galenus.de-usu-partium 2.4
Ἀλλ’ ὅθεν γε ὁ λόγος ἀπετράπετο , περὶ τοῦ κατὰ τὸ δέρμα τῆς χειρὸς ἐντὸς ἐπιπολῆς φαινομένου μυὸς ἀναλαβόντες εἴπωμεν , ὃν οὐδεὶς ἔγνω τῶν ἀνατομικῶν , παντὶ τῷ ψιλῷ καὶ ἀτρίχῳ κατὰ τὸ ἔνδον ὑποπεφυκότα χρειῶν οὐ φαύλων ἕνεκεν , ἃς ὀλίγον ὕστερον ἐρῶ , τὸν περὶ τῶν τοὺς δακτύλους κινούντων ἁπάντων μυῶν συμπερανάμενος λόγον . ἔσωθεν μὲν γὰρ , ὡς εἴρηται , δύο εἰσὶ μόνοι , τέτταρες δ’ ἔξωθεν , ὁ μὲν ἐκτείνων τοὺς τέτταρας δακτύλους , ἁπάντων μέσος εὐλόγως γενόμενος , ὡς ἀπεδείξαμεν · ἄλλοι δ’ ἑκατέρωθεν αὐτοῦ δύο μύες · ὑποκείμενος μὲν αὐτοῖς κάτωθεν ὁ τῶν δύο τῶν μικροτάτων τῆς εἰς τὸ πλάγιον ἐξηγούμενος κινήσεως , ἁπτόμενοι δὲ τούτου δύο ἕτεροι συμφυεῖς ἀλλήλοις κατά τι καὶ διὰ τοῦτο τοῖς ἀνατομικοῖς εἷς εἶναι νομισθέντες . ἐκφύονται δ’ ἐκ μὲν θατέρου δύο τένοντες , ἐπὶ δύο δακτύλους ἰόντες , εἷς ἐφ’ ἑκάτερον , ὁ μὲν ἐπὶ τὸν μακρότατόν τε τῷ μήκει καὶ τῇ τάξει μέσον , ὁ δ’ ἐπὶ τὸν λιχανόν · ἐκ δὲ θατέρου πρὸς τὸν μέγιστον δάκτυλον , ὃν δὴ καὶ ἀντίχειρα προσαγορεύουσιν , εἷς ἐκφυόμενος ἐμβάλλει τένων . οὗτοι πάντες οἱ μύες εἰς τὸ πλάγιον ἀπάγουσι τοὺς δακτύλους , εὐλογώτατα ταχθέντες ἐπὶ τοῦ πήχεως . ὥσπερ γὰρ ὁ τῆς εὐθείας ἡγούμενος τοῖς τέτταρσιν ἐκτάσεως ἐν τῷ μέσῳ χωρίῳ τέτακται , κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον οἱ τὴν λοξὴν κίνησιν κινοῦντες ἐν ἐκείνοις τοῖς μέρεσίν εἰσιν , εἰς ἃ μέλλουσιν ἄξειν αὐτούς · ὅπερ , οἶμαι , καὶ μέγιστόν ἐστι τεκμήριον ἀκριβοῦς τέχνης . οὐ γὰρ ἐκ τῶν πλησίων , ἀργοῦ δίκην δημιουργοῦ , τὴν ἀρχὴν τῆς κινήσεως ἡ φύσις ἐποιήσατο ταῖς εἰς τὸ πλάγιον ἐπιστροφαῖς τῶν δακτύλων , ἀλλ’ ἐκ τῶν ποῤῥωτέρω μὲν , ἐπιτηδειοτέρων δ’ εἰς τὴν ἐνέργειαν . ἡ γοῦν ἀρχὴ τοῦ μεγάλου δακτύλου πλησίον ἐστὶ τῆς κερκίδος , ὡς ἅπτεσθαι σχεδὸν , ἀλλ’ ὅμως ὁ κινῶν αὐτὸν μῦς ἐκ τοῦ πήχεως ἐκπέφυκεν . ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ τοὺς ἐφεξῆς αὐτῶν δύο δακτύλους ἐπιστρέφων εἰς τὸ πλάγιον , τοὔμπαλιν τῷ τὸν καρπὸν ὅλον ἀναστρέφοντι · τὴν ἀρχὴν γὰρ ἐκεῖνος ἀπὸ τοῦ τῆς κερκίδος ὀστοῦ ποιησάμενος , εἰς τὴν πρὸ τοῦ λιχανοῦ τε καὶ μέσου χώραν ἐμβέβληκε μικρῷ τένοντι . καί σοι πάρεστι θεάσασθαι τῷ Χ γράμματι παραπλησίαν ἀποτελουμένην τὴν θέσιν αὐτῶν . οἵαν γὰρ ἔμελλεν ἐργάζεσθαι κίνησιν ἑκάτερος , τοιαύτην ἐξ ἀρχῆς ἔσχε τὴν θέσιν . ἔτι δ’ ἀκριβέστερον ὑπὲρ τοῦ λεγομένου πεισθήσῃ τοὺς τὸν καρπὸν κινοῦντας ἅπαντας θεασάμενος μῦς , ὑπὲρ ὧν ἑξῆς δίειμι , τὸν ὑπόλοιπον ἔτι τένοντα τοῦ μεγάλου δακτύλου προσθεὶς , ὡς μηδὲν ὑπολείπεσθαι τῶν κατ’ αὐτούς . ὅτι μὲν οὖν ἄμεινον ἦν τῷ μεγάλῳ , τὴν ἀκριβῶς μέσην ἔκτασιν ὑφ’ ἑνὸς ἀποτελουμένην τένοντος μὴ λαβεῖν , ἀλλ’ ἐκ δυοῖν λοξῶν γενομένην , ἔμπροσθεν εἴρηται . λέλεκται δ’ ἄρτι καὶ ὁ πρὸς τὸν λιχανὸν ἐπιστρέφων αὐτὸν ὁποῖός ἐστι τένων τε καὶ μῦς . ὁ δ’ ὑπόλοιπος , ὁ ἀπάγων αὐτὸν ἀπὸ τοῦ λιχανοῦ , κοινὴν μὲν ἔχει τὴν κεφαλὴν τῷ τὸν καρπὸν ὅλον ἐπὶ τὸ ὕπτιον ἀναστρέφοντι τένοντι · στρογγύλος δ’ ἐπιπέφυκεν , ὥσπερ τις τόνος ἅπαντι τῷ δακτύλῳ μέχρι τῆς ἐσχάτης φάλαγγος ἐκτεταμένος . ὁ δὲ τῆς μὲν αὐτῆς αὐτῷ κεφαλῆς ἐκπεφυκὼς , εἰς δὲ τὸ πρὸ τοῦ μεγάλου δακτύλου μέρος τοῦ καρποῦ πλατὺς ἐμφυόμενος , ἀναστρέφει πρὸς τὸ ὕπτιον ἄκραν τὴν χεῖρα . τῶν γὰρ τοῦ καρποῦ κινήσεων τεττάρων οὐσῶν , ἐκτάσεώς τε καὶ κάμψεως , τῆς ἐπὶ τὸ πρηνὲς περιαγωγῆς , τῆς ἐπὶ τὸ ὕπτιον , δύο μὲν ἐξηγοῦνται τένοντές τε καὶ μύες τῆς κάμψεως , δύο δ’ ἄλλοι τῆς ἐκτάσεως · οἱ δ’ αὐτοὶ οὗτοι καὶ τὰς εἰς τὸ πλάγιον ἐπιστροφὰς ῥυθμίζουσι , συνεπιλαμβάνοντός τι τῷ πρανεῖ σχήματι πέμπτου μυὸς , ἔξωθεν μὲν τοῦ πήχεως τεταγμένου , τελευτῶντος δ’ εἰς μέσον μάλιστα τὸ μετακάρπιον διπλῷ τένοντι . τῶν μὲν οὖν καμπτόντων τὸν καρπὸν τενόντων , ἔνδοθεν δηλονότι τοῦ πήχεως τεταγμένων , ὁ μὲν ἕτερος εἰς τὴν ὑπὲρ τὸν μικρὸν δάκτυλον , ὁ δ’ ἕτερος εἰς τὴν ὑπὲρ τὸν μέγαν χώραν ἐμβάλλει . καὶ τῶν ἐκτεινόντων δ’ ἑκάτερος ὡσαύτως , ἔξωθεν δηλονότι τοῦ πήχεως τεταγμένος , ὁ μὲν ὑπὲρ τὸν μικρὸν , ὁ δὲ ὑπὲρ τὸν μέγαν δάκτυλον ἐμφύεται . εἰ μὲν δὴ ἀμφότεροι ταθεῖεν , κάμπτουσι μὲν οἱ ἐντὸς , ἐκτείνουσι δὲ οἱ ἐκτὸς ἄκραν τὴν χεῖρα . θατέρου δ’ αὐτῶν τεινομένου , τοῦ μὲν κατὰ τὸν μέγαν δάκτυλον ἐντὸς , ἢ τοῦ κατὰ τὸν μικρὸν ἐκτὸς , ἐπὶ πρανὲς ἀτρέμα πως ἡ χεὶρ περιάγεται · τοῦ δὲ κατὰ τὸν μικρὸν ἐντὸς , ἢ τοῦ κατὰ τὸν μέγαν ἐκτὸς , ἐπὶ τὸ ὕπτιον . εἰ δ’ ἅμα ταθεῖεν , ὅ τε κατὰ τὸν μέγαν ἐντὸς καὶ ὁ κατὰ τὸν μικρὸν ἐκτὸς , οὐκέτ’ ἀτρέμα , ἀλλ’ ἐπὶ πλεῖστον οὕτως ἐπὶ τὸ πρανὲς ἡ χεὶρ περιάγεται · κατὰ ταὐτὰ δὲ καὶ τοῦ κατὰ τὸν μικρὸν δάκτυλον ἐντὸς ἅμα τῷ κατὰ τὸν μέγαν ἔξωθεν ταθέντος , ἱκανῶς ἡ χεὶρ ὑπτία γίνεται . ἐπεὶ δ’ εἰς τὰς κατὰ τὸν βίον ἐνεργείας χρησιμώτατόν ἐστι μακρῷ τὸ πρανὲς σχῆμα μιχθὲν τῇ κατὰ τὸν καρπὸν ἐκτάσει , καὶ διὰ τοῦτο δεῖ πλεονεκτεῖν αὐτὸ τοῦ ὑπτίου , τὸν πέμπτον τένοντα τὸν διπλοῦν , τῆς εἰς τοῦτο περιστροφῆς ἡγησόμενον , ἡ φύσις προσέθηκεν , ἀρχόμενον μὲν ἀπὸ τοῦ κατὰ τὴν κερκίδα μυὸς , ἐμφυόμενον δὲ εἰς τὴν ὑπὲρ τὸν μέσον τε καὶ τὸν λιχανὸν δάκτυλον χώραν τοῦ μετακαρπίου . τί δή ποτ’ οὖν οὐχ ἑνὶ τένοντί τε καὶ μυὶ τὴν ἔκτασιν ἢ τὴν κάμψιν ἐπέτρεψε τῆς χειρός ; ἔτι γὰρ τοῦτ’ ἐνδεῖν οἶμαι τῷ παρόντι λόγῳ . ὅτι πρῶτον μὲν οὔτ’ ἂν ἀκριβῆ τῆς διαρθρώσεως ὅλης , οὐθ’ ἑδραίαν εἰς ὢν ἐποιεῖτο τὴν κάμψιν , ἀλλ’ εὐπερίτρεπτόν τε καὶ χαλαράν · ὡς δὲ νῦν ἔχει τῇ χειρὶ , τελέως ἑδραία τε καὶ ἀσφαλής ἐστι . ἔπειτα δὲ οὐδὲ σχολάζουσαν ἂν ἔτι εἶχε τὴν μέσην χώραν , ἐν ᾗ πάντως ἕνα γε αὐτὸν ὄντα τετάχθαι ἐχρῆν · ἔφθανε γὰρ ἔνδοθεν μὲν ὑπὸ τῶν καμπτόντων