galenus.de-usu-partium 3.5
Ἀλλ’ ὅτι μὲν ἄμεινόν ἐστιν , οὐ προμήκεις μόνον , ἀλλὰ καὶ μαλακοὺς εἶναι τοὺς πόδας , ἱκανῶς ἀποδέδεικται . διὰ τί δ’ εἰς τοσοῦτον προμήκεις ἐγένοντο , εἰς ὅσον νῦν εἰσι , καὶ πλατεῖς εἰς τοσοῦτον , καὶ κοῖλοι μὲν ἠρέμα κάτωθεν , ἄνωθεν δὲ κυρτοὶ , καὶ διὰ τί πολυσχιδεῖς , ἑξῆς ἂν εἴη δεικτέον . ἐπεὶ τοίνυν βαδιστικὸν ὄργανον ἐλέγομεν εἶναι τὸ ἀνθρώπειον σκέλος οὐχ ἁπλῶς , ἀλλ’ ὡς ἂν μάλιστα πρέποι ζώῳ σοφῷ , σύνθετον δηλονότι καὶ οὐ παντάπασιν ἁπλῆν φυλάξομεν αὐτοῦ τὴν ἔννοιαν . ὥστε ἡμῖν ῥητέον ἐστὶ , πρότερον μὲν , ὅπως γίνεται ἡ βάδισις , ἔπειτα δὲ , τίνος αὐτῇ προσιόντος ἡ ἀνθρώπῳ πρέπουσα γίνεται βάδισις . γίνεται δ’ ἡ βάδισις , τοῦ μὲν ἑτέρου τῶν σκελῶν ἐπὶ τῆς γῆς ἐρηρεισμένου , θατέρου δὲ περιφερομένου . ἀλλὰ τὸ μὲν ἐστηρίχθαι διὰ τοῦ ποδὸς γίνεται , τὸ δὲ περιφέρεσθαι τοῦ παντὸς σκέλους ἐστὶν ἔργον · ὥστε , δι’ ἀντερείσεως καὶ κινήσεως ἐπιτελουμένου τοῦ βαδίζειν , τῆς μὲν οἱ πόδες εἰσὶν ὄργανα , τῆς δὲ ὅλα τὰ σκέλη . τοῦτο δὲ κᾀπὶ τῶν ἑστώτων ἀκινήτων πρόδηλον γίνεται , τὴν γὰρ ἕδραν , ἧς ἕνεκα γεγόνασιν οἱ πόδες , οὐδὲν ἧττον καὶ τότε παρέχονται . καὶ μέν τοι καὶ βαδιζόντων τε καὶ θεόντων , ὁ μὲν ἕτερος τῶν ποδῶν ἑδραῖός ἐστιν ἐπὶ τῆς γῆς , ὁ δ’ ἕτερος ἅμα τῷ παντὶ σκέλει φέρεται . καὶ τὸ μὲν ἀμείβειν τὰ χωρία διὰ τὸ κινούμενον ἡμῖν ὑπάρχει σκέλος · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ τοὺς τόπους ὑπαλλάττον · τὸ δὲ μὴ καταπίπτειν διὰ τὸν ἐπὶ τῆς ἐστηριγμένον γίνεται πόδα . πῶς δ’ ἂν δύναιτο μεταφέρειν οὗτος τὸ ζῶον , ὅς γε μηδ’ αὐτὸς κινεῖται ; πεῖραν δ’ ἱκανὴν τοῦ λεγομένου δύο περιστάσεις πραγμάτων ἔναγχος γεγενημένων παρέσχηνται , ὅ τε λοιμὸς ὁ πολὺς κατασκήψας εἰς ἄκρους τοὺς πόδας , καὶ ἡ τοῦ περὶ τὸ Κορακήσιον τῆς Παμφυλίας ὠμότης λῃστοῦ . ὁ μὲν γὰρ λοιμὸς ἀπέσηπεν , ὁ δὲ λῃστὴς ἀπέτεμεν ἄκρους τοὺς πόδας · ὥστε χωρὶς κοντῶν ἀδυνατεῖν βαδίζειν τοὺς οὕτω δυστυχήσαντας , οὐ δήπου πρὸς τὴν κίνησιν τῶν σκελῶν ὠφελουμένους ὑπὸ τῶν ξύλων , ἀλλὰ δηλονότι τὴν ἕδραν , ἣν τέως εἶχον ἐκ τῶν