galenus.de-praenotione-ad-posthumum-epigenem 3
Ἐπὶ δὲ τὰ κατὰ Εὔδημον ἐπάνειμι . καταπονούμενος γὰρ ὑπὸ τῶν τριῶν τεταρταίων ἀπήλπιστο πρὸς τῶν ἰατρῶν ὄντος ἤδη που μέσου χειμῶνος . ἐγὼ δὲ οἶα διδασκάλῳ μὲν , ἀλλὰ καὶ κατὰ τύχην οἰκῶν αὐτοῦ πλησίον , ἀνάγκην εἶχον ὑπακούειν δὶς τῆς ἡμέρας καλοῦντι . καταγελῶν δέ μου κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον Ἀντιγένης εἷς τῶν Κοΐντου μαθητῶν , συγγεγονὼς δὲ καὶ Μαρίνῳ , πρωτεύειν τε τῶν ἰατρῶν πεπιστευμένος , ἅπαντάς τε τοὺς πολὺ δυναμένους ἰώμενος , οὐκ οἶδ᾿ ὅ τι δόξαν αὐτῷ τοῖς ἐπαινοῦσι καταγελῶν ἔφασκεν , ὀλίγον ὕστερον αὐτοὺς γνώσεσθαι τίνα τυγχάνουσιν ἐπαινοῦντες , ὅταν ἐκφερόμενον ἴδωσιν Εὔδημον ﻿ καὶ ταῦτα λέγων πρὸς τοὺς παρόντας ἰδιώτας , ἀποστρέφων ἐνίοτε μὲν τὸν λόγον , ἀποβλέπων τε πρὸς τοὺς ἰατροὺς ἔφασκεν , Εὔδημον ἑξηκοστὸν καὶ τρίτον ἔτος ἄγοντα , τρεῖς ἔχοντα τεταρταίους ἐν μέσῳ χειμῶνος , θεραπεύειν ὑπισχνεῖται Γαληνός . σὺ μὲν οὖν , Ἐπίγενες φίλτατε , τάς τε μετὰ ταῦτα γενομένας προῤῥήσεις ἐπ᾿ αὐτοῦ καὶ τὴν θεραπείαν οἶδ᾿ ὅτι κηρύττων διετέλεσας . ἐμοὶ δ᾿ ἀρχὴ φθόνου τότε πρῶτον ἐγένετο , θαυμαζομένῳ ἐπί τε βίου σεμνότητι καὶ τοῖς κατὰ τὴν τέχνην ἔργοις . ἐκ γὰρ τῶν τριῶν τεταρταίων τὸν μὲν πρῶτον ἀρξάμενον ἐν τῇδε παύσασθαι τῇ ἡμέρᾳ προειπὼν ἐθαυμάσθην · ἐπεὶ δὲ καὶ τοῦ δευτέρου τὴν προθεσμίαν τῆς λύσεως ἠλήθευσα , ἅπαντες μὲν ἐξεπλάγησαν · ἐπὶ τοῦ τρίτου γοῦν ἀποτυχεῖν με τοῖς θεοῖς ηὔχοντο . παυσαμένου δὲ κᾀκείνου κατὰ τὴν ὑπ᾿ ἐμοῦ προῤῥηθεῖσαν ἡμέραν , οὐκ ἐπὶ ταῖς προῤῥήσεσι μόνον , ἀλλὰ καὶ τῇ θεραπείᾳ δόξαν ἔσχον οὐ σμικράν . ὁ οὖν Ἀντιγένης μονονοὺ κατὰ γῆς ἐδύετο διὰ τὰς προπετῶς αὐτῷ γενομένας εἰς ἐμὲ βλασφημίας · ὁμοίως δ᾿ αὐτῷ καὶ Μαρτιανὸς , οὗ καὶ αὐτοῦ κατά τε τὸν χρόνον ἐκεῖνον ἔτι δὲ πρότερον ὡς ἀνατομικωτάτῳ δόξα μεγάλη παρὰ τοῖς ἰατροῖς νεανίσκοις ἦν . ἐσπουδάζετο δὲ δύο βιβλία τῶν ὑπ᾿ αὐτοῦ γεγραμμένων ἀνατομῶν . ἀνιαθεὶς δὲ καὶ αὐτὸς ἐφ᾿ οἷς Εὔδημος οὐ μόνον ἐπαινεῖσθαι χρῆναί με πρὸς ἅπαντα δικαίως , ἀλλὰ καὶ θαυμάζεσθαι δεῖν ἔφασκεν , οὐκ ἐξ ἰατρικῆς τὰς προῤῥήσεις , ἀλλ᾿ ἐκ μαντικῆς γίνεσθαι ταύτας ὑπ᾿ ἐμοῦ διέβαλε . καὶ τήν γε μαντικὴν ἥντινα λέγοι ἂν πυνθανομένων τινῶν , ἐνίοτε μὲν οἰωνιστικὴν ἔφασκεν , ἐνίοτε δὲ θυτικὴν , ἔστι δ᾿ ὅτε συμβολικὴν , ἢ μαθηματικήν . ὕστατον δέ τι παρὰ τῷ Εὐδήμῳ τοιοῦτον ἐγένετο , τοῦ τρίτου τῶν τεταρταίων τῆς ἡμέρας ἐνστάσεις , ἐν ᾖ τελείαν ἀπαλλαγὴν αὐτῷ προειρήκειν ἔσεσθαι . παραγενόμενος ὁ Μαρτιανὸς πρὸς τὸν Εὔδημον ὥρας ἐνάτης , οὐ σμικρῷ σφοδρότερον , ἀλλὰ καὶ πάνυ πολλῷ τοῦ προγεγενημένου παροξυσμοῦ τὸν νῦν ὄντα φήσας ὑπάρχειν , ἐχωρίσθη παραχρῆμα φαιδρῷ τῷ προσώπῳ , φανερῶς ἐνδεικνύμενος ἐπιχαίρειν , ὡς ἀποτετευγμένης τῆς προῤῥήσεως . αἰσθανόμενος δὲ ὁ Εὔδημος εὐφορίας ὁποίας οὔπω πρότερον ᾔσθετο , καὶ μέντοι καὶ θαῤῥῶν , ὡς οὐ σφαλησομένῳ μοι κατὰ τὴν πρόῤῥησιν , ἀναμείνας ἀφικέσθαι τινα καὶ ἄλλον ἰατρόν · ἀφικομένου δὲ οὐχ ἑνὸς μόνον , ἀλλὰ καὶ δυοῖν καὶ τριῶν ( ἐπετήρουν γὰρ ἅπαντες ὅπως ἀποβῇ τὰ κατὰ τὴν πρόῤῥησιν , εὐχόμενοι κᾂν ἐπί γε τοῦ τρίτου τῶν τεταρταίων ἀτυχῆσαί με τῆς τε προῤῥήσεως καὶ τῆς ἀπ᾿ αὐτοῦ θεραπείας ) ὁ μὲν Εὔδημος ἠξίωσε κᾀκείνους ἀποφήνασθαι πῶς ἔχειν αὐτοῖς τὰ κατ᾿ αὐτὸν δοκοίη , τὴν δ᾿ αὐτὴν ἀπόκρισιν ἀκούσας , ἣν ὁ Μαρτιανὸς πεποίηται , καὶ προσχὼν ὁμοίως κᾀκείνοις , ὡς Μαρτιανῷ , φαιδροτέροις γεγονόσιν , ἐνόησε μὲν καὶ αὐτὸς ἐπιχαίρειν αὐτοὺς , ὡς ἀποτετευγμένης τῆς προῤῥήσεώς τε καὶ θεραπείας . ἐπεὶ δ᾿ ἐχρόνιζον ἐγὼ παρὰ τὸ ἔθος ἐν ἐπισκέψει τινι κατεχόμενος , ἔπεμπε συνεχῶς πρός με πλησίον οἰκοῦντα , καθάπερ ἔφην , ἐπικριθῆναι τὴν εὐφορίαν ἣν εἶχεν ὑπ᾿ ἐμοῦ βουλόμενος . ὡς δ᾿ οὖν ἀφικόμην , οὐδὲ καθίσαι με περιμείνας ἐξέτεινε τὴν χεῖρα , κελεύων ἅψασθαι τῶν σφυγμῶν . ἁψαμένου δὲ μετὰ σπουδῆς ἐπυνθάνετο τί ποτε ἀγγέλλοιμι . κᾀγὼ μειδιάσας , τί ἄλλο , ἔφην , ἢ ἀγαθά ; ποῖα , εἶπε , ταῦτα ἰδικῶς μοι φράσον . ἐγὼ δ᾿ , οὐκ ἀρκέσει , ἔφην , σοὶ τὸ κεφάλαιον αὐτὸ ἀθρόως ἀκηκοότι χαίρειν ἐπὶ τοῖς ἐσομένοις ; οὐδαμῶς , εἶπεν . ἀκοῦσαι γὰρ ποθῶ καὶ τὰ κατὰ μέρος . ἄκουε δή · ἀπαλλαγήσῃ τῇ νυκτὶ ταύτῃ τελέως ἁπάσης τῆς νοσώδους διαθέσεως , ἦς ἀπαλλαγείσης , τῶν τ᾿ ἐπιγενομένων καὶ τῶν ἐσομένων αὐτῇ συμπτωμάτων ἁπάντων ἡ λύσις ἀκολουθήσει . καὶ τοῦτ᾿ ἔφην ἄρτι μοι διὰ σφυγμῶν δεδηλωκέναι τὴν διοικοῦσάν σου τὸ σῶμα φύσιν ἐπεγηγερμένην ἤδη καὶ κινουμένην , ὡς ἐκβαλεῖν ἐκ τοῦ σώματος ἅπασαν οὖσαν ἔν σοι μοχθηρίαν τὴν ἐν τοῖς κατὰ τὸ σῶμα χυμοῖς . πῶς οὖν δὴ παρὰ τῆς φύσεως τοῦτο λέγεις σοι δεδηλῶσθαι ; οὐ γὰρ δὴ φθεγξαμένη γε ταῦτ᾿ εἶπε , ἀπόκριναί μοι , πάντως γὰρ οἶσθα παρακολουθήσαντά με τῷ λόγῳ μᾶλλον ἁπάντων τούτων ἰαλέμων ἰατρῶν . ὅτι τὴν κίνησιν , ἔφην , τῶν ἀρτηριῶν εἰς ὕψος ἀνήγαγεν , ἐπὶ πλέον τῆς ἐφ᾿ ἑκάτερον διαστάσεως , ὅπερ ἀεὶ ποιεῖν εἴωθεν ἐγχειροῦσα τὸ λυποῦν ἐκκρίνειν τοῦ σώματος . ἐπὶ τούτοις ῥηθεῖσιν ὁ Εὔδημος ὑπολαβὼν ἔφη , ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολλαὶ τῆς ἐκκρίσεως ὁδοὶ τετάχαται τῇ φύσει · καὶ γὰρ ἔμετος καὶ γαστὴρ καταῤῥήξασα , τάχα δὲ καὶ οὔρων πλῆθος , ἱδρώτων τε πολλῶν ἐκκρίσεις , αἱμοῤῥαγία τε καὶ συνήθης αἱμοῤῥοῒς ἀναστομωθεῖσα κένωσιν ἀθρόαν ἐργάζεται · τῆς σῆς ἂν εἴη τέχνης ἔργον οἰκεῖον ἑρμηνεῦσαί μοι τὸ τῆς κενώσεως εἶδος . αἱμοῤῥαγίας μὲν οὖν , ἔφην , ἐσομένης τάδε καὶ τάδε προηγεῖται σημεῖα , καθάπερ γε καὶ ἱδρώτων ταυτί . προσέθηκα δ᾿ ἐν τῷ λόγῳ καὶ τὰ τῶν ἐμέτων προηγούμενα . τῆς δὲ διὰ τῆς κάτω γαστρὸς κενώσεως ἀθρόας κριτικῆς οὐδὲν ἔχομεν ἴδιον ἐξαίρετον σημεῖον , ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ μηδὲν τῶν ἄλλων παρεῖναι καταλείποιτ᾿ ἂν ἐλπίζειν ἐπὶ σοῦ γενήσεσθαι τοῦτο . διαλεκτικῶς , ἔφη , συνελογίσω τὴν εὕρεσιν τοῦ γενησομένου . ταῦτα μὲν ἑσπέρας οὔσης ἤδη διελέχθημεν ἀλλήλοις . παραγενόμενος δ᾿ ἕωθεν ἤκουσας αὐτὸς σὺ τοῦ κεφαλαίου τῆς προῤῥήσεως , οὐχ ὑπομένοντος μετρίως φθέγγεσθαι τοῦ φιλοσόφου , καθάπερ εἴωθεν · κεκραγότος δὲ πρὸς ἅπαντας ἡμᾶς τοὺς εἰσιόντας φίλους , ὡς ὁ Πύθιος Ἀπόλλων , διὰ τοῦ ﻿ Γαληνοῦ στόματος , ἐβουλήθη θεσπίζειν τοῖς νοσοῦσι μετὰ τοῦ θεραπεύειν αὐτοὺς , ἀπαλλάττειν τε τελέως αὐτοὺς ἐν ἡμέρᾳ τῇ προῤῥηθείσῃ . τὴν γοῦν