galenus.de-usu-partium 11.18
Ὅσον οὖν ἔθ’ ὑπόλοιπόν ἐστι τῶν κατὰ τὴν κεφαλὴν ἐξηγήσεως δεόμενον , αὖθις ἐπάνιμεν ὡς οἷόν τε διὰ βραχυτάτων , ἀρξάμενοι πάλιν ἀπὸ τοῦ πλήθους τε καὶ τῆς θέσεως τῶν ὀστῶν . διὰ τί γὰρ ἑπτὰ μὲν αὐτῆς τῆς κεφαλῆς ἐστιν , ἐννέα δὲ τῆς ἄνω γένυος , δύο δὲ τῆς κάτω , δίκαιον ἐπίστασθαι τόν γε μηδὲν τῶν ἔργων τῆς φύσεως ἄγνωστον ἐθέλοντα καταλιπεῖν , ὅσπερ δὴ καὶ μόνος ﻿ ἐστὶν ὁ δικαίως φυσικὸς ὀνομασθησόμενος . ἀναμνησθῆναι δὲ χρὴ πάλιν κᾀνταῦθα τῶν πρόσθεν εἰρημένων ὑπὲρ ἁπάσης ὀστῶν συνθέσεως . ἤτοι γὰρ ἕνεκα κινήσεως , ἢ διαπνοῆς , ἢ διόδου τινὸς , ἢ τῆς τῶν μερῶν ἑτερότητος , ἢ ἀσφαλείας τε καὶ δυσπαθείας ἡ σύνταξις αὐτῶν ἐγένετο . κινήσεως μὲν ἕνεκεν ἐν δακτύλοις καὶ ἀγκῶσι , καὶ καρποῖς , καὶ ὤμοις , καὶ ἰσχίοις , καὶ γόνασι , καὶ ἀστραγάλοις , καὶ πλευραῖς , καὶ σπονδύλοις , καὶ ἁπάσαις ἁπλῶς ταῖς διαρθρώσεσιν . διαπνοῆς δὲ , καθάπερ ἐπὶ τῶν ῥαφῶν ἐλέγετο , τῆς τε τοῦ περικρανίου γενέσεώς τε ἅμα καὶ διόδου , καί τινων ἀγγείων , τῶν μὲν ἔσωθεν ἔξω , τῶν δ’ ἔξωθεν ἔσω διηκόντων ἕνεκεν , αἱ ῥαφαὶ τῆς κεφαλῆς ἐδείκνυντο γεγονέναι . καὶ μέν γε καὶ δυσπάθειάν τέ τινα καὶ ἀσφάλειαν ὑπάρχειν ἅπασι τοῖς ἐκ πολλῶν συγκειμένοις , ἐν αὐτοῖς τε τοῖς περὶ τῶν ῥαφῶν τῆς κεφαλῆς λόγοις ἐπεδείξαμεν , ἐπί τε τῶν χειρῶν οὐχ ἥκιστα . τῆς δὲ τῶν ἐν τοῖς ὀστοῖς μερῶν διαφορᾶς ἕνεκα καὶ τὰς ἐν τοῖς λεπιδοειδέσιν ἐλέγομεν γεγονέναι συνθέσεις . ἀλλὰ καὶ τῶν κώλων αἱ κεφαλαὶ , ἅσπερ δὴ καὶ ἐπιφύσεις ὀνομάζουσι καὶ κονδύλους , διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν γεγόνασιν . ἔνθα γὰρ ἂν ὀστοῦν μυελὸν ἔχῃ , τούτῳ καθάπερ ἐπίθημα τοῖς πέρασιν ἑκατέρωθεν ὡς τὰ πολλὰ κεφαλὴν ἰδεῖν ἐστιν ἐπιφυομένην . καί μοι δοκεῖ τοῦτον αὐτὸν ἤδη τὸν λόγον ἀρχὴν ποιήσασθαι τοῖς προκειμένοις , καὶ δεῖξαι πρότερον μὲν , διὰ τί , τῆς κάτω γένυος ἐχούσης μυελὸν , ἄμοιρός ἐστι τελέως οὐσίας τοιαύτης ἡ ἄνω · δεύτερον δὲ , διὰ τί , καίτοι μυελὸν ἐχούσης τῆς κάτω , κατ’ οὐδέτερον αὐτῆς τῶν περάτων ἐπίφυσίς ἐστιν , οἷον βραχίονι , καὶ πήχει , καὶ κερκίδι , καὶ μηρῷ , καὶ κνήμῃ , καὶ περόνῃ , καὶ ὅλως τοῖς μυελὸν ἔχουσι . εὐθὺς δὲ τούτοις συναποδειχθήσεται καὶ διὰ τί τὸ τῆς ἄνω γένυος ὀστοῦν οὐκ ἔχει