galenus.de-usu-partium 4.11
Καὶ μέν γε καὶ πρὸς τὴν τοῦ ἐπιπλόου γένεσιν , ὅθεν περ ὁ λόγος ὡρμήθη , τοῦτον τὸν χιτῶνα παρεσκεύασεν ἡ φύσις , ὡς ἂν μάλιστα χρηστότατόν τε καὶ δυσπαθέστατον ἔσοιτο . συντυχόντων γὰρ ἀλλήλοις τῶν ἀπὸ τῆς ῥάχεως ἑκατέρωθεν ἀνιόντων μερῶν τοῦ περιτοναίου κατὰ τὸ κυρτότατόν τε καὶ ὑψηλότατον τῆς γαστρὸς , κᾀνταῦθα μεγάλην ἀρτηρίαν τε καὶ φλέβα κατὰ τὸ μῆκος αὐτῆς ἐκτεταμένην εὑρόντων , ὁ τόπος οὗτος ἅπας ἀρχὴ τῆς τοῦ ἐπιπλόου γενέσεώς ἐστιν , ὡς ἂν ἤδη πάντ’ ἔχων , ὧν ἐδεῖτο . καὶ γὰρ ἀρτηρία καὶ φλὲψ αὐτόθι μεγάλαι , καὶ δύο μοῖραι τοῦ περιτοναίου , καὶ τὸ μέρος τῆς γαστρὸς τὸ θάλπεσθαι δεόμενον . ἀποφύσασα δὲ φλέβας τε καὶ ἀρτηρίας ἐντεῦθεν ἡ φύσις παμπόλλας ἀφ’ ἑκατέρου τῶν μεγάλων ἀγγείων , συναπέφυσεν αὐταῖς ἑκάτερον τῶν τοῦ περιτοναίου μορίων , τὸ καθ’ ἑαυτὸ μέρος ἀμφιεννύν τε καὶ ξυνδοῦν τῶν ἀγγείων ἑκάστου . τὴν δὲ μεταξὺ χώραν αὐτῶν συνυφαίνουσιν ἀλλήλαις ἐπιβαίνουσαι , καθάπερ τινὲς πτύχες , αἱ τοῦ περιτοναίου μοῖραι , καὶ τὸ πλεῖστον τῆς πιμελῆς ἐνταῦθα συνιστῶσαι , θάλπον θ’ ἅμα τὴν γαστέρα , καὶ λιπαῖνον τοὺς ὑμένας , καὶ τροφὴ τῆς ἐμφύτου θερμασίας ἐν ταῖς ἀσιτίαις γιγνόμενον . ἐπικεῖσθαι μὲν οὖν τῇ γαστρὶ καὶ οἷον ἐποχεῖσθαι τοὐπίπλοον ( ὅθεν περ καὶ τοὔνομα κέκτηται ) καλῶς εἶχε διὰ τὰς εἰρημένας αἰτίας , οὐ μὴν παντάπασί γε τῶν ἄλλων μορίων ἀπολελυμένον αἰωρεῖσθαι · ῥᾳδίως γὰρ ἂν ὑπεδιπλοῦτο , καὶ περὶ ἑαυτὸ πολλάκις εἱλίττετο , καὶ συνεστρέφετο , καὶ πολλὰ τῶν σκέπεσθαι δεομένων ἀπελίμπανεν . ὅθεν , οἶμαι , πρός τε τὸν σπλῆνα συνέφυσεν αὐτὸ καὶ πάγκρεας ὀνομαζόμενον · ὡσαύτως δὲ καὶ πρὸς τὴν εἰς τὸ λεπτὸν ἔντερον ἔκφυσιν , καὶ τὸ μεσεντέριόν γε , καὶ τὸ κῶλον , καὶ τῆς γαστρὸς αὐτῆς πρὸς ﻿ τὰ σιμά . ἀλλ’ εἰ μὲν συνδεῖσθαι μόνον ἑκάστῳ τῶν εἰρημένων ἡ φύσις ἠβουλήθη τὸ ἐπίπλοον , ἐξήρκει τὸ ὑμενῶδες αὐτοῦ καταφῦσαι χωρὶς τῶν ἀγγείων · ἐπεὶ δ’ ἕτερόν τι μεῖζον προὐνοεῖτο , τὴν διὰ τῶν ἀγγείων κοινωνίαν τοῖς εἰρημένοις ὀργάνοις προπαρεσκεύασεν , ἧς τὴν χρείαν ἐξηγήσεται προϊὼν ὁ λόγος ἐν τῷ προσήκοντι καιρῷ .
