galenus.de-sanitate-tuenda-libri-vi 1.12
Πάλιν οὖν ὁ λόγος ἐπὶ τὸν ἄριστα κατεσκευασμένον παῖδα ἐπανελθὼν τὴν ἀπὸ τῆς πρώτης ἑβδομάδος ἡλικίαν αὐτοῦ μέχρι τῆς δευτέρας ἐκδιηγείσθω , κατά τε τὴν κρᾶσιν ὁποία τίς ἐστι καὶ ὧν τινων χρῄζει διαιτημάτων . ἡ μὲν δὴ κρᾶσις , ὡς κᾀν τοῖς περὶ κράσεων ὑπομνήμασι δέδεικται , θερμὴ μέν ἐστιν ὁμοίως , ὑγρὰ δὲ οὐχ ὁμοίως . ἀεὶ γὰρ ἀπὸ τῆς πρώτης γενέσεως ἅπαν ζῶον ὁσημέραι γίνεται ξηρότερον , οὐ μὴν θερμότερόν γε ἢ ψυχρότερον ὡσαύτως ἐπὶ πάσαις ἡλικίαις . ἀλλ’ ὅσα μὲν ἄριστα κατεσκεύασται σώματα , παραπλησία πως ἡ θερμότης ἐπὶ τούτων ἄχρι τῆς ἀκμῆς παραμένει · ὅσα δὲ ὑγρότερα καὶ ψυχρότερα τῶν ἀρίστων ἐστὶν , αὐξάνεται τούτων ἡ θερμότης . ἀλλ’ ὅ γε νῦν λόγος οὐχ ὑπὲρ ἐκείνων ἐστίν . ὁ δὲ ἄριστα κατεσκευασμένος ἐκεῖνος ἄχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκαέτιδος ἡλικίας ἐν τῇ προειρημένῃ διαίτῃ φυλαττέσθω , γυμναζόμενός τε μήτε πάνυ πολλὰ μήτε βίαια , μή πως αὐτοῦ τὴν αὔξησιν ἐπίσχωμεν , καὶ λουόμενος ἐν θερμοῖς μᾶλλον ἢ ψυχροῖς λουτροῖς , οὔπω γὰρ οὐδὲ τούτων ἀλύπως ἀνέχεσθαι δυνήσεται . πλαττέσθω δὲ καὶ τὴν ψυχὴν ἐν τῷδε τῆς ἡλικίας καὶ μάλιστα δι’ ἐθισμῶν καὶ σεμνῶν μαθημάτων , ὅσα μάλιστα ψυχὴν ἐργάζεσθαι κοσμίαν ἱκανά · πρὸς γὰρ τὰ μέλλοντα κατὰ τὴν ἑξῆς ἡλικίαν αὐτοῦ περὶ τὸ σῶμα πραχθήσεσθαι μέγιστον ἐφόδιόν ἐστιν ἡ εὐκοσμία τε καὶ εὐπείθεια . μετὰ δὲ τὴν δευτέραν ἑβδομάδα μέχρι τῆς τρίτης εἰ μὲν εἰς τὴν ἄκραν εὐεξίαν ἄγειν αὐτὸν ἐθέλοις , ἤτοι στρατιώτην τινὰ γενναῖον , ἢ παλαιστικὸν , ἢ ὁπωσοῦν ἰσχυρὸν ἀπεργάσασθαι βουλόμενος , ἧττον τῶν τῆς ψυχῆς ἀγαθῶν , ὅσα γε εἰς ἐπιστήμην τινὰ καὶ σοφίαν ἄγει , προνοήσῃ . τὰ μὲν γὰρ εἰς ἦθος ἐν τῷδε μάλιστα τῆς ἡλικίας ἀκριβωθῆναι προσήκει . εἰ δὲ τὰ μὲν κατὰ τὸ σῶμα μέχρι τοῦ κρατυνθῆναι τὰ μόρια καὶ περιποιῆσαί τινα ἕξιν ὑγιεινὴν καὶ αὐξῆσαι προαιροῖο , τὸ δὲ λογικὸν τῆς ψυχῆς τοῦ μειρακίου κοσμῆσαι σπουδάζοις , οὐ τῆς αὐτῆς ἐπ’ ἀμφοῖν διαίτης δεήσῃ . καίτοι καὶ τρίτον ἂν καὶ τέταρτον εἶδος