galenus.de-semine-libri-ii 1.15
Τὸ δ’ ἕτερον μέρος τοῦ λόγου διέλθωμεν , ἐπειδὴ καὶ τῶν ἰατρῶν ἔδοξάν τισιν οὐδὲν εἰς σπέρματος γένεσιν οἱ ὄρχεις συντελεῖν , ἐξευρήκασι δ’ οἱ πλεῖστοι πιθανὰς ἀποδείξεις , καὶ τοῖς ἐρωτῶσι τὴν αἰτίαν διδοῦσι , διὰ τί μᾶλλον τῶν ἄλλων θερμωθέντων καὶ ψυχθέντων αἴτιον γίνονται , εἰ μηδὲν εἰς σπέρματος γένεσιν συντελοῦσιν · ὧν ἀποκρίσεων ἐνίας Ἀριστοτέλης πρῶτον εἶπεν . οἷον καὶ ὅτι τοιαύτην χρείαν παρέχονται τοῖς σπερματικοῖς ἀγγείοις , οἵαν καὶ αἱ λεῖαι καλούμεναι κατὰ τοὺς ὀρθίους ἱστούς . κατασπῶντες γὰρ αὐτοὺς αὔξουσι τὴν ἐπαναδίπλωσιν , ἣν ἐκεῖνός φησι χρήσιμον ὑπάρχειν εἰς τὸ στασιμωτέραν γενέσθαι τὴν κίνησιν τοῦ σπερματικοῦ περιττώματος · ἀφαιρεθέντων δὲ , ὥς φησιν , ἀνασπᾶται . ἀλλὰ ψυγέντες γε σφοδρῶς ἀγόνους ποιοῦσι , καίτοι κατασπᾷν γε ἔτι δύνανται . τί ποτ’ οὖν καὶ φησιν , ὅτι καὶ σπερματικῶν ἀγγείων ἡ ψύξις , οὐχὶ τῶν ὄρχεων αὐτῶν , αἰτία τῆς ἀγονίας ἐστί ; διὰ τί τοίνυν θλασθέντες ; ὅτι συνθλᾶται , φησὶ , τὰ σπερματικά . διὰ τί δὲ σκιῤῥωθέντες ; ὅτι κᾀκεῖνα συσκιῤῥοῦνται . καὶ ὅλως ὅ τι περ ἂν εἴπῃ τις πάθος τῶν ὄρχεων ἀγονίας ποιητικὸν , ἐκείνου καὶ τὰ σπερματικὰ μετεσχηκέναι φησίν . ἴσως οὖν ἄμεινον ἄνωθεν ἄρξασθαι τῷ λόγῳ , περί τε τῆς κατασκευῆς πρότερον ἀκριβῶς διελθεῖν τῶν σπερματικῶν ὀργάνων , ὧν χωρὶς οὐδὲ συνιέναι τῶν λεχθησομένων ἐστίν . ἡ μὲν οὖν ἀρτηρία καὶ ἡ φλὲψ , ἀπὸ τῶν κατὰ ῥάχιν ἀγγείων ὁρμηθεῖσαι , διὰ τῶν λαγόνων φέρονται κάτω , μέχρι περ ἂν ἐξίκωνται πρὸς τὴν καλουμένην ἐπιδιδυμίδα . μόριον δέ ἐστιν αὕτη τοῦ ζώου , κατὰ τῆς κεφαλῆς ἐπικείμενον τοῦ ὄρχεως , ὡς καὶ τοὔνομα ἐνδείκνυται , καὶ σύριγγες πολλαὶ διήκουσιν ἐξ αὐτῆς εἰς τὸν ὄρχιν , ὑγροῦ ὀῤῥώδους μεσταί . ταύτῃ τῇ ἐπιδιδυμίδι καὶ ἀρτηρία καὶ φλὲψ παραπεφύκασι κατὰ τὴν εἰρημένην ὀλίγον ἔμπροσθεν ἕλικα , καὶ τινα βραχεῖαν ἑαυτῶν ἀπονέμησιν αὐτῇ παρέχουσι , πρὶν ἐμφῦναι τῷ ὄρχει . καὶ μὲν δὴ καὶ ὁ πόρος ὁ σπερματικὸς , ὃν ὀνομάζουσιν ἔνιοι κιρσοειδῆ παραστάτην , ἐντεῦθεν ἀρυόμενος τὴν γονὴν , ἐπὶ τὴν ἔκφυσιν ἀναφέρει τοῦ αἰδοίου . καὶ διὰ τοῦτο οἶμαι καὶ Ἡρόφιλον οἰηθῆναι , μηδέν τι μέγα συνεργάζεσθαι τῇ γενέσει τοῦ σπέρματος . μέχρι μὲν γὰρ ἐντὸς τῶν λαγόνων ἐστὶν ἡ ἀρτηρία καὶ ἡ φλὲψ , ἅμα τοῖς ἄλλοις ἅπασι σπλάγχνοις τῷ κοινῷ πάντων καλύπτεται σκεπάσματι , τῷ περιτοναίῳ καλουμένῳ . τὸ δ’ ἀπὸ τοῦδε τέτρηται τὸ περιτόναιον ἑκατέρωθεν ἀξιολόγῳ τρήματι , καὶ πόρος ἀπ’ αὐτοῦ γίνεται μέγιστος , εἰς τοὺς ὄρχεις καθήκων . ἐν τούτῳ τῷ πόρῳ καὶ ἡ τῶν ἀγγείων ἕλιξ γεννᾶται , καὶ τὸ σπερματικὸν ἀγγεῖον ἐκ τῆς ἐπιδιδυμίδος ἐκφυόμενον ἐπὶ τοὺς λαγόνας ἀναβαίνει , ψαῦον μὲν κατὰ τὴν ἔκφυσιν τοῦ ὄρχεως , οὐ μὴν ἐξ αὐτοῦ γε τὴν γένεσιν ἔχον . ἤδη μοι πάλιν ἄνωθεν ἀρξάμενος καὶ προσέχων ἀκριβέστερον τὸν νοῦν τῷ λόγῳ καθ’ ἑκάτερον πόρον οἷον αὐλόν τινα τὴν μὲν ἀρτηρίαν ἅμα τῇ φλεβὶ καταφερομένην εὕροις ἂν , ἀναφερόμενον δὲ τὸ σπερματικὸν ἀγγεῖον , ἐντεῦθεν δὲ πάλιν οὐκ ἔτι ἔξωθεν τῶν τῆς ἥβης ὀστῶν , ἀλλὰ διὰ βάθους τε καὶ ἐπ’ αὐτοῖς εἰς τὸ κάταντες φερόμενον , ἄχρις ἂν ἐπὶ τὸν τῆς κύστεως ἐξικνῆται τράχηλον , ᾧ συνεχὲς ὑπάρχει τὸ αἰδοῖον . ἄντικρυς οὖν δῆλόν ἐστι τῷ κατασκεψαμένῳ τὰ εἰρημένα διὰ τῶν ἀνατομῶν , ὡς τὸ σπερματικὸν ἀγγεῖον διὰ τὸ μακρότατον γενέσθαι τοσαύτην ὁδὸν περιέρχεται · βραχὺ γὰρ ﻿ ἂν ὂν ἐσχάτως ἀπὸ τῆς ἐπιδιδυμίδος εὐθὺ τοῦ τραχήλου τῆς κύστεως ἀφίκοιτο . καὶ μὲν δὴ καὶ εἴπερ ἐντὸς τοῦ περιτοναίου τῶν ὄρχεων ἡ θέσις ἐγένετο , τοῦ σπερματικοῦ τὸ ἥμισυ μέρος ἀπώλετο καὶ ἡ τῆς ἀρτηρίας τε καὶ φλεβὸς ἕλιξ . ὅπως οὖν ἐκείνη τε γένοιτο καὶ τὸ σπερματικὸν ἀγγεῖον αὐξηθείη , τόν τε τοῦ περιτοναίου πόρον ἡ φύσις ἐτέμετο καὶ τοὺς ὄρχεις ἔταξε κάτω . συμβαίνει γὰρ οὕτως , ἐν μὲν τοῖς ἀγγείοις χρονίζον τὸ αἷμα πέττεσθαί τε καὶ θρομβοῦσθαι , μακρότατον δὲ γενέσθαι τὸ σπερματικὸν , ὅπως πλέον ἐξακοντίζοι κατὰ μίαν ἐνέργειαν τὸ σπέρμα . δι’ αὐτό γέ τοι τοῦτο κιρσωδέστερον ἐποίησεν αὐτὸ πλησίον τοῦ τραχήλου τῆς κύστεως , ὅθεν καὶ τοὔνομα αὐτῷ κιρσοειδὴς ἐτέθη παραστάτης . εἴ τις ταῦτα θεάσαιτο , θαυμάσει τῶν ἀνδρῶν ὅσοις ἔδοξεν ἕνεκα τοῦ κατασπᾶσθαι τὰ τοῦ σπέρματος ὄργανα τοὺς ὄρχεις ὑπὸ τῆς φύσεως γεγονέναι . πότερον γάρ , οἷς ἄμεινον ἦν ἐλίττεσθαι , ταῦτ’ εὐθύνεσθαι θέλουσιν , ἢ τὸν κιρσοειδῆ παραστάτην ; διατρίβω δὲ ἴσως οὐκ ἀναγκαίως ἐν τῷδε , μέγιστον ἔχων μαρτύριον , ὅσα τῶν ζώων ἐντὸς τοῦ περιτοναίου κέκτηται τοὺς ὄρχεις , ὥσπερ καὶ οἱ ὄρνιθες . οὐ γὰρ δὴ καὶ τούτοις γε φήσει τις ἐξῆφθαι τῶν σπερματικῶν ἀγγείων , ὥσπερ τὰς λείας , ἐφ’ ὑψηλοτέρου κειμένων αὐτοῖς τῶν σπερματικῶν . ἴσως οὖν γε ταράττει τὸ μικρὸν ἔμπροσθεν εἰρημένον , ὡς χρὴ μῆκος ἀξιόλογον ὑπάρχειν τῷ σπερματικῷ . δοκεῖ γὰρ ἡ ἐντὸς τοῦ περιτοναίου θέσις ἀφαιρεῖσθαι τὸ ἥμισυ μέρος αὐτοῦ , τὸ καταφερόμενον ἅμα τοῖς κιρσώδεσιν ἀγγείοις ἐπὶ τὸν δίδυμον . ἀλλ’ εἰ μάθοις , τούς τε ὄρχεις ἔχειν ταῦτα τὰ ζῶα τῶν φρενῶν ψαύοντας εὐρυτάτους τε τοὺς σπερματικοὺς πόρους , ἑτοίμη τῆς ἀπορίας ἡ λύσις · ἀπό τε γὰρ τῶν φρενῶν ἱκανὸν τὸ μεταξὺ διάστημα καὶ τὸ χωρίον θερμὸν , ὥστε , ὅσον ἐκ τῆς μακρᾶς ἕλικος τῶν ἀγγείων καὶ τοῦ μήκους τῶν σπερματικῶν εἰς πλῆθος ἐφ’ ἡμῶν ὠφελεῖται τὸ σπέρμα , τοσοῦτ’ ἐπ’ ἐκείνων ἔκ τε τῆς τῶν πόρων εὐρύτητος καὶ τῆς θέσεως τῶν ὄρχεων . οἱ μὲν γὰρ σπερματικοὶ πόροι τοσοῦτον ἐπλεονέκτησαν τῆς εὐρύτητος , ὅσον ἀπολείπονται τοῦ μήκους , ἡ δὲ θέσις τῶν ὄρχεων ἐφ’ ὑψηλοῦ γενομένη διὰ μὲν τὴν ἀπόστασιν ἐχαρίσατο τοῖς σπερματικοῖς ἀγγείοις ἀξιόλογον μῆκος , διὰ δὲ τὴν τῶν θερμοτάτων σπλάγχνων γειτνίασιν εἰς τάχος γενέσεως οὐ σμικρὰ τῷ σπέρματι συνετέλεσεν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐκ περιουσίας . ὁ δ’ ἐκείνων λόγος αὐτάρκως ἐξελήλεγκται , μόνῃ τῇ θέσει τῶν ὄρχεων ἐξεληλεγμένος οὐδὲν ἧττον καὶ δι’ ὧν ἔμπροσθεν εἶπον , οὐχ ἥκιστα δ’ ἂν ἐλεγχθείη καὶ διὰ τῶνδε . χρὴ γὰρ ἤδη διελθεῖν ἡμᾶς ὅ παρορῶσιν ἅπαντες σχεδὸν ἰατροί τε καὶ φυσικοὶ φιλόσοφοι περὶ χρείας τε καὶ δυνάμεως ὄρχεων , οὐ γινώσκοντες , ὡς ἐπὶ τῶν ἐκτμηθέντων αὐτοὺς ἄνευ τοῦ ψαῦσαι τῆς ἐπιδιδυμίδος οὐδὲν πάσχει τὸ σπερματικὸν ἀγγεῖον . ἀπόλλυται δὲ τῶν ζώων οὐ τὸ σπερμαίνειν μόνον , ( ἕρμαιον γὰρ ἦν τοῦτο τοῖς τῶν ἀφροδισίων ἀπέχεσθαι βουλομένοις , ) ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνδρία τε καὶ ὡς ἂν εἴποι τις ἀῤῥενότης . οὕτω δὲ καὶ εἰ θήλεος ζώου τοὺς ὄρχεις ἐκτέμνοις , οὔτ’ ὀργᾷ ποτε τὸ τοιοῦτο , οὔτε προσίεται τοῦ ἄῤῥενος ἀφροδισίου κοινωνίας ἕνεκεν ἀπόλλυσί τε , ὡς ἂν εἴποι τις , τὴν θηλύτητα . τὰς γοῦν θηλείας ὗς ἐκτέμνουσιν οἱ παρ’ ἡμῖν , οὐ μόνον ἐπὶ τῆς Ἀσίας , ἀλλὰ κᾀν τοῖς ὑπερκειμένοις ἔθνεσιν ἄχρι Καππαδοκίας , καὶ γίνονται πᾶσαι παραπλήσιαι τοῖς εὐνουχισθεῖσιν , ἱκανῶς εὐτραφεῖς τε καὶ πίονες , ἥδιόν τε τὸ κρέας ἔχουσι τῶν ἄλλων θηλειῶν , ὥσπερ καὶ οἱ ἄῤῥενες τῶν ἀῤῥένων . οὐ μὴν ὁμοίως ἀκίνδυνος ἡ ἐξαίρεσις τῶν τῆς θηλείας ὄρχεών ἐστι διὰ τὸ χωρίον , ἐν ᾧ κεῖνται . τοῖς γὰρ τῶν μητρῶν πλαγίοις μέρεσι παράκεινται καθ’ ἑκάτερον , εἰς ἀρτηρίαν μὲν καὶ φλέβα , καθάπερ καὶ οἱ τῶν ἀῤῥένων , λαμβάνοντες ἑλικοειδῶς ἐμφυόμενον ἑαυτοῖς ἀγγεῖον σπερματικὸν εἰς ἑκατέραν τῶν κεραιῶν περαῖνον . ἀναγκαῖον οὖν ἐστι περισχίζειν τοὺς λαγόνας ἑκατέρους , εἴ τις ἐκτέμνειν βούλοιτο , κᾀν τούτῳ μείζων ὁ κίνδυνος ἤπερ ἐπὶ τῶν ἀῤῥένων . ταύτην οὖν τηλικαύτην ὑπάρχουσαν τοῖς ὄρχεσι τὴν δύναμιν οὐκ οἶδ’ ὅπως ἅπαντες παρεωράκασι , καὶ περὶ τοῦ συντελεῖν αὐτοὺς ἢ μὴ συντελεῖν τῷ σπέρματι ζητοῦσιν . εἶθ’ οἱ μὲν ἐσχάτως ἐσφάλησαν , ὡς καὶ τοῦτο αὐτῶν ἀφαιρεῖσθαι , τινὲς δὲ γεννᾶσθαι μὲν ὑπ’ αὐτῶν ἔφασαν τὸ σπέρμα , τί δὲ συμβαίνει τῷ παντὶ ζώῳ , δι’ ὃ ψυχρότερόν τε καὶ ἀσθενέστερον εὐνουχισθὲν . ἀποτελεῖται , ζητῆσαι παρέλιπον . ἀλλ’ εἵπερ τὸ σπερμαίνειν μόνον , ἄλλο δ’ οὐδὲν ἀπόλλυται τῶν ὄρχεων ἀρθέντων , ὅτι συνδιασπᾶται , καθάπερ ἐκεῖνοί φασι , τὸ σπερματικὸν ἀγγεῖον , ἓν ἂν ἦν μόνον ἐπὶ ταῖς τομαῖς αὐτῶν τὸ βλάβος , μὴ δύνασθαι φῦσαι παῖδας . ὥστε οὖν τῶν παίδων οὐδεμία φροντὶς , ἀλλ’ εἴτε στεφανίτας ἀγῶνας ἀναιρεῖσθαι μᾶλλον ἔσπευσεν , ἤ τινα τοιαύτην ἄλλην ὑπόθεσιν ἐπανῄρηται , δεῖν οὐκ ἀγαθὸν ἁγνεύειν ἔγνωμεν , οὐδ’ ἂν εἴη τοῦτο ἐκτομῆς ὄρχεων . ὥρα τοίνυν ἡμῖν ἐστι τῶν ἀσκούντων Ὀλύμπια τοὺς ὄρχεις ἐκτέμνειν , ὡς οὐ μόνον ἐκείνοις γε παίδων γενέσεως οὐδεμία φροντὶς , ἀλλὰ καὶ πᾶν ὁτιοῦν ἄλλο μέρος ἑτοίμως ἐπιδώσουσι τῆς νίκης ἕνεκεν . ἀλλ’ οὐκ ἀσφαλὴς ἡ τομὴ , συνεκτέμνουσα τοῖς ὄρχεσι τὴν ἰσχὺν τοῦ σώματος ἅπαντος , ἢ εἰ μὴ τοῖς ὄρχεσι τὴν ἰσχὺν , ἀλλ’ , ὡς ἂν ἐκείνων τις ἴσως εἴποι , τοῖς πόροις τοῖς σπερματικοῖς , ﻿ ἐχρῆν καὶ τοῦτο διασκέψασθαι καθ’ ὅν τινα τρόπον γίνεται . καίτοι γοῦν οὐδ’ ἐκτέμνεται τούτων οὐδέτερος , ἀλλ’ ἀποσπῶνται μόνον ἀπὸ τῶν ὄρχεων . ὥστε εὔλογον οὐ διὰ τὸ μένον ἔτι καὶ σωζόμενον , ἀλλὰ διὰ τὸ τελέως ἀπολόμενον ἐκ τοῦ ζώου μόριον ἀπόλλυσθαι τὴν ἀῤῥενότητα καὶ τὴν ἰσχύν . ἆρά σοι δοκοῦσι , καθάπερ αἱ λεῖαι τοῖς ἱστοῖς , οὕτως οἱ ὄρχεις τοῖς σπερματικοῖς ἀγγείοις προσκεῖσθαι , ἀλλ’ οὐχὶ μόνον ἐγγὺς ἥκειν τῇ χρείᾳ τῆς καρδίας αὐτῆς ; ἀποψύχονται γοῦν οἱ ἀπολέσαντες αὐτοὺς , ἑτέραν ἀρχὴν ἐμφύτου θερμότητος ἀφῃρημένοι , καὶ καταπίπτει πᾶς ὁ τόνος αὐτοῖς , ὡς εἰ καὶ γεγηρακότες ἔτυχον , οὔτ’ εὐρεῖα φλὲψ , οὔτ’ ἀνθηρὸν αἷμα , καὶ ἀρτηρίαι μικρὸν καὶ ἀῤῥώστως σφύζουσιν , ὥσπερ τοῖς γέρουσιν . ὥστε καὶ ῥώμης ἀρχὴ τοῖς ζώοις εἰσὶ , καὶ θερμότητα πολλὴν ἐπάρδουσι τῷ σύμπαντι σώματι , δι’ ἣν οἱ στερηθέντες αὐτῶν ἄτριχοι μὲν , οὐ τὰ γένεια μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ σύμπαν γίνονται σῶμα , μικρὰς δ’ , ὡς εἴρηται , τὰς φλέβας ἴσχουσιν ὁμοίως ταῖς γυναιξὶν , οὐκ ἐπιθυμοῦσιν ἀφροδισίων , ὡς ἄλλο τι μᾶλλον ἢ ζῶον ὑπάρχοντες . ὥστε ταύτῃ γε καὶ τῆς καρδίας αὐτῆς πλέον ἔχουσιν οἱ ὄρχεις , ὡς πρὸς τῷ τὴν θερμότητά τε καὶ ῥώμην τοῖς ζώοις παρέχειν ἔτι καὶ τῆς τοῦ γένους διαμονῆς ἐξηγοῦνται . ταῦτ’ οὖν καὶ τηλικαῦτα παριδόντες οἱ πρὸ ἐμοῦ φιλόσοφοί τε καὶ ἰατροὶ περὶ μικρῶν καὶ φαύλων ἐρίζουσι , ζητοῦντες , εἰ συντελοῦσί τι πρὸς τὴν τοῦ σπέρματος γένεσιν οἱ ὄρχεις . ἡμεῖς οὖν αὖθις ὑπὲρ αὐτῶν ἀναλαβόντες εἴπωμεν , ὡς πρὸς τοῖς εἰρημένοις ἔτι κᾀκεῖνα τῶν ὄρχεών ἐστιν οὐ σμικρὰ τεκμήρια τῆς ὅλου τοῦ σώματος ὑπ’ αὐτοῖς ἀλλοιώσεως . οὐ μόνον γὰρ ἥδιόν ἐστι τὸ κρέας τῶν εὐνουχισθέντων ἱερείων , ἀηδέστερον δὲ τὸ τῶν ἀτμήτων , ἀλλὰ καὶ ἡ ποιότης αὐτὴ τῶν σαρκῶν ὅμοιόν τι τῇ τῶν ὄρχεων ἔχει ποιότητι , βαρὺ καὶ βρομῶδες , ὡς ἂν οὕτω τις εἴποι , μέχρι καὶ τῆς κατὰ τὴν ὀσμὴν ὁμοιότητος . ἄλλους μὲν οὖν τινας ἀγνοῆσαι τὰ τοιαῦτα θαυμαστὸν οὐδὲν , Ἀριστοτέλην δ’ οὐκ ἐχρῆν , ἡμῖν αὐτὸν εἰρηκότα πολλάκις , ὡς μικρὰ μόρια μεγίστων ἀλλοιώσεων αἴτια τῷ παντὶ γίνεται σώματι . τοῦτο γὰρ ἐκεῖνον ἐχρῆν προσθεῖναι μόνον , ὥσπερ ἐξαιρεθέντος τινὸς μορίου τὸ ζῶον ἀλλοιοῦται σύμπαν , αἰτία τῆς ἀλλοιώσεώς ἐστι τὸ μόριον , οὐ γὰρ δὴ τῆς αὐτῆς γε καὶ ἀφαιρούμενον τοῦ ζώου καὶ παρόν . ἀλλ’ εἰ μὲν αἰρόμενον καταψύχει , παρὸν ἐθέρμαινεν · εἰ δὲ ἀσθενὲς ἐργάζεται , ῥώμης ἦν ἀρχή . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον εἰ τὰς πρὸς τὴν συνουσίαν ὁρμὰς ἀφαιρεῖται τμηθὲν , ἐξ ἐκείνου τοῖς ζώοις ἡ τοῦ γένους ἦν διαδοχή . τουτὶ μέν γε τὸ τρίτον οὐδ’ ἡ καρδία δύναται παρασχεῖν , ὥστ’ ἐκείνη μὲν ἂν εἴη τοῦ ζῇν μόνον , οἱ δ’ ὄρχεις τοῦ καλῶς ζῇν ἀρχή . ὅσον δέ ἐστι κρεῖττον τὸ εὖ ζῇν ψιλοῦ καὶ μόνον τοῦ ζῇν , τοσοῦτον ἐπὶ τοῖς ζώοις οἱ ὄρχεις αἱρετώτεροι τῆς καρδίας . ἦν ἄρα δίκαιον αὐτοὺς εἰκάσαι λίθοις ἐξημμένοις νημάτων , οἷς ἐκ τοῦ βάρους μόνον ἡ χρεία ; τίς οὖν ἐστιν ἡ αἰτία , δι’ ἣν ἐκτμηθέντες συντέμνουσιν ἑαυτοῖς ἅπασαν τοῦ ζώου τὴν εὐτονίαν ; ἐχρῆν μὲν δήπου μέγιστόν τι πεποιῆσθαι πρόβλημα τὸν Ἀριστοτέλη κατὰ τὸ πρῶτον σύγγραμμα περὶ τῆς τῶν ζώων γενέσεως , ἔνθα τὴν χρείαν ἐξηγούμενος ὑπὲρ τοῦ σώζεσθαί φησι τὴν ἐπαναδίπλωσιν τῶν σπερματικῶν ὀργάνων τοὺς ὄρχεις ὑπὸ τῆς φύσεως γεγονέναι . μικρὸν μὲν γὰρ τοῦτο · τῆς δὲ ἰσχύος ἁπάσης τῶν ζώων ἐν αὐτοῖς ἡ ἀρχὴ φαίνεται , καὶ τοῦτο ἦν ἀναγκαῖον ἐν τοῖς μάλιστα ζητηθεῖσι τὴν χρείαν τῶν ὄρχεων ἐπισκεπτομένῳ . παραλιπὼν οὖν αὐτὸ καὶ μηδὲν ἐν τῷ πρώτῳ διαλεχθεὶς , ἐν τῷ πέμπτῳ κατὰ τὸ πάρεργον , ἡνίκα περὶ φωνῆς ὀξείας τε καὶ βαρείας ὁ λόγος ἦν αὐτῷ , πειρᾶται δεικνύναι , ὅπως τῶν ὄρχεων ἐκτεμνομένων ἀτονωτέρα περὶ τὰς ἐνεργείας ἡ καρδία γίνεται . ἔχει δὲ ἡ ῥῆσις ᾧδε · Ἐκτεμνόμενα δὲ πάντα εἰς τὸ θῆλυ μεταβάλλει , καὶ διὰ τὸ ἀνίεσθαι τὴν ἰσχὺν τὴν νευρώδη ἐν τῇ ἀρχῇ , οἵαν ἀφίησι φωνὴν τοῖς θήλεσιν . ἡ δ’ ἄνεσις παραπλησία γίνεται , ὥσπερ ἂν εἴ τις χορδὴν κατατείνας σύντονον ποιήσειε τῷ ἐξάψαι τι βάρος , οἷον αἱ τοὺς ἱστοὺς ὑφαίνουσαι . καὶ γὰρ αὗται τὸν στήμονα κατατείνουσαι προσάπτουσι τὰς καλουμένας λείας . οὕτω γὰρ καὶ ἡ τῶν ὄρχεων φύσις προσήρτηται πρὸς τοὺς σπερματικοὺς πόρους · οὗτοι δὲ ἐκ τῆς φλεβὸς , ἧς ἀρχὴ ἐν τῇ καρδίᾳ . ἡ μὲν ῥῆσις αὕτη . πρόσχωμεν δὲ αὐτῆς τῷ κατ’ αὐτὸ τὸ τέλος εἰρημένῳ κεφαλαίῳ , σύμπαντος τοῦ προειρημένου λόγου τὴν ἐπιτομὴν ἔχοντι . διὰ τοῦτο γὰρ ἐν τοῖς εὐνουχισμοῖς φησι μεταβάλλειν ἐπὶ τὸ ἀσθενέστερον τὰ ζῶα , διότι τῆς καρδίας , ἐξ ἧς ἐστιν ἡ συντονία τῷ σώματι , συμβαίνει γίνεσθαι τὴν ἔκλυσίν τε καὶ ἄνεσιν , ἀφαιρουμένων τῶν