Lemmas: καί μέν γε καί πρός ὁ ὁ ἐπίπλοον γένεσις , ὅθεν περ ὁ λόγος ὁρμάω , οὗτος ὁ χιτών παρασκευάζω ὁ φύσις , ὡς ἄν μάλα χρηστός τε καί δυσπαθής εἰμί . συντυγχάνω γάρ ἀλλήλων ὁ ἀπό ὁ ῥάχις ἑκατέρωθεν ἀνέρχομαι μέρος ὁ περιτόναιον κατά ὁ κυρτός τε καί ὑψηλός ὁ γαστήρ , ᾀνταῦθη μέγας ἀρτηρία τε καί φλέψ κατά ὁ μῆκος αὐτός ἐκτείνω εὑρίσκω , ὁ τόπος οὗτος ἅπας ἀρχή ὁ ὁ ἐπίπλοον γένεσις εἰμί , ὡς ἄν ἤδη πᾶς ἔχω , ὅς δέω . καί γάρ ἀρτηρία καί φλέψ αὐτόθι μέγας , καί δύο μοῖρα ὁ περιτόναιον , καί ὁ μέρος ὁ γαστήρ ὁ θάλπω δέω . ἀποφύω δέ φλέψ τε καί ἀρτηρία ἐντεῦθεν ὁ φύσις πάμπολυς ἀπό ἑκάτερος ὁ μέγας ἀγγεῖον , συναποφύω αὐτός ἑκάτερος ὁ ὁ περιτόναιον μόριον , ὁ κατά ἑαυτοῦ μέρος ἀμφιέννυμι τε καί συνδέω ὁ ἀγγεῖον ἕκαστος . ὁ δέ μεταξύ χώρα αὐτός συνυφαίνω ἀλλήλων ἐπιβαίνω , καθά τις πτύξ , ὁ ὁ περιτόναιον μοῖρα , καί ὁ πολύς ὁ πιμελή ἐνταῦθα συνιστάω , θάλπω τε ἅμα ὁ γαστήρ , καί λιπαίνω ὁ ὑμήν , καί τροφή ὁ ἔμφυτος θερμασία ἐν ὁ ἀσιτία γίγνομαι . ἐπίκειμαι μέν οὖν ὁ γαστήρ καί οἷος ἐποχέομαι ἐπίπλοον ( ὅθεν περ καί ὄνομα κτάομαι ) καλός ἔχω διά ὁ λέγω αἰτία , οὐ μήν παντάπασι γε ὁ ἄλλος μόριον ἀπολύω αἰωρέω · ῥᾴδιος γάρ ἄν ὑποδιπλόω , καί περί ἑαυτοῦ πολλάκις ἑλίσσω , καί συστρέφω , καί πολύς ὁ σκέπω δέω ἀπολείπω . ὅθεν , οἴομαι , πρός τε ὁ σπλήν συμφύω αὐτός καί πάγκρεας ὀνομάζω · ὡσαύτως δέ καί πρός ὁ εἰς ὁ λεπτός ἔντερον ἔκφυσις , καί ὁ μεσεντέριον γε , καί ὁ κῶλον , καί ὁ γαστήρ αὐτός πρός ﻿ ὁ σιμός . ἀλλά εἰ μέν συνδέω μόνος ἕκαστος ὁ λέγω ὁ φύσις βούλομαι ὁ ἐπίπλοον , ἐξαρκέω ὁ ὑμενώδης αὐτός καταφύω χωρίς ὁ ἀγγεῖον · ἐπεί δέ ἕτερος τις μέγας προνοοῦμαι , ὁ διά ὁ ἀγγεῖον κοινωνία ὁ λέγω ὄργανον προπαρασκευάζω , ὅς ὁ χρεία ἐξηγέομαι προέρχομαι ὁ λόγος ἐν ὁ προσήκω καιρός .