galenus.de-semine-libri-ii 1.16
Διατρίβω δ’ ἴσως ἐπὶ πλέον ἐλέγχων δόξαν ἐναργῶς μοχθηρὰν , ὡς μηδ’ ἂν ἰδιώτην μηδένα λαθεῖν . ὅθεν , εἰ οἷόν τε ἦν , εὐξαίμην ἂν ὡς μηδὲ εἰρῆσθαι μηδὲν τοιοῦτο ὑπὸ Ἀριστοτέλους , ἀλλὰ παντάπασιν , ὥσπερ καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσι , σεσιγῆσθαι τὸ περὶ τῶν εὐνουχιζομένων πρόβλημα , καὶ παραλελεῖφθαι ἄσκεπτον , δι’ ἣν ἐπὶ ταῖς τῶν ὄρχεων τομαῖς ὅλον ἐκθηλύνεται τὸ σῶμα . ζητῶμεν οὖν ἡμεῖς αὐτοὶ , ὑποθέσεσι χρώμενοι ταῖς ἀποδειχθείσαις τε καὶ φαινομέναις ἐναργῶς ἐπὶ ταῖς ἀνατομαῖς . ἥ τε γὰρ ἀρτηρία καὶ ἡ φλὲψ , αἱ εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ ὄρχεως ἐμβάλλουσαι , σπερματῶδες ὑγρὸν περιέχειν ἤδη φαίνονται , καὶ αὐτὸς ὅλος ὑγροῦ τοιούτου μεστός ἐστι . καὶ τὸ κατὰ τὴν ἐπιδιδυμίδα περιεχόμενον ἐκ τούτου μετείληπται πρὸς αὐτὴν , ὥσπερ ἐκ ταύτης εἰς τὸ σπερματικὸν ἀγγεῖον , οὗ παραστάτην κιρσοειδῆ τὸ πρὸς τῷ καυλῷ μέρος Ἡρόφιλος ὠνόμασεν , ἁμαρτάνων μὲν καὶ αὐτὸς , ὅτι τῷ σπερματικῷ πλέον ἢ τοῖς ὄρχεσιν ἀναφέρει τῆς τοῦ σπέρματος γενέσεως , οὐ μὴν ἴσα Ἀριστοτέλει σφαλλόμενος εἰκάζοντι λείαις τοὺς ὄρχεις . μὴ τοίνυν ἔτι μηκύνωμεν , ἀλλ’ ἐπὶ τοῖς ἐναργῶς φαινομένοις συλλογιζώμεθα , προσλαβόντες τι τῶν ἀποδεδειγμένων ἡμῖν ἐν ἑτέροις , ὁμολογουμένων δὲ καὶ πρὸς Ἀριστοτέλους . ἕκαστον γὰρ δεῖ τῶν τοῦ ζώου μορίων ἀλλοιοῦν τὸν ἐπιῤῥέοντα χυμὸν ἐν λόγῳ τροφῆς εἰς τὴν ἑαυτοῦ φύσιν . ἔστι δὲ ἑκάστῳ μορίῳ τὸ εἶναι τοῦτο , ὅπερ ἐστὶν , οὐ κατὰ τὴν τῶν ἐνυπαρχόντων ὑγρῶν φύσιν , ἀλλὰ κατὰ τὴν τῶν στερεῶν σωμάτων οὐσίαν , ὑφ’ ὧν καὶ τοῖς περιεχομένοις ὑγροῖς ἡ ἀλλοίωσις . ἀλλ’ εἴπερ τοῦτο οὕτως ἔχει , περιέχεται δὲ ἐν ὄρχεσιν θορῶδες ὑγρὸν , ὑπὸ τοῦ τοιούτου δηλονότι τὸ σῶμα αὐτῶν τρέφεται . ἕκαστον δὲ αὐτῶν τὴν οἰκειοτάτην ἐργάζεται τροφήν . ὥστε οἱ ὄρχεις ἐργάζονται σπέρμα . ἐδείχθησαν δὲ καὶ αἱ ἀρτηρίαι καὶ αἱ φλέβες ἐργαζόμεναι · ἀλλ’ αὐταὶ μὲν ὀλίγον ἐν χρόνῳ πολλῷ , οἱ δ’ ὄρχεις οὐ πολὺ μόνον , ἢ διὰ ταχέων , ἀλλὰ καὶ κατειργασμένον ἀκριβῶς . εἰλικρινεστάτη μὲν γὰρ αὐτοῖς ἀκριβῶς ἡ τοῦ σπέρματός ἐστι ποιότης . διὸ καὶ τάχιστα αὐτοῖς μεταδίδωσιν ἅπασι τοῖς τοῦ ζώου μέρεσι . καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν , εἴπερ γε καὶ ὀπὸν , εἴτ’ οὖν τὸν Μηδικὸν , εἴτε Κυρηναϊκὸν , ἐὰν ὀλίγον τις προσενέγκοιτο , διά τε τῶν οὔρων αὐτῶν καὶ διὰ τῶν ἱδρώτων ἐμφαίνεταί τι τῆς ποιότητος , ὥσπερ , οἶμαι , καὶ πήγανον , ἢ σκόροδον , ἤ τι τοιοῦτο . αἱ γὰρ ἰσχυραὶ δυνάμεις ἑαυταῖς συναλλοιοῦσι τὸ σύμπαν σῶμα . κατὰ τοῦτον οὖν τὸν λόγον ἐλάχιστον ὑγρὸν ἐμπεσὸν ζώου σώματι τῶν δηλητηρίων ὀνομαζομένων ὅλον ἐν τάχει μεταβάλλει τε καὶ συνδιατίθησιν ἑαυτῷ τὸ σῶμα . καὶ ἡ ἴασις δὲ διὰ τῶν ἀλεξιφαρμάκων ὁμοίως γίνεται , πᾶν ἀλλοιούντων καὶ τούτων τὸ σῶμα τὴν ἐναντίαν τοῖς δηλητηρίοις ἀλλοίωσιν , οὐ τῆς οὐσίας αὐτῶν εἰς ὅλον διασπειρομένης τὸ ζῶον , ( οὐ γὰρ οἷόν τε βραχὺν οὕτω χυμὸν ἐλαχίστῳ χρόνῳ πληροῦν ὄγκον σώματος ἐνίοτε μέγιστον , ) ἀλλὰ τῆς ποιότητος διαδιδομένης , οἵα περ ὁρᾶται διάδοσις , ἐκτὸς μὲν τῆς ἡλιακῆς αὐγῆς εἰς τὸ περιέχον , ἐν ἡμῖν δὲ ἐκ καρδίας μὲν εἰς ἀρτηρίας , ἐξ ἐγκεφάλου δὲ εἰς νεῦρα . τί δὴ θαυμαστόν ἐστι , κᾀκ τῶν ὄρχεων εἰς ὅλον τὸ σῶμα διαδίδοσθαί τινα δύναμιν , οἵα τοῖς μὲν νεύροις αἰσθήσεώς τε καὶ κινήσεως ἐξ ἐγκεφάλου , ταῖς δ’ ἀρτηρίαις τοῦ σφύζειν ἐκ καρδίας ; ἥτις δύναμις ἐν μὲν τοῖς ἄῤῥεσιν εὐρωστίας τε καὶ ἀῤῥενότητος , ἐν δὲ τοῖς θήλεσιν αὐτῆς τῆς θηλύτητός ἐστιν αἰτία . καὶ διὰ τοῦτο ὁμοιοῦται τὸ θῆλυ ζῶον ἐκτμηθὲν τοὺς ὄρχεις εὐνουχισθέντι τῷ ἄῤῥενι . τὰ μὲν γὰρ ἄλλα σύμπαντα μόρια τὰς αὐτὰς ἔχει δυνάμεις ἐν ἀμφοτέροις · ὅπερ δὲ ἐξαίρετον ἦν ἐν ἑκατέρῳ , δι’ ὃ τὸ μὲν ἄῤῥεν αὐτῶν ὑπῆρχε , τὸ δὲ θῆλυ , τοῦτο ἀποτελέσαντα τὸ κατάλοιπον ἑαυτῷ ἔσχε ταὐτὸν , ὡς εἰ κατ’ ἀρχὰς ἐγεγόνει μήτε θῆλυ , μήτε ἄῤῥεν , ἀλλά τι τρίτον , διαφέρον μὲν ἀμφοῖν , οὐδέτερον δὲ ἐκείνων . πάλιν οὖν ἀναμνήσωμεν ὧν πολλάκις ἐπεδείξαμεν , ὡς ἕκαστον τῶν μορίων ἐκ τῶν φλεβῶν ἕλκει τὸν οἰκεῖον ἑαυτῷ χυμὸν ἄχρι καὶ τῶν περιττωμάτων . οὕτως ἐδείκνυντο καὶ οἱ νεφροὶ τὸ οὖρον ἐπισπώμενοι , καὶ ἡ χοληδόχος κύστις τὴν χολήν . ἕλκουσιν οὖν καὶ οἱ ὄρχεις τὸ ὑγρὸν τὸ θορῶδες , ὃ προπαρασκευάζουσιν αὐτοῖς αἱ τῶν ἀγγείων ἕλικες . εἶτ’ ἀπολαύσαντες αὐτοῦ τῆς ποιότητος , αὐτοί τε μεταδόντες ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ τῆς ἑαυτῶν , ὀλίγον ὕστερον ἐναποτίθενται τοῖς σπερματικοῖς πόροις τὸ περιττὸν , οἱ δ’ ἀποκρίνουσιν ἐκτὸς ἐν ταῖς συνουσίαις . εἰ δ’ ἀμετρότερόν τις λαγνεύοι , συνεχέστερον ἕλκοντες ἐκ τῆς τῶν ἀγγείων ἕλικος οἱ ὄρχεις τὸ σπέρμα , τελέως ἐκκενοῦσιν αὐτά . καὶ εἰ ἀνατέμοις τὸ τοιοῦτο ζῶον , οὐχ εὑρήσεις ἐν αὐτῷ θορῶδες ὑγρόν · ὥσπερ αὖ πάλιν ἀφροδισίων ἀπεσχημένον ἀνατεμὼν ζῶον εὑρήσεις πλεῖστόν τε καὶ πάχιστον σπέρμα . βουλοίμην δ’ ἂν οὖν καὶ σὲ τὸν ὁμιλοῦντα τοῖσδε τοῖς γράμμασι , κᾂν νῦν γοῦν ἀλήθειαν τιμήσαντα , βασανίσαι τὰ λεγόμενα , μὴ κατὰ τὸ πάρεργον , οὐδὲ γὰρ οὕτως εὑρέθη , ἀλλὰ πρῶτον μὲν ἐπὶ τὰς ἀνατομὰς ἐλθόντα , καὶ θεασάμενον ἀκριβῶς , ὅσα εἴρηται τῶν ἔμπροσθέν τε καὶ μάλιστα αὐτῶν ὧν δὴ νῦν πέπαυμαι λέγων , ﻿ ὡς τοῖς μὲν ἀπεσχημένοις ὁμιλίας τῆς πρὸς τὸ θῆλυ ζῶον ἅπαντα σπέρματός εἰσι μεστὰ , πρῶτον μὲν ὁ κιρσοειδὴς παραστάτης , εἶθ’ ὅλον τὸ σπερματικὸν ἀγγεῖον , εἶτ’ ἐπιδιδυμὶς , εἶθ’ ὅλος ὁ ὄρχις , εἶθ’ ἡ τῶν ἀγγείων ἕλιξ · εἰ δέ τις συνεχέσι λαγνείαις ἐξεκένωσεν ἅπαν τὸ σπέρμα , τούτου τοῦ ζώου μήτ’ ἄλλο τι μόριον ἔχειν σπέρμα , μήτε τὴν ἕλικα . κατὰ τοῦτον οὖν τὸν καιρὸν οἱ ὄρχεις ἕλκουσιν ἐκ τῶν ὑπερκειμένων φλεβῶν ὅσον ἐν αὐταῖς περιέχεται θορῶδες ὑγρόν . ἔστι δ’ ὀλίγον τοῦτο καὶ δροσοειδῶς ἀναμεμιγμένον τῷ αἵματι · τοιούτου δ’ ἐδείχθησαν κᾀκεῖναι δεόμεναι . βιαίως οὖν ἀφαιρούμενον πρὸς τῶν ὄρχεων αὐτῶν , σφοδροτέραν ἐχόντων δύναμιν , αὗται τῶν ὑπερκειμένων ἀντισπῶσιν , αἱ δ’ αὖ πάλιν αὐτῶν ἐφεξῆς , εἶτ’ ἐκεῖναι τῶν ἐχομένων , καὶ τοῦτο οὐ παύεται γινόμενον , ἄχρι περ ἂν εἰς μοῖραν πᾶσαν τοῦ σώματος ἡ μετάληψις ἐξικνῆται , ὥστε τὰ καθ’ ὅλον τὸ ζῶον μόρια κενοῦσθαι τῆς οἰκείας τροφῆς . ἀντισπᾷ γὰρ ἀεὶ τὸ τελέως ἐκκενωθὲν ἐκ τοῦ πλέον ἔχοντος οἷον ἐξαρπάζον βιαίως . ἀεὶ τοίνυν τούτου γινομένου , καὶ πάντων ὥσπερ ἐν χορῷ μεταδιδόντων ἀλλήλοις , μέχρι τοσούτου κενοῦσθαι τὰ καθ’ ὅλον τὸ ζῶον ἀγγεῖά τε καὶ μόρια πάντα ἀναγκαῖόν ἐστιν , ἄχρι περ ἂν ἐμπλησθῇ τὸ ἰσχυρότατον . οὐ μόνον δὲ τῆς θορώδους ὑγρότητος ἀφαιρεῖσθαι πᾶσι τοῦ ζώου τοῖς μέρεσι συμβήσεται κατὰ τοὺς τοιούτους καιροὺς , ἀλλὰ καὶ τοῦ πνεύματος τοῦ ζωτικοῦ · καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἐκ τῶν ἀρτηριῶν ἐκκενοῦται μετὰ τῆς σπερματώδους ὑγρότητος . ὥστε οὐδὲν θαυμαστὸν , ἀσθενεστέρους ἀποτελεῖσθαι τοὺς λαγνεύοντας ἀμετρότερον , ἀφαιρουμένου τοῦ σώματος ἅπαντος ἑκατέρου τῶν ὑγρῶν τὸ εἰλικρινέστατον , προσερχομένης δὲ καὶ τῆς ἡδονῆς , ἥτις αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν ἐστιν ἱκανὴ διαλύειν τὸν ζωτικὸν τόνον · ὥστ’ ἤδη τινὲς ὑπερηδυσθέντες ἀπέθανον . ἀλλὰ ταῦτα μὲν εἰρήσθω κατὰ τὸ πάρεργον , οὐκ ὄντα πάρεργα . ζητεῖται γοῦν οὐδὲν ἧττον τῶν ἄλλων αὐτοῖς καὶ τοῦτο τὸ πρόβλημα , διὰ τί μάλιστα ἐκλύει συνουσία . καὶ λέγουσιν εἰς αὐτὸ πολλὰ καὶ ψευδῆ , διότι τὰς πρώτας ἀρχὰς ἠγνόησαν , αἷς ἐξ ἀνάγκης ἕπεται τοῦτο πάλιν . ἀλλ’ ὁ λόγος ἑαυτὸν