galenus.de-usu-partium 11.8
Βούλει καὶ ταῦτ’ εὐτυχῶς ταῖς ἀτόμοις συμβῆναι ; διὰ τί δύο καὶ τριάκοντα τοὺς πάντας ὀδόντας ἔχομεν , ἐφ’ ἑνὸς στοίχου καθ’ ἑκατέραν τὴν γένυν ἑξκαίδεκα τεταγμένους , ἔμπροσθεν μὲν τοὺς τομεῖς ὀνομαζομένους , ὀξεῖς καὶ πλατεῖς , οἵους ἐνδακόντας ἀποτέμνειν , ἑξῆς δὲ τοὺς κυνόδοντας , πλατεῖς μὲν τὴν κάτω βάσιν , ὀξεῖς δὲ τὸ ἄνω πέρας , οἵους , εἰ μὴ τέμνοιτό τι πρὸς ἐκείνων διὰ σκληρότητα , τοῦτ’ αὐτοὺς θλᾷν δύνασθαι , καὶ τούτων ἑξῆς τοὺς γομφίους , οὓς δὴ καὶ μύλας ὀνομάζουσι , τραχεῖς καὶ πλατεῖς , καὶ σκληροὺς , καὶ μεγάλους , οἵους τὰ τμηθέντα πρὸς τῶν τομέων , ἢ θλασθέντα πρὸς τῶν κυνοδόντων , αὐτοὺς λειοῦν ἀκριβῶς . ὧν εἴπερ ἓν ὑπαλλάξαις ὁτιοῦν τῷ λόγῳ , τὴν χρείαν εὐθὺς ὄψει διεφθαρμένην . οὔτε γὰρ ἀκριβῶς λεῖοι γενηθέντες ἐπιτήδειοι πρὸς τὸ σφέτερον ἔργον ὑπῆρχον ἄν · ὑπὸ γὰρ τῶν ἀνωμάλων τε καὶ τραχέων ἄμεινον λειοῦται πάντα · δι’ αὐτό γέ τοι τοῦτο καὶ τὰς μύλας , ἐφ’ ὧν ἀλοῦσι τὸν σῖτον , ὅταν μὲν τῷ χρόνῳ κατατριβῶσι καὶ λεῖαι γένωνται , αὖθις ἐκκόπτουσι καὶ τραχύνουσιν · οὔτ’ , εἰ τραχεῖς μὲν ἦσαν , μὴ σκληροὶ δὲ , τί πλέον ἂν ᾖν αὐτῶν φθανόντων κατατρίβεσθαι πρότερον , ἢ λειοῦν τὰ σιτία . καὶ μὴν εἰ τραχεῖς καὶ σκληροὶ γενόμενοι μὴ πλατεῖς ἦσαν , οὐδ’ ἂν οὕτως ἦν τι πλέον . εἴ γε δὴ χρὴ τὰ λειωθησόμενα κατὰ πλατείας ἐστηρίχθαι βάσεως , ἐπὶ γοῦν τῶν τομέων τε καὶ κυνοδόντων οὐδὲν οἷόν τε λειοῦσθαι διὰ στενότητα . τί δ’ , εἰ ταῦτα μὲν εἶχον , μικροὶ δ’ ἦσαν , ἆρ’ οὐκ ἐν τούτῳ μόνῳ καὶ τῶν ἄλλων ἡ χρεία συνδιεφθείρετο , παμπόλλου χρόνου δεομένων ἡμῶν εἰς τὴν λείωσιν τῶν σιτίων ; οὕτω δὲ καὶ περὶ τῶν τομέων , καὶ τῶν μετ’ αὐτοὺς ὀξέων . ἐπὶ οὖν τῷ λόγῳ διαφθειρομένην εὑρήσεις τὴν χρείαν , ἑνὸς οὑτινοσοῦν τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς ὑπαλλαγέντος . ἀλλ’ ἔστω καὶ ταῦτα σύμπαντα σοφῶς οὕτω κατά τινα τύχην ἀγαθὴν γεγονέναι , τὴν θέσιν μόνην