galenus.de-propriorum-animi-cuiuslibet-affectuum-dignotione-et-curatione 3
Ἐπειδὴ τὰ μὲν ἁμαρτήματα διὰ τὴν ψευδῆ δόξαν γίγνονται , τὰ δὲ πάθη διὰ τὴν ἄλογον ὁρμὴν , ἔδοξέ μοι πρότερον αὐτὸν ἐλευθερῶσαι τῶν παθῶν · εἰκὸς γάρ πως καὶ διὰ ταῦτα ψεῦδος ἡμᾶς δοξάζειν . ἔστι δὲ πάθη ψυχῆς , ἅπερ ἅπαντες γιγνώσκουσι , θυμὸς , καὶ ὀργὴ , καὶ φόβος , καὶ λύπη , καὶ φθόνος , καὶ ἐπιθυμία σφοδρά . κατὰ δὲ τὴν ἐμὴν γνώμην καὶ τὸ φθάσαι πάνυ σφόδρα φιλεῖν ἢ μισεῖν ὁτιοῦν πρᾶγμα πάθος ἐστίν . ὀρθῶς γὰρ ἔοικεν εἰρῆσθαι τὸ μέτρον ἄριστον , ὡς οὐδενὸς ἀμέτρου καλῶς γιγνομένου . πῶς οὖν ἄν τις ἐκκόψειε ταῦτα , μὴ γνοὺς πρότερον ἔχων αὐτά ; γνῶναι δ’ , ὡς ἐλέγομεν , ἀδύνατον , ἐπειδὴ σφόδρα φιλοῦμεν ἡμᾶς . ἀλλὰ καὶ μὴ σαυτὸν ὁ λόγος οὗτος ἐπιτρέπει σοι κρίνειν , ἄλλον τε συγχωρεῖν δύνασθαι κρίνειν τὸν μήτε φιλούμενον ὑπὸ σοῦ , μήτε μισούμενον . ὅταν οὖν ἀκούσῃς τινὰ τῶν κατὰ τὴν πόλιν , ὃν μήτε φιλήσειν οἶδας μήτε μισήσειν , ἐπαινούμενον ὑπὸ πολλῶν ἐπὶ τῷ μηδένα κολακεύειν , ἐκείνῳ προσφοιτήσας , τοιαύτῃ πείρᾳ κρῖνον , εἰ τοιοῦτός ἐστιν , οἷος εἶναι λέγεται . καὶ πρῶτον ἐὰν ἴδῃς αὐτὸν ἐπὶ τὰς τῶν πλουσίων τε καὶ πολὺ δυναμένων , ἢ καὶ τὰς τῶν μονάρχων οἰκίας ἀπιόντα συνεχῶς , γίγνωσκε μάτην ἀκηκοέναι , τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ἀληθεύειν ἅπαντα · ταῖς γὰρ τοιαύταις κολακείαις ἕπεται καὶ τὸ ψεύδεσθαι . δεύτερον , ἢ προσαγορεύοντα , ἢ παραπέμποντα τοῖς τοιούτοις ὁρῶν ἑαυτὸν , ἢ καὶ συνδειπνοῦντα . τοιοῦτον γάρ τις ἑλόμενος βίον , οὐ μόνον οὐκ ἀληθεύει , ἀλλὰ καὶ κακίαν ὅλην ἐξ ἀνάγκης ἔχει , φιλοχρήματος ὢν , ἢ φίλαρχος , ἢ φιλόδοξος , ἢ φιλότιμος , ἤ τινα τούτων , ἢ πάντα . τὸν δὲ μὴ προσαγορεύοντα , μήτε παραπέμποντα , μήτε συνδειπνοῦντα καὶ τοῖς πολὺ δυναμένοις ἢ πλουτοῦσι , κεκολασμένῃ τῇ διαίτῃ χρώμενον , ἐλπίσας ἀληθεύειν , εἰς βαθυτέραν ἀφικέσθαι πειράθητι γνῶσιν , ὁποῖός τέ τίς ἐστιν , ( ἐν συνουσίαις δ’ αὕτη πολυχρονιωτέραις γίγνεται , ) κᾂν εὕρῃς τοιοῦτον , ἰδίᾳ ποτὲ μόνῳ διαλέχθητι , παρακαλέσας , ὅ τι ἄν σοι βλέπῃ τῶν εἰρημένων παθῶν , εὐθέως δηλοῦν , ὡς χάριν ἕξοντι τούτου μεγίστην , ἡγησομένῳ τε σωτῆρα μᾶλλον , ἢ εἰ νοσοῦντα τὸ σῶμα διέσωσε . κᾂν ὑπόσχηται δηλώσειν , ὅταν τι τῶν εἰρημένων πάσχοντά σε βλέπῃ , κᾄπειτα πλειόνων ἡμερῶν μεταξὺ γιγνομένων μηδὲν εἴπῃ , συνδιατρίβων δηλονότι μέμψῃ τῷ ἀνθρώπῳ , αὖθίς τε παρακάλεσον ἔτι λιπαρώτερον ἢ ὡς πρόσθεν , ὅ τι ἂν ὑπὸ σοῦ βλέπῃ παθῶν πραττομένων εὐθέως μηνύειν . ἐὰν δὲ εἴπῃ σοι , διὰ τὸ μηδὲν ἑωρακέναι περί σε τοιοῦτον ἐν τῷ μεταξὺ , διὰ τοῦτο μηδ’ αὐτὸν εἰρηκέναι , μὴ πεισθῇς εὐθέως , μηδ’ οἰηθῇς ἀναμάρτητος ἐξαίφνης γεγονέναι , ἀλλὰ δυοῖν θάτερον , ἢ διὰ ῥᾳθυμίαν οὐ προσεσχηκέναι σοι τὸν παραβεβλημένον φίλον , ἢ ἔλεγχον αἰδούμενον σιωπᾷν , ἢ καὶ μισηθῆναι μὴ βούλεσθαι διὰ τὸ γιγνώσκειν , ἅπασιν , ὡς ἔπος εἰπεῖν , ἀνθρώποις ἔθος εἶναι μισεῖν τοὺς τἀληθῆ λέγοντας . ἢ εἰ μὴ διὰ ταῦτα , ἴσθι , μὴ βουλόμενον αὐτὸν ὠφελεῖν σε διὰ τοῦτο σιωπᾷν , ἢ καὶ ἄλλην τινὰ αἰτίαν , ἣν οὐκ ἐπαινοῦμεν ἡμεῖς . ἀδύνατον γὰρ ἴσως αὐτῷ ἡμαρτῆσθαι μηδὲν πιστεύσας ἐμοὶ , τοῦτο νῦν ἐπαινέσεις ὕστερον , θεώμενος ἅπαντας ἀνθρώπους καθ’ ἑκάστην ἡμέραν μυρία μὲν ἁμαρτάνοντας , καὶ μετὰ παθῶν πράττοντας , οὐ μὴν ἑαυτούς γε παρακολουθοῦντας . ὥστε μηδὲ σὺ νόμιζε σαυτὸν ἄλλο τι μᾶλλον ἢ ἄνθρωπον εἶναι . νομίζεις δ’ ἄλλο τι μᾶλλον ἢ ἄνθρωπον ὑπάρχειν , ἐὰν ἀναπείσῃς σαυτὸν , ἅπαντα καλῶς σοι πεπρᾶχθαι , μὴ ὅτι ἑνὸς μηνὸς , ἀλλὰ μιᾶς ἡμέρας . ἴσως οὖν ἐρεῖς , εἰ ἐναντιολογικὸς ᾖς , ἤτοι κατὰ προαίρεσιν , ἢ ἐκ μοχθηροῦ τινος ἤθους γεγονὼς τοιοῦτος , καὶ φύσει φιλόνεικος ﻿ ὢν , ὅσον ἐπὶ τῶν νῦν ὑπ’ ἐμοῦ προσκεχρημένων λόγων , τοὺς σοφοὺς ἄνδρας ἄλλο τι μᾶλλον ἢ ἀνθρώπους εἶναι . τούτῳ δή σοι τῷ λόγῳ τὸν ἡμέτερον ἀντίθες διττὸν ὄντα , τὸν μὲν ἕτερον , ὅτι μὴν ὁ σοφὸς ἀναμάρτητός ἐστι τὸ πάμπαν · ἕτερον δ’ ἐπ’ αὐτῷ τῷ προσιεμένῳ , εἴπερ ἀναμάρτητός ἐστιν ὁ σοφὸς , οὐδ’ ἄνθρωπον ὑπάρχειν αὐτόν . ὅσα δ’ ἐπὶ τῷδε , καὶ διὰ τοῦτο τῶν παλαιοτάτων φιλοσόφων ἀκούσεις , ὅμοιον εἶναι θεῷ τὴν σοφίαν . ἀλλὰ σύ γε θεῷ παραπλήσιος ἐξαίφνης οὐκ ἄν ποτε γένοιο . ὅπου γὰρ οἱ δι’ ὅλου τοῦ βίου ἀπάθειαν ἀσκήσαντες , οὐ πιστεύοντες τελέως αὐτὴν ἐσχηκέναι , πολὺ δήπου μᾶλλον ὁ μηδέποτ’ ἀσκήσας σύ . μὴ τοίνυν πιστεύσῃς τῷ λέγοντι μηδὲν ἑωρακέναι μετὰ παθῶν ὑπὸ σοῦ πραττόμενον , ἀλλ’ ἤτοι μὴ βουλόμενον ὠφελεῖν σε νόμιζε λέγειν οὕτως , ἢ μὴ παραφυλάξαι προῃρημένον , ἃ πράττεις κακῶς , ἢ φυλαττόμενον ὑπὸ σοῦ μισηθῆναι , τάχα δὲ καὶ εἰδέναι σέ ποτε πρὸς τὸν ἐπιτιμήσαντα καὶ δυσχεράναντα τοῖς σοῖς ἁμαρτήμασί τε καὶ πάθεσιν , ὥστ’ εἰκότως σιωπᾷν , ἢ πιστεύειν μὴ ἀληθεύοντά σε λέγοντα , βούλεσθαι ἕκαστον εἰδέναι ὧν ἁμαρτάνεις . ἐὰν δὲ πρῶτον τῶν ὑπὸ σοῦ πραττομένων ἀπαλλαγῇ σιωπήσῃς , εὑρήσεις πολλοὺς ὀλίγον ὕστερον ἀληθῶς ἐπανορθουμένους σε , καὶ πολύ γε μᾶλλον , ἐὰν χάριν γνοὺς τῷ μεμψαμένῳ , χωρισθῇ οὔσης σου τῆς βλάβης , τούτου γ’ ἕνεκεν . ἐξ αὐτοῦ δὲ τούτου διασκέψασθαι , πότερον ἀληθῶς ἢ ψευδῶς ἐπετίμησέ σοι , μεγάλης ὠφελείας αἰσθήσῃ , κᾂν συνεχῶς πράττῃς αὐτὸ , προῃρημένος ὄντως εἷς γενέσθαι καλὸς κᾀγαθὸς , ἔσῃ τοιοῦτος . ἐν μὲν δὴ τῷ πρώτῳ χρόνῳ μηδ’ ἂν καὶ σκεπτόμενος ἀκριβῶς εὕροις ἐπηρεαστικῶς τε καὶ ψευδῶς σε κρίνειν , καὶ ἀπείρως αὐτὸν πείθειν , ὡς οὐδὲν ἥμαρτες . ἀλλά σοι ταὐτὸ τοῦτο φιλοσόφημα τὸ καρτερεῖν ἐπηρεαζόμενον . ὕστερον δέ ποτε κατεσταλμένος ἱκανῶς , σαυτοῦ παθῶν αἰσθόμενος , ἐπιχειρήσεις ἀπολογεῖσθαι . τοῖς ἐπηρεάζουσι μηδέποτε πικρῶς , μηδ’ ἐλεγκτικῶς , μηδὲ τὸ φιλονείκως ἐμφαῖνον , μηδὲ τὸ καταβάλλειν ἐθέλειν ἐκεῖνον , ἀλλ’ ὠφελείας ἕνεκα τῆς σῆς , ἵνα τι καὶ πρὸς ἀντιλογίαν ἀντειπόντος αὐτοῦ πιθανὸν , πεισθεὶς ἐκεῖνον ἄμεινον γιγνώσκειν , εἰ μετὰ πλείονος ἐξετάσεως εὕροις αὐτὸν ἔξω τῶν ἐγκλημάτων . οὕτω γοῦν καὶ Ζήνων ἠξίου πάντα πράττειν ἡμᾶς ἀσφαλῶς , ὡς ἀπολογησομένους ὀλίγον ὕστερον παιδαγωγοῖς . ὠνόμαζε