galenus.de-simplicium-medicamentorum-temperamentis-ac-facultatibus-libri-xi 4.4
Ἀλλὰ τούτων μὲν ὀλίγον ὕστερον ἐροῦμεν τὰς πίστεις . ὅ δὲ χρὴ πρότερον συμβουλεῦσαι τοῖς τὰ τοιαῦτα χωρὶς ἀλαζονείας σοφιστικῆς αὐτῆς ἕνεκεν τῆς ἀληθείας ἐπισκοπουμένοις , ἤδη μοι καιρὸς εἰπεῖν , ὡς οὐ χρὴ μόνῳ τῷ λόγῳ γεγυμνάσθαι δι’ ὧν ἀεὶ παρακελεύομαι μεθόδων λογικῶν , ἃς ἐν τοῖς περὶ τῶν ἀποδείξεων ὑπομνήμασιν εἶπον , ἀλλὰ καὶ τὴν αἴσθησιν τὴν γευστικὴν ἐπὶ τῶν χυμῶν γυμνάζειν ἐπιμελῶς , ἀρχομένους ἀπὸ τῶν ἐναργεστάτην ἐχόντων ἡντιναοῦν ποιότητα μίαν . εἰ μὲν τὴν δριμύτητα κατανοῆσαι σαφῶς ἐθέλοις , ἐπὶ σκορόδου καὶ κρομμύου καὶ τῶν ὁμοίων αὐτοῖς , ἀπογευόμενός τε συνεχῶς καὶ διαμασώμενον ἐπὶ πλεῖστον καὶ τὴν μνήμην πειρώμενον ἀκριβῶς παρατίθεσθαι τοῦ γιγνομένου πάθους τὴν αἴσθησιν · εἰ δὲ τὴν στύψιν , ἐπὶ κικίδος τε καὶ ῥοῦ καὶ τῶν ὁμοίων · εἰ δὲ τὴν πικρότητα , νίτρου καὶ χολῆς γευόμενον · εἰ δὲ τὴν γλυκύτητα , σιραίου καὶ μέλιτος , ἔτι δὲ πρὸς τούτοις εἴτ’ οὖν ἄποιον ἐθέλοις εἴτε μέσον ἐν ποιότητι τῇ πρὸς τὴν γεῦσιν ὑπολαμβάνειν , τὸ ὕδωρ ἀξιῶ σε καὶ τούτου γευσάμενον , ἀκριβῶς ἔχειν ἐν τῇ μνήμῃ , καὶ μάλιστά γε τοῦ μηδεμίαν ὧν νῦν εἴρηκα ἐμφαίνοντος ποιότητα , μήτε γλυκύτητα μήτε δριμύτητα μήτ’ ὀξύτητα μήτε πικρότητα , καὶ πρὸς τούτοις ἔτι μήθ’ ἱκανῶς θερμοῦ μήθ’ ὑπερβαλλόντως ψυχροῦ . ἐντεῦθεν γὰρ ὁρμώμενος ἑτοιμότερον ἐπί τε τὴν τῶν ἄλλων ἁπάντων ἀμυδρῶν χυμῶν ἀφίξῃ διάγνωσιν ἐπί τε τὴν τῶν ὡς ἐγὼ μέν φημι γλυκέων , ὡς δ’ ἄλλοι τινὲς , ὑδατωδῶν , οἷος ὅ τε τῶν καλάμων ἐστὶ τῶν χλωρῶν καὶ ἀγρώστεως καὶ προσέτι πυρῶν καὶ κριθῶν καὶ ζειῶν καὶ ἄλλων πολλῶν , ὧν καὶ Θεόφραστος μέμνηται , ζητῶν εἴτ’ εἴδη πλείονα θετέον ἐστὶν τῶν γλυκέων χυμῶν , εἴτε τῷ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον αὐτοὺς ὑποληπτέον διαφέρειν ἀλλήλων . ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων αὖθις διαιρήσομαι .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ὀλίγος ὕστερον λέγω ὁ πίστις . ὅς δέ χρή πρότερος συμβουλεύω ὁ ὁ τοιοῦτος χωρίς ἀλαζονεία σοφιστικός αὐτός ἕνεκα ὁ ἀλήθεια ἐπισκοπέω , ἤδη ἐγώ καιρός λέγω , ὡς οὐ χρή μόνος ὁ λόγος γυμνάζω διά ὅς ἀεί παρακελεύομαι μέθοδος λογικός , ὅς ἐν ὁ περί ὁ ἀπόδειξις ὑπόμνημα λέγω , ἀλλά καί ὁ αἴσθησις ὁ γευστικός ἐπί ὁ χυμός γυμνάζω ἐπιμελής , ἄρχω ἀπό ὁ ἐναργής ἔχω ὁστισοῦν ποιότης εἷς . εἰ μέν ὁ δριμύτης κατανοέω σαφής ἐθέλω , ἐπί σκόροδον καί κρόμμυον καί ὁ ὅμοιος αὐτός , ἀπογεύω τε συνεχής καί διαμασάομαι ἐπί πολύς καί ὁ μνήμη πειράω ἀκριβής παρατίθημι ὁ γίγνομαι πάθος ὁ αἴσθησις · εἰ δέ ὁ στῦψις , ἐπί κικίς τε καί ῥόος καί ὁ ὅμοιος · εἰ δέ ὁ πικρότης , νίτρον καί χολή γεύω · εἰ δέ ὁ γλυκύτης , σίραιον καί μέλι , ἔτι δέ πρός οὗτος εἴτε οὖν ἄποιος ἐθέλω εἴτε μέσος ἐν ποιότης ὁ πρός ὁ γεῦσις ὑπολαμβάνω , ὁ ὕδωρ ἀξιόω σύ καί οὗτος γεύω , ἀκριβής ἔχω ἐν ὁ μνήμη , καί μάλα γε ὁ μηδείς ὅς νῦν λέγω ἐμφαίνω ποιότης , μήτε γλυκύτης μήτε δριμύτης μήτε ὀξύτης μήτε πικρότης , καί πρός οὗτος ἔτι μήτε ἱκανός θερμός μήτε ὑπερβαλλόντως ψυχρός . ἐντεῦθεν γάρ ὁρμάω ἑτοῖμος ἐπί τε ὁ ὁ ἄλλος ἅπας ἀμυδρός χυμός ἀφικνέομαι διάγνωσις ἐπί τε ὁ ὁ ὡς ἐγώ μέν φημί γλυκύς , ὡς δέ ἄλλος τις , ὑδατώδης , οἷος ὁ τε ὁ κάλαμος εἰμί ὁ χλωρός καί ἄγρωστις καί προσέτι πυρός καί κριθή καί ζειά καί ἄλλος πολύς , ὅς καί Θεόφραστος μιμνῄσκω , ζητέω εἴτε εἶδος πολύς τίθημι εἰμί ὁ γλυκύς χυμός , εἴτε ὁ μάλα τε καί ἥσσων αὐτός ὑπολαμβάνω διαφέρω ἀλλήλων . ἀλλά περί μέν οὗτος αὖθις διαιρέω .