galenus.de-usu-partium 4.7
Ταύτης οὖν ἐστι μέν τις ἑλκτικὴ δύναμις τῆς οἰκείας ποιότητος , ὡς ἐν τοῖς περὶ τῶν φυσικῶν δυνάμεων ὑπομνήμασιν ἀποδέδεικται · ἔστι δέ τις καὶ καθεκτικὴ τῶν ληφθέντων , καὶ αὖθις ἀποκριτικὴ τῶν περιττωμάτων , καὶ πρό γε τούτων ἁπασῶν ἡ ἀλλοιωτικὴ , δι’ ἣν ἐδέησεν αὐτῇ κᾀκείνων . ἀλλὰ τοῖς μὲν ἄλλοις ἅπασι τοῦ ζώου μορίοις , καίτοι τὰς αὐτὰς ἔχουσι δυνάμεις , οὐ συνῆψεν ἡ φύσις αἴσθησιν τῶν ἐλλειπόντων , ἀλλ’ οἷον φυτὰ τρέφεται ταῦτα , διὰ παντὸς ἐκ τῶν φλεβῶν ἀρυόμενα τὴν τροφήν . μόνῃ δὲ τῇ γαστρὶ , καὶ ταύτης μάλιστα τοῖς κατὰ τὸ στόμα μέρεσιν ἐνδείας αἴσθησιν ἐπέστησεν , ἐπεγείρουσάν τε καὶ κεντρίζουσαν τὸ ζῶον προσάρασθαι σῖτον . καὶ τοῦτ’ εὐλόγως εἰργάσατο . τῶν μὲν γὰρ καθ’ ὅλον τὸ σῶμα μορίων ἐκ τῶν ἀπὸ τῆς κοίλης πεφυκυιῶν φλεβῶν ἑλκόντων τὴν τροφὴν , αὐτῆς δ’ αὖ πάλιν τῆς κοίλης ἐκ τῶν κατὰ τὸ ﻿ ἧπαρ , τούτων δ’ αὖθις ἐκ τῶν ἐπὶ τὰς πύλας ἀναφερομένων , ἐκείνων δ’ αὖ πάλιν ἐκ τῆς γαστρός τε καὶ τῶν ἐντέρων , ὄντος δ’ οὐδενὸς ἔτι μορίου , παρ’ οὗ χρὴ λαβεῖν τὴν κοιλίαν , ἔξωθεν αὐτὴν πληροῦν ἦν ἀναγκαῖον τοῖς ζώοις , κᾀν τούτῳ διαφέρει ἤδη τῶν φυτῶν . τοῖς μὲν γὰρ , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα τὰς ἄλλας τέτταρας δυνάμεις τὰς ὀλίγον πρόσθεν εἰρημένας ὁμοίως τοῖς ζώοις ἔχειν ὑπάρχει , ἀλλ’ ἥ γε τῶν ἐλλειπόντων αἴσθησις ἄπεστιν . οὐ γὰρ ἔμελλεν διὰ στόματος θρέψεσθαι , ταμιεῖον ἀφθόνου τροφῆς ὑποβεβλημένην ἔχοντα τὴν γῆν , ᾗ ξυμπεφυκότα τε καὶ συνημμένα διὰ παντὸς εὐπορεῖ τοῦ θρέψοντος . τῇ δὲ τῶν ζώων οὐσίᾳ , πρὸς τῷ πόῤῥω γῆς εἶναι κατὰ τὰς συμφύτους τῶν μορίων ποιότητας , ἔτι καὶ τὸ κινεῖσθαι κατὰ προαίρεσιν ὑπάρχει , καὶ χώραν ἐκ χώρας ἀμείβειν καὶ μεταλλάττειν τοὺς τόπους · ὥστε δι’ ἄμφω ταῦτα ἀδύνατον ἦν αὐτοῖς , ὥσπερ φυτοῖς , τὸν ἐκ τῆς γῆς εἰσβάλλειν χυμόν . ἐδεήθη τοιγαροῦν κατὰ τὴν οἰκείαν ἕκαστον φύσιν