galenus.de-usu-partium 6.21
Τὰ μὲν οὖν κατὰ τὸν πνεύμονα δικαίως οὕτω τῇ φύσει παρεσκεύασται τοῖς τ’ ἀναπνέουσιν ﻿ ἤδη καὶ τοῖς ἔτι κυουμένοις · τὰ δὲ δὴ κατὰ τὴν καρδίαν ὅπως ἐκ ταὐτοῦ σοφίσματος ἐπανωρθώσατο , καὶ δὴ φράσω . ἀναστομώσασα γὰρ εἰς μὲν τὸ παχὺ καὶ στενὸν ἀγγεῖον τοῦ πνεύμονος τὴν μεγάλην ἀρτηρίαν , εἰς δὲ τὸ λεπτὸν καὶ μανὸν τὴν κοίλην φλέβα , καὶ τῷ πνεύμονι μὲν , ὡς εἴρηται , μετέδωκεν ἀμφοτέρων τῶν ὑλῶν δικαίως , καὶ τὴν καρδίαν δ’ οὐδὲν ἧττον ἠλευθέρωσε τῆς περὶ αὐτὸν ὑπηρεσίας . ὥστ’ οὐδὲν ἔτι θαυμαστὸν , εἰ μήθ’ αἷμα μήτε πνεῦμα τῷ πνεύμονι πέμπουσα , μήτε ταῖς καθ’ ὅλον τὸ ζῶον ἀρτηρίαις αὐτὴ χορηγοῦσα , καθάπερ ἐπὶ τῶν τελείων , εἰς μόνην τὴν ἰδίαν ζωὴν ἐδεήθη πνεύματος ὀλιγίστου παντάπασιν . ὃ μάλιστα μὲν , οἶμαι , κᾀξ αὐτῆς τῆς μεγάλης ἀρτηρίας οἷόν τ’ ἦν αὐτῇ λαμβάνειν . ἡ γὰρ τῶν ὑμένων ἐπίφυσις , ὡς ἔμπροσθεν ἐδείξαμεν , οὐκ εἰς τὸ μηδὲν ὅλως , ἀλλ’ εἰς τὸ μήτε πολὺ μήτ’ ἀθρόως εἰς αὐτὴν παραγίγνεσθαί τι , πρὸς τῆς φύσεως ἐξευρέθη . καὶ μέντοι κᾀκ τοῦ πνεύμονος αἷμα καὶ πνεῦμα μεμιγμένον οἷόν τέ ἐστιν ἕλκειν αὐτῇ διὰ τοῦ στόματος , ἐφ’ ᾧ μόνῳ δύο χιτῶνας ἐλέγομεν ἔξωθεν ἔσω πεφυκότας ἐπικεῖσθαι . τοῦτο γὰρ δὴ τὸ ἀγγεῖον ἐπὶ τῶν κυουμένων ἐκ μὲν τῆς κοίλης φλεβὸς αἷμα δέχεται διά τινος ἀναστομώσεως ἀξιολόγου τὸ μέγεθος · ἐκ δὲ τῶν ἐν μὲν τοῖς τελείοις αἱματικῶν , ἐν δὲ τοῖς ἔτι κυουμένοις πνευματικῶν ὀργάνων ἐδείχθη μὲν ἔμπροσθεν αἷμα μεταλαμβάνον ἐπὶ τῶν τελείων ζώων κατὰ πολλὰς καὶ λεπτὰς ἀναστομώσεις ἐκφευγούσας τὴν ὄψιν ἑτοιμότερον δ’ αὖ ἐπὶ τῶν ἔτι κυουμένων τὸ πνεῦμα μεταλαμβάνει . καὶ γὰρ δὴ καὶ τοῦτο ἔτι προσθεῖναι χρὴ φαινόμενον ἐπὶ τῶν ἐμβρύων οὐ σμικρὸν τεκμήριον αὐτοῦ τε τοῦ συνανεστομῶσθαι πρὸς ἄλληλα τὰ δύο γένη τῶν ἀγγείων καὶ τοῦ μετεῖναί τι καὶ ταῖς φλεψὶ πνεύματος . εἰ γὰρ , ἔτι προσεχομένου τοῦ κυουμένου τῇ μητρὶ , διελὼν τὸ ἐπιγάστριον αὐτῆς καὶ τὰς ὑστέρας , καθ’ ὃν εἴρηται τρόπον ἐν ταῖς ἀνατομικαῖς ἐγχειρήσεσι , βρόχους ταῖς κατὰ τὸν ὀμφαλὸν ἀρτηρίαις περιβάλοις , αἱ κατὰ τὸ χόριον ἄσφυκτοι πᾶσαι γενήσονται , τῶν κατ’ αὐτὸ τὸ ἔμβρυον ἔτι σφυζουσῶν · εἰ δὲ δὴ καὶ ταῖς φλεψὶ ταῖς κατὰ τὸν ὀμφαλὸν ἐπιβάλοις τοὺς βρόχους , οὐκ ἂν οὐδὲ αἱ κατὰ τὸ ἔμβρυον ἀρτηρίαι σφύζοιεν ἂν ἔτι . κᾀν τῷδε δῆλον ἅμα μὲν , ὡς ἡ κινοῦσα τὰς κατὰ τὸ χόριον ἀρτηρίας δύναμις ἀπὸ τῆς τοῦ κυουμένου καρδίας ὁρμᾶται , ἅμα δὲ καὶ ὡς διὰ τῶν φλεβῶν κατὰ τὰς ἀναστομώσεις εὐποροῦσιν αἱ ἀρτηρίαι πνεύματος , ὑφ’ οὗ διασώζεσθαι δύναται τὸ ἔμφυτον θερμὸν ἄχρι γοῦν τινος . οὔκουν οὐδὲ κατὰ τὴν καρδίαν αὐτὴν ἀδύνατον ἐκ τοῦ αἷμα περιέχοντος ἀγγείου γενέσθαί τινα ὠφέλειαν τῆς κατὰ τὴν ἀριστερὰν αὐτῆς κοιλίαν ἐμφύτου θερμασίας , δι’ ἣν καὶ τῆς ἀναπνοῆς καὶ τῶν σφυγμῶν ἐδείχθη τὰ ζῶα δεόμενα . κᾀν τῷδε δῆλον ἅμα μὲν , ὡς προνοητικῶς ἡ φύσις ἅπαντα κατεσκεύασεν , ἅμα δ’ , ὡς τὸ μὲν ἀληθὲς ἑαυτῷ μαρτυρεῖ πανταχοῦ , τὰ δ’ ὑπὸ Ἐρασιστράτου λεγόμενα περὶ τοῦ μηδ’ ὅλως ἐπιμίγνυσθαι τὰς ὕλας οὔτε τοῖς φαινομένοις οὔτ’ ἀλλήλοις ὁμολογεῖ . δείκνυται γὰρ ἐκ τῶν εἰρημένων ἀρτίως ἅμα μὲν , ὡς οὐ διότι πληροῦνται τοῦ παρὰ καρδίας πνεύματος αἱ ἀρτηρίαι , διὰ τοῦτο διαστέλλονται , ἅμα δ’ , ὡς ἕλκουσί τι κᾀκ τῶν φλεβῶν καθ’ ἑκάστην διάστασιν , ἅμα δὲ καὶ ὡς ἀναγκαῖόν ἐστιν ἐπὶ τῶν ἐμβρύων αἷμα παρὰ τῆς κοίλης φλεβὸς δεχομένης τῆς ἀρτηρίας τῆς φλεβώδους ἕλκεσθαι , δηλονότι διαστελλομένης τῆς καρδίας , ἐξ αὐτῆς οὐκ ὀλίγον εἰς τὴν ἀριστερὰν κοιλίαν , τῆς γε τῶν ὑμένων ἐπιφύσεως οὐδὲν κωλυούσης , ἔξωθεν γὰρ ἔσω φαίνονται πεφυκότες . ὥστε τῆς μὲν δυνάμεως ἡ καρδία ταῖς ἀρτηρίαις ἐναργῶς φαίνεται χορηγοῦσα τῆς κινούσης αὐτὰς οὐ μόνον ἐπὶ τῶν τελείων ἤδη ζώων , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἔτι κυουμένων , οὐ μὴν ὥσπερ ἀσκούς τινας αὐτὰς διαφυσῶσά τε καὶ πληροῦσα . φαίνεται δὲ κᾀκ τῶν νῦν εἰρημένων οὕτως ἔχειν . ὅτι δ’ εἰ μὴ τῷ πληροῦσθαι διαστέλλεσθαι πεφύκασιν ὁμοίως τοῖς ἀσκοῖς , ἀλλὰ τῷ διαστέλλεσθαι πληροῦσθαι , καθάπερ αἱ φύσαι τῶν χαλκέων , ἀναγκαῖον ἕλκειν αὐτάς τι κᾀκ τῶν φλεβῶν , ὁμολογουμένων γε δὴ καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν Ἐρασίστρατον ﻿ τῶν πρὸς ἀλλήλας αὐταῖς ἀναστομώσεων , οἶμαι γὰρ εἶναι παντὶ φανερόν · εἰ δὲ μὴ , ἀλλ’ ἐμοὶ καὶ τοῦτο δι’ ἑτέρων ἀποδέδεικται . ὥστ’ οὐ χρὴ μηκύνειν , ἀλλὰ τὴν ἀναστόμωσιν τῶν περὶ τὴν καρδίαν ἀγγείων ὧν εἴπομεν ἕνεκα χρειῶν ἡγουμένους γεγονέναι , μαρτύριον οὐ σμικρὸν κᾀκ τούτου τῶν ἀποδεδειγμένων ἐν ἑτέροις ἔχειν . ὥσπερ γὰρ ἄλλων πολλῶν χρείας εἰπεῖν ἀμήχανον ἦν Ἐρασιστράτῳ , κατὰ τὸν αὐτὸν , οἶμαι , τρόπον καὶ τούτων · οὔτε γὰρ οὐσῶν , οὔτε οὐκ οὐσῶν τῶν εἰρημένων ἀναστομώσεων , εὔπορος ὁ λόγος αὐτῷ . οὐσῶν μὲν γὰρ , ἐξ ἀνάγκης μίγνυνται κατὰ τὴν ἀριστερὰν κοιλίαν τῆς καρδίας αἱ ὕλαι · μὴ οὐσῶν δὲ , πῶς μὲν ἡ καρδία μεταλήψεται πνεύματος , ἄπορον εἰπεῖν , πῶς δ’ οὐκ ἂν ἀδίκως ὁ πνεύμων ὡσαύτως τοῖς τελείοις τε καὶ τοῖς ἐμβρύοις διοικοῖτο , πολὺ τοῦτο ἀπορώτερον . ἀλλ’ οὔτε κατ’ αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν ἄπορον οὔτ’ ἄλλο τι τῶν κατὰ τὸ σῶμα τοῦ ζώου γεγονότων , οὔτε τοῦτο , πάντα δ’ ἱκανῶς εὔπορα καὶ σαφῆ καὶ ὁμολογοῦντ’ ἀλλήλοις τῷ γε παρὰ τὴν τῶν ἐνεργειῶν εὕρεσιν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς μὴ σφαλέντι . ταῦτα μὲν οὖν δὴ τόπος ἄλλος λόγων . ἡ φύσις δ’ , ὥσπερ τὴν ἐξ ὀμφαλοῦ παραγινομένην εἰς ἧπαρ φλέβα καὶ τὰς ἀρτηρίας τὰς ἐπὶ ῥάχιν ἀποξηραίνει τῷ χρόνῳ καὶ οἷον μηρίνθους τινὰς λεπτὰς ἀποφαίνει , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὰς εἰρημένας ἀναστομώσεις τῶν περὶ τὴν καρδίαν ἀγγείων ἀφανίζει τοῖς γεννηθεῖσιν , ὅπερ , οἶμαι , καὶ μέγιστόν ἐστι πάντων θαυμάτων . ἃ γὰρ οὐδ’ ὅλως ἔμελλεν ἔσεσθαι χρήσιμα τοῖς μηκέτι κυουμένοις , ταῦτ’ οὐδ’ εἶναι τὴν ἀρχὴν ἀνέχεται . καί μοι δοκεῖ τοῦ ποιῆσαι περιττότερον τοῖς ἐμβρύοις παρὰ τὰ τέλεια πολὺ μεῖζον εἶναι τὸ ποιήσασαν , ὅτε οὐκ ἦν ἔτι χρεία , διαφθεῖραι . περὶ μὲν δὴ τῶν κατὰ τὰ κυούμενα διαφερόντως ἐχόντων παρὰ τὰ τέλεια ζῶα ταῖς χρείαις τῶν κατὰ τὰς μήτρας χορίων ἐφεξῆς ἅπαντα γράψομεν ἐπὶ τελευτηθέντι πρότερον τῷ νῦν ἡμῖν παρακειμένῳ λόγῳ παντί . οὐδὲ γὰρ οὐδὲ τούτων ἂν ἐμνημονεύσαμεν ἐν τῷδε , μηδενὸς κατηγορήσαντος ὧν εἴπομεν ὑπέρ τε τῶν κατὰ τὴν καρδίαν ὑμένων καὶ τῶν ἀγγείων τοῦ πνεύμονος τῆς ὑπαλλάξεως . ἐπὶ δὲ τὰ προκείμενα πάλιν ἐπανελθόντες ἐξηγησόμεθα τὰ λείποντα . λείπει δ’ , ὡς οἶμαι , τῶν μὲν κατ’ αὐτὴν τὴν καρδίαν οὐδὲν ἔτι , τῶν δὲ τοῦ πνεύμονος καὶ τοῦ θώρακος πολλά · περὶ ὧν ἁπάντων ὁ ἐφεξῆς τῷδε λόγος ἐξηγήσεται , προσθεὶς τῷ πνεύμονι τὰ κατὰ τὸν λάρυγγα , τὸ ἄνω γε πέρας ὑπάρχοντα τῆς τραχείας ἀρτηρίας .
Lemmas: ὁ μέν οὖν κατά ὁ πνεύμων δίκαιος οὕτως ὁ φύσις παρασκευάζω ὁ τε ἀναπνέω ﻿ ἤδη καί ὁ ἔτι κυέω · ὁ δέ δή κατά ὁ καρδία ὅπως ἐκ αὐτός σόφισμα ἐπανορθόω , καί δή φράζω . ἀναστομόω γάρ εἰς μέν ὁ παχύς καί στενός ἀγγεῖον ὁ πνεύμων ὁ μέγας ἀρτηρία , εἰς δέ ὁ λεπτός καί μανός ὁ κοῖλος φλέψ , καί ὁ πνεύμων μέν , ὡς λέγω , μεταδίδωμι ἀμφότερος ὁ ὕλη δίκαιος , καί ὁ καρδία δέ οὐδείς ἥσσων ἐλευθερόω ὁ περί αὐτός ὑπηρεσία . ὥστε οὐδείς ἔτι θαυμαστός , εἰ μήτε αἷμα μήτε πνεῦμα ὁ πνεύμων πέμπω , μήτε ὁ κατά ὅλος ὁ ζῷον ἀρτηρία αὐτός χορηγέω , καθά ἐπί ὁ τέλειος , εἰς μόνος ὁ ἴδιος ζωή δέω πνεῦμα ὀλίγιστος παντάπασι . ὅς μάλα μέν , οἴομαι , ἐͅκ αὐτός ὁ μέγας ἀρτηρία οἷος τε εἰμί αὐτός λαμβάνω . ὁ γάρ ὁ ὑμήν ἐπίφυσις , ὡς ἔμπροσθεν δείκνυμι , οὐ εἰς ὁ μηδείς ὅλος , ἀλλά εἰς ὁ μήτε πολύς μήτε ἀθρόος εἰς αὐτός παραγίγνομαι τις , πρός ὁ φύσις ἐξευρίσκω . καί μέντοι ἐͅκ ὁ πνεύμων αἷμα καί πνεῦμα μείγνυμι οἷος τε εἰμί ἕλκω αὐτός διά ὁ στόμα , ἐπί ὅς μόνος δύο χιτών λέγω ἔξωθεν ἔσω φύω ἐπίκειμαι . οὗτος γάρ δή ὁ ἀγγεῖον ἐπί ὁ κυέω ἐκ μέν ὁ κοῖλος φλέψ αἷμα δέχομαι διά τις ἀναστόμωσις ἀξιόλογος ὁ μέγεθος · ἐκ δέ ὁ ἐν μέν ὁ τέλειος αἱματικός , ἐν δέ ὁ ἔτι κυέω πνευματικός ὄργανον δείκνυμι μέν ἔμπροσθεν αἷμα μεταλαμβάνω ἐπί ὁ τέλειος ζῷον κατά πολύς καί λεπτός ἀναστόμωσις ἐκφεύγω ὁ ὄψις ἑτοῖμος δέ αὖ ἐπί ὁ ἔτι κυέω ὁ πνεῦμα μεταλαμβάνω . καί γάρ δή καί οὗτος ἔτι προστίθημι χρή φαίνω ἐπί ὁ ἔμβρυον οὐ μικρός τεκμήριον αὐτός τε ὁ συναναστομόω πρός ἀλλήλων