galenus.de-simplicium-medicamentorum-temperamentis-ac-facultatibus-libri-xi 4.20
Ὁ δὲ πικρὸς χυμὸς ὅτι τοῖς ξηροῖς τῇ κράσει σώμασι συνυπάρχει κᾀκ τοῦ δυσσηπτότατα πάντων εἶναι τὰ πικρὰ καὶ ἥκιστα σκώληκάς τε καὶ ἄλλ’ ἄττα ζῶα γεννᾷν , οἷα δὴ πέφυκεν ἐν ῥίζαις καὶ βοτάναις καὶ καρποῖς σηπομένοις ἐγγίγνεσθαι πάρεστι συλλογίσασθαι . μάλιστα γὰρ ὁρῶμεν ἐν τοῖς ὑγροῖς σώμασι καὶ σκώληκας καὶ σηπεδόνας ἐγγιγνομένας . τὰ δ’ ἀκριβῶς πικρὰ , καλῶ δ’ οὕτως ὅσα μηδεμιᾶς ἑτέρας ποιότητος αἰσθητῆς μετέσχηκεν , ἅπασι σχεδὸν τοῖς ζώοις , οὐκ ἀνθρώποις μόνοις , ἐστὶν ἄβρωτα , τῷ πᾶν μὲν ζῶον ὑγρὸν ἢ μᾶλλον ἢ ἧττον ὑπάρχειν , ξηρὰ δ’ εἶναι τὰ πικρὰ , τέφρᾳ καὶ κονίᾳ παραπλήσια . οὔτ’ οὖν τέφραν ἢ κονίαν ἢ αἰθάλην ἢ τίτανον ἐσθίει ζῶον οὐδὲν οὔτε τῶν ἀκριβῶς πικρῶν . ἀψίνθιον μὲν γὰρ οὐ πικρὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ στρυφνόν ἐστιν , ἡ θάλαττα δ’ ἁλμυρὰ μᾶλλον ἢ πικρὰ καὶ πλείστου μετέχουσα τοῦ ποτίμου , καθάπερ καὶ Ἀριστοτέλει πάλαι τοῦθ’ ἱκανῶς ἐπιδέδεικται . τὸ δὲ τῆς ἐν Παλαιστίνῃ Συρίᾳ λίμνης ὕδωρ , ἣν ὀνομάζουσιν οἱ μὲν θάλασσαν νεκρὰν , οἱ δὲ λίμνην ἀσφαλτῖτιν , ἔστι μὲν καὶ γευομένοις οὐχ ἁλυκὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ πικρόν . ἔχει δὲ καὶ τοὺς ἐξ ἑαυτοῦ γεννωμένους ἅλας ὑποπίκρους ὁμοίως καὶ κατὰ τὴν ὄψιν εὐθὺς ἅμα πάσης θαλάσσης λευκότερόν τε καὶ παχύτερον φαίνεται , ἅλμῃ κατακορεῖ προσεοικὸς , εἰς ἣν οὐδ’ ἂν ἐμβάλῃς ἅλας , ἔτι τακήσονται , πλεῖστον γὰρ τούτων μετέχει . καὶ εἴ τις εἰς αὐτὴν καταδὺς ἀνακύψειεν , ἄχνην ἁλῶν ἂν εὐθέως κύκλῳ περὶ πᾶν ἴσχει τὸ σῶμα , καὶ διὰ τοῦτό τε βαρύτερόν ἐστι τῆς ἄλλης θαλάττης τὸ ὕδωρ ἐκεῖνο τοσοῦτον ὅσον ἡ θάλαττα τῶν ποταμῶν . ὥστ’ οὐδ’ εἰ βούλοιο κατὰ τοῦ βάθους καθεὶς ἑαυτὸν φέρεσθαι κάτω , δυνηθείης ἄν · οὕτως ἐξαίρει τε καὶ κουφίζει τὸ ὕδωρ , οὐχ ὡς φύσει κοῦφον ὑπάρχον , ὅπερ ἤδη τις εἷπε τῶν παλαιῶν σοφιστῶν , ἀλλ’ ὡς Ἀριστοτέλης ἔλεγε , διὰ βαρύτητα δίκην πηλοῦ βαστάζον τὰ κουφότερα . καὶ κατὰ τοῦτό γέ τοι καὶ εἰ συνδήσας ἀνθρώπου τὼ χεῖρε καὶ τὼ πόδε μεθείης εἰς τὸ τῆς λίμνης ἐκείνης ὕδωρ , οὐκ οἰχήσεται κάτω . καὶ μὲν δὴ καὶ ὡς ἐν τῇ θαλάττῃ πλείονα φορτία τῶν ἐν ταῖς λίμναις τε καὶ ποταμοῖς βαστάζει τὰ πλοῖα μὴ βυθιζόμενα , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐν τῇ νεκρᾷ λίμνῃ πολλαπλάσια τῶν ἐν τῇ θαλάττῃ . τοσούτῳ γάρ ἐστιν τὸ κατ’ αὐτὴν ὕδωρ τοῦ θαλαττίου βαρύτερον ὅσον τὸ θαλάττιον τοῦ λιμναίου τε καὶ ποταμίου . πρόσεστι γὰρ ἡ τῶν ἁλῶν οὐσία , γεώδης τε καὶ βαρεῖα . καί σοι καὶ αὐτῷ γεννῆσαι θάλατταν ἔξεστιν , ἅλας ὕδατι ποτίμῳ διατήξαντι καὶ γνῶναι πόσῳ βαρύτερον ἀποτελεῖται τὸ τοιοῦτο ὕδωρ τοῦ γλυκέος . ἀλλὰ καὶ μέτρον ἤδη τι πεποίηνται τοῦ τὴν ἅλμην εὔκρατον ὑπάρχειν εἰς τὰς ταριχείας , εἰ φαίνοιτο κατ’ αὐτὴν ἐπιπλέον ὠὸν , ὡς ἔτι γε καταφερομένου καὶ μήπω περὶ τὴν ἐπιφάνειαν τῆς ἅλμης ἐννηχομένου μᾶλλον ὑδατώδης ἐστὶ καὶ γλυκεῖα . δεινῶς δ’ ἁλμυρὰ γίνεται τοσούτων ἐμβληθέντων ἁλῶν , ὡς μηκέτ’ ἐγχωρεῖν ἐπιτήκεσθαι τοὺς ἐπεμβαλλομένους . καὶ τοῦτό σοι στήσαντι τὸ ὕδωρ ἁπάντων ὑδάτων εὑρεθήσεται βαρύτερον . ὥστ’ ἔγωγέ ποτε μάταιον ἀπέδειξα τοῦ πλουσίου τὴν φιλοτιμίαν , ἐκ τῆς νεκρᾶς θαλάττης τοσοῦτο ὕδωρ κομίσαντος εἰς Ἰταλίαν , ὡς πληρῶσαι δεξαμενήν . ἑτοίμως γὰρ ἐποίησα ταὐτὸ , ἅλας παμπόλλους ἐμβαλὼν ὕδατι ποτίμῳ . μᾶλλον δ’ ἂν ἔτι βαρύτερον ἐργάσαιο τὸ τοιοῦτο ὕδωρ , εἰ τήξας τοὺς ἅλας ὡς πλείστους ὑπὸ κυνὸς ἐπιτολὴν , ἡνίκα μάλιστα θάλπος ἐστὶ σφοδρότατον , ἐάσαις ἐξοπτηθῆναι , παραπλησίως τῷ κατὰ τὴν ἀσφαλτῖτιν λίμνην . οὕτω γὰρ ἔσται καὶ τοῦτο βαρὺ τὸ ὕδωρ ὡς ἐκεῖνο . καὶ εἰ ἐνδήσειας ἢ ἄνθρωπον ἢ ὁτιοῦν ἄλλο ἐμβάλλοις ζῶον εἰς αὐτὸ , παραπλησίως τοῖς πλοίοις ἐποχήσεται τῷ ὕδατι . καὶ μὲν δὴ καὶ πικρότερον εὐθὺς ἔσται τὸ τοιοῦτο ὕδωρ , ὡς εἰ καὶ καθεψεῖν ὑπὸ πυρὸς αὐτὸ βουληθείης · ὅ τι γὰρ ἂν ἁλυκὸν ἐπὶ πλέον ἐκθερμήνῃς , ἔσται σοι πικρόν . οὕτω