galenus.de-simplicium-medicamentorum-temperamentis-ac-facultatibus-libri-xi 10.1
Οὐδὲν τῶν νῦν λεχθησομένων τοῖς ἀγνοοῦσι τὰ κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς πραγματείας ἐν τοῖς πρώτοις πέντε βιβλίοις εἰρημένα μεγάλην ὠφέλειαν οἴσει , τινὰ δ’ ἴσως καὶ βλάψει τὸν χρησόμενον τοῖς ἐν αὐτῷ γεγραμμένοις φαρμάκοις , οὐκ ἔχοντα μέθοδον . ὡς οὖν ἐκεῖνα μεμαθηκότι σοι διαλέξομαι , τὸ κεφάλαιον ἀναμνήσας ὅλης τῆς πραγματείας . ἐδείχθη τὰ φάρμακα κατὰ μὲν τὰς δραστικὰς ὀνομαζομένας ποιότητας ἐνεργοῦντα θερμότητα καὶ ψυχρότητα καὶ ξηρότητα καὶ ὑγρότητα , τῇ δὲ τούτων κράσει στρυφνὰ καὶ αὐστηρὰ καὶ ἁλμυρὰ καὶ ἁλυκὰ καὶ πικρὰ καὶ δριμέα καὶ γλυκέα γιγνόμενα , καὶ τὰ μὲν ῥυπτικὰ , τὰ δὲ ἀποκρουστικὰ , τὰ δὲ ἑλκτικὰ , τὰ δὲ μαλακτικὰ , τὰ δὲ καυστικὰ , τὰ δὲ σηπτικὰ , τὰ δὲ ἐσχαρωτικὰ , καὶ πρός γε τούτοις ἔτι κατ’ ἄλλας ἰδικωτέρας ἐνεργείας , σαρκωτικά τε καὶ συνουλωτικὰ καὶ κολλητικὰ συρίγγων ἢ ἑλκῶν , ἢ καθαιρετικὰ τῶν ὑπεραυξανόμενον σαρκῶν . ἐδείχθη δὲ καὶ ὡς ἡ καθόλου δύναμις ἐκ πείρας μιᾶς ἐνδεικτικῶς εὑρίσκοιτο , καὶ οὐ τῆς τυχούσης γε πείρας , ἀλλὰ μετὰ τῶν εἰρημένων διορισμῶν γιγνομένης · εὑρεθείσης δ’ ἅπαξ τῆς καθόλου δυνάμεως οὐδεμιᾶς ἔτι πείρας εἶναι χρείαν εἴς γε τὰς κατὰ μέρος ἐνεργείας , ὅτι μὴ πρὸς βεβαίωσιν μόνην ὧν ὁ λόγος εὗρεν . οὕτως οὖν καὶ νῦν ποιησαίμεθα τὴν κρίσιν τῆς προκειμένης ὕλης , αὕτη δ’ ἐστὶν ἡ ἐκ τῶν ζώων . ἐν μὲν γὰρ τοῖς μετὰ τὸ πέμπτον ἐφεξῆς τρισὶ βιβλίοις , ἕκτω καὶ ἑβδόμῳ καὶ ὀγδόω , τὴν περὶ τὰ φυτὰ διήλθομεν ὕλην , οὐ πᾶσαν δηλονότι τὴν καθ’ ὅλην τὴν οἰκουμένην , ἀλλ’ ὅσης ἡμεῖς ἔχομεν πεῖραν . ἐν δὲ τῷ πρὸ τοῦδε , τῆς δ’ ὅλης πραγματείας ἐννάτῳ , τὴν περὶ τὰ γεώδη τε καὶ λιθώδη σώματα . λείπεται δ’ ἡμῖν ἔτι τὴν περὶ τὰ ζῶα διελεῖν ὕλην · εἶτ’ ἔτι τῶν ἐν θαλάττῃ καὶ λίμναις ἢ ὅλως ἐν ὕδατι γεννωμένων ἐστὶν ὑπόλοιπον , ἃ μήτε φυτὰ μήτε γῆ μήτε λίθος ἐστὶ μήτε ζῶον . ὀλίγιστα δὲ τὰ τοιαῦτα παντάπασίν ἐστι καὶ γεγράψεται τελευταῖα , μετὰ τὸ διελθεῖν ἡμᾶς τὰ κατὰ τὰ σώματα τῶν ζώων . ἔσται δὲ καὶ τούτων ἡ τάξις τῆς διδασκαλίας κατὰ τὴν τῶν πρώτων γραμμάτων τάξιν ἐν ταῖς προσηγορίαις αὐτῶν . ὥσπερ δ’ ἐν τῇ τῶν φυτῶν ὕλῃ καὶ περὶ τῶν ἐξ αὐτῶν γινομένων χυμῶν τὸν λόγον ἐποιησάμην , οὕτως καὶ νῦν οὐ μόνον τῶν στερεῶν μορίων ἐν τοῖς ζώοις ἡ διδασκαλία τῆς δυνάμεως , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν αὐτοῖς περιεχομένων ἔσται , φλέγματος , χολῆς , αἵματος , οὔρου , κόπρου καὶ τῶν ὁμοίων . ἐν μὲν οὖν τοῖς ἔμπροσθεν εἰρημένοις οὐ πολλὰ τῶν κατὰ μέρος ἐν ταῖς ὑπὸ τῶν ἰατρῶν γεγραμμέναις ὕλαις ἄγνωστά μοι γέγονεν , ἀλλ’ αὐτὸς ἐσπούδασα διὰ τῆς πείρας γνῶναι τὰς δυνάμεις αὐτῶν , εἴ τινος δ’ οὐκ ἔγνων , οὐδ’ ἔγραψα περὶ τούτου τὴν ἀρχὴν , οὐκ ἀξιῶν ἄλλοις πιστεύειν οὐδὲ περὶ ἑνὸς τοιούτου , διὰ τὸ καταμαθεῖν ἐνίους πολλὰ ψευδομένους . ἐπὶ δὲ τῆς νῦν προκειμένης ὕλης οὐχ οὕτως ἔχει . πάμπολλα ὁμολογῶ μορίων τε καὶ ὑγρῶν ἐν τοῖς τῶν ζώων σώμασι περιεχομένων , ὧν οὐδεμίαν αὐτὸς ἔσχηκα τοιαύτην πεῖραν , ὁποίαν ἔγραψάν τινες · ἔνια μὲν γὰρ αὐτῶν ἀσελγῆ τέ ἐστι καὶ βδελυρὰ , τινὰ δὲ καὶ πρὸς τῶν νόμων ἀπηγορευμένα , περὶ ὧν οὐκ οἶδα πῶς ἔγραψεν ὁ Ξενοκράτης , ἄνθρωπος οὐ πάλαι γεγονὼς , ἀλλὰ κατὰ τοὺς πάππους ἡμῶν , τῆς Ῥωμαϊκῆς βασιλείας ἀπηγορευκυίας ἀνθρώπους ἐσθίειν , ἀλλ’ ἐκεῖνός γε ὡς αὐτὸς πεπειραμένος ἀξιοπίστως πάνυ γράφει τίνα πάθη θεραπεύειν πέφυκεν ἐγκέφαλος ἐσθιόμενος ἢ σάρκες ἢ ἧπαρ ἀνθρώπου , τίνα δὲ τὰ τῆς κεφαλῆς ἢ κνήμης ἢ δακτύλων ὀστᾶ τὰ μὲν καυθέντα , τὰ δ’ ἄκαυστα πινόμενα , τίνα δ’ αὐτὸ τὸ αἷμα . ταῦτα μὲν οὖν εἰ καὶ παρὰ τοὺς νόμους , ἀλλ’ οὐκ ἀσελγῆ γε . πόσις δ’ ἱδρῶτός τε καὶ οὔρου καὶ καταμηνίου γυναικὸς ἀσελγῆ καὶ βδελυρὰ , καὶ τούτων οὐδὲν ἧττον ἡ κόπρος , ἣν διαχριομένην τε τοῖς κατὰ τὸ στόμα καὶ τὴν φάρυγγα μορίοις εἴς τε