galenus.de-semine-libri-ii 1.4
Καταλιπόντες οὖν ἤδη τοὺς ἄχρι μὲν ὀνόματος Ἀριστοτελικοὺς , ἔργῳ δ’ εἰς τοσοῦτο ἀπολειπομένους , ὡς μηδὲ ἃ κατὰ τὸ πρῶτον ἢ τὸ δεύτερον ἔγραψε περὶ ζώων γενέσεως ἐπίστασθαι , πάλιν ἐπ’ αὐτὸν ἀφικώμεθα τὸν Ἀριστοτέλη , διαλύεσθαι καὶ πνευματοῦσθαι φάσκοντα τὴν γονὴν ἐν ταῖς μήτραις . εἰ γὰρ οὕτως αὐτὴν ὑποληψόμεθά που πνευματοῦσθαι , καθάπερ ἴσμεν εἰς πνεῦμα μεταβάλλον ὑγρὸν ἐπὶ τοῦ γλεύκους , ἐξ ἐλαχίστης κατὰ τὸν ὄγκον ὑγρᾶς οὐσίας πλεῖστος ἀέρος ὄγκος συστήσεται . φαίνεται δὲ τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν ἀνέμων , ὅσοι ποταμῶν ἀποπνέουσιν , ἢ λιμνῶν , ἢ τῆς θαλάττης , οἷον οἵ τ’ ἐγκόλπιοι προσαγορευόμενοι καὶ οἱ πελάγιοι . μέγιστοι γὰρ ἐνίοτε πνέουσιν , ὡς ἂν πλείστης αὐτῶν γενομένης οὐσίας ἐξ ἐλαχίστου κατὰ τὸν ὄγκον ὑγροῦ . καὶ μὲν δὴ καὶ οἱ ἀπόγειοι καλούμενοι τὸ αὐτὸ τοῦτο ἐνδείκνυνται · διαλυομένης γὰρ ἀθροώτερον εἰς ἀέρα τῆς ἐν τῇ γῇ νοτίδος , οἱ τοιοῦτοι πνέουσιν ἄνεμοι . πῶς οὖν , εἴπερ ἐπὶ τῆς πρώτης συλλήψεως ἡ γονὴ πνευματοῦται , σμικρότεραί τε καὶ ἀφυσώτεραι κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν αἱ μῆτραι φαίνονται , περιεσταλμέναι πανταχόθεν ἀκριβῶς τῷ κυήματι ; ἐχρῆν γὰρ δήπου καὶ ταύτας , ὡς καὶ τὴν γαστέρα πνευματωθεῖσαν ὁρῶμεν , ἐπὶ πλεῖστον ὀγκουμένην τε καὶ διατεινομένην , καὶ αὐτὰς εἰς μέγεθος αἴρεσθαι καὶ ὀδυνᾶσθαι διατεινομένας . οὐ μὴν φαίνεταί γε ἐνταῦθα οὕτως γινόμενον · προσεσταλμέναι γάρ εἰσι καὶ ἀνώδυνοι . καὶ εἰ ἀνατέμνειν ἐθέλοι τις ἄρτι συνειληφὸς ζῶον , ἀκριβῶς τῇ γονῇ περικειμένας ὄψεται τὰς μήτρας . οὐ μὴν οὐδὲ ἐκκρινόμενον φαίνεται πνεῦμα κατὰ τὸ γυναικεῖον αἰδοῖον , ὥσπερ ἐπὶ τῆς γαστρὸς ἐμφυσηθείσης ἐρυγαί τε καὶ φύσαι κάτω διερχόμεναι κενοῦσί τε τοῦ πνεύματος αὐτὴν καὶ προστέλλουσι τὸν ὄγκον . οὐκοῦν ἔχομεν οὐδὲ βραχὺ πιθανὸν εἰπεῖν τοῦ πνευματοῦσθαι τὴν γονὴν , οὐ φύσας ἔξω διὰ τοῦ τῶν μητρῶν αὐχένος , οὐκ ἐπίδηλον ὄγκον ἔνδον μένοντα , οὐ διάτασιν ἢ ὀδύνην αἰσθητὴν τοῦ κύειν ἀρξαμένης . συγχωρήσαντες , εἰ βούλει , καὶ τοῦτ’ αὐτὸ , πνευματοῦσθαί τε καὶ δύνασθαι τὸ ὑγρὸν τῆς γονῆς ἐκπίπτειν κατὰ βραχύ τε καὶ λεληθότως , ἐπισκεψώμεθα λογικώτερον ἀπ’ αὐτῆς τοῦ ﻿ πράγματος τῆς φύσεως ὁρμώμενοι . πότερον γὰρ ἐν αὐτῷ τῷ κύτει τῶν ὑστερῶν περιέχεται τὸ καταμήνιον , ἀθρόον τε προσπίπτον τὸ σπέρμα πλήττει τε καὶ κινήσεων ἀρχὴν παρασχὸν αὖθις ἐκκρίνεται κατὰ τὸν αὐχένα τῶν μητρῶν , ἢ κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον , ἐν ᾧ πλησιάζει τὸ θῆλυ τῷ ἄῤῥενι , διὰ τῶν καθηκόντων ἀγγείων ἀπαντᾷ τῷ σπέρματι , γλιχόμενον ὑποδέξασθαι τὴν παρ’ αὐτοῦ δύναμιν ; ἀλλ’ ἑκάτερον ἄτοπον . εἰ μὲν γὰρ ἐν ταῖς κοιλίαις τῶν μητρῶν ἀθρόον ἐστὶν ἐκ πολλοῦ περιεχόμενον , οὐκ ἔτι οὐδὲ αἷμα τοῦτ’ ἔστιν , ἀλλὰ θρόμβος . ὅ τι γὰρ ἐκπέσοι τῶν ἀγγείων αἷμα καθ’ ὁτιοῦν ὄργανον κοῖλον ἐν τῷ ζώῳ , παραχρῆμα θρόμβος γίνεται . ὥστε οὐκ ἐξ αἵματος , ἀλλ’ ἐκ θρόμβου τὸ ζῶον τῷ λόγῳ δημιουργήσομεν , οὐδεμίαν ἐξευρεῖν τινα πιθανὴν πρόφασιν ἔχοντες , ὅπως ἐκκριθήσεται μόνον τὸ σπέρμα . συνελθόντων γὰρ αὐτῶν ἅπαξ εἰς ταὐτὸ κατὰ τὴν ἐν ταῖς μήτραις εὐρυχωρίαν , οὐχ οἷόν τε τὸ μὲν ἐκκρίνεσθαι , τὸ δὲ μένειν . εἰ δ’ ἀπαντᾷ τῷ σπέρματι τὸ αἷμα , χρὴ δήπου τὴν ἀπάντησιν καὶ σύνοδον αὐτῶν ἐπὶ τοῖς στόμασι τῶν ἀγγείων γίνεσθαι . ἀλλ’ εἰ τοῦτο ἔσται , πότερον εἰς τοσαῦτα μόρια τὸ σπέρμα διασχισθὲν , ὅσαπέρ ἐστι τὰ τῶν ἀγγείων στόματα , πρὸς ἕκαστον αὐτῶν φήσομεν , ἢ διαμένον ἑαυτῷ συνεχές ; τὸ μὲν δὴ πρότερον οὔτε τῷ γλίσχρῳ τοῦ σπέρματος ὁμολογεῖ , καὶ δεῖταί τινος ἑτέρας αἰτίας ἐπιστατούσης , ἣ σχίσει τε αὐτὸ καὶ πρὸς ἕκαστον ἀπάξει τῶν στομάτων . τὸ δ’ ἕτερον οἰκειότερόν ἐστι μακρῷ τῇ τοῦ σπέρματος οὐσίᾳ , καὶ τρίτης ἄλλης οὐσίας οὐ δεῖται παρὰ τὴν ὁλκὴν τῶν ὑστερῶν καὶ τὸν ἐξακοντισμὸν τῆς γονῆς . ὡς γὰρ ἡ γαστὴρ , ὅταν ἐπιθυμῇ σιτίων , ἀνατρέχει τῷ πυθμένι πρὸς τὸν στόμαχον , αὐτῷ δὲ τῷ στομάχῳ καθάπερ χειρί τινι προσχρῆται , τὸν αὐτὸν τρόπον ἡ μήτρα διὰ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς τοῦ σπέρματος ποιότητος ἀπαντᾷ μὲν σύμπασα προστρέχουσα τῷ αἰδοίῳ , τῷ δ’ αὐχένι , οἷον τῷ στομάχῳ , καθάπερ τινὶ χειρὶ χρῆται συνεπωθοῦντι τὸ σπέρμα . καὶ τοίνυν , ὅταν ποτὲ ἀῤῥωστήσῃ ὁ στόμαχος οὗτος , ὁμοίως θατέρῳ στομάχῳ , τῷ τῆς γαστρὸς , ἕλκειν ἀδυνατεῖ τὸ σπέρμα . καὶ τοῦτό ἐστι τὸ πρὸς Ἱπποκράτους εἰρημένον · Οὐ δύναται αὐτέης ὁ στόμαχος εἰρύσαι τὴν γονήν . ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων αὖθις . εἰ δὲ καὶ προσπίπτοι μὲν τοῖς στόμασι τῶν ἀγγείων τὸ σπέρμα , καὶ πάλιν ἀφιστῆται λυόμενον εἰς τὸν ἀέρα , τίς ἔσται τοῦ κυήματος ἡ ἀρχή ; πρῶτον μὲν γὰρ τὴν αἰτίαν εὑρεῖν χρὴ τῆς εἰς τὰς μήτρας ἐκπτώσεως τοῦ καθ’ ἕκαστον τῶν ἀγγείων στόματος τῷ σπέρματι πεπλησιακότος αἵματος , ἔπειτα δ’ ἑτέραν τὴν εἰς ταὐτὸ ἀθροίσουσαν ἅπαν , ἔπειτα δὲ τοῦ σκεπάσαντος ἔξωθεν ὑμένος ἅπαν τοῦτο τὸ αἷμα . τοῦτο γὰρ οὐκ ἔτι ἐκ λόγου μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ φαινομένου τὴν ἀνάγκην ἔχει . φαίνεται γὰρ ὑμὴν ἐν κύκλῳ περιέχων τὸ κύημα μετὰ τὴν πρώτην σύλληψιν εὐθέως , ἄν τε πλειόνων ἄν τε ὀλιγίστων ἡμερῶν ᾖ . καὶ γὰρ καὶ τριῶν καὶ τεττάρων ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ἡμερῶν ἐκπίπτει πολλάκι ταῖς γυναιξὶν ἐν ὑμένι περιεχομένη γονή . καὶ μέντοι καὶ ἐν ταῖς ἀνατομαῖς τῶν ζώων ἔνεστί σοι ταὐτὸ τοῦτο φωρᾶσαι . θεάσῃ γὰρ ἐναργῶς μὲν τὴν μήτραν ἅπασαν ἀμφὶ τὸ σπέρμα συνεσπασμένην , ὑμένα δ’ ἐκείνῳ περικείμενον . ἄμεινον δὲ Ἱπποκράτους ἀκοῦσαι περὶ τῶν αὐτῶν λέγοντος ἐν τῷ περὶ φύσεως παιδίου γράμματι · παιδεύσει τε γὰρ ἡμᾶς τῷ τῆς θεωρίας ἀκριβεῖ , καὶ τέρψει , κεράσας οἵᾳ δὴ λέξει τὴν διήγησιν , ὥστ’ ἐπανιέναι τε βραχὺ τὸ σφοδρὸν τοῦ λόγου , καὶ διαναπαύεσθαι σὺν ὠφελείᾳ τερπόμενον , ἵν’ ἑξῆς νεανικώτεροι γενόμενοι συντείνωμεν ἡμᾶς αὐτοὺς ἀκμαιότερον ἐπὶ τὸ κατάλοιπον τοῦ λόγου . καὶ τοίνυν ἤδη ἀκούσωμεν τοῦ Ἱπποκράτους . Ὡς δὲ εἶδον τὴν γονὴν ἑκταίην ἐοῦσαν , ἐγὼ διηγήσομαι . γυναικὸς οἰκέτις μουσουργὸς πολύτιμος ἦν , παρὰ ἄνδρας φοιτέουσα , ἣν οὐκ ἔδει λαβεῖν ἐν γαστρὶ , ὅκως μὴ ἀτιμοτέρη ἔῃ . ἠκηκόει δὲ ἡ μουσουργὸς , οἷα γυναῖκες πρὸς ἀλλήλας λέγουσιν , ὅτι , ἐπὴν γυνὴ μέλλῃ λήψεσθαι ἐν γαστρὶ , οὐκ ἐξέρχεται ἡ γονὴ , ἀλλ’ ἔνδον μένει . ταῦτα ἀκούσασα , συνῆκε , καὶ τοῦτο ἐφύλασσεν ἀεὶ , καί κως ὡς ᾔσθετο οὐκ ἐξιοῦσαν τὴν γονὴν , ἔφρασε τῇ δεσποίνῃ . καὶ ὁ λόγος ἦλθεν ἕως ἐμέ . κᾀγὼ ἀκούσας , ἐκελευσάμην αὐτὴν πρὸς τὴν γῆν πηδῆσαι . καὶ ἑπτάκις ἐπειδὴ ἐπεπήδητο , ἡ γονὴ κατεῤῥύη ἐπὶ τὴν γῆν , καὶ ψόφος ἐγένετο , κᾀκείνη ἰδοῦσα ἐθεᾶτο αὐτὴν καὶ ἐθαύμαζεν . ὁκοῖον δ’ ἦν , ἐγὼ ἐρέω · οἷον εἴ τις ὠοῦ ὠμοῦ τὸ ἔξω λεπύριον περιέλοι , ἐν δὲ τῷ ἔνδον ὑμένι τὸ ἔνδον ὑγρὸν διεφαίνετο . ταυτὶ μὲν Ἱπποκράτης μαρτυρεῖ περὶ τοῦ μένειν ἔνδον τὴν γονὴν , καὶ ἔχειν ὑμένα . φαίνεται δὲ κᾀν ταῖς ἀνατομαῖς τῶν ζώων ὑμὴν οὗτος , ἐξημμένος μὲν ἐκ τῶν μητρῶν κατ’ ἐκεῖνα τὰ μέρη , καθ’ ἃ τῶν ἀγγείων ἐστὶ τὰ στόματα , τὸ δ’ ἄλλο σύμπαν ὑποτεταμένον μὲν αὐταῖς , οὐ συμπεφυκὸς δὲ , συνεχὲς γὰρ ἑαυτῷ μένον τὸ σπέρμα , καθ’ ὃν ὑπὸ τῆς μήρας ἕλκεται καιρὸν , ἐκτείνεται μὲν δήπου καὶ πλατύνεται , πάντων τῶν μορίων τῆς μήτρας ὁμοίως ὀρεγομένων αὐτοῦ , τῷ δ’ εἶναι γλίσχρον τε καὶ παχὺ καὶ θερμοῖς ὁμιλεῖν σώμασιν ὑμενοῦται ῥᾳδίως , ὥσπερ ταυτὶ τἀκτὸς , ὅσα δημιουργοῦσιν οἱ σιτοποιοὶ κατά τινος σκεύους θερμοῦ τε καὶ πλατέος , ἐπαλείφοντες ὑγρὸν ἀτρέμα σταῖς · ὀνομάζεται δὲ ἴτριά τε καὶ ῥύμματα τὰ τοιαῦτα πάντα πλατύσματά τε καὶ πέμματα . τοιοῦτο ἕτερον ἐντὸς , οἷον ἐκτὸς ὁ σιτοποιὸς ﻿ ἐκ τοῦ σίτου τῶν ἰτρίων , ἡ φύσις τοῦ σπέρματος ἐργάζεται τὸν ὑμένα , ταθῆναι μὲν ἐπιπλέον ἀναγκασθέντος τοῦ σπέρματος , ὅτι πάντα αὐτοῦ τὰ μόρια τῆς μήτρας ἐγλίχετο , κινδυνεύοντος δὲ ἐν τῷ τείνεσθαι διασπασθῆναι , καὶ δὴ διασπωμένου πολλάκις , ὅταν ὑγρότερόν τε