galenus.de-usu-partium 10.14
Διὰ τί δ’ οὐκ εὐθέως ἄνωθεν ἐξ αὐτοῦ τοῦ ἐγκεφάλου μίαν τοῖς ἀμφοτέροις ἀρχὴν ἡ φύσις ἐποίησεν , ἀλλὰ τὸ μὲν ἐκ τῶν δεξιῶν ἀποφύσασα μερῶν αὐτοῦ , τὸ δ’ ἐκ τῶν ἀριστερῶν , οὕτως ἀλλήλοις συνήγαγέ τε καὶ συνέφυσε κατὰ τὴν μέσην χώραν , ἐφεξῆς ἂν εἴη ῥητέον . οὐκ ἦν ἐκ τούτου τοῦ χωρίου δυνατὸν ἔκφυσιν γενέσθαι , μὴ ὅτι τηλικούτων νεύρων , ἡλίκον ἑκάτερον τούτων ἐστὶν , ἀλλὰ μηδὲ πολλῶν μικροτέρων . ἡ γάρ τοι πύελος ( ἣν ὁ πρόσθεν ἐξηγήσατο λόγος ) ἡ τὸν ἐκκαθαίροντα τὸν ἐγκέφαλον ἐφ’ ἑαυτὴν περιέχουσα πόρον , ἐν τούτῳ τέτακται , καὶ ἦν ἀδύνατον ἑτέρωθι κάλλιον αὐτὴν μετατεθῆναι , μέλλουσάν γε τὸ περίττωμα πᾶν εἰς ὑπερῴαν ἐξερεύγεσθαι . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν λόγον οὐδὲ τοὺς ἐπὶ ῥῖνα καθήκοντας ἐξ ἐγκεφάλου πόρους οὔτ’ ἐν ἄλλῳ χώρῳ τετάχθαι δυνατὸν ἦν , οὔτ’ ἐξ ἄλλων μερῶν ἐγκεφάλου τὴν πρώτην ἔκφυσιν ἔχειν . ἐν γὰρ τῷ μέσῳ τοῦ προσώπου κειμένης τῆς ῥινὸς , ἐχρῆν δήπου καὶ τοὺς εἰς αὐτὴν ἰόντας πόρους τὸ μέσον τῆς προσθίας ἐγκεφάλου χώρας κατειληφέναι . εἰ τοίνυν ἑτέρωθι μὲν οὐκ ἦν ἄμεινον οὔτε τούτους τάττειν οὔτε τὴν πύελον , ἐν ᾧ δ’ ὑπάρχουσι νῦν , ὄντων αὐτῶν οὐχ οἷόν τ’ ἦν ἐκ τῆς μέσης χώρας ἐκφῦναι τὰ νεῦρα , δῆλον ἤδη τό γε λοιπὸν , ὡς ἑκατέρωθεν μὲν ἀποφῦναι βέλτιον ἦν , προελθόντα δ’ ὀλίγον ἐς ταὐτὸν ἀλλήλων ἀφικέσθαι . θαυμασιώτερον δέ τι μαθήσῃ περὶ τὴν ἔκφυσιν αὐτῶν ἕτερον ἔργον τῆς φύσεως , ὃ κάλλιον ἔδοξέ μοι διελθεῖν ἐν τῇ τῶν νεύρων ἀνατομῇ κατὰ τὸν ις΄ λόγον . ἐμοὶ μὲν δὴ πεπλήρωται τὸ τοῦ δαίμονος πρόσταγμα , καὶ μὴ μάτην , ἀλλά τινι γενέσθαι τὸν λόγον χρήσιμον , ἀποθεμένων ἤδη ποτὲ τῶν ἀνθρώπων τὴν κατέχουσαν αὐτοὺς περὶ τὰ κάλλιστα ῥᾳθυμίαν . εἴη δ’ ἂν ἴσως οὐδὲν χεῖρον οὐδὲ τὰ πρὸς τῶν πρεσβυτέρων εἰρημένα περὶ τῆς τῶν νεύρων ἑνώσεως εἰπεῖν . οἱ μὲν γὰρ ὑπὲρ τοῦ μηδὲν πάσχειν αὐτὰ κατ’ εὐθὺ τεταγμένα τὴν εἴσω πρότερον ἐπιστροφὴν , εἶτ’ αὖθις ἔξω γεγονέναι φασίν · οἱ δ’ ὑπὲρ τοῦ κοινωνεῖν ἀλλήλοις τῶν παθημάτων καὶ μερίζεσθαι τὸ θατέρου κακὸν εἰς ἀμφότερα · τινὲς δ’ , ὅτι πρὸς μίαν ἀρχὴν ἀνῆχθαι δεῖν ἔφασκον πασῶν τῶν αἰσθήσεων τὰς ἀρχάς . ἀλλ’ οὗτοί γε , εἰ μὲν τὴν ὄψιν εἰς μίαν ἀρχὴν ἀνῆχθαι δεῖν ἔφασκον μόνον , ἀποδείξαντες τῆς βλάβης τὸ μέγεθος , εἰ μὴ τοῦτ’ ἐγεγόνει , δῆλον ὡς αὐτοί τ’ ἂν ἔλεγον οὕτω τὸ ἀληθὲς , ὅ τε προειρημένος λόγος οὐκ ἂν εἴη ἡμέτερον εὕρημα . νυνὶ δ’ , ἐπειδὴ τὸ πρῶτον αἰσθητικὸν τὸ πάσας ἐκδεχόμενον τὰς αἰσθήσεις ἓν εἶναί φασι χρῆναι , καλῶς τοῦτο λέγοντες , ἔπειτα διὰ τοῦτο συνελθεῖν ἀλλήλοις τὰ μαλακὰ ταυτὶ νεῦρα νομίζουσιν , ἐν τούτῳ δὴ καὶ πάνυ μέγα σφάλλονται . τὸ γάρ τοι ﻿ πάσας τὰς αἰσθήσεις ἐκδεχόμενον ὁ ἐγκέφαλός ἐστι , ἢ οὔτε τὰ τῶν ὤτων τε καὶ τῆς γλώττης νεῦρα , καὶ προσέτι τῶν ἄλλων ἁπάντων τοῦ ζώου μορίων εἰς μίαν ἀρχὴν ἀνῆχθαι δόξει . κατὰ ταῦτα δὲ καὶ τὸ νομίζειν , ὑπὲρ τοῦ μερίζεσθαι τὰ παθήματα συνελθεῖν ἀλλήλοις τὰ νεῦρα , παρὰ τὴν τῆς φύσεως εἴρηται πρόνοιαν , αὐτὸ τοὐναντίον ἐπιτεχνωμένης αὐτῆς , ὡς ἤδη φθάνομεν ἐπὶ πολλῶν ἐνδειξάμενοι . βέλτιον γὰρ , ἢν οἷόν τε , μηδὲν ἕτερον ἑτέρῳ συμπονεῖν . εἰ δέ τῳ δόξει καὶ οὗτος ὁ λόγος ἐπιεικὴς εἶναι , χρῆσθαι καὶ τούτῳ πάρεστιν , ὥσπερ γε καὶ τῷ φάσκοντι , διαῤῥαγῆναι ῥᾳδίως ἂν τὰ νεῦρα κατ’ εὐθὺ τεταγμένα . ἐμοὶ μὲν οὐδὲ ταῦτ’ ἀρέσκει . τὰ μὲν γὰρ εἰς τὴν γαστέρα καθήκοντα νεῦρα , πρὸς τοῦ βάρους αὐτῆς κατασπώμενα , πολλάκις ἐῤῥήγνυτο , εἰ μὴ περὶ τὸν στόμαχον εἱλίττετο πρότερον . οἱ δ’ ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἥκοντες πόροι τοιοῦτον οὐδὲν ἔμελλον πείσεσθαι , μήτε βάρους τηλικούτου ποτὲ προσγινομένου τοῖς ὀφθαλμοῖς , οἵου καὶ τῇ γαστρὶ , πόματός τε καὶ σίτου