galenus.de-sanitate-tuenda-libri-vi 4.7
Ἀλλ’ ἐπεὶ καὶ περὶ τούτων αὐτάρκως εἴρηται , καιρὸς ἂν εἴη τῆς ὑπολοίπου διαθέσεως ὑπάρξασθαι , καθ’ ἣν ἅμα τῇ ἑλκώδει διαθέσει καὶ τὸ τῶν ὠμῶν πλῆθος εἰς τὴν ἕξιν ἀνελήφθη . γίνεται δὲ ταῦτα κατ’ ἐκείνας μάλιστα τὰς περιστάσεις τῶν πραγμάτων , ἐν αἷς ἤτοι θάλπος ἢ γυμνάσιον ἄμετρον ἐκ τῶν φλεβῶν εἰς τὰς σάρκας ἀναρπάζει τοὺς ὠμοὺς χυμοὺς , οὐδεμίαν ἐν τῷ παρόντι πρόσφατον ἀπεψίαν ἠπεπτηκότων , ὡς , εἴ γε καὶ τοῦτο συνέλθοι , σύμπαν οὕτως ἐμπλησθήσεται τῶν ὠμῶν χυμῶν τὸ σῶμα . καὶ λεχθήσεται μὲν ὀλίγον ὕστερον , ὡς χρὴ καὶ τὴν τοιαύτην ἐπανορθοῦσθαι διάθεσιν . ἀλλ’ ἐπεὶ τὸ σύνθετον ὕστερόν τέ ἐστι καὶ δεύτερον τῶν ἁπλῶν , ἄμεινον ἂν εἴη περὶ τῆς ὑπολοίπου διαθέσεως ἁπλῆς διελθόντας ἐπὶ τὰς συνθέτους αὖθις ἰέναι . καίτοι γε οὐδὲ ταύτην ἀκριβῶς ἁπλῆν χρὴ νομίζειν , ἀλλ’ ὡς ἐν αὐτομάτοις κόποις ἁπλῆν . ὑποκειμένης γὰρ τῆς τὸν κόπον ἐργαζομένης διαθέσεως , ἐπιμίγνυμεν αὐτῇ τὰς ἄλλας . ἀλλ’ ὅτι καὶ κατὰ τὴν μίξιν ἐνίοτε μὲν ἁπλῆ καὶ μία μίγνυται διάθεσις , ἐνίοτε δὲ σύνθετος , οὕτως ὠνομάσαμεν ἁπλῆν , ὑπὲρ ἧς ὁ λόγος ἐνέστηκεν . ἔστω δὲ τὸ πλῆθος τῶν ὠμῶν χυμῶν ἐν τοῖς στερεοῖς τοῦ ζώου μέρεσιν , οὐκ ἐν ταῖς φλεψὶν , ἅμα τῷ καὶ τὴν ἑλκώδη τοῦ κόπου διάθεσιν ἐν τοῖς αὐτοῖς ὑπάρχειν · ἡ γὰρ ἐξ ἀρχῆς ὑπόθεσις τοῦ λόγου τοιαύτη τις ἦν . ὡς οὖν ἐφ’ οἷς κατὰ τὰς φλέβας ἦν , καὶ μάλιστα κατὰ τὰς πρώτας τῶν ὠμῶν , ἐφυλαττόμεθα τὰ θερμαίνοντα , δεδιότες εἰς τὴν ἕξιν ἀναληφθῆναι τοὺς τοιούτους χυμοὺς , οὕτω νῦν οὐδὲν χρὴ δεδιέναι . δοτέον οὖν αὐτοῖς , ὅσα μέχρι τοῦ δέρματος ἐκτείνει τὴν θερμότητα , καὶ ἀνατριπτέον ἐπὶ πολὺ ἐλαίῳ χαλαστικῷ , καὶ μάλιστα μετὰ τὸν ὕπνον ἕωθεν ἐξαναστάντας · ἡ γὰρ τοιαύτη τρίψις ἅμα τε πέττει τοὺς ὠμοὺς χυμοὺς καὶ τρέφει τὸν ὄγκον τοῦ ζώου . χρὴ δ’ ἡσυχάσαι μετὰ ταῦτ’ ἄχρι πλέονος , εἰ μέλλοι καλῶς γενήσεσθαι ταῦτα . πολὺ δ’ ἐνεργέστερον ἂν ἀνύσειεν , οὗ χάριν γίνεται , βραχέα τε σιτία προσενηνεγμένου κατὰ τὴν προτεραίαν τοῦ ἀνθρώπου , καὶ μηδὲν ἐπὶ τῷ δείπνῳ πίνειν πλὴν κιῤῥοῦ καὶ λεπτοῦ οἴνου . μὴ γυμνάζεσθαι δὲ συνεχῶς καὶ σφοδρῶς αὐτίκα , μή πῃ λάθωμεν ἀπέπτῳ ἔτι χυμῷ ἀναγκάζοντες τρέφεσθαι τὸ σῶμα . βέλτιον οὖν ἕωθεν ἐπὶ πλεῖον ἀνατρίψαι τε καὶ μετὰ ταῦτα ἡσυχάσαι περιπατῆσαί τε τὰ μέτρια , καὶ αὖθις χρήσασθαι τρίψει πολλῇ , καὶ λουτρῷ συμμέτρῳ θερμῷ , καὶ τροφαῖς εὐχύμοις τε ἅμα καὶ μὴ γλίσχροις . εἴρηται δ’ ἔμπροσθεν αὐτῶν ἡ ὕλη , πτισάνην ἐπαινούντων ἡμῶν εἰς τὰ τοιαῦτα , καὶ τοὺς πετραίους ἰχθύας , καὶ τῶν ὀρνίθων τοὺς ὀρείους . ἐπιτήδεια δὲ καὶ τὰ λεπτύνοντα τῶν ἐδεσμάτων , ὑπὲρ ὧν ἓν ἰδίᾳ γέγραπται βιβλίον . εὐλαβεῖσθαι δὲ χρὴ μηδὲν , εἰ καὶ θερμαίνοι σφοδρῶς , ἀλλὰ καὶ τὸ διὰ τῆς καλαμίνθης φάρμακον ἀδεῶς λαμβάνειν . ἔστι δὲ ἡ σύνθεσις αὐτοῦ τοιαύτη . καλαμίνθης , καὶ γλήχωνος , καὶ πετροσελίνου , καὶ σεσέλεως ἑκάστου ἀνὰ ὀγ . β΄ , σελίνου σπέρματος , κορύμβων θύμου , ἀνὰ ὀγ . δ΄ ἑκατέρου , καὶ πρὸς τούτοις ἔτι λιβυστικοῦ μὲν ὀγ . ἑκκαίδεκα , πεπέρεως δὲ ὀκτὼ καὶ μ΄ . πεπέρεως μὲν οὖν ἔστω τὸ βαρύσταθμον ὀνομαζόμενον , σέσελι δὲ τὸ Μασσαλεωτικὸν , πετροσέλινον δὲ τὸ Μακεδονικὸν , καὶ τούτου μάλιστα τὸ Ἀστρεωτικὸν , ἡ καλαμίνθη δὲ καὶ ἡ γλήχων μάλιστα μὲν ἐκ Κρήτης , εἰ δὲ μὴ , ἀλλ’ ἐκ χωρίων ὑψηλῶν τε καὶ ξηρῶν , ὡσαύτως δὲ καὶ τὰ θύμα . τὰ μὲν οὖν ξυλώδη καὶ σκληρὰ τῶν βοτανῶν ἀποῤῥίπτειν , λαμβάνειν δ’ εἰς τὸ φάρμακον τὰ φύλλα , καὶ τούτων μάλιστα τὰ λεπτότατά τε καὶ εὐθαλέστατα καὶ ἐπ’ ἄκραις ταῖς βοτάναις , καὶ πρὸς αὐτοῖς ἄνθη τε καὶ τὰ σὺν αὐτοῖς λεπτότατα κάρφη . κόπτειν δ’ ἅμα σύμπαντα καὶ διαττᾷν χρὴ διὰ λεπτοῦ κοσκίνου · μάλιστα γὰρ εἰς ὅλην τὴν ἕξιν τοῦ ζώου τὰ τοιαῦτα φάρμακα ἀναδίδοται , καθάπερ γε τὰ παχύτερα κατὰ τὴν γαστέρα μένει , τοῖς στενοῖς ﻿ στόμασι τῶν φλεβῶν ἐναρμοσθῆναι μὴ δυνάμενα . καὶ διὰ τοῦτο καὶ τὸ Διοσπολιτικὸν ὀνομαζόμενον φάρμακον , οὗ κατὰ τὸν ἐνεστῶτα λόγον ἔμπροσθεν ἐμνημόνευσα , παχυμερέστερον εἴωθα σκευάζειν , ἐπειδὰν ὑπαχθῆναι τὴν γαστέρα δι’ αὐτοῦ δεήσῃ . καί τις οὐκ εἰδὼς τοῦτο , λεπτότατόν τε καὶ χνοωδέστατον ἐργασάμενος αὐτὸ , τὴν μὲν ὑποχώρησιν οὐδέν τι προὔτρεψεν , οὖρα δ’ ἐκίνησεν οὐκ ὀλίγα , καὶ ἡμῖν ἐκοινοῦτο , θαυμάζων τε ἅμα καὶ ζητῶν τοῦ γεγονότος τὴν ἀληθινὴν αἰτίαν . αὐτὸς μὲν γὰρ ἔφη νομίζειν ἰδιοσυγκρασίαν τινὰ τοῦ ἀνθρώπου , καὶ γὰρ ἐκάλεσεν οὕτως , αἰτίαν εἶναι τοῦ συμβεβηκότος . ὡς δὲ ἔμαθεν , ὅτι τὸ τῆς συνθέσεως εἶδος αἴτιον ἴδιον ὑπῆρχεν , αὖθις ἑτέρως ἐσκεύασε , τυχὼν τοῦ σκοποῦ . τούτου μὲν οὖν τοῦ παραγγέλματος ἐπὶ πάσης συνθέσεως φαρμάκου ἄμεινον μεμνῆσθαι . τὸ δὲ προκείμενον ἐν τῷ παρόντι λόγῳ φάρμακον ἀκριβῶς ἅπαντα λεπτὰ λαμβανέτω χάριν τοῦ ῥᾳδίως ἀναδίδοσθαί τε καὶ φέρεσθαι πάντη . μιγνύσθω δὲ τοῖς οὕτω παρεσκευασμένοις μέλι τὸ κάλλιστον , ἀκριβῶς ἀπηφρισμένον . ἡ δὲ χρῆσις αὐτοῦ γιγνέσθω μετὰ τὴν ἑωθινὴν ἀνάτριψιν , καὶ πρὸ τῶν γυμνασίων τε καὶ λουτρῶν . ἔξεστι δὲ καὶ χωρὶς τοῦ μίξαι τὸ μέλι ξηρῷ τῷ φαρμάκῳ φυλάξαντα χρῆσθαι παραπλησίως ἁλσὶ τοῖς εἰς ὄψα παρεσκευασμένοις . ἔξεστι δὲ καὶ εἰς πτισάνην ἐμβαλεῖν οἷον ὄξος ἤ τι τοιοῦτον ἀντὶ πεπέρεως . οὐ μόνον δὲ τὸ ξηρὸν ἁλῶν δίκην ἐστὶ πολύχρηστον , ἀλλὰ καὶ τὸ σὺν τῷ μέλιτι . καὶ γὰρ καὶ τοῦτο δυνατὸν ἀναμιγνύντα τοῖς ἐδέσμασιν , ἀποχεῖσθαι μετά τινος ἐξ αὐτῶν , ὡς ἡδὺ τῷ χρωμένῳ φαίνεσθαι . μηδὲν μέντοι μετὰ τὴν τροφὴν μηδέποτε λαμβάνειν , μήτε τοῦτο , μήτ’ ἄλλο τι φάρμακον , ἀνάδοσιν ἰσχυροτέραν ἐργαζόμενον . οὐ γὰρ ἀναδίδοσθαι τηνικαῦτα βέλτιον , ἀλλὰ πέττεσθαι τοῖς ληφθεῖσιν . ἄμεινον οὖν ἐστι τοῖς ἐπικουρίας τινὸς ἔξωθεν εἰς πέψιν δεομένοις ἐν τούτῳ τῷ καιρῷ δίδοσθαι φάρμακον , οὗ τὴν σύνθεσιν ἔμπροσθεν ἐδήλωσα . λέγω δὲ τὸ διὰ τριῶν πεπέρεων ἁπλοῦν . καὶ αὐτὸ δὲ τὸ πέπερι μόνον ἐπιπαττόμενον τῷ ποτῷ χρηστὸν εἰς τὰ παρόντα , καὶ εἴπερ ἄρα μείζων τις εἴη χρεία , καὶ τὸ διὰ χυλοῦ τῶν κυδωνίων μήλων , οὗ τὴν σύνθεσιν ἅπασαν ἐρῶ καὶ τὴν δύναμιν ἀκριβῶς ἐξηγησόμενος κατὰ τὸν ἑξῆς λόγον . εἰς δὲ τὰ παρακείμενα νῦν ἁπάντων ἄριστον φάρμακον ὧν ἐγὼ γινώσκω τὸ διὰ τῆς καλαμίνθης ἐστί . καὶ γὰρ λεπτύνει τὰ παχέα καὶ γλίσχρα , καὶ διαφορεῖ , καὶ οὔρησιν κινεῖ , καὶ καταμήνια γυναιξίν . ἔστι δὲ καὶ ἥδιστον ἐν τῇ χρήσει , καὶ μάλισθ’ ὅταν λάβῃ πλεῖον τοῦ μέλιτος . ἑψεῖσθαι δ’ ἐπὶ πλέον αὐτὸ χρὴ τηνικαῦτα . τοῖς δ’ ἀπεστραμμένοις τὰ γλυκέα καὶ φεύγουσι τὸ μέλι , καὶ γὰρ τοιαῦται μέν τινες εὑρίσκονται φύσεις , ὀλίγον ἐν τῇ συνθέσει μιγνύσθω τὸ μέλι . βέλτιον δὲ καὶ μᾶλλον ἑψεῖσθαι τούτοις , καὶ γὰρ ἧττον οὕτως ἐστὶ γλυκὺ , καὶ ἧττον ἀνατρέπει τὸν στόμαχον ἐπὶ τῶν ἀπεστραμμένων φύσει τὸ μέλι . τὰ μὲν δὴ τοιαῦτα πάντα καὶ αὐτός τις ἐπινοείτω πρὸ τῆς ἡμετέρας συμβουλῆς , ἕνα κοινὸν ἐν ἅπασι διαφυλάττων σκοπὸν , ἥδιστον γενέσθαι τὸ φάρμακον , εἰς ὅσον ἐγχωρεῖ , φυλαττομένης αὐτοῦ τῆς εἰς τὴν ὠφέλειαν δυνάμεως · οὐ γὰρ δὴ ταύτην γ’ ἐκλῦσαι κελεύω τῆς ἡδονῆς στοχασάμενος . ὅταν οὖν ἐπὶ δύο που τὰς πρώτας ἡμέρας ἢ τρεῖς οὕτως ᾖ παρεσκευασμένος ὁ ἄνθρωπος , οὐδὲν ἂν εἴη χεῖρον ἤδη καὶ γυμνάσασθαι διὰ τῶν συνήθων αὐτῷ , ἀποπειρώμενον εὐχροίας τε καὶ τῶν ἄλλων σημείων , ἃ κατὰ τὸν ἔμπροσθεν εἴρηται λόγον . εἰ μὲν γὰρ ἅπαντά σοι χρηστὰ φαίνοιτο , τελέως γυμνάζειν αὐτόν · εἰ δὲ μὴ , προκαταπαύειν τε τοῦ συμμέτρου , κἀν