τὴν γαστέρα καταπινομένην ἔγραψεν ὁ Ξενοκράτης ὅ τί ποτε ποιεῖν δύναται · γέγραφε δὲ καὶ περὶ τοῦ κατὰ τὰ ὦτα ῥύπου καταπινομένου . ἐγὼ μὲν οὖν οὐδὲ τοῦτον ἂν ὑπέμεινα καταπιεῖν , ἐφ’ ᾧ γε μηδέποτε νοσῆσαι . πολὺ δ’ αὐτοῦ βδελυρώτερον ἡγοῦμαι τὴν κόπρον εἶναι . καὶ μεῖζόν γε ὄνειδός ἐστιν ἀνθρώπῳ σωφρονοῦντι κοπροφάγον ἀκούειν ἢ αἰσχρουργὸν ἢ κίναιδον , ἀλλὰ καὶ τῶν αἰσχρουργῶν μᾶλλον βδελυττόμεθα τοὺς φοινικίζοντας τῶν λεσβιαζόντων , ᾧ φαίνεταί μοι παραπλήσιόν τι πάσχειν ὁ καὶ καταμηνίου πίνων . οὔτ’ οὖν τούτων ὑπομείναι τις ἂν εἰς πεῖραν ἐλθεῖν ἄνθρωπος κατὰ φύσιν ἔχων οὔθ’ ὅσα μετριώτερα μὲν τούτων , ἔτι δ’ ἀσελγῆ , κόπρῳ καταχρίεσθαί τι τοῦ σώματος μέρος , ἕνεκα τοῦ κατ’ αὐτὸ πάθους , ἢ ἀνθρώπου σπέρματος . γόνον δὲ αὐτὸ καλεῖν ﻿ εἴωθεν ὁ Ξενοκράτης , καὶ διορίζεταί γε μετὰ πάσης ἐπιμελείας τίνα μὲν αὐτὸς ὁ γόνος μόνος ὠφελεῖν πέφυκε καταχριόμενος , τίνα δὲ μετὰ τὴν ὁμιλίαν ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς , ὅταν ἐκπέσῃ τοῦ γυναικείου κόλπου . μεγάλην γάρ τινα δεῖ γενέσθαι βοηθημάτων πενίαν , ἵνα τις χίμεθλα θεραπεύσῃ ὑπερεχούσας ἀνδρὸς σπέρμα μὴ μεῖναν ἔνδον , ἀλλ’ ἐκρυὲν τῆς γυναικὸς ἐπὶ τῇ συνουσίᾳ . πολὺ μὲν δὴ καὶ τὸ τοιοῦτο τῆς ὕλης εἶδός ἐστιν ἐν τοῖς περὶ τῆς ἀπὸ τῶν ζώων ὠφελείας ὑπ’ αὐτοῦ γεγραμμένοις . οὐ γὰρ ἀνθρώπου δηλονότι , τίνα δύναμιν ἔχει πινόμενον οὖρον ἢ καταπινομένοις τε καὶ διαχριομένοις τοῖς ἐν τὸ στόματι μέρεσι κόπρος , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ζώων ἑκάστου διηγεῖται , πολὺ δ’ ἄλλο τῶν δυσπορίστων , οἷον ὅταν ἐλέφαντος ἢ ἵππου Νειλώου μνημονεύῃ . βασιλίσκον μὲν γὰρ τὸ θηρίον οὐδὲ εἶδον οὐδέποτε , καὶ εἰ ἀληθῆ τὰ λεγόμενα περὶ αὐτοῦ , κινδυνῶδές ἐστι καὶ τὸ πλησίον ἀφικέσθαι τῷ ζώῳ τούτῳ . παραπλήσια δὲ τῷ Ξενακράτει καὶ ἄλλοι τινὲς ἔγραψαν περὶ ζώων , ἐξ ὧν καὶ αὐτὸς ὁ Ξενοκράτης ἐξεγράψατο τὰ πλεῖστα . πόθεν γὰρ ἂν ηὐπόρησε τοσούτων τε καὶ τοιούτων πραγμάτων αὐτὸς πειραθῆναι ; ὁ γοῦν ἡμέτερος γενόμενός ποτε βασιλεὺς Ἄτταλος ἐλάττονα φαίνεται γράφων , καίτοι φιλοτιμότατα σχὼν περὶ τὴν τῶν τοιούτων πεῖραν . ἐπαινῶν δέ τις Ἀτευρίστου τὴν αὐτὴν πραγματείαν , ἔδωκέ μοι καὶ αὐτὴν διελθεῖν , ὥς γε ἐμοὶ δοκεῖ , χωρὶς αὐτοψίας ἰδίας τοῦ γράψαντος αὐτὴν γεγονυῖαν . ἐγὼ τοίνυν οὔτε βασιλίσκων οὔτε ἐλεφάντων οὔθ’ ἵππων Νειλώων οὔτ’ ἄλλου τινὸς οὗ μὴ πεῖραν αὐτὸς ἔχω μνημονεύσω , τῶν δὲ καλουμένων φίλτρων , ἀγωγίμων , ὀνειροπομπῶν τε καὶ μισήτρων , αὐτοῖς γὰρ τοῖς ἐκείνων ὀνόμασιν ἐξεπίτηδες χρῶμαι , τὴν ἀρχὴν ἂν , οὐδ’ εἰ πεῖραν ἱκανὴν εἶχον , ἐμνημόνευσα διὰ γραμμάτων , ὥσπερ οὐδὲ τῶν θανασίμων φαρμάκων ἢ τῶν ὡς αὐτοὶ καλοῦσιν παθοποιῶν . ἐκεῖνα μὲν γὰρ αὐτῶν καὶ γελοῖα , καταδῆσαι τοὺς ἀντιδίκους , ὡς μηδὲν ἐπὶ τοῦ δικανικοῦ δυνηθῆναι φθέγξασθαι , ἢ ἐκτρῶσαι ποιῆσαι τὴν κύουσαν , ἢ μηδέποτε συλλαβεῖν , ὅσα τ’ ἄλλα τοιαῦτα . τὰ μέν γε πλεῖστα εἶναι τούτων ἐστὶ καὶ πρὸς τῆς πείρας ἀδύνατα ὑπάρχειν , ἔνια δὲ εἰ καὶ δυνατὰ , βλαβερὰ γοῦν γ’ ἐστὶ τῷ βίῳ τῶν ἀνθρώπων , ὥστ’ ἐγὼ νὴ τοὺς θεοὺς θαυμάζω κατὰ τίνα τὴν ἔννοιαν ἧκον ἐπὶ τὸ γράφειν αὐτά τινες . ἃ γὰρ καὶ τοῖς ζῶσιν ἀδοξίαν φέρει γνωσθέντα , πῶς ταῦτα μετὰ θάνατον εὐδοξίαν οἴσειν αὑτοῖς ἤλπισαν ; εἰ μὲν οὖν βασιλεῖς ὄντες ἐν ἀνθρώποις ἐπὶ θανάτῳ κατακεκριμένοις ἐποιήσαντο τὴν πεῖραν αὐτῶν , οὐδὲν ἔπραξαν δεινόν . ἐπεὶ δ’ ἰδιῶται τοιαύτης ἐξουσίας ἐν ὅλῳ τῷ βίῳ γεγονότες ἐπὶ τὸ γράφειν ἧκον αὐτὰ , δυοῖν θάτερον , ἢ μὴ πειραθέντες αὐτοὶ γράφουσιν ὑπὲρ ὧν οὐκ ἴσασιν , ἢ εἴπερ ἐπειράθησαν , ἀσεβέστατοι πάντων ἀνθρώπων εἰσὶν , ἕνεκα πείρας ὀλέθρια δόντες φάρμακα τοῖς οὐδὲν ἠδικηκόσιν , ἐνίοτε δὲ καὶ καλοῖς τε καὶ ἀγαθοῖς ἀνδράσιν . ἰατροὺς γοῦν τις ἑστῶτας ἐπὶ ῥωποπώλαις θεασάμενος δύο , προσεκόμισεν αὐτοῖς μέλι πιπράσκων δῆθεν . οἱ δὲ ἐγεύσαντό τε καὶ περὶ τῆς τιμῆς διελέγοντο καὶ ὡς