galenus.de-usu-partium 14.12
Ὅτι μὲν οὖν ὄρχεις τε καὶ πόρους σπερματικοὺς μείζους ἄμεινον ἦν εἶναι τοῖς ἄῤῥεσιν , ἔμπροσθεν εἴρηται . διότι δ’ , ἐπειδὴ τοῦτο ἦν ἄμεινον , εὐλόγως ἡ φύσις ἀνατείνασα μὲν ἄνω τὰς κεραίας τῶν ὑστερῶν ἐγγὺς τοῖς ὄρχεσιν ἀνήγαγεν , ἵνα καὶ τὸ συνάπτον αὐταῖς ἀγγεῖον τὸ σπερματικὸν γένηται μικρὸν , ἔμπαλιν δ’ ἐπὶ τῶν ἀῤῥένων ἐποίησεν , ἐν τῷδε τῷ λόγῳ λέλεκται . περικειμένων γὰρ τῶν ὄρχεων ἑκατέρωθεν τῇ ῥίζῃ τοῦ καυλοῦ , ( καλεῖται δ’ οὕτω τὸ ἀνδρεῖον αἰδοῖον , ) εἰ μηδὲν ἐπετεχνήσατο σόφισμα περὶ τὴν τῶν σπερματικῶν ἀγγείων διάπλασιν , οὐ μόνον οὐκ ἂν αὐτὰ μείζονα τῶν ἐν τοῖς θήλεσιν ἐποίησεν , ἀλλὰ καὶ πολὺ μικρότερα . μακρὰν οὖν τινα περίοδον ἐξεῦρεν αὐτοῖς , ἀνάγουσα πρότερον ὡς ἐπὶ τοὺς λαγόνας , αὖθις δὲ κατάγουσα διὰ τῶν ἐντὸς ἄχρι τῆς ἐπὶ τὸ αἰδοῖον ἐκφύσεως , ἵνα περ ἔμελλον ἐξερεύγεσθαι τὸ σπέρμα . κατὰ τοῦτ’ ἤδη καὶ κιρσώδεις αὐτοὺς ἀπειργάσατο , πλατύνασά τε καὶ διευρύνασα μέχρι πλείστου , πανταχόθεν , ὡς οἷόν τ’ ἦν , ὑποδοχὰς ἀφθόνους τῷ πλήθει τοῦ σπέρματος εὐτρεπίζουσα . καὶ εἴγε μὴ ῥᾳθύμως ἐθέλοις ἀκούειν τῶν λεγομένων , ἀλλ’ ἐπὶ τὰς διαιρέσεις τῶν ζώων ἀφικόμενος αὐτόπτης γίνεσθαι τῶν ἔργων τῆς φύσεως , οὐ μικρὰν ὄψει τῶν ἐν τοῖς ἄῤῥεσι σπερματικῶν ἀγγείων τὴν ὑπεροχὴν , ἀλλὰ καὶ τῷ μήκει , καὶ τῷ βάθει , καὶ τῷ πλάτει πολλαπλάσια τῶν ἐν τοῖς θήλεσιν εὑρήσεις ὑπάρχοντα . δι’ αὐτὰς οὖν ταύτας τὰς αἰτίας οἱ μὲν τῶν γυναικῶν ὄρχεις μικροί τε πάνυ γεγόνασι καὶ ταῖς μήτραις ἑκατέρωθεν παρέφυσαν ἐν τοῖς κατὰ τὸ ἐπιγάστριον χωρίοις , οἱ δὲ τῶν ἀνδρῶν μεγέθει τε ἅμα πολλαπλάσιοι καὶ κάτω τῶν κατὰ τὴν γαστέρα χωρίων ἀπήχθησαν , ὡς μηδὲ ψαύειν ὅλως αὐτῆς . εἰ γὰρ δὴ καὶ τούτους ἐνταῦθα κατέθετο , πρὸς τῷ στενοχωρεῖσθαί τε ἅμα καὶ στενοχωρεῖν τὰ ταύτῃ μόρια καὶ τὸ μῆκος