γεγενημένην λύσιν τοῦ νοσήματος , πέπεισμαι γὰρ ἤδη τελέως ὑγιαίνειν , ἐπαγγειλάμενος ἐκ πολλοῦ καὶ τῆς θεραπείας καὶ τῆς προῤῥήσεως ἔτυχον . ἀπήλλαξε δέ με τριῶν τεταρταίων , οἷς ἀκαίρου πόσεως τοῦ θηριακοῦ φαρμάκου περιπεσὼν , ὁπότε καιρὸς αὐτῆς ἐγένετο , μηδὲν ἐκείνων φθεγγομένων δοὺς τοῦτο ἀπήλλαξέ με καταγελώμενος ὑπ᾿ αὐτῶν , εἴ γε νομίζει γέροντα χειμῶνος ὥρᾳ κάμνοντα τρισὶ τεταρταίοις ἀπαλλάξειν .
Lemmas: ἐπί δέ ὁ κατά Εὔδημος ἐπανέρχομαι . καταπονέω γάρ ὑπό ὁ τρεῖς τεταρταῖος ἀπελπίζω πρός ὁ ἰατρός εἰμί ἤδη που μέσος χειμών . ἐγώ δέ οἶα διδάσκαλος μέν , ἀλλά καί κατά τύχη οἰκέω αὐτός πλησίον , ἀνάγκη ἔχω ὑπακούω δίς ὁ ἡμέρα καλέω . καταγελάω δέ ἐγώ κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος Ἀντιγένης εἷς ὁ Κοΐντος μαθητής , συγγίγνομαι δέ καί Μαρῖνος , πρωτεύω τε ὁ ἰατρός πιστεύω , ἅπας τε ὁ πολύς δύναμαι ἰάομαι , οὐ οἶδα ὅς τις δοκέω αὐτός ὁ ἐπαινέω καταγελάω φάσκω , ὀλίγος ὕστερον αὐτός γιγνώσκω τίς τυγχάνω ἐπαινέω , ὅταν ἐκφέρω ὁράω Εὔδημος ﻿ καί οὗτος λέγω πρός ὁ πάρειμι ἰδιώτης , ἀποστρέφω ἐνίοτε μέν ὁ λόγος , ἀποβλέπω τε πρός ὁ ἰατρός φάσκω , Εὔδημος ἑξηκοστός καί τρίτος ἔτος ἄγω , τρεῖς ἔχω τεταρταῖος ἐν μέσος χειμών , θεραπεύω ὑπισχνέομαι Γαληνός . σύ μέν οὖν , Ἐπιγένης φίλος , ὁ τε μετά οὗτος γίγνομαι πρόρρησις ἐπί αὐτός καί ὁ θεραπεία οἶδα ὅτι κηρύσσω διατελέω . ἐγώ δέ ἀρχή φθόνος τότε πρῶτος γίγνομαι , θαυμάζω ἐπί τε βίος σεμνότης καί ὁ κατά ὁ τέχνη ἔργον . ἐκ γάρ ὁ τρεῖς τεταρταῖος ὁ μέν πρῶτος ἄρχω ἐν ὅδε παύω ὁ ἡμέρα προλέγω θαυμάζω · ἐπεί δέ καί ὁ δεύτερος ὁ προθεσμία ὁ λύσις ἀληθεύω , ἅπας μέν ἐκπλήσσω · ἐπί ὁ τρίτος γοῦν ἀποτυγχάνω ἐγώ ὁ θεός εὔχομαι . παύω δέ κᾀκεῖνος κατά ὁ ὑπό ἐγώ προλέγω ἡμέρα , οὐ ἐπί ὁ πρόρρησις μόνος , ἀλλά καί ὁ θεραπεία δόξα ἔχω οὐ μικρός . ὁ οὖν Ἀντιγένης μονονού κατά γῆ δύω διά ὁ προπετής αὐτός γίγνομαι εἰς ἐγώ βλασφημία · ὅμοιος δέ αὐτός καί Μαρτιανός , ὅς καί αὐτός κατά τε ὁ χρόνος ἐκεῖνος ἔτι δέ πρότερος ὡς ἀνατομικός δόξα μέγας παρά ὁ ἰατρός νεανίσκος εἰμί . ἐνσπουδάζω