galenus.de-usu-partium 6.15
Τὰ μὲν γὰρ ὦτα , νευρώδεις τε καὶ κοῖλαι πρὸ τῶν στομάτων ἐπιφύσεις ὑπάρχοντα , χαλαρὰ μὲν τέως ἐστὶ , καὶ διὰ τοῦτο κοῖλα , διαστελλομένης δὲ τῆς καρδίας ὁμοίως τοῖς ὑμέσι τεινόμενά τε καὶ στενούμενα , καὶ διὰ τοῦτο τὰς ὕλας ἐκθλίβοντα προπέμπει τῇ καρδία . τὰ δ’ ἐφεξῆς αὐτῶν στόματα τῶν ἀγγείων διὰ τὸ σφοδρῶς ὑπὸ τῆς καρδίας εἴσω τείνεσθαι παραπέμπει τὰς ὑπὸ τῶν ὤτων ἐπωθουμένας ὕλας . αὐτὴ δ’ ἡ καρδία , πάσας ὅσας ἄν τις ἐπινοήσῃ δυνάμεις ὁλκῶν ἔχουσα , διὰ ταχέων ὑποδέχεται κόλποις τῶν κοιλιῶν ἀναρπάζουσα καὶ οἷον ἐκροφοῦσα τὰς εἰσρεούσας ὕλας . εἴτε γὰρ ὡς αἱ τῶν χαλκέων φύσαι διαστελλόμεναι σπῶσιν εἴσω τὸν ἀέρα , παντὸς μᾶλλον ὑπάρχει τοῦτ’ αὐτῇ , εἴθ’ ὡς αἱ τῶν λύχνων φλόγες ἕλκουσι τοὔλαιον , οὐδὲ ταύτης ἀπορεῖ τῆς δυνάμεως , ἀρχὴ τῆς ἐμφύτου θερμασίας ὑπάρχουσα , εἴθ’ ὡς ἡ Ἡρακλεία λίθος ποιότητος οἰκειότητι τὸν σίδηρον ἐπάγεται · τί μὲν οἰκειότερον αὐτῇ πνεύματος εἰς ἀνάψυξιν ; τί δ’ αἵματος χρηστότερον εἰς θρέψιν ; ἐμοὶ μὲν δοκεῖ κᾂν διασπάσαι τι τῶν ἀγγείων , ἁπάσαις ἅμα χρωμένη τῆς ὁλκῆς ταῖς δυνάμεσιν , εἰ μή τι κᾀνταῦθα θαυμαστὸν ἐπικούρημα τοῦ μηδὲν γενέσθαι τοιοῦτον ὁ δημιουργὸς ἡμῶν ἐτεχνήσατο , προσθεὶς ἔξωθεν . ἑκατέρου τῶν εἰσαγόντων στομάτων τὰς ὕλας ἰδίαν κοιλότητα , καθάπερ τι ταμιεῖον τροφῆς , ὡς μὴ κινδυνεύσῃ ποτὲ ῥαγῆναι τὸ ἀγγεῖον , ἑλκούσης μὲν ἀθρόως τε καὶ σφοδρῶς ἐνίοτε τῆς καρδίας , αὐτὸ δ’ οὐκ ἔχον ὑπὸ στενότητος , ὅσον αἰτεῖ , παρασχεῖν ἀφθόνως . ὥσπερ γὰρ , εἴ τις ἀγγεῖον ἀέρος πλῆρες ἐκκενώσειε διὰ τῆς ὀπῆς ἐκμυζήσας τῷ στόματι , ῥήξειεν ἂν , εἰ ἐπὶ πλέον βιάζοιτο , κατὰ τὸν αὐτὸν , οἶμαι , τρόπον ἡ καρδία πολλαπλασίαν ἑκατέρου τῶν ἀγγείων τῆς εὐρύτητος ἀθρόως ἐκπληροῦσθαι δεομένη κοιλότητα διέῤῥηξεν ἄν ποτε καὶ διέσπασεν αὐτὰ βιαίως ἕλκουσα , μηδεμιᾶς ἔξωθεν αὐτῇ προστεθείσης κοιλότητος , οἵα νῦν ἐστι καθ’ ἑκάτερον τῶν ὤτων . οὔκουν μάτην τὰ τῆς καρδίας ὦτα γέγονεν , ἀλλ’ ὠνόμασται