τοῖς εἰρημένοις πρὶν διαιτήμασί τε καὶ φαρμάκοις φυλάξαντα κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν , αὖθις ἐπιχειρεῖν τῷ γυμνασίῳ κατὰ τὴν ὑστεραίαν ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς σημείοις τε καὶ σκοποῖς , ἵν’ , ὅταν ἤδη πάντα ἄμεμπτα φαίνηται , πρὸς τὴν αὐτὴν δίαιταν ἐπαναγάγῃς αὐτὸν , ἣ καὶ πρὶν ἁλῶναι τῷ κοπώδει συμπτώματι συνήθης ἦν .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί καί περί οὗτος αὔταρκος λέγω , καιρός ἄν εἰμί ὁ ὑπόλοιπος διάθεσις ὑπάρχω , κατά ὅς ἅμα ὁ ἑλκώδης διάθεσις καί ὁ ὁ ὠμός πλῆθος εἰς ὁ ἕξις ἀναλαμβάνω . γίγνομαι δέ οὗτος κατά ἐκεῖνος μάλα ὁ περίστασις ὁ πρᾶγμα , ἐν ὅς ἤτοι θάλπος ἤ γυμνάσιον ἄμετρος ἐκ ὁ φλέψ εἰς ὁ σάρξ ἀναρπάζω ὁ ὠμός χυμός , οὐδείς ἐν ὁ πάρειμι πρόσφατος ἀπεψία ἀπεπτέω , ὡς , εἰ γε καί οὗτος συνέρχομαι , σύμπας οὕτως ἐμπίμπλημι ὁ ὠμός χυμός ὁ σῶμα . καί λέγω μέν ὀλίγος ὕστερον , ὡς χρή καί ὁ τοιοῦτος ἐπανορθόω διάθεσις . ἀλλά ἐπεί ὁ σύνθετος ὕστερον τε εἰμί καί δεύτερος ὁ ἁπλόος , ἀγαθός ἄν εἰμί περί ὁ ὑπόλοιπος διάθεσις ἁπλόος διέρχομαι ἐπί ὁ σύνθετος αὖθις ἔρχομαι . καίτοι γε οὐδέ οὗτος ἀκριβής ἁπλόος χρή νομίζω , ἀλλά ὡς ἐν αὐτόματος κόπος ἁπλόος . ὑπόκειμαι γάρ ὁ ὁ κόπος ἐργάζομαι διάθεσις , ἐπιμείγνυμι αὐτός ὁ ἄλλος . ἀλλά ὅτι καί κατά ὁ μίξις ἐνίοτε μέν ἁπλόος καί εἷς μείγνυμι διάθεσις , ἐνίοτε δέ σύνθετος , οὕτως ὀνομάζω ἁπλόος , ὑπέρ ὅς ὁ λόγος ἐνίστημι . εἰμί δέ ὁ πλῆθος ὁ ὠμός χυμός ἐν ὁ στερεός ὁ ζῷον μέρος , οὐ ἐν ὁ φλέψ , ἅμα ὁ καί ὁ ἑλκώδης ὁ κόπος διάθεσις ἐν ὁ αὐτός ὑπάρχω · ὁ γάρ ἐκ ἀρχή ὑπόθεσις ὁ λόγος τοιοῦτος τις εἰμί . ὡς οὖν ἐπί ὅς κατά ὁ φλέψ εἰμί , καί μάλα κατά ὁ πρῶτος ὁ ὠμός , φυλάσσω ὁ θερμαίνω , δείδω εἰς ὁ ἕξις ἀναλαμβάνω ὁ τοιοῦτος χυμός , οὕτως νῦν οὐδείς χρή δείδω . δίδωμι