galenus.de-usu-partium 6.13
Ἀσκληπιάδης δὲ ἀμφοτέρας ὑπερβὰς τὰς αἰτίας , τήν τ’ ἐκ προνοίας τοῦ δημιουργοῦ , τὴν πρώτην ῥηθεῖσαν , καὶ τὴν οἶον ὑλικὴν , τὴν δευτέραν , ἐπὶ τὸ πάντων ἀτιμότατον εἶδος τῆς αἰτίας ἀφικόμενος , ὃ μηδ’ ἁπλῶς αἰτίαν εἴποι τις ἂν , οἶμαι , διαλεκτικὸς ἀνὴρ , ἀλλ’ ἤτοι κατὰ συμβεβηκὸς , ἢ ἐξ ἀκολουθίας αἰτίαν , ὅλον τοῦτο , καθάπερ ἀδόκιμον δραχμὴν , οἴεται πιθανὸς εἶναι καὶ σοφὸς , οὐκ ἐννοήσας , οἶμαι , τὸν τῆς Ἀδραστείας θεσμὸν , ὡς οὐδεὶς οὕτω λόγος ἕτερος ἐξελέγχει τῶν δογμάτων αὐτοῦ τὴν ἀτοπίαν , ὡς αὐτὸς οὗτος , ὁ σοφῶς ὑπ’ αὐτοῦ δοκῶν ἐξευρῆσθαι . διότι γὰρ , φησὶν , ἐν τῷ πνεύμονι μόνῳ τῶν ἁπάντων ὀργάνων αἱ μὲν ἀρτηρίαι διπλῆν κινοῦνται κίνησιν , ἥν τ’ οἴκοθεν ἔχουσιν ἐκ τῆς σφετέρας αὐτῶν οὐσίας , σφύζουσαι δηλονότι , καὶ ἣν ἐκ τοῦ τῆς ἀναπνοῆς ἔργου , σειομένου διὰ παντὸς τοῦ πνεύμονος , ἐπικτῶνται , ἔπειθ’ ὑπερπονοῦσαι καταλεπτύνονται , τῶν ἐν τοῖς ἄλλοις μορίοις ἀρτηριῶν αὐτάρκως κινουμένων τὴν οἰκείαν κίνησιν οὖσαν μίαν , καὶ διὰ τοῦτ’ εὐτραφῶν τε καὶ ἰσχυρῶν γινομένων . αἱ δ’ αὖ φλέβες , φησὶν , αἱ μὲν καθ’ ὅλον τὸ ζῶον , ἀκίνητοι μένουσαι , δίκην ἀνδραπόδου τινὸς ἀργοῦ καὶ ἀγυμνάστου , δικαίως ἀτροφοῦσιν · αἱ δὲ κατὰ τὸν πνεύμονα , τὴν τοῦ σπλάγχνου κίνησιν ἐπικρατησάμεναι , παχύνονται παραπλησίως τοῖς μέτρια γυμναζομένοις . ἀλλ’ , ὦ σοφώτατε πάντων ἀνδρῶν Ἀσκληπιάδη , τὰ μὲν ἄλλα σου τῶν λόγων ἁμαρτήματα μακροτέρας οὕτως ἐξελέγχεσθαι ἔργον σχολῆς · ἃ δ’ ἂν οὐδὲ παῖς ἀγνοήσειε , μήτι γε οὕτως ἀλαζὼν ἀνὴρ , ἔστι μὲν διττὰ , γένεσις δ’ αὐτῶν ἑκατέρῳ , τῷ μὲν ἐκ ῥᾳθυμίας τῆς περὶ τὰς ἀνατομὰς , τῷ δὲ ἐξ ἀγνοίας λογικῆς θεωρίας . ἀνατομῆς μὲν γὰρ ἔμπειρος εἴπερ ἦσθα , τάχ’ ἂν ἡμῖν ἐγίνωσκες , ὡς οὐ πάχει μόνον , ἀλλὰ καὶ πλήθει καὶ ποιότητι χιτώνων ἀρτηρία φλεβὸς διαφέρει . ὁ γὰρ ἔσωθεν χιτὼν , ὁ παχὺς καὶ σκληρὸς , ὁ τὰς ἐγκαρσίας ἔχων ἶνας , οὐδ’ ὅλως ἐστὶ ταῖς φλεψί . σὺ δ’ αὐτὸ , εἴτ’ ἐστὶν , εἴτ’ οὐκ ἔστι , μὴ πολυπραγμονήσας , ὑπὲρ ὧν οὐδὲν οἶσθα σαφὲς , ἀποφαίνεσθαι τολμᾷς ὡς εἰδὼς , ὁ τὰς . Ἡροφίλου διαπτύων ἀνατομὰς , ὁ κατεγνωκὼς Ἐρασιστράτου , καὶ μικρὸν φροντίζων Ἱπποκράτους . ἆρ’ ἀγνοεῖς ὄντως οὐκ ἐχούσας τὸν ἔσωθεν χιτῶνα τὸν σκληρὸν τὰς φλέβας τοῦ πνεύμονος ; ἢ τοῦτο μὲν γινώσκεις , οἴει δ’ , ὅταν ἰσχνὸν γίγνηταί τι μόριον , οὐ τὸ πάχος αὐτοῦ τῶν χιτώνων , ἀλλὰ τὸ πλῆθος διαφθείρεσθαι ; καὶ τῆς γαστρὸς ἄρα τοῖς μὲν