ποδῶν . ἵστασθαι μὲν οὖν ἠδύναντο δύο πηροῖς ἐπερειδόμενοι ποσὶ , βαδίζειν δὲ οὐκ ἠδύναντο , μέλλοντές γε τὸν ὅλον ὄγκον τοῦ σώματος ἐπιτρέπειν ἑνὶ πεπηρωμένῳ . εἶδον δὲ καὶ ἄλλους τινὰς , ὧν οἱ δάκτυλοι μόνοι νεκρωθέντες ὑπὸ χιόνος ἀπέπεσον . ἀλλ’ οὗτοι μὲν , οὔθ’ ἑστῶτες , οὔτε βαδίζοντες , οὔτε θέοντες , ἐν γοῦν τοῖς ὁμαλοῖς καὶ λείοις ἀπελείποντο τῶν ὑγιεινῶν · εἰ δέ που δέοι τινὰ διελθεῖν δυσχωρίαν , καὶ μάλιστ’ εἰ κρημνῶδες εἴη τὸ χωρίον , οὐκ ἀπελείποντο μόνον , ἀλλὰ καὶ παντάπασιν ἦσαν ἄχρηστοί τε καὶ ἀδύνατοι πρὸς αὐτούς . ὧν οὐδ’ οἱ δάκτυλοι μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ πρὸ αὐτῶν μέλος τοῦ ποδὸς , ὃ καλεῖται πεδίον , ἀπεσάπη , σφαλερὰ τούτοις ἡ βάδισις , οὐκ ἐν ταῖς δυσχωρίαις μόνον , ἀλλὰ κᾀν τοῖς ὁμαλοῖς πεδίοις . εἰ δὲ τὸ πρὸ τούτου διαφθαρῇ μέλος , ὃ δὴ ταρσὸν ὀνομάζουσιν , οὐ μόνον οὐ δύνανται βαδίζειν ἀσφαλῶς οὗτοί γε , ἀλλ’ οὐδ’ ἑστάναι βεβαίως . ἐξ ὧν ἁπάντων δῆλον , ὡς εἰς ἀσφάλειαν ἕδρας οἱ πλατεῖς καὶ προμήκεις πόδες ἐπιτήδειοι , καὶ διὰ τοῦτ’ ἀνθρώποις ἐγένοντο , πλέον ἢ κατὰ τὰ τετράποδα ζῶα βαδίσεως ἑδραίας δεομένοις . τοῦτο μὲν οὖν ὡς δίποσιν αὐτοῖς ὑπάρχει μόνον , οὐ μὴν ἤδη γε καὶ ὡς σοφοῖς . ὡς γὰρ τοιούτοις ἡ ποικιλία τῆς ἕδρας οἰκεία , βαδίζειν δεομένοις ἐν ἁπάσαις ταῖς δυσχωρίαις · ὅπερ οὐκ ἂν ἐγένετο , μὴ πολυειδῶς τῶν ποδῶν διαρθρωθέντων . ὡς γὰρ ἐπὶ χειρῶν ἔμπροσθεν ἀπεδείξαμεν ἐκ τῆς τῶν ἐν αὐταῖς ἄρθρων ποικιλίας καὶ τῆς ἔνδον κοιλότητος , ἐπιτηδείους αὐτὰς γεγονέναι παντὶ σώματος σχήματι περιπτύσσεσθαι , οὕτω καὶ οἱ πόδες , ὡς ἂν μάλιστα δυνατὸν ἦν χεῖρας μιμησάμενοι , καὶ πολυειδεῖς μὲν ταῖς διαρθρώσεσι γενόμενοι , κοῖλοι δὲ κατ’ ἐκεῖνα , καθ’ ἃ περιβήσεσθαι τοῖς κυρτοῖς ἐδάφεσιν ἔμελλον , ἐν παντὶ χωρίῳ καλῶς στηρίζεσθαι δύνανται . τοῦτ’ οὖν αὐτὸ τὸ περιττόν ἐστι τῆς τῶν ἀνθρωπείων σκελῶν κατασκευῆς , ὃ πρόσθεν εὑρεῖν ἐποθοῦμεν , ἡνίκα ἐλέγομεν , οὐχ ὡς βαδιστικῷ μόνον , ἀλλ’ ὡς καὶ λογικῷ ζώῳ πρέποντας ὑπὸ τῆς φύσεως αὐτῷ δοθῆναι τοὺς πόδας . ἑνὶ δὲ λόγῳ καὶ συντόμῳ μάλιστα