galenus.de-praenotione-ad-posthumum-epigenem 7
[ Διὰ τίνων τεχνῶν τὸν Κύριλλον τὸν Βοηθοῦ υἱέα κατέλαβε ἐσθίειν λάθρα . ] Ἓν οὖν ἔτι προσθεὶς , ἐφ᾿ οὖ παραχρῆμα μὲν ἐξεπλάγη Βοηθὸς , ἀκούσας δ᾿ ὅπως εὑρέθη θαυμάζειν οὐκέτι ἔφασκεν , ἀλλὰ τῶν ἀγνοούντων τὸ θεώρημα καταγινώσκειν ὡς ἀμαθῶν , ἐπ᾿ ἄλλο τι μεταβήσομαι . νοσήσαντος γὰρ αὐτῷ θατέρου τῶν υἱῶν , εἶτα ῥωσθέντος ὑποστρέψαντός τε τοῦ νοσήματος , εἷτ᾿ αὖθις παυσαμένου καὶ μετὰ ταῦτα πάλιν ἐπιπυρέξαντος τοῦ παιδὸς , ἐμοῦ τε λέγοντος ἐσθίειν αὐτὸν λάθρα · τὰ γὰρ ἐν τῷ φανερῷ διδόμενα πρὸς τῷ ταῖς ποιότησιν ὑπάρχειν ἐπιτήδεια καὶ τῇ ποσότητι σύμμετρα εἶναι , τὴν μητέρα τοῦ παιδὸς ὑποσχομένην ἀκριβῶς αὐτὸν φυλάξαι ἐπέστησε φύλακα παρακαθημένην τε δι᾿ ὅλης τῆς ἡμέρας , ἀποκωλύουσάν τε τοὺς εἰς τὸν οἶκον ἐκεῖνον εἰσιόντας , κατὰ τὸν οἶκον αὐτοῦ κοιμωμένου , ἀποκεκλεισμένον ἔνδοθεν ἀκριβῶς ἀπ᾿ αὐτῆς . ἐπεὶ δὲ τέτρασιν ἡμέραις οὕτω φυλαττόμενος ἐθερμάνθη διὰ τῆς νυκτὸς , ὁ Βοηθὸς ἀναρτήσας με καὶ παραλαβὼν ἦγεν εἰς τὴν οἰκίαν ἐπὶ τὸν παῖδα , συνηκολούθησαν δ᾿ αὐτῷ καὶ οἱ κατὰ τὴν ὁδὸν ἀπαντῶντες , ἐν οἶς ἦσθα καὶ σύ . κατέλαβον δὲ ἐκ μὲν τοῦ κοιτῶνος ἅμα τῇ μητρὶ προεληλυθότα τὸν παῖδα πρὸς ἕτερον οἴκημα , ἐν ᾧ καὶ κλίνη , καθ᾿ ἦς ἡ μήτηρ τοῦ παιδὸς ἐκαθέζετο · σκίμπους δέ τις ἔζευκτο μικρὸν τῶν μέσων αὐτοῦ κατωτέρω , καθ᾿ οὗ τὸν παῖδα κατακλίνασα παρεφύλαττεν , ὡς μηδεὶς αὐτῷ προσέρχοιτο . καθέδρα δὲ ἦν μία τοῦ σκίμποδος , οἶα σύμμετρον ἐφ᾿ ἑαυτῇ ἐπ᾿ αὐχένι ἔχουσι . κατάντικρυς δὲ τοῦ σκίμποδος πρὸς τοῖς ἄνω πέρασι τῆς κλίνης ἐφεξῆς ἀλλήλων ἔκειντο δύο βάθραι , καθ᾿ ὦν ὁ Βοηθὸς ἡμᾶς καθίσας αὐτὸς , τῇ γυναικὶ παρακαθε σθεὶς , ἤγαγον Γαληνὸν , ἔφη , τοῦτον ὅπως ἀκούσῃ παρὰ σοῦ περὶ τῆς ἀκριβοῦς φυλακῆς ἐν ταύταις ταῖς ἡμέραις γεγενημένης τοῦ παιδὸς , ὡς οὐδὲν ἐν τῇ διαίτῃ πλημμελοῖτο · θεασάμενός τε πότερον ὄντως ἐπύρεξε διὰ τῆς νυκτὸς , ἢ σὺ φάσκουσά μοι θερμότερον αὐτὸν γεγονέναι παρελογίσθης ὑπὸ δειλίας , ὡς οἰηθῆναι πυρετὸν εἶναι τὴν θερμότητα δι᾿ ἄλλην ἴσως αἰτίαν γενομένην · ἵνα μὲν ὅπως διάγει σαφῶς ἡμῖν δηλώσειεν , ἄμα δὲ καὶ τὰ τῆς διαίτης αὐτῷ πάντα σε διδάξειεν . ἁψάμενος οὖν ἐγὼ τῆς κατὰ τὸν καρπὸν ἀρτηρίας τοῦ παιδὸς ἀπύρετον μὲν αὐτὸν ἔφην εἷναι , παρέχειν δέ μοι σκωμμάτων ἀρχὴν τοῖς ὀνομάζουσί με μάντιν . ὑπολαβὼν οὖν ὁ Βοηθὸς ἔφη · κᾀγὼ πρὸς ἐκείνους , ὡς οἶσθα , καλεῖν εἴωθά σε μάντιν ὄντα , ὅταν τοιοῦτον εἴπῃς , ὁποῖον οἱ ἀντίτεχνοί σου φάσκουσιν ἀδύνατον εἶναι , διὰ τῶν τῆς ἰατρικῆς θεωρημάτων γνωσθῆναι . ἀλλά τοι μέχρι δεῦρο πάντ᾿ , ἔφην , ἔδειξά σοι τὰ τοιαῦτα διὰ θεωρίας ἰατρικῆς εὑρισκόμενα καὶ τινάς τε τῶν ἰατρῶν αὐτὰ γεγραφότων . λέγειν οὖν ἐκελεύετε πάντες ἤδη τὸ μάντευμα · κᾀγὼ δεηθεὶς ἅπαξ ἔτι συγχωρήσειν μοι τῶν σφυγμῶν ἅψασθαι τοῦ παιδὸς , ἐπειδὴ τοῦτ᾿ ἔπραξα , μαρτυρήσεις , ἔφην , ὦ Βοηθὲ , μηδένα μοι παραγινομένῳ μετὰ σοῦ διαλεγομένων ἡμῶν δι᾿ ὅλης τῆς ὁδοῦ προσεληλυθότα τὸ μέλλον λέγεσθαι μάντευμα μεμηνυκέναι . φάντος οὖν αὐτοῦ μαρτυρήσειν , οἶσθα ὅπως γελάσας ἐγὼ προσέχειν τε καὶ ἀκούειν ὑμᾶς ἐκέλευσα τὸ τοῦ μάντεως θέσπισμα τοιόνδε τι φήσας εἶναι · τῷ Κυρίλλῳ τούτῳ κατὰ τὸν οἶκον τοῦτον ἀποκέκρυπταί τι τῶν ἐδωδίμων , ὅπως ὅταν εἰς τὸ βαλανεῖον ἡ μήτηρ αὐτοῦ πορευομένη κλείσῃ τὸν οἶκον , εἶτα ὑπὲρ ἀσφαλείας εἰς γλωττόκομον ἐμβάλλουσα τὴν κλεῖν κατασημήνηται , τοῦτο γὰρ ἀκούω ποιεῖν αὐτὴν ἑκάστοτε , κατακεκρυμμένον ἀνελόμενος ὁ υἱὸς αὐτῆς οὕτως προσενέγκηται . ταῦτ᾿ ἀκούσας Βοηθὸς εὐθέως ἐξορμήσας πρὸς τὸν παῖδα συναρπάζει τε καὶ μετακομίσας ἐπὶ τὴν κλίνην , ἀναστορεθῆναι τὸν σκίμποδα κελεύσας , ἐπειρᾶτο τὸ κατακεκρυμμένον ὡς αὐτίκα φανησόμενον . ἐπειδὴ τά τ᾿ ἐπιβλήματα πάντα καὶ τὸ ὑπεστορεσμένον αὐτοῖς ἀνετινάχθη , τὸ γνάφαλον ἑξῆς ﻿ ἀνετίναξεν . εἶτα τὴν καθέδραν ἐπάρας