galenus.de-symptomatum-differentiis-liber 3
Ἀναμνησθέντας οὖν πρῶτον χρὴ τὸ τριττὸν τῆς φύσεως αὐτῶν οὕτω τέμνειν ἐφεξῆς ἅπαντα , τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τῆς βλάβης τῶν ἐνεργειῶν ποιησαμένους . τμητέον δὴ ταύτην εἰς δύο τὰ πρῶτα γένη , διότι καὶ τῶν ἐνεργειῶν αὐτῶν δύο εἰσὶν αἱ πρῶται διαφοραί . αἱ μὲν γὰρ ψυχῆς , αἱ δὲ φύσεώς εἰσι . καὶ καλοῦνται διὰ τοῦτο ψυχικαὶ μὲν αἱ πρότεραι , φυσικαὶ δὲ αἱ δεύτεραι . αὖθις οὖν τὰς ψυχικὰς προτέρας τέμνοντες εἴς τε τὰς αἰσθητικὰς καὶ τὰς κινητικὰς καὶ τρίτας τὰς ἡγεμονικὰς , ( οὐδὲν γὰρ χεῖρον οὕτως αὐτὰς ὀνομάσαι διδασκαλίας σαφοῦς ἕνεκα ) καὶ πάλιν ἑκάστην τῶν εἰρημένων διαιροῦμεν εἰς τὰς ἐν αὐτῇ διαφοράς . ἡ μὲν οὖν αἰσθητικὴ τῆς ψυχῆς ἐνέργεια πέντε τὰς πάσας ἔχει διαφορὰς , ὁρατὰς , καὶ ὀσφρητὰς , καὶ γευστὰς , καὶ ἀκουστὰς , καὶ ἁπτάς · ἡ δὲ κινητικὴ τὸ μὲν προσεχὲς ὄργανον ἓν ἔχει καὶ τὸν τρόπον αὐτοῦ τῆς κινήσεως ἕνα , ( δέδεικται γὰρ οὕτως ἐν τοῖς περὶ μυῶν κινήσεως ) ποικίλλεται δὲ ἐν τοῖς κατὰ μέρος ὀργάνοις , ὡς φαίνεσθαι πολυειδής . ἡ λοιπὴ δὲ ἐνέργεια τῆς ψυχῆς ἡ κατ’ αὐτὸ τὸ ἡγεμονικὸν εἴς τε τὸ φανταστικὸν καὶ διανοητικὸν καὶ μνημονευτικὸν διαιρεῖται . καὶ τοίνυν αἱ βλάβαι τῶν αἰσθητικῶν ἐνεργειῶν κοιναὶ μὲν ἁπασῶν ἀναισθησίαι τινές εἰσιν , ἢ δυσαισθησίαι , ( καλῶ δὲ δυσαισθησίας μὲν ἁπάσας τὰς μοχθηρὰς αἰσθήσεις ) κατὰ μέρος δὲ ἑκάστης ἐν ὀφθαλμοῖς μὲν τυφλότητές τε καὶ ἀμβλυωπίαι καὶ παροράσεις τινές · ἐν ὠσὶ δὲ κωφότητές τε καὶ βαρυηκοΐαι καὶ παρακούσεις τινές . οὕτω δὲ καὶ κατὰ τὴν γλῶτταν καὶ τὰς ῥῖνας καὶ τὴν ἁφὴν , εἰ καὶ μηδὲν ἴδιον ὄνομα κέκτηνται , ταῖς εἰρημέναις ἀνάλογον ἔχουσιν . ἢ γὰρ οὐδ’ ὅλως αἰσθήσονται τῶν οἰκείων αἰσθητῶν , ἢ κακῶς . καὶ τὸ κακῶς τοῦτο διττὸν ἔσται , θάτερον μὲν ἀμυδρῶς , θάτερον δὲ παρατυπωτικῶς . ἴδιον δὲ ἐξαίρετον ἡ κατὰ τὴν ἁφὴν ﻿ ἐνέργεια παρὰ τὰς ἄλλας αἰσθήσεις κέκτηται σύμπτωμα τὴν ὀδύνην , ἐγγινομένην μὲν καὶ ταῖς ἄλλαις αἰσθήσεσιν ἀπὸ τῶν ἔξωθεν οἰκείων αἰσθητῶν · ἐπὶ δέ γε ταύτης οὐκ ἀπὸ τῶν ἔξωθεν μόνον , ἀλλὰ καὶ πολὺ δὴ μᾶλλον ἀπὸ τῶν ἐν αὐτῷ τῷ σώματι διαθέσεων , καὶ πολλάκις γε οὕτως ἰσχυρῶς , ὥστ’ ἀποκτεῖναί τινας σφᾶς αὐτοὺς ὑπὸ τοῦ πόνου βιασθέντας . ἐγγίνεται μὲν οὖν καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς ὀδυνηρόν τι πάθος ὑπὸ φωτὸς λαμπροῦ , καὶ τοῖς ὠσὶν ὑπὸ μεγάλου τινὸς ἢ τραχέος ψόφου . καὶ δὴ καὶ κατὰ τὰς γεύσεις καὶ τὰς ὀσμὰς ἕτερα τοιαῦτα παθήματα συνίσταται λυπηρὰ , πρὸς τῶν ἰδίων αἰσθητῶν ἑκάστης τῶν αἰσθήσεων ὀδυνηρῶς διατιθεμένης . μέγισται δὲ ὀδύναι συμπίπτουσι τῇ τῆς ἁφῆς αἰσθήσει . καὶ γὰρ ὅσα διὰ φλεγμονὴν ὤτων , ἤ τινα ἄλλην ἐν αὐτοῖς διάθεσιν ἀλγοῦμεν ἰσχυρῶς , οὐ τῆς ἀκουστικῆς ἐστιν , ἀλλὰ τῆς ἁπτικῆς αἰσθήσεως ἴδια . κοινὴ γὰρ αὕτη πάντων αἰσθανομένων ὀργάνων , αἱ δ’ ἄλλαι τέτταρες ἑκάστου κατὰ μόνας . οὕτω δὲ κᾀν τοῖς ὀφθαλμοῖς πολλάκις ὀδύναι γίγνονται σφοδραὶ , τῆς ἐν αὐτοῖς ἁπτικῆς αἰσθήσεως ἀνιωμένης . ὥσπερ δὲ καὶ κατὰ τοὺς ὀδόντας ἐστὶ καὶ τὸ κῶλον ἀλγήματα . καὶ μὲν δὴ καὶ τὸ κνηστιᾷν ἐκ τούτου τοῦ γένους ἐστὶ τῶν συμπτωμάτων . μὴ τοίνυν ἔτι ζήτει καθ’ ἕκαστον μόριον ἴδιον ὄνομα τοιοῦτον , οἷον κεφαλαλγίας τε καὶ καρδιαλγίας καὶ ὠταλγίας · οὐ γὰρ εὑρήσεις κείμενον · ἀλλ’ ἀρκεῖ λόγῳ πάνθ’ ἑρμηνεύειν τὰ τοιαῦτα , κύστεως ἀλγήματα λέγοντα , ἀτὰρ καὶ νεφρῶν καὶ σπληνὸς καὶ γονάτων καὶ ποδὸς καὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως . τοιαῦτα μὲν δὴ καὶ τοσαῦτα τῶν αἰσθητικῶν ἐνεργειῶν τὰ συμπτώματα . καὶ πρὸς τούτοις ἔτι δύο ἐξαίρετα , τὸ μὲν ἀγρυπνία , τὸ δὲ κῶμα , κατ’ αὐτὸ τὸ πρῶτον αἰσθητικὸν , ὃ δὴ καὶ κοινὸν ἁπασῶν ἐστι τῶν αἰσθήσεων , συνιστάμενα . τῶν δ’ αὖ κινητικῶν ἐνεργειῶν ἀκινησία μὲν καὶ δυσκινησία τὰ πρῶτα συμπτώματα . δυσκινησίας δὲ τὸ μὲν ἀμυδρὰ καὶ ἄῤῥωστος κίνησις , τὸ δὲ μοχθηρά · καὶ τῆς μοχθηρᾶς ἡ μὲν τρομώδης , ἡ δὲ σπασμώδης , ἡ δὲ παλμώδης , ἡ δὲ κλονώδης . ἔνια δὲ τῶν εἰρημένων συμπτωμάτων , ἐπειδὰν ἐν ὅλῳ τῷ σώματι γένηται , διαφόρου τυγχάνει προσηγορίας , ὡς ἐμπροσθότονός τε καὶ ὀπισθότονος καὶ τέτανος . εἰ δὲ μὴ μόνον σπασμὸς εἴη τοῦ παντὸς