galenus.de-simplicium-medicamentorum-temperamentis-ac-facultatibus-libri-xi 3.15
Τοῦτ’ οὐκ ἔτι συγχωροῦμεν ἑτοίμως καὶ ἐν τῇ κράμβῃ . ἐκθλίβοντες μὲν γὰρ αὐτῆς τὸν χυλὸν καὶ μόνον , ἢ μετὰ μέλιτος καταῤῥοφοῦντες ὁρῶμεν καθαρτικὸν , οὐ μὴν ἐσθίειν γε δυνάμενοι τὸ λοιπὸν , ἀπιστοῦμεν ὅτι σταλτικόν ἐστιν . ἀλλ’ ἄν τις ὅλην ἑψήσας αὐτὴν ἀποχέῃ τὸ πρότερον ὕδωρ , ἐν ᾧ τὸν χυλὸν ἐναπέθετο , κᾄπειτα αὖθις ἐμβαλὼν ἑτέρῳ καθαρῷ , καὶ πάλιν ἑψήσας ἀποχέῃ καὶ τοῦτο , τὸν μὲν χυλὸν εὑρήσει καθαίροντα , τὴν δὲ κράμβην αὐτὴν ἐπέχουσαν τὴν γαστέρα καὶ πολὺ μᾶλλον εἰ μὴ δὶς , ἀλλὰ τρὶς ἢ τετράκις ἀποχέῃ τις τὸ ὕδωρ . ὅσῳ γὰρ ἂν ἀκριβέστερον ἐναπόθηται τὸν χυλὸν αὐτῷ , καθαρτικώτερον μὲν ἐκεῖνο ποιήσει , τὴν δὲ ὑπόλοιπον αὐτῆς οὐσίαν τὴν οἷον σάρκα τοῦ λαχάνου σταλτικὴν ἐπιδείξεται . οὕτω δὲ καὶ ἐπὶ τῶν τεύτλων ἔχει καὶ σχεδὸν ἁπάντων τῶν ἄλλων , ὧν ἤτοι δριμὺς , ἢ νιτρώδης ἢ ἁλυκὸς ὁ χυλός ἐστιν , ἐπεί τοι καὶ τοῖς φακοῖς , καίτοι στύψιν ἱκανὴν ἔχουσι κατὰ τὴν γεῦσιν , ὅμως ὑπάρχει τι τοιοῦτον . ἔστι γὰρ καὶ τὸ τούτων ἀφέψημα λαπακτικὸν τῆς γαστρὸς , ἀλλ’ οὗτος μὲν ὁ χυλὸς ἐπίμικτος σαφῶς ἐστιν κατὰ τὴν γεῦσιν , ὡς εἰ καὶ νιτρῶδές τι μίξεις αὐστηρῷ . ὁ δὲ τῶν θαλαττίων κογχαρίων , ἁπάντων τε τῶν ἄλλων ὀστρέων χυμὸς , ἁπλῶς ἁλυκός ἐστι καὶ λαπακτικός . αὐτὴ μέντοι γε καὶ τούτων ἡ σὰρξ ἐπέχει γαστέρα , καὶ πειραθήσῃ δὲ ἀληθοῦς τοῦ λεγομένου , σκευάσας ὁμοίως ταῖς κράμβαις αὐτά . καὶ γάρ τοι καὶ ὁ τῶν πρεσβυτέρων ἀλεκτρυόνων ζωμὸς ὑπάγει τὴν γαστέρα , καίτοι τῆς σαρκὸς σταλτικῆς οὔσης . ἔστι δὲ κᾀν τῇ λεπίδι τοῦ χαλκοῦ δύναμις διττὴ , καθάπερ καὶ ποιότης , καὶ γὰρ στύφει καὶ δάκνει · καὶ διὰ τοῦτο τῷ μὲν στύφειν ἐπουλεῖ τὰς ξηρὰς τῶν ἡλκωμένων σαρκῶν , τῷ δ’ αὖ δάκνειν τὰς πλαδαρὰς συντήκει . εἰ δ’ εἴσω τοῦ σώματος ληφθείη , καθαίρει μὲν , οὐκ ἐπέχει δὲ τὴν γαστέρα . νικᾶται γὰρ ἡ στυπτικὴ δύναμις ὑπό τε τῆς δριμείας καὶ καθαρτικῆς , ὥσπερ εἰ καὶ ῥοῦ χυλὸν ἀναμίξαις σκαμμωνίᾳ . καθαρτικὸν γὰρ ἔσται τὸ ἐξ ἀμφοῖν , οὐκ ἐφεκτικὸν τῆς γαστρὸς , καίτοι γε πρὸς τὴν γεῦσιν ὁ αὐστηρὸς χυλὸς ἐπικρατήσει μᾶλλον . οὕτω δὲ καὶ μετὰ μήλου κυδωνίου σαρκὸς οὐκ ὀλίγα τῶν καθαιρόντων διδόμενα , τῇ μὲν γεύσει λανθάνει , τῇ δ’ ἐνεργείᾳ μόνον φαίνεται . δίδοται δὲ καὶ διὰ φοίνικος ἔνια σαρκὸς , ἄλλα δὲ διὰ μύρτων ἢ μετὰ Χίας μαστίχης , ἢ μετ’ ἄλλου τινὸς τῶν εὐστομάχων τε καὶ στυπτικῶν , ὡς καὶ τὴν γεῦσιν λαθεῖν καὶ τὸν στόμαχον ἧττον ἀνατρέψαι . ἀλλ’ εἰ καὶ τῇ πρὸς τὴν γεῦσιν ποιότητι κρατοίη τὰ στύφοντα τῶν καθαιρόντων , τῇ γε ἄλλῃ δυνάμει κρατεῖται . πολλάκις γὰρ ἡ μὲν γλῶττα κατὰ τὸ πλεονάζον ἐνικήθη τῆς οὐσίας , ἡ δὲ ἐνέργεια κατὰ τὴν ἰσχὺν γίνεται τῆς δυνάμεως . ὅταν οὖν οὐσία σμικρὰ , σφοδρὰν ἔχουσα δύναμιν , ἀναμιχθεῖσα μεθ’ ἑτέρας οὐσίας πολλῆς ἀσθενῆ δύναμιν ἐχούσης εἴσω τοῦ σώματος ἀφίκηται , τὴν μὲν γεῦσιν λανθάνει , τὸ δὲ ἔργον ἐνεργέστερον ἐκείνης διαπράττεται . θαυμάζεται δὲ καὶ ταῦτα πρὸς τῶν πολλῶν καὶ νομίζουσιν ἄπορον ὑπάρχειν , εἰ στῦφόν τι σῶμα καθαίρειν πέφυκεν , οἷον ἀλόη καὶ λεπὶς χαλκοῦ καὶ χαλκὸς κεκαυμένος · ἐχρῆν γὰρ , φασὶ , τοὐναντίον μᾶλλον ἐπέχειν αὐτὰ , οὐ προτρέπειν τὴν γαστέρα . ὅτι δὲ τὸ μῆλον , εἰ οὕτως ἔτυχεν , τὸ μετὰ τῆς σκαμμωνίας στῦφον καθαίρει , τοῦτό γε οὐδεὶς θαυμάζει , καίτοι γε ἐντεῦθεν ὁρμηθέντα ῥᾷστον ἦν , οἶμαι , κᾀπὶ τῆς ἀλόης συλλογίσασθαι μικτήν τινα δύναμιν ὑπάρχειν . καὶ εἴπερ ἦν οἷόν τε διακρῖναι τὸ καθαῖρον ἐν αὐτῇ τοῦ μὴ καθαίροντος , ὥσπερ ἐπὶ γάλακτος ἐργαζόμεθα καὶ κράμβης ἑτέρων τε παμπόλλων , οὐκέτ’ ἂν ἐθαυμάζετο . καὶ μὲν δὴ καὶ ποιῆσαι τοῦτό πως δυνατόν . ἐπιμελῶς γὰρ ἀλόη πλυθεῖσα παντάπασιν ἀσθενῶς ἢ οὐδ’ ὅλως ὑπάγει γαστέρα . ταὐτὸ δὲ τοῦτο καὶ λεπὶς χαλκοῦ καὶ αὐτὸς ὁ κεκαυμένος χαλκὸς πέπονθεν , ὡς καὶ ἡμεῖς ἀκριβῶς πλύναντες ἐπειράθημεν , ἀμυδρῶς αὐτῶν καθαιρόντων . ἀλλ’ οὖν καὶ τὸ τῆς ποιότητος εὐθὺς ἅμα τῷ γεύσασθαι φαρμακῶδες ἐμφαίνει τὸ μικτὸν τῆς δυνάμεως . εἴπερ γὰρ ἦν ἀεὶ μία ποιότης ἐν ἑκάστῳ τῶν τὴν γεῦσιν στυφόντων φαρμάκων , οὐκ ἂν ἦν ποτε αὐτῶν τὰ μὲν ἐδώδιμα , τὰ δὲ φαρμακώδη , ἀλλὰ μόνον ἐν τῷ μᾶλλον ἢ ἧττον στύφειν ἀλλήλων διέφερον . νυνὶ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει . φαίνεται γὰρ ἡ μέν τις ἡδεῖα καὶ προσηνὴς στύψις , ἡ δέ τις ἀηδής τε καὶ φαρμακώδης , ἀπίου μὲν καὶ μήλου καὶ ῥοιᾶς ἡδεῖα , λεπίδος δὲ χαλκοῦ καὶ ἀλόης ἀηδής τε καὶ φαρμακώδης . καίτοι γε ἧττον στύφει κυδωνίου μήλου λεπὶς χαλκοῦ , ὥστε μηδὲ τῷ σφοδρῷ τῆς στύψεως ἔχειν ἂν ἐνεγκεῖν τὸ τῆς ποιότητος ἀλλόκοτον . ὁμοίως δὲ καὶ ἄλλα τῶν ἐδωδίμων ἀλόης καὶ λεπίδος χαλκοῦ καὶ αὐτοῦ τοῦ κεκαυμένου χαλκοῦ στύφει μᾶλλον . ἐπὶ μὲν δὴ τῶν τοιούτων ἄντικρυς φαίνεται τὸ μικτὸν τῆς οὐσίας , ἐπ’ ἄλλων δὲ , κᾂν μὴ φαίνηται , συλλογίζεσθαι χρὴ καὶ μὴ νομίζειν ἄλλο μέν τι κατὰ τὴν ἀλόην ἐργάζεσθαι τὴν στύψιν , ἄλλο δέ τι κατὰ τὸ μῆλον . ἓν γὰρ ἐν ἅπασι ποιεῖν εὔλογόν ἐστι κατά γε τὴν ἑαυτοῦ φύσιν , οὐ τήν στύψιν μόνην , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ποιοτήτων ἑκάστην . τῷ δὲ μηδὲν εὑρίσκεσθαι καθαρὸν ἀκριβῶς μηδὲ ἄμικτον ﻿ ἑτέρων ποιοτήτων , αἱ διαφοραὶ τῶν ἐνεργειῶν ἄλλαι κατ’ ἄλλο τῶν στυφόντων εἰσίν . ἄλλο μὲν γὰρ μεσπίλου τοὖργόν ἐστιν , ἄλλο δὲ λεπίδος , ἄλλο δὲ ἀλόης , ἕτερον δὲ μόρων , εἰ οὕτως ἔτυχεν ἢ κικίδος , ἢ σιδίων , ἢ στυπτηρίας , ἢ ῥοῦ , καὶ βέλτιον ἦν , ὅσοι τι περὶ τῶν στυφόντων φαρμάκων τῆς ἐνεργείας ἐτόλμησαν ἀποφήνασθαι , καθόλου περὶ τῆς στύψεως αὐτῆς μᾶλλον ἢ περὶ τῶν στυφόντων εἰρῆσθαι . τὸ μὲν γὰρ στῦφον οὐ στύφει μόνον , ἀλλ’ ἤτοι δριμὺ πρὸς τὸ στύφειν ἐστὶν , ἢ λιπαρὸν , ἢ γλυκὺ , ἢ πικρὸν , ἢ ἁλυκὸν , ἢ ὀξῶδες . ἡ δὲ στύψις ἓν τοῦτο μόνον ἐστὶ διὰ παντὸς ὅπερ ἐστὶ , ὥσπερ καὶ ἡ γλυκύτης καὶ ἡ ἁλυκότης ἑκάστη τε τῶν ἄλλων ποιοτήτων . εἰ δ’ ὥσπερ ἡ στύψις μία , καὶ τὸ στῦφον ἓν ὑπῆρχεν , ἓν ἂν ἦν αὐτοῦ διὰ παντὸς τοὖργον . ἐπεὶ δὲ πρὸς τὸ στύφειν ἔτι καὶ ἄλλας δέδεικται ποιότητας οὐκ ὀλίγας , ἀεὶ μὲν ἐνεργήσει κατὰ πάσας , ἀλλ’ ἐπιφανῶς ἄλλοτε κατ’ ἄλλην τὴν ἐπικρατοῦσαν , ὡς πρὸς τὴν τοῦ πλησιάζοντος σώματος διάθεσιν . φαίνεται γοῦν καὶ τὸ γάλα καὶ ἡ φακὴ καὶ ἡ κράμβη τῶν μὲν ὑπάγοντα , τῶν δὲ ἴσχοντα τὴν γαστέρα . τὴν μὲν οὖν αἰτίαν τοῦ μὴ διὰ παντὸς ἐνεργεῖν ἐπιφανῶς καὶ καθ’ ἕκαστον τῶν σωμάτων μίαν ἡντιναοῦν ποιότητα καὶ δύναμιν τοῦ φαρμάκου κατὰ τὸν ἑξῆς ἐρῶ λόγον . νυνὶ δὲ ἀναμνῆσαι τοῦ γινομένου πρόκειταί μοι μόνον , ἵνα μή τις ἀπιστήσῃ κατὰ τὰ πλεῖστα τῶν φαρμάκων ἐναντίας εἶναι ποιότητάς τε καὶ δυνάμεις . ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τοῦτο πολλῆς ἐπισκέψεως ἔχεται καὶ διορισμῶν οὐκ ὀλίγων , εἰ καὶ πᾶσιν ἔδοξε ῥᾴδιον εἶναι τὰς ἐναντίας ἀλλήλοις ποιότητάς τε καὶ δυνάμεις ἐξευρεῖν . ἐξ ἑτοίμου γοῦν ἅπαντες σχεδὸν ἐναντίον εἶναι τίθενται τὸ στύφειν τῷ καθαίρειν . ἔστι δὲ οὐδαμῶς ἐναντίον , ὡς ἐγὼ προϊόντος ἐπιδείξω τοῦ λόγου . κατὰ μέντοι τὸ παρὸν ἐκ περιουσίας ὁ λόγος ἐπεράνθη μοι δεικνύντι , κᾂν ἐναντία τις ὑπάρχειν αὐτὰ τίθεται , μηδὲν συμβαίνειν ἄτοπον , ἐνδεχομένου γε ὄντος εἰς μίαν οὐσίαν ἐνίοτε ἐναντιωτάτας συνέρχεσθαι ποιότητάς τε καὶ δυνάμεις . ἐπὶ μέν γε τῶν χυλῶν ἐλέχθη καὶ πρόσθεν ἕτερον μὲν εἶναι τὸ βαρύτατον ἐν αὐτοῖς , ἕτερον δὲ τὸ κουφότατον , ἄλλο δὲ τρίτον ἀναμεμιγμένον τῷ χυλῷ ὅλῳ . καὶ θαυμαστὸν οὐδὲν , εἰ κᾀν τῷ τοῦ ῥόδου χυλῷ τὸ μέν ἐστι βαρύτατον ἀνάλογον ἀμόργῃ καὶ τρυγὶ , τὸ δὲ κουφότατον ἀνάλογον καὶ τοῦτο τοῖς ἐποχουμένοις ἄνθεσιν ἑκάστῳ τῶν χυλῶν · ἄλλο δὲ τρίτον , οἷον ἐν τῷ γλεύκει τὸ ζέον , ἐφ’ οἷς τέταρτον αὐτὸ τὸ εἰλικρινέστατον καὶ καθαρώτατον , οὗ ταῦτά ἐστι τὰ τρία περιττώματα . συμβαίνει δὲ τοὺς μὲν ἄλλους ἅπαντας χυλοὺς ὀξύνεσθαί τε καὶ σήπεσθαι διαφθειρομένους , μόνα δὲ τοὔλαιον καὶ τὸ μέλι καὶ τὸν οἶνον ἐξαρκεῖν εἰς μακρόν . ὥστε οὐδὲ τῇ ζέσει καὶ διακρίσει τῶν ἄλλων χυλῶν ἐναργῶς ἐστιν ἐξευρεῖν ἑκάστου τῶν περιττωμάτων τὴν ἰδέαν , ἀλλ’ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἑψήσεώς τέ τινος αὐτοῖς δεῖ καὶ μίξεως τῆς πρὸς ἕτερόν τινα τῶν διαμενόντων χυλῶν . οὕτως οὖν καὶ τὸν τοῦ ῥόδου χυλὸν ἀποτιθέμεθα μέλιτι μιγνύντες , ἢ ἐλαίῳ συνέψοντες , ἢ ἐναποβρέχοντες ὅλα τὰ ῥόδα . ἀλλ’ ὅτι γε κᾀν τούτῳ πιθανὸν ἐνυπάρχειν τὰ τέτταρα γένη , τό τε οἰκεῖον αὐτοῦ τοῦ χυλοῦ καὶ τὰ τρία περιττώματα , πρόδηλον συνιδεῖν , καὶ μάλιστα ὅτι τὸ τῆς ποιότητος αὐτῶν οὐχ ἁπλοῦν ἐστιν , ἀλλὰ ἔχειν μέν τινά σοι δόξει καὶ στύψιν τὸ ῥόδον , εἰ διαμασήσασθαι βουληθείης αὐτό . ἔχει δὲ καὶ γλυκύτητά