ἂν ἐξ ἀνάγκης ἠκολούθησε τῶν σπερματικῶν ἀγγείων . νῦν μέν γε κάτωθεν ἄνω φερόμενα καὶ πάλιν αὖθις ἄνωθεν κάτω μέγεθος ἀξιόλογον ἐπικτᾶται · τότε δ’ ἄνωθεν κάτω μόνον ἰόντα τοῦ νῦν ὄντος αὐτοῖς μήκους τὸ ἥμισυ μέρος ὅλον ἀπώλλυεν ἄν . οἱ δὲ τῶν γυναικῶν ὄρχεις , ὡς ἂν αὐτοί τε μικροὶ παντάπασιν ὑπάρχοντες ἀγγεῖά τε μέλλοντες ἀποφύειν μικρὰ , χώραν ἐπιτηδειοτάτην ἔχουσι τὴν νῦν ὑπάρχουσαν αὐτοῖς , ἑκατέρωθεν μὲν τῆς ὑστέρας ταχθέντες , ἀνώτερον δὲ βραχὺ τῶν κεραιῶν ἀπαχθέντες . ὅτι δὲ τοῦ μεγέθους τῶν ἐν τοῖς ἄῤῥεσιν σπερματικῶν ἀγγείων οὐ σμικρὰν πρόνοιαν ἡ φύσις ἐποιήσατο , μαθεῖν ἔστιν ἐπί τε τῶν ἰχθύων οὐχ ἥκιστα καὶ τῶν ὀρνίθων . ἐπειδὴ γὰρ ἕνεκα πολυγονίας ἀθροίζειν αὐτοὺς χρὴ πάμπολυ σπέρμα , καὶ διὰ τοῦτο ἐν θερμῷ χωρίῳ τετάχθαι βέλτιον ἦν , ὡς θᾶττον ἐκπέπτοιέν τε καὶ ἐργάζοιντο τὸν ἐπιῤῥέοντα χυμὸν εἰς σπέρματος χρηστοῦ γένεσιν , οὐχ ἁπλῶς αὐτὸ φέρουσα κατέθετο πλησίον τῶν ἐκκρινόντων πόρων τὸ σπέρμα , ( βραχεῖς γὰρ ἂν οὕτω γεγένηντο , ) ποῤῥωτάτω δ’ ἀπάγουσα τῷ διαφράγματι συνῆψεν . ἔστιν ἄρα μὲν δὴ καὶ θερμότατον ἁπάντων τουτὶ τὸ χωρίον , ὡς ἂν ὑπὸ τεττάρων σπλάγχνων σκεπόμενον , ἄνωθεν μὲν καρδίας τε καὶ πνεύμονος , κάτωθεν δ’ ἥπατός τε καὶ σπληνός . ἀλλὰ καὶ τὸ διάστημα τὸ ἐν μέσῳ μέγιστον ἦν , ὃ καταλήψεσθαι πᾶν ἔμελλε τὰ τοῦ σπέρματος ﻿ ἀγγεῖα , καὶ πάντα τ’ ἔοικεν ἐξευρῆσθαι τῇ φύσει θαυμαστῶς ἐν ἑκάστου γένει ζώου . περὶ μὲν δὴ τῶν ἄλλων τάχ’ ἄν ποτε καὶ αὖθις εἰπεῖν ἐγγένοιτο . τῷ δὲ ἀνθρώπῳ ( περὶ τούτου γὰρ ὁ λόγος ὅδε σπουδάζει ) τό τε μῆκος τῆς ῥάχεως οὐκ ἰχθύων μόνον , οὐδ’ ὀρνίθων , ἀλλὰ καὶ πάντων τῶν ζώων ἔχοντι βραχύτατον , ὥσπερ τὴν τῶν ἄλλων μορίων ἀναλογίαν , αὐτούς τε τοὺς ὄρχεις μεγάλους , οὐκ ἦν ἐπιτήδειος ἡ τοιαύτη θέσις . πρὸς γὰρ αὖ τοῖς ἄλλοις οὐδὲ πολύσπερμον εἶναι δεῖται , καθάπερ ἐκεῖνα τὰ ζῶα . σύμμετρον δὲ σπέρμα καὶ χωρὶς τοῦ θερμοῖς πλητιάζειν ὀργάνοις οἱ τῶν ἀνδρῶν ὄρχεις ἱκανοὶ γεννᾷν εἰσι διά τε τὸ μέγεθος καὶ τὴν θερμότητα . περὶ μὲν δὴ τῆς θέσεως αὐτῶν ἱκανὰ καὶ ταῦτα .