γοῦν καὶ αὐτὸ τὸ τῆς ἀσφαλτίτιδος λίμνης ὕδωρ ἐν κοίλῳ καὶ θερμῷ χωρίῳ περιεχόμενον ἐξοπτώμενόν θ’ ὑπὸ τοῦ ἡλίου γίγνεται πικρόν . διὰ τοῦτό γέ τοι καὶ τοῦ θέρους μᾶλλον ἢ χειμῶνός ἐστι πικρόν . καὶ εἰ ἀρυσάμενος αὐτοῦ τι καταθείης ἐν ἀγγείῳ κοίλῳ καὶ προσηλίῳ χωρίῳ , καθάπερ καὶ ἡμεῖς ἐποιήσαμεν ὥρᾳ θέρους , αὐτίκα μάλα πικρότερον αὐτοῦ φαίνεταί σοι γεγονός . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἅπαντα τοῖς ὀλίγον ἔμπροσθεν ὑπὲρ τῆς τοῦ πικροῦ γενέσεως εἰρημένοις ἱκανῶς μαρτυρεῖ . οὗ δ’ ἕνεκεν ὁ λόγος ἐπὶ τὴν ἀσφαλτῖτιν ἐξετράπετο λίμνην , οὔπω μοι πᾶν λέλεκται . φαίνεται γὰρ ἐν ἐκείνῳ τῷ ὕδατι μήτε ζῶον ἐγγιγνόμενόν τι μήτε φυτὸν , ἀλλὰ καὶ τῶν εἰς αὐτὴν ἐμβαλόντων ποταμῶν ἀμφοτέρων , μεγίστους καὶ πλείστους ἐχόντων ἰχθύας , καὶ μάλιστα τοῦ πλησίον Ἰεριχοῦντος , ὃν Ἰορδάνην ὀνομάζουσιν , οὐδ’ εἷς τῶν ἰχθύων ὑπερβαίνει τὰ στόματα τῶν ποταμῶν . κἂν εἰ συλλαβὼν δέ τις αὐτοὺς ἐμβάλοι τῇ λίμνῃ , διαφθειρομένους ὄψεται ταχέως · οὕτως τ’ ﻿ ἀκριβῶς πικρὸν ἅπασίν ἐστι καὶ ζώοις καὶ φυτοῖς πολέμιον , αὐχμῶδές τε καὶ ξηρὸν καὶ τὴν φύσιν οἷόν περ αἴθαλος ὑπὸ τῆς κατοπτήσεως γεγενημένον . καίτοι γε οὐδὲ τὸ τῆς λίμνης ἐκείνης ὕδωρ ἀκριβῶς ἐστι πικρὸν , ὅτι μηδ’ οἱ ἅλες αὐτοὶ , προσαγορεύουσι δ’ αὐτοὺς Σοδομηνοὺς ἀπὸ τῶν περιεχόντων τὴν λίμνην ὀρῶν ἃ καλεῖται Σόδομα , καὶ χρῶνται πολλοὶ τῶν περιοίκων εἰς ὅσα περ ἡμεῖς τοῖς ἄλλοις ἁλσί . δύναμις δ’ αὐτῶν οὐ ξηραντικὴ μόνον ἐπὶ μᾶλλόν ἐστι τῶν ἄλλων ἁλῶν , ἀλλὰ καὶ λεπτυντικὴ , διότι μᾶλλον τῶν ἄλλων ἐξώπτηνται . πᾶσι μὲν γὰρ τοῖς ἁλσὶν ὑπάρχει τι καὶ στυπτικὸν ἀμυδρὸν , ᾧ δὴ καὶ σφίγγουσι καὶ πιλοῦσι τὰ ταριχευόμενα τῶν κρεῶν καὶ μάλισθ’ ὅταν ὦσι χόνδροι τε καὶ δύσθραυστοι . τοιοῦτοι δ’ εἰσὶν ἀκριβέστατοι μὲν οἱ πλεῖστοι τῶν ὀρυκτῶν , ἧττον δ’ αὐτῶν οἵ τ’ ἐκ τῆς θαλάττης καὶ πολλαχόθι τῆς γῆς ἐξ ὑδάτων ἐλαφρῶν ἀναξηρανθέντων γεννώμενοι . τρίτοι δ’ ἐπὶ τούτοις ὑπάρχουσιν οἱ ὀρυκτοὶ , ῥύπτειν μᾶλλον ἢ στύφειν τε καὶ συνάγειν πεφυκότες . ἐγγὺς δὲ τούτων εἰσὶ κατὰ τὴν δύναμιν οἱ Σοδομηνοὶ χόνδροι μὲν ὄντες ὁμοίως τοῖς θαλαττίοις , ἀλλὰ διὰ τὴν ἀναμεμιγμένην αὐτοῖς πικρότητα ῥυπτικώτεροί τε καὶ διαφορητικώτεροι τῶν ἐκ τῆς θαλάττης ὑπάρχοντες . οὕτω δὲ δὴ καὶ τὸ νίτρον αὐτὸ καὶ ἀφρὸς αὐτοῦ καὶ τὸ συνθέτῳ προσηγορίᾳ καλούμενον ἀφρόνιτρον ἔτι μᾶλλον τῶν ἄλλων πέφυκε ῥύπτειν , ὡς ἂν ἥκιστα μὲν στύφοντα , πικρὰ δ’ ἀκριβῶς ὑπάρχοντα .
Lemmas: ὁ δέ πικρός χυμός ὅτι ὁ ξηρός ὁ κρᾶσις σῶμα συνυπάρχω ἐͅκ ὁ δύσσηπτος πᾶς εἰμί ὁ πικρός καί ἦκα σκώληξ τε καί ἄλλος τις ζῷον γεννάω , οἷος δή φύω ἐν ῥίζα καί βοτάνη καί καρπός σήπω ἐγγίγνομαι πάρειμι συλλογίζομαι . μάλα γάρ ὁράω ἐν ὁ ὑγρός σῶμα καί σκώληξ καί σηπεδών ἐγγίγνομαι . ὁ δέ ἀκριβής πικρός , καλέω δέ οὕτως ὅσος μηδείς ἕτερος ποιότης αἰσθητός μετέχω , ἅπας σχεδόν ὁ ζῷον , οὐ ἄνθρωπος μόνος , εἰμί ἄβρωτος , ὁ πᾶς μέν ζῷον ὑγρός ἤ μάλα ἤ ἥσσων ὑπάρχω , ξηρός δέ εἰμί ὁ πικρός , τέφρα καί κονία παραπλήσιος . οὔτε οὖν τέφρα ἤ κονία ἤ αἰθάλη ἤ τίτανος ἐσθίω ζῷον οὐδείς οὔτε ὁ ἀκριβής πικρός . ἀψίνθιον μέν γάρ οὐ πικρός μόνος , ἀλλά καί στρυφνός εἰμί , ὁ θάλασσα δέ ἁλμυρός μάλα ἤ πικρός καί πολύς μετέχω ὁ πότιμος , καθά καί Ἀριστοτέλης πάλαι οὗτος ἱκανός ἐπιδείκνυμι . ὁ δέ ὁ ἐν Παλαιστίνη Συρία λίμνη ὕδωρ , ὅς ὀνομάζω ὁ μέν θάλασσα νεκρός , ὁ δέ λίμνη ἀσφαλτίτης , εἰμί μέν καί γεύω οὐ ἁλυκός μόνος , ἀλλά καί πικρός . ἔχω δέ καί ὁ ἐκ ἑαυτοῦ γεννάω ἅλς ὑπόπικρος ὅμοιος καί κατά ὁ ὄψις εὐθύς ἅμα πᾶς θάλασσα λευκός τε καί παχύς φαίνω , ἅλμη κατακορής προσέοικα , εἰς ὅς οὐδέ ἐάν ἐμβάλλω ἅλς , ἔτι τήκω , πολύς γάρ οὗτος μετέχω . καί εἰ τις εἰς αὐτός καταδύω ἀνακύπτω , ἄχνη ἅλς ἄν εὐθύς κύκλος περί πᾶς ἴσχω ὁ σῶμα , καί διά οὗτος τε βαρύς εἰμί ὁ ἄλλος θάλασσα ὁ ὕδωρ ἐκεῖνος τοσοῦτος ὅσος ὁ θάλασσα ὁ ποταμός . ὥστε οὐδέ εἰ βούλομαι κατά ὁ βάθος καθίημι ἑαυτοῦ φέρω κάτω , δύναμαι ἄν · οὕτως ἐξαίρω τε καί κουφίζω ὁ ὕδωρ , οὐ ὡς φύσις κοῦφος ὑπάρχω , ὅς ἤδη τις λέγω ὁ παλαιός σοφιστής , ἀλλά ὡς Ἀριστοτέλης λέγω , διά βαρύτης δίκη πηλός βαστάζω ὁ κοῦφος . καί κατά οὗτος γε τοι καί εἰ συνδέω ἄνθρωπος ὁ χείρ καί ὁ πούς μεθίημι εἰς ὁ ὁ λίμνη ἐκεῖνος ὕδωρ , οὐ οἴχομαι κάτω . καί μέν δή καί ὡς ἐν ὁ θάλασσα πολύς φορτίον ὁ ἐν ὁ λίμνη τε καί ποταμός βαστάζω ὁ πλοῖον μή βυθίζω , κατά ὁ αὐτός τρόπος ἐν ὁ νεκρός λίμνη πολλαπλάσιος ὁ ἐν ὁ θάλασσα . τοσοῦτος γάρ εἰμί ὁ κατά αὐτός ὕδωρ ὁ θαλάσσιος βαρύς ὅσος ὁ θαλάσσιος ὁ λιμναῖος τε καί ποτάμιος . πρόσειμι γάρ ὁ ὁ ἅλς οὐσία , γεώδης τε καί βαρύς . καί σύ καί αὐτός γεννάω θάλασσα ἔξεστι , ἅλς ὕδωρ πότιμος διατήκω καί γιγνώσκω πόσος βαρύς ἀποτελέω ὁ τοιοῦτος ὕδωρ ὁ γλυκύς . ἀλλά καί μέτρον ἤδη τις ποιέω ὁ ὁ ἅλμη εὔκρατος ὑπάρχω εἰς ὁ ταριχεία , εἰ φαίνω κατά αὐτός ἐπιπολύ ᾠόν , ὡς ἔτι γε καταφέρω καί μήπω περί ὁ ἐπιφάνεια ὁ ἅλμη ἐννήχω μάλα ὑδατώδης εἰμί καί γλυκύς . δεινός δέ ἁλμυρός γίγνομαι τοσοῦτος ἐμβάλλω ἅλς , ὡς μηκέτι ἐγχωρέω ἐπιτήκω ὁ ἐπεμβάλλω . καί οὗτος σύ ἵστημι ὁ ὕδωρ ἅπας ὕδωρ εὑρίσκω βαρύς . ὥστε ἐγώ ποτέ μάταιος ἀποδείκνυμι ὁ πλούσιος ὁ φιλοτιμία , ἐκ ὁ νεκρός θάλασσα τοσοῦτος ὕδωρ κομίζω εἰς Ἰταλία , ὡς πληρόω δεξαμενή . ἑτοῖμος γάρ ποιέω αὐτός , ἅλς πάμπολυς ἐμβάλλω ὕδωρ πότιμος . μάλα δέ ἄν ἔτι βαρύς ἐργάζομαι ὁ τοιοῦτος ὕδωρ , εἰ τήκω ὁ ἅλς ὡς πολύς ὑπό κύων ἐπιτολή , ἡνίκα μάλα θάλπος εἰμί σφοδρός , ἐάω ἐξοπτάω , παραπλήσιος ὁ κατά ὁ ἀσφαλτῖτις λίμνη . οὕτως γάρ εἰμί καί οὗτος βαρύς ὁ ὕδωρ ὡς ἐκεῖνος . καί εἰ ἐνδέω ἤ ἄνθρωπος ἤ ὁστισοῦν ἄλλος ἐμβάλλω ζῷον εἰς αὐτός , παραπλήσιος ὁ πλοῖον ἐποχέομαι ὁ ὕδωρ . καί μέν δή καί πικρός εὐθύς εἰμί ὁ τοιοῦτος ὕδωρ , ὡς εἰ καί καθέψω ὑπό πῦρ αὐτός βούλομαι · ὅς τις γάρ ἄν ἁλυκός ἐπί πολύς ἐκθερμαίνω , εἰμί σύ πικρός . οὕτως γοῦν καί αὐτός ὁ ὁ ἀσφαλτίτης λίμνη ὕδωρ ἐν κοῖλος καί θερμός χωρίον περιέχω ἐξοπτάω τε ὑπό ὁ ἥλιος γίγνομαι