galenus.de-usu-partium 9.16
Ἀλλ’ ἐπεὶ καὶ τὸν ὑπαλείφοντα τὰς ῥῖνας ἔνδον χιτῶνα μετέχειν ἐλέγομεν τῆς ἐπὶ τὰς χώρας τῶν ὀφθαλμῶν φερομένης μοίρας τῶν νεύρων , οὐ μὴν τήν γε ὁδὸν αὐτῶν εἴπομεν , εὔλογον ἂν εἴη , καὶ ταύτην προσθεῖναι νῦν , ἵνα μηδὲν ἐπιδεὲς ᾖ τῷ λόγῳ . κατὰ δὴ τὸν μέγαν κανθὸν ἐν ἑκατέρῳ τῶν ὀφθαλμῶν ἐστιν ἰδεῖν διατετρημένον εἰς τὰς τῶν ῥινῶν εὐρυχωρίας τὸ κοινὸν ἐκείνων τε καὶ τῶν ὀφθαλμῶν ὀστοῦν , καὶ φερόμενον δι’ ἑκατέρου τῶν τρημάτων νεῦρον οὐ σμικρὸν , ἀποσχιζόμενον ἐκ τῆς χώρας τῶν ὀφθαλμῶν , ἐπειδὰν πρῶτον ἐν ταύτῃ γένηται τὰ κατὰ τὴν τρίτην συζυγίαν νεῦρα . καὶ τοῦτο τὸ νεῦρον οὐκ εἰς τὸν ἐν τῇ ῥινὶ μόνον ὑμένα φαίνεται διασπειρόμενον , ἀλλὰ καὶ μέχρι τῆς ὑπερῴας προερχόμενον . κοινὸς γὰρ δὴ καὶ εἷς ἐστιν ὁ χιτὼν οὗτος τῇ ῥινὶ καὶ τῷ στόματι , διὰ τῶν εἰς τὸ αὐτὸ συντρήσεων , δι’ ὧνπερ καὶ ἀναπνέομεν , τὴν κοινωνίαν τε καὶ συνέχειαν κτώμενος . καὶ γὰρ δὴ καὶ ἡ γένεσις αὐτῷ παρὰ τῆς παχείας μήνιγγος , ἀποφυούσης εἰς μὲν τὴν ῥῖνα διὰ τῶν ἐν τοῖς ἠθμοειδέσιν ὀστοῖς τρημάτων ὑμενώδεις ἀποφύσεις , εἰς δὲ τὸ στόμα διὰ τῶν πλησίον τοῦ κατὰ τὴν χοάνην ἀδένος τρημάτων , ὥστε καὶ κατὰ τὰ μέρη δεσμοῖτ’ ἂν ἡ παχεῖα μήνιγξ πρὸς τὸ τῆς κεφαλῆς ὀστοῦν , ὥσπερ καὶ τῶν κατὰ τὰς ῥαφὰς ἀναφερομένων ὑμένων , τῶν τὸ περικράνιον γεννώντων , ὡς ἔμπροσθεν εἴρηται . καὶ τάχ’ ἂν εἴη κατὰ καιρὸν ἤδη περὶ τῶν ὑπολοίπων αὐτῆς δεσμῶν εἰπεῖν , καὶ διδάξαι , διὰ τί πολλαχόθεν μὲν ἰσχυρῶς , ἐνιαχοῦ δὲ ἀσθενῶς , ἔν τισι δὲ μέρεσι μετρίως , ἐν πολλοῖς δ’ οὐδ’ ὅλως συνῆπται τῷ κρανίῳ . τὸ μὲν γὰρ δὴ μυριάκις ἐπιδεδειγμένον ἤδη , τοῦτο καὶ νῦν δειχθήσεται , μηδὲν μήτε παραλείπεσθαι τῇ φύσει , μήτ’ ἐκ περιττοῦ παραλαμβάνεσθαι . φαίνεται γὰρ καὶ τὴν παχεῖαν μήνιγγα συνάπτουσα τοῖς ὀστοῖς ἰσχυρῶς μὲν πάνυ διά τε τῆς λαμβδοειδοῦς καὶ εὐθείας κατὰ τὸ μῆκος ῥαφῆς , ἰσχυρῶς δ’ οὐκέτι διὰ τῆς στεφανιαίας . ἤδη δὲ καὶ ἄλλους πολλοὺς συνδέσμους λεπτοὺς οἷον ἶνας ἐμφύει τοῦ κρανίου τοῖς τε ἄνω μέρεσι , κᾀκ τῶν πλαγίων , ὑφ’ ὧν ἁπάντων καὶ προσέτι τῶν διεξερχομένων ἀγγείων ἀνατείνεται καὶ πλησίον γίνεται ἀεὶ καὶ ψαύει τῶν ὀστῶν ἡ μήνιγξ ἡ παχεῖα . κατὰ δὲ τὰ πρόσω καὶ ὀπίσω τοιοῦτος μὲν οὐδεὶς αὐτῆς ὑμὴν , οἷος ὁ ἐκ τῶν ἄνω μερῶν ὁ περικράνιος , ἀποφύεται · τὰ δ’ ἐπὶ ῥῖνα καὶ ὑπερῴαν ἀποβλαστήματα ταῦτα κέκτηται , βραχεῖς