galenus.de-symptomatum-causis-libri-iii 1.8
Καὶ περὶ μὲν τῶν αἰσθητικῶν ὀργάνων ἁπάντων , ἔτι τε τῶν κατὰ ταῦτα δυνάμεων , ἤδη μοι δοκῶ πέρας ἔχειν τὸν λόγον . ἐπ’ αὐτὸ δὲ τὸ κατάρχον αὐτῶν ἐπιπέμπον τε τοῖς κατὰ μέρος οἷον ἐκ πηγῆς τινος ἑαυτοῦ τὰς δυνάμεις ἐπιέναι τῷ λόγῳ καιρός . ἔστι δὲ δήπου τὸ πρῶτον αἰσθητικόν . ἐν αὐτοῖς μὲν γὰρ τοῖς κατὰ μέρος ὀργάνοις ἑκάστῃ τῶν αἰσθήσεων ἡ ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν ἀλλοίωσις ἐπιτελεῖται . ταύτης δὲ αἰσθητικὸν γίγνεται τὸ ἀλλοιούμενον μόριον , ἐκ τοῦ δέχεσθαι τὴν ἀπ’ ἐγκεφάλου κατιοῦσαν εἰς αὐτὸ διὰ τοῦ νεύρου δύναμιν . αὐτὸς γὰρ ὁ ἐγκέφαλος οὐκ αἰσθητικὸν ὄργανον ὑπὸ τῆς φύσεως , ἀλλ’ αἰσθητικῶν αἰσθητικὸς ἐγένετο . καὶ ὅτι μὲν ἀεὶ διὰ τῶν νεύρων ἐπιπέμπει τὴν αἰσθητικὴν δύναμιν ἅπασι τοῖς τοῦ ζώου μορίοις , ἐναργέστατόν ἐστιν ἐκ τοῦ μετὰ τὸ τμηθῆναι νεῦρον ὁτιοῦν εὐθέως ἀναίσθητον ἀποτελεῖσθαι τὸ μέρος , εἰς ὃ τὸ νεῦρον κατασχίζεται . ἐναργὲς δὲ οὐδὲν ἧττόν ἐστι καὶ ὡς κατὰ τοὺς ὕπνους ἤτοι παντάπασιν ἀργοῦσιν αἱ αἰσθήσεις , ἢ ἀμυδρῶς ἐνεργοῦσιν . εὔλογον οὖν ὀλίγην τινα ἐπιῤῥεῖν τηνικαῦτα δύναμιν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῖς κατὰ μέρος . καὶ τό γε βαθέως τε καὶ μὴ βαθέως κοιμᾶσθαι , τοῦτο δὴ τὸ συνήθως ἑκάστοτε λεγόμενον , ἐν τῷ ποσῷ τῆς ἐπιῤῥοῆς ἐστι . τοσούτῳ γὰρ μεῖον ἐπιῤῥεῖν εἰκός ἐστιν , ὅσῳπερ ἂν ὁ ὕπνος ᾖ βαθύτερος . ἔοικεν οὖν ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ παντὶ τῷ κατὰ τὸν ὕπνον ἀναπαύεσθαι μὲν ἡ ψυχικὴ δύναμις , ἐνεργεῖν δὲ ἰσχυρότερον ἡ φυσική . τεκμήραιτο δ’ ἄν τις τῷ κεκμηκυῖαν αὐτὴν ὑπνωσάντων ἀναῤῥώννυσθαι , καὶ μάλισθ’ ὅταν ἐπὶ τροφῇ συμμέτρῳ κοιμηθῶμεν · ἔτι τε τῷ πέττεσθαι τὴν τροφὴν ὑπνούντων κάλλιστα καθ’ ὅλον τοῦ ζώου τὸν ὄγκον , οὐκ ἐν τῇ γαστρὶ μόνον . ἔστι δὲ καὶ ἄλλως εὔλογον