galenus.de-tumoribus-praeter-naturam 2
Λέγεσθαι δὲ εἴθισται τοῖς Ἕλλησι τοὔνομα τοῦτο κατὰ τῶν ἐν ὄγκῳ μείζονι μορίων σαρκωδῶν , ἅμα τάσει καὶ ἀντιτυπίᾳ καὶ ὀδύνῃ σφυγματώδει καὶ θερμῇ καὶ μετ’ ἐρυθήματος · ἥτις δ’ ἐστὶν ἡ αἰτία , δι’ ἣν ταῦτα ἐγένετο τὰ συμπτώματα , μὴ ὅτι τοῖς πολλοῖς , ἀλλ’ οὐδ’ αὐτοῖς τοῖς ἰατροῖς ἔγνωσται πᾶσιν . οὐδὲ γὰρ ὁδῷ τινι ποιοῦνται τὴν ζήτησιν οἱ πλείους αὐτῶν , ἀλλὰ τὸ δόξαν αὐτοῖς ἁπλῶς ἀποφαίνονται . γίγνοιτο δ’ ἂν ἡ σκέψις , εἴπερ τις ὁδῷ προέρχοιτο , τοιαδί . μείζων ὄγκος οὐκ ἄν ποτε γένοιτο περὶ σῶμα οὐδὲν ἄνευ τοῦ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ δυοῖν τούτων παθεῖν θάτερον , ἢ ὑπὸ θερμότητος πολλῆς οἷον περιζέσασαν χυθῆναι , ἢ ἔξωθέν τινα νεωτέραν οὐσίαν ἐπικτήσασθαι . χεομένη μὲν γὰρ πνευματοῦται καὶ ψυχθεῖσά γε αὕτη τὸν ἀρχαῖον ὄγκον ἀνακτᾶται ῥᾳδίως . οὔτε δὲ πνεῦμα περιεχόμενον ἐν τοῖς φλεγμαίνουσιν ὁρᾶται , καθάπερ ἐν ἄλλοις ὄγκοις πολλοῖς , καὶ ψυχόμενα πρὸς τὴν ἐξ ἀρχῆς κατάστασιν οὔτ’ εὐθὺς οὔτ’ ἐξ ἅπαντος ἐπανέρχεται . ὅτι δ’ οὐ περιέχεται πνεῦμα , δῆλον ἐκ τῆς τομῆς . φαίνεται γὰρ εἰ τμηθείη τὸ φλεγμαῖνον , αἷμα μὲν ἐκχεόμενον πάμπολυ καὶ τὸ χωρίον ὅλον ἐναργῶς αἵματος μεστὸν , ὥσπερ οἱ διάβροχοι σπόγχοι , πνεῦμα δὲ οὔτ’ εὐθὺς ἐκπῖπτον οὔτ’ αὖθις . ἀλλὰ καὶ ἡ χροιὰ μόνη τοῦ αἵματος οἰκεία τε ἅμα καὶ ἀχώριστος . οὐδὲ γὰρ ἄλλο τῶν ἐν τῷ σώματι μορίων ἢ χυμῶν ἐρυθρὸν , πλὴν σαρκός τε καὶ αἵματος . ἀλλ’ οὔτε πολυσαρκία ἐστὶ τὸ πάθημα τῆς φλεγμονῆς , καὶ εἴπερ συσταίη ποτὲ πολυσαρκία κατὰ τὸ σῶμα μόνη , χωρὶς αἵματος πλήθους , ὁ μὲν ὄγκος μείζων γίνεται τοῦ κατὰ φύσιν , ἡ χροιὰ δὲ ἐν ὅροις ὑγιεινοῖς διαμένει , μηδὲν τῆς ἀρχαίας ἐξαλλάττουσα φύσεως . οὐδενὶ γὰρ αὐξανομένῳ κατὰ τὴν οὐσίαν ἐπιτείνεται τὸ πρόσθεν χρῶμα . οὕτω γὰρ ἂν ἥ τε χιὼν ἐγίνετο λευκοτέρα καὶ ἡ πίττα μελαντέρα καὶ ὁ χρυσὸς ξανθότερος . ἕτερον οὖν ἐστι προφανῶς αὔξησις οὐσίας ἀλλοιώσεως . αὐξάνεται μὲν γὰρ κατὰ τὸ ποσὸν , ἀλλοιοῦται δὲ κατὰ τὸ ποιόν . ἔστι δέ που καὶ τὸ χρῶμα ποιᾶς οὐσίας , οὐ ποσῆς γνώρισμα . διὰ ταῦτα μὲν οὖν πολυσαρκία ἕτερον φλεγμονῆς , δι’ αὐτὰ δὲ ταῦτα πλεονάζειν ἄν τις ἐν αὐτῇ τὸν τοῦ αἵματος ὑπολάβοι χυμόν . ἀλλὰ καὶ μεθ’ ἑλκῶν ἐνίοτε μέγισται γίνονται φλεγμοναὶ , καὶ φαίνεταί τις ἐκρέων ἰχὼρ ὑδατώδης λεπτὸς , αἱματώδους φαινομένου τοῦ πέριξ χωρίου . ἀναγκαῖον οὖν ἐν τῷδε τὴν πύκνωσιν τῆς σαρκὸς , ἣν ἐν τοῖς κατὰ τὸ τραῦμα πέρασιν ἑαυτῇ ἐπεκτήσατο , συμμετρίας εἰς τοσοῦτον ἥκειν , ὡς διεκπίπτειν ἐπιτρέπουσαν τοῖς ἰχῶρσιν , ἐναποστέγειν δ’ ἔνδον ἑαυτῆς τὸ αἷμα . καὶ μὴν ὅσον αἵματος ἰχὼρ λεπτομερέστερός ἐστι , τοσοῦτον ἢ καὶ πλέον ἔτι παχυμερέστερος ὑπάρχει πνεύματος . ὥστε εἴπερ ἡ κατὰ τὸ τραῦμα σὰρξ ἐπιτρέπει ἐκπίπτειν τοῖς ἰχῶρσιν , ἐπέτρεπεν ἂν δήπου τῷ πνεύματι . κενωθέντος δὲ ἅπαξ αὐτοῦ , καθίστατο ἂν εὐθέως καὶ ὁ τῆς φλεγμονῆς ὄγκος . ἀμέλει καὶ φαίνεται γιγνόμενον οὕτως ἐν οἷς ἂν μορίοις ὄντως ἀθροισθῇ τὸ πνεῦμα . τμηθέντων γὰρ αὐτῶν αὐτίκα συστέλλεται πᾶς ὄγκος . ἀλλὰ καὶ ἡ γένεσις αὐτῆς τῆς ἐπὶ τραύμασι γενομένης φλεγμονῆς μαρτυρεῖ . ἐν ἀρχῇ μὲν γὰρ ἔτι νεοτρώτων ὄντων ἐκπίπτει πλῆθος αἵματος · ἴσχεται δ’ ﻿ αὖθις ἤτοι ψυξάντων ἡμῶν , ἢ αὐτομάτως ὑπὸ τοῦ περιέχοντος ψυχθέν . ἀλλὰ καὶ πιλησάντων ἡμῶν ταῖς χερσὶν ἢ ἐπιδησάντων , ἴσχεται κωλυόμενον ἐκρεῖν . εἶτ’ ἐν τοῖς στόμασι τῶν διῃρημένων ἀγγείων ἰσχόμενόν τε καὶ φραττόμενον πιλοῦταί τε καὶ πήγνυται , παραπλήσιόν τι πάσχον θρόμβῳ , πλὴν ὅτι θρόμβος μὲν ἀθρόα τοῦ αἵματός ἐστι πῆξις αἰσθητὴ , τὸ δ’ ἐπὶ τῶν ἑλκῶν γιγνόμενον οὐκέτ’ ἀθρόως , ἀλλὰ κατὰ σμικρὰ καὶ πολλὰ πέρατα τῶν διῃρημένων ἀγγείων ἵστησι καὶ παχύνει τὸ αἷμα . ὅταν οὖν ἅμα μὲν τοῦτο παχύτερον , ἅμα δὲ τῶν ἀγγείων τὸ πέρας γένηται στενότερον , ἴσχεται μὲν ἤδη τὸ αἷμα , διεκπίπτουσι δὲ ἰχῶρες . ταῦτα πάντα τεκμήρια μέγιστα τοῦ πληθύνειν ἐν τοῖς φλεγμαίνουσι μορίοις τὸ αἷμα . θερμότερον μὲν οὖν ἐστι τοῦ κατὰ φύσιν ἐν τοῖς οὕτω διακειμένοις , οὐ μὴν τοσοῦτον θερμότερον , ὡς μόνῃ τῇ χύσει τηλικοῦτον ἐργάσασθαι τὸν ὄγκον . πολλὰ δ’ ἂν εἴη σοι καὶ τὰ τοῦδε τεκμήρια . πρῶτον μὲν οἱ διακαέστατοι τῶν πυρετῶν · ὅσον γὰρ ἐπὶ τούτων ἡ θερμασία σφοδροτέρα τῆς κατὰ τὰ φλεγμαίνοντα μόριά ἐστι , τοσοῦτον τὸν ὄγκον ἐχρῆν εἶναι μείζονα . δεύτερον δὲ τεκμήριον ἐκ τῆς τοῦ αἵματος οὐσίας · οὐ γὰρ ὥσπερ πίττα καὶ ῥητίνη καὶ κηρὸς ὑπὸ ψύξεως πέπηγεν , ἀλλ’ ἔστιν ἀεί τε καὶ φύσει θερμότερον . ἐκείνοις μὲν οὖν θερμαινομένοις εἰς τοὐναντίον ἡ μετάστασις · αἵματι δὲ κατὰ φύσιν ὑπάρχοντι θερμῷ γένοιτο μὲν ὀλίγῳ τινὶ ὁ μείζων ὄγκος , οὐ μὴν ἐπὶ τοσοῦτον , ὅσον ἐξαίρουσιν αἱ φλεγμοναὶ τὰ πάσχοντα μόρια . καίτοι γε πίττα καὶ ῥητίνη καὶ κηρὸς , εἰς τοσαύτην ἀφικνούμενα θερμασίαν , εἰς ὅσην ἥκει τὰ φλεγμαίνοντα , βραχὺ τοῦ ἐξ ἀρχῆς ἐπαύξεται . καί σοι καὶ τοῦτό ἐστι τεκμήριον ἕτερον ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις οὐ σμικρὸν τοῦ τὸν ὄγκον τῶν φλεγμαινόντων μορίων μὴ διὰ μόνην γίνεσθαι τὴν χύσιν . ὀλίγη μὲν γάρ ἐστιν ἡ κατὰ θερμασίαν ἀλλοίωσις τοῦ αἵματος , οὐκ ὀλίγῳ δὲ μείζων ὁ ὄγκος . ἱκανὸν δὲ τεκμήριον ἔστω σοι καὶ αὐτὸ τὸ φαινόμενον . οὐ γὰρ ὥσπερ ἡ ῥητίνη καὶ ἡ πίττα καὶ ὁ κηρὸς θερμαινόμενα σφοδρότερον ἐπιπλεῖστον ἥκουσι χύσεως , οὕτω καὶ τὸ αἷμα · φυλάττει δὲ , κᾂν ἐπὶ πυρὸς ἕψηται , τὸν ἔμπροσθεν ὄγκον , ἢ οὐδ’ ὅλως ἢ παντάπασιν ἐλάχιστον εἰς μέγεθος ἐξαιρόμενον . εἴρηται δέ μοι καὶ πρόσθεν , ὅτι ψυχομέναις ταῖς φλεγμοναῖς οὐκ ἀεὶ καθίστασθαι συμβαίνει . τὴν γὰρ ἀκμάζουσάν τε καὶ μεγάλην , ἐφ’ ἧς ἐσφήνωται τὸ ῥεῦμα , κᾂν ἐπὶ πλέον ψύξῃς , οὐ καθαιρήσεις τὸν ὄγκον , ἀλλὰ πελιδνὸν ἐργάσῃ τὸ μέρος καὶ ψυχρὸν , εἰς σκίῤῥον τε μεταστήσεις τὸ πάθος . εὐκολώτατα δὲ πρὶν μὲν σφηνωθῆναι τὸ ῥεῦμα τοῖς ψύχουσί τε καὶ στύφουσιν ἀναστέλλεται , καὶ μάλισθ’ ὅταν ὀλίγον ᾖ · δυσλύτως δὲ ἔμπροσθεν ἐμπλασθὲν , ὑπὸ μὲν τῶν στυφόντων καὶ ψυχόντων οὐδὲν ὀνίναται , κενωθῆναι δὲ δεῖται . ἐξεύρηται τοιγαροῦν τηνικαῦτα τοῖς ἰατροῖς οὐ μόνον τοῖς θερμαίνουσι διαφορεῖν , ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τι τοῦ αἵματος αἰσθητῶς ἐκκενοῦν , ἀμυχὰς εἰς τὸ δέρμα ποιούντων . πάντα ταῦτα οὖν μεγάλα γνωρίσματα τοῦ πεπληρῶσθαι τὸ φλεγμαῖνον αἱματώδους χυμοῦ . θερμὸν δὲ ἀμέτρως οὐκ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς , ἀλλ’ ἐν τῷ χρόνῳ γίνεται , διὰ τὴν ἔμφραξιν ἁπάντων τῶν πόρων ἰσχομένης τῆς ἀρχαίας ἀναπνοῆς . ἀναγκαῖον οὖν δήπου καὶ σήπεσθαι χρονίζοντι τῷ αἵματι . πάντα γὰρ ὅσα θερμὰ καὶ ὑγρὰ σώματα , κατὰ θερμὸν ἀθροιζόμενα τόπον ἑτοίμως σήπεται , μήτε κενούμενα μήτε ἐμψυχόμενα , ὥστε καὶ ἡ ἐκ τῆς σηπεδόνος αὐτοῦ προέρχεται θερμότης , ἐφ’ ᾗ πρόσθεν εἶχεν . ὅτι μὲν οὖν ἐν τοῖς ἀγγείοις αἷμα πλεῖον ἤθροισται κατὰ τὰ φλεγμαίνοντα μόρια , τοῖς ὄγκοις αὐτῶν τεκμαρτέον , οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ τῷ φαίνεσθαι φλέβας ἐν αὐτοῖς ἀοράτους ἔμπροσθεν οὔσας ὑπὸ σμικρότητος , οὐ γεννηθείσας δήπου κατὰ τὴν φλεγμονὴν , ἀλλ’ ἐκ τοῦ πληρωθῆναι τοῦ αἵματος εἰς μέγεθος ἀρθείσας τοσοῦτον , ὡς αἰσθητὰς γενέσθαι . μάλιστα δὲ ἐν ὀφθαλμοῖς φαίνεται τοῦτο συμπῖπτον καὶ πόσθῃ καὶ τιτθοῖς . ὅτι δὲ καὶ ἡ σύμπασα φαίνεται σὰρξ , ἧς ἤδη καὶ μάλιστα πάθος ἐστὶν ἡ φλεγμονὴ , πληροῦσθαι ῥεύματος αἱματώδους , ἥ τε χροιὰ καὶ ὁ ὄγκος αὐτὸς ἐνδείκνυται . διὰ τοῦτο δὲ καὶ ὑγρὰ πᾶσα καὶ διάβροχος ὥσπερ ἔριον καὶ σπόγγος φαίνεται , καὶ τούτῳ μαρτυροῦσι καὶ οἱ ἐκρέοντες ἰχῶρες , ἐπειδὰν ἔχῃ στόμιον ἡ φλεγμονή . εἰκότως δὲ , οἶμαι , καὶ τὸ δέρμα σὺν τοῖς ὄγκοις τῶν ὑποκειμένων ἐξαίρεται καὶ περιτείνεται , καὶ τῷ χρόνῳ δὲ δέχεται καὶ αὐτὸ τοῦ ῥεύματος , ὥσπερ καὶ οἱ τῶν ἀγγείων χιτῶνες . οὕτω δὲ καὶ οἱ ὑμένες οἱ κατὰ τὸ φλεγμαῖνον μέρος , ἔτι δὲ καὶ τὰ νεῦρα καὶ οἱ τένοντες ἀπολαύουσιν ἐν τῷ χρόνῳ τῆς φλεγμονῆς , ἐνίοτε μέν τοι τρωθέντων αὐτῶν ἢ καὶ ἄλλως παθόντων , ἐξ αὐτῶν ἐκείνων πρῶτον ἄρχεται τὸ κακόν . ὅλως δὲ οὐδὲν τῷ φλεγμαίνοντι μορίῳ κατὰ φύσιν ἔχον ἀκριβῶς διαμένει χρονιζούσης τῆς φλεγμονῆς , ἀλλὰ συναπολαύει τῇ σαρκὶ πάντα τοῦ ῥεύματος , ὥστ’ ἐνίοτε καὶ τῶν ὀστῶν ἅπτεται , ἐν γοῦν τῷ κατὰ φύσιν ἔχειν χαλαρόν τέ πασχόντων . ἐν γοῦν τῷ κατὰ φύσιν ἔχειν χαλαρόν τέ ἐστι τὸ δέρμα τοῖς γε μὴ παχέσιν , ἥ τ’ ἐν τῷ μεταξὺ χώρα κενὴ , καθ’ ἧς ἐπιπέπτωκεν · ὡσαύτως δὲ καὶ αἱ κατὰ τὴν σάρκα χῶραι , περὶ ὧν ἐπὶ πλέον ἐν ταῖς ἀνατομικαῖς ἐγχειρήσεσι λέλεκται , κεναὶ πᾶσαι τυγχάνουσιν οὖσαι , καὶ μάλιστά γε αἱ περὶ τὰς ἀρτηρίας ἐν κύκλῳ ταῖς διαστολαῖς αὐτῶν ἀνακείμεναι · κατὰ δὲ τὰς φλεγμονὰς ἅπασαι πληροῦνται τοῦ αἵματος , ἐκ μὲν τῶν ἀγγείων διιδρουμένου κατὰ τοὺς χιτῶνας αὐτῶν , ἐν παντὶ δὲ μορίῳ τῆς σαρκὸς ἀναμιγνυμένου δροσοειδῶς .
Lemmas: λέγω δέ ἐθίζω ὁ Ἕλλην ὄνομα οὗτος κατά ὁ ἐν ὄγκος μέγας μόριον σαρκώδης , ἅμα τάσις καί ἀντιτυπία καί ὀδύνη σφυγματώδης καί θερμός καί μετά ἐρύθημα · ὅστις δέ εἰμί ὁ αἰτία , διά ὅς οὗτος γίγνομαι ὁ σύμπτωμα , μή ὅτι ὁ πολύς , ἀλλά οὐδέ αὐτός ὁ ἰατρός γιγνώσκω πᾶς . οὐδέ γάρ ὁδός τις ποιέω ὁ ζήτησις ὁ πολύς αὐτός , ἀλλά ὁ δοκέω αὐτός ἁπλῶς ἀποφαίνω . γίγνομαι δέ ἄν ὁ σκέψις , εἴπερ τις ὁδός προέρχομαι , τοιαδίͅς . μέγας ὄγκος οὐ ἄν ποτέ γίγνομαι περί σῶμα οὐδείς ἄνευ ὁ ὁ οὐσία αὐτός δύο οὗτος πάσχω ἕτερος , ἤ ὑπό θερμότης πολύς οἷος περιζέω χέω , ἤ ἔξωθεν τις νέος οὐσία ἐπικτάομαι . χάω μέν γάρ πνευματόω καί ψύχω γε οὗτος ὁ ἀρχαῖος ὄγκος ἀνακτάομαι ῥᾴδιος . οὔτε δέ πνεῦμα περιέχω ἐν ὁ φλεγμαίνω ὁράω , καθά ἐν ἄλλος ὄγκος πολύς , καί ψύχω πρός ὁ ἐκ ἀρχή κατάστασις οὔτε εὐθύς οὔτε ἐκ ἅπας ἐπανέρχομαι . ὅτι δέ οὐ περιέχω πνεῦμα , δῆλος ἐκ ὁ τομή . φαίνω γάρ εἰ τέμνω ὁ φλεγμαίνω , αἷμα μέν ἐκχέω πάμπολυς καί ὁ χωρίον ὅλος ἐναργής αἷμα μεστός , ὥσπερ ὁ διάβροχος σπόγχος , πνεῦμα δέ οὔτε εὐθύς ἐκπίπτω οὔτε αὖθις . ἀλλά καί ὁ χροιά μόνος ὁ αἷμα οἰκεῖος τε ἅμα καί ἀχώριστος . οὐδός γάρ ἄλλος ὁ ἐν ὁ σῶμα μόριον ἤ χυμός ἐρυθρός , πλήν σάρξ τε καί αἷμα . ἀλλά οὔτε πολυσαρκία εἰμί ὁ πάθημα ὁ φλεγμονή , καί εἴπερ συνίστημι ποτέ πολυσαρκία κατά ὁ σῶμα μόνος , χωρίς αἷμα πλῆθος , ὁ μέν ὄγκος