ἄν τις αὐτὸ περιλαβὼν εἴποι τὸ πολυσχιδὲς ἅμα τῇ κατὰ τὸ μέσον κοιλότητι . πόσον γὰρ αὐτὴ δύναται πρὸς ἀσφάλειαν ἐν τοῖς κυρτοῖς ἐδάφεσιν , οὐκ ἂν ἄλλως ἐναργέστερον μάθοις , εἰ μὴ θεάσαιό ποτε διὰ μακρῶν καὶ λεπτῶν κλιμάκων τὸν ἄνθρωπον ἀνιόντα . περιλαμβάνων γὰρ ἐνταῦθα τῆ κοιλότητι τοῦ ποδὸς τὴν κυρτότητα τὴν τῶν ἐν τῇ κλίμακι ξύλων , εἶθ’ ἑκατέρωθεν ἐπιπτύσσων κατὰ τοὺς δακτύλους τε καὶ τὴν πτέρναν , ὡς οἷόν τε μάλιστα , τὴν βάσιν ἀπεργάζεται περιφερῆ , δίκην χειρὸς περιλαμβάνουσαν τὸ ὑποκείμενον σῶμα . καθ’ ἕτερον οὖν τρόπον λόγων καὶ νῦν μοι δοκοῦμεν ἐνδεδεῖχθαι ταῦτα ταὐτὸν τῷ κατ’ ἀρχήν . ὅτι γὰρ ἕδρας ἕνεκα ἀσφαλοῦς οἱ πόδες ἐγένοντο , μικρῷ πρόσθεν ἀπεδέδεικτο , καὶ ὡς ἄριστοι πρὸς τὴν τοιαύτην ἕδραν οἱ προμήκεις τε καὶ μαλακοὶ καὶ πλατεῖς · ὁ δὲ νῦν λόγος , ἐν ἅπασι τοῖς χωρίοις καλῶς στηρίζεσθαι δυνάμενον ἐπιδείξας τὸν ἀνθρώπειον πόδα καὶ τὴν ἐκ τῆς κατασκευῆς ἀνάγκην προσθεὶς , οὐχ ἕτερόν τι κεφάλαιον , ἀλλ’ ὅπερ ἐξ ἀρχῆς ἐλέγομεν ἐβεβαιώσατο . τί δὴ οὖν ἔτι λείπει τῷ λόγῳ ; τὸ τῆς κατασκευῆς αὐτῶν , ὡς ἂν ἐκ τοῦ νῦν λόγου δόξειεν εἶναι , τὸ διπλοῦν , ἑνὶ περιλαβεῖν κεφαλαίῳ . πολυσχιδῆ γὰρ ἔφαμεν εὐλόγως γεγονέναι τὸν ἀνθρώπειον πόδα , καὶ κοῖλον τὰ μέσα , χάριν τοῦ διὰ πάντων χωρίων βαδίζειν δύνασθαι , τοῖς μὲν κοίλοις τε καὶ μέσοις , ὥσπερ δὴ νῦν λέλεκται , περιβαίνοντα τῶν ὑποκειμένων ὅσα κυρτὰ , τοῖς δακτύλοις δὲ , ( καὶ γὰρ καὶ τοῦτο προσθετέον , ) ἐν τοῖς ὀρθοῖς τε καὶ λοξοῖς καὶ πρανέσι μάλιστα χρώμενον . τί ποτ’ οὖν ἐστι τούτων ἁπάντων αἴτιον ἑνὶ περιληφθῆναι κεφαλαίῳ δεόμενον ; οὗ μικρῷ πρόσθεν ὁ λόγος ὑπ’ αὐτῆς τοῦ πράγματος τῆς φύσεως ἀναγκασθεὶς ἐμνημόνευσεν , ἡνίκα ἐλέγομεν , ὡς οἷόν τ’ ἦν μάλιστα τὸν ἀνθρώπειον πόδα μιμήσασθαι χεῖρα . καὶ μὴν , εἴπερ τοῦτ’ ἀληθές ἐστιν , ἀντιληπτικὸν δ’ ἦν ὄργανον ἡ χεὶρ , εἴη ἂν ὁ ποὺς εἰ καὶ ποσὸς ἄλλως ἁμωσγέπως δηλονότι τοιοῦτος . ἀλλ’ οὐχ ὅ γε τῶν ἵππων , ἀλλ’ ὅλως ἐστέρηται πάσης ἀντιλήψεως · οὐ γὰρ εἰς ποικιλίαν κινήσεως ὅδ’ , ὡς τῷ λογικῷ ζώῳ , ἀλλ’ εἰς κουφότητα καὶ εὐκολίαν