galenus.de-usu-partium 10.3
Ἀλλὰ γὰρ οὐ ταῦτα μόνον ἔργα τῆς τοῦ δημιουργοῦ σοφίας , ἀλλ’ ἔτι μακρῷ μείζω τὰ λεχθησόμενα . μέχρι μὲν γὰρ τῆς μέσης χώρας τοῦ κρυσταλλοειδοῦς ἠγάγομεν ἤδη τῷ λόγῳ τοὺς ἐπιβάλλοντας ἀλλήλοις καὶ συμφυομένους ἐνταῦθα κύκλους ἑπτά . τὸ δὲ ἀπὸ τοῦδε μάλιστα θαυμάσεις , εἰ , πρὶν ἀκούσαις παρ’ ἡμῶν , τὴν κατ’ αὐτὸ τέχνην πειραθείης αὐτὸς καταμόνας ἐπισκέψασθαι . τί ποτ’ ἆρ’ ἦν ἐργάσασθαι βέλτιον , ἵν’ ἅμα μὲν αἰσθάνηται τῶν ἰδίων αἰσθητῶν ἀκριβῶς τὸ κρυσταλλοειδὲς , ἅμα δ’ ἀσφαλῶς φρουρῆται , καὶ μηδὲν ὑπὸ μηδενὸς ἀδικῆται τῶν ἔξωθεν ; ἆρα τελέως αὐτὸ γυμνὸν καὶ ἀσκέπαστον καταλιπεῖν ; οὕτω μὲν ἂν οὐδὲ τὸν ἀκαριαῖον χρόνον ὑπέμεινεν , ἀλλ’ εὐθὺς ἂν ἀπώλετό τε καὶ διεφθάρη τελέως ὑπὸ μαλακότητος συμφύτου , πρὸς μηδὲν τῶν ἔξωθεν ὁμιλούντων ἀντέχειν δυνάμενον . ἢ προθεῖναί τι στεγανὸν αὐτοῦ πρόβλημα , φρουρεῖν ἀσφαλῶς ἱκανόν ; ἀλλ’ ἦν κίνδυνος ὑπὸ τοῦ τοιούτου κατακρυφθῆναί τε καὶ παντάπασιν αὐτὸ κατασκοτισθῆναι , καὶ τελέως ἀναίσθητον γενέσθαι . εἰ τοίνυν ἡ μὲν τὴν ἀκρίβειαν αὐτῷ τῆς αἰσθήσεως φυλάττουσα κατασκευὴ τὴν εὐπάθειαν ἐπέφερεν , ἡ δὲ τὴν δυσπάθειαν ἐκπορίζουσα τὴν ἀκρίβειαν διέφθειρεν , εἰς ἄπορόν τι περιΐστατο ἡ κατασκευὴ τῶν ὀπτικῶν ὀργάνων . ἀλλ’ οὐκ ἂν οὐδ’ ἐν τούτοις ἔμελλεν ἀπορήσειν ὁμοίως ἡμῖν ἡ φύσις , ἀλλὰ πρῶτον μὲν ἐξευρήσειν τε καὶ προνοήσεσθαι τὸ βέλτιον , ἔπειτα δὲ καὶ κατασκευάζειν αὐτὸ σὺν ἄκρᾳ τῇ τέχνῃ . τοῦ μὲν γὰρ παχέος καὶ σκληροῦ σκεπάσματος εἰς αὐτὸ τὸ σφέτερον αὐτῶν ἔργον βλάψοντος τοὺς ὀφθαλμοὺς , τοῦ δὲ λεπτοῦ καὶ μαλακοῦ παντάπασιν εὐπαθοῦς ἐσομένου , τὸ σκληρὸν μὲν , λεπτὸν δὲ μάλιστα , εἰ καὶ λευκὸν ἀποτελεσθείη , βέλτιον ἔγνω γενησόμενον . ἐπὶ δὲ τὴν δημιουργίαν αὐτοῦ τραπομένη , πάντως μὲν ἔμελλεν ἐξ ἑνὸς τῶν ἑπτὰ κύκλων τῶν κατὰ τὴν ἶριν ἀποφύσειν αὐτό . ἀλλ’ ἀπὸ μὲν τῶν μαλακῶν τῶν τεττάρων οὐκ ἐνεδέχετο σκληρὸν ἀποφύειν χιτῶνα . λοιπῶν δὲ ὄντων τριῶν τῶν ἔξωθεν , ὁ μὲν ὕστατος ἁπάντων ὁ τοῦ περιοστίου κύκλος , εἰ καὶ τῶν ἔνδον τῶν τεττάρων πολὺ σκληρότερός ἐστιν , ἀλλὰ τῆς γε τοῦ σκεπάσματος χρείας ἐνδεέστερος · ὁ δ’ ὑπ’ αὐτῷ δεύτερος ἀπὸ τῶν μυῶν αὐτοῦ ἑτέρων ἐδεῖτο σκεπασμάτων · λοιπὸς οὖν ἀπὸ τῆς μήνιγγος ὁ σκληρὸς χιτὼν , ὁ τὸν χοριοειδῆ περιέχων , ἀφ’ οὗ δυνατὸν ἦν γεννῆσαι τὸ σκέπασμα . σκόπει δὲ κᾀνταῦθα τὴν πρόνοιάν τε ἅμα καὶ τέχνην τῆς φύσεως . παχὺν μὲν ἱκανῶς ὄντα τοῦτον τὸν χιτῶνα , καὶ ἧττον τῆς χρείας πυκνὸν , λεπτότερόν τε ἅμα καὶ πυκνότερον ἀποφύειν ἀπήρξατο , καὶ κατὰ βραχὺ προάγουσα τὸ μεσαίτατον αὐτοῦ πάνυ σφόδρα λεπτὸν καὶ πυκνὸν ἀπειργάσατο . καί σοι δόξει δεινῶς ἐοικέναι τοῦτο τοῖς κέρασι τοῖς εἰς λεπτὰ τετμημένοις . ὅθεν αὐτοῦ καὶ τὴν προσηγορίαν πρέπειν ἡγησάμενοι τοῦ κερατοειδοῦς οἱ περὶ τὰς ἀνατομὰς δεινοὶ , αὐτοί τε οὕτως ἐκάλουν , καὶ μένει τοὔνομα μέχρι δεῦρο ἀεί . οὗτος οὖν ὁ κερατοειδὴς χιτὼν λεπτὸς καὶ σκληρὸς καὶ πυκνὸς γενόμενος , εὐθὺς ἄρ’ ἔμελλεν ἔσεσθαι καὶ λαμπρὸς , οἷος ἐπιπέμπειν αὐγὴν ἐπιτηδειότατος εἶναι , παραπλησίως τοῖς ἀκριβῶς διεξεσμένοις τε καὶ λελεπτυσμένοις κέρασιν . ἆρ’ οὖν εἰ καὶ προμηθεῖσθαι τὰ τοιαῦθ’ , ὥσπερ ἡ φύσις , οὕτω καὶ ἡμεῖς ἱκανοὶ τό τε ἐπιμηθεῖσθαι , καὶ μέμψασθαί τινι τῶν γεγονότων , ὡς ἦν ἄμεινον ἑτέρως αὐτὸ κατεσκευάσθαι , δυνατοί ; ἐγὼ δὲ νομίζω μηδὲ τοῦτο τοὺς γοῦν πολλοὺς ἡμῶν δύνασθαι . οὔτε γὰρ ἐξηγοῦνται τὴν τέχνην τῆς φύσεως , οὕτω γὰρ ἂν αὐτὴν καὶ πάντως θαυμάσειαν , οὔτ’ , εἰ καὶ μὴ τοῦτο , τό γ’ οὖν μὴ ψέγειν αὐτὴν ὑπάρχει . δίκαιον δ’ ἤδη δεῖξαι βελτίονα κατασκευὴν ἑτέραν τῆς νῦν οὔσης , ἢ τοῦτο μὴ δυναμένους ποιῆσαι ταύτην θαυμάζειν . ἑπτὰ κύκλων κατὰ τὴν ἶριν ὑπαρχόντων , ὦ οὗτος ὁ λοιδορούμενος τῇ φύσει , δεῖξον ἡμῖν ἕτερον ἐπιτηδειότερον εἰς τὴν τοῦ κερατοειδοῦς χιτῶνος γένεσιν . ἢ , εἰ τοῦτ’ ἀδυνατεῖς , καί σοι δοκεῖ οὐ καλῶς ἀπὸ τοῦ σκληροτάτου πάντων πεφυκέναι , δεῖξον αὖ , τί ἂν , εἰ σὺ κατέστης ἐν τῇ τοῦ Προμηθέως χώρᾳ , βέλτιον ἂν ἀπειργάσω περὶ αὐτὸν τὸν ἀποφύντα χιτῶνα . ἆρ’ οὐ λεπτὸν μὲν καὶ λευκὸν , ἵν’ ἀκωλύτως διαπέμπῃ τὰς ὄψεις , σκληρὸν δὲ , ἵν’ ἀσφαλῶς φρουρῇ τὸ κρυσταλλοειδὲς ὑγρὸν , ἐδημιούργησας αὐτόν ; οὐκ ἂν ἔχοις εἰπεῖν ἑτέρως . καίτοι πολὺ ῥᾷον ἐξευρεῖν τι τῶν παροφθέντων , καὶ μέμψασθαι , καὶ μεταθεῖναι , τοῦ πάντ’ ἐξ ἀρχῆς ἀμέμπτως κατασκευάσαι . θέασαι δὴ πάλιν ἤδη ποτὲ σωφρονήσας τὰ λοιπὰ τῆς φύσεως ἔργα . ὁ γάρ τοι κερατοειδὴς χιτὼν οὗτος , λεπτὸς καὶ πυκνὸς γενόμενος , ἐπιτηδειότατον μέν ἐστι πρόβλημα τοῦ τῆς ὄψεως ὀργάνου πρὸς τὸ μήθ’ ὑπὸ τῶν ἔξωθεν ἀδικεῖσθαι τὰς ὄψεις , ἄλλα δ’ ἐξ ἀνάγκης ἑπόμενα τῇ τοιαύτῃ κατασκευῇ τρία κέκτηται κακὰ , ἃ σὺ μὲν , ὦ σοφώτατε