σώματος , ἀλλὰ καὶ τῶν ἡγεμονικῶν ἐνεργειῶν ἐπίσχεσις , ἐπιληψία τὸ τοιοῦτον προσαγορεύεται , καθάπερ γε καὶ ἀποπληξία ἡ παντὸς τοῦ σώματος παράλυσις ἅμα ταῖς ἡγεμονικαῖς ἐνεργείαις . αὗται μὲν αἱ τῶν κινητικῶν ἐνεργειῶν βλάβαι · εἰ δέ τις ἴδιον ἐξαίρετον ὄνομα οὐ κέκτηται , οὐ χρὴ τούτου χάριν ἐξαπατηθέντας οἰηθῆναι παραλελεῖφθαί τι σύμπτωμα , καθάπερ οὐδὲ τὴν ἄπνοιάν τε καὶ δύσπνοιαν , ἢ τὴν ἰσχουρίαν τε καὶ δυσουρίαν , ἢ τὴν ἀφωνίαν τε καὶ κακοφωνίαν καὶ δυσφωνίαν , ἀλλὰ χρὴ τὰ τοιαῦτα πάντα αὐτὸν τὸν ἰατρὸν ἐξευρίσκειν καθ’ ἑκάστην ἐνέργειαν ψυχικὴν , ὥσπέρ γε καὶ τὰς καθ’ ἕκαστον αὐτῶν διαφορὰς , οἷον εἰ τύχοι τῆς δυσπνοίας ἑνὸς οὔσης συμπτώματος ἔργου ψυχικοῦ , τῆς ἀναπνοῆς , αἱ πᾶσαι πόσαι γίνονται διαφοραὶ , καθάπερ ἐν τῷ περὶ δυσπνοίας ἐδείξαμεν · ἢ τῆς κακοφωνίας αἱ κατὰ μέρος πόσαι διαφοραὶ , καθάπερ ἐν τοῖς περὶ φωνῆς διῄρηται . πολλαχόθι δὲ καὶ ἀπορήσειεν ἄν τις ἐκ ποίου γένους ἐστὶ τὸ σύμπτωμα , καθάπερ ἐπὶ τοῦ σκορδινᾶσθαι καὶ χασμᾶσθαι καὶ πτάρνυσθαι καὶ βήττειν . ἀλλὰ περὶ μὲν τῶν τοιούτων ἁπάντων ἐπὶ πλέον ἐν τῷ μετὰ ταῦτα λόγῳ τῷ περὶ τῶν ἐν τοῖς συμπτώμασιν αἰτιῶν εἰρήσεται . ἐφεξῆς δ’ ἂν εἴη τὰς τῶν ἡγεμονικῶν ἐνεργειῶν βλάβας διελθεῖν , καὶ πρώτης γε τῆς φανταστικῆς . ἔστι δὲ καὶ ταύτης τὸ μὲν οἷον παράλυσίς τις , ὃ δὴ κάρος καὶ κατάληψις ὀνομάζεται , τὸ δὲ οἷον μοχθηρά τις ἢ πλημμελὴς κίνησις , ὅπερ δὴ παραφροσύνη καλεῖται , τὸ δὲ οἷον ἐλλιπὴς καὶ ἄτονος , ὡς ἐν κώμασί τε καὶ ληθάργοις . καὶ μέν γε καὶ αὐτῆς τῆς διανοητικῆς ἐνεργείας ἡ μὲν οἷον παράλυσις , ἄνοια , ἡ δ’ οἷον ἐλλιπὴς κίνησις , μωρία τε καὶ μώρωσις , ἡ δ’ οἷον πλημμελὴς , παραφροσύνη καλεῖται . τὰ πολλὰ μὲν γὰρ ἐπ’ ἀμφοῖν ἅμα συνίσταται τὸ παραφρονεῖν , ἔν τε τῷ μὴ καλῶς φαντασιοῦσθαι κᾀν τῷ μὴ δεόντως λογίζεσθαι , ἔστι δ’ ὅτε καὶ κατὰ τὸ ἕτερον αὐτῶν μόνον , ὥσπερ γε καὶ Θεοφίλῳ τῷ ἰατρῷ νοσοῦντι τὰ μὲν ἄλλα σωφρόνως ὑπῆρχε διαλέγεσθαί τε καὶ γνωρίζειν ἀκριβῶς τοὺς παρόντας , αὐλητὰς δέ τινας κατειληφέναι τὴν γωνίαν τοῦ οἰκήματος ἐν ᾧ κατέκειτο , καὶ διαπαντὸς αὐλεῖν τε ἅμα καὶ κτυπεῖν ἐνόμιζε καὶ τούτους βλέπειν ᾤετο , τοὺς μὲν ἑστῶτας αὐτόθι , τοὺς δὲ καθημένους , οὕτω διηνεκῶς αὐλοῦντας , ὡς μήτε νύκτωρ ἀνιέναι τι , μήτε δι’ ὅλης ἡμέρας ἡσυχάζειν μὴ τὸ σμικρότατον · ἐκεκράγει δὲ διὰ παντὸς , ἐκβληθῆναι κελεύων αὐτοὺς τῆς οἰκίας . καὶ τοῦτ’ ἦν αὐτῷ τὸ τῆς παραφροσύνης εἶδος . καὶ ὡς ἐῤῥώσθη γε τελέως καὶ ἀπέφυγε τὸ νόσημα , τά τε ἄλλα πάντα τὰ ὑπὸ τῶν εἰσιόντων ἑκάστου ῥηθέντα καὶ πραχθέντα διηγεῖτο καὶ τοῦ περὶ τοὺς αὐλητὰς ἐμέμνητο φαντάσματος . ἐνίοις δὲ φάντασμα μὲν οὐδὲν φαίνεται , λογίζονται δ’ οὐκ ὀρθῶς , τοῦ διανοητικοῦ τῆς ψυχῆς αὐτοῖς πεπονθότος · ὥσπερ καὶ τῷ φρενιτικῷ τῷ κλείσαντι μὲν τὰς θύρας ἔνδοθεν , ἕκαστον δὲ τῶν σκευῶν προτείνοντι διὰ τῶν θυρίδων , εἶτα ἐρωτῶντι τοὺς παριόντας , εἰ κελεύοιεν ῥίπτειν . οὗτος γὰρ ἑκάστου μὲν τῶν σκευῶν ἀκριβῶς ἔλεγε τοὔνομα , κᾀν τῷδε δῆλος ἦν οὔτ’ ἐν τῇ φαντασίᾳ τῇ περὶ αὐτὰ βεβλαμμένος οὔτ’ ἐν τῇ τῶν ὀνομάτων μνήμῃ . τί δὴ βούλεται αὐτῷ τὸ πάντα ῥίπτειν ἀφ’ ὑψηλοῦ καὶ καταγνύναι ; τοῦτ’ οὐκέθ’ οἷός τ’ ἦν συμβαλεῖν , ἀλλ’ ἐν αὐτῷ δὴ τῷ ἔργῳ τῷδε κατάδηλος ἐγίνετο παραπαίων . ﻿ ὅτι δὲ καὶ περὶ τὸ μνημονευτικὸν τῆς ψυχῆς γίνεται συμπτώματα καὶ νοσοῦσιν ἔτι καὶ ἤδη πεπαυμένοις τῶν νοσημάτων , τοῦτο μὲν καὶ παρὰ Θουκυδίδου μαθεῖν ἔνεστιν ἐνίους τῶν διασωθέντων ἐκ τοῦ λοιμοῦ μέχρι τοσούτου τῶν ἔμπροσθεν ἁπάντων ἐπιλαθέσθαι λέγοντος , ὡς μὴ μόνον τοὺς ἰδίους , ἀλλὰ καὶ σφᾶς αὑτοὺς ἀγνοῆσαι .
Lemmas: ἀναμιμνῄσκω οὖν πρῶτος χρή ὁ τρισσός ὁ φύσις αὐτός οὕτως τέμνω ἐφεξῆς ἅπας , ὁ ἀρχή ἀπό ὁ βλάβη ὁ ἐνέργεια ποιέω . τμητέον δή οὗτος εἰς δύο ὁ πρῶτος γένος , διότι καί ὁ ἐνέργεια αὐτός δύο εἰμί ὁ πρῶτος διαφορά . ὁ μέν γάρ ψυχή , ὁ δέ φύσις εἰμί . καί καλέω διά οὗτος ψυχικός μέν ὁ πρότερος , φυσικός δέ ὁ δεύτερος . αὖθις οὖν ὁ ψυχικός πρότερος τέμνω εἰς τε ὁ αἰσθητικός καί ὁ κινητικός καί τρίτος ὁ ἡγεμονικός , ( οὐδείς γάρ κακός οὕτως αὐτός ὀνομάζω διδασκαλία σαφής ἕνεκα ) καί πάλιν ἕκαστος ὁ λέγω διαιρέω εἰς ὁ ἐν αὐτός διαφορά . ὁ μέν οὖν