οὖν αὐτός , ὅσος μέχρι ὁ δέρμα ἐκτείνω ὁ θερμότης , καί ἀνατριπτέον ἐπί πολύς ἔλαιον χαλαστικός , καί μάλα μετά ὁ ὕπνος ἕωθεν ἐξανίστημι · ὁ γάρ τοιοῦτος τρῖψις ἅμα τε πέσσω ὁ ὠμός χυμός καί τρέφω ὁ ὄγκος ὁ ζῷον . χρή δέ ἡσυχάζω μετά οὗτος ἄχρι πολύς , εἰ μέλλω καλός γίγνομαι οὗτος . πολύς δέ ἐνεργός ἄν ἀνύω , ὅς χάριν γίγνομαι , βραχύς τε σιτίον προσφέρω κατά ὁ προτεραῖος ὁ ἄνθρωπος , καί μηδείς ἐπί ὁ δεῖπνον πίνω πλήν κιρρός καί λεπτός οἶνος . μή γυμνάζω δέ συνεχής καί σφοδρός αὐτίκα , μή πη λανθάνω ἄπεπτος ἔτι χυμός ἀναγκάζω τρέφω ὁ σῶμα . ἀγαθός οὖν ἕωθεν ἐπί πολύς ἀνατρίβω τε καί μετά οὗτος ἡσυχάζω περιπατέω τε ὁ μέτριος , καί αὖθις χράω τρῖψις πολύς , καί λουτρόν σύμμετρος θερμός , καί τροφή εὔχυμος τε ἅμα καί μή γλίσχρος . λέγω δέ ἔμπροσθεν αὐτός ὁ ὕλη , πτισάνη ἐπαινέω ἐγώ εἰς ὁ τοιοῦτος , καί ὁ πετραῖος ἰχθῦς , καί ὁ ὄρνις ὁ ὄρειος . ἐπιτήδειος δέ καί ὁ λεπτύνω ὁ ἔδεσμα , ὑπέρ ὅς εἷς ἴδιος γράφω βιβλίον . εὐλαβέομαι δέ χρή μηδείς , εἰ καί θερμαίνω σφοδρός , ἀλλά καί ὁ διά ὁ καλαμίνθη φάρμακον ἀδεής λαμβάνω . εἰμί δέ ὁ σύνθεσις αὐτός τοιοῦτος . καλαμίνθη , καί βλήχων , καί πετροσέλινον , καί σέσελις ἕκαστος ἀνά ὀγʹ . βʹ , σέλινον σπέρμα , κόρυμβος θύμον , ἀνά ὀγʹ . δέ ἑκάτερος , καί πρός οὗτος ἔτι λιβυστικόν μέν ὀγʹ . ἑκκαίδεκα , πέπερι δέ ὀκτώ καί μʹ . πέπερι μέν οὖν εἰμί ὁ βαρύσταθμος ὀνομάζω , σέσελις δέ ὁ Μασσαλεωτικός , πετροσέλινον δέ ὁ Μακεδονικός , καί οὗτος μάλα ὁ Ἀστρεωτικός , ὁ καλαμίνθη δέ καί ὁ βλήχων μάλα μέν ἐκ Κρήτη , εἰ δέ μή , ἀλλά ἐκ χωρίον ὑψηλός τε καί ξηρός , ὡσαύτως δέ καί ὁ θύμον . ὁ μέν οὖν ξυλώδης καί σκληρός ὁ βοτάνη ἀπορρίπτω , λαμβάνω δέ εἰς ὁ φάρμακον ὁ φύλλον , καί οὗτος μάλα ὁ λεπτός τε καί εὐθηλής καί ἐπί ἄκρος ὁ βοτάνη , καί πρός αὐτός ἄνθος τε καί ὁ σύν