galenus.de-simplicium-medicamentorum-temperamentis-ac-facultatibus-libri-xi 11.1.2
[ β΄ . Περὶ πιμελῆς καὶ στέατος . ] Πιμελὴ καὶ στέαρ . κοινότατα καὶ ταῦτα τῶν ἐν τοῖς ζώοις μορίων ἐστί . τὰ γὰρ εὐτροφοῦντα πάντα πιμελὴν ἢ στέαρ ἴσχει , τὰ δὲ ἰσχνὰ καὶ ἄτροφα πολλάκις μὲν οὐδ’ ὅλως ἔχειν φαίνεται , πολλάκις δ’ οὕτως ὀλίγην τε καὶ ξηρὰν , ὡς δύσχρηστον εἶναι . διαφέρει δὲ πιμελῆς στέαρ τῷ πάχει , διὸ καὶ τοῖς γεωδεστέραν ἔχουσιν τὴν ὅλην φύσιν ζώοις τὸ στέαρ γίνεται καθάπερ τοῖς ὑγροτέραν ἡ πιμελή . διὰ τοῦτο τοιγαροῦν ἡ μὲν πιμελὴ τήκεται ῥαδίως ὑπὸ τοῦ πυρὸς , οὐ ῥᾳδίως δὲ πήγνυται τακεῖσα . τὸ δὲ στέαρ οὔτε τήκεται ῥᾳδίως , κᾂν τακῇ , πήγνυται τάχιστα καὶ φαίνεται πολὺ σκληρότερον τῆς πιμελῆς . ὗς μὲν οὖν εὐτροφῶν πιμελὴν πλείστην ἔχει διὰ τὴν φυσικὴν τῆς κράσεως ὑγρότητα , βόες δὲ καὶ αἶγες ὅσα τε ἄλλα κερασφόρα διὰ τὴν ξηρότητα τὸ στέαρ πλεῖστον γεννᾷ . σὺ δ’ εἰ βούλει τὴν ἐλαιώδη καὶ λιπαρὰν οὐσίαν ἅπασαν ἐν τοῖς ζώοις κάλει στέαρ , ὥσπερ οἱ πλεῖστοι τῶν ἰατρῶν . ἔξεστι δέ σοι καὶ πιμελὴν ὀνομάζειν ἅπαν τοῦτο τὸ γένος . οὐ μὴν ἔξεστί γέ σοι βουλομένῳ μὴ ψεύδεσθαι τὸ στέαρ τῶν αἰγῶν ὑγρότερον εἶναι φάναι τοῦ τῶν ὑῶν . ὑγρότατον γὰρ τοῦτο σχεδὸν ἁπάντων τῶν ἄλλων ἐστὶ , καὶ ﻿ διὰ τοῦτο κατὰ τὴν ἐνέργειαν ἐγγὺς ἐλαίου τὴν δύναμιν , μαλακτικώτερόν γε μὴν ἐλαίου καὶ πεπτικώτερόν ἐστι . καὶ διὰ τοῦτο τοῖς πρὸς φλεγμονὰς ἁρμόττουσιν καταπλάσμασι μίγνυται . τοῖς δὲ δακνομένοις τὰ κατὰ τὸ ἀπευθυσμένον ἢ τὸ κῶλον ἐνίεμεν αἴγειον μᾶλλον ἢ ὕειον στέαρ , οὐχ ὅτι μᾶλλον ἀμβλυτικόν ἐστι δριμύτητος , ὅσον γὰρ ἐπὶ τῇ φύσει μᾶλλον ἀμβλύνει τὸ ὕειον καὶ διὰ τοῦτο μίγνυται καὶ τοῖς ἕλκη θεραπεύουσι φαρμάκοις , οἷόν πέρ ἐστι καὶ τὸ καλούμενον πάρυγρον . ἀλλ’ ὅτι τὸ μὲν αἴγειον πήγνυται ῥᾳδίως διὰ πάχος , ἀποῤῥεῖ δὲ τὸ ὕειον ὁμοίως τῷ ἐλαίῳ διὰ τοῦτ’ ἐνίεμεν αὐτὸ μᾶλλον ἐπὶ τῶν δυσεντερικῶν τε καὶ τεινεσμωδῶν , ὅταν παρηγορῆσαι τὴν δῆξιν αὐτῶν βουληθῶμεν . καὶ διὰ λεπτομέρειαν δ’ ἔνια μᾶλλον ἀμβλύνει δριμύτητας , ὅταν ἐν τῷ βάθει τῶν δακνομένων σωμάτων τὸ λυποῦν ᾖ . ἧττον μὲν γὰρ τὸ παχυμερὲς , μᾶλλον δὲ τὸ λεπτομερὲς ὅλα διεξέρχεται τὰ σώματα καὶ πᾶσι κεράννυται τοῖς δάκνουσιν ἰχῶρσιν αὐτό . κατὰ τοῦτο γοῦν καὶ τὸ χήνειον στέαρ τὰ κατὰ βάθος τῶν σωμάτων δάκνοντα μᾶλλον ἀμβλύνει . ἔστι δὲ καὶ θερμότερον τοῦ ὑείου . μεταξύ γε μὴν αὐτῶν ἐστι τὸ τῶν ἀλεκτρυόνων , θερμότερον δ’ ἀεὶ καὶ ξηρότερον τὸ τῶν ἀῤῥένων ζώων ἐστίν . αὐτῶν δὲ τούτων τὸ τῶν ἐκτεμνομένων τοὺς ὄρχεις ἧττον θερμόν τε καὶ ξηρόν . ὁμοιοῦται γὰρ ἀεὶ τὸ εὐνουχισθὲν ἄῤῥεν τοῖς ὁμογενέσι θήλεσι . κεφάλαιον δ’ ἐστὶ τοῦ λόγου τόδε κοινὸν , οὗ μεμνῆσθαι χρὴ , τὸ κατὰ τὴν τῶν ζώων κρᾶσιν ἀεὶ τὰς διαφορὰς γίνεσθαι τῆς ἐν αὐτοῖς πιμελῆς ἢ στέατος ἢ ὅπως ἂν ὀνομάζειν ἐθέλῃς ὅλον τὸ γένος τοῦτο τοῦ κατὰ τὰ ζῶα σώματος ἐλαιώδους τε καὶ λιπαροῦ . ἐπεὶ τοίνυν ὗς ἀπολείπεται κατὰ θερμότητά τε καὶ ξηρότητα σχεδὸν ἁπάντων τῶν τετραπόδων ζώων , διὰ τοῦτο καὶ πιμελὴν ἧττόν τε θερμὴν ἔχει καὶ μᾶλλον ὑγράν . ἁπάσης μὲν οὖν πιμελῆς δύναμίς ἐστιν ὑγραντική τε καὶ θερμαντικὴ τῶν ἀνθρωπίνων σωμάτων . τούτου γὰρ μεμνῆσθαι χρὴ διὰ παντὸς , εἰρημένου κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆσδε τῆς πραγματείας · αἱ δὲ καθ’ ἕκαστον αὐτῶν διαφοραὶ κατὰ τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττόν εἰσιν . τοῦ μὲν γὰρ ὑὸς ὡς πρὸς ἡμᾶς ἡ πιμελὴ τὸ μὲν ὑγραίνειν ἔχει δαψιλῶς , τὸ θερμαίνειν δ’ οὐχ ὁμοίως ὥσπερ τοὔλαιον , ἀλλ’ ἔστι κατὰ τὴν ἐν ἡμῖν θερμότητα καὶ ἡ τοῦ λίπους τῶν ὑῶν . ἡ δὲ τῶν ταύρων πολὺ θερμοτέρα καὶ ξηροτέρα τῆς τῶν ὑῶν , μεμνημένων ἡμῶν πάλιν κἀνταῦθα τὸ μὲν ἄῤῥεν τοῦ θήλεος ἀεὶ ξηρότερον εἶναι καὶ θερμότερον , τὸ δ’ εὐνουχισθὲν ἄῤῥεν ὁμοιοῦσθαι τῷ θήλει , καθάπερ γε καὶ τὸ νέον ἅπαν . αὐτῶν δὲ τῶν νέων τὸ θῆλυ τοῦ ἄῤῥενος ὑγρότερόν τε εἶναι καὶ ἧττον θερμόν . οὕτως οὖν καὶ τὸ μόσχειον στέαρ ἀπολείπεται τοῦ τῶν ταύρων θερμότητί τε καὶ ξηρότητι καὶ τὸ τῶν ἐρίφων τοῦ τῶν αἰγῶν , ἀπολείπεται δὲ καὶ τὸ τῶν αἰγῶν τοῦ τῶν τράγων , αὐτῶν δὴ πάλιν τὸ τῶν ταύρων τοῦ τῶν λεόντων · διαφορητικώτατον γὰρ ἐκεῖνο σχεδὸν ἁπάντων τῶν ἐν τοῖς τετράποσι . καὶ γὰρ καὶ θερμότατον αὐτῶν ἐστι καὶ λεπτομερέστατον , ὥστε εἰ μίξαις αὐτὸ τοῖς πρὸς ἕλκη καὶ φλεγμονὰς ἁρμόττουσι φαρμάκοις , οὐ μόνον οὐδὲν ὀνήσεις , ἀλλὰ καὶ βλάψεις δριμύτερον τοῦ προσήκοντος ἐργασάμενος . ὄγκοις δὲ χρονίοις ἐσκληρυσμένοις καὶ νεύρων ἀγκύλαις καὶ ἁπλῶς ὅσα σκιῤῥώδη , προσφορώτατόν ἐστιν ἐφ’ ὧν ἀπρακτότατον φαίνεται τὸ τῶν ὑῶν . τὸ δὲ τῶν ταύρων ἶσόν πως ἑκατέρου διέστηκεν , ὅσῳ θερμότερόν τέ ἐστι καὶ ξηρότερον τοῦ τῶν ὑῶν , τοσούτῳ καὶ τοῦ τῶν λεόντων ἀπολειπόμενον . ὡς ἂν οὖν ἐν τῷ μέσῳ τεταγμένον , εἰκότως ἑκατέρῳ τῷ γένει μίγνυται τῶν φαρμάκων , τοῖς τε τὰ σκιῤῥώδη θεραπεύουσι . καὶ τοῖς τὰ φλεγμαίνοντα πέπτουσιν , ὁποῖόν ἐστιν τὸ τετραφάρμακον ὀνομαζόμενον ἐκ κηροῦ καὶ ῥητίνης καὶ πίττης καὶ στέατος συγκειμένου . εἰς γάρ τοι τοῦτο , κᾂν ταύρειον βάλῃς κᾂν μόσχειον κᾂν τράγειον κᾂν αἴγειον κᾂν ὕειον , ἐκπυπτικόν τε καὶ πεπτικὸν ἐργάσῃ φάρμακον . ἀλλὰ τὸ μὲν ὕειον ἐμβληθὲν ἐπὶ παίδων ἁρμόζει καὶ γυναικῶν καὶ συνελόντι φάναι τῶν ἁπαλοσάρκων , τὸ δὲ τοῦ ταύρου σκαπανεῦσι καὶ θερισταῖς καὶ πᾶσι τοῖς σκληρὰς ἔχουσι σάρκας ἢ διὰ τὴν φυσικὴν κρᾶσιν ἢ διὰ τὴν ἰδέαν τοῦ βίου χρήσιμον ὑπάρχει . χρονίζον δ’ ἅπαν στέαρ ἑαυτοῦ γίνεται θερμότερόν τε καὶ λεπτομερέστερον , ὥστε καὶ διαφορητικώτερον . ὑπάρχει δὲ τοῦτο σχεδὸν ἅπασι τοῖς χρονίζουσιν , ὅσα γε μὴ φθάνει σαπῆναι . καὶ γὰρ οἶνος καὶ μέλι καὶ ὄξος καὶ τυρὸς καὶ βούτυρον καὶ οἴσυπος ἔλαιόν τε πᾶν , εἴτε σχίνινον εἴτε κίκινον εἴτε ῥαφάνινον εἴτ’ αὐτὸ τὸ ἐκ τῶν ἐλαιῶν εἴη , χρονίζοντα λεπτότερά τε καὶ λεπτομερέστερα γίνεται καὶ διὰ τοῦτο δριμύτερά τε γευομένοις φαίνεται διαφορητικώτερόν τε χρωμένοις , ἐπὶ τῶν σκληρυνομένων τε καὶ δυσλύτων ἁπάντων παθῶν . ἐγὼ μὲν οὖν εἴρηκα δριμύτερον