galenus.de-usu-partium 9.7
Μετὰ δὲ ταῦτα , ὡς ἤδη πλησίον τῆς μέσης κοιλίας προϊὼν ἐγεγένητο , καὶ μεγάλας φλέβας ἐχρῆν ἀποφύειν αὐτοῦ , τὰς εἰς τὰ χοριοειδῆ πλέγματα νεμηθησομένας , οὐδέπω μὲν ἐπίστευσε τῇ λεπτῇ μήνιγγι μόνῃ ξυνδεῖν τηλικαύτας φλέβας , ἀδένα δέ τινα αὐτῇ βοηθὸν ἐδημιουργήσατο , καὶ μέσον στηρίσασα ταῖς κατιούσαις φλεψὶν αὐτὸν , οὕτω τήν τε λεπτὴν μήνιγγα περιέφυσε καὶ τὰς φλέβας ἐν κύκλῳ περιέστησε συνεχομένας τῇ μήνιγγι , ὅπως , μέχρις ἂν αὗται μετέωροι φέρωνται , καὶ ὁ ἀδὴν αὐταῖς συμπαρεκτείνηται , ὅταν δ’ εἰς τὸν ἐγκέφαλον ἤδη καταφύωνται , τηνικαῦτα καὶ ὁ ἀδὴν τὴν ἑαυτοῦ βάσιν τὴν κυκλοτερῆ κατὰ τοῦ νώτου στηρίζῃ τοῦ ἐγκεφάλου . αἱ μὲν δὴ φλέβες οὕτως αἱ περὶ τὸν ἀδένα σχισθεῖσαι διὰ τῆς μέσης κοιλίας ἐπὶ τὰς ἔμπροσθεν ἔρχονται , συμπλεκόμεναί τε κατὰ ταύτας ταῖς κάτωθεν ἀνιούσαις ἀρτηρίαις καὶ τὰ χοριοειδῆ συνιστᾶσαι πλέγματα . τὸ δ’ ὑπόλοιπον μέρος τῆς παχείας μήνιγγος , ἣν οἷον ἀγωγόν τινα αἵματος εἶναι ἐλέχθη , τὸ μὲν ὀρθὸν κατὰ μῆκος , ὡς ἐξ ἀρχῆς ὥρμητο , φέρεται πρόσω μέχρι πλείστου πολλὰς ἀποφῦον φλέβας εἰς ὅλον διασπειρομένας τὸν ἐγκέφαλον . καὶ τοιαύτη μὲν ἡ περὶ τὴν ὁδὸν τῶν φλεβῶν τέχνη τῆς φύσεως . ἡ δὲ μήνιγξ ἡ παχεῖα , ἡ τὸν προειρημένον ἀγωγὸν τοῦ αἵματος ἐργασαμένη , οὐκ ἄρ’ ἔμελλεν οὐδ’ αὐτὴ δι’ ἓν τοῦτο μόνον ἐπὶ τοσοῦτον ἐκταθήσεσθαι , ἀλλὰ γὰρ ἑτέραν καὶ ταύτῃ ῥαφὴν ἐπέθηκεν ἡ φύσις , ἀπὸ τῆς κορυφῆς εὐθὺ τοῦ μετώπου διὰ μέσης τῆς κεφαλῆς φερομένην . καὶ μέν γε καὶ δέον ἦν διφυῆ γενέσθαι τὸν ἐγκέφαλον · καὶ πρὸς τοῦτο αὐτῇ κέχρηται , ὡς πρόσθεν εἴρηται , ἐκτείνασά τινα μοῖραν αὐτῆς ἕως τοῦ μετώπου διορίζουσαν τὸν ἐγκέφαλον . ἀλλὰ τό γε πρὸ τούτου μέρος αὐτῆς , τὸ μεταξὺ τοῦ τ’ ἀδένος καὶ τῆς ληνοῦ , κατὰ κάθετον ἐπίκειται τῷ τε συνάπτοντι τὸν ἐγκέφαλον τῇ παρεγκεφαλίδι πόρῳ καὶ τῇ κατ’ αὐτὸν ἐπιφύσει τῇ σκωληκοειδεῖ , ὥστε ἀνατεῖνον ἐπ’ αὐτὴν τὰ συνεχῆ σώματα κωλύει βαρύνεσθαι πρὸς αὐτῶν τὴν ἐπίφυσιν τοῦ πόρου . τοῦτο δ’ ἡλίκον ἀγαθόν ἐστιν , εἴ τις μνημονεύει τῶν περὶ τῆς ἐνεργείας αὐτῆς ἐν τῷ πρὸ τούτου γράμματι λελεγμένων , οὐδεμιᾶς ἔτι δεῖται νεωτέρας πίστεως . οὕτως καὶ ἡ κατὰ τὴν λαμβδοειδῆ ῥαφὴν μήνιγξ ἀνατείνει τὰ κατὰ τῆς ὄπισθεν κοιλίας ἐπικείμενα σώματα . καὶ μὲν δὴ καὶ ἡ τρίτη τῶν ῥαφῶν , ἡ στεφανιαία καλουμένη , κατὰ μέσον τῶν προσθίων κοιλιῶν ἐγκαρσία φερομένη , μετεωρίζουσα τὴν ἐν τῷ μεταξὺ χώραν ἐγκεφάλου , παμπόλλην οὖσαν , ἀθλίπτους ἀπεργάζεται τὰς κοιλίας , πάντως ἂν θλιβείσας τε καὶ βαρυνθείσας καὶ στενοχωρηθείσας , εἰ μὴ κατὰ τοῦτο τῆς κεφαλῆς ἐτέτακτο τὸ μέρος . οὐ γὰρ , ὥσπερ αἱ τῆς καρδίας διὰ τὴν σκληρότητα τοῦ σώματος αὐτῆς ἄθλιπτοι μένουσιν , οὐδεμιᾶς εἰς τοῦτο βοηθείας ἔξωθεν δεόμεναι , οὕτως οἷόν τ’ ἦν καὶ τὰς κατὰ τὸν ἐγκέφαλον , μαλακὸν ἱκανῶς ὑπάρχοντα , μένειν ἀθλίπτους ἄνευ τινὸς ἔξωθεν ἐπικουρίας . ἀλλὰ περὶ μὲν τῶν ῥαφῶν ὅσον ἔτι λείπει τῷ λόγῳ διελθεῖν , ἐν τοῖς μετὰ τοῦτο ῥηθήσεται γράμμασιν .
Lemmas: μετά δέ οὗτος , ὡς ἤδη πλησίον ὁ μέσος κοιλία προέρχομαι γίγνομαι , καί μέγας φλέψ χρή ἀποφύω αὐτός , ὁ εἰς ὁ χοριοειδής πλέγμα νέμω , οὐδέπω μέν πιστεύω ὁ λεπτός μῆνιγξ μόνος συνδέω τηλικοῦτος φλέψ , ἀδήν δέ τις αὐτός βοηθός δημιουργέω , καί μέσος στηρίζω ὁ κατέρχομαι φλέψ αὐτός , οὕτως ὁ τε λεπτός μήνιγξ περιφύομαι καί ὁ φλέψ ἐν κύκλος περιίστημι συνέχω ὁ μῆνιγξ , ὅπως , μέχρι ἄν οὗτος μετέωρος φέρω , καί ὁ ἀδήν αὐτός συμπαρεκτείνω , ὅταν δέ εἰς ὁ ἐγκέφαλος ἤδη καταφύω , τηνικαῦτα καί ὁ ἀδήν ὁ ἑαυτοῦ βάσις ὁ κυκλοτερής κατά ὁ νῶτον στηρίζω ὁ ἐγκέφαλος . ὁ μέν δή φλέψ οὕτως ὁ περί ὁ ἀδήν σχίζω διά ὁ μέσος κοιλία ἐπί ὁ ἔμπροσθεν ἔρχομαι , συμπλέκω τε κατά οὗτος ὁ κάτωθεν