μυελὸν , ὥσπερ τὸ τῆς κάτω , κατά τινα γένη ζώων . ἢν δὲ δὴ ταῦτα δείξωμεν , οὕτως ἤδη καὶ τὸν περὶ πλήθους τε καὶ συνθέσεως αὐτῶν ἐπάνιμεν λόγον . ἀρκτέον οὖν ἀπὸ τοῦ σαφεστάτου φαινομένου κατὰ πάντα τὰ ζῶα , τοῦ μηδὲν τῶν μικρῶν ὀστῶν μυελὸν ἔχειν , ὅτι μηδὲ κοιλίαν ἀξιόλογόν τινα καὶ μεγάλην μίαν , ἀλλὰ σήραγγας μόνον , καὶ ταύτας ὀλίγας τέ τινας καὶ στενάς . εἰ γὰρ δὴ πρὸς τῷ στενὸν εἶναι καὶ κοῖλον ἐγεγένητο , παντάπασιν ἂν ἦν ἀσθενὲς , ὥσπερ , εἰ καὶ τῶν μεγάλων τι πλῆρες ἦν καὶ πυκνὸν , ἐσχάτως ἂν ἦν βαρύ τε καὶ δύσφορον . ὅπου γὰρ καὶ νῦν μεγίστων τῶν κινησόντων ἐδεήθη μυῶν κνήμη , καὶ μηρὸς , καὶ βραχίων , καὶ πάνθ’ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα , τί χρὴ νομίζειν , εἰ μήτε κοιλίας εἶχεν οὕτω μεγάλας , μήτε ἀραιότερα ταῖς συστάσεσιν ἐγεγόνει ; καὶ τούτου μέγιστον τεκμήριον τὸ τοῖς μὲν ἀσθενέσιν ἅπασι ζώοις χαυνότερά τε καὶ κοιλότερα , τοῖς δ’ ἰσχυροτέροις πυκνότερά τε καὶ πληρέστατα τὰ ὀστᾶ γεγονέναι , φυλαττομένης , οἶμαι , τῆς φύσεως ἀσθενεστέρων ὀργάνων ἐξάπτειν βάρη μεγάλα . οὕτω τοι καὶ κύων , καὶ λύκος , καὶ πάρδαλις , καὶ πάνθ’ ὅσα μυσὶ καὶ νεύροις σύντονα , συῶν καὶ ὀΐων καὶ αἰγῶν πυκνοτέραν τε πολὺ καὶ σκληροτέραν ἐκτήσατο τὴν τῶν ὀστῶν οὐσίαν , καὶ τό γε πάντων σφοδρότατόν τε καὶ συντονώτατον ζῶον , ὁ λέων , ἀμύελα πάντ’ ἔχειν πεπίστευται . τῷ γὰρ λέοντι τὰ μὲν ἄλλα σύμπαντ’ αὐτοῦ μέλη τοιαύτην ἔχει σαφέστατα τῶν ὀστῶν τὴν οὐσίαν · κατὰ δὲ τοὺς μηροὺς καὶ εἰ δή τι τοιοῦτον ἕτερον κῶλον , ἀμυδρὰ καὶ λεπτὴ διατετάσθαι σοι δόξει κατὰ τὸ μέσον αὐτῶν κοιλότης , ὥστε τοῦτο μὲν , εἴπερ τι καὶ ἄλλο , τῶν ἐναργεστάτων ἐστὶν , εἰς τὴν τῶν μυῶν ἀσθένειάν τε καὶ ῥώμην ἀποβλέπουσαν τὴν φύσιν ἀνάλογον αὐτοῖς ἐργάζεσθαι τὰ βάρη τῶν ὀστῶν . ἐπεὶ γὰρ διττὸς ἦν αὐτῇ τῆς ὅλης κατασκευῆς αὐτῶν ὁ σκοπὸς , ὡς μὲν πρὸς τὴν ἰδίαν ἀσφάλειαν ἡ σκληρότης , ὡς δὲ πρὸς τὴν τοῦ ζώου κίνησιν ἡ κουφότης , καὶ ἦν ἐς ταὐτὸν συνελθεῖν ἄμφω ταῦτα οὐκ εὐπετές · ἡ μὲν γὰρ ἐκ πυκνότητος καὶ σκληρότητος , ἡ δ’ ἐκ τῶν ἐναντίων ἐγεννᾶτο · δῆλον ὡς τὸ χρηστότερον αὐτῶν ἑλέσθαι βέλτιον ἦν . χρηστότερον δ’ ἐστὶ τοῖς ζώοις ἡ κίνησις , ὡς ἂν καὶ κατὰ τὴν οὐσίαν αὐτῶν ὑπάρχουσα . οὐ γὰρ ᾗ ζῶον πάντων δυσπαθὲς , ἀλλ’ ἐξ ἑαυτοῦ κινούμενον . ἐφ’ ὧν μέντοι διά τε τὸ σύντονον τῶν μυῶν καὶ ὅλου τοῦ ζώου τὴν ῥώμην οἷόν τ’ ἦν ἄμφω παρεσκευάσθαι , τούτοις ἅπασι πυκνὰ καὶ σκληρὰ , καθάπερ τινὰς λίθους , ἀπειργάσατο τὰ ὀστᾶ , καὶ τοῦθ’ οὕτως ἐπὶ πάντων φυλάττει τῶν ζώων , ὥστ’ οὐ μόνον πεζὸν οὐδὲν , ἀλλ’ οὐδὲ πτηνὸν οὐδ’ ἔνυδρον ἄλλως ἔχει . καὶ γὰρ οὖν καὶ τοῖς ἀετοῖς πυκνοτάτη τέ ἐστι καὶ σκληροτάτη τῶν ὀστῶν ἡ σύγκρισις · ἑξῆς δὲ αὐτῶν τοῖς ἀλκίμοις ἱέραξιν , ὥσπερ κίρκῳ , καὶ φασσοφόνῳ , καὶ τοῖς ὁμοίοις · ἔπειτ’ ἤδη καὶ τοῖς ἄλλοις , ἀλέκτορσί τε καὶ νήτταις , καὶ χησὶ , χαύνη τε ἅμα καὶ κοίλη καὶ κούφη τῶν ὀστῶν ἡ σύστασις . εἴπερ οὖν ὁ ἄνθρωπος οὐ κατὰ λέοντά ἐστι τὴν ῥώμην οὔτε τῶν μυῶν οὔθ’ ὅλου τοῦ σώματος , εὐλόγως αὐτῷ τὰ μέγιστα τῶν ὀστῶν οὐ κοῖλα μόνον , ἀλλὰ καὶ χαῦνα γέγονε . καὶ μὴν εἴπερ εὐλόγως ἐστὶ κοῖλα , καὶ δέδεικται μυριάκις ἤδη κατὰ τὸν ἔμπροσθεν λόγον ἅπασι τοῖς ἕνεκά του γεγονόσι πρὸς ἄλλο τι συγχρωμένη καλῶς ἡ φύσις , οὐκ ἔμελλεν αὐτὰ περιόψεσθαι κενὰ , δυναμένη γε δή τινα παρασκευὴν τροφῆς οἰκείας αὐτοῖς ἐναποθέσθαι . ﻿ δέδεικται δ’ ἐν τοῖς τῶν φυσικῶν δυνάμεων ὑπομνήμασιν , ὅτι τε μυελός ἐστιν οἰκεία τροφὴ τῶν ὀστῶν , ὅτι τε τοῖς οὐκ ἔχουσι κοιλίας ὀστοῖς ἐν ταῖς σήραγξι τοιοῦτόν τι περιέχεται , καὶ μέν γε καὶ ὡς οὐ χρὴ θαυμάζειν , εἰ παχύτερος ὁ μυελός ἐστι τοῦ κατὰ τὰς σήραγγας χυμοῦ , καίτοι τῆς αὐτῆς ἕνεκα χρείας ἐκείνῳ γεγονώς . διὰ ταῦτα μὲν δὴ μυελὸν ἔσχεν , ὅσα κοῖλα τῶν ὀστῶν . ἐπίφυσιν δὲ τῶν κεφαλῶν οὐκ εὐθὺς ὅσα μυελὸν ἔχει σύμπαντα κέκτηται . καὶ γὰρ καὶ ἡ κάτω γένυς ἔχει μέν τινα μυελὸν ἐντὸς ἑαυτῆς , ἐπίφυσιν δὲ οὐκ ἔχει · πυκνοτέρα γάρ ἐστιν ἢ ὡς ἐπιφύσεως δεῖσθαι . συνελθουσῶν εἰς ταὐτὸν ἀμφοῖν ἅμα χαυνότητός τε καὶ κοιλότητος , εὐθέως αὐτῷ κεφαλήν τινα κατὰ πέρας ἐπιφυομένην ἰδεῖν ἐστιν , ὅτι τε δεῖταί τινος ἐπιθήματος , ὅτι τε τοῦτο πυκνὸν εἶναι χρὴ καὶ στεῤῥὸν , καὶ μάλισθ’ ὅταν εἰς διάρθρωσιν περαίνῃ · σκληρῶν γὰρ δεῖται τῶν διαρθρουμένων ὀστῶν , ὡς ἂν συνεχῶς μελλόντων κινεῖσθαί τε καὶ περὶ ἄλληλα τρίβεσθαι . πάλιν οὖν ἀναμνησθῆναι χρὴ μιᾶς τῶν εἰρημένων ὁποία τίς ἐστιν ὀλίγον ἔμπροσθεν χρειῶν κατὰ τὰς συνθέσεις τῶν ὀστῶν . οὐ γὰρ οἷόν τε καθ’ ἓν αὐτῶν