galenus.de-usu-partium 8.14
Αὖθις οὖν ἐπὶ τὰ μετὰ τὴν μέσην κοιλίαν μόρια παραγενόμενοι τῷ λόγῳ , τὸ κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ συνάπτοντος αὐτὴν πόρου πρὸς τὸν ὀπίσθιον ἐγκέφαλον ἐπικείμενον σῶμα , τὸ πρὸς τῶν περὶ τὰς ἀνατομὰς ἐχόντων ὀνομαζόμενον κωνάριον , ἐπισκεψώμεθα τίνος ἕνεκα χρείας γέγονεν . ἔστι δὲ τοῦτο τὴν μὲν οὐσίαν ἀδὴν , τὸ δὲ σχῆμα κώνῳ μάλιστα παραπλήσιον , ὅθεν αὐτὸ τοὔνομα . καὶ τὴν χρείαν αὐτοῦ τὴν αὐτὴν εἶναι ἔνιοι νομίζουσι , ἣν καὶ τοῦ κατὰ τὴν γαστέρα πυλωροῦ . καὶ γὰρ οὖν κᾀκεῖνον ἀδένα φασὶν ὑπάρχειν , καὶ κωλύειν ἐκ τῆς γαστρὸς εἰς τὸ λεπτὸν ἔντερον μεταλαμβάνεσθαι , πρὶν πεφθῆναι , τὴν τροφήν . καὶ τοῦτον δὴ τὸν ἀδένα , τὸ κωνάριον , ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἑστῶτα τοῦ πόρου τοῦ διαπέμποντος ἐκ τῆς μέσης κοιλίας εἰς τὴν ἐν τῇ παρεγκεφαλίδι τὸ πνεῦμα , φύλακά τινα καὶ οἷον ταμίαν ὑπάρχειν τοῦ ποσοῦ τῆς ἐπιπέμψεως . ἐγὼ δὲ , ἥντινα μὲν χρὴ γνώμην ἔχειν ὑπὲρ τοῦ κατὰ τὴν γαστέρα πυλωροῦ , πρόσθεν εἴρηκα · τὸν δ’ ἀδένα τοῦτον τῷ κώνῳ παραπλήσιον , ἀναπληροῦντα τῆς μεγάλης φλεβὸς τὴν σχίσιν , ἀφ’ ἧς ἅπαντα σχεδὸν τὰ κατὰ τὰς προσθίους κοιλίας χοριοειδῆ πλέγματα συνίσταται , τῆς αὐτῆς χρείας ἕνεκα τοῖς ἀδέσι τοῖς στηρίζουσι τὰς σχιζομένας φλέβας ἡγοῦμαι γεγονέναι . καὶ γὰρ οὖν καὶ ἡ θέσις ἡ αὐτὴ κατὰ πάντ’ ἐστὶν αὐτῷ τοῖς τοιούτοις ἀδέσι , τὴν μὲν κορυφὴν ἐκείνοις ἐνηδρακόσι τοῖς μέρεσι τῆς φλεβὸς , ἵνα πρῶτον σχίζεται , τὸ δ’ ἄλλο πᾶν ἀνάλογον τῇ διαστάσει τῶν ἐκ τῆς σχίσεως γεννωμένων ἀγγείων ἐπαυξανόμενον καὶ μέχρι γε τοσούτου προϊὸν , μέχρι περ ἂν κᾀκεῖνα μετέωρα φέρηται . ἡνίκα δ’ ἂν πρῶτον ἐπιβῶσιν αἱ φλέβες αὗται τοῦ κατὰ τὸν ἐγκέφαλον αὐτὸν σώματος , ἀπολείπει μὲν αὐτὰς ἤδη τὸ κωνάριον , ἕδρα δ’ αὐτῷ τε τούτῳ καὶ ταῖς φλεψὶν ἅμα γίνεται τὸ ταύτῃ σῶμα τοῦ ἐγκεφάλου . τὸ δ’ οἴεσθαι τῆς διόδου τοῦ πνεύματος ἐπιτροπεύειν αὐτὸ , καὶ τὴν τῆς σκωληκοειδοῦς ἀποφύσεως ἐνέργειαν ἀγνοούντων ἐστὶ , καὶ πλέον ἢ κατὰ τὴν ἀξίαν ἀδένι χαριζομένων . εἰ μὲν γὰρ αὐτοῦ γε τοῦ ἐγκεφάλου μόριον ἦν , ὥσπερ ὁ πυλωρὸς τῆς γαστρὸς , ἐνεδέχετο ἂν αὐτῷ ταῖς ἐκείνου συστολαῖς καὶ διαστολαῖς συμμεταφερόμενον ἐκ τῆς ἐπικαίρου θέσεως ἀνοιγνύναι τε καὶ κλείειν ἐν μέρει τὸν πόρον . ἐπεὶ δ’ οὔθ’ ὅλως οὐδέν ἐστιν ἐγκεφάλου μόριον ὁ ἀδὴν οὗτος , οὔτ’ ἐκ τῶν ἔνδον μερῶν τῆς κοιλίας , ἀλλ’ ἔξωθεν αὐτῇ προσήρτηται , πῶς ἂν δύναιτο τηλικαῦτα περὶ τὸν πόρον διαπράττεσθαι μὴ αὐτοκίνητός γε ὤν ; καὶ τί κωλύει , φησί τις ἴσως , αὐτοκίνητον αὐτὸν ὑπάρχειν ; τί δ’ ἄλλως , ἢ οὕτως ὁ μὲν ἀδὴν ἡμῖν ἐπὶ ἐγκεφάλου τετάξεται , αὐτὸς δὲ ὁ ἐγκέφαλος πόροις μόνον ἔσται πολλοῖς διειλημμένον σῶμα , καθάπερ ὄργανον εἰς ὑπηρεσίαν ἐπιτήδειον τῷ κινεῖν πεφυκότι τε καὶ δυναμένῳ ; ταῦτα δ’ ὅτι ἀγνοίας τε καὶ ἀμαθίας ἔχεται , τί δεῖ λέγειν ; ὃ γὰρ ὀνειρώττουσι μὲν , ὡς εἶναι δέον , αὐτοῦ που περὶ τὸν πόρον ἐγκεφάλου μόριον τοιοῦτον , οἷον ἐπιτροπεύειν τε καὶ ἄρχειν τῆς διόδου τοῦ πνεύματος , εὑρεῖν δὲ ἀδύνατον , τὸ κωνάριον οὐκ ἔστιν , ἀλλ’ ἡ κατὰ παντὸς ἐκτεταμένη τοῦ πόρου σκώληκι παραπλήσιος ἀπόφυσις . ὀνομάζουσι μὲν οὖν αὐτὴν ἀπὸ μόνου τοῦ σχήματος οἱ περὶ τὰς ἀνατομὰς δεινοὶ , σκωληκοειδῆ καλοῦντες ἀπόφυσιν . ἔχει δέ πως ᾧδε θέσεώς τε καὶ φύσεως καὶ τῆς πρὸς τὰ παρακείμενα μέρη κοινωνίας . ἑκατέρωθεν τοῦ πόρου λεπταὶ καὶ προμήκεις εἰσὶν ἐξοχαὶ τοῦ ἐγκεφάλου , γλουτία καλούμενα · μηροῖς ἀνθρώπου μάλιστ’ ἂν εἰκάσαις ἀλλήλων ἁπτομένοις τὴν ὁμιλίαν αὐτῶν . εἰσὶ δὲ οἳ διδύμοις εἰκάσαντες αὐτὰ διδύμια καλεῖν εἵλοντο μᾶλλον ἢ γλουτία . τινὲς δὲ τὰ μὲν ὁμιλοῦντα τῷ κωναρίῳ σώματα διδύμια καλοῦσι , τὰ δ’ ἐφεξῆς αὐτῶν γλουτία . τὰ μὲν οὖν ἀριστερὰ καὶ δεξιὰ μέρη τοῦ πόρου τὰ τούτων αὐτῶν ἐστι σώματα , τὰ δ’ ἄνωθεν ὑπὸ λεπτοῦ μέν τινος ὑμένος , οὐ μὴν ἀῤῥώστου γε , σκέπεται , συναπτομένου τοῖς γλουτίοις ἑκατέρωθεν , ὅστις ὑμὴν ἄχρι τῆς ὀπίσω κοιλίας ἐκτεταμένος τὸ κάτω πέρας ἐστὶ τῆς σκωληκοειδοῦς ἐπιφύσεως , οὐδὲν ὅμοιον ἐχούσης τοῖς διδύμοις τε καὶ γλουτίοις . ἡ μὲν γὰρ πολυειδῶς διήρθρωται , τὰ δ’ ἐστὶν ὅμοιά τε πάντη καὶ οὐ πάντη σύνθετα . πρὸς δὲ τῷ πολυειδῶς διηρθρῶσθαι καὶ δοκεῖν ἐκ παμπόλλων συγκεῖσθαι μορίων , ὑμέσι λεπτοῖς συναπτομένων , ἔτι καὶ τοῦθ’ ἡ σκωληκοειδὴς ἐπίφυσις ἐξαίρετον ἔχει . κυρτὸν μὲν καὶ λεπτὸν αὐτῆς ἐστι τὸ κατὰ τὴν ὀπίσω κοιλίαν πέρας , ἵνα ﻿ περ εἰς τὸν ἐπικείμενον ὑμένα τελευτᾷν