galenus.de-totius-morbi-temporibus-liber 4
Περὶ δὲ τῶν ἄλλων , ἐν οἷς ἀπόλλυνται , μικρὸν ὕστερον ἐρῶ , διαρθρώσας πρότερον , ὅσα διορισμοῦ τινος τῶν εἰρημένων δέονται . ἓν μὲν οὖν ἐστιν αὐτῶν καὶ τὸ περὶ τῆς ἀκμῆς , εἴτε ἄχρονος ὑπάρχει διαπαντὸς , ὅσον ἐφ’ ἑαυτῇ , κᾂν εἰ πρὸς τὴν αἴσθησιν φαίνοιτο παρεκτεινομένη πολλάκις ἀξιολόγοις χρόνοις · εἴτε διαπαντὸς ἔχει τι πλάτος , ὁτὲ μὲν μεῖζον , ὁτὲ δὲ ἔλαττον · εἴτ’ ἐπὶ τινῶν μὲν νοσημάτων ἔγχρονος , ἐπὶ τινῶν δὲ ἄχρονος . μακροτέρου δὲ λόγου δεομένου τοῦ σκέμματος , ἔοικα παραλείψειν αὐτὸν ἅπαντα , μιμησάμενος Ἱπποκράτη περὶ τῆς κατὰ τὸν ὦμον ἐκπτώσεως εἰπόντα · οὐ μέντοι ἰσχυρίζω ἔγωγε περὶ αὐτοῦ , καίτοι ἔχων ὅ τι λέγω . καθάπερ γὰρ ἐκεῖνος ἠρκέσθη τοῖς διαπαντὸς ἑωραμένοις αὐτῷ , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον κᾀγὼ νῦν ὡς διαπαντὸς ἰδὼν ἐρῶ . πᾶσαν ἀκμὴν τῶν κατὰ μέρος παροξυσμῶν χρόνῳ γινομένην ἐθεασάμην , ὥστε κᾂν εἰ πρὸς τὴν φύσιν ἄχρονος εἴη , μηδεμιᾶς ἐξ αὐτοῦ χρείας ἀπολαύειν ἡμᾶς . ὅταν γὰρ πρῶτον αἰσθήσει σαφὴς ἡ παρακμὴ γένηται , τότε τοῖς ἁρμόττουσιν αὐτῇ βοηθήμασι χρώμεθα · μέχρι δ’ ἂν ἀπὸ τῶν ἴσων ἀριθμῶν ἑστήκῃ τὸ μέγεθος τοῦ πυρετοῦ , μέχρι τοσούτου τῷ μεγέθει τῆς ἀκμῆς οἰκεῖα πράττειν προσήκει . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπ’ ὀφθαλμίας καὶ πλευρίτιδος καὶ πάσης φλεγμονῆς ἑκάστου τε τῶν ἄλλων νοσημάτων οἱ καθόλου καιροὶ τὴν τῶν διαφόρων βοηθημάτων ὑπαγορεύουσι χρῆσιν , αἰσθήσει μετρούμενοι . λογικὸν οὖν γίνεται σκέμμα τὸ περὶ τοῦ πλάτους τῆς ἀκμῆς , εἴτε τῶν κατὰ μέρος παροξυσμῶν , εἴτε τῆς ὅλης νόσου τι σκοποῖτο · νυνὶ δὲ οὐ πρόκειταί μοι τὰ τοιαῦτα διαιρεῖν , ὡς οἱ τὰ πάντα ἐν πᾶσι φέροντες πράττουσιν , ὧν εἷς ἐστι καὶ Ἀρχιγένης . ἀναμίγνυσι γὰρ οὗτος ὁ ἀνὴρ ἰατρικωτάταις πραγματείαις ἐνίοτε μὲν ὑπὲρ ὀνομάτων ζήτησιν , ἔστι δὲ ὅτε καὶ περὶ αὐτῶν τῶν πραγμάτων , ἀλλὰ λογικήν · ἡμεῖς δὲ ὥσπερ ἀεὶ τοῦτο ἐφυλαξάμεθα , καὶ νῦν οὕτω πράξομεν , ἐάσαντες ὑπὲρ ἀκμῆς ἑτέροις ζητεῖν , εἴτε ἄχρονός ἐστιν , εἴτε σὺν χρόνῳ τινὶ , τὴν χρείαν μετρήσομεν αὐτῆς , τὴν φύσιν ὁρῶντες ἐναργῶς ἔν τε ταῖς ἡλικίαις τὴν ἀκμαστικὴν ἐν πλατεῖ χρόνῳ διαλυομένην , ἔν τε τοῖς νοσήμασιν ἐνίοτε μὲν ἐν μακροτέρῳ , πολλάκις δ’ ἐν ἐλάττονι , πάντως δ’ οὖν ἐν αἰσθητῷ . ﻿ τουτὶ δὲ αὐτὸ τὸ τοῦ χρόνου διάφορον ἐναργέστερόν ἐστιν ἐπὶ τῆς κατὰ τὴν ἀκμὴν ἡλικίας ἐν τοῖς ζώοις θεάσασθαι · καὶ γὰρ δὴ καὶ κύνας θηρευτικοὺς , καὶ ἵππους ἀγωνιστὰς ὁρῶμεν ἤδη τι ποιοῦντας οἰκεῖον ἔργον ἐν τῷ τῆς αὐξήσεως καιρῷ , καὶ μετὰ ταῦτα τελείους τε αὐτούς φαμεν γεγονέναι , καὶ βλέπομεν ἐναργῶς ἰσχυροτέρους μὲν ἢ πρόσθεν , ὡσαύτως δὲ ἰσχύοντας οὐκ ἐνιαυτῷ μόνῳ , ἀλλὰ καὶ δυοῖν ἔστιν ὅτε καὶ τρισὶν ἔτεσιν · ὥσπερ καὶ ἀνθρώπους ἀθλητὰς οὐ τρισὶ τούτοις γε μόνον , ἀλλὰ καὶ τέτταρσι καὶ πέντε πολλάκις ἔτεσιν ἰσοσθενεῖς διαμείναντας ὡς πρὸς αἴσθησιν . οὕτω δὲ ὡς ἔφην καὶ κατὰ τὰς νόσους οἵ τε κατὰ μέρος παροξυσμοὶ τὰς ἀκμὰς ἐν χρόνῳ ποιοῦνται σαφεῖ , καὶ πολὺ δὴ μᾶλλον οἱ καθόλου καιροὶ τῆς ὅλης νόσου πλάτος ἔχουσιν , οἵ τε ἄλλοι πάντες ὅ τε τῆς ἀκμῆς οὐδὲν ἧττον ( ἔστιν ) ὅ τε τῶν ἄλλων ἕκαστος . γνωρίζειν δὲ αὐτὰς ἐνίοτε μὲν ἐγχωρεῖ σαφῶς , ἔστι δ’ ὅτε ἀμυδρῶς , ἢ καὶ παντάπασιν ἀγνοεῖν ἄχρι παμπόλλου . καὶ κατὰ τοῦτο ἔνια δοκεῖ τῶν νοσημάτων εὐθὺς εἰσβάλλειν ἀκμάζοντά · καὶ τοῦτο μὲν αὐτὸ τῶν ἀδυνάτων ἐστὶν , οὔτε γὰρ ὁ λεγόμενος σύνοχος πυρετὸς εὐθὺς ἀπὸ τῆς ἀκμῆς ποτε εἰσέβαλεν , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς πρώτης προσβολῆς ἄχρι τῆς τελεωτάτης ἀκμῆς ὥραις ἤτοι τέτταρσιν ἢ τρισὶν ἀφικνεῖται τοὐλάχιστον , ἐντεῦθεν δὲ πάντως ἴσος ἑαυτῷ μένων συνεχῶς ἄχρι κρίσεως . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ μάλιστα ἐξαίφνης εἰσβάλλον ἀκμάζον εἴποι τις ἂν , τὴν ἀποπληξίαν · οὐδὲ γὰρ ἀκριβῶς ἐστι τὸ τοιοῦτον , ἀλλ’ ἐν μὲν βραχεῖ χρόνῳ διεξέρχεται τήν τε ἀρχὴν καὶ τὴν ἀνάβασιν , οὐ μὴν ἄναρχόν γέ ἐστιν , οὐδ’ εὐθὺς εἰσβάλλει τελεώτατα , ὥσπερ οὐδὲ ὁ τῆς ἐπιληψίας παροξυσμός · οὐδεὶς γὰρ οὕτως ἁλίσκεται ἐξαίφνης τῷ συμπτώματι , καθάπερ οἱ τὸν τράχηλον ἀφαιρούμενοι , καίτοι