πιμπλαμένῃ , μήτε πλανώδη τὴν θέσιν ἔχουσι , μήτε πόῤῥω τῆς ἀρχῆς ἀφεστηκόσιν . εἰ δέ τι καὶ τούτων ἦν , ἀλλ’ οἵ γε μύες οἱ περιέχοντες τὰ νεῦρα , καὶ πρὸ αὐτῶν ἡ τῆς παχείας μήνιγγος ἀπόφυσις , οὐδὲ ἐφ’ ἑνὸς ἄλλου νεύρου τοσοῦτον ἔχουσα πάχος ἢ σκληρότητα φρουρεῖν ἦν ἱκανά . πρὶν μὲν γὰρ διεκπεσεῖν ἔξω τὸ κρανίον , οὐδ’ ἦν ἔπαθέ τι τὰ νεῦρα , καθάπερ οὐδ’ αὐτὸς ὁ ἐγκέφαλος , καίτοι διὰ παντὸς σειόμενος , οὐδὲ μέχρι τῶν ῥινῶν ἀποφύσεις ἱκανῶς λεπταὶ , καὶ μαλακαὶ , καὶ προμήκεις ὑπάρχουσαι . χρῆσθαι δ’ οὖν , ὡς ἔφην , ἔξεστι τῷ βουλομένῳ καὶ τούτοις τοῖς λόγοις . ἐγὼ μέντοι , διὰ τὸ μὴ πάνυ τι θαῤῥεῖν αὐτοῖς πεπεῖσθαι , μηδὲν εἰκῆ τὴν φύσιν ἐργάζεσθαι , μέχρι πλείστου ζητήσας τὴν αἰτίαν τῆς τοιαύτης τῶν νεύρων θέσεως , ἐξευρηκέναι νομίζω , καὶ μᾶλλον ὁπότε τινὶ τῶν θεῶν ἔδοξεν εἶναι γραφῆς ἄξια . πρὸ τοῦ δ’ ἐκεῖνον κελεῦσαι , χρὴ γὰρ τἀληθῆ λέγειν ἐπομοσάμενον αὐτοὺς τοὺς θεοὺς , οὔτε τοῦτον ἔμελλον ἐρεῖν τὸν λόγον , ὅπως μὴ μισηθείην τοῖς πολλοῖς , οἳ θᾶττον ἂν ὁτιοῦν παθεῖν μᾶλλον , ἢ γεωμετρίας ἐφάψασθαι προέλοιντο , καὶ τῶν τριῶν τῶν εἰρημένων διεγνώκειν μνημονεύσας , ἐπαινέσαι μὲν ὡς πιθανώτατον ἐξ αὐτῶν τὸν ὑπὲρ τοῦ μὴ διαῤῥαγῆναι λοξοὺς γενέσθαι τοὺς πόρους ἀποφῃνάμενον , αὐτὸς δ’ ὡς ἀληθῆ προσθεῖναι τῷδε , τὸ ἀπ’ ἐγκεφάλου παραγινόμενον εἰς ἑκάτερον τῶν ὀφθαλμῶν πνεῦμα , βέλτιον ἦν , εἴ ποθ’ ἕτερος αὐτῶν ἢ μύσειεν , ἢ πηρωθείη τελέως , ὅλον εἰς τὸ ὑπόλοιπον ἰέναι . διπλασιαζομένης γὰρ οὕτω τῆς ὀπτικῆς αὐτῆς δυνάμεως , ἄμεινον ἔμελλεν ὄψεσθαι . καὶ μέν γε καὶ φαίνεται τοῦτο γινόμενον ἐναργῶς . εἰ γὰρ θελήσαις τι μεταξὺ τῶν ὀφθαλμῶν ἐπὶ τῆς ῥινὸς ἐκτεῖναι κατὰ μῆκος , ἤτοι σανίδα , ἢ αὐτὴν τὴν χεῖρα τὴν σὴν , ἢ ὁτιοῦν ἄλλο δυνάμενον ὑπ’ ἀμφοτέρων ὁρᾶσθαι κωλῦσαι τῶν ὀφθαλμῶν ἕκαστον τῶν ἐκτὸς προκειμένων , ἀμυδρῶς ἑκατέρῳ θεάσῃ · μύσαντος μέντοι θατέρου , πολὺ σαφέστερον , ὡς ἂν τῆς εἰς ἀμφοτέρους τέως μεριζομένης δυνάμεως εἰς τὸν ἕτερον νῦν ἰούσης . ἐγὼ μὲν δὴ ταύτην ἔμελλον ἐρεῖν μόνην τὴν χρείαν τοῦ ζευχθῆναι τοὺς πόρους , οὖσαν μὲν ἀληθῆ καὶ αὐτήν . ἀλλ’ ὥσπερ ἐπὶ μυρίων ἤδη δέδεικται , τὰ μὲν κατὰ πρῶτον λόγον ἡ φύσις ποιοῦσα , τὰ δ’ ἐκ περιουσίας , οὕτω κᾀνταῦθα πρώτη μὲν καὶ ἀναγκαιοτάτη χρεία , τὸ μὴ θεάσασθαι διττὸν ἕκαστον τῶν ἐκτὸς , ἡ δὲ νῦν εἰρημένη δευτέρα . θεὸς δέ τις , ὡς ἔφην , ἐκέλευσε καὶ τὴν πρώτην γραφῆναι . καὶ τό γ’ ἀσαφὲς αὐτῆς οἶδεν ἐκεῖνος αὐτὸς ὡς ἐξιστάμην · οἶδε δὲ καὶ ὡς οὐδ’ ἐνταῦθα μόνον , ἀλλὰ καὶ πολλαχόθι τῶν ὑπομνημάτων ἑκὼν εἶναι παρέλιπον ἀποδείξεις τινὰς ἢ ἀστρονομίας , ἢ γεωμετρίας , ἢ μουσικῆς , ἤ τινος ἄλλης θεωρίας λογικῆς , ὅπως μὴ μισηθείη τελέως ὑπὸ τῶν ἰατρῶν τὰ βιβλία . καὶ γὰρ δὴ καὶ παρ’ ὅλον ἐμαυτοῦ τὸν βίον ἐπειράθην μυριάκις μοι τοῦδε συμβάντος , ὡς ἡδέως ἐντυγχάνοντές μοι διά τι τῶν ἐπὶ τοῖς ἀῤῥώστοις ἔργων , ἐν οἷς ἐδόκουν αὐτοῖς ἱκανῶς γεγυμνάσθαι , γνόντες ὕστερον , ὅτι κᾀν τοῖς μαθήμασι γεγύμνασμαι , περιΐσταντό τε τὰ πολλὰ , καὶ οὐ πάνυ τι χαίροντες ἔτι συνεγίνοντο . διὰ ταῦτ’ οὖν ἀεὶ φυλαξάμενος ἅπτεσθαι τῶν τοιούτων λόγων , ἐνταυθοῖ μόνον , ὡς ἔφην , ἀφοσιούμενος τῷ τοῦ δαίμονος προστάγματι , γραμμικοῖς ἐχρησάμην θεωρήμασιν .
Lemmas: διά τίς δέ οὐ εὐθύς ἄνωθεν ἐκ αὐτός ὁ ἐγκέφαλος εἷς ὁ ἀμφότερος ἀρχή ὁ φύσις ποιέω , ἀλλά ὁ μέν ἐκ ὁ δεξιός ἀποφύω μέρος αὐτός , ὁ δέ ἐκ ὁ ἀριστερός , οὕτως ἀλλήλων συνάγω τε καί συμφύω κατά ὁ μέσος χώρα , ἐφεξῆς ἄν εἰμί λέγω . οὐ εἰμί ἐκ οὗτος ὁ χωρίον δυνατός ἔκφυσις γίγνομαι , μή ὅτι τηλικοῦτος νεῦρον , ἡλίκος ἑκάτερος οὗτος εἰμί , ἀλλά μηδέ πολύς μικρός . ὁ γάρ τοι πυέλος ( ὅς ὁ πρόσθεν ἐξηγέομαι λόγος ) ὁ ὁ ἐκκαθαίρω ὁ ἐγκέφαλος ἐπί ἑαυτοῦ περιέχω πόρος , ἐν οὗτος