δήπουθεν οὐσίας τά τε ἄστρα γέγονε καὶ ἡμεῖς . οὔκουν οὐδὲ τὴν ἀπάθειαν τὴν αὐτὴν ἐπιζητεῖν χρὴ , καὶ μέμφεσθαι τῇ φύσει , σμικρὸν εἴπου τι βλαβερὸν ἴδοιμεν ἐπὶ μυρίοις χρηστοῖς , ἀλλ’ ἐκεῖνο δείξαντας , ὡς οἷόν τ’ ἦν φυγεῖν τουτὶ τὸ σμικρὸν ἄνευ τοῦ πολλὰ τῶν καλῶς γεγενημένων ταράξαι τε καὶ συγχέαι , τότ’ ἐγκαλεῖν αὐτῇ καὶ μέμφεσθαι τῆς ὀλιγωρίας . εἰ μὲν γὰρ οὐδὲν ἔμελλε μέγα λυπήσειν εἰς τὴν κοιλίαν ἡ ξανθὴ χολὴ καταῤῥέουσα , κακῶς ὑπερεῖδε τῆς ὠφελείας ἡ φύσις , ἣν ἐκ τοῦ ῥύπτειν ἐφ’ ἡμέρᾳ τὸ γλίσχρον περίττωμα παρέσχεν ἂν ἡμῖν ὁ χυμὸς οὗτος . εἰ δὲ τοῦτο μὲν οὕτω μικρὸν , ὡς διὰ τῆς ἔξωθεν ἐπικουρίας ἱκανῶς ἐπανορθοῦσθαι δύνασθαι , τὰ δ’ ἑπόμενα τούτῳ κακὰ τηλικαῦτα τὸ μέγεθος ἦν , ὡς ἄρδην ἀνατρέπεσθαι τὸ τῆς γαστρὸς ἔργον , οὐκ οἶδα , πῶς ἀχαριστότερος οὐκ ἂν εἴη τις εἰς τὴν οὕτω προνοησαμένην ἑαυτοῦ φύσιν , ἢ τῶν δικαίων ἐπαίνων φθονερώτερος , εἰ , δέον ὑμνεῖν αὐτὴν , ὁ δὲ καὶ προσεγκαλοίη . τίς γοῦν ἀγνοεῖ τῆς ξανθῆς χολῆς τὴν δύναμιν ἱκανῶς δριμεῖαν ὑπάρχουσαν δάκνουσάν τε καὶ ῥύπτουσαν ἅπαντα ; τίς δ’ ἀποκρίνας ποτὲ κάτω πλέονα τὸν χυμὸν τοῦτον οὐκ ᾔσθετο προηγησαμένης ἐν τοῖς ἐντέροις δήξεως ; τίς δ’ οὐκ οἶδεν , ὡς ἐμέτου χολώδους ἄλλα τέ τινα παθήματα καὶ καρδιαλγία , δῆξις οὖσα τοῦ στόματος τῆς γαστρὸς , ἐξ ἀνάγκης προηγεῖται ; βούλει τῶν Ἱπποκράτους συγγραμμάτων μνημονεύσωμεν ἐνταῦθα καὶ τηλικοῦτον ἐπικαλεσώμεθα μάρτυρα περὶ πράγματος ἅπασι γινωσκομένου ; περιττὸν ἂν εἴη πάντως καὶ μάταιον . καὶ μὴν εἰ γινώσκεται πᾶσιν ἡ τῆς ξανθῆς χολῆς δύναμις , οὐ χαλεπὸν ἐξευρεῖν , ὅτι πᾶν ἀνατρέψει τὸ τῆς γαστρὸς ἔργον , εἴπερ εἰς αὐτὴν συῤῥέοι . καθ’ ὃν γὰρ λόγον ἄκρατος ἐμπίπτουσα τοῖς πρώτοις ἐντέροις ἐρεθίζει δάκνουσα καὶ κωλύει μένειν ἐν αὐτοῖς τὴν τροφὴν , οὕτω καὶ τὴν κοιλίαν , εὐαισθητοτέραν ὑπάρχουσαν τῆς νήστεως , ἠνάγκασεν ἂν ἀπωθεῖσθαι τὴν τροφὴν κάτω , πρὶν πεφθῆναι καλῶς . καὶ μέν γε καὶ φαίνεται τοῦτ’ ἐναργῶς γιγνόμενον , ὡς μηδὲν δεῖσθαι μακροτέρας ἀποδείξεως · ἄπεπτα γὰρ ἐκκρίνουσιν αἱ σφοδραὶ δήξεις τὰ σιτία . πρόδηλον οὖν , ὅτι , χολῆς πλέονος εἰς τὴν γαστέρα συῤῥεούσης καθ’ ἡντιναοῦν