galenus.de-semine-libri-ii 2.6
Σκεψώμεθα δ’ ἑξῆς περὶ τῶν ἀδενωδῶν παραστατῶν , οὓς οἱ μὲν ἄπειροι τῆς ἀνατομικῆς θεωρίας οὐδὲ γινώσκουσι τὴν ἀρχὴν , οἱ δὲ ἔμπειροι πάντες ὥσπερ δι’ ἑνὸς στόματος ἀπεφῄναντο περιέχειν σπέρμα . δυσωποῦμαι οὖν αὐτῶν τό τε πλῆθος καὶ τὴν δόξαν , ὅμως ἅ γε γινώσκω ῥητέον κᾀνταῦθα , καθάπερ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ὑπὲρ τῶν ὄρχεων ἐποιησάμην . τί δήποτ’ οὖν , εἰ σπέρματός εἰσιν ﻿ ἀγγεῖα καὶ οὗτοι , τοῖς ἐκτμηθεῖσι ζώοις τοὺς ὄρχεις ἀπόλλυται παντάπασιν ἡ τῆς μίξεως ἐπιθυμία ; χρὴ γὰρ , εἴπερ ἄρα , μίγνυσθαι μὲν , μὴ γεννᾷν δὲ , διότι λεπτὸν καὶ ὀῤῥῶδές ἐστι τὸ κατ’ αὐτοὺς σπέρμα · φαίνεται δὲ οὐχ οὕτως γινόμενον . καὶ μὴν οὐκ ἐγχωρεῖ τὰ μὲν ὄργανα τοῦ σπερμαίνειν ἔχειν , οὐκ ἔχειν δ’ αὐτῶν τὴν χρῆσιν . ἁπάντων γὰρ τῶν ὀργάνων τοῦ σώματος ἡ φύσις τοῖς ζώοις ἔδωκε δυνάμεις συμφύτους ἀδιδάκτους χρῆσθαι πρὸς τὰς οἰκείας ἐνεργείας . ἀποδέδεικται δὲ τοῦτο καὶ πρὸς ἡμῶν ἐν τῷ περὶ χρείας μορίων , καὶ πρὸς Ἀριστοτέλους πρότερον , ἄλλων τε πολλῶν ἰατρῶν τε καὶ φιλοσόφων . ὥστε οὐδὲν δέω κατασκευάζειν αὐτὸς πρὸς ἐκείνους τὸν λόγον ποιούμενος , ἀλλ’ ὑποκειμένου κοινοῦ πᾶσιν ἡμῖν ὁμολογήματος , τοῦ μήτ’ ἄχρηστόν τι καὶ περιττὸν ἐργάσασθαι μόριον τὴν φύσιν , μήτ’ ἄνευ τῆς χρησομένης αὐτῷ δυνάμεως , ἀναλήψομαι τὸν λόγον . οἱ ἀδενώδεις παραστάται κατὰ τὰς τῶν ὄρχεων ἐκτομὰς οὐδὲν πεπονθότες οὐκ ἐπεγείρουσι τὸ εὐνουχισθὲν ζῶον εἰς τὴν ἀφροδίσιον ὁμιλίαν · , ὡς ἂν ἄλλο τι μᾶλλον ὑπάρχοντες , ἢ σπερματικὸν ὄργανον , ἑτέρας τέ τινος ἕνεκα χρείας γεγονότες . ὥσπερ γὰρ , εἰ , τινὸς ἄλλου μορίου διαφθαρέντος , ἀβλαβῶν δ’ ὑπαρχόντων τῶν ὀφθαλμῶν , οὐχ ὑπέμεινεν ὑμῖν τὸ βλέπειν , οὐκ ἂν ὀφθαλμῶν ἐνέργειαν ἔφαμεν αὐτὸ , καὶ εἰ , τῶν σκελῶν μηδὲν βεβλαμμένων , ἀπόλοιτο ἡ βάδισις , οὐκ ἂν τούτων ἐνέργειαν αὐτὴν ἐτιθέμεθα , κατὰ τὸν αὐτὸν , οἶμαι , τρόπον , εἰ , τῶν ἀδενοειδῶν παραστατῶν ὑγιεινῶν διαφυλαττομένων , ἀπόλοιτο τοῖς ζώοις ἡ ἀφροδίσιος ὁμιλία , τῶν γεννητικῶν οὐκ εἰσὶν οὗτοι