Lemmas: ὅτι μέν οὖν ὄρχις τε καί πόρος σπερματικός μέγας ἀγαθός εἰμί εἰμί ὁ ἄρσην , ἔμπροσθεν λέγω . διότι δέ , ἐπειδή οὗτος εἰμί ἀγαθός , εὔλογος ὁ φύσις ἀνατείνω μέν ἄνω ὁ κεραία ὁ ὑστέρα ἐγγύς ὁ ὄρχις ἀνάγω , ἵνα καί ὁ συνάπτω αὐτός ἀγγεῖον ὁ σπερματικός γίγνομαι μικρός , ἔμπαλιν δέ ἐπί ὁ ἄρσην ποιέω , ἐν ὅδε ὁ λόγος λέγω . περίκειμαι γάρ ὁ ὄρχις ἑκατέρωθεν ὁ ῥίζα ὁ καυλός , ( καλέω δέ οὕτως ὁ ἀνδρεῖος αἰδοῖον , ) εἰ μηδείς ἐπιτεχνάομαι σόφισμα περί ὁ ὁ σπερματικός ἀγγεῖον διάπλασις , οὐ μόνος οὐ ἄν αὐτός μέγας ὁ ἐν ὁ θῆλυς ποιέω , ἀλλά καί πολύς μικρός . μακρός οὖν τις περίοδος ἐξευρίσκω αὐτός , ἀνάγω πρότερος ὡς ἐπί ὁ λαγών , αὖθις δέ κατάγω διά ὁ ἐντός ἄχρι ὁ ἐπί ὁ αἰδοῖον ἔκφυσις , ἵνα περ μέλλω ἐξερεύγομαι ὁ σπέρμα . κατά οὗτος ἤδη καί κιρσώδης αὐτός ἀπεργάζομαι , πλατύνω τε καί διευρύνω μέχρι πολύς , πανταχόθεν , ὡς οἷος τε εἰμί , ὑποδοχή ἄφθονος ὁ πλῆθος ὁ σπέρμα εὐτρεπίζω . καί εἰ μή ῥᾴθυμος ἐθέλω ἀκούω ὁ λέγω , ἀλλά ἐπί ὁ διαίρεσις ὁ ζῷον ἀφικνέομαι αὐτόπτης γίγνομαι ὁ ἔργον ὁ φύσις , οὐ μικρός ὁράω ὁ ἐν ὁ ἄρσην σπερματικός ἀγγεῖον ὁ ὑπεροχή , ἀλλά καί ὁ μῆκος , καί ὁ βάθος , καί ὁ πλάτος πολλαπλάσιος ὁ ἐν ὁ θῆλυς εὑρίσκω ὑπάρχω . διά αὐτός οὖν οὗτος ὁ αἰτία ὁ μέν ὁ γυνή ὄρχις μικρός τε πάνυ γίγνομαι καί ὁ μήτρα ἑκατέρωθεν παραφύομαι ἐν ὁ κατά ὁ ἐπιγάστριος χωρίον , ὁ δέ ὁ ἀνήρ μέγεθος τε ἅμα πολλαπλάσιος καί κάτω ὁ κατά ὁ γαστήρ χωρίον ἀπάγω , ὡς μηδέ ψαύω ὅλος αὐτός . εἰ γάρ δή καί οὗτος ἐνταῦθα κατατίθημι , πρός ὁ στενοχωρέω τε ἅμα καί στενοχωρέω ὁ ταύτῃ μόριον καί ὁ μῆκος ἄν