ὠκὺς παρεσκεύασται . λύκων δὲ καὶ λεόντων καὶ κυνῶν πόδες . ἐν τῷ μεταξὺ τούτων εἰσὶν , οὔθ’ ἁπλοῖ τελέως , ὥσπερ οἱ τῶν ἵππων , οὔτε πολυειδῶς διηρθρωμένοι , καθάπερ οἱ τῶν ἀνθρώπων · εἰς μὲν γὰρ τὴν θήραν αὐτοῖς καὶ τὴν ἐδωδὴν ὥσπερ χερσὶ χρῶνται , ﻿ πρὸς δὲ τὸ λοιπὸν πλῆθος τῶν ἐνεργειῶν ὧν ἄνθρωπος ἐνεργεῖ τελέως εἰσὶν ἀργοί .
Lemmas: ἀλλά ὅτι μέν ἀγαθός εἰμί , οὐ προμήκης μόνος , ἀλλά καί μαλακός εἰμί ὁ πούς , ἱκανός ἀποδείκνυμι . διά τίς δέ εἰς τοσοῦτος προμήκης γίγνομαι , εἰς ὅσος νῦν εἰμί , καί πλατύς εἰς τοσοῦτος , καί κοῖλος μέν ἠρέμα κάτωθεν , ἄνωθεν δέ κυρτός , καί διά τίς πολύσχιστος , ἑξῆς ἄν εἰμί δείκνυμι . ἐπεί τοίνυν βαδιστικός ὄργανον λέγω εἰμί ὁ ἀνθρώπειος σκέλος οὐ ἁπλῶς , ἀλλά ὡς ἄν μάλα πρέπω ζῷον σοφός , σύνθετος δηλονότι καί οὐ παντάπασι ἁπλόος φυλάσσω αὐτός ὁ ἔννοια . ὥστε ἐγώ λέγω εἰμί , πρότερος μέν , ὅπως γίγνομαι ὁ βάδισις , ἔπειτα δέ , τίς αὐτός προσέρχομαι ὁ ἄνθρωπος πρέπω γίγνομαι βάδισις . γίγνομαι δέ ὁ βάδισις , ὁ μέν ἕτερος ὁ σκέλος ἐπί ὁ γῆ ἐρείδω , ἕτερος δέ περιφέρω . ἀλλά ὁ μέν στηρίζω διά ὁ πούς γίγνομαι , ὁ δέ περιφέρω ὁ πᾶς σκέλος εἰμί ἔργον · ὥστε , διά ἀντέρεισις καί κίνησις ἐπιτελέω ὁ βαδίζω , ὁ μέν ὁ πούς εἰμί ὄργανον , ὁ δέ ὅλος ὁ σκέλος . οὗτος δέ εἰͅπί ὁ ἵστημι ἀκίνητος πρόδηλος γίγνομαι , ὁ γάρ ἕδρα , ὅς ἕνεκα γίγνομαι ὁ πούς , οὐδείς ἥσσων καί τότε παρέχω . καί μέν τοι καί βαδίζω τε καί θέω , ὁ μέν ἕτερος ὁ πούς ἑδραῖος εἰμί ἐπί ὁ γῆ , ὁ δέ ἕτερος ἅμα ὁ πᾶς σκέλος φέρω . καί ὁ μέν ἀμείβω ὁ χωρίον διά ὁ κινέω ἐγώ ὑπάρχω σκέλος · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὁ τόπος ὑπαλλάσσω · ὁ δέ μή καταπίπτω διά ὁ ἐπί ὁ στηρίζω γίγνομαι πούς . πῶς δέ ἄν δύναμαι μεταφέρω οὗτος ὁ ζῷον , ὅς γε μηδέ αὐτός κινέω ; πεῖρα δέ ἱκανός ὁ λέγω δύο περίστασις πρᾶγμα ἔναγχος γίγνομαι παρέχω , ὁ τε λοιμός ὁ πολύς κατασκήπτω εἰς ἄκρος ὁ πούς , καί ὁ ὁ περί ὁ Κορακήσιον ὁ Παμφυλία ὠμότης λῃστής . ὁ μέν γάρ λοιμός ἀποσήπομαι , ὁ δέ λῃστής ἀποτέμνω ἄκρος ὁ πούς · ὥστε χωρίς κοντός ἀδυνατέω βαδίζω