ἀναπαύεσθαί ποτε κᾀκεῖνο τοῦ ζώου τὸ μέρος , ἐν ᾧ τῆς λογικῆς ψυχῆς ἐστιν ﻿ ἡ ἀρχή . ἡ μὲν γὰρ καρδία φαίνεται κατὰ σμικρὰ τοῦτο ποιοῦσα , ὡς μὴ δεῖσθαι χρόνου πολλοῦ πρὸς ἀνάπαυσιν · ὁ δὲ ἐγκέφαλος οὐχ οὕτως , ἀλλ’ ἐν μὲν ταῖς ἐγρηγόρσεσιν ἐνεργεῖ διὰ παντὸς , ὑπνούντων δὲ ἡσυχάζει , καὶ διὰ τοῦτο βαθύτερος ὕπνος συμπίπτει τοῖς πλείονα γυμνασαμένοις , ὡς ἂν ἀπεῤῥυηκυίας αὐτοῖς πολλῆς δυνάμεως ἀπὸ τῆς ἀρχῆς , ὁπότε ἐνήργουν . διά τε οὖν τὴν κένωσιν ἧς ἔπεμψε δυνάμεως ὁ ἐγκέφαλος , ἔτι δὲ διὰ τὸν κάματον , ὃν ἔκαμε διὰ τὰς πολλὰς ἐνεργείας , ἀναπαύσεώς τε ἅμα καὶ ἀναῤῥώσεως χρῄζει . ὥσπερ δὲ ἐπὶ τοῖς γυμνασίοις ἑτοιμότερόν τε καὶ βαθύτερον ὑπνοῦσιν , οὕτω καὶ τροφὴν προσενεγκάμενοι , καὶ ὅσῳ περ ἂν ὑγροτέρα τὴν φύσιν ὑπάρχῃ , τοσούτῳ μᾶλλον ὑπνοῦσιν · οὕτω δὲ καὶ οἶνον πλείονα προσαράμενοι , καὶ λουσάμενοι λουτροῖς δαψιλέσι θερμοῖς κατὰ τῆς κεφαλῆς . ἅπαντα γὰρ τὰ τοιαῦτα φαίνεται πληροῦντα τὸν ἐγκέφαλον ὑγρότητος , ἧς ἄρα δεῖται κεκμηκώς τε καὶ κατεξηρασμένος ὡσαύτως ἐν ταῖς πολλαῖς ἐνεργείαις . ἀλλὰ γὰρ ὅτι ἡ μὲν κεφαλὴ πληρουμένη τὸν ὕπνον ἐπιφέρει , δέδεικται πρὸς Ἀριστοτέλους αὐτάρκως , καὶ οὐδὲν δεῖ νῦν ἡμᾶς ἐπεξιέναι τῷ λόγῳ . τὸ γάρ τοι περὶ ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως ἀναγνούς τις αὐτοῦ βιβλίον , αὐτό τε τοῦτο σαφῶς ἐκμαθήσεται , τὸ πληρουμένης τῆς κεφαλῆς ἐπιγίγνεσθαι τοῖς ζώοις τοὺς ὕπνους , ἔτι τε πρὸς τούτοις κατανοήσει τὸ χωλεῦον παρ’ αὐτῷ τοῦ λόγου . καί τοι γὰρ ἱκανώτατος ὢν ἐπιχειρῆσαι καὶ πιθανώτατος εἰς ὅπερ ἂν ἐθελήσῃ τὸν λόγον ἀγαγεῖν , ὅμως οὐδὲν ἔσχε πιθανώτερον ἐξευρεῖν , διότι τῆς κεφαλῆς πληρουμένης ἀναπαύεται τὸ πρῶτον αἰσθητικὸν ἐν τῇ καρδίᾳ καθιδρυμένον , ὡς αὐτὸς ὑπολαμβάνει · πολὺ γὰρ δήπου πιθανώτερον ἦν ἐπὶ ταῖς τοῦ πνεύμονος ὑγρότησι γίγνεσθαι τοὺς ὕπνους , ὃν ἡ φύσις