κατήγορε , τὴν Προμηθέως ἐξουσίαν κτησάμενος , ἴσως ἃν που παρεῖδες , οὐ μὴν αὐτός γε ὁ Προμηθεὺς , ἀλλ’ οἶδε σαφῶς , ὡς ἂν εἰδὼς προμηθεῖσθαι , πρῶτον ﻿ μὲν ἀπορήσοντα τροφῆς τὸν κερατοειδῆ χιτῶνα τοῦτον , ὡς ἂν μήθ’ ἕλκειν δι’ οὕτω μακροῦ δυνάμενον , μήτ’ εἰς ἑαυτὸν δέξασθαι τὰς φλέβας , ὡς ἂν πυκνὸν καὶ σκληρὸν καὶ λεπτὸν ὑπάρχοντα , δεύτερον δὲ πρὸς μὲν τὰς ἀπὸ τῶν ἔξωθεν βλάβας ἱκανὸν ἐσόμενον στέγασμα τοῦ κρυσταλλοειδοῦς , αὐτὸν δ’ οὐδὲν ἧττον ἐκείνων λυπήσοντα τῇ σκληρότητι , καὶ τρίτον ἔτι πρὸς τούτοις σκεδάσοντά τε καὶ διαφορήσοντα τὴν ἐπιπεμπομένην ἄνωθεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ὀπτικὴν δύναμιν · ἧς σὺ μὲν ἀγνοῶν τὴν οὐσίαν , ὡς αὐγοειδής ἐστιν , ἀγνοῶν δὲ καὶ ὅτι φθείρεται διαφορουμένη κατὰ τὴν πρὸς τὰς λαμπροτέρας τε καὶ σφοδροτέρας αὐγὰς ἀθρόαν ὁμιλίαν , οὐ καλῶς ἔγνως , οἰκεῖον αὐτῇ περιτιθεὶς κακὸν οὕτω λαμπρὸν χιτῶνα , οὐ μὴν ὅ γε δημιουργὸς τῶν ζώων . ἀλλὰ πρῶτον μὲν , ὅπως ὁ κερατοειδὴς θρέψεται , δεύτερον δὲ , ὅπως μηδέποθ’ ἅψηται τοῦ κρυσταλλοειδοῦς ὑγροῦ , τρίτον δὲ , ὅπως μηδὲ διαφορήσῃ τὴν αὐγὴν αὐτοῦ , προὐνοήσατο , καὶ δι’ ἑνός γε μηχανήματος ἅπαντα ταῦτα ἐπηνωρθώσατο . καί σοι καὶ τοῦτ’ ἔλεγον τάχα ἂν , ὦ δεινότατε κατήγορε τῆς φύσεως , εἰ μὴ πάνυ σαφῶς ἠπιστάμην ἀντεροῦντά σε τοῖς περὶ τῆς ὄψεως λόγοις . ἐκείνους μὲν μηδ’ ἀκηκοέναι δόκει , μηδ’ ὀλίγον ἔμπροσθεν εἰρῆσθαι πρὸς ἡμῶν , ὡς αὐγοειδής ἐστιν αὐτῆς ἡ οὐσία , ἀλλ’ ἄῤῥητόν τε καὶ ἄγνωστον αὐτὴν ὑποθέμενος , αὐτό γε τοῦτο δι’ ἔργων ὑποδεικνύμενον , εἰ βούλει , μάθε . μᾶλλον δ’ ἀναμνήσθητι , πῶς ὑπὸ λαμπρᾶς καὶ σφοδρᾶς αὐγῆς τὰς ὄψεις βλαπτόμεθα . τοὺς μὲν δὴ διὰ πολλῆς χιόνος ὁδοιπορήσαντας στρατιώτας , τοὺς τοῦ Ξενοφῶντος , εἰς ὅσον ἐβλάβησαν , ἴσως ἀγνοεῖς . οὐδὲν γάρ μοι θαυμαστὸν , ἀμελεῖν σε καὶ τῶν ἐκείνου γραμμάτων . οἶμαι δέ σε μηδ’ ὅτι Διονύσιος ὁ τῆς Σικελίας τύραννος οἶκον ὑπὲρ τοῦ δεσμωτηρίου κατεσκευάσατο , τά τ’ ἄλλα φανώτατον καὶ πάνυ λαμπρότατον , τιτάνῳ κεχρισμένον , ἀκηκοέναι ποτὲ , μηδ’ ὡς εἰς τοῦτον τὸν οἶκον ἐκ πολυχρονίου τῆς κάτω διατριβῆς ἀνῆγεν ἄνω τοὺς δεσμώτας , οὐδ’ ὡς ἂν ἐκ πολλοῦ τε καὶ βαθέος σκότους εἰς αὐγὴν λαμπρὰν ἐλθόντες , ἔμελλον δήπουθεν ἀσμένως εἰς αὐγὴν ἀναβλέψαι , ἀναβλέψαντες δ’ ἐτυφλοῦντο , μὴ φέροντες ἐξαιφνίδιόν