κατατεινόντων βαρῶν , ὡς δὴ τῆς καρδίας οὐκ ἐκ τῆς οἰκείας κράσεώς τε καὶ φύσεως ἐχούσης τὴν ῥώμην , ἀλλ’ ἐκ τοῦ κατασπᾶσθαι κάτω καθάπερ ὑπὸ λίθων τινῶν ἐξημμένων τῶν ὄρχεων . ἀλλ’ εἰ καὶ μὴ διὰ τὴν οἰκείαν φύσιν ἡ καρδία τὴν ῥώμην ἔχει ταύτην , καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπιπέμπει μορίοις , ὡς ἂν ἀρχὴ , καὶ δεῖται ἔξωθέν τινος εἰς τοῦτο ἐπικουρίας ἑτέρας , ἔχει πρὸ τῶν ὄρχεων βοηθείας μυρίας , ἀπολείπεσθαι μὴ δυναμένας , ἔστ’ ἂν περιῇ τὸ ζῶον , ὧν μίαν ἐναργεστάτην τε καὶ ἰσχυροτάτην εἴποιμι ἂν αὐτῷ , ﻿ κατατείνειν γε βουλομένῳ τὴν καρδίαν . ἐπιβαινούσης γὰρ τῆς ἀορτῆς τῇ ῥάχει , τί χαλεπὸν ἦν τῇ φύσει προσδῆσαι δεσμοῖς ἰσχυροῖς τὸ ἀγγεῖον ἐνταῦθα , δι’ ὧν ἀντεχομένη τε καὶ τεινομένη βιαίως συνεπισπᾷ ἑαυτῇ τὴν ὅλην καρδίαν ; οὐκ ἀδύνατον δὲ οὐδὲ τὸ ἕτερον μέρος τῆς ἀρτηρίας τὸ πρὸς τὴν κλεῖν ἀναφερόμενον ἐνταῦθα προσθεῖναι . διαφέρει γὰρ οὐθὲν εἰς τὸ τετάσθαι τὰς χορδὰς , ὧν αὐτὸς ἐκεῖνος ἐμνημόνευσε , καθ’ ὁπότερον ἂν μέρος αὐτῶν , εἴτε τὸ ἄνωθεν , εἴτε τὸ κάτωθεν , ἡ τάσις αὐτῶν γίνηται . κατὰ μὲν τὸ ἀληθὲς ἐξ ἀμφοῖν χρὴ καὶ τοῦτο , οὐ κατὰ τὸ ἄνω καὶ κάτω μόνον ἀντικειμένων ἀλλήλοις , ἀλλὰ καὶ τῶν πλαγίων ἑκατέρωθεν , ἢ πρόσθεν , ἢ ὄπισθεν , ἢ κατὰ λοξὴν ἀντίθεσιν ἡντιναοῦν . εἴπερ οὖν οὐκ ἤρκει τῇ καρδίᾳ πρὸς ῥώμην ἡ οἰκεία φύσις , ἀλλ’ ἐχρῆν ὥσπερ χορδὴν ἢ στήμονα τάσιν ἐπίκτητον αὐτὴν προσλαβεῖν , ἕτοιμον ἦν , οἶμαι , τῇ φύσει διά τε τῶν εἰρημένων ἀρτηριῶν ἐργάσασθαι τοῦτο , καὶ διὰ φλεβῶν δὴ καὶ νεύρων καὶ ὑμένων οὐδὲν ἧττον , ὧν οὐδὲν ἂν ἑτοίμως αὐτῆς ἀφαιρεθείη , καθάπερ οἱ ὄρχεις . πόσον γάρ τοι βάρος εἰσὶν οὗτοι ; πῶς δ’ ἥκοι ἄν ποτε πρὸς τὴν καρδίαν ἡ ἐξ αὐτῶν τάσις ; εἰ γὰρ καὶ μὴ μεταξὺ συνέβαινε καμπὰς πλείονας εἶναι τοῖς ἐκ τῆς καρδίας εἰς τοὺς ὄρχεις ἀφικνουμένοις ἀγγείοις , ἐχρῆν ἔξωθεν θεῖναι πρότερον , ἵν’ ἐπ’ αὐτὴν ἡ τάσις ἐξικνῆται . τάς τε τῶν κιρσωδῶν ἀγγείων ἕλικας ἄξιον ἦν ἐπεσκέφθαι τὸν Ἀριστοτέλην καὶ πεπειράσθαι τοῦ πράγματος ἐπὶ τῶν ἐκτὸς φαινομένων πρότερον , εἴπερ μὴ λόγῳ περιλαβεῖν αὐτὸ δυνατὸς ἦν . ὧν γὰρ ἂν μεταξύ τις ἕλιξ ᾖ , οὐκ ἐνδέχεται τὴν ἐκ θατέρου τάσιν εἰς θάτερον ἀφικέσθαι , πρὶν εὐθυνθῆναι τὴν ἕλικα . τοσαύτη δ’ ἐστὶ πρὸ τῶν ὄρχεων ἡ ἕλιξ ἀγγείων , ὥστε , εἴπερ εὐθύνοιτο , μέχρι μέσων τῶν μερῶν ἀφικέσθαι δύναται , καὶ οὕτως ἂν οὐδενὶ μὲν τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ἐχρῆν ῥώμην ἐνυπάρχειν , ἐκείνοις δὲ μόνοις , οἷς ἱκανῶς εἰσιν οἱ ὄρχεις χαλαροὶ πάντως ἢ ἀσθενεῖς . διὰ τοῦτο καὶ τοῖς παρηβῶσι καὶ ἀσθενέσι συμβαίνει τὸ πάθημα · νέοις δὲ καὶ ἰσχυροῖς οὐδὲ πώποτε χαλαροὶ εἰς τοσοῦτον οἱ ὄρχεις ἐγένοντο . τί δ’ ἂν ἐπὶ τῶν ζώων εἴποιμεν , ὧν οἱ ὄρχεις προσεσταλμένοι τέ εἰσι καὶ οὐκ ἐκκρεμεῖς , ὥσπερ αἱ λεῖαι , καθάπερ ἐν μὲν τοῖς τετράποσι τῶν ὑῶν · ἐν δὲ τοῖς ὄρνισιν οὐχ ἑνὶ τούτων γε ἢ δυοῖν , ἀλλὰ σύμπασιν ἐντὸς τοῦ περιτοναίου , πλησίον τῶν φρενῶν , ἐπὶ τῆς ῥάχεώς εἰσιν ἐστηριγμένοι , καίτοι καὶ τούτων τῶν ζώων ὁ εὐνουχισμὸς ἄτονον ἐργάζεται τὸ σύμπαν σῶμα . εἰ δὲ καὶ πρὸς τῶν ἐστηριγμένων μορίων κατασπασθῆναι τὴν καρδίαν φήσομεν , ὥρα καὶ τοὺς νεφροὺς ἡμῖν ἐπισπᾶσθαι πολὺ μᾶλλον τῶν ὄρχεων , καὶ τὸν σπλῆνα , καὶ τὴν γαστέρα , καὶ τοῖόνδε ὁτιοῦν . καθήκουσι γὰρ εἰς ἅπαντα φλέβες καὶ ἀρτηρίαι σὺν τῷ πλησιέστερον εἶναι τῆς καρδίας αὐτὰ , καὶ χωρὶς μέσης ἕλικος , ἧς καὶ αὐτῆς οὐχ ὅπως τὴν χρείαν οὐ σύνοιδεν , ἐξῆφθαι νομίζων αὐτῆς τοὺς ὄρχεις , ὥσπερ τὰς λείας τῶν στημόνων · ἐναντιώτατον γάρ ἐστι τῷ ἑλίττεσθαι τὸ κατατείνεσθαι . πῶς οὖν εἰς ταὐτὸ χωρίον ἀμφότερα συνήγαγεν ἡ φύσις , ἐκίρσωσέ τε καὶ κατ’ ἀλλήλων καὶ ἑαυτῶν ἐδίπλωσε πολλάκις ἑκάτερον τῶν ἀγγείων . ἡ γὰρ εὔχρηστος ἀγγείων ἕλιξ οὐ μόνον ἄχρηστον , ἀλλὰ καὶ βλαβερώτερον αὐτῆς τῶν ὄρχεών ἐστι βάρος . εἰ δὲ τοῦτο εὔχρηστον ἦν , ἡ καρδία κατασπᾶται κακῶς . ἀλλὰ καὶ ταῦτα συγχωρήσαντες αὐτῷ καὶ ἄλλα μυρία τοιαῦτα , τοῦ κατασπᾷν ὄντως δυναμένου τὴν καρδίαν ἀναμνήσωμεν σπλάγχνου , τοῦ ἥπατος . εἴπερ γὰρ ὅλως οὐκ ἐκ τῆς οἰκείας φύσεως ἔχει τὴν εὐτονίαν , ἀλλ’ ἐξ ἐπικτήτου τε καὶ παρὰ φύσιν τάσεως ἔχρῃζε λαβεῖν αὐτὴν , οὐδὲν ἔδει δήπου μικρὸν οὕτω σῶμα , τὸν ὄρχιν , ἐκ μακροῦ διαστήματος ἐξάπτειν αὐτῆς δι’ ἀγγείων μακρῶν , καὶ τούτων εἱλιγμένων , ἐχούσης τὸ ἧπαρ ὄγκῳ τε παραπλήσιον , ἐγγυτάτω τε κείμενον , καὶ ἐξημμένον διὰ τῆς μεγίστης ἁπασῶν τῶν ἐν τῷ σώματι φλεβῶν εὐθὺ τῆς καρδίας , ἄνευ πάσης ἕλικός τε καὶ καμπῆς τεταμένης . ἀποχωρήσαντες οὖν ἤδη τῶν ἐξ ἀνατομῆς φαινομένων , ὡς φυσικὸν ἄνδρα τὸν Ἀριστοτέλην τῶν οἰκείων ἀναμνήσωμεν δοξῶν , ἀεὶ μὲν ἤτοι τὴν ἔμφυτον θερμασίαν , ἢ τὸ πνεῦμα τὸ σύμφυτον , ἢ τὴν εὐκρασίαν αἰτιώμενον τῆς εὐρωστίας τῶν μορίων · ἐν δὲ τῇ προγεγραμμένῃ ῥήσει μόνην τὴν ἐκ τῶν ἐξημμένων τάσιν , ἥτις ὡς ἔστι βίαιός τε καὶ παρὰ φύσιν , ὅταν ἔξωθεν γίνηταί τινι , κᾀπὶ τῶν χορδῶν , ὡς αὐτὸς παρέθετο , θεάσασθαι πάρεστι . ῥήγνυνται γοῦν , εἰ βραχὺ πλείονι χρόνῳ τεταμέναι φυλάττοιντο · καὶ διὰ τοῦτο ἀνίασιν αὐτὰς ἀποτιθέμενοι τὰς λύρας τε καὶ κιθάρας , ὅταν μηκέτι ἐνεργῶσι δι’ αὐτῶν οἱ κιθαρισταί . μὴ τοίνυν ὅτι τοῖς ψάλλουσιν ἡ τάσις αὐτοῖς ἐστι χρήσιμος , ἡγοῦμαι κατὰ φύσιν εἶναι τοῦτο ταῖς χορδαῖς . οὐ γὰρ ταῖς ἡμετέραις χρείαις μετρεῖται τὸ κατὰ φύσιν ἑκάστου τῶν ὄντων . οὕτω γὰρ καὶ τοῖς σφαζομένοις ἱερείοις κατὰ φύσιν ὁ θάνατος ἔσται , μέλλουσί γε χρησίμοις ἡμῖν γενέσθαι . οὐ μὴν οὐδ’ εἰ ταῖς χορδαῖς ἡ κατὰ φύσιν τάσις ἀναγκαία ἦν , διὰ τοῦτο καὶ τῇ καρδίᾳ . ὅπου γὰρ οὐδ’ ἐξ ἐπαγωγῆς ἀπόδειξιν ἐπιστημονικὴν συνιστάμεθα , σχολῇ γ’ ἄν ποτε ἐκ παραδείγματος συστησαίμεθα .
Lemmas: ὁ δέ ἕτερος μέρος ὁ λόγος διέρχομαι , ἐπειδή καί ὁ ἰατρός δοκέω τις οὐδείς εἰς σπέρμα γένεσις ὁ ὄρχις συντελέω , ἐξευρίσκω δέ ὁ πολύς πιθανός ἀπόδειξις , καί ὁ ἐρωτάω ὁ αἰτία δίδωμι , διά τίς μάλα ὁ ἄλλος θερμόω καί ψύχω αἴτιος γίγνομαι , εἰ μηδείς εἰς σπέρμα γένεσις συντελέω · ὅς ἀπόκρισις ἔνιοι Ἀριστοτέλης πρῶτος λέγω . οἷος καί ὅτι τοιοῦτος χρεία παρέχω ὁ σπερματικός ἀγγεῖον , οἷος καί ὁ λεῖος καλέω κατά ὁ ὄρθιος ἱστός . κατασπάω γάρ αὐτός αὐξάνω ὁ ἐπαναδίπλωσις , ὅς ἐκεῖνος φημί χρήσιμος ὑπάρχω εἰς ὁ στάσιμος γίγνομαι ὁ κίνησις ὁ σπερματικός περίσσωμα · ἀφαιρέω δέ , ὡς φημί , ἀνασπάω . ἀλλά ψύχω γε σφοδρός ἄγονος ποιέω , καίτοι κατασπάω γε ἔτι δύναμαι . τίς ποτέ οὖν καί φημί , ὅτι καί σπερματικός ἀγγεῖον ὁ ψῦξις , οὐ ὁ ὄρχις αὐτός , αἰτία ὁ ἀγονία εἰμί ; διά τίς τοίνυν θλάω ; ὅτι συνθλάω , φημί , ὁ σπερματικός . διά τίς δέ σκιριβρώσκω ; ὅτι κοᾀκίς συσκιρρόω . καί ὅλος ὅς τις περ ἄν λέγω τις πάθος ὁ ὄρχις ἀγονία ποιητικός , ἐκεῖνος καί ὁ σπερματικός μετέχω φημί . ἴσως οὖν ἀγαθός ἄνωθεν ἄρχω ὁ λόγος , περί τε ὁ κατασκευή πρότερος ἀκριβής διέρχομαι ὁ σπερματικός ὄργανον , ὅς χωρίς οὐδέ συνίημι ὁ λέγω εἰμί . ὁ μέν οὖν ἀρτηρία καί ὁ φλέψ , ἀπό ὁ κατά ῥάχις ἀγγεῖον ὁρμάω , διά ὁ λαγών φέρω κάτω , μέχρι περ ἄν ἐξικνέομαι πρός ὁ καλέω ἐπιδιδυμίς . μόριον δέ εἰμί οὗτος ὁ ζῷον , κατά ὁ κεφαλή ἐπίκειμαι ὁ ὄρχις , ὡς καί ὄνομα ἐνδείκνυμι , καί σῦριγξ πολύς διήκω ἐκ αὐτός εἰς ὁ ὄρχις , ὑγρός ὀρρώδης μεστός . οὗτος ὁ ἐπιδιδυμίς καί ἀρτηρία καί φλέψ παραφύζω κατά ὁ λέγω ὀλίγος ἔμπροσθεν ἕλιξ , καί τις βραχύς ἑαυτοῦ ἀπονέμησις αὐτός παρέχω , πρίν ἐμφύω ὁ ὄρχις . καί μέν δή καί ὁ πόρος ὁ σπερματικός , ὅς ὀνομάζω ἔνιοι κιρσοειδής παραστάτης , ἐντεῦθεν ἀρύω ὁ γονή , ἐπί ὁ ἔκφυσις ἀναφέρω ὁ αἰδοῖον . καί διά οὗτος οἴομαι καί Ἡρόφιλος οἴομαι , μηδείς τις μέγας συνεργάζομαι ὁ γένεσις ὁ σπέρμα . μέχρι μέν γάρ ἐντός ὁ λαγών εἰμί ὁ ἀρτηρία καί ὁ φλέψ , ἅμα ὁ ἄλλος ἅπας σπλάγχνον ὁ κοινός πᾶς καλύπτω σκέπασμα , ὁ περιτόναιον καλέω . ὁ δέ ἀπό ὅδε τετραίνω ὁ περιτόναιον ἑκατέρωθεν ἀξιόλογος τρῆμα , καί πόρος ἀπό αὐτός γίγνομαι μέγας , εἰς ὁ ὄρχις καθήκω . ἐν οὗτος ὁ πόρος καί ὁ ὁ ἀγγεῖον ἕλιξ γεννάω , καί ὁ σπερματικός ἀγγεῖον ἐκ ὁ ἐπιδιδυμίς ἐκφύω ἐπί ὁ λαγών ἀναβαίνω , ψαύω μέν κατά ὁ ἔκφυσις ὁ ὄρχις , οὐ μήν ἐκ αὐτός γε ὁ γένεσις ἔχω . ἤδη ἐγώ πάλιν ἄνωθεν ἄρχω καί προσέχω ἀκριβής ὁ νόος ὁ λόγος κατά ἑκάτερος πόρος οἷος αὐλός τις ὁ μέν ἀρτηρία ἅμα ὁ φλέψ καταφέρω εὑρίσκω ἄν , ἀναφέρω δέ ὁ σπερματικός ἀγγεῖον , ἐντεῦθεν δέ πάλιν οὐ ἔτι ἔξωθεν ὁ ὁ ἥβη ὀστέον , ἀλλά διά βάθος τε καί ἐπί αὐτός εἰς ὁ κατάντης φέρω , ἄχρι ἄν ἐπί ὁ ὁ κύστις ἐξικνέομαι τράχηλος , ὅς συνεχής ὑπάρχω ὁ αἰδοῖον . ἄντικρυς οὖν δῆλος εἰμί ὁ κατασκέπτομαι ὁ λέγω διά ὁ ἀνατομή , ὡς ὁ σπερματικός ἀγγεῖον διά ὁ μακρός γίγνομαι τοσοῦτος ὁδός περιέρχομαι · βραχύς γάρ ﻿ ἄν εἰμί ἔσχατος ἀπό ὁ ἐπιδιδυμίς εὐθύς ὁ τράχηλος ὁ κύστις ἀφικνέομαι . καί μέν δή καί εἴπερ ἐντός ὁ περιτόναιον ὁ ὄρχις ὁ θέσις γίγνομαι , ὁ σπερματικός ὁ ἥμισυς μέρος ἀπόλλυμι καί ὁ ὁ ἀρτηρία τε καί φλέψ ἕλιξ . ὅπως οὖν ἐκεῖνος τε γίγνομαι καί ὁ σπερματικός ἀγγεῖον αὐξάνω , ὁ τε ὁ περιτόναιον πόρος ὁ φύσις τέμνω καί ὁ ὄρχις τάσσω κάτω . συμβαίνω γάρ οὕτως , ἐν μέν ὁ ἀγγεῖον χρονίζω ὁ αἷμα πέσσω τε καί θρομβόομαι , μακρός δέ γίγνομαι ὁ σπερματικός , ὅπως πολύς ἐξακοντίζω κατά εἷς ἐνέργεια ὁ σπέρμα . διά αὐτός γε τοι οὗτος κιρσώδης ποιέω αὐτός πλησίον ὁ τράχηλος ὁ κύστις , ὅθεν καί ὄνομα αὐτός κιρσοειδής τίθημι παραστάτης . εἰ τις οὗτος θεάομαι , θαυμάζω ὁ ἀνήρ ὅσος δοκέω ἕνεκα ὁ κατασπάω ὁ ὁ σπέρμα ὄργανον ὁ ὄρχις ὑπό ὁ φύσις γίγνομαι . πότερος γάρ , ὅς ἀγαθός εἰμί ἑλίσσω , οὗτος εὐθύνω ἐθέλω , ἤ ὁ κιρσοειδής παραστάτης ; διατρίβω δέ ἴσως οὐ ἀναγκαῖος ἐν ὅδε , μέγας ἔχω μαρτύριον , ὅσος ὁ ζῷον ἐντός ὁ περιτόναιον κτάομαι ὁ ὄρχις , ὥσπερ καί ὁ ὄρνις . οὐ γάρ δή καί οὗτος γε φημί τις ἐξάπτω ὁ σπερματικός ἀγγεῖον , ὥσπερ ὁ λεία , ἐπί ὑψηλός κεῖμαι αὐτός ὁ σπερματικός . ἴσως οὖν γε ταράσσω ὁ μικρός ἔμπροσθεν λέγω , ὡς χρή μῆκος ἀξιόλογος ὑπάρχω ὁ σπερματικός . δοκέω γάρ ὁ ἐντός ὁ περιτόναιον θέσις ἀφαιρέω ὁ ἥμισυς μέρος αὐτός , ὁ καταφέρω ἅμα ὁ κιρσώδης ἀγγεῖον ἐπί ὁ δίδυμος . ἀλλά εἰ μανθάνω , ὁ τε ὄρχις ἔχω οὗτος ὁ ζῷον ὁ φρήν ψαύω εὐρύς τε ὁ σπερματικός πόρος , ἑτοῖμος ὁ ἀπορία ὁ λύσις · ἀπό τε γάρ ὁ φρήν ἱκανός ὁ μεταξύ διάστημα καί ὁ χωρίον θερμός , ὥστε , ὅσος ἐκ ὁ μακρός ἕλιξ ὁ ἀγγεῖον καί ὁ μῆκος ὁ σπερματικός εἰς πλῆθος ἐπί ἐγώ ὠφελέω ὁ σπέρμα , τοσοῦτος ἐπί ἐκεῖνος ἐκ τε ὁ ὁ πόρος εὐρύτης καί ὁ θέσις ὁ ὄρχις . ὁ μέν γάρ σπερματικός πόρος τοσοῦτος πλεονεκτέω ὁ εὐρύτης , ὅσος ἀπολείπω ὁ μῆκος , ὁ δέ θέσις ὁ ὄρχις ἐπί ὑψηλός γίγνομαι διά μέν ὁ ἀπόστασις χαρίζω ὁ σπερματικός ἀγγεῖον ἀξιόλογος μῆκος , διά δέ ὁ ὁ θερμός σπλάγχνον γειτνίασις εἰς τάχος γένεσις οὐ μικρός ὁ σπέρμα συντελέω . ἀλλά οὗτος μέν ἐκ περιουσία . ὁ δέ ἐκεῖνος λόγος αὔταρκος ἐξελέγχω , μόνος ὁ θέσις ὁ ὄρχις ἐξελέγχω οὐδείς ἥσσων καί διά ὅς ἔμπροσθεν λέγω , οὐ ἦκα δέ ἄν ἐλέγχω καί διά ὅδε . χρή γάρ ἤδη διέρχομαι ἐγώ ὅς παροράω ἅπας σχεδόν ἰατρός τε καί φυσικός φιλόσοφος περί χρεία τε καί δύναμις ὄρχις , οὐ γιγνώσκω , ὡς ἐπί ὁ ἐκτέμνω αὐτός ἄνευ ὁ ψαύω ὁ ἐπιδιδυμίς οὐδείς πάσχω ὁ σπερματικός ἀγγεῖον . ἀπόλλυμι δέ ὁ ζῷον οὐ ὁ σπερμαίνω μόνος , ( ἑρμαῖος γάρ εἰμί οὗτος ὁ ὁ ἀφροδίσιος ἀπέχω βούλομαι , ) ἀλλά καί ὁ ἀνδρεία τε καί ὡς ἄν λέγω τις ἀρρενότης . οὕτως δέ καί εἰ θῆλυς ζῷον ὁ ὄρχις ἐκτέμνω , οὔτε ὀργάω ποτέ ὁ τοιοῦτος , οὔτε προσίημι ὁ ἄρσην ἀφροδίσιος κοινωνία ἕνεκα ἀπόλλυμι τε , ὡς ἄν λέγω τις , ὁ θηλύτης . ὁ γοῦν θῆλυς ὗς ἐκτέμνω ὁ παρά ἐγώ , οὐ μόνος ἐπί ὁ Ἀσία , ἀλλά εἰͅν ὁ ὑπέρκειμαι ἔθνος ἄχρι Καππαδοκία , καί γίγνομαι πᾶς παραπλήσιος ὁ εὐνουχίζω , ἱκανός εὐτραφής τε καί πίων , ἡδύς τε ὁ κρέας ἔχω ὁ ἄλλος θῆλυς , ὥσπερ καί ὁ ἄρσην ὁ ἄρσην . οὐ μήν ὅμοιος ἀκίνδυνος ὁ ἐξαίρεσις ὁ ὁ θῆλυς ὄρχις εἰμί διά ὁ χωρίον , ἐν ὅς κεῖμαι . ὁ γάρ ὁ μήτρα πλάγιος μέρος παράκειμαι κατά ἑκάτερος , εἰς ἀρτηρία μέν καί φλέψ , καθά καί ὁ ὁ ἄρσην , λαμβάνω ἑλικοειδής ἐμφύω ἑαυτοῦ ἀγγεῖον σπερματικός εἰς ἑκάτερος ὁ κεραία περαίνω . ἀναγκαῖος οὖν εἰμί περισχίζω ὁ λαγών ἑκάτερος , εἰ τις ἐκτέμνω βούλομαι , εἰͅν οὗτος μέγας ὁ κίνδυνος ἤ ἐπί ὁ ἄρσην . οὗτος οὖν τηλικοῦτος ὑπάρχω ὁ ὄρχις ὁ δύναμις οὐ οἶδα ὅπως ἅπας παροράω , καί περί ὁ συντελέω αὐτός ἤ μή συντελέω ὁ σπέρμα ζητέω . εἶτα ὁ μέν ἔσχατος σφάλλω , ὡς καί οὗτος αὐτός ἀφαιρέω , τις δέ γεννάω μέν ὑπό αὐτός φημί ὁ σπέρμα , τίς δέ συμβαίνω ὁ πᾶς ζῷον , διά ὅς ψυχρός τε καί ἀσθενής εὐνουχίζω . ἀποτελέω , ζητέω παραλείπω . ἀλλά εἴπερ ὁ σπερμαίνω μόνος , ἄλλος δέ οὐδείς ἀπόλλυμι ὁ ὄρχις ἀραρίσκω , ὅτι συνδιασπάω , καθά ἐκεῖνος φημί , ὁ σπερματικός ἀγγεῖον , εἷς ἄν εἰμί μόνος ἐπί ὁ τομή αὐτός ὁ βλάβος , μή δύναμαι φύω παῖς . ὥστε οὖν ὁ παῖς οὐδείς φροντίς , ἀλλά εἴτε στεφανίτης ἀγών ἀναιρέω μάλα σπεύδω , ἤ τις τοιοῦτος ἄλλος ὑπόθεσις ἐπαναλέγω , δέω οὐ ἀγαθός ἁγνεύω γιγνώσκω , οὐδέ ἄν εἰμί οὗτος ἐκτομή ὄρχις . ὥρα τοίνυν ἐγώ εἰμί ὁ ἀσκέω Ὀλύμπιος ὁ ὄρχις ἐκτέμνω , ὡς οὐ μόνος ἐκεῖνος γε παῖς γένεσις οὐδείς φροντίς , ἀλλά καί πᾶς ὁστισοῦν ἄλλος μέρος ἑτοῖμος ἐπιδίδωμι ὁ νίκη ἕνεκα . ἀλλά οὐ ἀσφαλής ὁ τομή , συνεκτέμνω ὁ ὄρχις ὁ ἰσχύς ὁ σῶμα ἅπας , ἤ εἰ μή ὁ ὄρχις ὁ ἰσχύς , ἀλλά , ὡς ἄν ἐκεῖνος τις ἴσως λέγω , ὁ πόρος ὁ σπερματικός , ﻿ χρή καί οὗτος διασκοπέω κατά ὅς τις τρόπος γίγνομαι . καίτοι γοῦν οὐδέ ἐκτέμνω οὗτος οὐδέτερος , ἀλλά ἀποσπάω