ὑπαλλάξας αὐτῶν , θέασαι τὸ γινόμενον . ἐπινόησον γάρ μοι , τοὺς μὲν γομφίους ἔξωθεν , ἔνδοθεν δὲ τοὺς τομέας τε καὶ τοὺς ὀξεῖς κεῖσθαι , καὶ σκέψαι , τίς μὲν ἂν ἔτι χρεία τούτων ἦν τῶν ὀδόντων , τίς δ’ ἂν τῶν πλατέων ; ἆρ’ οὐ συνεχεῖτο πάντα τἄλλα , καίτοι κάλλιστα ταῖς προμηθεστάταις ἀτόμοις προνενοημένα , περὶ τὴν διάταξιν αὐτῶν σφαλλούσαις μόνην ; ἀλλ’ εἰ μὲν χορόν τις ἔστησεν ἐν κόσμῳ δυοῖν καὶ τριάκοντα χορευτῶν , ἐπῃνεῖτ’ ἂν ὡς τεχνικός · ἐπεὶ δ’ ὀδόντων χορὸν οὕτω καλῶς διεκόσμησεν ἡ φύσις , οὐκ ἄρα καὶ ταύτην ἐπαινεσόμεθα ; εἰ βούλει , καὶ τοῦτο τῇ τύχῃ τῶν ἀτόμων ἀναφέρωμεν , ὡς μὴ μόνον τοὺς μὲν ὀξεῖς τῶν ὀδόντων , τοὺς δ’ ἀμβλεῖς ἐργάσασθαι , καὶ τοὺς μὲν λείους , τοὺς δὲ τραχεῖς , καὶ τοὺς μὲν μικροὺς , τοὺς δὲ μεγάλους , ἀλλὰ καὶ τὰ τῆς θέσεως αὐτῶν οὕτως εὐτυχῶς ἄνευ τέχνης ὑπολάβωμεν γεγονέναι . συγχωρείσθω καὶ τοῦτο . τί καὶ περὶ τῶν ῥιζῶν ἐροῦμεν , ὅτι τοῖς μὲν μικροῖς μία , δύο δὲ τοῖς μείζοσι , καὶ τρεῖς καὶ τέτταρες τοῖς μεγίστοις εἰσί ; πάλιν γὰρ ἐνταῦθα θαυμαστῶς ἔκ τινος τύχης ἔργον τεχνικὸν ἡ τῶν ἀτόμων διεπράξατο σύνοδος , ὥσπερ εἰ καὶ δικαιότατός τις αὐταῖς ἐπεστάτει δημιουργός . τὸ δὲ καὶ τῶν μυλῶν τὰς μέσας μὲν μεγίστας ﻿ γενέσθαι , τὰς δ’ ἑκατέρωθεν αὐτῶν ἐλάττους , πῶς οὐ καὶ τοῦτο θαυμαστὸν τῶν ἀτόμων ; οὐ γὰρ ἐχρῆν , οἶμαι , τὴν ἔνδον τοῦ στόματος εὐρυχωρίαν , στενοτέραν οὖσαν , ὥσπερ οὖν καὶ τὴν πρόσω , τοῖς μέσοις τοῖς κατὰ τὰς γνάθους πλατυτάτοις οὖσιν ὁμοίως μεγάλους ἔχειν τοὺς ὀδόντας . ἄδικον γὰρ ἦν καὶ τοῦτο , τοῖς μὲν στενοῖς τοῦ στόματος μέρεσι μεγάλους ἐνθεῖναι τοὺς ὀδόντας , τοῖς δ’ εὐρέσι μικροὺς , ἀλλὰ καὶ πλατυτέρας εἶναι δεομένης κατὰ ῥίζαν τῆς γλώττης , ὡς καὶ τοῦτο δή μοι δέδεικται . μεγάλους δ’ ἐνταῦθα παρακεῖσθαι τοὺς ὀδόντας οὐκ ἦν ἄμεινον . ἀλλὰ καὶ τὸ τῶν ὀστῶν τῆς γένυος ἑκατέρας ἀποφύσεις ποιήσασθαι λεπτὰς , ἃς ὀνομάζουσι φατνία , διὰ τὴν πρὸς τὰς φάτνας