galenus.de-temperamentis-libri-iii 3.2
Ἐπειδὴ δὲ ταῦτα διώρισται , πάλιν ἐκεῖθεν ἀρκτέον τοῦ λόγου . τῶν ζῴων ἕκαστον οἰκείαις τρέφεται τροφαῖς · οἰκεία δ’ ἐστὶν ἑκάστῳ τροφὴ πᾶν ὅ τι ἂν ἐξομοιωθῆναι δύνηται τῷ τρεφομένῳ σώματι . χρὴ τοίνυν ὅλην τὴν οὐσίαν τοῦ τρέφοντος ὅλῃ τῇ τοῦ τρεφομένου φύσει κοινωνίαν τέ τινα καὶ ὁμοιότητα κεκτῆσθαι , πάντως οὐκ ὀλίγης οὐδ’ ἐνταῦθα τῆς κατὰ τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον ὑπαρχούσης διαφορᾶς · τὰ μὲν γὰρ μᾶλλον οἰκεῖά τ’ ἐστὶ καὶ ὅμοια , τὰ δ’ ἧττον , ὥστε καὶ τῆς κατεργασίας τὰ μὲν ἰσχυροτέρας τε καὶ πολυχρονιωτέρας , τὰ δ’ ἀσθενεστέρας θ’ ἅμα καὶ ὀλιγοχρονιωτέρας προσδεῖσθαι , τὸ μὲν ὀρνίθειον ἐλάττονος , τὸ δὲ χοίρειον πλείονος , τὸ δὲ βόειον ἔτι πλείονος . ἐλαχίστης δὲ δεῖται μεταβολῆς εἰς ἐξομοίωσιν ὁ οἶνος , ὅθεν καὶ τρέφει καὶ ῥώννυσι τάχιστα . πάντως μὲν οὖν καὶ τοῦτον ὁμιλῆσαι χρὴ τοῖς πεπτικοῖς ὀργάνοις , γαστρί τε καὶ ἥπατι καὶ φλεψίν , ἐν οἷς ἂν προκατεργασθεὶς τρέφειν ἤδη δύναιτο τὸ σῶμα · πρὶν δὲ τῆς ἐν τούτοις μεταβολῆς ἐπιτυχεῖν οὐχ οἷόν τ’ αὐτῷ τροφὴν ζῴου γενέσθαι , κἂν εἰ δι’ ὅλης ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐπικείμενος ἔξωθεν εἴη τῷ χρωτί . πολὺ δὲ δὴ μᾶλλον ἄρτος ἔξωθεν ἐπικείμενος ἢ τεῦτλον ἢ μάζα τρέφειν ἀδύνατα . τὰ μὲν οὖν ὁμοιούμενα πάντη τροφαί , τὰ δ’ ἄλλα σύμπαντα φάρμακα καλεῖται . διττὴ δὲ καὶ τούτων ἡ φύσις · ἢ γὰρ οἷάπερ ἐλήφθη διαμένοντα νικᾷ καὶ μεταβάλλει τὸ σῶμα , καθ’ ὃν τρόπον ἐκεῖνο τὰ σιτία , καὶ πάντως ταῦτα τὰ φάρμακα δηλητήριά τε καὶ φθαρτικὰ τῆς τοῦ ζῴου φύσεώς ἐστιν , ἢ μεταβολῆς ἀρχὴν παρὰ τοῦ σώματος λαβόντα σήπεται τοὐντεῦθεν ἤδη καὶ διαφθείρεται κἄπειτα συνδιασήπει τε καὶ συνδιαφθείρει τὸ σῶμα · δηλητήρια δ’ ἐστὶν ἔτι καὶ ταῦτα . τρίτον δ’ ἐπ’ αὐτοῖς ἐστιν εἶδος φαρμάκων τῶν ἀντιθερμαινόντων μὲν τὸ σῶμα , κακὸν δ’ οὐδὲν ἐργαζομένων καὶ τέταρτον , ὅσα καὶ ποιοῦντά τι καὶ πάσχοντα νικᾶται τῷ χρόνῳ καὶ τελέως ἐξομοιοῦται . συμπέπτωκε δὲ τούτοις ἅμα τε φαρμάκοις εἶναι