galenus.de-usu-partium 2.3
Τῶν μὲν δὴ κατὰ τὴν ἄκραν χεῖρα μυῶν εὐσύνοπτος ὁ ἀριθμός . ἑκάστου μὲν γὰρ τῶν δακτύλων εἷς ἐστιν ἴδιος μικρὸς , ὥσπερ καὶ πρόσθεν εἴρηται , δύο δ’ οἱ τὰ θέναρα καλούμενα γεννῶντες ἐξ ἐπιμέτρου προσέρχονται μέγιστοι τῶν ταύτῃ μυῶν , δι’ οὓς τό τε σαρκῶδες τῆς χειρὸς ὑψηλὸν καὶ τὸ μέσον κοῖλον γίγνεται , καὶ τῶν δακτύλων ἑκάτερος , ὅ τε μέγιστος καὶ ὁ σμικρότατος , ἐπὶ πλεῖστον τῶν ἄλλων ἀπάγονται . συνεχρήσατο γὰρ οὖν καὶ τούτοις εἰς δέον ἡ φύσις , ἕνεκα μὲν τοῦ σαρκώδη τε καὶ ὑψηλότερα γενέσθαι τοῦ μέσου τὰ θέναρα τῶν χειρῶν ἐργασαμένη τοὺς μῦς τούτους , ἐπεὶ δὲ ἅπαξ ἐγένοντο , μὴ ἀνασχομένη σάρκας αὐτὰς μόνον ἀργὰς καὶ ἀκινήτους ὑπάρχειν , ἀλλὰ τοῖς παρακειμένοις δακτύλοις κινήσεις τινὰς δι’ αὐτῶν ἐκπορισαμένη . καὶ μὴν καὶ ὁ μεταξὺ τοῦ μεγάλου καὶ τοῦ λιχανοῦ μῦς ἕνεκα μὲν τοῦ σαρκῶδες ἐργάσασθαι τὸ ταύτῃ μέρος τῆς χειρὸς ἐγένετο · συνεχρήσατο δ’ ἡ φύσις καὶ τούτῳ πρὸς τὴν τοῦ μεγάλου δακτύλου κίνησιν , ἣν ἐν τῷ προσάγεσθαι τῷ λιχανῷ ποιεῖται γνοῦσα μέντοι , σφοδροτέρων δεῖσθαι τῶν εἰς τὰ πλάγια κινήσεων τὸν μέγαν δάκτυλον , οὐκ ἐπέτρεψεν αὐτὰς μόνοις τοῖς εἰρημένοις μυσὶν , ἀλλ’ ἰσχυροτέρους τένοντας ἀπὸ τῶν κατὰ τὸν πῆχυν μυῶν ἀγαγοῦσα καθῆψεν εἰς αὐτόν . οὕτω δὲ καὶ τοῦ μικροῦ δακτύλου τῶν λοξῶν κινήσεων τὴν ἀπάγουσαν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ἄλλων οὐκ ἐπέτρεψε τῷ προειρημένῳ μυῒ μόνῳ , τὴν μέντοι προσάγουσαν τῷ μετ’ αὐτὸν τεταγμένῳ . καὶ τῶν ἄλλων δὲ τῶν τριῶν τὰς ἀνάλογον αὐτοῖς μόνοις τοῖς κατὰ τὴν χεῖρα μυσὶν ἀνέθηκεν , οὐδέν γε σφοδρὸν ἔχειν δεομένας , ὡς ὃ πρόσθεν ἐδήλωσεν λόγος . ὥστ’ , ἐπεὶ τέτταρες μὲν οὗτοι , δύο δὲ οἱ περὶ τὸν μέγαν , ἄλλος δ’ εἷς ὁ κατὰ τὸν μικρὸν δάκτυλον , εὐλόγως οἱ πάντες ἐν ἄκρᾳ τῇ χειρὶ γεγόνασι μύες ἑπτὰ , εὐλόγως δὲ καθ’ ἕκαστον αὐτῶν εἷς τένων . οὔτε γὰρ εἰς πλείους ἠδύναντο μερίζεσθαι μικροὶ παντάπασιν ὄντες , οὔτ’ , εἰ καὶ μείζους ἦσαν , οὕτως εἶχον ἢ θέσεως ἢ χρείας , ὡς εἰς