μορίων . ὡς οὖν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐν τοῖς σπερματικοῖς ἀγγείοις ἐπὶ τῶν ἀῤῥένων ἀναστομοῦσθαι , πιθανῶς συνελογίσαντό τινος ἕνεκα γεγονέναι χρείας αὐτοὺς , οὕτως ἐπὶ τῶν θηλειῶν θεασαμένους ἑτέρους τελευτῶντας ἐχρῆν κἀνταῦθα συλλογίσασθαι τὸ μὴ τῆς αὐτῆς , εἶθ’ ἑξῆς ἀπορήσαντας ὑπὲρ τῆς κατὰ τὰς ἀποδείξεις μάχης , ὥσπερ ἡμεῖς ἠπορήσαμεν , ἐπισκέψασθαι , πότερον ἐξ ἀνάγκης ἀληθές ἐστι τὸ τοὺς εἰς ταὐτὸ χωρίον ἀνεστομωμένους ὀχετοὺς ἕνεκα τῆς αὐτῆς δημιουργεῖσθαι χρείας , ἢ τὸ μὲν τοὺς ἕνεκα τῆς αὐτῆς χρείας γεγονότας εἰς ταὐτὸ ἐμβάλλειν ἀληθὲς , οὐκ ἀληθὲς δὲ τὸ τοὺς εἰς ταὐτὸ ἥκοντας ἐξ ἀνάγκης εἰς μίαν συντελεῖν . αὐτίκα γέ τοι καὶ ὁ τῆς κύστεως πόρος τὸ οὖρον ἐξοχετεύων εἰς τὸν αὐτὸν τοῦτον πόρον , ὅνπερ καὶ οἱ παραστάται πάντες οἱ τέσσαρες ἐπὶ τῶν ἀῤῥένων ἀνεστόμωνται · ὥστ’ οὐ χρὴ πρὸς ἕτερον ἀπελθεῖν μόριον , ἀλλ’ ἐξ αὐτοῦ τοῦ προκειμένου μαθεῖν , ὡς οὐκ ἂν ἦν ἀναγκαῖον τοὺς εἰς ταὐτὸ χωρίον ἀνεστομωμένους πόρους εἰς μίαν ἐνέργειαν συντελεῖν . εἰ δὲ καὶ ἐξ ἑτέρων αὐτὸ πιστώσασθαι χρὴ , ἀφθονίᾳ πιστώσεται παραδειγμάτων . εἰς μὲν τὴν τοῖ στόματος εὐρυχωρίαν ἅπασαν τὴν ἔνδον , ἣν ὀνομάζουσι φάρυγγα , τά τ’ ἐσθιόμενα καὶ πιόμενα διὰ τοῦ στόματος ἐμπίπτει , κᾀκ τῆς κατὰ τὰς ῥῖνας συντρήσεως ὅ τ’ εἰσπνεόμενος ἀὴρ καὶ ἡ κόρυζα · καλεῖ δ’ αὐτὴν Ἱπποκράτης μὲν ὡς τὰ πολλὰ βλένναν , οἱ δὲ ἄλλοι μύξαν · ἔτι τε πρὸς τούτοις ἐξ ἐγκεφάλου δι’ ὑπερῴας περίττωμα , κᾀκ τῶν παρὰ τῇ ῥίζῃ τῆς γλώσσης ἀδένων τὸ σίελον , εἰς ἔντερα δὲ τά τ’ ἐκ τῆς γαστρὸς ἥκει , καὶ τὸ χολῶδες ὑγρὸν ἐξ ἥπατος , ἐξ ἀδένων τέ τινων ἑτέρων αὖ πάλιν ἐνταῦθα τεταγμένων ὑγρὸν γλίσχρον ὅμοιον σιέλῳ , περὶ ὧν ἀδένων οὐ σμικρὰ ζήτησις γέγονε τοῖς ἀνατομικοῖς ἀπὸ Ἡροφίλου τε καὶ Εὐδήμου τὴν ἀρχὴν λαβοῦσα . καὶ μοι δοκῶ τὸν λόγον ἐπιστήσας ἐνταῦθα , διότι κατὰ τύχην δή τινα πρῶτον ἐμνημόνευσα μορίων , ἃ δὴ αἰσθητῶς οἱ ἀδένες ἐπιτέγγουσι , πρὸς τὸν κράτιστον Μαρῖνον ἐρεῖν τι , χρησάμενος ἀρχαῖς εἰς τὸν λόγον , ἃς αὐτὸς ἐκεῖνος