καὶ τροφαῖς . Θαυμαστὸν δ’ οὐδέν , εἰ βραχείας ἀφορμῆς ἔνια λαβόμενα μεγίστην ἐκτροπὴν ἴσχει τῆς ἀρχαίας φύσεως . ὁρᾶται γοῦν καὶ τῶν ἔξω πολλὰ τοιαῦτα . κατὰ μέν γε τὴν ἐπὶ τῆς Ἀσίας Μυσίαν οἰκία ποτὲ κατεκαύθη τρόπῳ τοιῷδε · κόπρος ἀπέκειτο περιστερῶν ἤδη σεσηπυῖα καὶ τεθερμασμένη καὶ ἀτμὸν ἀναπέμπουσα καὶ ἁπτομένοις ἱκανῶς θερμή . ταύτης δὲ πλησίον ἦν , ὡς καὶ ψαύειν ἤδη , θυρὶς ἔχουσα ξύλα νεωστὶ καταληλιμμένα ῥητίνῃ πολλῇ . θέρους οὖν μέσου λάβρος ἥλιος προσβαλὼν ἐξῆψε τὴν ῥητίνην τε καὶ τὰ ξύλα . κἀντεῦθεν ἤδη θύραι τινὲς ἕτεραι πλησίον ὑπάρχουσαι καὶ θυρίδες ἔναγχος ἐξαληλιμμέναι ῥητίνῃ ῥᾳδίως τε διεδέξαντο τὸ πῦρ καὶ μέχρι τῆς ὀροφῆς ἐξέτειναν . ἐπεὶ δ’ ἅπαξ ἐκείνης ἡ φλὸξ ἐλάβετο , ταχέως ἐπὶ πᾶσαν ἐνεμήθη τὴν οἰκίαν . οὕτω δέ πως , οἶμαι , καὶ τὸν Ἀρχιμήδην φασὶ διὰ τῶν πυρείων ἐμπρῆσαι τὰς τῶν πολεμίων τριήρεις . ἀνάπτεται δ’ ἑτοίμως ὑπὸ πυρείου καὶ ἔριον καὶ στυπεῖον καὶ θρυαλλὶς καὶ νάρθηξ καὶ πᾶν ὅ τι ἂν ὁμοίως ᾖ ξηρόν τε καὶ χαῦνον . ἐξάπτουσι δὲ φλόγα καὶ λίθοι παρατριβόμενοι καὶ μᾶλλον ἢν θείου τις αὐτοῖς ἐπιπάσσῃ . καὶ τὸ τῆς Μηδείας δὲ φάρμακον τοιοῦτον ἦν . πάντα γοῦν ἀνάπτεται προσβαλλούσης θερμασίας οἷς ἂν ἐπαλειφθῇ . σκευάζεται δ’ ἐκεῖνο διά τε θείου καὶ τῆς ὑγρᾶς ἀσφάλτου . καὶ μὲν δὴ καὶ ὡς θαῦμά τις ἐδείκνυ · ἀποσβεννὺς λύχνον αὖθις ἧπτε τοίχῳ προσφέρων · ἕτερος δὲ λίθῳ προσέφερεν · ἐτεθείωτο δ’ ἄρα καὶ ὁ τοῖχος καὶ ὁ λίθος . καὶ ὡς ἐγνώσθη τοῦτο , θαυμαστὸν οὐκέτ’ ἦν τὸ γιγνόμενον . Πάντ’ οὖν ταῦτα τὰ φάρμακα θερμὰ μὲν οὔπω τελέως ἐστίν , ἐπιτηδειότατα μέντοι πρὸς τὸ γενέσθαι θερμὰ καὶ διὰ τοῦτο δυνάμει θερμὰ λέγεται . περὶ μὲν δὴ τούτων οὐδὲν ἄπορον , ἀλλ’ οὐδὲ διὰ τί πινόμενος μὲν ὁ οἶνος ἱκανῶς θερμαίνει τὸ σῶμα , κατὰ δὲ τοῦ δέρματος ἐπιτιθέμενος οὐ θερμαίνει . δέδεικται γὰρ ὀλίγῳ πρότερον οὐχ ἁπλῶς ὡς θερμὸν φάρμακον ἀλλ’ ὡς οἰκεία τροφὴ θερμαίνων τὸ ζῷον . ὡς γὰρ αἱ τοῦ πυρὸς ἐπιτήδειοι τροφαὶ τὸ πῦρ αὔξουσιν , οὕτω καὶ τῶν φύσει θερμῶν σωμάτων ὅ τί περ ἂν οἰκεία τε