ἐναντία ταῖς φύσεσιν ἑνοῦσθαι καλῶς μόρια . πῶς γὰρ ἂν ἀραιῷ τὸ πυκνὸν , ἢ σκληρῷ τὸ χαῦνον εἰς ἕνωσιν ἀφίκοιτο φίλιόν τε καὶ δύσλυτον ; οὕτως οὖν ἐλέγετο καὶ τὰ λεπιδοειδῆ κατὰ τὴν κεφαλὴν ὀστᾶ πάνυ σοφῶς ἐξευρῆσθαι τῇ φύσει , συνάπτοντα τοῖς τῶν κροτάφων ὀστοῖς πυκνοῖς καὶ σκληροῖς οὖσι χαῦνα καὶ σηραγγώδη τὰ τοῦ βρέγματος . ὁμοίας δὴ χρείας ἕνεκα καὶ αἱ κεφαλαὶ τῶν κώλων ἅπασι γεγόνασι πυκναὶ καὶ σκληραὶ χαύνοις καὶ ἀραιοῖς ἐπιφυόμεναι . πῶς οὖν ἡ φύσις κᾀνταῦθα ; τοῦ μὲν ἑνοῦν ἀλλήλοις τὰ ἐναντία κατέγνω , φιλίαν δ’ αὐτοῖς τινα καὶ ἄλυπον ὁμιλίαν ἐκ τοῦ τρόπου τῆς ἐμφύσεως ἐμηχανήσατο , χόνδρον ἑκατέροις ἐπαλείψασα καθάπερ τινὰ κόλλαν , ἡ χαύνους μὲν τῶν ὀστῶν ἀναπληρώσασα τοὺς ἐν τοῖς πέρασι σήραγγας , ἐκλειάνασά τε τὰς τραχύτητας . τῷ δὲ σκληρῷ περιχυθεὶς ἔξωθεν , ἔδησεν αὐτὰ πρὸς ἄλληλα καὶ συνέφυσε δι’ ἑαυτοῦ μέσου καλῶς οὕτως , ὥστε , εἰ μή τις ἢ καθεψήσειεν , ἢ ξηράνειεν αὐτὰ , λανθάνει τὴν σύνθεσιν . ἔνθα δ’ ἂν μὴ πολὺ τὸ διαλλάττον ᾖ τῶν ὀστῶν , ἀλλὰ βραχύ τι τοῦ περιέχοντος τὴν κοιλότητα τὸ κατακλεῖον αὐτὴν πέρας ὑπάρχει πυκνότερον , ἐνταῦθ’ ἡ φύσις οὐδὲν δεῖται φιλοτεχνεῖν ἐπίφυσιν , ὥσπερ οὐδ’ ἐπὶ τῆς κάτω γένυος . οὐ γὰρ μικρῷ τινι τοῦτο βραχίονός τε καὶ μηροῦ καὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων ὀστῶν ὑπάρχον πυκνότερον , ἀλλ’ ὅλον τῷ παντὶ διαφέρον , ἱκανὸν ἑαυτῷ γίγνεται κατακλείειν τὸν μυελὸν ἄνευ τινὸς ἔξωθεν ἐπιφύσεως . ἡ δ’ αἰτία τοῦ μὲν πολὺ σκληρότερον ἐκείνων γενέσθαι καὶ διὰ τοῦτο κοιλότητα σμικρὰν ἔχειν ἡ γυμνότης ἐστίν . εἰ μὴ γὰρ κᾂν ἐκ τῆς ἰδίας οὐσίας τὴν δυσπάθειαν ἐκτήσατο , ῥᾳδίως ἂν ἐθλᾶτό τε καὶ συνεθλίβετο προπετὲς οὕτω καὶ ψιλὸν ἐκκείμενον . τοῦ δ’ ὅλως ἔχειν κοιλότητα , καίτοι δεόμενον εἶναι σκληρὸν , οἱ κροταφῖται μῦς ἔχουσι τὴν αἰτίαν , οὐκ ὄντες ἡμῖν οὕτως ἰσχυροὶ , καθάπερ ἐπὶ λεόντων , ὡς πυκνὸν καὶ σκληρὸν καὶ πλῆρες ἔχειν ἀλύπως ὀστοῦν . καὶ μὲν δὴ καὶ ἐδεῖτό γε πάντως ἐν τῷ δάκνειν ἔχων τὴν τῆς ῥώμης ἐνέργειαν ὁ λέων ἰσχυρᾶς γένυος . οὐδὲ γὰρ ἂν ὀδόντας ἰσχυροὺς ἐν αὐτῇ κατέπηξεν ἡ φύσις , εἰ μὴ καὶ αὐτὴν πρότερον ἀπειργάσατο τοιαύτην . οὕτω δὲ καὶ τὸν αὐχένα σύμπαντα κρατερὸν ἐδημιούργησεν αὐτῷ , συμφύσασα πρὸς ἀλλήλους διὰ συνδέσμων ἰσχυρῶν τοὺς ταύτῃ σπονδύλους . ἀλλ’ ἄνθρωπος , πολιτικόν τε καὶ ἥμερον ὑπάρχων ζῶον , εὐρώστου μὲν οὕτω γένυος οὐκ ἐδεῖτο , δυσπαθεστέρας μέντοι χρῄζων αὐτῆς , ἢ κατὰ βραχίονα καὶ μηρὸν , ἀλλὰ καὶ κούφης ἅμα διὰ τοὺς κροταφίτας μῦς , ἀκριβῶς ἁρμόττουσαν ἑκατέρᾳ τῇ χρείᾳ κέκτηται . διὰ τὴν αὐτὴν οὖν πρόνοιαν οὐδ’ ὅλως ἔχει μυελὸν ἡ ἄνω γένυς , ὅτι μηδὲ κινεῖται τὴν ἀρχήν . ἀφαιρεθείσης γὰρ τῆς ἑτέρας χρείας , εἰς δυσπάθειαν μόνην παρεσκευάσθη , τοῦτο δ’ ἐκ τοῦ πλήθους τῶν ὀστῶν ἐδείχθη γινόμενον .
Lemmas: ὅσος οὖν ἔτι ὑπόλοιπος εἰμί ὁ κατά ὁ κεφαλή ἐξήγησις δέω , αὖθις ἐπανέρχομαι ὡς οἷος τε διά βραχύς , ἄρχω πάλιν ἀπό ὁ πλῆθος τε καί ὁ θέσις ὁ ὀστέον . διά τίς γάρ ἑπτά μέν αὐτός ὁ κεφαλή εἰμί , ἐννέα δέ ὁ ἄνω γένυς , δύο δέ ὁ κάτω , δίκαιος ἐπίσταμαι ὁ γε μηδείς ὁ ἔργον ὁ φύσις ἄγνωστος ἐθέλω καταλείπω , ὅς δή καί μόνος ﻿ εἰμί ὁ δίκαιος φυσικός ὀνομάζω . ἀναμιμνῄσκω δέ χρή πάλιν ᾀνταῦθη ὁ πρόσθεν λέγω ὑπέρ ἅπας ὀστέον σύνθεσις . ἤτοι γάρ ἕνεκα κίνησις , ἤ διαπνοή , ἤ δίοδος τις , ἤ ὁ ὁ μέρος ἑτερότης , ἤ ἀσφάλεια τε καί δυσπάθεια ὁ σύνταξις αὐτός γίγνομαι . κίνησις μέν ἕνεκα ἐν δάκτυλος καί ἀγκών , καί καρπός , καί ὦμος , καί ἴσχιον , καί γόνυ , καί ἀστράγαλος , καί πλευρά , καί σφόνδυλος , καί ἅπας ἁπλῶς ὁ διάρθρωσις . διαπνοή δέ , καθά ἐπί ὁ ῥαφή λέγω , ὁ τε ὁ περικράνιον γένεσις τε ἅμα καί δίοδος , καί τις ἀγγεῖον , ὁ μέν ἔσωθεν ἔξω , ὁ δέ ἔξωθεν ἔσω διήκω ἕνεκα , ὁ ῥαφή ὁ κεφαλή δείκνυμι γίγνομαι . καί μέν γε καί δυσπάθεια τε τις καί ἀσφάλεια ὑπάρχω ἅπας ὁ ἐκ πολύς σύγκειμαι , ἐν αὐτός τε ὁ περί ὁ ῥαφή ὁ κεφαλή λόγος ἐπιδείκνυμι , ἐπί τε ὁ χείρ οὐ ἦκα . ὁ δέ ὁ ἐν ὁ ὀστέον μέρος διαφορά ἕνεκα καί ὁ ἐν ὁ λεπιδοειδής λέγω γίγνομαι σύνθεσις . ἀλλά καί ὁ κῶλον ὁ κεφαλή , ὅς δή καί ἐπίφυσις ὀνομάζω καί κόνδυλος , διά ὁ αὐτός αἰτία γίγνομαι . ἔνθα γάρ ἄν ὀστέον μυελός ἔχω , οὗτος καθά ἐπίθημα ὁ πέρας ἑκατέρωθεν ὡς ὁ πολύς κεφαλή ὁράω εἰμί ἐπιφύω . καί ἐγώ δοκέω οὗτος αὐτός ἤδη ὁ λόγος ἀρχή ποιέω ὁ πρόκειμαι , καί δείκνυμι πρότερος μέν , διά τίς , ὁ κάτω γένυς ἔχω μυελός , ἄμοιρος εἰμί τέλειος οὐσία τοιοῦτος ὁ ἄνω · δεύτερος δέ , διά τίς , καίτοι μυελός ἔχω ὁ κάτω , κατά οὐδέτερος αὐτός