galenus.de-usu-partium 2.7
Καιρὸς δ’ ἂν εἴη μεταβαίνειν ἐπὶ τὰ τοῦ πήχεώς τε καὶ τῆς κερκίδος ὑπόλοιπα . τὰ μὲν γὰρ πλεῖστα καὶ τούτων εἴρηται · λείπεται δὲ ἄλλα τινὰ παντελῶς ὀλίγα καὶ περὶ τῶν λοξῶν ἐν αὐτοῖς μυῶν τῶν κινούντων τὴν κερκίδα διορίσασθαι . τί δή ποτε δύο μὲν ἐπὶ τὸ πρανὲς αὐτὴν περιάγουσι , δύο δ’ ἐπὶ τὸ ὕπτιον ἀναστρέφουσι , καὶ τί δή ποτε χωρὶς τῶν τενόντων ; ὡς οὖν ἐπὶ τῶν ἐκτεινόντων καὶ καμπτόντων τὸν καρπὸν ἐδείκνυτο μυῶν , ἄμεινον εἶναι δύο γενομένους αὐτοὺς εἰς τὰ πέρατα τῶν κινηθησομένων ὀστῶν ἐμφύεσθαι , τὸν αὐτὸν ἔχει τρόπον κᾀπὶ τῶν τὴν κερκίδα κινούντων μυῶν . οὐδὲ γὰρ οὐδ’ ἐνταῦθα βέλτιον ἦν ἕνα μῦν εἰς τὸ μέσον αὐτῆς ἐμβαλόντα πεπιστεῦθαι τὴν ὅλην κίνησιν , ἢ δύο γενομένων τὸν μὲν ἐν τοῖς ἄνω μέρεσι τοῖς ἐγγὺς τοῦ βραχίονος , τὸν δ’ ἐν τοῖς κάτω τοῖς πρὸς τῷ καρπῷ καταφύεσθαι . παρήκουσι δ’ ἐπὶ πλέον ἑκάτερος , καὶ οὐκ εἰς αὐτὰ μόνον ἐμβάλλουσι τὰ πέρατα , διὰ τὸ τοῖς σαρκώδεσι μέρεσι καταφύεσθαι , πρὶν εἰς τένοντας τελευτῆσαι . ἀσθενεῖς γὰρ αἱ τούτων ἀντιλήψεις ὑπάρχουσαι πλέονας ἐπιλαμβάνειν δέονται τόπους , ἵν’ , ὅπερ τοῖς τένουσι διὰ τὴν ἰσχὺν ἐκ μιᾶς ὑπάρχει λαβῆς , τοῦτο τοῖς σαρκώδεσι διὰ τὴν ἀσθένειαν τούτων ἐκ πλεόνων ἀθροίζηται . ὅτι δ’ οὔτ’ ἄμεινον ἦν , οὔτε δυνατὸν ἐκφῦναι τῶν μυῶν τούτων τένοντας , εἰ μέν τις μέμνηται τῶν ἔμπροσθεν εἰρημένων , οἶδεν ἤδη τὴν αἰτίαν , εἰ δὲ μὴ , ἀλλ’ ἐγὼ καὶ ταύτην ἀναμνήσω διὰ βραχέων . οὐ δέχεται κατάφυσιν ὀστοῦν μυὸς , ἢ ὅτι σκληρόν ἐστιν , ἢ ὅτι σμικρὸν , ἢ ὅτι βέλτιον ἦν ἀσάρκῳ φυλάττεσθαι καὶ κούφῳ τῷ μέλει . τούτων δ’ οὐδέν ἐστιν εἰπεῖν ἐπὶ τοῦ τῆς κερκίδος , οὔτε γὰρ σκληρόν ἐστιν , οὔτε σμικρὸν , ἀλλ’ οὐδὲ κοῦφον εἶναι μᾶλλον ἤπερ σαρκῶδες ἐθέλει . πρὸς δὲ καὶ ἀδύνατον τῶν οὕτω πλησίον ἀλλήλοις κειμένων ὀστῶν τὸν ἀρχόμενον ἀπὸ τοῦ πήχεως μῦν ἀπονευρούμενον ἐμφύεσθαι τῇ κερκίδι . κατὰ βραχὺ γὰρ εἰς ταὐτὸν ἀθροιζομένων τῶν εἰς τὰς σάρκας τοῦ μυὸς διεσπαρμένων νεύρων τε καὶ συνδέσμων ἡ γένεσις τοῖς τένουσι . τὸ δὲ κατὰ βραχὺ τοῦτο μακροτέρας ὁδοῦ δεῖται , καὶ μάλισθ’ ὅταν ἐκ μεγάλου μυὸς ἀθροίζηται . ὅτι δ’ ἀληθές ἐστι τὸ λεγόμενον , ὁ κατὰ τῆς κερκίδος ἄνωθεν