μίαν ἀνάγεσθαι κορυφὴν πλειόνων κινήσεων ἀρχάς . ἐπὶ μέντοι τῶν ἐκτεινόντων τε καὶ καμπτόντων τοὺς δακτύλους μυῶν , καὶ προσέτι τῶν ἀπαγόντων τοῦ μεγάλου δυνατόν τε ἅμα καὶ χρήσιμον εἶναι τὸ τοιοῦτον ἔδειξεν ὁ ἔμπροσθεν λόγος . ἐπεὶ δ’ , ὡς καὶ τοῦτο δέδεικται , πρὸς μὲν τὴν ἔκτασιν εἷς ἑκάστῳ δακτύλῳ τένων ἐξαρκεῖ , πρὸς δὲ τὴν κάμψιν ἑτέρου μὲν ἐδεήθησαν τοῦ τὸ πρῶτόν τε καὶ τρίτον ἄρθρον κινοῦντος , ἑτέρου δὲ τοῦ τὸ δεύτερον , εἷς μὲν ὁ ἔξωθεν ἐκτείνων ἅπαντας ἐδημιουργήθη μῦς , οὐχ εἷς δὲ ὁ κάμπτων ἅπαντας , ἀλλ’ , ὥσπερ οἱ τένοντες ἐγένοντο διττοὶ , οὕτω κα οἱ προτεταγμένοι μύες αὐτῶν εἰσι δύο , μέγιστοι μὲν οὗτοι , διότι καὶ οἱ τένοντες μέγιστοι , πολὺ δ’ ἥττων ὁ ἐκτὸς , ὅτι καὶ οἱ τούτου τένοντες ἐλάττους πολλῷ . δέδεικται δ’ ἐν τῷ πρόσθεν λόγῳ περὶ τῆς κατὰ τοὺς τένοντας χρείας . εὐλόγως ἄρα καὶ αὐτῶν τῶν ἔνδον ὁ μὲν τῶν τὸ πρῶτόν τε καὶ τρίτον ἄρθρον κινούντων τενόντων μῦς μείζων ἐστὶ , ὁ δὲ τῶν τὸ δεύτερον ἐλάττων πολλῷ · καὶ γὰρ κᾀνταῦθα τοῖς ὄγκοις τῶν τενόντων ἀνάλογόν ἐστι τὸ μέγεθος τῶν μυῶν . ἀλλὰ καὶ ὑπόκειται μὲν ὁ τοὺς μείζους τε καὶ τὴν διττὴν κίνησιν ἐργαζομένους ἀποφύων τένοντας , ἐπίκειται δ’ . ὁ ἕτερος , ἀεὶ ταῖς πλείοσιν ἐνεργείαις ἢ χρησιμωτέραις τὰ ὑπηρετήσοντα μόρια φρουρούσης ἀσφαλέστερον τῆς φύσεως . οὗτοι μὲν οὖν οἱ δύο μύες ἀκριβῶς τὴν μέσην κατειλήφασι χώραν , ἐπειδὴ καὶ τὰς κεφαλὰς τῶν καμπτόντων τοὺς δακτύλους τενόντων , ὡς ἐδείκνυμεν ἔμπροσθεν , εἰς τὴν μέσην χώραν ἀνήκειν ἦν ἄμεινον . ἑκατέρωθεν δ’ εἷς ἐστι , κάμπτων τὸν καρπόν · ὑπὲρ ὧν τῆς χρείας ἐροῦμεν , ἐπειδὰν ἐξηγώμεθα τὰς κινήσεις τοῦ καρποῦ . λοιπὸς δ’ εἷς ὁ πέμπτος ἐστὶ τῶν κατὰ τὸ μῆκος ἐκτεταμένων μυῶν ἔνδον τοῦ πήχεως , ἐπιπολῆς θ’ ἅμα καὶ ἰσχνότατος ἁπάντων τῶν προειρημένων μυῶν , ὑπὲρ οὗ πάντες ἥμαρτον οἱ πρὸ ἡμῶν ἀνατομικοὶ , νομίζοντες ὑπ’ αὐτοῦ κάμπτεσθαι τοὺς δακτύλους . οὐ μόνον δ’ ἐν τούτοις ἡμαρτήκασιν , ἀλλὰ καὶ τοὺς μικροὺς μῦς , ὑφ’ ὧν καὶ αὐτῶν ἡ πρώτη διάρθρωσις