galenus.de-propriorum-animi-cuiuslibet-affectuum-dignotione-et-curatione 1
Ἐπειδὴ καὶ δι’ ὑπομνημάτων ἔχειν βούλει , ἃ πρὸς τὴν ἐρώτησιν ἀπεκρινάμην , ἣν ἐνέστησα πρὸς ἡμᾶς ὑπὲρ τοῦ γραφέντος Ἀντωνίῳ τῷ Ἐπικουρείῳ βιβλίου περὶ τῆς ἐπὶ τοῖς ἰδίοις πάθεσιν ἐφεδρείας , ἤδη πράξω τοῦτο , καὶ τήνδε τίθεμαι τὴν ἀρχήν . ἄριστον μὲν ἦν αὐτὸν τὸν Ἀντώνιον εἰρηκέναι σαφῶς , τί ποτε βούλεται σημαίνειν ἐκ τοῦ τῆς ἐφεδρείας ὀνόματος . ὡς δ’ ἄν τις ἐξ ὧν λέγει κατὰ τὸ βιβλίον εἰκάσειεν , ἤτοι τὴν παραφυλακὴν ἢ τὴν διάγνωσιν δοκεῖ μοι δηλοῦν , ἢ καὶ πρὸς τούτοις τὴν ἐπανόρθωσιν . ἐφαίνετο δ’ , ὡς οἶσθα , καὶ ἀσαφῶς ἑρμηνεύων τὰ πολλὰ τῶν εἰρημένων , ὡς εἰκάσαι μᾶλλον ἔστιν ἢ νοῆσαι σαφῶς . ἐνίοτε μὲν γὰρ δόξει προτρέπειν ἡμᾶς ἐννοεῖν , ὅτι καὶ αὐτοὶ πολλὰ παραπλησίως τοῖς ἄλλοις ἁμαρτάνομεν · ἐνίοτε δ’ , ὅπως ἄν τις ἕκαστον ὧν ἁμαρτάνει διαγιγνώσκοι , καὶ πρὸς τούτοις αὖθις , ὅπως ἄν τις ἑαυτὸν ἀπάγοι τῶν ἁμαρτανομένων , ὃ δοκεῖ μοι τοῦ λόγου παντὸς εἶναι σκοπός . ἕκαστον γὰρ τῶν προειρημένων ἄχρηστόν ἐστι καὶ περιττὸν , εἰ μὴ πρὸς τοῦτον ἀναφέροιτο , διορθοῦν δὲ χρὴ αὑτὸν ἐν τοῖς μάλιστα παθήμασι τῶν ἁμαρτημάτων . ἐνίοτε μὲν γὰρ ὡς περὶ μόνων τῶν παθῶν αὐτοῦ ὁ λόγος γίνεται , πολλάκις δὲ ὡς περὶ τῶν ἁμαρτημάτων , ἔστι δ’ ὅτε περὶ ἀμφοτέρων διαλέγεσθαί σοι δόξει . ἐγὼ δ’ αὐτὸ τοῦτο πρῶτον , ὡς οἶσθα , προδιώρισα , τὰ μὲν ἁμαρτήματα κατὰ ψευδῆ δόξαν εἰπὼν γίγνεσθαι , τὸ δὲ πάθος κάτα τινα ἄλογον ἐν ἡμῖν δύναμιν ἀπειθοῦσαν τῷ λόγῳ · κοινῇ δ’ ἀμφότερα κατὰ γενικώτερον σημαινόμενον ἁμαρτήματα κεκλήσθω . λέγω μὲν οὖν ἁμαρτάνειν καὶ τὸν ἀκολασταίνοντα , καὶ τὸν θυμῷ τι πράττοντα , καὶ τὸν διαβολῇ πιστεύοντα . γέγραπται μὲν οὖν καὶ Χρυσίππῳ καὶ ἄλλοις πολλοῖς τῶν φιλοσόφων θεραπευτικὰ συγγράμματα τῶν τῆς ψυχῆς παθῶν , εἴρηται δὲ καὶ πρὸς Ἀριστοτέλους καὶ τῶν ἑταίρων αὐτοῦ , καὶ πρὸ τούτων ὑπὸ Πλάτωνος . καὶ ἦν μὲν βέλτιον ἐξ ἐκείνων μανθάνειν αὐτὰ , ὥσπερ κᾀγώ . τὰ δ’ οὖν κεφάλαια διὰ τοῦ πρώτου λόγου τοῦδε διὰ συντόμου , ἐπειδὴ κελεύεις , διήξω σοι πάντα , καθ’ ἣν ἤδη τάξιν ἤκουσας , ὅτ’ ἐπύθου περὶ τοῦ γεγραμμένου τῷ Ἀντωνίῳ βιβλίου .
