galenus.de-usu-partium 2.8
Ἀλλ’ ὥρα μεταβαίνειν ἐπὶ τὸν περὶ τῶν ὀστῶν λόγον , ἀπ’ ἄκρας τῆς χειρὸς ἀρξαμένους , ἐπειδὴ καὶ πάμπολλα τὰ κατ’ αὐτήν ἐστιν ὀστᾶ . τῶν μὲν οὖν δακτύλων ἐδείχθη πρόσθεν ὡς ἐχρῆν εἶναι καθ’ ἕκαστον τρία , τοιαύτην ἔχοντα τὴν ἰδέαν τε καὶ τὴν θέσιν καὶ τὸ μέγεθος , οἷα νῦν ἐστι . διὰ τί δ’ ἐξ ὀκτὼ μὲν ὀστῶν τὸν καρπὸν , ἐκ τεττάρων δὲ τὸ μετακάρπιον ἐποίησε πολυειδῶν τοῖς σχήμασι , καὶ διὰ τί μὲν κατὰ δύο στοίχους ὁ καρπὸς σύγκειται , καθ’ ἕνα δὲ τὸ μετακάρπιον , ἔτι τε περὶ τοῦ σχήματος αὐτῶν , καὶ τῆς σκληρότητος , καὶ τῆς θέσεως , οὔπω μὲν λέλεκται πρόσθεν · ἀρκτέον δ’ ἤδη τῆς ἐξηγήσεως ἀπὸ τοῦ πλήθους αὐτῶν . ἄτοπος γὰρ ἂν εἶναι δόξειεν ἡμῖν ὁ δημιουργὸς , ἐξ ἑνὸς μὲν ὀστοῦ μηρὸν καὶ βραχίονα , τὰ μέγιστα τῶν κώλων , ἐργασάμενος , ἐξ ὀκτὼ δ’ οὕτω βραχὺ μόριον τὸν καρπὸν , ἢ ἐκ τεττάρων τὸ μετακάρπιον . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν δακτύλων ἡ ποικιλία τῶν ἐν ταῖς κινήσεσι σχημάτων ἐνδεικτικὴ τῆς χρείας τοῦ πλήθους αὐτῶν ἐστι , κατὰ δὲ τὸν καρπὸν ἢ τὸ μετακάρπιον οὐδὲν τοιοῦτον φαίνεται . καὶ μὴν , ἀντιτιμωρητέον γάρ τοι ἐναντίῳ λόγῳ , φησί που Ἱπποκράτης , οὕτω σύγκειται τεχνικῶς , ὡς μηδεμίαν ἀπολείπειν ἀκριβείας ὑπερβολήν . αὐτίκα γέ τοι τῶν ὀκτὼ τῶν κατὰ τὸν καρπὸν οὐδὲν οὐδενὶ παραπλήσιον ὑπάρχον τὴν ἰδέαν ἢ τὸ μέγεθος ἴσον , ὅμως εἰς τοσαύτην ἁρμονίαν ἥκει συνθέσεως , ὡς δυσφώρατον αὐτῶν εἶναι τὸν ἀριθμόν · εἰ μὴ γὰρ ἀκριβῶς ἀποξέσῃς μὲν τοὺς συνδέσμους , γυμνώσῃς δὲ τοὺς σκέποντας ὑμένας , εἶναί σοι ἓν τὰ πάντα δόξει . τὸ δ’ ἐξ οὕτω πολλῶν τε καὶ πολυειδῶν συγκείμενον τὸν καρπὸν ἔσωθεν μὲν κοῖλον , εἰς ὅσον τῇ χειρὶ πρέπει , γίνεσθαι , κυρτὸν δ’ ἔξωθεν , εἰς ὅσον καὶ τοῦτο συμφέρει , πῶς οὐχ ἅμα μὲν τέχνην θαυμαστὴν , ἅμα δὲ πρόνοιαν ἐνδείκνυται ; τὸ δὲ καὶ κυρτότητα σχεῖν ἐν τοῖς ἄνω μέρεσι τοῖς πρὸς τὸν πῆχυν τοιαύτην τε καὶ τηλικαύτην , οἵα καὶ ὅση μάλιστα ἔμελλεν ἐπιτήδειος εἰς διάρθρωσιν ἔσεσθαι τῶν προτεταγμένων ὀστῶν , ἆρ’ οὐ καὶ αὐτὸ τῆς τε τοῦ βελτίστου προνοίας ἔχεται καὶ τέχνης