galenus.de-usu-partium 16.7
Ὄψει δὲ καὶ ἄλλους μῦς πολλοὺς περὶ τὸν θώρακα , καθάπερ ἐν τραχήλῳ , τοὺς μὲν ἄνωθεν καταφερόμενα δεχομένους νεῦρα , τοὺς δ’ ἀνάπαλιν κάτωθεν ἄνω . πρὸς γάρ τὰς τελευτὰς τῶν μυῶν , ἔνθα κινοῦσι τὰ μόρια , καὶ τὰ νεῦρα φερόμενα διασπείρεται . τὸν γοῦν ἀπὸ τῶν νόθων πλευρῶν καὶ τοῦ τιτθοῦ μῦν ἀναφερόμενον ἐπὶ τὴν κατ’ ὦμον διάρθρωσιν ἐγγύτατον κείμενον ἰδεῖν ἔστι τῷ καταφερομένῳ μὲν ἐκ τοῦ τραχήλου , καὶ τὰ πρόσω δὲ τοῦ θώρακος διαστέλλοντι , καὶ τοῦτον αὐτὸν τὸν κατὰ σιμὰ τῶν ὠμοπλατῶν , ὥσπερ γε καὶ τῷ πρόσω λεχθέντι τούτων ἀπὸ τοῦ στέρνου φερομένους ἐπὶ βραχίονα . τούτοις μὲν οὖν τοῖς ἄνω φερομένοις ἔκ τε τῶν τοῦ θώρακος μεσοπλευρίων ἔξω διεκπίπτοντα νεῦρα διανέμεται , καί τινα κατὰ λοξὰς καμπὰς ἐκ τῶν ὑστάτων τοῦ τραχήλου πλησίον τῶν ἀπονευρώσεων . τοῖς δ’ ἐκ τοῦ τραχήλου καταφερομένοις εἰς τὸν θώρακα νωτιαῖος ὁ κατὰ τράχηλον ἐπιπέμπει νεῦρα . περὶ δὲ τῆς ἐν αὐτοῖς τοῖς μεσοπλευρίοις μυσὶ φορᾶς τῶν νεύρων ἐπιπλέον εἰρηκὼς ἔν τε τοῖς τῆς ἀναπνοῆς αἰτίοις καὶ ταῖς ἀνατομικαῖς ἐγχειρήσεσιν , οὐδὲν ἔτι δέομαι καὶ νῦν ἐξηγεῖσθαι τὴν τέχνην τῆς φύσεως , ὥσπερ γε οὐδὲ περὶ τῆς πρὸς τὸ διάφραγμα κατὰ τὸ ιγ΄ εἰρημένης γράμμα . τὸ δ’ οὔτ’ ἔμπροσθεν πω γεγραμμένον οὔθ’ οἷς ἄρτι διῆλθον ὁμοίαν ἔχον τὴν κατασκευὴν ἀναγκαῖον ἴσως μὴ παρελθεῖν . οἱ γάρ τοι κατὰ τὴν ἐπωμίδα μύες ἀνατείνουσι μὲν ὅλον τὸν βραχίονα , δέονται δ’ ἰσχυροῦ νεύρου , μέγιστον μόριον εἰς ὕψος ἀναφέροντες , καὶ χρὴ δήπου τὸ νεῦρον ἐκεῖνο κατὰ τὴν ἄνω χώραν ἐμφύεσθαι τῷ μυΐ . πόθεν οὖν ἀνάγωμεν αὐτῷ νεῦρον οὕτως ὑψηλόν ; οὔτε γὰρ ἐκ τοῦ περιέχοντος ἡμᾶς ἀέρος , οὔτ’ ἐκ τῆς κεφαλῆς διὰ τῶν ἐπιπολῆς τοῦ τραχήλου μυῶν , σφαλερὰν ἱκανῶς ἔχον τὴν πορείαν , ἀλλ’ οὐδὲ τοῦ τραχήλου , λοξόν τε ἅμα καὶ διὰ τῶν ἐπιπολῆς χωρίων ἀνάγειν οἷόν τέ ἐστιν εἰς ὑψηλὸν μῦν ὑπὸ τῷ δέρματι κείμενον νεῦρον . ἡμεῖς μὲν οὖν , ὡς ἐοίκαμεν , οὐδ’ ἄχρι λόγου δυνάμενοι νεῦρον ἐπιτήδειον ἐξευρεῖν τῷ κατὰ τὴν ἐπωμίδα μυῒ , τῇ φύσει δ’ ἔργῳ πέπρακται ῥᾷστα καὶ τοῦτο , κατὰ μὲν τὸν δ΄ καὶ ε΄ ἐν τῷ τραχήλῳ σπόνδυλον ἐκ τοῦ νωτιαίου μυελοῦ γεννησαμένῃ τὸ νεῦρον , ἀγαγούσῃ δ’ ἐπὶ τὴν ἐκτός τε ἅμα καὶ ἄνω χώραν τῆς ἐπωμίδος οὕτω διὰ βάθους , ὡς μηδὲ φαίνεσθαι περὶ τὸν τῆς ὠμοπλάτης αὐχένα καὶ τὴν κατ’ ὦμον διάρθρωσιν . ἐν τῷ βαθυτάτῳ τούτου ἤδη χωρίου τὴν πορείαν αὐτοῖς παρεσκεύασε , τὸ μὲν ἕτερον ἐπὶ τὴν ἄνω χώραν ἀγαγοῦσα τοῦ τῆς ὠμοπλάτης αὐχένος , τὸ δ’ ἕτερον ὑπ’ αὐτὴν διεκβάλλουσα , κᾄπειτα διὰ καμπῆς ἑκάτερον εἰς τοὺς ἀνατείνοντας τὸν βραχίονα μῦς διανείμασα . κατὰ δὲ τὴν αὐτὴν πρόνοιάν τε καὶ τέχνην καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι τοῖς κατ’ ὠμοπλάτην μυσὶν ἡ φύσις ἔνειμε νεῦρα .