γὰρ οὕτως ἐκεῖνος ὁ ἀνὴρ τοὺς πολλοὺς τῶν ἀνθρώπων ἑτοίμους ὄντας τοῖς πέλας ἐπιτιμᾷν , κᾂν μηδεὶς αὐτοὺς παρακαλῇ . χρὴ δὲ τὸν ἀκούοντα μηδὲ πλούσιον εἶναι , μηδὲ αἰδῶ ἔχοντα πολιτικήν · ὡς , ἄν γε ταύτην ἔχῃ , διὰ φόβονο ὐδεὶς αὐτῷ τἀληθῆ λέξει , καθάπερ οὐδὲ τοῖς πλουτοῦσι διὰ κέρδος οἱ κόλακες , ἀλλὰ κᾂν εἴ τις ἀληθεύων παραφανῇ , διασπᾶσθαι πρὸς αὐτῶν . ἐὰν οὖν τις ἤτοι πολλὰ δυνάμενος ἢ καὶ πλούσιος ἐθέλῃ σοι γενέσθαι καλὸς κᾀγαθὸς , ἀποθέσθαι πρότερον αὐτὸν δεήσει , καὶ μάλιστα νῦν , ὅπου οὐχ εὑρήσει Διογένη δυνάμενον εἰπεῖν ταὐτὸν τἀληθὲς , κᾂν πλουσιώτατος ᾖ , κᾂν μόναρχος . ἐκεῖνοι μὲν οὖν ὑπὲρ ἑαυτῶν βουλεύσονται . σὺ δὲ ὁ μὴ πλούσιος μήτε δυνατὸς ἐν πόλει πᾶσι μὲν ἐπίτρεπε λέγειν , ἃ καταγινώσκουσί σου , πρὸς μηδένα δ’ αὐτὸς ἀγανάκτει , καὶ οὕτως ἔχε ἅπαντας , ὡς Ζήνων ἔλεγε , παιδαγωγούς . οὐ μὴν ὁμοίως γε πᾶσι περὶ ὧν ἂν εἴπωσιν ἀξιοῦ προσέχειν , ἀλλὰ τοῖς ἄριστα βεβιωκόσι πρεσβύταις . ὁποῖοι δ’ εἰσὶν οἱ ἄριστα βιοῦντες , ὀλίγον ἔμπροσθεν εἶπον . ἐν δὲ τῷ χρόνῳ προϊόντι αὐτὸς παρακολουθήσεις , καὶ γνώσεις , ἡλίκα πρόσθεν ἦν ἃ ἡμάρτανες , ἡνίκα μάλιστα ἐγώ σοι φανοῦμαι λέγων ἀληθῆ , μηδένα φάσκων ἔξω παθῶν ἢ ἁμαρτημάτων εἶναι , μηδ’ ἂν εὐφυέστατος ᾖ , μηδ’ ἂν ἐν ἔθνεσι τοῖς καλῶς τεθραμμένοις , ἀλλὰ πάντως τινὰ σφάλλεσθαι , καὶ μᾶλλον ὅταν ἔτι νέος ᾖ .
Lemmas: ἐπειδή ὁ μέν ἁμάρτημα διά ὁ ψευδής δόξα γίγνομαι , ὁ δέ πάθος διά ὁ ἄλογος ὁρμή , δοκέω ἐγώ πρότερος αὐτός ἐλευθερόω ὁ πάθος · ἔοικα γάρ πως καί διά οὗτος ψεῦδος ἐγώ δοξάζω . εἰμί δέ πάθος ψυχή , ὅς ἅπας γιγνώσκω , θυμός , καί ὀργή , καί φόβος , καί λύπη , καί φθόνος , καί ἐπιθυμία σφοδρός . κατά δέ ὁ ἐμός γνώμη καί ὁ φθάνω πάνυ σφόδρα φιλέω ἤ μισέω ὁστισοῦν πρᾶγμα πάθος εἰμί . ὀρθός γάρ ἔοικα λέγω ὁ μέτρον ἀγαθός , ὡς οὐδείς ἄμετρος καλός γίγνομαι . πῶς οὖν ἄν τις ἐκκόπτω οὗτος , μή γιγνώσκω πρότερος ἔχω αὐτός ; γιγνώσκω δέ , ὡς λέγω , ἀδύνατος , ἐπειδή σφόδρα φιλέω ἐγώ . ἀλλά