γευομένοις φαίνεσθαι . τινὲς δὲ τῶν διαφθειρόντων τὰ σημαινόμενα τῶν ὀνομάτων οὐ δριμέα καλοῦσιν , ἀλλὰ στύφοντα τὰ τοιαῦτα πάντα , μέχρι τοῦ πεπέρεως , ὡς οὐδὲν διαφέρον ἢ στῦφον εἰπεῖν ἢ δριμύ . καὶ εἰ αὖθις αὐτοὺς ἔροιο περί τε κηκίδων καὶ μύρτων καὶ μεσπίλων καὶ σιδίων ῥοιᾶς , ὀμφακίου τε καὶ ῥοῦ , καὶ ταῦτα στύφειν φασὶ , καίτοι γε ἐναντιωτάτην αἴσθησιν ἔχομεν ἐπ’ αὐτῶν τῆς γινομένης ἡμῖν ἀπὸ πεπέρεως καὶ πυρέθρου καὶ νάπυος , εὐφορβίου τε καὶ κρομμύου καὶ σκορόδου καὶ ἀδάρκης . εἰ μὲν οὖν ὡς τὸ τῆς στύψεως ὄνομα κοινὸν ἐπιφέρουσιν , κατ’ ἀμφοτέρων τῶν γιγνομένων ἡμῖν ἐν τῇ γεύσει παθῶν , οὕτω καὶ αὐτὰ τὰ ﻿ πάθη μίαν ἔχειν οἴονται φύσιν , ἀλλ’ ὅτι μᾶλλον ἢ ἀνθρώπους αὐτοὺς εἶναι νομιστέον ἰδίας αἰσθήσεις ἔχοντας μόνους . εἰ δ’ ὄμφακα μὲν καὶ ῥοῦν καὶ κηκῖδα βαλαύστιόν τε καὶ ὑποκυστίδα , συνάγειν τε καὶ σφίγγειν ἡμῶν ὁμολογοῦσι τὴν οὐσίαν , διακρίνειν τε καὶ δάκνειν καὶ διεξέρχεσθαι τὸ πέπερι καὶ νᾶπυ καὶ πύρεθρον , ἀκύρως μὲν ὀνομάζουσι στύφοντα τὰ δάκνοντα καὶ θερμαίνοντα , τῆς γνώσεως μέντοι τῶν φαρμάκων αὐτῶν οὐχ ἡμαρτήκασιν . εἰ δὲ δεῖ στοχασάμενον εἰπεῖν πότερον ἐν τοῖς ὀνόμασιν ἢ ἐν τοῖς πράγμασι σφάλλονται , φαίην ἂν ἔγωγε μᾶλλον ἐν τοῖς ὀνόμασιν ἐσφάλθαι τοὺς ἄνδρας , καὶ μάλιστα τοὺς ἀήθεις Ἑλλάδος φωνῆς , οἷός ἐστιν ὁ Ἀναζαρβεὺς Διοσκορίδης , πολλὰ μὲν καλῶς εἴρηκε τῶν περὶ τῆς ἰατρικῆς ὕλης ἱστορουμένων , ἀγνοῶν δὲ τὰ σημαινόμενα τῶν Ἑλληνικῶν ὀνομάτων . οὗτος οὖν , ὅταν λέγει στυπτικώτερον στέαρ εἶναι τὸ τῶν αἰγῶν τοῦ τῶν ὑῶν , εἰ μὲν οὖν τὸ δριμύτερον διὰ τοῦ στυπτικωτέρου βούλεται δηλῶσαι , ἐκδεξόμεθα τὸν λόγον ὡς ἀληθῆ · εἰ δὲ τὸ τοιαύτην ἔχον ποιότητά τε καὶ δύναμιν , οἷον ῥοῦς καὶ ῥῆον ὑπόκυστίς τε καὶ βαλαύστιον , οὐκ ἀληθῆ φήσομεν εἶναι τὸν λόγον . ἐπειδὴ δὲ καὶ τὸ τῶν ἐχιδνῶν στέαρ , ὅταν ἐκ ῥιζῶν τις ἀνασπάσας τὰς ἐν ταῖς μασχάλαις τρίχας ἐπαλείφῃ , φασὶ μὴ καὶ ταύτας φύεσθαι , κάλλιον ἔδοξέ μοι καὶ τούτου πειραθῆναι , καὶ πράξας ὡς ἐκέλευσαν εὗρον ψευδομένους αὐτοὺς , ὥσπερ καὶ ὅτι τὰς ἀρχὰς τῶν ὑποχύσεων ἰᾶται . τὸ δὲ τῶν ἄρκτων στέαρ ἀλωπεκίαις ἁρμόττείν ἀληθῶς ἔγραψαν , ἔχομεν δ’ αὐτοῦ δοκιμώτερα φάρμακα πρὸς τὸ πάθος . ἀλλὰ τό γε μὴν τῶν ἀλωπέκων ὅταν ὠταλγίας φῶσι θεραπεύειν , ἄνευ τοῦ διορίσασθαι ποίας λέγουσιν ὠταλγίας , ὡς οὐδὲ γινώσκουσιν διηρθρωμένως αὐτοῖς ἃ λέγουσιν , οὐδ’ ὅλως χρὴ προσέχειν τὸν νοῦν . ἄλλοι δὲ ἰχθύων ἐπαινοῦσι στέαρ , ὡς πρὸς τὰς ὑποχύσεις ἢ ὅπερ ἂν ἐθέλωσι πάθος ὀνομάζειν . ἕτεροι δ’ οὐχ ἁπλῶς ἰχθύων , ἀλλὰ ποταμίων γράφουσιν , ἄλλοι δὲ μᾶλλον θαλαττίων , ἵνα δοκῶσί τι πλέον ἐπίστασθαι τῶν πολλῶν .
Lemmas: [ Β΄ . περι πιμελή καί στέαρ . ] πιμελή καί στέαρ . κοινός καί οὗτος ὁ ἐν ὁ ζῷον μόριον εἰμί . ὁ γάρ εὐτροφέω πᾶς πιμελή ἤ στέαρ ἴσχω , ὁ δέ ἰσχνός καί ἄτροφος πολλάκις μέν οὐδέ ὅλος ἔχω φαίνω , πολλάκις δέ οὕτως ὀλίγος τε καί ξηρός , ὡς δύσχρηστος εἰμί . διαφέρω δέ πιμελή στέαρ ὁ πάχος , διό καί ὁ γεώδης ἔχω ὁ ὅλος φύσις ζῷον ὁ στέαρ γίγνομαι καθά ὁ ὑγρός ὁ πιμελή . διά οὗτος τοιγαροῦν ὁ μέν πιμελή τήκω ῥᾴδιος ὑπό ὁ πῦρ , οὐ ῥᾴδιος δέ πήγνυμι τήκω . ὁ δέ στέαρ οὔτε τήκω ῥᾴδιος , ἔͅν τήκω , πήγνυμι ταχύς καί φαίνω πολύς σκληρός ὁ πιμελή . ὗς μέν οὖν εὐτροφέω πιμελή πολύς ἔχω διά ὁ φυσικός ὁ κρᾶσις ὑγρότης , βοῦς δέ καί αἴξ ὅσος τε ἄλλος κερασφόρος διά ὁ ξηρότης ὁ στέαρ πολύς γεννάω . σύ δέ εἰ βούλομαι ὁ ἐλαιώδης καί λιπαρός οὐσία ἅπας ἐν ὁ ζῷον καλέω στέαρ , ὥσπερ ὁ πολύς ὁ ἰατρός . ἔξεστι δέ σύ καί πιμελή ὀνομάζω ἅπας οὗτος ὁ γένος . οὐ μήν ἔξεστι γε σύ βούλομαι μή ψεύδω ὁ στέαρ ὁ αἴξ ὑγρός εἰμί φημί ὁ ὁ ὗς . ὑγρός γάρ οὗτος σχεδόν ἅπας ὁ ἄλλος εἰμί , καί ﻿ διά οὗτος κατά ὁ ἐνέργεια ἐγγύς ἔλαιον ὁ δύναμις , μαλακτικός γε μήν ἔλαιον καί πεπτικός εἰμί . καί διά οὗτος ὁ πρός φλεγμονή ἁρμόζω κατάπλασμα μείγνυμι . ὁ δέ δάκνω ὁ κατά ὁ ἀπευθύνω ἤ ὁ κῶλον ἐνίημι αἴγειος μάλα ἤ ὕειος στέαρ , οὐ ὅτι μάλα ἀμβλυτικός εἰμί δριμύτης , ὅσος γάρ ἐπί ὁ φύσις μάλα ἀμβλύνω ὁ ὕειος καί διά οὗτος μείγνυμι καί ὁ ἕλκος θεραπεύω φάρμακον , οἷος περ εἰμί καί ὁ καλέω πάρυγρος . ἀλλά ὅτι ὁ μέν αἴγειος πήγνυμι ῥᾴδιος διά πάχος , ἀπορρέω δέ ὁ ὕειος ὅμοιος ὁ ἔλαιον διά οὗτος ἐνίημι αὐτός μάλα ἐπί ὁ δυσεντερικός τε καί τεινεσμώδης , ὅταν παρηγορέω ὁ δῆξις αὐτός βούλομαι . καί διά λεπτομέρεια δέ ἔνιοι μάλα ἀμβλύνω δριμύτης , ὅταν ἐν ὁ βάθος ὁ δάκνω σῶμα ὁ λυπέω εἰμί . ἥσσων μέν γάρ ὁ παχυμερής , μάλα δέ ὁ λεπτομερής ὅλος διεξέρχομαι ὁ σῶμα καί πᾶς κεράννυμι ὁ δάκνω ἰχώρ αὐτός . κατά οὗτος γοῦν καί ὁ χήνειος στέαρ ὁ κατά βάθος ὁ σῶμα δάκνω μάλα ἀμβλύνω . εἰμί δέ καί θερμός ὁ ὕειος . μεταξύ γε μήν αὐτός εἰμί ὁ ὁ ἀλεκτρυών , θερμός δέ ἀεί καί ξηρός ὁ ὁ ἄρσην ζῷον εἰμί . αὐτός δέ οὗτος ὁ ὁ ἐκτέμνω ὁ ὄρχις ἥσσων θερμός τε καί ξηρός . ὁμοιόω γάρ ἀεί ὁ εὐνουχίζω ἄρσην ὁ ὁμογενής θῆλυς . κεφάλαιος δέ εἰμί ὁ λόγος ὅδε κοινός , ὅς μιμνῄσκω χρή , ὁ κατά ὁ ὁ ζῷον κρᾶσις ἀεί ὁ διαφορά γίγνομαι ὁ ἐν αὐτός πιμελή ἤ στέαρ ἤ ὅπως ἄν ὀνομάζω ἐθέλω ὅλος ὁ γένος οὗτος ὁ κατά ὁ ζῷον σῶμα ἐλαιώδης τε καί λιπαρός . ἐπεί τοίνυν ὗς ἀπολείπω κατά θερμότης τε καί ξηρότης σχεδόν ἅπας ὁ τετράπους ζῷον , διά οὗτος καί πιμελή ἥσσων τε θερμός ἔχω καί μάλα ὑγρός . ἅπας μέν οὖν πιμελή δύναμις εἰμί ὑγραντικός τε καί θερμαντικός ὁ ἀνθρώπινος σῶμα . οὗτος γάρ μιμνῄσκω χρή διά πᾶς , λέγω κατά ὁ ἀρχή ὅδε ὁ πραγματεία · ὁ δέ κατά ἕκαστος αὐτός διαφορά κατά ὁ μάλα τε καί ἥσσων εἰμί . ὁ μέν γάρ ὗς ὡς πρός ἐγώ ὁ πιμελή ὁ μέν ὑγραίνω ἔχω δαψιλός , ὁ θερμαίνω δέ οὐ ὅμοιος ὥσπερ ἔλαιον , ἀλλά εἰμί κατά ὁ ἐν ἐγώ θερμότης καί ὁ ὁ λίπος ὁ ὗς . ὁ δέ ὁ ταῦρος πολύς θερμός καί ξηρός ὁ ὁ ὗς , μιμνῄσκω ἐγώ πάλιν ἐνταῦθα ὁ μέν ἄρσην ὁ θῆλυς ἀεί ξηρός εἰμί καί θερμός , ὁ δέ εὐνουχίζω ἄρσην ὁμοιόω ὁ θῆλυς , καθά γε καί ὁ νέος ἅπας . αὐτός δέ ὁ νέος ὁ θῆλυς ὁ ἄρσην ὑγρός τε εἰμί καί ἥσσων θερμός . οὕτως οὖν καί ὁ μόσχειος στέαρ ἀπολείπω ὁ ὁ ταῦρος θερμότης τε καί