καὶ σύμφυτος ὑπάρχῃ τροφὴ ῥώσει τε πάντως αὐτὰ καὶ τὴν ἔμφυτον αὐξήσει θερμασίαν . καὶ τοῦτο μὲν ἁπάσης τροφῆς κοινόν · οἴνῳ δ’ ἴδιον ἐξαίρετον ὑπάρχει τὸ τάχος τῆς μεταβολῆς ὡς δᾳδὶ καὶ θρυαλλίδι καὶ στυπείῳ καὶ πίττῃ . καὶ δὴ καὶ τῆς εἰκόνος ἐχόμενοι τοῦ πυρὸς ἀναμνησθῶμεν αὖθις ξύλων ὑγρῶν , ἃ τροφὴ μέν ἐστι καὶ αὐτὰ τοῦ πυρός , ἀλλ’ οὐκ εὐθὺς οὐδ’ ἐκ τοῦ παραχρῆμα , καὶ διὰ τοῦτ’ ἐπιβληθέντα [ πολλάκις ] τῷ πυρὶ κατακρύπτει τε τὴν φλόγα καὶ μάλιστ’ ἂν ἀσθενὴς ὑπάρχῃ καὶ σμικρά , καὶ κίνδυνον ἐπάγει φθορᾶς . οὕτως οὖν κἀν τοῖς ζῴοις ὅσα τῶν ἐδεσμάτων , ἵν’ ἐξομοιωθῇ τελέως καὶ θρέψῃ τὸ σῶμα , χρόνου δεῖται , ψῦχος μᾶλλον ἐπάγειν ἢ θάλπος ἐν τῷ παραυτίκα φαίνεται . θερμαίνει μὴν ἐν τῷ χρόνῳ καὶ ταῦτα , παραπλησίως τοῖς ἄλλοις ἐδέσμασιν , εἰ μόνον αὐτοῖς προσγένοιτο τὸ θρέψαι τὸ σῶμα . τροφὴ γὰρ ἅπασα κατὰ τὸν ἑαυτῆς λόγον αὔξει τὸ τοῦ ζῴου θερμόν . εἰ δὲ καταποθείη μὲν ὡς τροφή , μὴ μέντοι κρατηθείη μηδ’ ἐξομοιωθείη , τοῦτ’ ἐκεῖνο τὸ πρὸς Ἱπποκράτους εἰρημένον , εἴη ἂν ὄνομα τροφῆς , ἔργον δ’ οὐχί . τριχῶς γὰρ τῆς τροφῆς λεγομένης , ὡς καὶ τοῦτ’ αὐτὸς ἐδίδαξεν εἰπών · " τροφὴ δὲ τὸ τρέφον , τροφὴ καὶ τὸ οἷον τροφὴ καὶ τὸ μέλλον " , ἡ μὲν ἤδη τρέφουσα καὶ προστιθεμένη καὶ μηκέτι μέλλουσα κυρίως ὀνομάζεται τροφὴ καὶ θερμαίνει πάντως τὸ τρεφόμενον σῶμα , τῶν δ’ ἄλλων οὐδετέρα , διότι μηδὲ τροφὴ κυρίως ἐστίν , ἀλλὰ τὸ μὲν οἷον τροφή , τὸ δ’ ὅτι μέλλει τοιοῦτον γενήσεσθαι . ταῦτ’ ἄρα καὶ αὐτὸς ὁ οἶνος οὐκ ἀεὶ θερμαίνει τὸ ζῷον , ὥσπερ οὐδὲ τοὔλαιον ἀνάπτει τὴν φλόγα , καίτοι γ’ οἰκειοτάτη τροφὴ πυρὸς ὑπάρχον , ἀλλ’ ἐὰν ἀσθενεῖ καὶ σμικρᾷ φλογὶ καταχέῃς ἔλαιον ἀθρόον καὶ πολύ , καταπνίξεις καὶ τελέως ἀποσβέσεις αὐτὴν μᾶλλον ἢ αὐξήσεις . οὕτως οὖν καὶ ὁ οἶνος , ἐπειδὰν πολὺς ὡς μὴ κρατεῖσθαι πίνηται , τοσοῦτον ἀποδεῖ τοῦ θερμαίνειν τὸ ζῷον , ὥστε καὶ πάθη ψυχρότατα γεννᾷ · ἀποπληξίαι γοῦν καὶ παραπληξίαι καὶ κάροι καὶ κώματα καὶ παραλύσεις ἐπιληψίαι τε καὶ σπασμοὶ καὶ τέτανοι ταῖς ἀμέτροις οἴνου πόσεσιν