ἐπιβεβλημένος ἐνδείκνυται μῦς , ᾧ μόνῳ τῶν τεττάρων τούτων μυῶν , ὑπὲρ ὧν ὁ λόγος οὗτος ἐνέστηκεν , ὑμενώδης κατὰ τὸ πέρας ἐκπέφυκε τένων , ἐκφυόμενος ἐκ τῶν ἔνδον μερῶν τῇ κερκίδι πλησίον τοῦ καρποῦ . καὶ γὰρ καὶ μόνος ἐλαχίσταις τε λαβαῖς ἔμελλεν κινήσειν αὐτὴν , μακρότατός τέ ἐστιν , οὐ μόνον τῶν τὴν κερκίδα κινούντων , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων κατὰ τὸν πῆχυν . διὰ ταῦτα μὲν δὴ τέτταρες γεγόνασιν οἱ μύες οἵδε , καὶ λοξοὶ τὴν θέσιν ὅλοι τε σαρκοειδεῖς εἰσι , πλὴν ὅσα γε τοῦ νῦν εἰρημένου , τοῦ τετάρτου · βραχύτατος γάρ τις , ὡς εἴπομεν , ἐκπέφυκεν ὑμενώδης τένων . ἔθηκε δ’ ἕκαστον αὐτῶν ἡ φύσις ἐν ἐπιτηδειοτάτῃ χώρᾳ , τοὺς μὲν ἐπὶ τὸ πρανὲς σχῆμα περιάγοντας τὸ κῶλον ἐκ τῶν ἔνδοθεν μερῶν ἁπάντων πρώτους κατὰ βάθος ἀσφαλείας ἕνεκα . δέδεικται γὰρ ἐν τῷ πρόσθεν λόγῳ τὰς πλείστας τε καὶ ἀναγκαιοτάτας καὶ σφοδροτάτας ἐνεργείας ἡ χεὶρ ἐν τούτῳ τῷ σχήματι διαπονουμένη . τοὺς δ’ ἐπὶ τὸ ὕπτιον ἀπάγοντας ἐκτὸς μὲν δή που πάντως ἐχρῆν καταθεῖναι . τὴν θέσιν δ’ ἀμφοτέρων ἀνάλογον τοῖς ἔνδον οὐχ οἷόν τ’ ἦν ποιήσασθαι καθ’ ἑκάτερα τῆς κερκίδος τὰ πέρατα · τὸ γὰρ πρὸς τῷ καρπῷ , κοῦφόν θ’ ἅμα καὶ ὀλιγόσαρκον εἶναι δεόμενον , ἔτι τε ταῖς κεφαλαῖς ἀνακείμενον τῶν τενόντων ἁπάντων , ὅσοι κινοῦσιν ἄκραν τὴν χεῖρα , δύο λοξοὺς μῦς οὐχ οἷόν τ’ ἦν ὑποδέξασθαι . ταῦτ’ ἄρα τὸν μὲν ἕτερον αὐτῶν , ὅλον σαρκώδη ποιήσασα , κατέκρυψεν ἐν τῇ μεταξὺ χώρᾳ πήχεώς τε καὶ κερκίδος , ἐκ μὲν τοῦ πήχεως ἐκφύσασα , καταφύσασα δ’ εἰς τὴν κερκίδα · τὸν δ’ ἕτερον , ἐπειδὴ μήτ’ ἐν ταύτῃ τῇ χώρᾳ δυνατὸν ἦν καταθεῖναι , ἀγαπητῶς ὑποδεξαμένη κᾂν τὸν ἕνα , μήτε ἄλλην τινὰ εἶχε σχολάζουσαν , ἐπέθηκεν ἄνωθεν αὐτῇ τῇ κερκίδι , μακρότερον ἐργασαμένη τῶν περὶ τὸ κῶλον τοῦτο συμπάντων μυῶν . ἀνήκει γοῦν αὐτοῦ τὸ ἄνω πέρας ἐπὶ τὸ τοῦ βραχίονος ἐκτὸς , αἰωρούμενον μὲν ἄχρι τινὸς ἐπὶ τῶν ταύτῃ μυῶν , ἐγκαταβαῖνον δ’ αὐτοῖς , ἵνα λεπτότατον ἑαυτοῦ γίγνεται . τοῦτο μὲν οὖν αὐτοῦ τὸ πέρας οἷον κεφαλή τίς ἐστι . τὸ δ’ ἕτερον τὸ κάτω , δι’ οὗ κινεῖ τὴν κερκίδα , τελευτῆσαν εἰς ὑμενώδη τένοντα , καταφύεται τοῖς ἔνδον αὐτῆς μέρεσι πλησίον τῆς κατὰ τὸν καρπὸν διαρθρώσεως . ἐσφαλμένοι δέ εἰσι μεγάλως καὶ περὶ τὴν τοῦδε τοῦ μυὸς ἐξήγησιν οἱ πρὸ ἡμῶν ἀνατομικοὶ διὰ πολλὰς αἰτίας , ἃς ἐν ταῖς ἀνατομικαῖς ἐγχειρήσεσι λέγομεν . ἀλλ’ ὅ γε νῦν λόγος αὐτάρκως ἐπιδεδειχέναι μοι δοκεῖ καὶ τὴν περὶ τοῦδε τοῦ μυὸς ἀκριβῆ τέχνην τῆς φύσεως , κατακρυψάσης μὲν ἐν βάθει τοὺς ἔνδον ἀσφαλείας ἕνεκα , τῶν δ’ ἐκτὸς τὸν ἕτερον μόνον , ὅτι μήτε δυνατὸν ἦν ἀμφοτέρους , μήτε μέγα τι βλάπτεται πρὸς τὰς ἐνεργείας ἡ χεὶρ , παθόντος τοῦ κατὰ τὴν κερκίδα ἄνωθεν ἐπιβεβλημένου μυός . εἰ δέ γε ὁ ἔνδον τι πάθῃ , τὰς κυριωτάτας ἐνεργείας ὅλης τῆς χειρὸς ἀπολέσθαι συμβήσεται . οὐ μὴν οὐδὲ πάθοι ποτ’ ἂν ὑπό γε τῶν ἔξωθεν οὐδὲν , εἰ μὴ πρότερόν τι διακοπῇ τελέως , ἢ συντριβῇ τὰ κατὰ τήνδε τὴν χώραν ὀστᾶ . τοσαύτην ἡ φύσις ἀσφαλείας πρόνοιαν ἀεὶ ποιεῖται τῶν κυριωτέρων μορίων . οὕτω χοῦν καὶ τῶν ὀλίγον ἔμπροσθεν εἰρημένων τενόντων ὅσοι τούς τε δακτύλους κινοῦσι καὶ τὸν καρπὸν , ἐπιπολῆς μὲν οἱ ἀκυρώτεροι , διὰ βάθους δ’ εἰσὶν οἱ κυριώτεροι . ἐπεὶ δ’ , ὡς ἐλέγομεν , ἡ φύσις ἠναγκάσθη κατὰ τῆς κερκίδος ἄνωθεν ἐπιθεῖναι τὸν ἀκυρώτερον μῦν , εὐλόγως αὐτὸν ἐπὶ τὰ τοῦ βραχίονος ἐκτὸς ἀνήγαγε · μόνως γὰρ οὕτως ἐγένετο ἂν λοξὸς , ὅπερ ἀναγκαῖον ἦν αὐτῷ λοξῆς κινήσεως ἡγήσασθαι μέλλοντι . δῆλον οὖν ἤδη τῷ μὴ παντάπασιν ἀργῶς ἀκηκοότι τῶν εἰρημένων , ὡς οὐ μόνον ἡ φύσις ἐποίησε τοὺς μῦς τοσούτους εὐλόγως , ἀλλὰ καὶ τηλικοῦτον ἕκαστον , οἷον νῦν ἐστι , καὶ ὡδί πως κείμενον , καὶ εἰς τοσούτους δὴ μεριζόμενον τοὺς τένοντας . εἰ γάρ τι καὶ παραλέλειπται κατὰ τὸν λόγον ἀνεξήγητον , τὸ μέν τι τοῖς ἤδη λεγομένοις ἀνάλογον ἔχον , τὸ δὲ καὶ τοῖς εἰρησομένοις ὁμοίως διακείμενον , οὐ χαλεπὸν ἀνευρίσκειν , εἰληφότας ἤδη τοσαύτας ἀφορμὰς τῆς εὑρέσεως , ἓν μόνον ἐν ἅπασι διαφυλάττοντας , ὥσπερ τι φῶς λαμπρὸν , ἄγον τε ὑμᾶς ᾗ χρὴ καὶ ποδηγοῦν ἑτοίμως ἐπὶ τὴν τῶν ζητουμένων εὕρεσιν , ὅ καὶ κατ’ ἀρχὰς εὐθέως ἐλέχθη τοῦδε τοῦ λόγου . τί δὲ τοῦτ’ ἔστι ; τὴν ἐνέργειαν · ἑκάστου τῶν μορίων , καὶ πρὸ ταύτης δηλονότι τὴν κατασκευὴν ἅπασαν ἀκριβῶς δεῖν ἐπίστασθαι τῶν ἐν ταῖς διαιρέσεσι φαινομένων αὐτόπτην γενόμενον ἐπιμελῶς . ὡς νῦν γε μεστὰ τὰ βιβλία τῶν ἀνατομικοὺς ἑαυτοὺς καλεσάντων