galenus.de-propriorum-animi-cuiuslibet-affectuum-dignotione-et-curatione 4
Δεῖται γὰρ ἀσκήσεως ἕκαστος ἡμῶν σχεδὸν ὅλου τοῦ βίου πρὸς τὸ γενέσθαι τέλειος ἀνήρ . οὐ μὴν ἀφίστασθαι χρὴ τοῦ βελτίω ποιεῖν ἑαυτὸν , εἰ καὶ πεντηκοντούτης τις ὢν αἴσθοιτο τὴν ψυχὴν λελωβημένος οὐκ ἀνίατον οὐδ’ ἀνεπανόρθωτον λώβην . οὐδὲ γὰρ εἰ τὸ σῶμα κακῶς διέκειτο πεντηκοντούτης ὢν , ἔκδοτον ἂν ἔδωκε τῇ καχεξίᾳ , ἀλλὰ πάντως ἂν ἐπειράθη βέλτιον αὐτὸ κατασκευάσαι , καίτοι τὴν Ἡράκλειον εὐεξίαν οὐ δυνάμενος σχεῖν . μὴ τοίνυν μηδ’ ἡμεῖς ἀφιστώμεθα τοῦ βελτίονα τὴν ψυχὴν ἐργάζεσθαι , κᾂν τὴν τοῦ σοφοῦ μὴ δυνώμεθα σχεῖν , ἀλλὰ μάλιστα μὲν ἐλπίζωμεν ἔχειν κᾀκείνην , ἂν ἐκ μειρακίου προνοώμεθα τῆς ψυχῆς ἡμῶν , εἰ δὲ μὴ , ἀλλὰ τοῦ γε μῂ πάναισχροι αὐτὴν γενέσθαι , καθάπερ ὁ Θερσίτης τὸ σῶμα , φροντίζωμεν . εἴ τ’ οὖν ἐφ’ ἡμῖν ᾖ μὴ γενομένοις ἐντυχεῖν τῷ προνοουμένῳ τῆς γενέσεως ἡμῶν , δεοίμεθά τι λαβεῖν σῶμα γενναιότατον . ὁ δ’ ἠρνήσατο , πάντως οὖν ἐφεξῆς ἐδεήθημεν αὐτοῦ , δεύτερον γοῦν , ἢ τρίτον , ἢ τέταρτον αὐτὸ σχεῖν ἀπὸ τοῦ πρώτου κατ’ εὐεξίαν . ἀγαπητὸν γοῦν ᾖ , καὶ μὴ τὸ τοῦ Ἡρακλέους , ἀλλὰ τό γε τοῦ Ἀχιλλέως σχεῖν , ἢ εἰ μηδὲ τοῦτο , τό γε τοῦ Αἴαντος , ἢ Διομήδους , ἢ Ἀγαμέμνονος , ἢ Πατρόκλου , εἰ δὲ μὴ τούτων , ἄλλων γέ τινων ἀγαθῶν τῶν ἡρώων . οὕτως οὖν εἰ καὶ μὴ τὴν τελευταίαν εὐεξίαν τις οἷός τ’ ἐστὶ τῆς ψυχῆς ἔχειν , δέξαιτ’ ἂν , οἶμαι , δεύτερον , ἢ τρίτον , ἢ τέταρτον ﻿ γενέσθαι μετὰ τὸν ἄκρον . οὐκ ἀδύνατον δὲ τοῦτο τῷ βουληθέντι κατεργάσασθαι , χρόνῳ πλείονι συνεχῶς τῆς ἀσκήσεως γενομένης . ἐγὼ δὲ μειράκιον ὢν ἔτι ταῦτ’ ἀκούσας ἐπεῖδον ἄνθρωπον ἀνοῖξαι θύραν σπεύδοντα , μὴ προχωρούσης δὲ εἰς τὸ δέον αὐτῷ τῆς πράξεως , δάκνοντα τὴν κλεῖδα , καὶ λακτίζοντα τὴν θύραν , καὶ λοιδορούμενον τοῖς θεοῖς , ἠγριωμένον τε τοὺς ὀφθαλμοὺς , ὥσπερ οἱ μαινόμενοι , καὶ μικροῦ δεῖν αὐτὸν ἀφρὸν , ὡς οἱ κάπροι , προϊέμενον ἐκ τοῦ στόματος . ἐμίσησα τὸν θυμὸν οὕτως , ὥστε μηκέτι ὀφθῆναι δι’ αὐτὸν ἀδημονοῦντά με . ἀρκέσει δὲ καὶ τοῦτο τήν γε πρώτην , ὡς μήτε θεοῖς λοιδορεῖσθαί σε , μήτε λακτίζειν , μήτε δάκνειν τοὺς λίθους καὶ τὰ ξύλα , καὶ μήτ’ ἄγριον ἐμβλέπειν , ἀλλ’ ἐν σαυτῷ κατέχειν τε καὶ κρύπτειν τὴν ὀργήν · ἀόργητος μὲν γὰρ εὐθέως ἅμα τῷ βουληθῆναι γενέσθαι τις οὐ δύναται , κατασχεῖν δὲ τὸ τοῦ πάθους ἄσχημον δύναται . τοῦτο δ’ ἂν πολλάκις ποιήσειεν , γνωριεῖ ποτε καὶ αὐτὸς ἑαυτὸν ἧττον νῦν ἢ πρόσθεν ὀργιζόμενον , ὡς μήτ’ ἐπὶ σμικροῖς , μήτ’ ἐπὶ μεγάλοις θυμοῦσθαι , ἀλλ’ ἐπὶ μόνοις τοῖς μεγάλοις μιασμοῖς . οὔτε γὰρ ὑπάρχει παθεῖν ὕστερον αὐτὸν , καὶ ἐπὶ τοῖς μεγάλοις ὀργίζεσθαι μιασμοῖς , εἴ τις , ὅπερ ἐγὼ προστάξας αὐτῷ μειράκιον ὢν ἔτι διὰ παντὸς ἐφύλαξα τοῦ βίου , φυλάξῃ , τὸ μηδέποτε τυπτῆσαι τῇ χειρί μου μηδένα τῶν οἰκετῶν , ὅπερ ἤσκηταί μου καὶ τῷ πατρὶ , καὶ πολλοῖς ἐπετίμησε τῶν φίλων , περιθλάσασιν εὑρὼν ἐν τῷ πατάξαι κατὰ τῶν ὀδόντων οἰκέτας , ἀξίους εἶναι λέγων ἐπὶ τῇ γενομένῃ φλεγμονῇ καὶ σπασθῆναι καὶ ἀποθανεῖν , ὅπου γε ἐξῆν αὐτοῖς , καὶ νάρθηκι , καὶ ἱμάντι μικρὸν ὕστερον ἐφορίσαι πληγὰς ὅσας ἠβούλοντο , καὶ τῇ βουλῇ τὸ τοιοῦτον ἔργον ἐπιτελεῖν . ἄλλοι δὲ οὐ μόνον πὺξ , ἀλλὰ καὶ λακτίζουσι , καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐξορύττουσι , καὶ γραφείῳ κεντοῦσιν , ὅταν τοῦτο τύχωσιν ἔχοντες . εἶδον δέ τινα καὶ καλάμῳ , δι’ οὗ γράφομεν , ὑπ’ ὀργῆς εἰς τὸν ὀφθαλμὸν πατάξαντα τὸν οἰκέτην . Ἀδριανὸς αὐτοκράτωρ , ὥς φασι , γραφείῳ ἐπάταξεν εἰς τὸν ὀφθαλμὸν ἕνα τῶν ὑπηρετῶν . ἐπεὶ δὲ τὴν πληγὴν ταύτην ἔγνω γενόμενον ἑτερόφθαλμον , ἐκάλεσέ τε καὶ συνεχώρησεν ἀντὶ τοῦ πάθους αἰτεῖν παρ’ αὐτοῦ δῶρα . ἐπεὶ δὲ διεσιώπησεν ὁ πεπονθὼς , αὖθις ἠξίωσεν ὁ Ἀδριανὸς αἰτεῖν , ὅ τι βούλοιτο . τὸν δ’ ἀρνοῦντα ἄλλων μὲν οὐδὲν , ὀφθαλμὸν δὲ αἰτῆσαι . τί γὰρ ἂν καὶ γένοιτο δῶρον ἀντάξιον ἀπωλείας ὀφθαλμοῦ ; βούλομαι δέ σε καὶ τῶν ἐμοί ποτε συμβαινόντων ἑνὸς ἀναμνῆσαι , καίτοι γε ἤδη πολλάκις ὑπὲρ αὐτοῦ εἰρηκώς . ἀπονοστήσαντι ἐκ Ῥώμης συνοδοιπορῆσαί τινι φίλῳ τῶν ἐκ Γορτύνης τῆς Κρήτης ἀνδρὶ , τὰ μὲν ἄλλα λόγου τινὸς ἀξίῳ · καὶ γὰρ ἁπλοῦς ἦν , καὶ φιλικὸς , καὶ χρηστὸς , ἐλευθέριός τε περὶ τὰς ἐφ’ ἡμέρας δαπάνας · ἦν δὲ ὀργίλος οὕτως , ὡς ταῖς ἑαυτοῦ χερσὶ χρῆσθαι κατὰ τῶν οἰκετῶν , ἔστι δ’ ὅτε καὶ τοῖς σκέλεσι , πολὺ δὲ μᾶλλον ἱμάντι καὶ ξύλῳ τῷ παρατυχόντι . γενομένοις οὖν ἡμῖν ἐν Κορίνθῳ , πάντα μὲν ἔδωκε τὰ σκεύη , καὶ τοὺς οἰκέτας ἀπὸ Κεγχρεῶν εἰς Ἀθήνας ἐκπέμψαι κατὰ πλοῦν αὑτοῦ · αὐτὸς δὲ ἓν ὄχημα μισθωσάμενος , πεζῇ διὰ Μεγάρων πορεύεσθαι . καὶ δὴ διελθόντων ἡμῶν Ἐλευσῖνα , καὶ κατὰ τὸ Θριάσιον ὄντων , ἤρετο τοὺς ἑπομένους οἰκέτας αὑτοῦ περί τινος σκεύους , οἱ δ’ οὐκ εἶχον ἀποκρίνασθαι . θυμωθεὶς οὖν , ἐπεὶ μὴ ἄλλο εἶχε , δι’ οὗ πατάξειε τοὺς νεανίσκους , ἐν θήκῃ περιεχομένην μάχαιραν ἀνελόμενος , ἅμα τῇ θήκῃ καταφέρει τὴν κεφαλὴν , οὐ πλατεῖς ἐπενεγκὼν , ( οὐδὲν γὰρ ἂν οὕτως εἴργαστο δεινὸν , ) ἀλλὰ κατὰ τὸ τέμνον τοῦ ξίφους . ἥ τε οὖν θήκη διετμήθη παραχρῆμα , καὶ τραῦμα μέγιστον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς διττὸν ἀμφοτέροις εἰργάσατο , δὶς γὰρ ἑκάτερον αὐτὸς ἐπάταξε . ὡς δὲ πλεῖστον ἄμετρον αἷμα χεόμενον ἐθεάσατο , καταλιπὼν ἡμᾶς , εἰς Ἀθήνας ἀπῇρε βαδίζων εὐθέως ἕνεκα τοῦ μὴ διαφθαρῆναί τινα τῶν οἰκετῶν ἔτι παρόντος αὐτοῦ . ἐκείνους μὲν οὖν ἡμεῖς ἐσώσαμεν εἰς τὰς Ἀθήνας . ὁ δὲ φίλος ὁ Κρὴς ἑαυτοῦ καταγνοὺς Μεγάρας εἰσάγει με λαβόμενος τῆς χειρὸς εἰς οἶκόν τινα , καὶ προσδοὺς ἱμάντα , καὶ ἀποδυσάμενος ἐκέλευσε μαστιγοῦν αὑτὸν ἐφ’ οἷς ἔπραξεν ὑπὸ τοῦ καταράτου θυμοῦ βιασθεὶς , αὐτὸς γὰρ οὕτως ὠνόμασεν . ἐμοῦ δ’ , ὡς εἰκὸς , γελῶντος , ἐδεῖτο προσπίπτων τοῖς γόνασι , μὴ ἄλλως ποιεῖν . εὔδηλον οὖν , ὅτι μᾶλλον ἐποίει με γελᾷν , ὅσῳ μᾶλλον ἐν ἐκείνῳ τῷ μαστιγωθῆναι θεώμενος . ἐπειδὴ δὲ ταῦτα ποιούντων ἡμῶν ἱκανὸς ἐτρίβετο χρόνος , ὑπεσχόμην αὐτῷ δώσειν πληγὰς , εἰ μέντοι παράσχῃ καὶ αὐτὸς ἓν , ὃ ἂν αἰτήσω , σμικρὸν πάνυ . ὡς δ’ ὑπέσχετο , παρεκάλουν ὑποσχεῖν μοι τὰ ὦτα λόγον τινὰ διερχομένῳ , καὶ τοῦτ’ ἔφην εἶναι τὸ αἴτημα . τοῦ δ’ ὑποσχομένου πράττειν οὕτως , πλέον αὐτῷ διελέχθην ὑποτιθέμενος , ὅπως χρὴ παιδαγωγῆσαι τὸ ἐν ἡμῖν θυμοειδὲς , τῷ λόγῳ δηλονότι , καὶ οὐ διὰ μαστίγων , ἀλλ’ ἑτέρῳ τρόπῳ παιδαγωγῆσαι διῆλθον . ἐκεῖνος μὲν οὖν ἐν ἑαυτῷ προνοησάμενος ἑαυτοῦ πολὺ βελτίων ἐγένετο . σὺ δ’ , εἰ καὶ μὴ πολὺ γένοιο βελτίων , ἀρκεσθήσῃ γε καὶ μικρῷ τινι κατὰ τὸν πρῶτον ἐνιαυτὸν ἐπιδοῦναι πρὸς τὸ κρεῖττον . ἐὰν γὰρ ἐπιμείνῃς τῷ πάθει ἀντέχων καὶ πραΰνων τὸν θυμὸν , ἀξιολογώτερον ἐπιδώσεις κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος . εἶτ’ , ἐὰν ἔτι διαμείνῃς σαυτῷ προνοούμενος , καὶ μᾶλλον ἐν τῷ τρίτῳ , καὶ μετ’ αὐτὸν ἐν τῷ τετάρτῳ ﻿ καὶ πέμπτῳ αἰσθήσῃ μεγάλης αὐξήσεως εἰς βίον σεμνότερον . αἰσχρὸν γὰρ , ἵνα μέν τις ἰατρὸς , ἢ γραμματικὸς , ἢ ῥήτωρ , ἢ γεωμέτρης γένηται , πολλοῖς ἔτεσιν ἐφεξῆς κάμνειν , ὡς δ’ ἄνθρωπος ἀγαθὸς , μηδέποθ’ ἑλέσθαι τῷ μήκει τοῦ χρόνου κάμνειν .
Lemmas: δέω γάρ ἄσκησις ἕκαστος ἐγώ σχεδόν ὅλος ὁ βίος πρός ὁ γίγνομαι τέλειος ἀνήρ . οὐ μήν ἀφίστημι χρή ὁ ἀγαθός ποιέω ἑαυτοῦ , εἰ καί πεντηκοντούτης τις εἰμί αἰσθάνομαι ὁ ψυχή λωβάομαι οὐ ἀνίατος οὐδέ ἀνεπανόρθωτος λώβη . οὐδέ γάρ εἰ ὁ σῶμα κακός διάκειμαι πεντηκοντούτης εἰμί , ἔκδοτος ἄν δίδωμι ὁ καχεξία , ἀλλά πάντως ἄν ἐπιλέγω ἀγαθός αὐτός κατασκευάζω , καίτοι ὁ Ἡράκλειος εὐεξία οὐ δύναμαι ἔχω . μή τοίνυν μηδέ ἐγώ ἀφίστημι ὁ ἀγαθός ὁ ψυχή ἐργάζομαι , ἔͅν ὁ ὁ σοφός μή δύναμαι ἔχω , ἀλλά μάλα μέν ἐλπίζω ἔχω κᾁκείνης , ἐάν ἐκ μειράκιον προνοέω ὁ ψυχή ἐγώ , εἰ δέ μή , ἀλλά ὁ γε μή πάναισχρος αὐτός γίγνομαι , καθά ὁ Θερσίτης ὁ σῶμα , φροντίζω . εἰ τε οὖν ἐπί ἐγώ εἰμί μή γίγνομαι ἐντυγχάνω ὁ προνοέω ὁ γένεσις ἐγώ , δέω τις λαμβάνω σῶμα γενναῖος . ὁ δέ ἀρνέομαι , πάντως οὖν ἐφεξῆς δέω αὐτός , δεύτερος γοῦν , ἤ τρίτος , ἤ τέταρτος αὐτός ἔχω ἀπό ὁ πρῶτος κατά εὐεξία . ἀγαπητός γοῦν εἰμί , καί μή ὁ ὁ Ἡρακλῆς , ἀλλά ὁ γε ὁ Ἀχιλλεύς ἔχω , ἤ εἰ μηδέ οὗτος , ὁ γε ὁ Αἴας , ἤ Διομήδης , ἤ Ἀγαμέμνων , ἤ Πάτροκλος , εἰ δέ μή οὗτος , ἄλλος γε τις ἀγαθός ὁ ἥρως . οὕτως οὖν εἰ καί μή ὁ τελευταῖος εὐεξία τις οἷος τε εἰμί ὁ ψυχή ἔχω , δέχομαι ἄν , οἴομαι , δεύτερος , ἤ τρίτος , ἤ τέταρτος ﻿ γίγνομαι μετά ὁ ἄκρος . οὐ ἀδύνατος δέ οὗτος ὁ βούλομαι κατεργάζομαι , χρόνος πολύς συνεχής ὁ ἄσκησις γίγνομαι . ἐγώ δέ μειράκιον εἰμί ἔτι οὗτος ἀκούω ἐφοράω ἄνθρωπος ἀνοίγνυμι θύρα σπεύδω , μή προχωρέω δέ εἰς ὁ δέω αὐτός ὁ πρᾶξις , δάκνω ὁ κλείς , καί λακτίζω ὁ θύρα , καί λοιδορέω ὁ θεός , ἀγριόω τε ὁ ὀφθαλμός , ὥσπερ ὁ μαίνομαι , καί μικρός δέω αὐτός ἀφρός , ὡς ὁ κάπρος , προίημι ἐκ ὁ στόμα . μισέω ὁ θυμός οὕτως , ὥστε μηκέτι ὁράω διά αὐτός ἀδημονέω ἐγώ . ἀρκέω δέ καί οὗτος ὁ γε πρῶτος , ὡς μήτε θεός λοιδορέω σύ , μήτε λακτίζω , μήτε δάκνω ὁ λίθος καί ὁ ξύλον , καί μήτε ἄγριος ἐμβλέπω , ἀλλά ἐν σεαυτοῦ κατέχω τε καί κρύπτω ὁ ὀργή · ἀόργητος μέν γάρ εὐθύς ἅμα ὁ βούλομαι γίγνομαι τις οὐ δύναμαι , κατέχω δέ ὁ ὁ πάθος ἄσχημος δύναμαι . οὗτος δέ ἄν πολλάκις ποιέω , γνωρίζω ποτέ καί αὐτός ἑαυτοῦ ἥσσων νῦν ἤ πρόσθεν ὀργίζω , ὡς μήτε ἐπί μικρός , μήτε ἐπί μέγας θυμόω , ἀλλά ἐπί μόνος ὁ μέγας μιασμός . οὔτε γάρ ὑπάρχω πάσχω ὕστερον αὐτός , καί ἐπί ὁ μέγας ὀργίζω μιασμός , εἰ τις , ὅς ἐγώ προστάσσω αὐτός μειράκιον εἰμί ἔτι διά πᾶς φυλάσσω ὁ βίος , φυλάσσω , ὁ μηδέποτε