ἐξ ἐναργῶν ἐπεστήσατο . διττὴν οὖν ἁπάντων χρείαν φησὶν εἶναι τῶν ἀδένων , ἤτοι στηριζόντων ἀγγεῖα μετέωρα , σχιζόμενα καὶ κινδυνεύοντα διασπασθῆναι κατὰ τὰς σφοδροτέρας κινήσεις , ἢ γενέσεως ὑγρῶν ἕνεκεν , ἐπιτέγγειν δυναμένων μόρια τὰ χρῄζοντα παρεσπαρμένης φύσει ὑγρότητος γλίσχρου , πρὸς τὸ μὴ ῥᾳδίως καταξηραινόμενα δυσκίνητα γίνεσθαι . τὸ μὲν δὴ τῶν ἑτέρων ἀδένων γένος , ὃ τὰ σχιζόμενα τῶν ἀγγείων στηρίζει , καταλείπωμεν ἐν τῷ παρόντι , μηδέν γε αὐτοῦ δεόμενοι . προχειρισώμεθα δὲ θάτερον τὸ ἐν τῷ λόγῳ τῶν γλίσχρων ὑγρῶν γεννητικὸν , ὃ καὶ τὴν οὐσίαν τοῦ σώματος ἑτέραν ἔχειν φησὶν αὐτὸς ὁ Μαρῖνος · ἀραιότερον γὰρ εἶναι καὶ σηραγγῶδες , ὑγρότητός τε μεστὸν , ὥσπερ σπογγιὰν διάβροχον , οὐ μὴν ἐκ πάντων γε αὐτῶν ἐκφύεσθαι πόρους αἰσθητούς . εἰς τοῦτό γε τὸ γένος τῶν ἀδένων φησὶ καὶ ἀρτηρίας καὶ φλέβας ἐκφύεσθαι , καὶ τινα τῶν κατὰ μεσεντέριον ἀγγείων εἰς τοιούτους ἀδένας τελευτᾷν . διττὸν γὰρ καὶ τούτων εἶναι τὸ γένος τῶν ἀδένων , ὅτι καὶ τὴν χρείαν διττὴν , πυκνοὺς μὲν καὶ ξηροὺς , ὅσοι στηρίζουσι τὰ σχιζόμενα τῶν ἀγγείων , ἀραιοὺς δὲ καὶ ὑγροὺς , εἰς οὓς ἀγγεῖα καταφύεται . τούτους φησὶ καὶ τὴν οἷον φλεγματώδη γεννᾷν ὑγρότητα τὴν ὑπαλείφουσαν τὸν ἔνδον χιτῶνα τῶν ἐντέρων . ὅτι δὲ καὶ οἱ τὸ σίελον γεννῶντες ἀδένες αἰσθητοῖς ἀγγείοις εἰς τὸ στόμα προχέουσιν αὐτὸ , σχεδὸν οὐκέτι οὐδεὶς ἀγνοεῖ , καὶ μὲν δὴ ὡς τὴν φάρυγγα πᾶσαν ἀδένες ὑγραίνουσι τῆς αὐτῆς χρείας ἕνεκεν . ἐπιεικῶς γὰρ ἤδη καὶ τοῦτο τοῖς ἀνατομικοῖς ﻿ ὡμολόγηται πᾶσι . Μαρῖνος δὲ καὶ ἄλλους ἀδένας ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις ἄλλων μορίων ὑγραντικοὺς καταλέγει , μὴ πάνυ σαφῆ μηδὲ ἐναργῆ τὴν πίστιν ἔχοντας · διὸ παραλείπωμεν ἐκείνους . ἀρκεῖ δέ μοι τὴν εἰς τὸ προκείμενον πίστιν ἀπὸ τῶν ἐναργῶν λαβεῖν . εἰ γὰρ καὶ τὴν τοῦ στόματος εὐρυχωρίαν ἀδένες ὑγραίνουσι , καὶ τὸν φάρυγγα , καὶ τὸν στόμαχον , εἴτε σύμπαν τὸ ἔντερον , οὐδὲν δήπου θαυμαστόν ἐστι καὶ τῷ τῆς κύστεως αὐχένι παρεσκευάσθαι τινὰ ὁμοίαν ἐπικουρίαν , ὅπως μὴ καταξηρανθείς ποτε δυσκίνητος γένηται . πολὺ δὲ δήπου μᾶλλον αὐτῷ τῷ αἰδοίῳ τοῦ ἄῤῥενος εἰκός ἐστι τοιαύτην ἐπικουρίαν ὑπὸ τῆς φύσεως παρεσκευάσθαι . δι’ ὃ καὶ τοῖς ἄῤῥεσιν ἀξιόλογοι τὸ μέγεθός εἰσιν ἀδένες οὗτοι · κίνδυνος γὰρ ἐπ’ αὐτοῖς , ὡς ἂν προμήκους τε καὶ γυμνοῦ τοῦ αἰδοίου τεταγμένου , ξηρανθέντος ποτὲ διαστραφῆναι καὶ μῦσαι τὸν πόρον αὐτοῦ . ἐπὶ δέ γε τῶν θηλειῶν ὁ τῆς μήτρας αὐχὴν οὔτε προμήκης οὔτε γυμνὸς , ἀλλ’ ἔνδον κείμενος , ἔκ τε τῶν περιεχόντων αὐτῶν ἰκμάδα δέχεται παμπόλλην , ἐξ αὐτῶν τε τῶν καταμηνίων ἐπιτέγγεται . δύναιτο δ’ ἂν ἴσως ἡ φύσις εὐλαβηθεῖσα τὴν ἐκ τοῦ οὔρου δῆξιν ἄλειμμα τὸ ὑγρὸν τούτῳ τῷ πόρῳ τοῦ αἰδοίου παρεσκευακέναι . τάχα δ’ ἄν τις εὑρεθείη καὶ τρίτη χρεία σκοπουμένοις ἀκριβέστερον · οὕτως γὰρ καὶ ἄλλα πολλὰ ζητήσεως ἀκριβεστέρας τυχόντα κατὰ πάσας τὰς τέχνας ἐξεύρηται . τὸν δ’ ἀποδεικτικὸν ἄνδρα τὰ μὲν τοιαῦτα προβλήματα χρόνῳ προσήκει σκοπεῖσθαι πλείονι , τῶν ἀποδεδειγμένων δὲ ἔχεσθαι διὰ παντὸς , ὧν ἓν καὶ τόδε ἐστίν . εἴπερ ἐν τοῖς ἀδενοειδέσιν ἐγεννᾶτο τὸ σπέρμα , τῆς ἀποκρίσεως ἂν αὐτοῦ τὰ εὐνουχιζόμενα τῶν ζώων ἐγλίχετο · φαίνεται δ’ οὐ γλιχόμενα · δῆλον οὖν , ὡς οὐδὲν γεννᾶται . τοῦτο οὖν ἡμῖν φυλαττέσθω μόνον ἀκίνητον αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ , μέχρι περ ἂν εὕρωμεν ἐπιστημονικῶς , ἥντινα χρείαν τῷ ζώῳ παρέχουσιν οἱ ἀδενοειδεῖς παραστάται · τάχα μὲν γὰρ ἀληθεῖς εἰσιν , ἃς ἀρτίως εἶπον , ἴσως δ’ ἄν τις εὑρεθείη ποτὲ ἀληθεστέρα . πιθανὸς γὰρ ὁ τῶν τοιούτων εὑρετικὸς λόγος , οὐκ ἀποδεικτικὸς , ὥσπερ ὁ πιστούμενος ἐν αὐτοῖς μὴ γεννᾶσθαι σπέρμα . ὥστε καὶ μόνοι καὶ πρῶτοι τοῦτο λέγοντες ὑπὲρ τῆς χρείας τῶν ἀδενοειδῶν σωμάτων οὐκ αἰσχυνόμεθα , καθάπερ οὖν ἔμπροσθεν , ἡνίκα τοὺς ὄρχεις ἀπεδείκνυμεν ἀλλοιοῦν πεφυκέναι τὸ σύμπαν σῶμα , καὶ γίγνεσθαι δι’ αὐτοὺς ἄῤῥεν τε καὶ θῆλυ , κατὰ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν οὔτε ἄῤῥεν ὑπάρχειν οὔτε θῆλυ . ταῖς γὰρ ἀποδείξεσιν ἕπεσθαι μεμαθηκόσι κᾀκεῖνος ὁ λόγος ἀπέδειξεν καὶ ὁ νῦν εἰρημένος , ὅτι μήτε περιέχεται μήτε γεννᾶται σπέρμα κατὰ τοὺς ἀδενοειδεῖς παραστάτας . εἰ δὲ καὶ τὰς εἰρημένας αὐτῶν ἄρτι δύο χρείας ἀληθῶς τις εὑρῆσθαι νομίζει , πάρεστι χρῆσθαι καὶ τούτῳ τῷ εὑρήματι πρὸς τῷ μὴ κεκωλῦσθαι ζητεῖν ἄλλο τι βέλτιον . ὑπὲρ δὲ τοῦ μὴ περιέχεσθαι σπέρμα κατ’ αὐτοὺς , ὡς ἱκανῶς ἀποδεδειγμένου , πεπεῖσθαι χρὴ καὶ συγγινώσκειν τοῖς πρὸ ἡμῶν ἐξηπατημένοις ὑπὸ τῆς ἐπὶ τῶν ἀῤῥένων εἰς τὸν αὐτὸν τόπον ἀναστομώσεως τοῖς ὄντως σπερματικοῖς . ἡ γὰρ τοῦ χωρίου κοινωνία καὶ τὴν τῆς χρείας αὐτῶν κοινωνίαν ἐνεδείξατο πιθανῶς μὲν , οὐκ ἀληθῶς δὲ , καθάπερ ἡμεῖς ἀρτίως ἐνεδείξαμεν .
Lemmas: σκοπέω δέ ἑξῆς περί ὁ ἀδενωδός παραστάτης , ὅς ὁ μέν ἄπειρος ὁ ἀνατομικός θεωρία οὐδέ γιγνώσκω ὁ ἀρχή , ὁ δέ ἔμπειρος πᾶς ὥσπερ διά εἷς στόμα ἀπέφ-ᾄναμαι περιέχω σπέρμα . δυσωπέω οὖν αὐτός ὁ τε πλῆθος καί ὁ δόξα , ὅμως ὅς γε γιγνώσκω λέγω ᾀνταῦθη , καθά ἐν ὁ ἔμπροσθεν ὑπέρ ὁ ὄρχις ποιέω . τίς δήποτε οὖν , εἰ σπέρμα εἰμί ﻿ ἀγγεῖον καί οὗτος , ὁ ἐκτέμνω ζῷον ὁ ὄρχις ἀπόλλυμι παντάπασι ὁ ὁ μίξις ἐπιθυμία ; χρή γάρ , εἴπερ ἄρα , μείγνυμι μέν , μή γεννάω δέ , διότι λεπτός καί ὀρρώδης εἰμί ὁ κατά αὐτός σπέρμα · φαίνω δέ οὐ οὕτως γίγνομαι . καί μήν οὐ ἐγχωρέω ὁ μέν ὄργανον ὁ σπερμαίνω ἔχω , οὐ ἔχω δέ αὐτός ὁ χρῆσις . ἅπας γάρ ὁ ὄργανον ὁ σῶμα ὁ φύσις ὁ ζῷον δίδωμι δύναμις σύμφυτος ἀδίδακτος χράω πρός ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια . ἀποδείκνυμι δέ οὗτος καί πρός ἐγώ ἐν ὁ περί χρεία μόριον , καί πρός Ἀριστοτέλης πρότερος , ἄλλος τε πολύς ἰατρός τε καί φιλόσοφος . ὥστε οὐδείς δέω κατασκευάζω αὐτός πρός ἐκεῖνος ὁ λόγος ποιέω , ἀλλά ὑπόκειμαι κοινός πᾶς ἐγώ ὁμολόγημα , ὁ μήτε ἄχρηστος τις καί περισσός ἐργάζομαι μόριον ὁ φύσις , μήτε ἄνευ ὁ χράω αὐτός δύναμις , ἀναλαμβάνω ὁ λόγος . ὁ ἀδενώδης παραστάτης κατά ὁ ὁ ὄρχις ἐκτομή οὐδείς πάσχω οὐ ἐπεγείρω ὁ εὐνουχίζω ζῷον εἰς ὁ ἀφροδίσιος ὁμιλία · , ὡς ἄν ἄλλος τις μάλα ὑπάρχω , ἤ σπερματικός ὄργανον , ἕτερος τε τις ἕνεκα χρεία γίγνομαι . ὥσπερ γάρ , εἰ , τις ἄλλος