galenus.de-placitis-hippocratis-et-platonis 7.7
Αὐτίκα γέ τοι τὸ τῆς ὄψεως ὄργανον , ἐπειδὴ χρωμάτων ἐχρῆν αὐτὸ διαγνωστικὸν ὑπάρχειν , αὐγοειδὲς ἐγένετο , μόνων τῶν τοιούτων σωμάτων ἀλλοιοῦσθαι πεφυκότων ὑπὸ χρωμάτων , ὡς δηλοῖ καὶ ὁ περιέχων ἀὴρ , ἡνίκα μάλιστα καθαρὸς ὑπάρχῃ , τηνικαῦθ’ ὑπὸ χρωμάτων ἀλλοιούμενος . ἰδεῖν γοῦν ἔστιν , ὅταν ἐν ἀέρι τοιούτῳ τις ὑπὸ δένδρῳ κατακείμενος ᾖ , τὸ τοῦ δένδρου χρῶμα περιεχόμενον αὐτῷ . καὶ τὸ τοῦ τείχους δὲ χρῶμα πολλάκις ἀὴρ λαμπρὸς ψαύσας ἐδέξατό τε καὶ διεκόμισεν ἐφ’ ἕτερον σῶμα , καὶ μάλισθ’ ὅταν ᾖ τὸ χρῶμα κυανοῦν , ἢ ξανθὸν , ἢ ὁπωσοῦν ἑτέρως εὐανθές . καὶ μὲν δὴ καὶ ὥσπερ ὑπὸ τῆς ἡλιακῆς αὐγῆς αὐτῷ τῷ ψαῦσαι μόνον ὁ πᾶς ἀὴρ ἀθρόως ὁμοιοῦται , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ὑπὸ τοῦ χρώματος αὐτίκα μεταβάλλεται . ταυτὶ μὲν οὖν ὀρθότατα καὶ πρὸς Ἀριστοτέλους εἴρηται περί τε τῆς παραχρῆμα μεταβολῆς τῶν οὕτως ἀλλοιουμένων , ὡς κινδυνεύειν ἄχρονον εἶναι καὶ ἐπὶ ταύτην , καὶ διότι πέφυκεν ὑπὸ χρωμάτων ὁ λαμπρὸς ἀὴρ ἀλλοιούμενος , ἄχρι τοῦ τῆς ὄψεως ὀργάνου διαπέμπων τὴν ἀλλοίωσιν . οὐ μὴν ὅπως γε τὴν θέσιν , ἢ τὸ μέγεθος , ἢ τὸ διάστημα γνωρίζομεν ἑκάστου τῶν αἰσθητῶν , εἶπεν ὁ Ἀριστοτέλης . ἀλλὰ καὶ συλλογιζόμενοι περὶ τὸ δόγμα πολλοὶ τῶν ἀπ’ αὐτοῦ κατάφωροι γίγνονται ψευδόμενοι , μήτ’ ὀσμῶν , μήτε φωνῶν συνενδεικνυμένων τὸν τόπον , ὅθεν ἥκουσιν , ὡς ἐν τῷ πρώτῳ δέδεικται περὶ ἀποδείξεως . καὶ μὲν δὴ καὶ τὸ διὰ τῶν κατόπτρων , ὅσα τε ἄλλα στιλπνὰ σώματα , ποτὲ μὲν ἡμᾶς αὐτοὺς θεᾶσθαι , ποτὲ δὲ ἄλλους τινὰς ἐκ πλαγίων ἢ ὄπισθεν , ὥσπερ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν , πλὴν Πλάτωνος , οὕτω καὶ Ἀριστοτέλει μάχεται , μόνου τοῦ χρώματος δυναμένου κατ’ ἀνάκλασιν ἀπὸ τῶν ὁρωμένων ἐπὶ τὴν ἡμετέραν ὄψιν ἀφικέσθαι , μορφῆς δ’ ἢ μεγέθους οὐκέτι . μορφὴν μὲν γὰρ τῆς ποικιλίας τῶν περὶ τὰ μόρια σχημάτων ἐργαζομένης , οὔτ’ ἐπινοῆσαι δυνατὸν , ἀπ’ αὐτῶν τινα γενέσθαι προσβολὴν τοῖς κατόπτροις , οὔτ’ , εἰ καὶ γένοιτο , χωρὶς τοῦ κλασθῆναι τὴν ἀνάκλασιν ἐφ’ ἡμᾶς ἀφικέσθαι · πιθανώτερα γὰρ ὅσον ἐπὶ τῷδε τὰ κατ’ Ἐπίκουρον εἴδωλα · τὸ δὲ μέγεθος ἔτ’ ἀδυνατώτερον ἐγκαταβαίνειν τῇ κόρῃ . καίτοι τοῦτό γε τὰς ἁπάντων τῶν ἄλλων καταβάλλον δόξας ὥσπερ τι μικρὸν παρέρχονται , περὶ μὲν τοῦ διαστήματός τε καὶ τῆς θέσεως ἐπιχειροῦντες σοφίζεσθαι , τὴν δὲ τοῦ μεγέθους διάγνωσιν , ὅπως γίγνεται , παρερχόμενοι , καίπερ διαῤῥήδην αὐτῶν ἀνατρέπουσαν τὰς δόξας . ἀδύνατον γὰρ αἰσθέσθαι τοῦ μεγέθους τῶν ὁρατῶν ἄνευ τοῦ θεωρεῖσθαι τὸ βλεπόμενον , ἐν ᾧπερ ἂν ὑπάρχῃ τόπῳ . καίτοι περὶ τῆς ἀνακλάσεως , ἣν ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν ἐφ’ ἡμᾶς ὁ Ἀριστοτέλης ἥκειν λέγει , τῷ λόγῳ δοκεῖ μοι κατανενοηκέναι τὴν ἀτοπίαν , οὐδαμόθι τολμῶν αὐτῇ χρῆσθαι , παρελκόμενος δ’ ὡς ἀπίθανον ἀεί . καὶ γὰρ ὅπως ἡ ἶρις γίγνεται , καὶ ὅπως ἅλως ἤτοι περὶ τὸν ἥλιον ἢ τὴν σελήνην , οἵ τ’ ἀνθήλιοι καὶ οἱ προήλιοι καλούμενοι , τά τε διὰ τῶν κατόπτρων ὁρώμενα διερχόμενος , εἰς ἀνάκλασιν ὄψεως ἀναφέρει πάντα , μηδενὶ διαφέρειν λέγων , ἢ τὴν ὄψιν ἀνακλᾶσθαι νομίζειν , ἢ τὰς ἀπὸ τῶν ὁρωμένων ἀλλοιώσεις τοῦ περιέχοντος ἡμᾶς ἀέρος , ὁμοιότατον κατά γε τοῦτο σοφιζόμενος Ἀσκληπιάδῃ τῷ τῆς ὁλκῆς ἀντὶ τοῦ τῆς φορᾶς ὀνόματι χρωμένῳ · τὸ γὰρ ἀπίθανον τῆς φορᾶς ὑπειδόμενος ἐπετόλμησε τῇ μεταθέσει τῆς προσηγορίας . οὕτως οὖν καὶ ὁ Ἀριστοτέλης , ἐπειδὴ σαφῶς ἠπίστατο τὰ κατὰ μέρος ἀπιθάνους ἐρεῖν τὰς ὀπτικὰς αἰτίας , εἰ φυλάττοι τὴν ἑαυτοῦ δόξαν , ἐπὶ τὴν ἀλλοτρίαν ἀφίκετο , μηδὲν διαφέρειν λέγων , ὁποτέρως ἂν ἑρμηνεύῃ . καίτοι δικαιότατ’ εἴποι πρὸς αὐτὸν ἄν τις · Εἰ μηδὲν διαφέρει λέγειν οὕτως ἢ ἐκείνως , τί καταλιπὼν τὴν ἀληθῆ τε καὶ σὴν δόξαν ἀλλοτρίᾳ χρῇ ψευδεῖ ; εἰς γὰρ τοὐναντίον σοι περιτραπήσεται τὸ σόφισμα , μηδεμίαν αἰτίαν εἰπόντι τῆς ἀλόγου