galenus.de-usu-partium 9.11
Νυνὶ δ’ ἤδη καιρὸς ἕτερον ἀποβλάστημα τῶν ἐξ ἐγκεφάλου νεύρων ὁρμωμένων προχειρίζεσθαι τῷ λόγῳ . ἕκτη δέ τίς ἐστιν ἐπὶ τούτοις συζυγία νεύρων ἀπὸ βάσεως ἐγκεφάλου βεβλαστηκότων , οὐδέπω μὲν σκληρῶν ἀκριβῶς οὐδ’ αὐτῶν , ἁπάντων μὴν τῶν προειρημένων τοσούτῳ σκληροτέρων , ὅσῳ περ ἤδη πλησιαίτερόν ἐστι τοῦ νωτιαίου μυελοῦ . σκληρῶν γὰρ δὴ οὗτός γε νεύρων ἐστὶν ἀρχὴ , διότι καὶ αὐτὸς ἐγκεφάλου πολὺ σκληρότερος ἐγένετο . καὶ ὁ τῆς αἰτίας λογισμὸς ῥᾷστος ἀναμνησθέντι τῶν ἐν τῷ πρὸ τούτου γράμματι λελεγμένων , ὡς εἰς μὲν ἀκρίβειαν αἰσθήσεως ἀποφύσεως ἐγκεφάλου δεῖ μαλακωτέρας , εἰς δὲ κινήσεως ῥώμην σκληροτέρας , καὶ ὡς δι’ αὐτὸ τοῦτο τῶν ἐγκεφάλου μερῶν τὰ μὲν σκληρότερα , τὰ δὲ μαλακώτερα γέγονε , καὶ ὡς ἀπὸ τῶν ἔμπροσθεν τῶν μαλακῶν ἀρξάμενος ἀεὶ καὶ μᾶλλον ἑαυτοῦ γίνεται σκληρότερος . ἵνα δὴ συνάπτει τῷ νωτιαίῳ , ταῦτ’ αὐτοῦ πάντων ἐστὶ μερῶν τὰ σκληρότερα , ἵνα καὶ νωτιαῖος ὁ μυελὸς ἢ τῶν ὑπολοίπων αὑτοῦ ἐστι μερῶν μαλακώτερος · κατὰ βραχὺ δὲ καὶ οὗτος , εἰς ὅσον ἀποχωρεῖ κάτω , σκληρότερος γίνεται . καὶ γάρ τοι καὶ ἡ γένεσις αὐτοῦ ταύτην παρέχει τῷ ζώῳ τὴν χρείαν , εἶναι τὴν ἀρχὴν ἐν τῷ σώματι νεύρων σκληρῶν , ἐγκεφάλου μὴ δυναμένου τοσαύτην δέξασθαι σκληρότητα δι’ ἣν ἔμπροσθεν ἐλέγομεν αἰτίαν . ἔδειξε δὲ σαφῶς ἡ φύσις οὐχ ἥκιστα κᾀν τῷδε τῶν νεύρων τῷ ζεύγει , περὶ οὗ νῦν πρόκειται λέγειν , ὡς οὔτε διὰ τῶν σκληρῶν οἷόν τε γενέσθαι τινὰ ἀκρίβειαν αἰσθήσεως , οὔτ’ ἀποφῦναι δυνατὸν ἐγκεφάλου μὲν σκληρὰ , νωτιαίου δὲ μαλακά . κατέρχεται γὰρ ταῦτα μέχρι καὶ τοῦ πλατέος ὀστοῦ , σχεδὸν εἰς ἅπαντα τά τ’ ἔντερα καὶ τὰ σπλάγχνα διασπειρόμενα , καίτοι τὰ πλεῖστά γε τούτων ἐπίκειται κατὰ τῆς ῥάχεως , ἧς πέρας ἐστὶ τὸ πρός τινων μὲν ἱερὸν ὀστοῦν , πρὸς ἑτέρων δὲ πλατὺ καλούμενον , οἷ τελευτᾷν ἐλέχθη τὰ νεῦρα . καὶ βέλτιον ἦν , εἴπερ ἐνεχώρει , παρὰ τοῦ νωτιαίου διὰ βραχείας ὁδοῦ σὺν ἀσφαλείᾳ πολλῇ διανέμεσθαι τοῖς ταύτῃ μορίοις αὐτὰ , ἀλλ’ οὐκ ἐγχωρεῖ δηλονότι μαλακῶν νεύρων ἀρχὴν γενέσθαι τὸν νωτιαῖον , σκληρὸν αὐτὸν ὑπάρχοντα , ὥσπερ οὐδὲ τῶν ἐν τοῖς κώλοις τὸν ἐγκέφαλον , ἐπὶ πλεῖστον σκληρότητος προεληλυθότων , αὐτὸν ἐπὶ πλεῖστον ἥκοντα μαλακότητος . τοῖς μὲν οὖν κώλοις ὅτι σκληροτάτων ἔδει νεύρων , ἰσχυραῖς καὶ βιαίοις ἐνεργείαις ὑπηρετοῦσιν ἀλλήλοις , ἄντικρυς δῆλον , οὐ μὴν οὐδ’ ὅτι τοῖς σπλάγχνοις τῶν μαλακωτέρων ἀσφαλές · ἀλλ’ , ὅπως μηδὲν ἐπιδεὲς γίνοιτο τῷ λόγῳ , ῥητέον . πρῶτον μὲν οὖν , ὅτι κίνησιν οὐδεμίαν οὐδὲν αὐτῶν ἔχει καθ’ ὁρμὴν τοῦ ζώου γενομένην , ἀλλ’ αἰσθήσεως ἕνεκα μόνης ἐδεήθη νεύρων , ἄμεινον ἦν αὐτοῖς ἐπιπεμφθῆναι τὰ αἰσθητικά · δεύτερον δ’ , ὅτι καὶ ἡ τοῦ σώματος αὐτῶν οὐσία , μαλακὴ τὴν σύστασιν ὑπάρχουσα , ῥᾷον ἔμελλεν ἑνωθήσεσθαί τε καὶ παραδέξεσθαι πάντη διαπλεκόμενα τὰ τοιαῦτα · καὶ τρίτον , ὅτι σιτίων τε καὶ ποτῶν ἐνδείας ἀκριβεστάτην ἐχρῆν αἴσθησιν εἶναι τῇ γαστρί . ἀτὰρ οὖν καὶ φαίνεται τούτων τῶν νεύρων ἡ πλείστη μοῖρα διασπειρομένη μάλιστα μὲν εἰς τὰ πρῶτα αὐτῆς τὰ περὶ τὸ στόμα καλούμενον , ἐφεξῆς δ’ ἤδη καὶ εἰς τὰ ἄλλα σύμπαντα τὰ μέχρι τοῦ πυθμένος . ἐπεὶ δ’ ἅπαξ ἕνεκα τῆς γαστρὸς ἀπ’ ἐγκεφάλου κατήχθη νεῦρα , τόσῳ δὴ μᾶλλον ἔτι καὶ τοῖς ἄλλοις αὐτὰ τοῖς τῇδε μορίοις ἅπασι διανεμηθῆναι βέλτιον ἦν , εἰ καὶ μὴ μεγάλη τις αὐτοῖς ἔμελλεν ὠφέλεια γενήσεσθαι . τῇ μὲν γὰρ γαστρὶ ἔδει πάντως δυνάμεως ὀρεκτικῆς ἐδεσμάτων τε καὶ πομάτων , ἧς ἀναγκαῖον ἦν προηγεῖσθαί τινα δύναμιν αἰσθητικὴν τῶν ἐλλειπόντων . τοῖς δ’ ἄλλοις τοῖς κατὰ τὴν γαστέρα μετεῖναι μὲν καὶ τούτοις εἰς τοσοῦτον ἀκριβοῦς αἰσθήσεως ἐνίοις τῶν ἰατρῶν ἔδοξεν , ὥστε καὶ αὐτὰ τῆς γαστρὸς οὐδὲν ἧττον ὀρέγεσθαί φασιν . ἐμοὶ δὲ βραχὺ μέν τι καὶ αὐτὰ συνεπαισθάνεσθαι δοκεῖ , τὸ πλεῖστον δ’ εἶναι τῆς κοιλίας καὶ τοῦ στόματος αὐτοῦ , εἰς ὃ καὶ τὰ νεῦρα ταῦτα φαίνεται μεγίστῳ μέρει σφῶν αὐτῶν ἐμβάλλοντα . καὶ διὰ τοῦτο αἰσθητικώτατόν ἐστι τοῦτο τῆς γαστρὸς τὸ μέρος , καὶ οἱ σφόδρα πεινῶντες αἰσθάνονται τούτου μάλιστα συνελκομένου καὶ οἱονεὶ σπωμένου καὶ ἀγανακτοῦντος . ἀλλ’ οὐκ ἂν ἦν τοῦτο , εἰ μὴ τῶν μαλακῶν νεύρων μετεῖχεν , εὐαίσθητον εἰς τοσοῦτον . δῆλον οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων , ὡς καὶ τοῖς ἄλλοις μὲν ἅπασι τοῖς κατὰ τὴν κοιλίαν , ἐξαιρέτως δ’ αὐτῇ τῇ γαστρὶ τῶν ἀπ’ ἐγκεφάλου νεύρων ἔδει . καὶ πάρεστι σκοπεῖν ἐκ τῶν ἀνατομῶν , ὅσην αὐτῶν τῆς ἀσφαλείας πρόνοιαν ἡ φύσις παρ’ ὅλην τὴν ἄνωθεν ὁδὸν ἐποιήσατο , προορωμένη τὴν εὐπάθειαν , ἣν διὰ τὸ μαλακά τ’ εἶναι καὶ διὰ μακροῦ καταφέρεσθαι πάντως ἂν εἶχεν . ὑμέσιν οὖν ἰσχυροῖς αὐτὰ περιλαμβάνουσα συνάπτει τοῖς παρακειμένοις σώμασιν , ἅττ’ ἂν ἑκάστοτε τύχῃ κατιοῦσιν αὐτοῖς ἐντυγχάνοντα . πολλαχόθι δὲ καὶ αὐτοῖς ἐκείνοις οὐ μικρὸν ἀγαθὸν ἡ σύζευξις γίνεται , καθάπερ καὶ τοῖς κατὰ τὴν ἑβδόμην συζυγίαν διεκπίπτουσι νεύροις . ἐς ταὐτὸν γὰρ αὐτὰ συναγαγοῦσα τοῖς κατὰ τὴν ἕκτην , εὐθὺς ἅμα τῷ διεξελθεῖν τὸ τῆς κεφαλῆς ὀστοῦν ὑμέσιν ἰσχυροῖς περιέβαλέ τε καὶ πανταχόθεν ἀκριβῶς ἐσκέπασε , κοινόν τι τοῦτ’ ἀγαθὸν ἀμφοτέροις ἐξευροῦσα . καθάπερ γὰρ καὶ τὰ σχοινία τὰ μὲν ἁπλᾶ καὶ λεπτὰ τελέως ἐστὶν εὐπαθῆ , τὰ δ’ ἐκ πλειόνων τοιούτων συγκείμενα τοσοῦτον δυσπαθείας , ὅσον καὶ πλήθους τῶν συντιθέντων αὐτὰ , προσλαμβάνει , οὕτω καὶ τὰ συναγόμενα καὶ περιπλεκόμενα καὶ κοινοῖς δεσμοῖς σφιγγόμενα νεῦρα πολὺ τῶν ἁπλῶν ἀποτελεῖται δυσπαθέστερα . καὶ διὰ τοῦθ’ , ὅταν εἰς πλείονα μόρια τοῦ σώματος ἐγγὺς ἀλλήλων ὄντα φέρεσθαι δέῃ νεῦρα πολλὰ , τὴν μεταξὺ πᾶσαν ἄχρι τῶν ληψομένων αὐτὰ μορίων ὁδὸν ἡ φύσις ἐζευγμένα παράγει . καὶ ὅσοι γε ἀμελέστερον ὁρῶσι τὰ τοιαῦτα , πάντ’ αὐτοῖς ἓν εἶναι δοκεῖ , τὰ δ’ οὐκ ἔστι μὲν ἓν , ἀλλ’ εὐθὺς ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοσαῦτα , ὅσα περ καὶ τὰ μόρια , οἷς ἐμφύεσθαι μέλλει , φαίνεται δ’ ἓν ἕνεκεν τοῦ πεπλέχθαι περὶ ἄλληλα κᾀκ τοῦ σφίγγεσθαι κοινῇ πάνθ’ ὑπὸ τῶν περιλαμβανόντων ὑμένων αὐτά . καὶ τοῦτ’ ἔστιν , ὃ μικρῷ πρόσθεν ἐπηγγειλάμεθα περὶ τῆς τῶν νεύρων φύσεως ἐρεῖν . ἀλλὰ γὰρ τὸν μὲν τῆς συνθέσεως αὐτῶν λόγον ὕστερον ἅπαντα πληρώσομεν , ἰδίᾳ διεξελθόντες , οὐχ ὁδοῦ τι πάρεργον , ὥσπερ νῦν , ποιησάμενοι . περὶ δὲ τῶν ἐπὶ τὸν στόμαχον ἰόντων νεύρων , ὑπὲρ ὧν τῆς ὁδοῦ λέγειν ἠρξάμεθα , συμπερανώμεθα πρότερον . ἐπειδὴ γὰρ ἀναγκαῖον ἦν τῇ φύσει , αὐτῶν βραχὺ προελθόντων , ἀποχωρισθῆναι τὰ κατὰ τὴν ἑβδόμην συζυγίαν ἐπὶ γλῶτταν φερόμενα , πάλιν αὐτὰ ταῖς καρωτίσιν ἀρτηρίαις πλησίον οὔσαις συνήγαγε , καὶ μετ’ ἐκείνων τὸν τράχηλον ὅλον διεβίβασε , κοινοῖς ὑμέσι πρὸς αὐτὰς συνάψασα . κατὰ δὲ τὸν θώρακα , τῶν ἀρτηριῶν ἐπὶ τὴν ἀριστερὰν τῆς καρδίας κοιλίαν τεταγμένων , ἀπέσχισεν αὖθις αὐτὰ καὶ συνῆψεν ἐνταῦθα πάλιν ἑκατέρωθεν τῷ στομάχῳ . καὶ ἡνίκα δὲ πρῶτον ἔμελλεν αὐτὰ σχίζειν εἰς τὴν γαστέρα , τὸ μὲν ἐκ τῶν δεξιῶν εἰς ἀριστερὰ , τὸ δ’ ἐκ τῶν ἀριστερῶν εἰς τὰ δεξιὰ περιήγαγε , λοξὰ χρῆναι πρότερον ἐργάσασθαι λογισαμένη , κᾄπειθ’ οὕτω κατασχίζειν · ἦν γὰρ δὴ καὶ τοῦτο μακρῷ δυσπαθέστερον , ἢ εἰ κατ’ εὐθὺ φερομένων ὁ χωρισμὸς ἐγένετο . καὶ μὲν δὴ καὶ τὰς ἄλλας ἁπάσας τοῖς ἀπ’ αὐτῶν συλλαμβάνουσα καὶ κατὰ τὰ παρακείμενα σώματα στηρίζουσα προάγει πανταχοῦ , τὴν ἐκ τῆς μαλακότητος εὐπάθειαν ταῖς ἔξωθεν ἐπικουρίαις ἰωμένη τε καὶ διασώζουσα . ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς διανομῆς αὐτῶν τὸ μέν πού τι κᾀν τοῖς ἔμπροσθεν εἴρηται , τὸ δέ τι κᾀν τοῖς μετὰ ταῦτα λεχθήσεται .
Lemmas: νυνί δέ ἤδη καιρός ἕτερος ἀποβλάστημα ὁ ἐκ ἐγκέφαλος νεῦρον ὁρμάω προχειρίζω ὁ λόγος . ἕκτος δέ τις εἰμί ἐπί οὗτος συζυγία νεῦρον ἀπό βάσις ἐγκέφαλος βλαστάνω , οὐδέπω μέν σκληρός ἀκριβής οὐδέ αὐτός , ἅπας μήν ὁ προλέγω τοσοῦτος σκληρός , ὅσος περ ἤδη πλησίος εἰμί ὁ νωτιαῖος μυελός . σκληρός γάρ δή οὗτος γε νεῦρον εἰμί ἀρχή , διότι καί αὐτός ἐγκέφαλος πολύς σκληρός γίγνομαι . καί ὁ ὁ αἰτία λογισμός ῥᾴδιος ἀναμιμνῄσκω ὁ ἐν ὁ πρό οὗτος γράμμα λέγω , ὡς εἰς μέν ἀκρίβεια αἴσθησις ἀπόφυσις ἐγκέφαλος δέω μαλακός , εἰς δέ κίνησις ῥώμη σκληρός , καί ὡς διά αὐτός οὗτος ὁ ἐγκέφαλος μέρος ὁ μέν σκληρός , ὁ δέ μαλακός γίγνομαι , καί ὡς ἀπό ὁ ἔμπροσθεν ὁ μαλακός ἄρχω ἀεί καί μάλα ἑαυτοῦ γίγνομαι σκληρός . ἵνα δή συνάπτω ὁ νωτιαῖος , οὗτος αὐτός πᾶς εἰμί μέρος ὁ σκληρός , ἵνα καί νωτιαῖος ὁ μυελός ἤ ὁ ὑπόλοιπος ἑαυτοῦ εἰμί μέρος μαλακός · κατά βραχύς δέ καί οὗτος , εἰς ὅσος ἀποχωρέω κάτω , σκληρός γίγνομαι . καί γάρ τοι καί ὁ γένεσις αὐτός οὗτος παρέχω ὁ ζῷον ὁ χρεία , εἰμί ὁ ἀρχή ἐν ὁ σῶμα νεῦρον σκληρός , ἐγκέφαλος μή δύναμαι τοσοῦτος δέχομαι σκληρότης διά ὅς ἔμπροσθεν λέγω αἰτία . δείκνυμι δέ σαφής ὁ φύσις οὐ ἦκα εἰͅν ὅδε ὁ νεῦρον ὁ ζεῦγος , περί ὅς νῦν πρόκειμαι λέγω , ὡς οὔτε διά ὁ σκληρός οἷος τε γίγνομαι τις ἀκρίβεια αἴσθησις , οὔτε ἀποφύω δυνατός ἐγκέφαλος μέν σκληρός , νωτιαῖος δέ μαλακός . κατέρχομαι γάρ οὗτος μέχρι καί ὁ πλατύς ὀστέον , σχεδόν εἰς ἅπας ὁ τε ἔντερον καί ὁ σπλάγχνον διασπείρω , καίτοι ὁ πολύς γε οὗτος ἐπίκειμαι κατά ὁ ῥάχις , ὅς πέρας εἰμί ὁ πρός τις μέν ἱερός ὀστέον , πρός ἕτερος δέ πλατύς καλέω , οἷ τελευτάω λέγω ὁ νεῦρον . καί ἀγαθός εἰμί , εἴπερ ἐγχωρέω , παρά ὁ νωτιαῖος διά βραχύς ὁδός σύν ἀσφάλεια πολύς διανέμω ὁ ταύτῃ μόριον αὐτός , ἀλλά οὐ ἐγχωρέω δηλονότι μαλακός νεῦρον ἀρχή γίγνομαι ὁ νωτιαῖος , σκληρός αὐτός ὑπάρχω , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἐν ὁ κῶλον ὁ ἐγκέφαλος , ἐπί πολύς σκληρότης προέρχομαι , αὐτός ἐπί πολύς ἥκω μαλακότης . ὁ μέν οὖν κῶλον ὅτι σκληρός δέω νεῦρον , ἰσχυρός καί βίαιος ἐνέργεια ὑπηρετέω ἀλλήλων , ἄντικρυς δῆλος , οὐ μήν οὐδέ ὅτι ὁ σπλάγχνον ὁ μαλακός ἀσφαλής · ἀλλά , ὅπως μηδείς ἐπιδεής γίγνομαι ὁ λόγος , λέγω . πρῶτος μέν οὖν , ὅτι κίνησις οὐδείς οὐδείς αὐτός ἔχω κατά ὁρμή ὁ ζῷον γίγνομαι , ἀλλά αἴσθησις ἕνεκα μόνος δέω νεῦρον , ἀγαθός εἰμί αὐτός ἐπιπέμπω ὁ αἰσθητικός · δεύτερος δέ , ὅτι καί ὁ ὁ σῶμα αὐτός οὐσία , μαλακός ὁ σύστασις ὑπάρχω , ῥᾴδιος μέλλω ἑνόω τε καί παραδέχομαι πάντῃ διαπλέκω