ἀκρίβειαν ἐνδείκνυται ; μὴ τοίνυν ταύτην μόνον θαυμάσῃς αὐτοῦ τὴν κατασκευὴν , ἀλλὰ καὶ τὸ κάτω πέρας ἐπίσκεψαι . τέτταρας γὰρ ἐν ἐκείνῳ τῷ μέρει θεάσῃ κοιλότητας ἑξῆς ἀλλήλων μικρὰς , αἳ συναρθροῦνται τοῖς ὀστοῖς τοῦ μετακαρπίου . χόνδρος δ’ οὐ ταύτας μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰς ἐν αὐτῷ τῷ καρπῷ συντάξεις τῶν ὀστῶν ἁπάσας ἐπαλείφει , καὶ σφίγγουσιν ὑμένες ἔξωθεν αὐτὰς ἰσχυροὶ , σύνδεσμοί τε ἅμα τοῖς ἄρθροις καὶ σκέπασμα τοῖς ὅλοις ὀστοῖς περιβεβλημένοι . τὰ δὲ τοῦ μετακαρπίου τέτταρα παράλληλα μὲν ἄχρι τῶν δακτύλων φέρεται , διέστηκε δ’ ἀπ’ ἀλλήλων , καὶ οὐχ , ὥσπερ τὰ τοῦ καρποῦ , πάντη συνῆπται . ταυτὶ μὲν ἐπὶ πλεῖστον ἀλλήλων διεστῶσιν ὀργάνοις τοῖς δακτύλοις ἔμελλε διαρθρώσασθαι , τὰ δ’ ἄνω τοῦ καρποῦ τοῖς πήχεώς τε καὶ κερκίδος πέρασι συνημμένοις . ἀλλὰ καὶ τὸ σχῆμα κυρτὰ μὲν ἔξωθεν ἀτρέμας , ἔνδοθεν δὲ σιμότερα γέγονεν · ἔδει γὰρ αὐτὰ , ἑξῆς τῶν τοῦ καρποῦ τεταγμένα , τὴν ἐκείνων ἰδέαν μιμεῖσθαι . καὶ τοίνυν εἰς τοσοῦτον αὐτοῖς ὡμοίωται , ὥστε τὴν ἐξ ἁπάντων σύνταξιν διττὰς ἐπιφανείας ὁμαλὰς ἐργάζεσθαι , σιμὴν μὲν τὴν ἐντὸς , κυρτὴν δὲ τὴν ἐκτός . ὅταν οὖν ἐκτεῖναι δεηθῶμεν ἀκριβῶς ἄκραν τὴν χεῖρα , τείνουσι μὲν οἱ ἔξωθεν τένοντες ἅπαντας τοὺς δακτύλους , ὥσπερ ἀνακλῶντες , ἐκτείνεται δὲ ὁμοίως καὶ τὸ κατὰ τὸν καρπὸν ἄρθρον . ὐπ’ ἀμφοτέρων δ’ αὐτῶν ὅ τε καρπὸς καὶ τὸ μετακάρπιον , στενοχωρούμενά τε καὶ οἷον μοχλευόμενα βιαίως , ἐξίστασθαι μὲν τῆς ἀρχαίας ἕδρας ἀναγκάζεται , φέρεσθαι δ’ ἔξωθεν μὴ δυνάμενα διὰ τὴν τῶν ἐνταῦθα τενόντων τάσιν λοιπὴν ἔτι τὴν ἔσω μετάστασιν ἕξει , κᾂν ἐπὶ πλεῖστον ἐχώρησεν ἔσω πανταχόθεν ὠθούμενα , χαλαροὺς εἴπερ ἐκέκτητο καὶ λεπτοὺς τοὺς συνδέσμους · νυνὶ δ’ ἡ τούτων ῥώμη βοηθὸς αὐτοῖς ὑπῆρξεν , ὡς μὴ παντάπασιν ἐξάρθροις γενέσθαι . ὅμως δ’ οὖν , ἑκάστου τῶν ἄρθρων βραχύ τι μετακινουμένου , μέγα καὶ ἀξιόλογον ἐξ ἁπάντων ἀθροίζεται . πλείστην δ’ εἰς τὴν τοιαύτην μετάστασιν οἱ ἐκτὸς τένοντες εἰσφέρονται δύναμιν · ἐμπίπτοντες γὰρ τοῖς κυρτοῖς τῶν ὀστῶν εἴσω σύμπαντα πιλοῦσι . διττὸν δὲ ἐντεῦθεν τὸ πρὸς τὴν αἴσθησιν ἐπίδηλον γίνεται τῆς ἐκτάσεως , τῆς μὲν τέως κενῆς χώρας τῆς ἐντὸς καταλαμβανομένης ὑπὸ τῶν μεθισταμένων εἰς αὐτὴν ὀστῶν , τῆς δ’ ἔμπροσθεν κυρτότητος τῆς ἐκτὸς καταλειπομένης . οὐ μόνον τοίνυν τῷ τὸ κοῖλον ἀναπληροῦσθαι τῆς χειρὸς , ἀλλὰ καὶ τῷ τὸ κυρτὸν εὐθύνεσθαι τοῖς κατὰ τὸν καρπόν τε καὶ τὸ μετακάρπιον ὀργάνοις ἐκτείνεσθαι συμβαίνει . κοίλην δ’ ὅταν ἀκριβῶς βουληθῶμεν ἐργάσασθαι τὴν χεῖρα , πάντα τἀναντία δρῶμεν , ἐκλύοντες μὲν τῆς τάσεως τοὺς ἐκτὸς τένοντας , τείνοντες δὲ τοὺς ἐντὸς , κάμπτοντες δὲ τοὺς δακτύλους · ἐξ ὧν ἁπάντων πάλιν ἑτοίμως εἰς τὸν ἐκτὸς τόπον ἐπανέρχεται τῶν ὀστῶν ἕκαστον . ἀλλ’ οὐκ ἂν οὐδέτερον τούτων ἐγένετο , μηδαμῆ δυναμένων εἴκειν αὐτῶν · οὐκ ἂν δ’ εἶξαν , εἴπερ ἦν ἓν ἀσύνθετον ἅπαντα . ὥστ’ ἐκ τοῦ πολλὰ γενέσθαι τὸ μεθίστασθαι κτησάμενα καὶ κοίλην ἐπὶ πλεῖστον , καὶ πάλιν εὐθεῖαν ἐργάζεται τὴν χεῖρα διὰ τὴν ἀμφοῖν ἡμῖν ἐν μέρει χρείαν · καὶ πάντως ἂν ἡ ἑτέρα κατάστασις ἀπώλετο , μὴ γενομένων αὐτῶν πλειόνων . οὐ μόνον δὲ τὴν ἐνέργειαν τῆς χειρὸς , ἀλλὰ καὶ τὴν ἀσφάλειαν ὠφέλησεν ἡ τοιαύτη κατασκευή . μεταξὺ γὰρ τῶν δακτύλων τε καὶ τοῦ πήχεως εἴπερ ἓν ἁπλοῦν ὀστοῦν ἐτέτακτο , κοῖλον μὲν τἄνδον , κυρτὸν δὲ τἀκτὸς , οὕτω γυμνὸν , ὡς τούτοις πρέπει εἶναι γυμνοῖς , ( τοῦτο γὰρ ὁ πρόσθεν λόγος ἔδειξεν , ) ὑπὸ παντὸς ἂν αὐτὸ πλήξαντος σκληροῦ ῥᾳδίως ἐῤῥήγνυτο , ῥαγὲν δ’ εὐθὺς ὅλον ἂν παρὰ φύσιν εἶχεν ἓν ὄν · νυνὶ δ’ , ἐπειδὴ δυοκαίδεκα γέγονε , τὸ δωδέκατον τῆς ὅλης κατασκευῆς διαφθείρεται , παθόντος ἑνός . ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ μηδ’ ὅλως παθεῖν ἄμεινον ἐκ πολλῶν συγκεῖσθαι , καὶ μᾶλλον οὕτω σκληρῶν · εἴκοντα γὰρ τοῖς ἐμπίπτουσι κατὰ τὰς διαρθρώσεις ἐκλύει τὴν βίαν αὐτῶν . οὕτω τοι καὶ βέλος καὶ δόρυ καὶ πᾶν ὁτιοῦν ἄλλο τοιοῦτον ῥᾷον διεξέρχεται τῶν τεταμένων δερμάτων , ἤπερ τῶν χαλαρῶν , τῷ τὰ μὲν ἀνθίστασθαι , τὰ δ’ εἴκοντα κατὰ βραχὺ τὴν βίαν ἐκλύειν τῶν ἐμπιπτόντων . ἄμφω τοίνυν ἐκτήσατο τῶν ὀστῶν τούτων σύνθεσις , καὶ τὴν ἐν κοινῷ πάντων δυσπάθειαν , καὶ τὴν ἑκάστου κατὰ μόνας , τὴν μὲν ἐκ τοῦ πλήθους αὐτῶν , τὴν δ’ ἐκ τῆς σκληρότητος λαβοῦσα . καὶ μὲν δὴ καὶ τὸ πολυειδὲς τῶν σχημάτων εἰς τὴν τοῦ κοινοῦ δυσπάθειαν ἀμηχάνως συντελεῖ , πολυειδῶς γὰρ εἴκει καὶ τοῖς ἐκ πάντων τόπων προσπίπτουσιν · εἰ δέ γε μονοειδὴς ἡ σύνθεσις αὐτῶν ἐγεγόνει , δυσπαθὴς οὐκ ἂν εἴη , ὅτι μηδ’ εἴκειν παντοίως ἠδύνατο . διὰ τοῦτο μὲν δὴ πολλὰ καὶ ᾧδέ πως συγκείμενα .
Lemmas: ἀλλά ὥρα μεταβαίνω ἐπί ὁ περί ὁ ὀστέον λόγος , ἀπό ἄκρος ὁ χείρ ἄρχω , ἐπειδή καί πάμπολυς ὁ κατά αὐτός εἰμί ὀστέον . ὁ μέν οὖν δάκτυλος δείκνυμι πρόσθεν ὡς χρή εἰμί κατά ἕκαστος τρεῖς , τοιοῦτος ἔχω ὁ ἰδέα τε καί ὁ θέσις καί ὁ μέγεθος , οἷος νῦν εἰμί . διά τίς δέ ἐκ ὀκτώ μέν ὀστέον ὁ καρπός , ἐκ τέσσαρες δέ ὁ μετακάρπιον ποιέω πολυειδής ὁ σχῆμα , καί διά τίς μέν κατά δύο στοῖχος ὁ καρπός σύγκειμαι , κατά εἷς δέ ὁ μετακάρπιον , ἔτι τε περί ὁ σχῆμα αὐτός , καί ὁ σκληρότης , καί ὁ θέσις , οὔπω μέν λέγω πρόσθεν · ἄρχω δέ ἤδη ὁ ἐξήγησις ἀπό ὁ πλῆθος αὐτός . ἄτοπος γάρ ἄν εἰμί δοκέω ἐγώ ὁ δημιουργός , ἐκ εἷς μέν ὀστέον μηρός καί βραχίων , ὁ μέγας ὁ κῶλον , ἐργάζομαι , ἐκ ὀκτώ δέ οὕτως βραχύς μόριον ὁ καρπός , ἤ ἐκ τέσσαρες ὁ μετακάρπιον . ἐπί μέν γάρ ὁ δάκτυλος ὁ ποικιλία ὁ ἐν ὁ κίνησις σχῆμα ἐνδεικτικός ὁ χρεία ὁ πλῆθος αὐτός εἰμί , κατά δέ ὁ καρπός ἤ ὁ μετακάρπιον οὐδείς τοιοῦτος φαίνω . καί μήν , ἀντιτιμωρητέον γάρ τοι ἐναντίος λόγος , φημί που Ἱπποκράτης , οὕτως σύγκειμαι τεχνικός , ὡς μηδείς ἀπολείπω ἀκρίβεια ὑπερβολή . αὐτίκα γε τοι ὁ ὀκτώ ὁ κατά ὁ καρπός οὐδείς οὐδείς παραπλήσιος ὑπάρχω ὁ ἰδέα ἤ ὁ μέγεθος ἴσος , ὅμως εἰς τοσοῦτος ἁρμονία ἥκω σύνθεσις , ὡς δυσφώρατος αὐτός εἰμί ὁ ἀριθμός · εἰ μή γάρ ἀκριβής ἀποξέω μέν ὁ σύνδεσμος , γυμνόω δέ ὁ σκέπω ὑμήν , εἰμί σύ εἷς ὁ πᾶς δοκέω . ὁ δέ ἐκ οὕτως πολύς τε καί πολυειδής σύγκειμαι ὁ καρπός ἔσωθεν μέν κοῖλος , εἰς ὅσος ὁ χείρ πρέπω , γίγνομαι , κυρτός δέ ἔξωθεν , εἰς ὅσος καί οὗτος συμφέρω , πῶς οὐ ἅμα μέν τέχνη θαυμαστός , ἅμα δέ πρόνοια ἐνδείκνυμι ; ὁ δέ καί κυρτότης ἔχω ἐν ὁ ἄνω μέρος ὁ πρός ὁ πῆχυς τοιοῦτος