τῶν δογμάτων μεταλλαγῆς , ὥστε ὑποπτευθήσῃ μᾶλλον ἢ πιστευθήσῃ . καὶ μὴν εἰ , διότι πιθανώτερόν σοι τὸ λέγειν ἐστὶν , διὰ τοῦτο φαίης προσχρῆσθαι δόγμασιν ἀλλοτρίοις , ἐρωτηθήσεται πάλιν αὐτοῦ τοῦ πιθανοῦ τὴν αἰτίαν . εἰ γὰρ ἡ ψευδὴς δόξα τὰς κατὰ μέρος ἁπάσας αἰτίας πιθανωτέρας ἔχει τῆς ἀληθοῦς , ἀπιστηθήσεται πάντ’ αὐτοῦ τὰ τῶν προβλημάτων βιβλία . τὸ μὲν οὖν διὰ μέσου τοῦ ἀέρος ὁρᾷν ἡμᾶς ἐναργές ἐστι καὶ πᾶσιν ὁμολογούμενον , ἡ ζήτησις δὲ ἐπὶ τῷδε γίγνεται , πότερον ὡς δι’ ὁδοῦ τινος μέσης ἀπὸ τῶν ὁρωμένων ἀφικνεῖταί τι πρὸς ἡμᾶς , ἢ τοιοῦτον ὄργανον ὁ ἀήρ ἐστιν ἡμῖν εἰς τὴν τῶν ὁρατῶν διάγνωσιν , οἷόν περ τὸ νεῦρον εἰς τὴν τῶν ἁπτῶν . οἴονται μὲν οὖν οἱ πλεῖστοι , καὶ διὰ τοῦ νεύρου τὴν ἀπὸ τῶν προσπιπτόντων ἀλλοίωσιν ἀναδιδομένην ἐπὶ τὸ τῆς ψυχῆς ἡγεμονικὸν εἰς διάγνωσιν ἄγειν ἡμᾶς αὐτῶν , οὐκ ἐννοοῦντες , ὡς οὐκ ἂν ἡ τῆς ὀδύνης αἴσθησις ἐγίγνετο κατὰ τὸ τεμνόμενον ἢ θλώμενον ἢ καιόμενον μόριον , εἰ μὴ καὶ τῆς αἰσθήσεως ἡ δύναμις ἦν ἐν αὐτοῖς . ἔχει δ’ ἐναντίως ἢ δοξάζουσιν ἐκεῖνοι τὸ ἀληθές . αὐτό τε γὰρ τὸ νεῦρον ἐγκεφάλου μέρος ἐστὶν , οἷόν περ ἀκρέμων ἢ βλάστημα δένδρου , τό τε μέρος , εἰς ὃ ἐμφύεται , τὴν δύναμιν αὐτοῦ δεχόμενον εἰς ὅλον ἑαυτῷ διαγνωστικὸν γίνεται τῶν ψαυόντων αὐτοῦ . παραπλήσιον οὖν τι κᾀπὶ τοῦ περιέχοντος ἡμᾶς ἀέρος γίγνεται . πεφωτισμένος γὰρ ὑφ’ ἡλίου τοιοῦτόν ἐστιν ἤδη τὸ τῆς ὄψεως ὄργανον , οἷον τὸ παραγιγνόμενον ἐξ ἐγκεφάλου πνεῦμα · πρὶν φωτισθῆναι δὲ κατὰ τὴν ὑπὸ τοῦ πνεύματος εἰς αὐτὸν ἐκ τῆς βολῆς ἐναποτελουμένην ἀλλοίωσιν ὁμοιοπαθὲς ὄργανον οὐ γίγνεται . μὴ τοίνυν ὡς διὰ βακτηρίας τοῦ πέριξ ἀέρος ὁρᾷν ἡμᾶς οἱ Στωϊκοὶ λεγέτωσαν . ἡ γὰρ τοιαύτη διάγνωσις ἀντιβαινόντων ἐστὶ σωμάτων κατὰ συλλογισμὸν , ἔτι δὲ μᾶλλον οὐ πιλητοῦ αἰσθητικὴ ἡ τοῦ ὄμματος αἴσθησις ἡμῖν ἐστιν , οὔτε τῆς σκληρότητος , ἢ μαλακότητος , ἀλλὰ χρόας , καὶ μεγέθους , καὶ θέσεως , ὧν οὐδὲν