ἕπονται , ψυχρὰ σύμπαντα πάθη . καθόλου γὰρ ὅσα τῶν εἰς τὸ σῶμα λαμβανομένων ὡς τροφὴ θερμαίνει , ταῦθ’ εὕροις ἄν ποτε καὶ ψύχοντα , καθότι καὶ τὴν φλόγα πρὸς τῆς αὐτῆς ὕλης οὐκ αὐξανομένην μόνον , ἀλλὰ καὶ σβεννυμένην ἐνίοτε . ταυτὶ μὲν οὖν ἔοικεν ὁμολογεῖν ἅπαντα τοῖς τε περὶ τῶν στοιχείων καὶ τοῖς περὶ τῶν κράσεων λογισμοῖς .
Lemmas: ἐπειδή δέ οὗτος διορίζω , πάλιν ἐκεῖθεν ἄρχω ὁ λόγος . ὁ ζῷον ἕκαστος οἰκεῖος τρέφω τροφή · οἰκεῖος δέ εἰμί ἕκαστος τροφή πᾶς ὅς τις ἄν ἐξομοιόω δύναμαι ὁ τρέφω σῶμα . χρή τοίνυν ὅλος ὁ οὐσία ὁ τρέφω ὅλος ὁ ὁ τρέφω φύσις κοινωνία τε τις καί ὁμοιότης κτάομαι , πάντως οὐ ὀλίγος οὐδέ ἐνταῦθα ὁ κατά ὁ μάλα τε καί ἥσσων ὑπάρχω διαφορά · ὁ μέν γάρ μάλα οἰκεῖος τε εἰμί καί ὅμοιος , ὁ δέ ἥσσων , ὥστε καί ὁ κατεργασία ὁ μέν ἰσχυρός τε καί πολυχρόνιος , ὁ δέ ἀσθενής τε ἅμα καί ὀλιγοχρόνιος προσδέω , ὁ μέν ὀρνίθειος ἐλαχύς , ὁ δέ χοίρειος πολύς , ὁ δέ βόειος ἔτι πολύς . ἐλαχύς δέ δέω μεταβολή εἰς ἐξομοίωσις ὁ οἶνος , ὅθεν καί τρέφω καί ῥώννυμι ταχύς . πάντως μέν οὖν καί οὗτος ὁμιλέω χρή ὁ πεπτικός ὄργανον , γαστήρ τε καί ἧπαρ καί φλέψ , ἐν ὄις ἄν προκατεργάζομαι τρέφω ἤδη δύναμαι ὁ σῶμα · πρίν δέ ὁ ἐν οὗτος μεταβολή ἐπιτυγχάνω οὐ οἷος τε αὐτός τροφή ζῷον γίγνομαι , κἀν εἰ διά ὅλος ἡμέρα καί νύξ ἐπίκειμαι ἔξωθεν εἰμί ὁ χρώς . πολύς δέ δή μάλα ἄρτος ἔξωθεν ἐπίκειμαι ἤ τεῦτλον ἤ μᾶζα τρέφω ἀδύνατος . ὁ μέν οὖν ὁμοιόω πάντῃ τροφή , ὁ δέ ἄλλος σύμπας φάρμακον καλέω . δισσός δέ καί οὗτος ὁ φύσις · ἤ γάρ οἷος λαμβάνω διαμένω νικάω καί μεταβάλλω ὁ σῶμα , κατά ὅς τρόπος ἐκεῖνος ὁ σιτίον , καί πάντως οὗτος ὁ φάρμακον δηλητήριος τε καί φθαρτικός ὁ ὁ ζῷον φύσις εἰμί , ἤ μεταβολή ἀρχή παρά ὁ σῶμα λαμβάνω σήπω ἐντεῦθεν ἤδη καί διαφθείρω ἔπειτα συνδιασήπω τε καί συνδιαφθείρομαι ὁ σῶμα · δηλητήριος δέ εἰμί ἔτι καί οὗτος . τρίτος δέ ἐπί αὐτός εἰμί εἶδος φάρμακον ὁ ἀντιθερμαίνω μέν ὁ σῶμα , κακός δέ οὐδείς ἐργάζομαι καί τέταρτος , ὅσος καί ποιέω τις καί πάσχω νικάω ὁ χρόνος καί τέλειος ἐξομοιόω . συμπίπτω