galenus.de-usu-partium 15.1
Οὕτω δὲ πολλῶν καὶ θαυμαστῶν τῇ φύσει τετεχνημένων ὀργάνων εἰς τὴν τοῦ γένους διαδοχὴν , ὧν ὁ πρὸ τούτου λόγος ἐξηγήσατο , δόξειεν ἂν εὖ οἶδ’ ὅτι θεασαμένῳ σοι διὰ τῶν ἀνατομῶν αἰδοίου κατασκευὴν οὐδενὸς ἧττον ἐκείνων ἐμφαίνεσθαι θαυμαστή τις ἡ περὶ τὴν δημιουργίαν αὐτῆς σοφία . πρῶτον μὲν γὰρ αὐτὸ δὴ τοῦτο τὸ πρόχειρόν τε καὶ πᾶσι γνώριμον , ἐπειδὴ δύο τὰ γεννήσοντα ζῶα ποιῆσαι βέλτιον ἦν , ὡς ἔμπροσθεν ἐδείκνυτο , διὰ τοῦτο καὶ τὰ μόρια τῶν μὲν εἰς ὑποδοχὴν , τῶν δὲ εἰς ἔκκρισιν σπέρματος ἐπιτήδεια κατεσκεύασεν · δεύτερον δὲ , τὸ καὶ δυνάμεις ἐνθεῖναι τὰς χρησομένας τοῖς ὀργάνοις εἰς δέον · καὶ τρίτον , τὸ πάντ’ αὐτῶν καὶ τὰ σμικρότατα μέρη θέσιν ἀρίστην ἕκαστον ἔχειν , καὶ μέγεθος , καὶ πλοκὴν , καὶ διάπλασιν , καὶ πάνθ’ ἁπλῶς , ὅσα μυριάκις εἴρηται τοῖς σώμασιν ὑπάρχειν . ἓν γὰρ οὐδέν ἐστιν εὑρεῖν ἐν αὐτοῖς μόριον οὐ περιττὸν , οὐκ ἐνδεὲς , οὐ μετατεθῆναι δεόμενον , οὐ μεταπλασθῆναι χρῇζον , οὐ πυκνότητος ἀποροῦν , εἰ πυκνότης αὐτῷ σύμφορος , οὐ μανότητος , ὅτῳ τοῦτο χρηστὸν , οὐ πόρων , οἷς ἐκκρῖναι δεῖ τὸ ὑγρὸν , οὐ κοιλιῶν , αἷς ὑποδέξασθαι , πάντα δ’ εἰς ἄκρον κεκοσμημένα κατὰ τὴν ἰδίαν ἑκάστου χρείαν . οὔτε γὰρ ἐν ἄλλῳ τινὶ τοῦ παντὸς σώματος ἔχοις ἂν ἄμεινον χωρίῳ τῶν αἰδοίων ἑκάτερον ἐπινοῆσαι τεταγμένον , οὔτ’ ἐνταυθοῖ μὲν , ἀλλ’ ἤτοι βραχεῖ τινι τῆς νῦν χώρας ἐφ’ ἑκάτερον παρηγμένον , ἢ ἐκ τῶν ἔμπροσθεν μερῶν , ἢ ἐκ τῶν ὄπισθεν ἀνωμαλιῶν , ἢ ἐκ τῶν κάτω . περὶ μὲν δὴ τοῦ χρῆναι τετάχθαι κατὰ τοῦτο μάλιστα τὸ χωρίον , ἵναπερ νῦν ἐστιν , ὁ πρόσθεν λόγος αὐτάρκως ἐξηγεῖται . περὶ δὲ τοῦ μηδὲ τὸ βραχύτατον ἐν αὐτῷ τούτῳ πρὸς τὸ βέλτιον ἔτι μετακομισθῆναι δύνασθαι , τὸν νοῦν ἤδη μοι πρόσεχε . ποῦ δὴ καὶ βούλει μετατεθῆναι τὸ τοῦ ἄῤῥενος αἰδοῖον ; ( ἀπὸ τούτου γὰρ ἄρξομαι ) πότερον ἐγγυτέρω τῆς ἕδρας , ἢ νῦν ἐστιν ; ἀλλὰ κατ’ αὐτῆς ἐκείνης ἄν ἐπέκειτο , καὶ ἦν ἀποπατοῦσι δύσχρηστον , εἰ μήτι σοι τοῦτο δόξειεν ἄρα βέλτιον ὑπάρχειν , ἀεὶ πρόμηκες αὐτὸ καὶ τεταμένον ἔχειν · ἀλλ’ οὕτω γε μεταθήσεις εἰς μακρότερον χρόνον τὴν δυσχρηστίαν . ἀποπατούντων μὲν γὰρ οὐκ ἐνοχλήσει , τῷ δ’ ἄλλῳ βίῳ παντὶ δύσχρηστόν τε καὶ ῥᾳδίως πάσχον γενήσεται , καθάπερ εἰ καὶ τὴν χεῖρά τις ἀεὶ προτεταμένην περιφέροι . τάχ’ οὖν ἀνώτερόν που τετάχθαι κατὰ τὸ ἐπίσειον ἢ τὸ ὑπογάστριον ἄμεινον ἦν . προστίθει πάλιν ἐνταῦθα , πότερον ἐντεταμένον ἢ χαλαρὰν ὑπάρχον διὰ παντὸς , ἢ τούτων ἑκάτερον ἐν μέρει γίνεσθαι δυνάμενον . ἀλλ’ ἐντεταμένον μὲν ἀεὶ , πρὸς τῷ ῥᾳδίως αὐτὸ πάσχειν , ἔτι καὶ δύσχρηστον ἦν ἐν ἅπαντι τῷ βίῳ , καθ’ ἕνα μόνον τὸν τῆς συνουσίας καιρὸν χρήσιμον γενόμενον · κεχαλασμένον δ’ εἴπερ ἦν διὰ παντὸς , ἄχρηστον ἂν οὕτω γε παντάπασιν ὑπῆρχεν , οὗ χάριν ἐγένετο , μηδὲ πώποτε ἐργάσασθαι δυνάμενον · εἰ δ’ ἐν μέρει μὲν χαλαρὸν , ἐν μέρει δ’ ἐντεταμένον , πρῶτον μὲν αὐτὸ δὴ τοῦτο θαυμάζειν ἄξιον , εἰ , οἷον ὁ λόγος ἐξεῦρεν αὐτὸ χρῆναι γεγονέναι , τοιοῦτο φαίνεται νῦν ὑπάρχον , ἑξῆς δ’ ἐπισκέψασθαι , τίς ἂν αὐτὸ μάλιστα κατασκευὴ πρὸς τὰς οὕτως ἐναντίας καταστάσεις ἐν τάχει δύναιτο μετακοσμεῖν . ἆρ’ , εἰ φλεβῶδες ἐγένετο , ῥᾳδίως μὲν ἂν ἐπληροῦτο , ῥᾳδίως δ’ ἂν ἐξεκενοῦτο , καὶ τάσιν ἰσχυρὰν ἐν τῷ πληροῦσθαι προσεκτᾶτο ; καὶ μὴν οὔτε καθ’ αἵματος οὐσίαν ἦν τὸ τῆς τοσαύτης πληρώσεως ἢ κενώσεως τάχος , ἀλλ’ ἀέρος ἢ πνεύματος ἤ τινος οὕτω πορίμου χρήματος , ἔν τε τῷ πληρωθῆναι τάσιν ἰσχυρὰν οὐκ ἂν ὑπέμεινεν ὁ χιτὼν τῆς φλεβός · ἰσχυρᾶς γὰρ καὶ νευρώδους οὐσίας εἰς τὰς τοιαύτας ἐνεργείας ἡ χρεία . τάχ’ οὖν ἀρτηριῶδες ἄμεινον ἦν αὐτὸ γεγονέναι . καὶ μὴν πρὸς τοῖς εἰρημένοις ἤδη περὶ τῶν φλεβῶν ἔτι καὶ τὸ σφύζειν ὑπάρχει ταῖς ἀρτηρίαις οἰκείῳ τινὶ ῥυθμῷ , οὐδ’ ἂν δύναιο πληρωθείσαις αὐταῖς προστάξαι μένειν ἐν