μόριον διαφθείρω , ἀβλαβής δέ ὑπάρχω ὁ ὀφθαλμός , οὐ ὑπομένω σύ ὁ βλέπω , οὐ ἄν ὀφθαλμός ἐνέργεια φημί αὐτός , καί εἰ , ὁ σκέλος μηδείς βλάπτω , ἀπόλλυμι ὁ βάδισις , οὐ ἄν οὗτος ἐνέργεια αὐτός τίθημι , κατά ὁ αὐτός , οἴομαι , τρόπος , εἰ , ὁ ἀδενοειδής παραστάτης ὑγιεινός διαφυλάσσω , ἀπόλλυμι ὁ ζῷον ὁ Ἀφροδίσιος ὁμιλία , ὁ γεννητικός οὐ εἰμί οὗτος μόριον . ὡς οὖν κατά ὁ αὐτός τρόπος ἐν ὁ σπερματικός ἀγγεῖον ἐπί ὁ ἄρσην ἀναστομόω , πιθανός συλλογίζομαι τις ἕνεκα γίγνομαι χρεία αὐτός , οὕτως ἐπί ὁ θῆλυς θεάομαι ἕτερος τελευτάω χρή ἐνταῦθα συλλογίζομαι ὁ μή ὁ αὐτός , εἶτα ἑξῆς ἀπορέω ὑπέρ ὁ κατά ὁ ἀπόδειξις μάχη , ὥσπερ ἐγώ ἀπορέω , ἐπισκοπέω , πότερος ἐκ ἀνάγκη ἀληθής εἰμί ὁ ὁ εἰς αὐτός χωρίον ἀναστομόω ὀχετός ἕνεκα ὁ αὐτός δημιουργέω χρεία , ἤ ὁ μέν ὁ ἕνεκα ὁ αὐτός χρεία γίγνομαι εἰς αὐτός ἐμβάλλω ἀληθής , οὐ ἀληθής δέ ὁ ὁ εἰς αὐτός ἥκω ἐκ ἀνάγκη καπετώλιον εἷς συντελέω . αὐτίκα γε τοι καί ὁ ὁ κύστις πόρος ὁ οὖρος ἐξοχετεύω εἰς ὁ αὐτός οὗτος πόρος , ὅς καί ὁ παραστάτης πᾶς ὁ τέσσαρες ἐπί ὁ ἄρσην ἀναστομόω · ὥστε οὐ χρή πρός ἕτερος ἀπέρχομαι μόριον , ἀλλά ἐκ αὐτός ὁ πρόκειμαι μανθάνω , ὡς οὐ ἄν εἰμί ἀναγκαῖος ὁ εἰς αὐτός χωρίον ἀναστομόω πόρος εἰς εἷς ἐνέργεια συντελέω . εἰ δέ καί ἐκ ἕτερος αὐτός πιστόω χρή , ἀφθονία πιστόω παράδειγμα . εἰς μέν ὁ σύ στόμα εὐρυχωρία ἅπας ὁ ἔνδον , ὅς ὀνομάζω φάρυγξ , ὁ τε εἰσθέω καί πίνω διά ὁ στόμα ἐμπίπτω , ἐͅκ ὁ κατά ὁ ῥίς σύντρησις ὁ τε εἰσπνέω ἀήρ καί ὁ κόρυζα · καλέω δέ αὐτός Ἱπποκράτης μέν ὡς ὁ πολύς βλέννα , ὁ δέ ἄλλος μύξα · ἔτι τε πρός οὗτος ἐκ ἐγκέφαλος διά ὑπερῴα περίσσωμα , ἐͅκ ὁ παρά ὁ ῥίζα ὁ γλῶσσα ἀδήν ὁ σίελον , εἰς ἔντερον δέ ὁ τε ἐκ ὁ γαστήρ ἥκω , καί ὁ χολώδης ὑγρός ἐκ ἧπαρ , ἐκ ἀδήν τε τις ἕτερος αὖ πάλιν ἐνταῦθα τάσσω ὑγρός γλίσχρος ὅμοιος σίαλον , περί ὅς ἀδήν οὐ μικρός ζήτησις γίγνομαι ὁ ἀνατομικός ἀπό Ἡρόφιλος τε καί Εὔδημος ὁ ἀρχή λαμβάνω . καί ἐγώ δοκέω ὁ λόγος ἐφίστημι ἐνταῦθα , διότι κατά τύχη δή τις πρῶτος μνημονεύω μόριον , ὅς δή αἰσθητός ὁ ἀδήν ἐπιτέγγω , πρός ὁ κρατύς Μαρῖνος λέγω τις , χράω ἀρχή εἰς ὁ λόγος , ὅς αὐτός ἐκεῖνος ἐκ ἐναργής ἐφίστημι . δισσός οὖν ἅπας χρεία φημί εἰμί ὁ ἀδήν , ἤτοι στηρίζω ἀγγεῖον μετέωρος , σχίζω καί κινδυνεύω διασπάω κατά ὁ σφοδρός κίνησις , ἤ γένεσις ὑγρός ἕνεκα , ἐπιτέγγω δύναμαι μόριον ὁ χρῄζω παρασπείρω φύσις ὑγρότης γλίσχρος , πρός ὁ μή ῥᾴδιος καταξηραίνω δυσκίνητος γίγνομαι . ὁ μέν δή ὁ ἕτερος ἀδήν γένος , ὅς ὁ σχίζω ὁ ἀγγεῖον στηρίζω , καταλείπω ἐν ὁ πάρειμι , μηδείς γε αὐτός δέω . προχειρίζω δέ ἕτερος ὁ ἐν ὁ λόγος ὁ γλίσχρος ὑγρός γεννητικός , ὅς καί ὁ οὐσία ὁ σῶμα ἕτερος ἔχω φημί αὐτός ὁ Μαρῖνος · ἀραῖος γάρ εἰμί καί σηραγγώδης , ὑγρότης τε μεστός , ὥσπερ σπογγιά διάβροχος , οὐ μήν ἐκ πᾶς γε αὐτός ἐκφύω πόρος αἰσθητός . εἰς οὗτος γε ὁ γένος ὁ ἀδήν φημί καί ἀρτηρία καί φλέψ ἐκφύω , καί τις ὁ κατά μεσεντέριον ἀγγεῖον εἰς τοιοῦτος ἀδήν τελευτάω . δισσός γάρ καί οὗτος εἰμί ὁ γένος ὁ ἀδήν , ὅτι καί ὁ χρεία δισσός , πυκνός μέν καί ξηρός , ὅσος στηρίζω ὁ σχίζω ὁ ἀγγεῖον , ἀραιός δέ καί ὑγρός , εἰς ὅς ἀγγεῖον καταφύω . οὗτος φημί καί ὁ οἷος φλεγματώδης γεννάω ὑγρότης ὁ ὑπαλείφω ὁ ἔνδον χιτών ὁ ἔντερον . ὅτι δέ καί ὁ ὁ σίελον γεννάω ἀδήν αἰσθητός ἀγγεῖον εἰς ὁ στόμα προχέω αὐτός , σχεδόν οὐκέτι οὐδείς ἀγνοέω , καί μέν δή ὡς ὁ φάρυγξ πᾶς ἀδήν ὑγραίνω ὁ αὐτός χρεία ἕνεκα . ἐπιεικής γάρ ἤδη καί οὗτος ὁ ἀνατομικός ﻿ ὁμολογέω πᾶς . Μαρῖνος δέ καί ἄλλος ἀδήν ἐπί ὁ λέγω ἄλλος μόριον ὑγραντικός καταλέγω , μή πάνυ σαφής μηδέ ἐναργής ὁ πίστις ἔχω · διό παραλείπω ἐκεῖνος . ἀρκέω δέ ἐγώ ὁ εἰς ὁ πρόκειμαι πίστις ἀπό ὁ ἐναργής λαμβάνω . εἰ γάρ καί ὁ ὁ στόμα εὐρυχωρία ἀδήν ὑγραίνω , καί ὁ φάρυγξ , καί ὁ στόμαχος , εἴτε σύμπας ὁ ἔντερον , οὐδείς δήπου θαυμαστός εἰμί καί ὁ ὁ κύστις αὐχήν παρασκευάζω τις ὅμοιος ἐπικουρία , ὅπως μή καταξηραίνω ποτέ δυσκίνητος γίγνομαι . πολύς δέ δήπου μάλα αὐτός ὁ αἰδοῖον ὁ ἄρσην ἔοικα εἰμί τοιοῦτος ἐπικουρία ὑπό ὁ φύσις παρασκευάζω . διά ὅς καί ὁ ἄρσην ἀξιόλογος ὁ μέγεθος εἰμί ἀδήν οὗτος · κίνδυνος γάρ ἐπί αὐτός , ὡς ἄν προμήκης τε καί γυμνός ὁ αἰδοῖον τάσσω , ξηραίνω ποτέ διαστρέφω καί μύω ὁ πόρος αὐτός . ἐπί δέ γε ὁ θῆλυς ὁ ὁ μήτρα αὐχήν οὔτε προμήκης οὔτε γυμνός , ἀλλά ἔνδον κεῖμαι , ἐκ τε ὁ περιέχω αὐτός ἰκμάς δέχομαι πάμπολυς , ἐκ αὐτός τε ὁ καταμήνιος ἐπιτέγγω . δύναμαι δέ ἄν ἴσως ὁ φύσις εὐλαβέομαι ὁ ἐκ ὁ οὖρον δῆξις ἄλειμμα ὁ ὑγρός οὗτος ὁ πόρος ὁ αἰδοῖον παρασκευάζω . τάχα δέ ἄν τις εὑρίσκω καί τρίτος χρεία σκοπέω ἀκριβής · οὕτως γάρ καί ἄλλος πολύς ζήτησις ἀκριβής τυγχάνω κατά πᾶς ὁ τέχνη ἐξευρίσκω . ὁ δέ ἀποδεικτικός ἀνήρ ὁ μέν τοιοῦτος πρόβλημα χρόνος προσήκω σκοπέω πολύς , ὁ ἀποδείκνυμι δέ ἔχω διά πᾶς , ὅς εἷς καί ὅδε εἰμί . εἴπερ ἐν ὁ ἀδενοειδής γεννάω ὁ σπέρμα , ὁ ἀπόκρισις ἄν αὐτός ὁ εὐνουχίζω ὁ ζῷον γλίχομαι · φαίνω δέ οὐ γλίχομαι · δῆλος οὖν , ὡς οὐδείς γεννάω . οὗτος οὖν ἐγώ φυλάσσω μόνος ἀκίνητος αὐτός κατά ἑαυτοῦ , μέχρι περ ἄν εὑρίσκω ἐπιστημονικός , ὅστις χρεία ὁ ζῷον παρέχω ὁ ἀδενοειδής παραστάτης · τάχα μέν γάρ ἀληθής εἰμί , ὅς ἄρτιος λέγω , ἴσως δέ ἄν τις εὑρίσκω ποτέ ἀληθής . πιθανός γάρ ὁ ὁ τοιοῦτος εὑρετικός λόγος , οὐ ἀποδεικτικός , ὥσπερ ὁ πιστόω ἐν αὐτός μή γεννάω σπέρμα . ὥστε καί μόνος καί πρῶτος οὗτος λέγω ὑπέρ ὁ χρεία ὁ ἀδενοειδής σῶμα οὐ αἰσχύνω , καθά οὖν ἔμπροσθεν , ἡνίκα ὁ ὄρχις ἀποδείκνυμι ἀλλοιόω φύω ὁ σύμπας σῶμα , καί γίγνομαι διά αὐτός ἄρσην τε καί θῆλυς , κατά ὁ ἑαυτοῦ φύσις οὔτε ἄρσην ὑπάρχω οὔτε θῆλυς . ὁ γάρ ἀπόδειξις ἕπομαι μανθάνω κᾀκεῖνος ὁ λόγος ἀποδείκνυμι καί ὁ νῦν λέγω , ὅτι μήτε περιέχω μήτε γεννάω σπέρμα κατά ὁ ἀδενοειδής παραστάτης . εἰ δέ καί ὁ λέγω αὐτός ἄρτι δύο χρεία ἀληθής τις εὑρίσκω νομίζω , πάρειμι χράω καί οὗτος ὁ εὕρημα πρός ὁ μή κωλύω ζητέω ἄλλος τις ἀγαθός . ὑπέρ δέ ὁ μή περιέχω σπέρμα κατά αὐτός , ὡς ἱκανός ἀποδείκνυμι , πείθω χρή καί συγγιγνώσκω ὁ πρό ἐγώ ἐξαπατάω ὑπό ὁ ἐπί ὁ ἄρσην εἰς ὁ αὐτός τόπος ἀναστόμωσις ὁ ὄντως σπερματικός . ὁ γάρ ὁ χωρίον κοινωνία καί ὁ ὁ χρεία αὐτός κοινωνία ἐνδείκνυμι πιθανός μέν , οὐ ἀληθής δέ , καθά ἐγώ ἄρτιος ἐνδείκνυμι .