ἐλέγετο · τὸ δὲ ἀπὸ τοῦδε προσαυξομένη τε καὶ πλατυνομένη σχεδὸν ἴσχει τὸν νῶτον ἴσον τῇ τῶν γλουτίων διαστάσει , καὶ διὰ τοῦτο μακρὰ μὲν ἐκταθεῖσα κατὰ τοῦ πόρου τελέως αὐτὸν ὅλον ἐπιφράττει , ἀνακυκλουμένη δὲ εἰς τοὐπίσω συναποσπᾷ μὲν οὕτως τὸν ὑμένα συμφυῆ τοῖς κυρτουμένοις ἑαυτῆς μορίοις ὑπάρχοντα , τὸν πόρον δὲ εἰς τοσοῦτον ἀνοίγνυσιν ὅλον , εἰς ὅσον ἂν ἀποχωρήσῃ πρὸς τοὐπίσω . σφαιρουμένης γὰρ αὐτῆς κατὰ τὴν ἀνάκλασιν καὶ εἰς αὑτὴν συνιζανούσης , ὅσον ἀφαιρεῖται τοῦ μήκους , τοσοῦτον ἐπαύξεται τὸ πλάτος · ὥστ’ εὐλόγως , ὀλίγον μὲν ἀνακυκλωθείσης καὶ διὰ τοῦτο ὀλίγῳ πλατυτέρας γενομένης , μόνοις τοῖς κατὰ τὴν βάσιν μέρεσι τοῦ πόρου τοῖς στενοτάτοις μηκέτ’ ἐμβαίνειν δύνασθαι τὰ κάτωθεν αὐτῆς πέρατα , πλέονος δὲ τῆς ἀνακλάσεως γενομένης καὶ διὰ τοῦτο καὶ τῆς πλατύτητος ἐπαυξηθείσης , πλέον καὶ τοῦ πόρου διοίγεσθαι μέρος , ἀεὶ δὴ τοσούτῳ , ὅσῳ ἂν ἑκάστοτ’ ἀπορῇ τῆς ἐμβησομένης αὐτῷ κυρτότητος . ἀλλ’ οὐκ ἂν οὐδὲν τούτων οἷόν τ’ ἦν γενέσθαι καλῶς , εἰ καὶ σμικρῷ τινι παχυτέραν ἢ καὶ λεπτοτέραν τῆς νῦν οὔσης ἡ φύσις ἀπειργάσατο τὴν ἐπίφυσιν . ὑπὸ μὲν γὰρ τῆς παχυτέρας οὐδέποτ’ ἂν τελέως ἐκλείσθη ὁ πόρος , ὡς ἂν μηδ’ ἐξικέσθαι δυναμένης ποτὲ τοῖς ἑαυτῆς λεπτοτάτοις εἰς τὰ ἐκείνου στενότατα · ὑπὸ δ’ αὖ τῆς λεπτοτέρας οὐ μόνον οὐκ ἂν ἐκλείσθη τελέως , ἀλλ’ οὐδ’ ἂν ἀνεῴχθη καλῶς . ἐν μὲν γὰρ τῷ κλείεσθαι παρηθεῖτο ἄν τι τοῦ πνεύματος , ὡς ἂν μὴ πάσης τῆς εὐρύτητος αὐτοῦ κατειλημμένης διὰ τὴν λεπτότητα τῆς ἐπιφύσεως · ἀνοιγομένου δὲ , πολλὴν ἐχρῆν πρότερον γενέσθαι τὴν ἀνάκλασιν , ἢ οὐκ ἂν ἐμετεωρίσθη ποτὲ τὰ κυρτὰ πέρατα καὶ ἀπεχώρησε τῆς ἐν τῷ πόρῳ βάσεως . καὶ μὴν εἰ , βραχεῖ τινι παχυτέρας ἢ λεπτοτέρας τῆς σκωληκοειδοῦς ἐπιφύσεως γενομένης , ἀμέτρως τε καὶ οὐ καλῶς ἀνοίγνυσθαι καὶ κλείεσθαι συνέβαινεν ἂν τῷ πόρῳ , τί χρὴ προσδοκᾷν , εἰ παμπόλλῳ τινὶ τῆς νῦν οὔσης παρήλλαττεν ; ἆρ’ οὐ παντάπασιν συγχυθήσεσθαί τε καὶ διαφθαρήσεσθαι τὸν νῦν ὑπάρχοντα κόσμον αὐτοῖς σύμπασι ; καὶ μὴν οὐκ ἂν εὕροις ἀρετῆς κατασκευὴν εἰς ἔργου συντέλειαν ἐπιδεῖξαι λαμπροτέραν τῆς οὕτως ἀκριβῶς ἐχούσης , ὡς , εἰ καὶ βραχὺ μετακοσμηθείη , διαφθείρεσθαι τὸ πᾶν . ἔνθα μὲν γὰρ ἐγχωρεῖ καὶ προσθέντι καὶ ἀφελόντι πολλὰ τῶν ὑπαρχόντων ἔτι μένειν τὸ δημιούργημα εὔχρηστον , ἐνταῦθα οὐκ ἂν δέοι σοφίας περιττῆς τῷ δημιουργῷ · ἐν οἷς δὲ , εἰ καὶ βραχύ τι παροφθείη , τὸ πᾶν συναπόλλυται , ἐν τούτοις ἐστὶν ἀκριβοῦς τέχνης ἐξέτασις . ἀλλ’ εἰ μὲν ἐν μόνῳ τῷ τῆς ἐπιφύσεως ὄγκῳ τὸ παρόραμα τὴν ἀρετὴν τοῦ δημιουργήματος διέφθειρεν , ἀδιαφθόρου τῆς ἄλλης κατασκευῆς ὑπαρχούσης καὶ μηδὲν μέγα μήτ’ ὠφελεῖν μήτε βλάπτειν δυναμένης , ἴσως ἄν τις οὐδὲν ἧττον εἰς τύχην ἢ εἰς τέχνην ἀνέφερε τὴν αἰτίαν · ἐπειδὴ δ’ , ὅπερ ἐν τῷ μεγέθει τῆς σκωληκοειδοῦς ἐπιφύσεως , τοῦτο κᾀν τοῖς ἄλλοις ἐστὶν ἅπασιν , ( ὅ τι γὰρ ἂν μετακοσμήσῃς , ἔβλαψε τὴν ἐνέργειαν , ὡς αὐτίκα δὴ μάλα δεδείξεται , ) πῶς οὐκ ἄν τις ἄτοπος εἴη τῆς φύσεως ἀφαιρούμενος τὴν τέχνην ; τά τε γὰρ γλουτία τοσοῦτόν ἐστιν ὑψηλότερα τοῦ πόρου , ὥστε ἀνακεκλιμένην ἐπ’ αὐτῶν ὀχεῖσθαι τὴν ἐπίφυσιν , ὅ τε πόρος ὅλος ἐπιμήκης ἐγένετο δι’ οὐδὲν ἀλλ’ ἵν’ ἡ κίνησις αὐτῆς πολλὴν ἔχῃ τὴν ἐν τῷ ποσῷ διαφορὰν , αἵ τ’ ἐκ πολλῶν καὶ σμικρῶν πυκναὶ συνθέσεις τὴν αὐτὴν παρέχονται χρείαν . ἵνα γὰρ ἡ κατὰ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον ἐν τῇ κινήσει διαφορὰ παμπόλλη τις ᾖ , πλείστας αὐτὴν κλάσεις τε καὶ καμπὰς ἴσχειν δυναμένην ἐδημιούργησεν . ἐπεὶ δὲ ἐκ τούτων πάντων εὐκίνητός τε καὶ πολυκίνητος ἔμελλεν ἔσεσθαι , καὶ κίνδυνος ἦν κυρτοῖς ἐποχουμένην αὐτὴν τοῖς τῶν γλουτίων νώτοις ἀποκυλισθήσεσθαί ποτε ἐκτὸς αὐτῶν καὶ καταλείψειν τὸν πόρον , ἐτεχνήσατό τινας αὐτῇ πρὸς τὰ γλουτία συνδέσμους ἡ φύσις , οὓς οἱ περὶ τὰς ἀνατομὰς δεινοὶ τένοντας ὀνομάζουσιν , ὑφ’ ὧν ἑκατέρωθεν ἐσφιγμένη τε καὶ κατεχομένη πλανᾶσθαι κωλύεται . καὶ μὲν δὴ καὶ σκληρὰν αὐτὴν ἀπειργάσατο δυσπαθείας ἕνεκα , οὐ μὴν εἰς τοσοῦτόν γε σκληρὰν , ὡς μηκέτ’ ἐγκεφάλου μέρος ὑπάρχειν , ἀλλὰ κᾀνταῦθα ἀκριβῶς πάνυ μετρήσασα τὴν χρείαν , εἰς ὅσον τὴν ἐγκεφάλου ἔτι μένουσαν αὐτὴν γενέσθαι σκληρὰν , εἰς τοσοῦτον προήγαγεν . ἀλλ’ εἰ καὶ τούτων ἁπάντων ὑπαρχόντων αὐτῇ , τὰς καμπὰς τὰς ἐκ τῆς συνθέσεως ἔχειν λοξὰς ἢ εὐθείας ἀπειργάσατο , καὶ μὴ , καθ’ ὃν νῦν εἰσι τρόπον , ἐγκαρσίας , οὐδὲν ἂν αὐτῶν ὄφελος ἦν . οὔτε γὰρ ἂν ἐσφαιροῦτο , καθ’ ὃν εἴρηται τρόπον , εἰ μὴ τὴν εἰς