galenus.de-usu-partium 7.16
Οὐκέτ’ οὖν οἶμαί σε θαυμάσειν , οὐδὲ ζητήσειν , οἷα δὴ θαυμάζουσί τε καὶ ζητοῦσιν οἱ πρὸ ἐμοῦ πάντες ἰατροί τε καὶ φιλόσοφοι , τοῦτο μὲν ὅπως ἐν τῷ πίνειν τὸ ὑγρὸν οὐκ εἰς τὴν τραχεῖαν ἀρτηρίαν , ἀλλ’ εἰς τὸν στόμαχον ἐμπίπτει , τοῦτο δὲ τῶν κατὰ τὴν ῥίζαν τῆς γλώττης μυῶν τὴν κίνησιν αἰτιωμένων , οἰομένων τε διὰ τούτους ἀνατρέχειν τὸν λάρυγγα πρὸς τὴν ἐπιγλωττίδα . κλειομένου γὰρ ἀκριβῶς οὕτω τοῦ λάρυγγος , ὡς μηδὲ τὸ βιαίως ἐκθλιβόμενον ὑπὸ τοῦ θώρακος πνεῦμα διοίγειν αὐτὸν , οὐκ ἐχρῆν ζητεῖν ἑτέραν αἰτίαν τοῦ μὴ φέρεσθαι τὸ ποτὸν εἰς τὸν πνεύμονα . κάλλιον δ’ ἦν αὐτοὺς ἑωρακότας τοῦ λάρυγγος τὸ στόμιον ἀναγκαίαν ἔχον κοιλότητα διὰ τὴν τῆς ἐπιγλωττίδος ἰδέαν τε καὶ χρείαν , ὡς ἐν τοῖς περὶ τῆς φωνῆς ἐπεδείξαμεν , ἐννοῆσαι κατὰ ταὐτὸν τήν τε τροφὴν καὶ τὸ πόμα σωρευθησόμενα παρὰ τὸν τῆς καταπόσεως καιρὸν , ὥσθ’ ἑξῆς ἀνοιχθέντος τοῦ λάρυγγος ἐν τῷ καιρῷ τῆς εἰσπνοῆς εὐθὺς ἂν ἐνέπιπτεν τῷ πόρῳ τοῦ πνεύματος οὐ τὸ ποτὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ σιτία . καὶ διὰ τοῦτο τὴν ἐπιγλωττίδα προμηθῶς ἡ φύσις οἷον ἐπίθημά τι προὔθηκε τοῦ κατὰ τὸν λάρυγγα στόματος , ἑστηκυῖαν μὲν ὀρθὴν ἐν τῷ πρόσθεν ἅπαντι χρόνῳ , καθ’ ὃν ἀναπνεῖ τὰ ζῶα , καταπίπτουσαν δ’ ἐπὶ τὸν λάρυγγα καταπινόντων ὁτιοῦν . αὐτὸ γὰρ τὸ καταπινόμενον , ἅτε πρῶτον μὲν ἐπιπίπτον αὐτῆς τῇ ῥίζῃ , μετὰ ταῦτα δὲ κατὰ τοῦ νώτου φερόμενον , ἀναγκάζει κατακλίνεσθαί τε καὶ καταπίπτειν αὐτὴν , ὡς ἂν τῇ μὲν οὐσίᾳ χόνδρον οὖσαν , λεπτὴν δὲ ἱκανῶς ὑπάρχουσαν . εἰ δ’ ἀκριβῶς κατασκέψαιο τὴν κατασκευὴν ἅπασαν τῆς ἐπιγλωττίδος , οἶδ’ ὅτι θαυμαστῶς ἔχειν σοι δόξει . περιφερὴς γὰρ οὖσα καὶ χονδρώδης , καὶ τὸ μέγεθος ὀλίγῳ μείζων τοῦ κατὰ τὸν λάρυγγα στόματος , εἰς τὰ πρὸς τὸν στόμαχον ἔστραπται μέρη τῷ τρίτῳ χόνδρῳ θέσιν ἀντίστροφον ἔχουσα τῷ ἀρυταινοειδεῖ . δῆλον δὲ , ὡς οὐκ ἂν οὕτω θέσεως εἶχεν , εἰ μὴ τῆς καταντικρὺ χώρας ἐξεφύετο . καὶ μέν γε καὶ εἰ μὴ χονδρώδης ἦν , οὔτ’ ἂν ἀνέῳκτο παρὰ τὸν τῆς ἀναπνοῆς καιρὸν , οὔθ’ ὑπὸ τῶν σιτίων ἀνετρέπετο · τὰ μὲν γὰρ μαλακώτερα τοῦ δέοντος καταπέπτωκεν ἀεὶ , τὰ δὲ σκληρότερα δυσανάστρεπτα μένει . χρὴ δ’ οὐδέτερον ἔχειν αὐτὴν , ἀλλ’ ὀρθὴν μὲν εἰσπνεόντων εἶναι , καταπινόντων δὲ ἀνατρέπεσθαι . καὶ μὴν εἰ ταῦτα μὲν εἶχεν , ἔλαττον δ’ ἦν τοῦ κατὰ τὸν λάρυγγα πόρου , πλέον οὐδὲν ἐγίνετ’ ἂν ἐκ τοῦ καταπίπτειν αὐτὴν , ὥσπερ οὐδ’ εἰ πολὺ μεῖζον , ἐπέφραττε γὰρ ἂν οὕτω γε καὶ τὸν στόμαχον . ὃν δὲ τρόπον ὑπὸ τῶν σιτίων ἡ ἐπιγλωττὶς εἰς τὸν τοῦ λάρυγγος ἀνακλίνεται πόρον , οὕτως ὑπὸ τῶν ἐμουμένων ὁ ἀρυταινοειδὴς χόνδρος . ἔστραπται γὰρ κᾀκεῖνος εἰς τὴν εὐρυχωρίαν τοῦ λάρυγγος , ὥσθ’ ἡ ῥύμη τῶν ἀναφερομένων ἐκ τοῦ στομάχου τοῖς κατὰ τὸ νῶτον αὐτοῦ προσπίπτουσα ῥᾳδίως εἰς τὴν εἴκουσαν ἀνατρέπει χώραν ὅλον τὸν χόνδρον .
Lemmas: οὐκέτι οὖν οἴομαι σύ θαυμάζω , οὐδέ ζητέω , οἷος δή θαυμάζω τε καί ζητέω ὁ πρό ἐγώ πᾶς ἰατρός τε καί φιλόσοφος , οὗτος μέν ὅπως ἐν ὁ πίνω ὁ ὑγρός οὐ εἰς ὁ τραχύς ἀρτηρία , ἀλλά εἰς ὁ στόμαχος ἐμπίπτω , οὗτος δέ ὁ κατά ὁ ῥίζα ὁ γλῶσσα μῦς ὁ κίνησις αἰτιάομαι , οἴομαι τε διά οὗτος ἀνατρέχω ὁ λάρυγξ πρός ὁ ἐπιγλωσσίς . κλέω γάρ ἀκριβής οὕτως ὁ λάρυγξ , ὡς μηδέ ὁ βίαιος ἐκθλίβω ὑπό ὁ θώραξ πνεῦμα διοίγνυμι αὐτός , οὐ χρή ζητέω ἕτερος αἰτία ὁ μή φέρω ὁ ποτός εἰς ὁ πνεύμων . καλός δέ εἰμί αὐτός ὁράω ὁ λάρυγξ ὁ στόμιον ἀναγκαῖος ἔχω κοιλότης διά ὁ ὁ ἐπιγλωσσίς ἰδέα τε καί χρεία , ὡς ἐν ὁ περί ὁ φωνή ἐπιδείκνυμι , ἐννοέω κατά αὐτός