Lemmas: ὁράω δέ καί ἄλλος μῦς πολύς περί ὁ θώραξ , καθά ἐν τράχηλος , ὁ μέν ἄνωθεν καταφέρω δέχομαι νεῦρον , ὁ δέ ἀνάπαλιν κάτωθεν ἄνω . πρός γάρ ὁ τελευτή ὁ μῦς , ἔνθα κινέω ὁ μόριον , καί ὁ νεῦρον φέρω διασπείρω . ὁ γοῦν ἀπό ὁ νόθος πλευρά καί ὁ τιτθός μῦς ἀναφέρω ἐπί ὁ κατά ὦμος διάρθρωσις ἐγγύτερος κεῖμαι ὁράω εἰμί ὁ καταφέρω μέν ἐκ ὁ τράχηλος , καί ὁ πρόσω δέ ὁ θώραξ διαστέλλω , καί οὗτος αὐτός ὁ κατά σιμός ὁ ὠμοπλάτη , ὥσπερ γε καί ὁ πρόσω λέγω οὗτος ἀπό ὁ στέρνον φέρω ἐπί βραχίων . οὗτος μέν οὖν ὁ ἄνω φέρω ἐκ τε ὁ ὁ θώραξ μεσοπλεύριος ἔξω διεκπίτνω νεῦρον διανέμω , καί τις κατά λοξός καμπή ἐκ ὁ ὕστερος ὁ τράχηλος πλησίον ὁ ἀπονεύρωσις . ὁ δέ ἐκ ὁ τράχηλος καταφέρω εἰς ὁ θώραξ νωτιαῖος ὁ κατά τράχηλος ἐπιπέμπω νεῦρον . περί δέ ὁ ἐν αὐτός ὁ μεσοπλεύριος μῦς φορά ὁ νεῦρον ἐπιπολύ λέγω ἐν τε ὁ ὁ ἀναπνοή αἴτιος καί ὁ ἀνατομικός ἐγχείρησις , οὐδείς ἔτι δέω καί νῦν ἐξηγέομαι ὁ τέχνη ὁ φύσις , ὥσπερ γε οὐδέ περί ὁ πρός ὁ διάφραγμα κατά ὁ ιγʹ λέγω γράμμα . ὁ δέ οὔτε ἔμπροσθεν πω γράφω οὔτε ὅς ἄρτι διέρχομαι ὅμοιος ἔχω ὁ κατασκευή ἀναγκαῖος ἴσως μή παρέρχομαι . ὁ γάρ τοι κατά ὁ ἐπωμίς μῦς ἀνατείνω μέν ὅλος ὁ βραχίων , δέω δέ ἰσχυρός νεῦρον , μέγας μόριον εἰς ὕψος ἀναφέρω , καί χρή δήπου ὁ νεῦρον ἐκεῖνος κατά ὁ ἄνω χώρα ἐμφύω ὁ μῦς . πόθεν οὖν ἀνάγω αὐτός νεῦρον οὕτως ὑψηλός ; οὔτε γάρ ἐκ ὁ περιέχω ἐγώ αέρας , οὔτε ἐκ ὁ κεφαλή διά ὁ ἐπιπολή ὁ τράχηλος μῦς , σφαλερός ἱκανός ἔχω ὁ πορεία , ἀλλά οὐδέ ὁ τράχηλος , λοξός τε ἅμα καί διά ὁ ἐπιπολή χωρίον ἀνάγω οἷος τε εἰμί εἰς ὑψηλός μῦς ὑπό ὁ δέρμα κεῖμαι νεῦρον . ἐγώ μέν οὖν , ὡς ἔοικα , οὐδέ ἄχρι λόγος δύναμαι νεῦρον ἐπιτήδειος ἐξευρίσκω ὁ κατά ὁ ἐπωμίς μῦς , ὁ φύσις δέ ἔργον πράσσω ῥᾴδιος καί οὗτος , κατά μέν ὁ δʹ καί πέντε ἐν ὁ τράχηλος σφόνδυλος ἐκ ὁ νωτιαῖος μυελός γεννάω ὁ νεῦρον , ἄγω δέ ἐπί ὁ ἐκτός τε ἅμα καί ἄνω χώρα ὁ ἐπωμίς οὕτως διά βάθος , ὡς μηδέ φαίνω περί ὁ ὁ ὠμοπλάτη αὐχήν καί ὁ κατά ὦμος διάρθρωσις . ἐν ὁ βαθύς οὗτος ἤδη χωρίον ὁ πορεία αὐτός παρασκευάζω , ὁ μέν ἕτερος ἐπί ὁ ἄνω χώρα ἄγω ὁ ὁ ὠμοπλάτη αὐχήν , ὁ δέ ἕτερος ὑπό αὐτός διεκβάλλω , ᾅπειτα διά καμπή ἑκάτερος εἰς ὁ ἀνατείνω ὁ βραχίων μῦς διανέμω . κατά δέ ὁ αὐτός πρόνοια τε καί τέχνη καί ὁ ἄλλος ἅπας ὁ κατά ὠμοπλάτη μῦς ὁ φύσις νέμω νεῦρον .