galenus.de-usu-partium 11.11
Ὅσα μὲν οὖν ἡ φύσις ἐμηχανήσατο περί τε τὴν ἐπιγλωττίδα , καὶ τὸν λάρυγγα , καὶ ὅλως τὸ καταπίνειν ﻿ τε καὶ φωνεῖν , ἔμπροσθεν εἴρηται πάντα . καὶ εἴ τις ἀναμνησθείη κᾀκείνων , θαυμάσειν αὐτὸν οἶμαι τὴν ὁμολογίαν τῆς χρείας τῶν μορίων , καὶ πεισθήσεσθαι σαφῶς , ὅτι μὴ θερμασία τις ἢ πνεῦμα κινούμενον , ὡς ἔτυχεν , ἀνέῤῥηξε τὸ στόμα , πάντως γὰρ ἄν που καὶ ἓν ὁτιοῦν τῶν ἔνδον αὐτοῦ μορίων ἢ ἐλλιπῶς ἔχον , ἢ περιττῶς , ἢ πάντως ἀργὰς ἂν χρείας εὑρεθείη , ἀλλ’ ἅπαντα πρὸς ἐδωδὴν καὶ τὴν κατάποσιν , καὶ τὴν φωνὴν , καὶ τὴν ἀναπνοὴν εὑρίσκεσθαι παρεσκευασμένα , καὶ μηδὲν ἀργὸν , ἢ ἐλλιπὲς , ἢ βέλτιον ἑτέρως ἔχειν δυνάμενον , ἱκανὸν οἶμαι γνώρισμα τοῦ τεχνικῶς αὐτό τε τὸ στόμα καὶ τὰ κατ’ αὐτὸ πάντα κατεσκευάσθαι . καὶ γὰρ οὖν καὶ περὶ τοῦ πάντα ὑπαλείφοντος αὐτὰ χιτῶνος εἴρηται πρόσθεν , ὡς τῶν ἀπ’ ἐγκεφάλου νεύρων τῶν μαλακῶν οὐ σμικρὰν δέχεται μοῖραν , ἵν’ , οἶμαι , καὶ αὐτὸς αἰσθητικὸς ᾖ χυμῶν , ὥσπερ καὶ ἡ γλῶττα , καὶ ὡς συμμέτρως ἔχῃ μαλακότητός τε καὶ σκληρότητος , ὑπὲρ τοῦ μήτ’ ἀναίσθητος ἢ δυσαίσθητος γενέσθαι ξηρανθεὶς καὶ σκληρυνθεὶς ἐπὶ πλέον , ὥσπερ τὰ ὀστᾶ , μήθ’ ἑτοίμως πάσχῃ τιτρωσκόμενος ἢ θλώμενος ὑπὸ τῶν ὀξυτέρων τε καὶ σκληροτέρων βρωμάτων . εἴρηται δὲ καὶ περὶ τοῦ γαργαρεῶνος , ἐν μὲν τοῖς περὶ φωνῆς , ὡς εἰς μέγεθος καὶ κάλλος αὐτῇ συντελεῖ , καθ’ ἑκάτερον δὲ εὔλογον , ὥσπερ ἀπὸ τούτου σχίζοιτο τοῦτο πρότερον ὁ εἰσιὼν ἀὴρ , καὶ θραύοιτο τῆς τε ῥύμης αὐτοῦ τὸ σφοδρὸν , καὶ διὰ τοῦτο καὶ τῆς ψύξεως , καὶ ὡς ἔνιοι τῶν ἐκτμηθέντων αὐτὸν ἄχρι βάσεως οὐ μόνον εἰς τὴν φωνὴν ἐβλάβησαν ἐπιδήλως , ἀλλὰ καὶ ψυχροτέρας τῆς εἰσπνοῆς αἰσθάνονται , καὶ μέντοι καὶ ὡς ψυχθέντες τὰ κατὰ τὸν πνεύμονα καὶ τὸν θώρακα πολλοὶ τῶν τοιούτων ἀπώλοντο , καὶ ὡς οὐ χρὴ προπετῶς ἀποτέμνειν αὐτὸν , οὐδ’ ὡς ἔτυχεν , ἀλλ’ ἀπολείπειν τι τῆς βάσεως μέρος . ὥστ’ οὐδὲ περὶ τούτων ἔτι χρὴ λέγειν ἐπιπλέον , ἀλλ’ ἀρκεῖ κᾀνταῦθα μόνον εἰρῆσθαι τὰ κεφάλαια τῶν