galenus.de-usu-partium 16.9
Νυνὶ δ’ ἐπὶ τὸ λεῖπον ἤδη τοῦ λόγου μετιέναι καιρός . ἐπειδὴ γὰρ οἱ τῶν τῆς ἥβης ὀστῶν ἐκφυόμενοι μύες ἔχρῃζον νεύρων , ἀναγκαῖον ἦν ἐνεχθῆναί τινα καὶ διὰ τῶν ἔνδον μερῶν · ἅπαντα μὲν γὰρ ἀδύνατον , ὡς ὀλίγον ἔμπροσθεν εἴρηται , διά τε τὴν χώραν τῆς τῶν νεύρων ἐκφύσεως ἔξω ῥέπουσαν , ἔτι δὲ μᾶλλον τοῦδε καὶ διὰ στενοχωρίαν . ἐν γὰρ τῷ μεταξὺ τῆς κεφαλῆς τοῦ μηροῦ καὶ τῶν τῆς ἥβης ὀστῶν τοῖς ἄνωθεν καταφερομένοις νεύροις ἀνάγκη γενέσθαι τὴν ὁδοιπορίαν . ταύτην δὲ τὴν χώραν ἕτερα μόρια κατείληφεν ἀλλαχόθι μετατεθῆναι μὴ δυνάμενα . καὶ γὰρ καὶ τὴν ἀρτηρίαν καὶ τὴν φλέβα , τῶν κατ’ ὀσφὺν ἀγγείων ἀπεσχισμένων τῶν μεγάλων , ἀδύνατόν ἐστιν ἑτέραν ὁδὸν ἐπὶ τὰ σκέλη τραπέσθαι , καὶ ὅτι εἰς τὸν μικρὸν τροχαντῆρα μῦς ἐμφυόμενος ὁ κάμπτων τὴν διάρθρωσιν , ἔτι τε πρὸς τούτοις ἐπὶ τῶν ἀῤῥένων ὁ καθήκων ἐκ περιτοναίου πόρος ἅμα τοῖς ἑαυτοῦ περιεχομένοις ἀγγείοις ἀναγκαιοτάτην ἔχουσι διὰ τοῦδε τοῦ χωρίου τὴν πορείαν . ἐπεὶ τοίνυν ἀδύνατον μὲν ἦν ἅπαντα διὰ τῆς χώρας ταύτης ἐπὶ τὰ σκέλη κατέρχεσθαι τὰ νεῦρα , χρεία δ’ ἦν αὐτῶν ἀναγκαία τοῖς εἰρημένοις μυσὶν , ὅσον ἐκείνοις μόνοις ἐστὶν αὔταρκες , ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ἀφικνεῖται , διερχόμενον τὸ μέγα τρῆμα τοῦ τῆς ἥβης ὀστοῦ · συμπαραφύεται δέ τι καὶ τοῖς ἀγγείοις οὐ μικρὸν νεῦρον , αὐτῶν τε τούτων ἕνεκα καὶ τῶν χωρίων , ἃ διεξέρχεται μέχρι γόνατος , ἀφεστῶτα πολὺ τῆς τῶν ὄπισθεν νεύρων φορᾶς . ἀπὸ τούτου τοῦ νεύρου καὶ τὸ δέρμα σύμπαν τὸ τῇδε τὰς ἀποφύσεις λαμβάνει , καθάπερ γε κᾀκ τῶν κατὰ τὸ πλατὺ καλούμενον ὀστοῦν τρημάτων οἵ τε μικροὶ μύες οἱ κατὰ τοῦτο , καὶ τὸν ἀρχὸν , καὶ τὴν κύστιν , καὶ τὸ αἰδοῖον , οἵ θ’ ὑμένες οἱ τῇδε , καὶ κύστις , καὶ μήτρα , καὶ περίναιον . φιλεῖ γὰρ ἀπὸ τῶν πλησίον ἡ φύσις , ἔνθα μή τις ἑτέρα χρεία κωλύει , καὶ νεῦρα , καὶ φλέβας , καὶ ἀρτηρίας ἐπιπέμπειν τοῖς μέρεσιν · ὅπερ οὐχ ἥκιστα καὶ αὐτὸ θαυμάζειν αὐτῆς προσήκει . οὔτε γὰρ , ὁπότε χρεία , πόῤῥωθεν ἐπάγειν ὀκνεῖ δίκην ἀγαθοῦ δημιουργοῦ , κᾀκ τῶν ἐγγύτατα διανέμει πᾶσιν , ὅταν ἕτερον κωλύῃ μηδέν · ὁμοίως γὰρ αὐτῇ μέλει ﻿ τοῦ μηδὲν μήτ’ ἐνδεῶς ἐργάζεσθαι μήτ’ ἐκ περιττοῦ . τέτταρας γοῦν ἀρτηρίας καὶ φλέβας μόνας ἀφ’ ἑτέρων χωρίων ἐφ’ ἑτέραν ὁδὸν μακρὰν ἤγαγεν ἀναγκαιοτάτων ἕνεκα χρειῶν , ἃς ἐξηγησάμην μὲν ἤδη καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ὑπομνημάτων , ἀναμνήσω δὲ καὶ νῦν ἐπ’ ἀρχὴν ἀναγαγὼν τὸν λόγον .