ταύτας ἐμφέρειαν , αἷς χρῆται τὰ βοσκήματα , πῶς οὐ θαυμαστῆς τύχης καὶ αὐτό ; καθ’ ἕκαστον γὰρ τῶν ὀδόντων αὗται περιπεφύκασι , καὶ σφίγγουσι , καὶ κατέχουσιν ἀκριβῶς αὐτοὺς , ὡς μὴ διασείεσθαι ῥᾳδίως . τὸ δὲ καὶ ταῖς ῥίζαις αὐτῶν ἐπιτηδείους χώρας ἐργάσασθαι , μεγάλαις μὲν μεγάλας , μικρὰς δὲ ταῖς μικραῖς , ἐμοὶ μὲν καὶ τοῦτο θαυμαστῆς τινος ἔργον φαίνεται δικαιοσύνης . οὐδεὶς γοῦν ἄνθρωπος τεχνίτης , οὔτε τῶν τὰ ξύλα πρὸς ἄλληλα γόμφοις συναρμοττόντων , οὔτε τῶν λίθους ἐργαζομένων , οὕτως ἀκριβῶς ἴσας ἐποιήσατο ταῖς ἐξοχαῖς τῶν γεγομφωμένων τὰς ὑποδεχομένας κοιλότητας , ὡς ταῖς ῥίζαις τῶν ὀδόντων ἡ εὐτυχεστάτη τῶν ἀτόμων κίνησις παρεσκεύασεν . ᾔδει γὰρ , οἶμαι , καίτοι νοῦν οὐκ ἔχουσα , τὰς μὲν εὐρυτέρας κοιλότητας χαλαρὰν ἀποδείξειν τῶν ὀστῶν τὴν ἁρμονίαν , τὰς δὲ στενοτέρας οὐκ ἐάσειν ἄχρι πέρατος ἐξικέσθαι τὰς ῥίζας τῶν ὀδόντων . ἀλλὰ καὶ τὸ δῆσαι συνδέσμοις ἰσχυροῖς αὐτοὺς πρὸς τὰ φατνία , καὶ μάλιστα κατὰ τὰς ῥίζας , ἵνα περ καὶ τὰ νεῦρα καταφύεται , πῶς οὐ καὶ τοῦτ’ ἄν τις θαυμάζοι ; καὶ πολὺ μᾶλλον εἰ τύχης ἐστὶν , ἀλλὰ μὴ τέχνης ἔργον . ὃ δὲ δὴ πάντων μάλιστ’ ἄν τις θαυμάσειε , καὶ συγχωρήσας ἁπάσαις ταῖς Ἐπικουρείοις ἀτόμοις καὶ τοῖς Ἀσκληπιαδείοις ὄγκοις τὴν ἔμπροσθεν εἰρημένην εὐτυχίαν , τοῦτ’ οὐκ ἂν ἔτι συγχωρήσειε , ἀλλ’ ἐπιστήσειέ τε καί τινος ἐπιστάτου δικαίου μᾶλλον ἢ κινήσεως εὐτυχοῦς ἔργον εἶναι φήσειε τὴν τῶν ὀδόντων ἰσότητα . τὸ γὰρ ἴσους ἀκριβῶς γενέσθαι τοὺς κάτω τοῖς ἄνω , καίτοι γ’ οὐχ οὕτως ὑπαρχουσῶν τῶν γενύων ἑκατέρων , ἄκρας ἐστὶ δικαιοσύνης ἐπίδειγμα . τὸ δὲ καὶ τοὺς δεξιοὺς τοῖς ἀριστεροῖς ἴσους , τὸ δὲ καὶ τὰ φατνία τοῖς φατνίοις , τὸ δὲ καὶ τὰς ῥίζας ταῖς ῥίζαις , καὶ τὰ νεῦρα δὲ τοῖς νεύροις , καὶ τοὺς συνδέσμους τοῖς συνδέσμοις , καὶ τὰς ἀρτηρίας ταῖς ἀρτηρίαις , καὶ τὰς φλέβας ταῖς φλεψὶν ἴσας ἀποτελεσθῆναι , πῶς ἂν ἔτι πεισθείην τύχης , οὐ τέχνης , ἔργον εἶναι ; τὸ δὲ καὶ τὸ πλῆθος ἴσον ἑκατέρων ἔκ τε τῶν δεξιῶν εἶναι καὶ τῶν ἀριστερῶν ἑκατέρας τῆς γένυος , ἆρ’ οὐ καὶ αὐτὸ δικαιοσύνης τινὸς ἐπίδειγμα ; δεδόσθω δ’ ὅμως καὶ ταῦτα ταῖς εὐτυχεστάταις ἀτόμοις , ἃς ἀλόγως μὲν ἐκεῖνοι κινεῖσθαί φασι , κινδυνεύουσι δὲ μᾶλλον Ἐπικούρου τε καὶ Ἀσκληπιάδου λελογισμένως πάντα διαπράττεσθαι . τά τε γὰρ ἄλλα καὶ τοῦτ’ αὐτῶν θαυμαστὸν , μὴ μόνον ἀνθρώποις , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις ζώοις , ἔσωθεν μὲν τοὺς γομφίους , ἔξωθεν δὲ ποιῆσαι τοὺς τομέας . ἑνὶ μὲν γὰρ γένει ζώων ἐνδεχόμενον ἦν , αὐτὰς εὐτυχῶς κινηθῆναι , τὸ δ’ ἐν ἅπασιν ὁμοίως , ἤδη τοῦτο φρονίμως τε καὶ λελογισμένως ἐστί . τὸ δὲ καὶ τοῖς ἀλκίμοις ζώοις πολλοὺς παρασκευάσαι τοὺς ὀξεῖς τε ἅμα καὶ ἰσχυροὺς ὀδόντας , ἐγὼ μὲν οὐδὲ τοῦτ’ ἔχω συμβαλεῖν , ὅπως ἐστὶν ἀλόγου κινήσεως ἔργον . εἰ γοῦν εἶδές ποτε προβάτου καὶ λέοντος ὀδόντας , ἔγνως , οἶμαι , τὴν ἀνομοιότητα . τὸ δὲ καὶ ταῖς μὲν αἰξὶν ὁμοίους τοῖς προβάτοις , ταῖς δὲ παρδάλεσι καὶ τοῖς κυσὶ κατὰ τοὺς τῶν λεόντων γενέσθαι , πῶς οὐ θαῦμα ; τὸ δὲ καὶ τοὺς ὄνυχας αὐτοῖς ὁμοίους εἶναι , τοῖς μὲν ἀλκίμοις ὀξεῖς καὶ ἰσχυροὺς , ὥσπερ ξίφη τινὰ σύμφυτα , μηδενὶ δὲ τῶν δειλῶν τοιούτους γενέσθαι , μεῖζον ἔτι θαῦμα . τὰ μὲν γὰρ παρακείμενα καὶ γειτνιῶντα μόρια δικαίως διαπλάσαι τῇ θαυμαστῇ τῶν ἀτόμων εὐτυχίᾳ τάχ’ ἄν τις ἀναθείη · τὸ δὲ μηδενὶ γενέσθαι ζώῳ ῥωμαλέους μὲν ὄνυχας , ὀδόντας δὲ ἀσθενεῖς , ἀκριβῶς ἐστι μεμνημένου δημιουργοῦ τῆς χρείας ἑκάστου τῶν μορίων . τὸ δὲ τοῖς μὲν εἰς δακτύλους ἐσχισμένα τὰ κῶλα κεκτημένοις ζώοις βραχυτέρους ἐργάσασθαι τοὺς τραχήλους , ὡς προσφέρεσθαί πως δι’ αὐτῶν τὴν τροφὴν δύνασθαι τῷ στόματι , τοῖς δ’ ὁπλὰς ἢ χηλὰς ἔχουσι μακροτέρους , ἵν’ ἐπικύπτοντα νέμοιντο , πῶς οὐ καὶ αὐτὸ μεμνημένου τινός ἐστι δημιουργοῦ τῆς χρείας τῶν μορίων ; τὸ δὲ τὰς μὲν γεράνους καὶ τοὺς πελαργοὺς , ἐπειδὴ τὰ κῶλα μακρότερα , καὶ διὰ τοῦτο