galenus.de-simplicium-medicamentorum-temperamentis-ac-facultatibus-libri-xi 9.1.2
[ β΄ . Περὶ τῶν διαφορῶν τῆς συνήθως ὀνομαζομένης γῆς . ] Γῆν ἔφην ὀνομάζεσθαι σύνηθες ἅπασιν Ἕλλησιν , ἥτις ἂν εἰς τὸ ὑγρὸν ἐμβληθεῖσα παραχρῆμα διαλύεταί τε καὶ πηλὸς γίνεται . ταύτης οὖν ἡ μέν τίς ἐστιν ἣν γεωργοῦσιν οἱ ἄνθρωποι , διαφορὰς ἔχουσά τινας μὲν κατὰ τὸν ἴδιον λόγον ἐν τῷ λιπαρά τε εἶναι καὶ γλίσχρος , ἥτις πάντως ἐστὶ καὶ μέλαινα τὴν χρόαν . ἡ δὲ ψαθυρωτέρα τε καὶ ἀλιπὴς , ἣν καλοῦσιν ἄργιλον , οὖσα καὶ ἥδε λευκοτέρα πως . ἐναντιώταται μὲν αὗται διαφοραί · αἱ δ’ ἄλλαι μεταξὺ τούτων , ἤτοι τῇ ἑτέρᾳ πλησιάζουσαι μᾶλλον ἢ τῇ ἑτέρᾳ , τινὲς δὲ κᾀν τῷ ﻿ μέσῳ δοκεῖν ἀκριβῶς εἶναι , τὴν ἴσην ἀμφοῖν ἀφεστηκυῖαι διάστασιν . αἱ δ’ ἐξ ἐπιμιξίας ἑτερογενῶν σωμάτων διαφοραὶ τῆς γῆς εἰσι , καθὸ λιθώδεις τε καὶ ψαμμώδεις ὑπάρχουσιν , καὶ χωρίζουσί γε τῶν τοιούτων τὴν μεμιγμένην οὐσίαν , ἀναδεύσαντες καὶ ἀναφυράσαντες ὕδατι πολλῷ , μέχρι τοῦ πᾶν ὑγρὸν ἐργάσασθαι . καθισταμένου γὰρ τούτου τὸ μὲν τῆς λιθώδους τε καὶ ψαμμώδους ἐμφερόμενον ὑφιζάνει πᾶν , ἐποχεῖται δὲ ἡ ἀκριβὴς γῆ . τοιοῦτον γάρ τι καὶ κατὰ τὴν Λημνίαν γίνεται γῆν , ἣν μίλτον ὀνομάζουσιν ἔνιοι Λημνίαν καί τινες ἄλλοι σφραγῖδα Λημνίαν , διὰ τὴν ἐπιβαλλομένην αὐτῇ σφραγῖδα τῆς Ἀρτέμιδος ἱεράν . ταύτην γάρ τοι τὴν γῆν ἡ ἱέρεια λαμβάνουσα μετά τινος ἐπιχωρίου τιμῆς , οὐ ζώων θυομένων , ἀλλὰ πυρῶν καὶ κριθῶν ἀντιδιδομένων τῷ χωρίῳ , κομίζει μὲν εἰς τὴν πόλιν ἀναφυράσασα ὕδατι καὶ πηλὸν ὑγρὸν ἐργασαμένη καὶ τοῦτον ταράξασα σφοδρῶς , εἶτ’ ἐάσασα καταστῆναι , πρῶτον μὲν ἀφαιρεῖ τὸ ἐπιπολῆς ὕδωρ , εἶθ’ ὑπ’ αὐτῷ τὸ λιπαρὸν τῆς γῆς λαβοῦσα καὶ μόνον ἀπολιποῦσα τὸ ὑφιζηκὸς λιθῶδές τε καὶ ψαμμῶδες , ὅπερ καὶ ἄχρηστόν ἐστιν , ἄχρι τοσούτου ξηραίνει τὸν λιπαρὸν πηλὸν , ἄχρις ἂν εἰς σύστασιν ἀφίκηται μαλακοῦ κηροῦ , καὶ τούτου λαμβάνουσα μόρια σμικρὰ τὴν ἱερὰν τῆς Ἀρτέμιδος ἐπιβάλλει σφραγῖδα , κἄπειτα πάλιν ἐν σκιᾷ ξηραίνει , μέχρις ἂν ἀκριβῶς ἄνικμος ἀποτελεσθῇ , καὶ γένηται τοῦτο δὴ τὸ γινωσκόμενον ἰατροῖς ἅπασι φάρμακον ἡ Λημνία σφραγίς . οὕτω γὰρ αὐτὴν ὀνομάζουσιν , ὡς ἔφην , ἔνιοι διὰ τὴν ἐπιβαλλομένην αὐτῇ σφραγῖδα , καθάπερ γε καὶ διὰ τὴν χρόαν ἔνιοι Λημνίαν μίλτον . ἔχει μὲν οὖν τὴν χρόαν τὴν αὐτὴν τῇ μίλτῳ , διαφέρει δ’ αὐτῆς τῷ μὴ μολύνειν ἁπτομένην , καθάπερ ἐκείνην , καὶ κατά γε τὸν λόφον ἐν τῇ Λήμνῳ τὸν ὅλον ὄντα κιῤῥὸν τῇ χρόᾳ , καθ’ ὃν οὔτε δένδρον ἐστὶν οὔτε πέτρα οὔτε φυτὸν , μόνη δ’ ἡ τοιαύτη γῆ . τρεῖς δ’ αὐτῆς εὑρίσκονται διαφοραί · μία μὲν ἡ προειρημένη τῆς ἱερᾶς γῆς , ἧς οὐδεὶς ἄλλος ἅπτεται πλὴν τῆς ἱερείας . δευτέρα δ’ ἑτέρα τῆς ὄντως μίλτου , χρῶνται δ’ οἱ τέκτονες αὐτῇ μάλιστα . τρίτη δ’ ἡ τῆς ῥυπούσης , ᾗ χρῶνται τῶν πλυνόντων ὀθόνας τε καὶ ἐσθῆτας οἱ βουληθέντες . ἀνεγνωκὼς δὲ ἐγὼ παρά τε Διοσκορίδῃ καὶ ἄλλοις τισὶ μίγνυσθαι τράγειον αἷμα τῇ Λημνίᾳ γῇ , κᾀκ τοῦ διὰ μίξεως ταύτης γενομένου πηλοῦ τὴν ἱέρειαν ἀναπλάττειν τε καὶ σφραγίζειν ἃς ὀνομάζουσι Λημνίας σφραγῖδας , ὠρέχθην αὐτὸς ἱστορῆσαι τὴν συμμετρίαν τῆς μίξεως . ὥσπερ οὖν εἰς Κύπρον ἕνεκα τῶν ἐν αὐτῇ μετάλλων , εἴς τε τὴν κοίλην Συρίαν , μόριον οὖσαν τῆς Παλαιστίνης , ἕνεκεν ἀσφάλτου καί τινων ἄλλων κατ’ αὐτὴν ἀξίων ἱστορίας ἐπορεύθην , οὕτως καὶ εἰς Λῆμνον οὐκ ὤκνησα πλεῦσαι , θεασόμενος ὁπόσον μίγνυται τοῦ αἵματος τῇ γῇ . καὶ τό γε δεύτερον ἐξ Ἀσίας εἰς Ῥώμην ἀφικέσθαι πεζῇ πορευόμενος διὰ Θρᾴκης τε καὶ Μακεδονίας , ἔπλευσα πρότερον ἀπὸ Τρῳάδος Ἀλεξανδρείας εἰς Λῆμνον , ἐπιτυχὼν εἰς Θεσσαλονίκην ἀναγομένου πλοίου , συνθεμένῳ τῷ ναυκλήρῳ παραβάλλειν πρότερον τῇ Λήμνῳ · ὁ δὲ προσέσχε μὲν , οὐ μὴν ᾗ γ’ ἐχρῆν πόλει . τὴν ἀρχὴν γὰρ οὐδ’ ἠπιστάμην δύο πόλεις εἶναι κατὰ τὴν νῆσον , ἀλλὰ ᾤμην , ὡς Σάμον καὶ Χίον καὶ Κῶ Ἄνδρον τε καὶ Τῆνον καὶ πάσας τὰς κατὰ τὸ Αἰγαῖον , οὕτω καὶ τὴν Λῆμνον ὁμώνυμον ἔχειν πόλιν ὅλῃ τῇ νήσῳ μίαν . ὡς δὲ ἀποβὰς τῆς νεὼς , ἔγνων Μυρίναν μὲν ὀνομάζεσθαι τὴν πόλιν , εἶναι δ’ οὔτε κατὰ Φιλοκτήτην οὔτε κατὰ τὸ ἱερὸν τοῦ Ἡφαίστου λόφον ἐν τῇ χώρᾳ τῆς πόλεως ἐκείνης , ἀλλ’ ἐν ἑτέρᾳ τῇ Ἡφαιστιάδι καλουμένῃ , καὶ οὐδ’ ἐγγὺς εἶναι τὴν πόλιν ἐκείνην τῆς Μυρίνης , ὅ τε ναύκληρος οὐκ ἠδύνατό με περιμένειν , ἀνεβαλλόμην εἰσαῦθις , ὅταν ἀπὸ Ῥώμης εἰς Ἀσίαν ἀφίκωμαι , θεάσασθαι τὴν Ἡφαιστιάδα . καί μοι τοῦτ’ ἐπράχθη , καθάπερ ἤλπισά τε καὶ προὐθέμην . ὡς γὰρ ἀπὸ τῆς Ἰταλίας διαβαλὼν εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ σχεδὸν ὅλην αὐτὴν ὁδοιπορήσας ἐν Φιλίπποις ἐγενόμην , ἥπερ ἐστὶν ὅμορος τῇ Θρᾴκῃ πόλις , ἐντεῦθεν ἐπὶ τὴν πλησίον θάλατταν εἴκοσιν ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν ἀπέχουσαν στάδια κατελθὼν , ἔπλευσα πρότερον μὲν εἰς Θάσον ἐγγύς που διακοσίους σταδίους , ἐκεῖθεν δὲ εἰς Λῆμνον ἑπτακοσίους , εἶτ’ αὖθις ἀπὸ Λήμνου τοὺς ἴσους ἑπτακοσίους εἰς Ἀλεξανδρείαν Τρῳάδα . καὶ διὰ τοῦτ’ ἐξεπίτηδες ἔγραψα περί τε τοῦ πλοῦ καὶ τῶν σταδίων , ὅπως εἴ τις ἐθέλῃ θεάσασθαι καὶ αὐτὸς ὁμοίως ἐμοὶ τὴν Ἡφαιστιάδα διαγινώσκων τὴν θέσιν αὐτῆς , οὕτως παρασκευάζοιτο πρὸς τὸν πλοῦν . ἐν γάρ τοι τῇ ὅλῃ νήσῳ τῇ Λήμνῳ , κατὰ μὲν τὸ πρὸς ταῖς ἀνατολαῖς μέρος αὐτῆς ἐστιν Ἡφαιστιὰς , κατὰ δὲ τὸ πρὸς ταῖς δυσμαῖς ἡ Μυρίνα . καὶ τό γε ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ λεγόμενον ἐπὶ τοῦ Ἡφαίστου , κάππεσεν ἐν Λήμνῳ , διὰ τὴν φύσιν τοῦ λόφου δοκεῖ μοι τὸν μῦθον ἐπίστασθαι . φαίνεται γὰρ ὁμοιότατος κεκαυμένῳ κατά γε τὴν χρόαν καὶ διὰ τὸ μηδὲν ἐν αὐτῷ φύεσθαι . εἰς τοῦτον οὖν τὸν λόφον ἥ τε ἱέρεια παραγενομένη , καθ’ ὃν ἐγὼ καιρὸν ἐπέβην τῆς νήσου , καί τινα πυρῶν τε καὶ κριθῶν ἀριθμὸν ἐμβάλλουσα τῇ γῇ καὶ ἄλλα τινὰ ποιήσασα κατὰ τὸν ἐπιχώριον σεβασμὸν , ἐπλήρωσεν μὲν ὅλην ἅμαξαν τῆς γῆς . κομίσασα δ’ εἰς τὴν πόλιν , ὡς εἶπον ἀρτίως , ἐσκεύασε τὰς πολυθρυλήτους Λημνίας σφραγῖδας . ἔδοξεν οὖν μοι πυθέσθαι μή τι πρότερόν ποτε τράγειον ἢ αἴγειον αἷμα τῇ γῇ ταύτῃ μιγνύμενον ἐν ἱστορίᾳ παρειλήφασιν . ἐφ’ ᾗ ﻿ πεύσει πάντες οἱ ἀκούσαντες ἐγέλασαν , οὐχ οἱ τυχόντες ἄνδρες ὄντες , ἀλλὰ καὶ πάνυ πεπαιδευμένοι τά τ’ ἄλλα καὶ τὴν ἐπιχώριον ἱστορίαν ἅπασαν . ἀλλὰ καὶ βιβλίον ἔλαβον . παρά τινος αὐτῶν , γεγραμμένον ὑπό τινος τῶν ἐπιχωρίων ἀνδρῶν ἔμπροσθεν , ἐν ᾧ τὴν χρῆσιν ἅπασαν ἐδίδασκε τῆς Λημνίας γῆς , ὅθεν οὐκ ὤκνησα κᾀγὼ πειραθῆναι τοῦ φαρμάκου , δισμυρίας λαβὼν σφραγῖδας . ἐχρῆτο δὲ καὶ αὐτὸς ὁ δοὺς τὸ βιβλίον , ἐν τοῖς πρώτοις ἀριθμούμενος τῆς Ἡφαιστιάδος , εἰς πολλὰ τῷ φαρμάκῳ . καὶ γὰρ ἐπὶ τραυμάτων καὶ παλαιῶν καὶ δυσεπουλώτων ἐχεοδήκτων τε καὶ ὅλως θηριοδήκτων , ἐπί τε τῶν θανασίμων φαρμάκων , οὐ προδιδοὺς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπιδιδοὺς , ἐχρῆτο τῇ σφραγῖδι . ἔφασκε δὲ καὶ τοῦ διὰ τῶν ἀρκευθίδων φαρμάκου πεῖραν ἔχειν , εἰς ὃ καὶ τῆς Λημνίας ἐμβάλλεται κινοῦντος ἔμετον , εἴ τις ἔτι κατὰ τὴν κοιλίαν ὄντος τοῦ θανασίμου φαρμάκου πίοι τὸ ἀλεξητήριον . ἀλλὰ τούτου μὲν καὶ ἡμεῖς ἔχομεν πεῖραν ἐπί τε λαγωοῦ θαλαττίου καὶ κανθαρίδων , ὑποπτευσάντων μὲν εἰληφέναι τι τοιοῦτον τῶν ἀνθρώπων , ἐμεσάντων δ’ αὐτίκα πᾶν ἐπὶ τῷ διὰ τῆς Λημνίας σφραγῖδος φαρμάκῳ , καὶ μηδὲν μετὰ ταῦτα παθόντων σύμπτωμα τῶν ἑπομένων λαγωῷ τε καὶ κανθαρίσι , καίτοι τῆς δόσεως τῶν ὀλεθρίων φαρμάκων ἐλεγχθείσης . εἰ δὲ καὶ πρὸς τἄλλα θανάσιμα φάρμακα , ταῦτα δὴ τὰ δηλητήρια καλούμενα , τὴν αὐτὴν δύναμιν ἔχει τὸ διὰ τῶν ἀρκευθίδων καὶ τῆς Λημνίας φάρμακον , ἐμοὶ μὲν ἄδηλον . ὁ δ’ ἐκ τῆς Ἡφαιστιάδος ἐπηγγείλατο μέχρι τοῦ καὶ λυττῶντος κυνὸς ἰᾶσθαι δῆγμα φάσκειν αὐτὴν , πινομένην δι’ οἴνου κεκραμένου , κατὰ δὲ τοῦ ἕλκους ἐπιτιθεμένην δι’ ὄξους πάνυ δριμέος . ἀλλὰ δι’ ὄξους μὲν καὶ τὰ τῶν ἄλλων θηρίων ἔλεγεν αὐτὴν ἰᾶσθαι δήγματα , φύλλων βοτανῶν ἔξωθεν ἐπιτιθεμένων , ἃς ἐμάθομεν ἀντιπεπονθέναι σηπεδόσιν . μάλιστα δ’ ἐπῄνει σκόρδιον , εἶτα κενταύριον τὸ λεπτὸν , εἶτα πράσιον . ἐπί γε μὴν κακοήθων καὶ σηπεδονωδῶν ἑλκῶν εἴ ποτ’ ἐχρησάμην τῇ Λημνίᾳ , μεγάλως ὠφέλησε . ἡ δὲ χρῆσις γίνεται κατὰ τὸ μέγεθος τῆς τοῦ ἕλκους κακίας . τὸ μὲν γὰρ δυσῶδες καὶ λίαν πλαδαρόν τε καὶ ῥυπαρὸν , ἀνέχεται δι’ ὄξους δριμυτάτου τῆς Λημνίας λελυμένης εἰς πηλώδη σύστασιν ὁμοίως τοῖς τροχίσκοις , ὧν ἄλλος ἄλλῳ χρῆται , Πολυείδου λέγω καὶ Πασίωνος καὶ Ἄνδρωνος , καὶ τούτῳ τῷ νῦν εἰρημένῳ , προσαγορευομένῳ δὲ Βητινῷ . καὶ γὰρ οὗτοι πάντες ἰσχυρῶς ξηραίνοντες ὠφελοῦσι τὰ κακοήθη τῶν ἑλκῶν , ἀνιέμενοι ποτὲ μὲν οἴνῳ γλυκεῖ , ποτὲ δὲ σιραίῳ , ποτὲ δ’ οἰνομέλιτι , ποτὲ δὲ τῶν λευκῶν οἴνων ἐνίοις ἢ τῶν κιῤῥῶν ἢ ξανθῶν , ὡς ἂν ἡ χρεία κελεύῃ . διορισθήσεται γὰρ ὑπὲρ τούτων ἐν ἑτέροις . ὡσαύτως δὲ καὶ δι’ ὄξους ἀνίενταί ποτε , καὶ δι’ οἴνου ἢ ὕδατος ἢ ὀξυμέλιτος , ἢ ὀξυκράτου τε καὶ μελικράτου . καὶ ἡ Λημνία δὲ γῆ δι’ ἑκάστου τῶν εἰρημένων ἀνιεμένη φάρμακον ἐπιτήδειόν ἐστιν εἴς τε τὴν τῶν προσφάτων τραυμάτων κόλλησιν εἴς τε τὴν τῶν χρονίων ἢ δυσεπουλώτων ἢ κακοήθων ἴασιν . ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ ἄλλη πᾶσα φαρμακώδης γῆ . διελέσθαι γὰρ δεήσει , καθάπερ ἔμπροσθεν ἀπὸ τῆς στοιχειώδους γῆς , ἐν ᾗ καὶ οἱ λίθοι περιείχοντο τὴν εἰς πηλὸν λυομένην , οὕτω νῦν ἀπὸ τῆς γεωργουμένης τὴν φαρμακώδη . καλέσαι γὰρ οὐδὲν χεῖρον οὕτως ᾗ πρὸς τὰς θεραπείας χρώμεθα , καίτοι καὶ τῆς γεωργουμένης ἡ λιπαρὰ χρήσιμος εἰς θεραπείαν ἐστὶν ἁπάντων τῶν ξηρανθῆναι δεομένων μορίων , ὅθεν αὐτῇ κατὰ Ἀλεξάνδρειάν τε καὶ Αἴγυπτον χρῶνται πολλοὶ μὲν ἰδίᾳ προαιρέσει , πολλοὶ δ’ ἐξ ὀνειράτων . εἶδον γοῦν ἐπὶ τῆς Ἀλεξανδρείας ὑδερώδεις τε καὶ σπληνώδεις ἐνίους χρωμένους τῷ πηλῷ τῆς Αἰγυπτίας γῆς . πολλοὶ δὲ καὶ κνήμας καὶ μηροὺς καὶ πήχεις καὶ βραχίονας καὶ νῶτα καὶ πλευρὰς καὶ στέρνα τῷ πηλῷ τῆς γῆς ταύτης χριόμενοι σαφῶς ὠφελοῦντο . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον τάς τε παλαιὰς φλεγμονὰς καὶ τὰ χαῦνα τῶν οἰδημάτων ὀνίνησιν ὁ πηλὸς οὗτος , ὥστ’ ἐνίους οἶδα καὶ ὅλην τὴν ἕξιν οἰδαλέους ἐξ αἱμοῤῥοΐδων ἀμέτρου κενώσεως γενομένους , ὠφεληθέντας ἐναργῶς . καί τινες ἀλγήματα χρόνια κατά τι μόριον ἐστηριγμένα τῷ πηλῷ τούτῳ τελέως ἐξιάσαντο , ξηραντικὴν γὰρ ἔχει πᾶσα γῆ δύναμιν . ἐπεὶ καὶ φύσει ξηρὸν αὐτῆς ἐστι τὸ σῶμα , καὶ ὅτε γε ἀκριβῶς ᾖ πυρώδους ἄμικτος οὐσίας , ἀδηκτότατα ξηραίνει , συντελεῖ δὲ εἰς τοῦτο αὐτῇ τὸ πεπλύσθαι .
Lemmas: [ Β΄ . περι ὁ διαφορά ὁ συνήθης ὀνομάζω γῆ . ] γῆ φημί ὀνομάζω συνήθης ἅπας Ἕλλην , ὅστις ἄν εἰς ὁ ὑγρός ἐμβάλλω παραχρῆμα διαλύω τε καί πηλός γίγνομαι . οὗτος οὖν ὁ μέν τις εἰμί ὅς γεωργέω ὁ ἄνθρωπος , διαφορά ἔχω τις μέν κατά ὁ ἴδιος λόγος ἐν ὁ λιπαρός τε εἰμί καί γλίσχρος , ὅστις πάντως εἰμί καί μέλας ὁ χροιά . ὁ δέ ψαθυρός τε καί ἀλιπής , ὅς καλέω ἄργιλος , εἰμί καί ὅδε λευκός πως . ἐναντίος μέν οὗτος διαφορά · ὁ δέ ἄλλος μεταξύ οὗτος , ἤτοι ὁ ἕτερος πλησιάζω μάλα ἤ ὁ ἕτερος , τις δέ εἰͅν ὁ ﻿ μέσος δοκέω ἀκριβής εἰμί , ὁ ἴσος ἄμφω ἀφίστημι διάστασις . ὁ δέ ἐκ ἐπιμιξία ἑτερογενής σῶμα διαφορά ὁ γῆ εἰμί , καθό λιθώδης τε καί ψαμμώδης ὑπάρχω , καί χωρίζω γε ὁ τοιοῦτος ὁ μείγνυμι οὐσία , ἀναδεύω καί ἀναφυράω ὕδωρ πολύς , μέχρι ὁ πᾶς ὑγρός ἐργάζομαι . καθίστημι γάρ οὗτος ὁ μέν ὁ λιθώδης τε καί ψαμμώδης ἐμφέρω ὑφιζάνω πᾶς , ἐποχέομαι δέ ὁ ἀκριβής γῆ . τοιοῦτος γάρ τις καί κατά ὁ Λήμνιος γίγνομαι γῆ , ὅς μίλτος ὀνομάζω ἔνιοι Λήμνιος καί τις ἄλλος σφραγίς Λήμνιος , διά ὁ ἐπιβάλλω αὐτός σφραγίς ὁ Ἄρτεμις ἱερός . οὗτος γάρ τοι ὁ γῆ ὁ ἱέρεια λαμβάνω μετά τις ἐπιχώριος τιμή , οὐ ζῷον θύω , ἀλλά πυρός καί κριθή ἀντιδίδωμι ὁ χωρίον , κομίζω μέν εἰς ὁ πόλις ἀναφυράω ὕδωρ καί πηλός ὑγρός ἐργάζομαι καί οὗτος ταράσσω σφοδρός , εἶτα ἐάω καθίστημι , πρῶτος μέν ἀφαιρέω ὁ ἐπιπολή ὕδωρ , εἶτα ὑπό αὐτός ὁ λιπαρός ὁ γῆ λαμβάνω καί μόνος ἀπολείπω ὁ ὑφίζηκα λιθώδης τε καί ψαμμώδης , ὅς καί ἄχρηστος εἰμί , ἄχρι τοσοῦτος ξηραίνω ὁ λιπαρός πηλός , ἄχρι ἄν εἰς σύστασις ἀφικνέομαι μαλακός κηρός , καί οὗτος λαμβάνω μόριον μικρός ὁ ἱερός ὁ Ἄρτεμις ἐπιβάλλω σφραγίς , ἔπειτα πάλιν ἐν σκιά ξηραίνω , μέχρι ἄν ἀκριβής ἄνικμος ἀποτελέω , καί γίγνομαι