ἑκάστου δακτύλου κάμπτεται , τελέως ἠγνόησαν , ὥσπερ καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ μέχρι πολλοῦ . γεγραμμένοι δ’ εἰσὶ σαφῶς ἔν τε τῇ μυῶν ἀνατομῇ καὶ ταῖς ἀνατομικαῖς ἐγχειρήσεσιν . ἐβουλόμην μὲν οὖν μοι τὸν ἐνεστῶτα λόγον ἰδίᾳ περαίνεσθαι χωρὶς τοῦ μεμνῆσθαι τῶν σφαλέντων , καὶ οὕτως ἐξ ἀρχῆς προὐθέμην , ἀλλ’ ἐν αὐτῷ τῷ διεξέρχεσθαι ταῦτα παρέστη μοι τῶν ἀναγνωσομένων ὑποψία τις ἐσομένη περὶ ὧν τοῖς ἔμπροσθεν ἀνατομικοῖς διαφέρομεν , ὡς ἡμῶν ἐσφαλμένων , οὐκ ἐκείνων · εὔλογον γὰρ οἶμαι , τὸν ἕνα νομίζειν ἀγνοῆσαι μᾶλλον , ἢ πάντας τοὺς ἄλλους . ἔτι δὲ μᾶλλον ἀνάγκη συμβῆναι τὴν ὑπόνοιαν ταύτην ἐκείνοις τοῖς ἀνδράσιν , ὅσοι ταῖς ἄλλαις ἡμῶν ἀνατομικαῖς ἐγχειρήσεσιν οὐχ ὡμίλησαν , ἐν αἷς οὐ μόνον ἐπεδείξαμεν , ὅσα κατὰ τὰς ἀνατομὰς ἐσφάλησαν οἱ πρόσθεν , ἀλλὰ καὶ τὰς αἰτίας τῶν σφαλμάτων ἐγράψαμεν , ἃς εἰ μή τις φυλάξαιτο καὶ νῦν ἀνατέμνειν βουληθεὶς , ὁμοίως ἐκείνοις σφαλήσεται . καὶ ὅσοι γε θεωροῦσιν ἀνατεμνόντων ἡμῶν τὰ φαινόμενα , μὴ ὅτι τένοντας ἢ κινήσεις τινὰς ἠγνοημένας αὐτοῖς , ἀλλὰ καὶ μῦς ὅλους παραλελειμμένους , ἐκπλήττονταί τε καὶ τυφλοὺς ἀποκαλοῦσι τοὺς ἐσφαλμένους τὰ τηλικαῦτα . φέρε γὰρ , ἵνα τἄλλα παραλείπω τὰ κατὰ τὴν τῆς χειρὸς ἀνατομὴν αὐτοῖς ἀγνοηθέντα , τίς οὐχ ὁρᾷ τῶν ὀφθαλμοὺς ἐχόντων οὐ μόνον ἐκτεινόμενον καὶ καμπτόμενον ἕκαστον τῶν δακτύλων , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰ πλάγια παραγιγνόμενον ; ἀλλ’ ὅμως ἐκεῖνοι τῶν κινούντων αὐτοὺς μνημονεύοντες τενόντων τοὺς ὑφ’ ὧν ἐκτείνονται καὶ κάμπτονται λέγουσιν , οὐκ ἐννοήσαντες , ὅτι καὶ τῆς εἰς τὰ πλάγια παραγωγῆς ἀναγκαῖον εἶναί τινας ἀρχὰς κινήσεως . ἆρ’ ἔτι θαυμάζεις ἢ ἀπιστεῖς , ἠγνοῆσθαί τι τῶν ἀδηλοτέρων ἐν ταῖς ἀνατομαῖς , οἷς μηδὲ τὰ πρὸ τῆς ἀνατομῆς φαινόμενα γινώσκεται ; οὗτος μὲν δή μοι λόγος κοινὸς ἅπαξ εἰρήσθω νῦν ὑπὲρ ὅλης τῆς πραγματείας , ἵνα μὴ πολλάκις ἀναγκάζωμαι λέγειν τὰ αὐτά . τὴν γὰρ τῶν ὄντως φαινομένων ἐν ταῖς ἀνατομαῖς ἐξήγησιν