galenus.de-tumoribus-praeter-naturam 3
Ὅταν δὲ ἐν τῷ χρόνῳ κρατήσῃ μὲν ἡ φύσις , πεφθῇ δὲ σύμπαν τὸ ῥεῦμα , καὶ γένηται πύον , ἐκτὸς ὠθεῖται τῆς σαρκὸς , ὑπὸ τῆς ἐν αὐτῇ δυνάμεως ἀποκριτικῆς τῶν ἀλλοτρίων . ἔνθα μὲν οὖν ἤτοι πόρος ἐστὶ φυσικὸς ἀξιόλογος , οἷον ὀχετός τις ἐκροῆς περιττωμάτων παρεσκευασμένος , ἢ αὐτὸ τὸ χωρίον ἐνταῦθα ἀραιὸν , τοῦ πύου τὸ μέν τι διαπνεῖται , τὸ δὲ αἰσθητῶς ἐκρεῖ · ἔνθα δὲ περίκειται τὸ δέρμα πυκνὸν καὶ σκληρὸν , οἷον τὸ ἔξωθεν ἡμῶν ἐστιν , ἴσχεται ἐνταῦθα τὸ πύον , ἀφίστησί τε τῆς ὑποκειμένης αὐτῷ σαρκὸς , εἶτα καὶ διαβιβρώσκει τῇ δριμύτητι καὶ διεξέρχεται πρὸς τοὐκτὸς , εἰ μή τις φθάσῃ σχάσας αὐτό . κρατηθείσης δὲ τῆς φύσεως ὑπὸ τοῦ ῥεύματος , οὐκέτι εἰς πύον , ἀλλ’ εἰς ἀλλόκοτόν τινα μεταβολὴν ἄλλοτε ἀλλοίαν ἀφικνεῖται τὸ αἷμα . καλεῖται δὲ κοινῇ μὲν σύμπαντα τὰ τοιαῦτα πρὸς τῶν πλείστων ἰατρῶν ἀποστήματα , καὶ μάλισθ’ ὅσα διὰ βάθους ἔνδον ἐστίν · ἔνιοι δὲ οὐχ ἅπαντα προσαγορεύειν οὕτω δικαιοῦσιν , ἀλλ’ ἐκεῖνα μόνον , ὅσα τὴν ἀλλοίωσιν εἰς διαφθορὰν ἑτέραν τινὰ , οὐκ εἰς τὸ συνηθές τε καὶ χρηστὸν ἴσχει πύον . ὡς τά γε ἐκπυΐσκοντα ἅπαντα τινὲς μὲν ἐμπυήματα προσαγορεύουσιν , ἔνιοι δὲ διαπυήματα , καθάπερ καὶ αὐτὸ ἐκπυΐσκειν , καὶ διαπυΐσκειν · ἔνιοι δὲ οὐχ οὕτως , ἀλλ’ ὅταν ἐν σπλάγχνῳ γένηταί τι τοιοῦτον , ἐκεῖνο μόνον ἐμπύημα προσαγορεύουσι , καὶ τοὺς οὕτω πάσχοντας ἐμπύους · ἄλλοι δ’ αὖ τινες ἰατροὶ μόνους ἐκείνους ὀνομάζειν ἐμπύους δικαιοῦσιν , οἷς ἤθροισται πύον ἐν τῇ μεταξὺ θώρακός τε καὶ πνεύμονος χώρᾳ . τῶν μὲν οὖν ὀνομάτων , ὅπερ ἀεί μοι λέλεκται , φροντίζειν χρὴ τοσοῦτον , ὡς ἑρμηνεύεσθαι σαφῶς τὸ δηλούμενον · αὐτὰ δὲ τὰ πράγματα , περὶ ὧν ὁ λόγος , εὑρίσκειν οὕτως σπουδαστέον , ὡς μηδὲν ἐξ αὐτῶν διαλάθοι . σύμπαντα γὰρ ταῦτα παρασκευαστικὰ πρὸς τὴν θεραπευτικήν εἰσι μέθοδον , ἐν ᾗ τὰς διαθέσεις , οὐ τὰς προσηγορίας αὐτῶν ἰώμεθα . τούτων τοίνυν ἀεὶ μεμνημένους ἐπὶ τὰ λείποντα αὖθις τῶν πραγμάτων ἰτέον .