τούτῳ , καθάπερ οὐδὲ συσταλείσαις μηκέτ’ αὖθις διαστέλλεσθαι . ἆρ’ οὖν νευρῶδες ἄμεινον ἦν ἐργάσασθαι τὸ αἰδοῖον ; ἀλλὰ κᾀνταῦθ’ ἄπορον , ἐκ ποίου νεύρου τὴν γένεσιν ἕξει . τὰ μὲν γὰρ κυρίως ὀνομαζόμενα νεῦρα , τὰ ἐξ ἐγκεφάλου τε καὶ νωτιαίου πεφυκότα , πρὸς τῷ μηδεμίαν ἔχειν αἰσθητὴν κοιλότητα , μηδὲ διαστέλλεσθαί τε καὶ συστέλλεσθαι πεφυκέναι , καὶ τὸ τῆς μαλακότητος ἀντιπρᾶττον ἔχει τῇ κατὰ τὴν ἔντασιν ἐνεργείᾳ . τὰ δὲ Ἱπποκράτει μὲν ὀνομαζόμενα σύνδεσμοι , παρὰ δὲ τοῖς νεωτέροις νεῦρα συνδετικὰ , τῇ μὲν σκληρότητι πρὸς τὴν τῆς ἐντάσεως ἐνέργειαν οὐκ ἀνάρμοστα , κοιλίαι δ’ οὐδὲ τούτοις εἰσί . τὰ δ’ ἐκ τῶν μυῶν ἐκφυόμενα νευρώδη σώματα πρὸς Ἱπποκράτους ὀνομαζόμενα τένοντες , οὐ μόνον ὅτι κοιλίας οὐκ ἔχει τοῖς προειρημένοις ὁμοίως , ἀλλὰ καὶ διότι τῶν συνδέσμων ἀπολείπεται σκληρότητι , παντάπασιν ἄχρηστα ﻿ πρὸς αἰδοίου κατασκευήν . καὶ μὴν εἰ τρία μέν ἐστι τὰ πάντα γένη τῶν νευρωδῶν σωμάτων , εὕρηται δὲ τὸ μὲν ἐξ ἐγκεφάλου καὶ νωτιαίου τὴν ἀρχὴν ἔχον , ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ τῶν μυῶν ἐκφυόμενον ἀνάρμοστον κατ’ ἄμφω , καὶ ὡς μαλακώτερον , ἢ πρέπει αἰδοίῳ , καὶ ὡς οὐκ ἔχον κοιλότητα , τὸ δ’ ἐκ τῶν ὀστῶν βλαστάνον , ὡς μὲν σκληρὸν , χρήσιμον , ὡς δ’ ἀκοίλιον , ἄχρηστον , οὐδὲν ἄρα γένος νεύρου πρὸς αἰδοίου κατασκευὴν ἀπολείπεται χρήσιμον . ἐδείχθη δ’ , ὅτι μηδ’ ἀρτηρίαι , μηδὲ φλέβες · ὅτι δ’ οὐδὲ σάρκες , οὐδ’ ὀστοῦν , ἢ χόνδρος , οὐδ’ ἄλλο τι τῶν τοιούτων οὐδὲν , ἄντικρυς δῆλον . ἆρ’ οὖν οὐ θαυμάσαι μὲν χρὴ πρῶτον τὴν σοφίαν τε ἅμα καὶ πρόνοιαν τοῦ δημιουργοῦ ; πολὺ γὰρ εὐκολώτερον ὑπάρχον ἑκάστου τῶν γεγονότων λόγῳ τὴν γένεσιν διελθεῖν , ἢ ἔργῳ τὸ πρᾶγμα αὐτὸ κατασκευάσαι , τοσοῦτον ὁ ἡμέτερος ἀπολείπεται λόγος τῆς τοῦ δημιουργήσαντος ἡμᾶς σοφίας , ὥστ’ οὐδ’ ἐξηγήσασθαι δυνάμεθα τὰ πρὸς ἐκείνου ῥᾳδίως γινόμενα . δεύτερον δὲ μετὰ τὸ θαυμάσαι τε καὶ ἀπορῆσαι τῷ λόγῳ , τί τὸ σόφισμά ἐστι τοῦτο τὸ περὶ τὴν τῶν αἰδοίων κατασκευὴν , ἐπὶ τὴν ἀνατομὴν ἀφικέσθαι χρὴ τοῦ μορίου , καὶ θεάσασθαι , μή τινα φύσιν ἑτέραν σώματος ὁ δημιουργὸς ἡμῶν ἐξεῦρεν αἰδοίῳ πρέπουσαν · εἶτ’ , εἰ μὲν μηδὲν εὕροιμεν , ὃ μὴ κατ’ ἄλλο τι μόριον ἰδεῖν ἐστι , θαυμάσαι , πῶς ἐκ τῶν αὐτῶν ὀργάνων οὐ τὰς αὐτὰς ἐνεργείας ἐδημιούργησεν · εἰ δ’ εὕροιμέν τινα σώματος οὐσίαν , οἵαν οὐδὲ καθ’ ἓν μόριον ἐστὶν ἰδεῖν , ἐπαινέσαι μὲν πάλιν αὖ κᾀνταῦθα τῆς προνοίας τὸν δημιουργὸν , ἀφίστασθαι δὲ μήπω τοῦ ζητουμένου , πρὶν ἐκ τῆς ἀνατομῆς ἀκριβῆ ποιήσασθαι τὴν βάσανον . εἰ δ’ οὖν εἶδές ποτε , δεικνύντος ἰατροῦ τινος , οἷς μέλει τὰ τῶν ἔργων τῆς φύσεως · εἰ δὲ μὴ , ἀλλὰ νῦν γε θέασαι τῶν τῆς ἥβης ὀνομαζομένων ὀστῶν ἐκφυόμενον σῶμα νευρῶδες , κοῖλόν τε ἅμα καὶ κενὸν ἁπάσης ὑγρότητος . τοῦτ’ οὖν ἐστιν , ὃ τῷ λόγῳ ζητοῦντες ἀρτίως οὐχ εὑρίσκομεν , οὐδ’ ἂν εὕροιμέν ποτε , μὴ πρὸς τῆς ἀνατομῆς διδαχθέντες . ὃ γὰρ οὐχ ἑωράκειμεν οὐδὲ καθ’ ἓν ἄλλο μέρος ὅλου τοῦ σώματος , ἐπινοεῖν οὐκ ἐτολμῶμεν . εἰ δέ γ’ ἦμεν ὄντως φυσικοὶ , πάντως ἂν ἐνοήσαμεν , ὡς , ἐπειδὴ σκληρόν τε ἅμα καὶ κοῖλον εἶναι χρὴ τὸ τῶν αἰδοίων ἴδιον σῶμα , φύεται μὲν ἐξ ὀστοῦ , καθάπερ οἱ λοιποὶ πάντες σύνδεσμοι , κοῖλον δ’ ἔσται μόνον ἐξ ἁπάντων , ὡς ἡ χρεία κελεύει . ταῦτ’ οὖν ὁ μὲν δημιουργὸς ἡμῶν ἐβουλήθη γενέσθαι . ἐπειδὴ δ’ ἐγένετο , μηδ’ ἐπιχειρήσῃς ἔτι , μηδὲ τολμήσῃς ὅπως ἐγένετο ζητεῖν . ὅσα μὲν γὰρ οὐδ’ ὅτι γέγονεν ἐξευρίσκεις , εἰ μὴ πρὸς τῆς ἀνατομῆς ἐδιδάχθης , πῶς ἂν εὐλόγως τολμῷς ζητεῖς ὅπως ἐγένετο ; ἀρκεῖ σοι τό γε τοσοῦτον εὑρῆσθαι , διότι πᾶν μόριον , ὡς ἡ χρεία κελεύει κατεσκεύασται , τὸ δ’ , ὅπως ἐγένετο τοιοῦτον , ἐὰν ἐπιχειρήσῃς ζητεῖν , ἀναίσθητος φωραθήσῃ καὶ τῆς σῆς ἀσθενείας καὶ τῆς τοῦ δημιουργοῦ δυνάμεως . ἀλλὰ γὰρ ἐπειδὴ ταῦτ’ ἐξεύρηταί σοι τὰ τῶν αἰδοίων , εἴτε χρὴ νεῦρα καλεῖν , εἴθ’ ὅ τι βούλει , πάντως μὲν ὀρθῶς ὀστῶν ἐκφύεσθαι δεόμενα διά τε τὴν ἰδίαν οὐσίαν , οἵαν εἴρηται πρόσθεν ὑπάρχουσαν , ὅτι τε πρὸς τὰς ἐνεργείας αὐτῶν οὕτως ἦν ἄμεινον , ἵν’ ὄρθιόν τε καὶ ἀκλινὲς φυλάττοιτο τὸ σύμπαν αἰδοῖον , ἑδραίου σώματος ἐκφυόμενον , ἐπὶ γοῦν τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν , ὅθεν ὁ λόγος ἀπῆλθε .
Lemmas: οὕτως δέ πολύς καί θαυμαστός ὁ φύσις τεχνάομαι ὄργανον εἰς ὁ ὁ γένος διαδοχή , ὅς ὁ πρό οὗτος λόγος ἐξηγέομαι , δοκέω ἄν εὖ οἶδα ὅτι θεάομαι σύ διά ὁ ἀνατομή αἰδοῖον κατασκευή οὐδείς ἥσσων ἐκεῖνος ἐμφαίνω θαυμαστός τις ὁ περί ὁ δημιουργία αὐτός σοφία . πρῶτος μέν γάρ αὐτός δή οὗτος ὁ πρόχειρος τε καί πᾶς γνώριμος , ἐπειδή δύο ὁ γεννάω ζῷον ποιέω ἀγαθός εἰμί , ὡς ἔμπροσθεν δείκνυμι , διά οὗτος καί ὁ μόριον ὁ μέν εἰς ὑποδοχή , ὁ δέ εἰς ἔκκρισις σπέρμα ἐπιτήδειος κατασκευάζω · δεύτερος δέ , ὁ καί δύναμις ἐντίθημι ὁ χράω ὁ ὄργανον εἰς δέον · καί τρίτος , ὁ πᾶς αὐτός καί ὁ μικρός μέρος θέσις ἀγαθός ἕκαστος ἔχω , καί μέγεθος , καί πλοκή , καί διάπλασις , καί πᾶς ἁπλῶς , ὅσος μυριάκις λέγω ὁ σῶμα ὑπάρχω . εἷς γάρ οὐδείς εἰμί εὑρίσκω ἐν αὐτός μόριον οὐ περισσός , οὐ ἐνδεής , οὐ μετατίθημι δέω , οὐ μεταπλάσσω χρῄζω , οὐ πυκνότης ἀπορέω , εἰ πυκνότης αὐτός σύμφορος , οὐ μανότης , ὅστις οὗτος χρηστός , οὐ πόρος , ὅς ἐκκρίνω δέω ὁ ὑγρός , οὐ κοιλία , ὅς ὑποδέχομαι , πᾶς δέ εἰς ἄκρος κοσμέω κατά ὁ ἴδιος ἕκαστος χρεία . οὔτε γάρ ἐν ἄλλος τις ὁ πᾶς σῶμα ἔχω ἄν ἀγαθός χωρίον ὁ αἰδοῖον ἑκάτερος ἐπινοέω τάσσω , οὔτε ἐνταυθοῖ μέν , ἀλλά ἤτοι βραχύς τις ὁ νῦν χώρα ἐπί ἑκάτερος παράγω , ἤ ἐκ ὁ ἔμπροσθεν μέρος , ἤ ἐκ ὁ ὄπισθεν ἀνωμαλία , ἤ ἐκ ὁ κάτω . περί μέν δή ὁ χρή τάσσω κατά οὗτος μάλα ὁ χωρίον , ἵνα νῦν εἰμί , ὁ πρόσθεν λόγος αὔταρκος ἐξηγέομαι . περί δέ ὁ μηδέ ὁ βραχύς ἐν αὐτός οὗτος