καὶ ἀτονώτερον ὑπάρχον ἰσχυρῶς ὑπὸ πολλῶν ἅμα μερῶν ἀνθέλκηται . ἀλλ’ εἰ μὲν τοῦτο πάθοι , διαῤῥεῖ , καὶ ἀποπίπτει , καὶ φθείρεται , τῆς συνεχείας λυθείσης · εἰ δ’ ἀντισχῇ τεινόμενον , ὡς μὴ διασπασθῆναι , ( γλίσχρον δ’ εἶναι χρὴ καὶ πολὺ καὶ παχὺ τὸ τοιοῦτο , ) παραχρῆμα ὑμενοῦται σύμπαν αὐτοῦ τὸ ἔξω τὸ τῶν μητρῶν ψαῦσαν , ἀφίσταται δ’ ἀπ’ αὐτοῦ , ὥσπερ τὸ ἴτριον ἀπὸ τοῦ χαλκοῦ σκεύους · οὐ γὰρ οἷόν τε λεῖον τῷ λείῳ συναφθῆναι . μεγίστη δὲ τοῦ λόγου πίστις · ἔνθα τραχύς ἐστι τῆς μήτρας ὁ χιτὼν , ἔστι δὲ δήπου τοιοῦτος ἐν τοῖς στόμασι τῶν ἀγγείων , ἐκείνοις μόνοις συνδεῖται .
Lemmas: καταλείπω οὖν ἤδη ὁ ἄχρι μέν ὄνομα Ἀριστοτελικός , ἔργον δέ εἰς τοσοῦτος ἀπολείπω , ὡς μηδέ ὅς κατά ὁ πρῶτος ἤ ὁ δεύτερος γράφω περί ζῷον γένεσις ἐπίσταμαι , πάλιν ἐπί αὐτός ἀφικνέομαι ὁ Ἀριστοτέλης , διαλύω καί πνευματόω φάσκω ὁ γονή ἐν ὁ μήτρα . εἰ γάρ οὕτως αὐτός ὑπολαμβάνω που πνευματόω , καθά οἶδα εἰς πνεῦμα μεταβάλλω ὑγρός ἐπί ὁ γλεῦκος , ἐκ ἐλαχύς κατά ὁ ὄγκος ὑγρός οὐσία πολύς ἀήρ ὄγκος συνίστημι . φαίνω δέ οὗτος καί ἐπί ὁ ἄνεμος , ὅσος ποταμός ἀποπνέω , ἤ λίμνη , ἤ ὁ θάλασσα , οἷος ὁ τε ἐγκόλπιος προσαγορεύω καί ὁ πελάγιος . μέγας γάρ ἐνίοτε πνέω , ὡς ἄν πολύς αὐτός γίγνομαι οὐσία ἐκ ἐλαχύς κατά ὁ ὄγκος ὑγρός . καί μέν δή καί ὁ ἀπόγειος καλέω ὁ αὐτός οὗτος ἐνδείκνυμι · διαλύω γάρ ἀθρόος εἰς ἀήρ ὁ ἐν ὁ γῆ νοτίς , ὁ τοιοῦτος πνέω ἄνεμος . πῶς οὖν , εἴπερ ἐπί ὁ πρῶτος σύλληψις ὁ γονή πνευματόω , μικρός τε καί ἄφυσος κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός ὁ μήτρα φαίνω , περιστέλλω πανταχόθεν ἀκριβής ὁ κύημα ; χρή γάρ δήπου καί οὗτος , ὡς καί ὁ γαστήρ πνευματόω ὁράω , ἐπί πολύς ὀγκόω τε καί διατείνω , καί αὐτός εἰς μέγεθος ἀείρω καί ὀδυνάω διατείνω . οὐ μήν φαίνω γε ἐνταῦθα οὕτως γίγνομαι · προσστέλλω γάρ εἰμί καί ἀνώδυνος . καί εἰ ἀνατέμνω ἐθέλω τις ἄρτι συλλαμβάνω ζῷον , ἀκριβής ὁ γονή περίκειμαι ὁράω ὁ μήτρα . οὐ μήν οὐδέ ἐκκρίνω φαίνω