ἐπὶ τὰ προκείμενα καλεῖ , καί φησιν , ἐκ σπέρματος μὲν εἶναι τὴν γένεσιν ἅπασι τοῖς στερεοῖς τοῦ ζώου μορίοις , ἐκ σπέρματος δὲ καὶ τὴν θρέψιν , ὥσπερ οὖν τοῖς σαρκοειδέσιν ἅπασιν ἐξ αἵματος ὑπάρχειν καὶ γένεσιν καὶ θρέψιν . ἕκαστον γὰρ , ἐξ ἧς τὸ πρῶτον οὐσίας ἐγένετο , καὶ τρέφεται διὰ παντὸς , ὅτι καὶ ἡ θρέψις ἀναπλήρωσίς ἐστι τῆς ἀποῤῥεούσης οὐσίας . ἔστι τοίνυν καὶ γεννᾶσθαι μὲν ἔτι καὶ νῦν , ὅσα τὴν ἀρχὴν ἐξ αἵματος ἐγένετο , μὴ γεννᾶσθαι δὲ , πλὴν εἴπου τινὰ φλέβα σπανίως , οἷς ἐκ σπέρματος ἡ γένεσις .
Lemmas: διατρίβω δέ ἴσως ἐπί πολύς ἐλέγχω δόξα ἐναργής μοχθηρός , ὡς μηδέ ἄν ἰδιώτης μηδείς λανθάνω . ὅθεν , εἰ οἷος τε εἰμί , εὔχομαι ἄν ὡς μηδέ λέγω μηδείς τοιοῦτος ὑπό Ἀριστοτέλης , ἀλλά παντάπασι , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος πᾶς , σιγάω ὁ περί ὁ εὐνουχίζω πρόβλημα , καί παραλείπω ἄσκεπτος , διά ὅς ἐπί ὁ ὁ ὄρχις τομή ὅλος ἐκθηλύνω ὁ σῶμα . ζητέω οὖν ἐγώ αὐτός , ὑπόθεσις χράω ὁ ἀποδείκνυμι τε καί φαίνω ἐναργής ἐπί ὁ ἀνατομή . ὁ τε γάρ ἀρτηρία καί ὁ φλέψ , ὁ εἰς ὁ κεφαλή ὁ ὄρχις ἐμβάλλω , σπερματώδης ὑγρός περιέχω ἤδη φαίνω , καί αὐτός ὅλος ὑγρός τοιοῦτος μεστός εἰμί . καί ὁ κατά ὁ ἐπιδιδυμίς περιέχω ἐκ οὗτος μεταλαμβάνω πρός αὐτός , ὥσπερ ἐκ οὗτος εἰς ὁ σπερματικός ἀγγεῖον , ὅς παραστάτης κιρσοειδής ὁ πρός ὁ καυλός μέρος Ἡρόφιλος ὀνομάζω , ἁμαρτάνω μέν καί αὐτός , ὅτι ὁ σπερματικός πολύς ἤ ὁ ὄρχις ἀναφέρω ὁ ὁ σπέρμα γένεσις , οὐ μήν ἴσος Ἀριστοτέλης σφάλλω εἰκάζω λεία ὁ ὄρχις . μή τοίνυν ἔτι μηκύνω , ἀλλά ἐπί ὁ ἐναργής φαίνω συλλογίζομαι , προσλαμβάνω τις ὁ ἀποδείκνυμι ἐγώ ἐν ἕτερος , ὁμολογέω δέ καί πρός Ἀριστοτέλης . ἕκαστος γάρ δέω ὁ ὁ ζῷον μόριον ἀλλοιόω ὁ ἐπιρρέω χυμός ἐν λόγος τροφή εἰς ὁ ἑαυτοῦ φύσις . εἰμί δέ ἕκαστος μόριον ὁ εἰμί οὗτος , ὅς εἰμί , οὐ κατά ὁ ὁ ἐνυπάρχω ὑγρός