ἢ βοτάναις , ἢ σπέρμασιν , ἢ ἀκροδρύοις , ἢ ζώων ἑτέρων τρέφεσθαι σαρξὶ , καὶ ταῦτα κατ’ ἐκεῖνον προσφέρεσθαι τὸν καιρὸν , καθ’ ὃν ἂν ἡ γαστὴρ αἴσθηται τῆς ἐνδείας . ἀλλ’ οὐδὲν τῶν τοῦ ζώου μορίων ἐξ ἑαυτοῦ κέκτηται σύμφυτον αἴσθησιν , ὡς καὶ τοῦτ’ ἐν ἄλλοις ἀποδέδεικται . ἐπιῤῥεῖν οὖν τῇ γαστρὶ τὴν τοιαύτην δύναμιν ἑτέρωθεν ἐχρῆν , οἷον δι’ ὀχετῶν τινων ἀπὸ τῆς αἰσθητικῆς ἀρχῆς . καὶ τούτου χάριν εἰς αὐτὴν ζεῦγος οὐ σμικρῶν νεύρων ἄνωθεν καταφέρεται , καὶ διασπείρεταί τε καὶ διαπλέκει μάλιστα μὲν τὸ στόμα καὶ τὰ τούτῳ συνεχῆ , καὶ τοῖς ἄλλοις δὲ ἤδη τοῖς μέχρι τοῦ πυθμένος αὐτῆς ἐπεκτείνεται μέρεσιν . ἐτέθη δὲ ἡ γαστὴρ οὐκ ἐφεξῆς τῷ στόματι , καίτοι τούτου δεομένη πρός γε τὴν τῆς τροφῆς χορηγίαν , ἀλλὰ τὸν καλούμενον θώρακα καὶ τὰ κατ’ αὐτὸν σπλάγχνα προὔταξεν ἡ φύσις , ἴν’ ἡ μὲν ἐν τοῖς κάτω μέρεσι τὰς ἐκροὰς ἔχῃ τῶν περιττωμάτων , ὁ δὲ διὰ τοῦ στόματος ἕλκων τε καὶ αὖθις ἐκπέμπων τὸν ἀέρα φωνῆς καὶ ἀναπνοῆς γίνηται δημιουργός . ἀλλὰ περὶ μὲν θώρακός τε καὶ τῶν κατ’ αὐτὸν σπλάγχνων ἐπιπλέον ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα λεχθήσεται , περὶ δὲ τῆς γαστρὸς αὖθις ἐπάνειμι . οὐ γὰρ , ὅτι κατωτέρω τοῦ θώρακος ἡ φύσις αὐτὴν κατέθετο , διὰ τοῦτο χρὴ μόνον ἐπαινεῖν , ἀλλ’ ἔτι τούτου μᾶλλον , ὅτι μὴ μέσην ἀκριβῶς τῶν ἀριστερῶν καὶ τῶν δεξιῶν τοῦ ζώου μερῶν , ἀλλ’ ἐν τοῖς ἀριστεροῖς μᾶλλον . ἐπειδὴ γὰρ αὐτῇ περιθήσειν ἔμελλε δύο σπλάγχνα , μήτε τοῖς μεγέθεσιν ἴσα , μήτε τοῖς ἀξιώμασιν ὁμότιμα , διὰ τοῦτο τῷ μείζονι καὶ κυριωτέρῳ μείζονά τε ἅμα καὶ ἐντιμοτέραν ἀπενείματο χώραν , καὶ τοῦτο μὲν εἰς τὰ δεξιὰ φέρουσα κατέθετο , θάτερον δὲ , τὸ οἷον ἐκμαγεῖον αὐτοῦ , τοῖς ἀριστεροῖς τῆς γαστρὸς παρέτεινε μέρεσιν . ἐπεὶ δὲ τὸ μὲν ἧπαρ ἀνωτέρω τὴν θέσιν εἶχεν , ὡς ψαύειν τῶν φρενῶν , ὁ δὲ σπλὴν κατωτέρω δι’ ἣν ὀλίγῳ πρόσθεν ἐλέγομεν αἰτίαν , εὐλόγως εἰς τὰ δεξιὰ τὸν πυθμένα τῆς κοιλίας ἐξέτεινεν , ἀργὸς γὰρ ἂν ὁ τόπος οὗτος ἦν καὶ τελέως κενὸς , ὡς ἂν μηκέτ’ εἰς αὐτὸν ἐξικνουμένου τοῦ ἥπατος . αὕτη μὲν ἡ πρόνοια τῆς θέσεως τῶν τριῶν ὀργάνων , ἥπατός τε καὶ σπληνὸς καὶ γαστρός · ἡ δὲ τοῦ σχήματος καὶ τῆς διαπλάσεως ἁπάσης , καὶ προσέτι τῆς πλοκῆς καὶ τῆς πρὸς τὰ παρακείμενα συμφύσεως ᾧδ’ ἔχει . ἡ μὲν γὰρ γαστὴρ , ὡς ἂν ὑποδοχῆς σιτίων ἕνεκα γεγενημένη καὶ μέλλουσα τὸν μεταξὺ τόπον ἅπαντα καθέξειν ἥπατος καὶ σπληνὸς , εὐλόγως ἅμα μὲν περιφερὴς , ἅμα δὲ προμήκης ἐγένετο · περιφερὴς μὲν , ὅτι δυσπαθέστατον τοῦτο τῶν σχημάτων καὶ μέγιστον , ἁπάντων γὰρ τῶν ἴσην ἐχόντων τὴν περίμετρον σχημάτων , τῶν μὲν ἐπιπέδων ὁ κύκλος , τῶν δὲ στερεῶν ἡ σφαῖρα μέγιστα τετύχηκεν ὄντα · προμήκης δὲ , διότι κάτω μὲν ἡ εἰς τὰ ἔντερα ἔκφυσις , ἄνω δὲ ἡ ἐπὶ τὸν οἰσοφάγον αὐτὴ προέρχεται , καθ’ ἃ δὲ περιβέβηκε τοῖς σπονδύλοις , ἐντετύπωταί τε καὶ διέφθαρται , καὶ κατὰ τοῦτ’ αὐτῆς ἡ κυρτότης . ἔστι δὲ ἐπὶ μὲν ἀνθρώπων εὐρύτερος ὁ πυθμὴν τῶν κατὰ τὸ στόμα διὰ τὸ καταῤῥέπειν , ὀρθοῦ μόνου τούτου τοῦ ζώου γεγονότος · ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων εἰς τὰ πρόσω κατὰ τὸ ὑποχόνδριον ἡ ῥοπὴ τῆς γαστρὸς , ἐκείνοις γὰρ τοῦτο κάτω . καί σοι δῆλον ἤδη τὸ σύμπαν αὐτῆς σχῆμα . σφαῖραν γὰρ ἀκριβῆ νοήσας , αὖθις αὐτὴν εὐρυτέραν ἐπινόησον κάτωθεν , εἶτ’ ἔργασαι διττὰς ἀποφύσεις , εὐρυτέραν μὲν τὴν κατὰ τὸν οἰσοφάγον , στενοτέραν δὲ τὴν κάτω . εἶτ’ ἐπὶ τούτοις ἔτι θλίψας αὐτὴν , καὶ σιμώσας τὴν ὄπισθεν κυρτότητα , τὸ σύμπαν σχῆμα μεμαθηκὼς ἔσῃ τῆς γαστρός . ἀλλὰ τὰ μὲν ἄλλα δῆλα . διὰ τίνα δὲ αἰτίαν ὑπεναντίως ἔχει τὰ μέρη ταῖς ἀποφύσεσιν , ἄνωθεν μὲν , ἐν οἷς ἐστιν αὐτὴ ἡ στενότης , τοῦ στομάχου γενηθέντος εὐρυτέρου , κάτωθεν δὲ , ἐν οἷς ἐστιν ἡ εὐρύτης , τῆς εἰς τὸ ἔντερον ἐκφύσεως στενοτέρας ἀποτελεσθείσης ; ἢ ὅτι πρῶτον μὲν ἀτρίπτους καὶ σκληροὺς ὄγκους καὶ μεγάλους ἐνίοτε καταπίνει τὰ ζῶα , καὶ χρὴ πρὸς τὴν τούτων δίοδον εὐρεῖαν ὁδὸν τετμῆσθαι τὴν διὰ τοῦ στομάχου , κάτωθεν δ’ ἔμπαλιν οὐδὲν χρὴ παριέναι μέγα καὶ σκληρὸν καὶ ἀχύλωτον καὶ ἄπεπτον , ἀλλ’ οἷον πυλωρός τις δίκαιος ἡ στενότης ἐστὶ τούτου τοῦ πόρου , μηδενὶ , πρὶν χυλωθῆναί τε καὶ πεφθῆναι , συγχωροῦσα παρέρχεσθαι ῥᾳδίως κάτω ; καὶ πολλοῖς γε τῶν ζώων οἷον ἀδενώδης τις φύσις ἐνταῦθα ﻿ πρόσκειται συνεπαύξουσα τὴν στενοχωρίαν , καὶ μάλισθ’ ὅταν ἡ γαστὴρ τῇ καθεκτικῇ δυνάμει χρωμένη , συναγαγοῦσα πανταχόθεν ἑαυτὴν καὶ συσπειράσασα καὶ περισταλεῖσα τοῖς ἐνυπάρχουσι , περὶ τὴν πέψιν αὐτῶν καταγίνηται . τηνικαῦτα γὰρ ἑκάτερον τῶν στομάχων εἰς ἐλάχιστον συνῆκται καὶ μέμυκεν , ὥσπερ αὖ πάλιν , ὅταν τῇ προωστικῇ καλουμένῃ δυνάμει χρωμένη τὰ μὲν ἄλλα πάντα στενώσῃ καὶ συναγάγῃ καὶ σφίγξῃ , τὸν πόρον δ’ ἀναπετάσῃ , δι’ οὗ χρὴ κενωθῆναι τὰ προωθούμενα . ταῦτά τε οὖν αὐτῆς τὰ ἔργα , δι’ ἑτέρων ἡμῖν ἀποδεδειγμένα γραμμάτων , τῇ κατασκευῇ θαυμαστῶς ὁμολογεῖν φαίνεται , καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τὸ κατὰ βραχὺ μὲν ἀπὸ τῆς τοῦ στομάχου καταφύσεως ἀνευρύνεσθαι , σαφῶς αὐτοῦ τοῦ φαινομένου διδάσκοντος , μέρος τι πρόμηκες ἀποτεταμένον αὐτῆς ὑπάρχειν τὸν οἰσοφάγον , οὐ κατὰ βραχὺ δὲ , ἀλλ’ ἀθρόως ἐκ τοῦ πυθμένος ἐκφύεσθαι τὸ ἔντερον , ὡς ἂν οὐκ αὐτοῦ τοῦ σώματος τῆς κοιλίας μόριον ὑπάρχον , ἀλλ’ ἕτερόν τι συμφυὲς αὐτῇ .
Lemmas: οὗτος οὖν εἰμί μέν τις ἑλκτικός δύναμις ὁ οἰκεῖος ποιότης , ὡς ἐν ὁ περί ὁ φυσικός δύναμις ὑπόμνημα ἀποδείκνυμι · εἰμί δέ τις καί καθεκτικός ὁ λαμβάνω , καί αὖθις ἀποκριτικός ὁ περίσσωμα , καί πρό γε οὗτος ἅπας ὁ ἀλλοιωτικός , διά ὅς δέω αὐτός κᾀκείνος . ἀλλά ὁ μέν ἄλλος ἅπας ὁ ζῷον μόριον , καίτοι ὁ αὐτός ἔχω δύναμις , οὐ συνάπτω ὁ φύσις αἴσθησις ὁ ἐλλείπω , ἀλλά οἷος φυτόν τρέφω οὗτος , διά πᾶς ἐκ ὁ φλέψ ἀρύω ὁ τροφή . μόνος δέ ὁ γαστήρ , καί οὗτος μάλα ὁ κατά ὁ στόμα μέρος ἔνδεια αἴσθησις ἐφίστημι , ἐπεγείρω τε καί κεντρίζω ὁ ζῷον προσαίρω σῖτος . καί οὗτος εὔλογος ἐργάζομαι . ὁ μέν γάρ κατά ὅλος ὁ σῶμα μόριον ἐκ ὁ ἀπό ὁ κοῖλος φύω φλέψ ἕλκω ὁ τροφή , αὐτός δέ αὖ πάλιν ὁ κοῖλος ἐκ ὁ κατά ὁ ﻿ ἧπαρ , οὗτος δέ αὖθις ἐκ ὁ ἐπί ὁ πύλη ἀναφέρω , ἐκεῖνος δέ αὖ πάλιν ἐκ ὁ γαστήρ τε καί ὁ ἔντερον , εἰμί δέ οὐδείς ἔτι μόριον , παρά ὅς χρή λαμβάνω ὁ κοιλία , ἔξωθεν αὐτός πληρόω εἰμί ἀναγκαῖος ὁ ζῷον , εἰͅν οὗτος διαφέρω ἤδη ὁ φυτόν . ὁ μέν γάρ , εἰ καί ὅτι μάλα ὁ ἄλλος τέσσαρες δύναμις ὁ ὀλίγος πρόσθεν λέγω ὅμοιος ὁ ζῷον ἔχω ὑπάρχω , ἀλλά ὁ γε ὁ ἐλλείπω αἴσθησις ἄπειμι . οὐ γάρ μέλλω διά στόμα τρέφω , ταμιεῖον ἄφθονος τροφή ὑποβάλλω ἔχω ὁ γῆ , ὅς συμφύω τε καί συνάπτω διά πᾶς εὐπορέω ὁ τρέφω . ὁ δέ ὁ ζῷον οὐσία , πρός ὁ πρόσω γῆ εἰμί κατά ὁ σύμφυτος ὁ μόριον ποιότης , ἔτι καί ὁ κινέω κατά προαίρεσις ὑπάρχω , καί χώρα ἐκ χώρα ἀμείβω καί μεταλλάσσω ὁ τόπος · ὥστε διά ἄμφω οὗτος ἀδύνατος εἰμί αὐτός , ὥσπερ φυτόν , ὁ ἐκ ὁ γῆ εἰσβάλλω χυμός . δέω τοιγαροῦν κατά ὁ οἰκεῖος ἕκαστος φύσις ἤ βοτάνη , ἤ σπέρμα , ἤ ἀκρόδρυα , ἤ ζῷον ἕτερος τρέφω σάρξ , καί οὗτος κατά ἐκεῖνος προσφέρω ὁ καιρός , κατά ὅς ἄν ὁ γαστήρ αἰσθάνομαι ὁ ἔνδεια . ἀλλά οὐδείς ὁ ὁ ζῷον μόριον ἐκ ἑαυτοῦ κτάομαι σύμφυτος αἴσθησις , ὡς καί οὗτος ἐν ἄλλος ἀποδείκνυμι . ἐπιρρέω οὖν ὁ γαστήρ ὁ τοιοῦτος δύναμις ἑτέρωθεν χρή , οἷος διά ὀχετός τις ἀπό ὁ αἰσθητικός ἀρχή . καί οὗτος χάριν εἰς αὐτός ζεῦγος οὐ μικρός νεῦρον ἄνωθεν καταφέρω , καί διασπείρω τε καί διαπλέκω μάλα μέν ὁ στόμα καί ὁ οὗτος συνεχής , καί ὁ ἄλλος δέ ἤδη ὁ μέχρι ὁ πυθμήν αὐτός ἐπεκτείνω μέρος . τίθημι δέ ὁ γαστήρ οὐ ἐφεξῆς ὁ στόμα , καίτοι οὗτος δέω πρός γε ὁ ὁ τροφή χορηγία , ἀλλά ὁ καλέω θώραξ καί ὁ κατά αὐτός σπλάγχνον προτάσσω ὁ φύσις , ἴνη ὁ μέν ἐν ὁ κάτω μέρος ὁ ἐκροή ἔχω ὁ περίσσωμα , ὁ δέ διά ὁ στόμα ἕλκω τε καί αὖθις ἐκπέμπω ὁ ἀήρ φωνή καί ἀναπνοή γίγνομαι δημιουργός . ἀλλά περί μέν θώραξ τε καί ὁ κατά αὐτός σπλάγχνον ἐπιπολύ ἐν ὁ μετά οὗτος λέγω , περί δέ ὁ γαστήρ αὖθις ἐπανέρχομαι . οὐ γάρ , ὅτι κάτω ὁ θώραξ ὁ φύσις αὐτός κατατίθημι , διά οὗτος χρή μόνος ἐπαινέω , ἀλλά ἔτι οὗτος μάλα , ὅτι μή μέσος ἀκριβής ὁ ἀριστερός καί ὁ δεξιός ὁ ζῷον μέρος , ἀλλά ἐν ὁ ἀριστερός μάλα . ἐπειδή γάρ αὐτός περιτίθημι μέλλω δύο σπλάγχνον , μήτε ὁ μέγεθος ἴσος , μήτε ὁ ἀξίωμα ὁμότιμος , διά οὗτος ὁ μέγας καί κύριος μέγας τε ἅμα καί ἔντιμος ἀπονέμω χώρα , καί οὗτος μέν εἰς ὁ δεξιός φέρω κατατίθημι , ἕτερος δέ , ὁ οἷος ἐκμαγεῖον αὐτός , ὁ ἀριστερός ὁ γαστήρ παρατείνω μέρος . ἐπεί δέ ὁ μέν ἧπαρ ἀνώτερος ὁ θέσις ἔχω , ὡς ψαύω ὁ φρήν , ὁ δέ σπλήν κάτω διά ὅς ὀλίγος πρόσθεν λέγω αἰτία , εὔλογος εἰς ὁ δεξιός ὁ πυθμήν ὁ κοιλία ἐκτείνω , ἀργός γάρ ἄν ὁ τόπος οὗτος εἰμί καί τέλειος κενός , ὡς ἄν μηκέτι εἰς αὐτός ἐξικνέομαι ὁ ἧπαρ . οὗτος μέν ὁ πρόνοια ὁ θέσις ὁ τρεῖς ὄργανον , ἧπαρ τε καί σπλήν καί γαστήρ · ὁ δέ ὁ σχῆμα καί ὁ διάπλασις ἅπας , καί προσέτι ὁ πλοκή καί ὁ πρός ὁ παράκειμαι σύμφυσις ὧδε ἔχω . ὁ μέν γάρ γαστήρ , ὡς ἄν ὑποδοχή σιτίον ἕνεκα γίγνομαι καί μέλλω ὁ μεταξύ τόπος ἅπας κατέχω ἧπαρ καί σπλήν , εὔλογος ἅμα μέν περιφερής , ἅμα δέ προμήκης γίγνομαι · περιφερής μέν , ὅτι δυσπαθής οὗτος ὁ σχῆμα καί μέγας , ἅπας γάρ ὁ ἴσος ἔχω ὁ περίμετρον σχῆμα , ὁ μέν ἐπίπεδος ὁ κύκλος , ὁ δέ στερεός ὁ σφαῖρα μέγας τυγχάνω εἰμί · προμήκης δέ , διότι κάτω μέν ὁ εἰς ὁ ἔντερον ἔκφυσις , ἄνω δέ ὁ ἐπί ὁ οἰσοφάγος αὐτός προέρχομαι , κατά ὅς δέ περιβαίνω ὁ σφόνδυλος , ἐντυπόω τε καί διαφθείρω , καί κατά οὗτος αὐτός ὁ κυρτότης . εἰμί δέ ἐπί μέν ἄνθρωπος εὐρύς ὁ πυθμήν ὁ κατά ὁ στόμα διά ὁ καταρρέπω , ὀρθός μόνος οὗτος ὁ ζῷον γίγνομαι · ἐπί δέ ὁ ἄλλος εἰς ὁ πρόσω