πνεῦμα κατά ὁ γυναικεῖος αἰδοῖον , ὥσπερ ἐπί ὁ γαστήρ ἐμφυσάω ἐρυγή τε καί φῦσα κάτω διέρχομαι κενόω τε ὁ πνεῦμα αὐτός καί προστέλλω ὁ ὄγκος . οὐκοῦν ἔχω οὐδέ βραχύς πιθανός λέγω ὁ πνευματόω ὁ γονή , οὐ φῦσα ἔξω διά ὁ ὁ μήτρα αὐχήν , οὐ ἐπίδηλος ὄγκος ἔνδον μένω , οὐ διάτασις ἤ ὀδύνη αἰσθητός ὁ κύω ἄρχω . συγχωρέω , εἰ βούλομαι , καί οὗτος αὐτός , πνευματόω τε καί δύναμαι ὁ ὑγρός ὁ γονή ἐκπίπτω κατά βραχύς τε καί λεληθότως , ἐπισκοπέω λογικός ἀπό αὐτός ὁ ﻿ πρᾶγμα ὁ φύσις ὁρμάω . πότερος γάρ ἐν αὐτός ὁ κύτος ὁ ὑστέρα περιέχω ὁ καταμήνιος , ἀθρόος τε προσπίπτω ὁ σπέρμα πλήσσω τε καί κίνησις ἀρχή παρέχω αὖθις ἐκκρίνω κατά ὁ αὐχήν ὁ μήτρα , ἤ κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος , ἐν ὅς πλησιάζω ὁ θῆλυς ὁ ἄρσην , διά ὁ καθήκω ἀγγεῖον ἀπαντάω ὁ σπέρμα , γλίχομαι ὑποδέχομαι ὁ παρά αὐτός δύναμις ; ἀλλά ἑκάτερος ἄτοπος . εἰ μέν γάρ ἐν ὁ κοιλία ὁ μήτρα ἀθρόος εἰμί ἐκ πολύς περιέχω , οὐ ἔτι οὐδέ αἷμα οὗτος εἰμί , ἀλλά θρόμβος . ὅς τις γάρ ἐκπίπτω ὁ ἀγγεῖον αἷμα κατά ὁστισοῦν ὄργανον κοῖλος ἐν ὁ ζῷον , παραχρῆμα θρόμβος γίγνομαι . ὥστε οὐ ἐκ αἷμα , ἀλλά ἐκ θρόμβος ὁ ζῷον ὁ λόγος δημιουργέω , οὐδείς ἐξευρίσκω τις πιθανός πρόφασις ἔχω , ὅπως ἐκκρίνω μόνος ὁ σπέρμα . συνέρχομαι γάρ αὐτός ἅπαξ εἰς αὐτός κατά ὁ ἐν ὁ μήτρα εὐρυχωρία , οὐ οἷος τε ὁ μέν ἐκκρίνω , ὁ δέ μένω . εἰ δέ ἀπαντάω ὁ σπέρμα ὁ αἷμα , χρή δήπου ὁ ἀπάντησις καί σύνοδος αὐτός ἐπί ὁ στόμα ὁ ἀγγεῖον γίγνομαι . ἀλλά εἰ οὗτος εἰμί , πότερος εἰς τοσοῦτος μόριον ὁ σπέρμα διασχίζω , ὅσος εἰμί ὁ ὁ ἀγγεῖον στόμα , πρός ἕκαστος αὐτός φημί , ἤ διαμένω ἑαυτοῦ συνεχής ; ὁ μέν δή πρότερος οὔτε ὁ γλίσχρος ὁ σπέρμα ὁμολογέω , καί δέω τις ἕτερος αἰτία ἐπιστατέω , ὅς σχίζω τε αὐτός καί πρός ἕκαστος ἀπάγω ὁ στόμα . ὁ δέ ἕτερος οἰκεῖος εἰμί μακρός ὁ ὁ σπέρμα οὐσία , καί τρίτος ἄλλος οὐσία οὐ δέω παρά ὁ ὁλκή ὁ ὑστέρα καί ὁ ἐξακοντισμός ὁ γονή . ὡς γάρ ὁ γαστήρ , ὅταν ἐπιθυμέω σιτίον , ἀνατρέχω