δέ οὗτος ἅμα τε φάρμακον ἵημι καί τροφή . θαυμαστός δέ οὐδείς , εἰ βραχύς ἀφορμή ἔνιοι λαμβάνω μέγας ἐκτροπή ἴσχω ὁ ἀρχαῖος φύσις . ὁράω γοῦν καί ὁ ἔξω πολύς τοιοῦτος . κατά μέν γε ὁ ἐπί ὁ Ἀσία Μυσία οἰκίον ποτέ κατακαίω τρόπος τοιόσδε · κόπρος ἀπόκειμαι περιστερά ἤδη σήπω καί θερμαίνω καί ἀτμός ἀναπέμπω καί ἅπτω ἱκανός θερμός . οὗτος δέ πλησίον εἰμί , ὡς καί ψαύω ἤδη , θυρίς ἔχω ξύλον νεωστί καταλείφω ῥητίνη πολύς . θέρος οὖν μέσος λάβρος ἥλιος προσβάλλω ἐξάπτω ὁ ῥητίνη τε καί ὁ ξύλον . ἐντεῦθεν ἤδη θύρα τις ἕτερος πλησίον ὑπάρχω καί θυρίς ἔναγχος ἐξαλείφω ῥητίνη ῥᾴδιος τε διαδέχομαι ὁ πῦρ καί μέχρι ὁ ὀροφή ἐκτείνω . ἐπεί δέ ἅπαξ ἐκεῖνος ὁ φλόξ λαμβάνω , ταχύς ἐπί πᾶς νέμω ὁ οἰκία . οὕτως δέ πως , οἴομαι , καί ὁ Ἀρχιμήδης φημί διά ὁ πυρεῖον ἐμπίμπρημι ὁ ὁ πολέμιος τριήρης . ἀνάπτω δέ ἑτοῖμος ὑπό πυρεῖον καί ἔριον καί στυππεῖον καί θρυαλλίς καί νάρθηξ καί πᾶς ὅς τις ἄν ὅμοιος εἰμί ξηρός τε καί χαῦνος . ἐξάπτω δέ φλόξ καί λίθος παρατρίβω καί μάλα ἐάν θεῖος τις αὐτός ἐπιπάσσω . καί ὁ ὁ Μήδεια δέ φάρμακον τοιοῦτος εἰμί . πᾶς γοῦν ἀνάπτω προσβάλλω θερμασία ὄις ἄν ἐπαλείφω . σκευάζω δέ ἐκεῖνος διά τε θεῖος καί ὁ ὑγρός ἄσφαλτος . καί μέν δή καί ὡς θαῦμα τις δείκνυμι · ἀποσβέννυμι λύχνος αὖθις ἅπτω τοῖχος προσφέρω · ἕτερος δέ λίθος προσφέρω · θειόω δέ ἄρα καί ὁ τοῖχος καί ὁ λίθος . καί ὡς γιγνώσκω οὗτος , θαυμαστός οὐκέτι εἰμί ὁ γίγνομαι . πᾶς οὖν οὗτος ὁ φάρμακον θερμός μέν οὔπω τέλειος εἰμί , ἐπιτήδειος μέντοι πρός ὁ γίγνομαι θερμός καί διά οὗτος δύναμις θερμός λέγω . περί μέν δή οὗτος οὐδείς ἄπορος , ἀλλά οὐδέ διά τίς πίνω μέν ὁ οἶνος ἱκανός θερμαίνω ὁ σῶμα , κατά δέ ὁ δέρμα ἐπιτίθημι οὐ θερμαίνω . δείκνυμι γάρ ὀλίγος πρότερος οὐ ἁπλῶς ὡς θερμός φάρμακον ἀλλά ὡς οἰκεῖος τροφή θερμαίνω ὁ ζῷον . ὡς γάρ ὁ ὁ πῦρ ἐπιτήδειος τροφή ὁ πῦρ αὐξάνω , οὕτως καί ὁ φύσις θερμός σῶμα ὅς τις περ ἄν οἰκεῖος τε καί σύμφυτος ὑπάρχω τροφή ῥώννυμι τε πάντως αὐτός καί ὁ ἔμφυτος αὐξάνω θερμασία . καί οὗτος μέν ἅπας τροφή