πρός ὁ ἀγαθός ἔτι μετακομίζω δύναμαι , ὁ νόος ἤδη ἐγώ προσέχω . ποῦ δή καί βούλομαι μετατίθημι ὁ ὁ ἄρσην αἰδοῖον ; ( ἀπό οὗτος γάρ ἄρχω ) πότερος ἐγγύς ὁ ἕδρα , ἤ νῦν εἰμί ; ἀλλά κατά αὐτός ἐκεῖνος ἄν ἐπίκειμαι , καί εἰμί ἀποπατέω δύσχρηστος , εἰ μήτι σύ οὗτος δοκέω ἄρα ἀγαθός ὑπάρχω , ἀεί προμήκης αὐτός καί τείνω ἔχω · ἀλλά οὕτως γε μετατίθημι εἰς μακρός χρόνος ὁ δυσχρηστία . ἀποπατέω μέν γάρ οὐ ἐνοχλέω , ὁ δέ ἄλλος βίος πᾶς δύσχρηστος τε καί ῥᾴδιος πάσχω γίγνομαι , καθά εἰ καί ὁ χείρ τις ἀεί προτείνω περιφέρω . τάχα οὖν ἀνώτερος που τάσσω κατά ὁ ἐπισείων ἤ ὁ ὑπογάστριον ἀγαθός εἰμί . προστίθημι πάλιν ἐνταῦθα , πότερος ἐντείνω ἤ χαλαρός ὑπάρχω διά πᾶς , ἤ οὗτος ἑκάτερος ἐν μέρος γίγνομαι δύναμαι . ἀλλά ἐντείνω μέν ἀεί , πρός ὁ ῥᾴδιος αὐτός πάσχω , ἔτι καί δύσχρηστος εἰμί ἐν ἅπας ὁ βίος , κατά εἷς μόνος ὁ ὁ συνουσία καιρός χρήσιμος γίγνομαι · χαλάω δέ εἴπερ εἰμί διά πᾶς , ἄχρηστος ἄν οὕτως γε παντάπασι ὑπάρχω , ὅς χάριν γίγνομαι , μηδέ πώποτε ἐργάζομαι δύναμαι · εἰ δέ ἐν μέρος μέν χαλαρός , ἐν μέρος δέ ἐντείνω , πρῶτος μέν αὐτός δή οὗτος θαυμάζω ἄξιος , εἰ , οἷος ὁ λόγος ἐξευρίσκω αὐτός χρή γίγνομαι , τοιοῦτος φαίνω νῦν ὑπάρχω , ἑξῆς δέ ἐπισκοπέω , τίς ἄν αὐτός μάλα κατασκευή πρός ὁ οὕτως ἐναντίος κατάστασις ἐν τάχος δύναμαι μετακοσμέω . ἆρα , εἰ φλεβώδης γίγνομαι , ῥᾴδιος μέν ἄν πληρόω , ῥᾴδιος δέ ἄν ἐκκενόω , καί τάσις ἰσχυρός ἐν ὁ πληρόω προσκτάομαι ; καί μήν οὔτε κατά αἷμα οὐσία εἰμί ὁ ὁ τοσοῦτος πλήρωσις ἤ κένωσις τάχος , ἀλλά ἀήρ ἤ πνεῦμα ἤ τις οὕτως πόριμος χρῆμα , ἐν τε ὁ πληρόω τάσις ἰσχυρός οὐ ἄν ὑπομένω ὁ χιτών ὁ φλέψ · ἰσχυρός γάρ καί νευρώδης οὐσία εἰς ὁ τοιοῦτος ἐνέργεια ὁ χρεία . τάχα οὖν ἀρτηριώδης ἀγαθός εἰμί αὐτός γίγνομαι . καί μήν πρός ὁ λέγω ἤδη περί ὁ φλέψ ἔτι καί ὁ σφύζω ὑπάρχω ὁ ἀρτηρία οἰκεῖος τις ῥυθμός , οὐδέ ἄν δύναμαι πληρόω