ὀλίγον αὐτῶν διδόντων , ὁ μὲν σπεύσας ἐχωρήθη , τῶν δ’ ἰατρῶν οὐδέτερος ἐσώθη . τὰ τοιαῦτ’ οὖν ἅπαντα τῶν πραξάντων τοὺς γράψαντας οὐχ ἧττον , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἄξιον μισεῖν , ὅσῳ καὶ μεῖόν ἐστιν ἀδίκημα μόνον τι ποιῆσαι κακὸν ἢ μετὰ πολλῶν . καὶ τῷ μὲν πράξαντι συναπέθανεν ἡ τῶν κακῶν θεωρημάτων ἐμπειρία , τῶν δὲ γραψάντων πάντων ἀθάνατός ἐστιν τοῖς πονηροῖς ὅπλα τῆς κακουργίας παρασκευάζουσα . λέγωμεν οὖν ἡμεῖς ἤδη περὶ τῶν χρησίμων ἀνθρώποις πραγμάτων , ὅσων πεῖραν ἔχομεν .
Lemmas: οὐδείς ὁ νῦν λέγω ὁ ἀγνοέω ὁ κατά ὁ ἀρχή ὁ πραγματεία ἐν ὁ πρῶτος πέντε βιβλίον λέγω μέγας ὠφέλεια φέρω , τις δέ ἴσως καί βλάπτω ὁ χράω ὁ ἐν αὐτός γράφω φάρμακον , οὐ ἔχω μέθοδος . ὡς οὖν ἐκεῖνος μανθάνω σύ διαλέγω , ὁ κεφάλαιος ἀναμιμνῄσκω ὅλος ὁ πραγματεία . δείκνυμι ὁ φάρμακον κατά μέν ὁ δραστικός ὀνομάζω ποιότης ἐνεργέω θερμότης καί ψυχρότης καί ξηρότης καί ὑγρότης , ὁ δέ οὗτος κρᾶσις στρυφνός καί αὐστηρός καί ἁλμυρός καί ἁλυκός καί πικρός καί δριμύς καί γλυκύς γίγνομαι , καί ὁ μέν ῥυπτικός , ὁ δέ ἀποκρουστικός , ὁ δέ ἑλκτικός , ὁ δέ μαλακτικός , ὁ δέ καυστικός , ὁ δέ σηπτικός , ὁ δέ ἐσχαρωτικός , καί πρός γε οὗτος ἔτι κατά ἄλλος ἰδικός ἐνέργεια , σαρκωτικός τε καί συνουλωτικός καί κολλητικός σῦριγξ ἤ ἕλκος , ἤ καθαιρετικός ὁ ὑπεραυξάνω σάρξ . δείκνυμι δέ καί ὡς ὁ καθόλου δύναμις ἐκ πεῖρα εἷς ἐνδεικτικός εὑρίσκω , καί οὐ ὁ τυγχάνω γε πεῖρα , ἀλλά μετά ὁ λέγω διορισμός γίγνομαι · εὑρίσκω δέ ἅπαξ ὁ καθόλου δύναμις οὐδείς ἔτι πεῖρα εἰμί χρεία εἰς γε ὁ κατά μέρος ἐνέργεια , ὅτι μή πρός βεβαίωσις μόνος ὅς ὁ λόγος εὑρίσκω . οὕτως οὖν καί νῦν ποιέω ὁ κρίσις ὁ πρόκειμαι ὕλη , οὗτος δέ εἰμί ὁ ἐκ ὁ ζῷον . ἐν μέν γάρ ὁ μετά ὁ πέμπτος ἐφεξῆς τρεῖς βιβλίον , ἕκτος καί ἕβδομος καί ὄγδοος , ὁ περί ὁ φυτόν διέρχομαι ὕλη , οὐ πᾶς δηλονότι ὁ κατά ὅλος ὁ οἰκουμένη , ἀλλά ὅσος ἐγώ ἔχω πεῖρα . ἐν δέ ὁ πρό ὅδε , ὁ δέ ὅλος πραγματεία ἐν́νητος , ὁ περί ὁ γεώδης τε καί λιθώδης σῶμα . λείπω δέ ἐγώ ἔτι ὁ περί ὁ ζῷον διαιρέω ὕλη · εἶτα ἔτι ὁ ἐν θάλασσα καί λίμνη ἤ ὅλος ἐν ὕδωρ γεννάω εἰμί ὑπόλοιπος , ὅς μήτε φυτόν μήτε γῆ μήτε λίθος εἰμί μήτε ζῷον . ὀλίγιστος δέ ὁ τοιοῦτος παντάπασι εἰμί καί γράφω τελευταῖος , μετά ὁ διέρχομαι ἐγώ ὁ κατά ὁ σῶμα ὁ ζῷον . εἰμί δέ καί οὗτος ὁ τάξις ὁ διδασκαλία κατά ὁ ὁ πρῶτος γράμμα τάξις ἐν ὁ προσηγορία αὐτός . ὥσπερ δέ ἐν ὁ ὁ φυτόν ὕλη καί περί ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι χυμός ὁ λόγος ποιέω , οὕτως καί νῦν οὐ μόνος ὁ στερεός μόριον ἐν ὁ ζῷον ὁ διδασκαλία ὁ δύναμις , ἀλλά καί ὁ ἐν αὐτός περιέχω εἰμί , φλέγμα , χολή , αἷμα , οὖρον , κόπρος καί ὁ ὅμοιος . ἐν μέν οὖν ὁ ἔμπροσθεν λέγω οὐ πολύς ὁ κατά μέρος ἐν ὁ ὑπό ὁ ἰατρός γράφω ὕλη ἄγνωστος ἐγώ γίγνομαι , ἀλλά αὐτός σπουδάζω διά ὁ πεῖρα γιγνώσκω ὁ δύναμις αὐτός , εἰ τις δέ οὐ γιγνώσκω , οὐδέ γράφω περί οὗτος ὁ ἀρχή , οὐ ἀξιόω ἄλλος πιστεύω οὐδέ περί εἷς τοιοῦτος , διά ὁ καταμανθάνω ἔνιοι πολύς ψεύδω . ἐπί δέ ὁ νῦν πρόκειμαι ὕλη οὐ οὕτως ἔχω . πάμπολυς ὁμολογέω μόριον τε καί ὑγρός ἐν ὁ ὁ ζῷον σῶμα περιέχω , ὅς οὐδείς αὐτός ἔχω τοιοῦτος πεῖρα , ὁποῖος γράφω τις · ἔνιοι μέν γάρ αὐτός ἀσελγής τε εἰμί καί βδελυρός , τις δέ καί πρός ὁ νόμος ἀπαγορεύω , περί ὅς οὐ οἶδα πῶς γράφω ὁ Ξενοκράτης , ἄνθρωπος οὐ πάλαι γίγνομαι , ἀλλά κατά ὁ πάππος ἐγώ , ὁ Ῥωμαῖος βασιλεία ἀπαγορεύω ἄνθρωπος ἐσθίω , ἀλλά ἐκεῖνος γε ὡς αὐτός πειράω ἀξιόπιστος πάνυ γράφω τίς πάθος θεραπεύω φύω ἐγκέφαλος ἐσθίω ἤ σάρξ ἤ ἧπαρ ἄνθρωπος , τίς δέ ὁ ὁ κεφαλή ἤ κνήμη ἤ δάκτυλος ὀστέον ὁ μέν καίω , ὁ δέ ἄκαυστος πίνω , τίς δέ αὐτός ὁ αἷμα . οὗτος μέν οὖν εἰ καί παρά ὁ νόμος , ἀλλά οὐ ἀσελγής γε . πόσις δέ ἱδρώς τε καί οὖρον καί καταμήνιος γυνή ἀσελγής καί βδελυρός , καί οὗτος οὐδείς ἥσσων ὁ κόπρος , ὅς διαχρίω τε ὁ κατά ὁ στόμα καί ὁ φάρυγξ μόριον εἰς τε ὁ γαστήρ καταπίνω γράφω ὁ Ξενοκράτης ὅς τις ποτέ ποιέω δύναμαι · γράφω δέ καί περί ὁ κατά ὁ οὖς ῥύπος καταπίνω . ἐγώ μέν οὖν οὐδέ οὗτος ἄν ὑπομένω καταπίνω , ἐπί ὅς γε μηδέποτε νοσέω . πολύς δέ αὐτός βδελυρός ἡγέομαι ὁ κόπρος εἰμί . καί μέγας γε ὄνειδος εἰμί ἄνθρωπος σωφρονέω κοπροφάγος ἀκούω ἤ αἰσχρουργός ἤ κίναιδος , ἀλλά καί ὁ αἰσχρουργός μάλα βδελύσσομαι ὁ φοινικίζω ὁ λεσβιάζω , ὅς φαίνω ἐγώ παραπλήσιος τις πάσχω ὁ καί καταμήνιος πίνω . οὔτε οὖν οὗτος ὑπομένω τις ἄν εἰς πεῖρα ἔρχομαι ἄνθρωπος κατά φύσις ἔχω οὔτε ὅσος μέτριος μέν οὗτος , ἔτι δέ ἀσελγής , κόπρος καταχρίω τις ὁ σῶμα μέρος , ἕνεκα ὁ κατά αὐτός πάθος , ἤ ἄνθρωπος σπέρμα . γόνος δέ αὐτός καλέω ﻿ εἴωθα ὁ Ξενοκράτης , καί διορίζω γε μετά πᾶς ἐπιμέλεια τίς μέν αὐτός ὁ γόνος μόνος ὠφελέω φύω καταχρίω , τίς δέ μετά ὁ ὁμιλία ἀνήρ καί γυνή , ὅταν ἐκπίπτω ὁ γυναικεῖος κόλπος . μέγας γάρ τις δέω γίγνομαι βοήθημα πενία , ἵνα τις χίμεθλον θεραπεύω ὑπερέχω ἀνήρ σπέρμα μή μένω ἔνδον , ἀλλά ἐκρέω ὁ γυνή ἐπί ὁ συνουσία . πολύς μέν δή καί ὁ τοιοῦτος ὁ ὕλη εἶδος εἰμί ἐν ὁ περί ὁ ἀπό ὁ ζῷον ὠφέλεια ὑπό αὐτός γράφω . οὐ γάρ ἄνθρωπος δηλονότι , τίς δύναμις ἔχω πίνω οὖρος ἤ καταπίνω τε καί διαχράομαι ὁ ἐν ὁ στόμα μέρος κόπρος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ζῷον ἕκαστος διηγέομαι , πολύς δέ ἄλλος ὁ δυσπόριστος , οἷος ὅταν ἐλέφας ἤ ἵππος Νείλωος μνημονεύω . βασιλίσκος μέν γάρ ὁ θηρίον οὐδέ ὁράω οὐδέποτε , καί εἰ ἀληθής ὁ λέγω περί αὐτός , κινδυνώδης εἰμί καί ὁ πλησίον ἀφικνέομαι ὁ ζῷον οὗτος . παραπλήσιος δέ ὁ Ξενακράτης καί ἄλλος τις γράφω περί ζῷον , ἐκ ὅς καί αὐτός ὁ Ξενοκράτης ἐκγράφω ὁ πολύς . πόθεν γάρ ἄν εὐπορέω τοσοῦτος τε καί τοιοῦτος πρᾶγμα αὐτός πειράω ; ὁ γοῦν ἡμέτερος γίγνομαι ποτέ βασιλεύς Ἄτταλος ἐλαχύς φαίνω γράφω , καίτοι φιλότιμος ἔχω περί ὁ ὁ τοιοῦτος πεῖρα . ἐπαινέω δέ τις Ἀτεύριστος ὁ αὐτός πραγματεία , δίδωμι