ὁ οὕτως δυστυχέω , οὐ δήπου πρός ὁ κίνησις ὁ σκέλος ὠφελέω ὑπό ὁ ξύλον , ἀλλά δηλονότι ὁ ἕδρα , ὅς τέως ἔχω ἐκ ὁ πούς . ἵστημι μέν οὖν δύναμαι δύο πηρός ἐπερείδω πούς , βαδίζω δέ οὐ δύναμαι , μέλλω γε ὁ ὅλος ὄγκος ὁ σῶμα ἐπιτρέπω εἷς πηρόω . ὁράω δέ καί ἄλλος τις , ὅς ὁ δάκτυλος μόνος νεκρόω ὑπό χιών ἀποπίπτω . ἀλλά οὗτος μέν , οὔτε ἵστημι , οὔτε βαδίζω , οὔτε θέω , ἐν γοῦν ὁ ὁμαλός καί λεῖος ἀπολείπω ὁ ὑγιεινός · εἰ δέ που δέω τις διέρχομαι δυσχωρία , καί μάλα εἰ κρημνώδης εἰμί ὁ χωρίον , οὐ ἀπολείπω μόνος , ἀλλά καί παντάπασι εἰμί ἄχρηστος τε καί ἀδύνατος πρός αὐτός . ὅς οὐδέ ὁ δάκτυλος μόνος , ἀλλά καί ὁ πρό αὐτός μέλος ὁ πούς , ὅς καλέω πεδίον , ἀποσήπομαι , σφαλερός οὗτος ὁ βάδισις , οὐ ἐν ὁ δυσχωρία μόνος , ἀλλά εἰͅν ὁ ὁμαλός πεδίον . εἰ δέ ὁ πρό οὗτος διαφθείρω μέλος , ὅς δή ταρσός ὀνομάζω , οὐ μόνος οὐ δύναμαι βαδίζω ἀσφαλής οὗτος γε , ἀλλά οὐδέ ἵστημι βέβαιος . ἐκ ὅς ἅπας δῆλος , ὡς εἰς ἀσφάλεια ἕδρα ὁ πλατύς καί προμήκης πούς ἐπιτήδειος , καί διά οὗτος ἄνθρωπος γίγνομαι , πολύς ἤ κατά ὁ τετράπους ζῷον βάδισις ἑδραῖος δέω . οὗτος μέν οὖν ὡς δίπους αὐτός ὑπάρχω μόνος , οὐ μήν ἤδη γε καί ὡς σοφός . ὡς γάρ τοιοῦτος ὁ ποικιλία ὁ ἕδρα οἰκεῖος , βαδίζω δέω ἐν ἅπας ὁ δυσχωρία · ὅς οὐ ἄν γίγνομαι , μή πολυειδής ὁ πούς διαρθρόω . ὡς γάρ ἐπί χείρ ἔμπροσθεν ἀποδείκνυμι ἐκ ὁ ὁ ἐν αὐτός ἄρθρον ποικιλία καί ὁ ἔνδον κοιλότης , ἐπιτήδειος αὐτός γίγνομαι πᾶς σῶμα σχῆμα περιπτύσσω , οὕτως καί ὁ πούς , ὡς ἄν μάλα δυνατός εἰμί χείρ μιμέομαι , καί πολυειδής μέν ὁ διάρθρωσις γίγνομαι , κοῖλος δέ κατά ἐκεῖνος , κατά ὅς περιβαίνω ὁ κυρτός ἔδαφος μέλλω , ἐν πᾶς χωρίον καλός στηρίζω δύναμαι . οὗτος οὖν αὐτός ὁ περισσός εἰμί ὁ ὁ ἀνθρώπειος σκέλος κατασκευή , ὅς πρόσθεν εὑρίσκω ποθέω , ἡνίκα λέγω , οὐ ὡς βαδιστικός μόνος , ἀλλά ὡς καί λογικός ζῷον πρέπω ὑπό ὁ φύσις αὐτός δίδωμι ὁ πούς . εἷς δέ λόγος καί σύντομος μάλα ἄν τις αὐτός περιλαμβάνω λέγω ὁ πολύσχιστος ἅμα ὁ κατά ὁ μέσος κοιλότης . πόσος γάρ αὐτός δύναμαι πρός ἀσφάλεια ἐν ὁ κυρτός ἔδαφος , οὐ ἄν ἄλλος