καὶ ῥάμφος λέγεται μέγα , καὶ τράχηλον ἔχειν μακρότερον , ἰχθύσι δὲ μηδ’ ὅλως ἔχειν τράχηλον , μηδὲ κῶλα , πῶς οὐ θαῦμα ; τί γὰρ δὴ καὶ ἔδει τοῖς ἰχθύσι τραχήλου καὶ ποδῶν , μήτε βαδίζειν δεομένοις , μήτε φωνεῖν ; τὸ δὲ τοσούτου γένους ἰχθύων ὄντος , μηδὲ καθ’ ἓν αὐτῶν ἐπιλαθομένας τὰς ἀτόμους ἐργάσασθαί τινι πόδας , ἢ τράχηλον , ἀκριβῶς μνήμης ἔργον . ἐπὶ μὲν γὰρ ἀνθρώπου μόνου , ἢ ἑνός τινος γένους ζώων , ἡ τῶν ἀτόμων εὐτυχὴς κίνησις ἴσως ἂν πιστευθείη , τὸ δ’ ἐν ἅπασιν ὁμοίως εὐτυχεῖν αὐτὰς ἄπιστον , εἰ μὴ καὶ νοῦν ἔχοιεν .
Lemmas: βούλομαι καί οὗτος εὐτυχής ὁ ἄτομος συμβαίνω ; διά τίς δύο καί τριάκοντα ὁ πᾶς ὀδούς ἔχω , ἐπί εἷς στοῖχος κατά ἑκάτερος ὁ γένυς ἑξκαίδεκα τάσσω , ἔμπροσθεν μέν ὁ τομεύς ὀνομάζω , ὀξύς καί πλατύς , οἷος ἐνδάκνω ἀποτέμνω , ἑξῆς δέ ὁ κυνόδους , πλατύς μέν ὁ κάτω βάσις , ὀξύς δέ ὁ ἄνω πέρας , οἷος , εἰ μή τέμνω τις πρός ἐκεῖνος διά σκληρότης , οὗτος αὐτός θλάω δύναμαι , καί οὗτος ἑξῆς ὁ γομφίος , ὅς δή καί μύλη ὀνομάζω , τραχύς καί πλατύς , καί σκληρός , καί μέγας , οἷος ὁ τέμνω πρός ὁ τομεύς , ἤ θλάω πρός ὁ κυνόδους , αὐτός λειόω ἀκριβής . ὅς εἴπερ εἷς ὑπαλλάσσω ὁστισοῦν ὁ λόγος , ὁ χρεία εὐθύς ὁράω διαφθείρω . οὔτε γάρ ἀκριβής λεῖος γίγνομαι ἐπιτήδειος πρός ὁ σφέτερος ἔργον ὑπάρχω ἄν · ὑπό γάρ ὁ ἀνώμαλος τε καί τραχύς ἀγαθός λειόω πᾶς · διά αὐτός γε τοι οὗτος καί ὁ μύλη , ἐπί ὅς ἀλέω ὁ σῖτος , ὅταν μέν ὁ χρόνος κατατρίβω καί λεῖος γίγνομαι , αὖθις ἐκκόπτω καί τραχύνω · οὔτε , εἰ τραχύς μέν εἰμί , μή σκληρός δέ , τίς πολύς ἄν ἔρχομαι αὐτός φθάνω κατατρίβω πρότερος , ἤ λειόω ὁ σιτίον . καί μήν εἰ τραχύς καί σκληρός γίγνομαι μή πλατύς εἰμί , οὐδέ ἄν οὕτως εἰμί τις πολύς . εἰ γε δή χρή ὁ λειόω κατά πλατύς στηρίζω βάσις , ἐπί γοῦν ὁ τομεύς τε καί κυνόδους οὐδείς οἷος τε λειόω διά στενότης . τίς δέ , εἰ οὗτος μέν ἔχω , μικρός δέ εἰμί , ἆρα οὐ ἐν οὗτος μόνος καί ὁ ἄλλος ὁ χρεία