τοὺς δακτύλους , ἔξωθεν δὲ ὑπὸ τῶν ἐκτεινόντων αὐτὴν κατειλῆφθαι . καὶ τρίτον ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις ἑτέρων ἂν ἐδέησεν αὐτῇ τενόντων , τῶν τὰς εἰς τὰ πλάγια περιστροφὰς ἐργασομένων . ἀλλὰ νῦν γε , διττῶν γενομένων τῶν ἐκτεινόντων καὶ καμπτόντων , εὐθὺς μὲν καὶ τὰς ἄλλας κινήσεις δι’ αὐτῶν τῆς χειρὸς ἔχομεν , οὐκ ἀποροῦμεν δ’ οὐδὲ τῆς θέσεως τῶν ἐργαζομένων αὐτὰς μυῶν , ἐνεργοῦμέν τε πολλῷ μᾶλλον οὕτως , ἰσχυρότερόν θ’ ἅμα καὶ ἀσφαλέστερον , ἢ εἰ ἐκείνως ἐγεγόνεισαν · ὧν ἁπάντων ἔδει . χρὴ δὲ προσέχειν ἐνταῦθα τὸν νοῦν τῷ λόγῳ καὶ διορίζειν τὰς τοῦ καρποῦ κινήσεις τῶν ὅλου τοῦ πήχεως . εἰσὶ γὰρ δὴ κᾀκείνῳ τέσσαρες κινήσεις , ἀνάλογον ἔχουσαι ταῖς κατὰ τὸν καρπὸν , ὑπὲρ ὧν ἐπὶ πλέον μὲν ἑξῆς εἰρήσεται . τὸ δὲ νῦν εἶναι , τοσοῦτον χρὴ γινώσκειν ὑπὲρ αὐτῶν , ὡς , εἰ καὶ τελέως ἀκίνητον φυλάττοι τις ἄκραν τὴν χεῖρα , σαφῶς ὄψεται τὰς τέσσαρας τοῦ πήχεως κινήσεις ὑπὸ τῶν πρὸς τὸν βραχίονα διαρθρώσεων ἐπιτελουμένας . καὶ γὰρ ἐκτεινόμενον καὶ καμπτόμενον καὶ περιαγόμενον ἐπί τε τὸ πρανὲς καὶ τὸ ὕπτιον ἴδοις ἂν αὐτὸν ὅλον , ἀτρεμούσης ἄκρας τῆς χειρός . ἀλλὰ τὴν μὲν ἔκτασίν τε καὶ κάμψιν ἡ τοῦ πήχεως πρὸς τὰ μέσα τοῦ βραχίονος ἐργάζεται διάρθρωσις , τὴν δ’ εἰς τὰ πλάγια περιαγωγὴν ἡ τῆς κερκίδος πρὸς τὴν ἐκτὸς αὐτοῦ κεφαλήν . οἱ δ’ ἐπιτεταμένοι ταῖς διαρθρώσεσιν ἑκατέραις μύες οἷοι μὲν καὶ ὅσοι εἰσὶ καὶ πηλίκοι , προϊὼν ὁ λόγος ἐξηγήσεται κατὰ τὸν οἰκεῖον καιρόν . ἐν δὲ τῷ παρόντι τό γε τοσοῦτον χρὴ γινώσκειν , ὡς οἱ μὲν ἐκτείνοντές τε καὶ κάμπτοντες τὸν πῆχυν ἐπὶ τοῦ βραχίονός εἰσιν , οἱ δὲ περιστρέφοντες ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ πήχεως , λοξοὶ μὲν , ὅτι καὶ ἡ κίνησις , ἣν δημιουργοῦσι , λοξὴ , καθήκοντες δ’ εἰς τὸ τῆς κερκίδος ὀστοῦν , ὅτι τῆς τούτου πρὸς τὸν βραχίονα διαρθρώσεως