galenus.de-praenotione-ad-posthumum-epigenem 2
Ταῦτ᾿ οὖν ἐγὼ ἀγνοῶν , κατὰ τὴν προτέραν ἐπιδημίαν ἐν Ῥώμῃ μοι γενομένην οὐδὲν ὑφορώμενος ἐπεδεικνύμην οὐ διὰ λόγων ψιλῶν , ἀλλὰ τοῖς ἔργοις τάς τε τῶν ἐσομένων προγνώσεις καὶ τὰς θεραπείας ἄχρι τοῦ γενέσθαι τι τοιοῦτον , ὡς ἐπίστασαι σὺ ὁ μάλιστα παρὼν τῇ νόσῳ πάσῃ , μέχρι τέλους ἀπ᾿ ἀρχῆς Εὐδήμου τοῦ περιπατητικοῦ φιλοσόφου . ἤρξατο μὲν γὰρ ἡμέρᾳ τινι μετὰ λουτρὸν ἀνωμαλία τις αὐτῷ , φρίκη δ᾿ ἀπὸ ὥρας ὀγδόης , δι᾿ ἦς ἀναγκασθεὶς ἀσιτῆσαι , κατὰ τὴν ὑστεραίαν ἀμέμπτως διάγων ὑπέλαβεν ἀσφαλέστερον εἶναι τὴν ὀγδόην ὥραν ὑπερβάλλειν . ὡς δ᾿ οὐ κατ᾿ αὐτὴν ἀπήντησέ τι δυσχερές ἀντήσαντί γε μέχρι τῆς ἐνάτης καὶ πρόσω οὐδεμία παραλλαγή τις ἐφαίνετο , λουσάμενός τε καὶ βραχέα προσενεγκάμενος ἐπὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ συνεγένετο μὲν , ὡς ἔθος , ἡμῖν . ἀσφαλείας δ᾿ ἕνεκεν ἔδοξεν αὐτῷ καὶ κατ᾿ ἐκείνην ὑπερβάλλειν τὰς ὑπόπτους ὥρας . ἐλούσατο οὖν μετὰ τὴν ὀγδόην καὶ τραφεὶς εὐφόρως ἐπέπειστο μηδὲν αὐτῷ γενήσεσθαι δυσχερές . ἐν τῇ τετάρτῃ δὲ τῶν ἡμερῶν , ἐν ἧ συγγενόμενος ἡμῖν ἐπὶ τὸ βαλανεῖον ἐστέλλετο , μειδιάσας τε ἅμα καὶ ἀποβλέψας πρός σε , πότερα , ἔφη , καὶ κατὰ τήνδε τὴν ἡμέραν τετάρτην οὖσαν ἀσφαλέστερόν ἐστιν ὑπερβάλλειν τὴν ὀγδόην ὥραν ἢ τῷ λουτρῷ χρηστέον ἤδη ; σὺ μὲν οὖν , ὡς οὐδενὸς ἐσομένου δυσχεροῦς , ἐκέλευσας ἐπιέναι λουσόμενον , οἵ τ᾿ ἄλλοι πάντες οἱ παρόντες , ἐγὼ δ᾿ ἐσιώπων μόνος . ἐρομένῳ δὲ αὐτῷ περὶ τῆς σιωπῆς ἀπεκρινάμην οὐκ εἶναί μοι τελέως ἀνύποπτον ἀρχὴν γεγονέναι τεταρταίας περιόδου κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν , ἡνίκα με τὸν σφυγμὸν ἐκέλευσας ἅψασθαι . τὸ δὲ μὴ προεγνωκέναι μέ ποτε τὸν κατὰ φύσιν σου σφυγμὸν ὁποῖός τις ἦν , οὗ χωρὶς οὐχ οἶόν τε τὰς βραχείας αὐτοῦ μεταβολὰς εἰς τὸ παρὰ φύσιν ἐπιγνῶναι , σαφῶς οὐδὲν ἀπεφηνάμην , ὥσπερ οὐδὲ νῦν πλέον ἔχω τι τῆς τότε μοι γενομένης ὑποψίας εἰπεῖν . ἐλούσατό τε οὖν εὐφόρως καὶ ἐτράφη μετρίως , εἶτα περὶ τὴν ἑσπέραν μετακαλεσάμενός με καὶ πάλιν τὸν σφυγμὸν αὐτοῦ κελεύσας ἅψασθαι , τὴν αὐτὴν ἀπόφασιν ἤκουσεν ἣν πρὸ τοῦ λουτροῦ , καὶ μᾶλλον ἔτι θαῤῥαλεώτερον , ἢ τότε . διὰ τοῦτο οὖν ἔδοξε τὴν ἑξῆς ἡμέραν , ἑβδόμην μὲν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ἐσομένην , τετάρτην δὲ ἀπ᾿ ἐκείνης , ἀκριβέστερον παραφυλάξαι καὶ διατρίψας ἐπὶ τῆς οἰκίας ἐλούσατό τε καὶ σιτίων προσηνέγκατο πλειόνων , ὡς οἶσθα , τελέως ἀπύρετον αὐτὸν εἶναι φάντων . ἐγὼ μὲν οὖν ἐρομένῳ σοι , μέμνησαι γὰρ πάντως καὶ τοῦτο , τὴν ὑποψίαν μοι νῦν φήσας , ὡς μικροτάτης τινὸς αὐτῷ τεταρταίας περιόδου προοίμιον εἴη συμβαῖνον . ἐχωρίσθην ἔχων ἐπισκοπεῖσθαί τινα περὶ τὴν ἑσπέραν ἄῤῥωστον οὐκ ἐγγὺς οἰκοῦντα . λουσάμενος δ᾿ Εὔδημος ἐτράφη μὲν εὐθέως , οὐ μετὰ πολὺ δὲ θερμασίας ᾔσθετο δι᾿ ὅλου τοῦ σώματος , ἣν ἐν τῷ ποθέντι πόματι γεγονέναι νομίσας . οἴνου γὰρ παλαιοῦ προσηνέγκατο κατὰ τὴν ὑστεραίαν αὐτὸ τοῦτο διηγήσατο τοῖς συνήθεσιν ἰατροῖς , αἰτιασαμένων τε κᾀκείνων ἑτοίμως τὸν οἶνον , οὐδὲν ἔτι νομίσας ἔσεσθαι δυσχερὲς ἐν τῇ τετάρτῃ μετὰ τὴν γενομένην θερμασίαν , ἐλούσατό τε καὶ διῃτήθη τῷ συνήθει τρόπῳ , σαφῶς δὲ πυρέττειν ἀρξάμενος , ἐπείσθη τεταρταίου μὲν εἶναι περίοδον . ἐπῄνει δὲ τοὐντεῦθεν ἐμὲ μόνον , ὡς ἀκριβῶς ἁπτόμενον σφυγμοῦ κατὰ τὸν ἔμπροσθεν χρόνον , ἐν φιλοσοφίας θεωρίᾳ μόνῃ πεπεισμένος ἀξιόλογον ἕξιν εἶναί μοι , τῶν δὲ κατὰ τὴν ἰατρικὴν ἐν παρέργῳ πεφροντικέναι . καὶ γὰρ ἐπέπειστο τοῦ πατρὸς ἐπὶ φιλοσοφίαν ἄγοντός με , προσταχθὲν αὐτῷ δι᾿ ὀνείρων ἐναργῶν , ἐκδιδάξαι καὶ τὰ τῆς ἰατρικῆς , οὐχ ὡς πάρεργόν τι μάθημα τοῦτο . συνέβη μοι γεγονέναι τότε κατά τινα τύχην , ﻿ ὡς οἶσθα καὶ αὐτὸς , νενοσηκότος τινὸς ἀνθρώπου κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ φθινοπώρου νόσον ὀξεῖαν , εἶτα κατὰ τὴν ἀνάληψιν , ἀρξαμένου περὶ πέμπτην ὥραν πυρέττειν , θεασάμενον τὸν ἄνθρωπον ἀποφήνασθαί σοι παρόντι σαφεστάτην