μάτην . οὐ γὰρ σμικρά τις ἔοικεν αὐτῶν ἡ χρεία τοῖς ζώοις ὑπάρχειν . ἀλλ’ εἴπερ τὸ μηδὲν παθεῖν ἢ τὴν ἀρτηρίαν τὴν εἰς τὸν πνεύμονα κατασχιζομένην ἢ τὴν κοίλην φλέβα μέγιστόν ἐστι , καὶ ἡ τῶν ὤτων . χρεία μεγίστη τοῖς ζώοις ὑπάρχει . τά τε γὰρ ἄλλα καὶ λεπτὰ τοῖς χιτῶσιν ἄμφω ταῦτά ἐστι τὰ ἀγγεῖα , τὸ μὲν , ὅτι φλέψ ἐστιν ἄντικρυς , τὸ δ’ , ὅτι τὴν ἀρτηρίαν τοῦ πνεύμονος ἄμεινον ἐδείκνυτο φλεβώδη γενέσθαι . λεπτὸν δ’ ἀγγεῖον καὶ μαλακὸν , ὥσπερ εἰς τὸ συστέλλεσθαι ῥᾳδίως ἐπιτηδειότερον , οὕτως εἰς τὸ διασπασθῆναι τεινόμενον ἑτοιμότερον . ὥστε ῥᾳδίως ἂν ἄμφω διεσπάσθη τὰ παρέχοντα τῇ καρδίᾳ τὰς ὕλας ἀγγεῖα , λεπτὰ μὲν καὶ μαλακὰ τοῖς χιτῶσιν ὑπάρχοντα , βιαίως δ’ ἑλκόμενα πρὸς ἐκείνης διαστελλομένης , εἰ μηδεμίαν ἐπικουρίαν ἡ φύσις ἐτεχνήσατο τοιαύτην , οἵα νῦν ἐστιν ἡ καθ’ ἑκάτερον τῶν ὤτων κοιλότης . ἐπεὶ δ’ αὗται παρεσκευάσθησαν , οὐ μόνον ἔξω τοῦ κινδυνεύειν τι παθεῖν οἱ χιτῶνες τῶν ἀγγείων κατέστησαν , ἀλλὰ καὶ συνεργοῦσιν εἰς τὸ ταχέως πληροῦσθαι τὴν καρδίαν . εἰς ὅσον γὰρ θᾶττον οἱ μαλακώτεροι συστέλλονται τῶν σκληροτέρων , εἰς τοσοῦτον καὶ τὴν καρδίαν εἰκὸς θᾶττον πληροῦσθαι . μόνοι μὲν οὖν ὄντες ἄνευ τῶν παρακειμένων κοιλοτήτων οὐκ ἂν ἱκανοὶ πληροῦν ἐγίγνοντο , κᾀν τούτῳ τεινόμενοι πρὸς αὐτῆς ἐῤῥήγνυντ’ ἂν ἑτοίμως · ἐπεὶ δὲ κᾀκείνας προσέλαβον , ﻿ φθάνοντες , πρὶν ἐσχάτως ταθῆναι , πληροῦν τὴν καρδίαν οὐ μικρὸν ὄφελος εἰς τὸ μηδὲν πάσχειν τὴν μαλακότητα τοῦ σώματος ἐπεκτήσαντο . καί σοι καὶ διὰ τοῦτο ἀποδέδεικται , τὴν τοῦ πνεύμονος ἀρτηρίαν γενέσθαι χρῆναι φλεβώδη . διὰ τοῦτο δὲ , οἶμαι , καὶ τῶν ὤτων ἑκάτερον ἰσχνὸν ἅμα καὶ νευρῶδες ἐγένετο . πρὸς μὲν γὰρ τὸ συστέλλεσθαι ῥᾳδίως ἡ λεπτότης αὐτῶν μέγιστον συντελεῖ · πρὸς δὲ τὸ μηδὲν πάσχειν ἡ ῥώμη τοῦ σώματος , ἰσχυρότατον γὰρ τὸ νευρῶδες . ὠνόμασται δ’ οὕτως , οὐκ ἀπὸ χρείας ἢ ἐνεργείας τινὸς , ἀλλ’ ἀπὸ μικρᾶς ὁμοιότητος , ὅτι τῆς καρδίας ἑκατέρωθεν , ὥσπερ τῆς κεφαλῆς τοῦ ζώου , πρόκειται τὰ ὦτα . καὶ μέν γε καὶ τῶν ὑμένων ἰσχυροτέρους θ’ ἅμα καὶ μείζους γενέσθαι βέλτιον ἦν εἰς τοσοῦτον τοὺς ἐπὶ τοῖς εἰσάγουσι τὰς ὕλας ἀγγείοις τῶν ἐπὶ τοῖς ἐξάγουσιν , εἰς ὅσον καὶ ἡ τῆς ἐν τῷ διαστέλλεσθαι κινήσεως ἰσχὺς ὑπερεῖχε τῆς ἐν τῷ συστέλλεσθαι . βιαιότερον γὰρ ἕλκειν ἀνάγκη τὴν καρδίαν διαστελλομένην , ἤπερ ἐκθλίβειν συστελλομένην . ἀλλὰ καὶ τὸ τρεῖς ἐφ’ ἑκάστου γενέσθαι στόματος , ἵν’ ἀκριβῶς καὶ ταχέως ἅπαν ἀνοιγνύηταί τε καὶ αὖθις κλείηται , θαυμαστῶς τῇ φύσει παρεσκεύασται . δυοῖν μὲν γὰρ ὄντων , οὔτε ἀκριβῶς οὔτε ταχέως ἐπέτρεπον ἂν ἢ κλείεσθαι τοῖς στόμασιν ἢ ἀνοίγνυσθαι τῶν ὑμένων οἱ κόλποι μεγάλοι γεννηθέντες . εἰ δέ γε πλείους ἢ τρεῖς ἐγεγένηντο , πολὺ μὲν ἂν θᾶττόν τε καὶ μᾶλλον ἑκατέρων τῶν εἰρημένων διεπράττετο τῇ τῶν κόλπων βραχύτητι , τὸ δ’ εὐανάτρεπτόν τε καὶ ἀσθενὲς ἀναγκαίως ἂν αὐτοῖς ἐκ τῆς σμικρότητος προσείη . δεόντως οὖν , ἵνα ταχέως θ’ ἅμα καὶ ἰσχυρῶς καὶ ἀκριβῶς ἀνοιγνύηται καὶ κατακλείηται τὰ στόματα , τρεῖς καθ’ ἕκαστον αὐτῶν ὑμένες ἐγένοντο , μηδενὸς ἄλλου πλήθους πάνθ’ ἅμα σχεῖν δυναμένου , διὰ τὸ τοὺς μὲν ἐλάττονας ἢ τρεῖς ἧττον ἀκριβῆ τε καὶ βραδυτέραν , τοὺς δὲ πλείονας ἀσθενεστέραν ἐργάζεσθαι τὴν ἐνέργειαν . εὐλόγως οὖν ἐφ’ ἑνὸς μόνου τοῦ στόματος τοῦ τῆς φλεβώδους ἀρτηρίας δυοῖν ἐπιφύσεις ὑμένων ἐγένοντο . μόνῳ γὰρ τούτῳ βέλτιον ἦν οὐκ ἀκριβῶς κλείεσθαι , διότι καὶ μόνῳ συγχωρεῖν ἦν ἄμεινον εἰς τὸν πνεύμονα φέρεσθαι τοῖς ἐκ τῆς καρδίας λιγνυώδεσι περιττώμασιν , ἃ διὰ μὲν τὸ πλῆθος τῆς ἐμφύτου θερμασίας ἀναγκαῖον ἴσχειν αὐτῇ , συντομωτέραν δ’ ἑτέραν οὐκ εἶχεν ἐκροήν . ᾧ καὶ δῆλον , ὡς ὀρθῶς ἐλέχθησαν οἱ ὑμένες ἅμα μὲν οἷον ἐπιθήματά τινα παρασκευασθῆναι τοῖς στόμασιν , ἅμα δ’ ὁλκῆς ὑπάρχειν ὄργανα . τεινόμενοι γὰρ ὑπὸ τῆς καρδίας δι’ αὐτῶν οἱ χιτῶνες τῶν ἀγγείων , ὡς ἔμπροσθεν ἐλέγομεν , ἑτοιμότερόν τε συστέλλονται καὶ ῥᾷον ἐπωθοῦσιν , ἑλκούσης τὰς ὕλας αὐτῆς . ἡ δ’ αὖ τάσις αὐτῇ τοὺς ἔσωθεν ἔξω πεφυκότας