τινα καὶ οἷον δῆξιν βραχεῖαν . ἤρκει δὲ κᾂν μηδὲν τούτων ἐφαίνετο γευομένοις , ἐκ τοῦ μὴ τελέως εἶναι στῦφον αὐτὸ , τὰς τῶν ἄλλων χυλῶν ἐννοῆσαι μίξεις . εἴπερ γὰρ ὁ αὐστηρὸς μόνος , ἄκρος ἂν ἦν , ὥστε εἴπερ οὐκ ἔστιν ἄκρος , οὐδὲ μόνος ἐστίν . ἣν γὰρ ἂν ὑπέθη τῆς στύψεως γένεσιν , ἂν μόνην τῶν ἄλλων ἐγγίγνεσθαι νοήσαις , ἄκραν ἀναγκαῖόν ἐστιν ἀπεργασθῆναι ταύτην , ὥσπερ εἰ καὶ μόνη θερμότης ἐγγίγνοιτο σώματί τινι , τελέως ἔσται τὸ τοιοῦτον πῦρ . αἱ γὰρ τῶν ἐναντίων ἐπιμιξίαι τὰς ἀκρότητας θραύουσιν .
Lemmas: οὗτος οὐ ἔτι συγχωρέω ἑτοῖμος καί ἐν ὁ κράμβη . ἐκθλίβω μέν γάρ αὐτός ὁ χυλός καί μόνος , ἤ μετά μέλι καταρροφέω ὁράω καθαρτικός , οὐ μήν ἐσθίω γε δύναμαι ὁ λοιπός , ἀπιστέω ὅτι σταλτικός εἰμί . ἀλλά ἐάν τις ὅλος ἑψέω αὐτός ἀποχέω ὁ πρότερος ὕδωρ , ἐν ὅς ὁ χυλός ἐναπέθω , ᾄπειτη αὖθις ἐμβάλλω ἕτερος καθαρός , καί πάλιν ἑψέω ἀποχέω καί οὗτος , ὁ μέν χυλός εὑρίσκω καθαίρω , ὁ δέ κράμβη αὐτός ἐπέχω ὁ γαστήρ καί πολύς μάλα εἰ μή δίς , ἀλλά τρίς ἤ τετράκις ἀποχέω τις ὁ ὕδωρ . ὅσος γάρ ἄν ἀκριβής ἐναποτίθημι ὁ χυλός αὐτός , καθαρτικός μέν ἐκεῖνος ποιέω , ὁ δέ ὑπόλοιπος αὐτός οὐσία ὁ οἷος σάρξ ὁ λάχανον σταλτικός ἐπιδείκνυμι . οὕτως δέ καί ἐπί ὁ τεῦτλον ἔχω καί σχεδόν ἅπας ὁ ἄλλος , ὅς ἤτοι δριμύς , ἤ νιτρώδης ἤ ἁλυκός ὁ χυλός εἰμί , ἐπεί τοι καί ὁ φακός , καίτοι στῦψις ἱκανός ἔχω κατά ὁ γεῦσις , ὅμως ὑπάρχω τις τοιοῦτος . εἰμί γάρ καί ὁ οὗτος ἀφέψημα λαπακτικός ὁ γαστήρ , ἀλλά οὗτος μέν ὁ χυλός ἐπίμικτος σαφής εἰμί κατά ὁ γεῦσις , ὡς εἰ καί νιτρώδης τις μείγνυμι αὐστηρός . ὁ δέ ὁ θαλάσσιος κογχάριον , ἅπας τε ὁ ἄλλος ὄστρεον χυμός , ἁπλῶς ἁλυκός εἰμί καί λαπακτικός . αὐτός μέντοι γε καί οὗτος ὁ σάρξ ἐπέχω γαστήρ , καί πειράω δέ ἀληθής ὁ λέγω , σκευάζω ὅμοιος ὁ κράμβη αὐτός . καί γάρ τοι καί ὁ ὁ πρέσβυς ἀλεκτρυών ζωμός ὑπάγω ὁ γαστήρ , καίτοι ὁ σάρξ σταλτικός εἰμί . εἰμί δέ εἰͅν ὁ λεπίς ὁ χαλκός δύναμις δισσός , καθά καί ποιότης , καί γάρ στύφω καί δάκνω · καί διά οὗτος ὁ μέν στύφω ἐπουλέω ὁ ξηρός ὁ ἑλκόω σάρξ , ὁ δέ αὖ δάκνω ὁ πλαδαρός συντήκω . εἰ δέ εἴσω ὁ σῶμα λαμβάνω , καθαίρω