ἐσχάτως ἰσχνοῖς ἔσται χιτὼν εἷς , τοῖς δὲ εὐέκταις τέτταρες . οὕτω δὲ καὶ τῶν ὀφθαλμῶν τρεῖς μὲν , εἰ τύχοι , τοῖς ὑπὸ φθόης ἐχομένοις , ( ἐσχάτως γὰρ τούτοις συντετήκασι , ) τέτταρες δὲ τοῖς ἄλλως νοσοῦσι , πέντε δ’ ἡμῖν τοῖς ὑγιαίνουσιν , ἓξ δ’ , εἰ τύχοι , τοῖς εὐέκταις ἡμῶν , καὶ τοῖς ἀθληταῖς ﻿ ἑπτὰ , καὶ τούτων ἔτι πλείους τοῖς περὶ Μίλωνα καὶ Πολυδάμαντα . καλὸν δ’ ἦν , εἰ καὶ τῶν χειρῶν δακτύλους ἐν μὲν ταῖς εὐεξίαις πλείους , ἐν δὲ ταῖς καχεξίαις ἐλάττους εἴχομεν . ἦν γὰρ ἂν οὕτως ἄξιον τῆς Ἀσκληπιάδου σοφίας τὸ θέαμα , τρεῖς μὲν , εἰ τύχοι , δακτύλους ἔχων ὁ Θερσίτης , ὁ δ’ Αἴας τέτταρας , καὶ πλείους τούτων ὁ Ἀχιλλεὺς , Ὠρίων δ’ , οἶμαι , καὶ Τάλως ὑπὲρ τοὺς τῶν ἰούλων πόδας . οὐκ ἔστιν , ὦ γενναιότατε , μοχθηραῖς δογμάτων ὑποθέσεσι χρησάμενόν τινα μὴ οὐ καταγέλαστον εὑρίσκεσθαι πανταχόθεν . νοῦς δὲ ὁ πάντα διατάττων ταῦτα καὶ κοσμῶν , οὐκ ὄγκοι σωμάτων αὐτομάτως ἀλλήλοις περιπλεκόμενοι . καὶ διὰ τοῦτο τοῦ μὲν πνεύμονος αἱ ἀρτηρίαι φλεβώδεις , αἱ φλέβες δ’ ἀρτηριώδεις , ὅτι βέλτιον οὕτως · αἱ δὲ τῆς καρδίας κοιλίαι δύο μὲν , οἷς πνεύμων ἐστὶ , μία δ’ , οἷς οὐκ ἔστι · καὶ γὰρ καὶ τοῦτο βέλτιον · ὑμένες δ’ ἐφ’ ἑκάστῳ τῶν στομάτων , ἵν’ ἡ καρδία μὴ μάτην πονῇ , καὶ ὁ πέμπτος λοβὸς τοῦ πνεύμονος , ἵν’ ἡ κοίλη φλὲψ στηρίζηται , καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον . ὧν οὐδενὸς αἰτίαν εἰπὼν τῆς γενέσεως ὁ σοφὸς Ἀσκληπιάδης , ὅτι μηδ’ εἶχεν , ἑνὸς ἐξ ἁπάντων ἀποδίδωσιν , εὐπορήσας , ὡς ᾤετο , πιθανοῦ συλλογισμοῦ . συγχωροῦμέν σοι καλῶς εἰρῆσθαι περὶ τῶν τοῦ πνεύμονος ἀγγείων · ἐπιχείρησόν τι καὶ περὶ τῶν ἄλλων εἰπεῖν τοῦ ζώου μορίων . ἡμεῖς μὲν γὰρ ἁπάντων οὐχ ἓν αἰτίας γένος , ἀλλὰ σύμπαντα λέγομεν , ἓν μὲν τὸ πρῶτόν τε καὶ τελεώτατον , ὅτι βέλτιον οὕτως , ἐφεξῆς δ’ αὐτῷ τὰ ἀπὸ τῶν ὀργάνων καὶ τῆς ὕλης , οἷς χρώμενος ὁ δημιουργὸς εἰς τὸ βέλτιστον εἶδος ἕκαστον τῶν γινομένων ἄγει , τὰς μὲν ἀρτηρίας τοῦ πνεύμονος μανὰς , τὰς δὲ φλέβας ἐργασάμενος στεγανὰς δι’ ἣν εἴπομεν αἰτίαν · ἐπεὶ δ’ οὕτως ἦν ἐργάσασθαι βέλτιον , ἐκ μὲν τῶν ἀρτηριωδῶν μορίων τῆς καρδίας ἐκφύσας τὰς φλέβας , ἐκ δὲ τῶν φλεβωδῶν τὰς ἀρτηρίας · ἐπεὶ δὲ ὕλην ἑκατέραις χορηγεῖν ἐχρῆν ἐπιτήδειον , εἰς πνεύματος μὲν κοιλίαν ἀριστερὰν τὰς ἀρτηρίας , εἰς δὲ τὴν ἑτέραν τὰς φλέβας ἀναστομώσας · ἐπεὶ δὲ ἦν ἄμεινον τὸ δυσπαθέστερον αὐταῖς σχῆμα περιθεῖναι , στρογγύλας ἐργασάμενος · ἐπεὶ δ’ ἐξ ὕλης τε καὶ δι’ ὀργάνων ἐχρῆν αὐτὰς δημιουργῆσαι , τὸ μὲν ὑγρὸν ἀναμίξας τῷ ξηρῷ , καί τινα χυμὸν ἐξ ἀμφοῖν οἷον κηρὸν εὐτύπωτον ἐργασάμενος , ὕλην ταύτην τοῖς ἐσομένοις ὑπεβάλετο · τὸ δὲ θερμὸν τῷ ψυχρῷ κεράσας , ὄργανα ταῦτα δραστικὰ περὶ τὴν ὕλην παρεσκευάσατο , κᾀν τούτῳ ἤδη , τὸ μέν τι ξηραίνων τῆς ὕλης τῷ θερμῷ , τὸ δέ τι πηγνύων τῷ ψυχρῷ , τὸ δέ τι γεννήσας εὔκρατον πνεῦμα τῇ τούτων μίξει , κᾄπειτ’ αὐτὸ διαφυσήσας καὶ διαστήσας τὴν ὕλην , ἀγγεῖον κοῖλον πρόμηκες ἐδημιουργήσατο , πλέον μὲν τῆς ὕλης ἐπάρδων , ᾧ βέλτιον ἦν γενέσθαι παχυτέρῳ , μεῖον δ’ , ᾧ λεπτοτέρῳ . ἔχεις ἁπάσας ἤδη τῷ λόγῳ τὰς αἰτίας , τὴν ἐκ τοῦ τέλους , τὴν ἐκ τοῦ δημιουργοῦ , τὴν ἐκ τῶν ὀργάνων , τὴν ἐκ τῆς ὕλης , τὴν κατὰ τὸ εἶδος . σὺ δὲ καὶ εἰ καὶ τὰς κυριωτάτας ἐθέλεις παραλείπειν , τήν τε δι’ ὃ γίνεταί τι καὶ τὴν ὑφ’ οὗ , κᾂν τὰς ἄλλας γοῦν εἰπὲ καθ’ ἕκαστον τῶν μορίων . ἀλλ’ οὐ πράττεις οὕτως . οὐ γὰρ , οἶμαι , δυνατὸν εὐπορεῖν πιθανῶν λογισμῶν ἐν τοῖς κατὰ μέρος ἅπασιν ἐπὶ μοχθηραῖς ὑποθέσεσιν . αὐτὸ δὴ τοῦτο ἦν , ὃ πρόσθεν ᾐνιττόμην ἀμαθίᾳ γίγνεσθαι τῆς λογικῆς θεωρίας . ἄμεινον γὰρ ἦν ἐν ἅπασι παραλείπειν ἑκάστου τῆς γενέσεως αἰτίαν , ἣν ὑπονοήσει τις αὐτοὺς ἑκόντας σιωπᾷν . ἀλλ’ εἰς τοσοῦτον ἀναισθησίας ἥκουσιν , ὡς μὴ γινώσκειν , ὅτι τὴν ἐν τοῖς ἄλλοις σιωπὴν ὕποπτον ἐργάζονται τῇ δι’ ἑνὸς ἢ δυοῖν ἐξηγήσει . περὶ μὲν οὖν ἀρτηριῶν καὶ φλεβῶν τῶν κατὰ τὸν πνεύμονα λέγειν ἐπιχειροῦντες οὐ τὸ θεῖον εἶδος τῆς αἰτίας , ὡς ὁ Πλάτων ὀνομάζει , ἀλλὰ τὸ ἀναγκαῖον λέγουσι , ἅπαντα δὲ τἄλλα παραλιπόντες . οὔτε γὰρ ὡς ἦν ἀναγκαῖον ἐνταῦθα τετάχθαι τὴν καρδίαν , οὔθ’ ὡς τοῖς μὲν δύο σχεῖν κοιλίας , τοῖς δὲ μίαν , οὔτε , ὅσοις πνεύμων οὐκ ἔστιν , ἀπόλλυσθαι τὴν δεξιὰν , οὔτ’ ἄλλο οὐδὲν τῶν πάντων ἐξηγεῖσθαι τολμῶντες , ἐν οἷς ἄν τινα λῆρον ἐξεύρωσι πιθανὸν , ἐν τούτοις ἡμῶν κατατρίβουσι τὸν χρόνον . εἰ μὴ γὰρ Ἀσκληπιάδης εἰς τοσοῦτον φλυαρίας ἐξέπεσεν , ὡς πρὸς τῷ μεγάλην ὑποψίαν ἑαυτῷ προστρίψασθαι τῆς περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἀπορίας , ἐξ ὧν εὐπορεῖν ἔδοξεν ἐφ’ ἑνὸς , ἔτι καὶ τὰ διὰ τῶν ἀνατομῶν φαινόμενα κατάφωρος εἶναι μὴ γινώσκων , οὐκ ἂν ἐγὼ νῦν ἐξελέγχειν αὐτὸν ἐπιχειρῶν ἀπώλλυον τὸν χρόνον , ἀλλ’ εἰχόμην ἂν τοῦ προκειμένου μοι σκοποῦ , καθάπερ ἐξ ἀρχῆς ἐποίησα , τὰ κακῶς εἰρημένα παραλιπὼν ἀνεξέλεγκτα ἅπαντα . νυνὶ δὲ , ἐπειδὴ τινὲς τῶν μεταχειριζομένων τὰς τοιαύτας αἱρέσεις , ἐφ’ οἷς ἐχρῆν αὐτοὺς αἰδεῖσθαι , κομῶσιν , ἀναγκαῖον ἡγησάμην ἐξελέγξαι τὸν λόγον , ὅπως μὴ πλείους ἀπατήσειεν . ὁ δ’ ἔλεγχος , ὡς καὶ πρόσθεν εἴρηται , διττὸς , ὁ μὲν ἐκ τῆς ἀνατομῆς ὁρμώμενος , ὁ δ’ ἐξ ἀκολουθίας λογικῆς . ὧν οὐδέτερον ἐφαίνετο γινώσκων ὁ σοφὸς Ἀσκληπιάδης , οὔθ’ ὡς οὐ πάχει μόνον , ἀλλὰ καὶ πλήθει χιτώνων καὶ σκληρότητι καὶ τῇ τῶν ἰνῶν θέσει διαλλάττουσιν ἀρτηρίαι φλεβῶν , οὔθ’ ὡς , ἐξ ὧν ﻿ εὔπορός ἐστιν ἐν τοῖσδε , κατάφωρος γίνεται μηδὲν ὑπὲρ τῶν ἄλλων ἔχων εἰπεῖν . ἵν’ οὖν ἐναργῶς ἐξελεγχθῇ , τῶν ἐξ ἀνατομῆς τι φαινομένων αὖθις αὐτῷ λέγωμεν . ὅτι μὲν γὰρ οὐκ ἀναπνεῖ τῶν ἐμβρύων οὐδὲν , αὐτὸς ὁμολογεῖ · ὅτι δ’ , εἰ τῶν ἄρτι γεγεννημένων ζώων ἢ καὶ κυουμένων ἔτι τι λαβὼν ἀνατέμοις , αἱ μὲν ἀρτηρίαι φλεβώδεις , αἱ δὲ φλέβες ἀρτηριώδεις εἰσὶν αἱ τοῦ πνεύμονος , ἐγώ φημι , κᾂν ἐκεῖνος μὴ λέγῃ . καὶ μὴν οὐ συμβαίνει ταῦτ’ ἀλλήλοις . πῶς οὖν ἂν ἔτι διὰ τὴν ἐκ τῆς ἀναπνοῆς κίνησιν ἢ τὰς ἀρτηρίας ὑπερπονεῖν , ἢ τὰς φλέβας συμμέτρως γυμνάζεσθαι λέγοι τις , ὁπότε γε φαίνονται τοιαῦται τοῖς ἐμβρύοις ὑπάρχουσαι καὶ πρὸ τῆς ἀναπνοῆς ; ἀλλὰ τὰ μὲν ἐν τοῖς ἐμβρύοις ὀλίγον ὕστερον εἰρήσεται , θαυμαστὰ θεάματα περὶ τὴν βάσιν ὅλην τῆς καρδίας · ὧν οὐδὲν οὔτ’ ἐγίνωσκεν Ἀσκληπιάδης , οὔτ’ , εἴπερ ἔγνω , δυνατὸν ἦν αὐτῷ τὰς αἰτίας ἐξευρεῖν , εἰς ὄγκους καὶ κενὸν ἀνάγοντι τῶν γιγνομένων ἁπάντων τὰς ἀρχάς . ἐν δὲ τῷ παρόντι λόγῳ , προσπαῖξαι γὰρ ἔγνωκα αὐτῷ καὶ δεῖξαι τὴν ἐν ταῖς ἀνατομαῖς ἐμπειρίαν ὁπόσην τινὰ καὶ ὁποίαν ἔχων ὅτι οὐκ ἐμὲ λέληθε καὶ τὴν τῶν ἀκολούθων καὶ μαχομένων ἐπιστήμην , ἔτι τοῦ θώρακος καὶ τῆς καρδίας ἀναμνήσω τὸν ἄνθρωπον . ἐγκεφάλου μὲν γὰρ ἴσως , ὅτι που πόῤῥω τοῦ πνεύμονός ἐστι , διὰ τοῦτο ἐπελάθετο , διὰ παντὸς μὲν κινουμένου , μήτε δὲ ἀρτηριώδεις τὰς φλέβας ἔχοντος , μήτε φλεβώδεις τὰς ἀρτηρίας . ἀλλ’ ὅ γε θώραξ ὅλος κινεῖται μὲν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν Ἀσκληπιάδην πολὺ δήπου σφοδρότερον τοῦ πνεύμονος , εἴ γε σείεται μὲν ἐκεῖνος ὑπὸ τῆς διόδου τοῦ πνεύματος , οἷον χωνεία τις , ὁ δὲ θώραξ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ διαστέλλεται καὶ συστέλλεται μέχρι πλείστου . τὰς φλέβας δ’ οὐκ ἔσχεν ἀρτηριώδεις , ὥσπερ οὐδὲ τὰς ἀρτηρίας φλεβώδεις . ἐχρῆν δ’ , οἶμαι , τὰς μὲν εἰς μετριότητα κινήσεως ἀγομένας παχύνεσθαι , τὰς δ’ ὑπερπονούσας λεπτύνεσθαι . τί δεῖ λέγειν ἔτι περὶ τῆς καρδίας αὐτῆς , ἁπάντων μὲν σφοδρότατα κινουμένης , ὁμοίας δὲ ταῖς ἐν παντὶ μορίῳ τοῦ ζώου τὰς ἀρτηρίας ἐχούσης καὶ τὰς φλέβας , ὥσπερ ὅ τε θώραξ ὅλος , ὅ τ’ ἐγκέφαλος , ὡς εἴρηται ; πάντ’ οὖν τὰ μόρια , τά θ’ ὑπερβαλλόντως πονοῦντα , τά τε μετρίως , τά θ’ ὅλως ἀργοῦντα , καὶ τὰς φλέβας ὁμοίας ἀλλήλαις ἔχει καὶ τὰς ἀρτηρίας , ὅτι βέλτιον τοῦτο · μόνος δ’ ὁ πνεύμων , ὅτι κᾀκεῖνο βέλτιον , ἐνηλλαγμένην ἐκτήσατο τῶν κατ’ αὐτὰς χιτώνων τὴν ἰδέαν . οὕτως ἐν ἅπασιν ὁ δημιουργὸς ἡμῶν ἕνα σκοπὸν ἔχει τῆς διαπλάσεως τῶν μορίων , τὴν ἔκλεξιν τοῦ κρείττονος . ἀλλὰ περὶ μὲν Ἀσκληπιάδου ταῦτα ἴσως πλείω τοῦ δέοντος .
Lemmas: Ἀσκληπιάδης δέ ἀμφότερος ὑπερβαίνω ὁ αἰτία , ὁ τε ἐκ πρόνοια ὁ δημιουργός , ὁ πρῶτος λέγω , καί ὁ οἶος ὑλικός , ὁ δεύτερος , ἐπί ὁ πᾶς ἄτιμος εἶδος ὁ αἰτία ἀφικνέομαι , ὅς μηδέ ἁπλῶς αἰτία λέγω τις ἄν , οἴομαι , διαλεκτικός ἀνήρ , ἀλλά ἤτοι κατά συμβαίνω , ἤ ἐκ ἀκολουθία αἰτία , ὅλος οὗτος , καθά ἀδόκιμος δραχμή , οἴομαι πιθανός εἰμί καί σοφός , οὐ ἐννοέω , οἴομαι , ὁ ὁ Ἀδράστεια θεσμός , ὡς οὐδείς οὕτως λόγος ἕτερος ἐξελέγχω ὁ δόγμα αὐτός ὁ ἀτοπία , ὡς αὐτός οὗτος , ὁ σοφός ὑπό αὐτός δοκέω ἐξευρίσκω . διότι γάρ , φημί , ἐν ὁ πνεύμων μόνος ὁ ἅπας ὄργανον ὁ μέν ἀρτηρία διπλόος κινέω κίνησις , ὅς τε οἴκοθεν ἔχω ἐκ ὁ σφέτερος αὐτός οὐσία , σφύζω δηλονότι , καί ὅς ἐκ ὁ ὁ ἀναπνοή ἔργον , σείω διά πᾶς ὁ πνεύμων , ἐπικτάομαι , ἔπειτα ὑπερπονέω καταλεπτύνω , ὁ ἐν ὁ ἄλλος μόριον ἀρτηρία αὔταρκος κινέω ὁ οἰκεῖος κίνησις εἰμί εἷς , καί διά οὗτος εὐτραφής τε καί ἰσχυρός γίγνομαι . ὁ δέ αὖ φλέψ , φημί , ὁ μέν κατά ὅλος ὁ ζῷον , ἀκίνητος μένω , δίκη ἀνδράποδον τις ἀργός καί ἀγύμναστος , δίκαιος ἀτροφέω · ὁ δέ κατά ὁ πνεύμων , ὁ ὁ σπλάγχνον κίνησις ἐπικρατέω , παχύνω παραπλήσιος ὁ μέτριος γυμνάζω . ἀλλά , ὦ σοφός πᾶς ἀνήρ Ἀσκληπιάδης , ὁ μέν ἄλλος σύ ὁ λόγος ἁμάρτημα μακρός οὕτως ἐξελέγχω ἔργον σχολή · ὅς δέ ἄν οὐδέ παῖς ἀγνοέω , μήτι γε οὕτως ἀλαζών ἀνήρ , εἰμί μέν δισσός , γένεσις δέ αὐτός ἑκάτερος , ὁ μέν ἐκ ῥαθυμία ὁ περί ὁ ἀνατομή , ὁ δέ ἐκ ἄγνοια λογικός θεωρία . ἀνατομή μέν γάρ ἔμπειρος εἴπερ εἰμί , τάχα ἄν ἐγώ γιγνώσκω , ὡς οὐ πάχος μόνος , ἀλλά καί πλῆθος καί ποιότης χιτών ἀρτηρία φλέψ διαφέρω . ὁ γάρ ἔσωθεν χιτών , ὁ παχύς καί σκληρός , ὁ ὁ ἐγκάρσιος ἔχω ἴς , οὐδέ ὅλος εἰμί ὁ φλέψ . σύ δέ αὐτός , εἴτε εἰμί , εἴτε οὐ εἰμί , μή πολυπραγμονέω , ὑπέρ ὅς οὐδείς οἶδα σαφής , ἀποφαίνω τολμάω ὡς οἶδα , ὁ ὁ . Ἡρόφιλος διαπτύω ἀνατομή , ὁ καταγιγνώσκω Ἐρασίστρατος , καί μικρός φροντίζω Ἱπποκράτης . ἆρα ἀγνοέω ὄντως οὐ ἔχω ὁ ἔσωθεν χιτών ὁ σκληρός ὁ φλέψ ὁ πνεύμων ; ἤ οὗτος μέν γιγνώσκω , οἴομαι δέ , ὅταν ἰσχνός γίγνομαι τις μόριον , οὐ ὁ πάχος αὐτός ὁ χιτών , ἀλλά ὁ πλῆθος διαφθείρω ; καί ὁ γαστήρ ἄρα ὁ μέν ἔσχατος ἰσχνός εἰμί χιτών εἷς , ὁ δέ εὐέκτης τέσσαρες . οὕτως δέ καί ὁ ὀφθαλμός τρεῖς μέν , εἰ τυγχάνω , ὁ ὑπό φθόη ἔχω , ( ἔσχατος γάρ οὗτος συντήκω , ) τέσσαρες δέ ὁ ἄλλος νοσέω , πέντε δέ ἐγώ ὁ ὑγιαίνω , ἕξ δέ , εἰ τυγχάνω , ὁ εὐέκτης ἐγώ , καί ὁ ἀθλητής ﻿ ἑπτά , καί οὗτος ἔτι πολύς ὁ περί Μίλων καί Πολυδάμας . καλός δέ εἰμί , εἰ καί ὁ χείρ δάκτυλος ἐν μέν ὁ εὐεξία πολύς , ἐν δέ ὁ καχεξία ἐλαχύς ἔχω . εἰμί γάρ ἄν οὕτως ἄξιος ὁ Ἀσκληπιάδης σοφία ὁ θέαμα , τρεῖς μέν , εἰ τυγχάνω , δάκτυλος ἔχω ὁ Θερσίτης , ὁ δέ Αἴας τέσσαρες , καί πολύς οὗτος ὁ Ἀχιλλεύς , Ὠρίων δέ , οἴομαι , καί Τάλως ὑπέρ ὁ ὁ ἴουλος πούς . οὐ εἰμί , ὦ γενναῖος , μοχθηρός δόγμα ὑπόθεσις χράω τις μή οὐ καταγέλαστος εὑρίσκω πανταχόθεν . νόος δέ ὁ πᾶς διατάσσω οὗτος καί κοσμέω , οὐ ὄγκος σῶμα αὐτόματος ἀλλήλων περιπλέκω . καί διά οὗτος ὁ μέν πνεύμων ὁ ἀρτηρία φλεβώδης , ὁ φλέψ δέ ἀρτηριώδης , ὅτι ἀγαθός οὕτως · ὁ δέ ὁ καρδία κοιλία δύο μέν , ὅς πνεύμων εἰμί , εἷς δέ , ὅς οὐ εἰμί · καί γάρ καί οὗτος ἀγαθός · ὑμήν δέ ἐπί ἕκαστος ὁ στόμα , ἵνα ὁ καρδία μή μάτην πονέω , καί ὁ πέμπτος λοβός ὁ πνεύμων , ἵνα ὁ κοῖλος φλέψ στηρίζω , καί ὁ ἄλλος ἕκαστος . ὅς οὐδείς αἰτία λέγω ὁ γένεσις ὁ σοφός Ἀσκληπιάδης , ὅτι μηδέ ἔχω , εἷς ἐκ ἅπας ἀποδίδωμι , εὐπορέω , ὡς οἴομαι , πιθανός συλλογισμός . συγχωρέω σύ καλός λέγω περί ὁ ὁ πνεύμων ἀγγεῖον · ἐπιχειρέω τις καί περί ὁ ἄλλος λέγω ὁ ζῷον μόριον . ἐγώ μέν γάρ ἅπας οὐ εἷς αἰτία γένος , ἀλλά σύμπας λέγω , εἷς μέν ὁ πρῶτος τε καί τέλειος , ὅτι ἀγαθός οὕτως , ἐφεξῆς δέ αὐτός ὁ ἀπό ὁ ὄργανον καί ὁ ὕλη , ὅς χράω ὁ δημιουργός εἰς ὁ ἀγαθός εἶδος ἕκαστος ὁ γίγνομαι ἄγω , ὁ μέν ἀρτηρία ὁ πνεύμων μανός , ὁ δέ φλέψ ἐργάζομαι στεγανός διά ὅς λέγω αἰτία · ἐπεί δέ οὕτως εἰμί ἐργάζομαι ἀγαθός , ἐκ μέν ὁ ἀρτηριώδης μόριον ὁ καρδία ἐκφύω ὁ φλέψ , ἐκ δέ ὁ φλεβώδης ὁ ἀρτηρία · ἐπεί δέ ὕλη ἑκάτερος χορηγέω χρή ἐπιτήδειος , εἰς πνεῦμα μέν κοιλία ἀριστερός ὁ ἀρτηρία , εἰς δέ ὁ ἕτερος ὁ φλέψ ἀναστομόω · ἐπεί δέ εἰμί ἀγαθός ὁ δυσπαθής αὐτός σχῆμα περιτίθημι , στρογγύλος