εἰσβολὴν εἶναι τεταρταίου περιόδου . ὁπότε γὰρ κατὰ τὴν ἀναλογίαν ἡ διὰ τὴν τετάρτην ἀνταπόδοσις ἐγένετο , πυθόμενος παρὰ σοῦ τὴν γενομένην πρόῤῥησιν ὁ Εὔδημος , ἔτι μᾶλλον ἐπείσθη προσέχειν ἐμοί · ὥστε ἐπειδὰν προύβαινεν ὁ κατὰ τὴν περίοδον παροξυσμὸς εἰς μέγεθος , ἀθροίσας τοὺς ἀρίστους τῶν κατὰ τὴν πόλιν ἰατρῶν ἠξίωσε σκέψασθαι περὶ τῆς θεραπείας τοῦ νοσήματος . ἐγὼ δὲ ἑκὼν ἀπελείφθην , οὐ βουλόμενος ἁμιλλᾶσθαι διὰ λόγων αὐτοῖς . ὡς δὲ τοῖς ἐνδοξοτάτοις αὐτῶν ἔδοξε τῆς θηριακῆς αὐτὸν πιεῖν , ἕωθεν ἐκείνῃ τῶν ἡμερῶν , ἐν ᾗ προσδοκώμενος ἦν ὁ διὰ τῆς τετάρτης παροξυσμὸς ἔσεσθαι , χωρισθέντων αὐτῶν , ὡς οἶσθα , σοῦ παρόντος , ἐπυνθάνετό μου τίνα τὴν ἐλπίδα τῆς τοῦ φαρμάκου χρήσεως ἔχοιμι . γινώσκεις οὖν ὅπως ἀπεκρινάμην αὐτῷ μηδὲν ἀμφιβάλλων ὡς οὐ μόνον οὐδὲν ὀνήσει τὸ φάρμακον , ἀλλὰ καὶ διπλοῦν ἐργάσεται τὸν τεταρταῖον . καὶ τήν γ᾿ αἰτίαν ἐρωτήσαντος αὐτοῦ , δι᾿ ἣν οὕτως ἀπεκρινάμην , ἄπεπτον ἔφην ἔτι εἶναι τὸ νόσημα , τό τε φάρμακον τοῦτο κακοχυμίαν ἄπεπτον καὶ μάλιστα ἐν χειμῶνος ἀρχῇ , μέχρι μὲν τοῦ ταράξαι δύνασθαι προσαγαγεῖν , οὐ μὴν οὔτε πέψαι τελέως οὔτε διαφορῆσαι . ταῦτα μὲν οὖν ἀπεκρινάμην ἐγὼ τῷ Εὐδήμῳ . κατὰ δὲ τὴν ὑστεραίαν ἕωθεν ἀφικόμενοι πρὸς αὐτὸν , οὐδέπω παρόντων ἡμῶν , ἔδοσαν τὸ φάρμακον αἰδεσθέντος διηγήσασθαι τὰ ὑπ᾿ ἐμοῦ λεγόμενα αὐτῷ καὶ ἅμα θεασάμενος μετ᾿ ἐνστάσεως , ὡς ὑποσχομένους τοὺς ἀφικνουμένους ἰατροὺς ἅπαντας , ὀνήσειν αὐτὸν οὐ σμικρὰ τὴν τοῦ φαρμάκου προσφοράν . γενομένου δὲ τοῦ παροξυσμοῦ κατὰ τὴν αὐτὴν ὥραν , ἐνίοτε συμβαίνειν οὕτως ἔφασαν ἐπὶ τῆς πρώτης πόσεως , ὡς κινεῖσθαι καὶ μοχλεύεσθαι τὸ νόσημα . δεύτερον δὲ πιόντα ἀπαλλάττεσθαι τελέως , εἰ κατὰ τὴν ἡμέραν , ἐν ᾗ προσδοκᾶται γενησόμενος ὁ διὰ τετάρτης παροξυσμὸς , ὁμοίως ἕωθεν αὐτοῦ προσενέγκαιτο . ἐκεῖνοι μὲν οὗν οὕτως εἰπόντες ἐχωρίσθησαν εὐέλπιδες . οὐ περιμείνας δὲ τὴν ἑξῆς περίοδον ὁ τεταρταῖος ἀπροσδοκήτως ἐνέβαλε τὴν ὀγδόην ὥραν , ἰσχυρότερος ἢ κατὰ τὴν προτέραν ἡμέραν ἐγεγόνει . ἐλθοῦσιν οὖν ἕωθεν αὐτοῖς , ὡς οἶσθα , δεύτερον ἐδόκει διδόναι τοῦ φαρμάκου . καὶ δὴ καὶ δόντες ἐπὶ τῆς ἡμέρας ἀνάλογον τῷ προτέρῳ παροξυσμῷ τὸ φάρμακον ἐχωρίσθησαν . ὁ γοῦν ἀνάλογος τῷ προτέρῳ παροξυσμῷ κατ᾿ αὐτὸν ἀπήντησε καὶ ὁ μετ᾿ αὐτὸν ἐπιγενόμενος δεύτερον · ἐφ᾿ ᾦ κατὰ τὴν ἑσπέραν ἐπυνθάνετό μου τίνα προσδοκίαν ἔχοιμι τῶν μελλόντων . ἐγὼ δὲ , ὡς οἶσθα , καταμαθὼν αὐτοῦ τὴν κίνησιν τῶν ἀρτηριῶν , νῦν μὲν , ἔφην , ἀποκρίνασθαί σοί τι πρὸς τὴν ἐρώτησιν ἀσφαλῶς ἀδύνατος ὑπάρχω , ἕωθεν δὲ τάχα ἂν δυνηθείην , θεασάμενος ἅπαντα τὰ διὰ τῆς νυκτὸς οὐρηθησόμενα . παραγενόμενος οὖν ὑπὸ τῆς ἕω καὶ θεασάμενος αὐτὰ , ἐαθῆναί τε κελεύσας αὖθις , ἐὰν οὐρήσῃ τι μεταξὺ , περὶ τετάρτην ὥραν ἔφην ἀφίξεσθαι . καὶ μὴν καὶ παραγενόμενος , ὡς ἐθεασάμην τε τὰ οὖρα καὶ τῶν σφυγμῶν ἐπὶ πλέον ἡψάμην , ἀπεφηνάμην αὐτῷ τρίτον τεταρταίου γενήσεσθαι παροξυσμὸν , ὡς περὶ τὴν αὐτὴν ὥραν . ἐγὼ μὲν οὖν ἐχωρίσθην · ὀλίγον δ᾿ ὕστερον ἐπισκεψόμενοι τὸν Εὔδημον ἀφίκοντο Σέργιός τε καὶ ὁ Παῦλος , ὃς οὐ μετὰ πολὺν χρόνον ὕπαρχος ἐγένετο τῆς πόλεως , καὶ Φλάβιος ὑπατικὸς μὲν ὢν ἤδη καὶ αὐτὸς , ἐσπευκὼς δὲ περὶ τὴν Ἀριστοτέλους φιλοσοφίαν , ὥσπερ καὶ ὁ Παῦλος , οἶς διηγησάμενος ἅπαντα ὁ Εὔδημος τὰ κατ᾿ ἐμὲ , λυπεῖν ἔφη τὴν σήμερον ἐσομένην πρόῤῥησιν ἐπὶ τοῦ μέλλοντος παροξυσμοῦ , παραφυλάττειν δ᾿ ὅπως ἀποβήσοιτο . γενομένου δὲ κᾀκείνου περὶ τὴν αὐτὴν ὥραν τοῖς προγεγενημένοις ὁ μὲν Εὔδημος ἐθαύμαζέ τε καὶ τοῖς ἐπισκοπουμένοις αὐτὸν ἅπασιν ἐδήλου τὰς ἐμὰς προῤῥήσεις . ἦσαν δὲ οὗτοι σχεδὸν ἅπαντες οἱ κατὰ τὴν Ῥωμαίων πόλιν ἀξιώματί τε καὶ παιδείᾳ προὔχοντες . ὁ δ᾿ οὖν Βοηθὸς , ἀκηκοὼς εἰς ἄκρον ἠσκῆσθαί με τὴν ἀνατομικὴν θεωρίαν , ἔτυχεν ἤδη παρακαλῶν ἐπιδεῖξαί τι περὶ φωνῆς τε καὶ ἀναπνοῆς , ὅπως τε γίγνοιτο καὶ διὰ τίνων ὀργάνων . ὡς οὖν ἐγνώρισέ μου τὸ ὄνομα καὶ τοῦτ᾿ αὐτὸ τῷ τε Παύλῳ διηγήσατο καὶ μετὰ τὴν πεῖραν ἔφη παρακαλεῖν