οὗτος δή ὁ γιγνώσκω ἰατρός ἅπας φάρμακον ὁ Λήμνιος σφραγίς . οὕτως γάρ αὐτός ὀνομάζω , ὡς φημί , ἔνιοι διά ὁ ἐπιβάλλω αὐτός σφραγίς , καθά γε καί διά ὁ χροιά ἔνιοι Λήμνιος μίλτος . ἔχω μέν οὖν ὁ χροιά ὁ αὐτός ὁ μίλτος , διαφέρω δέ αὐτός ὁ μή μολύνω ἅπτω , καθά ἐκεῖνος , καί κατά γε ὁ λόφος ἐν ὁ Λῆμνος ὁ ὅλος εἰμί κιρρός ὁ χροιά , κατά ὅς οὔτε δένδρον εἰμί οὔτε πέτρα οὔτε φυτόν , μόνος δέ ὁ τοιοῦτος γῆ . τρεῖς δέ αὐτός εὑρίσκω διαφορά · εἷς μέν ὁ προλέγω ὁ ἱερός γῆ , ὅς οὐδείς ἄλλος ἅπτω πλήν ὁ ἱερεία . δεύτερος δέ ἕτερος ὁ ὄντως μίλτος , χράω δέ ὁ τέκτων αὐτός μάλα . τρίτος δέ ὁ ὁ ῥυπόω , ὅς χράω ὁ πλύνω ὀθόνη τε καί ἐσθής ὁ βούλομαι . ἀναγιγνώσκω δέ ἐγώ παρά τε Διοσκορίδης καί ἄλλος τις μείγνυμι τράγειος αἷμα ὁ Λήμνιος γῆ , ᾀ ὁ διά μίξις οὗτος γίγνομαι πηλός ὁ ἱέρεια ἀναπλάσσω τε καί σφραγίζω ὅς ὀνομάζω Λήμνιος σφραγίς , ὀρέγω αὐτός ἱστορέω ὁ συμμετρία ὁ μίξις . ὥσπερ οὖν εἰς Κύπρος ἕνεκα ὁ ἐν αὐτός μέταλλον , εἰς τε ὁ κοῖλος Συρία , μόριον εἰμί ὁ Παλαιστίνη , ἕνεκα ἄσφαλτος καί τις ἄλλος κατά αὐτός ἄξιος ἱστορία ἐφορεύω , οὕτως καί εἰς Λῆμνος οὐ ὀκνέω πλέω , θεάομαι ὁπόσος μείγνυμι ὁ αἷμα ὁ γῆ . καί ὁ γε δεύτερος ἐκ Ἀσία εἰς Ῥώμη ἀφικνέομαι πεζός πορεύω διά Θρᾴκη τε καί Μακεδονία , πλέω πρότερος ἀπό Τρῳάς Ἀλεξάνδρεια εἰς Λῆμνος , ἐπιτυγχάνω εἰς Θεσσαλονίκη ἀνάγω πλοῖον , συντίθημι ὁ ναύκληρος παραβάλλω πρότερος ὁ Λῆμνος · ὁ δέ προσέχω μέν , οὐ μήν ὅς γε χρή πόλις . ὁ ἀρχή γάρ οὐδέ ἐπίσταμαι δύο πόλις εἰμί κατά ὁ νῆσος , ἀλλά οἴομαι , ὡς Σάμος καί Χίος καί Κῶς Ἄνδρος τε καί Τῆνος καί πᾶς ὁ κατά ὁ Αἰγαῖος , οὕτως καί ὁ Λῆμνος ὁμώνυμος ἔχω πόλις ὅλος ὁ νῆσος εἷς . ὡς δέ ἀποβαίνω ὁ ναῦς , γιγνώσκω Μυρίνη μέν ὀνομάζω ὁ πόλις , εἰμί δέ οὔτε κατά Φιλοκτήτης οὔτε κατά ὁ ἱερός ὁ Ἥφαιστος λόφος ἐν ὁ χώρα ὁ πόλις ἐκεῖνος , ἀλλά ἐν ἕτερος ὁ Ἡφαιστιάς καλέω , καί οὐδέ ἐγγύς εἰμί ὁ πόλις ἐκεῖνος ὁ Μυρίνη , ὁ τε ναύκληρος οὐ δύναμαι ἐγώ περιμένω , ἀναβάλλω εἰσαῦθις , ὅταν ἀπό Ῥώμη εἰς Ἀσία ἀφικνέομαι , θεάομαι ὁ Ἡφαιστιάς . καί ἐγώ οὗτος πράσσω , καθά ἐλπίζω τε καί προτίθημι . ὡς γάρ ἀπό ὁ Ἰταλία διαβάλλω εἰς ὁ Μακεδονία καί σχεδόν ὅλος αὐτός ὁδοιπορέω ἐν Φίλιππος γίγνομαι , ὅς εἰμί ὅμορος ὁ Θρᾴκη πόλις , ἐντεῦθεν ἐπί ὁ πλησίον θάλασσα εἴκοσι ἐπί ὁ ἑκατόν ἀπέχω στάδιον κατέρχομαι , πλέω πρότερος μέν εἰς Θάσος ἐγγύς που διακόσιοι στάδιον , ἐκεῖθεν δέ εἰς Λῆμνος ἑπτακόσιοι , εἶτα αὖθις ἀπό Λῆμνος ὁ ἴσος ἑπτακόσιοι εἰς Ἀλεξανδρεία Τρῳάς . καί διά οὗτος ἐξεπίτηδες γράφω περί τε ὁ πλόος καί ὁ στάδιον , ὅπως εἰ τις ἐθέλω θεάομαι καί αὐτός ὅμοιος ἐγώ ὁ Ἡφαιστιάς διαγιγνώσκω ὁ θέσις αὐτός , οὕτως παρασκευάζω πρός ὁ πλόος . ἐν γάρ τοι ὁ ὅλος νῆσος ὁ Λῆμνος , κατά μέν ὁ πρός ὁ ἀνατολή μέρος αὐτός εἰμί Ἡφαιστιάς , κατά δέ ὁ πρός ὁ δυσμή ὁ Μυρίνη . καί ὁ γε ὑπό ὁ ποιητής λέγω ἐπί ὁ Ἥφαιστος , καταπίπτω ἐν Λῆμνος , διά ὁ φύσις ὁ λόφος δοκέω ἐγώ ὁ μῦθος ἐπίσταμαι . φαίνω γάρ ὅμοιος καίω κατά γε ὁ χροιά καί διά ὁ μηδείς ἐν αὐτός φύω . εἰς οὗτος οὖν ὁ λόφος ὁ τε ἱέρεια παραγίγνομαι , κατά ὅς ἐγώ καιρός ἐπιβαίνω ὁ νῆσος , καί τις πυρός τε καί κριθή ἀριθμός ἐμβάλλω ὁ γῆ καί ἄλλος τις ποιέω κατά ὁ ἐπιχώριος σεβασμός , πληρόω μέν ὅλος ἄμαξα ὁ γῆ . κομίζω δέ εἰς ὁ πόλις , ὡς λέγω ἄρτιος , σκευάζω ὁ πολυθρύλητος Λήμνιος σφραγίς . δοκέω οὖν ἐγώ πυνθάνομαι μή τις πρότερος ποτέ τράγειος ἤ αἴγειος αἷμα ὁ γῆ οὗτος μείγνυμι ἐν ἱστορία παραλαμβάνω . ἐπί ὅς ﻿ πεῦσις πᾶς ὁ ἀκούω γελάω , οὐ ὁ τυγχάνω ἀνήρ εἰμί , ἀλλά καί πάνυ παιδεύω ὁ τε ἄλλος καί ὁ ἐπιχώριος ἱστορία ἅπας . ἀλλά καί βιβλίον λαμβάνω . παρά τις αὐτός , γράφω ὑπό τις ὁ ἐπιχώριος ἀνήρ ἔμπροσθεν , ἐν ὅς ὁ χρῆσις ἅπας διδάσκω ὁ Λήμνιος γῆ , ὅθεν οὐ ὀκνέω ἐͅγώ πειράω ὁ φάρμακον , δισμύριοι λαμβάνω σφραγίς . χράω δέ καί αὐτός ὁ δίδωμι ὁ βιβλίον , ἐν ὁ πρῶτος ἀριθμέω ὁ Ἡφαιστιάς , εἰς πολύς ὁ φάρμακον . καί γάρ ἐπί τραῦμα καί παλαιός καί δυσεπούλωτος ἐχεόδηκτος τε καί ὅλος θηριόδηκτος , ἐπί τε ὁ θανάσιμος φάρμακον , οὐ προδίδωμι μόνος , ἀλλά καί ἐπιδίδωμι , χράω ὁ σφραγίς . φάσκω δέ καί ὁ διά ὁ ἀρκευθίς φάρμακον πεῖρα ἔχω , εἰς ὅς καί ὁ Λήμνιος ἐμβάλλω κινέω ἔμετος , εἰ τις ἔτι κατά ὁ κοιλία εἰμί ὁ θανάσιμος φάρμακον πίνω ὁ ἀλεξητήριος . ἀλλά οὗτος μέν καί ἐγώ ἔχω πεῖρα ἐπί τε λαγώς θαλάσσιος καί κανθαρίς , ὑποπτεύω μέν λαμβάνω τις τοιοῦτος ὁ ἄνθρωπος , ἐμέω δέ αὐτίκα πᾶς ἐπί ὁ διά ὁ Λήμνιος σφραγίς φάρμακον , καί μηδείς μετά οὗτος πάσχω σύμπτωμα ὁ ἕπομαι λαγώς τε καί κανθαρίς , καίτοι ὁ δόσις ὁ ὀλέθριος φάρμακον ἐλέγχω . εἰ δέ καί πρός ἄλλος θανάσιμος φάρμακον , οὗτος δή ὁ δηλητήριος καλέω , ὁ αὐτός δύναμις ἔχω ὁ διά ὁ ἀρκευθίς καί ὁ Λήμνιος φάρμακον , ἐγώ μέν ἄδηλος . ὁ δέ ἐκ ὁ Ἡφαιστιάς ἐπαγγέλλω μέχρι ὁ καί λυσσάω κύων ἰάομαι δῆγμα φάσκω αὐτός , πίνω διά οἶνος κεράννυμι , κατά δέ ὁ ἕλκος ἐπιτίθημι διά ὄξος πάνυ δριμύς . ἀλλά διά ὄξος μέν καί ὁ ὁ ἄλλος θηρίον λέγω αὐτός ἰάομαι δῆγμα , φύλλον βοτάνη ἔξωθεν ἐπιτίθημι , ὅς μανθάνω ἀντιπάσχω σηπεδών . μάλα δέ ἐπαινέω σκόρδιον , εἶτα κενταύριον ὁ λεπτός , εἶτα πράσιον . ἐπί γε μήν κακοήθης καί σηπεδονώδης ἕλκος εἰ ποτέ χράω ὁ Λήμνιος , μέγας ὠφελέω . ὁ δέ χρῆσις γίγνομαι κατά ὁ μέγεθος ὁ ὁ ἕλκος κακία . ὁ μέν γάρ δυσώδης καί λίαν πλαδαρός τε καί ῥυπαρός , ἀνέχω διά ὄξος δριμύς ὁ Λήμνιος λύω εἰς πηλώδης σύστασις ὅμοιος ὁ τρόχισκος , ὅς ἄλλος ἄλλος χράω , Πολυείδης λέγω καί Πασίων καί Ἄνδρων , καί οὗτος ὁ νῦν λέγω , προσαγορεύω δέ Βητινός . καί γάρ οὗτος πᾶς ἰσχυρός ξηραίνω ὠφελέω ὁ κακοήθης ὁ ἕλκος , ἀνίημι ποτέ μέν οἶνος γλυκύς , ποτέ δέ σίραιον , ποτέ δέ οἰνόμελι , ποτέ δέ ὁ λευκός οἶνος ἔνιοι ἤ ὁ κιρρός ἤ ξάνθη , ὡς ἄν ὁ χρεία κελεύω . διορίζω γάρ ὑπέρ οὗτος ἐν ἕτερος . ὡσαύτως δέ καί διά ὄξος ἀνίημι ποτέ , καί διά οἶνος ἤ ὕδωρ ἤ ὀξύμελι , ἤ ὀξύκρατον τε καί μελίκρατον . καί ὁ Λήμνιος δέ γῆ διά ἕκαστος ὁ λέγω ἀνίημι φάρμακον ἐπιτήδειος εἰμί εἰς τε ὁ ὁ πρόσφατος τραῦμα κόλλησις εἰς τε ὁ ὁ χρόνιος ἤ δυσεπούλωτος ἤ κακοήθης ἴασις . ὡσαύτως δέ καί ὁ ἄλλος πᾶς φαρμακώδης γῆ . διαιρέω γάρ δέω , καθά ἔμπροσθεν ἀπό ὁ στοιχειώδης γῆ , ἐν ὅς καί ὁ λίθος περιέχω ὁ εἰς πηλός λύω , οὕτως νῦν ἀπό ὁ γεωργέω ὁ φαρμακώδης . καλέω γάρ οὐδείς κακός οὕτως ὅς πρός ὁ θεραπεία χράω , καίτοι καί ὁ γεωργέω ὁ λιπαρός χρήσιμος εἰς θεραπεία εἰμί ἅπας ὁ ξηραίνω δέω μόριον , ὅθεν αὐτός κατά Ἀλεξάνδρεια τε καί Αἴγυπτος χράω πολύς μέν ἴδιος προαίρεσις , πολύς δέ ἐκ ὄνειρος . ὁράω γοῦν ἐπί ὁ Ἀλεξάνδρεια ὑδερώδης τε καί σπληνώδης ἔνιοι χράω ὁ πηλός ὁ Αἰγύπτιος γῆ . πολύς δέ καί κνήμη καί μηρός καί πῆχυς καί βραχίων καί νῶτον καί πλευρά καί στέρνον ὁ πηλός ὁ γῆ οὗτος χράω σαφής ὠφελέω . κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος ὁ τε παλαιός φλεγμονή καί ὁ χαῦνος ὁ οἴδημα ὀνίνημι ὁ πηλός οὗτος , ὥστε ἔνιοι οἶδα καί ὅλος ὁ ἕξις οἰδαλέος ἐκ αἱμορροίς ἄμετρος κένωσις γίγνομαι , ὠφελέω ἐναργής . καί τις ἄλγημα χρόνιος κατά τις μόριον στηρίζω ὁ πηλός οὗτος τέλειος ἐξιάομαι , ξηραντικός γάρ ἔχω πᾶς γῆ δύναμις . ἐπεί καί φύσις ξηρός αὐτός εἰμί ὁ σῶμα , καί ὅτε γε ἀκριβής εἰμί πυρώδης ἄμικτος οὐσία , ἄδηκτος ξηραίνω , συντελέω δέ εἰς οὗτος αὐτός ὁ πλύνω .