διάθεσιν , οὐκ ἐνδέχεται μένειν ἐν αὐτῇ τὰ σιτία . δακνομένη γὰρ ὑπὸ τοῦ χυμοῦ τῆς δριμύτητος ἀγανακτεῖ τε καὶ κεντρίζεται πρὸς αὐτοῦ ταχεῖαν ποιεῖσθαι τῶν περιεχομένων ἐν αὑτῇ τὴν ἔκκρισιν . εἰ μὲν οὖν ἐπιπολάσειεν ὁ χυμὸς οὗτος ἐπὶ τὸ στόμα τῆς γαστρὸς , ὡς ἂν αἰσθητικώτατον ὑπάρχον , ἀλγοῦσί τε σφοδρῶς δακνόμενοι πρὸς αὐτοῦ καὶ ναυτιῶσι καὶ ἐμοῦσιν . εἰ δ’ ὡς ἐπὶ τὸν πυθμένα ῥέψειεν , ὑπέρχεται κάτω διὰ ταχέων , ἀεὶ δὲ αὐτοῦ συνεκκρίνει καὶ τὰ σιτία . περιστελλομένης μὲν γὰρ σφοδρῶς τῆς κοιλίας , ἀνεῳγότος δὲ τοῦ στόματος , εἴτε τοῦ κατὰ τὸν στόμαχον , εἴτε τοῦ κατὰ τὸν πυθμένα , πάνθ’ ὁμοίως ἐκκρίνεται τὰ κατ’ αὐτὴν περιεχόμενα . κᾀν τῷδε δῆλον , ὡς , εἰ πλείων ὁ χυμὸς οὗτος εἰς τὴν γαστέρα συνέῤῥει , διέφθειρεν ἂν αὐτῆς καὶ συνέχεε τὴν οἰκείαν ἐνέργειαν , εἴ γε δὴ γαστρὸς μὲν ἰδία ἐνέργεια πέψις , δεῖται δὲ τὰ πεπτόμενα πλέονος χρόνου , ὁ δ’ οὐκ ἐπιτρέπει χρονίζειν ἐν αὐτῇ τὰ σιτία . καλῶς οὖν οἱ παλαιοὶ τῶν ἰατρῶν ἅμα ταῖς ἄλλαις ὑποθήκαις ταῖς ὑγιειναῖς καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν σιτίων ἐφ’ ἑκάστῳ μηνὶ ἐμέτους ποιεῖσθαι συνεβούλευον , οἱ μὲν ἅπαξ ἀρκεῖν νομίζοντες , οἱ δὲ καὶ δὶς ἀξιοῦντες γίνεσθαι , ἅπαντες δ’ οὖν τὰς ποιότητας τῶν ἐσθιομένων τηνικαῦτα δριμείας τε καὶ ῥυπτικὰς ἐκλέγεσθαι συμβουλεύοντες . ὑπὲρ τοῦ καὶ πᾶν ἐκκαθῇραι τῆς γαστρὸς τὸ φλέγμα καὶ μηδὲν εἰς κακοχυμίαν βλάψαι τὸ σῶμα . ταυτὶ γὰρ τὰ δάκνοντα καὶ ῥύπτοντα βρώματα χολώδη τοὐπίπαν ἐστὶ καὶ κακόχομα . καλῶς οὖν ἐκείνοις διώριστο καθαίρειν τὴν γαστέρα χωρὶς τῆς τοῦ ἥπατος βλάβης . καὶ τῇ φύσει διέγνωσται ῥᾴστη μὲν ἡ ταύτης ἔσεσθαι κάθαρσις , ἡ δὲ τῶν ἐντέρων αὐτή τε χαλεπὴ καὶ τι καὶ προσαδικοῦσα τὸ ζῶον εἰς κακοχυμίαν . διὰ τί δὲ εἰς τὰς φλέβας τε καὶ τὰς ἀρτηρίας οὐκ ἐκ τῶν ἐντέρων ἀναδίδοται τὸ χολῶδες περίττωμα , δέδεικται δι’ ἐκείνων τῶν ὑπομνημάτων , ἐν οἷς καὶ τἄλλα πάντα ἐξηγησάμεθα τῆς φύσεως ἔργα · καὶ χρὴ τὸν βουλόμενον ἀκριβῆ πεῖραν ἔχειν τῆς χρείας τῶν ἀνακειμένων ὀργάνων τῇ τροφῇ πρότερον ἐν ἐκείνοις γεγυμνάσθαι . πολλάκις γὰρ ἤδη καὶ πρόσθεν ἡμῖν εἴρηται , καὶ κατ’ ἀρχὰς εὐθὺς ἀποδέδεικται