λόγων . γέγραπται καὶ περὶ τῶν κατὰ τὴν ῥῖνα τρημάτων ἐν τοῖς ἔμπροσθεν , ὅπως μὲν θαυμαστῶς αὐτὰ διαδέχεται τὸ προτεταγμένον ὀστοῦν τῶν κοιλιῶν τοῦ ἐγκεφάλου , τὸ τῷ σπόγγῳ παραπλήσιον , ἥ τ’ εἰς τὸ στόμα σύντρησις αὐτῶν , ἡ κατὰ τὴν ὑπερῴαν , ὅπως ἐγένετο , χάριν τοῦ μὴ κατ’ εὐθὺ τῆς τραχείας εἶναι τὴν ἀρχὴν τῆς εἰσπνοῆς , ἀλλὰ καὶ καμπήν τινα καὶ οἷον ἕλικα γίνεσθαι πρότερον , εἰς αὐτὴν ἰόντος τοῦ πνεύματος . ἐκ τούτου γὰρ , οἶμαι , διττὸν ἀγαθὸν ἔμελλεν ἔσεσθαι , τό τε μὴ ψυχθῆναί ποτε τὰ περὶ τὸν πνεύμονα , ψυχροῦ πολλάκις ἱκανῶς γιγνομένου τοῦ περιέχοντος ἡμᾶς ἀέρος , καὶ τὸ τοὺς ἀναμεμιγμένους ὄγκους αὐτῷ πλειστάκις ἢ κόνεως , ἢ τέφρας , ἤ τινος ἑτέρου τοιούτου , μὴ παραγίνεσθαι μέχρι τῆς ἀρτηρίας . ἐν ταύτῃ τῇ καμπῇ τὸ μὲν πνεῦμα δύναται πρόσω φέρεσθαι , τὰ τοιαῦτα δ’ ἴσχεται , φθάνοντα προσπίπτειν τοῖς περὶ τὰς καμπὰς σώμασιν , ὑγροῖς καὶ μαλακοῖς ὑπάρχουσι , καί τι καὶ γλίσχρον ἔχουσι , καὶ διὰ ταῦτα πάντα κατέχειν δυναμένοις τὰ προσπίπτοντα . εἰ δὲ δὴ καὶ παρέλθοι μέχρι τοῦ στόματος , ἐνταῦθα σχισθήσεται κατά τε τὴν ὑπερῴαν καὶ τὸν κίονα , καλεῖται γὰρ οὖν καὶ οὕτως ὁ γαργαρεών . ἀπόδειξις δὲ μεγίστη τό γε γιγνόμενον ὁσημέραι τοῖς τε διαπαλαίουσιν ἐν κόνει πολλῇ καὶ τοῖς ὁδὸν τοιαύτην διεξερχομένοις · ἀπομύττονται γὰρ ὀλίγον ὕστερον οὗτοι καὶ ἀποπτύουσιν ἀναχρεμπτόμενοι τὴν κόνιν . ἀλλ’ εἴπερ μὴ πρότερον μὲν ὡς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν εὐθεῖς οἱ κατὰ τὰς ῥῖνας ἀνεφέροντο πόροι , μετὰ ταῦτα δὲ ἀπεστρέφοντο λοξοὶ πρὸς τὴν ὑπερῴαν , ἐκδεχόμενόν τ’ αὐτοὺς ἐνταῦθα ἐκέκτηντο τὸν γαργαρεῶνα , δῆλον ὡς οὐδὲν ἂν ἐκώλυεν εἰς τὴν ἀρτηρίαν ἐμπίπτειν ἅπανθ’ , ὅσα τοιαῦτα . καὶ γὰρ οὖν καὶ γίγνεται τοῦθ’ οὕτως , εἴ τις ἀναπνεύσειε διὰ τοῦ στόματος . ἔγωγ’ οὖν οἶδα καὶ ἀθλητὰς πολλοὺς κατ’ αὐτὸ δὴ μάλιστα τοῦτο νικηθέντας καὶ πνιγῆναι κινδυνεύσαντας , ὅτι διὰ τοῦ στόματος εἰσέπνευσαν τὴν κόνιν . ἧκον δὲ δήπουθεν εἰς τοῦτο , μεγάλης ἀθρόως