καὶ τούτων ἡ τομὴ πρῶτόν τινα χρόνον ἔχει καὶ δεύτερον καὶ τρίτον καὶ τέταρτον , ὥσπερ εἰ καὶ χειρουργός τις ὁτιοῦν τέμνοι . ἀλλὰ γὰρ , εἰ βούλει , συγχωρείσθω χωρὶς χρόνου τήν τε ἐπιληπτικὴν καὶ τὴν ἀποπληκτικὴν γίνεσθαι κατάπτωσιν , ἵν’ ὅ γε ἐξ ἀρχῆς προὐθέμην διέλθω . τουτὶ μὲν γὰρ αὐτὸ σύμπτωμά ἐστιν ἡ γινομένη κατάπτωσις , ἡ νόσος δὲ οὐ τοῦτό ἐστιν , ἀλλὰ χρὴ πάντως αὐτὴν , ὡς ἀπεδείξαμεν , εἶναί τινα διάθεσιν σώματος . εἰ δὲ οὐκ ἔχομεν εἴτε γεννωμένης αὐτῆς , εἴτε αὐξανομένης γνώρισμά τι , τὸν μὲν ἀκόλουθον λόγον οὐκ ἀνατρέπει τοῦτο , καθ’ ὃν ἐλέγομεν παντὶ νοσήματι ἀναγκαῖον εἶναι διὰ τῆς ἀναβάσεως ἐπὶ τὴν ἀκμὴν ἀφικνεῖσθαι , δύσγνωστον δὲ ἐνίοτε καὶ πολλοῖς ἄγνωστον τῶν νοσημάτων ὁμολογεῖ εἶναι τὴν αὔξησιν . ὅτι δὲ ἀληθές ἐστιν ὃ λέγω , πείσαιμι ἄν σε βραχυτάτῳ λόγῳ τῷδε . σκιῤῥώδεις ὄγκους ἐθεασάμην πολλάκις ἐν σκέλεσιν εὐθέως ἐξ ἀρχῆς συνισταμένους ἄνευ τοῦ προηγήσασθαι φλεγμονὴν , καὶ τρισί γε ἐνίοτε καὶ τέτταρσιν ἔτεσιν αὐξανομένους κατὰ βραχὺ , χωρὶς τοῦ παρεμποδίζειν αἰσθητῶς τὰς ἀναγκαίας τοῦ σκέλους ἐνεργείας · ἐν δὲ τῷ χρόνῳ διὰ μέγεθος ἀξιόλογον ὕστερόν ποτε καὶ τὴν βάδισιν ἐνοχλοῦντας . ἐπινόησον τοίνυν , οὐ γὰρ ἀδύνατον , ἐν τοῖς σιμοῖς τοῦ ἥπατος ἤδη τινὰ ὄγκον συνίστασθαι σκιῤῥώδη · καὶ λήσεται μέχρι τινὸς τούτου ἡ σύστασις , ὕστερον μέντοι τὰ τῆς διαθέσεως αὐτῆς ἔσται φανερώτερα , μηδὲ τότε δυναμένων ἡμῶν ἐξευρεῖν , ἐφ’ ᾗ διαθέσει τοῦτο συμβαίνει · χρόνῳ δὲ ὕστερον ἤδη που καὶ παρέγχυσις ὑδερικὴ συμβήσεται , μηδὲ τότε πρὸς τὴν ἁφὴν διασημαίνοντος τοῦ σκιῤῥώδους ὄγκου · ἀλλ’ ὕστερόν γε φανεὶς ἀξιόλογος ἀνέμνησεν ἡμᾶς τῆς ἔμπροσθεν ἀγνοίας . οὐκ ὀλίγους γοῦν ἐγὼ τεθέαμαι κατὰ τὴν τοιαύτην ὁδὸν τῶν συμπτωμάτων ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ προφήναντας ὄγκον οὐ σμικρὸν ἐν ἥπατι σκιῤῥώδει , συνιστάμενον μὲν ἐκ πολλοῦ , λανθάνοντα δὲ διὰ τὴν αὐτοῦ σμικρότητα καὶ εὐτροφίαν τῶν καθ’ ὑποχόνδριον μυῶν . ἀλλ’ ὅταν αὐξανόμενος ὁ σκίῤῥος ἅμα μὲν ἐπαναβῇ τοῖς κύρτοις τοῦ ἥπατος , ἅμα δὲ ἀτροφίας