ἀνέρχομαι ἀρτηρία καί ὁ χοριοειδής συνίστημι πλέγμα . ὁ δέ ὑπόλοιπος μέρος ὁ παχύς μῆνιγξ , ὅς οἷος ἀγωγός τις αἷμα εἰμί λέγω , ὁ μέν ὀρθός κατά μῆκος , ὡς ἐκ ἀρχή ὁρμάω , φέρω πρόσω μέχρι πολύς πολύς ἀποφύω φλέψ εἰς ὅλος διασπείρω ὁ ἐγκέφαλος . καί τοιοῦτος μέν ὁ περί ὁ ὁδός ὁ φλέψ τέχνη ὁ φύσις . ὁ δέ μῆνιγξ ὁ παχύς , ὁ ὁ προλέγω ἀγωγός ὁ αἷμα ἐργάζομαι , οὐ ἄρα μέλλω οὐδέ αὐτός διά εἷς οὗτος μόνος ἐπί τοσοῦτος ἐκτείνω , ἀλλά γάρ ἕτερος καί οὗτος ῥαφή ἐπιτίθημι ὁ φύσις , ἀπό ὁ κορυφή εὐθύς ὁ μέτωπον διά μέσος ὁ κεφαλή φέρω . καί μέν γε καί δέω εἰμί διφυής γίγνομαι ὁ ἐγκέφαλος · καί πρός οὗτος αὐτός χράω , ὡς πρόσθεν λέγω , ἐκτείνω τις μοῖρα αὐτός ἕως ὁ μέτωπον διορίζω ὁ ἐγκέφαλος . ἀλλά ὁ γε πρό οὗτος μέρος αὐτός , ὁ μεταξύ ὁ τε ἀδήν καί ὁ ληνός , κατά κάθετος ἐπίκειμαι ὁ τε συνάπτω ὁ ἐγκέφαλος ὁ παρεγκεφαλίς πόρος καί ὁ κατά αὐτός ἐπίφυσις ὁ σκωληκοειδής , ὥστε ἀνατείνω ἐπί αὐτός ὁ συνεχής σῶμα κωλύω βαρύνω πρός αὐτός ὁ ἐπίφυσις ὁ πόρος . οὗτος δέ ἡλίκος ἀγαθός εἰμί , εἰ τις μνημονεύω ὁ περί ὁ ἐνέργεια αὐτός ἐν ὁ πρό οὗτος γράμμα λέγω , οὐδείς ἔτι δέω νέος πίστις . οὕτως καί ὁ κατά ὁ λαμβδοειδής ῥαφή μῆνιγξ ἀνατείνω ὁ κατά ὁ ὄπισθεν κοιλία ἐπίκειμαι σῶμα . καί μέν δή καί ὁ τρίτος ὁ ῥαφή , ὁ στεφανιαῖος καλέω , κατά μέσος ὁ πρόσθιος κοιλία ἐγκάρσιος φέρω , μετεωρίζω ὁ ἐν ὁ μεταξύ χώρα ἐγκέφαλος , πάμπολυς εἰμί , ἄθλιπτος ἀπεργάζομαι ὁ κοιλία , πάντως ἄν θλιβίημι τε καί βαρύνω καί στενοχωρέω , εἰ μή κατά οὗτος ὁ κεφαλή τάσσω ὁ μέρος . οὐ γάρ , ὥσπερ ὁ ὁ καρδία διά ὁ σκληρότης ὁ σῶμα αὐτός ἄθλιπτος μένω , οὐδείς εἰς οὗτος βοήθεια ἔξωθεν δέω , οὕτως οἷος τε εἰμί καί ὁ κατά ὁ ἐγκέφαλος , μαλακός ἱκανός ὑπάρχω , μένω ἄθλιπτος ἄνευ τις ἔξωθεν ἐπικουρία . ἀλλά περί μέν ὁ ῥαφή ὅσος ἔτι λείπω ὁ λόγος διέρχομαι , ἐν ὁ μετά οὗτος λέγω γράμμα .