μυρίων ἁμαρτημάτων , ὑπὲρ ὧν ἐν ἑτέρᾳ πραγματείᾳ λόγον ποιούμεθα , δεικνύντες οὐχ ἁπλῶς μόνον αὐτὰ τὰ σφάλματα καθ’ ἕκαστον , ἀλλὰ καὶ τὰς αἰτίας αὐτῶν ἐξηγούμενοι . καὶ τοίνυν καὶ τὰς χρείας τῶν μορίων οὐ χαλεπῶς ἂν ἐξευρίσκοις , ὑπ’ αὐτῆς διδασκόμενος τῆς φύσεως , εἰ μόνον εἰδῇς ἀκριβῶς τὴν κατασκευήν . αὐτίκα τῶν ἐπικειμένων τενόντων τοῖς κατὰ τὸν καρπὸν πέρασι πήχεώς τε καὶ κερκίδος , ἀσάρκοις τε καὶ γυμνοῖς οὖσι καὶ σφαλεροῖς διὰ τὴν κυρτότητα , τίνα τρόπον τῆς ἀσφαλείας ἡ φύσις προὐνοήσατο , θεάσασθαι χρὴ μόνον ἐν ταῖς ἀνατομαῖς · ὡς οὐδείς γε οὕτως ἀναίσθητός ἐστιν , ὃς θεασάμενος ἐγγεγλυμμένον ὀστοῦν χώραν ἴσην τῷ μέλλοντι διεξέρχεσθαι τένοντι ζητεῖ ἔτι καὶ ἀμφιβάλλει καὶ ἀπορεῖ , εἰ τῆς ἀσφαλείας τῶν μορίων ἡ φύσις προνοεῖται · ἀλλ’ εἰ καὶ βραδὺς εἴη καὶ τελέως ἀμβλὺς τὴν διάνοιαν , ἐπὶ μὲν ἑνὸς ἢ δυοῖν ἢ τριῶν ἴσως ὀστῶν αὐτὸ θεασάμενος ἔτι ἂν ἀποροίη , πανταχοῦ δ’ ὁρῶν , ὅταν ὑπερβῆναι δέῃ κυρτότητα μεγάλην ὀστοῦ νεῦρον ἤ τινα τένοντα , τῶν τριῶν τούτων ἕν τι γιγνόμενον , ἢ κοιλαινόμενον τὸ μόριον , ἢ διατετρημένον , ἢ πάντως γε περὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ τὸ νεῦρον ἑλιττόμενον , οὐδαμοῦ δὲ γυμνὸν οὐδ’ ἀφρούρητον ἐποχούμενον τῇ κυρτότητι , συνήσει πάντως τότε , πόσην η φύσις ἀσφαλείας ἐν ἑκάστῳ τῶν μορίων ἐνδείκνυται τὴν τέχνην . εἰ δ’ , ὅτι καὶ τοῖς στηριζομένοις ταῖς κοιλότησι τῶν ὀστῶν ἀγγείοις ἅπασιν , οὐ μόνον νεύροις τε καὶ τένουσιν , ὑμένες ἰσχυροὶ περιβάλλονται ἄνωθεν καὶ κάτωθεν ὑποστρώννυνται , θεάσαιτό τις , ἔτι καὶ μᾶλλον οἶμαι συνήσειν αὐτὸν ; ἕνεκα δυσπαθείας ἅπαντα τὰ τοιαῦτα μεμηχανῆσθαι τὴν φύσιν . ἐν ἅπαντι οὖν τῷ σώματι ταῦθ’ οὕτως ἔχει , κᾀν ταῖς κατὰ τὸν καρπὸν ἐξοχαῖς τῶν ὀστῶν οὐχ ἥκιστα . τῶν γὰρ τριῶν μυῶν τῶν ἔξωθεν τῆς χειρὸς τῶν τὸν καρπὸν κινούντων τοὺς τένοντας αἱ τῆς κερκίδος τε καὶ τοῦ πήχεως ἐπιφύσεις ὑποδέχονται κοιλαινόμεναι . εὐθὺς δὲ καὶ πλατέσι συνδέσμοις , ἰσχυροῖς τε καὶ σκληροῖς , ἐξ αὐτῶν τῶν ὑποδεχομένων ὀστῶν ἐκφυομένοις , ἀμφιέννυνται πανταχόθεν οἱ τῇδε τένοντες ἅπαντες , ὡς μήτε ὑπὸ τῆς ἔξωθεν προσπιπτόντων ἑτοίμως τι πάσχειν , μήθ’ ὑπὸ τῆς σκληρότητος