αἴτιος γένηται τοῖς τε ἄλλοις τοῦ ζώου μορίοις καὶ τοῖς καθ’ ὑποχόνδριον μυσὶν , ἐξ ἀμφοτέρων τούτων ἐναργῶς ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ διαγνώσεις , αὐτοῦ ἤδη ὑπάρξαντος ἀξιολόγου μεγέθους . τὰ μὲν δὴ τοιαῦτα πάντα συνῆπται τῇ τῶν πεπονθότων μορίων ἐπισκέψει , περὶ ἧς οὐ πρόκειται μὲν ἐν τῷ παρόντι σκοπεῖσθαι , δεδήλωται δὲ ὑπὲρ τῆς κοινωνίας αὐτῶν οὐκ ἀχρήστως . ἐπὶ δὲ τὸν ἐξ ἀρχῆς λόγον ἰέναι καιρός . ἑκάστου τῶν νοσημάτων ἴδιός ἐστι χρόνος ὁ τῆς γενέσεως , ἐνίοτε μὲν αἰσθητὸς , ἐνίοτε δὲ οὐκ αἰσθητός · ἀφ’ οὗ πάλιν ὁ τῆς αὐξήσεως οὐχ ὁμοίως ἐπὶ πάντων αἰσθητὸς οὐδὲ οὗτος · οἷς ὁ τῆς ἀκμῆς ἕπεται πάντως αἰσθητὸς , ὁμολογούντων ἡμῶν ἔστιν ὅτε μηδὲν ἔχειν ἐναργὲς γνώρισμα τῆς ἀρχῆς τοῦ πάθους καὶ τῆς αὐξήσεως . ἐπὶ τούτων οὖν , ὡς πρὸς τὴν χρείαν τῆς τέχνης , ἀληθῶς τις ἐρεῖ τὸν τῆς ἀκμῆς μόνον ὑπάρχειν καιρόν · εἰ δὲ καὶ σώζεσθαι μέλλοιεν , ἕπεσθαι πάντως αὐτῷ τὸν τῆς παρακμῆς , αἰσθητὸν καὶ τοιοῦτον , ὡς ἂν ἐν χρόνῳ συνιστάμενον οὐκ ἀπλατεῖ . καὶ γὰρ εἰ ἢ δι’ αἱμοῤῥαγίας , ἢ δι’ ἱδρώτων τις ὀξέως κριθείη , χρόνος γοῦν τις ὑπάρχει καὶ τούτῳ αἰσθητὸς ὁ τῆς παρακμῆς · εἰ δ’ ἐλάττονος τούτου καθ’ ἕτερα νοσήματα γινομένου , τρισὶν ἢ τέτταρσιν ἢ καὶ πλέοσιν ἡμέραις παρακμάζοντος , τοῦτο οὐδὲν τὸν ἔμπροσθεν λόγον φαίνεται παραβλάπτον , οὐδὲ διαβάλλει τὸ κεφάλαιον τῆς ἀποφάσεως , ἀλλ’ ἔτι μένει , τὸ πάντων τῶν νοσημάτων , ὅσα λύεται , καθάπερ ἀκμὴν , οὕτω δὴ καὶ παρακμὴν ὑπάρχειν τινά .
Lemmas: περί δέ ὁ ἄλλος , ἐν ὅς ἀπόλλυμι , μικρός ὕστερον λέγω , διαρθρόω πρότερος , ὅσος διορισμός τις ὁ λέγω δέω . εἷς μέν οὖν εἰμί αὐτός καί ὁ περί ὁ ἀκμή , εἴτε ἄχρονος ὑπάρχω διαπαντός , ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ , ἔͅν εἰ πρός ὁ αἴσθησις φαίνω παρεκτείνω πολλάκις ἀξιόλογος χρόνος · εἴτε διαπαντός ἔχω τις πλάτος , ὅτε μέν μέγας , ὅτε δέ ἐλαχύς · εἴτε ἐπί τις μέν νόσημα ἔγχρονος , ἐπί τις δέ ἄχρονος . μακρός δέ λόγος δέω ὁ σκέμμα , ἔοικα παραλείπω αὐτός ἅπας , μιμέομαι Ἱπποκράτης περί ὁ κατά ὁ ὦμος