galenus.de-praenotione-ad-posthumum-epigenem 10
[ Πρόγνωσις ὑποστροφῆς πυρετοῦ καὶ λύσις αὐτῆς δι᾿ ἱδρῶτος . ] Ἕξστος οὖν Ἀντωνίνου υἱὸς ἤρξατο μὲν ὀξύτατα νοσεῖν , ὡς μὴ δύνασθαι τὴν ἑβδόμην ἡμέραν ὑπερβαλεῖν ἄνευ κρίσεως . ἥτις δ᾿ αὐτοῦ τούτου πρόγνωσίς ἐστι , διὰ τῶν περὶ κρίσεως ὑπομνημάτων γέγραπται , δι᾿ ὧν καὶ ὅτι προεκρήγνυται πολλάκις ἡ κρίσις , οὐ περιμείνασα τὴν πιστῶς κρίνουσαν δεδήλωται . συμβῆναι δὲ τοῦτο τῷ Ἕξστῳ δυνάμενον ἔγνων κατὰ τὴν τετάρτην ἡμέραν , ὡς προειπεῖν ἐρομένῳ Πειθολάῳ τῷ κοιτωνίτῃ ὅ τι θεσπίζοιμι περὶ τῶν μελλόντων . ἤρετο γὰρ οὗτος , ἐπειδὴ προεπειρᾶτό μου , πολλὰ τῶν δοκούντων τοῖς σοφωτάτοις ἰατροῖς ἀδυνάτων εἶναι προειρηκότος . ἀπεκρινάμην οὖν αὐτῷ γελάσας , τῆς μὲν ἑβδόμης ἡμέρας ἐξωτέρω μὴ δύνασθαι προελθεῖν τὸ νόσημα · κριθήσεσθαι δὲ πάντως ἢ ἑκταῖον , ἢ ἑβδομαῖον . ἑκταῖον μὲν οὖν κριθὲν ὑποστρέφειν αὐτό · ἑβδομαῖον δὲ βεβαίαν ἕξειν τὴν κρίσιν·ἔσεσθαι μέντοι τὴν κρίσιν ἐξ ἀνάγκης δι᾿ ἱδρῶτος . ἐπεὶ δὲ κατὰ τὴν ἕκτην ἡμέραν οὕτως γε ἐκρίθη , φιλόνεικος ὢν ἐσχάτως ὁ Ἕξστος , ὅπως ἐλέγξῃ ἐμὲ μὴ γενομένης ὑποστροφῆς , ἐλούετο μὲν καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν , οὔτε δ᾿ οἶνον ἔπινεν οὔτε προσηνέγκατό τι πλὴν χυλοῦ πτισάνης , ἢ αὐτὴν , ἢ μετὰ ψίχας ἄρτου · πολλάκις δὲ καὶ αὐτὸς τὸν ἄρτον ἐν ὕδατι βρέξας ἠρκεῖτο μόνον . ταῦτα ποιήσας ἄχρι τῆς δωδεκάτης ἡμέρας ἐκαυχήσατο κατ᾿ αὐτὴν νενικηκέναι μου τὴν πρόγνωσιν . ἔπιε δὲ κατὰ τὴν τρισκαιδεκάτην ἡμέραν τρίτῃ ὥρᾳ ὑδατώδους οἴνου βραχύ τι σὺν τῷ καὶ τὴν ὅλην δίαιταν ἁδροτέραν βραχὺ ποιήσασθαι τῆς ἔμπροσθεν , ἔτι μέντοι φυλάττων λεπτήν · ἀλλὰ κατά τε τὴν ἑξῆς ἡμέραν ἀπὸ τῆς πρώτης κατακλίσεως τεσσαρεσκαιδεκάτην οὖσαν ἀρξάμενος πυρέττειν ἐκέλευσε μηδένα μοι δηλῶσαι , νομίζων μηδὲ σφοδρὸν ἔσεσθαι τὸν πυρετὸν μηδὲ πλέον ἡμέρας μιᾶς ἐκταθήσεσθαι αὐτόν . ἐπεὶ δὲ προϊούσης τῆς ἡμέρας ἀεὶ καὶ μᾶλλον ἐφαιδρύνετο , Κλαύδιος Σεβῆρος ὑποστρέφων εἰς τὴν ἑαυτοῦ οἰκίαν πλησίον οὖσαν