κατά ὁ ὑποχόνδριος ὁ ῥοπή ὁ γαστήρ , ἐκεῖνος γάρ οὗτος κάτω . καί σύ δῆλος ἤδη ὁ σύμπας αὐτός σχῆμα . σφαῖρα γάρ ἀκριβής νοέω , αὖθις αὐτός εὐρύς ἐπινοέω κάτωθεν , εἶτα ἐργάζομαι δισσός ἀπόφυσις , εὐρύς μέν ὁ κατά ὁ οἰσοφάγος , στενός δέ ὁ κάτω . εἶτα ἐπί οὗτος ἔτι θλίβω αὐτός , καί σιμόω ὁ ὄπισθεν κυρτότης , ὁ σύμπας σχῆμα μανθάνω εἰμί ὁ γαστήρ . ἀλλά ὁ μέν ἄλλος δῆλος . διά τίς δέ αἰτία ὑπεναντίος ἔχω ὁ μέρος ὁ ἀπόφυσις , ἄνωθεν μέν , ἐν ὅς εἰμί αὐτός ὁ στενότης , ὁ στόμαχος γίγνομαι εὐρύς , κάτωθεν δέ , ἐν ὅς εἰμί ὁ εὐρύτης , ὁ εἰς ὁ ἔντερον ἔκφυσις στενός ἀποτελέω ; ἤ ὅτι πρῶτος μέν ἄτριπτος καί σκληρός ὄγκος καί μέγας ἐνίοτε καταπίνω ὁ ζῷον , καί χρή πρός ὁ οὗτος δίοδος εὐρύς ὁδός τέμνω ὁ διά ὁ στόμαχος , κάτωθεν δέ ἔμπαλιν οὐδείς χρή παρέρχομαι μέγας καί σκληρός καί ἀχύλωτος καί ἄπεπτος , ἀλλά οἷος πυλωρός τις δίκαιος ὁ στενότης εἰμί οὗτος ὁ πόρος , μηδείς , πρίν χυλόω τε καί πέσσω , συγχωρέω παρέρχομαι ῥᾴδιος κάτω ; καί πολύς γε ὁ ζῷον οἷος ἀδενώδης τις φύσις ἐνταῦθα ﻿ πρόσκειμαι συνεπαυξάνω ὁ στενοχωρία , καί μάλα ὅταν ὁ γαστήρ ὁ καθεκτικός δύναμις χράω , συνάγω πανταχόθεν ἑαυτοῦ καί συσπειράω καί περιστέλλω ὁ ἐνυπάρχω , περί ὁ πέψις αὐτός καταγίγνομαι . τηνικαῦτα γάρ ἑκάτερος ὁ στόμαχος εἰς ἐλαχύς συνάγω καί μύω , ὥσπερ αὖ πάλιν , ὅταν ὁ προωστικός καλέω δύναμις χράω ὁ μέν ἄλλος πᾶς στενόω καί συνάγω καί σφίγγω , ὁ πόρος δέ ἀναπετάννυμι , διά ὅς χρή κενόω ὁ προωθέω . οὗτος τε οὖν αὐτός ὁ ἔργον , διά ἕτερος ἐγώ ἀποδείκνυμι γράμμα , ὁ κατασκευή θαυμαστός ὁμολογέω φαίνω , καί πρός οὗτος ἔτι ὁ κατά βραχύς μέν ἀπό ὁ ὁ στόμαχος κατάφυσις ἀνευρύνω , σαφής αὐτός ὁ φαίνω διδάσκω , μέρος τις προμήκης ἀποτείνω αὐτός ὑπάρχω ὁ οἰσοφάγος , οὐ κατά βραχύς δέ , ἀλλά ἀθρόος ἐκ ὁ πυθμήν ἐκφύω ὁ ἔντερον , ὡς ἄν οὐ αὐτός ὁ σῶμα ὁ κοιλία μόριον ὑπάρχω , ἀλλά ἕτερος τις συμφυής αὐτός .