οὐδὲν ἄλλο ἢ ὑπηρετήσοντα τῇ καρδίᾳ περιέβαλε κύκλῳ . τίς δ’ οὐχὶ καὶ τῶν τἀναντία δοξαζόντων ἰατρῶν , ἢ ἀπὸ ψιλῆς ἀναγομένων τῆς ἐμπειρίας , ἐν κάροις καὶ ληθάργοις καὶ κώμασι καὶ πᾶσι τοῖς παρὰ φύσιν ὑπνώδεσι νοσήμασιν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἀφικνεῖται καταντλῶν καὶ καταπλάττων αὐτὴν , καὶ ξυρῶν , καὶ σικύας προσφέρων , καὶ πᾶν ὁτιοῦν ἄλλο μηχανώμενος , ὡς ἐνταῦθα τῆς ῥίζης τοῦ νοσήματος ὑπαρχούσης ; οὕτω δὲ καὶ τὰς παραφροσύνας καὶ φρενίτιδας , ἁπάσας τε τὰς παρὰ φύσιν ἀγρυπνίας ἰώμενοι , τῇ κεφαλῇ τὰ βοηθήματα προσφέρουσιν . ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἑτέρωθι διὰ πλειόνων ἀποδέδεικται . τὸ δὲ εἰς τὰ παρόντα τοῦ λόγου χρήσιμον , ὡς ὁ ἐγκέφαλος ἡνίκα μὲν ἐπιπλέον αὐτὸς ἐνεργήσας ἀναπαύεσθαι βουληθῇ , τὸν κατὰ φύσιν ὕπνον ἐπάγει τῷ ζώῳ , καὶ μάλιστα ἐπειδὰν ὑγρότητος δαψιλοῦς ἀπολαύειν ἡ ἐν αὐτῷ θρεπτικὴ δύναμις ἔχῃ · ἡνίκα δ’ ἂν ὑπὸ πολλῆς ψυχρᾶς ὑγρότητος βαρύνηται , τὸν ἐν κώμασί τε καὶ ληθάργοις ὕπνον ἐπιφέρει , ὅσα τε ἄλλα νοσήματα παραπλήσια · κεφάλαιον δ’ αὐτῶν ἐστιν ἡ ὑγρότης τε καὶ ψύξις , ἤτοι κατὰ μόνας ἑκατέρα συνισταμένη , ἢ καὶ κατ’ αὐτὸν ἀμφότεραι συνελθοῦσαι . τοιαῦτα γοῦν ἐστι καὶ τὰ φάρμακα πάντα τά τ’ ὄντως ὑπνωτικὰ καὶ ὅσα καλεῖται μὲν οὕτως , ἐργάζεται δ’ οὐχ ὕπνον , ἀλλὰ κῶμά τε καὶ κάρον καὶ νάρκην παντὸς τοῦ σώματος . ὅσα μὲν οὖν ὑγραίνει μόνον , ὑπνωτικὰ δεόντως ὀνομάζεται · τὰ ψύχοντα δὲ οὐκ ὀρθῶς οὔθ’ ὕπνον οὔτ’ ἀνωδυνίαν ἐπιφέρειν ἄν λέγοιντο , ἀλλ’ ἀντὶ μὲν ὕπνου κῶμα καὶ κάρον , ἀντὶ δὲ τῆς ἀνωδυνίας ἀναισθησίαν ἢ δυσαισθησίαν διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς ψύξεως . εἴρηται δὲ δήπου καὶ πρόσθεν , ὡς ἡ νάρκη τὸ πάθημα δυσαισθησία τε ἅμα καὶ δυσκινησία τῶν νευρωδῶν μορίων ἐστί · καὶ γίγνεται μὲν , ὡς ἐλέχθη , καὶ κατ’ ἄλλας