φύσις , ἀλλά κατά ὁ ὁ στερεός σῶμα οὐσία , ὑπό ὅς καί ὁ περιέχω ὑγρός ὁ ἀλλοίωσις . ἀλλά εἴπερ οὗτος οὕτως ἔχω , περιέχω δέ ἐν ὄρχις θορώδης ὑγρός , ὑπό ὁ τοιοῦτος δηλονότι ὁ σῶμα αὐτός τρέφω . ἕκαστος δέ αὐτός ὁ οἰκεῖος ἐργάζομαι τροφή . ὥστε ὁ ὄρχις ἐργάζομαι σπέρμα . δείκνυμι δέ καί ὁ ἀρτηρία καί ὁ φλέψ ἐργάζομαι · ἀλλά αὐτός μέν ὀλίγος ἐν χρόνος πολύς , ὁ δέ ὄρχις οὐ πολύς μόνος , ἤ διά ταχύς , ἀλλά καί κατεργάζομαι ἀκριβής . εἰλικρινής μέν γάρ αὐτός ἀκριβής ὁ ὁ σπέρμα εἰμί ποιότης . διό καί ταχύς αὐτός μεταδίδωμι ἅπας ὁ ὁ ζῷον μέρος . καί οὐδείς θαυμαστός , εἴπερ γε καί ὀπός , εἴτε οὖν ὁ Μηδικός , εἴτε Κυρηναικός , ἐάν ὀλίγος τις προσνέγκοιμαι , διά τε ὁ ὅρος αὐτός καί διά ὁ ἱδρώς ἐμφαίνω τις ὁ ποιότης , ὥσπερ , οἴομαι , καί πήγανον , ἤ σκόροδον , ἤ τις τοιοῦτος . ὁ γάρ ἰσχυρός δύναμις ἑαυτοῦ συναλλοιόω ὁ σύμπας σῶμα . κατά οὗτος οὖν ὁ λόγος ἐλαχύς ὑγρός ἐμπίπτω ζῷον σῶμα ὁ δηλητήριος ὀνομάζω ὅλος ἐν τάχος μεταβάλλω τε καί συνδιατίθημι ἑαυτοῦ ὁ σῶμα . καί ὁ ἴασις δέ διά ὁ ἀλεξιφάρμακον ὅμοιος γίγνομαι , πᾶς ἀλλοιόω καί οὗτος ὁ σῶμα ὁ ἐναντίος ὁ δηλητήριος ἀλλοίωσις , οὐ ὁ οὐσία αὐτός εἰς ὅλος διασπείρω ὁ ζῷον , ( οὐ γάρ οἷος τε βραχύς οὕτως χυμός ἐλαχύς χρόνος πληρόω ὄγκος σῶμα ἐνίοτε μέγας , ) ἀλλά ὁ ποιότης διαδίδωμι , οἷος περ ὁράω διάδοσις , ἐκτός μέν ὁ ἡλιακός αὐγή εἰς ὁ περιέχω , ἐν ἐγώ δέ ἐκ καρδία μέν εἰς ἀρτηρία , ἐκ ἐγκέφαλος δέ εἰς νεῦρον . τίς δή θαυμαστός εἰμί , ἐͅκ ὁ ὄρχις εἰς ὅλος ὁ σῶμα διαδίδωμι τις δύναμις , οἷος ὁ μέν νεῦρον αἴσθησις τε καί κίνησις ἐκ ἐγκέφαλος , ὁ δέ ἀρτηρία ὁ σφύζω ἐκ καρδία ; ὅστις δύναμις ἐν μέν ὁ ἄρσην εὐρωστία τε καί ἀρρενότης , ἐν δέ ὁ θῆλυς αὐτός ὁ θηλύτης εἰμί αἰτία . καί διά οὗτος ὁμοιόω ὁ θῆλυς ζῷον ἐκτέμνω ὁ ὄρχις εὐνουχίζω ὁ ἄρσην . ὁ μέν γάρ ἄλλος σύμπας μόριον