αὐτός προστάσσω μένω ἐν οὗτος , καθά οὐδέ συστέλλω μηκέτι αὖθις διαστέλλω . ἆρα οὖν νευρώδης ἀγαθός εἰμί ἐργάζομαι ὁ αἰδοῖον ; ἀλλά κᾀνταύω ἄπορος , ἐκ ποῖος νεῦρον ὁ γένεσις ἔχω . ὁ μέν γάρ κύριος ὀνομάζω νεῦρον , ὁ ἐκ ἐγκέφαλος τε καί νωτιαῖος φύω , πρός ὁ μηδείς ἔχω αἰσθητός κοιλότης , μηδέ διαστέλλω τε καί συστέλλω φύω , καί ὁ ὁ μαλακότης ἀντιπράσσω ἔχω ὁ κατά ὁ ἔντασις ἐνέργεια . ὁ δέ Ἱπποκράτης μέν ὀνομάζω σύνδεσμος , παρά δέ ὁ νεώτερος νεῦρον συνδετικός , ὁ μέν σκληρότης πρός ὁ ὁ ἔντασις ἐνέργεια οὐ ἀνάρμοστος , κοιλία δέ οὐδέ οὗτος εἰμί . ὁ δέ ἐκ ὁ μῦς ἐκφύω νευρώδης σῶμα πρός Ἱπποκράτης ὀνομάζω τένων , οὐ μόνος ὅτι κοιλία οὐ ἔχω ὁ προλέγω ὅμοιος , ἀλλά καί διότι ὁ σύνδεσμος ἀπολείπω σκληρότης , παντάπασι ἄχρηστος ﻿ πρός αἰδοῖον κατασκευή . καί μήν εἰ τρεῖς μέν εἰμί ὁ πᾶς γένος ὁ νευρώδης σῶμα , εὑρίσκω δέ ὁ μέν ἐκ ἐγκέφαλος καί νωτιαῖος ὁ ἀρχή ἔχω , ὡσαύτως δέ καί ὁ ὁ μῦς ἐκφύω ἀνάρμοστος κατά ἄμφω , καί ὡς μαλακός , ἤ πρέπω αἰδοῖον , καί ὡς οὐ ἔχω κοιλότης , ὁ δέ ἐκ ὁ ὀστέον βλαστάνω , ὡς μέν σκληρός , χρήσιμος , ὡς δέ ἀκοίλιος , ἄχρηστος , οὐδείς ἄρα γένος νεῦρον πρός αἰδοῖον κατασκευή ἀπολείπω χρήσιμος . δείκνυμι δέ , ὅτι μηδέ ἀρτηρία , μηδέ φλέψ · ὅτι δέ οὐδέ σάρξ , οὐδέ ὀστέον , ἤ χόνδρος , οὐδέ ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος οὐδείς , ἄντικρυς δῆλος . ἆρα οὖν οὐ θαυμάζω μέν χρή πρῶτος ὁ σοφία τε ἅμα καί πρόνοια ὁ δημιουργός ; πολύς γάρ εὔκολος ὑπάρχω ἕκαστος ὁ γίγνομαι λόγος ὁ γένεσις διέρχομαι , ἤ ἔργον ὁ πρᾶγμα αὐτός κατασκευάζω , τοσοῦτος ὁ ἡμέτερος ἀπολείπω λόγος ὁ ὁ δημιουργέω ἐγώ σοφία , ὥστε οὐδέ ἐξηγέομαι δύναμαι ὁ πρός ἐκεῖνος ῥᾴδιος γίγνομαι . δεύτερος δέ μετά ὁ θαυμάζω τε καί ἀπορέω ὁ λόγος , τίς ὁ σόφισμα εἰμί οὗτος ὁ περί ὁ ὁ αἰδοῖον κατασκευή , ἐπί ὁ ἀνατομή ἀφικνέομαι χρή ὁ μόριον , καί θεάομαι , μή τις φύσις