τοῦ λόγου παντὸς , ὡς οὔθ’ εὑρεῖν οἷόν τε χρείαν οὐδεμίαν οὐδενὸς μορίου πρὸ τοῦ γνῶναι καλῶς παντὸς ὀργάνου τὴν ἐνέργειαν , οὔτ’ ἐνταῦθα προσήκει τὸν περὶ τῶν χρειῶν λόγον ἀφέντας ἀποδείξεις ἐνεργειῶν γράφειν , ἀλλὰ τὰ δι’ ἑτέρων ἀποδεδειγμένα τοῖς ἐν τῇδε τῇ διεξόδῳ λεχθησομένοις ὑποθέσεις ποιησαμένους οὕτω περαίνειν τὸν λόγον . ἀλλ’ ὥσπερ τῶν κατὰ τὴν γαστέρα περιττωμάτων φλεγματωδῶν ὅτι μὲν ἡ γένεσις ἀναγκαία , δι’ ἑτέρων ἀπεδείξαμεν ὅτι δὲ φαίνεται γιγνόμενον , νῦν ὑπεμνήσαμεν , οὕτω καὶ περὶ τοῦ μηκέτ’ ἀναλαμβάνεσθαι τὴν χολὴν εἰς τὸ σῶμα ποιήσομεν . ὅτι γὰρ οὐκ ἀναδίδοται , μεγίστη πίστις ἡ τῶν ἀποπατημάτων ἔσται διαφορά . τοῖς μὲν γὰρ ἰκτεριῶσι τὴν τῶν ἐδηδεσμένων διαφυλάττει χροιὰν , ὡς ἂν οὐκέτ’ ἐκκαθαιρομένης κάτω τῆς χολῆς , ἀλλ’ εἰς ὅλον ἀναφερομένης τὸ σῶμα · τοῖς δ’ ὑγιαίνουσι κέχρωται ξανθῷ χρώματι , ὅτι καὶ ὁ τῆς ξανθῆς χολῆς χυμὸς εἰς ἔντερα τούτοις συνέῤῥει . καίτοι γε , εἴπερ ἐντεῦθεν πάλιν εἰς ἧπαρ ἐπαλινδρόμει , δῆλον , ὡς οὐ τὰ διαχωρούμενα μόνον , ἀλλὰ καὶ ἡ τοῦ παντὸς σώματος χρόα τῆς τῶν ἰκτεριώντων οὐδὲν ἂν διέφερε . μὴ τοίνυν ἔτι θαυμάζωμεν , εἰ καὶ τὸ μελαγχολικὸν περίττωμα , τὸ τὴν ἐν τῷ σπληνὶ μὴ δυνηθὲν ἐργασίαν τε καὶ μεταβολὴν εἰσδέξασθαι , τὴν ἔκκρισιν οὐκ εἰς τὰ πλησίον τῆς ἕδρας , ἀλλ’ εἰς αὐτὴν ἔσχε τὴν κοιλίαν . ἂν γὰρ , ὅτι μὲν ἄλυπον ἐνταῦθα ἔμελλεν ἔσεσθαι , δείξωμεν , εἰ δ’ ἐπὶ τὰ πλησίον τῆς ἕδρας ἔντερα τὸν ὑποδεχόμενον αὐτὸ πόρον ἡ φύσις ἐξέτεινε , στενὸν μὲν εἶναι δεόμενον ἀνάλογον τῇ τοῦ περιττώματος ὀλιγότητι , μακρὸν δ’ ἐξ ἀνάγκης ἐσόμενον ἐπὶ τῷ μήκει τοῦ διαστήματος , καὶ διὰ τοῦτ’ εὐπαθῆ γενησόμενον , εὔλογον εἶναί σοι φανεῖται διὰ βραχέος ἀγγείου συῤῥεῖν αὐτὸν εἰς τὴν γαστέρα πλησίον κειμένην . ὅτι δὲ οὐδὲ ἔμελλε λυπήσειν , ὡς ἐπὶ τῆς ξανθῆς χολῆς εἴπομεν , ἀναμνησθεὶς , οὐκέτ’ ἄν μοι δοκοίης δεηθῆναι λόγου μακροτέρου . εἰ γὰρ μήτ’ αὖθις εἰς ὅλον τὸ ζῶον ἀναληφθείη , μήτ’ αὐτήν τι βλάψειε τὴν γαστέρα , τί ἂν ἔτι καὶ λυπήσειεν ; ἀλλ’ ὅτι μὲν οὐκ ἀναληφθήσεται , δῆλον ἐκ τοῦ μηδὲ τὴν ξανθὴν χολὴν , πολὺ λεπτοτέραν ὑπάρχουσαν · ὅτι δὲ οὐκ ἀδικήσει τι τὴν κοιλίαν , ἡ ποιότης ἐνδείκνυται . στρυφνὴ γάρ ἐστιν ἡ μέλαινα καὶ ὀξεῖα , καὶ συνάγειν καὶ σφίγγειν , οὐκ ἀνατρέπειν αὐτὴν , ὥσπερ ἡ ξανθὴ , πεφυκυῖα . δῆλον οὖν , ὥσπερ ἐκείνη τῷ κωλύειν ἐπιπλέον ἐν τῇ γαστρὶ τὰ σιτία μένοντα πέπτεσθαι βλάπτειν ἐλέγετο , τὴν μέλαιναν οὐχ ὅπως οὐδὲν βλάπτουσαν εὕροιμεν ἂν , ἀλλὰ καὶ προσωφελοῦσαν ἔτι τὴν γαστρὸς ἐνέργειαν . ἐπιτείνει γὰρ αὐτὴν καὶ συνάγει πρὸς ἑαυτὴν , καὶ περιλαμβάνειν ἀκριβῶς ἀναγκάζει τὰ σιτία καὶ κατέχειν , ἄχρις ἂν ἱκανῶς ἐκπεφθῇ . οὕτω μὲν τῆς τῶν χολωδῶν περιττωμάτων ἐκροῆς ἡ φύσις προὐνοήσατο .
Lemmas: μιμνῄσκω δή ἐγώ διά πᾶς ἀκούω ὁ ἐφεξῆς . ἔρχομαι γάρ δείκνυμι , ὅς μικρός πρόσθεν ἀναβάλλω λέγω , ὑπέρ ὁ χολώδης περίσσωμα , ὡς εἰς ὁ ἐκ ὁ γαστήρ ἔκφυσις ἀγαθός εἰμί αὐτός συρρέω . ὅτι μέν οὖν αὐτός ὁ κατάγω ὁ περίσσωμα πόρος ἀγαθός εἰμί ὁ βραχύς ὁδός ὑπάρχω , εὐθύς καί ὁ ἄλλος μέλλω κοινωνέω , ὅς εἰς ἀσφάλεια ὁ ἐνταῦθα παραγίγνομαι ἀγγεῖον ὁ φύσις παρασκευάζω , πρόδηλος εἰμί νομίζω ὁ γε μή ῥᾴθυμος ὁ ἔμπροσθεν ἀκούω . ὅτι δέ καί ὁ ὑποδέχομαι ὄργανον εἰμί ἀγαθός , ὧδε ἄν μάλα μανθάνω , εἰ γιγνώσκω ὁ πλῆθος ὁ ἐκ ἀνάγκη ἐν αὐτός γίγνομαι φλεγματώδης περίσσωμα , ὑπέρ ὅς ὁ γένεσις ὁ μέν ἀκριβής λόγος ἐν ὁ περί ὁ φυσικός δύναμις ὑπόμνημα ἅμα ὁ οἰκεῖος ἀπόδειξις αὔταρκος λέγω . ὁ δέ , ὅτι γίγνομαι πολύς τοιοῦτος , οὗτος χρή μόνος ὑπομιμνῄσκω νῦν ἐκ αὐτός τις πίστις λαμβάνω εἰς ὁ ὁ πρόκειμαι ἀπόδειξις . εἰ γε τις περιτυγχάνω ποτέ ὁ μέν ὁ τρόφιμος σιτίον προσφορά ἀποστρέφω , καί δεινός ἀπόσιτος , καί , εἰ βιάζω προσφέρω , ναυτιώδης γίγνομαι , μόνος δέ ἄρα ὁ δριμύς προσίημι , χαίρω δέ οὐδέ ἐπί οὗτος , ἀλλά ἐμφυσάω τε καί διατείνω ὁ γαστήρ , καί , ναυτιάω , καί βραχύς ὁ ἐρυγή μόνος ἐπικουφίζω , διαφθείρω δέ εἰμί ὅτε καί αὐτός ὁ λαμβάνω σιτίον , καί μάλα ὁ εἰς ὀξύτης διαφθορά , εἰ τις τοιοῦτος περιτυγχάνω , εἶτα , ὅπως θεραπεύω , μιμνῄσκω , ῥᾴδιος οἴομαι σύ πείθω ὁ λέγω · εἰ δέ μή , ἀλλά ἐγώ μέν λέγω ὁ τρόπος ὁ ὁ ὧδε κάμνω ἴασις . σύ δέ , εἰ ἀλήθεια ἐράω , ἐπί γε ὁ σεαυτοῦ πεῖρα ἄγω ὁ λόγος ὁ βάσανος , ἀναγιγνώσκω τε ὁ ὁ ἰατρός εὑρίσκω τε καί γράφω βοήθημα , κεφάλαιος ἔχω ὁ ἴασις , ἀπορρύπτω ὁ γαστήρ ὁ φλέγμα , γλίσχρος μέν εἰμί φύσις , καί πολύς δέ ἔτι γλίσχρος ἐν ὁ τοιοῦτος διάθεσις ἐκ ὁ πολυχρόνιος μονή ἐν οὕτως θερμός χωρίον γίγνομαι . ἐγώ γοῦν οἶδα ποτέ τις ὁ οὕτως διάκειμαι ἐπί ὁ διά ὀξύμελι ῥαφανίς πλῆθος μέν ἄπιστος τις ταχύς φλέγμα ἐμέω , παραχρῆμα δέ ὑγιής τέλειος ἀποδείκνυμι , καίτοι τρεῖς γε μείς ὁ ἔμπροσθεν οὔτε ἄλλος τις καλός ἔχω αὐτός ὁ κατά ὁ κοιλία , οὔτε ὁ πέψις . ὅτι μέν οὖν ἀναγκαῖος εἰμί ἐν τε ὁ κοιλία καί ὁ ἔντερον γεννάω τις τοιοῦτος περίσσωμα , διά ἄλλος , ὡς φημί ; ἀποδείκνυμι · ὁ δέ , ὅτι γεννάω , διά τε ὁ ἀνατομή φαίνω καί ὁ ὁσημέραι καταλαμβάνω ὁ ἄνθρωπος πάθημα ἐπί ὁ ὁ τοιοῦτος περίσσωμα πλεονεξία . εἷς δέ αὐτός εἰμί ἴαμα μόνος ὁ ὁ παχύς καί γλίσχρος διαιρέω τε καί τέμνω καί ἀπορρύπτω δύναμαι προσφορά . οὗτος οὖν ὁ βοήθεια εὐθύς ἐκ ἀρχή ὁ φύσις αὐτός προνοοῦμαι ὁ δριμύς καί ῥυπτικός οὗτος χυμός , ὅς χρή πάντως ἐκκενόω ὁ σῶμα , οὐ ἐπί ὁ πλησίον ὁ ἕδρα ἔντερον , ἀλλά εἰς ὁ πρῶτος ἔκφυσις ἄγω πρός ὁ μηδείς ὁ ἐφεξῆς ἔντερον δέω ποτέ ὁ ἔξωθεν ἐπικουρία . καί ἔστε ἄν γε καλός διοικέω ὁ κατά ὁ ζῷον , ἀπορρύπτω πᾶς αὐτός ὁσημέραι ὁ φλεγματώδης περίσσωμα . πολύς δέ ἀθροίζω ἐκ τις κακοπραγία ὁ σῶμα , οὐ ἀπογιγνώσκω ὁ ἀγαθός ὁ ἰατρός εἰλεός τε καί λειεντερία καί τεινεσμός ἕπομαι , ὁ χαλεπός ὁ κατά ὁ γαστήρ καί ὁ ἔντερον πάθημα . οὔκουν μικρός οὐδέ ὁ τυγχάνω ὁ φύσις εἰς ὑγεία ὁ ζῷον ἐκ ὁ ἐπίκαιρος κατάφυσις ὁ χοληδόχος πόρος προνοοῦμαι . τίς δή οὖν οὐ εἰς ὁ κοιλία αὐτός τις μοῖρα ἐμφύω , οὐ ὀλίγος γε καί αὐτός ἀποτίκτω ὁ τοιοῦτος περίσσωμα ; οὗτος καί μάλα οἴομαι σύ θαυμάζω αὐτός ὁ πρόνοια . ἐγώ μέν γάρ ἀπερίσκεπτος αἱρέω ὁ λυσιτελέω , εἰ καί τυγχάνω ποτέ μέγας εἰς ἕτερος βλάπτω φύω , ἤ ὠφελέω εἰς ὅς χρῄζω . ὁ φύσις δέ οὐ κατά εἷς ὁ ἑαυτοῦ ἔργον ἀπερίσκεπτος οὐδέ ὑπό ῥαθυμία ἐνίοτε μέγας κακός αἱρέω διά ἐλαχύς ἀγαθός , ἀλλά ἀκριβής μέτρον ὁ ποσός ἐν ἕκαστος κρίνω , πολλαπλάσιος ἀεί ὁ χρηστός ἀποτελέω ὁ μοχθηρός . μάλα μέν γάρ , εἴπερ οἷος τε εἰμί , ἄνευ πᾶς κακός κατασκευάζω ἄν ἅπας οὗτος · νυνί δέ , οὐ γάρ ἐνδέχομαι ὁ ὕλη φεύγω ὁ μοχθηρία οὐδείς ὁ τέχνη , οὐδέ ἀδαμάντινος τε καί πάμπαν ἀπαθής ἐργάζομαι ὁ δημιούργημα , καταλείπω κοσμέω αὐτός ὁ ἐνδέχομαι κόσμος . ἐνδέχομαι δέ ἄλλος ἄλλος ὁ ὕλη · οὐ γάρ ἐκ ὁ αὐτός δήπουθεν οὐσία ὁ τε ἄστρον γίγνομαι καί ἐγώ . οὔκουν οὐδέ ὁ ἀπάθεια ὁ αὐτός ἐπιζητέω χρή , καί μέμφομαι ὁ φύσις , μικρός εἴπου τις βλαβερός ὁράω ἐπί μυρίος χρηστός , ἀλλά ἐκεῖνος δείκνυμι , ὡς οἷος τε εἰμί φεύγω οὗτος ὁ μικρός ἄνευ ὁ πολύς ὁ καλός γίγνομαι ταράσσω τε καί συγχέω , τότε ἐγκαλέω αὐτός καί μέμφομαι ὁ ὀλιγωρία . εἰ μέν γάρ οὐδείς μέλλω μέγας λυπέω εἰς ὁ κοιλία ὁ ξανθός χολή καταρρέω , κακός ὑπεροράω ὁ ὠφέλεια ὁ φύσις , ὅς ἐκ ὁ ῥύπτω ἐπί ἡμέρα ὁ γλίσχρος περίσσωμα παρέχω ἄν ἐγώ ὁ χυμός οὗτος . εἰ δέ οὗτος μέν οὕτως μικρός , ὡς διά ὁ ἔξωθεν ἐπικουρία ἱκανός ἐπανορθόω δύναμαι , ὁ δέ ἕπομαι οὗτος κακός τηλικοῦτος ὁ μέγεθος εἰμί , ὡς ἄρδην ἀνατρέπω ὁ ὁ γαστήρ ἔργον , οὐ οἶδα , πῶς ἀχάριστος οὐ ἄν εἰμί τις εἰς ὁ οὕτως προνοέω ἑαυτοῦ φύσις , ἤ ὁ δίκαιος ἔπαινος φθονερός , εἰ , δέω ὑμνέω αὐτός , ὁ δέ καί προσεγκαλέω . τίς γοῦν ἀγνοέω ὁ ξανθός χολή ὁ δύναμις ἱκανός δριμύς ὑπάρχω δάκνω τε καί ῥύπτω ἅπας ; τίς δέ ἀποκρίνω ποτέ κάτω πολύς ὁ χυμός οὗτος οὐ αἰσθάνομαι προηγέομαι ἐν ὁ ἔντερον δῆξις ; τίς δέ οὐ οἶδα , ὡς ἔμετος χολώδης ἄλλος τε τις πάθημα καί καρδιαλγία , δῆξις εἰμί ὁ στόμα ὁ γαστήρ , ἐκ ἀνάγκη προηγέομαι ; βούλομαι ὁ Ἱπποκράτης σύγγραμμα μνημονεύω ἐνταῦθα καί τηλικοῦτος ἐπικαλέω μάρτυς περί πρᾶγμα ἅπας γιγνώσκω ; περισσός ἄν εἰμί πάντως καί μάταιος . καί μήν εἰ γιγνώσκω πᾶς ὁ ὁ ξανθός χολή δύναμις , οὐ χαλεπός ἐξευρίσκω , ὅτι πᾶς ἀνατρέπω ὁ ὁ γαστήρ ἔργον , εἴπερ εἰς αὐτός συρρέω . κατά ὅς γάρ λόγος ἄκρατος ἐμπίπτω ὁ πρῶτος ἔντερον ἐρεθίζω δάκνω καί κωλύω μένω ἐν αὐτός ὁ τροφή , οὕτως καί ὁ κοιλία , εὐαίσθητος ὑπάρχω ὁ νῆστις , ἀναγκάζω ἄν ἀπωθέω ὁ τροφή κάτω , πρίν πέσσω καλός . καί μέν γε καί φαίνω οὗτος ἐναργής γίγνομαι , ὡς μηδείς δέω μακρός ἀπόδειξις · ἄπεπτος γάρ ἐκκρίνω ὁ σφοδρός δῆξις ὁ σιτίον . πρόδηλος οὖν , ὅτι , χολή πολύς εἰς ὁ γαστήρ συρρέω κατά ὁστισοῦν διάθεσις , οὐ ἐνδέχομαι μένω ἐν αὐτός ὁ σιτίον . δάκνω γάρ ὑπό ὁ χυμός ὁ δριμύτης ἀγανακτέω τε καί κεντρίζω πρός αὐτός ταχύς ποιέω ὁ περιέχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἔκκρισις . εἰ μέν οὖν ἐπιπολάζω ὁ χυμός οὗτος ἐπί ὁ στόμα ὁ γαστήρ , ὡς ἄν αἰσθητικός ὑπάρχω , ἀλγέω τε σφοδρός δάκνω πρός αὐτός καί ναυτιάω καί ἐμέω . εἰ δέ ὡς ἐπί ὁ πυθμήν ῥέπω , ὑπέρχομαι κάτω διά ταχύς , ἀεί δέ αὐτός συνεκκρίνω καί ὁ σιτίον . περιστέλλω μέν γάρ σφοδρός ὁ κοιλία , ἀνοίγνυμι δέ ὁ στόμα , εἴτε ὁ κατά ὁ στόμαχος , εἴτε ὁ κατά ὁ πυθμήν , πᾶς ὅμοιος ἐκκρίνω ὁ κατά αὐτός περιέχω . εἰͅν ὅδε δῆλος , ὡς , εἰ πολύς ὁ χυμός οὗτος εἰς ὁ γαστήρ συρρέω , διαφθείρω ἄν αὐτός καί συγχέω ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια , εἰ γε δή γαστήρ μέν ἴδιος ἐνέργεια πέψις , δέω δέ ὁ πέσσω πολύς χρόνος , ὁ δέ οὐ ἐπιτρέπω χρονίζω ἐν αὐτός ὁ σιτίον . καλός οὖν ὁ παλαιός ὁ ἰατρός ἅμα ὁ ἄλλος ὑποθήκη ὁ ὑγιεινός καί ὁ ἀπό ὁ σιτίον ἐπί ἕκαστος μείς ἔμετος ποιέω συμβουλεύω , ὁ μέν ἅπαξ ἀρκέω νομίζω , ὁ δέ καί δίς ἀξιόω γίγνομαι , ἅπας δέ οὖν ὁ ποιότης ὁ εἰσθέω τηνικαῦτα δριμύς τε καί ῥυπτικός ἐκλέγω συμβουλεύω . ὑπέρ ὁ καί πᾶς ἐκκαθῇρω ὁ γαστήρ ὁ φλέγμα καί μηδείς εἰς κακοχυμία βλάπτω ὁ σῶμα . οὗτος γάρ ὁ δάκνω καί ῥύπτω βρῶμα χολώδης ἐπίπαν εἰμί καί κακόχομος . καλός οὖν ἐκεῖνος διορίζω καθαίρω ὁ γαστήρ χωρίς ὁ ὁ ἧπαρ βλάβη . καί ὁ φύσις διαγιγνώσκω ῥᾴδιος μέν ὁ οὗτος εἰμί κάθαρσις , ὁ δέ ὁ ἔντερον αὐτός τε χαλεπός καί τις καί προσαδικέω ὁ ζῷον εἰς κακοχυμία . διά τίς δέ εἰς ὁ φλέψ τε καί ὁ ἀρτηρία οὐ ἐκ ὁ ἔντερον ἀναδίδωμι ὁ χολώδης περίσσωμα , δείκνυμι διά ἐκεῖνος ὁ ὑπόμνημα , ἐν ὅς καί ἄλλος πᾶς ἐξηγέομαι ὁ φύσις ἔργον · καί χρή ὁ βούλομαι ἀκριβής πεῖρα ἔχω ὁ χρεία ὁ ἀνάκειμαι ὄργανον ὁ τροφή πρότερος ἐν ἐκεῖνος γυμνάζω . πολλάκις γάρ ἤδη καί πρόσθεν ἐγώ λέγω , καί κατά ἀρχή εὐθύς ἀποδείκνυμι ὁ λόγος πᾶς , ὡς οὔτε εὑρίσκω οἷος τε χρεία οὐδείς οὐδείς μόριον πρό ὁ γιγνώσκω καλός πᾶς ὄργανον ὁ ἐνέργεια , οὔτε ἐνταῦθα προσήκω ὁ περί ὁ χρεώ λόγος ἀφίημι ἀπόδειξις ἐνέργεια γράφω , ἀλλά ὁ διά ἕτερος ἀποδείκνυμι ὁ ἐν ὅδε ὁ διέξοδος λέγω ὑπόθεσις ποιέω οὕτως περαίνω ὁ λόγος . ἀλλά ὥσπερ ὁ κατά ὁ γαστήρ περίσσωμα φλεγματώδης ὅτι μέν ὁ γένεσις ἀναγκαῖος , διά ἕτερος ἀποδείκνυμι ὅτι δέ φαίνω γίγνομαι , νῦν ὑπομιμνῄσκω , οὕτως καί περί ὁ μηκέτι ἀναλαμβάνω ὁ χολή εἰς ὁ σῶμα ποιέω . ὅτι γάρ οὐ ἀναδίδωμι , μέγας πίστις ὁ ὁ ἀποπάτημα εἰμί διαφορά . ὁ μέν γάρ ἰκτεριάω ὁ ὁ ἐσθίω διαφυλάσσω χροιά , ὡς ἄν οὐκέτι ἐκκαθαίρω κάτω ὁ χολή , ἀλλά εἰς ὅλος ἀναφέρω ὁ σῶμα · ὁ δέ ὑγιαίνω χρ́ωω ξανθός χρῶμα , ὅτι καί ὁ ὁ ξανθός χολή χυμός εἰς ἔντερον οὗτος συνέρρω . καίτοι γε , εἴπερ ἐντεῦθεν πάλιν εἰς ἧπαρ παλινδρομέω , δῆλος , ὡς οὐ ὁ διαχωρέω μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ πᾶς σῶμα χρώς ὁ ὁ ἰκτεριάω οὐδείς ἄν διαφέρω . μή τοίνυν ἔτι θαυμάζω , εἰ καί ὁ μελαγχολικός περίσσωμα , ὁ ὁ ἐν ὁ σπλήν μή δύναμαι ἐργασία τε καί μεταβολή εἰσδέχομαι , ὁ ἔκκρισις οὐ εἰς ὁ πλησίον ὁ ἕδρα , ἀλλά εἰς αὐτός ἔχω ὁ κοιλία . ἐάν γάρ , ὅτι μέν ἄλυπος ἐνταῦθα μέλλω εἰμί , δείκνυμι , εἰ δέ ἐπί ὁ πλησίον ὁ ἕδρα ἔντερον ὁ ὑποδέχομαι αὐτός πόρος ὁ φύσις ἐκτείνω , στενός μέν εἰμί δέω ἀνάλογος ὁ ὁ περίσσωμα ὀλιγότης , μακρός δέ ἐκ ἀνάγκη εἰμί ἐπί ὁ μῆκος ὁ διάστημα , καί διά οὗτος εὐπαθής γίγνομαι , εὔλογος εἰμί σύ φαίνω διά βραχύς ἀγγεῖον συρρέω αὐτός εἰς ὁ γαστήρ πλησίον κεῖμαι . ὅτι δέ οὐδέ μέλλω λυπέω , ὡς ἐπί ὁ ξανθός χολή λέγω , ἀναμιμνῄσκω , οὐκέτι ἄν ἐγώ δοκέω δέω λόγος μακρός . εἰ γάρ μήτε αὖθις εἰς ὅλος ὁ ζῷον ἀναλαμβάνω , μήτε αὐτός τις βλάπτω ὁ γαστήρ , τίς ἄν ἔτι καί λυπέω ; ἀλλά ὅτι μέν οὐ ἀναλαμβάνω , δῆλος ἐκ ὁ μηδέ ὁ ξανθός χολή , πολύς λεπτός ὑπάρχω · ὅτι δέ οὐ ἀδικέω τις ὁ κοιλία , ὁ ποιότης ἐνδείκνυμι . στρυφνός γάρ εἰμί ὁ μέλας καί ὀξύς , καί συνάγω καί σφίγγω , οὐ ἀνατρέπω αὐτός , ὥσπερ ὁ ξανθός , φύω . δῆλος οὖν , ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ κωλύω ἐπιπολύ ἐν ὁ γαστήρ ὁ σιτίον μένω πέσσω βλάπτω λέγω , ὁ μέλας οὐ ὅπως οὐδείς βλάπτω εὑρίσκω ἄν , ἀλλά καί προσωφελέω ἔτι ὁ γαστήρ ἐνέργεια . ἐπιτείνω γάρ αὐτός καί συνάγω πρός ἑαυτοῦ , καί περιλαμβάνω ἀκριβής ἀναγκάζω ὁ σιτίον καί κατέχω , ἄχρι ἄν ἱκανός ἐκπέσσω . οὕτως μέν ὁ ὁ χολώδης περίσσωμα ἐκροή ὁ φύσις προνοοῦμαι .