καί μή σεαυτοῦ ὁ λόγος οὗτος ἐπιτρέπω σύ κρίνω , ἄλλος τε συγχωρέω δύναμαι κρίνω ὁ μήτε φιλέω ὑπό σύ , μήτε μισέω . ὅταν οὖν ἀκούω τις ὁ κατά ὁ πόλις , ὅς μήτε φιλέω οἶδα μήτε μισέω , ἐπαινέω ὑπό πολύς ἐπί ὁ μηδείς κολακεύω , ἐκεῖνος προσφοιτάω , τοιοῦτος πεῖρα κρίνω , εἰ τοιοῦτος εἰμί , οἷος εἰμί λέγω . καί πρῶτος ἐάν ὁράω αὐτός ἐπί ὁ ὁ πλούσιος τε καί πολύς δύναμαι , ἤ καί ὁ ὁ μόναρχος οἰκία ἀπέρχομαι συνεχής , γιγνώσκω μάτην ἀκούω , ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἀληθεύω ἅπας · ὁ γάρ τοιοῦτος κολακεία ἕπομαι καί ὁ ψεύδω . δεύτερος , ἤ προσαγορεύω , ἤ παραπέμπω ὁ τοιοῦτος ὁράω ἑαυτοῦ , ἤ καί συνδειπνέω . τοιοῦτος γάρ τις αἱρέω βίος , οὐ μόνος οὐ ἀληθεύω , ἀλλά καί κακία ὅλος ἐκ ἀνάγκη ἔχω , φιλοχρήματος εἰμί , ἤ φίλαρχος , ἤ φιλόδοξος , ἤ φιλότιμος , ἤ τις οὗτος , ἤ πᾶς . ὁ δέ μή προσαγορεύω , μήτε παραπέμπω , μήτε συνδειπνέω καί ὁ πολύς δύναμαι ἤ πλουτέω , κολάζω ὁ δίαιτα χράω , ἐλπίζω ἀληθεύω , εἰς βαθύς ἀφικνέομαι πειράω γνῶσις , ὁποῖος τε τις εἰμί , ( ἐν συνουσία δέ οὗτος πολυχρόνιος γίγνομαι , ) ἔͅν εὑρίσκω τοιοῦτος , ἴδιος ποτέ μόνος διαλέγω , παρακαλέω , ὅς τις ἄν σύ βλέπω ὁ λέγω πάθος , εὐθύς δηλόω , ὡς χάρις ἔχω οὗτος μέγας , ἡγέομαι τε σωτήρ μάλα , ἤ εἰ νοσέω ὁ σῶμα διασῴζω . ᾄν ὑπισχνέομαι δηλόω , ὅταν τις ὁ λέγω πάσχω σύ βλέπω , ᾄπειτη πολύς ἡμέρα μεταξύ γίγνομαι μηδείς λέγω , συνδιατρίβω δηλονότι μέμφομαι ὁ ἄνθρωπος , αὖθις τε παρακαλέω ἔτι λιπαρός ἤ ὡς πρόσθεν , ὅς τις ἄν ὑπό σύ βλέπω πάθος πράσσω εὐθύς μηνύω . ἐάν δέ λέγω σύ , διά ὁ μηδείς ὁράω περί σύ τοιοῦτος ἐν ὁ μεταξύ , διά οὗτος μηδέ αὐτός λέγω , μή πείθω εὐθύς , μηδέ οἴομαι ἀναμάρτητος ἐξαίφνης γίγνομαι , ἀλλά δύο ἕτερος , ἤ διά ῥαθυμία οὐ προσέχω σύ ὁ παραβάλλω φίλος , ἤ ἔλεγχος αἰδέομαι σιωπάω , ἤ καί μισέω μή βούλομαι διά ὁ γιγνώσκω , ἅπας , ὡς ἔπος λέγω , ἄνθρωπος ἔθος εἰμί μισέω ὁ ἀληθής λέγω . ἤ εἰ μή διά οὗτος , οἶδα , μή βούλομαι αὐτός ὠφελέω σύ διά οὗτος σιωπάω , ἤ καί ἄλλος τις αἰτία , ὅς οὐ ἐπαινέω ἐγώ . ἀδύνατος γάρ ἴσως αὐτός ἁμαρτάνω μηδείς πιστεύω ἐγώ , οὗτος νῦν ἐπαινέω ὕστερον , θεάομαι ἅπας ἄνθρωπος κατά ἕκαστος ἡμέρα μυρίος μέν ἁμαρτάνω , καί μετά πάθος πράσσω , οὐ μήν ἑαυτοῦ γε παρακολουθέω . ὥστε μηδέ σύ νομίζω σεαυτοῦ ἄλλος τις μάλα ἤ ἄνθρωπος εἰμί . νομίζω δέ ἄλλος τις μάλα ἤ ἄνθρωπος ὑπάρχω , ἐάν ἀναπείθω σεαυτοῦ , ἅπας καλός σύ πράσσω , μή ὅτι εἷς μείς , ἀλλά εἷς ἡμέρα . ἴσως οὖν λέγω , εἰ ἐναντιολογικός εἰμί , ἤτοι κατά προαίρεσις , ἤ ἐκ μοχθηρός τις ἦθος γίγνομαι τοιοῦτος , καί φύσις φιλόνικος ﻿ εἰμί , ὅσος ἐπί ὁ νῦν ὑπό ἐγώ προσχράω λόγος , ὁ σοφός ἀνήρ ἄλλος τις μάλα ἤ ἄνθρωπος εἰμί . οὗτος δή σύ ὁ λόγος ὁ ἡμέτερος ἀντιτίθημι δισσός εἰμί , ὁ μέν ἕτερος , ὅτι μήν ὁ σοφός ἀναμάρτητος εἰμί ὁ πάμπαν · ἕτερος δέ ἐπί αὐτός ὁ προσίημι , εἴπερ ἀναμάρτητος εἰμί ὁ σοφός , οὐδέ ἄνθρωπος ὑπάρχω αὐτός . ὅσος δέ ἐπί ὅδε , καί διά οὗτος ὁ παλαιός φιλόσοφος ἀκούω , ὅμοιος εἰμί θεός ὁ σοφία . ἀλλά σύ γε θεός παραπλήσιος ἐξαίφνης οὐ ἄν ποτέ γίγνομαι . ὅπου γάρ ὁ διά ὅλος ὁ βίος ἀπάθεια ἀσκέω , οὐ πιστεύω τέλειος αὐτός ἔχω , πολύς δήπου μάλα ὁ μηδέποτε ἀσκέω σύ . μή τοίνυν πιστεύω ὁ λέγω μηδείς ὁράω μετά πάθος ὑπό σύ πράσσω , ἀλλά ἤτοι μή βούλομαι ὠφελέω σύ νομίζω λέγω οὕτως , ἤ μή παραφυλάσσω προλέγω , ὅς πράσσω κακός , ἤ φυλάσσω ὑπό σύ μισέω , τάχα δέ καί οἶδα σύ ποτέ πρός ὁ ἐπιτιμάω καί δυσχεραίνω ὁ σός ἁμάρτημα τε καί πάθος , ὥστε ἔοικα σιωπάω , ἤ πιστεύω μή ἀληθεύω σύ λέγω , βούλομαι ἕκαστος οἶδα ὅς ἁμαρτάνω . ἐάν δέ πρῶτος ὁ ὑπό σύ πράσσω ἀπαλλάσσω σιωπάω , εὑρίσκω πολύς ὀλίγος ὕστερον ἀληθής ἐπανορθόω σύ , καί πολύς γε μάλα , ἐάν χάρις γιγνώσκω ὁ μέμφομαι , χωρίζω εἰμί σύ ὁ βλάβη , οὗτος γε ἕνεκα . ἐκ αὐτός δέ οὗτος διασκοπέω , πότερος ἀληθής ἤ ψευδής ἐπιτιμάω σύ , μέγας ὠφέλεια αἰσθάνομαι , ἔͅν συνεχής πράσσω αὐτός , προαιρέω ὄντως εἷς γίγνομαι καλός κᾀγαθός , εἰμί τοιοῦτος . ἐν μέν