ὁ τε τροφή καί ὁ πόμα σωρεύω παρά ὁ ὁ κατάποσις καιρός , ὥστε ἑξῆς ἀνοίγνυμι ὁ λάρυγξ ἐν ὁ καιρός ὁ εἰσπνοή εὐθύς ἄν ἐμπίπτω ὁ πόρος ὁ πνεῦμα οὐ ὁ ποτός μόνος , ἀλλά καί ὁ σιτίον . καί διά οὗτος ὁ ἐπιγλωσσίς προμηθής ὁ φύσις οἷος ἐπίθημα τις προτίθημι ὁ κατά ὁ λάρυγξ στόμα , ἵστημι μέν ὀρθός ἐν ὁ πρόσθεν ἅπας χρόνος , κατά ὅς ἀναπνέω ὁ ζῷον , καταπίπτω δέ ἐπί ὁ λάρυγξ καταπίνω ὁστισοῦν . αὐτός γάρ ὁ καταπίνω , ἅτε πρῶτος μέν ἐπιπίπτω αὐτός ὁ ῥίζα , μετά οὗτος δέ κατά ὁ νῶτον φέρω , ἀναγκάζω κατακλίνω τε καί καταπίπτω αὐτός , ὡς ἄν ὁ μέν οὐσία χόνδρος εἰμί , λεπτός δέ ἱκανός ὑπάρχω . εἰ δέ ἀκριβής κατασκέπτομαι ὁ κατασκευή ἅπας ὁ ἐπιγλωσσίς , οἶδα ὅτι θαυμαστός ἔχω σύ δοκέω . περιφερής γάρ εἰμί καί χονδρώδης , καί ὁ μέγεθος ὀλίγος μέγας ὁ κατά ὁ λάρυγξ στόμα , εἰς ὁ πρός ὁ στόμαχος στρέφω μέρος ὁ τρίτος χόνδρος θέσις ἀντίστροφος ἔχω ὁ ἀρυταινοειδής . δῆλος δέ , ὡς οὐ ἄν οὕτως θέσις ἔχω , εἰ μή ὁ καταντικρύ χώρα ἐκφύω . καί μέν γε καί εἰ μή χονδρώδης εἰμί , οὔτε ἄν ἀνοίγνυμι παρά ὁ ὁ ἀναπνοή καιρός , οὔτε ὑπό ὁ σιτίον ἀνατρέπω · ὁ μέν γάρ μαλακός ὁ δέω καταπίπτω ἀεί , ὁ δέ σκληρός δυσανάστραπτος μένω . χρή δέ οὐδέτερος ἔχω αὐτός , ἀλλά ὀρθός μέν εἰσπνέω εἰμί , καταπίνω δέ ἀνατρέπω . καί μήν εἰ οὗτος μέν ἔχω , ἐλαχύς δέ εἰμί ὁ κατά ὁ λάρυγξ πόρος , πολύς οὐδείς γίγνομαι ἄν ἐκ ὁ καταπίπτω αὐτός , ὥσπερ οὐδέ εἰ πολύς μέγας , ἐπιφράσσω γάρ ἄν οὕτως γε καί ὁ στόμαχος . ὅς δέ τρόπος ὑπό ὁ σιτίον ὁ ἐπιγλωσσίς εἰς ὁ ὁ λάρυγξ ἀνακλίνω πόρος , οὕτως ὑπό ὁ ἐμέω ὁ ἀρυταινοειδής χόνδρος . στρέφω γάρ κᾀκεῖνος εἰς ὁ εὐρυχωρία ὁ λάρυγξ , ὥστε ὁ ῥύμη ὁ ἀναφέρω ἐκ ὁ στόμαχος ὁ κατά ὁ νῶτον αὐτός προσπίπτω ῥᾴδιος εἰς ὁ εἴκω ἀνατρέπω χώρα ὅλος ὁ χόνδρος .