βίου εὑρεθείη ποτὲ , τῶν μὲν ἐπί τινα βάναυσον ἀφιγμένων τέχνην , καὶ ταύτην ἤτοι γυμνάζουσαν , ἢ ἀγύμναστον φυλάττουσαν τὸ σῶμα , τῶν δὲ ἐπὶ γεωργίας , ἢ ἐμπορίας , ἤ τι τοιοῦτον ἕτερον . ὥστε καὶ χαλεπὸν εἶναι δοκεῖ ἀριθμῷ τινι περιλαβεῖν πάσας τῶν βίων τὰς ἰδέας . τῆς μὲν γὰρ ὑγιεινῆς τέχνης ἐπάγγελμά ἐστιν ἅπασιν ἀνθρώποις ὑποθήκας διδόναι πρὸς ὑγίειαν , ἤτοι καθ’ ἕκαστον ἰδίας , ἢ κοινῇ σύμπασιν ἁρμοττούσας , ἢ τὰς μέν τινας ἰδίας αὐτῶν , τὰς δὲ κοινάς . οὐ μὴν ἐγχωρεῖ περὶ πάντων ἅμα διελθεῖν , ἀλλὰ πρῶτον μὲν , ὡς ἄν τις ἐπὶ μήκιστον ἐκτείνων τὴν ζωὴν ὑγιαίνῃ τὰ πάντα · χρὴ δ’ , οἶμαι , τὸν τοιοῦτον βίον ἁπάσης ἀναγκαίας πράξεως ἀποκεχωρηκέναι , μόνῳ σχολάζοντα τῷ σώματι · δεύτερον δὲ μεθ’ ὑποθέσεως ἢ τέχνης , ἢ πράξεως , ἢ ἐπιτηδεύματος , ἢ ὑπηρεσίας τινὸς , ἤτοι πολιτικῆς , ἢ ἰδιωτικῆς , ἢ ὅλως ἀναγκαίας ἀσχολίας . οὐ δὴ γὰρ ἄλλως ἂν εἴη σαφὴς ὁ λόγος , οὔτ’ εὐμνημόνευτος , οὔτε μεθόδῳ περαινόμενος ἡμῖν γίνοιτο χωρὶς τῆς εἰρημένης ἄρτι τάξεως . ἐπὶ δὲ τὴν πρώτην ἀνέλθωμεν ὑπόθεσιν , ἐπιδείξωμέν τε , ὅπως ἄν τις ἀρίστης τυχὼν κατασκευῆς σώματος , ἀποχωρήσας ἁπάντων τῶν κατὰ τὸν βίον εἰς τὸ κοινὸν συντελούντων , ἑαυτῷ μόνῳ ζήσειε , μήτε νοσήσας μηδέποτε , καθόσον οἷόν τε , μήτε ἀποθανὼν ἔμπροσθεν τοῦ μηκίστου χρόνου τῆς ζωῆς . ἄφθαρτον μὲν γὰρ ποιῆσαι τὸ γεννητὸν οὐχ οἷόν τε , κᾂν ὅτι μάλιστα τῶν καθ’ ἡμᾶς νῦν τις ἀνὴρ φιλόσοφος ἐπειρᾶτο δεικνύναι τοῦτο διὰ τοῦ θαυμασίου τούτου συγγράμματος , ἐν ᾧ διδάσκει τὴν ὁδὸν τῆς ἀθανασίας . ἐπὶ πλεῖστον δὲ χρόνον προσήκει ἐγχωρεῖν ποιῆσαι τὸ σῶμα , καὶ μάλιστα τοῦ κάλλιστα πεφυκότος . ἔνια γὰρ οὕτως εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς κατεσκεύασται κακῶς , ὡς μηδ’ εἰς ἑξηκοστὸν ἔτος ἀφικέσθαι δύνασθαι , κᾂν αὐτὸν αὐτοῖς ἐπιστήσῃς τὸν Ἀσκληπιόν . ἀλλ’ οὐ νῦν περὶ ἐκείνων ὁ λόγος . ἐπὶ δὲ τὸν κατεσκευασμένον ἄριστα πάλιν ἐπανελθόντες ἀναμνήσωμεν ὧν ἐν ἀρχαῖς ἀπεδείξαμεν , ὡς ἐσθίειν μὲν καὶ πίνειν ἀναγκαῖον ἡμῖν , ἐπειδὴ διαπαντὸς ἀποῤῥεῖ τι τοῦ σώματος ἡμῶν , ἐπεὶ δὲ ἐσθίομέν τε καὶ πίνομεν , ἀναγκαῖον αὖθίς ἐστιν τῆς τῶν περιττωμάτων προνοεῖσθαι κενώσεως . ἐπεὶ δὲ τούτων ἐστὶν εἴδη πολλὰ , τὰ μὲν τῆς ἐν τῇ γαστρὶ πεπτομένης τροφῆς , τὰ δὲ τῆς ἐν ἥπατι καὶ ἀρτηρίαις καὶ φλεψὶ , τὰ δὲ τῆς καθ’ ἕκαστον μόριόν ἐστι περιττώματα , χρὴ δήπου καὶ τὴν κένωσιν αὐτῶν ἰδίαν εἶναι καθ’ ἕκαστον , ὥσπερ γε καὶ ἡ φύσις αὐτὴ φαίνεται τοῦτ’ ἐξ ἀρχῆς ἐργασαμένη . παρεσκεύασε γὰρ τοῖς ζώοις ὄργανα πολλὰ , τὰ μὲν ἐκκαθαίροντά τε καὶ διακρίνοντα ταυτὶ τὰ περιττώματα , τὰ δὲ παράγοντα , τὰ δὲ ἀθροίζοντα , τὰ δὲ ἐκκρίνοντα . καὶ λέλεκται μὲν ὑπὲρ ἁπάντων ἐπὶ πλέον ἔν τε τοῖς τῶν φυσικῶν δυνάμεων ὑπομνήμασι κᾀν τοῖς περὶ χρείας μορίων · ἐν δὲ τῷ παρόντι ἔσται καὶ ταῦθ’ ἡμῖν ὑπόθεσις τῶν λόγων . τὸ μὲν γὰρ πρῶτον περίττωμα διακρίνεταί τε καὶ προπέμπεται κατὰ βραχὺ διὰ πάντων τῶν ἐντέρων ἄχρι τῆς κατὰ τὸ καλούμενον ἀπευθυσμένον ἀξιολόγου κοιλότητος , ἧς κατὰ τὸ πέρας ἐπίκεινται μύες , εἴργοντές τε καὶ κατέχοντες ἔνδον αὐτὸ , καὶ κωλύοντες ἀκαίρως ἐκρεῖν · ἐπειδὰν δ’ ἱκανῶς ἀθροισθὲν ἀνιαρὸν ᾖ τῷ ζώῳ , τηνικαῦτα παρίασιν ἔξω φέρεσθαι , συντελούντων πρὸς τὸ τάχος τῆς ἀφόδου τῶν κατ’ ἐπιγάστριον μυῶν ἅμα τῷ διαφράγματι . τὸ δ’ ἐν ἥπατι περίττωμα , τὸ μὲν οἷόν περ τὸ καλούμενον ἄνθος ἐν τοῖς οἴνοις ἐστὶ , τὸ δ’ οἷόν περ ἡ τρύξ . ἕλκεται δὲ τὸ μὲν ἕτερον ὑπὸ τῆς ὑποκειμένης τῷ σπλάγχνῳ κύστεως , τὸ δ’ ἕτερον ὑπὸ τοῦ σπληνός · ἀθροισθέντα δὲ ἐν τούτοις ἐκκρίνεται , τὸ μὲν εἰς τὴν ἀρχὴν τῶν λεπτῶν ἐντέρων , τὸ δ’ εἰς αὐτὴν τὴν γαστέρα , καὶ ἀπὸ τούτων ἤδη διὰ πάντων τῶν ἐντέρων ἅμα τῷ ξηροτέρῳ περιττώματι τῆς τροφῆς διεξέρχεται . τὸ δὲ ἐν φλεψὶ καὶ ἀρτηρίαις περίττωμα τοιοῦτόν ἐστιν , οἷον ὀῤῥὸς ἐν τῷ πηγνυμένῳ γάλακτι . καθῄραντες δὲ καὶ τοῦτο οἱ νεφροὶ τῇ κύστει παραπέμπουσιν · ἡ δ’ ἀθροίζει τρόπον ὁμοιότατον τῷ πρόσθεν εἰρημένῳ περὶ τοῦ ξηροῦ περιττώματος · ἐπίκειται γάρ τις καὶ τῇδε κατὰ τὸν ἔκρουν ἐπικάρσιος μῦς , κλείων οὕτως ἀκριβῶς τὸ στόμιον , ὡς