τῶν ὀστῶν πονεῖν . ὥσπερ οὖν , ὅτι τῆς ἀσφαλείας τῶν μορίων ἡ φύσις προενοήσατο , θεάσασθαι χρὴ μόνον ἀκριβῶς τὰ διὰ τῆς ἀνατομῆς φαινόμενα , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον , ὅτι μέγεθος ἑκάστω μυῒ καὶ τένοντι ταῖς ἐνεργείαις ἀνάλογον ἔδωκεν , ὡς καὶ ἐν τῷ πρώτῳ δέδεικται γράμματι , τὰς μὲν ἀσθενεστέρας μικροῖς ἐπιτρέψασα τένουσι καὶ μυσὶ , πρὸς δὲ τὰς σφοδροτέρας οὐ μείζους μόνον , ἀλλὰ καὶ διττοὺς ποιήσασα . καὶ μὴν ὅτι καὶ τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν ἅπαντα καὶ τὴν θέσιν ἄκρᾳ τῇ τέχνῃ παρεσκεύασεν , ἤδη μοι δέδεικται , καὶ οὐδὲν ἔτι λείπεται τῶν κατ’ αὐτούς .
Lemmas: καιρός δέ ἄν εἰμί μεταβαίνω ἐπί ὁ ὁ πῆχυς τε καί ὁ κερκίς ὑπόλοιπος . ὁ μέν γάρ πολύς καί οὗτος λέγω · λείπω δέ ἄλλος τις παντελής ὀλίγος καί περί ὁ λοξός ἐν αὐτός μῦς ὁ κινέω ὁ κερκίς διορίζω . τίς δή ποτέ δύο μέν ἐπί ὁ πρανής αὐτός περιάγω , δύο δέ ἐπί ὁ ὕπτιος ἀναστρέφω , καί τίς δή ποτέ χωρίς ὁ τένων ; ὡς οὖν ἐπί ὁ ἐκτείνω καί κάμπτω ὁ καρπός δείκνυμι μῦς , ἀγαθός εἰμί δύο γίγνομαι αὐτός εἰς ὁ πέρας ὁ κινέω ὀστέον ἐμφύω , ὁ αὐτός ἔχω τρόπος εἰͅπί ὁ ὁ κερκίς κινέω μῦς . οὐδέ γάρ οὐδέ ἐνταῦθα ἀγαθός εἰμί εἷς μῦς εἰς ὁ μέσος αὐτός ἐμβάλλω πεπισεῦω ὁ ὅλος κίνησις , ἤ δύο γίγνομαι ὁ μέν ἐν ὁ ἄνω μέρος ὁ ἐγγύς ὁ βραχίων , ὁ δέ ἐν ὁ κάτω ὁ πρός ὁ καρπός καταφύω . παρήκω δέ ἐπί πολύς ἑκάτερος , καί οὐ εἰς αὐτός μόνος ἐμβάλλω ὁ πέρας , διά ὁ ὁ σαρκώδης μέρος καταφύω , πρίν εἰς τένων τελευτάω . ἀσθενής γάρ ὁ οὗτος ἀντίληψις ὑπάρχω πολύς ἐπιλαμβάνω δέω τόπος , ἵνα , ὅς ὁ τένων διά ὁ ἰσχύς ἐκ εἷς ὑπάρχω λαβή , οὗτος ὁ σαρκώδης διά ὁ ἀσθένεια οὗτος ἐκ πολύς ἀθροίζω . ὅτι δέ οὔτε ἀγαθός εἰμί , οὔτε δυνατός ἐκφύω ὁ μῦς οὗτος τένων , εἰ μέν τις μιμνῄσκω ὁ ἔμπροσθεν λέγω , οἶδα ἤδη ὁ αἰτία , εἰ δέ μή , ἀλλά ἐγώ καί οὗτος ἀναμιμνῄσκω διά βραχύς . οὐ δέχομαι κατάφυσις ὀστέον μῦς , ἤ ὅτι σκληρός εἰμί , ἤ ὅτι μικρός , ἤ ὅτι ἀγαθός εἰμί ἄσαρκος φυλάσσω καί κοῦφος ὁ μέλος . οὗτος δέ οὐδείς εἰμί λέγω ἐπί ὁ ὁ κερκίς , οὔτε γάρ σκληρός εἰμί , οὔτε μικρός , ἀλλά οὐδέ κοῦφος εἰμί μάλα ἤ σαρκώδης ἐθέλω . πρός δέ καί ἀδύνατος ὁ οὕτως πλησίον ἀλλήλων κεῖμαι ὀστέον ὁ ἄρχω ἀπό ὁ πῆχυς μῦς ἀπονευρόομαι ἐμφύω ὁ κερκίς . κατά βραχύς γάρ εἰς αὐτός ἀθροίζω ὁ εἰς ὁ σάρξ ὁ μῦς διασπείρω νεῦρον τε καί σύνδεσμος ὁ γένεσις ὁ τένων . ὁ δέ κατά βραχύς οὗτος μακρός ὁδός δέω , καί μάλα ὅταν ἐκ μέγας μῦς ἀθροίζω . ὅτι δέ ἀληθής εἰμί ὁ λέγω , ὁ κατά ὁ κερκίς ἄνωθεν ἐπιβάλλω ἐνδείκνυμι μῦς , ὅς μόνος ὁ τέσσαρες οὗτος μῦς , ὑπέρ ὅς ὁ λόγος οὗτος ἐνίστημι , ὑμενώδης κατά ὁ πέρας ἐκφύω τένων , ἐκφύω ἐκ ὁ ἔνδον μέρος ὁ κερκίς πλησίον ὁ καρπός . καί γάρ καί μόνος ἐλαχύς τε λαβή μέλλω κινέω αὐτός , μακρός τε εἰμί , οὐ μόνος ὁ ὁ κερκίς κινέω , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἅπας κατά ὁ πῆχυς . διά οὗτος μέν δή τέσσαρες γίγνομαι ὁ μῦς ὅδε , καί λοξός ὁ θέσις ὅλος τε σαρκοειδής εἰμί , πλήν ὅσος γε ὁ νῦν λέγω , ὁ τέταρτος · βραχύς γάρ τις , ὡς λέγω , ἐκφύω ὑμενώδης τένων . τίθημι δέ ἕκαστος αὐτός ὁ φύσις ἐν ἐπιτήδειος χώρα , ὁ μέν ἐπί ὁ πρανής σχῆμα περιάγω ὁ κῶλον ἐκ ὁ ἔνδοθεν μέρος ἅπας πρῶτος κατά βάθος ἀσφάλεια ἕνεκα . δείκνυμι γάρ ἐν ὁ πρόσθεν λόγος ὁ πολύς τε καί ἀναγκαῖος καί σφοδρός ἐνέργεια ὁ χείρ ἐν οὗτος ὁ σχῆμα διαπονέω . ὁ δέ ἐπί ὁ ὕπτιος ἀπάγω ἐκτός μέν δή που πάντως χρή κατατίθημι . ὁ θέσις δέ ἀμφότερος ἀνάλογος ὁ ἔνδον οὐ οἷος τε εἰμί ποιέω κατά ἑκάτερος ὁ κερκίς ὁ πέρας · ὁ γάρ πρός ὁ καρπός , κοῦφος τε ἅμα καί ὀλιγοσαρκος εἰμί δέω , ἔτι τε ὁ κεφαλή ἀνάκειμαι ὁ τένων ἅπας , ὅσος κινέω ἄκρος ὁ χείρ , δύο λοξός μῦς οὐ οἷος τε εἰμί ὑποδέχομαι . οὗτος ἄρα ὁ μέν ἕτερος αὐτός , ὅλος σαρκώδης ποιέω , κατακρύπτω ἐν ὁ μεταξύ χώρα πῆχυς τε καί κερκίς , ἐκ μέν ὁ πῆχυς ἐκφύω , καταφύω δέ εἰς ὁ κερκίς · ὁ δέ ἕτερος , ἐπειδή μήτε ἐν οὗτος ὁ χώρα δυνατός εἰμί κατατίθημι , ἀγαπητός ὑποδέχομαι ἔͅν ὁ εἷς , μήτε ἄλλος τις ἔχω σχολάζω , ἐπιτίθημι ἄνωθεν αὐτός ὁ κερκίς , μακρός ἐργάζομαι ὁ περί ὁ κῶλον οὗτος σύμπας μῦς . ἀνήκω γοῦν αὐτός ὁ ἄνω πέρας ἐπί ὁ ὁ βραχίων ἐκτός , αἰωρέω μέν ἄχρι τις ἐπί ὁ ταύτῃ μῦς , ἐγκαταβαίνω δέ αὐτός , ἵνα λεπτός ἑαυτοῦ γίγνομαι . οὗτος μέν οὖν αὐτός ὁ πέρας οἷος κεφαλή τις εἰμί . ὁ δέ ἕτερος ὁ κάτω , διά ὅς κινέω ὁ κερκίς , τελευτάω εἰς ὑμενώδης τένων , καταφύω ὁ ἔνδον