ἐπεσκοπεῖτο μή τι κατακεκρυμμένον ὑπ᾿ αὐτῇ φανείη . ὡς δ᾿ οὐδὲν οὐδ᾿ οὕτως ἐφάνη , μετακομίσας ἀπὸ τῆς κλίνης τὸ παιδίον ἐπὶ τὸν σκίμποδα τὴν κλίνην ὅλην ἀναστορέσας , ἐκέλευσεν αὖθις στρώννυσθαι . γελάσας τε , τί , φησὶν , ὁ μάντις λέγει ; θαυμάσας δ᾿ ἐγὼ διότι μηδὲν εὗρεν ἐφ᾿ ὧν ᾤετο κατακεκρυμμένον , ὃ μόνον ἀζήτητον , ὡς οὐδενὸς ὑποπτεύοντος ἐν αὐτῷ περιέχεσθαι τὸ ζητούμενον ἐπάρας ἀνέσειον · ἦν δὲ τοῦτο παντελῶς σμικρὸν τῆς μητρὸς αὐτοῦ ταραντινίδος ἐπικείμενον τῇ καθέδρᾳ , σεισθέντος δ᾿ αὐτοῦ μέρος ἄρτου τὸ περιεχόμενον ὑπ᾿ αὐτοῦ κατὰ γῆς ἔπεσε καὶ ὑμεῖς πάντες ἀνακεκράγατε μέγιστον ἅμα τῷ Βοηθῷ γελῶντες καὶ τὴν μαντικὴν ἐπαινοῦντες . ὁ δ᾿ οὖν Βοηθὸς ὑπὲρ πάντας γελῶν ἐθαύμαζε πῶς ὁ σφυγμὸς , εἰ καὶ τὸ κατακεκρυμμένον ἐδώδιμον , ἱκανός ἐστι δηλοῦν . ἀλλὰ τό γε μέλλον ὑπὸ τοῦ παιδὸς ἔσεσθαι λουομένης τῆς μητρὸς ἐμήνυσα · κᾀγὼ πρὸς αὐτὸν ἔτι ἔφην , ὦ δριμύτατε , μὴ δηλωσάντων τοῦτο τῶν σφυγμῶν ὁ Γαληνὸς ἐτεκμήρατο . κλεισθείσης γὰρ ἀκριβῶς τῆς θύρας κατὰ πολλὴν σχολὴν , τὴν ἐδωδὴν αὐτῷ τῷ παιδὶ γενέσθαι δυναμένην ἀδεῶς , οὐ χαλεπὸν ἦν τεκμήρασθαι , ἀλλὰ καὶ ὅτι κατακέκρυπταί τι καὶ τὸ κατακεκρυμμένον ἐδώδιμόν ἐστιν , ὁ μὲν σφυγμὸς οὐκ ἤγγειλέ μοι · τεταραγμένον δ᾿ αὐτὸν θεασάμενος ἐνόησα , καθάπερ ἐπὶ τῆς ἐρώσης γυναικὸς καὶ τοῦ φοβουμένου δούλου τὴν ταραχὴν ἐπὶ ψυχικῷ τινι πάθει γενέσθαι , ἀπυρέτου τελέως γε ὄντος τοῦ παιδός . ἐρωτήσεις οὖν ἴσως ἐκ τίνος ἐτεκμηράμην ἐδώδιμον εἶναι τὸ κατακεκρυμμένον · ἄκουε δὴ καὶ περὶ τούτου τὴν ταραχὴν τῆς ψυχῆς . οὔτε δίκην μέλλων ἐρεῖν ὁ παῖς οὔτε παλαίειν , ἢ παγκρατιάζειν , ἢ ὅλως ἐπιδείκνυσθαι πλεονέκτημά τι σωματικὸν , ἢ ψυχικὸν , οὐχ ὅλως ἐγκαλούμενός τι διαμένουσιν ἴσχειν . ἀκούσας οὖν ὁ Βοηθὸς ταῦτα , νὴ τοὺς θεοὺς ἔφη θαυμάζειν , εἰ οὕτως εὔγνωστα φάρμακα τῶν ἰατρῶν οὐδεὶς οἶδεν . εὔδηλον γὰρ ὅτι μήτ᾿ αὐτοὶ τοιοῦτον ἔργον ἐπεδείξαντο