ξηρότης καί ὁ ὁ ἔριφος ὁ ὁ αἴξ , ἀπολείπω δέ καί ὁ ὁ αἴξ ὁ ὁ τράγος , αὐτός δή πάλιν ὁ ὁ ταῦρος ὁ ὁ λέων · διαφορητικός γάρ ἐκεῖνος σχεδόν ἅπας ὁ ἐν ὁ τετράπους . καί γάρ καί θερμός αὐτός εἰμί καί λεπτομερής , ὥστε εἰ μείγνυμι αὐτός ὁ πρός ἕλκος καί φλεγμονή ἁρμόζω φάρμακον , οὐ μόνος οὐδείς ὀνίνημι , ἀλλά καί βλάπτω δριμύς ὁ προσήκω ἐργάζομαι . ὄγκος δέ χρόνιος σκληρύνω καί νεῦρον ἀγκύλη καί ἁπλῶς ὅσος σκιρρόδερος , πρόσφορος εἰμί ἐπί ὅς ἄπρακτος φαίνω ὁ ὁ ὗς . ὁ δέ ὁ ταῦρος ἴσος πως ἑκάτερος διΐστημι , ὅσος θερμός τε εἰμί καί ξηρός ὁ ὁ ὗς , τοσοῦτος καί ὁ ὁ λέων ἀπολείπω . ὡς ἄν οὖν ἐν ὁ μέσος τάσσω , ἔοικα ἑκάτερος ὁ γένος μείγνυμι ὁ φάρμακον , ὁ τε ὁ σκιρρώδης θεραπεύω . καί ὁ ὁ φλεγμαίνω πέσσω , ὁποῖος εἰμί ὁ τετραφάρμακος ὀνομάζω ἐκ κηρός καί ῥητίνη καί πίσσα καί στέαρ σύγκειμαι . εἰς γάρ τοι οὗτος , ᾄν ταύρειος βάλλω ἔͅν μόσχειος ἔͅν τράγειος ᾄν αἴγειος ἔͅν ὕειος , ἐκπυπτικός τε καί πεπτικός ἐργάζομαι φάρμακον . ἀλλά ὁ μέν ὕειος ἐμβάλλω ἐπί παῖς ἁρμόζω καί γυνή καί συναιρέω φημί ὁ ἁπαλόσαρκος , ὁ δέ ὁ ταῦρος σκαπανεύς καί θεριστής καί πᾶς ὁ σκληρός ἔχω σάρξ ἤ διά ὁ φυσικός κρᾶσις ἤ διά ὁ ἰδέα ὁ βίος χρήσιμος ὑπάρχω . χρονίζω δέ ἅπας στέαρ ἑαυτοῦ γίγνομαι θερμός τε καί λεπτομερής , ὥστε καί διαφορητικός . ὑπάρχω δέ οὗτος σχεδόν ἅπας ὁ χρονίζω , ὅσος γε μή φθάνω σήπω . καί γάρ οἶνος καί μέλι καί ὄξος καί τυρός καί βούτυρον καί οἴσυπος ἔλαιον τε πᾶς , εἴτε σχίνινος εἴτε κίκινος εἴτε ῥαφάνινος εἴτε αὐτός ὁ ἐκ ὁ ἐλαία εἰμί , χρονίζω λεπτός τε καί λεπτομερής γίγνομαι καί διά οὗτος δριμύς τε γεύω φαίνω διαφορητικός τε χράω , ἐπί ὁ σκληρύνω τε καί δύσλυτος ἅπας πάθος . ἐγώ μέν οὖν λέγω δριμύς γεύω φαίνω . τις δέ ὁ διαφθείρω ὁ σημαίνω ὁ ὄνομα οὐ δριμύς καλέω , ἀλλά στύφω ὁ τοιοῦτος πᾶς , μέχρι ὁ πέπερι , ὡς οὐδείς διαφέρω ἤ στύφω λέγω ἤ δριμύς . καί εἰ αὖθις αὐτός ἔρομαι περί τε κηκίς καί μύρτον καί μέσπιλον καί σίδιον ῥοιά , ὀμφάκιος τε καί ῥόος , καί