ἐναργής μανθάνω , εἰ μή θεάομαι ποτέ διά μακρός καί λεπτός κλῖμαξ ὁ ἄνθρωπος ἀνέρχομαι . περιλαμβάνω γάρ ἐνταῦθα ὁ κοιλότης ὁ πούς ὁ κυρτότης ὁ ὁ ἐν ὁ κλῖμαξ ξύλον , εἶτα ἑκατέρωθεν ἐπιπτύσσω κατά ὁ δάκτυλος τε καί ὁ πτέρνα , ὡς οἷος τε μάλα , ὁ βάσις ἀπεργάζομαι περιφερής , δίκη χείρ περιλαμβάνω ὁ ὑπόκειμαι σῶμα . κατά ἕτερος οὖν τρόπος λόγος καί νῦν ἐγώ δοκέω ἐνδείκνυμι οὗτος αὐτός ὁ κατά ἀρχή . ὅτι γάρ ἕδρα ἕνεκα ἀσφαλής ὁ πούς γίγνομαι , μικρός πρόσθεν ἀποδείκνυμι , καί ὡς ἀγαθός πρός ὁ τοιοῦτος ἕδρα ὁ προμήκης τε καί μαλακός καί πλατύς · ὁ δέ νῦν λόγος , ἐν ἅπας ὁ χωρίον καλός στηρίζω δύναμαι ἐπιδείκνυμι ὁ ἀνθρώπειος πούς καί ὁ ἐκ ὁ κατασκευή ἀνάγκη προστίθημι , οὐ ἕτερος τις κεφάλαιος , ἀλλά ὅς ἐκ ἀρχή λέγω βεβαιόω . τίς δή οὖν ἔτι λείπω ὁ λόγος ; ὁ ὁ κατασκευή αὐτός , ὡς ἄν ἐκ ὁ νῦν λόγος δοκέω εἰμί , ὁ διπλόος , εἷς περιλαμβάνω κεφάλαιος . πολυσχιδής γάρ φημί εὔλογος γίγνομαι ὁ ἀνθρώπειος πούς , καί κοῖλος ὁ μέσος , χάριν ὁ διά πᾶς χωρίον βαδίζω δύναμαι , ὁ μέν κοῖλος τε καί μέσος , ὥσπερ δή νῦν λέγω , περιβαίνω ὁ ὑπόκειμαι ὅσος κυρτός , ὁ δάκτυλος δέ , ( καί γάρ καί οὗτος προστίθημι , ) ἐν ὁ ὀρθός τε καί λοξός καί πρανής μάλα χράω . τίς ποτέ οὖν εἰμί οὗτος ἅπας αἴτιος εἷς περιλαμβάνω κεφάλαιος δέω ; ὅς μικρός πρόσθεν ὁ λόγος ὑπό αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις ἀναγκάζω μνημονεύω , ἡνίκα λέγω , ὡς οἷος τε εἰμί μάλα ὁ ἀνθρώπειος πούς μιμέομαι χείρ . καί μήν , εἴπερ οὗτος ἀληθής εἰμί , ἀντιληπτικός δέ εἰμί ὄργανον ὁ χείρ , εἰμί ἄν ὁ πούς εἰ καί ἄποσος ἄλλος ἀμῶς δηλονότι τοιοῦτος . ἀλλά οὐ ὁ γε ὁ ἵππος , ἀλλά ὅλος στερέω πᾶς ἀντίληψις · οὐ γάρ εἰς ποικιλία κίνησις ὅδε , ὡς ὁ λογικός ζῷον , ἀλλά εἰς κουφότης καί εὐκολία ὠκύς παρασκευάζω . λύκων δέ καί λέων καί κύων πούς . ἐν ὁ μεταξύ οὗτος εἰμί , οὔτε ἁπλόος τέλειος , ὥσπερ ὁ ὁ ἵππος , οὔτε πολυειδής διαρθρόω , καθά ὁ ὁ ἄνθρωπος · εἰς μέν γάρ ὁ θήρα αὐτός καί ὁ ἐδωδή ὥσπερ χείρ χράω , ﻿ πρός δέ ὁ λοιπός πλῆθος ὁ ἐνέργεια ὅς ἄνθρωπος ἐνεργέω τέλειος εἰμί ἀργός .