τε καὶ ἀθρόαν αὐγῆς λαμπρᾶς προσβολήν . ἐάσαντες οὖν ταῦτα , τῶν ὁσημέραι φαινομένων ἀναμιμνήσκειν σε πειράσομαι . πρῶτον μὲν τῶν γραφέων , καὶ μάλισθ’ ὅταν ἐν λευκαῖς διφθέραις γράφωσιν , ὡς κάμνειν ῥᾳδίως αὐτῶν τὴν ὄψιν , εἰ παντάπασιν ἀβοήθητος εἴη . ταῦτ’ ἄρα προμηθούμενοι , κυανά τε καὶ φαιὰ παρατίθενται χρώματα , πρὸς ἃ συνεχῶς ἀποβλέποντες ἀναπαύουσι τὰς ὄψεις . ἀλλὰ καὶ τοὺς ὀφθαλμιῶντας ἐξελέγχει μὲν καὶ βλάπτει τὸ φῶς · ἄλυπα δὲ καὶ τούτων ἐστὶ τὰ φαιὰ καὶ κυανὰ θεάματα . καὶ ὅσοι διὰ λαμπρᾶς αὐγῆς ἰδεῖν τι βούλονται πόῤῥωθεν , ἤτοι τὰς χεῖρας ὑπὲρ τῶν ὀφθαλμῶν κατ’ αὐτὰς τὰς ὀφρῦς παρατείνουσι , ἢ τῶν χειρῶν ἄλλο τι μεῖζόν τε καὶ στεγανώτερον . ἀλλὰ κᾀν ταῖς ἡλιακαῖς ἐκλείψεσι ταῖς μεγάλαις ἀστέρες φαίνονται διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν , ὥσπερ καὶ τοῦτο γενόμενον ἐν τοῖς καθ’ ἑαυτὸν χρόνοις ἔγραψε Θουκυδίδης . ἀλλὰ κᾀκ τῶν βαθέων φρεάτων ἀστέρες ὁρῶνται , μάλισθ’ ὅταν μὴ κατὰ τὴν μεσημβρίαν ὁ ἥλιος ἱστῆται . καὶ μέντοι καὶ αὐτὸν εἴ τις ἐθέλοι τὸν ἥλιον ἀσκαρδαμυκτὶ θεάσασθαι , ταχέως ἂν διαφθαρείη τὰς ὄψεις , καὶ πολλοὶ κατὰ τὰς ἐκλείψεις ἀκριβεστέραν διάγνωσιν τοῦ γιγνομένου παθήματος ποιήσασθαι βουληθέντες , εἶτ’ ἀτενὲς ἀποβλέποντες εἰς τὸν ἥλιον , ἔλαθον ἑαυτοὺς τελέως τυφλωθέντες . ἀλλὰ καὶ τὸ διὰ χιόνος ὁδοιπορεῖν ἡλίκον ἐστὶ κακὸν ταῖς ὄψεσι , εἰ καὶ μὴ τῷ Ξενοφῶντι πιστεύεις , ἔνεστί σοι πείρᾳ μαθεῖν . εἰ δ’ ὑπομένεις τι καὶ φυσικώτερον ἀκοῦσαι , λύχνον καιόμενον , ἤ τινα ἑτέραν φλόγα καταθεὶς ἐν ἡλίῳ λαμπρῷ , μαραινομένην αὐτίκα θεάσῃ . καὶ μέν γε καὶ φλογὸς ἡστινοσοῦν μεγάλης εἰ πλησίον θείης τὸν λύχνον , ἤ τινα ἑτέραν μικροτέραν , αὐτίκα σβέννυται , νικωμένης ἀεὶ καὶ διαφορουμένης τῆς ἐλάττονος αὐγῆς ὑπὸ τῆς μείζονος . οὔκουν ἔμελλεν ἡ φύσις εὐθέως ἐν αὐτοῖς τοῖς ὀφθαλμοῖς διαφορήσειν τὴν τοῦ κρυσταλλοειδοῦς αὐγήν . ἀλλ’ αὐτήν τε ταύτην , καὶ σὺν αὐτῇ τὴν κατὰ τὸ ὑαλοειδὲς , ὡς ἂν ἀκριβῶς σώζοιτο συνεχομένη τε καὶ πανταχόθεν ἐσφιγμένη , προὐνοήσατο τὸν ἀπὸ τῆς λεπτῆς μήνιγγος φυόμενον χιτῶνα τὸν χοριοειδῆ , πολλαχόθεν μὲν μέλανα , πολλαχόθεν δὲ φαιόν τε καὶ κυανὸν ἐργασαμένη . τοῦτον οὖν αὐτὸν ἀπὸ τῆς ἴριδος ἅμα τῷ κερατοειδεῖ προήγαγε , τὰς προειρημένας τρεῖς χρείας παρέξοντα , θρέψοντα τῇ παραθέσει τὸν κερατοειδῆ , κωλύσοντα