δέ δύο βιβλίον ὁ ὑπό αὐτός γράφω ἀνατομή . ἀνιάω δέ καί αὐτός ἐπί ὅς Εὔδημος οὐ μόνος ἐπαινέω χρή ἐγώ πρός ἅπας δίκαιος , ἀλλά καί θαυμάζω δέω φάσκω , οὐ ἐκ ἰατρικός ὁ πρόρρησις , ἀλλά ἐκ μαντικός γίγνομαι οὗτος ὑπό ἐγώ διαβάλλω . καί ὁ γε μαντικός ὅστις λέγω ἄν πυνθάνομαι τις , ἐνίοτε μέν οἰωνιστικός φάσκω , ἐνίοτε δέ θυτικός , εἰμί δέ ὅτε συμβολικός , ἤ μαθηματικός . ὕστερος δέ τις παρά ὁ Εὔδημος τοιοῦτος γίγνομαι , ὁ τρίτος ὁ τεταρταῖος ὁ ἡμέρα ἔνστασις , ἐν εἰμί τέλειος ἀπαλλαγή αὐτός προλέγω εἰμί . παραγίγνομαι ὁ Μαρτιανός πρός ὁ Εὔδημος ὥρα ἔνατος , οὐ μικρός σφοδρός , ἀλλά καί πάνυ πολύς ὁ προγίγνομαι παροξυσμός ὁ νῦν εἰμί φημί ὑπάρχω , χωρίζω παραχρῆμα φαιδρός ὁ πρόσωπον , φανερός ἐνδείκνυμι ἐπιχαίρω , ὡς ἀποτυγχάνω ὁ πρόρρησις . αἰσθάνομαι δέ ὁ Εὔδημος εὐφορία ὁποῖος οὔπω πρότερος αἰσθάνομαι , καί μέντοι καί θαρσέω , ὡς οὐ σφάλλω ἐγώ κατά ὁ πρόρρησις , ἀναμένω ἀφικνέομαι τις καί ἄλλος ἰατρός · ἀφικνέομαι δέ οὐ εἷς μόνος , ἀλλά καί δύο καί τρεῖς ( ἐπιτηρέω γάρ ἅπας ὅπως ἀποβαίνω ὁ κατά ὁ πρόρρησις , εὔχομαι ἔͅν ἐπί γε ὁ τρίτος ὁ τεταρταῖος ἀτυχέω ἐγώ ὁ τε πρόρρησις καί ὁ ἀπό αὐτός θεραπεία ) ὁ μέν Εὔδημος ἀξιόω κᾀκέϊνος ἀποφαίνω πῶς ἔχω αὐτός ὁ κατά αὐτός δοκέω , ὁ δέ αὐτός ἀπόκρισις ἀκούω , ὅς ὁ Μαρτιανός ποιέω , καί προέχω ὅμοιος κᾀκέϊνος , ὡς Μαρτιανός , φαιδρός γίγνομαι , νοέω μέν καί αὐτός ἐπιχαίρω αὐτός , ὡς ἀποτυγχάνω ὁ πρόρρησις τε καί θεραπεία . ἐπεί δέ χρονίζω ἐγώ παρά ὁ ἔθος ἐν ἐπίσκεψις τις κατέχω , πέμπω συνεχής πρός ἐγώ πλησίον οἰκέω , καθά φημί , ἐπικρίνω ὁ εὐφορία ὅς ἔχω ὑπό ἐγώ βούλομαι . ὡς δέ οὖν ἀφικνέομαι , οὐδέ καθίζω ἐγώ περιμένω ἐκτείνω ὁ χείρ , κελεύω ἅπτω ὁ σφυγμός . ἅπτω δέ μετά σπουδή πυνθάνομαι τίς ποτέ ἀγγέλλω . ἐͅγώ μειδιάω , τίς ἄλλος , φημί , ἤ ἀγαθός ; ποῖος , λέγω , οὗτος ἰδικός ἐγώ φράζω . ἐγώ δέ , οὐ ἀρκέω , φημί , σύ ὁ κεφάλαιος αὐτός ἀθρόος ἀκούω χαίρω ἐπί ὁ εἰμί ; οὐδαμῶς , λέγω . ἀκούω γάρ ποθέω καί ὁ κατά μέρος . ἀκούω δή · ἀπαλλάσσω ὁ νύξ οὗτος τέλειος ἅπας ὁ νοσώδης διάθεσις , ὅς