ἡ βακτηρία διαγνῶναι δύναται . πολὺ τοίνυν ἄμεινον , ὃ ἐν ἐσφαλμένοις Ἐπίκουρος ἀπεφῄνατο τῶν Στωϊκῶν . ἐκεῖνοι μὲν γὰρ τῶν ὁρατῶν οὐδὲν ἄγουσιν ἄχρι τῆς ὀπτικῆς δυνάμεως · ὁ δ’ Ἐπίκουρος , καὶ πολύ γε τούτου κρεῖττον Ἀριστοτέλης , οὐκ εἴδωλον σωματικὸν , ἀλλὰ ποιότητα δι’ ἀλλοιώσεως τοῦ πέριξ ἀέρος ἀπὸ τῶν ὁρατῶν ἄγων ἄχρι τῆς ὄψεως . εὐλαβήθη γὰρ ὅλως αἰσθητικὸν ποιῆσαι τὸν πέριξ ἀέρα , καίτοι τήν γε σάρκα σαφῶς ὁρῶν αἰσθητικὴν γιγνομένην ἐκ τῆς ἀφικνουμένης εἰς αὐτὴν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς δυνάμεως . τί δὲ χαλεπόν ἐστι τὴν ἡλιακὴν αὐγὴν αἰσθητικὴν ὑποθέσθαι , οἷον μάλιστα τὸ κατὰ τοὺς ὀφθαλμοὺς πνεῦμα τὸ παραγόμενον ἐξ ἐγκεφάλου προδήλως ὁρᾶται ; καὶ γὰρ φωτοειδές ἐστιν . εἰ δὲ καὶ περὶ ψυχῆς οὐσίας ἀποφῄνασθαι χρὴ , δυοῖν θάτερον ἀναγκαῖον εἰπεῖν , ἤγουν εἶναι τὸ οἷον αὐγοειδές τε καὶ αἰθερῶδες σῶμα λεκτέον αὐτὴν , εἰς ὃ , κᾂν μὴ βούλωνται , κατ’ ἀκολουθίαν ἀφικνοῦνται Στωϊκοί τε καὶ Ἀριστοτέλης , ἢ αὐτὴν μὲν ἀσώματον ὑπάρχειν οὐσίαν , ὄχημά τε τὸ πρῶτον αὐτῆς εἶναι τουτὶ τὸ σῶμα , δι’ οὗ μέσου τὴν πρὸς τἄλλα σώματα κοινωνίαν λαμβάνει . τοῦτο μὲν οὖν αὐτὸ δι’ ὅλου λεκτέον ἡμῖν ἐκτετάσθαι τοῦ ἐγκεφάλου , τῇ δέ γε πρὸς αὐτὸ κοινωνίᾳ τὸ κατὰ τὰς ὄψεις αὐτῶν πνεῦμα φωτοειδὲς γίγνεσθαι .
Lemmas: αὐτίκα γε τοι ὁ ὁ ὄψις ὄργανον , ἐπειδή χρῶμα χρή αὐτός διαγνωστικός ὑπάρχω , αὐγοειδής γίγνομαι , μόνος ὁ τοιοῦτος σῶμα ἀλλοιόω φύζω ὑπό χρῶμα , ὡς δηλόω καί ὁ περιέχω ἀήρ , ἡνίκα μάλα καθαρός ὑπάρχω , τηνικαῦτα ὑπό χρῶμα ἀλλοιόω . ὁράω γοῦν εἰμί , ὅταν ἐν ἀήρ τοιοῦτος τις ὑπό δένδρον κατάκειμαι εἰμί , ὁ ὁ δένδρον χρῶμα περιέχω αὐτός . καί ὁ ὁ τεῖχος δέ χρῶμα πολλάκις ἀήρ λαμπρός ψαύω δέχομαι τε καί διακομίζω ἐπί ἕτερος σῶμα , καί μάλα ὅταν εἰμί ὁ χρῶμα κυάνεος , ἤ ξανθός , ἤ ὁπωσοῦν ἕτερος εὐανθής . καί μέν δή καί ὥσπερ ὑπό ὁ ἡλιακός αὐγή αὐτός ὁ ψαύω μόνος ὁ πᾶς ἀήρ ἀθρόος ὁμοιόω , κατά ὁ αὐτός τρόπος ὑπό ὁ χρῶμα αὐτίκα μεταβάλλω . οὗτος μέν οὖν ὀρθός καί πρός Ἀριστοτέλης λέγω περί τε ὁ παραχρῆμα μεταβολή ὁ οὕτως ἀλλοιόω , ὡς κινδυνεύω ἄχρονος εἰμί καί ἐπί οὗτος , καί διότι φύω ὑπό χρῶμα ὁ λαμπρός ἀήρ ἀλλοιόω , ἄχρι ὁ ὁ ὄψις ὄργανον διαπέμπω ὁ ἀλλοίωσις . οὐ μήν ὅπως γε ὁ θέσις , ἤ ὁ μέγεθος , ἤ ὁ διάστημα γνωρίζω ἕκαστος ὁ αἰσθητός , λέγω ὁ Ἀριστοτέλης . ἀλλά καί συλλογίζομαι περί ὁ δόγμα πολύς ὁ ἀπό αὐτός κατάφωρος γίγνομαι ψεύδω , μήτε ὀσμή , μήτε φωνή συνενδείκνυμι ὁ τόπος , ὅθεν ἥκω , ὡς ἐν ὁ πρῶτος δείκνυμι περί ἀπόδειξις . καί μέν δή καί ὁ διά ὁ κάτοπτρον , ὅσος τε ἄλλος στιλπνός σῶμα , ποτέ μέν ἐγώ αὐτός θεάομαι , ποτέ δέ ἄλλος τις ἐκ πλάγιον ἤ ὄπισθεν , ὥσπερ ὁ ἄλλος ἅπας , πλήν Πλάτων , οὕτως καί Ἀριστοτέλης μάχομαι , μόνος ὁ χρῶμα δύναμαι κατά ἀνάκλασις ἀπό ὁ ὁράω ἐπί ὁ ἡμέτερος ὄψις ἀφικνέομαι , μορφή δέ ἤ μέγεθος οὐκέτι . μορφή μέν γάρ ὁ ποικιλία ὁ περί ὁ μόριον σχῆμα ἐργάζομαι , οὔτε ἐπινοέω δυνατός , ἀπό αὐτός τις γίγνομαι προσβολή ὁ κάτοπτρον , οὔτε , εἰ καί γίγνομαι , χωρίς ὁ κλάω ὁ ἀνάκλασις ἐπί ἐγώ ἀφικνέομαι · πιθανός γάρ ὅσος ἐπί ὅδε ὁ κατά Ἐπίκουρος εἴδωλον · ὁ δέ μέγεθος ἔτι ἀδύνατος ἐγκαταβαίνω ὁ κόρη . καίτοι οὗτος γε ὁ ἅπας ὁ ἄλλος καταβάλλω δόξα ὥσπερ τις μικρός παρέρχομαι , περί μέν ὁ διάστημα τε καί ὁ θέσις ἐπιχειρέω σοφίζω , ὁ δέ ὁ μέγεθος διάγνωσις , ὅπως γίγνομαι , παρέρχομαι , καίπερ διαρρήδην αὐτός ἀνατρέπω ὁ δόξα . ἀδύνατος γάρ αἰσθάνομαι ὁ μέγεθος ὁ ὁρατός ἄνευ ὁ θεωρέω ὁ βλέπω , ἐν ὅς ἄν ὑπάρχω τόπος . καίτοι περί ὁ ἀνάκλασις , ὅς ἀπό ὁ αἰσθητός ἐπί ἐγώ ὁ Ἀριστοτέλης ἥκω λέγω , ὁ λόγος δοκέω ἐγώ κατανοέω ὁ ἀτοπία , οὐδαμόθι τολμάω αὐτός χράω , παρέλκω δέ ὡς ἀπίθανος ἀεί . καί γάρ ὅπως ὁ ἶρις γίγνομαι , καί ὅπως ἅλως ἤτοι περί ὁ ἥλιος ἤ ὁ σελήνη , ὁ τε ἀντήλιος καί ὁ προήλιος καλέω , ὁ τε διά ὁ κάτοπτρον ὁράω διέρχομαι , εἰς