ἐργάζομαι · ἐπεί δέ ἐκ ὕλη τε καί διά ὄργανον χρή αὐτός δημιουργέω , ὁ μέν ὑγρός ἀναμίσγω ὁ ξηρός , καί τις χυμός ἐκ ἄμφω οἷος κηρός εὐτύπωτος ἐργάζομαι , ὕλη οὗτος ὁ εἰμί ὑποβάλλω · ὁ δέ θερμός ὁ ψυχρός κεράννυμι , ὄργανον οὗτος δραστικός περί ὁ ὕλη παρασκευάζω , εἰͅν οὗτος ἤδη , ὁ μέν τις ξηραίνω ὁ ὕλη ὁ θερμός , ὁ δέ τις πήγνυμι ὁ ψυχρός , ὁ δέ τις γεννάω εὔκρατος πνεῦμα ὁ οὗτος μίξις , ἔͅπειτα αὐτός διαφυσάω καί διΐστημι ὁ ὕλη , ἀγγεῖον κοῖλος προμήκης δημιουργέω , πολύς μέν ὁ ὕλη ἐπάρδω , ὅς ἀγαθός εἰμί γίγνομαι παχύς , μείων δέ , ὅς λεπτός . ἔχω ἅπας ἤδη ὁ λόγος ὁ αἰτία , ὁ ἐκ ὁ τέλος , ὁ ἐκ ὁ δημιουργός , ὁ ἐκ ὁ ὄργανον , ὁ ἐκ ὁ ὕλη , ὁ κατά ὁ εἶδος . σύ δέ καί εἰ καί ὁ κύριος ἐθέλω παραλείπω , ὁ τε διά ὅς γίγνομαι τις καί ὁ ὑπό ὅς , ᾄν ὁ ἄλλος γοῦν λέγω κατά ἕκαστος ὁ μόριον . ἀλλά οὐ πράσσω οὕτως . οὐ γάρ , οἴομαι , δυνατός εὐπορέω πιθανός λογισμός ἐν ὁ κατά μέρος ἅπας ἐπί μοχθηρός ὑπόθεσις . αὐτός δή οὗτος εἰμί , ὅς πρόσθεν αἰνίσσομαι ἀμαθία γίγνομαι ὁ λογικός θεωρία . ἀγαθός γάρ εἰμί ἐν ἅπας παραλείπω ἕκαστος ὁ γένεσις αἰτία , ὅς ὑπονοέω τις αὐτός ἑκών σιωπάω . ἀλλά εἰς τοσοῦτος ἀναισθησία ἥκω , ὡς μή γιγνώσκω , ὅτι ὁ ἐν ὁ ἄλλος σιωπή ὕποπτος ἐργάζομαι ὁ διά εἷς ἤ δύο ἐξήγησις . περί μέν οὖν ἀρτηρία καί φλέψ ὁ κατά ὁ πνεύμων λέγω ἐπιχειρέω οὐ ὁ θεῖος εἶδος ὁ αἰτία , ὡς ὁ Πλάτων ὀνομάζω , ἀλλά ὁ ἀναγκαῖος λέγω , ἅπας δέ ἄλλος παραλείπω . οὔτε γάρ ὡς εἰμί ἀναγκαῖος ἐνταῦθα τάσσω ὁ καρδία , οὔτε ὡς ὁ μέν δύο ἔχω κοιλία , ὁ δέ εἷς , οὔτε , ὅσος πνεύμων οὐ εἰμί , ἀπόλλυμι ὁ δεξιός , οὔτε ἄλλος οὐδείς ὁ πᾶς ἐξηγέομαι τολμάω , ἐν ὅς ἄν τις λῆρος ἐξευρίσκω πιθανός , ἐν οὗτος ἐγώ κατατρίβω ὁ χρόνος . εἰ μή γάρ Ἀσκληπιάδης εἰς τοσοῦτος φλυαρία ἐκπίπτω , ὡς πρός ὁ μέγας ὑποψία ἑαυτοῦ προστρίβω ὁ περί ὁ ἄλλος ἅπας ἀπορία , ἐκ ὅς εὐπορέω δοκέω ἐπί εἷς , ἔτι καί ὁ διά ὁ ἀνατομή φαίνω κατάφωρος εἰμί μή γιγνώσκω , οὐ ἄν ἐγώ νῦν ἐξελέγχω αὐτός ἐπιχειρέω ἀπόλλυμι ὁ χρόνος , ἀλλά ἔχω ἄν ὁ πρόκειμαι ἐγώ σκοπός , καθά ἐκ ἀρχή ποιέω , ὁ κακός λέγω παραλείπω ἀνεξέλεγκτος ἅπας . νυνί δέ , ἐπειδή τις ὁ μεταχειρίζω ὁ τοιοῦτος αἵρεσις , ἐπί ὅς χρή αὐτός αἰδέομαι , κομάω , ἀναγκαῖος ἡγέομαι ἐξελέγχω ὁ λόγος , ὅπως μή πολύς ἀπατάω . ὁ δέ ἔλεγχος , ὡς καί πρόσθεν λέγω , δισσός , ὁ μέν ἐκ ὁ ἀνατομή ὁρμάω , ὁ δέ ἐκ ἀκολουθία λογικός . ὅς οὐδέτερος φαίνω γιγνώσκω ὁ σοφός Ἀσκληπιάδης , οὔτε ὡς οὐ πάχος μόνος , ἀλλά καί πλῆθος χιτών καί σκληρότης καί ὁ ὁ ἴνη θέσις διαλλάσσω ἀρτηρία φλέψ , οὔτε ὡς , ἐκ ὅς ﻿ εὔπορος εἰμί ἐν ὅδε , κατάφωρος γίγνομαι μηδείς ὑπέρ ὁ ἄλλος ἔχω λέγω . ἵνα οὖν ἐναργής ἐξελέγχω , ὁ ἐκ ἀνατομή τις φαίνω αὖθις αὐτός λέγω . ὅτι μέν γάρ οὐ ἀναπνέω ὁ ἔμβρυον οὐδείς , αὐτός ὁμολογέω · ὅτι δέ , εἰ ὁ ἄρτι γεννάω ζῷον ἤ καί κυέω ἔτι τις λαμβάνω ἀνατέμνω , ὁ μέν ἀρτηρία φλεβώδης , ὁ δέ φλέψ ἀρτηριώδης εἰμί ὁ ὁ πνεύμων , ἐγώ φημί , ἔͅν ἐκεῖνος μή λέγω . καί μήν οὐ συμβαίνω οὗτος ἀλλήλων . πῶς οὖν ἄν ἔτι διά ὁ ἐκ ὁ ἀναπνοή κίνησις ἤ ὁ ἀρτηρία ὑπερπονέω , ἤ ὁ φλέψ σύμμετρος γυμνάζω λέγω τις , ὁπότε γε φαίνω τοιοῦτος ὁ ἔμβρυον ὑπάρχω καί πρό ὁ ἀναπνοή ; ἀλλά ὁ μέν ἐν ὁ ἔμβρυον ὀλίγος ὕστερον λέγω , θαυμαστός θέαμα περί ὁ βάσις ὅλος ὁ καρδία · ὅς οὐδείς οὔτε γιγνώσκω Ἀσκληπιάδης , οὔτε , εἴπερ γιγνώσκω , δυνατός εἰμί αὐτός ὁ αἰτία ἐξευρίσκω , εἰς ὄγκος καί κενός ἀνάγω ὁ γίγνομαι ἅπας ὁ ἀρχή . ἐν δέ ὁ πάρειμι λόγος , προσπαίζω γάρ γιγνώσκω αὐτός καί δείκνυμι ὁ ἐν ὁ ἀνατομή ἐμπειρία ὁπόσος τις καί ὁποῖος ἔχω ὅτι οὐ ἐγώ λανθάνω καί ὁ ὁ ἀκόλουθος καί μάχομαι ἐπιστήμη , ἔτι ὁ θώραξ καί ὁ καρδία ἀναμιμνῄσκω ὁ ἄνθρωπος . ἐγκέφαλος μέν γάρ ἴσως , ὅτι που πρόσω ὁ πνεύμων εἰμί , διά οὗτος ἐπιλανθάνω , διά πᾶς μέν κινέω , μήτε δέ ἀρτηριώδης ὁ φλέψ ἔχω , μήτε φλεβώδης ὁ ἀρτηρία . ἀλλά ὁ γε θώραξ ὅλος κινέω μέν καί κατά αὐτός ὁ Ἀσκληπιάδης πολύς δήπου σφοδρός ὁ πνεύμων , εἰ γε σείω μέν ἐκεῖνος ὑπό ὁ δίοδος ὁ πνεῦμα , οἷος χωνεία τις , ὁ δέ θώραξ οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί διαστέλλω καί συστέλλω μέχρι πολύς . ὁ φλέψ δέ οὐ ἔχω ἀρτηριώδης , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἀρτηρία φλεβώδης . χρή δέ , οἴομαι , ὁ μέν εἰς μετριότης κίνησις ἄγω παχύνω , ὁ δέ ὑπερπονέω λεπτύνω . τίς δέω λέγω ἔτι περί ὁ καρδία αὐτός , ἅπας μέν σφοδρός κινέω , ὅμοιος δέ ὁ ἐν πᾶς μόριον ὁ ζῷον ὁ ἀρτηρία ἔχω καί ὁ φλέψ , ὥσπερ ὁ τε θώραξ ὅλος , ὁ τε ἐγκέφαλος , ὡς λέγω ; πᾶς οὖν ὁ μόριον , ὁ τε ὑπερβαλλόντως πονέω , ὁ τε μέτριος , ὁ τε ὅλος ἀργέω , καί ὁ φλέψ ὅμοιος ἀλλήλων ἔχω καί ὁ ἀρτηρία , ὅτι ἀγαθός οὗτος · μόνος δέ ὁ πνεύμων , ὅτι ἐͅκεῖνο ἀγαθός , ἐναλλάσσω κτάομαι ὁ κατά αὐτός χιτών ὁ ἰδέα . οὕτως ἐν ἅπας ὁ δημιουργός ἐγώ εἷς σκοπός ἔχω ὁ διάπλασις ὁ μόριον , ὁ ἔκλεξις ὁ κρατύς . ἀλλά περί μέν Ἀσκληπιάδης οὗτος ἴσως πολύς ὁ δέω .