συνδιαφθείρομαι , πάμπολυς χρόνος δέω ἐγώ εἰς ὁ λείωσις ὁ σιτίον ; οὕτως δέ καί περί ὁ τομεύς , καί ὁ μετά αὐτός ὀξύς . ἐπί οὖν ὁ λόγος διαφθείρω εὑρίσκω ὁ χρεία , εἷς ὅστις ὁ ὑπάρχω αὐτός ὑπαλλάσσω . ἀλλά εἰμί καί οὗτος σύμπας σοφός οὕτως κατά τις τύχη ἀγαθός γίγνομαι , ὁ θέσις μόνος ὑπαλλάσσω αὐτός , θεάομαι ὁ γίγνομαι . ἐπινοέω γάρ ἐγώ , ὁ μέν γομφίος ἔξωθεν , ἔνδοθεν δέ ὁ τομεύς τε καί ὁ ὀξύς κεῖμαι , καί σκοπέω , τίς μέν ἄν ἔτι χρεία οὗτος εἰμί ὁ ὀδούς , τίς δέ ἄν ὁ πλατός ; ἆρα οὐ συγχέω πᾶς ἄλλος , καίτοι καλός ὁ προμηθής ἄτομος προνοοῦμαι , περί ὁ διάταξις αὐτός σφάλλω μόνος ; ἀλλά εἰ μέν χορός τις ἵστημι ἐν κόσμος δύο καί τριάκοντα χορευτής , ἐπαινέω ἄν ὡς τεχνικός · ἐπεί δέ ὀδούς χορός οὕτως καλός διακοσμέω ὁ φύσις , οὐ ἄρα καί οὗτος ἐπαινέω ; εἰ βούλομαι , καί οὗτος ὁ τύχη ὁ ἄτομος ἀναφέρω , ὡς μή μόνος ὁ μέν ὀξύς ὁ ὀδούς , ὁ δέ ἀμβλύς ἐργάζομαι , καί ὁ μέν λεῖος , ὁ δέ τραχύς , καί ὁ μέν μικρός , ὁ δέ μέγας , ἀλλά καί ὁ ὁ θέσις αὐτός οὕτως εὐτυχής ἄνευ τέχνη ὑπολαμβάνω γίγνομαι . συγχωρέω καί οὗτος . τίς καί περί ὁ ῥίζα λέγω , ὅτι ὁ μέν μικρός εἷς , δύο δέ ὁ μέγας , καί τρεῖς καί τέσσαρες ὁ μέγας εἰμί ; πάλιν γάρ ἐνταῦθα θαυμαστός ἐκ τις τύχη ἔργον τεχνικός ὁ ὁ ἄτομος διαπράσσω σύνοδος , ὥσπερ εἰ καί δίκαιος τις αὐτός ἐπιστατέω δημιουργός . ὁ δέ καί ὁ μύλη ὁ μέσος μέν μέγας ﻿ γίγνομαι , ὁ δέ ἑκατέρωθεν αὐτός ἐλαχύς , πῶς οὐ καί οὗτος θαυμαστός ὁ ἄτομος ; οὐ γάρ χρή , οἴομαι , ὁ ἔνδον ὁ στόμα εὐρυχωρία , στενός εἰμί , ὥσπερ οὖν καί ὁ πρόσω , ὁ μέσος ὁ κατά ὁ γνάθος πλατύς εἰμί ὅμοιος μέγας ἔχω ὁ ὀδούς . ἄδικος γάρ εἰμί καί οὗτος , ὁ μέν στενός ὁ στόμα μέρος μέγας ἐντίθημι ὁ ὀδούς , ὁ δέ εὐρύς μικρός , ἀλλά καί πλατύς εἰμί δέω κατά ῥίζα ὁ γλῶσσα , ὡς καί οὗτος δή ἐγώ δείκνυμι . μέγας δέ ἐνταῦθα παράκειμαι ὁ ὀδούς οὐ εἰμί ἀγαθός . ἀλλά καί ὁ ὁ ὀστέον ὁ γένυς ἑκάτερος ἀπόφυσις ποιέω λεπτός , ὅς ὀνομάζω