κοινός · οἶνος δέ ἴδιος ἐξαιρετός ὑπάρχω ὁ τάχος ὁ μεταβολή ὡς δαίς καί θρυαλλίς καί στύπειον καί πίσσα . καί δή καί ὁ εἰκών ἔχω ὁ πῦρ ἀναμιμνήσκω αὖθις ξύλον ὑγρός , ὅς τροφή μέν εἰμί καί αὐτός ὁ πῦρ , ἀλλά οὐ εὐθύς οὐδέ ἐκ ὁ παραχρῆμα , καί διά οὗτος ἐπιβάλλω [ πολλάκις ] ὁ πῦρ κατακρύπτω τε ὁ φλόξ καί μάλα ἐάν ἀσθενής ὑπάρχω καί μικρός , καί κίνδυνος ἐπάγω φθορά . οὕτως οὖν ἐν ὁ ζῷον ὅσος ὁ ἔδεσμα , ἵνα ἐξομοιόω τέλειος καί τρέφω ὁ σῶμα , χρόνος δέω , ψῦχος μάλα ἐπάγω ἤ θάλπος ἐν ὁ παραυτίκα φαίνω . θερμαίνω μήν ἐν ὁ χρόνος καί οὗτος , παραπλήσιος ὁ ἄλλος ἔδεσμα , εἰ μόνος αὐτός προσγίγνομαι ὁ τρέφω ὁ σῶμα . τροφή γάρ ἅπας κατά ὁ ἑαυτοῦ λόγος αὐξάνω ὁ ὁ ζῷον θερμός . εἰ δέ καταπίνω μέν ὡς τροφή , μή μέντοι κρατέω μηδέ ἐξομοιόω , οὗτος ἐκεῖνος ὁ πρός Ἱπποκράτης λέγω , εἰμί ἄν ὄνομα τροφή , ἔργον δέ οὐ . τριχῶς γάρ ὁ τροφή λέγω , ὡς καί οὗτος αὐτός διδάσκω λέγω · " τροφή δέ ὁ τρέφω , τροφή καί ὁ οἷος τροφή καί ὁ μέλλω " , ὁ μέν ἤδη τρέφω καί προστίθημι καί μηκέτι μέλλω κύριος ὀνομάζω τροφή καί θερμαίνω πάντως ὁ τρέφω σῶμα , ὁ δέ ἄλλος οὐδέτερος , διότι μηδέ τροφή κύριος εἰμί , ἀλλά ὁ μέν οἷος τροφή , ὁ δέ ὅτι μέλλω τοιοῦτος γίγνομαι . οὗτος ἄρα καί αὐτός ὁ οἶνος οὐ ἀεί θερμαίνω ὁ ζῷον , ὥσπερ οὐδέ ἔλαιον ἀνάπτω ὁ φλόξ , καίτοι γε οἰκεῖος τροφή πῦρ ὑπάρχω , ἀλλά ἐάν ἀσθενής καί μικρός φλόξ κατηχέω ἔλαιον ἀθρόος καί πολύς , καταπνίγω καί τέλειος ἀποσβέννυμι αὐτός μάλα ἤ αὐξάνω . οὕτως οὖν καί ὁ οἶνος , ἐπειδάν πολύς ὡς μή κρατέω πίνω , τοσοῦτος ἀποδέω ὁ θερμαίνω ὁ ζῷον , ὥστε καί πάθος ψυχρός γεννάω · ἀποπληξία γοῦν καί παραπληξία καί κάρος καί κῶμα καί παράλυσις ἐπιληψία τε καί σπασμός καί τέτανος ὁ ἄμετρος οἶνος πόσις ἕπομαι , ψυχρός σύμπας πάθος . καθόλου γάρ ὅσος ὁ εἰς ὁ σῶμα λαμβάνω ὡς τροφή θερμαίνω , οὗτος εὑρίσκω ἄν ποτέ καί ψύχω , καθότι καί ὁ φλόξ πρός ὁ αὐτός ὕλη οὐ αὐξάνω μόνος , ἀλλά καί σβέννυμι ἐνίοτε . οὗτος μέν οὖν ἔοικα ὁμολογέω ἅπας ὁ τε περί ὁ στοιχεῖον καί ὁ περί ὁ κρᾶσις λογισμός .