προσπίπτειν τῷ κρυσταλλοειδεῖ τι βλαβερὸν , θέαμα γενησόμενον ἰατήριον πονούσης ὄψεως . ὅθεν , οἶμαι , καὶ φύσει πάντες , ἐπειδὰν κάμνωμεν ἐν λαμπραῖς αὐγαῖς , αὐτίκα τὰ βλέφαρα κλείομεν , ἐπὶ τὸ σύμφυτον ἴαμα σπεύδοντες . ἐγὼ μὲν δὴ καὶ ταύτην θαυμάζω τὴν ἐπαληλιμμένην τῷ χιτῶνι τούτῳ κυανὴν χρόαν . ὅταν γὰρ μήτ’ ἐν ἄλλῳ τινὶ μέρει τοῦ σώματος , ἢ κατὰ τοῦτο μόνον εὑρίσκηται , μήτ’ ἄλλο τι φαίνηται δεόμενον αὐτῆς ἢ τοῦτο , δῆλον ἤδη τὸ διὰ παντὸς ἀποδεδειγμένον τοῦ λόγου , τὸ μήτ’ ἐλλιπῶς , μήτ’ ἀργῶς ὑπὸ τῆς φύσεως γεγονέναι μηδέν .
Lemmas: ἀλλά γάρ οὐ οὗτος μόνος ἔργον ὁ ὁ δημιουργός σοφία , ἀλλά ἔτι μακρός μέγας ὁ λέγω . μέχρι μέν γάρ ὁ μέσος χώρα ὁ κρυσταλλοειδής ἄγω ἤδη ὁ λόγος ὁ ἐπιβάλλω ἀλλήλων καί συμφύω ἐνταῦθα κύκλος ἑπτά . ὁ δέ ἀπό ὅδε μάλα θαυμάζω , εἰ , πρίν ἀκούω παρά ἐγώ , ὁ κατά αὐτός τέχνη πειράω αὐτός καταμόνας ἐπισκοπέω . τίς ποτέ ἆρα εἰμί ἐργάζομαι ἀγαθός , ἵνα ἅμα μέν αἰσθάνομαι ὁ ἴδιος αἰσθητός ἀκριβής ὁ κρυσταλλοειδής , ἅμα δέ ἀσφαλής φρουρέω , καί μηδείς ὑπό μηδείς ἀδικέω ὁ ἔξωθεν ; ἆρα τέλειος αὐτός γυμνός καί ἀσκέπαστος καταλείπω ; οὕτως μέν ἄν οὐδέ ὁ ἀκαριαῖος χρόνος ὑπομένω , ἀλλά εὐθύς ἄν ἀπόλλυμι τε καί διαφθείρω τέλειος ὑπό μαλακότης σύμφυτος , πρός μηδείς ὁ ἔξωθεν ὁμιλέω ἀντέχω δύναμαι . ἤ προτίθημι τις στεγανός αὐτός πρόβλημα , φρουρέω ἀσφαλής ἱκανός ; ἀλλά εἰμί κίνδυνος ὑπό ὁ τοιοῦτος κατακρύπτω τε καί παντάπασι αὐτός κατασκοτίζω , καί τέλειος ἀναίσθητος γίγνομαι . εἰ τοίνυν ὁ μέν ὁ ἀκρίβεια αὐτός ὁ αἴσθησις φυλάσσω κατασκευή ὁ εὐπάθεια ἐπιφέρω , ὁ δέ ὁ δυσπάθεια ἐκπορίζω ὁ ἀκρίβεια διαφθείρω , εἰς ἄπορος τις περιίστημι ὁ κατασκευή ὁ ὀπτικός ὄργανον . ἀλλά οὐ ἄν οὐδέ ἐν οὗτος μέλλω ἀπορέω ὅμοιος ἐγώ ὁ φύσις , ἀλλά πρῶτος μέν ἐξευρίσκω τε καί προνοέω ὁ ἀγαθός , ἔπειτα δέ καί κατασκευάζω αὐτός σύν ἄκρος ὁ τέχνη . ὁ μέν γάρ παχύς καί σκληρός σκέπασμα εἰς αὐτός ὁ σφέτερος αὐτός ἔργον βλάπτω ὁ ὀφθαλμός , ὁ δέ λεπτός καί μαλακός παντάπασι εὐπαθής εἰμί , ὁ σκληρός μέν , λεπτός δέ μάλα , εἰ καί λευκός ἀποτελέω , ἀγαθός γιγνώσκω γίγνομαι . ἐπί δέ ὁ δημιουργία αὐτός τρέπω , πάντως μέν μέλλω ἐκ εἷς ὁ ἑπτά κύκλος ὁ κατά ὁ ἶρις ἀποφύω αὐτός . ἀλλά ἀπό μέν ὁ μαλακός ὁ τέσσαρες οὐ ἐνδέχομαι σκληρός ἀποφύω χιτών . λοιπός δέ εἰμί τρεῖς ὁ ἔξωθεν , ὁ μέν ὕστερος ἅπας ὁ ὁ περιόστιον κύκλος , εἰ καί ὁ ἔνδον ὁ τέσσαρες πολύς σκληρός εἰμί , ἀλλά ὁ γε ὁ σκέπασμα χρεία ἐνδεής · ὁ δέ ὑπό αὐτός δεύτερος ἀπό ὁ μῦς αὐτός ἕτερος δέω σκέπασμα · λοιπός οὖν ἀπό ὁ μῆνιγξ ὁ σκληρός χιτών , ὁ ὁ χοριοειδής περιέχω , ἀπό ὅς δυνατός εἰμί γεννάω ὁ σκέπασμα . σκοπέω δέ ᾀνταῦθη ὁ πρόνοια τε ἅμα καί τέχνη ὁ φύσις . παχύς μέν ἱκανός εἰμί οὗτος ὁ χιτών , καί ἥσσων ὁ χρεία πυκνός , λεπτός τε ἅμα καί πυκνός ἀποφύω ἀπάρχομαι , καί κατά βραχύς προάγω ὁ μέσος αὐτός πάνυ σφόδρα λεπτός καί πυκνός ἀπεργάζομαι . καί σύ δοκέω δεινός ἔοικα οὗτος ὁ κέρας ὁ εἰς λεπτός τέμνω . ὅθεν αὐτός καί ὁ προσηγορία πρέπω ἡγέομαι ὁ κερατοειδής ὁ περί ὁ ἀνατομή δεινός , αὐτός τε οὕτως καλέω , καί μένω ὄνομα μέχρι δεῦρο ἀεί . οὗτος οὖν ὁ κερατοειδής χιτών λεπτός καί σκληρός καί πυκνός γίγνομαι , εὐθύς ἄρα μέλλω εἰμί καί λαμπρός , οἷος ἐπιπέμπω αὐγή ἐπιτήδειος εἰμί , παραπλήσιος ὁ ἀκριβής διεξεισμένω τε καί λεπτύνω κέρας . ἆρα οὖν εἰ καί προμηθέομαι ὁ τοιοῦτος , ὥσπερ ὁ φύσις , οὕτως καί ἐγώ ἱκανός ὁ τε ἐπιμηθέομαι , καί μέμφομαι τις ὁ γίγνομαι , ὡς εἰμί ἀγαθός ἕτερος αὐτός κατασκευάζω , δυνατός ; ἐγώ δέ νομίζω μηδέ οὗτος ὁ γοῦν πολύς ἐγώ δύναμαι . οὔτε γάρ ἐξηγέομαι ὁ τέχνη ὁ φύσις , οὕτως γάρ ἄν αὐτός καί πάντως θαυμάζω , οὔτε , εἰ καί μή οὗτος , ὁ γε οὖν μή ψέγω αὐτός ὑπάρχω . δίκαιος δέ ἤδη δείκνυμι ἀγαθός κατασκευή ἕτερος ὁ νῦν εἰμί , ἤ οὗτος μή δύναμαι ποιέω οὗτος θαυμάζω . ἑπτά κύκλος κατά ὁ ἶρις ὑπάρχω , ὦ οὗτος ὁ λοιδορέω ὁ φύσις , δείκνυμι ἐγώ ἕτερος ἐπιτήδειος εἰς ὁ ὁ κερατοειδής χιτών γένεσις . ἤ , εἰ οὗτος ἀδυνατέω , καί σύ δοκέω οὐ καλός ἀπό ὁ σκληρός πᾶς φύω , δείκνυμι αὖ , τίς ἄν , εἰ σύ καθίστημι ἐν ὁ ὁ Προμηθεύς χώρα , ἀγαθός ἄν ἀπεργάζομαι περί αὐτός ὁ ἀποφύω χιτών . ἆρα οὐ λεπτός μέν καί λευκός , ἵνα ἀκώλυτος διαπέμπω ὁ ὄψις , σκληρός δέ , ἵνα ἀσφαλής φρουρέω ὁ κρυσταλλοειδής ὑγρός , δημιουργέω αὐτός ; οὐ ἄν ἔχω λέγω ἕτερος . καίτοι πολύς ῥᾴδιος ἐξευρίσκω τις ὁ παροράω , καί μέμφομαι , καί μετατίθημι , ὁ πᾶς ἐκ ἀρχή ἄμεμπτος κατασκευάζω . θεάομαι δή πάλιν ἤδη ποτέ σωφρονέω ὁ λοιπός ὁ φύσις ἔργον . ὁ γάρ τοι κερατοειδής χιτών οὗτος , λεπτός καί πυκνός γίγνομαι , ἐπιτήδειος μέν εἰμί πρόβλημα ὁ ὁ ὄψις ὄργανον πρός ὁ μήτε ὑπό ὁ ἔξωθεν ἀδικέω ὁ ὄψις , ἄλλος