με , δεῖξαί τε καὶ αὐτῷ · πᾶν γὰρ ἔφη δεῖσθαι τῆς θέας τῶν κατὰ τὰς ἀνατομὰς φαινομένων ὁ Παῦλος . ὁμοίως δὲ καὶ Βάρβαρος ὁ θεῖος τοῦ βασιλεύοντος Λευκίου , κατὰ τὴν Μεσοποταμίαν ὀνομαζομένην ὄντος ὑπάρχου , ἐδεῖτο τοῦ μαθήματος καὶ αὐτὸς , ὥσπερ ὁ Παῦλος . ὕστερον δὲ καὶ Σεβῆρος ὕπατος μὲν ὢν , ἐσπουδακὼς δὲ καὶ περὶ τὴν Ἀριστοτέλους φιλοσοφίαν . ὅπως μὲν οὖν τὰ κατὰ τὰς ἀνατομὰς ἐγένετο , γινώσκοντί σοι βραχείας ἀναμνήσεως δεήσει , μικρὸν ὕστερον ἐσομένης .
Lemmas: οὗτος οὖν ἐγώ ἀγνοέω , κατά ὁ πρότερος ἐπιδημία ἐν Ῥώμη ἐγώ γίγνομαι οὐδείς ὑφοράω ἐπιδείκνυμι οὐ διά λόγος ψιλός , ἀλλά ὁ ἔργον ὁ τε ὁ εἰμί πρόγνωσις καί ὁ θεραπεία ἄχρι ὁ γίγνομαι τις τοιοῦτος , ὡς ἐπίσταμαι σύ ὁ μάλα πάρειμι ὁ νόσος πᾶς , μέχρι τέλος ἀπό ἀρχή Εὔδημος ὁ περιπατητικός φιλόσοφος . ἄρχω μέν γάρ ἡμέρα τις μετά λουτρόν ἀνωμαλία τις αὐτός , φρίκη δέ ἀπό ὥρα ὄγδοος , διά ὅς ἀναγκάζω ἀσιτέω , κατά ὁ ὑστεραῖος ἄμεμπτος διάγω ὑπολαμβάνω ἀσφαλής εἰμί ὁ ὄγδοος ὥρα ὑπερβάλλω . ὡς δέ οὐ κατά αὐτός ἀπαντάω τις δυσχερής ἀντάω γε μέχρι ὁ ἔνατος καί πρόσω οὐδείς παραλλαγή τις φαίνω , λούω τε καί βραχύς προσφέρω ἐπί ὁ τρίτος ἡμέρα συγγίγνομαι μέν , ὡς ἔθος , ἐγώ . ἀσφάλεια δέ ἕνεκα δοκέω αὐτός καί κατά ἐκεῖνος ὑπερβάλλω ὁ ὕποπτος ὥρα . λούω οὖν μετά ὁ ὄγδοος καί τρέφω εὔφορος πείθω μηδείς αὐτός γίγνομαι δυσχερής . ἐν ὁ τέταρτος δέ ὁ ἡμέρα , ἐν ὅς συγγίγνομαι ἐγώ ἐπί ὁ βαλανεῖον στέλλω , μειδιάω τε ἅμα καί ἀποβλέπω πρός σύ , πότερος , φημί , καί κατά ὅδε ὁ ἡμέρα τέταρτος εἰμί ἀσφαλής εἰμί ὑπερβάλλω ὁ ὄγδοος ὥρα ἤ ὁ λουτρόν χράω ἤδη ; σύ μέν οὖν , ὡς οὐδείς εἰμί δυσχερής , κελεύω ἐπέρχομαι λούω , ὁ τε ἄλλος πᾶς ὁ πάρειμι , ἐγώ δέ σιωπάω μόνος . ἔρομαι δέ αὐτός περί ὁ σιωπή ἀποκρίνω οὐ εἰμί ἐγώ τέλειος ἀνύποπτος ἀρχή γίγνομαι τεταρταῖος περίοδος κατά ὁ πρῶτος ἡμέρα , ἡνίκα ἐγώ ὁ σφυγμός κελεύω ἅπτω . ὁ δέ μή προγιγνώσκω ἐγώ ποτέ ὁ κατά φύσις σύ σφυγμός ὁποῖος τις εἰμί , ὅς