ἔκπτωσις λέγω · οὐ μέντοι ἰσχυρίζομαι ἐγώ περί αὐτός , καίτοι ἔχω ὅς τις λέγω . καθά γάρ ἐκεῖνος ἀρκέω ὁ διαπαντός ὁράω αὐτός , κατά ὁ αὐτός τρόπος ἐͅγώ νῦν ὡς διαπαντός ὁράω λέγω . πᾶς ἀκμή ὁ κατά μέρος παροξυσμός χρόνος γίγνομαι θεάομαι , ὥστε ἔͅν εἰ πρός ὁ φύσις ἄχρονος εἰμί , μηδείς ἐκ αὐτός χρεία ἀπολαύω ἐγώ . ὅταν γάρ πρῶτος αἴσθησις σαφής ὁ παρακμή γίγνομαι , τότε ὁ ἁρμόζω αὐτός βοήθημα χράω · μέχρι δέ ἄν ἀπό ὁ ἴσος ἀριθμός ἵστημι ὁ μέγεθος ὁ πυρετός , μέχρι τοσοῦτος ὁ μέγεθος ὁ ἀκμή οἰκεῖος πράσσω προσήκω . κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος ἐπί ὀφθαλμία καί πλευρῖτις καί πᾶς φλεγμονή ἕκαστος τε ὁ ἄλλος νόσημα ὁ καθόλου καιρός ὁ ὁ διάφορος βοήθημα ὑπαγορεύω χρῆσις , αἴσθησις μετρέω . λογικός οὖν γίγνομαι σκέμμα ὁ περί ὁ πλάτος ὁ ἀκμή , εἴτε ὁ κατά μέρος παροξυσμός , εἴτε ὁ ὅλος νόσος τις σκοπέω · νυνί δέ οὐ πρόκειμαι ἐγώ ὁ τοιοῦτος διαιρέω , ὡς ὁ ὁ πᾶς ἐν πᾶς φέρω πράσσω , ὅς εἷς εἰμί καί Ἀρχιγένης . ἀναμίσγω γάρ οὗτος ὁ ἀνήρ ἰατρικός πραγματεία ἐνίοτε μέν ὑπέρ ὄνομα ζήτησις , εἰμί δέ ὅτε καί περί αὐτός ὁ πρᾶγμα , ἀλλά λογικός · ἐγώ δέ ὥσπερ ἀεί οὗτος φυλάσσω , καί νῦν οὕτως πράσσω , ἐάω ὑπέρ ἀκμή ἕτερος ζητέω , εἴτε ἄχρονος εἰμί , εἴτε σύν χρόνος τις , ὁ χρεία μετρέω αὐτός , ὁ φύσις ὁράω ἐναργής ἐν τε ὁ ἡλικία ὁ ἀκμαστικός ἐν πλατύς χρόνος διαλύω , ἐν τε ὁ νόσημα ἐνίοτε μέν ἐν μακρός , πολλάκις δέ ἐν ἐλαχύς , πάντως δέ οὖν ἐν αἰσθητός . ﻿ οὗτος δέ αὐτός ὁ ὁ χρόνος διάφορος ἐναργής εἰμί ἐπί ὁ κατά ὁ ἀκμή ἡλικία ἐν ὁ ζῷον θεάομαι · καί γάρ δή καί κύων θηρευτικός , καί ἵππος ἀγωνιστής ὁράω ἤδη τις ποιέω οἰκεῖος ἔργον ἐν ὁ ὁ αὔξησις καιρός , καί μετά οὗτος τέλειος τε αὐτός φημί γίγνομαι , καί βλέπω ἐναργής ἰσχυρός μέν ἤ πρόσθεν , ὡσαύτως δέ ἰσχύω οὐ ἐνιαυτός μόνος , ἀλλά καί δύο εἰμί ὅτε καί τρεῖς ἔτος · ὥσπερ καί ἄνθρωπος ἀθλητής οὐ τρεῖς οὗτος γε μόνος , ἀλλά καί τέσσαρες καί πέντε πολλάκις ἔτος ἰσοσθενής διαμένω ὡς πρός αἴσθησις . οὕτως δέ ὡς φημί καί κατά ὁ νόσος ὁ τε κατά μέρος παροξυσμός ὁ ἀκμή ἐν