αἰτίας , γίγνεται δὲ καὶ κατὰ δυσκρασίαν , ὡς ἐπὶ τοῖς ψύχουσι φαρμάκοις . οὕτω μὲν οὖν ὕπνοι τε καὶ κώματα καὶ κάροι καὶ νάρκαι γίγνονται . ξηρότης δ’ αὖ πάλιν ἀμετροτέρα καὶ θερμότης , καθάπερ ἐν φρενίτισιν , ἢ διὰ χυμόν τινα δακνώδη τε καὶ θερμὸν , ἢ ἐρεθισμοὺς , ἢ ἀγρυπνίας ἐπιφέρουσιν , ὅσαι γε μὴ διὰ λύπην ἤ τινα φροντίδα συνίστανται . ὥσπερ δὲ τὰ τοιαῦτα συμπτώματα κοινὰ τοῦ σώματος ὅλου γίγνεται διὰ τὸ πεπονθέναι τὴν ἀρχὴν , οὕτω καὶ ἄλλα περὶ τὰς καθ’ ὁρμὴν ἐνεργείας ἁπάσας συμπίπτει , τῆς ἀρχῆς παθούσης . αἵ τε γὰρ ἀποπληξίαι καὶ ἐπιληψίαι διὰ τὸν ἐγκέφαλον γίγνονται · τοιοῦτον μέν τοι πάθος ἡ ἀποπληξία περὶ τὰς κατὰ προαίρεσιν ἐνεργείας , οἷον ὁ βαθὺς ὕπνος ἐν ταῖς αἰσθητικαῖς ἐνεργείαις . ἕτερον δὲ τοιοῦτον , οἷον ἐν ταῖς αἰσθητικαῖς ἡ ἀγρυπνία , ὁ ἐν ταῖς ἐπιληψίαις σπασμός . ἄμφω μὲν γὰρ ταῦτα πλημμελεῖς κινήσεις εἰσὶ τοῦ ἐγκεφάλου , καὶ διὰ τοῦτο καὶ τῶν κατὰ μέρος ἁπάντων μελῶν · ἄμφω δ’ αὖ πάλιν θάτεραι καταλήψεις τε καὶ ἡσυχίαι τῶν ἐνεργειῶν αὐτοῦ . κατὰ μέντοι τοὺς ὅλου τοῦ σώματος σπασμοὺς ἄνευ παραφροσύνης ἢ κάρου τὸ νόσημά ἐστι τοῦ κατὰ τὸν τράχηλον νωτιαίου , καθάπερ γε κᾀπειδὰν ἤτοι χεὶρ ἢ σκέλος ἤτοι εἷς μῦς τείνηταί τε καὶ σπᾶται βιαίως , ἑνὸς ἑκάστοτε νεύρου τοῦ κινοῦντος τὸ μέρος ἡ βλάβη . ἥτις δ’ ἀκριβῶς ἐστιν ἡ αἰτία τοῦ νοσήματος ἐφ’ ᾧ σπᾶται τὰ μόρια , χαλεπὸν εἰπεῖν , ὥσπερ γε καὶ τρόμου καὶ παλμοῦ καὶ ῥίγους . ὀνομάζω δὲ νῦν ῥῖγος οὐ τὴν τῆς σφοδρᾶς ψυχρότητος αἴσθησιν , ἀλλὰ τὸν ἀνώμαλον ἅπαντος τοῦ σώματος σεισμόν τε καὶ κλόνον . ἅπαντα γὰρ δὴ ταῦτα φαίνεται καταλαμβάνοντα τὸ μυῶδες γένος ἢ μόνον ἢ μάλιστα τῶν ἄλλων μορίων . ἀκριβέστερον δὲ εἰσόμεθα , διαστειλάμενοι πρότερον αὐτῶν τὰς ἐννοίας . ἐν μὲν γὰρ τῷ παρόντι τέτταρας ἐφθεγξάμεθα προσηγορίας , σπασμὸν καὶ τρόμον καὶ παλμὸν καὶ ῥῖγος . ὁποῖον δὲ ἕκαστόν ἐστι τῶν συμπτωμάτων , ἃ δηλοῦσι , παρ’ οὐδενὶ τῶν ἐμοῦ πρεσβυτέρων εὗρον ἀκριβῶς διωρισμένον , ἀλλ’ οἱ μὲν εὐθέως ἐπὶ τὰς οὐσίας ἔρχονται τῶν νοσημάτων , οἷς ἕπεται τὰ συμπτώματα · τινὲς δὲ ἐπεχείρησαν μὲν αὐτὰ διαστείλασθαι , σφάλλονται δὲ ἐν οἷς ἑρμηνεύουσιν , ὡς ἐξέσται μαθεῖν τῷ βουληθέντι μετὰ τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν ἀναλέξασθαι τὰς βίβλους αὐτῶν . οὐδὲ γὰρ οὐδὲν χαλεπόν ἐστι φωρᾶσαι τὰ κακῶς εἰρημένα , προεγνωσμένων ἤδη τῶν ἀληθῶν . ὑπὲρ ἁπάντων οὖν τούτων εἰρήσεται κατὰ τὸν ἑξῆς λόγον .
Lemmas: καί περί μέν ὁ αἰσθητικός ὄργανον ἅπας , ἔτι τε ὁ κατά οὗτος δύναμις , ἤδη ἐγώ δοκέω πέρας ἔχω ὁ λόγος . ἐπί αὐτός δέ ὁ κατάρχω αὐτός ἐπιπέμπω τε ὁ κατά μέρος οἷος ἐκ πηγή τις ἑαυτοῦ ὁ δύναμις ἐπέρχομαι ὁ λόγος καιρός . εἰμί δέ δήπου ὁ πρῶτος αἰσθητικός . ἐν αὐτός μέν γάρ ὁ κατά μέρος ὄργανον ἕκαστος ὁ αἴσθησις ὁ ἀπό ὁ αἰσθητός ἀλλοίωσις ἐπιτελέω . οὗτος δέ αἰσθητικός γίγνομαι ὁ ἀλλοιόω μόριον , ἐκ ὁ δέχομαι ὁ ἀπό ἐγκέφαλος κατέρχομαι εἰς αὐτός διά ὁ νεῦρον δύναμις . αὐτός γάρ ὁ ἐγκέφαλος οὐ αἰσθητικός ὄργανον ὑπό ὁ φύσις , ἀλλά αἰσθητικός αἰσθητικός γίγνομαι . καί ὅτι μέν ἀεί διά ὁ νεῦρον ἐπιπέμπω ὁ αἰσθητικός δύναμις ἅπας ὁ ὁ ζῷον μόριον , ἐναργής εἰμί ἐκ ὁ μετά ὁ τέμνω νεῦρον ὁστισοῦν εὐθύς ἀναίσθητος ἀποτελέω ὁ μέρος , εἰς ὅς ὁ νεῦρον κατασχίζω . ἐναργής δέ οὐδείς ἥσσων εἰμί καί ὡς κατά ὁ ὕπνος ἤτοι παντάπασι ἀργέω ὁ αἴσθησις , ἤ ἀμυδρός ἐνεργέω . εὔλογος οὖν ὀλίγος τις ἐπιρρέω τηνικαῦτα δύναμις ἀπό ὁ ἀρχή ὁ κατά μέρος . καί ὁ γε βαθύς τε καί μή βαθύς κοιμάω , οὗτος δή ὁ συνήθης ἑκάστοτε λέγω , ἐν ὁ πός ὁ ἐπιρροή εἰμί . τοσοῦτος γάρ μείων ἐπιρρέω ἔοικα εἰμί , ὅσος ἄν ὁ ὕπνος εἰμί βαθύς . ἔοικα οὖν ἐν ἐκεῖνος ὁ χρόνος πᾶς ὁ κατά ὁ ὕπνος ἀναπαύω μέν ὁ ψυχικός δύναμις , ἐνεργέω δέ ἰσχυρός ὁ φυσικός . τεκμαίρομαι δέ ἄν τις ὁ κάμνω αὐτός ὑπνόω ἀναρρώννυμι , καί μάλα ὅταν ἐπί τροφή σύμμετρος κοιμάω · ἔτι τε ὁ πέσσω ὁ τροφή ὑπνόω καλός κατά ὅλος ὁ ζῷον ὁ ὄγκος , οὐ ἐν ὁ γαστήρ μόνος . εἰμί δέ καί ἄλλος εὔλογος ἀναπαύω ποτέ ἐͅκεῖνο ὁ ζῷον ὁ μέρος , ἐν ὅς ὁ λογικός ψυχή εἰμί ﻿ ὁ ἀρχή . ὁ μέν γάρ καρδία φαίνω κατά μικρός οὗτος ποιέω , ὡς μή δέω χρόνος πολύς πρός ἀνάπαυσις · ὁ δέ ἐγκέφαλος οὐ οὕτως , ἀλλά ἐν μέν ὁ ἐγρήγορσις ἐνεργέω διά πᾶς , ὑπνόω δέ ἡσυχάζω , καί διά οὗτος βαθύς ὕπνος συμπίπτω ὁ πολύς γυμνάζω , ὡς ἄν ἀπορρέω αὐτός πολύς δύναμις ἀπό ὁ ἀρχή , ὁπότε ἐνεργέω . διά τε οὖν ὁ κένωσις ὅς πέμπω δύναμις ὁ ἐγκέφαλος , ἔτι δέ διά ὁ κάματος , ὅς κάμνω διά ὁ πολύς ἐνέργεια , ἀνάπαυσις τε ἅμα καί ἀνάρρωσις χρῄζω . ὥσπερ δέ ἐπί ὁ γυμνάσιον ἑτοῖμος τε καί βαθύς ὑπνόω , οὕτως καί τροφή προσφέρω , καί ὅσος περ ἄν ὑγρός ὁ φύσις ὑπάρχω , τοσοῦτος μάλα ὑπνόω · οὕτως δέ καί οἶνος πολύς προσαίρω , καί λούω λουτρόν δαψιλής θερμός κατά ὁ κεφαλή . ἅπας γάρ ὁ τοιοῦτος φαίνω πληρόω ὁ ἐγκέφαλος ὑγρότης , ὅς ἄρα δέω κάμνω τε καί καταξηραίνω ὡσαύτως ἐν ὁ πολύς ἐνέργεια . ἀλλά γάρ ὅτι ὁ μέν κεφαλή πληρόω ὁ ὕπνος ἐπιφέρω , δείκνυμι πρός Ἀριστοτέλης αὔταρκος , καί οὐδείς δέω νῦν ἐγώ ἐπεξέρχομαι ὁ λόγος . ὁ γάρ τοι περί ὕπνος καί ἐγρήγορσις ἀναγιγνώσκω τις αὐτός βιβλίον , αὐτός τε οὗτος σαφής ἐκμανθάνω , ὁ πληρόω ὁ κεφαλή ἐπιγίγνομαι ὁ ζῷον ὁ ὕπνος , ἔτι τε πρός οὗτος κατανοέω ὁ χωλεύω παρά αὐτός ὁ λόγος . καί τοι γάρ ἱκανός εἰμί ἐπιχειρέω καί πιθανός εἰς ὅς ἄν ἐθέλω ὁ λόγος ἄγω , ὅμως οὐδείς ἔχω πιθανός ἐξευρίσκω , διότι ὁ κεφαλή πληρόω ἀναπαύω ὁ πρῶτος αἰσθητικός ἐν ὁ καρδία καθιδρύω , ὡς αὐτός ὑπολαμβάνω · πολύς γάρ δήπου πιθανός εἰμί ἐπί ὁ ὁ πνεύμων ὑγρότης γίγνομαι ὁ ὕπνος , ὅς ὁ φύσις οὐδείς ἄλλος ἤ ὑπηρετέω ὁ καρδία