galenus.de-purgantium-medicamentorum-facultate 2
Ἀναμνήσω δ’ αὐτῶν τὰ κεφάλαια . κατὰ μὲν τοὺς Ἀσκληπιάδας ἁπάντων τῶν ἐν ταῖς φλεψὶ χυμῶν ὁμότιμός ἐστιν ἡ ἐν ταῖς φλεβοτομίαις κένωσις , οὐχ ὁμότιμος ﻿ δ’ ἡ ἐν ταῖς καθάρσεσιν , ἀλλὰ τῶν ἄλλων ἀφαίρεσις , ὡς καθαρὸν ἀποφῆναι τὸ αἷμα . κατὰ δὲ τοὺς περὶ Ἐρασίστρατον ὁμότιμος ἁπάντων ἐστὶν ὥσπερ ἐν ταῖς φλεβοτομίαις , οὕτω κᾀν ταῖς καθάρσεσιν ἡ κένωσις , ἃς οὐδὲ καθάρσεις ὄντως , ἀλλὰ κενώσεις ἅμα διαφθορᾷ καὶ ἀλλοιώσει τῶν κενουμένων ὑπάρχειν ἐροῦσιν . ἥκοντες τοίνυν ἐπὶ τὸν ἆθλον οἵ τε μετρίως ἀναίσχυντοι τῶν σοφιστῶν οἵ τε ἐσχάτως ἀγωνιζέσθωσαν ὥσπερ ἐν σταδίῳ μὴ λόγοις πρός με μηδὲ λήροις μακροῖς , ἀλλ’ αὐτοῖς τοῖς ἔργοις εἰς ἃ προσκαλοῦμαι κατὰ τὴν πολυανθρωποτάτην πόλιν τήνδε , μυρίων ὁσημέραι μὲν κατ’ αὐτὴν ἰκτεριώντων εὑρεθῆναι δυναμένων , μυρίων δὲ ὑδερικῶν . ἀρκεῖ γάρ μοι περὶ τούτων πρῶτον ποιήσασθαι λόγον . ἀγέτω τις πρός με τούτων δή τινα χωρὶς πυρετοῦ μεστὸν ἔχων τῆς πικρᾶς χολῆς τὸ σύμπαν σῶμα , καὶ θεασάσθω πῶς μετὰ τὸ παρασκευάσαι τὸν ἄνθρωπον ἡμέραις τισὶν , ὅταν ἤδη μοι καιρὸς εἶναι δοκῇ , δοὺς ὑπήλατόν τι τῶν χολαγωγῶν , εἰς τὸ κατὰ φύσιν ἐκ τῆς τοιαύτης καθάρσεως ἐπανάγω τὸν ἄνθρωπον , οὐδὲν ὅλως ἔτι περὶ τὸ σῶμα πραγματευσάμενος . ἀλλὰ τοῦθ’ ἡμεῖς οὐχ ἅπαξ ἢ δὶς , ἀλλὰ πάνυ πολλάκις ἐπεδειξάμεθα τοῖς ἡμιμοχθήροις αὐτῶν , καὶ πολλοὺς ἐπὶ τὰ βέλτια μετεστήσαμεν . οὐ μὴν τούτου γε ἕνεκεν , ὦ σοφιστὰ , πιστεύειν σε κελεύω τοῖς μαρτυροῦσιν , ἀλλὰ σαυτὸν , ὅτε βούλει , θεάσασθαι μιᾷ καθάρσει τὸν ἰκτεριῶντα , τὴν κατὰ φύσιν ἀπολαμβάνοντα χρόαν . ὅταν οὖν ἴδῃς τοῦτο γινόμενον , ὦ γενναῖε , τολμήσῃς ἐν τῷ μέσῳ καταστὰς λαμπρᾷ τῇ φωνῇ , κήρυκος γοῦν δίκην αἴρων αὐτὴν , ἀποτεῖναι λόγον μακρὸν , οἷον πολλάκις τοῖς μαθηταῖς , ὡς οὐχ ἕλκεται τὸ οἰκεῖον ὑφ’ ἑκάστου τῶν καθαιρόντων , ἀλλὰ τὸ περιεχόμενον ἐν ταῖς φλεψὶν ἅπαν , ὁποῖον ἂν εἴη , μεταβάλλεται πρὸς ὅπερ ἂν ἡ τοῦ φαρμάκου δύναμις ἀλλοιοῦν αὐτὸ φύσιν ἔχῃ . καὶ νῦν οὗτος ὁ θεραπευθεὶς τὸν ἴκτερον οὐ τῷ κενωθῆναι τὸν χυμὸν , ἀλλὰ τῷ κοινῷ λόγῳ τῆς κενώσεως ὤνητο . θεάσασθε γοῦν ὅπως ἐγὼ τῶν οὕτως ἐχόντων ἕτερον ἤτοι φλεβοτομήσας , ἢ δοὺς ἄλλο τι τῶν ὑπηλάτων ὁμοίως ὠφελήσω . ταῦτ’ εἰπὼν ἐφεξῆς μοι δύο τῶν ἰκτεριώντων , τὸν μὲν φλεβοτόμησον , τὸν δὲ διά τινος τῶν τοιούτων ὑπηλάτων ἐκκένωσον , ὃ σύμπαντες μὲν ἄνθρωποι τὴν μέλαιναν χολὴν κενοῦν , σὺ δὲ οὐ κενοῦν , ἀλλὰ γεννᾷν πέπεισαι . κᾄπειτ’ ἐὰν ὠφελήσῃς αὐτὸν , εὔχρουν ἀποφήνας τὸ σῶμα , πᾶν ὁτιοῦν ἂν ἐθελήσας με παθεῖν , συγχωρήσω σοι , μηδὲν μέντοι τὸν ἄνθρωπον ὀνήσας , ἀλλ’ εἰς τὸ ἔσχατον ἀγαγὼν βλάβης , ἐπὶ τὰ βελτίω μετάστηθι καὶ τὴν Ἱπποκράτους ζήλωσον τέχνην . ἀλλὰ περὶ μὲν τῶν ἰκτεριώντων ἅλις . ἐπὶ δὲ τὸν ὑδεριῶντα μεταβὰς θέασαι πάλιν καὶ τοῦτον οὐχ ὁμοίως ὑπό τε φλεβοτομίας διατιθέμενον καὶ φαρμάκου τινὸς τῶν ὑδραγωγῶν . εἰ γὰρ μὴ δείξαιμι τὸ κατὰ τὸ ἦτρον ὑδατῶδες ἐκκενούμενον ὑπὸ φαρμάκου , τότ’ ἔνεστί σοι καταγνῶναι μὲν τοῦ παλαιοῦ λόγου νομίζοντος οὐ γεννᾶσθαι τὸν τοιοῦτον χυμὸν , ὡς σὺ φῂς , ἀλλ’ ἐκ τοῦ σώματος ἕλκεσθαι πρὸς τοῦ φαρμάκου . καθ’ ἡμῶν δ’ ὅ τι βούλει πράξαι , καὶ μὴν εἰ μελαίνης χολῆς ἢ ξανθῆς ἀγωγὸν δοίης φάρμακον , οὐ κενώσεις τὸν ὄγκον , καὶ οὕτως ἕκαστον τῶν φαρμάκων οἰκείου τινὸς ἑλκτικόν ἐστι χυμοῦ . σὺ δ’ εἰ νομίζεις ἅπαντας ὁμοίως ἀλλοιοῦσθαι καὶ κένωσιν εἶναι κοινὴν , οὐ κάθαρσιν , τὸ γινόμενον , ἔξεστί σοι τέμνειν τὴν φλέβα . ταῦτα εἰ μὲν ἐν Ἰνδοῖς τις ὢν γράφων προσεκαλεῖτο , χαλεπὸν ἦν ἐξελέγχειν αὐτόν . ἐπεὶ δ’ ἄνθρωπος ἑκάστης μὲν ἡμέρας ὑφ’ ἡμῶν βλεπόμενος , ἐπ’ αὐτὸν δὲ τὸν διὰ τῶν ἔργων ἔλεγχον προσκαλούμενος , οὐκ οἶδα πῶς οὐκ αἰσχύνεσθε φλυαροῦντας . οὐ μέλλω λέγειν , ὅτι παμπόλλων ἰκτεριώντων ἐξεκάθηρα τὸ σῶμα τοῦ χολώδους χυμοῦ καθάρσει μιᾷ · καὶ γὰρ μυρίοι περὶ τούτου μαρτυροῦσιν · εἰ δὲ οἱ ἀναισχυντότατοι σοφισταὶ προσποιήσονται πᾶσιν ἀνθρώποις ἀπιστεῖν , θεασάσθωσαν αὐτοὶ γιγνόμενον αὐτὸ τὸ ἔργον , ὁποσάκις ἂν βουληθῶσι .