αἰσθητικός ὁ ψυχή ἐνέργεια πέντε ὁ πᾶς ἔχω διαφορά , ὁρατός , καί ὀσφρητός , καί γευστός , καί ἀκουστός , καί ἁπτός · ὁ δέ κινητικός ὁ μέν προσεχής ὄργανον εἷς ἔχω καί ὁ τρόπος αὐτός ὁ κίνησις εἷς , ( δείκνυμι γάρ οὕτως ἐν ὁ περί μῦς κίνησις ) ποικίλλω δέ ἐν ὁ κατά μέρος ὄργανον , ὡς φαίνω πολυειδής . ὁ λοιπός δέ ἐνέργεια ὁ ψυχή ὁ κατά αὐτός ὁ ἡγεμονικός εἰς τε ὁ φανταστικός καί διανοητικός καί μνημονευτικός διαιρέω . καί τοίνυν ὁ βλάβη ὁ αἰσθητικός ἐνέργεια κοινός μέν ἅπας ἀναισθησία τις εἰμί , ἤ δυσαισθησία , ( καλέω δέ δυσαισθησία μέν ἅπας ὁ μοχθηρός αἴσθησις ) κατά μέρος δέ ἕκαστος ἐν ὀφθαλμός μέν τυφλότης τε καί ἀμβλυωπία καί παρόρασις τις · ἐν οὖς δέ κωφότης τε καί βαρυηκοΐα καί παράκουσις τις . οὕτως δέ καί κατά ὁ γλῶσσα καί ὁ ῥίς καί ὁ ἁφή , εἰ καί μηδείς ἴδιος ὄνομα κτάομαι , ὁ λέγω ἀνάλογος ἔχω . ἤ γάρ οὐδέ ὅλος αἰσθάνομαι ὁ οἰκεῖος αἰσθητός , ἤ κακός . καί ὁ κακός οὗτος δισσός εἰμί , ἕτερος μέν ἀμυδρός , ἕτερος δέ παρατυπωτικός . ἴδιος δέ ἐξαιρετός ὁ κατά ὁ ἁφή ﻿ ἐνέργεια παρά ὁ ἄλλος αἴσθησις κτάομαι σύμπτωμα ὁ ὀδύνη , ἐγγίγνομαι μέν καί ὁ ἄλλος αἴσθησις ἀπό ὁ ἔξωθεν οἰκεῖος αἰσθητός · ἐπί δέ γε οὗτος οὐ ἀπό ὁ ἔξωθεν μόνος , ἀλλά καί πολύς δή μάλα ἀπό ὁ ἐν αὐτός ὁ σῶμα διάθεσις , καί πολλάκις γε οὕτως ἰσχυρός , ὥστε ἀποκτείνω τις σφεῖς αὐτός ὑπό ὁ πόνος βιάζω . ἐγγίγνομαι μέν οὖν καί ὁ ὀφθαλμός ὀδυνηρός τις πάθος ὑπό φώς λαμπρός , καί ὁ οὖς ὑπό μέγας τις ἤ τραχύς ψόφος . καί δή καί κατά ὁ γεῦσις καί ὁ ὀσμή ἕτερος τοιοῦτος πάθημα συνίστημι λυπηρός , πρός ὁ ἴδιος αἰσθητός ἕκαστος ὁ αἴσθησις ὀδυνηρός διατίθημι . μέγας δέ ὀδύνη συμπίπτω ὁ ὁ ἁφή αἴσθησις . καί γάρ ὅσος διά φλεγμονή οὖς , ἤ τις ἄλλος ἐν αὐτός διάθεσις ἀλγέω ἰσχυρός , οὐ ὁ ἀκουστικός εἰμί , ἀλλά ὁ ἁπτικός αἴσθησις ἴδιος . κοινός γάρ οὗτος πᾶς αἰσθάνομαι ὄργανον , ὁ δέ ἄλλος τέσσαρες ἕκαστος κατά μόνος . οὕτως δέ εἰͅν ὁ ὀφθαλμός πολλάκις ὀδύνη γίγνομαι σφοδρός , ὁ ἐν αὐτός ἁπτικός αἴσθησις ἀνιάω . ὥσπερ δέ καί κατά ὁ ὀδούς εἰμί καί ὁ κῶλον ἄλγημα . καί μέν δή καί ὁ κνηστιάω ἐκ οὗτος ὁ γένος εἰμί ὁ σύμπτωμα . μή τοίνυν ἔτι ζητέω κατά ἕκαστος μόριον ἴδιος ὄνομα τοιοῦτος , οἷος κεφαλαλγία τε καί καρδιαλγία καί ὠταλγία · οὐ γάρ εὑρίσκω κεῖμαι · ἀλλά ἀρκέω λόγος πᾶς ἑρμηνεύω ὁ τοιοῦτος , κύστις ἄλγημα λέγω , ἀτάρ καί νεφρός καί σπλήν καί γόνυ καί πούς καί ὁ ἄλλος ὡσαύτως . τοιοῦτος μέν δή καί τοσοῦτος ὁ αἰσθητικός ἐνέργεια ὁ σύμπτωμα . καί πρός οὗτος ἔτι δύο ἐξαιρετός , ὁ μέν ἀγρυπνία , ὁ δέ κῶμα , κατά αὐτός ὁ πρῶτος αἰσθητικός , ὅς δή καί κοινός ἅπας εἰμί ὁ αἴσθησις , συνιστάω . ὁ δέ αὖ κινητικός ἐνέργεια ἀκινησία μέν καί δυσκινησία ὁ πρῶτος σύμπτωμα . δυσκινησία δέ ὁ μέν ἀμυδρός καί ἄρρωστος κίνησις , ὁ δέ μοχθηρός · καί ὁ μοχθηρός ὁ μέν τρομώδης , ὁ δέ σπασμώδης , ὁ δέ παλμώδης , ὁ δέ κλονώδης . ἔνιοι δέ ὁ λέγω σύμπτωμα , ἐπειδάν ἐν ὅλος ὁ σῶμα γίγνομαι , διάφορος τυγχάνω προσηγορία , ὡς ἐμπροσθότονος τε καί ὀπισθότονος καί τέτανος . εἰ δέ μή μόνος σπασμός εἰμί ὁ πᾶς σῶμα , ἀλλά καί ὁ ἡγεμονικός ἐνέργεια ἐπίσχεσις , ἐπιληψία ὁ τοιοῦτος προσαγορεύω , καθά γε καί ἀποπληξία ὁ πᾶς ὁ σῶμα παράλυσις ἅμα ὁ ἡγεμονικός ἐνέργεια . οὗτος μέν ὁ ὁ κινητικός ἐνέργεια βλάβη · εἰ δέ τις ἴδιος ἐξαιρετός ὄνομα οὐ κτάομαι , οὐ χρή οὗτος χάριν ἐξαπατάω οἴομαι παραλείπω τις σύμπτωμα , καθά οὐδέ ὁ ἄπνοια τε καί δύσπνοια , ἤ ὁ ἰσχουρία τε καί δυσουρία , ἤ ὁ ἀφωνία τε καί κακοφωνία καί δυσφωνία , ἀλλά χρή ὁ τοιοῦτος πᾶς αὐτός ὁ ἰατρός ἐξευρίσκω κατά ἕκαστος ἐνέργεια ψυχικός , ὥσπερ γε καί ὁ κατά ἕκαστος αὐτός διαφορά , οἷος εἰ τυγχάνω ὁ δύσπνοια εἷς εἰμί σύμπτωμα ἔργον ψυχικός , ὁ ἀναπνοή , ὁ πᾶς πόσος γίγνομαι διαφορά , καθά ἐν ὁ περί δύσπνοια δείκνυμι · ἤ ὁ κακοφωνία ὁ κατά μέρος πόσος διαφορά , καθά ἐν ὁ περί φωνή διαιρέω . πολλαχόθι δέ καί ἀπορέω ἄν τις ἐκ ποῖος γένος εἰμί ὁ σύμπτωμα , καθά ἐπί ὁ σκορδινάομαι καί χασμάομαι καί πτάρνυμαι καί βήσσω . ἀλλά περί μέν ὁ τοιοῦτος ἅπας ἐπί πολύς ἐν ὁ μετά οὗτος λόγος ὁ περί ὁ ἐν ὁ σύμπτωμα αἰτία λέγω . ἐφεξῆς δέ ἄν εἰμί ὁ ὁ ἡγεμονικός ἐνέργεια βλάβη διέρχομαι , καί πρῶτος γε ὁ φανταστικός . εἰμί δέ καί οὗτος ὁ μέν οἷος παράλυσις τις , ὅς δή κάρος καί κατάληψις ὀνομάζω , ὁ δέ οἷος μοχθηρός τις ἤ πλημμελής κίνησις , ὅς δή παραφροσύνη καλέω , ὁ δέ οἷος ἐλλιπής καί ἄτονος , ὡς ἐν κῶμα τε καί λήθαργος . καί μέν γε καί αὐτός ὁ διανοητικός ἐνέργεια ὁ μέν οἷος παράλυσις , ἄνοια , ὁ δέ οἷος ἐλλιπής κίνησις , μωρία τε καί μώρωσις , ὁ δέ οἷος πλημμελής , παραφροσύνη καλέω . ὁ πολύς μέν γάρ ἐπί ἄμφω ἅμα συνίστημι ὁ παραφρονέω , ἐν τε ὁ μή καλός φαντασιόω εἰͅν ὁ μή δεόντως λογίζομαι , εἰμί δέ ὅτε καί κατά ὁ ἕτερος αὐτός μόνος , ὥσπερ γε καί Θεόφιλος ὁ ἰατρός νοσέω ὁ μέν ἄλλος σώφρων ὑπάρχω διαλέγω τε καί γνωρίζω ἀκριβής ὁ πάρειμι , αὐλητής δέ τις καταλαμβάνω ὁ γωνία ὁ οἴκημα ἐν ὅς κατάκειμαι , καί διαπαντός αὐλέω τε ἅμα καί κτυπέω νομίζω καί οὗτος βλέπω οἴομαι , ὁ μέν ἵστημι αὐτόθι , ὁ δέ κάθημαι , οὕτως διηνεκής αὐλέω , ὡς μήτε νύκτωρ ἀνίημι τις , μήτε διά ὅλος ἡμέρα ἡσυχάζω μή ὁ μικρός · κράζω δέ διά πᾶς , ἐκβάλλω κελεύω αὐτός ὁ οἰκία . καί οὗτος εἰμί αὐτός ὁ ὁ παραφροσύνη εἶδος . καί ὡς ῥώννυμι γε τέλειος καί ἀποφεύγω ὁ νόσημα , ὁ τε ἄλλος πᾶς ὁ ὑπό ὁ εἰσέρχομαι ἕκαστος λέγω καί πράσσω διηγέομαι καί ὁ περί ὁ αὐλητής μιμνῄσκω φάντασμα . ἔνιοι δέ φάντασμα μέν οὐδείς φαίνω , λογίζομαι δέ οὐ ὀρθός , ὁ διανοητικός ὁ ψυχή αὐτός πάσχω · ὥσπερ καί ὁ φρενιτικός ὁ κλῄζω μέν ὁ θύρα ἔνδοθεν , ἕκαστος δέ ὁ σκεῦος προτείνω διά ὁ θυρίς , εἶτα ἐρωτάω ὁ παρέρχομαι , εἰ κελεύω ῥίπτω . οὗτος γάρ ἕκαστος μέν ὁ σκεῦος ἀκριβής λέγω ὄνομα , εἰͅν ὅδε δῆλος εἰμί οὔτε ἐν ὁ φαντασία ὁ περί αὐτός βλάπτω οὔτε ἐν ὁ ὁ ὄνομα μνήμη . τίς δή βούλομαι αὐτός ὁ πᾶς ῥίπτω ἀπό ὑψηλός καί κατάγνυμι ; οὗτος οὐκέτι οἷος τε εἰμί συμβάλλω , ἀλλά ἐν αὐτός δή ὁ ἔργον ὅδε κατάδηλος γίγνομαι παραπαίω . ﻿ ὅτι δέ καί περί ὁ μνημονευτικός ὁ ψυχή γίγνομαι σύμπτωμα καί νοσέω ἔτι καί ἤδη παύω ὁ νόσημα , οὗτος μέν καί παρά Θουκυδίδης μανθάνω ἔνειμι ἔνιοι ὁ διασῴζω ἐκ ὁ λοιμός μέχρι τοσοῦτος ὁ ἔμπροσθεν ἅπας ἐπιλανθάνω λέγω , ὡς μή μόνος ὁ ἴδιος , ἀλλά καί σφεῖς ἑαυτοῦ ἀγνοέω .