μηδὲν ἔξω παραῤῥεῖν . ἐπειδὰν δὴ καὶ τοῦθ’ ἱκανῶς ἤδη γινόμενον ἀνιᾷ τὸ ζῶον , ἀφίσταται μὲν ὁ μῦς τῆς φρουρᾶς , ἀνιείς τε καὶ χαλῶν ἑαυτὸν , ἐκκρίνει δὲ τὸ περιττὸν ἅπαν ἡ κύστις , ἐπιβοηθούντων αὖ καὶ τῇδε πρὸς τὸ τάχος τῆς τῶν ξηρῶν περιττωμάτων ἐξόδου μυῶν τῶν κατὰ τὸ ἐπιγάστριον . τὸ δ’ ὑπόλοιπον γένος τῶν περιττωμάτων γίνεται μὲν ἐν ἑκάστῳ μορίῳ τοῦ τρέφοντος αὐτὰ χυμοῦ , τὸ μὲν οἷον ἡμίπεπτόν τι λείψανον , ἀδυνατῆσαν ἐξομοιωθῆναι τῷ τρεφομένῳ , τὸ δ’ , ὅπερ ἦν ἔμπροσθεν ἀναδόσεως ὄχημα , πληρῶσαν τὴν χρείαν , ὑγρὸν καὶ λεπτὸν ὂν , οἷόν περ τὸ προειρημένον ὀῤῥῶδες , ἐκ τῶν ἀγγείων εἰς τὴν κύστιν περιῤῥεῖ . τούτῳ τῷ περιττώματι πόρος μὲν οὐδείς ἐστιν ἀποτεταγμένος ὑπὸ τῆς φύσεως , ἐκκρίνεται δὲ διά τε τῶν μαλακῶν σωμάτων φερόμενον , εἰκόντων αὐτοῦ τῇ ῥύμῃ ; καὶ μάλισθ’ ὅταν ὑπὸ πνεύματος ἀθροωτέρου ὁρμήσαντος ὠθῆται , καὶ μέντοι καὶ διὰ τῶν σμικρῶν ἁπάντων πόρων , ὧν ἐστι πλῆρες ὅλον τε τὸ σῶμα καὶ σύμπαν τὸ δέρμα . λέλεκται δ’ ὑπὲρ τῆς γενέσεως αὐτῶν ἐν τοῖς περὶ κράσεων . τὸ μὲν δὴ λεπτότατον περίττωμα ῥᾳδίως ἐκκρίνεται , πρός τε τῆς ἐμφύτου θερμότητος εἰς ἰδέαν ἀτμοῦ λυόμενον , ὑπό τε βιαίας κινήσεως ἀθρόως ἐκρηγνύμενον . ὀνομάζεται δὲ τὸ μὲν οὕτως ἐκκριθὲν ἱδρώς · τὸ δὲ ἕτερον ; οὐδὲν ἔχον ὄνομα , ὅτι οὐδὲ γινώσκεται τοῖς πολλοῖς , ἅτε τὴν ὄψιν ἐκφεῦγον ὑπὸ λεπτότητος , ἄδηλος αἰσθήσει διαπνοὴ κέκληται πρὸς αὐτῶν τῶν φωρασάντων αὐτὸ τῷ λογισμῷ . κατὰ τήνδε τὴν ἄδηλον αἰσθήσει διαπνοὴν ἐκκρίνεταί τι καὶ τοῦ παχυτέρου περιττώματος . ἰσχυροτέρας δὲ δεῖ τῷδε καὶ τῆς ἀγούσης θερμότητος , καὶ τῆς ὠθούσης ῥύμης , ἢ κίνδυνος αὐτῷ στῆναι κατά γε τὸ δέρμα , πρὶν ἐξαφικέσθαι πρὸς τὸ πέρας . ἐκ τούτου τοῦ περιττώματος ἥ τε τῶν τριχῶν ἐδείκνυτο γένεσις , οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ ὁ περὶ τοῖς δέρμασιν ἀθροιζόμενος ἅπασι ῥύπος . εἴρηταί μοι σχεδὸν τὰ ἀναγκαῖα ἅπαντα τοῦ λόγου κεφάλαια τῆς τῶν περιττωμάτων γενέσεώς τε ἅμα καὶ κενώσεως , ἀποδεδειγμένα μὲν ἐν ἑτέραις