πώποτε , καὶ δὲ πάντα μᾶλλον ἢ ἐξ ἰατρικῆς αὐτὰ πράττειν φασίν . ἐοίκασι δ᾿ , ἔφη , μὴ μόνον ἀγνοεῖν ὁποῖός ἐστι τῶν ἀγωνιώντων ὁ σφυγμὸς , ἀλλὰ μηδ᾿ εἴπερ ἔγνω τις αὐτῶν κατὰ τύχην ἃ προσελογίσω , προσεπιλογίσασθαι δύνασθαι . διὰ τὸ μήτε φῦναι συνετοὶ μήτε μαθήσει γεγυμνάσθαι τὸν λογισμόν . ἀλλά γε τῆς κακοηθείας ἔφην ἔργα γεγυμνασμένοι τέ εἰσι καὶ σοφοί .
Lemmas: [ διά τίς τέχνη ὁ Κύριλλος ὁ Βοηθός υἱός καταλαμβάνω ἐσθίω λάθρῃ . ] εἷς οὖν ἔτι προστίθημι , ἐπί ὅς παραχρῆμα μέν ἐκπλήσσω Βοηθός , ἀκούω δέ ὅπως εὑρίσκω θαυμάζω οὐκέτι φάσκω , ἀλλά ὁ ἀγνοέω ὁ θεώρημα καταγιγνώσκω ὡς ἀμαθής , ἐπί ἄλλος τις μεταβαίνω . νοσέω γάρ αὐτός ἕτερος ὁ υἱός , εἶτα ῥώννυμι ὑποστρέφω τε ὁ νόσημα , ἕννυμι αὖθις παύω καί μετά οὗτος πάλιν ἐπιπυρέσσω ὁ παῖς , ἐγώ τε λέγω ἐσθίω αὐτός λάθρῃ · ὁ γάρ ἐν ὁ φανερός δίδωμι πρός ὁ ὁ ποιότης ὑπάρχω ἐπιτήδειος καί ὁ ποσότης σύμμετρος εἰμί , ὁ μήτηρ ὁ παῖς ὑπέχω ἀκριβής αὐτός φυλάσσω ἐφίστημι φύλαξ παρακάθημαι τε διά ὅλος ὁ ἡμέρα , ἀποκωλύω τε ὁ εἰς ὁ οἶκος ἐκεῖνος εἰσέρχομαι , κατά ὁ οἶκος αὐτός κοιμάω , ἀποκλείω ἔνδοθεν ἀκριβής ἀπό αὐτός . ἐπεί δέ τέσσαρες ἡμέρα οὕτως φυλάσσω θερμαίνω διά ὁ νύξ , ὁ Βοηθός ἀναρτάω ἐγώ καί παραλαμβάνω ἄγω εἰς ὁ οἰκία ἐπί ὁ παῖς , συνακολουθέω δέ αὐτός καί ὁ κατά ὁ ὁδός ἀπαντάω , ἐν ὄις εἰμί καί σύ . καταλαμβάνω δέ ἐκ μέν ὁ κοιτών ἅμα ὁ μήτηρ προέρχομαι ὁ παῖς πρός ἕτερος οἴκημα , ἐν ὅς καί κλίνη , κατά ὅς ὁ μήτηρ ὁ παῖς καθέζομαι · σκίμπους δέ τις ζεύγνυμι μικρός ὁ μέσος αὐτός κάτω , κατά ὅς ὁ παῖς κατακλίνω παραφυλάσσω , ὡς μηδείς αὐτός προσέρχομαι . καθέδρα δέ εἰμί εἷς ὁ σκίμπους , οἷος σύμμετρος ἐπί ἑαυτοῦ ἐπί αὐχήν ἔχω . κατάντικρυς δέ ὁ σκίμπους πρός ὁ ἄνω πέρας ὁ κλίνη ἐφεξῆς ἀλλήλων κεῖμαι δύο βάθρα , κατά ὅς ὁ Βοηθός ἐγώ καθίζω αὐτός , ὁ γυνή παρακαθε στίθημι , ἄγω Γαληνός , φημί , οὗτος ὅπως ἀκούω παρά σύ περί ὁ ἀκριβής φυλακή ἐν οὗτος ὁ ἡμέρα γίγνομαι ὁ παῖς , ὡς οὐδείς ἐν ὁ δίαιτα πλημμελέω · θεάομαι τε πότερος ὄντως πυρέσσω διά ὁ νύξ , ἤ σύ φάσκω ἐγώ θερμός αὐτός γίγνομαι παραλογίζομαι ὑπό δειλία , ὡς οἴομαι πυρετός εἰμί ὁ θερμότης διά ἄλλος ἴσως αἰτία γίγνομαι · ἵνα μέν ὅπως διάγω σαφής ἐγώ δηλόω , ἅμα δέ καί ὁ ὁ δίαιτα αὐτός πᾶς σύ διδάσκω . ἅπτω οὖν ἐγώ ὁ κατά ὁ καρπός ἀρτηρία ὁ παῖς ἀπύρετος μέν αὐτός φημί ἵημι , παρέχω δέ ἐγώ σκῶμμα ἀρχή ὁ ὀνομάζω ἐγώ μάντις . ὑπολαμβάνω οὖν ὁ Βοηθός φημί · ἐͅγώ πρός ἐκεῖνος , ὡς οἶδα , καλέω εἴωθα σύ μάντις εἰμί , ὅταν τοιοῦτος λέγω , ὁποῖος ὁ ἀντίτεχνος σύ φάσκω ἀδύνατος εἰμί , διά ὁ ὁ ἰατρικός θεώρημα γιγνώσκω . ἀλλά τοι μέχρι δεῦρο πᾶς , φημί , δείκνυμι σύ ὁ τοιοῦτος διά θεωρία ἰατρικός εὑρίσκω καί τις τε ὁ ἰατρός αὐτός γράφω . λέγω οὖν κελεύω πᾶς ἤδη ὁ μάντευμα · ἐͅγώ δέω ἅπαξ ἔτι συγχωρέω ἐγώ ὁ σφυγμός ἅπτω ὁ παῖς , ἐπειδή οὗτος πράσσω , μαρτυρέω , φημί , ὦ Βοηθός , μηδείς ἐγώ παραγίγνομαι μετά σύ διαλέγω ἐγώ διά ὅλος ὁ ὁδός προσέρχομαι ὁ μέλλω λέγω μάντευμα μηνύω . φημί οὖν αὐτός μαρτυρέω , οἶδα ὅπως γελάω ἐγώ προσέχω τε καί ἀκούω σύ κελεύω ὁ ὁ μάντις θέσπισμα τοιόσδε τις φημί εἰμί · ὁ Κύριλλος οὗτος κατά ὁ οἶκος οὗτος ἀποκρύπτω τις ὁ ἐδώδιμος , ὅπως ὅταν εἰς ὁ βαλανεῖον ὁ μήτηρ αὐτός πορεύω κλῄζω ὁ οἶκος , εἶτα ὑπέρ ἀσφάλεια εἰς γλωσσόκομον ἐμβάλλω ὁ κλείς κατασημαίνω , οὗτος γάρ ἀκούω ποιέω αὐτός ἑκάστοτε , κατακρύπτω ἀναιρέω ὁ υἱός αὐτός οὕτως προσφέρω . οὗτος ἀκούω Βοηθός εὐθύς ἐξορμάω πρός ὁ παῖς συναρπάζω τε καί μετακομίζω ἐπί ὁ κλίνη , ἀναστορέͅζω ὁ σκίμπους κελεύω , πειράω ὁ κατακρύπτω ὡς αὐτίκα φαίνω . ἐπειδή ὁ τε ἐπίβλημα πᾶς καί ὁ ὑποστορείνω αὐτός ἀνατινάσσω , ὁ γνάφαλος ἑξῆς ﻿ ἀνατινάσσω . εἶτα ὁ καθέδρα ἐπαίρω ἐπισκοπέω μή τις κατακρύπτω ὑπό αὐτός φαίνω . ὡς δέ οὐδείς οὐδέ οὕτως φαίνω , μετακομίζω ἀπό ὁ κλίνη ὁ παιδίον ἐπί ὁ σκίμπους ὁ κλίνη ὅλος ἀναστόρεννυμι , κελεύω αὖθις στόρεννυμι . γελάω τε , τίς , φημί , ὁ μάντις λέγω ; θαυμάζω δέ ἐγώ διότι μηδείς εὑρίσκω ἐπί ὅς οἴομαι κατακρύπτω , ὅς μόνος ἀζήτητος , ὡς οὐδείς ὑποπτεύω ἐν αὐτός περιέχω ὁ ζητέω ἐπαίρω ἀνασείω · εἰμί δέ οὗτος παντελής μικρός ὁ μήτηρ αὐτός ταραντινίς ἐπίκειμαι ὁ καθέδρα , σείω δέ αὐτός μέρος ἄρτος ὁ περιέχω ὑπό αὐτός κατά γῆ πίπτω καί σύ πᾶς ἀνακράζω μέγας ἅμα ὁ Βοηθός γελάω καί ὁ μαντικός ἐπαινέω . ὁ δέ οὖν Βοηθός ὑπέρ πᾶς γελάω θαυμάζω πῶς ὁ σφυγμός , εἰ καί ὁ κατακρύπτω ἐδώδιμος , ἱκανός εἰμί δηλόω . ἀλλά ὁ γε μέλλω ὑπό ὁ παῖς εἰμί λούω ὁ μήτηρ μηνύω · ἐͅγώ πρός αὐτός ἔτι φημί , ὦ δριμύς , μή δηλόω οὗτος ὁ σφυγμός ὁ Γαληνός τεκμαίρομαι . κλείω γάρ ἀκριβής ὁ θύρα κατά πολύς σχολή , ὁ ἐδωδή αὐτός ὁ παῖς γίγνομαι δύναμαι ἀδεής , οὐ χαλεπός εἰμί τεκμαίρομαι , ἀλλά καί ὅτι κατακρύπτω τις καί ὁ κατακρύπτω ἐδώδιμος εἰμί , ὁ μέν σφυγμός οὐ ἀγγέλλω ἐγώ · ταράσσω δέ αὐτός θεάομαι νοέω , καθά ἐπί ὁ ἐράω γυνή καί ὁ φοβέω δοῦλος ὁ ταραχή ἐπί ψυχικός τις πάθος γίγνομαι , ἀπύρετος τέλειος γε εἰμί ὁ παῖς . ἐρωτάω οὖν ἴσως ἐκ τίς τεκμαίρομαι ἐδώδιμος εἰμί ὁ κατακρύπτω · ἀκούω δή καί περί οὗτος ὁ ταραχή ὁ ψυχή . οὔτε δίκη μέλλω λέγω ὁ παῖς οὔτε παλαίω , ἤ παγκρατιάζω , ἤ ὅλος ἐπιδείκνυμι πλεονέκτημα τις σωματικός , ἤ ψυχικός , οὐ ὅλος ἐγκαλέω τις διαμένω ἴσχω . ἀκούω οὖν ὁ Βοηθός οὗτος , νή ὁ θεός φημί θαυμάζω , εἰ οὕτως εὔγνωστος φάρμακον ὁ ἰατρός οὐδείς οἶδα . εὔδηλος γάρ ὅτι μήτε αὐτός τοιοῦτος ἔργον ἐπιδείκνυμι πώποτε , καί δέ πᾶς μάλα ἤ ἐκ ἰατρικός αὐτός πράσσω φημί . ἔοικα δέ , φημί , μή μόνος ἀγνοέω ὁποῖος εἰμί ὁ ἀγωνιάω ὁ σφυγμός , ἀλλά μηδέ εἴπερ γιγνώσκω τις αὐτός κατά τύχη ὅς προσλογίζομαι , προσεπιλογίζομαι δύναμαι . διά ὁ μήτε φύω συνετός μήτε μάθησις γυμνάζω ὁ λογισμός . ἀλλά γε ὁ κακοήθεια φημί ἔργον γυμνάζω τε εἰμί καί σοφός .