ἡ τοιαύτη κίνησις ἔργον ἐστί . εἰρήσεται μὲν καὶ περὶ τούτων ἑξῆς · ἐμνημονεύσαμεν δὲ αὐτῶν καὶ νῦν , ὅτι μοι προὔκειτο τοὺς κατὰ τὸν πῆχυν ἅπαντας ἐξαριθμήσασθαι μῦς . καὶ δὴ φαίνονται προσηκόντως ἐννέα μὲν ἔξωθεν , ἑπτὰ δ’ ἔνδοθεν γεγονότες , ἑκατέροις αὐτῶν προσιόντων διττῶν τούτων μυῶν , ὑπὲρ ὧν νῦν δὴ πέπαυμαι λέγων . ὥσθ’ οἱ λοιποὶ μύες οἱ κατὰ τὸν πῆχυν , οἱ τῆς ἄκρας χειρὸς ἕνεκα γεγονότες , ἑπτὰ μὲν ἔξωθέν εἰσι , πέντε δ’ ἔνδοθεν · οὓς καὶ διὰ βραχέων αὖθις ἐν κεφαλαίῳ ἐπελθεῖν ἄμεινον , ἵν’ εὐμνημόνευτος ὁ περὶ τῆς χρείας αὐτῶν γένηται λόγος .
Lemmas: ἀλλά ὅθεν γε ὁ λόγος ἀποτρέπω , περί ὁ κατά ὁ δέρμα ὁ χείρ ἐντός ἐπιπολή φαίνω μῦς ἀναλαμβάνω λέγω , ὅς οὐδείς γιγνώσκω ὁ ἀνατομικός , πᾶς ὁ ψιλός καί ἄτριχος κατά ὁ ἔνδον ὑποφύω χρεώ οὐ φαῦλος ἕνεκα , ὅς ὀλίγος ὕστερον λέγω , ὁ περί ὁ ὁ δάκτυλος κινέω ἅπας μῦς συμπεραίνω λόγος . ἔσωθεν μέν γάρ , ὡς λέγω , δύο εἰμί μόνος , τέσσαρες δέ ἔξωθεν , ὁ μέν ἐκτείνω ὁ τέσσαρες δάκτυλος , ἅπας μέσος εὔλογος γίγνομαι , ὡς ἀποδείκνυμι · ἄλλος δέ ἑκατέρωθεν αὐτός δύο μῦς · ὑπόκειμαι μέν αὐτός κάτωθεν ὁ ὁ δύο ὁ μικρός ὁ εἰς ὁ πλάγιος ἐξηγέομαι κίνησις , ἅπτω δέ οὗτος δύο ἕτερος συμφυής ἀλλήλων κατά τις καί διά οὗτος ὁ ἀνατομικός εἷς εἰμί νομίζω . ἐκφύω δέ ἐκ μέν ἕτερος δύο τένων , ἐπί δύο δάκτυλος ἔρχομαι , εἷς ἐπί ἑκάτερος , ὁ μέν ἐπί ὁ μακρός τε ὁ μῆκος καί ὁ τάξις μέσος , ὁ δέ ἐπί ὁ λιχανός · ἐκ δέ ἕτερος πρός ὁ μέγας δάκτυλος , ὅς δή καί ἀντίχειρ προσαγορεύω , εἷς ἐκφύω ἐμβάλλω τένων . οὗτος πᾶς ὁ μῦς εἰς ὁ πλάγιος ἀπάγω ὁ δάκτυλος , εὔλογος τάσσω ἐπί ὁ πῆχυς . ὥσπερ γάρ ὁ ὁ εὐθεῖα ἡγέομαι ὁ τέσσαρες ἔκτασις ἐν ὁ μέσος χωρίον τάσσω , κατά ὁ αὐτός λόγος ὁ ὁ λοξός κίνησις κινέω ἐν ἐκεῖνος ὁ μέρος εἰμί , εἰς ὅς μέλλω ἄγω αὐτός · ὅς , οἴομαι , καί μέγας εἰμί τεκμήριον ἀκριβής τέχνη . οὐ γάρ ἐκ ὁ πλήσιος , ἀργός δίκη δημιουργός , ὁ ἀρχή ὁ κίνησις ὁ φύσις ποιέω ὁ εἰς ὁ πλάγιος ἐπιστροφή ὁ δάκτυλος , ἀλλά ἐκ ὁ πρόσω μέν , ἐπιτήδειος δέ εἰς ὁ ἐνέργεια . ὁ γοῦν ἀρχή ὁ μέγας δάκτυλος πλησίον εἰμί ὁ κερκίς , ὡς ἅπτω σχεδόν , ἀλλά ὅμως ὁ κινέω αὐτός μῦς ἐκ ὁ πῆχυς ἐκφύω . ὡσαύτως δέ καί ὁ ὁ ἐφεξῆς αὐτός δύο δάκτυλος ἐπιστρέφω εἰς ὁ πλάγιος , ἔμπαλιν ὁ ὁ καρπός ὅλος ἀναστρέφω · ὁ ἀρχή γάρ ἐκεῖνος ἀπό ὁ ὁ κερκίς ὀστέον ποιέω , εἰς ὁ πρό ὁ λιχανός τε καί μέσος χώρα ἐμβάλλω μικρός τένων . καί σύ πάρειμι θεάομαι ὁ Χ γράμμα παραπλήσιος ἀποτελέω ὁ θέσις αὐτός . οἷος γάρ μέλλω ἐργάζομαι κίνησις ἑκάτερος , τοιοῦτος ἐκ ἀρχή ἔχω ὁ θέσις . ἔτι δέ ἀκριβής ὑπέρ ὁ λέγω πείθω ὁ ὁ καρπός κινέω ἅπας θεάομαι μῦς , ὑπέρ ὅς ἑξῆς διέρχομαι , ὁ ὑπόλοιπος ἔτι τένων ὁ μέγας δάκτυλος προστίθημι , ὡς μηδείς ὑπολείπω ὁ κατά αὐτός . ὅτι μέν οὖν ἀγαθός εἰμί ὁ μέγας , ὁ ἀκριβής μέσος ἔκτασις ὑπό εἷς ἀποτελέω τένων μή λαμβάνω , ἀλλά ἐκ δύο λοξός γίγνομαι , ἔμπροσθεν λέγω . λέγω δέ ἄρτι καί ὁ πρός ὁ λιχανός ἐπιστρέφω αὐτός ὁποῖος εἰμί τένων τε καί μῦς . ὁ δέ ὑπόλοιπος , ὁ ἀπάγω αὐτός ἀπό ὁ λιχανός , κοινός μέν ἔχω ὁ κεφαλή ὁ ὁ καρπός ὅλος ἐπί ὁ ὕπτιος ἀναστρέφω τένων · στρογγύλος δέ ἐπιφύω , ὥσπερ τις τόνος ἅπας ὁ δάκτυλος μέχρι ὁ ἔσχατος φάλαγξ ἐκτείνω . ὁ δέ ὁ μέν αὐτός αὐτός κεφαλή ἐκφύω , εἰς δέ ὁ πρό ὁ μέγας δάκτυλος μέρος ὁ καρπός πλατύς ἐμφύω , ἀναστρέφω πρός ὁ ὕπτιος ἄκρος ὁ χείρ . ὁ γάρ ὁ καρπός κίνησις τέσσαρες εἰμί , ἔκτασις τε καί κάμψις , ὁ ἐπί ὁ πρηνής περιαγωγή , ὁ ἐπί ὁ ὕπτιος , δύο μέν ἐξηγέομαι τένων τε καί μῦς ὁ κάμψις , δύο δέ ἄλλος ὁ ἔκτασις · ὁ δέ αὐτός οὗτος καί ὁ εἰς ὁ πλάγιος ἐπιστροφή ῥυθμίζω , συνεπιλαμβάνομαι τις ὁ πρανής σχῆμα πέμπτος μῦς , ἔξωθεν μέν ὁ πῆχυς τάσσω , τελευτάω δέ εἰς μέσος μάλα ὁ μετακάρπιον διπλόος τένων . ὁ μέν οὖν κάμπτω