δή ὁ πρῶτος χρόνος μηδέ ἄν καί σκοπέω ἀκριβής εὑρίσκω ἐπηρεαστικός τε καί ψευδής σύ κρίνω , καί ἄπειρος αὐτός πείθω , ὡς οὐδείς ἁμαρτάνω . ἀλλά σύ αὐτός οὗτος φιλοσόφημα ὁ καρτερέω ἐπηρεάζω . ὕστερον δέ ποτέ καταστέλλω ἱκανός , σεαυτοῦ πάθος αἰσθάνομαι , ἐπιχειρέω ἀπολογέομαι . ὁ ἐπηρεάζω μηδέποτε πικρός , μηδέ ἐλεγκτικός , μηδέ ὁ φιλόνεικος ἐμφαίνω , μηδέ ὁ καταβάλλω ἐθέλω ἐκεῖνος , ἀλλά ὠφέλεια ἕνεκα ὁ σός , ἵνα τις καί πρός ἀντιλογία ἀντιλέγω αὐτός πιθανός , πείθω ἐκεῖνος ἀγαθός γιγνώσκω , εἰ μετά πολύς ἐξέτασις εὑρίσκω αὐτός ἔξω ὁ ἔγκλημα . οὕτως γοῦν καί Ζήνων ἀξιόω πᾶς πράσσω ἐγώ ἀσφαλής , ὡς ἀπολογέομαι ὀλίγος ὕστερον παιδαγωγός . ὀνομάζω γάρ οὕτως ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος ἑτοῖμος εἰμί ὁ πέλας ἐπιτιμάω , ἔͅν μηδείς αὐτός παρακαλέω . χρή δέ ὁ ἀκούω μηδέ πλούσιος εἰμί , μηδέ αἰδώς ἔχω πολιτικός · ὡς , ἐάν γε οὗτος ἔχω , διά φόβονον ὐδείς αὐτός ἀληθής λέγω , καθά οὐδέ ὁ πλουτέω διά κέρδος ὁ κόλαξ , ἀλλά ἔͅν εἰ τις ἀληθεύω παραφανάω , διασπάω πρός αὐτός . ἐάν οὖν τις ἤτοι πολύς δύναμαι ἤ καί πλούσιος ἐθέλω σύ γίγνομαι καλός κᾀγαθός , ἀποτίθημι πρότερος αὐτός δέω , καί μάλα νῦν , ὅπου οὐ εὑρίσκω Διογένης δύναμαι λέγω αὐτός ἀληθής , ἔͅν πλούσιος εἰμί , ἔͅν μόναρχος . ἐκεῖνος μέν οὖν ὑπέρ ἑαυτοῦ βουλεύω . σύ δέ ὁ μή πλούσιος μήτε δυνατός ἐν πόλις πᾶς μέν ἐπιτρέπω λέγω , ὅς καταγιγνώσκω σύ , πρός μηδείς δέ αὐτός ἀγανακτέω , καί οὕτως ἔχω ἅπας , ὡς Ζήνων λέγω , παιδαγωγός . οὐ μήν ὅμοιος γε πᾶς περί ὅς ἄν λέγω ἀξιόω προσέχω , ἀλλά ὁ ἀγαθός βιόω πρεσβύτης . ὁποῖος δέ εἰμί ὁ ἀγαθός βιάζω , ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω . ἐν δέ ὁ χρόνος προέρχομαι αὐτός παρακολουθέω , καί γνῶσις , ἡλίκος πρόσθεν εἰμί ὅς ἁμαρτάνω , ἡνίκα μάλα ἐγώ σύ φαίνω λέγω ἀληθής , μηδείς φάσκω ἔξω πάθος ἤ ἁμάρτημα εἰμί , μηδέ ἐάν εὐφυής εἰμί , μηδέ ἄν ἐν ἔθνος ὁ καλός τρέφω , ἀλλά πάντως τις σφάλλω , καί μάλα ὅταν ἔτι νέος εἰμί .