galenus.de-semine-libri-ii 1.5
Βουλοίμην δ’ ἂν ἐάσας ἤδη τὰ φαινόμενα πυθέσθαι τοῦ Ἀριστοτέλους , εἰ τὰ πρῶτά τε καὶ κοινότατα τῶν ἐν τοῖς ζώοις ὀργάνων , ὑφ’ ὧν ἅπαντα διοικεῖται τὰ μόρια , συγχωρεῖ καὶ αὐτὸς εἶναι φλέβα καὶ ἀρτηρίαν καὶ νεῦρον . εἰ γὰρ δὴ τοῦτο συγχωρήσειεν , οἶμαι ῥᾳδίως αὐτὸν πείσειν , ὡς ἐκ σπέρματος ἡ γένεσις αὐτοῖς ἐστιν . ἄναιμα γάρ ἐστι ταῦτα τὰ σώματα τῶν ἀγγείων , ὡς ἔνεστιν ἐκκενώσαντας τὸ αἷμα θεάσασθαι , καὶ τάσιν ἱκανὴν ἐπιδέχεται . τὸ μὲν γὰρ νεῦρον οὐδὲ ἐκκενωθῆναι δεῖται , καθάπερ ἡ ἀρτηρία καὶ ἡ φλέψ · οὐδεμία γὰρ αἰσθητὴ κοιλότης ἐστὶν ἐν αὐτῷ . ταῦτ’ οὖν , ὦ θαυμασιώτατε , πότερον ἐξ αἵματος , ἢ ἐκ σπέρματος ἡ φύσις σοι δοκεῖ διαπλάττειν ; ἀλλ’ ὅτι μὲν οὐκ ἐξ αὐτοῦ τοῦ αἵματος , ὥσπερ τὰς σάρκας , εὔδηλον . οὐ γὰρ λευκός ἐστιν , οὐδὲ γλίσχρος , οὐδ’ οὕτως παχὺς ὁ τοῦ αἵματος χυμὸς , ὥστ’ ἐπὶ τοῦ ταθῆναί τε καὶ συριγγωθῆναι δύνασθαι συνεχὴς αὑτῷ διαμένειν . εἰ δὲ καὶ μεταβάλλουσα πρότερον μὲν αὐτὸν ἐξ ἐρυθροῦ ἐργάζεται λευκὸν , ἐξ ὑγροῦ δὲ παχὺν , ἐξ ἀγλίσχρου δὲ γλίσχρον , ἐπιλέλησται δήπου τῶν συμφύτων κινήσεων ἡ φύσις , ἃς ἀεὶ μαρτυρεῖς αὐτῇ , καὶ μάτην κάμνει τοιοῦτο σπεύδουσα τὸ αἷμα κατασκευάζειν , οἷον ἐξ ἀρχῆς ἔχει τὸ σπέρμα . καὶ μὴν ὡς οὐδέν γε μάτην ἡ φύσις ἐργάζεται , παρὰ σοῦ αὐτοῦ μεμαθήκαμεν . οὔκουν οὐδὲ νῦν ἐπελάθετο κατὰ τὸ μέγιστον τῶν αὐτῆς ἔργων , οὐ γὰρ δὴ μεῖζόν γέ τι φύσει ἔργον ἢ καὶ τῷ δημιουργῷ παντὶ τῆς προσηκούσης ἀρχῆς . ταύτην γοῦν οὐ μόνον τὸ ἥμισυ τοῦ παντὸς , ὡς ὁ κοινὸς λόγος , ἀλλὰ δυνάμει τὸ σύμπαν ὁμολογεῖς εἶναι καὶ αὐτὸς , ἑπόμενος τῷ διδασκάλῳ σου Πλάτωνι . πολὺ δὲ δὴ μᾶλλον ἐν τοῖς τῆς φύσεως ἔργοις ἡ ἀρχὴ δυνάμει τὸ πᾶν ἐστιν , ὅσῳ καὶ μέγιστα διαπράττεται τῶν τεχνῶν ἁπασῶν ἡ φύσις . ἀλλ’ οὐ χρὴ μακρολογεῖν , οὐδὲ ἔξωθεν ἐπάγειν τὰ μαρτύρια , πρὸς Ἀριστοτέλη διαλεγόμενον , ὃς οὕτω πολὺ νέμει ταῖς πολλαῖς καταβληθείσαις ἀρχαῖς , ὥστε οὐκ ἀφαιρεῖται μὲν τὸ σπέρμα τὸ μὴ οὐ τὸν τοῦ δημιουργοῦ λόγον ἔχειν πρὸς τὸ κυούμενον . ἐξ αὐτοῦ δὲ οὔ φησι γίνεσθαι τὸ ἔμβρυον , ἀλλ’ ἐκ τοῦ καταμηνίου , τὴν ἀρχὴν τῆς κινήσεως παρὰ τοῦ σπέρματος λαμβάνοντος . ἀλλ’ εἴπερ ἱκανὴ μία πληγή τε καὶ ψαῦσις ἐκ τοῦ σπέρματος εἰς τὸ αἷμα γενομένη τοσαύτην τε καὶ τοιαύτην ἐργάζεσθαι κινήσεων διαδοχὴν , ὡς ἐξ αὐτῶν δημιουργεῖσθαι τὸ ζῶον , ἔργῳ μαρτυρεῖς , ὡς ἀρχὴ τὸ σύμπαν ἐστίν . οὔκουν δεῖ παρελθεῖν ἡμᾶς , Ἀριστότελες φίλτατε , τηλικοῦτο ἔγκλημα τῆς ἐπαινουμένης ὑπὸ σοῦ φύσεως , ὡς εὐθὺς ἐν ἀρχῇ μάτην ἐργάζεσθαι . ποιῆσαι μὲν γὰρ αὐτὴν φλέβα , καὶ ἀρτηρίαν , καὶ νεῦρον , ἀναγκαιότατόν ἐστιν . ἔχουσα δὲ εἰς τοῦτο καὶ λευκὸν καὶ παχὺν καὶ γλίσχρον χυμὸν , ἐκβάλλει μὲν τοῦτο , ὡς νομίζεις , ἐξ αἵματος δ’ ἕτερον ὅμοιον γεννᾷ . καὶ μὴν εἰ μὲν ἐξ αὑτοῦ τὸ αἷμα δύναμιν ἔχει γεννᾷν τε ἅμα καὶ διαπλάττειν τὸν τοιοῦτον χυμὸν , οὐ δεῖται τοῦ σπέρματος . εἰ δὲ ἐξ ἐκείνου λαμβάνει τὸ δύνασθαι , τί τὸ πρῶτον δεόμενον τῷ δευτέρῳ , καὶ παρ’ ἐκείνου τὸ δύνασθαι προσλαμβάνεσθαι , πρὸς ὑπηρεσίαν χρῆται ; δεῖ μὲν γὰρ , ἤτοι τῆς δυνάμεως τοῦ σπέρματος , ἢ τῆς σωματικῆς οὐσίας αὐτὴν καταγνοῦσαν , ἄλλῳ χρήσασθαι πρὸ αὐτοῦ , μέμψασθαι δὲ οὐδέτερον ἔχει . τήν τε γὰρ δύναμιν αὐτὸ τῷ αἵματι παρέχει καὶ κατὰ σε τήν τε οὐσίαν ἔχον ἐπιτηδειοτάτην φαίνεται πρὸς τὴν τῶν κυριωτάτων ὀργάνων διάπλασιν . εἰ γὰρ ἄναιμον ἡ φύσις εἶναι βούλεται τῶν τριῶν ὀργάνων τὴν οὐσίαν , ἔχειν τοιαύτην ὕλην τὴν γονὴν , εἴτε παχεῖαν , καὶ ταύτην μᾶλλον αἵματος ὑπάρχειν , εἴτ’ ἀποτείνεσθαι καὶ συριγγοῦσθαι , καὶ μέχρι πλείστου προϊοῦσαν ἄνευ τοῦ ῥήγνυσθαι , τί ἂν εἰς ταῦτα ἐπιτηδειότερον τοῦ γλίσχρου ἐξεύροι ; πάντων οὖν ὧν δεῖται πρὸς τὴν τῶν τριῶν ἀγγείων γένεσιν , ἡ τοῦ σπέρματος οὐσία συλλαβοῦσα κέκτηται . μὴ τοίνυν ἀτιμάσωμεν αὐτὸ τῷ λόγῳ , διότι μηδὲ ἡ φύσις τοῦτο ἔργῳ ἔπραξεν . οὐδὲ γὰρ οὐδ’ , ὅτι πλῆρές ἐστι τοῦ πνεύματος τοῦ ζωτικοῦ , τοῦτο λέληθέ σε . σὺ γὰρ εἷς ὁ καλῶς εἰκάσας ἀφρῷ τὸ σπέρμα , πολλὰς πομφόλυγας ὑπὸ σμικρότητος ἀοράτους εἰς ἓν συνελθούσας ἐργάσασθαι φάσκων αὐτό · σὺ καὶ τὸν μῦθον οὐκ ἐμέμψω , τὴν Ἀφροδίτην ἐξ ἀφροῦ γεγενῆσθαι λέγοντα . τί τοίνυν ἐκβάλλεις τῶν μητρῶν τὴν τοιαύτην ἀρχὴν τοῦ ζώου ; ἢ τί δώσεις ὄργανον τῇ φύσει τούτου βέλτιον , ἢ κοιλίας , ἢ πόρους , ἢ ὑμένας , ﻿ ἢ ἀγγεῖα δημιουργούσῃ ; φήσεις γὰρ δήπου καὶ αὐτὸς , ὡς τὰ μὲν τιτρᾶται , τὰ δὲ διαφυσᾶται , τὰ δ’ εὐρύνεται , τὰ δ’ ἀποτείνεται τῆς ὕλης ἐν τῷ διαπλάττεσθαι τὸ ζῶον , εἰ μή τι κᾀνταῦθα τὸν ἀτμὸν τοῦ αἵματος ἕξεις ὄργανον , ἵνα καὶ νῦν ἡ φύσις ἐκβάλλουσα τὸ ἕτοιμον ἕτερον κάμνῃ τοιοῦτο ἐργαζομένη . πῶς οὖν οὐκ ἐναντιώτατος ὁ λόγος ἐστὶ τοῖς ἔργοις τῆς φύσεως , ἐὰν ἐκκρίνεσθαι μὲν εἰς ἀέρα λυθὲν τὸ σπέρμα , κατέχεσθαι δὲ τὸ καταμήνιον φάσκωμεν ; ὃ γὰρ ὡς ἀλλότριον ἐκκρίνει καθ’ ἕκαστον μῆνα , δίδομεν αὐτῇ νῦν ὡς οἰκειότατον . εἰ δὲ ἔμπροσθεν μὲν ἀλλότριον , οἰκεῖον δὲ γίνεται μεταλαβὸν τῆς τοῦ σπέρματος ποιότητος , ἐξ ἐκείνου τὴν οἰκειότητα προσκτᾶται , ἔχοντος δήπου πρότερον αὐτοῦ . οὐ γὰρ δὴ μεταδίδωσί γέ τινος τοῖς πέλας , οὗ μὴ μετέσχηκεν αὐτό . πάλιν οὖν ἐνταῦθα ἡ φύσις εὑρίσκεται τὸ μὲν πρώτως οἰκεῖον ἐκβάλλουσα , τὸ δὲ ἐκείνου μετασχὸν αἱρουμένη . καίτοι γε οὐ τῆς ποιότητος αὐτῷ μεταδίδωσιν ἐκ τοῦ σπέρματος ὁ Ἀριστοτέλης , ἀεὶ δ’ ἀρχὴν κινήσεως ἐνδίδωσι μόνην , ὥσπερ τοῖς θαύμασιν ἐμφυλάττοντα τὴν ἑαυτοῦ κατασκευὴν ἐκ μόνου τοῦ λαβεῖν τὴν τοιαύτην ἀρχὴν ἐπὶ πλεῖστον ἐξαρκεῖ κινούμενα . καὶ μὴν οὐ διὰ κίνησιν , ἀλλὰ διὰ ποιότητος οἰκειότητα καὶ ἀλλοτριότητα τὸ μὲν αἱρουμένας τε καὶ κατεχούσας ἔστιν ἰδεῖν τὰς φύσεις , τὸ δ’ ἀποστρεφομένας τε καὶ διὰ τοῦτο ἐκβαλλούσας . οὐδὲ γὰρ οὐδ’ ἐν τῇ γαστρὶ μένον οὐδὲν ἔστιν ἰδεῖν τῶν οὐκ οἰκείων αὐτῇ . τί δεῖ λέγειν περὶ τῆς γαστρὸς οὕτως ἐναργῶς ἢ δι’ ἐμέτου ἐκβαλλούσης τὸ λυποῦν , ἢ κατ’ ἔντερον ἐκκρινούσης αὐτὸ , τὴν μήτραν ὁρῶντας ὅμοια διαπραττομένην ; ἐδείχθη γὰρ καὶ ἥδε κατὰ τῶν φυσικῶν δυνάμεων λόγον ὁμοίως τοῖς ἄλλοις ἅπασι μορίοις ἕλκουσα μὲν καὶ κατέχουσα τὸ οἰκεῖον , ἐκβάλλουσα δὲ τὸ ἀλλότριον . ἀλλὰ μὴν ἀποκρίνει γε τὸ καταμήνιον ὡς περιττόν . οὔκουν κατασχεῖν αὐτὸ δύναταί ποθ’ ὡς οἰκεῖον . οὐ γὰρ τοῦτό ἐστι ταῖς ὑστέραις οἰκεῖον , ἀλλὰ τὸ σπέρμα , καὶ τούτου δεκτικὸν ὄργανον ἡ φύσις ἐποίησεν αὐτάς .
Lemmas: βούλομαι δέ ἄν ἐάω ἤδη ὁ φαίνω πυνθάνομαι ὁ Ἀριστοτέλης , εἰ ὁ πρῶτος τε καί κοινός ὁ ἐν ὁ ζῷον ὄργανον , ὑπό ὅς ἅπας διοικέω ὁ μόριον , συγχωρέω καί αὐτός εἰμί φλέψ καί ἀρτηρία καί νεῦρον . εἰ γάρ δή οὗτος συγχωρέω , οἴομαι ῥᾴδιος αὐτός πείθω , ὡς ἐκ σπέρμα ὁ γένεσις αὐτός εἰμί . ἄναιμος γάρ εἰμί οὗτος ὁ σῶμα ὁ ἀγγεῖον , ὡς ἔνειμι ἐκκενόω ὁ αἷμα θεάομαι , καί τάσις ἱκανός ἐπιδέχομαι . ὁ μέν γάρ νεῦρον οὐδέ ἐκκενόω δέω , καθά ὁ ἀρτηρία καί ὁ φλέψ · οὐδείς γάρ αἰσθητός κοιλότης εἰμί ἐν αὐτός . οὗτος οὖν , ὦ θαυμάσιος , πότερος ἐκ αἷμα , ἤ ἐκ σπέρμα ὁ φύσις σύ δοκέω διαπλάσσω ; ἀλλά ὅτι μέν οὐ ἐκ αὐτός ὁ αἷμα , ὥσπερ ὁ σάρξ , εὔδηλος . οὐ γάρ λευκός εἰμί , οὐδέ γλίσχρος , οὐδέ οὕτως παχύς ὁ ὁ αἷμα χυμός , ὥστε ἐπί ὁ τείνω τε καί συριγγόω δύναμαι συνεχής ἑαυτοῦ διαμένω . εἰ δέ καί μεταβάλλω πρότερος μέν αὐτός ἐκ ἐρυθρός ἐργάζομαι λευκός , ἐκ ὑγρός δέ παχύς , ἐκ ἄγλισχρος δέ γλίσχρος , ἐπιλανθάνω δήπου ὁ σύμφυτος κίνησις ὁ φύσις , ὅς ἀεί μαρτυρέω αὐτός , καί μάτην κάμνω τοιοῦτος σπεύδω ὁ αἷμα κατασκευάζω , οἷος ἐκ ἀρχή ἔχω ὁ σπέρμα . καί μήν ὡς οὐδείς γε μάτην ὁ φύσις ἐργάζομαι , παρά σύ αὐτός μανθάνω . οὔκουν οὐδέ νῦν ἐπιλανθάνω κατά ὁ μέγας ὁ αὐτός ἔργον , οὐ γάρ δή μέγας γε τις φύσις ἔργον ἤ καί ὁ δημιουργός πᾶς ὁ προσήκω ἀρχή . οὗτος γοῦν οὐ μόνος ὁ ἥμισυς ὁ πᾶς , ὡς ὁ κοινός λόγος , ἀλλά δύναμις ὁ σύμπας ὁμολογέω εἰμί καί αὐτός , ἕπομαι ὁ διδάσκαλος σύ Πλάτων . πολύς δέ δή μάλα ἐν ὁ ὁ φύσις ἔργον ὁ ἀρχή δύναμις ὁ πᾶς εἰμί , ὅσος καί μέγας διαπράσσω ὁ τέχνη ἅπας ὁ φύσις . ἀλλά οὐ χρή μακρολογέω , οὐδέ ἔξωθεν ἐπάγω ὁ μαρτύριον , πρός Ἀριστοτέλης διαλέγω , ὅς οὕτως πολύς νέμω ὁ πολύς καταβάλλω ἀρχή , ὥστε οὐ ἀφαιρέω μέν ὁ σπέρμα ὁ μή οὐ ὁ ὁ δημιουργός λόγος ἔχω πρός ὁ κυέω . ἐκ αὐτός δέ οὐ φημί γίγνομαι ὁ ἔμβρυον , ἀλλά ἐκ ὁ καταμήνιος , ὁ ἀρχή ὁ κίνησις παρά ὁ σπέρμα λαμβάνω . ἀλλά εἴπερ ἱκανός εἷς πληγή τε καί ψαῦσις ἐκ ὁ σπέρμα εἰς ὁ αἷμα γίγνομαι τοσοῦτος τε καί τοιοῦτος ἐργάζομαι κίνησις διαδοχή , ὡς ἐκ αὐτός δημιουργέω ὁ ζῷον , ἔργον μαρτυρέω , ὡς ἀρχή ὁ σύμπας εἰμί . οὔκουν δέω παρέρχομαι ἐγώ , Ἀριστοτέλης φίλος , τηλικοῦτος ἔγκλημα ὁ ἐπαινέω ὑπό σύ φύσις , ὡς εὐθύς ἐν ἀρχή μάτην ἐργάζομαι . ποιέω μέν γάρ αὐτός φλέψ , καί ἀρτηρία , καί νεῦρον , ἀναγκαῖος εἰμί . ἔχω δέ εἰς οὗτος καί λευκός καί παχύς καί γλίσχρος χυμός , ἐκβάλλω μέν οὗτος , ὡς νομίζω , ἐκ αἷμα δέ ἕτερος ὅμοιος γεννάω . καί μήν εἰ μέν ἐκ ἑαυτοῦ ὁ αἷμα δύναμις ἔχω γεννάω τε ἅμα καί διαπλάσσω ὁ τοιοῦτος χυμός , οὐ δέω ὁ σπέρμα . εἰ δέ ἐκ ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ δύναμαι , τίς ὁ πρῶτος δέω ὁ δεύτερος , καί παρά ἐκεῖνος ὁ δύναμαι προσλαμβάνω , πρός ὑπηρεσία χράω ; δέω μέν γάρ , ἤτοι ὁ δύναμις ὁ σπέρμα , ἤ ὁ σωματικός οὐσία αὐτός καταγιγνώσκω , ἄλλος χράω πρό αὐτός , μέμφομαι δέ οὐδέτερος ἔχω . ὁ τε γάρ δύναμις αὐτός ὁ αἷμα παρέχω καί κατά σύ ὁ τε οὐσία ἔχω ἐπιτήδειος φαίνω πρός ὁ ὁ κύριος ὄργανον διάπλασις . εἰ γάρ ἄναιμος ὁ φύσις εἰμί βούλομαι ὁ τρεῖς ὄργανον ὁ οὐσία , ἔχω τοιοῦτος ὕλη ὁ γονή , εἴτε παχύς , καί οὗτος μάλα αἷμα ὑπάρχω , εἴτε ἀποτείνω καί συριγγόω , καί μέχρι πολύς προιόω ἄνευ ὁ ῥήγνυμι , τίς ἄν εἰς οὗτος ἐπιτήδειος ὁ γλίσχρος ἐξευρίσκω ; πᾶς οὖν ὅς δέω πρός ὁ ὁ τρεῖς ἀγγεῖον γένεσις , ὁ ὁ σπέρμα οὐσία συλλαμβάνω κτάομαι . μή τοίνυν ἀτιμάζω αὐτός ὁ λόγος , διότι μηδέ ὁ φύσις οὗτος ἔργον πράσσω . οὐδέ γάρ οὐδέ , ὅτι πλήρης εἰμί ὁ πνεῦμα ὁ ζωτικός , οὗτος λανθάνω σύ . σύ γάρ εἷς ὁ καλός εἰκάζω ἀφρός ὁ σπέρμα , πολύς πομφόλυξ ὑπό μικρότης ἀόρατος εἰς εἷς συνέρχομαι