τοὐπίσω φορὰν ἀνακυλιομένην καμπαῖς ἐγκαρσίαις ἐποιεῖτο , οὔτ’ ἂν , ὡς ἐπιδέδεικται , κατὰ βραχὺ τὸν πόρον ἀνοιγνύναι τε καὶ κλείειν ἠδύνατο , ἀλλ’ ἦν ἂν ἄχρηστος ἡ τοσαύτη τε καὶ τοιαύτη κατασκευὴ πάντων τῶν περὶ τὸν πόρον σωμάτων , ἑνὸς τούτου παραλειφθέντος . δῆλον δ’ ἤδη τοῖς γε προσεσχηκόσι τῷ λόγῳ τὸν νοῦν , ὡς , εἰ καὶ τῶν ἄλλων τι τῶν εἰρημένων μετακοσμηθείη , πολλαχῇ μὲν βλαβῆναι μόνον ἐστὶν , ὅπη δὲ καὶ τελέως ἀπολέσθαι συμβήσεται τὴν ἐνέργειαν . ὥστ’ ἐγὼ μὲν οὐκ ἔχω συμβαλεῖν , ὅτῳ τις ἂν ἐπιχειρήσειε τρόπῳ δεικνύναι , ταῦτα μὴ τῆς ἀκριβεστάτης τέχνης ὑπάρχειν ἔργα .
Lemmas: αὖθις οὖν ἐπί ὁ μετά ὁ μέσος κοιλία μόριον παραγίγνομαι ὁ λόγος , ὁ κατά ὁ ἀρχή ὁ συνάπτω αὐτός πόρος πρός ὁ ὀπίσθιος ἐγκέφαλος ἐπίκειμαι σῶμα , ὁ πρός ὁ περί ὁ ἀνατομή ἔχω ὀνομάζω κωνάριον , ἐπισκοπέω τίς ἕνεκα χρεία γίγνομαι . εἰμί δέ οὗτος ὁ μέν οὐσία ἀδήν , ὁ δέ σχῆμα κῶνος μάλα παραπλήσιος , ὅθεν αὐτός ὄνομα . καί ὁ χρεία αὐτός ὁ αὐτός εἰμί ἔνιοι νομίζω , ὅς καί ὁ κατά ὁ γαστήρ πυλωρός . καί γάρ οὖν καϊ̓κεῖνος ἀδήν φημί ὑπάρχω , καί κωλύω ἐκ ὁ γαστήρ εἰς ὁ λεπτός ἔντερον μεταλαμβάνω , πρίν πέσσω , ὁ τροφή . καί οὗτος δή ὁ ἀδήν , ὁ κωνάριον , ἐπί ὁ ἀρχή ἵστημι ὁ πόρος ὁ διαπέμπω ἐκ ὁ μέσος κοιλία εἰς ὁ ἐν ὁ παρεγκεφαλίς ὁ πνεῦμα , φύλαξ τις καί οἷος ταμίας ὑπάρχω ὁ πός ὁ ἐπίπεμψις . ἐγώ δέ , ὅστις μέν χρή γνώμη ἔχω ὑπέρ ὁ κατά ὁ γαστήρ πυλωρός , πρόσθεν λέγω · ὁ δέ ἀδήν οὗτος ὁ κῶνος παραπλήσιος , ἀναπληρόω ὁ μέγας φλέψ ὁ σχίσις , ἀπό ὅς ἅπας σχεδόν ὁ κατά ὁ πρόσθιος κοιλία χοριοειδής πλέγμα συνίστημι , ὁ αὐτός χρεία ἕνεκα ὁ ἀδήν ὁ στηρίζω ὁ σχίζω φλέψ ἡγέομαι γίγνομαι . καί γάρ οὖν καί ὁ θέσις ὁ αὐτός κατά πᾶς εἰμί αὐτός ὁ τοιοῦτος ἀδήν , ὁ μέν κορυφή ἐκεῖνος ἐνεδράζω ὁ μέρος ὁ φλέψ , ἵνα πρῶτος σχίζω , ὁ δέ ἄλλος πᾶς ἀνάλογος ὁ διάστασις ὁ ἐκ ὁ σχίσις γεννάω ἀγγεῖον ἐπαυξάνω καί μέχρι γε τοσοῦτος πρόειμι , μέχρι περ ἄν κοᾀκίς μετέωρος φέρω . ἡνίκα δέ ἄν πρῶτος ἐπιβαίνω ὁ φλέψ οὗτος ὁ κατά ὁ ἐγκέφαλος αὐτός σῶμα , ἀπολείπω μέν αὐτός ἤδη ὁ κωνάριον , ἕδρα δέ αὐτός τε οὗτος καί ὁ φλέψ ἅμα γίγνομαι ὁ ταύτῃ σῶμα ὁ ἐγκέφαλος . ὁ δέ οἴομαι ὁ δίοδος ὁ πνεῦμα ἐπιτροπεύω αὐτός , καί ὁ ὁ σκωληκοειδής