τινας καὶ ἀσθενεῖς τούτους δεσμούς . εὐλόγως οὖν τοὺς λεπτοὺς ἐκείνους καὶ πολλοὺς συνδέσμους ἰσχυροτέρους ἐν τούτοις τοῖς μέρεσιν ἐκτήσατο , ἵν’ ἐξ αὐτῶν ἐπανισῶται τὸ λεῖπον , κατὰ δ’ αὐτὴν τὴν βάσιν ὀλίγους τε καὶ ἀσθενεῖς , ὡς πολλαχόθι δοκεῖν μηδ’ ὅλως ὑπάρχειν αὐτούς . ἐνταυθοῖ μὲν γὰρ περιττὸν ἦν , ῥεπούσης ἀεὶ τῷ βάρει τῆς μήνιγγος εἰς τὸ κάτω , δεσμοῖς ἰσχυροῖς συνάπτειν αὐτὴν τοῖς ὀστοῖς · ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις ἅπασι μέρεσιν , ἵν’ εὐρυχωρίαν ἄφθονον παρέχῃ διαστελλομένῳ καὶ συστελλομένῳ τῷ ἐγκεφάλῳ , κατὰ λόγον ἐπὶ πλεῖστον ἀφίσταταί τε αὐτοῦ καὶ ἀνατέταται πρὸς τὸ κρανίον . εὐλόγως δὲ καὶ παχυτέρα κάτωθεν γέγονεν , ἵν’ , ἐπειδὴ πάντως ἔμελλε στηριχθήσεσθαι κατ’ αὐτῆς ὁ ἐγκέφαλος , ἄλυπος αὐτῷ καὶ τελείως ἀναίσθητος ᾖ ἡ τῶν ὑποκειμένων ὀστῶν σκληρότης . κατὰ μέντοι τὸ δικτυοειδὲς πλέγμα καὶ σκληροτέραν αὐτὴν , οὐ μόνον παχυτέραν ἐδημιούργησεν , ἵν’ οἷον ὀστοῦν ὑποτεταγμένη τῷ ἐγκεφάλῳ , πλείστῳ κατὰ ταῦθ’ ὑπάρχοντι , μηδαμῶς βαρυνθεῖσα πρὸς τὸ κάτω στενοχωρήσῃ τε ταύτῃ καὶ θλίψῃ τὰς ἀρτηρίας . καίτοι μικροῦ δεῖν ἐπιλανθανόμενοι παρελείπομεν εἰπεῖν , ὡς ἀποφύσασά τινα μοῖραν ἑαυτῆς ἡ σκληρὰ μήνιγξ ὑπεστόρεσε τῷ δικτυοειδεῖ πλέγματι , χρῄζοντι μηδ’ αὐτῷ θλίβεσθαι πρὸς τῶν ὑποκειμένων ὀστῶν . ἀλλὰ καὶ τοῦτο προσκείσθω νῦν οὐ μικρὸν δεῖγμα τῆς τοῦ δημιουργοῦ προνοίας .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί καί ὁ ὑπαλείφω ὁ ῥίς ἔνδον χιτών μετέχω λέγω ὁ ἐπί ὁ χώρα ὁ ὀφθαλμός φέρω μοῖρα ὁ νεῦρον , οὐ μήν ὁ γε ὁδός αὐτός λέγω , εὔλογος ἄν εἰμί , καί οὗτος προστίθημι νῦν , ἵνα μηδείς ἐπιδεής εἰμί ὁ λόγος . κατά δή ὁ μέγας κανθός ἐν ἑκάτερος ὁ ὀφθαλμός εἰμί ὁράω διατετραίνω εἰς ὁ ὁ ῥίς εὐρυχωρία ὁ κοινός ἐκεῖνος τε καί ὁ ὀφθαλμός ὀστέον , καί φέρω διά ἑκάτερος ὁ τρῆμα νεῦρον οὐ μικρός , ἀποσχίζω ἐκ ὁ χώρα ὁ ὀφθαλμός , ἐπειδάν πρῶτος ἐν οὗτος γίγνομαι ὁ κατά ὁ τρίτος συζυγία νεῦρον . καί οὗτος ὁ νεῦρον οὐ εἰς ὁ ἐν ὁ ῥίς μόνος ὑμήν φαίνω διασπείρω , ἀλλά καί μέχρι ὁ ὑπερῴα προέρχομαι . κοινός γάρ δή καί εἷς εἰμί ὁ χιτών οὗτος ὁ ῥίς καί ὁ στόμα , διά ὁ εἰς ὁ αὐτός σύντρησις , διά ὅς καί ἀναπνέω , ὁ κοινωνία τε καί συνέχεια κτάομαι . καί γάρ δή καί ὁ γένεσις αὐτός παρά ὁ παχύς μῆνιγξ , ἀποφύω εἰς μέν ὁ ῥίς διά ὁ ἐν ὁ ἠθμοειδής ὀστέον τρῆμα ὑμενώδης