τύπτω ὁ χείρ ἐγώ μηδείς ὁ οἰκέτης , ὅς ἀσκέω ἐγώ καί ὁ πατήρ , καί πολύς ἐπιτιμάω ὁ φίλος , περιθλάω εὑρίσκω ἐν ὁ πατάσσω κατά ὁ ὀδούς οἰκέτης , ἄξιος εἰμί λέγω ἐπί ὁ γίγνομαι φλεγμονή καί σπάω καί ἀποθνῄσκω , ὅπου γε ἔξεστι αὐτός , καί νάρθηξ , καί ἱμάς μικρός ὕστερον ἐφορίζω πληγή ὅσος βούλομαι , καί ὁ βουλή ὁ τοιοῦτος ἔργον ἐπιτελέω . ἄλλος δέ οὐ μόνος πύξ , ἀλλά καί λακτίζω , καί ὁ ὀφθαλμός ἐξορύσσω , καί γραφεῖον κεντέω , ὅταν οὗτος τυγχάνω ἔχω . ὁράω δέ τις καί κάλαμος , διά ὅς γράφω , ὑπό ὀργή εἰς ὁ ὀφθαλμός πατάσσω ὁ οἰκέτης . Ἀδριανός αὐτοκράτωρ , ὡς φημί , γραφεῖον πατάσσω εἰς ὁ ὀφθαλμός εἷς ὁ ὑπηρέτης . ἐπεί δέ ὁ πληγή οὗτος γιγνώσκω γίγνομαι ἑτερόφθαλμος , καλέω τε καί συγχωρέω ἀντί ὁ πάθος αἰτέω παρά αὐτός δῶρον . ἐπεί δέ διασιωπάω ὁ πάσχω , αὖθις ἀξιόω ὁ Ἀδριανός αἰτέω , ὅς τις βούλομαι . ὁ δέ ἀρνέω ἄλλος μέν οὐδείς , ὀφθαλμός δέ αἰτέω . τίς γάρ ἄν καί γίγνομαι δῶρον ἀντάξιος ἀπώλεια ὀφθαλμός ; βούλομαι δέ σύ καί ὁ ἐγώ ποτέ συμβαίνω εἷς ἀναμιμνῄσκω , καίτοι γε ἤδη πολλάκις ὑπέρ αὐτός λέγω . ἀπονοστέω ἐκ Ῥώμη συνοδοιπορέω τις φίλος ὁ ἐκ Γόρτυνα ὁ Κρήτη ἀνήρ , ὁ μέν ἄλλος λόγος τις ἄξιος · καί γάρ ἁπλόος εἰμί , καί φιλικός , καί χρηστός , ἐλευθέριος τε περί ὁ ἐπί ἡμέρα δαπάνη · εἰμί δέ ὀργίλος οὕτως , ὡς ὁ ἑαυτοῦ χείρ χράω κατά ὁ οἰκέτης , εἰμί δέ ὅτε καί ὁ σκέλος , πολύς δέ μάλα ἱμάς καί ξύλον ὁ παρατυγχάνω . γίγνομαι οὖν ἐγώ ἐν Κόρινθος , πᾶς μέν δίδωμι ὁ σκεῦος , καί ὁ οἰκέτης ἀπό Κεγχρεαί εἰς Ἀθῆναι ἐκπέμπω κατά πλόος ἑαυτοῦ · αὐτός δέ εἷς ὄχημα μισθόω , πεζός διά Μέγαρα πορεύω . καί δή διέρχομαι ἐγώ Ἐλευσίς , καί κατά ὁ Θριάσιος εἰμί , ἔρομαι ὁ ἕπομαι οἰκέτης ἑαυτοῦ περί τις σκεῦος , ὁ δέ οὐ ἔχω ἀποκρίνω . θυμόω οὖν , ἐπεί μή ἄλλος ἔχω , διά ὅς πατάσσω ὁ νεανίσκος , ἐν θήκη περιέχω μάχαιρα ἀναιρέω , ἅμα ὁ θήκη καταφέρω ὁ κεφαλή , οὐ πλατύς ἐπιφέρω , ( οὐδείς γάρ ἄν οὕτως ἐργάζομαι δεινός , ) ἀλλά κατά ὁ τέμνω ὁ ξίφος . ὁ τε οὖν θήκη διατέμνω παραχρῆμα , καί τραῦμα μέγας ἐπί ὁ κεφαλή δισσός ἀμφότερος ἐργάζομαι , δίς γάρ ἑκάτερος αὐτός πατάσσω . ὡς δέ πολύς ἄμετρος αἷμα χέω θεάομαι , καταλείπω ἐγώ , εἰς Ἀθῆναι ἀπαίρω βαδίζω εὐθύς ἕνεκα ὁ μή διαφθείρω τις ὁ οἰκέτης ἔτι πάρειμι αὐτός . ἐκεῖνος μέν οὖν ἐγώ σῴζω εἰς ὁ Ἀθῆναι . ὁ δέ φίλος ὁ Κρής ἑαυτοῦ καταγιγνώσκω Μεγάρη εἰσάγω ἐγώ λαμβάνω ὁ χείρ εἰς οἶκος τις , καί προσδίδωμι ἱμάς , καί ἀποδύω κελεύω μαστιγόω ἑαυτοῦ ἐπί ὅς πράσσω ὑπό ὁ κατάρατος θυμός βιάζω , αὐτός γάρ οὕτως ὀνομάζω . ἐγώ δέ , ὡς ἔοικα , γελάω , δέω προσπίπτω ὁ γόνυ , μή ἄλλος ποιέω . εὔδηλος οὖν , ὅτι μάλα ποιέω ἐγώ γελάω , ὅσος μάλα ἐν ἐκεῖνος ὁ μαστιγόω θεάομαι . ἐπειδή δέ οὗτος ποιέω ἐγώ ἱκανός τρίβω χρόνος , ὑπέχω αὐτός δίδωμι πληγή , εἰ μέντοι παρέχω καί αὐτός εἷς , ὅς ἄν αἰτέω , μικρός πάνυ . ὡς δέ ὑπισχνέομαι , παρακαλέω ὑπέχω ἐγώ ὁ οὖς λόγος τις διέρχομαι , καί οὗτος φημί εἰμί ὁ αἴτημα . ὁ δέ ὑπισχνέομαι πράσσω οὕτως , πολύς αὐτός διαλέγω ὑποτίθημι , ὅπως χρή παιδαγωγέω ὁ ἐν ἐγώ θυμοειδής , ὁ λόγος δηλονότι , καί οὐ διά μάστιξ , ἀλλά ἕτερος τρόπος παιδαγωγέω διέρχομαι . ἐκεῖνος μέν οὖν ἐν ἑαυτοῦ προνοέω ἑαυτοῦ πολύς ἀγαθός γίγνομαι . σύ δέ , εἰ καί μή πολύς γίγνομαι ἀγαθός , ἀρκέω γε καί μικρός τις κατά ὁ πρῶτος ἐνιαυτός ἐπιδίδωμι πρός ὁ κρατύς . ἐάν γάρ ἐπιμένω ὁ πάθος ἀντέχω καί πραύνω ὁ θυμός , ἀξιόλογος ἐπιδίδωμι κατά ὁ δεύτερος ἔτος . εἶτα , ἐάν ἔτι διαμένω σεαυτοῦ προνοέω , καί μάλα ἐν ὁ τρίτος , καί μετά αὐτός ἐν ὁ τέταρτος ﻿ καί πέμπτος αἰσθάνομαι μέγας αὔξησις εἰς βίος σεμνός . αἰσχρός γάρ , ἵνα μέν τις ἰατρός , ἤ γραμματικός , ἤ ῥήτωρ , ἤ γεωμέτρης γίγνομαι , πολύς ἔτος ἐφεξῆς κάμνω , ὡς δέ ἄνθρωπος ἀγαθός , μηδέποτε αἱρέω ὁ μῆκος ὁ χρόνος κάμνω .