Lemmas: νυνί δέ ἐπί ὁ λείπω ἤδη ὁ λόγος μεθίημι καιρός . ἐπειδή γάρ ὁ ὁ ὁ ἥβη ὀστέον ἐκφύω μῦς χρῄζω νεῦρον , ἀναγκαῖος εἰμί φέρω τις καί διά ὁ ἔνδον μέρος · ἅπας μέν γάρ ἀδύνατος , ὡς ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω , διά τε ὁ χώρα ὁ ὁ νεῦρον ἔκφυσις ἔξω ῥέπω , ἔτι δέ μάλα ὅδε καί διά στενοχωρία . ἐν γάρ ὁ μεταξύ ὁ κεφαλή ὁ μηρός καί ὁ ὁ ἥβη ὀστέον ὁ ἄνωθεν καταφέρω νεῦρον ἀνάγκη γίγνομαι ὁ ὁδοιπορία . οὗτος δέ ὁ χώρα ἕτερος μόριον καταλαμβάνω ἀλλαχόθι μετατίθημι μή δύναμαι . καί γάρ καί ὁ ἀρτηρία καί ὁ φλέψ , ὁ κατά ὀσφῦς ἀγγεῖον ἀποσχίζω ὁ μέγας , ἀδύνατος εἰμί ἕτερος ὁδός ἐπί ὁ σκέλος τρέπω , καί ὅτι εἰς ὁ μικρός τροχαντήρ μῦς ἐμφύω ὁ κάμπτω ὁ διάρθρωσις , ἔτι τε πρός οὗτος ἐπί ὁ ἄρσην ὁ καθήκω ἐκ περιτόναιον πόρος ἅμα ὁ ἑαυτοῦ περιέχω ἀγγεῖον ἀναγκαῖος ἔχω διά ὅδε ὁ χωρίον ὁ πορεία . ἐπεί τοίνυν ἀδύνατος μέν εἰμί ἅπας διά ὁ χώρα οὗτος ἐπί ὁ σκέλος κατέρχομαι ὁ νεῦρον , χρεία δέ εἰμί αὐτός ἀναγκαῖος ὁ λέγω μῦς , ὅσος ἐκεῖνος μόνος εἰμί αὐτάρκης , ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός ἀφικνέομαι , διέρχομαι ὁ μέγας τρῆμα ὁ ὁ ἥβη ὀστέον · συμπαραφύομαι δέ τις καί ὁ ἀγγεῖον οὐ μικρός νεῦρον , αὐτός τε οὗτος ἕνεκα καί ὁ χωρίον , ὅς διεξέρχομαι μέχρι γόνυ , ἀφίστημι πολύς ὁ ὁ ὄπισθεν νεῦρον φορά . ἀπό οὗτος ὁ νεῦρον καί ὁ δέρμα σύμπας ὁ τῇδε ὁ ἀπόφυσις λαμβάνω , καθά γε ἐͅκ ὁ κατά ὁ πλατύς καλέω ὀστέον τρῆμα ὁ τε μικρός μῦς ὁ κατά οὗτος , καί ὁ ἀρχός , καί ὁ κύστις , καί ὁ αἰδοῖον , ὁ τε ὑμήν ὁ τῇδε , καί κύστις , καί μήτρα , καί περινάϊος . φιλέω γάρ ἀπό ὁ πλησίον ὁ φύσις , ἔνθα μή τις ἕτερος χρεία κωλύω , καί νεῦρον , καί φλέψ , καί ἀρτηρία ἐπιπέμπω ὁ μέρος · ὅς οὐ ἦκα καί αὐτός θαυμάζω αὐτός προσήκω . οὔτε γάρ , ὁπότε χρεία , πρόσωθεν ἐπάγω ὀκνέω δίκη ἀγαθός δημιουργός , ᾀ ὁ ἐγγύς διανέμω πᾶς , ὅταν ἕτερος κωλύω μηδείς · ὅμοιος γάρ αὐτός μέλω ﻿ ὁ μηδείς μήτε ἐνδεής ἐργάζομαι μήτε ἐκ περισσός . τέσσαρες γοῦν ἀρτηρία καί φλέψ μόνος ἀπό ἕτερος χωρίον ἐπί ἕτερος ὁδός μακρός ἄγω ἀναγκαῖος ἕνεκα χρεώ , ὅς ἐξηγέομαι μέν ἤδη καί διά ὁ ἔμπροσθεν ὑπόμνημα , ἀναμιμνῄσκω δέ καί νῦν ἐπί ἀρχή ἀνάγω ὁ λόγος .