ὁ πέρας ἐπίφυσις εἰμί , οἷος βραχίων , καί πῆχυς , καί κερκίς , καί μηρός , καί κνήμη , καί περόνη , καί ὅλος ὁ μυελός ἔχω . εὐθύς δέ οὗτος συναποδείκνυμι καί διά τίς ὁ ὁ ἄνω γένυς ὀστέον οὐ ἔχω μυελός , ὥσπερ ὁ ὁ κάτω , κατά τις γένος ζῷον . ἐάν δέ δή οὗτος δείκνυμι , οὕτως ἤδη καί ὁ περί πλῆθος τε καί σύνθεσις αὐτός ἐπανέρχομαι λόγος . ἄρχω οὖν ἀπό ὁ σαφής φαίνω κατά πᾶς ὁ ζῷον , ὁ μηδείς ὁ μικρός ὀστέον μυελός ἔχω , ὅτι μηδέ κοιλία ἀξιόλογος τις καί μέγας εἷς , ἀλλά σῆραγξ μόνος , καί οὗτος ὀλίγος τε τις καί στενός . εἰ γάρ δή πρός ὁ στενός εἰμί καί κοῖλος γίγνομαι , παντάπασι ἄν εἰμί ἀσθενής , ὥσπερ , εἰ καί ὁ μέγας τις πλήρης εἰμί καί πυκνός , ἔσχατος ἄν εἰμί βαρύς τε καί δύσφορος . ὅπου γάρ καί νῦν μέγας ὁ κινέω δέω μῦς κνήμη , καί μηρός , καί βραχίων , καί πᾶς ὅσος ἄλλος τοιοῦτος , τίς χρή νομίζω , εἰ μήτε κοιλία ἔχω οὕτως μέγας , μήτε ἀραῖος ὁ σύστασις γίγνομαι ; καί οὗτος μέγας τεκμήριον ὁ ὁ μέν ἀσθενής ἅπας ζῷον χαῦνος τε καί κοῖλος , ὁ δέ ἰσχυρός πυκνός τε καί πλήρης ὁ ὀστέον γίγνομαι , φυλάσσω , οἴομαι , ὁ φύσις ἀσθενής ὄργανον ἐξάπτω βάρος μέγας . οὕτως τοι καί κύων , καί λύκος , καί πάρδαλις , καί πᾶς ὅσος μῦς καί νεῦρον σύντονος , ὗς καί ὄις καί αἴξ πυκνός τε πολύς καί σκληρός κτάομαι ὁ ὁ ὀστέον οὐσία , καί ὁ γε πᾶς σφοδρός τε καί σύντονος ζῷον , ὁ λέων , ἀμύελος πᾶς ἔχω πιστεύω . ὁ γάρ λέων ὁ μέν ἄλλος σύμπας αὐτός μέλος τοιοῦτος ἔχω σαφής ὁ ὀστέον ὁ οὐσία · κατά δέ ὁ μηρός καί εἰ δή τις τοιοῦτος ἕτερος κῶλον , ἀμυδρός καί λεπτός διατείνω σύ δοκέω κατά ὁ μέσος αὐτός κοιλότης , ὥστε οὗτος μέν , εἴπερ τις καί ἄλλος , ὁ ἐναργής εἰμί , εἰς ὁ ὁ μῦς ἀσθένεια τε καί ῥώμη ἀποβλέπω ὁ φύσις ἀνάλογος αὐτός ἐργάζομαι ὁ βάρος ὁ ὀστέον . ἐπεί γάρ δισσός εἰμί αὐτός ὁ ὅλος κατασκευή αὐτός ὁ σκοπός , ὡς μέν πρός ὁ ἴδιος ἀσφάλεια ὁ σκληρότης , ὡς δέ πρός ὁ ὁ ζῷον κίνησις ὁ κουφότης , καί εἰμί εἰς αὐτός συνέρχομαι ἄμφω οὗτος οὐ εὐπετής · ὁ μέν γάρ ἐκ πυκνότης καί σκληρότης , ὁ δέ ἐκ ὁ ἐναντίος γεννάω · δῆλος ὡς ὁ χρηστός αὐτός αἱρέω ἀγαθός εἰμί . χρηστός δέ εἰμί ὁ ζῷον ὁ κίνησις , ὡς ἄν καί κατά ὁ οὐσία αὐτός ὑπάρχω . οὐ γάρ ᾗ ζῷον πᾶς δυσπαθής , ἀλλά ἐκ ἑαυτοῦ κινέω . ἐπί ὅς μέντοι διά τε ὁ σύντονος ὁ μῦς καί ὅλος ὁ ζῷον ὁ ῥώμη οἷος τε εἰμί ἄμφω παρασκευάζω , οὗτος ἅπας πυκνός καί σκληρός , καθά τις λίθος , ἀπεργάζομαι ὁ ὀστέον , καί οὗτος οὕτως ἐπί πᾶς φυλάσσω ὁ ζῷον , ὥστε οὐ μόνος πεζός οὐδείς , ἀλλά οὐδέ πτηνός οὐδέ ἔνυδρος ἄλλος ἔχω . καί γάρ οὖν καί ὁ ἀετός πυκνός τε εἰμί καί σκληρός ὁ ὀστέον ὁ σύγκρισις · ἑξῆς δέ αὐτός ὁ ἄλκιμος ἱέραξ , ὥσπερ κίρκος , καί φασσοφόνος , καί ὁ ὅμοιος · ἔπειτα ἤδη καί ὁ ἄλλος , ἀλέκτωρ τε καί νῆττα , καί χήν , χαῦνος τε ἅμα καί κοῖλος καί κοῦφος ὁ ὀστέον ὁ σύστασις . εἴπερ οὖν ὁ ἄνθρωπος οὐ κατά λέων εἰμί ὁ ῥώμη οὔτε ὁ μῦς οὔτε ὅλος ὁ σῶμα , εὔλογος αὐτός ὁ μέγας ὁ ὀστέον οὐ κοῖλος μόνος , ἀλλά καί χαῦνος γίγνομαι . καί μήν εἴπερ εὔλογος εἰμί κοῖλος , καί δείκνυμι μυριάκις ἤδη κατά ὁ ἔμπροσθεν λόγος ἅπας ὁ ἕνεκα τις γίγνομαι πρός ἄλλος τις συγχράομαι καλός ὁ φύσις , οὐ μέλλω αὐτός περιοράω κενός , δύναμαι γε δή τις παρασκευή τροφή οἰκεῖος αὐτός ἐναποτίθημι . ﻿ δείκνυμι δέ ἐν ὁ ὁ φυσικός δύναμις ὑπόμνημα , ὅτι τε μυελός εἰμί οἰκεῖος τροφή ὁ ὀστέον , ὅτι τε ὁ οὐ ἔχω κοιλία ὀστέον ἐν ὁ σῆραγξ τοιοῦτος τις περιέχω , καί μέν γε καί ὡς οὐ χρή θαυμάζω , εἰ παχύς ὁ μυελός εἰμί ὁ κατά ὁ σῆραγξ χυμός , καίτοι ὁ αὐτός ἕνεκα χρεία ἐκεῖνος γίγνομαι . διά οὗτος μέν δή μυελός ἔχω , ὅσος κοῖλος ὁ ὀστέον . ἐπίφυσις δέ ὁ κεφαλή οὐ εὐθύς ὅσος μυελός ἔχω σύμπας κτάομαι . καί γάρ καί ὁ κάτω γένυς ἔχω μέν τις μυελός ἐντός ἑαυτοῦ , ἐπίφυσις δέ οὐ ἔχω · πυκνός γάρ εἰμί ἤ ὡς ἐπίφυσις δέω . συνέρχομαι εἰς αὐτός ἄμφω ἅμα χαυνότης τε καί κοιλότης , εὐθύς αὐτός κεφαλή τις κατά πέρας ἐπιφύω ὁράω εἰμί , ὅτι τε δέω τις ἐπίθημα , ὅτι τε οὗτος πυκνός εἰμί χρή καί στερρός , καί μάλα ὅταν εἰς διάρθρωσις περαίνω · σκληρός γάρ δέω ὁ διαρθρέω ὀστέον , ὡς ἄν συνεχής μέλλω κινέω τε καί περί ἀλλήλων τρίβω . πάλιν οὖν ἀναμιμνῄσκω χρή εἷς ὁ λέγω ὁποῖος τις εἰμί ὀλίγος ἔμπροσθεν χρεώ κατά ὁ σύνθεσις ὁ ὀστέον . οὐ γάρ οἷος τε κατά εἷς αὐτός ἐναντίος ὁ φύσις ἑνόω καλός μόριον . πῶς γάρ ἄν ἀραιός ὁ πυκνός , ἤ σκληρός ὁ χαῦνος εἰς ἕνωσις ἀφικνέομαι φίλιος τε καί δύσλυτος ; οὕτως οὖν λέγω καί ὁ λεπιδοειδής κατά ὁ κεφαλή ὀστέον πάνυ σοφός ἐξευρίσκω ὁ φύσις , συνάπτω ὁ ὁ κρόταφος ὀστέον πυκνός καί σκληρός