galenus.de-usu-partium 4.20
Τὸ δὲ δὴ λοιπὸν ἔτι τῆς περὶ τὰ νῦν προκείμενα μόρια διηγήσεως ἔργον τε καὶ τέχνημα τῆς φύσεως ἤδη λεγέσθω . πάμπολλα μὲν εἰς ἕκαστον τῶν ἐντέρων ἐπεραιοῦτο στόματα φλεβῶν , οἷον δένδρου τινὸς ἔσχατά τε καὶ λεπτὰ ῥιζῶν πέρατα . συνάγουσα δὲ ἡ φύσις , ὥσπερ ἐν τοῖς δένδροις τὰς λεπτὰς ἐκείνας ῥίζας εἰς παχυτέρας , οὕτως ἐν τοῖς ζώοις εἰς ἀγγεῖα μείζω τὰ σμικρότερα , κᾀκεῖνα πάλιν εἰς ἕτερα μείζω , καὶ τοῦτ’ ἀεὶ ποιοῦσα , μέχρι τοῦ ἥπατος εἰς μίαν ἤγαγεν ἅπαντα φλέβα τὴν ἐπὶ πύλαις , ἀφ’ ἧς καὶ ἡ εἰς τὴν γαστέρα καὶ ἡ εἰς τὸν σπλῆνα φερομένη φλὲψ ἀποφύεται . καὶ μήν γε καὶ τὰς ἀρτηρίας εἰς μίαν ὡσαύτως ἁπάσας μεγάλην ἀρτηρίαν ἀνήγαγε τὴν ἐπὶ ῥάχει . μακροῦ δ’ ὄντος τοῦ μεταξὺ χωρίου τῆς ἀρχῆς τῶν ἀγγείων ἁπάντων καὶ τῆς τελευτῆς , οὐκ ἦν ἀσφαλὲς ἀφρούρητα παράγειν ἀγγεῖα λεπτὰ , καὶ γὰρ αὖ καὶ ὥσπερ ἐκρέμαστο τὰ πρὸς τὰς πύλας ἀναφερόμενα τοῦ ἥπατος , ἐπ’ οὐδενὸς ἑδραίου βεβαίως κείμενα , καὶ οὐδὲ βοήθεια μέντοι τις ἦν αὐτοῖς ἑτέρα κατὰ τὴν ὁδὸν , ὑφ’ ἧς ἑδράζοιτό τε καὶ διαλαμβάνοιτο καὶ στηρίζοιτο . πῶς οὖν καὶ τούτων προὐνοήσατο τῆς ἀσφαλείας , ὡς μήτε πηδῶντος , μήτ’ ἐμπίπτοντος , μήτε πληττομένου σφοδρῶς ἔξωθεν τοῦ ζώου , θλασθῆναί πη καὶ διαῤῥαγῆναι καὶ παθεῖν αὐτά ; ἀπὸ τοῦ συνδοῦντός τε καὶ ἀμφιεννύντος τὰ ἔντερα χιτῶνος , ὃν ἀπὸ τοῦ περιτοναίου τὴν γένεσιν ἔχειν ἐλέγομεν , ἀποφύσασα χιτῶνα παραπλήσιον αὐτῷ τῷ περιτοναίῳ , τούτῳ τῶν ἀγγείων ἕκαστον ἠμφίασεν . ἐν δὲ ταῖς μεταξὺ χώραις τῶν ἀγγείων ταῖς κεναῖς αὐτὸν ἑαυτῷ τοῦτον ἐπιβάλλουσα τὸν χιτῶνα , καὶ διπλοῦν ἐργαζομένη , δυσπαθῆ μὲν οὕτω καὶ αὐτὸν τὸν χιτῶνα δεσμόν τε καὶ φρουρὰν ἀσφαλῆ τοῖς ἀγγείοις κατεσκευάσατο . τοῖς πλείστοις δ’ αὐτῶν , ὅσα πάνυ μετέωρα καὶ ὄρθια πρὸς τὸ ἧπαρ ἀνετέτατο , καθ’ ὃ συνάπτει πρὸς ἄλληλα , ταύτῃ αὑτῶν εὐπαθέστερα ἔσεσθαι γνοῦσα σαρκοειδῆ τινα φύσιν ἐνέθηκε , τοὺς καλουμένους ἀδένας , οἳ δὴ , ὥσπερ σφῆνές τινες ἐγκείμενοι ταῖς σχίσεσι τῶν ἀγγείων , ἕδραν ἀσφαλῆ παρέχουσιν αὐτοῖς , ὡς μηδὲν πάσχειν ὑπὸ βιαίου συμπτώματος μῃδενός . ἤδη μὲν ἡμῖν καὶ τὸ μεσάραιον ἀπείργασται τῷ λόγῳ . σκοπεῖν δὲ χρὴ τοὐντεῦθεν , εἰς τίνα ποτὲ χώραν ἄμεινον ἦν τῇ φύσει κατάγειν τὴν ἐξ ἥπατος ἐκείνην φλέβα τὴν μεγάλην , τὴν τὰς ἐκ τοῦ μεσαραίου φλέβας ἁπάσας ἐκδεχομένην . ἀλλ’ ἐπεὶ μέγεθος αὔταρκές ἐστι τῷ βιβλίῳ , διὰ τοῦ μετ’ αὐτὸ καὶ τοῦτο καὶ τἄλλα τὰ περὶ τῶν ὀργάνων τῆς τροφῆς ὑπόλοιπα διέξιμεν .