ἀπαλλάσσω , ὁ τε ἐπιγίγνομαι καί ὁ εἰμί αὐτός σύμπτωμα ἅπας ὁ λύσις ἀκολουθέω . καί οὗτος φημί ἄρτι ἐγώ διά σφυγμός δηλόω ὁ διοικέω σύ ὁ σῶμα φύσις ἐπεγείρω ἤδη καί κινέω , ὡς ἐκβάλλω ἐκ ὁ σῶμα ἅπας εἰμί ἐν σύ μοχθηρία ὁ ἐν ὁ κατά ὁ σῶμα χυμός . πῶς οὖν δή παρά ὁ φύσις οὗτος λέγω σύ δηλόω ; οὐ γάρ δή φθέγγομαι γε οὗτος λέγω , ἀποκρίνω ἐγώ , πάντως γάρ οἶδα παρακολουθέω ἐγώ ὁ λόγος μάλα ἅπας οὗτος ἰάλεμος ἰατρός . ὅτι ὁ κίνησις , φημί , ὁ ἀρτηρία εἰς ὕψος ἀνάγω , ἐπί πολύς ὁ ἐπί ἑκάτερος διάστασις , ὅς ἀεί ποιέω εἴωθα ἐγχειρέω ὁ λυπέω ἐκκρίνω ὁ σῶμα . ἐπί οὗτος λέγω ὁ Εὔδημος ὑπολαμβάνω φημί , ἀλλά ἐπεί πολύς ὁ ἔκκρισις ὁδός τάσσω ὁ φύσις · καί γάρ ἔμετος καί γαστήρ καταρρήγνυμι , τάχα δέ καί ὅρος πλῆθος , ἱδρώς τε πολύς ἔκκρισις , αἱμορραγία τε καί συνήθης αἱμορροίς ἀναστομόω κένωσις ἀθρόος ἐργάζομαι · ὁ σός ἄν εἰμί τέχνη ἔργον οἰκεῖος ἑρμηνεύω ἐγώ ὁ ὁ κένωσις εἶδος . αἱμορραγία μέν οὖν , φημί , εἰμί ὅδε καί ὅδε προηγέομαι σημεῖον , καθά γε καί ἱδρώς οὗτος . προστίθημι δέ ἐν ὁ λόγος καί ὁ ὁ ἔμετος προηγέομαι . ὁ δέ διά ὁ κάτω γαστήρ κένωσις ἀθρόος κριτικός οὐδείς ἔχω ἴδιος ἐξαιρετός σημεῖον , ἀλλά ἐκ ὁ μηδείς ὁ ἄλλος πάρειμι καταλείπω ἄν ἐλπίζω ἐπί σύ γίγνομαι οὗτος . διαλεκτικός , φημί , συλλογίζομαι ὁ εὕρεσις ὁ γίγνομαι . οὗτος μέν ἑσπέρα εἰμί ἤδη διαλέγω ἀλλήλων . παραγίγνομαι δέ ἕωθεν ἀκούω αὐτός σύ ὁ κεφάλαιος ὁ πρόρρησις , οὐ ὑπομένω μέτριος φθέγγομαι ὁ φιλόσοφος , καθά εἴωθα · κράζω δέ πρός ἅπας ἐγώ ὁ εἰσέρχομαι φίλος , ὡς ὁ Πύθιος Ἀπόλλων , διά ὁ ﻿ Γαληνός στόμα , βούλομαι θεσπίζω ὁ νοσέω μετά ὁ θεραπεύω αὐτός , ἀπαλλάσσω τε τέλειος αὐτός ἐν ἡμέρα ὁ προλέγω . ὁ γοῦν γίγνομαι λύσις ὁ νόσημα , πείθω γάρ ἤδη τέλειος ὑγιαίνω , ἐπαγγέλλω ἐκ πολύς καί ὁ θεραπεία καί ὁ πρόρρησις τυγχάνω . ἀπαλλάσσω δέ ἐγώ τρεῖς τεταρταῖος , ὅς ἄκαιρος πόσις ὁ θηριακός φάρμακον περιπίπτω , ὁπότε καιρός αὐτός γίγνομαι , μηδείς ἐκεῖνος φθέγγομαι δίδωμι οὗτος ἀπαλλάσσω ἐγώ καταγελάω ὑπό αὐτός , εἰ γε νομίζω γέρων χειμών ὥρα κάμνω τρεῖς τεταρταῖος ἀπαλλάσσω .