ὑμένας ἐκ τῶν ῥιζῶν ἕλκουσα καὶ πρὸς αὐτὴν εἴσω τὴν καρδίαν ἀνακλῶσα καὶ πάντας ὀρθοὺς ἱστᾶσα κλείει τὰ στόματα τῶν ἀγγείων . ὥσθ’ , ἣν ἔμπροσθεν τῆς καρδίας ἐνέργειαν ἐν τῷ διαστέλλεσθαι πολλῶν αἰτίαν ἐπεδείκνυμεν εἰς ὁλκὴν τῶν ὑλῶν συντελούντων αὐτῇ , καὶ νῦν φαίνεται τοῦ κλείεσθαι τό τε τῆς ἀρτηριώδους φλεβὸς στόμα καὶ τὸ τῆς μεγάλης ἀρτηρίας αἰτίαν ἔχειν , καὶ πάντα εἰς ἄκρον προνοίας τε ἅμα καὶ τέχνης ἥκειν τὰ τῆς καρδίας μόρια .
Lemmas: ὁ μέν γάρ οὖς , νευρώδης τε καί κοῖλος πρό ὁ στόμα ἐπίφυσις ὑπάρχω , χαλαρός μέν τέως εἰμί , καί διά οὗτος κοῖλος , διαστέλλω δέ ὁ καρδία ὅμοιος ὁ ὑμήν τείνω τε καί στενόω , καί διά οὗτος ὁ ὕλη ἐκθλίβω προπέμπω ὁ καρδία . ὁ δέ ἐφεξῆς αὐτός στόμα ὁ ἀγγεῖον διά ὁ σφοδρός ὑπό ὁ καρδία εἴσω τείνω παραπέμπω ὁ ὑπό ὁ οὖς ἐπωθέω ὕλη . αὐτός δέ ὁ καρδία , πᾶς ὅσος ἄν τις ἐπινοέω δύναμις ὁλκή ἔχω , διά ταχύς ὑποδέχομαι κόλπος ὁ κοιλία ἀναρπάζω καί οἷος ἐκροφέω ὁ εἰσρέω ὕλη . εἴτε γάρ ὡς ὁ ὁ χαλκεύς φῦσα διαστέλλω σπάω εἴσω ὁ ἀήρ , πᾶς μάλα ὑπάρχω οὗτος αὐτός , εἴτε ὡς ὁ ὁ λύχνος φλόξ ἕλκω ἔλαιον , οὐδέ οὗτος ἀπορέω ὁ δύναμις , ἀρχή ὁ ἔμφυτος θερμασία ὑπάρχω , εἴτε ὡς ὁ Ἡράκλειος λίθος ποιότης οἰκειότης ὁ σίδηρος ἐπάγω · τίς μέν οἰκεῖος αὐτός πνεῦμα εἰς ἀνάψυξις ; τίς δέ αἷμα χρηστός εἰς θρέψις ; ἐγώ μέν δοκέω ᾄν διασπάω τις ὁ ἀγγεῖον , ἅπας ἅμα χράω ὁ ὁλκή ὁ δύναμις , εἰ μή τις ᾀνταῦθη θαυμαστός ἐπικούρημα ὁ μηδείς γίγνομαι τοιοῦτος ὁ δημιουργός ἐγώ τεχνάομαι , προστίθημι ἔξωθεν . ἑκάτερος ὁ εἰσάγω στόμα ὁ ὕλη ἴδιος κοιλότης , καθά τις ταμιεῖον τροφή , ὡς μή κινδυνεύω ποτέ ῥήγνυμι ὁ ἀγγεῖον , ἕλκω μέν ἀθρόος τε καί σφοδρός ἐνίοτε ὁ καρδία , αὐτός δέ οὐ ἔχω ὑπό στενότης , ὅσος αἰτέω , παρέχω ἄφθονος . ὥσπερ γάρ , εἰ τις ἀγγεῖον ἀήρ πλήρης ἐκκενόω διά ὁ ὀπή ἐκμυζάω ὁ στόμα , ῥήγνυμι ἄν , εἰ ἐπί πολύς βιάζω , κατά ὁ αὐτός , οἴομαι , τρόπος ὁ καρδία πολλαπλάσιος ἑκάτερος ὁ ἀγγεῖον ὁ εὐρύτης ἀθρόος ἐκπληρόω δέω κοιλότης διαρρήγνυμι ἄν ποτέ καί διασπάω αὐτός βίαιος ἕλκω , μηδείς ἔξωθεν αὐτός προστίθημι κοιλότης , οἷος νῦν εἰμί κατά ἑκάτερος ὁ οὖς . οὔκουν μάτην ὁ ὁ καρδία οὖς γίγνομαι , ἀλλά ὀνομάζω μάτην . οὐ γάρ μικρός τις ἔοικα αὐτός ὁ χρεία ὁ ζῷον ὑπάρχω . ἀλλά εἴπερ ὁ μηδείς πάσχω ἤ ὁ ἀρτηρία ὁ εἰς ὁ πνεύμων κατασχίζω ἤ ὁ κοῖλος φλέψ μέγας εἰμί , καί ὁ ὁ οὖς . χρεία μέγας ὁ ζῷον ὑπάρχω . ὁ τε γάρ ἄλλος καί λεπτός ὁ χιτών ἄμφω οὗτος εἰμί ὁ ἀγγεῖον , ὁ μέν , ὅτι φλέψ εἰμί ἄντικρυς , ὁ δέ , ὅτι ὁ ἀρτηρία ὁ πνεύμων ἀγαθός δείκνυμι φλεβώδης γίγνομαι . λεπτός δέ ἀγγεῖον καί μαλακός , ὥσπερ εἰς ὁ συστέλλω ῥᾴδιος ἐπιτήδειος , οὕτως εἰς ὁ διασπάω τείνω ἑτοῖμος . ὥστε ῥᾴδιος ἄν ἄμφω διασπάω ὁ παρέχω ὁ καρδία ὁ ὕλη ἀγγεῖον , λεπτός μέν καί μαλακός ὁ χιτών ὑπάρχω , βίαιος δέ ἕλκω πρός ἐκεῖνος διαστέλλω , εἰ μηδείς ἐπικουρία ὁ φύσις τεχνάομαι τοιοῦτος , οἷος νῦν εἰμί ὁ κατά ἑκάτερος ὁ οὖς κοιλότης . ἐπεί δέ οὗτος παρασκευάζω , οὐ μόνος ἔξω ὁ κινδυνεύω τις πάσχω ὁ χιτών ὁ ἀγγεῖον καθίστημι , ἀλλά καί συνεργέω εἰς ὁ ταχύς πληρόω ὁ καρδία . εἰς ὅσος γάρ ταχύς ὁ μαλακός συστέλλω ὁ σκληρός , εἰς τοσοῦτος καί ὁ καρδία ἔοικα ταχύς πληρόω . μόνος μέν οὖν εἰμί ἄνευ ὁ παράκειμαι κοιλότης οὐ ἄν ἱκανός πληρόω γίγνομαι , εἰͅν οὗτος τείνω πρός αὐτός ῥήγνυμι ἄν ἑτοῖμος · ἐπεί δέ κᾀκεσίς προσλαμβάνω , ﻿ φθάνω , πρίν ἔσχατος τείνω , πληρόω ὁ καρδία οὐ μικρός ὄφελος εἰς ὁ μηδείς πάσχω ὁ μαλακότης ὁ σῶμα ἐπικτάομαι . καί σύ καί διά οὗτος ἀποδείκνυμι , ὁ ὁ πνεύμων ἀρτηρία γίγνομαι χρή φλεβώδης . διά οὗτος δέ , οἴομαι , καί ὁ οὖς ἑκάτερος ἰσχνός ἅμα καί νευρώδης γίγνομαι . πρός μέν γάρ ὁ συστέλλω ῥᾴδιος ὁ λεπτότης αὐτός μέγας συντελέω · πρός δέ ὁ μηδείς πάσχω ὁ ῥώμη ὁ σῶμα , ἰσχυρός γάρ ὁ νευρώδης . ὀνομάζω δέ οὕτως , οὐ ἀπό χρεία ἤ ἐνέργεια τις , ἀλλά ἀπό μικρός ὁμοιότης , ὅτι ὁ καρδία ἑκατέρωθεν , ὥσπερ ὁ κεφαλή ὁ ζῷον , πρόκειμαι ὁ οὖς . καί μέν γε καί ὁ ὑμήν ἰσχυρός τε ἅμα καί μέγας γίγνομαι