αὐτός μέρος πλησίον ὁ κατά ὁ καρπός διάρθρωσις . σφάλλω δέ εἰμί μέγας καί περί ὁ ὅδε ὁ μῦς ἐξήγησις ὁ πρό ἐγώ ἀνατομικός διά πολύς αἰτία , ὅς ἐν ὁ ἀνατομικός ἐγχείρησις λέγω . ἀλλά ὁ γε νῦν λόγος αὔταρκος ἐπιδείκνυμι ἐγώ δοκέω καί ὁ περί ὅδε ὁ μῦς ἀκριβής τέχνη ὁ φύσις , κατακρύπτω μέν ἐν βάθος ὁ ἔνδον ἀσφάλεια ἕνεκα , ὁ δέ ἐκτός ὁ ἕτερος μόνος , ὅτι μήτε δυνατός εἰμί ἀμφότερος , μήτε μέγας τις βλάπτω πρός ὁ ἐνέργεια ὁ χείρ , πάσχω ὁ κατά ὁ κερκίς ἄνωθεν ἐπιβάλλω μῦς . εἰ δέ γε ὁ ἔνδον τις πάσχω , ὁ κύριος ἐνέργεια ὅλος ὁ χείρ ἀπόλλυμι συμβαίνω . οὐ μήν οὐδέ πάσχω ποτέ ἄν ὑπό γε ὁ ἔξωθεν οὐδείς , εἰ μή πρότερος τις διακόπτω τέλειος , ἤ συντρίβω ὁ κατά ὅδε ὁ χώρα ὀστέον . τοσοῦτος ὁ φύσις ἀσφάλεια πρόνοια ἀεί ποιέω ὁ κύριος μόριον . οὕτως χοῦς καί ὁ ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω τένων ὅσος ὁ τε δάκτυλος κινέω καί ὁ καρπός , ἐπιπολή μέν ὁ ἄκυρος , διά βάθος δέ εἰμί ὁ κύριος . ἐπεί δέ , ὡς λέγω , ὁ φύσις ἀναγκάζω κατά ὁ κερκίς ἄνωθεν ἐπιτίθημι ὁ ἄκυρος μῦς , εὔλογος αὐτός ἐπί ὁ ὁ βραχίων ἐκτός ἀνάγω · μόνος γάρ οὕτως γίγνομαι ἄν λοξός , ὅς ἀναγκαῖος εἰμί αὐτός λοξός κίνησις ἡγέομαι μέλλω . δῆλος οὖν ἤδη ὁ μή παντάπασι ἀργός ἀκούω ὁ λέγω , ὡς οὐ μόνος ὁ φύσις ποιέω ὁ μῦς τοσοῦτος εὔλογος , ἀλλά καί τηλικοῦτος ἕκαστος , οἷος νῦν εἰμί , καί ὡδί πως κεῖμαι , καί εἰς τοσοῦτος δή μερίζω ὁ τένων . εἰ γάρ τις καί παραλείπω κατά ὁ λόγος ἀνεξήγητος , ὁ μέν τις ὁ ἤδη λέγω ἀνάλογος ἔχω , ὁ δέ καί ὁ λέγω ὅμοιος διάκειμαι , οὐ χαλεπός ἀνευρίσκω , λαμβάνω ἤδη τοσοῦτος ἀφορμή ὁ εὕρεσις , εἷς μόνος ἐν ἅπας διαφυλάσσω , ὥσπερ τις φάος λαμπρός , ἄγω τε σύ ᾗ χρή καί ποδηγέω ἑτοῖμος ἐπί ὁ ὁ ζητέω εὕρεσις , ὅς καί κατά ἀρχή εὐθύς λέγω ὅδε ὁ λόγος . τίς δέ οὗτος εἰμί ; ὁ ἐνέργεια · ἕκαστος ὁ μόριον , καί πρό οὗτος δηλονότι ὁ κατασκευή ἅπας ἀκριβής δέω ἐπίσταμαι ὁ ἐν ὁ διαίρεσις φαίνω αὐτόπτης γίγνομαι ἐπιμελής . ὡς νῦν γε μεστός ὁ βιβλίον ὁ ἀνατομικός ἑαυτοῦ καλέω μυρίος ἁμάρτημα , ὑπέρ ὅς ἐν ἕτερος πραγματεία λόγος ποιέω , δείκνυμι οὐ ἁπλῶς μόνος αὐτός ὁ σφάλμα κατά ἕκαστος , ἀλλά καί ὁ αἰτία αὐτός ἐξηγέομαι . καί τοίνυν καί ὁ χρεία ὁ μόριον