Lemmas: ὁ δέ δή λοιπός ἔτι ὁ περί ὁ νῦν πρόκειμαι μόριον διήγησις ἔργον τε καί τέχνημα ὁ φύσις ἤδη λέγω . πάμπολυς μέν εἰς ἕκαστος ὁ ἔντερον περαιόω στόμα φλέψ , οἷος δένδρον τις ἔσχατος τε καί λεπτός ῥίζα πέρας . συνάγω δέ ὁ φύσις , ὥσπερ ἐν ὁ δένδρον ὁ λεπτός ἐκεῖνος ῥίζα εἰς παχύς , οὕτως ἐν ὁ ζῷον εἰς ἀγγεῖον μέγας ὁ μικρός , κοᾀκίς πάλιν εἰς ἕτερος μέγας , καί οὗτος ἀεί ποιέω , μέχρι ὁ ἧπαρ εἰς εἷς ἄγω ἅπας φλέψ ὁ ἐπί πύλη , ἀπό ὅς καί ὁ εἰς ὁ γαστήρ καί ὁ εἰς ὁ σπλήν φέρω φλέψ ἀποφύω . καί μήν γε καί ὁ ἀρτηρία εἰς εἷς ὡσαύτως ἅπας μέγας ἀρτηρία ἀνάγω ὁ ἐπί ῥάχις . μακρός δέ εἰμί ὁ μεταξύ χωρίον ὁ ἀρχή ὁ ἀγγεῖον ἅπας καί ὁ τελευτή , οὐ εἰμί ἀσφαλής ἀφρούρητος παράγω ἀγγεῖον λεπτός , καί γάρ αὖ καί ὥσπερ κρεμάζω ὁ πρός ὁ πύλη ἀναφέρω ὁ ἧπαρ , ἐπί οὐδείς ἑδραῖος βέβαιος κεῖμαι , καί οὐδέ βοήθεια μέντοι τις εἰμί αὐτός ἕτερος κατά ὁ ὁδός , ὑπό ὅς ἑδράζω τε καί διαλαμβάνω καί στηρίζω . πῶς οὖν καί οὗτος προνοοῦμαι ὁ ἀσφάλεια , ὡς μήτε πηδάω , μήτε ἐμπίπτω , μήτε πλήσσω σφοδρός ἔξωθεν ὁ ζῷον , θλάω πη καί διαράσσω καί πάσχω αὐτός ; ἀπό ὁ συνδέω τε καί ἀμφιέννυμι ὁ ἔντερον χιτών , ὅς ἀπό ὁ περιτόναιον ὁ γένεσις ἔχω λέγω , ἀποφύω χιτών παραπλήσιος αὐτός ὁ περιτόναιον , οὗτος ὁ ἀγγεῖον ἕκαστος ἀμφιάζω . ἐν δέ ὁ μεταξύ χώρα ὁ ἀγγεῖον ὁ κενός αὐτός ἑαυτοῦ οὗτος ἐπιβάλλω ὁ χιτών , καί διπλόος ἐργάζομαι , δυσπαθής μέν οὕτως καί αὐτός ὁ χιτών δεσμός τε καί φρουρά ἀσφαλής ὁ ἀγγεῖον κατασκευάζω . ὁ πολύς δέ αὐτός , ὅσος πάνυ μετέωρος καί ὄρθιος πρός ὁ ἧπαρ ἀνατείνω , κατά ὅς συνάπτω πρός ἀλλήλων , ταύτῃ ἑαυτοῦ εὐπαθής εἰμί γιγνώσκω σαρκοειδής τις φύσις ἐντίθημι , ὁ καλέω ἀδήν , ὅς δή , ὥσπερ σφήν τις ἔγκειμαι ὁ σχίσις ὁ ἀγγεῖον , ἕδρα ἀσφαλής παρέχω αὐτός , ὡς μηδείς πάσχω ὑπό βίαιος σύμπτωμα μῃδενός . ἤδη μέν ἐγώ καί ὁ μεσάραιον ἀπεργάζομαι ὁ λόγος . σκοπέω δέ χρή ἐντεῦθεν , εἰς τίς ποτέ χώρα ἀγαθός εἰμί ὁ φύσις κατάγω ὁ ἐκ ἧπαρ ἐκεῖνος φλέψ ὁ μέγας , ὁ ὁ ἐκ ὁ μεσάραιον φλέψ ἅπας ἐκδέχομαι . ἀλλά ἐπεί μέγεθος αὐτάρκης εἰμί ὁ βιβλίον , διά ὁ μετά αὐτός καί οὗτος καί ἄλλος ὁ περί ὁ ὄργανον ὁ τροφή ὑπόλοιπος διεξέρχομαι .