ὁ καρπός τένων , ἔνδοθεν δηλονότι ὁ πῆχυς τάσσω , ὁ μέν ἕτερος εἰς ὁ ὑπέρ ὁ μικρός δάκτυλος , ὁ δέ ἕτερος εἰς ὁ ὑπέρ ὁ μέγας χώρα ἐμβάλλω . καί ὁ ἐκτείνω δέ ἑκάτερος ὡσαύτως , ἔξωθεν δηλονότι ὁ πῆχυς τάσσω , ὁ μέν ὑπέρ ὁ μικρός , ὁ δέ ὑπέρ ὁ μέγας δάκτυλος ἐμφύω . εἰ μέν δή ἀμφότερος τείνω , κάμπτω μέν ὁ ἐντός , ἐκτείνω δέ ὁ ἐκτός ἄκρος ὁ χείρ . ἕτερος δέ αὐτός τείνω , ὁ μέν κατά ὁ μέγας δάκτυλος ἐντός , ἤ ὁ κατά ὁ μικρός ἐκτός , ἐπί πρανής ἀτρέμας πως ὁ χείρ περιάγω · ὁ δέ κατά ὁ μικρός ἐντός , ἤ ὁ κατά ὁ μέγας ἐκτός , ἐπί ὁ ὕπτιος . εἰ δέ ἅμα τείνω , ὁ τε κατά ὁ μέγας ἐντός καί ὁ κατά ὁ μικρός ἐκτός , οὐκέτι ἀτρέμας , ἀλλά ἐπί πολύς οὕτως ἐπί ὁ πρανής ὁ χείρ περιάγω · κατά αὐτός δέ καί ὁ κατά ὁ μικρός δάκτυλος ἐντός ἅμα ὁ κατά ὁ μέγας ἔξωθεν τείνω , ἱκανός ὁ χείρ ὕπτιος γίγνομαι . ἐπεί δέ εἰς ὁ κατά ὁ βίος ἐνέργεια χρήσιμος εἰμί μακρός ὁ πρανής σχῆμα μείγνυμι ὁ κατά ὁ καρπός ἔκτασις , καί διά οὗτος δέω πλεονεκτέω αὐτός ὁ ὕπτιος , ὁ πέμπτος τένων ὁ διπλόος , ὁ εἰς οὗτος περιστροφή ἡγέομαι , ὁ φύσις προστίθημι , ἄρχω μέν ἀπό ὁ κατά ὁ κερκίς μῦς , ἐμφύω δέ εἰς ὁ ὑπέρ ὁ μέσος τε καί ὁ λιχανός δάκτυλος χώρα ὁ μετακάρπιον . τίς δή ποτέ οὖν οὐ εἷς τένων τε καί μῦς ὁ ἔκτασις ἤ ὁ κάμψις ἐπιτρέπω ὁ χείρ ; ἔτι γάρ οὗτος ἐνδέω οἴομαι ὁ πάρειμι λόγος . ὅτι πρῶτος μέν οὔτε ἄν ἀκριβής ὁ διάρθρωσις ὅλος , οὐτίς ἑδραῖος εἰς εἰμί ποιέω ὁ κάμψις , ἀλλά εὐπερίτρεπτος τε καί χαλαρός · ὡς δέ νῦν ἔχω ὁ χείρ , τέλειος ἑδραῖος τε καί ἀσφαλής εἰμί . ἔπειτα δέ οὐδέ σχολάζω ἄν ἔτι ἔχω ὁ μέσος χώρα , ἐν ὅς πάντως εἷς γε αὐτός εἰμί τάσσω χρή · φθάνω γάρ ἔνδοθεν μέν ὑπό ὁ κάμπτω ὁ δάκτυλος , ἔξωθεν δέ ὑπό ὁ ἐκτείνω αὐτός καταλαμβάνω . καί τρίτος ἐπί ὁ λέγω ἕτερος ἄν δέω αὐτός τένων , ὁ ὁ εἰς ὁ πλάγιος περιστροφή ἐργάζομαι . ἀλλά νῦν γε , δισσός γίγνομαι ὁ ἐκτείνω