χωρίς οὐ οἷος τε ὁ βραχύς αὐτός μεταβολή εἰς ὁ παρά φύσις ἐπιγιγνώσκω , σαφής οὐδείς ἀποφαίνω , ὥσπερ οὐδέ νῦν πολύς ἔχω τις ὁ τότε ἐγώ γίγνομαι ὑποψία λέγω . λούω τε οὖν εὔφορος καί τρέφω μέτριος , εἶτα περί ὁ ἑσπέρα μετακαλέω ἐγώ καί πάλιν ὁ σφυγμός αὐτός κελεύω ἅπτω , ὁ αὐτός ἀπόφασις ἀκούω ὅς πρό ὁ λουτρόν , καί μάλα ἔτι θαρσαλέος , ἤ τότε . διά οὗτος οὖν δοκέω ὁ ἑξῆς ἡμέρα , ἕβδομος μέν ἀπό ὁ ἀρχή εἰμί , τέταρτος δέ ἀπό ἐκεῖνος , ἀκριβής παραφυλάσσω καί διατρίβω ἐπί ὁ οἰκία λούω τε καί σιτίον προσφέρω πολύς , ὡς οἶδα , τέλειος ἀπύρετος αὐτός εἰμί φημί . ἐγώ μέν οὖν ἔρομαι σύ , μιμνῄσκω γάρ πάντως καί οὗτος , ὁ ὑποψία ἐγώ νῦν φημί , ὡς μικρός τις αὐτός τεταρταῖος περίοδος προοίμιον εἰμί συμβαίνω . χωρίζω ἔχω ἐπισκοπέω τις περί ὁ ἑσπέρα ἄρρωστος οὐ ἐγγύς οἰκέω . λούω δέ Εὔδημος τρέφω μέν εὐθύς , οὐ μετά πολύς δέ θερμασία αἰσθάνομαι διά ὅλος ὁ σῶμα , ὅς ἐν ὁ πίνω πόμα γίγνομαι νομίζω . οἶνος γάρ παλαιός προσφέρω κατά ὁ ὑστεραῖος αὐτός οὗτος διηγέομαι ὁ συνήθης ἰατρός , αἰτιάομαι τε ἐͅκείνω ἑτοῖμος ὁ οἶνος , οὐδείς ἔτι νομίζω εἰμί δυσχερής ἐν ὁ τέταρτος μετά ὁ γίγνομαι θερμασία , λούω τε καί διαιτέω ὁ συνήθης τρόπος , σαφής δέ πυρέσσω ἄρχω , πείθω τεταρταῖος μέν εἰμί περίοδος . ἐπαινέω δέ ἐντεῦθεν ἐγώ μόνος , ὡς ἀκριβής ἅπτω σφυγμός κατά ὁ ἔμπροσθεν χρόνος , ἐν φιλοσοφία θεωρία μόνος πείθω ἀξιόλογος ἕξις εἰμί ἐγώ , ὁ δέ κατά ὁ ἰατρικός ἐν πάρεργος φροντίζω . καί γάρ πείθω ὁ πατήρ ἐπί φιλοσοφία ἄγω ἐγώ , προστάσσω αὐτός διά ὄνειρος ἐναργής , ἐκδιδάσκω καί ὁ ὁ ἰατρικός , οὐ ὡς πάρεργος τις μάθημα οὗτος . συμβαίνω ἐγώ γίγνομαι τότε κατά τις τύχη , ﻿ ὡς οἶδα καί αὐτός , νοσέω τις ἄνθρωπος κατά ὁ ἀρχή ὁ φθινόπωρον νόσος ὀξύς , εἶτα κατά ὁ ἀνάληψις , ἄρχω περί πέμπτος ὥρα πυρέσσω , θεάομαι ὁ ἄνθρωπος ἀποφαίνω σύ πάρειμι σαφής εἰσβολή εἰμί τεταρταῖος περίοδος . ὁπότε γάρ κατά ὁ ἀναλογία ὁ διά ὁ τέταρτος ἀνταπόδοσις γίγνομαι , πυνθάνομαι παρά