μέγας γίγνομαι ὁ κατά φύσις , ὁ χροιά δέ ἐν ὅρος ὑγιεινός διαμένω , μηδείς ὁ ἀρχαῖος ἐξαλλάσσω φύσις . οὐδείς γάρ αὐξάνω κατά ὁ οὐσία ἐπιτείνω ὁ πρόσθεν χρῶμα . οὕτως γάρ ἄν ὁ τε χιών γίγνομαι λευκός καί ὁ πίσσα μελάντερος καί ὁ χρυσός ξανθός . ἕτερος οὖν εἰμί προφανής αὔξησις οὐσία ἀλλοίωσις . αὐξάνω μέν γάρ κατά ὁ ποσός , ἀλλοιόω δέ κατά ὁ ποιός . εἰμί δέ που καί ὁ χρῶμα ποιός οὐσία , οὐ ποσός γνώρισμα . διά οὗτος μέν οὖν πολυσαρκία ἕτερος φλεγμονή , διά αὐτός δέ οὗτος πλεονάζω ἄν τις ἐν αὐτός ὁ ὁ αἷμα ὑπολαμβάνω χυμός . ἀλλά καί μετά ἕλκος ἐνίοτε μέγας γίγνομαι φλεγμονή , καί φαίνω τις ἐκρέω ἰχώρ ὑδατώδης λεπτός , αἱματώδης φαίνω ὁ πέριξ χωρίον . ἀναγκαῖος οὖν ἐν ὅδε ὁ πύκνωσις ὁ σάρξ , ὅς ἐν ὁ κατά ὁ τραῦμα πέρας ἑαυτοῦ ἐπικτάομαι , συμμετρία εἰς τοσοῦτος ἥκω , ὡς διεκπίτνω ἐπιτρέπω ὁ ἰχώρ , ἐναποστέγω δέ ἔνδον ἑαυτοῦ ὁ αἷμα . καί μήν ὅσος αἷμα ἰχώρ λεπτομερής εἰμί , τοσοῦτος ἤ καί πολύς ἔτι παχυμερής ὑπάρχω πνεῦμα . ὥστε εἴπερ ὁ κατά ὁ τραῦμα σάρξ ἐπιτρέπω ἐκπίπτω ὁ ἰχώρ , ἐπιτρέπω ἄν δήπου ὁ πνεῦμα . κενόω δέ ἅπαξ αὐτός , καθίστημι ἄν εὐθύς καί ὁ ὁ φλεγμονή ὄγκος . ἀμέλει καί φαίνω γίγνομαι οὕτως ἐν ὅς ἄν μόριον ὄντως ἀθροίζω ὁ πνεῦμα . τέμνω γάρ αὐτός αὐτίκα συστέλλω πᾶς ὄγκος . ἀλλά καί ὁ γένεσις αὐτός ὁ ἐπί τραῦμα γίγνομαι φλεγμονή μαρτυρέω . ἐν ἀρχή μέν γάρ ἔτι νεότρωτος εἰμί ἐκπίπτω πλῆθος αἷμα · ἴσχω δέ ﻿ αὖθις ἤτοι ψύχω ἐγώ , ἤ αὐτόματος ὑπό ὁ περιέχω ψύχω . ἀλλά καί πιλέω ἐγώ ὁ χείρ ἤ ἐπιδέω , ἴσχω κωλύω ἐκρέω . εἶτα ἐν ὁ στόμα ὁ διαιρέω ἀγγεῖον ἴσχω τε καί φράσσω πιλόω τε καί πήγνυμι , παραπλήσιος τις πάσχω θρόμβος , πλήν ὅτι θρόμβος μέν ἀθρόος ὁ αἷμα εἰμί πῆξις αἰσθητός , ὁ δέ ἐπί ὁ ἕλκος γίγνομαι οὐκέτι ἀθρόος , ἀλλά κατά μικρός καί πολύς πέρας ὁ διαιρέω ἀγγεῖον ἵστημι καί παχύνω ὁ αἷμα . ὅταν οὖν ἅμα μέν οὗτος παχύς , ἅμα δέ ὁ ἀγγεῖον ὁ πέρας γίγνομαι στενός , ἴσχω μέν ἤδη ὁ αἷμα , διεκπίτνω δέ ἰχώρ . οὗτος πᾶς τεκμήριον μέγας ὁ πληθύνω ἐν ὁ φλεγμαίνω μόριον ὁ αἷμα . θερμός μέν οὖν εἰμί ὁ κατά φύσις ἐν ὁ οὕτως διάκειμαι , οὐ μήν τοσοῦτος θερμός , ὡς μόνος ὁ χύσις τηλικοῦτος ἐργάζομαι ὁ ὄγκος . πολύς δέ ἄν εἰμί σύ καί ὁ ὅδε τεκμήριον . πρῶτος μέν ὁ διακαής ὁ πυρετός · ὅσος γάρ ἐπί οὗτος ὁ θερμασία σφοδρός ὁ κατά ὁ φλεγμαίνω μόριον εἰμί , τοσοῦτος ὁ ὄγκος χρή εἰμί μέγας . δεύτερος δέ τεκμήριον ἐκ ὁ ὁ αἷμα οὐσία · οὐ γάρ ὥσπερ πίσσα καί ῥητίνη καί κηρός ὑπό ψῦξις πήγνυμι , ἀλλά εἰμί ἀεί τε καί φύσις θερμός . ἐκεῖνος μέν οὖν θερμαίνω εἰς ἐναντίος ὁ μετάστασις · αἷμα δέ κατά φύσις ὑπάρχω θερμός γίγνομαι μέν ὀλίγος τις ὁ μέγας ὄγκος , οὐ μήν ἐπί τοσοῦτος , ὅσος ἐξαίρω ὁ φλεγμονή ὁ πάσχω μόριον . καίτοι γε πίσσα καί ῥητίνη καί κηρός , εἰς τοσοῦτος ἀφικνέομαι θερμασία , εἰς ὅσος ἥκω ὁ φλεγμαίνω , βραχύς ὁ ἐκ ἀρχή ἐπαυξάνω . καί σύ καί οὗτος εἰμί τεκμήριον ἕτερος ἐπί ὁ λέγω οὐ μικρός ὁ ὁ ὄγκος ὁ φλεγμαίνω μόριον μή διά μόνος γίγνομαι ὁ χύσις . ὀλίγος μέν γάρ εἰμί ὁ κατά θερμασία ἀλλοίωσις ὁ αἷμα , οὐ ὀλίγος δέ μέγας ὁ ὄγκος . ἱκανός δέ τεκμήριον εἰμί σύ καί αὐτός ὁ φαίνω . οὐ γάρ ὥσπερ ὁ ῥητίνη καί ὁ πίσσα καί ὁ κηρός θερμαίνω σφοδρός ἐπιπλεῖστον ἥκω χύσις , οὕτως καί ὁ αἷμα · φυλάσσω δέ , ἔͅν ἐπί πῦρ ἕψω , ὁ ἔμπροσθεν ὄγκος , ἤ οὐδέ ὅλος ἤ παντάπασι ἐλαχύς εἰς μέγεθος ἐξαίρω . λέγω δέ ἐγώ καί πρόσθεν , ὅτι ψύχω ὁ φλεγμονή οὐ ἀεί καθίστημι συμβαίνω . ὁ γάρ ἀκμάζω τε καί μέγας , ἐπί ὅς σφηνόω ὁ ῥεῦμα , ἔͅν ἐπί πολύς ψύχω , οὐ καθαιρέω ὁ ὄγκος , ἀλλά πελιδνός ἐργάζομαι ὁ μέρος καί ψυχρός , εἰς σκίρρος τε μεθίστημι ὁ πάθος . εὔκολος δέ πρίν μέν σφηνόω ὁ ῥεῦμα ὁ ψύχω τε καί στύφω ἀναστέλλω , καί μάλα ὅταν ὀλίγος εἰμί · δύσλυτος δέ ἔμπροσθεν ἐμπλάσσω , ὑπό μέν ὁ στύφω καί ψύχω οὐδείς ὀνίνημι , κενόω δέ δέω . ἐξευρίσκω τοιγαροῦν τηνικαῦτα ὁ ἰατρός οὐ μόνος ὁ θερμαίνω διαφορέω , ἀλλά καί αὐτός τις ὁ αἷμα αἰσθητός ἐκκενόω , ἀμυχή εἰς ὁ δέρμα ποιέω . πᾶς οὗτος οὖν μέγας γνώρισμα ὁ πληρόω ὁ φλεγμαίνω αἱματώδης χυμός . θερμός δέ ἄμετρος οὐ εὐθύς ἐκ ἀρχή , ἀλλά ἐν ὁ χρόνος γίγνομαι , διά ὁ ἔμφραξις ἅπας ὁ πόρος ἴσχω ὁ ἀρχαῖος ἀναπνοή . ἀναγκαῖος οὖν δήπου καί σήπω χρονίζω ὁ αἷμα . πᾶς γάρ ὅσος θερμός καί ὑγρός σῶμα , κατά θερμός ἀθροίζω τόπος ἑτοῖμος σήπω , μήτε κενόω μήτε ἐμψύχω , ὥστε καί ὁ ἐκ ὁ σηπεδών αὐτός προέρχομαι θερμότης , ἐπί ὅς πρόσθεν ἔχω . ὅτι μέν οὖν ἐν ὁ ἀγγεῖον αἷμα πολύς ἀθροίζω κατά ὁ φλεγμαίνω μόριον , ὁ ὄγκος αὐτός τεκμαρτέος , οὐ ἦκα δέ καί ὁ φαίνω φλέψ ἐν αὐτός ἀόρατος ἔμπροσθεν εἰμί ὑπό μικρότης , οὐ γεννάω δήπου κατά ὁ φλεγμονή , ἀλλά ἐκ ὁ πληρόω ὁ αἷμα εἰς μέγεθος ἀείρω τοσοῦτος , ὡς αἰσθητός γίγνομαι . μάλα δέ ἐν ὀφθαλμός φαίνω οὗτος συμπίπτω καί πόσθη καί τιτθός . ὅτι δέ καί ὁ σύμπας φαίνω σάρξ , ὅς ἤδη καί μάλα πάθος εἰμί ὁ φλεγμονή , πληρόω ῥεῦμα αἱματώδης , ὁ τε χροιά καί ὁ ὄγκος αὐτός ἐνδείκνυμι . διά οὗτος δέ καί ὑγρός πᾶς καί διάβροχος ὥσπερ ἔριον καί σπόγγος φαίνω , καί οὗτος μαρτυρέω καί ὁ ἐκρέω ἰχώρ , ἐπειδάν ἔχω στόμιον ὁ φλεγμονή . ἔοικα δέ , οἴομαι , καί ὁ δέρμα σύν ὁ ὄγκος ὁ ὑπόκειμαι ἐξαίρω καί περιτείνω , καί ὁ χρόνος δέ δέχομαι καί αὐτός ὁ ῥεῦμα , ὥσπερ καί ὁ ὁ ἀγγεῖον χιτών . οὕτως δέ καί ὁ ὑμήν ὁ κατά ὁ φλεγμαίνω μέρος , ἔτι δέ καί ὁ νεῦρον καί ὁ τένων ἀπολαύω ἐν ὁ χρόνος ὁ φλεγμονή , ἐνίοτε μέν τοι τιτρώσκω αὐτός ἤ καί ἄλλος πάσχω , ἐκ αὐτός ἐκεῖνος πρῶτος ἄρχω ὁ κακός . ὅλος δέ οὐδείς ὁ φλεγμαίνω μόριον κατά φύσις ἔχω ἀκριβής διαμένω χρονίζω ὁ φλεγμονή , ἀλλά συναπολαύω ὁ σάρξ πᾶς ὁ ῥεῦμα , ὥστε ἐνίοτε καί ὁ ὀστέον ἅπτω , ἐν γοῦν ὁ κατά φύσις ἔχω χαλαρός τε πάσχω . ἐν γοῦν ὁ κατά φύσις ἔχω χαλαρός τε εἰμί ὁ δέρμα ὁ γε μή παχύς , ὁ τε ἐν ὁ μεταξύ χώρα κενός , κατά ὅς ἐπιπίπτω · ὡσαύτως δέ καί ὁ κατά ὁ σάρξ χώρα , περί ὅς ἐπί πολύς ἐν ὁ ἀνατομικός ἐγχείρησις λέγω , κενός πᾶς τυγχάνω εἰμί , καί μάλα γε ὁ περί ὁ ἀρτηρία ἐν κύκλος ὁ διαστολή αὐτός ἀνάκειμαι · κατά δέ ὁ φλεγμονή ἅπας πληρόω ὁ αἷμα , ἐκ μέν ὁ ἀγγεῖον διιδρόω κατά ὁ χιτών αὐτός , ἐν πᾶς δέ μόριον ὁ σάρξ ἀναμίσγω δροσοειδής .