τάσσω , καί εἰμί ἀδύνατος ἑτέρωθι καλός αὐτός μετατίθημι , μέλλω γε ὁ περίσσωμα πᾶς εἰς ὑπερῴα ἐξερεύγομαι . κατά δέ ὁ αὐτός λόγος οὐδέ ὁ ἐπί ῥίς καθήκω ἐκ ἐγκέφαλος πόρος οὔτε ἐν ἄλλος χῶρος τάσσω δυνατός εἰμί , οὔτε ἐκ ἄλλος μέρος ἐγκέφαλος ὁ πρῶτος ἔκφυσις ἔχω . ἐν γάρ ὁ μέσος ὁ πρόσωπον κεῖμαι ὁ ῥίς , χρή δήπου καί ὁ εἰς αὐτός ἔρχομαι πόρος ὁ μέσος ὁ πρόσθιος ἐγκέφαλος χώρα καταλαμβάνω . εἰ τοίνυν ἑτέρωθι μέν οὐ εἰμί ἀγαθός οὔτε οὗτος τάσσω οὔτε ὁ πυέλος , ἐν ὅς δέ ὑπάρχω νῦν , εἰμί αὐτός οὐ οἷος τε εἰμί ἐκ ὁ μέσος χώρα ἐκφύω ὁ νεῦρον , δῆλος ἤδη ὁ γε λοιπός , ὡς ἑκατέρωθεν μέν ἀποφύω ἀγαθός εἰμί , προέρχομαι δέ ὀλίγος εἰς αὐτός ἀλλήλων ἀφικνέομαι . θαυμάσιος δέ τις μανθάνω περί ὁ ἔκφυσις αὐτός ἕτερος ἔργον ὁ φύσις , ὅς καλός δοκέω ἐγώ διέρχομαι ἐν ὁ ὁ νεῦρον ἀνατομή κατά ὁ ισʹ λόγος . ἐγώ μέν δή πληρόω ὁ ὁ δαίμων πρόσταγμα , καί μή μάτην , ἀλλά τις γίγνομαι ὁ λόγος χρήσιμος , ἀποτίθημι ἤδη ποτέ ὁ ἄνθρωπος ὁ κατέχω αὐτός περί ὁ καλός ῥαθυμία . εἰμί δέ ἄν ἴσως οὐδείς κακός οὐδέ ὁ πρός ὁ πρέσβυς λέγω περί ὁ ὁ νεῦρον ἕνωσις λέγω . ὁ μέν γάρ ὑπέρ ὁ μηδείς πάσχω αὐτός κατά εὐθύς τάσσω ὁ εἴσω πρότερος ἐπιστροφή , εἶτα αὖθις ἔξω γίγνομαι φημί · ὁ δέ ὑπέρ ὁ κοινωνέω ἀλλήλων ὁ πάθημα καί μερίζω ὁ ἕτερος κακός εἰς ἀμφότερος · τις δέ , ὅτι πρός εἷς ἀρχή ἀνάγω δέω φάσκω πᾶς ὁ αἴσθησις ὁ ἀρχή . ἀλλά οὗτος γε , εἰ μέν ὁ ὄψις εἰς εἷς ἀρχή ἀνάγω δέω φάσκω μόνος , ἀποδείκνυμι ὁ βλάβη ὁ μέγεθος , εἰ μή οὗτος γίγνομαι , δῆλος ὡς αὐτός τε ἄν λέγω οὕτως ὁ ἀληθής , ὁ τε προλέγω λόγος οὐ ἄν εἰμί ἡμέτερος εὕρημα . νυνί δέ , ἐπειδή ὁ πρῶτος αἰσθητικός ὁ πᾶς ἐκδέχομαι ὁ αἴσθησις εἷς εἰμί φημί χρή , καλός οὗτος λέγω , ἔπειτα διά οὗτος συνέρχομαι ἀλλήλων ὁ μαλακός οὗτος νεῦρον νομίζω , ἐν οὗτος δή καί πάνυ μέγας σφάλλω . ὁ γάρ τοι ﻿ πᾶς ὁ αἴσθησις ἐκδέχομαι