μόνος ἀπό ὁ ὄρχις . ὥστε εὔλογος οὐ διά ὁ μένω ἔτι καί σῴζω , ἀλλά διά ὁ τέλειος ἀπόλλυμι ἐκ ὁ ζῷον μόριον ἀπόλλυμι ὁ ἀρρενότης καί ὁ ἰσχύς . ἆρα σύ δοκέω , καθά ὁ λεῖος ὁ ἱστός , οὕτως ὁ ὄρχις ὁ σπερματικός ἀγγεῖον πρόσκειμαι , ἀλλά οὐ μόνος ἐγγύς ἥκω ὁ χρεία ὁ καρδία αὐτός ; ἀποψύχω γοῦν ὁ ἀπόλλυμι αὐτός , ἕτερος ἀρχή ἔμφυτος θερμότης ἀφαιρέω , καί καταπίπτω πᾶς ὁ τόνος αὐτός , ὡς εἰ καί γηράσκω τυγχάνω , οὔτε εὐρύς φλέψ , οὔτε ἀνθηρός αἷμα , καί ἀρτηρία μικρός καί ἄρρωστος σφύζω , ὥσπερ ὁ γέρων . ὥστε καί ῥώμη ἀρχή ὁ ζῷον εἰμί , καί θερμότης πολύς ἐπάρδω ὁ σύμπας σῶμα , διά ὅς ὁ στερέω αὐτός ἄτριχος μέν , οὐ ὁ γένειον μόνος , ἀλλά καί ὁ σύμπας γίγνομαι σῶμα , μικρός δέ , ὡς λέγω , ὁ φλέψ ἴσχω ὅμοιος ὁ γυνή , οὐ ἐπιθυμέω ἀφροδίσιος , ὡς ἄλλος τις μάλα ἤ ζῷον ὑπάρχω . ὥστε ταύτῃ γε καί ὁ καρδία αὐτός πολύς ἔχω ὁ ὄρχις , ὡς πρός ὁ ὁ θερμότης τε καί ῥώμη ὁ ζῷον παρέχω ἔτι καί ὁ ὁ γένος διαμονή ἐξηγέομαι . οὗτος οὖν καί τηλικοῦτος παροράω ὁ πρό ἐγώ φιλόσοφος τε καί ἰατρός περί μικρός καί φαῦλος ἐρίζω , ζητέω , εἰ συντελέω τις πρός ὁ ὁ σπέρμα γένεσις ὁ ὄρχις . ἐγώ οὖν αὖθις ὑπέρ αὐτός ἀναλαμβάνω λέγω , ὡς πρός ὁ λέγω ἔτι κοᾀκίς ὁ ὄρχις εἰμί οὐ μικρός τεκμήριον ὁ ὅλος ὁ σῶμα ὑπό αὐτός ἀλλοίωσις . οὐ μόνος γάρ ἡδύς εἰμί ὁ κρέας ὁ εὐνουχίζω ἱερεῖον , ἀηδής δέ ὁ ὁ ἄτμητος , ἀλλά καί ὁ ποιότης αὐτός ὁ σάρξ ὅμοιος τις ὁ ὁ ὄρχις ἔχω ποιότης , βαρύς καί βρομώδης , ὡς ἄν οὕτως τις λέγω , μέχρι καί ὁ κατά ὁ ὀσμή ὁμοιότης . ἄλλος μέν οὖν τις ἀγνοέω ὁ τοιοῦτος θαυμαστός οὐδείς , Ἀριστοτέλης δέ οὐ χρή , ἐγώ αὐτός λέγω πολλάκις , ὡς μικρός μόριον μέγας ἀλλοίωσις αἴτιος ὁ πᾶς γίγνομαι σῶμα . οὗτος γάρ ἐκεῖνος χρή προστίθημι μόνος , ὥσπερ ἐξαιρέω τις μόριον ὁ ζῷον ἀλλοιόω σύμπας , αἰτία ὁ ἀλλοίωσις εἰμί ὁ μόριον , οὐ γάρ δή ὁ αὐτός γε καί ἀφαιρέω ὁ ζῷον καί πάρειμι . ἀλλά εἰ μέν ἀείρω καταψύχω , πάρειμι θερμαίνω · εἰ δέ ἀσθενής ἐργάζομαι , ῥώμη εἰμί ἀρχή . κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος εἰ ὁ πρός ὁ συνουσία ὁρμή ἀφαιρέω τέμνω , ἐκ ἐκεῖνος ὁ ζῷον ὁ ὁ γένος εἰμί διαδοχή . οὗτος μέν γε ὁ τρίτος οὐδέ ὁ καρδία δύναμαι παρέχω , ὥστε ἐκεῖνος μέν ἄν εἰμί ὁ ζάω μόνος , ὁ δέ ὄρχις ὁ καλός ζάω ἀρχή . ὅσος δέ εἰμί κρατύς ὁ εὖ ζάω ψιλός καί μόνος ὁ ζάω , τοσοῦτος ἐπί ὁ ζῷον ὁ ὄρχις αἱρετός ὁ καρδία . εἰμί ἄρα δίκαιος αὐτός εἰκάζω λίθος ἐξάπτω νῆμα , ὅς ἐκ ὁ βάρος μόνος ὁ χρεία ; τίς οὖν εἰμί ὁ αἰτία , διά ὅς ἐκτέμνω συντέμνω ἑαυτοῦ ἅπας ὁ ζῷον ὁ εὐτονία ; χρή μέν δήπου μέγας τις ποιέω πρόβλημα ὁ Ἀριστοτέλης κατά ὁ πρῶτος σύγγραμμα περί ὁ ὁ ζῷον γένεσις , ἔνθα ὁ χρεία ἐξηγέομαι ὑπέρ ὁ σῴζω φημί ὁ ἐπαναδίπλωσις ὁ σπερματικός ὄργανον ὁ ὄρχις ὑπό ὁ φύσις γίγνομαι . μικρός μέν γάρ οὗτος · ὁ δέ ἰσχύς ἅπας ὁ ζῷον ἐν αὐτός ὁ ἀρχή φαίνω , καί οὗτος εἰμί ἀναγκαῖος ἐν ὁ μάλα ζητέω ὁ χρεία ὁ ὄρχις ἐπισκοπέω . παραλείπω οὖν αὐτός καί μηδείς ἐν ὁ πρῶτος διαλέγω , ἐν ὁ πέμπτος κατά ὁ πάρεργον , ἡνίκα περί φωνή ὀξύς τε καί βαρύς ὁ λόγος εἰμί αὐτός , πειράω δείκνυμι , ὅπως ὁ ὄρχις ἐκτέμνω ἄτονος περί ὁ ἐνέργεια ὁ καρδία γίγνομαι . ἔχω δέ ὁ ῥῆσις ὧδε · ἐκτέμνω δέ πᾶς εἰς ὁ θῆλυς μεταβάλλω , καί διά ὁ ἀνίημι ὁ ἰσχύς ὁ νευρώδης ἐν ὁ ἀρχή , οἷος ἀφίημι φωνή ὁ θῆλυς . ὁ δέ ἄνεσις παραπλήσιος γίγνομαι , ὥσπερ ἄν εἰ τις χορδή κατατείνω σύντονος ποιέω ὁ ἐξάπτω τις βάρος , οἷος ὁ ὁ ἱστός ὑφαίνω . καί γάρ οὗτος ὁ στήμων κατατείνω προσάπτω ὁ καλέω λεία . οὕτως γάρ καί ὁ ὁ ὄρχις φύσις προσαρτάω πρός ὁ σπερματικός πόρος · οὗτος δέ ἐκ ὁ φλέψ , ὅς ἀρχή ἐν ὁ καρδία . ὁ μέν ῥῆσις οὗτος . προέχω δέ αὐτός ὁ κατά αὐτός ὁ τέλος λέγω κεφάλαιος , σύμπας ὁ προλέγω λόγος ὁ ἐπιτομή ἔχω . διά οὗτος γάρ ἐν ὁ εὐνουχισμός φημί μεταβάλλω ἐπί ὁ ἀσθενής ὁ ζῷον , διότι ὁ καρδία , ἐκ ὅς εἰμί ὁ συντονία ὁ σῶμα , συμβαίνω γίγνομαι ὁ ἔκλυσις τε καί ἄνεσις , ἀφαιρέω ὁ κατατείνω βαρύς , ὡς δή ὁ καρδία οὐ ἐκ ὁ οἰκεῖος κρᾶσις τε καί φύσις ἔχω ὁ ῥώμη , ἀλλά ἐκ ὁ κατασπάω κάτω καθά ὑπό λίθος τις ἐξάπτω ὁ ὄρχις . ἀλλά εἰ καί μή διά ὁ οἰκεῖος φύσις ὁ καρδία ὁ ῥώμη ἔχω οὗτος , καί ὁ ἄλλος ἐπιπέμπω μόριον , ὡς ἄν ἀρχή , καί δέω ἔξωθεν τις εἰς οὗτος ἐπικουρία ἕτερος , ἔχω πρό ὁ ὄρχις βοήθεια μυρίος , ἀπολείπω μή δύναμαι , ἔστε ἄν περιέρχομαι ὁ ζῷον , ὅς εἷς ἐναργής τε καί ἰσχυρός λέγω ἄν αὐτός , ﻿ κατατείνω γε βούλομαι ὁ καρδία . ἐπιβαίνω γάρ ὁ ἀορτή ὁ ῥάχις , τίς χαλεπός εἰμί