εἰσπνοῆς δεηθέντες . κατὰ τοῦτον γοῦν μόνον τὸν καιρὸν εἰσπνεῖ διὰ στόματος τὰ ζῶα , τά γε κατὰ φύσιν ἔχοντα . φλεγμονῆς γὰρ ἢ σκίῤῥου γενηθέντος , ἤ τινος ἄλλης διαθέσεως ἀποφραττούσης τοὺς πόρους τῆς ῥινὸς , ἀναγκάζονται μὲν καὶ τότε διὰ τοῦ στόματος εἰσπνεῖν , ἀλλ’ ὅτι μὴ κατὰ φύσιν ἔχουσιν οἱ πόροι τῆς ῥινὸς , ὑγιαινόντων δ’ αὐτῶν ἀκριβῶς , οὐδὲν δεῖ τοῦ στόματος , εἰ μὴ κατεπείγοιτό τις ἄσθματι πολλῷ καὶ σφοδρῷ . κᾀν τῷδε δῆλον , ὅπερ ἤδη καὶ πρόσθεν εἴρηται , τὸ τὴν μὲν ῥῖνα τῶν ἀναπνευστικῶν ὀργάνων εἶναι τὸ πρῶτον τῇ τάξει , τὸ στόμα δὲ , μηδενὸς μὲν παθήματος τὸ ζῶον βιαζομένου , μηδ’ ὅλως ἀναπνευστικὸν ὑπάρχειν , ἐν δὲ τοῖς νῦν λελεγμένοις καιροῖς ἐπικουρεῖν τι καὶ αὐτὸ τῷ ζώῳ πρὸς τὴν ἀναπνοήν . δῆλον δὲ , καὶ ὡς ὁ κίων οὐ μικρὰ συντελεῖ πρὸς τὸ μήτε κόνιν ἐμπίπτειν τῷ λάρυγγι , μήτ’ ἄλλην τινὰ οὐσίαν τοιαύτην . καί σοι καὶ ἥδε τρίτη χρεία τοῦ μορίου τοῦδε πρὸς ταῖς δύο ταῖς ἔμπροσθεν εἰρημέναις γινωσκέσθω . τῶν μὲν δὴ κατὰ τὸ στόμα δῆλον ἤδη γέγονεν ὡς οὔτε μάταιον , οὔτ’ ἐλλιπὲς οὐδέν ἐστι μόριον , ἀλλὰ καὶ τοῖς ὄγκοις τοῦ στόματος ἅπαντα , καὶ ταῖς συστάσεσι , καὶ ταῖς διαπλάσεσι , καὶ ταῖς θέσεσιν ἄριστα παρεσκεύασται . καὶ γὰρ , εἴ τι τούτων οὐκ ἐξηγήμεθα , σαφὲς ἐκ τῶν εἰρημένων ἐστίν . ἀρκεῖ γοῦν ἐφ’ ἑνὸς ἢ δυοῖν ὑπομνῆσαι μορίων ἑκάστου τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς τὴν χρείαν , ὥσπερ ἐπὶ τῆς γλώττης ἐποιήσαμεν . ἃ γὰρ ἐπ’ ἐκείνης εἴρηται , ﻿ τὴν συμμετρίαν τοῦ μεγέθους ἡμῶν ἐπαινούντων , ἔχοις ἂν ἐπισκοπούμενος εὑρίσκειν ἐφ’ ἁπάντων ὁμοίως . οὐδὲν γοῦν αὐτῶν οὔθ’ οὕτω σμικρὸν , ὡς ἐνδεῶς ὑπηρετεῖν , οὔτ’ εἰς τοσοῦτον ἐκπεπτωκὸς μεγέθους , ὡς ἤτοι θλίβειν τι τῶν ἄλλων , ἢ αὐτὸ πρὸς ἐκείνων στενοχωρεῖσθαι . ἀλλὰ τὰ μὲν ἐκ τῆς ῥινὸς τρήματα πρὸς τὴν εἰσπνοὴν ἱκανά · τὸ δὲ τοῦ κίονος μέγεθος εἰς τὰς τρεῖς χρείας αὐταρκέστατον · ἡ δ’ ἐπιγλωττὶς τηλικαύτη καὶ τοιαύτη τὸν ὄγκον τοῦ σώματος , ἡλίκον τὸ κλεισθησόμενον μόριον . οὕτω δὲ καὶ ὁ τοῦ λάρυγγος καὶ ὁ τοῦ στομάχου πόρος , ὁ μὲν ἀναπνοῆς καὶ φωνῆς , ὁ δὲ ταῖς τῶν σιτίων διόδοις , αὐταρκέστατον ἔχουσι μέγεθος . ὡσαύτως καὶ τῶν ὀδόντων ἕκαστος καὶ τἄλλα σύμπαντα θαυμαστήν τινα ἀναλογίαν τε καὶ συμμετρίαν ἔχει πρὸς ἄλληλα , φανερῶς ἐνδεικνύμενα τὸ κατ’ ἀρχὰς τοῦ λόγου παντὸς εἰρημένον , ὡς εἰς ἑνὸς ἔργου τέλος ἀποβλέπων ὁ δημιουργὸς ἡμῶν ἅπαντα ταῦτα κατεσκεύασεν .
Lemmas: ὅσος μέν οὖν ὁ φύσις μηχανάομαι περί τε ὁ ἐπιγλωσσίς , καί ὁ λάρυγξ , καί ὅλος ὁ καταπίνω ﻿ τε καί φωνέω , ἔμπροσθεν λέγω πᾶς . καί εἰ τις ἀναμιμνῄσκω ἐͅκείνω , θαυμάζω αὐτός οἴομαι ὁ ὁμολογία ὁ χρεία ὁ μόριον , καί πείθω σαφής , ὅτι μή θερμασία τις ἤ πνεῦμα κινέω , ὡς τυγχάνω , ἀναρρήγνυμι ὁ στόμα , πάντως γάρ ἄν που καί εἷς ὁστισοῦν ὁ ἔνδον αὐτός μόριον ἤ ἐλλιπής ἔχω , ἤ περισσός , ἤ πάντως ἀργός ἄν χρεία εὑρίσκω , ἀλλά ἅπας πρός ἐδωδή καί ὁ κατάποσις , καί ὁ φωνή , καί ὁ ἀναπνοή εὑρίσκω παρασκευάζω , καί μηδείς ἀργός , ἤ ἐλλιπής , ἤ ἀγαθός ἕτερος ἔχω δύναμαι , ἱκανός οἴομαι γνώρισμα ὁ τεχνικός αὐτός τε ὁ στόμα καί ὁ κατά αὐτός πᾶς κατασκευάζω . καί γάρ οὖν καί περί ὁ πᾶς ὑπαλείφω αὐτός χιτών λέγω πρόσθεν , ὡς ὁ ἀπό ἐγκέφαλος νεῦρον ὁ μαλακός οὐ μικρός δέχομαι μοῖρα , ἵνα , οἴομαι , καί αὐτός αἰσθητικός εἰμί χυμός , ὥσπερ καί ὁ γλῶσσα , καί ὡς σύμμετρος ἔχω μαλακότης τε καί σκληρότης , ὑπέρ ὁ μήτε ἀναίσθητος ἤ δυσαίσθητος γίγνομαι ξηραίνω καί σκληρύνω ἐπί πολύς , ὥσπερ ὁ ὀστέον , μήτε ἑτοῖμος πάσχω τιτρώσκω ἤ θλάω ὑπό ὁ ὀξύς τε καί σκληρός βρῶμα . λέγω δέ καί περί ὁ γαργαρεών , ἐν μέν ὁ περί φωνή , ὡς εἰς μέγεθος καί κάλλος αὐτός συντελέω , κατά ἑκάτερος δέ εὔλογος , ὥσπερ ἀπό οὗτος σχίζω οὗτος πρότερος ὁ εἰσέρχομαι ἀήρ , καί θραύω ὁ τε ῥύμη αὐτός ὁ σφοδρός , καί διά οὗτος καί ὁ ψῦξις , καί ὡς ἔνιοι ὁ ἐκτέμνω αὐτός ἄχρι βάσις οὐ μόνος εἰς ὁ φωνή βλάπτω ἐπίδηλος , ἀλλά καί ψυχρός ὁ εἰσπνοή αἰσθάνομαι , καί μέντοι καί ὡς ψύχω ὁ κατά ὁ πνεύμων καί ὁ θώραξ πολύς ὁ τοιοῦτος ἀπόλλυμι , καί ὡς οὐ χρή προπετής ἀποτέμνω αὐτός , οὐδέ ὡς τυγχάνω , ἀλλά ἀπολείπω τις ὁ βάσις μέρος . ὥστε οὐδέ περί οὗτος ἔτι χρή λέγω ἐπιπολύ , ἀλλά ἀρκέω ᾀνταῦθη μόνος λέγω ὁ κεφάλαιος ὁ λόγος . γράφω καί περί ὁ κατά ὁ ῥίς τρῆμα ἐν ὁ ἔμπροσθεν , ὅπως μέν θαυμαστός αὐτός διαδέχομαι ὁ προτάσσω ὀστέον ὁ κοιλία ὁ ἐγκέφαλος , ὁ ὁ σπόγγος παραπλήσιος , ὁ τε εἰς ὁ στόμα σύντρησις αὐτός , ὁ κατά ὁ ὑπερῴα , ὅπως γίγνομαι , χάριν ὁ μή κατά εὐθύς ὁ τραχύς εἰμί ὁ ἀρχή ὁ εἰσπνοή , ἀλλά καί καμπή τις καί οἷος ἕλιξ γίγνομαι πρότερος , εἰς αὐτός ἔρχομαι ὁ πνεῦμα . ἐκ οὗτος γάρ , οἴομαι , δισσός ἀγαθός μέλλω εἰμί , ὁ τε μή ψύχω ποτέ ὁ περί ὁ πνεύμων , ψυχρός πολλάκις ἱκανός γίγνομαι ὁ περιέχω ἐγώ ἀήρ , καί ὁ ὁ ἀναμίσγω ὄγκος αὐτός πλειστάκις ἤ κόνις , ἤ τέφρα , ἤ τις ἕτερος τοιοῦτος , μή παραγίγνομαι μέχρι ὁ ἀρτηρία . ἐν οὗτος ὁ καμπή ὁ μέν πνεῦμα δύναμαι πρόσω φέρω , ὁ τοιοῦτος δέ ἴσχω , φθάνω προσπίπτω ὁ περί ὁ καμπή σῶμα , ὑγρός καί μαλακός ὑπάρχω , καί τις καί γλίσχρος ἔχω , καί διά οὗτος πᾶς κατέχω δύναμαι ὁ προσπίπτω . εἰ δέ δή καί παρέρχομαι μέχρι ὁ στόμα , ἐνταῦθα σχίζω κατά τε ὁ ὑπερῴα καί ὁ κίων , καλέω γάρ οὖν καί οὕτως ὁ γαργαρεών . ἀπόδειξις δέ μέγας ὁ γε γίγνομαι ὁσημέραι ὁ τε διαπαλαίω ἐν κόνις πολύς καί ὁ ὁδός τοιοῦτος διεξέρχομαι · ἀπομύσσω γάρ ὀλίγος ὕστερον οὗτος καί ἀποπτύω ἀναχρέμπτομαι ὁ κόνις . ἀλλά εἴπερ μή πρότερος μέν ὡς ἐπί ὁ κεφαλή εὐθύς ὁ κατά ὁ ῥίς ἀναφέρω πόρος , μετά οὗτος δέ ἀποστρέφω λοξός πρός ὁ ὑπερῴα , ἐκδέχομαι τε αὐτός ἐνταῦθα κτάομαι ὁ γαργαρεών , δῆλος ὡς οὐδείς ἄν κωλύω εἰς ὁ ἀρτηρία ἐμπίπτω ἅπας , ὅσος τοιοῦτος . καί γάρ οὖν καί γίγνομαι οὗτος οὕτως , εἰ τις ἀναπνέω διά ὁ στόμα . ἐγώ οὖν οἶδα καί ἀθλητής πολύς κατά αὐτός δή μάλα οὗτος νικάω καί πνίγω κινδυνεύω , ὅτι διά ὁ στόμα εἰσπνέω ὁ κόνις . ἥκω δέ δήπουθεν εἰς οὗτος , μέγας ἀθρόος εἰσπνοή δέω . κατά οὗτος γοῦν μόνος ὁ καιρός εἰσπνέω διά στόμα ὁ ζῷον , ὁ γε κατά φύσις ἔχω . φλεγμονή γάρ ἤ σκίρρος γίγνομαι , ἤ τις ἄλλος διάθεσις ἀποφράσσω ὁ πόρος ὁ ῥίς , ἀναγκάζω μέν καί τότε διά ὁ στόμα εἰσπνέω , ἀλλά ὅτι μή κατά φύσις ἔχω ὁ πόρος ὁ ῥίς , ὑγιαίνω δέ αὐτός ἀκριβής , οὐδείς δέω ὁ στόμα , εἰ μή κατεπείγω τις ἄσθμα πολύς καί σφοδρός . εἰͅν ὅδε δῆλος , ὅς ἤδη καί πρόσθεν λέγω , ὁ ὁ μέν ῥίς ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον εἰμί ὁ πρῶτος ὁ τάξις , ὁ στόμα δέ , μηδείς μέν πάθημα ὁ ζῷον βιάζω , μηδέ ὅλος ἀναπνευστικός ὑπάρχω , ἐν δέ ὁ νῦν λέγω καιρός ἐπικουρέω τις καί αὐτός ὁ ζῷον πρός ὁ ἀναπνοή . δῆλος δέ , καί ὡς ὁ κίων οὐ μικρός συντελέω πρός ὁ μήτε κόνις ἐμπίπτω ὁ λάρυγξ , μήτε ἄλλος τις οὐσία τοιοῦτος . καί σύ καί ὅδε τρίτος χρεία ὁ μόριον ὅδε πρός ὁ δύο ὁ ἔμπροσθεν λέγω γιγνώσκω . ὁ μέν δή κατά ὁ στόμα δῆλος ἤδη γίγνομαι ὡς οὔτε μάταιος , οὔτε ἐλλιπής οὐδείς εἰμί μόριον , ἀλλά καί ὁ ὄγκος ὁ στόμα ἅπας , καί ὁ σύστασις , καί ὁ διάπλασις , καί ὁ θέσις ἀγαθός παρασκευάζω . καί γάρ , εἰ τις οὗτος οὐ ἐξηγέομαι , σαφής ἐκ ὁ λέγω εἰμί . ἀρκέω γοῦν ἐπί εἷς ἤ δύο ὑπομιμνῄσκω μόριον ἕκαστος ὁ ὑπάρχω αὐτός ὁ χρεία , ὥσπερ ἐπί ὁ γλῶσσα ποιέω . ὅς γάρ ἐπί ἐκεῖνος λέγω , ﻿ ὁ συμμετρία ὁ μέγεθος ἐγώ ἐπαινέω , ἔχω ἄν ἐπισκοπέω εὑρίσκω ἐπί ἅπας ὅμοιος . οὐδείς γοῦν αὐτός οὔτε οὕτως μικρός , ὡς ἐνδεής ὑπηρετέω , οὔτε εἰς τοσοῦτος ἐκπίπτω μέγεθος , ὡς ἤτοι θλίβω τις ὁ ἄλλος , ἤ αὐτός πρός ἐκεῖνος στενοχωρέω . ἀλλά ὁ μέν ἐκ ὁ ῥίς τρῆμα πρός ὁ εἰσπνοή ἱκανός · ὁ δέ ὁ κίων μέγεθος εἰς ὁ τρεῖς χρεία αὐτάρκης · ὁ δέ ἐπιγλωσσίς τηλίκαυτος καί τοιοῦτος ὁ ὄγκος ὁ σῶμα , ἡλίκος ὁ κλείω μόριον . οὕτως δέ καί ὁ ὁ λάρυγξ καί ὁ ὁ στόμαχος πόρος , ὁ μέν ἀναπνοή καί φωνή , ὁ δέ ὁ ὁ σιτίον δίοδος , αὐτάρκης ἔχω μέγεθος . ὡσαύτως καί ὁ ὀδούς ἕκαστος καί ἄλλος σύμπας θαυμαστός τις ἀναλογία τε καί συμμετρία ἔχω πρός ἀλλήλων , φανερός ἐνδείκνυμι ὁ κατά ἀρχή ὁ λόγος πᾶς λέγω , ὡς εἰς εἷς ἔργον τέλος ἀποβλέπω ὁ δημιουργός ἐγώ ἅπας οὗτος κατασκευάζω .