ὁ ἐγκέφαλος εἰμί , ἤ οὔτε ὁ ὁ οὖς τε καί ὁ γλῶσσα νεῦρον , καί προσέτι ὁ ἄλλος ἅπας ὁ ζῷον μόριον εἰς εἷς ἀρχή ἀνάγω δοκέω . κατά οὗτος δέ καί ὁ νομίζω , ὑπέρ ὁ μερίζω ὁ πάθημα συνέρχομαι ἀλλήλων ὁ νεῦρον , παρά ὁ ὁ φύσις λέγω πρόνοια , αὐτός ἐναντίος ἐπιτεχνάομαι αὐτός , ὡς ἤδη φθάνω ἐπί πολύς ἐνδείκνυμι . ἀγαθός γάρ , ἐάν οἷος τε , μηδείς ἕτερος ἕτερος συμπονέω . εἰ δέ τις δοκέω καί οὗτος ὁ λόγος ἐπιεικής εἰμί , χράω καί οὗτος πάρειμι , ὥσπερ γε καί ὁ φάσκω , διαράσσω ῥᾴδιος ἄν ὁ νεῦρον κατά εὐθύς τάσσω . ἐγώ μέν οὐδέ οὗτος ἀρέσκω . ὁ μέν γάρ εἰς ὁ γαστήρ καθήκω νεῦρον , πρός ὁ βάρος αὐτός κατασπάω , πολλάκις ῥήγνυμι , εἰ μή περί ὁ στόμαχος ἑλίσσω πρότερος . ὁ δέ ἐπί ὁ ὀφθαλμός ἥκω πόρος τοιοῦτος οὐδείς μέλλω πάσχω , μήτε βάρος τηλικοῦτος ποτέ προσγίγνομαι ὁ ὀφθαλμός , οἷος καί ὁ γαστήρ , πόμα τε καί σῖτος πίμπλημι , μήτε πλανώδης ὁ θέσις ἔχω , μήτε πρόσω ὁ ἀρχή ἀφίστημι . εἰ δέ τις καί οὗτος εἰμί , ἀλλά ὁ γε μῦς ὁ περιέχω ὁ νεῦρον , καί πρό αὐτός ὁ ὁ παχύς μῆνιγξ ἀπόφυσις , οὐδέ ἐπί εἷς ἄλλος νεῦρον τοσοῦτος ἔχω πάχος ἤ σκληρότης φρουρέω εἰμί ἱκανός . πρίν μέν γάρ διεκπίτνω ἔξω ὁ κρανίον , οὐδέ εἰμί πάσχω τις ὁ νεῦρον , καθά οὐδέ αὐτός ὁ ἐγκέφαλος , καίτοι διά πᾶς σείω , οὐδέ μέχρι ὁ ῥίς ἀπόφυσις ἱκανός λεπτός , καί μαλακός , καί προμήκης ὑπάρχω . χράω δέ οὖν , ὡς φημί , ἔξεστι ὁ βούλομαι καί οὗτος ὁ λόγος . ἐγώ μέντοι , διά ὁ μή πάνυ τις θαρσέω αὐτός πείθω , μηδείς εἰκῇ ὁ φύσις ἐργάζομαι , μέχρι πολύς ζητέω ὁ αἰτία ὁ τοιοῦτος ὁ νεῦρον θέσις , ἐξευρίσκω νομίζω , καί μάλα ὁπότε τις ὁ θεός δοκέω εἰμί γραφή ἄξιος . πρό ὁ δέ ἐκεῖνος κελεύω , χρή γάρ ἀληθής λέγω ἐπόμνυμι αὐτός ὁ θεός , οὔτε οὗτος μέλλω λέγω ὁ λόγος , ὅπως μή μισέω ὁ πολύς , ὅς ταχύς ἄν ὁστισοῦν πάσχω μάλα , ἤ γεωμετρία ἐφάπτω προαιρέω , καί ὁ τρεῖς ὁ λέγω διαγιγνώσκω μνημονεύω , ἐπαινέω μέν ὡς πιθανός ἐκ αὐτός ὁ ὑπέρ ὁ μή διαράσσω λοξός γίγνομαι ὁ πόρος ἀποφήμͅνημι , αὐτός δέ ὡς ἀληθής προστίθημι ὅδε , ὁ ἀπό ἐγκέφαλος παραγίγνομαι εἰς ἑκάτερος ὁ ὀφθαλμός πνεῦμα , ἀγαθός εἰμί , εἰ ποτέ ἕτερος αὐτός ἤ μύω , ἤ πηρόω τέλειος , ὅλος εἰς ὁ ὑπόλοιπος ἔρχομαι . διπλασιάζω γάρ οὕτως ὁ ὀπτικός αὐτός δύναμις , ἀγαθός μέλλω ὁράω . καί μέν γε καί φαίνω οὗτος γίγνομαι ἐναργής . εἰ γάρ ἐθέλω τις μεταξύ ὁ ὀφθαλμός ἐπί ὁ ῥίς ἐκτείνω κατά μῆκος , ἤτοι σανίς , ἤ αὐτός ὁ χείρ ὁ σός , ἤ ὁστισοῦν ἄλλος δύναμαι ὑπό ἀμφότερος ὁράω κωλύω ὁ ὀφθαλμός ἕκαστος ὁ ἐκτός πρόκειμαι , ἀμυδρός ἑκάτερος θεάομαι · μύω μέντοι ἕτερος , πολύς σαφής , ὡς ἄν ὁ εἰς ἀμφότερος τέως μερίζω δύναμις εἰς ὁ ἕτερος νῦν ἔρχομαι . ἐγώ μέν δή οὗτος μέλλω λέγω μόνος ὁ χρεία ὁ ζεύγνυμι ὁ πόρος , εἰμί μέν ἀληθής καί αὐτός . ἀλλά ὥσπερ ἐπί μυρίος ἤδη δείκνυμι , ὁ μέν κατά πρῶτος λόγος ὁ φύσις ποιέω , ὁ δέ ἐκ περιουσία , οὕτως ᾀνταῦθη πρῶτος μέν καί ἀναγκαῖος χρεία , ὁ μή θεάομαι δισσός ἕκαστος ὁ ἐκτός , ὁ δέ νῦν λέγω δεύτερος . θεός δέ τις , ὡς φημί , κελεύω καί ὁ πρῶτος γράφω . καί ὁ γε ἀσαφής αὐτός οἶδα ἐκεῖνος αὐτός ὡς ἐξίστημι · οἶδα δέ καί ὡς οὐδέ ἐνταῦθα μόνος , ἀλλά καί πολλαχόθι ὁ ὑπόμνημα ἑκών εἰμί παραλείπω ἀπόδειξις τις ἤ ἀστρονομία , ἤ γεωμετρία , ἤ μουσικός , ἤ τις ἄλλος θεωρία λογικός , ὅπως μή μισέω τέλειος ὑπό ὁ ἰατρός ὁ βιβλίον . καί γάρ δή καί παρά ὅλος ἐμαυτοῦ ὁ βίος ἐπιλέγω μυριάκις ἐγώ ὅδε συμβαίνω , ὡς ἡδύς ἐντυγχάνω ἐγώ διά τις ὁ ἐπί ὁ ἄρρωστος ἔργον , ἐν ὅς δοκέω αὐτός ἱκανός γυμνάζω , γιγνώσκω ὕστερον , ὅτι εἰͅν ὁ μάθημα γυμνάζω , περιίστημι τε ὁ πολύς , καί οὐ πάνυ τις χαίρω ἔτι συγγίγνομαι . διά οὗτος οὖν ἀεί φυλάσσω ἅπτω ὁ τοιοῦτος λόγος , ἐνταυθοῖ μόνος , ὡς φημί , ἀφοσιόω ὁ ὁ δαίμων πρόσταγμα , γραμμικός χράω θεώρημα .