πραγματείαις , ὧν ὀλίγον ἔμπροσθεν ἐμνημόνευσα , μελλήσοντα δ’ ὑπόθεσις ἀναγκαία γενήσεσθαι τοῖς νῦν ἐνεστηκόσι λόγοις . ἐπειδὴ γὰρ ἐκκενοῦσθαι χρὴ ταῦτα , μοχθηρὰ ταῖς ποιότησιν ὑπάρχοντα , κᾂν Ἀσκληπιάδης μὴ βούληται , χρὴ πρῶτον μὲν ἐπίστασθαι τὰς αἰτίας αὐτῶν τῆς ἐπισχέσεως , ἐφεξῆς δὲ πειρᾶσθαι μήτε περιπίπτειν αὐταῖς , εἰ δὲ καὶ περιπέσοιμέν ποτε , διὰ ταχέων ἐπανορθοῦσθαι τὸ σφάλμα πειρᾶσθαι . τὸ μὲν δὴ μὴ περιπίπτειν ἐκ τοῦ γινώσκειν , πότερον αὐτάρκως ἀποκρίνεται , ἢ μὴ , περιγίνεται · τὸ δ’ ἐπανορθοῦσθαι μεθόδου τινὸς ἑτέρας προσδεῖται .
Lemmas: πάλιν οὖν ὁ λόγος ἐπί ὁ ἀγαθός κατασκευάζω παῖς ἐπανέρχομαι ὁ ἀπό ὁ πρῶτος ἑβδομάς ἡλικία αὐτός μέχρι ὁ δεύτερος ἐκδιηγέομαι , κατά τε ὁ κρᾶσις ὁποῖος τις εἰμί καί ὅς τις χρῄζω διαίτημα . ὁ μέν δή κρᾶσις , ὡς εἰͅν ὁ περί κρᾶσις ὑπόμνημα δείκνυμι , θερμός μέν εἰμί ὅμοιος , ὑγρός δέ οὐ ὅμοιος . ἀεί γάρ ἀπό ὁ πρῶτος γένεσις ἅπας ζῷον ὁσημέραι γίγνομαι ξηρός , οὐ μήν θερμός γε ἤ ψυχρός ὡσαύτως ἐπί πᾶς ἡλικία . ἀλλά ὅσος μέν ἀγαθός κατασκευάζω σῶμα , παραπλήσιος πως ὁ θερμότης ἐπί οὗτος ἄχρι ὁ ἀκμή παραμένω · ὅσος δέ ὑγρός καί ψυχρός ὁ ἀγαθός εἰμί , αὐξάνω οὗτος ὁ θερμότης . ἀλλά ὁ γε νῦν λόγος οὐ ὑπέρ ἐκεῖνος εἰμί . ὁ δέ ἀγαθός κατασκευάζω ἐκεῖνος ἄχρι ὁ τεσσαρεσκαιδεκαέτις ἡλικία ἐν ὁ προλέγω δίαιτα φυλάσσω , γυμνάζω τε μήτε πάνυ πολύς μήτε βίαιος , μή πως αὐτός ὁ αὔξησις ἐπέχω , καί λούω ἐν θερμός μάλα ἤ ψυχρός λουτρόν , οὔπω γάρ οὐδέ οὗτος ἄλυπος ἀνέχω δύναμαι . πλήσσω δέ καί ὁ ψυχή ἐν ὅδε ὁ ἡλικία καί μάλα διά ἐθισμός καί σεμνός μάθημα , ὅσος μάλα ψυχή ἐργάζομαι κόσμιος ἱκανός · πρός γάρ ὁ μέλλω κατά ὁ ἑξῆς ἡλικία αὐτός περί ὁ σῶμα πράσσω μέγας ἐφόδιον εἰμί ὁ εὐκοσμία τε καί εὐπείθεια . μετά δέ ὁ δεύτερος ἑβδομάς μέχρι ὁ τρίτος εἰ μέν εἰς ὁ ἄκρος εὐεξία ἄγω αὐτός ἐθέλω , ἤτοι στρατιώτης τις γενναῖος , ἤ παλαιστικός , ἤ ὁπωσοῦν ἰσχυρός ἀπεργάζομαι βούλομαι , ἥσσων ὁ ὁ ψυχή ἀγαθός , ὅσος γε εἰς ἐπιστήμη τις καί σοφία ἄγω , προνοέω . ὁ μέν γάρ εἰς ἦθος