ὁ δύο γένος ὁ ἀγγεῖον καί ὁ μέτειμι τις καί ὁ φλέψ πνεῦμα . εἰ γάρ , ἔτι προσέχω ὁ κυέω ὁ μήτηρ , διαιρέω ὁ ἐπιγάστριος αὐτός καί ὁ ὑστέρα , κατά ὅς λέγω τρόπος ἐν ὁ ἀνατομικός ἐγχείρησις , βρόχος ὁ κατά ὁ ὀμφαλός ἀρτηρία περιβάλλω , ὁ κατά ὁ χόριον ἄσφυκτος πᾶς γίγνομαι , ὁ κατά αὐτός ὁ ἔμβρυον ἔτι σφύζω · εἰ δέ δή καί ὁ φλέψ ὁ κατά ὁ ὀμφαλός ἐπιβάλλω ὁ βρόχος , οὐ ἄν οὐδέ ὁ κατά ὁ ἔμβρυον ἀρτηρία σφύζω ἄν ἔτι . εἰͅν ὅδε δῆλος ἅμα μέν , ὡς ὁ κινέω ὁ κατά ὁ χόριον ἀρτηρία δύναμις ἀπό ὁ ὁ κυέω καρδία ὁρμάω , ἅμα δέ καί ὡς διά ὁ φλέψ κατά ὁ ἀναστόμωσις εὐπορέω ὁ ἀρτηρία πνεῦμα , ὑπό ὅς διασῴζω δύναμαι ὁ ἔμφυτος θερμός ἄχρι γοῦν τις . οὔκουν οὐδέ κατά ὁ καρδία αὐτός ἀδύνατος ἐκ ὁ αἷμα περιέχω ἀγγεῖον γίγνομαι τις ὠφέλεια ὁ κατά ὁ ἀριστερός αὐτός κοιλία ἔμφυτος θερμασία , διά ὅς καί ὁ ἀναπνοή καί ὁ σφυγμός δείκνυμι ὁ ζῷον δέω . εἰͅν ὅδε δῆλος ἅμα μέν , ὡς προνοητικός ὁ φύσις ἅπας κατασκευάζω , ἅμα δέ , ὡς ὁ μέν ἀληθής ἑαυτοῦ μαρτυρέω πανταχοῦ , ὁ δέ ὑπό Ἐρασίστρατος λέγω περί ὁ μηδέ ὅλος ἐπιμείγνυμι ὁ ὕλη οὔτε ὁ φαίνω οὔτε ἀλλήλων ὁμολογέω . δείκνυμι γάρ ἐκ ὁ λέγω ἄρτιος ἅμα μέν , ὡς οὐ διότι πληρόω ὁ παρά καρδία πνεῦμα ὁ ἀρτηρία , διά οὗτος διαστέλλω , ἅμα δέ , ὡς ἕλκω τις ἐͅκ ὁ φλέψ κατά ἕκαστος διάστασις , ἅμα δέ καί ὡς ἀναγκαῖος εἰμί ἐπί ὁ ἔμβρυον αἷμα παρά ὁ κοῖλος φλέψ δέχομαι ὁ ἀρτηρία ὁ φλεβώδης ἕλκω , δηλονότι διαστέλλω ὁ καρδία , ἐκ αὐτός οὐ ὀλίγος εἰς ὁ ἀριστερός κοιλία , ὁ γε ὁ ὑμήν ἐπίφυσις οὐδείς κωλύω , ἔξωθεν γάρ ἔσω φαίνω φύω . ὥστε ὁ μέν δύναμις ὁ καρδία ὁ ἀρτηρία ἐναργής φαίνω χορηγέω ὁ κινέω αὐτός οὐ μόνος ἐπί ὁ τέλειος ἤδη ζῷον , ἀλλά καί ἐπί ὁ ἔτι κυέω , οὐ μήν ὥσπερ ἀσκός τις αὐτός διαφυσάω τε καί πληρόω . φαίνω δέ ᾀ ὁ νῦν λέγω οὕτως ἔχω . ὅτι δέ εἰ μή ὁ πληρόω διαστέλλω φύω ὅμοιος ὁ ἀσκός , ἀλλά ὁ διαστέλλω πληρόω , καθά ὁ φῦσα ὁ χαλκεύς , ἀναγκαῖος ἕλκω αὐτός τις ἐͅκ ὁ φλέψ , ὁμολογέω γε δή καί κατά αὐτός ὁ Ἐρασίστρατος ﻿ ὁ πρός ἀλλήλων αὐτός ἀναστόμωσις , οἴομαι γάρ εἰμί πᾶς φανερός · εἰ δέ μή , ἀλλά ἐγώ καί οὗτος διά ἕτερος ἀποδείκνυμι . ὥστε οὐ χρή μηκύνω , ἀλλά ὁ ἀναστόμωσις ὁ περί ὁ καρδία ἀγγεῖον ὅς λέγω ἕνεκα χρεώ ἡγέομαι γίγνομαι , μαρτύριον οὐ μικρός ἐͅκ οὗτος ὁ ἀποδείκνυμι ἐν ἕτερος ἔχω . ὥσπερ γάρ ἄλλος πολύς χρεία λέγω ἀμήχανος εἰμί Ἐρασίστρατος , κατά ὁ αὐτός , οἴομαι , τρόπος καί οὗτος · οὔτε γάρ εἰμί , οὔτε οὐ εἰμί ὁ λέγω ἀναστόμωσις , εὔπορος ὁ λόγος αὐτός . εἰμί μέν γάρ , ἐκ ἀνάγκη μείγνυμι κατά ὁ ἀριστερός κοιλία ὁ καρδία ὁ ὕλη · μή εἰμί δέ , πῶς μέν ὁ καρδία μεταλαμβάνω πνεῦμα , ἄπορος λέγω , πῶς δέ οὐ ἄν ἄδικος ὁ πνεύμων ὡσαύτως ὁ τέλειος τε καί ὁ ἔμβρυος διοικέω , πολύς οὗτος ἄπορος . ἀλλά οὔτε κατά αὐτός ὁ ἀλήθεια ἄπορος οὔτε ἄλλος τις ὁ κατά ὁ σῶμα ὁ ζῷον γίγνομαι , οὔτε οὗτος , πᾶς δέ ἱκανός εὔπορος καί σαφής καί ὁμολογέω ἀλλήλων ὁ γε παρά ὁ ὁ ἐνέργεια εὕρεσις εὐθύς ἐκ ἀρχή μή σφάλλω . οὗτος μέν οὖν δή τόπος ἄλλος λόγος . ὁ φύσις δέ , ὥσπερ ὁ ἐκ ὀμφαλός παραγίγνομαι εἰς ἧπαρ φλέψ καί ὁ ἀρτηρία ὁ ἐπί ῥάχις ἀποξηραίνω ὁ χρόνος καί οἷος μήρινθος τις λεπτός ἀποφαίνω , κατά ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ λέγω ἀναστόμωσις ὁ περί ὁ καρδία ἀγγεῖον ἀφανίζω ὁ γεννάω , ὅς , οἴομαι , καί μέγας εἰμί πᾶς θαῦμα . ὅς γάρ οὐδέ ὅλος μέλλω εἰμί χρήσιμος ὁ μηκέτι κυέω , οὗτος οὐδέ εἰμί ὁ ἀρχή ἀνέχω . καί ἐγώ δοκέω ὁ ποιέω περισσός ὁ ἔμβρυον παρά ὁ τέλειος πολύς μέγας εἰμί ὁ ποιέω , ὅτε οὐ εἰμί ἔτι χρεία , διαφθείρω . περί μέν δή ὁ κατά ὁ κυέω διαφερόντως ἔχω παρά ὁ τέλειος ζῷον ὁ χρεία ὁ κατά ὁ μήτρα χόριον ἐφεξῆς ἅπας γράφω ἐπί τελευτάω πρότερος ὁ νῦν ἐγώ παράκειμαι λόγος πᾶς . οὐδέ γάρ οὐδέ οὗτος ἄν μνημονεύω ἐν ὅδε , μηδείς κατηγορέω ὅς λέγω ὑπέρ τε ὁ κατά ὁ καρδία ὑμήν καί ὁ ἀγγεῖον ὁ πνεύμων ὁ ὑπάλλαξις . ἐπί δέ ὁ πρόκειμαι πάλιν ἐπανέρχομαι ἐξηγέομαι ὁ λείπω . λείπω δέ , ὡς οἴομαι , ὁ μέν κατά αὐτός ὁ καρδία οὐδείς ἔτι , ὁ δέ ὁ πνεύμων καί ὁ θώραξ πολύς · περί ὅς ἅπας ὁ ἐφεξῆς ὅδε λόγος ἐξηγέομαι , προστίθημι ὁ πνεύμων ὁ κατά ὁ λάρυγξ , ὁ ἄνω γε πέρας ὑπάρχω ὁ τραχύς ἀρτηρία .