Lemmas: ὅταν δέ ἐν ὁ χρόνος κρατέω μέν ὁ φύσις , πέσσω δέ σύμπας ὁ ῥεῦμα , καί γίγνομαι πύον , ἐκτός ὠθέω ὁ σάρξ , ὑπό ὁ ἐν αὐτός δύναμις ἀποκριτικός ὁ ἀλλότριος . ἔνθα μέν οὖν ἤτοι πόρος εἰμί φυσικός ἀξιόλογος , οἷος ὀχετός τις ἐκροή περίσσωμα παρασκευάζω , ἤ αὐτός ὁ χωρίον ἐνταῦθα ἀραιός , ὁ πύον ὁ μέν τις διαπνέω , ὁ δέ αἰσθητός ἐκρέω · ἔνθα δέ περίκειμαι ὁ δέρμα πυκνός καί σκληρός , οἷος ὁ ἔξωθεν ἐγώ εἰμί , ἴσχω ἐνταῦθα ὁ πύον , ἀφίστημι τε ὁ ὑπόκειμαι αὐτός σάρξ , εἶτα καί διαβιβρώσκω ὁ δριμύτης καί διεξέρχομαι πρός ἑκτός , εἰ μή τις φθάνω σχάζω αὐτός . κρατέω δέ ὁ φύσις ὑπό ὁ ῥεῦμα , οὐκέτι εἰς πύον , ἀλλά εἰς ἀλλόκοτος τις μεταβολή ἄλλοτε ἀλλοῖος ἀφικνέομαι ὁ αἷμα . καλέω δέ κοινῇ μέν σύμπας ὁ τοιοῦτος πρός ὁ πολύς ἰατρός ἀπόστημα , καί μάλα ὅσος διά βάθος ἔνδον εἰμί · ἔνιοι δέ οὐ ἅπας προσαγορεύω οὕτως δικαιόω , ἀλλά ἐκεῖνος μόνος , ὅσος ὁ ἀλλοίωσις εἰς διαφθορά ἕτερος τις , οὐ εἰς ὁ συνήθης τε καί χρηστός ἴσχω πύον . ὡς ὁ γε ἐκπυΐσκομαι ἅπας τις μέν ἐμπύημα προσαγορεύω , ἔνιοι δέ διαπύημα , καθά καί αὐτός ἐκπυΐͅσκω , καί διαπυΐͅσκω · ἔνιοι δέ οὐ οὕτως , ἀλλά ὅταν ἐν σπλάγχνον γίγνομαι τις τοιοῦτος , ἐκεῖνος μόνος ἐμπύημα προσαγορεύω , καί ὁ οὕτως πάσχω ἔμπυος · ἄλλος δέ αὖ τις ἰατρός μόνος ἐκεῖνος ὀνομάζω ἔμπυος δικαιόω , ὅς ἀθροίζω πύον ἐν ὁ μεταξύ θώραξ τε καί πνεύμων χώρα . ὁ μέν οὖν ὄνομα , ὅς ἀεί ἐγώ λέγω , φροντίζω χρή τοσοῦτος , ὡς ἑρμηνεύω σαφής ὁ δηλέομαι · αὐτός δέ ὁ πρᾶγμα , περί ὅς ὁ λόγος , εὑρίσκω οὕτως σπουδαστέος , ὡς μηδείς ἐκ αὐτός διαλανθάνω . σύμπας γάρ οὗτος παρασκευαστικός πρός ὁ θεραπευτικός εἰμί μέθοδος , ἐν ὅς ὁ διάθεσις , οὐ ὁ προσηγορία αὐτός ἰάομαι . οὗτος τοίνυν ἀεί μιμνῄσκω ἐπί ὁ λείπω αὖθις ὁ πρᾶγμα ἔρχομαι .