χρόνος ποιέω σαφής , καί πολύς δή μάλα ὁ καθόλου καιρός ὁ ὅλος νόσος πλάτος ἔχω , ὁ τε ἄλλος πᾶς ὁ τε ὁ ἀκμή οὐδείς ἥσσων ( εἰμί ) ὁ τε ὁ ἄλλος ἕκαστος . γνωρίζω δέ αὐτός ἐνίοτε μέν ἐγχωρέω σαφής , εἰμί δέ ὅτε ἀμυδρός , ἤ καί παντάπασι ἀγνοέω ἄχρι πάμπολυς . καί κατά οὗτος ἔνιοι δοκέω ὁ νόσημα εὐθύς εἰσβάλλω ἀκμάζω · καί οὗτος μέν αὐτός ὁ ἀδύνατος εἰμί , οὔτε γάρ ὁ λέγω συνοχος πυρετός εὐθύς ἀπό ὁ ἀκμή ποτέ εἰσβάλλω , ἀλλά ἀπό ὁ πρῶτος προσβολή ἄχρι ὁ τέλειος ἀκμή ὥρα ἤτοι τέσσαρες ἤ τρεῖς ἀφικνέομαι ἐλαχύς , ἐντεῦθεν δέ πάντως ἴσος ἑαυτοῦ μένω συνεχής ἄχρι κρίσις . ἀλλά οὐδέ ὁ μάλα ἐξαίφνης εἰσβάλλω ἀκμάζω λέγω τις ἄν , ὁ ἀποπληξία · οὐδέ γάρ ἀκριβής εἰμί ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ἐν μέν βραχύς χρόνος διεξέρχομαι ὁ τε ἀρχή καί ὁ ἀνάβασις , οὐ μήν ἄναρχος γε εἰμί , οὐδέ εὐθύς εἰσβάλλω τέλειος , ὥσπερ οὐδέ ὁ ὁ ἐπιληψία παροξυσμός · οὐδείς γάρ οὕτως ἁλίσκομαι ἐξαίφνης ὁ σύμπτωμα , καθά ὁ ὁ τράχηλος ἀφαιρέω , καίτοι καί οὗτος ὁ τομή πρῶτος τις χρόνος ἔχω καί δεύτερος καί τρίτος καί τέταρτος , ὥσπερ εἰ καί χειρουργός τις ὁστισοῦν τέμνω . ἀλλά γάρ , εἰ βούλομαι , συγχωρέω χωρίς χρόνος ὁ τε ἐπιληπτικός καί ὁ ἀποπληκτικός γίγνομαι κατάπτωσις , ἵνα ὅς γε ἐκ ἀρχή προτίθημι διέρχομαι . οὗτος μέν γάρ αὐτός σύμπτωμα εἰμί ὁ γίγνομαι κατάπτωσις , ὁ νόσος δέ οὐ οὗτος εἰμί , ἀλλά χρή πάντως αὐτός , ὡς ἀποδείκνυμι , εἰμί τις διάθεσις σῶμα . εἰ δέ οὐ ἔχω εἴτε γεννάω αὐτός , εἴτε αὐξάνω γνώρισμα τις , ὁ μέν ἀκόλουθος λόγος οὐ ἀνατρέπω οὗτος , κατά ὅς λέγω πᾶς νόσημα ἀναγκαῖος εἰμί διά ὁ ἀνάβασις ἐπί ὁ ἀκμή ἀφικνέομαι , δύσγνωστος δέ ἐνίοτε καί πολύς ἄγνωστος ὁ νόσημα ὁμολογέω εἰμί ὁ αὔξησις . ὅτι δέ ἀληθής εἰμί ὅς λέγω , πείθω ἄν σύ βραχύς λόγος ὅδε . σκίρρος ὄγκος θεάομαι πολλάκις ἐν σκέλος εὐθύς ἐκ ἀρχή συνίστημι ἄνευ ὁ προηγέομαι φλεγμονή , καί τρεῖς γε ἐνίοτε καί τέσσαρες ἔτος αὐξάνω κατά βραχύς , χωρίς ὁ παρεμποδίζω αἰσθητός ὁ ἀναγκαῖος ὁ σκέλος ἐνέργεια · ἐν δέ ὁ χρόνος διά μέγεθος ἀξιόλογος ὕστερον ποτέ καί ὁ βάδισις