Lemmas: ἀναμιμνῄσκω δέ αὐτός ὁ κεφάλαιος . κατά μέν ὁ Ἀσκληπιάδης ἅπας ὁ ἐν ὁ φλέψ χυμός ὁμότιμος εἰμί ὁ ἐν ὁ φλεβοτομία κένωσις , οὐ ὁμότιμος ﻿ δέ ὁ ἐν ὁ κάθαρσις , ἀλλά ὁ ἄλλος ἀφαίρεσις , ὡς καθαρός ἀποφαίνω ὁ αἷμα . κατά δέ ὁ περί Ἐρασίστρατος ὁμότιμος ἅπας εἰμί ὥσπερ ἐν ὁ φλεβοτομία , οὕτως εἰͅν ὁ κάθαρσις ὁ κένωσις , ὅς οὐδέ κάθαρσις ὄντως , ἀλλά κένωσις ἅμα διαφθορά καί ἀλλοίωσις ὁ κενόω ὑπάρχω λέγω . ἥκω τοίνυν ἐπί ὁ ἆθλον ὁ τε μέτριος ἀναίσχυντος ὁ σοφιστής ὁ τε ἔσχατος ἀγωνίζομαι ὥσπερ ἐν στάδιον μή λόγος πρός ἐγώ μηδέ λῆρος μακρός , ἀλλά αὐτός ὁ ἔργον εἰς ὅς προσκαλέω κατά ὁ πολυάνθρωπος πόλις ὅδε , μυρίος ὁσημέραι μέν κατά αὐτός ἰκτεριάω εὑρίσκω δύναμαι , μυρίος δέ ὑδερικός . ἀρκέω γάρ ἐγώ περί οὗτος πρῶτος ποιέω λόγος . ἄγω τις πρός ἐγώ οὗτος δή τις χωρίς πυρετός μεστός ἔχω ὁ πικρός χολή ὁ σύμπας σῶμα , καί θεάομαι πῶς μετά ὁ παρασκευάζω ὁ ἄνθρωπος ἡμέρα τις , ὅταν ἤδη ἐγώ καιρός εἰμί δοκέω , δίδωμι ὑπήλατος τις ὁ χολαγωγός , εἰς ὁ κατά φύσις ἐκ ὁ τοιοῦτος κάθαρσις ἐπανάγω ὁ ἄνθρωπος , οὐδείς ὅλος ἔτι περί ὁ σῶμα πραγματεύομαι . ἀλλά οὗτος ἐγώ οὐ ἅπαξ ἤ δίς , ἀλλά πάνυ πολλάκις ἐπιδείκνυμι ὁ ἡμιμόχθηρος αὐτός , καί πολύς ἐπί ὁ βείτιος μεθίστημι . οὐ μήν οὗτος γε ἕνεκα , ὦ σοφιστής , πιστεύω σύ κελεύω ὁ μαρτυρέω , ἀλλά σεαυτοῦ , ὅτε βούλομαι , θεάομαι εἷς κάθαρσις ὁ ἰκτεριάω , ὁ κατά φύσις ἀπολαμβάνω χροιά . ὅταν οὖν ὁράω οὗτος γίγνομαι , ὦ γενναῖος , τολμάω ἐν ὁ μέσος καθίστημι λαμπρός ὁ φωνή , κῆρυξ γοῦν δίκη ἀείρω αὐτός , ἀποτείνω λόγος μακρός , οἷος πολλάκις ὁ μαθητής , ὡς οὐ ἕλκω ὁ οἰκεῖος ὑπό ἕκαστος ὁ καθαίρω , ἀλλά ὁ περιέχω ἐν ὁ φλέψ ἅπας , ὁποῖος ἄν εἰμί , μεταβάλλω πρός ὅς ἄν ὁ ὁ φάρμακον δύναμις ἀλλοιόω αὐτός φύσις ἔχω . καί νῦν οὗτος ὁ θεραπεύω ὁ ἴκτερος οὐ ὁ κενόω ὁ χυμός , ἀλλά ὁ κοινός λόγος ὁ κένωσις ὠνέομαι . θεάομαι γοῦν ὅπως ἐγώ ὁ οὕτως ἔχω ἕτερος ἤτοι φλεβοτομέω , ἤ δίδωμι ἄλλος τις ὁ ὑπήλατος ὅμοιος ὠφελέω . οὗτος λέγω ἐφεξῆς ἐγώ δύο ὁ ἰκτεριάω , ὁ μέν φλεβοτομέω , ὁ δέ διά τις ὁ τοιοῦτος ὑπήλατος ἐκκενόω , ὅς σύμπας μέν ἄνθρωπος ὁ μέλας χολή κενόω , σύ δέ οὐ κενόω , ἀλλά γεννάω πείθω . ἔͅπειτα ἐάν ὠφελέω αὐτός , εὔχρους ἀποφαίνω ὁ σῶμα , πᾶς ὁστισοῦν ἄν ἐθέλω ἐγώ πάσχω , συγχωρέω σύ , μηδείς μέντοι ὁ ἄνθρωπος ὀνίνημι , ἀλλά εἰς ὁ ἔσχατος ἄγω βλάβη , ἐπί ὁ ἀγαθός μεθίστημι καί ὁ Ἱπποκράτης ζηλόω τέχνη . ἀλλά περί μέν ὁ ἰκτεριάω ἅλις . ἐπί δέ ὁ ὑδεριάω μεταβαίνω θεάομαι πάλιν καί οὗτος οὐ ὅμοιος ὑπό τε φλεβοτομία διατίθημι καί φάρμακον τις ὁ ὑδραγωγός . εἰ γάρ μή δείκνυμι ὁ κατά ὁ ἦτρον ὑδατώδης ἐκκενόω ὑπό φάρμακον , τότε ἔνειμι σύ καταγιγνώσκω μέν ὁ παλαιός λόγος νομίζω οὐ γεννάω ὁ τοιοῦτος χυμός , ὡς σύ φημί , ἀλλά ἐκ ὁ σῶμα ἕλκω πρός ὁ φάρμακον . κατά ἐγώ δέ ὅς τις βούλομαι πράσσω , καί μήν εἰ μέλας χολή ἤ ξανθός ἀγωγός δίδωμι φάρμακον , οὐ κενόω ὁ ὄγκος , καί οὕτως ἕκαστος ὁ φάρμακον οἰκεῖος τις ἑλκτικός εἰμί χυμός . σύ δέ εἰ νομίζω ἅπας ὅμοιος ἀλλοιόω καί κένωσις εἰμί κοινός , οὐ κάθαρσις , ὁ γίγνομαι , ἔξεστι σύ τέμνω ὁ φλέψ . οὗτος εἰ μέν ἐν Ἰνδός τις εἰμί γράφω προσκαλέω , χαλεπός εἰμί ἐξελέγχω αὐτός . ἐπεί δέ ἄνθρωπος ἕκαστος μέν ἡμέρα ὑπό ἐγώ βλέπω , ἐπί αὐτός δέ ὁ διά ὁ ἔργον ἔλεγχος προσκαλέω , οὐ οἶδα πῶς οὐ αἰσχύνω φλυαρέω . οὐ μέλλω λέγω , ὅτι πάμπολυς ἰκτεριάω ἐκκαθαίρω ὁ σῶμα ὁ χολώδης χυμός κάθαρσις εἷς · καί γάρ μυρίος περί οὗτος μαρτυρέω · εἰ δέ ὁ ἀναίσχυντος σοφιστής προσποιέω πᾶς ἄνθρωπος ἀπιστέω , θεάομαι αὐτός γίγνομαι αὐτός ὁ ἔργον , ὁποσάκις ἄν βούλομαι .