ἐκ ἀνάγκη ἀκολουθέω ὁ σπερματικός ἀγγεῖον . νῦν μέν γε κάτωθεν ἄνω φέρω καί πάλιν αὖθις ἄνωθεν κάτω μέγεθος ἀξιόλογος ἐπικτάομαι · τότε δέ ἄνωθεν κάτω μόνος ἔρχομαι ὁ νῦν εἰμί αὐτός μῆκος ὁ ἥμισυς μέρος ὅλος ἀπόλλυμι ἄν . ὁ δέ ὁ γυνή ὄρχις , ὡς ἄν αὐτός τε μικρός παντάπασι ὑπάρχω ἀγγεῖον τε μέλλω ἀποφύω μικρός , χώρα ἐπιτήδειος ἔχω ὁ νῦν ὑπάρχω αὐτός , ἑκατέρωθεν μέν ὁ ὑστέρα τάσσω , ἀνώτερος δέ βραχύς ὁ κεραία ἀπάγω . ὅτι δέ ὁ μέγεθος ὁ ἐν ὁ ἄρσην σπερματικός ἀγγεῖον οὐ μικρός πρόνοια ὁ φύσις ποιέω , μανθάνω εἰμί ἐπί τε ὁ ἰχθῦς οὐ ἦκα καί ὁ ὄρνις . ἐπειδή γάρ ἕνεκα πολυγονία ἀθροίζω αὐτός χρή πάμπολυς σπέρμα , καί διά οὗτος ἐν θερμός χωρίον τάσσω ἀγαθός εἰμί , ὡς ταχύς ἐκπέσσω τε καί ἐργάζομαι ὁ ἐπιρρέω χυμός εἰς σπέρμα χρηστός γένεσις , οὐ ἁπλῶς αὐτός φέρω κατατίθημι πλησίον ὁ ἐκκρίνω πόρος ὁ σπέρμα , ( βραχύς γάρ ἄν οὕτως γίγνομαι , ) πόρρω δέ ἀπάγω ὁ διάφραγμα συνάπτω . εἰμί ἄρα μέν δή καί θερμός ἅπας οὗτος ὁ χωρίον , ὡς ἄν ὑπό τέσσαρες σπλάγχνον σκέπω , ἄνωθεν μέν καρδία τε καί πνεύμων , κάτωθεν δέ ἧπαρ τε καί σπλήν . ἀλλά καί ὁ διάστημα ὁ ἐν μέσος μέγας εἰμί , ὅς καταλαμβάνω πᾶς μέλλω ὁ ὁ σπέρμα ﻿ ἀγγεῖον , καί πᾶς τε ἔοικα ἐξευρίσκω ὁ φύσις θαυμαστός ἐν ἕκαστος γένος ζῷον . περί μέν δή ὁ ἄλλος τάχα ἄν ποτέ καί αὖθις λέγω ἐγγίγνομαι . ὁ δέ ἄνθρωπος ( περί οὗτος γάρ ὁ λόγος ὅδε σπουδάζω ) ὁ τε μῆκος ὁ ῥάχις οὐ ἰχθῦς μόνος , οὐδέ ὄρνις , ἀλλά καί πᾶς ὁ ζῷον ἔχω βραχύς , ὥσπερ ὁ ὁ ἄλλος μόριον ἀναλογία , αὐτός τε ὁ ὄρχις μέγας , οὐ εἰμί ἐπιτήδειος ὁ τοιοῦτος θέσις . πρός γάρ αὖ ὁ ἄλλος οὐδέ πολύσπερμος εἰμί δέω , καθά ἐκεῖνος ὁ ζῷον . σύμμετρος δέ σπέρμα καί χωρίς ὁ θερμός πλατιάζω ὄργανον ὁ ὁ ἀνήρ ὄρχις ἱκανός γεννάω εἰμί διά τε ὁ μέγεθος καί ὁ θερμότης . περί μέν δή ὁ θέσις αὐτός ἱκανός καί οὗτος .