ὁ φύσις προσδέω δεσμός ἰσχυρός ὁ ἀγγεῖον ἐνταῦθα , διά ὅς ἀντέχω τε καί τείνω βίαιος συνεπισπάω ἑαυτοῦ ὁ ὅλος καρδία ; οὐ ἀδύνατος δέ οὐδέ ὁ ἕτερος μέρος ὁ ἀρτηρία ὁ πρός ὁ κλείς ἀναφέρω ἐνταῦθα προστίθημι . διαφέρω γάρ οὐδείς εἰς ὁ τείνω ὁ χορδή , ὅς αὐτός ἐκεῖνος μνημονεύω , κατά ὁπότερος ἄν μέρος αὐτός , εἴτε ὁ ἄνωθεν , εἴτε ὁ κάτωθεν , ὁ τάσις αὐτός γίγνομαι . κατά μέν ὁ ἀληθής ἐκ ἄμφω χρή καί οὗτος , οὐ κατά ὁ ἄνω καί κάτω μόνος ἀντίκειμαι ἀλλήλων , ἀλλά καί ὁ πλάγιον ἑκατέρωθεν , ἤ πρόσθεν , ἤ ὄπισθεν , ἤ κατά λοξός ἀντίθεσις ὁστισοῦν . εἴπερ οὖν οὐ ἀρκέω ὁ καρδία πρός ῥώμη ὁ οἰκεῖος φύσις , ἀλλά χρή ὥσπερ χορδή ἤ στήμων τάσις ἐπίκτητος αὐτός προσλαμβάνω , ἑτοῖμος εἰμί , οἴομαι , ὁ φύσις διά τε ὁ λέγω ἀρτηρία ἐργάζομαι οὗτος , καί διά φλέψ δή καί νεῦρον καί ὑμήν οὐδείς ἥσσων , ὅς οὐδείς ἄν ἑτοῖμος αὐτός ἀφαιρέω , καθά ὁ ὄρχις . πόσος γάρ τοι βάρος εἰμί οὗτος ; πῶς δέ ἥκω ἄν ποτέ πρός ὁ καρδία ὁ ἐκ αὐτός τάσις ; εἰ γάρ καί μή μεταξύ συμβαίνω καμπή πολύς εἰμί ὁ ἐκ ὁ καρδία εἰς ὁ ὄρχις ἀφικνέομαι ἀγγεῖον , χρή ἔξωθεν τίθημι πρότερος , ἵνα ἐπί αὐτός ὁ τάσις ἐξικνέομαι . ὁ τε ὁ κιρσώδης ἀγγεῖον ἕλιξ ἄξιος εἰμί ἐπισκοπέω ὁ Ἀριστοτέλης καί πειράω ὁ πρᾶγμα ἐπί ὁ ἐκτός φαίνω πρότερος , εἴπερ μή λόγος περιλαμβάνω αὐτός δυνατός εἰμί . ὅς γάρ ἄν μεταξύ τις ἕλιξ εἰμί , οὐ ἐνδέχομαι ὁ ἐκ ἕτερος τάσις εἰς ἕτερος ἀφικνέομαι , πρίν εὐθύνω ὁ ἕλιξ . τοσοῦτος δέ εἰμί πρό ὁ ὄρχις ὁ ἕλιξ ἀγγεῖον , ὥστε , εἴπερ εὐθύνω , μέχρι μέσος ὁ μέρος ἀφικνέομαι δύναμαι , καί οὕτως ἄν οὐδείς μέν ὁ ἄλλος ἄνθρωπος χρή ῥώμη ἐνυπάρχω , ἐκεῖνος δέ μόνος , ὅς ἱκανός εἰμί ὁ ὄρχις χαλαρός πάντως ἤ ἀσθενής . διά οὗτος καί ὁ παρηβάω καί ἀσθενής συμβαίνω ὁ πάθημα · νέος δέ καί ἰσχυρός οὐδέ πώποτε χαλαρός εἰς τοσοῦτος ὁ ὄρχις γίγνομαι . τίς δέ ἄν ἐπί ὁ ζῷον λέγω , ὅς ὁ ὄρχις προσστέλλω τε εἰμί καί οὐ ἐκκρεμής , ὥσπερ ὁ λεῖος , καθά ἐν μέν ὁ τετράπους ὁ ὗς · ἐν δέ ὁ ὄρνις οὐ εἷς οὗτος γε ἤ δύο , ἀλλά σύμπας ἐντός ὁ περιτόναιον , πλησίον ὁ φρήν , ἐπί ὁ ῥάχις εἰμί στηρίζω , καίτοι καί οὗτος ὁ ζῷον ὁ εὐνουχισμός ἄτονος ἐργάζομαι ὁ σύμπας σῶμα . εἰ δέ καί πρός ὁ στηρίζω μόριον κατασπάω ὁ καρδία φημί , ὁράω καί ὁ νεφρός ἐγώ ἐπισπάω πολύς μάλα ὁ ὄρχις , καί ὁ σπλήν , καί ὁ γαστήρ , καί τοῖος ὁστισοῦν . καθήκω γάρ εἰς ἅπας φλέψ καί ἀρτηρία σύν ὁ πλήσιος εἰμί ὁ καρδία αὐτός , καί χωρίς μέσος ἕλιξ , ὅς καί αὐτός οὐ ὅπως ὁ χρεία οὐ σύνοιδα , ἐξάπτω νομίζω αὐτός ὁ ὄρχις , ὥσπερ ὁ λεία ὁ στήμων · ἐναντίος γάρ εἰμί ὁ ἑλίσσω ὁ κατατείνω . πῶς οὖν εἰς αὐτός χωρίον ἀμφότερος συνάγω ὁ φύσις , κιρσόω τε καί κατά ἀλλήλων καί ἑαυτοῦ διπλόω πολλάκις ἑκάτερος ὁ ἀγγεῖον . ὁ γάρ εὔχρηστος ἀγγεῖον ἕλιξ οὐ μόνος ἄχρηστος , ἀλλά καί βλαβερός αὐτός ὁ ὄρχις εἰμί βάρος . εἰ δέ οὗτος εὔχρηστος εἰμί , ὁ καρδία κατασπάω κακός . ἀλλά καί οὗτος συγχωρέω αὐτός καί ἄλλος μυρίος τοιοῦτος , ὁ κατασπάω ὄντως δύναμαι ὁ καρδία ἀναμιμνῄσκω σπλάγχνον , ὁ ἧπαρ . εἴπερ γάρ ὅλος οὐ ἐκ ὁ οἰκεῖος φύσις ἔχω ὁ εὐτονία , ἀλλά ἐκ ἐπίκτητος τε καί παρά φύσις τάσις χρῄζω λαμβάνω αὐτός , οὐδείς δέω δήπου μικρός οὕτως σῶμα , ὁ ὄρχις , ἐκ μακρός διάστημα ἐξάπτω αὐτός διά ἀγγεῖον μακρός , καί οὗτος ἑλίσσω , ἔχω ὁ ἧπαρ ὄγκος τε παραπλήσιος , ἐγγύς τε κεῖμαι , καί ἐξάπτω διά ὁ μέγας ἅπας ὁ ἐν ὁ σῶμα φλέψ εὐθύς ὁ καρδία , ἄνευ πᾶς ἕλιξ τε καί καμπή τείνω . ἀποχωρέω οὖν ἤδη ὁ ἐκ ἀνατομή φαίνω , ὡς φυσικός ἀνήρ ὁ Ἀριστοτέλης ὁ οἰκεῖος ἀναμιμνῄσκω δόξα , ἀεί μέν ἤτοι ὁ ἔμφυτος θερμασία , ἤ ὁ πνεῦμα ὁ σύμφυτος , ἤ ὁ εὐκρασία αἰτιάομαι ὁ εὐρωστία ὁ μόριον · ἐν δέ ὁ προγράφω ῥῆσις μόνος ὁ ἐκ ὁ ἐξάπτω τάσις , ὅστις ὡς εἰμί βίαιος τε καί παρά φύσις , ὅταν ἔξωθεν γίγνομαι τις , εἰͅπί ὁ χορδή , ὡς αὐτός παρατίθημι , θεάομαι πάρειμι . ῥήγνυμι γοῦν , εἰ βραχύς πολύς χρόνος τείνω φυλάσσω · καί διά οὗτος ἀνέρχομαι αὐτός ἀποτίθημι ὁ λύρα τε καί κιθάρα , ὅταν μηκέτι ἐνεργέω διά αὐτός ὁ κιθαριστής . μή τοίνυν ὅτι ὁ ψάλλω ὁ τάσις αὐτός εἰμί χρήσιμος , ἡγέομαι κατά φύσις εἰμί οὗτος ὁ χορδή . οὐ γάρ ὁ ἡμέτερος χρεία μετρέω ὁ κατά φύσις ἕκαστος ὁ εἰμί . οὕτως γάρ καί ὁ σφάζω ἱερεῖον κατά φύσις ὁ θάνατος εἰμί , μέλλω γε χρήσιμος ἐγώ γίγνομαι . οὐ μήν οὐδέ εἰ ὁ χορδή ὁ κατά φύσις τάσις ἀναγκαῖος εἰμί , διά οὗτος καί ὁ καρδία . ὅπου γάρ οὐδέ ἐκ ἐπαγωγή ἀπόδειξις ἐπιστημονικός συνίστημι , σχολή γε ἄν ποτέ ἐκ παράδειγμα συνίστημι .