galenus.de-usu-partium 3.1
Χεῖρας μὲν δὴ μόνος ἁπάντων ζώων ἄνθρωπος ἔσχεν , ὄργανα πρέποντα ζώῳ σοφῷ · δίπουν δ’ αὐτὸ μόνον ἐν τοῖς πεζοῖς ἐγένετο καὶ ὀρθὸν , ὅτι χεῖρας ἔσχεν . τοῦ γὰρ ἀναγκαίου πρὸς τὴν ζωὴν σώματος ἐκ τῶν κατὰ τὸν θώρακά τε καὶ τὴν κοιλίαν μορίων συμπληρουμένου καὶ δεομένου κώλων εἰς βάδισιν , ἐπὶ μὲν ἐλάφων τε καὶ κυνῶν καὶ ἵππων καὶ τῶν ἄλλων παραπλησίων τὰ πρόσθια κῶλα τοῖς ὄπισθεν ὁμοιοσκελῆ γέγονε , καὶ τοῦτ’ αὐτοῖς εἰς τάχος συντελεῖ · ἀνθρώπῳ δὲ ( οὔτε γὰρ οἰκείου τάχους ἔδει , μέλλοντί γε δαμάσασθαι σοφίᾳ τε καὶ χερσὶν ἵππον , ἄμεινόν τ’ ἦν μακρῷ πρὸ τῆς ὠκύτητος ὄργανα σχεῖν εἰς ἁπάσας τέχνας ἀναγκαῖα ) τὰ πρόσθια κῶλα χεῖρες ἐγένοντο . τί δὴ οὖν οὐ καὶ τέτταρα σκέλη καὶ χεῖρας ἐπ’ αὐτοῖς ἔσχεν , ὥσπερ οἱ Κένταυροι ; ὅτι πρῶτον μὲν ἀδύνατος τῇ φύσει τῶν τοσούτῳ διαφερόντων σωμάτων ἡ μίξις . οὐ γὰρ δὴ , ὥσπερ οἱ πλάσται καὶ οἱ γραφεῖς , χρώματά τε καὶ σχήματα μόνον αὐτῶν ἔμελλε συνθήσειν , ἀλλὰ καὶ τὰς οὐσίας ὅλας κεράσειν , ἀμίκτους τε καὶ ἀκράτους ὑπαρχούσας . οὐ γὰρ οὖν , εἰ συνουσία τις ἀφροδίσιος ἀνθρώπῳ πρὸς ἵππον γένοιτο , τελειώσουσιν αἱ μῆτραι τὸ σπέρμα . Πίνδαρος δ’ εἰ μὲν ὡς ποιητὴς προσίεται τὸ τῶν Κενταύρων μυθολόγημα , συγχωρητέον αὐτῷ · εἰ δ’ ὡς σοφὸς ἀνὴρ καί τι περιττότερον τῶν πολλῶν ἐπίστασθαι προσποιούμενος ἐτόλμα γράφειν , — — — — — — — — , ὃς ἵπποισι Μαγνη - τίδεσσιν ἐμίγνυτ’ ἐν Πα - λίου σφυροῖς . ἐκ δ’ ἐγένοντο στρατὸς θαυμαστὸς ἀμφοτέροις ὅμοιοι τοκεῦσι , τὰ ματρόθεν μὲν κάτω , τὰ δ’ ὕπερθε πατρός . ἐπιτιμητέον αὐτῷ τῇ προσποιήσει τῆς σοφίας . ἵππος μὲν γὰρ ὄνου , καὶ ὄνος ἵππου δύναιτ’ ἂν καὶ δέξασθαι τὸ σπέρμα , καὶ διασώσασθαι , καὶ τελεσφορῆσαι πρὸς ζώου μικτοῦ γένεσιν · οὕτω δὲ καὶ λύκος κυνὸς , καὶ κύων οὐ λύκου μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀλώπεκος , ὥσπερ οὖν καὶ ἀλώπηξ κυνός . ἵππος δ’ ἀνθρώπου τάχα μὲν οὐδ’ ἂν ὑποδέξαιτο τοῖς κόλποις τῆς ὑστέρας τὸ σπέρμα , μακροτέρου γὰρ αἰδοίου δεῖ , εἰ δ’ οὖν καὶ δέξαιτό ποτε , διαφθείρειεν ἂν ἢ εὐθὺς ἢ οὐκ εἰς μακράν . ἀλλ’ , ὦ Πίνδαρε , σοὶ μὲν ᾄδειν τε καὶ μυθολογεῖν ἐπιτρέπομεν , εἰδότες τὴν ποιητικὴν μοῦσαν οὐχ ἥκιστα τῶν ἄλλων τῶν οἰκείων κόσμων καὶ τοῦ θαύματος δεομένην · ἐκπλῆξαι γὰρ οἶμαι καὶ κηλῆσαι τοὺς ἀκροατὰς , οὐ διδάξαι βούλεσθαι . ἡμεῖς δ’ , οἷς ἀληθείας , οὐ μυθολογίας , μέλει , σαφῶς ἴσμεν οὐσίαν ἀνθρώπου τε καὶ ἵππου παντάπασιν ἄμικτον ὑπάρχουσαν . εἰ δὲ καὶ συγχωρήσαιμεν , ἐν γοῦν τῇ κυήσει καὶ μίγνυσθαι καὶ τελειοῦσθαι τὸ ζῶον τοῦτο ἄτοπόν τε καὶ ἀλλόκοτον , ἀλλὰ τίσι τροφαῖς θρέψεται τὸ γεννηθὲν , οὐκ ἂν εὕροιμεν . ἢ πόαις μέν τισι καὶ κριθαῖς ὠμαῖς τὰ κάτω τὰ ἵππεια , τοῖς δ’ ἑφθοῖς καὶ τοῖς ἀνθρωπείοις ἐδέσμασι τὰ ἄνω ; ἄμεινον μέντ’ ἂν ἦν οὕτως αὐτῷ καὶ δύο στόματα γεγονέναι , τὸ μὲν ἀνθρώπειον , τὸ δ’ ἵππειον . κινδυνεύσει γὰρ οὖν καὶ δύο καρδίας ἔχειν , εἴ τι δεῖ τοῖς στέρνοις τεκμαίρεσθαι . ἀλλ’ εἰ καὶ ταῦτά τις ὑπερβαίνοι πάντα τὰ ἄτοπα , καὶ συγχωρήσειε καὶ γεννᾶσθαι δύνασθαι καὶ διαζῇν τὸν ἱπποσκελῆ τοῦτον ἄνθρωπον , οὐδὲν αὐτῷ πλέον ἐκ τῆς τοιαύτης κατασκευῆς , ὅτι μὴ τὸ τάχος · οὐδὲ τοῦτο αὐτὸ ἁπλῶς οὐδ’ ἐν ἅπασι χωρίοις , ἀλλ’ ἐν τοῖς ὁμαλοῖς καὶ λείοις πεδίοις μόνοις . εἰ δέ που δέοι πρὸς ὄρθιον δραμεῖν , ἢ κάταντες , ἢ λοξὸν , ἢ ἀνώμαλον , ἡ νῦν οὖσα κατασκευὴ τῶν ἀνθρωπείων σκελῶν ἀμείνων μακρῷ . οὕτω δὲ καὶ ὑπερπηδῆσαι , καὶ πέτρας ὀξείας τε καὶ ὀρθίους ὑπερβῆναι , καὶ ὅλως ἁπάσας τὰς δυσχωρίας διελθεῖν ἀμείνων ὁ ἄνθρωπος τοῦ τερατώδους ἐκείνου Κενταύρου . ἐβουλόμην δ’ ἂν ἰδεῖν ἢ οἰκοδομούμενον , ἢ ναυπηγούμενον , ἢ διὰ τῶν ἱστῶν ἐπὶ τὰς κεραίας τῶν πλοίων ἀναῤῥιχώμενον , ἢ ὅλως τῶν ναυτικῶν ἔργων τι μεταχειριζόμενον , ὡς ἄτοπός τε δεινῶς ἐν ἅπασιν ἂν ἦν , καὶ πολλαχῆ τελέως ἀδύνατος . πῶς γὰρ ἐν τοῖς οἰκοδομήμασι διὰ λεπτῶν καὶ μακρῶν κλιμάκων ἐπὶ τοίχους ὑψηλοτάτους ἂν ἀνῄει ; πῶς δὲ ἐπὶ τὰς τῶν πλοίων κεραίας ; πῶς δ’ ἂν ἐρέσσων ἦν , ᾧ γε μηδὲ καθέζεσθαι καλῶς ἐνεχώρει ; κᾂν εἰ τοῦτό γε αὐτῷ ὑπῆρχεν , τὰ πρόσθια σκέλη τὰς τῶν χειρῶν ἐνεργείας ἐκώλυεν . ἀλλ’ ἴσως μὲν ναύτης ἄχρηστος , γεωργὸς δ’ ἂν εἴη χρήσιμος . ἀλλ’ ἐνταυθοῖ καὶ πλέον ἀχρηστότερος , ﻿ καὶ μάλιστα εἰ πρᾶξαί τι δέοι τοῖς δένδροις ἐπαναβαίνοντα , καί τινας τῶν καρπῶν δρέπεσθαι . μὴ τοίνυν ταύτην μόνην αὐτοῦ θεώρει τὴν ἀτοπίαν , ἀλλ’ ἐπὶ τὰς τέχνας ἁπάσας ἴθι , καὶ σκόπει χαλκεύοντα , καὶ σκυτοτομοῦντα , καὶ ὑφαίνοντα , καὶ γράμματα γράφοντα , πῶς μὲν καθεδεῖται , ποίοις δὲ μηροῖς ἐπιθήσει τὸ βιβλίον , ἢ τῶν ἄλλων ὀργάνων ἕκαστον ὅπως μεταχειριεῖται . πρὸς γὰρ αὖ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν οἷς ἄνθρωπος ἐξαιρέτως ἔχει , καὶ τὸ καθέζεσθαι χρησίμως ἐπὶ τῶν ἰσχίων μόνῳ τούτῳ πάντων ζώων ὑπάρχει . λέληθε δὲ καὶ τοῦτο τοὺς πολλοὺς , καὶ νομίζουσιν , ὀρθὸν μόνον ἑστάναι τὸν ἄνθρωπον , οὐκ εἰδότες , ὅτι καὶ τὸ καθέζεσθαι μόνος ἔχει . ὁ γοῦν Κένταυρος ἐκεῖνος ὁ τῶν ποιητῶν , ὃν οὐκ ἄνθρωπον , ἀλλ’ ἱππάνθρωπόν τινα μᾶλλον ἐν δίκῃ καλέσειας ἂν , οὔτε στηρίζεσθαι δυνατὸς ἦν ἀσφαλῶς ἐπὶ τῶν ἰσχίων , οὔτ’ , εἰ καὶ τοῦθ’ ὑπῆρχεν αὐτῷ , ταῖς χερσὶν ἐχρῆτ’ ἂν δεξιῶς , ἐμποδιζόντων αὐτῷ τῶν προσθίων σκελῶν εἰς ἁπάσας τὰς ἐνεργείας , ὥσπερ εἰ καὶ ἡμῶν ἑκάστῳ δύο τις τῷ στέρνῳ προσδήσειε προμήκη ξύλα . καὶ γὰρ οὖν καὶ εἰ κατακλίνῃ τις οὕτως ἡμᾶς σκευάσας ἐν σκιμποδίῳ , θαυμαστή τις ἡ συνουσία δηλονότι φανεῖται , καὶ πολὺ μᾶλλον ἔτι δεηθέντων ὕπνου . θαῦμα γὰρ ἂν καὶ τοῦτο τῶν Κενταύρων ἐκείνων , οὐ τῷ σκίμποδι χρῆσθαι δυναμένων ὅλῳ , οὔτ’ ἐπὶ τῆς γῆς ἀναπαύεσθαι · δεῖται γὰρ τῶν ἐν αὐτοῖς μορίων ἡ κατασκευὴ τοῦ σώματος ἑκατέρα θατέρου , ἡ μὲν ἀνθρώπειος σκίμποδος , ἡ δὲ ἵππειος γῆς . ἀλλ’ ἴσως οὐχ ἱππείοις τέτταρσι σκέλεσιν , ἀλλ’ ἀνθρωπείοις ἄμεινον κεχρῆσθαι ἡμᾶς . οὕτω μέν γε πρὸς τῷ μηδὲν ἔχειν πλέον εἰς μηδεμίαν ἐνέργειαν ἔτι καὶ τὸ τάχος ἀνθρώποις ἀπώλετ’ ἄν . καὶ μὴν εἰ μήθ’ ἱππείοις , μήτ’ ἀνθρωπείοις , οὐδ’ ἄλλου τινὸς ἂν ζώου · τὰ μὲν γὰρ τοῖς τῶν ἵππων μᾶλλον , τὰ δὲ τοῖς τῶν ἀνθρώπων ἔοικεν . ὁπότ’ οὖν τῶν τεττάρων οἱ δύο περισσοὶ , πρόδηλον , ὡς , εἴπερ ἓξ εἴχομεν πόδας ἢ καὶ πλείονας , ἔτι πλέον οὕτως ἂν ἦσαν ἡμῖν μάταιοι . καθόλου γὰρ , εἴ τι μέλλει χερσὶ καλῶς χρήσασθαι ζῶον , οὐδὲν τούτου χρὴ προκεῖσθαι τοῦ στέρνου ἐμπόδισμα , μὴ ὅτι σύμφυτον , ἀλλ’ οὐδὲ ἐπίκτητον .
Lemmas: χείρ μέν δή μόνος ἅπας ζῷον ἄνθρωπος ἔχω , ὄργανον πρέπω ζῷον σοφός · δίπους δέ αὐτός μόνος ἐν ὁ πεζός γίγνομαι καί ὀρθός , ὅτι χείρ ἔχω . ὁ γάρ ἀναγκαῖος πρός ὁ ζωή σῶμα ἐκ ὁ κατά ὁ θώραξ τε καί ὁ κοιλία μόριον συμπληρόω καί δέω κῶλον εἰς βάδισις , ἐπί μέν ἔλαφος τε καί κύων καί ἵππος καί ὁ ἄλλος παραπλήσιος ὁ πρόσθιος κῶλον ὁ ὄπισθεν ὁμοιοσκελής γίγνομαι , καί οὗτος αὐτός εἰς τάχος συντελέω · ἄνθρωπος δέ ( οὔτε γάρ οἰκεῖος τάχος δέω , μέλλω γε δαμάζω σοφία τε καί χείρ ἵππος , ἀγαθός τε εἰμί μακρός πρό ὁ ὠκύτης ὄργανον ἔχω εἰς ἅπας τέχνη ἀναγκαῖος ) ὁ πρόσθιος κῶλον χείρ γίγνομαι . τίς δή οὖν οὐ καί τέσσαρες σκέλος καί χείρ ἐπί αὐτός ἔχω , ὥσπερ ὁ Κένταυρος ; ὅτι πρῶτος μέν ἀδύνατος ὁ φύσις ὁ τοσοῦτος διαφέρω σῶμα ὁ μίξις . οὐ γάρ δή , ὥσπερ ὁ πλάστης καί ὁ γραφεύς , χρῶμα τε καί σχῆμα μόνος αὐτός μέλλω συντίθημι , ἀλλά καί ὁ οὐσία ὅλος κεράννυμι , ἄμικτος τε καί ἄκρατος ὑπάρχω . οὐ γάρ οὖν , εἰ συνουσία τις Ἀφροδίσιος ἄνθρωπος πρός ἵππος γίγνομαι , τελειόω ὁ μήτρα ὁ σπέρμα . Πίνδαρος δέ εἰ μέν ὡς ποιητής προσίημι ὁ ὁ Κένταυρος μυθολόγημα , συγχωρέω αὐτός · εἰ δέ ὡς σοφός ἀνήρ καί τις περισσός ὁ πολύς ἐπίσταμαι προσποιέω τολμάω γράφω , — — — — — — — — , ὅς ἵππος Μάγνη - τίς μείγνυμι ἐν Πα - Λίου σφυρόν . ἐκ δέ γίγνομαι στρατός θαυμαστός ἀμφότερος ὅμοιος τοκεύς , ὁ μητρόθεν μέν κάτω , ὁ δέ ὕπερθεν πατήρ . ἐπιτιμάω αὐτός ὁ προσποίησις ὁ σοφία . ἵππος μέν γάρ ὄνος , καί ὄνος ἵππος δύναμαι ἄν καί δέχομαι ὁ σπέρμα , καί διασῴζω , καί τελεσφορέω πρός ζῷον μικτός γένεσις · οὕτως δέ καί λύκος κύων , καί κύων οὐ λύκος μόνος , ἀλλά καί ἀλώπηξ , ὥσπερ οὖν καί ἀλώπηξ κύων . ἵππος δέ ἄνθρωπος τάχα μέν οὐδέ ἄν ὑποδέχομαι ὁ κόλπος ὁ ὑστέρα ὁ σπέρμα , μακρός γάρ αἰδοῖον δέω , εἰ δέ οὖν καί δέχομαι ποτέ , διαφθείρω ἄν ἤ εὐθύς ἤ οὐ εἰς μακρός . ἀλλά , ὦ Πίνδαρος , σύ μέν ἀείδω τε καί μυθολογέω ἐπιτρέπω , οἶδα ὁ ποιητικός μοῦσα οὐ ἦκα ὁ ἄλλος ὁ οἰκεῖος κόσμος καί ὁ θαῦμα δέω · ἐκπλήσσω γάρ οἴομαι καί κηλέω ὁ ἀκροατής , οὐ διδάσκω βούλομαι . ἐγώ δέ , ὅς ἀλήθεια , οὐ μυθολογία , μέλω , σαφής οἶδα οὐσία ἄνθρωπος τε καί ἵππος παντάπασι ἄμικτος ὑπάρχω . εἰ δέ καί συγχωρέω , ἐν γοῦν ὁ κύησις καί μείγνυμι καί τελειόω ὁ ζῷον οὗτος ἄτοπος τε καί ἀλλόκοτος , ἀλλά τίς τροφή τρέφω ὁ γεννάω , οὐ ἄν εὑρίσκω . ἤ πόα μέν τις καί κριθή ὠμός ὁ κάτω ὁ ἵππειος , ὁ δέ ἑφθός καί ὁ ἀνθρώπειος ἔδεσμα ὁ ἄνω ; ἀγαθός μέντοι ἄν εἰμί οὕτως αὐτός καί δύο στόμα γίγνομαι , ὁ μέν ἀνθρώπειος , ὁ δέ ἵππειος . κινδυνεύω γάρ οὖν καί δύο καρδία ἔχω , εἰ τις δέω ὁ στέρνον τεκμαίρομαι . ἀλλά εἰ καί οὗτος τις ὑπερβαίνω πᾶς ὁ ἄτοπος , καί συγχωρέω καί γεννάω δύναμαι καί διαζάω ὁ ἱπποσκελής οὗτος ἄνθρωπος , οὐδείς αὐτός πολύς ἐκ ὁ τοιοῦτος κατασκευή , ὅτι μή ὁ τάχος · οὐδέ οὗτος αὐτός ἁπλῶς οὐδέ ἐν ἅπας χωρίον , ἀλλά ἐν ὁ ὁμαλός καί λεῖος πεδίον μόνος . εἰ δέ που δέω πρός ὄρθιος τρέχω , ἤ κατάντης , ἤ λοξός , ἤ ἀνώμαλος , ὁ νῦν εἰμί κατασκευή ὁ ἀνθρώπειος σκέλος ἀγαθός μακρός . οὕτως δέ καί ὑπερπηδάω , καί πέτρα ὀξύς τε καί ὄρθιος ὑπερβαίνω , καί ὅλος ἅπας ὁ δυσχωρία διέρχομαι ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος ὁ τερατώδης ἐκεῖνος Κένταυρος . βούλομαι δέ ἄν ὁράω ἤ οἰκοδομέω , ἤ ναυπηγέω , ἤ διά ὁ ἱστός ἐπί ὁ κεραία ὁ πλοῖον ἀναρριχάομαι , ἤ ὅλος ὁ ναυτικός ἔργον τις μεταχειρίζω , ὡς ἄτοπος τε δεινός ἐν ἅπας ἄν εἰμί , καί πολλαχῆ τέλειος ἀδύνατος . πῶς γάρ ἐν ὁ οἰκοδόμημα διά λεπτός καί μακρός κλῖμαξ ἐπί τοῖχος ὑψηλός ἄν ἀνέρχομαι ; πῶς δέ ἐπί ὁ ὁ πλοῖον κεραία ; πῶς δέ ἄν ἐρέσσω εἰμί , ὅς γε μηδέ καθέζομαι καλός ἐγχωρέω ; ᾄν εἰ οὗτος γε αὐτός ὑπάρχω , ὁ πρόσθιος σκέλος ὁ ὁ χείρ ἐνέργεια