ἀπόφυσις ἐνέργεια ἀγνοέω εἰμί , καί πολύς ἤ κατά ὁ ἀξία ἀδήν χαρίζω . εἰ μέν γάρ αὐτός γε ὁ ἐγκέφαλος μόριον εἰμί , ὥσπερ ὁ πυλωρός ὁ γαστήρ , ἐνδέχομαι ἄν αὐτός ὁ ἐκεῖνος συστολή καί διαστολή συμμεταφέρομαι ἐκ ὁ ἐπίκαιρος θέσις ἀνοίγνυμι τε καί κλείω ἐν μέρος ὁ πόρος . ἐπεί δέ οὔτε ὅλος οὐδείς εἰμί ἐγκέφαλος μόριον ὁ ἀδήν οὗτος , οὔτε ἐκ ὁ ἔνδον μέρος ὁ κοιλία , ἀλλά ἔξωθεν αὐτός προσαρτάω , πῶς ἄν δύναμαι τηλικοῦτος περί ὁ πόρος διαπράσσω μή αὐτοκίνητος γε εἰμί ; καί τίς κωλύω , φημί τις ἴσως , αὐτοκίνητος αὐτός ὑπάρχω ; τίς δέ ἄλλος , ἤ οὕτως ὁ μέν ἀδήν ἐγώ ἐπί ἐγκέφαλος τάσσω , αὐτός δέ ὁ ἐγκέφαλος πόρος μόνος εἰμί πολύς διαλαμβάνω σῶμα , καθά ὄργανον εἰς ὑπηρεσία ἐπιτήδειος ὁ κινέω φύω τε καί δύναμαι ; οὗτος δέ ὅτι ἄγνοια τε καί ἀμαθία ἔχω , τίς δέω λέγω ; ὅς γάρ ὀνειρώσσω μέν , ὡς εἰμί δέω , αὐτός που περί ὁ πόρος ἐγκέφαλος μόριον τοιοῦτος , οἷος ἐπιτροπεύω τε καί ἄρχω ὁ δίοδος ὁ πνεῦμα , εὑρίσκω δέ ἀδύνατος , ὁ κωνάριον οὐ εἰμί , ἀλλά ὁ κατά πᾶς ἐκτείνω ὁ πόρος σκώληξ παραπλήσιος ἀπόφυσις . ὀνομάζω μέν οὖν αὐτός ἀπό μόνος ὁ σχῆμα ὁ περί ὁ ἀνατομή δεινός , σκωληκοειδής καλέω ἀπόφυσις . ἔχω δέ πως ὧδε θέσις τε καί φύσις καί ὁ πρός ὁ παράκειμαι μέρος κοινωνία . ἑκατέρωθεν ὁ πόρος λεπτός καί προμήκης εἰμί ἐξοχή ὁ ἐγκέφαλος , γλουτίον καλέω · μηρός ἄνθρωπος μάλα ἄν εἰκάζω ἀλλήλων ἅπτω ὁ ὁμιλία αὐτός . εἰμί δέ ὅς δίδυμος εἰκάζω αὐτός διδύμια καλέω αἱρέω μάλα ἤ γλουτίον . τις δέ ὁ μέν ὁμιλέω ὁ κωνάριον σῶμα διδύμια καλέω , ὁ δέ ἐφεξῆς αὐτός γλουτίον . ὁ μέν οὖν ἀριστερός καί δεξιός μέρος ὁ πόρος ὁ οὗτος αὐτός εἰμί σῶμα , ὁ δέ ἄνωθεν ὑπό λεπτός μέν τις ὑμήν , οὐ μήν ἄρρωστος γε , σκέπω , συνάπτω ὁ γλούτια ἑκατέρωθεν , ὅστις ὑμήν ἄχρι ὁ ὀπίσω κοιλία ἐκτείνω ὁ κάτω πέρας εἰμί ὁ σκωληκοειδής ἐπίφυσις , οὐδείς ὅμοιος ἔχω ὁ δίδυμος τε καί γλούτια . ὁ μέν γάρ πολυειδής διαρθρόω , ὁ δέ εἰμί ὅμοιος τε πάντῃ καί οὐ πάντῃ σύνθετος . πρός δέ ὁ πολυειδής διαρθρόω καί δοκέω ἐκ πάμπολυς σύγκειμαι μόριον , ὑμήν λεπτός συνάπτω , ἔτι καί οὗτος ὁ σκωληκοειδής ἐπίφυσις ἐξαιρετός ἔχω . κυρτός μέν καί λεπτός αὐτός εἰμί ὁ κατά ὁ ὀπίσω κοιλία πέρας , ἵνα ﻿ περ εἰς ὁ ἐπίκειμαι ὑμήν τελευτάω λέγω · ὁ δέ ἀπό ὅδε προσαυξάνω τε καί πλατύνω σχεδόν ἴσχω ὁ νῶτον ἴσος ὁ ὁ γλούτια διάστασις , καί διά οὗτος μακρός μέν ἐκτείνω κατά ὁ πόρος τέλειος αὐτός ὅλος ἐπιφράσσω , ἀνακυκλέω δέ εἰς ὀπίσω συναποσπάω μέν οὕτως ὁ ὑμήν συμφυής ὁ κυρτόω ἑαυτοῦ μόριον ὑπάρχω , ὁ πόρος δέ εἰς τοσοῦτος ἀνοίγνυμι ὅλος , εἰς ὅσος ἄν ἀποχωρέω πρός ὀπίσω . σφαιρόω γάρ αὐτός κατά ὁ ἀνάκλασις καί εἰς ἑαυτοῦ συνιζάνω , ὅσος ἀφαιρέω ὁ μῆκος , τοσοῦτος ἐπαυξάνω ὁ πλάτος · ὥστε εὔλογος , ὀλίγος μέν ἀνακυκλόω καί διά οὗτος ὀλίγος πλατύς γίγνομαι , μόνος ὁ κατά ὁ βάσις μέρος ὁ πόρος ὁ στενός μηκέτι ἐμβαίνω δύναμαι ὁ κάτωθεν αὐτός πέρας , πολύς δέ ὁ ἀνάκλασις γίγνομαι καί διά οὗτος καί ὁ πλατύτης ἐπαυξάνω , πολύς καί ὁ πόρος διοίγνυμι μέρος , ἀεί δή τοσοῦτος , ὅσος ἄν ἑκάστοτε ἀφοράω ὁ ἐμβαίνω αὐτός κυρτότης . ἀλλά οὐ ἄν οὐδείς οὗτος οἷος τε εἰμί γίγνομαι καλός , εἰ καί μικρός τις παχύς ἤ καί λεπτός ὁ νῦν εἰμί ὁ φύσις ἀπεργάζομαι ὁ ἐπίφυσις . ὑπό μέν γάρ ὁ παχύς οὐδέποτε ἄν τέλειος κλείω ὁ πόρος , ὡς ἄν μηδέ ἐξικνέομαι δύναμαι ποτέ ὁ ἑαυτοῦ λεπτός εἰς ὁ ἐκεῖνος στενός · ὑπό δέ αὖ ὁ λεπτός οὐ μόνος οὐ ἄν κλείω τέλειος , ἀλλά οὐδέ ἄν ἀνοίγνυμι καλός . ἐν μέν γάρ ὁ κλείω παρηθέω ἄν τις ὁ πνεῦμα , ὡς ἄν μή πᾶς ὁ εὐρύτης αὐτός καταλαμβάνω διά ὁ λεπτότης ὁ ἐπίφυσις · ἀνοίγνυμι δέ , πολύς χρή πρότερος γίγνομαι ὁ ἀνάκλασις , ἤ οὐ ἄν μετεωρίζω ποτέ ὁ κυρτός πέρας καί ἀποχωρέω ὁ ἐν ὁ πόρος βάσις . καί μήν εἰ , βραχύς τις παχύς ἤ λεπτός ὁ σκωληκοειδής ἐπίφυσις γίγνομαι , ἄμετρος τε καί οὐ καλός ἀνοίγνυμι καί κλείω συμβαίνω ἄν ὁ πόρος , τίς χρή προσδοκάω , εἰ πάμπολυς τις ὁ νῦν εἰμί παραλλάσσω ; ἆρα οὐ παντάπασι συγχέω τε καί διαφθείρω ὁ νῦν ὑπάρχω κόσμος αὐτός σύμπας ; καί μήν οὐ ἄν εὑρίσκω ἀρετή κατασκευή εἰς ἔργον συντέλεια ἐπιδείκνυμι λαμπρός ὁ οὕτως ἀκριβής ἔχω , ὡς , εἰ καί βραχύς μετακοσμέω , διαφθείρω ὁ πᾶς . ἔνθα μέν γάρ ἐγχωρέω καί προστίθημι καί ἀφαιρέω πολύς ὁ ὑπάρχω ἔτι μένω ὁ δημιούργημα εὔχρηστος , ἐνταῦθα οὐ ἄν δέω σοφία περισσός ὁ δημιουργός · ἐν ὅς δέ , εἰ καί βραχύς τις παροράω , ὁ πᾶς συναπόλλυμι , ἐν οὗτος εἰμί ἀκριβής τέχνη ἐξέτασις . ἀλλά εἰ μέν ἐν μόνος ὁ ὁ ἐπίφυσις ὄγκος ὁ παρόραμα