δέ ἐκ ἀνάγκη ἕπομαι ὁ τοιοῦτος κατασκευή τρεῖς κτάομαι κακός , ὅς σύ μέν , ὦ σοφός κατήγορος , ὁ Προμηθεύς ἐξουσία κτάομαι , ἴσως ἄν που παροράω , οὐ μήν αὐτός γε ὁ Προμηθεύς , ἀλλά οἶδα σαφής , ὡς ἄν οἶδα προμηθέομαι , πρῶτος ﻿ μέν ἀπορέω τροφή ὁ κερατοειδής χιτών οὗτος , ὡς ἄν μήτε ἕλκω διά οὕτως μακρός δύναμαι , μήτε εἰς ἑαυτοῦ δέχομαι ὁ φλέψ , ὡς ἄν πυκνός καί σκληρός καί λεπτός ὑπάρχω , δεύτερος δέ πρός μέν ὁ ἀπό ὁ ἔξωθεν βλάβη ἱκανός εἰμί στέγασμα ὁ κρυσταλλοειδής , αὐτός δέ οὐδείς ἥσσων ἐκεῖνος λυπέω ὁ σκληρότης , καί τρίτος ἔτι πρός οὗτος σκεδάννυμι τε καί διαφορέω ὁ ἐπιπέμπω ἄνωθεν ὁ ὀφθαλμός ὀπτικός δύναμις · ὅς σύ μέν ἀγνοέω ὁ οὐσία , ὡς αὐγοειδής εἰμί , ἀγνοέω δέ καί ὅτι φθείρω διαφορέω κατά ὁ πρός ὁ λαμπρός τε καί σφοδρός αὐγή ἀθρόος ὁμιλία , οὐ καλός γιγνώσκω , οἰκεῖος αὐτός περιτίθημι κακός οὕτως λαμπρός χιτών , οὐ μήν ὁ γε δημιουργός ὁ ζῷον . ἀλλά πρῶτος μέν , ὅπως ὁ κερατοειδής τρέφω , δεύτερος δέ , ὅπως μηδέποτε ἅπτω ὁ κρυσταλλοειδής ὑγρός , τρίτος δέ , ὅπως μηδέ διαφορέω ὁ αὐγή αὐτός , προνοοῦμαι , καί διά εἷς γε μηχάνημα ἅπας οὗτος ἐπανορθόω . καί σύ καί οὗτος λέγω τάχα ἄν , ὦ δεινός κατήγορος ὁ φύσις , εἰ μή πάνυ σαφής ἐπίσταμαι ἀντερῶ σύ ὁ περί ὁ ὄψις λόγος . ἐκεῖνος μέν μηδέ ἀκούω δοκέω , μηδέ ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω πρός ἐγώ , ὡς αὐγοειδής εἰμί αὐτός ὁ οὐσία , ἀλλά ἄρρητος τε καί ἄγνωστος αὐτός ὑποτίθημι , αὐτός γε οὗτος διά ἔργον ὑποδείκνυμι , εἰ βούλομαι , μανθάνω . μάλα δέ ἀναμιμνῄσκω , πῶς ὑπό λαμπρός καί σφοδρός αὐγή ὁ ὄψις βλάπτω . ὁ μέν δή διά πολύς χιών ὁδοιπορέω στρατιώτης , ὁ ὁ Ξενοφῶν , εἰς ὅσος βλάπτω , ἴσως ἀγνοέω . οὐδείς γάρ ἐγώ θαυμαστός , ἀμελέω σύ καί ὁ ἐκεῖνος γράμμα . οἴομαι δέ σύ μηδέ ὅτι Διονύσιος ὁ ὁ Σικελία τύραννος οἶκος ὑπέρ ὁ δεσμωτήριον κατασκευάζω , ὁ τε ἄλλος φανός καί πάνυ λαμπρός , τίτανος χρίω , ἀκούω ποτέ , μηδέ ὡς εἰς οὗτος ὁ οἶκος ἐκ πολυχρόνιος ὁ κάτω διατριβή ἀνάγω ἄνω ὁ δεσμώτης , οὐδέ ὡς ἄν ἐκ πολύς τε καί βαθύς σκότος εἰς αὐγή λαμπρός ἔρχομαι , μέλλω δήπουθεν ἄσμενος εἰς αὐγή ἀναβλέπω , ἀναβλέπω δέ τυφλόω , μή φέρω ἐξαιφνίδιος τε καί ἀθρόος αὐγή λαμπρός προσβολή . ἐάω οὖν οὗτος , ὁ ὁσημέραι φαίνω ἀναμιμνῄσκω σύ πειράω . πρῶτος μέν ὁ γραφεύς , καί μάλα ὅταν ἐν λευκός διφθέρα