ἐγώ καί αὐτός διέρχομαι , ὡς γε ἐγώ δοκέω , χωρίς αὐτοψία ἴδιος ὁ γράφω αὐτός γίγνομαι . ἐγώ τοίνυν οὔτε βασιλίσκος οὔτε ἐλέφας οὔτε ἵππος Νείλωος οὔτε ἄλλος τις ὅς μή πεῖρα αὐτός ἔχω μνημονεύω , ὁ δέ καλέω φίλτρον , ἀγώγιμος , ὀνειροπομπός τε καί μίσητρον , αὐτός γάρ ὁ ἐκεῖνος ὄνομα ἐξεπίτηδες χράω , ὁ ἀρχή ἄν , οὐδέ εἰ πεῖρα ἱκανός ἔχω , μνημονεύω διά γράμμα , ὥσπερ οὐδέ ὁ θανάσιμος φάρμακον ἤ ὁ ὡς αὐτός καλέω παθοποιός . ἐκεῖνος μέν γάρ αὐτός καί γέλοιος , καταδέω ὁ ἀντίδικος , ὡς μηδείς ἐπί ὁ δικανικός δύναμαι φθέγγομαι , ἤ ἐκτιτρώσκω ποιέω ὁ κύω , ἤ μηδέποτε συλλαμβάνω , ὅσος τε ἄλλος τοιοῦτος . ὁ μέν γε πολύς εἰμί οὗτος εἰμί καί πρός ὁ πεῖρα ἀδύνατος ὑπάρχω , ἔνιοι δέ εἰ καί δυνατός , βλαβερός γοῦν γε εἰμί ὁ βίος ὁ ἄνθρωπος , ὥστε ἐγώ νή ὁ θεός θαυμάζω κατά τίς ὁ ἔννοια ἥκω ἐπί ὁ γράφω αὐτός τις . ὅς γάρ καί ὁ ζάω ἀδοξία φέρω γιγνώσκω , πῶς οὗτος μετά θάνατος εὐδοξία φέρω ἑαυτοῦ ἐλπίζω ; εἰ μέν οὖν βασιλεύς εἰμί ἐν ἄνθρωπος ἐπί θάνατος κατακρίνω ποιέω ὁ πεῖρα αὐτός , οὐδείς πράσσω δεινός . ἐπεί δέ ἰδιώτης τοιοῦτος ἐξουσία ἐν ὅλος ὁ βίος γίγνομαι ἐπί ὁ γράφω ἥκω αὐτός , δύο ἕτερος , ἤ μή πειράω αὐτός γράφω ὑπέρ ὅς οὐ οἶδα , ἤ εἴπερ ἐπιλέγω , ἀσεβής πᾶς ἄνθρωπος εἰμί , ἕνεκα πεῖρα ὀλέθριος δίδωμι φάρμακον ὁ οὐδείς ἀδικέω , ἐνίοτε δέ καί καλός τε καί ἀγαθός ἀνήρ . ἰατρός γοῦν τις ἵστημι ἐπί ῥωποπώλης θεάομαι δύο , προσκομίζω αὐτός μέλι πιπράσκω δῆθεν . ὁ δέ γεύω τε καί περί ὁ τιμή διαλέγω καί ὡς ὀλίγος αὐτός δίδωμι , ὁ μέν σπεύδω χωρέω , ὁ δέ ἰατρός οὐδέτερος σῴζω . ὁ τοιοῦτος οὖν ἅπας ὁ πράσσω ὁ γράφω οὐ ἥσσων , ἀλλά καί μάλα ἄξιος μισέω , ὅσος καί μείων εἰμί ἀδίκημα μόνος τις ποιέω κακός ἤ μετά πολύς . καί ὁ μέν πράσσω συναποθνῄσκω ὁ ὁ κακός θεώρημα ἐμπειρία , ὁ δέ γράφω πᾶς ἀθάνατος εἰμί ὁ πονηρός ὅπλον ὁ κακουργία παρασκευάζω . λέγω οὖν ἐγώ ἤδη περί ὁ χρήσιμος ἄνθρωπος πρᾶγμα , ὅσος πεῖρα ἔχω .