galenus.de-semine-libri-ii 1.14
Ἐπεὶ δὲ καὶ περὶ τούτων ἀποδέδεικται , τὸ κατάλοιπον τῶν ἀναβληθέντων δίειμι . πρὸς μὲν γὰρ τὸν Ἀριστοτέλη ῥᾷστος ὁ λόγος ἐγένετο τοὺς ὄρχεις ἀποστερήσαντα τοῦ σπέρματος τὴν γένεσιν . εἰ γὰρ οὐκ ἐκεῖνοι γεννῶσιν αὐτὸ , πρόδηλον ὡς ἡ ἀρτηρία τε καὶ ἡ φλέψ . ἀλλ’ οὐ χρὴ τὴν Ἀριστοτέλους ἄγνοιαν ἕρμαιον ἡγησαμένους ἀναπόδεικτον καταλιπεῖν τηλικοῦτο δόγμα , ὅπως μὴ ﻿ καὶ τῶν ἀντιλογικῶν ἐπιτιμήσῃ τις ἡμῖν , ὡς προσποιησαμένοις μὲν ἀληθείας ἐρᾷν , ἁρπάζουσι δὲ τοὺς λόγους μᾶλλον , ἢ ἀποδεικνύουσιν . οὐ δήπου γὰρ , εἰ Ἀριστοτέλης ἠγνόησε τῶν ὄρχεων τὴν δύναμιν , ἡμᾶς χρὴ διὰ τοῦτο τοῖς ἑλικοειδέσιν ἀγγείοις ἐπιτρέπειν ἅπασαν τοῦ σπέρματος τὴν γένεσιν . κᾀγὼ φαίην ἂν πρὸς αὐτοὺς , ὡς αἰσχυνοίμην ἂν , αὐτοῖς εἰ ἐπιτρέποιμι ξύμπασαν . ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἑτοίμως ἔλαβον Ἀριστοτέλους ἕνεκεν , ὅπως μὴ μακρὸς ὁ πρὸς αὐτόν μοι γίγνοιτο λόγος . ἥκω δ’ αὖθις ἐπὶ τοὺς οἰομένους , ἅπαν ὑπὸ τῶν ὄρχεων γεννᾶσθαι τὸ σπέρμα , καὶ πρῶτον μὲν ἐρωτῶ , τί δήποτε ἐπ’ αὐτοὺς καταφερομένοις ἐν τοῖς ἄνωθεν ἀγγείοις φαίνεται περιεχόμενον , εἴπερ μόνον τῶν ὄρχεων ἔργον ἐστίν . ὥσπερ γὰρ οὐκ ἔστιν εὑρεῖν ἐν τῇ γαστρὶ καὶ τοῖς ἐντέροις αἷμα , διότι μηδὲν ὅλως εἰς γένεσιν αὐτοῦ συντελοῦσιν , οὕτως οὐδ’ ἂν ἐν τοῖς ἀγγείοις ἦν τὸ σπέρμα μηδὲν συμπράττουσιν . ἑξῆς δὲ τῆς ἕλικος αὐτῆς αὐτὸν ἐρωτήσω τὴν χρείαν . δυνατὸν γὰρ ἦν , οἶμαι , μᾶλλον εἰπεῖν , ἄμεινόν τε καὶ ῥᾷστον ; εὐθὺ τῶν ὄρχεων ἰέναι τοῖς ἀγγείοις ἄνευ τῆς τοιαύτης ὕλης ἐπὶ τούτοις , εἰ νεκροὺς καὶ ἀδυνάτους ἀλλοιοῦν ὑποτίθενται τῶν ἀγγείων τοὺς χιτῶνας ὕλην πολυχρονίως ὁμιλοῦσαν . ἢ εἰ καὶ συγχωροῦσι μὲν τοῦτο , καὶ κατὰ τὴν ἑαυτῶν δὲ φύσιν ἀξιοῦσιν αὐτοὺς ποιεῖσθαι τὴν ἀλλοίωσιν , ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἀτοπώτερον ἔτι καὶ ὅμοιον , ὡς εἰ καὶ τὸ πῦρ φαίη τις ψυχρὸν ὂν θερμαίνειν . οὐδὲν γὰρ ἄλλο ἐστὶν ἡ κατὰ ποιότητα μεταβολὴ καὶ ἀλλοίωσις ἢ τοῦ πάσχοντος ὁμοίωσις τῷ δρῶντι . καὶ μὴν εἰ καὶ τοῦτο συγχωροῖτο , παχὺ καὶ γλίσχρον καὶ λευκὸν ἐργάσονται τὸ ἀλλοιούμενον , ὅπερ οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν , ἢ τοῦ σπέρματος αὐτοῖς ἀναθεῖναι τὴν γένεσιν . ταυτὶ μὲν ἡμῖν ἐνταῦθα κείσθω .
Lemmas: ἐπεί δέ καί περί οὗτος ἀποδείκνυμι , ὁ κατάλοιπος ὁ ἀναβάλλω διέρχομαι . πρός μέν γάρ ὁ Ἀριστοτέλης ῥᾴδιος ὁ λόγος γίγνομαι ὁ ὄρχις ἀποστερέω ὁ σπέρμα ὁ γένεσις . εἰ γάρ οὐ ἐκεῖνος γεννάω αὐτός , πρόδηλος ὡς ὁ ἀρτηρία τε καί ὁ φλέψ . ἀλλά οὐ χρή ὁ Ἀριστοτέλης ἄγνοια ἑρμαῖος ἡγέομαι ἀναπόδεικτος καταλείπω τηλικοῦτος δόγμα , ὅπως μή ﻿ καί ὁ ἀντιλογικός ἐπιτιμάω τις ἐγώ , ὡς προσποιέω μέν ἀλήθεια ἐράω , ἁρπάζω δέ ὁ λόγος μάλα , ἤ ἀποδείκνυμι . οὐ δήπου γάρ , εἰ Ἀριστοτέλης ἀγνοέω ὁ ὄρχις ὁ δύναμις , ἐγώ χρή διά οὗτος ὁ ἑλικοειδής ἀγγεῖον ἐπιτρέπω ἅπας ὁ σπέρμα ὁ γένεσις . ἐͅγώ φημί ἄν πρός αὐτός , ὡς αἰσχύνω ἄν , αὐτός εἰ ἐπιτρέπω σύμπας . ἀλλά οὗτος μέν ἑτοῖμος λαμβάνω Ἀριστοτέλης ἕνεκα , ὅπως μή μακρός ὁ πρός αὐτός ἐγώ γίγνομαι λόγος . ἥκω δέ αὖθις ἐπί ὁ οἴομαι , ἅπας ὑπό ὁ ὄρχις γεννάω ὁ σπέρμα , καί πρῶτος μέν ἐρωτάω , τίς δήποτε ἐπί αὐτός καταφέρω ἐν ὁ ἄνωθεν ἀγγεῖον φαίνω περιέχω , εἴπερ μόνος ὁ ὄρχις ἔργον εἰμί . ὥσπερ γάρ οὐ εἰμί εὑρίσκω ἐν ὁ γαστήρ καί ὁ ἔντερον αἷμα , διότι μηδείς ὅλος εἰς γένεσις αὐτός συντελέω , οὕτως οὐδέ ἄν ἐν ὁ ἀγγεῖον εἰμί ὁ σπέρμα μηδείς συμπράσσω . ἑξῆς δέ ὁ ἕλιξ αὐτός αὐτός ἐρωτάω ὁ χρεία . δυνατός γάρ εἰμί , οἴομαι , μάλα λέγω , ἀγαθός τε καί ῥᾴδιος ; εὐθύς ὁ ὄρχις ἔρχομαι ὁ ἀγγεῖον ἄνευ ὁ τοιοῦτος ὕλη ἐπί οὗτος , εἰ νεκρός καί ἀδύνατος ἀλλοιόω ὑποτίθημι ὁ ἀγγεῖον ὁ χιτών ὕλη πολυχρόνιος ὁμιλέω . ἤ εἰ καί συγχωρέω μέν οὗτος , καί κατά ὁ ἑαυτοῦ δέ φύσις ἀξιόω αὐτός ποιέω ὁ ἀλλοίωσις , ἀλλά καί οὗτος ἄτοπος ἔτι καί ὅμοιος , ὡς εἰ καί ὁ πῦρ φημί τις ψυχρός εἰμί θερμαίνω . οὐδείς γάρ ἄλλος εἰμί ὁ κατά ποιότης μεταβολή καί ἀλλοίωσις ἤ ὁ πάσχω ὁμοίωσις ὁ δράω . καί μήν εἰ καί οὗτος συγχωρέω , παχύς καί γλίσχρος καί λευκός ἐργάζομαι ὁ ἀλλοιόω , ὅς οὐδείς ἄλλος εἰμί , ἤ ὁ σπέρμα αὐτός ἀνατίθημι ὁ γένεσις . οὗτος μέν ἐγώ ἐνταῦθα κεῖμαι .