αὐτός λεπτός κάρφος . κόπτω δέ ἅμα σύμπας καί διαττάω χρή διά λεπτός κόσκινον · μάλα γάρ εἰς ὅλος ὁ ἕξις ὁ ζῷον ὁ τοιοῦτος φάρμακον ἀναδίδωμι , καθά γε ὁ παχύς κατά ὁ γαστήρ μένω , ὁ στενός ﻿ στόμα ὁ φλέψ ἐναρμόζω μή δύναμαι . καί διά οὗτος καί ὁ Διοσπολιτικός ὀνομάζω φάρμακον , ὅς κατά ὁ ἐνίστημι λόγος ἔμπροσθεν μνημονεύω , παχυμερής εἴωθα σκευάζω , ἐπειδάν ὑπάγω ὁ γαστήρ διά αὐτός δέω . καί τις οὐ οἶδα οὗτος , λεπτός τε καί χνοώδης ἐργάζομαι αὐτός , ὁ μέν ὑποχώρησις οὐδείς τις προτρέπω , οὖρον δέ κινέω οὐ ὀλίγος , καί ἐγώ κοινόω , θαυμάζω τε ἅμα καί ζητέω ὁ γίγνομαι ὁ ἀληθινός αἰτία . αὐτός μέν γάρ φημί νομίζω ἰδιοσυγκρασία τις ὁ ἄνθρωπος , καί γάρ καλέω οὕτως , αἰτία εἰμί ὁ συμβαίνω . ὡς δέ μανθάνω , ὅτι ὁ ὁ σύνθεσις εἶδος αἴτιος ἴδιος ὑπάρχω , αὖθις ἕτερος σκευάζω , τυγχάνω ὁ σκοπός . οὗτος μέν οὖν ὁ παράγγελμα ἐπί πᾶς σύνθεσις φάρμακον ἀγαθός μιμνῄσκω . ὁ δέ πρόκειμαι ἐν ὁ πάρειμι λόγος φάρμακον ἀκριβής ἅπας λεπτός λαμβάνω χάριν ὁ ῥᾴδιος ἀναδίδωμι τε καί φέρω πάντῃ . μείγνυμι δέ ὁ οὕτως παρασκευάζω μέλι ὁ καλός , ἀκριβής ἀπαφρίζω . ὁ δέ χρῆσις αὐτός γίγνομαι μετά ὁ ἑωθινός ἀνάτριψις , καί πρό ὁ γυμνάσιον τε καί λουτρόν . ἔξεστι δέ καί χωρίς ὁ μείγνυμι ὁ μέλι ξηρός ὁ φάρμακον φυλάσσω χράω παραπλήσιος ἅλς ὁ εἰς ὄψον παρασκευάζω . ἔξεστι δέ καί εἰς πτισάνη ἐμβάλλω οἷος ὄξος ἤ τις τοιοῦτος ἀντί πέπερι . οὐ μόνος δέ ὁ ξηρός ἅλς δίκη εἰμί πολύχρηστος , ἀλλά καί ὁ σύν ὁ μέλι . καί γάρ καί οὗτος δυνατός ἀναμίσγω ὁ ἔδεσμα , ἀποχέω μετά τις ἐκ αὐτός , ὡς ἡδύς ὁ χράω φαίνω . μηδείς μέντοι μετά ὁ τροφή μηδέποτε λαμβάνω , μήτε οὗτος , μήτε ἄλλος τις φάρμακον , ἀνάδοσις ἰσχυρός ἐργάζομαι . οὐ γάρ ἀναδίδωμι τηνικαῦτα ἀγαθός , ἀλλά πέσσω ὁ λαμβάνω . ἀγαθός οὖν εἰμί ὁ ἐπικουρία τις ἔξωθεν εἰς πέψις δέω ἐν οὗτος ὁ καιρός δίδωμι φάρμακον , ὅς ὁ σύνθεσις ἔμπροσθεν δηλόω . λέγω δέ ὁ διά τρεῖς πέπερι ἁπλόος . καί αὐτός δέ ὁ πέπερι μόνος ἐπιπάσσω ὁ ποτός χρηστός εἰς ὁ πάρειμι , καί εἴπερ ἄρα μέγας τις εἰμί χρεία , καί ὁ διά χυλός ὁ κυδώνιος μῆλον , ὅς ὁ σύνθεσις ἅπας λέγω καί ὁ δύναμις ἀκριβής ἐξηγέομαι κατά ὁ ἑξῆς λόγος . εἰς δέ ὁ παράκειμαι νῦν ἅπας ἀγαθός φάρμακον ὅς ἐγώ γιγνώσκω ὁ διά ὁ καλαμίνθη εἰμί . καί γάρ λεπτύνω ὁ παχύς καί γλίσχρος , καί διαφορέω , καί οὔρησις κινέω , καί καταμήνιος γυνή . εἰμί δέ καί ἡδύς ἐν ὁ χρῆσις , καί μάλα ὅταν λαμβάνω πολύς ὁ μέλι . ἑψέω δέ ἐπί πολύς αὐτός χρή τηνικαῦτα . ὁ δέ ἀποστρέφω ὁ γλυκύς καί φεύγω ὁ μέλι , καί γάρ τοιοῦτος μέν τις εὑρίσκω φύσις , ὀλίγος ἐν ὁ σύνθεσις μείγνυμι ὁ μέλι . ἀγαθός δέ καί μάλα ἑψέω οὗτος , καί γάρ ἥσσων οὕτως εἰμί γλυκύς , καί ἥσσων ἀνατρέπω ὁ στόμαχος ἐπί ὁ ἀποστράπτω φύσις ὁ μέλι . ὁ μέν δή τοιοῦτος πᾶς καί αὐτός τις ἐπινοέω πρό ὁ ἡμέτερος συμβουλή , εἷς κοινός ἐν ἅπας διαφυλάσσω σκοπός , ἡδύς γίγνομαι ὁ φάρμακον , εἰς ὅσος ἐγχωρέω , φυλάσσω αὐτός ὁ εἰς ὁ ὠφέλεια δύναμις · οὐ γάρ δή οὗτος γε ἐκλύω κελεύω ὁ ἡδονή στοχάζομαι . ὅταν οὖν ἐπί δύο που ὁ πρῶτος ἡμέρα ἤ τρεῖς οὕτως εἰμί παρασκευάζω ὁ ἄνθρωπος , οὐδείς ἄν εἰμί κακός ἤδη καί γυμνάζω διά ὁ συνήθης αὐτός , ἀποπειράομαι εὔχροια τε καί ὁ ἄλλος σημεῖον , ὅς κατά ὁ ἔμπροσθεν λέγω λόγος . εἰ μέν γάρ ἅπας σύ χρηστός φαίνω , τέλειος γυμνάζω αὐτός · εἰ δέ μή , προκαταπαύω τε ὁ σύμμετρος , ἐν ὁ λέγω πρίν διαίτημα τε καί φάρμακον φυλάσσω κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , αὖθις ἐπιχειρέω ὁ γυμνάσιον κατά ὁ ὑστεραῖος ἐπί ὁ αὐτός σημεῖον τε καί σκοπός , ἵνα , ὅταν ἤδη πᾶς ἄμεμπτος φαίνω , πρός ὁ αὐτός δίαιτα ἐπανάγω αὐτός , ὅς καί πρίν ἁλίσκομαι ὁ κοπώδης σύμπτωμα συνήθης εἰμί .