τε καί τηλικοῦτος , οἷος καί ὅσος μάλα μέλλω ἐπιτήδειος εἰς διάρθρωσις εἰμί ὁ προτάσσω ὀστέον , ἆρα οὐ καί αὐτός ὁ τε ὁ ἀγαθός πρόνοια ἔχω καί τέχνη ἀκρίβεια ἐνδείκνυμι ; μή τοίνυν οὗτος μόνος θαυμάζω αὐτός ὁ κατασκευή , ἀλλά καί ὁ κάτω πέρας ἐπισκοπέω . τέσσαρες γάρ ἐν ἐκεῖνος ὁ μέρος θεάομαι κοιλότης ἑξῆς ἀλλήλων μικρός , ὅς συναρθρόομαι ὁ ὀστέον ὁ μετακάρπιον . χόνδρος δέ οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐν αὐτός ὁ καρπός σύνταξις ὁ ὀστέον ἅπας ἐπαλείφω , καί σφίγγω ὑμήν ἔξωθεν αὐτός ἰσχυρός , σύνδεσμος τε ἅμα ὁ ἄρθρον καί σκέπασμα ὁ ὅλος ὀστέον περιβάλλω . ὁ δέ ὁ μετακάρπιον τέσσαρες παράλληλος μέν ἄχρι ὁ δάκτυλος φέρω , διΐστημι δέ ἀπό ἀλλήλων , καί οὐ , ὥσπερ ὁ ὁ καρπός , πάντῃ συνάπτω . οὗτος μέν ἐπί πολύς ἀλλήλων διίστημι ὄργανον ὁ δάκτυλος μέλλω διαρθρόω , ὁ δέ ἄνω ὁ καρπός ὁ πῆχυς τε καί κερκίς πέρας συνάπτω . ἀλλά καί ὁ σχῆμα κυρτός μέν ἔξωθεν ἀτρέμας , ἔνδοθεν δέ σιμός γίγνομαι · δέω γάρ αὐτός , ἑξῆς ὁ ὁ καρπός τάσσω , ὁ ἐκεῖνος ἰδέα μιμέομαι . καί τοίνυν εἰς τοσοῦτος αὐτός ὁμοιόω , ὥστε ὁ ἐκ ἅπας σύνταξις δισσός ἐπιφάνεια ὁμαλός ἐργάζομαι , σιμός μέν ὁ ἐντός , κυρτός δέ ὁ ἐκτός . ὅταν οὖν ἐκτείνω δέω ἀκριβής ἄκρος ὁ χείρ , τείνω μέν ὁ ἔξωθεν τένων ἅπας ὁ δάκτυλος , ὥσπερ ἀνακλάω , ἐκτείνω δέ ὅμοιος καί ὁ κατά ὁ καρπός ἄρθρον . ὑπό ἀμφότερος δέ αὐτός ὁ τε καρπός καί ὁ μετακάρπιον , στενοχωρέω τε καί οἷος μοχλεύω βίαιος , ἐξίστημι μέν ὁ ἀρχαῖος ἕδρα ἀναγκάζω , φέρω δέ ἔξωθεν μή δύναμαι διά ὁ ὁ ἐνταῦθα τένων τάσις λοιπός ἔτι ὁ ἔσω μετάστασις ἔχω , ἔͅν ἐπί πολύς χωρέω ἔσω πανταχόθεν ὠθέω , χαλαρός εἴπερ κτάομαι καί λεπτός ὁ σύνδεσμος · νυνί δέ ὁ οὗτος ῥώμη βοηθός αὐτός ὑπάρχω , ὡς μή παντάπασι ἔξαρθρος γίγνομαι . ὅμως δέ οὖν , ἕκαστος ὁ ἄρθρον βραχύς τις μετακινέω , μέγας καί ἀξιόλογος ἐκ ἅπας ἀθροίζω . πολύς δέ εἰς ὁ τοιοῦτος μετάστασις ὁ ἐκτός τένων εἰσφέρω δύναμις · ἐμπίπτω γάρ ὁ κυρτός ὁ ὀστέον εἴσω σύμπας πιλέω . δισσός δέ ἐντεῦθεν ὁ πρός ὁ αἴσθησις ἐπίδηλος γίγνομαι ὁ ἔκτασις , ὁ μέν τέως κενός χώρα ὁ ἐντός καταλαμβάνω