ἐργάζομαι φάσκω αὐτός · σύ καί ὁ μῦθος οὐ μέμφομαι , ὁ Ἀφροδίτη ἐκ ἀφρός γίγνομαι λέγω . τίς τοίνυν ἐκβάλλω ὁ μήτρα ὁ τοιοῦτος ἀρχή ὁ ζῷον ; ἤ τίς δίδωμι ὄργανον ὁ φύσις οὗτος ἀγαθός , ἤ κοιλία , ἤ πόρος , ἤ ὑμήν , ﻿ ἤ ἀγγεῖον δημιουργέω ; φημί γάρ δήπου καί αὐτός , ὡς ὁ μέν τιτράομαι , ὁ δέ διαφυσάω , ὁ δέ εὐρύνω , ὁ δέ ἀποτείνω ὁ ὕλη ἐν ὁ διαπλήσσω ὁ ζῷον , εἰ μή τις ᾀνταῦθη ὁ ἀτμός ὁ αἷμα ἔχω ὄργανον , ἵνα καί νῦν ὁ φύσις ἐκβάλλω ὁ ἑτοῖμος ἕτερος κάμνω τοιοῦτος ἐργάζομαι . πῶς οὖν οὐ ἐναντίος ὁ λόγος εἰμί ὁ ἔργον ὁ φύσις , ἐάν ἐκκρίνω μέν εἰς ἀήρ λύω ὁ σπέρμα , κατέχω δέ ὁ καταμήνιος φάσκω ; ὅς γάρ ὡς ἀλλότριος ἐκκρίνω κατά ἕκαστος μείς , δίδωμι αὐτός νῦν ὡς οἰκεῖος . εἰ δέ ἔμπροσθεν μέν ἀλλότριος , οἰκεῖος δέ γίγνομαι μεταλαμβάνω ὁ ὁ σπέρμα ποιότης , ἐκ ἐκεῖνος ὁ οἰκειότης προσκτάομαι , ἔχω δήπου πρότερος αὐτός . οὐ γάρ δή μεταδίδωμι γε τις ὁ πέλας , ὅς μή μετέχω αὐτός . πάλιν οὖν ἐνταῦθα ὁ φύσις εὑρίσκω ὁ μέν πρῶτος οἰκεῖος ἐκβάλλω , ὁ δέ ἐκεῖνος μετέχω αἱρέω . καίτοι γε οὐ ὁ ποιότης αὐτός μεταδίδωμι ἐκ ὁ σπέρμα ὁ Ἀριστοτέλης , ἀεί δέ ἀρχή κίνησις ἐνδίδωμι μόνος , ὥσπερ ὁ θαῦμα ἐμφυλάσσω ὁ ἑαυτοῦ κατασκευή ἐκ μόνος ὁ λαμβάνω ὁ τοιοῦτος ἀρχή ἐπί πολύς ἐξαρκέω κινέω . καί μήν οὐ διά κίνησις , ἀλλά διά ποιότης οἰκειότης καί ἀλλοτριότης ὁ μέν αἱρέω τε καί κατέχω εἰμί ὁράω ὁ φύσις , ὁ δέ ἀποστρέφω τε καί διά οὗτος ἐκβάλλω . οὐδέ γάρ οὐδέ ἐν ὁ γαστήρ μένω οὐδείς εἰμί ὁράω ὁ οὐ οἰκεῖος αὐτός . τίς δέω λέγω περί ὁ γαστήρ οὕτως ἐναργής ἤ διά ἔμετος ἐκβάλλω ὁ λυπέω , ἤ κατά ἔντερον ἐκκρίνω αὐτός , ὁ μήτρα ὁράω ὅμοιος διαπράσσω ; δείκνυμι γάρ καί ὅδε κατά ὁ φυσικός δύναμις λόγος ὅμοιος ὁ ἄλλος ἅπας μόριον ἕλκω μέν καί κατέχω ὁ οἰκεῖος , ἐκβάλλω δέ ὁ ἀλλότριος . ἀλλά μήν ἀποκρίνω γε ὁ καταμήνιος ὡς περισσός . οὔκουν κατέχω αὐτός δύναμαι ποτέ ὡς οἰκεῖος . οὐ γάρ οὗτος εἰμί ὁ ὑστέρα οἰκεῖος , ἀλλά ὁ σπέρμα , καί οὗτος δεκτικός ὄργανον ὁ φύσις ποιέω αὐτός .