ἡμεῖς ποιούμεθα νῦν , οὐδενὸς τῶν ἔμπροσθεν ἀκριβώσαντος αὐτήν . ὅστις οὖν βούλεται τῶν τῆς φύσεως ἔργων γενέσθαι θεατὴς , οὐ χρὴ τοῦτον ἀνατομικαῖς βίβλοις πιστεύειν , ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις ὄμμασιν , ἤτοι πρὸς ἡμᾶς ἀφικόμενον , ἤ τινι τῶν ἡμῖν ὁμιλησάντων συγγινόμενον , ἢ αὐτὸν ἐφ’ ἑαυτοῦ φιλοπόνως γυμναζόμενον ἐν ταῖς ἀνατομικαῖς ἐγχειρήσεσιν · ἔστ’ ἂν δ’ ἀναγινώσκῃ μόνον , ἅπασι τοῖς ἔμπροσθεν ἀνατομικοῖς ἡμῶν πιστεύσει μᾶλλον , ὅσῳ καὶ πλείους εἰσίν .
Lemmas: ὁ μέν δή κατά ὁ ἄκρος χείρ μῦς εὐσύνοπτος ὁ ἀριθμός . ἕκαστος μέν γάρ ὁ δάκτυλος εἷς εἰμί ἴδιος μικρός , ὥσπερ καί πρόσθεν λέγω , δύο δέ ὁ ὁ θέναρ καλέω γεννάω ἐκ ἐπίμετρον προσέρχομαι μέγας ὁ ταύτῃ μῦς , διά ὅς ὁ τε σαρκώδης ὁ χείρ ὑψηλός καί ὁ μέσος κοῖλος γίγνομαι , καί ὁ δάκτυλος ἑκάτερος , ὁ τε μέγας καί ὁ μικρός , ἐπί πολύς ὁ ἄλλος ἀπάγω . συγχράω γάρ οὖν καί οὗτος εἰς δέον ὁ φύσις , ἕνεκα μέν ὁ σαρκώδης τε καί ὑψηλός γίγνομαι ὁ μέσος ὁ θέναρ ὁ χείρ ἐργάζομαι ὁ μῦς οὗτος , ἐπεί δέ ἅπαξ γίγνομαι , μή ἀνέχω σάρξ αὐτός μόνος ἀργός καί ἀκίνητος ὑπάρχω , ἀλλά ὁ παράκειμαι δάκτυλος κίνησις τις διά αὐτός ἐκπορίζω . καί μήν καί ὁ μεταξύ ὁ μέγας καί ὁ λιχανός μῦς ἕνεκα μέν ὁ σαρκώδης ἐργάζομαι ὁ ταύτῃ μέρος ὁ χείρ γίγνομαι · συγχράω δέ ὁ φύσις καί οὗτος πρός ὁ ὁ μέγας δάκτυλος κίνησις , ὅς ἐν ὁ προσάγω ὁ λιχανός ποιέω γιγνώσκω μέντοι , σφοδρός δέω ὁ εἰς ὁ πλάγιος κίνησις ὁ μέγας δάκτυλος , οὐ ἐπιτρέπω αὐτός μόνος ὁ λέγω μῦς , ἀλλά ἰσχυρός τένων ἀπό ὁ κατά ὁ πῆχυς μῦς ἄγω καθάπτω εἰς αὐτός . οὕτως δέ καί ὁ μικρός δάκτυλος ὁ λοξός κίνησις ὁ ἀπάγω αὐτός ἀπό ὁ ἄλλος οὐ ἐπιτρέπω ὁ προλέγω μῦς μόνος , ὁ μέντοι προσάγω ὁ μετά αὐτός τάσσω . καί ὁ ἄλλος δέ ὁ τρεῖς ὁ ἀνάλογος αὐτός μόνος ὁ κατά ὁ χείρ μῦς ἀνατίθημι , οὐδείς γε σφοδρός ἔχω δέω , ὡς ὅς πρόσθεν δηλόω λόγος . ὥστε , ἐπεί τέσσαρες μέν οὗτος , δύο δέ ὁ περί ὁ μέγας , ἄλλος δέ εἷς ὁ κατά ὁ μικρός δάκτυλος , εὔλογος ὁ πᾶς ἐν ἄκρος ὁ χείρ γίγνομαι μῦς ἑπτά , εὔλογος δέ κατά ἕκαστος αὐτός εἷς τένων . οὔτε γάρ εἰς πολύς δύναμαι μερίζω μικρός παντάπασι εἰμί , οὔτε , εἰ καί μέγας εἰμί , οὕτως ἔχω ἤ θέσις ἤ χρεία , ὡς εἰς εἷς ἀνάγω κορυφή πολύς κίνησις ἀρχή . ἐπί μέντοι ὁ ἐκτείνω τε καί κάμπτω ὁ δάκτυλος μῦς , καί προσέτι ὁ ἀπάγω ὁ μέγας δυνατός τε ἅμα καί χρήσιμος εἰμί ὁ τοιοῦτος δείκνυμι ὁ ἔμπροσθεν λόγος . ἐπεί δέ , ὡς καί οὗτος δείκνυμι , πρός μέν ὁ ἔκτασις εἷς ἕκαστος δάκτυλος τένων ἐξαρκέω , πρός δέ ὁ κάμψις ἕτερος μέν δέω ὁ ὁ πρῶτος τε καί τρίτος ἄρθρον κινέω , ἕτερος δέ ὁ ὁ δεύτερος , εἷς μέν ὁ ἔξωθεν ἐκτείνω ἅπας δημιουργέω μῦς , οὐ εἷς δέ ὁ κάμπτω ἅπας , ἀλλά , ὥσπερ ὁ τένων γίγνομαι δισσός , οὕτως ἄν ὁ προτάσσω μῦς αὐτός εἰμί δύο , μέγας μέν οὗτος , διότι καί ὁ τένων μέγας , πολύς δέ ἥσσων ὁ ἐκτός , ὅτι καί ὁ οὗτος τένων ἐλαχύς πολύς . δείκνυμι δέ ἐν ὁ πρόσθεν λόγος περί ὁ κατά ὁ τένων χρεία . εὔλογος ἄρα καί αὐτός ὁ ἔνδον ὁ μέν ὁ ὁ πρῶτος τε καί τρίτος ἄρθρον κινέω τένων μῦς μέγας εἰμί , ὁ δέ ὁ ὁ δεύτερος ἐλαχύς πολύς · καί γάρ ᾀνταῦθη ὁ ὄγκος ὁ τένων ἀνάλογος εἰμί ὁ μέγεθος ὁ μῦς . ἀλλά καί ὑπόκειμαι μέν ὁ ὁ μέγας τε καί ὁ δισσός κίνησις ἐργάζομαι ἀποφύω τένων , ἐπίκειμαι δέ . ὁ ἕτερος , ἀεί ὁ πολύς ἐνέργεια ἤ χρήσιμος ὁ ὑπηρετέω μόριον φρουρέω ἀσφαλής ὁ φύσις . οὗτος μέν οὖν ὁ δύο μῦς ἀκριβής ὁ μέσος καταλαμβάνω χώρα , ἐπειδή καί ὁ κεφαλή ὁ κάμπτω ὁ δάκτυλος τένων , ὡς δείκνυμι ἔμπροσθεν , εἰς ὁ μέσος χώρα ἀνήκω εἰμί ἀγαθός . ἑκατέρωθεν δέ εἷς εἰμί , κάμπτω ὁ καρπός · ὑπέρ ὅς ὁ χρεία λέγω , ἐπειδάν ἐξηγέομαι ὁ κίνησις ὁ καρπός . λοιπός δέ εἷς ὁ πέμπτος εἰμί ὁ κατά ὁ μῆκος ἐκτείνω μῦς ἔνδον ὁ πῆχυς , ἐπιπολή τε ἅμα καί ἰσχνός ἅπας ὁ προλέγω μῦς , ὑπέρ ὅς πᾶς ἁμαρτάνω ὁ πρό ἐγώ ἀνατομικός , νομίζω ὑπό αὐτός κάμπτω ὁ δάκτυλος . οὐ μόνος δέ ἐν οὗτος ἁμαρτάνω , ἀλλά καί ὁ μικρός μῦς , ὑπό ὅς καί αὐτός ὁ πρῶτος διάρθρωσις ἕκαστος δάκτυλος κάμπτω , τέλειος ἀγνοέω , ὥσπερ καί ἐγώ αὐτός μέχρι πολύς . γράφω δέ εἰμί σαφής ἐν τε ὁ μῦς ἀνατομή καί ὁ ἀνατομικός ἐγχείρησις . βούλομαι μέν οὖν ἐγώ ὁ ἐνίστημι λόγος ἴδιος περαίνω χωρίς ὁ μιμνῄσκω ὁ σφάλλω , καί οὕτως ἐκ ἀρχή προτίθημι , ἀλλά ἐν αὐτός ὁ διεξέρχομαι οὗτος παρίστημι ἐγώ ὁ ἀναγιγνώσκω ὑποψία τις εἰμί περί ὅς ὁ ἔμπροσθεν ἀνατομικός διαφέρω , ὡς ἐγώ σφάλλω , οὐ ἐκεῖνος · εὔλογος γάρ οἴομαι , ὁ εἷς νομίζω ἀγνοέω μάλα , ἤ πᾶς ὁ ἄλλος . ἔτι δέ μάλα ἀνάγκη συμβαίνω ὁ ὑπόνοια οὗτος ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ , ὅσος ὁ ἄλλος ἐγώ ἀνατομικός ἐγχείρησις οὐ ὁμιλέω , ἐν ὅς οὐ μόνος ἐπιδείκνυμι , ὅσος κατά ὁ ἀνατομή σφάλλω ὁ πρόσθεν , ἀλλά καί ὁ αἰτία ὁ σφάλμα γράφω , ὅς εἰ μή τις φυλάσσω καί νῦν ἀνατέμνω βούλομαι , ὅμοιος ἐκεῖνος σφάλλω . καί ὅσος γε θεωρέω ἀνατέμνω ἐγώ ὁ φαίνω , μή ὅτι τένων ἤ κίνησις τις ἀγνοέω αὐτός , ἀλλά καί μῦς ὅλος παραλείπω , ἐκπλήσσω τε καί τυφλός ἀποκαλέω ὁ σφάλλω ὁ τηλικοῦτος . φέρω γάρ , ἵνα ἄλλος παραλείπω ὁ κατά ὁ ὁ χείρ ἀνατομή αὐτός ἀγνοέω , τίς οὐ ὁράω ὁ ὀφθαλμός ἔχω οὐ μόνος ἐκτείνω καί κάμπτω ἕκαστος ὁ δάκτυλος , ἀλλά καί πρός ὁ πλάγιος παραγίγνομαι ; ἀλλά ὅμως ἐκεῖνος ὁ κινέω αὐτός μνημονεύω τένων ὁ ὑπό ὅς ἐκτείνω καί κάμπτω λέγω , οὐ ἐννοέω , ὅτι καί ὁ εἰς ὁ πλάγιον παραγωγή ἀναγκαῖος εἰμί τις ἀρχή κίνησις . ἆρα ἔτι θαυμάζω ἤ ἀπιστέω , ἀγνοέω τις ὁ ἄδηλος ἐν ὁ ἀνατομή , ὅς μηδέ ὁ πρό ὁ ἀνατομή φαίνω γιγνώσκω ; οὗτος μέν δή ἐγώ λόγος κοινός ἅπαξ λέγω νῦν ὑπέρ ὅλος ὁ πραγματεία , ἵνα μή πολλάκις ἀναγκάζω λέγω ὁ αὐτός . ὁ γάρ ὁ ὄντως φαίνω ἐν ὁ ἀνατομή ἐξήγησις ἐγώ ποιέω νῦν , οὐδείς ὁ ἔμπροσθεν ἀκριβόω αὐτός . ὅστις οὖν βούλομαι ὁ ὁ φύσις ἔργον γίγνομαι θεατής , οὐ χρή οὗτος ἀνατομικός βίβλος πιστεύω , ἀλλά ὁ ἴδιος ὄμμα , ἤτοι πρός ἐγώ ἀφικνέομαι , ἤ τις ὁ ἐγώ ὁμιλέω συγγίγνομαι , ἤ αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ φιλόπονος γυμνάζω ἐν ὁ ἀνατομικός ἐγχείρησις · ἔστε ἄν δέ ἀναγιγνώσκω μόνος , ἅπας ὁ ἔμπροσθεν ἀνατομικός ἐγώ πιστεύω μάλα , ὅσος καί πολύς εἰμί .