κωλύω . ἀλλά ἴσως μέν ναύτης ἄχρηστος , γεωργός δέ ἄν εἰμί χρήσιμος . ἀλλά ἐνταυθοῖ καί πολύς ἄχρηστος , ﻿ καί μάλα εἰ πράσσω τις δέω ὁ δένδρον ἐπαναβαίνω , καί τις ὁ καρπός δρέπω . μή τοίνυν οὗτος μόνος αὐτός θεωρέω ὁ ἀτοπία , ἀλλά ἐπί ὁ τέχνη ἅπας ἔρχομαι , καί σκοπέω χαλκεύω , καί σκυτοτομέω , καί ὑφαίνω , καί γράμμα γράφω , πῶς μέν καθέζομαι , ποῖος δέ μηρός ἐπιτίθημι ὁ βιβλίον , ἤ ὁ ἄλλος ὄργανον ἕκαστος ὅπως μεταχειρίζω . πρός γάρ αὖ ὁ ἄλλος ἅπας ὅς ἄνθρωπος ἐξαιρετός ἔχω , καί ὁ καθέζομαι χρήσιμος ἐπί ὁ ἴσχιον μόνος οὗτος πᾶς ζῷον ὑπάρχω . λανθάνω δέ καί οὗτος ὁ πολύς , καί νομίζω , ὀρθός μόνος ἵστημι ὁ ἄνθρωπος , οὐ οἶδα , ὅτι καί ὁ καθέζομαι μόνος ἔχω . ὁ γοῦν Κένταυρος ἐκεῖνος ὁ ὁ ποιητής , ὅς οὐ ἄνθρωπος , ἀλλά ἱππάνθρωπος τις μάλα ἐν δίκη καλέω ἄν , οὔτε στηρίζω δυνατός εἰμί ἀσφαλής ἐπί ὁ ἴσχιον , οὔτε , εἰ καί οὗτος ὑπάρχω αὐτός , ὁ χείρ χράω ἄν δεξιός , ἐμποδίζω αὐτός ὁ πρόσθιος σκέλος εἰς ἅπας ὁ ἐνέργεια , ὥσπερ εἰ καί ἐγώ ἕκαστος δύο τις ὁ στέρνον προσδέω προμήκης ξύλον . καί γάρ οὖν καί εἰ κατακλίνω τις οὕτως ἐγώ σκευάζω ἐν σκιμπόδιον , θαυμαστός τις ὁ συνουσία δηλονότι φαίνω , καί πολύς μάλα ἔτι δέω ὕπνος . θαῦμα γάρ ἄν καί οὗτος ὁ Κένταυρος ἐκεῖνος , οὐ ὁ σκίμπους χράω δύναμαι ὅλος , οὔτε ἐπί ὁ γῆ ἀναπαύω · δέω γάρ ὁ ἐν αὐτός μόριον ὁ κατασκευή ὁ σῶμα ἑκάτερος ἕτερος , ὁ μέν ἀνθρώπειος σκίμπους , ὁ δέ ἵππειος γῆ . ἀλλά ἴσως οὐ ἵππειος τέσσαρες σκέλος , ἀλλά ἀνθρώπειος ἀγαθός χράω ἐγώ . οὕτως μέν γε πρός ὁ μηδείς ἔχω πολύς εἰς μηδείς ἐνέργεια ἔτι καί ὁ τάχος ἄνθρωπος ἀπόλλυμι ἄν . καί μήν εἰ μήτε ἵππειος , μήτε ἀνθρώπειος , οὐδέ ἄλλος τις ἄν ζῷον · ὁ μέν γάρ ὁ ὁ ἵππος μάλα , ὁ δέ ὁ ὁ ἄνθρωπος ἔοικα . ὁπότε οὖν ὁ τέσσαρες ὁ δύο περισσός , πρόδηλος , ὡς , εἴπερ ἕξ ἔχω πούς ἤ καί πολύς , ἔτι πολύς οὕτως ἄν εἰμί ἐγώ μάταιος . καθόλου γάρ , εἰ τις μέλλω χείρ καλός χράω ζῷον , οὐδείς οὗτος χρή πρόκειμαι ὁ στέρνον ἐμπόδισμα , μή ὅτι σύμφυτος , ἀλλά οὐδέ ἐπίκτητος .