πικρός . διά οὗτος γε τοι καί ὁ θέρος μάλα ἤ χειμών εἰμί πικρός . καί εἰ ἀρύω αὐτός τις κατατίθημι ἐν ἀγγεῖον κοῖλος καί προσήλιος χωρίον , καθά καί ἐγώ ποιέω ὥρα θέρος , αὐτίκα μάλα πικρός αὐτός φαίνω σύ γίγνομαι . ἀλλά οὗτος μέν ἅπας ὁ ὀλίγος ἔμπροσθεν ὑπέρ ὁ ὁ πικρός γένεσις λέγω ἱκανός μαρτυρέω . ὅς δέ ἕνεκα ὁ λόγος ἐπί ὁ ἀσφαλτῖτις ἐκτρέπω λίμνη , οὔπω ἐγώ πᾶς λέγω . φαίνω γάρ ἐν ἐκεῖνος ὁ ὕδωρ μήτε ζῷον ἐγγίγνομαι τις μήτε φυτόν , ἀλλά καί ὁ εἰς αὐτός ἐμβάλλω ποταμός ἀμφότερος , μέγας καί πολύς ἔχω ἰχθῦς , καί μάλα ὁ πλησίον Ἰεριχώ , ὅς Ἰορδάνης ὀνομάζω , οὐδέ εἷς ὁ ἰχθῦς ὑπερβαίνω ὁ στόμα ὁ ποταμός . ἄν εἰ συλλαμβάνω δέ τις αὐτός ἐμβάλλω ὁ λίμνη , διαφθείρω ὁράω ταχύς · οὕτως τε ﻿ ἀκριβής πικρός ἅπας εἰμί καί ζῷον καί φυτόν πολέμιος , αὐχμώδης τε καί ξηρός καί ὁ φύσις οἷος περ αἴθαλος ὑπό ὁ κατόπτησις γίγνομαι . καίτοι γε οὐδέ ὁ ὁ λίμνη ἐκεῖνος ὕδωρ ἀκριβής εἰμί πικρός , ὅτι μηδέ ὁ ἅλς αὐτός , προσαγορεύω δέ αὐτός Σοδομηνός ἀπό ὁ περιέχω ὁ λίμνη ὄρος ὅς καλέω Σόδομα , καί χράω πολύς ὁ περίοικος εἰς ὅσος περ ἐγώ ὁ ἄλλος ἅλς . δύναμις δέ αὐτός οὐ ξηραντικός μόνος ἐπί μάλα εἰμί ὁ ἄλλος ἅλς , ἀλλά καί λεπτυντικός , διότι μάλα ὁ ἄλλος ἐξοπτάω . πᾶς μέν γάρ ὁ ἅλς ὑπάρχω τις καί στυπτικός ἀμυδρός , ὅς δή καί σφίγγω καί πιλέω ὁ ταριχεύω ὁ κρέας καί μάλα ὅταν εἰμί χόνδρος τε καί δύσθραυστος . τοιοῦτος δέ εἰμί ἀκριβής μέν ὁ πολύς ὁ ὀρυκτός , ἥσσων δέ αὐτός ὁ τε ἐκ ὁ θάλασσα καί πολλαχόθι ὁ γῆ ἐκ ὕδωρ ἐλαφρός ἀναξηραίνω γεννάω . τρίτος δέ ἐπί οὗτος ὑπάρχω ὁ ὀρυκτός , ῥύπτω μάλα ἤ στύφω τε καί συνάγω φύω . ἐγγύς δέ οὗτος εἰμί κατά ὁ δύναμις ὁ Σοδομηνός χόνδρος μέν εἰμί ὅμοιος ὁ θαλάσσιος , ἀλλά διά ὁ ἀναμίσγω αὐτός πικρότης ῥυπτικός τε καί διαφορητικός ὁ ἐκ ὁ θάλασσα ὑπάρχω . οὕτως δέ δή καί ὁ νίτρον αὐτός καί ἀφρός αὐτός καί ὁ σύνθετος προσηγορία καλέω ἀφρόνιτρον ἔτι μάλα ὁ ἄλλος φύω ῥύπτω , ὡς ἄν ἦκα μέν στύφω , πικρός δέ ἀκριβής ὑπάρχω .