ὁ αὐτός ἔχω δύναμις ἐν ἀμφότερος · ὅς δέ ἐξαιρετός εἰμί ἐν ἑκάτερος , διά ὅς ὁ μέν ἄρσην αὐτός ὑπάρχω , ὁ δέ θῆλυς , οὗτος ἀποτελέω ὁ κατάλοιπος ἑαυτοῦ ἔχω αὐτός , ὡς εἰ κατά ἀρχή γίγνομαι μήτε θῆλυς , μήτε ἄρσην , ἀλλά τις τρίτος , διαφέρω μέν ἄμφω , οὐδέτερος δέ ἐκεῖνος . πάλιν οὖν ἀναμιμνῄσκω ὅς πολλάκις ἐπιδείκνυμι , ὡς ἕκαστος ὁ μόριον ἐκ ὁ φλέψ ἕλκω ὁ οἰκεῖος ἑαυτοῦ χυμός ἄχρι καί ὁ περίσσωμα . οὕτως δείκνυμι καί ὁ νεφρός ὁ οὖρος ἐπισπάω , καί ὁ χοληδόχος κύστις ὁ χολή . ἕλκω οὖν καί ὁ ὄρχις ὁ ὑγρός ὁ θορώδης , ὅς προπαρασκευάζω αὐτός ὁ ὁ ἀγγεῖον ἕλιξ . εἶτα ἀπολαύω αὐτός ὁ ποιότης , αὐτός τε μεταδίδωμι ἐν οὗτος ὁ χρόνος ὁ ἑαυτοῦ , ὀλίγος ὕστερον ἐναποτίθημι ὁ σπερματικός πόρος ὁ περισσός , ὁ δέ ἀποκρίνω ἐκτός ἐν ὁ συνουσία . εἰ δέ ἄμετρος τις λαγνεύω , συνεχής ἕλκω ἐκ ὁ ὁ ἀγγεῖον ἕλιξ ὁ ὄρχις ὁ σπέρμα , τέλειος ἐκκενόω αὐτός . καί εἰ ἀνατέμνω ὁ τοιοῦτος ζῷον , οὐ εὑρίσκω ἐν αὐτός θορώδης ὑγρός · ὥσπερ αὖ πάλιν ἀφροδίσιος ἀποσχάω ἀνατέμνω ζῷον εὑρίσκω πολύς τε καί παχύς σπέρμα . βούλομαι δέ ἄν οὖν καί σύ ὁ ὁμιλέω ὅδε ὁ γράμμα , ἔͅν νῦν γοῦν ἀλήθεια τιμάω , βασανίζω ὁ λέγω , μή κατά ὁ πάρεργον , οὐδέ γάρ οὕτως εὑρίσκω , ἀλλά πρῶτος μέν ἐπί ὁ ἀνατομή ἔρχομαι , καί θεάομαι ἀκριβής , ὅσος λέγω ὁ ἔμπροσθεν τε καί μάλα αὐτός ὅς δή νῦν παύω λέγω , ﻿ ὡς ὁ μέν ἀπέχω ὁμιλία ὁ πρός ὁ θῆλυς ζῷον ἅπας σπέρμα εἰμί μεστός , πρῶτος μέν ὁ κιρσοειδής παραστάτης , εἶτα ὅλος ὁ σπερματικός ἀγγεῖον , εἶτα ἐπιδιδυμίς , εἶτα ὅλος ὁ ὄρχις , εἶτα ὁ ὁ ἀγγεῖον ἕλιξ · εἰ δέ τις συνεχής λαγνεία ἐκκενόω ἅπας ὁ σπέρμα , οὗτος ὁ ζῷον μήτε ἄλλος τις μόριον ἔχω σπέρμα , μήτε ὁ ἕλιξ . κατά οὗτος οὖν ὁ καιρός ὁ ὄρχις ἕλκω ἐκ ὁ ὑπέρκειμαι φλέψ ὅσος ἐν αὐτός περιέχω θορώδης ὑγρός . εἰμί δέ ὀλίγος οὗτος καί δροσοειδής ἀναμείγνυμι ὁ αἷμα · τοιοῦτος δέ δείκνυμι κᾀκείνης δέω . βίαιος οὖν ἀφαιρέω πρός ὁ ὄρχις αὐτός , σφοδρός ἔχω δύναμις , οὗτος ὁ ὑπέρκειμαι ἀντισπάω , ὁ δέ αὖ πάλιν αὐτός ἐφεξῆς , εἶτα ἐκεῖνος ὁ ἔχω , καί οὗτος οὐ παύω γίγνομαι , ἄχρι περ ἄν εἰς μοῖρα πᾶς ὁ σῶμα ὁ μετάληψις ἐξικνέομαι , ὥστε ὁ κατά ὅλος ὁ ζῷον μόριον κενόω ὁ οἰκεῖος τροφή . ἀντισπάω γάρ ἀεί ὁ τέλειος ἐκκενόω ἐκ ὁ πολύς ἔχω οἷος ἐξαρπάζω βίαιος . ἀεί τοίνυν οὗτος γίγνομαι , καί πᾶς ὥσπερ ἐν χορός μεταδίδωμι ἀλλήλων , μέχρι τοσοῦτος κενόω ὁ κατά ὅλος ὁ ζῷον ἀγγεῖον τε καί μόριον πᾶς ἀναγκαῖος εἰμί , ἄχρι περ ἄν ἐμπίμπλημι ὁ ἰσχυρός . οὐ μόνος δέ ὁ θορώδης ὑγρότης ἀφαιρέω πᾶς ὁ ζῷον ὁ μέρος συμβαίνω κατά ὁ τοιοῦτος καιρός , ἀλλά καί ὁ πνεῦμα ὁ ζωτικός · καί γάρ καί οὗτος ἐκ ὁ ἀρτηρία ἐκκενόω μετά ὁ σπερματώδης ὑγρότης . ὥστε οὐδείς θαυμαστός , ἀσθενής ἀποτελέω ὁ λαγνεύω ἄμετρος , ἀφαιρέω ὁ σῶμα ἅπας ἑκάτερος ὁ ὑγρός ὁ εἰλικρινής , προσέρχομαι δέ καί ὁ ἡδονή , ὅστις αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἱκανός διαλύω ὁ ζωτικός τόνος · ὥστε ἤδη τις ὐπερηδύζω ἀποθνῄσκω . ἀλλά οὗτος μέν λέγω κατά ὁ πάρεργον , οὐ εἰμί πάρεργος . ζητέω γοῦν οὐδείς ἥσσων ὁ ἄλλος αὐτός καί οὗτος ὁ πρόβλημα , διά τίς μάλα ἐκλύω συνουσία . καί λέγω εἰς αὐτός πολύς καί ψευδής , διότι ὁ πρῶτος ἀρχή ἀγνοέω , ὅς ἐκ ἀνάγκη ἕπομαι οὗτος πάλιν . ἀλλά ὁ λόγος ἑαυτοῦ ἐπί ὁ πρόκειμαι καλέω , καί φημί , ἐκ σπέρμα μέν εἰμί ὁ γένεσις ἅπας ὁ στερεός ὁ ζῷον μόριον , ἐκ σπέρμα δέ καί ὁ θρέψις , ὥσπερ οὖν ὁ σαρκοειδής ἅπας ἐκ αἷμα ὑπάρχω καί γένεσις καί θρέψις . ἕκαστος γάρ , ἐκ ὅς ὁ πρῶτος οὐσία γίγνομαι , καί τρέφω διά πᾶς , ὅτι καί ὁ θρέψις ἀναπλήρωσις εἰμί ὁ ἀπορρέω οὐσία . εἰμί τοίνυν καί γεννάω μέν ἔτι καί νῦν , ὅσος ὁ ἀρχή ἐκ αἷμα γίγνομαι , μή γεννάω δέ , πλήν λέγω τις φλέψ σπάνιος , ὅς ἐκ σπέρμα ὁ γένεσις .