εἰμί χαῦνος καί σηραγγώδης ὁ ὁ βρέγμα . ὅμοιος δή χρεία ἕνεκα καί ὁ κεφαλή ὁ κῶλον ἅπας γίγνομαι πυκνός καί σκληρός χαῦνος καί ἀραιός ἐπιφύω . πῶς οὖν ὁ φύσις ᾀνταῦθη ; ὁ μέν ἑνόω ἀλλήλων ὁ ἐναντίος καταγιγνώσκω , φιλία δέ αὐτός τις καί ἄλυπος ὁμιλία ἐκ ὁ τρόπος ὁ ἔμφυσις μηχανάομαι , χόνδρος ἑκάτερος ἐπαλείφω καθά τις κόλλα , ὁ χαῦνος μέν ὁ ὀστέον ἀναπληρόω ὁ ἐν ὁ πέρας σῆραγξ , ἐκλειαίνω τε ὁ τραχύτης . ὁ δέ σκληρός περιχέω ἔξωθεν , δέω αὐτός πρός ἀλλήλων καί συμφύω διά ἑαυτοῦ μέσος καλός οὕτως , ὥστε , εἰ μή τις ἤ καθέψω , ἤ ξηραίνω αὐτός , λανθάνω ὁ σύνθεσις . ἔνθα δέ ἄν μή πολύς ὁ διαλλάσσω εἰμί ὁ ὀστέον , ἀλλά βραχύς τις ὁ περιέχω ὁ κοιλότης ὁ κατακλείω αὐτός πέρας ὑπάρχω πυκνός , ἐνταῦθα ὁ φύσις οὐδείς δέω φιλοτεχνέω ἐπίφυσις , ὥσπερ οὐδέ ἐπί ὁ κάτω γένυς . οὐ γάρ μικρός τις οὗτος βραχίων τε καί μηρός καί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος ὀστέον ὑπάρχω πυκνός , ἀλλά ὅλος ὁ πᾶς διαφέρω , ἱκανός ἑαυτοῦ γίγνομαι κατακλείω ὁ μυελός ἄνευ τις ἔξωθεν ἐπίφυσις . ὁ δέ αἰτία ὁ μέν πολύς σκληρός ἐκεῖνος γίγνομαι καί διά οὗτος κοιλότης μικρός ἔχω ὁ γυμνότης εἰμί . εἰ μή γάρ ἔͅν ἐκ ὁ ἴδιος οὐσία ὁ δυσπάθεια κτάομαι , ῥᾴδιος ἄν θλάω τε καί συνθλίβω προπετής οὕτως καί ψιλός ἔκκειμαι . ὁ δέ ὅλος ἔχω κοιλότης , καίτοι δέω εἰμί σκληρός , ὁ κροταφίτης μῦς ἔχω ὁ αἰτία , οὐ εἰμί ἐγώ οὕτως ἰσχυρός , καθά ἐπί λέων , ὡς πυκνός καί σκληρός καί πλήρης ἔχω ἄλυπος ὀστέον . καί μέν δή καί δέω γε πάντως ἐν ὁ δάκνω ἔχω ὁ ὁ ῥώμη ἐνέργεια ὁ λέων ἰσχυρός γένυς . οὐδέ γάρ ἄν ὀδούς ἰσχυρός ἐν αὐτός καταπήγνυμι ὁ φύσις , εἰ μή καί αὐτός πρότερος ἀπεργάζομαι τοιοῦτος . οὕτως δέ καί ὁ αὐχήν σύμπας κρατερός δημιουργέω αὐτός , συμφύω πρός ἀλλήλων διά σύνδεσμος ἰσχυρός ὁ ταύτῃ σφόνδυλος . ἀλλά ἄνθρωπος , πολιτικός τε καί ἥμερος ὑπάρχω ζῷον , εὔρωστος μέν οὕτως γένυς οὐ δέω , δυσπαθής μέντοι χρῄζω αὐτός , ἤ κατά βραχίων καί μηρός , ἀλλά καί κοῦφος ἅμα διά ὁ κροταφίτης μῦς , ἀκριβής ἁρμόζω ἑκάτερος ὁ χρεία κτάομαι . διά ὁ αὐτός οὖν πρόνοια οὐδέ ὅλος ἔχω μυελός ὁ ἄνω γένυς , ὅτι μηδέ κινέω ὁ ἀρχή . ἀφαιρέω γάρ ὁ ἕτερος χρεία , εἰς δυσπάθεια μόνος παρασκευάζω , οὗτος δέ ἐκ ὁ πλῆθος ὁ ὀστέον δείκνυμι γίγνομαι .