ὁ τοιοῦτος · καί τρίτος , ὅτι σιτίον τε καί ποτόν ἔνδεια ἀκριβής χρή αἴσθησις εἰμί ὁ γαστήρ . ἀτάρ οὖν καί φαίνω οὗτος ὁ νεῦρον ὁ πολύς μοῖρα διασπείρω μάλα μέν εἰς ὁ πρῶτος αὐτός ὁ περί ὁ στόμα καλέω , ἐφεξῆς δέ ἤδη καί εἰς ὁ ἄλλος σύμπας ὁ μέχρι ὁ πυθμήν . ἐπεί δέ ἅπαξ ἕνεκα ὁ γαστήρ ἀπό ἐγκέφαλος κατάγω νεῦρον , τόσος δή μάλα ἔτι καί ὁ ἄλλος αὐτός ὁ τῇδε μόριον ἅπας διανέμω ἀγαθός εἰμί , εἰ καί μή μέγας τις αὐτός μέλλω ὠφέλεια γίγνομαι . ὁ μέν γάρ γαστήρ δέω πάντως δύναμις ὀρεκτικός ἔδεσμα τε καί πόμα , ὅς ἀναγκαῖος εἰμί προηγέομαι τις δύναμις αἰσθητικός ὁ ἐλλείπω . ὁ δέ ἄλλος ὁ κατά ὁ γαστήρ μέτειμι μέν καί οὗτος εἰς τοσοῦτος ἀκριβής αἴσθησις ἔνιοι ὁ ἰατρός δοκέω , ὥστε καί αὐτός ὁ γαστήρ οὐδείς ἥσσων ὀρέγω φημί . ἐγώ δέ βραχύς μέν τις καί αὐτός συνεπαισθάνομαι δοκέω , ὁ πολύς δέ εἰμί ὁ κοιλία καί ὁ στόμα αὐτός , εἰς ὅς καί ὁ νεῦρον οὗτος φαίνω μέγας μέρος σφεῖς αὐτός ἐμβάλλω . καί διά οὗτος αἰσθητικός εἰμί οὗτος ὁ γαστήρ ὁ μέρος , καί ὁ σφόδρα πεινάω αἰσθάνομαι οὗτος μάλα συνέλκω καί οἱονεί σπάω καί ἀγανακτέω . ἀλλά οὐ ἄν εἰμί οὗτος , εἰ μή ὁ μαλακός νεῦρον μετέχω , εὐαίσθητος εἰς τοσοῦτος . δῆλος οὖν ἐκ ὁ λέγω , ὡς καί ὁ ἄλλος μέν ἅπας ὁ κατά ὁ κοιλία , ἐξαιρετός δέ αὐτός ὁ γαστήρ ὁ ἀπό ἐγκέφαλος νεῦρον δέω . καί πάρειμι σκοπέω ἐκ ὁ ἀνατομή , ὅσος αὐτός ὁ ἀσφάλεια πρόνοια ὁ φύσις παρά ὅλος ὁ ἄνωθεν ὁδός ποιέω , προοράω ὁ εὐπάθεια , ὅς διά ὁ μαλακός τε εἰμί καί διά μακρός καταφέρω πάντως ἄν ἔχω . ὑμήν οὖν ἰσχυρός αὐτός περιλαμβάνω συνάπτω ὁ παράκειμαι σῶμα , ὅστις ἄν ἑκάστοτε τυγχάνω κατέρχομαι αὐτός ἐντυγχάνω . πολλαχόθι δέ καί αὐτός ἐκεῖνος οὐ μικρός ἀγαθός ὁ σύζευξις γίγνομαι , καθά καί ὁ κατά ὁ ἕβδομος συζυγία διεκπίτνω νεῦρον . εἰς αὐτός γάρ αὐτός συνάγω ὁ κατά ὁ ἕκτος , εὐθύς ἅμα ὁ διεξέρχομαι ὁ ὁ κεφαλή ὀστέον ὑμήν ἰσχυρός περιβάλλω τε καί πανταχόθεν ἀκριβής σκεπάζω , κοινός τις οὗτος ἀγαθός ἀμφότερος ἐξευρίσκω . καθά γάρ καί ὁ σχοινίον ὁ μέν ἁπλόος καί λεπτός τέλειος εἰμί εὐπαθής , ὁ δέ ἐκ πολύς τοιοῦτος σύγκειμαι τοσοῦτος δυσπάθεια , ὅσος καί πλῆθος ὁ συντίθημι αὐτός , προσλαμβάνω , οὕτως καί ὁ συνάγω καί περιπλέκω καί κοινός δεσμός σφίγγω νεῦρον πολύς ὁ ἁπλόος ἀποτελέω δυσπαθής . καί διά οὗτος , ὅταν εἰς πολύς μόριον ὁ σῶμα ἐγγύς ἀλλήλων εἰμί φέρω δέω νεῦρον πολύς , ὁ μεταξύ πᾶς ἄχρι ὁ λαμβάνω αὐτός μόριον ὁδός ὁ φύσις ζεύγνυμι παράγω . καί ὅσος γε ἀμελής ὁράω ὁ τοιοῦτος , πᾶς αὐτός εἷς εἰμί δοκέω , ὁ δέ οὐ εἰμί μέν εἷς , ἀλλά εὐθύς ἀπό ὁ ἀρχή τοσοῦτος , ὅσος περ καί ὁ μόριον , ὅς ἐμφύω μέλλω , φαίνω δέ εἷς ἕνεκα ὁ πλέκω περί ἀλλήλων ἐͅκ ὁ σφίγγω κοινῇ πᾶς ὑπό ὁ περιλαμβάνω ὑμήν αὐτός . καί οὗτος εἰμί , ὅς μικρός πρόσθεν ἐπαγγέλλω περί ὁ ὁ νεῦρον φύσις λέγω . ἀλλά γάρ ὁ μέν ὁ σύνθεσις αὐτός λόγος ὕστερον ἅπας πληρόω , ἴδιος διεξέρχομαι , οὐ ὁδός τις πάρεργον , ὥσπερ νῦν , ποιέω . περί δέ ὁ ἐπί ὁ στόμαχος ἔρχομαι νεῦρον , ὑπέρ ὅς ὁ ὁδός λέγω ἄρχω , συμπεριάνω πρότερος . ἐπειδή γάρ ἀναγκαῖος εἰμί ὁ φύσις , αὐτός βραχύς προέρχομαι , ἀποχωρίζω ὁ κατά ὁ ἕβδομος συζυγία ἐπί γλῶσσα φέρω , πάλιν αὐτός ὁ καρωτίς ἀρτηρία πλησίον εἰμί συνάγω , καί μετά ἐκεῖνος ὁ τράχηλος ὅλος διαβιβάζω , κοινός ὑμήν πρός αὐτός συνάπτω . κατά δέ ὁ θώραξ , ὁ ἀρτηρία ἐπί ὁ ἀριστερός ὁ καρδία κοιλία τάσσω , ἀποσχίζω αὖθις αὐτός καί συνάπτω ἐνταῦθα πάλιν ἑκατέρωθεν ὁ στόμαχος . καί ἡνίκα δέ πρῶτος μέλλω αὐτός σχίζω εἰς ὁ γαστήρ , ὁ μέν ἐκ ὁ δεξιός εἰς ἀριστερός , ὁ δέ ἐκ ὁ ἀριστερός εἰς ὁ δεξιός περιάγω , λοξός χρή πρότερος ἐργάζομαι λογίζομαι , ἔͅπειτα οὕτως κατασχίζω · εἰμί γάρ δή καί οὗτος μακρός δυσπαθής , ἤ εἰ κατά εὐθύς φέρω ὁ χωρισμός γίγνομαι . καί μέν δή καί ὁ ἄλλος ἅπας ὁ ἀπό αὐτός συλλαμβάνω καί κατά ὁ παράκειμαι σῶμα στηρίζω προάγω πανταχοῦ , ὁ ἐκ ὁ μαλακότης εὐπάθεια ὁ ἔξωθεν ἐπικουρία ἰάομαι τε καί διασῴζω . ἀλλά περί μέν ὁ διανομή αὐτός ὁ μέν που τις εἰͅν ὁ ἔμπροσθεν λέγω , ὁ δέ τις εἰͅν ὁ μετά οὗτος λέγω .