Lemmas: ἐπειδή καί διά ὑπόμνημα ἔχω βούλομαι , ὅς πρός ὁ ἐρώτησις ἀποκρίνω , ὅς ἐνίστημι πρός ἐγώ ὑπέρ ὁ γράφω Ἀντώνιος ὁ Ἐπικούρειος βιβλίον περί ὁ ἐπί ὁ ἴδιος πάθος ἐφεδρεία , ἤδη πράσσω οὗτος , καί ὅδε τίθημι ὁ ἀρχή . ἀγαθός μέν εἰμί αὐτός ὁ Ἀντώνιος λέγω σαφής , τίς ποτέ βούλομαι σημαίνω ἐκ ὁ ὁ ἐφεδρεία ὄνομα . ὡς δέ ἄν τις ἐκ ὅς λέγω κατά ὁ βιβλίον εἰκάζω , ἤτοι ὁ παραφυλακή ἤ ὁ διάγνωσις δοκέω ἐγώ δηλόω , ἤ καί πρός οὗτος ὁ ἐπανόρθωσις . φαίνω δέ , ὡς οἶδα , καί ἀσαφής ἑρμηνεύω ὁ πολύς ὁ λέγω , ὡς εἰκάζω μάλα εἰμί ἤ νοέω σαφής . ἐνίοτε μέν γάρ δοκέω προτρέπω ἐγώ ἐννοέω , ὅτι καί αὐτός πολύς παραπλήσιος ὁ ἄλλος ἁμαρτάνω · ἐνίοτε δέ , ὅπως ἄν τις ἕκαστος ὅς ἁμαρτάνω διαγιγνώσκω , καί πρός οὗτος αὖθις , ὅπως ἄν τις ἑαυτοῦ ἀπάγω ὁ ἁμαρτάνω , ὅς δοκέω ἐγώ ὁ λόγος πᾶς εἰμί σκοπός . ἕκαστος γάρ ὁ προλέγω ἄχρηστος εἰμί καί περισσός , εἰ μή πρός οὗτος ἀναφέρω , διορθόω δέ χρή ἑαυτοῦ ἐν ὁ μάλα πάθημα ὁ ἁμάρτημα . ἐνίοτε μέν γάρ ὡς περί μόνος ὁ πάθος αὐτός ὁ λόγος γίγνομαι , πολλάκις δέ ὡς περί ὁ ἁμάρτημα , εἰμί δέ ὅτε περί ἀμφότερος διαλέγω σύ δοκέω . ἐγώ δέ αὐτός οὗτος πρῶτος , ὡς οἶδα , προδιορίζω , ὁ μέν ἁμάρτημα κατά ψευδής δόξα λέγω γίγνομαι , ὁ δέ πάθος κατά τις ἄλογος ἐν ἐγώ δύναμις ἀπειθέω ὁ λόγος · κοινῇ δέ ἀμφότερος κατά γενικός σημαίνω ἁμάρτημα καλέω . λέγω μέν οὖν ἁμαρτάνω καί ὁ ἀκολασταίνω , καί ὁ θυμός τις πράσσω , καί ὁ διαβολή πιστεύω . γράφω μέν οὖν καί Χρύσιππος καί ἄλλος πολύς ὁ φιλόσοφος θεραπευτικός σύγγραμμα ὁ ὁ ψυχή πάθος , λέγω δέ καί πρός Ἀριστοτέλης καί ὁ ἑταῖρος αὐτός , καί πρό οὗτος ὑπό Πλάτων . καί εἰμί μέν ἀγαθός ἐκ ἐκεῖνος μανθάνω αὐτός , ὥσπερ ἐͅγώ . ὁ δέ οὖν κεφάλαιος διά ὁ πρῶτος λόγος ὅδε διά σύντομος , ἐπειδή κελεύω , διήκω σύ πᾶς , κατά ὅς ἤδη τάξις ἀκούω , ὅτε πυνθάνομαι περί ὁ γράφω ὁ Ἀντώνιος βιβλίον .