καί κάμπτω , εὐθύς μέν καί ὁ ἄλλος κίνησις διά αὐτός ὁ χείρ ἔχω , οὐ ἀφοράω δέ οὐδέ ὁ θέσις ὁ ἐργάζομαι αὐτός μῦς , ἐνεργέω τε πολύς μάλα οὕτως , ἰσχυρός τε ἅμα καί ἀσφαλής , ἤ εἰ ἐκεῖνος γίγνομαι · ὅς ἅπας δέω . χρή δέ προσέχω ἐνταῦθα ὁ νόος ὁ λόγος καί διορίζω ὁ ὁ καρπός κίνησις ὁ ὅλος ὁ πῆχυς . εἰμί γάρ δή κᾀκένος τέσσαρες κίνησις , ἀνάλογος ἔχω ὁ κατά ὁ καρπός , ὑπέρ ὅς ἐπί πολύς μέν ἑξῆς λέγω . ὁ δέ νῦν εἰμί , τοσοῦτος χρή γιγνώσκω ὑπέρ αὐτός , ὡς , εἰ καί τέλειος ἀκίνητος φυλάσσω τις ἄκρος ὁ χείρ , σαφής ὁράω ὁ τέσσαρες ὁ πῆχυς κίνησις ὑπό ὁ πρός ὁ βραχίων διάρθρωσις ἐπιτελέω . καί γάρ ἐκτείνω καί κάμπτω καί περιάγω ἐπί τε ὁ πρανής καί ὁ ὕπτιος ὁράω ἄν αὐτός ὅλος , ἀτρεμέω ἄκρος ὁ χείρ . ἀλλά ὁ μέν ἔκτασις τε καί κάμψις ὁ ὁ πῆχυς πρός ὁ μέσος ὁ βραχίων ἐργάζομαι διάρθρωσις , ὁ δέ εἰς ὁ πλάγιον περιαγωγή ὁ ὁ κερκίς πρός ὁ ἐκτός αὐτός κεφαλή . ὁ δέ ἐπιτείνω ὁ διάρθρωσις ἑκάτερος μῦς οἷος μέν καί ὅσος εἰμί καί πηλίκος , προέρχομαι ὁ λόγος ἐξηγέομαι κατά ὁ οἰκεῖος καιρός . ἐν δέ ὁ πάρειμι ὁ γε τοσοῦτος χρή γιγνώσκω , ὡς ὁ μέν ἐκτείνω τε καί κάμπτω ὁ πῆχυς ἐπί ὁ βραχίων εἰμί , ὁ δέ περιστρέφω ἐπί αὐτός ὁ πῆχυς , λοξός μέν , ὅτι καί ὁ κίνησις , ὅς δημιουργέω , λοξός , καθήκω δέ εἰς ὁ ὁ κερκίς ὀστέον , ὅτι ὁ οὗτος πρός ὁ βραχίων διάρθρωσις ὁ τοιοῦτος κίνησις ἔργον εἰμί . λέγω μέν καί περί οὗτος ἑξῆς · μνημονεύω δέ αὐτός καί νῦν , ὅτι ἐγώ πρόκειμαι ὁ κατά ὁ πῆχυς ἅπας ἐξαριθμέω μῦς . καί δή φαίνω προσηκόντως ἐννέα μέν ἔξωθεν , ἑπτά δέ ἔνδοθεν γίγνομαι , ἑκάτερος αὐτός προσέρχομαι δισσός οὗτος μῦς , ὑπέρ ὅς νῦν δή παύω λέγω . ὥστε ὁ λοιπός μῦς ὁ κατά ὁ πῆχυς , ὁ ὁ ἄκρος χείρ ἕνεκα γίγνομαι , ἑπτά μέν ἔξωθεν εἰμί , πέντε δέ ἔνδοθεν · ὅς καί διά βραχύς αὖθις ἐν κεφάλαιος ἐπέρχομαι ἀγαθός , ἵνα εὐμνημόνευτος ὁ περί ὁ χρεία αὐτός γίγνομαι λόγος .