οὐ χαλεπός ἄν ἐξευρίσκω , ὑπό αὐτός διδάσκω ὁ φύσις , εἰ μόνος οἶδα ἀκριβής ὁ κατασκευή . αὐτίκα ὁ ἐπίκειμαι τένων ὁ κατά ὁ καρπός πέρας πῆχυς τε καί κερκίς , ἄσαρκος τε καί γυμνός εἰμί καί σφαλερός διά ὁ κυρτότης , τίς τρόπος ὁ ἀσφάλεια ὁ φύσις προνοοῦμαι , θεάομαι χρή μόνος ἐν ὁ ἀνατομή · ὡς οὐδείς γε οὕτως ἀναίσθητος εἰμί , ὅς θεάομαι ἐγγλύφω ὀστέον χώρα ἴσος ὁ μέλλω διεξέρχομαι τένων ζητέω ἔτι καί ἀμφιβάλλω καί ἀπορέω , εἰ ὁ ἀσφάλεια ὁ μόριον ὁ φύσις προνοέω · ἀλλά εἰ καί βραδύς εἰμί καί τέλειος ἀμβλύς ὁ διάνοια , ἐπί μέν εἷς ἤ δύο ἤ τρεῖς ἴσως ὀστέον αὐτός θεάομαι ἔτι ἄν ἀφοράω , πανταχοῦ δέ ὁράω , ὅταν ὑπερβαίνω δέω κυρτότης μέγας ὀστέον νεῦρον ἤ τις τένων , ὁ τρεῖς οὗτος εἷς τις γίγνομαι , ἤ κοιλαίνω ὁ μόριον , ἤ διατετραίνω , ἤ πάντως γε περί ὁ βάσις αὐτός ὁ νεῦρον ἑλίσσω , οὐδαμοῦ δέ γυμνός οὐδέ ἀφρούρητος ἐποχέομαι ὁ κυρτότης , συνίημι πάντως τότε , πόσος η̅ φύσις ἀσφάλεια ἐν ἕκαστος ὁ μόριον ἐνδείκνυμι ὁ τέχνη . εἰ δέ , ὅτι καί ὁ στηρίζω ὁ κοιλότης ὁ ὀστέον ἀγγεῖον ἅπας , οὐ μόνος νεῦρον τε καί τένων , ὑμήν ἰσχυρός περιβάλλω ἄνωθεν καί κάτωθεν ὑποστόρεννυμι , θεάομαι τις , ἔτι καί μάλα οἴομαι συνίημι αὐτός ; ἕνεκα δυσπάθεια ἅπας ὁ τοιοῦτος μηχανάομαι ὁ φύσις . ἐν ἅπας οὖν ὁ σῶμα οὗτος οὕτως ἔχω , εἰͅν ὁ κατά ὁ καρπός ἐξοχή ὁ ὀστέον οὐ ἦκα . ὁ γάρ τρεῖς μῦς ὁ ἔξωθεν ὁ χείρ ὁ ὁ καρπός κινέω ὁ τένων ὁ ὁ κερκίς τε καί ὁ πῆχυς ἐπίφυσις ὑποδέχομαι κοιλαίνω . εὐθύς δέ καί πλατύς σύνδεσμος , ἰσχυρός τε καί σκληρός , ἐκ αὐτός ὁ ὑποδέχομαι ὀστέον ἐκφύω , ἀμφιέννυμι πανταχόθεν ὁ τῇδε τένων ἅπας , ὡς μήτε ὑπό ὁ ἔξωθεν προσπίπτω ἑτοῖμος τις πάσχω , μήτε ὑπό ὁ σκληρότης ὁ ὀστέον πονέω . ὥσπερ οὖν , ὅτι ὁ ἀσφάλεια ὁ μόριον ὁ φύσις προνοοῦμαι , θεάομαι χρή μόνος ἀκριβής ὁ διά ὁ ἀνατομή φαίνω , κατά ὁ αὐτός τρόπος , ὅτι μέγεθος ἕκαστος μῦς καί τένων ὁ ἐνέργεια ἀνάλογος δίδωμι , ὡς καί ἐν ὁ πρῶτος δείκνυμι γράμμα , ὁ μέν ἀσθενής μικρός ἐπιτρέπω τένων καί μῦς , πρός δέ ὁ σφοδρός οὐ μέγας μόνος , ἀλλά καί δισσός ποιέω . καί μήν ὅτι καί ὁ ἀριθμός αὐτός ἅπας καί ὁ θέσις ἄκρος ὁ τέχνη παρασκευάζω , ἤδη ἐγώ δείκνυμι , καί οὐδείς ἔτι λείπω ὁ κατά αὐτός .