μέν , οὐ ἐπέχω δέ ὁ γαστήρ . νικάω γάρ ὁ στυπτικός δύναμις ὑπό τε ὁ δριμύς καί καθαρτικός , ὥσπερ εἰ καί ῥόος χυλός ἀναμίσγω σκαμμωνία . καθαρτικός γάρ εἰμί ὁ ἐκ ἄμφω , οὐ ἐφεκτικός ὁ γαστήρ , καίτοι γε πρός ὁ γεῦσις ὁ αὐστηρός χυλός ἐπικρατέω μάλα . οὕτως δέ καί μετά μῆλον κυδώνιος σάρξ οὐ ὀλίγος ὁ καθαίρω δίδωμι , ὁ μέν γεῦσις λανθάνω , ὁ δέ ἐνέργεια μόνος φαίνω . δίδωμι δέ καί διά φοῖνιξ ἔνιοι σάρξ , ἄλλος δέ διά μύρτον ἤ μετά Χῖος μαστίχη , ἤ μετά ἄλλος τις ὁ εὐστόμαχος τε καί στυπτικός , ὡς καί ὁ γεῦσις λανθάνω καί ὁ στόμαχος ἥσσων ἀνατρέπω . ἀλλά εἰ καί ὁ πρός ὁ γεῦσις ποιότης κρατέω ὁ στύφω ὁ καθαίρω , ὁ γε ἄλλος δύναμις κρατέω . πολλάκις γάρ ὁ μέν γλῶσσα κατά ὁ πλεονάζω νικάω ὁ οὐσία , ὁ δέ ἐνέργεια κατά ὁ ἰσχύς γίγνομαι ὁ δύναμις . ὅταν οὖν οὐσία μικρός , σφοδρός ἔχω δύναμις , ἀναμίσγω μετά ἕτερος οὐσία πολύς ἀσθενής δύναμις ἔχω εἴσω ὁ σῶμα ἀφικνέομαι , ὁ μέν γεῦσις λανθάνω , ὁ δέ ἔργον ἐνεργός ἐκεῖνος διαπράσσω . θαυμάζω δέ καί οὗτος πρός ὁ πολύς καί νομίζω ἄπορος ὑπάρχω , εἰ στύφω τις σῶμα καθαίρω φύω , οἷος ἀλόη καί λεπίς χαλκός καί χαλκός καίω · χρή γάρ , φημί , ἐναντίος μάλα ἐπέχω αὐτός , οὐ προτρέπω ὁ γαστήρ . ὅτι δέ ὁ μῆλον , εἰ οὕτως τυγχάνω , ὁ μετά ὁ σκαμμωνία στύφω καθαίρω , οὗτος γε οὐδείς θαυμάζω , καίτοι γε ἐντεῦθεν ὁρμάω ῥᾴδιος εἰμί , οἴομαι , εἰͅπί ὁ ἀλόη συλλογίζομαι μικτός τις δύναμις ὑπάρχω . καί εἴπερ εἰμί οἷος τε διακρίνω ὁ καθαίρω ἐν αὐτός ὁ μή καθαίρω , ὥσπερ ἐπί γάλα ἐργάζομαι καί κράμβη ἕτερος τε πάμπολυς , οὐκέτι ἄν θαυμάζω . καί μέν δή καί ποιέω οὗτος πως δυνατός . ἐπιμελής γάρ ἀλόη πλύνω παντάπασι ἀσθενής ἤ οὐδέ ὅλος ὑπάγω γαστήρ . αὐτός δέ οὗτος καί λεπίς χαλκός καί αὐτός ὁ καίω χαλκός πάσχω , ὡς καί ἐγώ ἀκριβής πλύνω πειράω , ἀμυδρός αὐτός καθαίρω . ἀλλά οὖν καί ὁ ὁ ποιότης εὐθύς ἅμα ὁ γεύω φαρμακώδης ἐμφαίνω ὁ μικτός ὁ δύναμις . εἴπερ γάρ εἰμί ἀεί εἷς ποιότης ἐν ἕκαστος ὁ ὁ γεῦσις στύφω φάρμακον , οὐ ἄν εἰμί ποτέ αὐτός ὁ μέν ἐδώδιμος , ὁ δέ φαρμακώδης , ἀλλά μόνος ἐν ὁ μάλα ἤ ἥσσων στύφω ἀλλήλων διαφέρω . νυνί δέ οὐ οὕτως ἔχω . φαίνω γάρ ὁ μέν τις ἡδύς καί προσηνής στῦψις , ὁ δέ τις ἀηδής τε καί φαρμακώδης , ἄπιος μέν καί μῆλον καί ῥοιά ἡδύς , λεπίς δέ χαλκός καί ἀλόη ἀηδής τε καί φαρμακώδης . καίτοι γε ἥσσων στύφω κυδώνιος μῆλον λεπίς χαλκός , ὥστε μηδέ ὁ σφοδρός ὁ στῦψις ἔχω ἄν φέρω ὁ ὁ ποιότης ἀλλόκοτος . ὅμοιος δέ καί ἄλλος ὁ ἐδώδιμος ἀλόη καί λεπίς χαλκός καί αὐτός ὁ καίω χαλκός στύφω μάλα . ἐπί μέν δή ὁ τοιοῦτος ἄντικρυς φαίνω ὁ μικτός ὁ οὐσία , ἐπί ἄλλος δέ , ἔͅν μή φαίνω , συλλογίζομαι χρή καί μή νομίζω ἄλλος μέν τις κατά ὁ ἀλόη ἐργάζομαι ὁ στῦψις , ἄλλος δέ τις κατά ὁ μῆλον . εἷς γάρ ἐν ἅπας ποιέω εὔλογος εἰμί κατά γε ὁ ἑαυτοῦ φύσις , οὐ ὁ στῦψις μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ποιότης ἕκαστος . ὁ δέ μηδείς εὑρίσκω καθαρός ἀκριβής μηδέ ἄμικτος ﻿ ἕτερος ποιότης , ὁ διαφορά ὁ ἐνέργεια ἄλλος κατά ἄλλος ὁ στύφω εἰμί . ἄλλος μέν γάρ μέσπιλον ἔργον εἰμί , ἄλλος δέ λεπίς , ἄλλος δέ ἀλόη , ἕτερος δέ μόρος , εἰ οὕτως τυγχάνω ἤ κικίς , ἤ σίδιον , ἤ στυπτηρία , ἤ ῥόος , καί ἀγαθός εἰμί , ὅσος τις περί ὁ στύφω φάρμακον ὁ ἐνέργεια τολμάω ἀποφαίνω , καθόλου περί ὁ στῦψις αὐτός μάλα ἤ περί ὁ στύφω λέγω . ὁ μέν γάρ στύφω οὐ στύφω μόνος , ἀλλά ἤτοι δριμύς πρός ὁ στύφω εἰμί , ἤ λιπαρός , ἤ γλυκύς , ἤ πικρός , ἤ ἁλυκός , ἤ ὀξώδης . ὁ δέ στῦψις εἷς οὗτος μόνος εἰμί διά πᾶς ὅς εἰμί , ὥσπερ καί ὁ γλυκύτης καί ὁ ἁλυκότης ἕκαστος τε ὁ ἄλλος ποιότης . εἰ δέ ὥσπερ ὁ στῦψις εἷς , καί ὁ στύφω εἷς ὑπάρχω , εἷς ἄν εἰμί αὐτός διά πᾶς ἔργον . ἐπεί δέ πρός ὁ στύφω ἔτι καί ἄλλος δείκνυμι ποιότης οὐ ὀλίγος , ἀεί μέν ἐνεργέω κατά πᾶς , ἀλλά ἐπιφανής ἄλλοτε κατά ἄλλος ὁ ἐπικρατέω , ὡς πρός ὁ ὁ πλησιάζω σῶμα διάθεσις . φαίνω γοῦν καί ὁ γάλα καί ὁ φακή καί ὁ κράμβη ὁ μέν ὑπάγω , ὁ δέ ἴσχω ὁ γαστήρ . ὁ μέν οὖν αἰτία ὁ μή διά πᾶς ἐνεργέω ἐπιφανής καί κατά ἕκαστος ὁ σῶμα εἷς ὁστισοῦν ποιότης καί δύναμις ὁ φάρμακον κατά ὁ ἑξῆς λέγω λόγος . νυνί δέ ἀναμιμνῄσκω ὁ γίγνομαι πρόκειμαι ἐγώ μόνος , ἵνα μή τις ἀπιστέω κατά ὁ πολύς ὁ φάρμακον ἐναντίος εἰμί ποιότης τε καί δύναμις . ἀλλά καί αὐτός οὗτος πολύς ἐπίσκεψις ἔχω καί διορισμός