ἕτερος σῶμα ὁ δημιουργός ἐγώ ἐξευρίσκω αἰδοῖον πρέπω · εἶτα , εἰ μέν μηδείς εὑρίσκω , ὅς μή κατά ἄλλος τις μόριον ὁράω εἰμί , θαυμάζω , πῶς ἐκ ὁ αὐτός ὄργανον οὐ ὁ αὐτός ἐνέργεια δημιουργέω · εἰ δέ εὑρίσκω τις σῶμα οὐσία , οἷος οὐδέ κατά εἷς μόριον εἰμί ὁράω , ἐπαινέω μέν πάλιν αὖ ᾀνταῦθη ὁ πρόνοια ὁ δημιουργός , ἀφίστημι δέ μήπω ὁ ζητέω , πρίν ἐκ ὁ ἀνατομή ἀκριβής ποιέω ὁ βάσανος . εἰ δέ οὖν ὁράω ποτέ , δείκνυμι ἰατρός τις , ὅς μέλω ὁ ὁ ἔργον ὁ φύσις · εἰ δέ μή , ἀλλά νῦν γε θεάομαι ὁ ὁ ἥβη ὀνομάζω ὀστέον ἐκφύω σῶμα νευρώδης , κοῖλος τε ἅμα καί κενός ἅπας ὑγρότης . οὗτος οὖν εἰμί , ὅς ὁ λόγος ζητέω ἄρτιος οὐ εὑρίσκω , οὐδέ ἄν εὑρίσκω ποτέ , μή πρός ὁ ἀνατομή διδάσκω . ὅς γάρ οὐ ἑωράκεω οὐδέ κατά εἷς ἄλλος μέρος ὅλος ὁ σῶμα , ἐπινοέω οὐ τολμάω . εἰ δέ γε εἰμί ὄντως φυσικός , πάντως ἄν νοέω , ὡς , ἐπειδή σκληρός τε ἅμα καί κοῖλος εἰμί χρή ὁ ὁ αἰδοῖον ἴδιος σῶμα , φύω μέν ἐκ ὀστέον , καθά ὁ λοιπός πᾶς σύνδεσμος , κοῖλος δέ εἰμί μόνος ἐκ ἅπας , ὡς ὁ χρεία κελεύω . οὗτος οὖν ὁ μέν δημιουργός ἐγώ βούλομαι γίγνομαι . ἐπειδή δέ γίγνομαι , μηδέ ἐπιχειρέω ἔτι , μηδέ τολμάω ὅπως γίγνομαι ζητέω . ὅσος μέν γάρ οὐδέ ὅτι γίγνομαι ἐξευρίσκω , εἰ μή πρός ὁ ἀνατομή διδάσκω , πῶς ἄν εὔλογος τολμάω ζητέω ὅπως γίγνομαι ; ἀρκέω σύ ὁ γε τοσοῦτος εὑρίσκω , διότι πᾶς μόριον , ὡς ὁ χρεία κελεύω κατασκευάζω , ὁ δέ , ὅπως γίγνομαι τοιοῦτος , ἐάν ἐπιχειρέω ζητέω , ἀναίσθητος φωράω καί ὁ σός ἀσθένεια καί ὁ ὁ δημιουργός δύναμις . ἀλλά γάρ ἐπειδή οὗτος ἐξευρίσκω σύ ὁ ὁ αἰδοῖον , εἴτε χρή νεῦρον καλέω , εἴτε ὅς τις βούλομαι , πάντως μέν ὀρθός ὀστέον ἐκφύω δέω διά τε ὁ ἴδιος οὐσία , οἷος λέγω πρόσθεν ὑπάρχω , ὅτι τε πρός ὁ ἐνέργεια αὐτός οὕτως εἰμί ἀγαθός , ἵνα ὄρθιος τε καί ἀκλινής φυλάσσω ὁ σύμπας αἰδοῖον , ἑδραῖος σῶμα ἐκφύω , ἐπί γοῦν ὁ πρόκειμαι ἐπανέρχομαι , ὅθεν ὁ λόγος ἀπέρχομαι .