τῆς ἐκείνου , πυθόμενος αὐτὸν πυρέττειν ἐπορεύθη πρὸς αὐτὸν , εὑρών τε σφοδρῶς ἤδη πυρέττοντα , πρῶτον μὲν ἐπύθετο τίνα γνώμην ἐγὼ περὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ γεγενημένου πυρετοῦ νῦν [ αὐτῷ φαινοίμην ἔχων , ἀκούσας δὲ παρ᾿ αὐτοῦ τὸ ἀληθὲς , ὡς διὰ φιλονεικίαν οὐκ ἐδήλωσε πορευθῆναί τινα πρός με , ἐκέλευσε παρακαλεῖν με εἰς τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ Ἕξστου καὶ μετὰ ταῦτα πρὸς αὐτὸν ἀφικέσθαι . τούτων ﻿ γενομένων ἐπυνθάνετο τί μοι δοκεῖ περὶ τῆς ὑποστροφῆς τοῦ νοσήματος . ἀπεκρινάμην οὖν αὐτῷ ὅπερ καὶ τῷ Ἕξστῳ προειρήκειν , μετὰ τρεῖς ἡμέρας λυθήσεσθαι τὴν ἐπιβολὴν ταύτην ἱκανῶς θερμοῦ γενομένου τοῦ πυρετοῦ κατὰ αὐτάς · εἶτα κριθησομένου κατὰ τὴν ἑπτακαιδεκάτην ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ἡμέραν . Ἕξστος οὖν ἡδέως ἀκούσας τὴν ἐν τάχει γενησομένην λύσιν ἑτοίμως ἐπίστευσεν · ὃ γὰρ ἕκαστος βούλεται δηλονότι , τοῦτο καὶ οἴεται γενήσεσθαι . Σεβῆρος δ᾿ ὅτι οὐκ ἂν σφαλείην ὑπὲρ τοῦ σωθήσεσθαι τὸν Ἕξστον ἐπίστευσέ μοι · τὸ δὲ τῆς ἡμέρας ἐν ᾗ τελέως ἀπαλλαγοῖτο τοῦ νοσήματος οὐκ ἐπίστευε , δύσκολον εἶναι νομίζων ἄνευ τοῦ περιμεῖναι κᾂν τὴν ἑξῆς ἡμέραν ἀποφήνασθαί τι βέβαιον ὑπὲρ τῶν εἰς τετάρτην ἡμέραν ἐσομένων . ἅτε δ᾿ οὕτως διακείμενος ἔπεμψεν ὄρθρου βαθέος ἐπὶ τὴν οἰκίαν Ἕξστου περιμένοντά τε καὶ πρὸς αὐτὸν ἄξοντα μετὰ τὴν ἐσομένην ἐπίσκεψιν . ὡς δὲ θεασάμενος τὸν Ἕξστον ἐπορεύθην πρὸς αὐτὸν , ἀντιφήσεις , ἔφη , οἷς χθὲς εἶπες , ἢ διαμενεῖς ἐπὶ τῶν αὐτῶν ; ἐπεὶ δὲ νῦν μᾶλλον ἔφην ἢ χθὲς ἀποφήνασθαί μοι τὰ αὐτὰ , μετ᾿ ἄριστον αὖθίς με καλέσας ἤρετο πάλιν εἰ βεβαίως εἴην πεπεισμένος Ἕξστῳ ἐσομένην κρίσιν . ἤκουεν οὖν παρ᾿ ἐμοῦ μᾶλλον ἢ χθὲς ἔχειν διατείνασθαι . ὡς δὲ καὶ τὴν δευτέραν ἡμέραν ἐπύθετό μου πότερον φυλάττοιμι τὴν αὐτὴν γνώμην ἐπὶ τοῖς προειρημένοις , ἤ τι καὶ μετακινοῖμι τῶν ῥηθέντων , ἤκουσεν οὐδὲν μὲν ἐκείνων κινεῖν , προστίθεσθαι δέ τι τοῖς εἰρημένοις ἔχων . καὶ ὅς αὖθις ἤρετο τί τοῦτό