ἀπόφυσις , εἰς δέ ὁ στόμα διά ὁ πλησίον ὁ κατά ὁ χώνη ἀδήν τρῆμα , ὥστε καί κατά ὁ μέρος δεσμεύω ἄν ὁ παχύς μῆνιγξ πρός ὁ ὁ κεφαλή ὀστέον , ὥσπερ καί ὁ κατά ὁ ῥαφή ἀναφέρω ὑμήν , ὁ ὁ περικράνιον γεννάω , ὡς ἔμπροσθεν λέγω . καί τάχα ἄν εἰμί κατά καιρός ἤδη περί ὁ ὑπόλοιπος αὐτός δεσμός λέγω , καί διδάσκω , διά τίς πολλαχόθεν μέν ἰσχυρός , ἐνιαχοῦ δέ ἀσθενής , ἐν τις δέ μέρος μέτριος , ἐν πολύς δέ οὐδέ ὅλος συνάπτω ὁ κρανίον . ὁ μέν γάρ δή μυριάκις ἐπιδείκνυμι ἤδη , οὗτος καί νῦν δείκνυμι , μηδείς μήτε παραλείπω ὁ φύσις , μήτε ἐκ περισσός παραλαμβάνω . φαίνω γάρ καί ὁ παχύς μήνιγξ συνάπτω ὁ ὀστέον ἰσχυρός μέν πάνυ διά τε ὁ λαμβδοειδής καί εὐθύς κατά ὁ μῆκος ῥαφή , ἰσχυρός δέ οὐκέτι διά ὁ στεφανιαῖος . ἤδη δέ καί ἄλλος πολύς σύνδεσμος λεπτός οἷος ἴς ἐμφύω ὁ κρανίον ὁ τε ἄνω μέρος , ἐͅκ ὁ πλάγιον , ὑπό ὅς ἅπας καί προσέτι ὁ διεξέρχομαι ἀγγεῖον ἀνατείνω καί πλησίον γίγνομαι ἀεί καί ψαύω ὁ ὀστέον ὁ μῆνιγξ ὁ παχύς . κατά δέ ὁ πρόσω καί ὀπίσω τοιοῦτος μέν οὐδείς αὐτός ὑμήν , οἷος ὁ ἐκ ὁ ἄνω μέρος ὁ περικράνιος , ἀποφύω · ὁ δέ ἐπί ῥίς καί ὑπερῴα ἀποβλάστημα οὗτος κτάομαι , βραχύς τις καί ἀσθενής οὗτος δεσμός . εὔλογος οὖν ὁ λεπτός ἐκεῖνος καί πολύς σύνδεσμος ἰσχυρός ἐν οὗτος ὁ μέρος κτάομαι , ἵνα ἐκ αὐτός ἐπανισόω ὁ λείπω , κατά δέ αὐτός ὁ βάσις ὀλίγος τε καί ἀσθενής , ὡς πολλαχόθι δοκέω μηδέ ὅλος ὑπάρχω αὐτός . ἐνταυθοῖ μέν γάρ περισσός εἰμί , ῥέπω ἀεί ὁ βάρος ὁ μῆνιγξ εἰς ὁ κάτω , δεσμός ἰσχυρός συνάπτω αὐτός ὁ ὀστέον · ἐν δέ ὁ ἄλλος ἅπας μέρος , ἵνα εὐρυχωρία ἄφθονος παρέχω διαστέλλω καί συστέλλω ὁ ἐγκέφαλος , κατά λόγος ἐπί πολύς ἀφίστημι τε αὐτός καί ἀνατείνω πρός ὁ κρανίον . εὔλογος δέ καί παχύς κάτωθεν γίγνομαι , ἵνα , ἐπειδή πάντως μέλλω στηρίζω κατά αὐτός ὁ ἐγκέφαλος , ἄλυπος αὐτός καί τέλειος ἀναίσθητος εἰμί ὁ ὁ ὑπόκειμαι ὀστέον σκληρότης . κατά μέντοι ὁ δικτυοειδής πλέγμα καί σκληρός αὐτός , οὐ μόνος παχύς δημιουργέω , ἵνα οἷος ὀστέον ὑποτάσσω ὁ ἐγκέφαλος , πολύς κατά οὗτος ὑπάρχω , μηδαμῶς βαρύνω πρός ὁ κάτω στενοχωρέω τε οὗτος καί θλίβω ὁ ἀρτηρία . καίτοι μικρός δέω ἐπιλανθάνομαι παραλείπω λέγω , ὡς ἀποφύω τις μοῖρα ἑαυτοῦ ὁ σκληρός μῆνιγξ ὑποστορέννυμι ὁ δικτυοειδής πλέγμα , χρῄζω μηδέ αὐτός θλίβω πρός ὁ ὑπόκειμαι ὀστέον . ἀλλά καί οὗτος πρόσκειμαι νῦν οὐ μικρός δεῖγμα ὁ ὁ δημιουργός πρόνοια .