οὐ ὀλίγος , εἰ καί πᾶς δοκέω ῥᾴδιος εἰμί ὁ ἐναντίος ἀλλήλων ποιότης τε καί δύναμις ἐξευρίσκω . ἐκ ἑτοῖμος γοῦν ἅπας σχεδόν ἐναντίος εἰμί τίθημι ὁ στύφω ὁ καθαίρω . εἰμί δέ οὐδαμῶς ἐναντίος , ὡς ἐγώ προέρχομαι ἐπιδείκνυμι ὁ λόγος . κατά μέντοι ὁ πάρειμι ἐκ περιουσία ὁ λόγος ἐπιρραίνω ἐγώ δείκνυμι , ἔͅν ἐναντίος τις ὑπάρχω αὐτός τίθημι , μηδείς συμβαίνω ἄτοπος , ἐνδέχομαι γε εἰμί εἰς εἷς οὐσία ἐνίοτε ἐναντίος συνέρχομαι ποιότης τε καί δύναμις . ἐπί μέν γε ὁ χυλός λέγω καί πρόσθεν ἕτερος μέν εἰμί ὁ βαρύς ἐν αὐτός , ἕτερος δέ ὁ κοῦφος , ἄλλος δέ τρίτος ἀναμείγνυμι ὁ χυλός ὅλος . καί θαυμαστός οὐδείς , εἰ εἰͅν ὁ ὁ ῥόδος χυλός ὁ μέν εἰμί βαρύς ἀνάλογος ἀμόργη καί τρύξ , ὁ δέ κοῦφος ἀνάλογος καί οὗτος ὁ ἐποχέομαι ἄνθος ἕκαστος ὁ χυλός · ἄλλος δέ τρίτος , οἷος ἐν ὁ γλεῦκος ὁ ζέω , ἐπί ὅς τέταρτος αὐτός ὁ εἰλικρινής καί καθαρός , ὅς οὗτος εἰμί ὁ τρεῖς περίσσωμα . συμβαίνω δέ ὁ μέν ἄλλος ἅπας χυλός ὀξύνω τε καί σήπω διαφθείρω , μόνος δέ ἔλαιον καί ὁ μέλι καί ὁ οἶνος ἐξαρκέω εἰς μακρός . ὥστε οὐδέ ὁ ζέσις καί διάκρισις ὁ ἄλλος χυλός ἐναργής εἰμί ἐξευρίσκω ἕκαστος ὁ περίσσωμα ὁ ἰδέα , ἀλλά εὐθύς ἐκ ἀρχή ἕψησις τε τις αὐτός δέω καί μίξις ὁ πρός ἕτερος τις ὁ διαμένω χυλός . οὕτως οὖν καί ὁ ὁ ῥόδος χυλός ἀποτίθημι μέλι μείγνυμι , ἤ ἔλαιον συνέψω , ἤ ἐναποβρέχω ὅλος ὁ ῥόδον . ἀλλά ὅτι γε εἰͅν οὗτος πιθανός ἐνυπάρχω ὁ τέσσαρες γένος , ὁ τε οἰκεῖος αὐτός ὁ χυλός καί ὁ τρεῖς περίσσωμα , πρόδηλος συνοράω , καί μάλα ὅτι ὁ ὁ ποιότης αὐτός οὐ ἁπλόος εἰμί , ἀλλά ἔχω μέν τις σύ δοκέω καί στῦψις ὁ ῥόδος , εἰ διαμασάομαι βούλομαι αὐτός . ἔχω δέ καί γλυκύτης τις καί οἷος δῆξις βραχύς . ἀρκέω δέ ἔͅν μηδείς οὗτος φαίνω γεύω , ἐκ ὁ μή τέλειος εἰμί στύφω αὐτός , ὁ ὁ ἄλλος χυλός ἐννοέω μίξις . εἴπερ γάρ ὁ αὐστηρός μόνος , ἄκρος ἄν εἰμί , ὥστε εἴπερ οὐ εἰμί ἄκρος , οὐδέ μόνος εἰμί . ὅς γάρ ἄν ὑφίημι ὁ στῦψις γένεσις , ἐάν μόνος ὁ ἄλλος ἐγγίγνομαι νοέω , ἄκρος ἀναγκαῖος εἰμί ἀπεργάζομαι οὗτος , ὥσπερ εἰ καί μόνος θερμότης ἐγγίγνομαι σῶμα τις , τέλειος εἰμί ὁ τοιοῦτος πῦρ . ὁ γάρ ὁ ἐναντίος ἐπιμιξία ὁ ἀκρότης θραύω .