ἐστιν ; ἤκουσεν ὅτι διελθούσης τῆς ἑπτακαιδεκάτης ἡμέρας ἄρξασθαι τὸν ἱδρῶτα περὶ δευτέραν ὥραν νυκτερινήν . ἆρ᾿ οὖν , ἔφη , καὶ Πειθολάῳ ταῦτ᾿ εἶπας ; εἰρηκέναι τε ἔφην αὐτῷ καὶ πεπεῖσθαί γε ἐκεῖνον ὡς οὐκ ἂν σφαλείην ἐν τῇ προῤῥήσει καὶ θεραπείᾳ . πάντως οὖν ἔφη καὶ τῷ αὐτοκράτορι δεδηλωκέναι Πειθόλαον . ἴσως , ἔφην , οὗτος ἔφη · ἐμοὶ δ᾿ οὐ μέλει τῆς ἐπὶ τοῖς τοιούτοις δόξης , οὐ γὰρ περιέρχομαι κηρύττων τὰς ἐμὰς προγνώσεις τε καὶ θεραπείας , ἵνα μᾶλλον οἱ ἰατροί τε καὶ φιλόσοφοί με μισῶσι , γόητά τε καὶ μάντιν ἕτερά τε κατ᾿ ἐμοῦ τοιαῦτα θρυλοῦντες . ὑμῖν δὲ τοῖς φίλοις ὅσοι κατεγνώκατε τῆς ἰατρικῆς τέχνης ἐκ τῆς τούτων ἀμαθίας , ἐπιδείκνυμι τὴν μὲν τέχνην ἀξίαν Ἀπόλλωνός τε καὶ Ἀσκληπιοῦ , τοὺς δὲ ἰατροὺς τούτους ὑβρίζειν αὐτήν · ὥσπερ καὶ τοὺς φιλοσόφους φιλοσοφίαν , οἵ γε μηδενὸς ἰδιώτου βέλτιον βιοῦντες ὀνομάζουσιν αὑτοὺς ὀνόματι σεμνῷ τῷ τῆς φιλοσοφίας . ταῦτα μὲν εἶπον τῷ Σεβήρῳ · σὺ δὲ , ὦ Ἐπίγενες , ἔγνως τὴν κακοήθειαν τῶν ἰατρῶν σχεδὸν ἁπάντων εὐχομένων φανερῶς ἀποτυχεῖν με πεμπόντων τε δι᾿ ὅλης ἡμέρας τοὺς γνωσομένους τε καὶ ἀγγέλλοντας αὐτοῖς τὸ γενησόμενον · οὐ γὰρ ᾔδεσάν με τῷ Σεβήρῳ καὶ Πειθολάῳ προειρηκότα δείλης ὄψεσθαι ἐσομένην τὴν ἀρχὴν τῆς κρίσεως . ἐπεὶ δὲ περὶ τὴν ἑβδόμην ὥραν ἐπιπαροξυνθέντα τὸν Ἕξστον ἐπύθοντο , καταγελῶντες καὶ φανερῶς ἐπιχαίροντες ἅπασι τοῖς ἀπαντῶσιν ἔλεγον κερτομοῦντες ὡς ἡ θαυμαστὴ μαντεία τοῦ Γαληνοῦ κατὰ τοὐναντίον ἀπέβη . γενομένης μέντοι τῆς κρίσεως , ὡς προειρήκειν κατὰ τὴν προτεραίαν ( ἔφασαν ἑπομένην ἐναλλὰξ ) ἐτρέποντο πάντες αἰσχυνόμενοι , καὶ ταῦτα τῆς προγνώσεως οὐδὲν ἐχούσης θαυμαστὸν , ὡς ἔδειξά σοι διά τε τῶν εἰς πρῶτον ἐπιδημιῶν ὑπομνημάτων , ἔτι τε τὴν περὶ τῶν κρίσεων πραγματείαν . τούτοις μέντοι τοῖς ἰατροῖς , οὐ μόνον ἀγνοεῖν ὑπάρχει τὰ γεγραμμένα τοῖς παλαιοῖς , ἀλλὰ μηδὲ τὰς ἡμέρας ἀριθμεῖν ἔτι μετὰ τὴν ἑβδόμην καὶ μάλιστα ἐὰν ἀπύρετος γενόμενος ὁ κάμνων , αὖθις ἐξ ὑποστροφῆς πυρέττῃ . καίτοι παρ᾿ Ἱπποκράτους