φατνίον , διά ὁ πρός ὁ φάτνη οὗτος ἐμφέρεια , ὅς χράω ὁ βόσκημα , πῶς οὐ θαυμαστός τύχη καί αὐτός ; κατά ἕκαστος γάρ ὁ ὀδούς οὗτος περιφύζω , καί σφίγγω , καί κατέχω ἀκριβής αὐτός , ὡς μή διασείω ῥᾴδιος . ὁ δέ καί ὁ ῥίζα αὐτός ἐπιτήδειος χώρα ἐργάζομαι , μέγας μέν μέγας , μικρός δέ ὁ μικρός , ἐγώ μέν καί οὗτος θαυμαστός τις ἔργον φαίνω δικαιοσύνη . οὐδείς γοῦν ἄνθρωπος τεχνίτης , οὔτε ὁ ὁ ξύλον πρός ἀλλήλων γόμφος συναρμόζω , οὔτε ὁ λίθος ἐργάζομαι , οὕτως ἀκριβής ἴσος ποιέω ὁ ἐξοχή ὁ γομφόω ὁ ὑποδέχομαι κοιλότης , ὡς ὁ ῥίζα ὁ ὀδούς ὁ εὐτυχής ὁ ἄτομος κίνησις παρασκευάζω . οἶδα γάρ , οἴομαι , καίτοι νόος οὐ ἔχω , ὁ μέν εὐρύς κοιλότης χαλαρός ἀποδείκνυμι ὁ ὀστέον ὁ ἁρμονία , ὁ δέ στενός οὐ ἐάω ἄχρι πέρας ἐξικνέομαι ὁ ῥίζα ὁ ὀδούς . ἀλλά καί ὁ δέω σύνδεσμος ἰσχυρός αὐτός πρός ὁ φατνίον , καί μάλα κατά ὁ ῥίζα , ἵνα περ καί ὁ νεῦρον καταφύω , πῶς οὐ καί οὗτος ἄν τις θαυμάζω ; καί πολύς μάλα εἰ τύχη εἰμί , ἀλλά μή τέχνη ἔργον . ὅς δέ δή πᾶς μάλα ἄν τις θαυμάζω , καί συγχωρέω ἅπας ὁ Ἐπικούρειος ἄτομος καί ὁ Ἀσκληπιάδειος ὄγκος ὁ ἔμπροσθεν λέγω εὐτυχία , οὗτος οὐ ἄν ἔτι συγχωρέω , ἀλλά ἐφίστημι τε καί τις ἐπιστάτης δίκαιος μάλα ἤ κίνησις εὐτυχής ἔργον εἰμί φημί ὁ ὁ ὀδούς ἰσότης . ὁ γάρ ἴσος ἀκριβής γίγνομαι ὁ κάτω ὁ ἄνω , καίτοι γε οὐ οὕτως ὑπάρχω ὁ γένυς ἑκάτερος , ἄκρος εἰμί δικαιοσύνη ἐπίδειγμα . ὁ δέ καί ὁ δεξιός ὁ ἀριστερός ἴσος , ὁ δέ καί ὁ φατνίον ὁ φατνίον , ὁ δέ καί ὁ ῥίζα ὁ ῥίζα , καί ὁ νεῦρον δέ ὁ νεῦρον , καί ὁ σύνδεσμος ὁ σύνδεσμος , καί ὁ ἀρτηρία ὁ ἀρτηρία , καί ὁ φλέψ ὁ φλέψ ἴσος ἀποτελέω , πῶς ἄν ἔτι πείθω τύχη , οὐ τέχνη , ἔργον εἰμί ; ὁ δέ καί ὁ πλῆθος ἴσος ἑκάτερος ἐκ τε ὁ δεξιός εἰμί καί ὁ ἀριστερός ἑκάτερος ὁ γένυς , ἆρα οὐ καί αὐτός δικαιοσύνη τις ἐπίδειγμα ; δίδωμι δέ ὅμως καί οὗτος ὁ εὐτυχής ἄτομος , ὅς ἄλογος μέν ἐκεῖνος κινέω φημί , κινδυνεύω δέ μάλα Ἐπίκουρος τε καί Ἀσκληπιάδης λελογισμένως πᾶς διαπράσσω . ὁ τε γάρ ἄλλος καί οὗτος αὐτός θαυμαστός , μή μόνος ἄνθρωπος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ζῷον , ἔσωθεν μέν ὁ γομφίος , ἔξωθεν δέ ποιέω ὁ τομεύς . εἷς μέν γάρ γένος ζῷον ἐνδέχομαι εἰμί , αὐτός εὐτυχής κινέω , ὁ δέ ἐν ἅπας ὅμοιος , ἤδη οὗτος φρόνιμος τε καί λελογισμένως εἰμί . ὁ δέ καί ὁ ἄλκιμος ζῷον πολύς παρασκευάζω ὁ ὀξύς τε ἅμα καί ἰσχυρός ὀδούς , ἐγώ μέν οὐδέ οὗτος ἔχω συμβάλλω , ὅπως εἰμί ἄλογος κίνησις ἔργον . εἰ γοῦν ὁράω ποτέ πρόβατον καί λέων ὀδούς , γιγνώσκω , οἴομαι , ὁ ἀνομοιότης . ὁ δέ καί ὁ μέν αἴξ ὅμοιος ὁ πρόβατον , ὁ δέ πάρδαλις καί ὁ κύων κατά ὁ ὁ λέων γίγνομαι , πῶς οὐ θαῦμα ; ὁ δέ καί ὁ ὄνυξ αὐτός ὅμοιος εἰμί , ὁ μέν ἄλκιμος ὀξύς καί ἰσχυρός , ὥσπερ ξίφος τις σύμφυτος , μηδείς δέ ὁ δειλός τοιοῦτος γίγνομαι , μέγας ἔτι θαῦμα . ὁ μέν γάρ παράκειμαι καί γειτνιάω μόριον δίκαιος διαπλάσσω ὁ θαυμαστός ὁ ἄτομος εὐτυχία τάχα ἄν τις ἀνατίθημι · ὁ δέ μηδείς γίγνομαι ζῷον ῥωμαλέος μέν ὄνυξ , ὀδούς δέ ἀσθενής , ἀκριβής εἰμί μιμνῄσκω δημιουργός ὁ χρεία ἕκαστος ὁ μόριον . ὁ δέ ὁ μέν εἰς δάκτυλος σχίζω ὁ κῶλον κτάομαι ζῷον βραχύς ἐργάζομαι ὁ τράχηλος , ὡς προσφέρω πως διά αὐτός ὁ τροφή δύναμαι ὁ στόμα , ὁ δέ ὁπλή ἤ χηλή ἔχω μακρός , ἵνα ἐπικύπτω νέμω , πῶς οὐ καί αὐτός μιμνῄσκω τις εἰμί δημιουργός ὁ χρεία ὁ μόριον ; ὁ δέ ὁ μέν γέρανος καί ὁ πελαργός , ἐπειδή ὁ κῶλον μακρός , καί διά οὗτος καί ῥάμφος λέγω μέγας , καί τράχηλος ἔχω μακρός , ἰχθῦς δέ μηδέ ὅλος ἔχω τράχηλος , μηδέ κῶλον , πῶς οὐ θαῦμα ; τίς γάρ δή καί δέω ὁ ἰχθῦς τράχηλος καί πούς , μήτε βαδίζω δέω , μήτε φωνέω ; ὁ δέ τοσοῦτος γένος ἰχθῦς εἰμί , μηδέ κατά εἷς αὐτός ἐπιλανθάνομαι ὁ ἄτομος ἐργάζομαι τις πούς , ἤ τράχηλος , ἀκριβής μνήμη ἔργον . ἐπί μέν γάρ ἄνθρωπος μόνος , ἤ εἷς τις γένος ζῷον , ὁ ὁ ἄτομος εὐτυχής κίνησις ἴσως ἄν πιστεύω , ὁ δέ ἐν ἅπας ὅμοιος εὐτυχέω αὐτός ἄπιστος , εἰ μή καί νόος ἔχω .