οὗτος στύφω φημί , καίτοι γε ἐναντίος αἴσθησις ἔχω ἐπί αὐτός ὁ γίγνομαι ἐγώ ἀπό πέπερι καί πύρεθρον καί νᾶπυ , εὐφόρβιον τε καί κρόμμυον καί σκόροδον καί ἀδάρκη . εἰ μέν οὖν ὡς ὁ ὁ στῦψις ὄνομα κοινός ἐπιφέρω , κατά ἀμφότερος ὁ γίγνομαι ἐγώ ἐν ὁ γεῦσις πάθος , οὕτως καί αὐτός ὁ ﻿ πάθος εἷς ἔχω οἴομαι φύσις , ἀλλά ὅτι μάλα ἤ ἄνθρωπος αὐτός εἰμί νομίζω ἴδιος αἴσθησις ἔχω μόνος . εἰ δέ ὄμφαξ μέν καί ῥόος καί κηκίς βαλαύστιον τε καί ὑποκιστίς , συνάγω τε καί σφίγγω ἐγώ ὁμολογέω ὁ οὐσία , διακρίνω τε καί δάκνω καί διεξέρχομαι ὁ πέπερι καί νᾶπυ καί πύρεθρον , ἄκυρος μέν ὀνομάζω στύφω ὁ δάκνω καί θερμαίνω , ὁ γνῶσις μέντοι ὁ φάρμακον αὐτός οὐ ἁμαρτάνω . εἰ δέ δέω στοχάζομαι λέγω πότερος ἐν ὁ ὄνομα ἤ ἐν ὁ πρᾶγμα σφάλλω , φημί ἄν ἐγώ μάλα ἐν ὁ ὄνομα σφάλλω ὁ ἀνήρ , καί μάλα ὁ ἀήθης Ἑλλάς φωνή , οἷος εἰμί ὁ Ἀναζαρβεύς Διοσκορίδης , πολύς μέν καλός λέγω ὁ περί ὁ ἰατρικός ὕλη ἱστορέω , ἀγνοέω δέ ὁ σημαίνω ὁ Ἑλληνικός ὄνομα . οὗτος οὖν , ὅταν λέγω στυπτικός στέαρ εἰμί ὁ ὁ αἴξ ὁ ὁ ὗς , εἰ μέν οὖν ὁ δριμύς διά ὁ στυπτικός βούλομαι δηλόω , ἐκδέχομαι ὁ λόγος ὡς ἀληθής · εἰ δέ ὁ τοιοῦτος ἔχω ποιότης τε καί δύναμις , οἷος ῥόος καί ῥῆον ὑπόκυστις τε καί βαλαύστιον , οὐ ἀληθής φημί εἰμί ὁ λόγος . ἐπειδή δέ καί ὁ ὁ ἔχιδνα στέαρ , ὅταν ἐκ ῥίζα τις ἀνασπάω ὁ ἐν ὁ μασχάλη θρίξ ἐπαλείφω , φημί μή καί οὗτος φύω , καλός δοκέω ἐγώ καί οὗτος πειράω , καί πράσσω ὡς κελεύω εὑρίσκω ψεύδω αὐτός , ὥσπερ καί ὅτι ὁ ἀρχή ὁ ὑπόχυσις ἰάομαι . ὁ δέ ὁ ἄρκτος στέαρ ἀλωπεκία ἁρμόζω ἀληθής γράφω , ἔχω δέ αὐτός δόκιμος φάρμακον πρός ὁ πάθος . ἀλλά ὁ γε μήν ὁ ἀλώπηξ ὅταν ὠταλγία φημί θεραπεύω , ἄνευ ὁ διορίζω ποῖος λέγω ὠταλγία , ὡς οὐδέ γιγνώσκω διηρθρωμένως αὐτός ὅς λέγω , οὐδέ ὅλος χρή προσέχω ὁ νόος . ἄλλος δέ ἰχθῦς ἐπαινέω στέαρ , ὡς πρός ὁ ὑπόχυσις ἤ ὅς ἄν ἐθέλω πάθος ὀνομάζω . ἕτερος δέ οὐ ἁπλῶς ἰχθῦς , ἀλλά ποτάμιος γράφω , ἄλλος δέ μάλα θαλάσσιος , ἵνα δοκέω τις πολύς ἐπίσταμαι ὁ πολύς .