κατὰ τῶν ἐπιδημιῶν βιβλία γεγραμμένων ἁπασῶν τῶν ἡμερῶν ἐφ᾿ ἑκάστῳ τῶν ἀῤῥώστων ἄχρι τῆς ἐσχάτης λύσεως οὐ μόνον εἰ κατὰ τὴν ιδ΄ . ἡμέραν ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ξ΄ . ἢ π΄ . τύχῃ γεγενημένη . αὕτη μὲν οὖν ἡ πρόῤῥησις , ὡς ἔφην , εἰ καὶ θαυμαστὴ τοῖς πολλοῖς τούτοις ἰατροῖς ἔταξεν , ἀλλ᾿ οὐ τοιαύτη γε κατ᾿ ἀλήθειαν ἦν , ὥσπερ οὐδ᾿ ἡ μετὰ γνώσεως τῶν ἐνεστώτων θεραπεία τοῦ παιδὸς αὐτοῦ Κομμόδου κατὰ τὴν ἐπιδημίαν ἐκείνου γενομένη .
Lemmas: [ πρόγνωσις ὑποστροφή πυρετός καί λύσις αὐτός διά ἱδρώς . ] Ἕξστος οὖν Ἀντωνῖνος υἱός ἄρχω μέν ὀξύς νοσέω , ὡς μή δύναμαι ὁ ἕβδομος ἡμέρα ὑπερβάλλω ἄνευ κρίσις . ὅστις δέ αὐτός οὗτος πρόγνωσις εἰμί , διά ὁ περί κρίσις ὑπόμνημα γράφω , διά ὅς καί ὅτι προεκρήγνυμι πολλάκις ὁ κρίσις , οὐ περιμένω ὁ πιστός κρίνω δηλόω . συμβαίνω δέ οὗτος ὁ Ἕξστος δύναμαι γιγνώσκω κατά ὁ τέταρτος ἡμέρα , ὡς προλέγω ἔρομαι Πειθόλαος ὁ κοιτωνίτης ὅς τις θεσπίζω περί ὁ μέλλω . ἔρομαι γάρ οὗτος , ἐπειδή προπειράω ἐγώ , πολύς ὁ δοκέω ὁ σοφός ἰατρός ἀδύνατος εἰμί προλέγω . ἀποκρίνω οὖν αὐτός γελάω , ὁ μέν ἕβδομος ἡμέρα ἐξωτέρω μή δύναμαι προέρχομαι ὁ νόσημα · κρίνω δέ πάντως ἤ ἑκταῖος , ἤ ἑβδομαῖος . ἑκταῖος μέν οὖν κρίνω ὑποστρέφω αὐτός · ἑβδομαῖος δέ βέβαιος ἔχω ὁ κρίσιν·ἔσεσθαι μέντοι ὁ κρίσις ἐκ ἀνάγκη διά ἱδρώς . ἐπεί δέ κατά ὁ ἕκτος ἡμέρα οὕτως γε κρίνω , φιλόνικος εἰμί ἔσχατος ὁ Ἕξστος , ὅπως ἐλέγχω ἐγώ μή γίγνομαι ὑποστροφή , λούω μέν κατά ἕκαστος ἡμέρα , οὔτε δέ οἶνος πίνω οὔτε προσφέρω τις πλήν χυλός πτισάνη , ἤ αὐτός , ἤ μετά ψίξ ἄρτος · πολλάκις δέ καί αὐτός ὁ ἄρτος ἐν ὕδωρ βρέχω ἀρκέω μόνος . οὗτος ποιέω ἄχρι ὁ δωδέκατος ἡμέρα καυχάομαι κατά αὐτός νικάω ἐγώ ὁ πρόγνωσις . πίνω δέ κατά ὁ τρισκαιδέκατος ἡμέρα τρίτος ὥρα ὑδατώδης οἶνος βραχύς τις σύν ὁ καί ὁ ὅλος δίαιτα ἁδρός βραχύς ποιέω ὁ ἔμπροσθεν , ἔτι μέντοι φυλάσσω λεπτός · ἀλλά κατά τε ὁ ἑξῆς ἡμέρα ἀπό ὁ πρῶτος κατάκλισις τεσσαρεσκαιδέκατος εἰμί ἄρχω πυρέσσω κελεύω μηδείς ἐγώ δηλόω , νομίζω μηδέ σφοδρός εἰμί ὁ πυρετός μηδέ πολύς ἡμέρα εἷς ἐκτείνω αὐτός . ἐπεί δέ προέρχομαι ὁ ἡμέρα ἀεί καί μάλα φαιδρύνω , Κλαύδιος Σεβῆρος ὑποστρέφω εἰς ὁ ἑαυτοῦ οἰκία πλησίον εἰμί ὁ ἐκεῖνος , πυνθάνομαι αὐτός πυρέσσω πορεύω πρός αὐτός , εὑρίσκω τε σφοδρός ἤδη πυρέσσω , πρῶτος μέν πυνθάνομαι τίς γνώμη ἐγώ περί ὁ ἀρχή ὁ γίγνομαι πυρετός νῦν [ αὐτός φαίνω ἔχω , ἀκούω δέ παρά αὐτός ὁ ἀληθής , ὡς διά φιλονικία οὐ δηλόω πορεύω τις πρός ἐγώ , κελεύω παρακαλέω ἐγώ εἰς ὁ ἐπίσκεψις ὁ Ἕξστος καί μετά οὗτος πρός αὐτός ἀφικνέομαι . οὗτος ﻿ γίγνομαι πυνθάνομαι τίς ἐγώ δοκέω περί ὁ ὑποστροφή ὁ νόσημα . ἀποκρίνω οὖν αὐτός ὅς καί ὁ Ἕξστος προλέγω , μετά τρεῖς ἡμέρα λύω ὁ ἐπιβολή οὗτος ἱκανός θερμός γίγνομαι ὁ πυρετός κατά αὐτός · εἶτα κρίνω κατά ὁ ἑπτακαιδέκατος ἀπό ὁ ἀρχή ἡμέρα . Ἕξστος οὖν ἡδύς ἀκούω ὁ ἐν τάχος γίγνομαι λύσις ἑτοῖμος πιστεύω · ὅς γάρ ἕκαστος βούλομαι δηλονότι , οὗτος καί οἴομαι γίγνομαι . Σεβῆρος δέ ὅτι οὐ ἄν σφάλλω ὑπέρ ὁ σῴζω ὁ Ἕξστος πιστεύω ἐγώ · ὁ δέ ὁ ἡμέρα ἐν ὅς τέλειος ἀπαλλαγίδωμι ὁ νόσημα οὐ πιστεύω , δύσκολος εἰμί νομίζω ἄνευ ὁ περιμένω ἔͅν ὁ ἑξῆς ἡμέρα ἀποφαίνω τις βέβαιος ὑπέρ ὁ εἰς τέταρτος ἡμέρα εἰμί . ἅτε δέ οὕτως διάκειμαι πέμπω ὄρθρος βαθύς ἐπί ὁ οἰκία Ἕξστος περιμένω τε καί πρός αὐτός ἄγω μετά ὁ εἰμί ἐπίσκεψις . ὡς δέ θεάομαι ὁ Ἕξστος ἐφορεύω πρός αὐτός , ἀντίφημι , φημί , ὅς χθές λέγω , ἤ διαμένω ἐπί ὁ αὐτός ; ἐπεί δέ νῦν μάλα φημί ἤ χθές ἀποφαίνω ἐγώ ὁ αὐτός , μετά ἄριστον αὖθις ἐγώ καλέω ἔρομαι πάλιν εἰ βέβαιος εἰμί πείθω Ἕξστος εἰμί κρίσις . ἀκούω οὖν παρά ἐγώ μάλα ἤ χθές ἔχω διατείνω . ὡς δέ καί ὁ δεύτερος ἡμέρα πυνθάνομαι ἐγώ πότερος φυλάσσω ὁ αὐτός γνώμη ἐπί ὁ προλέγω , ἤ τις καί μετακινέω ὁ λέγω , ἀκούω οὐδείς μέν ἐκεῖνος κινέω , προστίθημι δέ τις ὁ λέγω ἔχω . καί ὅς αὖθις ἔρομαι τίς οὗτος εἰμί ; ἀκούω ὅτι διέρχομαι ὁ ἑπτακαιδέκατος ἡμέρα ἄρχω ὁ ἱδρώς περί δεύτερος ὥρα νυκτερινός . ἆρα οὖν , φημί , καί Πειθόλαος οὗτος λέγω ; λέγω τε