ἐνοχλέω . ἐπινοέω τοίνυν , οὐ γάρ ἀδύνατος , ἐν ὁ σιμός ὁ ἧπαρ ἤδη τις ὄγκος συνίστημι σκιρρώδης · καί λανθάνω μέχρι τις οὗτος ὁ σύστασις , ὕστερον μέντοι ὁ ὁ διάθεσις αὐτός εἰμί φανερός , μηδέ τότε δύναμαι ἐγώ ἐξευρίσκω , ἐπί ὅς διάθεσις οὗτος συμβαίνω · χρόνος δέ ὕστερον ἤδη που καί παρέγχυσις ὑδερικός συμβαίνω , μηδέ τότε πρός ὁ ἁφή διασημαίνω ὁ σκιρρωδής ὄγκος · ἀλλά ὕστερον γε φαίνω ἀξιόλογος ἀναμιμνῄσκω ἐγώ ὁ ἔμπροσθεν ἄγνοια . οὐ ὀλίγος γοῦν ἐγώ θεάομαι κατά ὁ τοιοῦτος ὁδός ὁ σύμπτωμα ἐν ὀλίγος χρόνος προφαίνω ὄγκος οὐ μικρός ἐν ἧπαρ σκιρρώδης , συνίστημι μέν ἐκ πολύς , λανθάνω δέ διά ὁ αὐτός μικρότης καί εὐτροφία ὁ κατά ὑποχόνδριος μῦς . ἀλλά ὅταν αὐξάνω ὁ σκίρρος ἅμα μέν ἐπαναβαίνω ὁ κύρτος ὁ ἧπαρ , ἅμα δέ ἀτροφία αἴτιος γίγνομαι ὁ τε ἄλλος ὁ ζῷον μόριον καί ὁ κατά ὑποχόνδριος μῦς , ἐκ ἀμφότερος οὗτος ἐναργής ἐν ὀλίγος χρόνος διάγνωσις , αὐτός ἤδη ὑπάρχω ἀξιόλογος μέγεθος . ὁ μέν δή τοιοῦτος πᾶς συνάπτω ὁ ὁ πάσχω μόριον ἐπίσκεψις , περί ὅς οὐ πρόκειμαι μέν ἐν ὁ πάρειμι σκοπέω , δηλόω δέ ὑπέρ ὁ κοινωνία αὐτός οὐ ἄχρηστος . ἐπί δέ ὁ ἐκ ἀρχή λόγος ἔρχομαι καιρός . ἕκαστος ὁ νόσημα ἴδιος εἰμί χρόνος ὁ ὁ γένεσις , ἐνίοτε μέν αἰσθητός , ἐνίοτε δέ οὐ αἰσθητός · ἀπό ὅς πάλιν ὁ ὁ αὔξησις οὐ ὅμοιος ἐπί πᾶς αἰσθητός οὐδέ οὗτος · ὅς ὁ ὁ ἀκμή ἕπομαι πάντως αἰσθητός , ὁμολογέω ἐγώ εἰμί ὅτε μηδείς ἔχω ἐναργής γνώρισμα ὁ ἀρχή ὁ πάθος καί ὁ αὔξησις . ἐπί οὗτος οὖν , ὡς πρός ὁ χρεία ὁ τέχνη , ἀληθής τις λέγω ὁ ὁ ἀκμή μόνος ὑπάρχω καιρός · εἰ δέ καί σῴζω μέλλω , ἕπομαι πάντως αὐτός ὁ ὁ παρακμή , αἰσθητός καί τοιοῦτος , ὡς ἄν ἐν χρόνος συνίστημι οὐ ἀπλατής . καί γάρ εἰ ἤ διά αἱμορραγία , ἤ διά ἱδρώς τις ὀξύς κρίνω , χρόνος γοῦν τις ὑπάρχω καί οὗτος αἰσθητός ὁ ὁ παρακμή · εἰ δέ ἐλαχύς οὗτος κατά ἕτερος νόσημα γίγνομαι , τρεῖς ἤ τέσσαρες ἤ καί πολύς ἡμέρα παρακμάζω , οὗτος οὐδείς ὁ ἔμπροσθεν λόγος φαίνω παραβλάπτω , οὐδέ διαβάλλω ὁ κεφάλαιος ὁ ἀπόφασις , ἀλλά ἔτι μένω , ὁ πᾶς ὁ νόσημα , ὅσος λύω , καθά ἀκμή , οὕτως δή καί παρακμή ὑπάρχω τις .