περιβάλλω κύκλος . τίς δέ οὐ καί ὁ ἐναντίος δοξάζω ἰατρός , ἤ ἀπό ψιλός ἀνάγω ὁ ἐμπειρία , ἐν κάρος καί λήθαργος καί κῶμα καί πᾶς ὁ παρά φύσις ὑπνώδης νόσημα ἐπί ὁ κεφαλή ἀφικνέομαι καταντλέω καί καταπλήσσω αὐτός , καί ξυρέω , καί σικύα προσφέρω , καί πᾶς ὁστισοῦν ἄλλος μηχανάομαι , ὡς ἐνταῦθα ὁ ῥίζα ὁ νόσημα ὑπάρχω ; οὕτως δέ καί ὁ παραφροσύνη καί φρένιτις , ἅπας τε ὁ παρά φύσις ἀγρυπνία ἰάομαι , ὁ κεφαλή ὁ βοήθημα προσφέρω . ἀλλά περί μέν οὗτος ἑτέρωθι διά πολύς ἀποδείκνυμι . ὁ δέ εἰς ὁ πάρειμι ὁ λόγος χρήσιμος , ὡς ὁ ἐγκέφαλος ἡνίκα μέν ἐπιπολύ αὐτός ἐνεργέω ἀναπαύω βούλομαι , ὁ κατά φύσις ὕπνος ἐπάγω ὁ ζῷον , καί μάλα ἐπειδάν ὑγρότης δαψιλής ἀπολαύω ὁ ἐν αὐτός θρεπτικός δύναμις ἔχω · ἡνίκα δέ ἄν ὑπό πολύς ψυχρός ὑγρότης βαρύνω , ὁ ἐν κῶμα τε καί λήθαργος ὕπνος ἐπιφέρω , ὅσος τε ἄλλος νόσημα παραπλήσιος · κεφάλαιος δέ αὐτός εἰμί ὁ ὑγρότης τε καί ψῦξις , ἤτοι κατά μόνος ἑκάτερος συνίστημι , ἤ καί κατά αὐτός ἀμφότερος συνέρχομαι . τοιοῦτος γοῦν εἰμί καί ὁ φάρμακον πᾶς ὁ τε ὄντως ὑπνωτικός καί ὅσος καλέω μέν οὕτως , ἐργάζομαι δέ οὐ ὕπνος , ἀλλά κῶμα τε καί κάρον καί νάρκη πᾶς ὁ σῶμα . ὅσος μέν οὖν ὑγραίνω μόνος , ὑπνωτικός δεόντως ὀνομάζω · ὁ ψύχω δέ οὐ ὀρθός οὔτε ὕπνος οὔτε ἀνωδυνία ἐπιφέρω ἄν λέγω , ἀλλά ἀντί μέν ὕπνος κῶμα καί κάρον , ἀντί δέ ὁ ἀνωδυνία ἀναισθησία ἤ δυσαισθησία διά ὁ ὑπερβολή ὁ ψῦξις . λέγω δέ δήπου καί πρόσθεν , ὡς ὁ νάρκη ὁ πάθημα δυσαισθησία τε ἅμα καί δυσκινησία ὁ νευρώδης μόριον εἰμί · καί γίγνομαι μέν , ὡς λέγω , καί κατά ἄλλος αἰτία , γίγνομαι δέ καί κατά δυσκρασία , ὡς ἐπί ὁ ψύχω φάρμακον . οὕτως μέν οὖν ὕπνος τε καί κῶμα καί κάρος καί νάρκα γίγνομαι . ξηρότης δέ αὖ πάλιν ἄμετρος καί θερμότης , καθά ἐν φρένιτις , ἤ διά χυμός τις δακνώδης τε καί θερμός , ἤ ἐρεθισμός , ἤ ἀγρυπνία ἐπιφέρω , ὅσος γε μή διά λύπη ἤ τις φροντίς συνίστημι . ὥσπερ δέ ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα κοινός ὁ σῶμα ὅλος γίγνομαι διά ὁ πάσχω ὁ ἀρχή , οὕτως καί ἄλλος περί ὁ κατά ὁρμή ἐνέργεια ἅπας συμπίπτω , ὁ ἀρχή πάσχω . ὁ τε γάρ ἀποπληξία καί ἐπιληψία διά ὁ ἐγκέφαλος γίγνομαι · τοιοῦτος μέν τοι πάθος ὁ ἀποπληξία περί ὁ κατά προαίρεσις ἐνέργεια , οἷος ὁ βαθύς ὕπνος ἐν ὁ αἰσθητικός ἐνέργεια . ἕτερος δέ τοιοῦτος , οἷος ἐν ὁ αἰσθητικός ὁ ἀγρυπνία , ὁ ἐν ὁ ἐπιληψία σπασμός . ἄμφω μέν γάρ οὗτος πλημμελής κίνησις εἰμί ὁ ἐγκέφαλος , καί διά οὗτος καί ὁ κατά μέρος ἅπας μέλος · ἄμφω δέ αὖ πάλιν θάς κατάληψις τε καί ἡσυχία ὁ ἐνέργεια αὐτός . κατά μέντοι ὁ ὅλος ὁ σῶμα σπασμός ἄνευ παραφροσύνη ἤ κάρον ὁ νόσημα εἰμί ὁ κατά ὁ τράχηλος νωτιαῖος , καθά γε ἐͅπειδάν ἤτοι χείρ ἤ σκέλος ἤτοι εἷς μῦς τείνω τε καί σπάω βίαιος , εἷς ἑκάστοτε νεῦρον ὁ κινέω ὁ μέρος ὁ βλάβη . ὅστις δέ ἀκριβής εἰμί ὁ αἰτία ὁ νόσημα ἐπί ὅς σπάω ὁ μόριον , χαλεπός λέγω , ὥσπερ γε καί τρόμος καί παλμός καί ῥῖγος . ὀνομάζω δέ νῦν ῥῖγος οὐ ὁ ὁ σφοδρός ψυχρότης αἴσθησις , ἀλλά ὁ ἀνώμαλος ἅπας ὁ σῶμα σεισμός τε καί κλόνος . ἅπας γάρ δή οὗτος φαίνω καταλαμβάνω ὁ μυώδης γένος ἤ μόνος ἤ μάλα ὁ ἄλλος μόριον . ἀκριβής δέ οἶδα , διαστέλλω πρότερος αὐτός ὁ ἔννοια . ἐν μέν γάρ ὁ πάρειμι τέσσαρες φθέγγομαι προσηγορία , σπασμός καί τρόμος καί παλμός καί ῥῖγος . ὁποῖος δέ ἕκαστος εἰμί ὁ σύμπτωμα , ὅς δηλόω , παρά οὐδείς ὁ ἐγώ πρέσβυς εὑρίσκω ἀκριβής διορίζω , ἀλλά ὁ μέν εὐθύς ἐπί ὁ οὐσία ἔρχομαι ὁ νόσημα , ὅς ἕπομαι ὁ σύμπτωμα · τις δέ ἐπιχειρέω μέν αὐτός διαστέλλω , σφάλλω δέ ἐν ὅς ἑρμηνεύω , ὡς ἔξεστι μανθάνω ὁ βούλομαι μετά ὁ ἡμέτερος διδασκαλία ἀναλέγω ὁ βίβλος αὐτός . οὐδέ γάρ οὐδείς χαλεπός εἰμί φωράω ὁ κακός λέγω , προγιγνώσκω ἤδη ὁ ἀληθής . ὑπέρ ἅπας οὖν οὗτος λέγω κατά ὁ ἑξῆς λόγος .