ὁ ἀρετή ὁ δημιούργημα διαφθείρω , ἀδιάφθορος ὁ ἄλλος κατασκευή ὑπάρχω καί μηδείς μέγας μήτε ὠφελέω μήτε βλάπτω δύναμαι , ἴσως ἄν τις οὐδείς ἥσσων εἰς τύχη ἤ εἰς τέχνη ἀναφέρω ὁ αἰτία · ἐπειδή δέ , ὅς ἐν ὁ μέγεθος ὁ σκωληκοειδής ἐπίφυσις , οὗτος ἐͅν ὁ ἄλλος εἰμί ἅπας , ( ὅς τις γάρ ἄν μετακοσμέω , βλάπτω ὁ ἐνέργεια , ὡς αὐτίκα δή μάλα δείκνυμι , ) πῶς οὐ ἄν τις ἄτοπος εἰμί ὁ φύσις ἀφαιρέω ὁ τέχνη ; ὁ τε γάρ γλουτίον τοσοῦτος εἰμί ὑψηλός ὁ πόρος , ὥστε ἀνακλίνω ἐπί αὐτός ὀχέω ὁ ἐπίφυσις , ὁ τε πόρος ὅλος ἐπιμήκης γίγνομαι διά οὐδείς ἀλλά ἵνα ὁ κίνησις αὐτός πολύς ἔχω ὁ ἐν ὁ πός διαφορά , ὁ τε ἐκ πολύς καί μικρός πυκνός σύνθεσις ὁ αὐτός παρέχω χρεία . ἵνα γάρ ὁ κατά μάλα τε καί ἥσσων ἐν ὁ κίνησις διαφορά πάμπολυς τις εἰμί , πολύς αὐτός κλάσις τε καί καμπή ἴσχω δύναμαι δημιουργέω . ἐπεί δέ ἐκ οὗτος πᾶς εὐκίνητος τε καί πολυκίνητος μέλλω εἰμί , καί κίνδυνος εἰμί κυρτός ἐποχέομαι αὐτός ὁ ὁ γλούτια νῶτον ἀποκυλίνδω ποτέ ἐκτός αὐτός καί καταλείπω ὁ πόρος , τεχνάομαι τις αὐτός πρός ὁ γλουτίον σύνδεσμος ὁ φύσις , ὅς ὁ περί ὁ ἀνατομή δεινός τένων ὀνομάζω , ὑπό ὅς ἑκατέρωθεν σφίγγω τε καί κατέχω πλανάω κωλύω . καί μέν δή καί σκληρός αὐτός ἀπεργάζομαι δυσπάθεια ἕνεκα , οὐ μήν εἰς τοσοῦτος γε σκληρός , ὡς μηκέτι ἐγκέφαλος μέρος ὑπάρχω , ἀλλά ᾀνταῦθη ἀκριβής πάνυ μετρέω ὁ χρεία , εἰς ὅσος ὁ ἐγκέφαλος ἔτι μένω αὐτός γίγνομαι σκληρός , εἰς τοσοῦτος προάγω . ἀλλά εἰ καί οὗτος ἅπας ὑπάρχω αὐτός , ὁ καμπή ὁ ἐκ ὁ σύνθεσις ἔχω λοξός ἤ εὐθύς ἀπεργάζομαι , καί μή , κατά ὅς νῦν εἰμί τρόπος , ἐγκάρσιος , οὐδείς ἄν αὐτός ὄφελος εἰμί . οὔτε γάρ ἄν σφαιρόω , κατά ὅς λέγω τρόπος , εἰ μή ὁ εἰς ὀπίσω φορά ἀνακυλίω καμπή ἐγκάρσιος ποιέω , οὔτε ἄν , ὡς ἐπιδείκνυμι , κατά βραχύς ὁ πόρος ἀνοίγνυμι τε καί κλείω δύναμαι , ἀλλά εἰμί ἄν ἄχρηστος ὁ τοσοῦτος τε καί τοιοῦτος κατασκευή πᾶς ὁ περί ὁ πόρος σῶμα , εἷς οὗτος παραλείπω . δῆλος δέ ἤδη ὁ γε προσέχω ὁ λόγος ὁ νόος , ὡς , εἰ καί ὁ ἄλλος τις ὁ λέγω μετακοσμέω , πολλαχῆ μέν βλάπτω μόνος εἰμί , ὅπῃ δέ καί τέλειος ἀπόλλυμι συμβαίνω ὁ ἐνέργεια . ὥστε ἐγώ μέν οὐ ἔχω συμβάλλω , ὅστις τις ἄν ἐπιχειρέω τρόπος δείκνυμι , οὗτος μή ὁ ἀκριβής τέχνη ὑπάρχω ἔργον .