ἐν ὅδε μάλα ὁ ἡλικία ἀκριβόω προσήκω . εἰ δέ ὁ μέν κατά ὁ σῶμα μέχρι ὁ κρατύνω ὁ μόριον καί περιποιέω τις ἕξις ὑγιεινός καί αὐξάνω προαιρέω , ὁ δέ λογικός ὁ ψυχή ὁ μειράκιον κοσμέω σπουδάζω , οὐ ὁ αὐτός ἐπί ἄμφω δίαιτα δέω . καίτοι καί τρίτος ἄν καί τέταρτος εἶδος βίος εὑρίσκω ποτέ , ὁ μέν ἐπί τις βάναυσος ἀφικνέομαι τέχνη , καί οὗτος ἤτοι γυμνάζω , ἤ ἀγύμναστος φυλάσσω ὁ σῶμα , ὁ δέ ἐπί γεωργία , ἤ ἐμπορία , ἤ τις τοιοῦτος ἕτερος . ὥστε καί χαλεπός εἰμί δοκέω ἀριθμός τις περιλαμβάνω πᾶς ὁ βίος ὁ ἰδέα . ὁ μέν γάρ ὑγιεινός τέχνη ἐπάγγελμα εἰμί ἅπας ἄνθρωπος ὑποθήκη δίδωμι πρός ὑγίεια , ἤτοι κατά ἕκαστος ἴδιος , ἤ κοινῇ σύμπας ἁρμόζω , ἤ ὁ μέν τις ἴδιος αὐτός , ὁ δέ κοινός . οὐ μήν ἐγχωρέω περί πᾶς ἅμα διέρχομαι , ἀλλά πρῶτος μέν , ὡς ἄν τις ἐπί μήκιστος ἐκτείνω ὁ ζωή ὑγιαίνω ὁ πᾶς · χρή δέ , οἴομαι , ὁ τοιοῦτος βίος ἅπας ἀναγκαῖος πρᾶξις ἀποχωρέω , μόνος σχολάζω ὁ σῶμα · δεύτερος δέ μετά ὑπόθεσις ἤ τέχνη , ἤ πρᾶξις , ἤ ἐπιτήδευμα , ἤ ὑπηρεσία τις , ἤτοι πολιτικός , ἤ ἰδιωτικός , ἤ ὅλος ἀναγκαῖος ἀσχολία . οὐ δή γάρ ἄλλος ἄν εἰμί σαφής ὁ λόγος , οὔτε εὐμνημόνευτος , οὔτε μέθοδος περαίνω ἐγώ γίγνομαι χωρίς ὁ λέγω ἄρτι τάξις . ἐπί δέ ὁ πρῶτος ἀνέρχομαι ὑπόθεσις , ἐπιδείκνυμι τε , ὅπως ἄν τις ἀγαθός τυγχάνω κατασκευή σῶμα , ἀποχωρέω ἅπας ὁ κατά ὁ βίος εἰς ὁ κοινός συντελέω , ἑαυτοῦ μόνος ζάω , μήτε νοσέω μηδέποτε , καθόσον οἷος τε , μήτε ἀποθνῄσκω ἔμπροσθεν ὁ μήκιστος χρόνος ὁ ζωή . ἄφθαρτος μέν γάρ ποιέω ὁ γεννητός οὐ οἷος τε , ἔͅν ὅτι μάλα ὁ κατά ἐγώ νῦν τις ἀνήρ φιλόσοφος πειράω δείκνυμι οὗτος διά ὁ θαυμάσιος οὗτος σύγγραμμα , ἐν ὅς διδάσκω ὁ ὁδός ὁ ἀθανασία . ἐπί πολύς δέ χρόνος προσήκω ἐγχωρέω ποιέω ὁ σῶμα , καί μάλα ὁ καλός φύω . ἔνιοι γάρ οὕτως εὐθύς ἐκ ἀρχή κατασκευάζω κακός , ὡς μηδέ εἰς ἑξηκοστός ἔτος ἀφικνέομαι δύναμαι , ἔͅν αὐτός αὐτός ἐφίστημι ὁ Ἀσκληπιός . ἀλλά οὐ νῦν περί ἐκεῖνος ὁ λόγος . ἐπί δέ ὁ κατασκευάζω ἀγαθός πάλιν ἐπανέρχομαι ἀναμιμνῄσκω ὅς ἐν ἀρχή ἀποδείκνυμι , ὡς ἐσθίω μέν καί