galenus.de-simplicium-medicamentorum-temperamentis-ac-facultatibus-libri-xi 3.1
Ἐγὼ μὲν ὅτι χρήσιμον αὐτὸ πρὸς τὰς ἰάσεις μόνον ἐν τῇδε τῇ νῦν ἐνεστώσῃ πραγματείᾳ γράφειν ἐγνώκειν , πρώτους καὶ μάλιστα τοὺς θείους ἔχω μάρτυρας , εἶτα καὶ τοὺς παρακαλέσαντας ἑταίρους , ἐπιμνησθῆναί με καθ’ ὅσον ἐγχωρεῖ τῶν οὐκ ὀρθῶς ἀποφηναμένων περὶ τῆς τῶν ἁπλῶν φαρμάκων δυνάμεως . εἰ δέ τις ἄχθεται τῷ μήκει τῶν λόγων , οὐχ ἡμῖν χρὴ μέμφεσθαι τοῦτον , ἀλλὰ τοῖς τὰ πιθανὰ μὲν , οὐκ ἀληθῆ δὲ γράψασιν ἰατροῖς . ὡς ἔγωγε καὶ νῦν ἔτι δέδοικα μὴ διὰ τὸ τάχος τῆς πρὸς αὐτοὺς ἀντιλογίας ἔνια τῶν σοφισμάτων παρακρούσηται τοὺς ὁμιλοῦντας αὐτοῖς νέους . εἰ μὲν γὰρ γεγυμνασμένοι κατὰ τὰς λογικὰς μεθόδους καὶ γιγνώσκοντες ὡς χρὴ λύειν σοφίσματα προσήρχοντο ταῖς τῶν βιβλίων ἀναγνώσεσιν , οὐκ ἂν ἔλαθον αὐτοὺς οὔθ’ οἱ παραλογιζόμενοί τι κατὰ τὰς ἀποδείξεις οὔθ’ ἡμεῖς συντόμως αὐτὸ τἀληθὲς ἐκδιδάσκοντες . ἐπεὶ δ’ ἀγύμναστοί τέ εἰσιν οἱ πλείους τῶν ἰατρῶν αὐτῶν ἐν τοῖσδε καί τινες πρὸς τούτῳ καὶ ἀργότεροι φύσει τὸν λογισμὸν , εἰ μὴ τῆς παρ’ ἡμῶν ἐπιτύχοιεν οὗτοι βοηθείας ἐλεγχόντων τὰ σοφίσματα , πεισθήσονται ῥᾳδίως ὑπὸ τῶν σοφιστῶν , ὥστε ὅσῳ μὲν ἐπὶ τοῖσδε κᾂν λείπειν τι δόξαι τῇ πραγματείᾳ . ἀλλὰ γὰρ ἐπεὶ μὴ δυνατόν ἐστιν ἁπάντων στοχάζεσθαι τῶν ἀνεγνωσμένων ἀνομοίων ὑπαρχόντων , οὐ ταῖς φύσεσι μόνον , ἀλλὰ καὶ ταῖς ἡλικίαις καὶ ταῖς ἕξεσιν , ὃ μάλιστα τοῖς πλείστοις ἐδόκει χρήσιμον ἔσεσθαι λόγων εἶδος ἐν τοῖς πρὸ τούτου δυοῖν ὑπομνήμασιν ἐποιησάμην , ἐν μὲν τῷ πρώτῳ περὶ ὄξους καὶ ὕδατος δυνάμεως ἐπισκεψάμενος , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ τὰ πλεῖστα μὲν ὑπὲρ ἐλαίου διῆλθον , ὀλίγα δέ τινα καὶ περὶ ῥοδίνου προσθείς . ἐν δὲ τῷ τρίτῳ τῷδε ποιήσομεν τοιοῦτον τὸν λόγον ὁποῖον εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐγνώκειν μεταχειρίσασθαι , διελόμενος μὲν τὰ σημαινόμενα πρῶτον ἑκάστου τῶν ὀνομάτων · ἐφεξῆς δὲ τὰ οἷον στοιχεῖα τῆς πραγματείας ἁπάσης διελθὼν , εἶθ’ οὕτως ἐπὶ τὰς οἷον συλλαβὰς ἀφικόμενος , ἐξ ὧν ἤδη τὸ τέλος αὐτὸ τῆς πραγματείας , ἐφ’ ὃ σπεύδομεν , ἑτοίμως ἕψεται .
Lemmas: ἐγώ μέν ὅτι χρήσιμος αὐτός πρός ὁ ἴασις μόνος ἐν ὅδε ὁ νῦν ἐνίστημι πραγματεία γράφω γιγνώσκω , πρῶτος καί μάλα ὁ θεῖος ἔχω μάρτυς , εἶτα καί ὁ παρακαλέω ἑταῖρος , ἐπιμιμνῄσκομαι ἐγώ κατά ὅσος ἐγχωρέω ὁ οὐ ὀρθός ἀποφαίνω περί ὁ ὁ ἁπλόος φάρμακον δύναμις . εἰ δέ τις ἄχθομαι ὁ μῆκος ὁ λόγος , οὐ ἐγώ χρή μέμφομαι οὗτος , ἀλλά ὁ ὁ πιθανός μέν , οὐ ἀληθής δέ γράφω ἰατρός . ὡς ἐγώ καί νῦν ἔτι δείδω μή διά ὁ τάχος ὁ πρός αὐτός ἀντιλογία ἔνιοι ὁ σόφισμα παρακρούω ὁ ὁμιλέω αὐτός νέος . εἰ μέν γάρ γυμνάζω κατά ὁ λογικός μέθοδος καί γιγνώσκω ὡς χρή λύω σόφισμα προσέρχομαι ὁ ὁ βιβλίον ἀνάγνωσις , οὐ ἄν λανθάνω αὐτός οὔτε ὁ παραλογίζομαι τις κατά ὁ ἀπόδειξις οὔτε ἐγώ σύντομος αὐτός ἀληθής ἐκδιδάσκω . ἐπεί δέ ἀγύμναστος τε εἰμί ὁ πολύς ὁ ἰατρός αὐτός ἐν ὅδε καί τις πρός οὗτος καί ἀργός φύσις ὁ λογισμός , εἰ μή ὁ παρά ἐγώ ἐπιτυγχάνω οὗτος βοήθεια ἐλέγχω ὁ σόφισμα , πείθω ῥᾴδιος ὑπό ὁ σοφιστής , ὥστε ὅσος μέν ἐπί ὅδε ᾄν λείπω τις δοκέω ὁ πραγματεία . ἀλλά γάρ ἐπεί μή δυνατός εἰμί ἅπας στοχάζομαι ὁ ἀναγιγνώσκω ἀνόμοιος ὑπάρχω , οὐ ὁ φύσις μόνος , ἀλλά καί ὁ ἡλικία καί ὁ ἕξις , ὅς μάλα ὁ πολύς δοκέω χρήσιμος εἰμί λόγος εἶδος ἐν ὁ πρό οὗτος δύο ὑπόμνημα ποιέω , ἐν μέν ὁ πρῶτος περί ὄξος καί ὕδωρ δύναμις ἐπισκοπέω , ἐν δέ ὁ δεύτερος ὁ πολύς μέν ὑπέρ ἔλαιον διέρχομαι , ὀλίγος δέ τις καί περί ῥόδινος προστίθημι . ἐν δέ ὁ τρίτος ὅδε ποιέω τοιοῦτος ὁ λόγος ὁποῖος εὐθύς ἐκ ἀρχή γιγνώσκω μεταχειρίζω , διαιρέω μέν ὁ σημαίνω πρῶτος ἕκαστος ὁ ὄνομα · ἐφεξῆς δέ ὁ οἷος στοιχεῖον ὁ πραγματεία ἅπας διέρχομαι , εἶτα οὕτως ἐπί ὁ οἷος συλλαβή ἀφικνέομαι , ἐκ ὅς ἤδη ὁ τέλος αὐτός ὁ πραγματεία , ἐπί ὅς σπεύδω , ἑτοῖμος ἕπομαι .