ὑπό ὁ μεθίστημι εἰς αὐτός ὀστέον , ὁ δέ ἔμπροσθεν κυρτότης ὁ ἐκτός καταλείπω . οὐ μόνος τοίνυν ὁ ὁ κοῖλος ἀναπληρόω ὁ χείρ , ἀλλά καί ὁ ὁ κυρτός εὐθύνω ὁ κατά ὁ καρπός τε καί ὁ μετακάρπιον ὄργανον ἐκτείνω συμβαίνω . κοῖλος δέ ὅταν ἀκριβής βούλομαι ἐργάζομαι ὁ χείρ , πᾶς ἐναντίος δράω , ἐκλύω μέν ὁ τάσις ὁ ἐκτός τένων , τείνω δέ ὁ ἐντός , κάμπτω δέ ὁ δάκτυλος · ἐκ ὅς ἅπας πάλιν ἑτοῖμος εἰς ὁ ἐκτός τόπος ἐπανέρχομαι ὁ ὀστέον ἕκαστος . ἀλλά οὐ ἄν οὐδέτερος οὗτος γίγνομαι , μηδαμῆ δύναμαι εἴκω αὐτός · οὐ ἄν δέ εἴκω , εἴπερ εἰμί εἷς ἀσύνθετος ἅπας . ὥστε ἐκ ὁ πολύς γίγνομαι ὁ μεθίστημι κτάομαι καί κοῖλος ἐπί πολύς , καί πάλιν εὐθύς ἐργάζομαι ὁ χείρ διά ὁ ἄμφω ἐγώ ἐν μέρος χρεία · καί πάντως ἄν ὁ ἕτερος κατάστασις ἀπόλλυμι , μή γίγνομαι αὐτός πολύς . οὐ μόνος δέ ὁ ἐνέργεια ὁ χείρ , ἀλλά καί ὁ ἀσφάλεια ὠφελέω ὁ τοιοῦτος κατασκευή . μεταξύ γάρ ὁ δάκτυλος τε καί ὁ πῆχυς εἴπερ εἷς ἁπλόος ὀστέον τάσσω , κοῖλος μέν ἔνδον , κυρτός δέ ἐκτός , οὕτως γυμνός , ὡς οὗτος πρέπω εἰμί γυμνός , ( οὗτος γάρ ὁ πρόσθεν λόγος δείκνυμι , ) ὑπό πᾶς ἄν αὐτός πλήσσω σκληρός ῥᾴδιος ῥήγνυμι , ῥήγνυμι δέ εὐθύς ὅλος ἄν παρά φύσις ἔχω εἷς εἰμί · νυνί δέ , ἐπειδή δυοκαίδεκα γίγνομαι , ὁ δωδέκατος ὁ ὅλος κατασκευή διαφθείρω , πάσχω εἷς . ἀλλά καί πρός ὁ μηδέ ὅλος πάσχω ἀγαθός ἐκ πολύς σύγκειμαι , καί μάλα οὕτως σκληρός · εἴκω γάρ ὁ ἐμπίπτω κατά ὁ διάρθρωσις ἐκλύω ὁ βία αὐτός . οὕτως τοι καί βέλος καί δόρυ καί πᾶς ὁστισοῦν ἄλλος τοιοῦτος ῥᾴδιος διεξέρχομαι ὁ τείνω δέρμα , ἤ ὁ χαλαρός , ὁ ὁ μέν ἀνθίστημι , ὁ δέ εἴκω κατά βραχύς ὁ βία ἐκλύω ὁ ἐμπίπτω . ἄμφω τοίνυν κτάομαι ὁ ὀστέον οὗτος σύνθεσις , καί ὁ ἐν κοινός πᾶς δυσπάθεια , καί ὁ ἕκαστος κατά μόνος , ὁ μέν ἐκ ὁ πλῆθος αὐτός , ὁ δέ ἐκ ὁ σκληρότης λαμβάνω . καί μέν δή καί ὁ πολυειδής ὁ σχῆμα εἰς ὁ ὁ κοινός δυσπάθεια ἀμήχανος συντελέω , πολυειδής γάρ εἴκω καί ὁ ἐκ πᾶς τόπος προσπίπτω · εἰ δέ γε μονοειδής ὁ σύνθεσις αὐτός γίγνομαι , δυσπαθής οὐ ἄν εἰμί , ὅτι μηδέ εἴκω παντοίως δύναμαι . διά οὗτος μέν δή πολύς καί ὧδε πως σύγκειμαι .