φημί αὐτός καί πείθω γε ἐκεῖνος ὡς οὐ ἄν σφάλλω ἐν ὁ πρόρρησις καί θεραπεία . πάντως οὖν φημί καί ὁ αὐτοκράτωρ δηλόω Πειθόλαος . ἴσως , φημί , οὗτος φημί · ἐγώ δέ οὐ μέλω ὁ ἐπί ὁ τοιοῦτος δόξα , οὐ γάρ περιέρχομαι κηρύσσω ὁ ἐμός πρόγνωσις τε καί θεραπεία , ἵνα μάλα ὁ ἰατρός τε καί φιλόσοφος ἐγώ μισέω , γόης τε καί μάντις ἕτερος τε κατά ἐγώ τοιοῦτος θρυλέω . σύ δέ ὁ φίλος ὅσος καταγιγνώσκω ὁ ἰατρικός τέχνη ἐκ ὁ οὗτος ἀμαθία , ἐπιδείκνυμι ὁ μέν τέχνη ἄξιος Ἀπόλλων τε καί Ἀσκληπιός , ὁ δέ ἰατρός οὗτος ὑβρίζω αὐτός · ὥσπερ καί ὁ φιλόσοφος φιλοσοφία , ὁ γε μηδείς ἰδιώτης ἀγαθός βιάζω ὀνομάζω ἑαυτοῦ ὄνομα σεμνός ὁ ὁ φιλοσοφία . οὗτος μέν λέγω ὁ Σεβῆρος · σύ δέ , ὦ Ἐπιγένης , γιγνώσκω ὁ κακοήθεια ὁ ἰατρός σχεδόν ἅπας εὔχομαι φανερός ἀποτυγχάνω ἐγώ πέμπω τε διά ὅλος ἡμέρα ὁ γιγνώσκω τε καί ἀγγέλλω αὐτός ὁ γίγνομαι · οὐ γάρ οἶδα ἐγώ ὁ Σεβῆρος καί Πειθόλαος προλέγω δείλη ὁράω εἰμί ὁ ἀρχή ὁ κρίσις . ἐπεί δέ περί ὁ ἕβδομος ὥρα ἐπιπαροξύνω ὁ Ἕξστος πυνθάνομαι , καταγελάω καί φανερός ἐπιχαίρω ἅπας ὁ ἀπαντάω λέγω κερτομέω ὡς ὁ θαυμαστός μαντεία ὁ Γαληνός κατά ἐναντίος ἀποβαίνω . γίγνομαι μέντοι ὁ κρίσις , ὡς προλέγω κατά ὁ προτεραῖος ( φημί ἕπομαι ἐναλλάξ ) τρέπω πᾶς αἰσχύνω , καί οὗτος ὁ πρόγνωσις οὐδείς ἔχω θαυμαστός , ὡς δείκνυμι σύ διά τε ὁ εἰς πρῶτος ἐπιδημία ὑπόμνημα , ἔτι τε ὁ περί ὁ κρίσις πραγματεία . οὗτος μέντοι ὁ ἰατρός , οὐ μόνος ἀγνοέω ὑπάρχω ὁ γράφω ὁ παλαιός , ἀλλά μηδέ ὁ ἡμέρα ἀριθμέω ἔτι μετά ὁ ἕβδομος καί μάλα ἐάν ἀπύρετος γίγνομαι ὁ κάμνω , αὖθις ἐκ ὑποστροφή πυρέσσω . καίτοι παρά Ἱπποκράτης κατά ὁ ἐπιδημία βιβλίον γράφω ἅπας ὁ ἡμέρα ἐπί ἕκαστος ὁ ἄρρωστος ἄχρι ὁ ἔσχατος λύσις οὐ μόνος εἰ κατά ὁ ιδʹ . ἡμέρα ἀλλά καί κατά ὁ ξʹ . ἤ πʹ . τύχη γίγνομαι . οὗτος μέν οὖν ὁ πρόρρησις , ὡς φημί , εἰ καί θαυμαστός ὁ πολύς οὗτος ἰατρός τάσσω , ἀλλά οὐ τοιοῦτος γε κατά ἀλήθεια εἰμί , ὥσπερ οὐδέ ὁ μετά γνῶσις ὁ ἐνίστημι θεραπεία ὁ παῖς αὐτός Κόμμοδος κατά ὁ ἐπιδημία ἐκεῖνος γίγνομαι .