σύ ὁ γίγνομαι πρόρρησις ὁ Εὔδημος , ἔτι μάλα πείθω προσέχω ἐγώ · ὥστε ἐπειδάν προβαίνω ὁ κατά ὁ περίοδος παροξυσμός εἰς μέγεθος , ἀθροίζω ὁ ἀγαθός ὁ κατά ὁ πόλις ἰατρός ἀξιόω σκοπέω περί ὁ θεραπεία ὁ νόσημα . ἐγώ δέ ἑκών ἀπολείπω , οὐ βούλομαι ἁμιλλάομαι διά λόγος αὐτός . ὡς δέ ὁ ἔνδοξος αὐτός δοκέω ὁ θηριακός αὐτός πίνω , ἕωθεν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ἐν ὅς προσδοκάω εἰμί ὁ διά ὁ τέταρτος παροξυσμός εἰμί , χωρίζω αὐτός , ὡς οἶδα , σύ πάρειμι , πυνθάνομαι ἐγώ τίς ὁ ἐλπίς ὁ ὁ φάρμακον χρῆσις ἔχω . γιγνώσκω οὖν ὅπως ἀποκρίνω αὐτός μηδείς ἀμφιβάλλω ὡς οὐ μόνος οὐδείς ὀνίνημι ὁ φάρμακον , ἀλλά καί διπλόος ἐργάζομαι ὁ τεταρταῖος . καί ὁ γε αἰτία ἐρωτάω αὐτός , διά ὅς οὕτως ἀποκρίνω , ἄπεπτος φημί ἔτι εἰμί ὁ νόσημα , ὁ τε φάρμακον οὗτος κακοχυμία ἄπεπτος καί μάλα ἐν χειμών ἀρχή , μέχρι μέν ὁ ταράσσω δύναμαι προσάγω , οὐ μήν οὔτε πέσσω τέλειος οὔτε διαφορέω . οὗτος μέν οὖν ἀποκρίνω ἐγώ ὁ Εὔδημος . κατά δέ ὁ ὑστεραῖος ἕωθεν ἀφικνέομαι πρός αὐτός , οὐδέπω πάρειμι ἐγώ , δίδωμι ὁ φάρμακον αἰδέομαι διηγέομαι ὁ ὑπό ἐγώ λέγω αὐτός καί ἅμα θεάομαι μετά ἔνστασις , ὡς ὑπέχω ὁ ἀφικνέομαι ἰατρός ἅπας , ὀνίνημι αὐτός οὐ μικρός ὁ ὁ φάρμακον προσφορά . γίγνομαι δέ ὁ παροξυσμός κατά ὁ αὐτός ὥρα , ἐνίοτε συμβαίνω οὕτως φημί ἐπί ὁ πρῶτος πόσις , ὡς κινέω καί μοχλεύω ὁ νόσημα . δεύτερος δέ πίνω ἀπαλλάσσω τέλειος , εἰ κατά ὁ ἡμέρα , ἐν ὅς προσδοκάω γίγνομαι ὁ διά τέταρτος παροξυσμός , ὅμοιος ἕωθεν αὐτοῦ προσφέρω . ἐκεῖνος μέν ἐν οὕτως λέγω χωρίζω εὔελπις . οὐ περιμένω δέ ὁ ἑξῆς περίοδος ὁ τεταρταῖος ἀπροσδόκητος ἐμβάλλω ὁ ὄγδοος ὥρα , ἰσχυρός ἤ κατά ὁ πρότερος ἡμέρα γίγνομαι . ἔρχομαι οὖν ἕωθεν αὐτός , ὡς οἶδα , δεύτερος δοκέω δίδωμι ὁ φάρμακον . καί δή καί δίδωμι ἐπί ὁ ἡμέρα ἀνάλογος ὁ πρότερος παροξυσμός ὁ φάρμακον χωρίζω . ὁ γοῦν ἀνάλογος ὁ πρότερος παροξυσμός κατά αὐτός ἀπαντάω καί ὁ μετά αὐτός ἐπιγίγνομαι δεύτερος · ἐπί ὄϊς κατά