ὁ πυθμήν πρός ὁ στόμαχος , αὐτός δέ ὁ στόμαχος καθά χείρ τις προσχράομαι , ὁ αὐτός τρόπος ὁ μήτρα διά ὁ ἐπιθυμία ὁ ὁ σπέρμα ποιότης ἀπαντάω μέν σύμπας προστρέχω ὁ αἰδοῖον , ὁ δέ αὐχήν , οἷος ὁ στόμαχος , καθά τις χείρ χράω συνεπωθέω ὁ σπέρμα . καί τοίνυν , ὅταν ποτέ ἀρρωστέω ὁ στόμαχος οὗτος , ὅμοιος ἕτερος στόμαχος , ὁ ὁ γαστήρ , ἕλκω ἀδυνατέω ὁ σπέρμα . καί οὗτος εἰμί ὁ πρός Ἱπποκράτης λέγω · οὐ δύναμαι αὐτε͂οι ὁ στόμαχος ἐρύω ὁ γονή . ἀλλά περί μέν οὗτος αὖθις . εἰ δέ καί προσπίπτω μέν ὁ στόμα ὁ ἀγγεῖον ὁ σπέρμα , καί πάλιν ἀφίστημι λύω εἰς ὁ ἀήρ , τίς εἰμί ὁ κύημα ὁ ἀρχή ; πρῶτος μέν γάρ ὁ αἰτία εὑρίσκω χρή ὁ εἰς ὁ μήτρα ἔκπτωσις ὁ κατά ἕκαστος ὁ ἀγγεῖον στόμα ὁ σπέρμα πλησιάζω αἷμα , ἔπειτα δέ ἕτερος ὁ εἰς αὐτός ἀθροίζω ἅπας , ἔπειτα δέ ὁ σκεπάζω ἔξωθεν ὑμήν ἅπας οὗτος ὁ αἷμα . οὗτος γάρ οὐ ἔτι ἐκ λόγος μόνος , ἀλλά καί ἐκ αὐτός ὁ φαίνω ὁ ἀνάγκη ἔχω . φαίνω γάρ ὑμήν ἐν κύκλος περιέχω ὁ κύημα μετά ὁ πρῶτος σύλληψις εὐθύς , ἐάν τε πολύς ἐάν τε ὀλίγιστος ἡμέρα εἰμί . καί γάρ καί τρεῖς καί τέσσαρες ἀπό ὁ ἀρχή ἡμέρα ἐκπίπτω πολλάκις ὁ γυνή ἐν ὑμήν περιέχω γονή . καί μέντοι καί ἐν ὁ ἀνατομή ὁ ζῷον ἔνειμι σύ αὐτός οὗτος φωράω . θεάομαι γάρ ἐναργής μέν ὁ μήτρα ἅπας ἀμφί ὁ σπέρμα συσπάω , ὑμήν δέ ἐκεῖνος περίκειμαι . ἀγαθός δέ Ἱπποκράτης ἀκούω περί ὁ αὐτός λέγω ἐν ὁ περί φύσις παιδίον γράμμα · παιδεύω τε γάρ ἐγώ ὁ ὁ θεωρία ἀκριβής , καί τέρπω , κεράννυμι οἷος δή λέγω ὁ διήγησις , ὥστε ἐπανέρχομαι τε βραχύς ὁ σφοδρός ὁ λόγος , καί διαναπαύω σύν ὠφέλεια τέρπω , ἵνα ἑξῆς νεανικός γίγνομαι συντείνω ἐγώ αὐτός ἀκμαῖος ἐπί ὁ κατάλοιπος ὁ λόγος . καί τοίνυν ἤδη ἀκούω ὁ Ἱπποκράτης . ὡς δέ ὁράω ὁ γονή ἑκταῖος εἰμί , ἐγώ διηγέομαι . γυνή οἰκέτις μουσουργός πολύτιμος εἰμί , παρά ἀνήρ φοιτάω , ὅς οὐ δέω λαμβάνω ἐν γαστήρ , ὅπως μή ἄτιμος εἰμί . ἀκούω δέ ὁ μουσουργός , οἷος γυνή πρός ἀλλήλων λέγω , ὅτι , ἐπήν γυνή μέλλω λαμβάνω ἐν γαστήρ , οὐ ἐξέρχομαι ὁ γονή , ἀλλά ἔνδον μένω . οὗτος ἀκούω , συνίημι , καί οὗτος φυλάσσω ἀεί , καί πως ὡς αἰσθάνομαι οὐ ἐξέρχομαι ὁ γονή , φράζω ὁ δέσποινα . καί ὁ λόγος ἔρχομαι ἕως ἐγώ . ἐͅγώ ἀκούω , κελεύω αὐτός πρός ὁ γῆ πηδάω . καί ἑπτάκις ἐπειδή πηδάω , ὁ γονή καταρρέω ἐπί ὁ γῆ , καί ψόφος γίγνομαι , κᾀκείνης ὁράω θεάομαι αὐτός καί θαυμάζω . ὁποῖος δέ εἰμί , ἐγώ λέγω · οἷος εἰ τις ᾠόν ὠμός ὁ ἔξω λεπύριον περιαιρέω , ἐν δέ ὁ ἔνδον ὑμήν ὁ ἔνδον ὑγρός διαφαίνω . οὗτος μέν Ἱπποκράτης μαρτυρέω περί ὁ μένω ἔνδον ὁ γονή , καί ἔχω ὑμήν . φαίνω δέ εἰͅν ὁ ἀνατομή ὁ ζῷον ὑμήν οὗτος , ἐξάπτω μέν ἐκ ὁ μήτρα κατά ἐκεῖνος ὁ μέρος , κατά ὅς ὁ ἀγγεῖον εἰμί ὁ στόμα , ὁ δέ ἄλλος σύμπας ὑποτείνω μέν αὐτός , οὐ συμφύω δέ , συνεχής γάρ ἑαυτοῦ μένω ὁ σπέρμα , κατά ὅς ὑπό ὁ μῆρα ἕλκω καιρός , ἐκτείνω μέν δήπου καί πλατύνω , πᾶς ὁ μόριον ὁ μήτρα ὅμοιος ὀρέγω αὐτός , ὁ δέ εἰμί γλίσχρος τε καί παχύς καί θερμός ὁμιλέω σῶμα ὑμενόω ῥᾴδιος , ὥσπερ οὗτος ἐκτός , ὅσος δημιουργέω ὁ σιτοποιός κατά τις σκεῦος θερμός τε καί πλατύς , ἐπαλείφω ὑγρός ἀτρέμας σταῖς · ὀνομάζω δέ ἴτριον τε καί ῥύμμα ὁ τοιοῦτος πᾶς πλάτυσμα τε καί πέμμα . τοιοῦτος ἕτερος ἐντός , οἷος ἐκτός ὁ σιτοποιός ﻿ ἐκ ὁ σῖτος ὁ ἴτριον , ὁ φύσις ὁ σπέρμα ἐργάζομαι ὁ ὑμήν , τείνω μέν ἐπιπολύ ἀναγκάζω ὁ σπέρμα , ὅτι πᾶς αὐτός ὁ μόριον ὁ μήτρα γλίχομαι , κινδυνεύω δέ ἐν ὁ τείνω διασπάω , καί δή διασπάω πολλάκις , ὅταν ὑγρός τε καί ἄτονος ὑπάρχω ἰσχυρός ὑπό πολύς ἅμα μέρος ἀνθέλκω . ἀλλά εἰ μέν οὗτος πάσχω , διαρρέω , καί ἀποπίπτω , καί φθείρω , ὁ συνέχεια λύω · εἰ δέ ἀντισχάω τείνω , ὡς μή διασπάω , ( γλίσχρος δέ εἰμί χρή καί πολύς καί παχύς ὁ τοιοῦτος , ) παραχρῆμα ὑμενόω σύμπας αὐτός ὁ ἔξω ὁ ὁ μήτρα ψαύω , ἀφίστημι δέ ἀπό αὐτός , ὥσπερ ὁ ἴτριον ἀπό ὁ χαλκός σκεῦος · οὐ γάρ οἷος τε λεῖος ὁ λεῖος συνάπτω . μέγας δέ ὁ λόγος πίστις · ἔνθα τραχύς εἰμί ὁ μήτρα ὁ χιτών , εἰμί δέ δήπου τοιοῦτος ἐν ὁ στόμα ὁ ἀγγεῖον , ἐκεῖνος μόνος συνδέω .