galenus.de-semine-libri-ii 1.17
Εἴ μοι δοκεῖ προσθῆσαν τῷ λόγῳ , τάχα μὲν οὐκ ἀναγκαῖον . ἐπεὶ δὲ ἐξηγησάμην ἅπασαν τῶν ὄρχεων τὴν φύσιν , οὐδὲν ἂν εἴη χεῖρον ὑπὲρ τῶν σπερματικῶν ἀγγείων αὖθις εἰπεῖν . εἰ γὰρ δὴ φαίνεται σπέρματος μεστὰ , καθ’ ὃν οὐκ ἀφροδισιάζει χρόνον τὰ ζῶα , τάχ’ ἂν ἐρωτήσειέ τις , ὅπως γίνεται τοῦτο , πότερον ἑλκόντων αὐτῶν τὴν γονὴν , ἢ τῶν ὄρχεων ἐκπεμπόντων εἰς αὐτὰ διὰ μεγίστης ἐπιδιδυμίδος . ἀποκριτέον οὖν ἐστι καὶ τοῖς ταῦτα ἐρωτῶσιν , ἑκατέρως γίνεσθαι τὴν πλήρωσιν . εἴρηται δὲ καὶ οὗτος ὁ λόγος τῶν φυσικῶν δυνάμεων , ἐπὶ πλεῖστον ἀποδεδειγμένος ἐν ἐκείνῃ τῇ πραγματείᾳ , νυνὶ δὲ ἐξ αὐτοῦ τὸ χρήσιμον εἰς τὰ παρόντα ληπτέον . ἐδείχθη γὰρ ἕκαστον μόριον ἕλκειν μὲν εἰς ἑαυτὸ τὴν οἰκείαν τροφὴν , ἀπολαῦσαν δὲ αὐτῆς , ἐκκρίνειν τὸ κατάλοιπον , ἑαυτῷ μὲν ὑπάρχον περίττωμα , τροφὴν δὲ ἑτέρῳ τὸ μετ’ αὐτὸ γεννησόμενον . αὕτη μὲν ἡ πρὸς ταῦτα ἀπόκρισις . εἰ δέ τις ἔροιτο , τίνος οὖν ἕνεκεν ἡ ἐπιδιδυμὶς ὑπὸ τῆς μηδὲν εἰκῆ ποιούσης ἐγένετο φύσεως , ἀποκριναίμεθα ἂν αὐτῷ , τῶν εἰρημένων ὀργάνων αὐτῶν , ὄρχεώς τε καὶ σπερματικοῦ πόρου , καὶ τῆς ἀρτηρίας καὶ φλεβὸς , ἐν οἷς προαθροίζεται τὸ σπέρμα . μὴ γὰρ οἷόν τε εἶναι τὸν ὄρχιν ἀκινδύνως αὐτοῖς ἑνωθῆναι , σφοδροτάτης συντονίας ἐν τῇ προέσει τοῦ σπέρματος γινομένης . νευρώδης μὲν γὰρ ὁ τῆς ἀρτηρίας τε καὶ φλεβὸς χιτὼν , ὡς καὶ τῶν σπερματικῶν ἀγγείων , ἀδενώδεις δ’ εἰσὶν οἱ ὄρχεις καὶ μαλακοί . ῥᾳδίως οὖν ἔμελλεν ἰσχυρᾷ τάσει τὸ σκληρὸν ἀποῤῥήγνυσθαι τοῦ μαλακοῦ , λαβαῖς ἠρτημένον ἀσθενέσιν . ἐξηύρηται τοίνυν τῇ φύσει τὸ τῆς ἐπιδιδυμίδος σῶμα , μέσον οὐ τῇ θέσει μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ τῆς ὅλης οὐσίας εἴδει . τοσούτῳ γάρ ἐστι μαλακωτέρα τοῦ σπερματικοῦ καὶ τῶν ἑλικοειδῶν , ὅσω τοῦ ὄρχεως σκληροτέρα , τοσούτῳ δὲ πάλιν τούτου νευρωδεστέρα τὴν φύσιν , ὅσῳ ἐκείνων σαρκωδεστέρα τῷ μὲν οὖν νευρώδει καὶ σκληρῷ πρὸς τὸ μαλακὸν καὶ σαρκῶδες ἀνάρμοστος ἡ κοινωνία , τῷ μέσῳ δ’ ἀμφοῖν οἰκεία πρὸς ἄμφω . τοσοῦτον μὲν γὰρ αὐτῇ μέτεστι σκληρότητος , ὡς μὴ ῥήγνυσθαι τεινομένην πρὸς τῶν σπερματικῶν , τοσοῦτον δ’ αὖ μαλακότητος , ὡς εὐαρμόστως ἔχειν ὄρχεων οὐσίας . συνάπτονται τοίνυν διὰ μέσης αὐτῆς οἱ ὄρχεις τοῖς σπερματικοῖς ἀγγείοις · μᾶλλον δ’ , εἰ χρὴ τἀληθὲς εἰπεῖν , ἀρχὴ καὶ ῥίζα τούτων ἐστὶν ἡ ἐπιδιδυμὶς , ἐξ ὅλου τοῦ ὄρχεως εἰς αὑτὴν ἀρυομένη τὸ σπέρμα .
Lemmas: εἰ ἐγώ δοκέω προσθέω ὁ λόγος , τάχα μέν οὐ ἀναγκαῖος . ἐπεί δέ ἐξηγέομαι ἅπας ὁ ὄρχις ὁ φύσις , οὐδείς ἄν εἰμί κακός ὑπέρ ὁ σπερματικός ἀγγεῖον αὖθις λέγω . εἰ γάρ δή φαίνω σπέρμα μεστός , κατά ὅς οὐ ἀφροδισιάζω χρόνος ὁ ζῷον , τάχα ἄν ἐρωτάω τις , ὅπως γίγνομαι οὗτος , πότερος ἕλκω αὐτός ὁ γονή , ἤ ὁ ὄρχις ἐκπέμπω εἰς αὐτός διά μέγας ἐπιδιδυμίς . ἀποκριτέον οὖν εἰμί καί ὁ οὗτος ἐρωτάω , ἑκάτερος γίγνομαι ὁ πλήρωσις . λέγω δέ καί οὗτος ὁ λόγος ὁ φυσικός δύναμις , ἐπί πολύς ἀποδείκνυμι ἐν ἐκεῖνος ὁ πραγματεία , νυνί δέ ἐκ αὐτός ὁ χρήσιμος εἰς ὁ πάρειμι λαμβάνω . δείκνυμι γάρ ἕκαστος μόριον ἕλκω μέν εἰς ἑαυτοῦ ὁ οἰκεῖος τροφή , ἀπολαύω δέ αὐτός , ἐκκρίνω ὁ κατάλοιπος , ἑαυτοῦ μέν ὑπάρχω περίσσωμα , τροφή δέ ἕτερος ὁ μετά αὐτός γεννάω . οὗτος μέν ὁ πρός οὗτος ἀπόκρισις . εἰ δέ τις ἔρομαι , τίς οὖν ἕνεκα ὁ ἐπιδιδυμίς ὑπό ὁ μηδείς εἰκῇ ποιέω γίγνομαι φύσις , ἀποκρίνω ἄν αὐτός , ὁ λέγω ὄργανον αὐτός , ὄρχις τε καί σπερματικός πόρος , καί ὁ ἀρτηρία καί φλέψ , ἐν ὅς προαθροίζω ὁ σπέρμα . μή γάρ οἷος τε εἰμί ὁ ὄρχις ἀκίνδυνος αὐτός ἑνόω , σφοδρός συντονία ἐν ὁ πρόεσις ὁ σπέρμα γίγνομαι . νευρώδης μέν γάρ ὁ ὁ ἀρτηρία τε καί φλέψ χιτών , ὡς καί ὁ σπερματικός ἀγγεῖον , ἀδενώδης δέ εἰμί ὁ ὄρχις καί μαλακός . ῥᾴδιος οὖν μέλλω ἰσχυρός τάσις ὁ σκληρός ἀπορρήγνυμι ὁ μαλακός , λαβή ἀρτάω ἀσθενής . ἐξευρίσκω τοίνυν ὁ φύσις ὁ ὁ ἐπιδιδυμίς σῶμα , μέσος οὐ ὁ θέσις μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ ὅλος οὐσία εἶδος . τοσοῦτος γάρ εἰμί μαλακός ὁ σπερματικός καί ὁ ἑλικοειδής , ὅσος ὁ ὄρχις σκληρός , τοσοῦτος δέ πάλιν οὗτος νευρώδης ὁ φύσις , ὅσος ἐκεῖνος σαρκώδης ὁ μέν οὖν νευρώδης καί σκληρός πρός ὁ μαλακός καί σαρκώδης ἀνάρμοστος ὁ κοινωνία , ὁ μέσος δέ ἄμφω οἰκεῖος πρός ἄμφω . τοσοῦτος μέν γάρ αὐτός μέτειμι σκληρότης , ὡς μή ῥήγνυμι τείνω πρός ὁ σπερματικός , τοσοῦτος δέ αὖ μαλακότης , ὡς εὐάρμοστος ἔχω ὄρχις οὐσία . συνάπτω τοίνυν διά μέσος αὐτός ὁ ὄρχις ὁ σπερματικός ἀγγεῖον · μάλα δέ , εἰ χρή ἀληθής λέγω , ἀρχή καί ῥίζα οὗτος εἰμί ὁ ἐπιδιδυμίς , ἐκ ὅλος ὁ ὄρχις εἰς ἑαυτοῦ ἀρύω ὁ σπέρμα .