ὁ ἑσπέρα πυνθάνομαι ἐγώ τίς προσδοκία ἔχω ὁ μέλλω . ἐγώ δέ , ὡς οἶδα , καταμανθάνω αὐτός ὁ κίνησις ὁ ἀρτηρία , νῦν μέν , φημί , ἀποκρίνω σύ τις πρός ὁ ἐρώτησις ἀσφαλής ἀδύνατος ὑπάρχω , ἕωθεν δέ τάχα ἄν δύναμαι , θεάομαι ἅπας ὁ διά ὁ νύξ οὐρέω . παραγίγνομαι οὖν ὑπό ὁ ἠώς καί θεάομαι αὐτός , ἐάω τε κελεύω αὖθις , ἐάν οὐρέω τις μεταξύ , περί τέταρτος ὥρα φημί ἀφικνέομαι . καί μήν καί παραγίγνομαι , ὡς θεάομαι τε ὁ οὖρον καί ὁ σφυγμός ἐπί πολύς ἅπτω , ἀποφαίνω αὐτός τρίτος τεταρταῖος γίγνομαι παροξυσμός , ὡς περί ὁ αὐτός ὥρα . ἐγώ μέν οὖν χωρίζω · ὀλίγος δέ ὕστερον ἐπισκοπέω ὁ Εὔδημος ἀφικνέομαι Σέργιος τε καί ὁ Παῦλος , ὅς οὐ μετά πολύς χρόνος ὕπαρχος γίγνομαι ὁ πόλις , καί Φλάβιος ὑπατικός μέν εἰμί ἤδη καί αὐτός , σπεύδω δέ περί ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία , ὥσπερ καί ὁ Παῦλος , ὄις διηγέομαι ἅπας ὁ Εὔδημος ὁ κατά ἐγώ , λυπέω φημί ὁ σήμερον εἰμί πρόρρησις ἐπί ὁ μέλλω παροξυσμός , παραφυλάσσω δέ ὅπως ἀποβαίνω . γίγνομαι δέ κᾀκεῖνος περί ὁ αὐτός ὥρα ὁ προγίγνομαι ὁ μέν Εὔδημος θαυμάζω τε καί ὁ ἐπισκοπέω αὐτός ἅπας δηλόω ὁ ἐμός πρόρρησις . εἰμί δέ οὗτος σχεδόν ἅπας ὁ κατά ὁ Ῥωμαῖος πόλις ἀξίωμα τε καί παιδεία προέχω . ὁ δέ οὖν Βοηθός , ἀκούω εἰς ἄκρος ἀσκέω ἐγώ ὁ ἀνατομικός θεωρία , τυγχάνω ἤδη παρακαλέω ἐπιδείκνυμι τις περί φωνή τε καί ἀναπνοή , ὅπως τε γίγνομαι καί διά τίς ὄργανον . ὡς οὖν γνωρίζω ἐγώ ὁ ὄνομα καί οὗτος αὐτός ὁ τε Παῦλος διηγέομαι καί μετά ὁ πεῖρα φημί παρακαλέω ἐγώ , δείκνυμι τε καί αὐτός · πᾶς γάρ φημί δέω ὁ θέα ὁ κατά ὁ ἀνατομή φαίνω ὁ Παῦλος . ὅμοιος δέ καί Βάρβαρος ὁ θεῖος ὁ βασιλεύω Λεύκιος , κατά ὁ Μεσοποταμία ὀνομάζω εἰμί ὕπαρχος , δέω ὁ μάθημα καί αὐτός , ὥσπερ ὁ Παῦλος . ὕστερον δέ καί Σεβῆρος ὕπατος μέν εἰμί , σπουδάζω δέ καί περί ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία . ὅπως μέν οὖν ὁ κατά ὁ ἀνατομή γίγνομαι , γιγνώσκω σύ βραχύς ἀνάμνησις δέω , μικρός ὕστερον εἰμί .