πίνω ἀναγκαῖος ἐγώ , ἐπειδή διαπαντός ἀπορρέω τις ὁ σῶμα ἐγώ , ἐπεί δέ ἐσθίω τε καί πίνω , ἀναγκαῖος αὖθις εἰμί ὁ ὁ περίσσωμα προνοέω κένωσις . ἐπεί δέ οὗτος εἰμί εἶδος πολύς , ὁ μέν ὁ ἐν ὁ γαστήρ πέσσω τροφή , ὁ δέ ὁ ἐν ἧπαρ καί ἀρτηρία καί φλέψ , ὁ δέ ὁ κατά ἕκαστος μόριον εἰμί περίσσωμα , χρή δήπου καί ὁ κένωσις αὐτός ἴδιος εἰμί κατά ἕκαστος , ὥσπερ γε καί ὁ φύσις αὐτός φαίνω οὗτος ἐκ ἀρχή ἐργάζομαι . παρασκευάζω γάρ ὁ ζῷον ὄργανον πολύς , ὁ μέν ἐκκαθαίρω τε καί διακρίνω οὗτος ὁ περίσσωμα , ὁ δέ παράγω , ὁ δέ ἀθροίζω , ὁ δέ ἐκκρίνω . καί λέγω μέν ὑπέρ ἅπας ἐπί πολύς ἐν τε ὁ ὁ φυσικός δύναμις ὑπόμνημα εἰͅν ὁ περί χρεία μόριον · ἐν δέ ὁ πάρειμι εἰμί καί οὗτος ἐγώ ὑπόθεσις ὁ λόγος . ὁ μέν γάρ πρῶτος περίσσωμα διακρίνω τε καί προπέμπω κατά βραχύς διά πᾶς ὁ ἔντερον ἄχρι ὁ κατά ὁ καλέω ἀπευθύνω ἀξιόλογος κοιλότης , ὅς κατά ὁ πέρας ἐπίκειμαι μῦς , ἔργω τε καί κατέχω ἔνδον αὐτός , καί κωλύω ἄκαιρος ἐκρέω · ἐπειδάν δέ ἱκανός ἀθροίζω ἀνιαρός εἰμί ὁ ζῷον , τηνικαῦτα παρέρχομαι ἔξω φέρω , συντελέω πρός ὁ τάχος ὁ ἄφοδος ὁ κατά ἐπιγάστριος μῦς ἅμα ὁ διάφραγμα . ὁ δέ ἐν ἧπαρ περίσσωμα , ὁ μέν οἷος περ ὁ καλέω ἄνθος ἐν ὁ οἶνος εἰμί , ὁ δέ οἷος περ ὁ τρύξ . ἕλκω δέ ὁ μέν ἕτερος ὑπό ὁ ὑπόκειμαι ὁ σπλάγχνον κύστις , ὁ δέ ἕτερος ὑπό ὁ σπλήν · ἀθροίζω δέ ἐν οὗτος ἐκκρίνω , ὁ μέν εἰς ὁ ἀρχή ὁ λεπτός ἔντερον , ὁ δέ εἰς αὐτός ὁ γαστήρ , καί ἀπό οὗτος ἤδη διά πᾶς ὁ ἔντερον ἅμα ὁ ξηρός περίσσωμα ὁ τροφή διεξέρχομαι . ὁ δέ ἐν φλέψ καί ἀρτηρία περίσσωμα τοιοῦτος εἰμί , οἷος ὀρός ἐν ὁ πήγνυμι γάλα . καθῄρημι δέ καί οὗτος ὁ νεφρός ὁ κύστις παραπέμπω · ὁ δέ ἀθροίζω τρόπος ὅμοιος ὁ πρόσθεν λέγω περί ὁ ξηρός περίσσωμα · ἐπίκειμαι γάρ τις καί ὅδε κατά ὁ ἔκροος ἐπικάρσιος μῦς , κλείω οὕτως ἀκριβής ὁ στόμιον , ὡς μηδείς ἔξω παραρρέω . ἐπειδάν δή καί οὗτος ἱκανός ἤδη γίγνομαι ἀνιάω ὁ ζῷον , ἀφίστημι μέν ὁ μῦς ὁ φρουρά , ἀνίημι τε καί χαλάω ἑαυτοῦ , ἐκκρίνω δέ ὁ περισσός ἅπας ὁ κύστις , ἐπιβοηθέω αὖ καί ὅδε πρός ὁ τάχος ὁ ὁ ξηρός