ἀγαθός εἰμί εἰς τοσοῦτος ὁ ἐπί ὁ εἰσάγω ὁ ὕλη ἀγγεῖον ὁ ἐπί ὁ ἐξάγω , εἰς ὅσος καί ὁ ὁ ἐν ὁ διαστέλλω κίνησις ἰσχύς ὑπερέχω ὁ ἐν ὁ συστέλλω . βίαιος γάρ ἕλκω ἀνάγκη ὁ καρδία διαστέλλω , ἤ ἐκθλίβω συστέλλω . ἀλλά καί ὁ τρεῖς ἐπί ἕκαστος γίγνομαι στόμα , ἵνα ἀκριβής καί ταχύς ἅπας ἀνοίγνυμι τε καί αὖθις κλέω , θαυμαστός ὁ φύσις παρασκευάζω . δύο μέν γάρ εἰμί , οὔτε ἀκριβής οὔτε ταχύς ἐπιτρέπω ἄν ἤ κλείω ὁ στόμα ἤ ἀνοίγνυμι ὁ ὑμήν ὁ κόλπος μέγας γεννάω . εἰ δέ γε πολύς ἤ τρεῖς γίγνομαι , πολύς μέν ἄν ταχύς τε καί μάλα ἑκάτερος ὁ λέγω διαπράσσω ὁ ὁ κόλπος βραχύτης , ὁ δέ εὐανάτρεπτος τε καί ἀσθενής ἀναγκαῖος ἄν αὐτός ἐκ ὁ μικρότης πρόσειμι . δεόντως οὖν , ἵνα ταχύς τε ἅμα καί ἰσχυρός καί ἀκριβής ἀνοίγνυμι καί κατακλείω ὁ στόμα , τρεῖς κατά ἕκαστος αὐτός ὑμήν γίγνομαι , μηδείς ἄλλος πλῆθος πᾶς ἅμα ἔχω δύναμαι , διά ὁ ὁ μέν ἐλαχύς ἤ τρεῖς ἥσσων ἀκριβής τε καί βραδύς , ὁ δέ πολύς ἀσθενής ἐργάζομαι ὁ ἐνέργεια . εὔλογος οὖν ἐπί εἷς μόνος ὁ στόμα ὁ ὁ φλεβώδης ἀρτηρία δύο ἐπίφυσις ὑμήν γίγνομαι . μόνος γάρ οὗτος ἀγαθός εἰμί οὐ ἀκριβής κλείω , διότι καί μόνος συγχωρέω εἰμί ἀγαθός εἰς ὁ πνεύμων φέρω ὁ ἐκ ὁ καρδία λιγνυώδης περίσσωμα , ὅς διά μέν ὁ πλῆθος ὁ ἔμφυτος θερμασία ἀναγκαῖος ἴσχω αὐτός , σύντομος δέ ἕτερος οὐ ἔχω ἐκροή . ὅς καί δῆλος , ὡς ὀρθός λέγω ὁ ὑμήν ἅμα μέν οἷος ἐπίθημα τις παρασκευάζω ὁ στόμα , ἅμα δέ ὁλκή ὑπάρχω ὄργανον . τείνω γάρ ὑπό ὁ καρδία διά αὐτός ὁ χιτών ὁ ἀγγεῖον , ὡς ἔμπροσθεν λέγω , ἑτοῖμος τε συστέλλω καί ῥᾴδιος ἐπωθέω , ἕλκω ὁ ὕλη αὐτός . ὁ δέ αὖ τάσις αὐτός ὁ ἔσωθεν ἔξω φύω ὑμήν ἐκ ὁ ῥίζα ἕλκω καί πρός αὐτός εἴσω ὁ καρδία ἀνακλάω καί πᾶς ὀρθός ἵστημι κλέω ὁ στόμα ὁ ἀγγεῖον . ὥστε , ὅς ἔμπροσθεν ὁ καρδία ἐνέργεια ἐν ὁ διαστέλλω πολύς αἰτία ἐπιδείκνυμι εἰς ὁλκή ὁ ὕλη συντελέω αὐτός , καί νῦν φαίνω ὁ κλείω ὁ τε ὁ ἀρτηριώδης φλέψ στόμα καί ὁ ὁ μέγας ἀρτηρία αἰτία ἔχω , καί πᾶς εἰς ἄκρος πρόνοια τε ἅμα καί τέχνη ἥκω ὁ ὁ καρδία μόριον .