γράφω , ὡς κάμνω ῥᾴδιος αὐτός ὁ ὄψις , εἰ παντάπασι ἀβοήθητος εἰμί . οὗτος ἄρα προμηθέομαι , κυανός τε καί φαιός παρατίθημι χρῶμα , πρός ὅς συνεχής ἀποβλέπω ἀναπαύω ὁ ὄψις . ἀλλά καί ὁ ὀφθαλμιάω ἐξελέγχω μέν καί βλάπτω ὁ φάος · ἄλυπος δέ καί οὗτος εἰμί ὁ φαιός καί κυανός θέαμα . καί ὅσος διά λαμπρός αὐγή ὁράω τις βούλομαι πρόσωθεν , ἤτοι ὁ χείρ ὑπέρ ὁ ὀφθαλμός κατά αὐτός ὁ ὀφρύς παρατείνω , ἤ ὁ χείρ ἄλλος τις μέγας τε καί στεγανός . ἀλλά εἰͅν ὁ ἡλιακός ἔκλειψις ὁ μέγας ἀστήρ φαίνω διά ὁ αὐτός αἰτία , ὥσπερ καί οὗτος γίγνομαι ἐν ὁ κατά ἑαυτοῦ χρόνος γράφω Θουκυδίδης . ἀλλά ἐͅκ ὁ βαθύς φρέαρ ἀστήρ ὁράω , μάλα ὅταν μή κατά ὁ μεσημβρία ὁ ἥλιος ἵστημι . καί μέντοι καί αὐτός εἰ τις ἐθέλω ὁ ἥλιος ἀσκαρδαμυκτί θεάομαι , ταχύς ἄν διαφθείρω ὁ ὄψις , καί πολύς κατά ὁ ἔκλειψις ἀκριβής διάγνωσις ὁ γίγνομαι πάθημα ποιέω βούλομαι , εἶτα ἀτενής ἀποβλέπω εἰς ὁ ἥλιος , λανθάνω ἑαυτοῦ τέλειος τυφλόω . ἀλλά καί ὁ διά χιών ὁδοιπορέω ἡλίκος εἰμί κακός ὁ ὄψις , εἰ καί μή ὁ Ξενοφῶν πιστεύω , ἔνειμι σύ πεῖρα μανθάνω . εἰ δέ ὑπομένω τις καί φυσικός ἀκούω , λύχνος καίω , ἤ τις ἕτερος φλόξ κατατίθημι ἐν ἥλιος λαμπρός , μαραίνω αὐτίκα θεάομαι . καί μέν γε καί φλόξ ὅστις μέγας εἰ πλησίον τίθημι ὁ λύχνος , ἤ τις ἕτερος μικρός , αὐτίκα σβέννυμι , νικάω ἀεί καί διαφορέω ὁ ἐλαχύς αὐγή ὑπό ὁ μέγας . οὔκουν μέλλω ὁ φύσις εὐθύς ἐν αὐτός ὁ ὀφθαλμός διαφορέω ὁ ὁ κρυσταλλοειδής αὐγή . ἀλλά αὐτός τε οὗτος , καί σύν αὐτός ὁ κατά ὁ ὑαλοειδής , ὡς ἄν ἀκριβής σῴζω συνέχω τε καί πανταχόθεν σφίγγω , προνοοῦμαι ὁ ἀπό ὁ λεπτός μῆνιγξ φύω χιτών ὁ χοριοειδής , πολλαχόθεν μέν μέλας , πολλαχόθεν δέ φαιός τε καί κυανός ἐργάζομαι . οὗτος οὖν αὐτός ἀπό ὁ Ἶρις ἅμα ὁ κερατοειδής προάγω , ὁ προλέγω τρεῖς χρεία παρέχω , τρέφω ὁ παράθεσις ὁ κερατοειδής , κωλύω προσπίπτω ὁ κρυσταλλοειδής τις βλαβερός , θέαμα γίγνομαι ἰατήριον πονέω ὄψις . ὅθεν , οἴομαι , καί φύσις πᾶς , ἐπειδάν κάμνω ἐν λαμπρός αὐγή , αὐτίκα ὁ βλέφαρον κλέω , ἐπί ὁ σύμφυτος ἴαμα σπεύδω . ἐγώ μέν δή καί οὗτος θαυμάζω ὁ ἐπαλείφω ὁ χιτών οὗτος κύανος χροιά . ὅταν γάρ μήτε ἐν ἄλλος τις μέρος ὁ σῶμα , ἤ κατά οὗτος μόνος εὑρίσκω , μήτε ἄλλος τις φαίνω δέω αὐτός ἤ οὗτος , δῆλος ἤδη ὁ διά πᾶς ἀποδείκνυμι ὁ λόγος , ὁ μήτε ἐλλιπής , μήτε ἀργός ὑπό ὁ φύσις γίγνομαι μηδείς .