περίσσωμα ἔξοδος μῦς ὁ κατά ὁ ἐπιγάστριος . ὁ δέ ὑπόλοιπος γένος ὁ περίσσωμα γίγνομαι μέν ἐν ἕκαστος μόριον ὁ τρέφω αὐτός χυμός , ὁ μέν οἷος ἡμίπεπτος τις λείψανον , ἀδυνατέω ἐξομοιόω ὁ τρέφω , ὁ δέ , ὅς εἰμί ἔμπροσθεν ἀνάδοσις ὄχημα , πληρόω ὁ χρεία , ὑγρός καί λεπτός εἰμί , οἷος περ ὁ προλέγω ὀρρώδης , ἐκ ὁ ἀγγεῖον εἰς ὁ κύστις περιρρέω . οὗτος ὁ περίσσωμα πόρος μέν οὐδείς εἰμί ἀποτάσσω ὑπό ὁ φύσις , ἐκκρίνω δέ διά τε ὁ μαλακός σῶμα φέρω , εἴκω αὐτός ὁ ῥύμη ; καί μάλα ὅταν ὑπό πνεῦμα ἀθρόος ὁρμάω ὠθέω , καί μέντοι καί διά ὁ μικρός ἅπας πόρος , ὅς εἰμί πλήρης ὅλος τε ὁ σῶμα καί σύμπας ὁ δέρμα . λέγω δέ ὑπέρ ὁ γένεσις αὐτός ἐν ὁ περί κρᾶσις . ὁ μέν δή λεπτός περίσσωμα ῥᾴδιος ἐκκρίνω , πρός τε ὁ ἔμφυτος θερμότης εἰς ἰδέα ἀτμός λύω , ὑπό τε βίαιος κίνησις ἀθρόος ἐκρήγνυμι . ὀνομάζω δέ ὁ μέν οὕτως ἐκκρίνω ἱδρώς · ὁ δέ ἕτερος ; οὐδείς ἔχω ὄνομα , ὅτι οὐδέ γιγνώσκω ὁ πολύς , ἅτε ὁ ὄψις ἐκφεύγω ὑπό λεπτότης , ἄδηλος αἴσθησις διαπνοή καλέω πρός αὐτός ὁ φωράω αὐτός ὁ λογισμός . κατά ὅδε ὁ ἄδηλος αἴσθησις διαπνοή ἐκκρίνω τις καί ὁ παχύς περίσσωμα . ἰσχυρός δέ δέω ὅδε καί ὁ ἄγω θερμότης , καί ὁ ὠθέω ῥύμη , ἤ κίνδυνος αὐτός ἵστημι κατά γε ὁ δέρμα , πρίν ἐξαφικνέομαι πρός ὁ πέρας . ἐκ οὗτος ὁ περίσσωμα ὁ τε ὁ θρίξ δείκνυμι γένεσις , οὐ ἦκα δέ καί ὁ περί ὁ δέρμα ἀθροίζω ἅπας ῥύπος . λέγω ἐγώ σχεδόν ὁ ἀναγκαῖος ἅπας ὁ λόγος κεφάλαιος ὁ ὁ περίσσωμα γένεσις τε ἅμα καί κένωσις , ἀποδείκνυμι μέν ἐν ἕτερος πραγματεία , ὅς ὀλίγος ἔμπροσθεν μνημονεύω , μέλλω δέ ὑπόθεσις ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ νῦν ἐνίστημι λόγος . ἐπειδή γάρ ἐκκενόω χρή οὗτος , μοχθηρός ὁ ποιότης ὑπάρχω , ἔͅν Ἀσκληπιάδης μή βούλομαι , χρή πρῶτος μέν ἐπίσταμαι ὁ αἰτία αὐτός ὁ ἐπίσχεσις , ἐφεξῆς δέ πειράω μήτε περιπίπτω αὐτός , εἰ δέ καί περιπίπτω ποτέ , διά ταχύς ἐπανορθόω ὁ σφάλμα πειράω . ὁ μέν δή μή περιπίπτω ἐκ ὁ γιγνώσκω , πότερος αὔταρκος ἀποκρίνω , ἤ μή , περιγίγνομαι · ὁ δέ ἐπανορθόω μέθοδος τις ἕτερος προσδέω .