ἀνάκλασις ὄψις ἀναφέρω πᾶς , μηδείς διαφέρω λέγω , ἤ ὁ ὄψις ἀνακλάω νομίζω , ἤ ὁ ἀπό ὁ ὁράω ἀλλοίωσις ὁ περιέχω ἐγώ ἀήρ , ὅμοιος κατά γε οὗτος σοφίζω Ἀσκληπιάδης ὁ ὁ ὁλκή ἀντί ὁ ὁ φορά ὄνομα χράω · ὁ γάρ ἀπίθανος ὁ φορά ὑπείδομαι ἐπιτολμάω ὁ μετάθεσις ὁ προσηγορία . οὕτως οὖν καί ὁ Ἀριστοτέλης , ἐπειδή σαφής ἐπίσταμαι ὁ κατά μέρος ἀπίθανος λέγω ὁ ὀπτικός αἰτία , εἰ φυλάσσω ὁ ἑαυτοῦ δόξα , ἐπί ὁ ἀλλότριος ἀφικνέομαι , μηδείς διαφέρω λέγω , ὁπότερος ἄν ἑρμηνεύω . καίτοι δίκαιος λέγω πρός αὐτός ἄν τις · εἰ μηδείς διαφέρω λέγω οὕτως ἤ ἐκεῖνος , τίς καταλείπω ὁ ἀληθής τε καί σός δόξα ἀλλότριος χράω ψευδής ; εἰς γάρ ἐναντίος σύ περιτρέπω ὁ σόφισμα , μηδείς αἰτία λέγω ὁ ἄλογος ὁ δόγμα μεταλλαγή , ὥστε ὑποπτεύω μάλα ἤ πιστεύω . καί μήν εἰ , διότι πιθανός σύ ὁ λέγω εἰμί , διά οὗτος φημί προσχράομαι δόγμα ἀλλότριος , ἐρωτάω πάλιν αὐτός ὁ πιθανός ὁ αἰτία . εἰ γάρ ὁ ψευδής δόξα ὁ κατά μέρος ἅπας αἰτία πιθανός ἔχω ὁ ἀληθής , ἀπιστέω πᾶς αὐτός ὁ ὁ πρόβλημα βιβλίον . ὁ μέν οὖν διά μέσος ὁ ἀήρ ὁράω ἐγώ ἐναργής εἰμί καί πᾶς ὁμολογέω , ὁ ζήτησις δέ ἐπί ὅδε γίγνομαι , πότερος ὡς διά ὁδός τις μέσος ἀπό ὁ ὁράω ἀφικνέομαι τις πρός ἐγώ , ἤ τοιοῦτος ὄργανον ὁ ἀήρ εἰμί ἐγώ εἰς ὁ ὁ ὁρατός διάγνωσις , οἷος περ ὁ νεῦρον εἰς ὁ ὁ ἁπτός . οἴομαι μέν οὖν ὁ πολύς , καί διά ὁ νεῦρον ὁ ἀπό ὁ προσπίπτω ἀλλοίωσις ἀναδίδωμι ἐπί ὁ ὁ ψυχή ἡγεμονικός εἰς διάγνωσις ἄγω ἐγώ αὐτός , οὐ ἐννοέω , ὡς οὐ ἄν ὁ ὁ ὀδύνη αἴσθησις γίγνομαι κατά ὁ τέμνω ἤ θλάω ἤ καίω μόριον , εἰ μή καί ὁ αἴσθησις ὁ δύναμις εἰμί ἐν αὐτός . ἔχω δέ ἐναντίος ἤ δοξάζω ἐκεῖνος ὁ ἀληθής . αὐτός τε γάρ ὁ νεῦρον ἐγκέφαλος μέρος εἰμί , οἷος περ ἀκρέμων ἤ βλάστημα δένδρον , ὁ τε μέρος , εἰς ὅς ἐμφύω , ὁ δύναμις αὐτός δέχομαι εἰς ὅλος ἑαυτοῦ διαγνωστικός γίγνομαι ὁ ψαύω αὐτός . παραπλήσιος οὖν τις εἰͅπί ὁ περιέχω ἐγώ ἀήρ γίγνομαι . φωτίζω γάρ ὑπό ἥλιος τοιοῦτος εἰμί ἤδη ὁ ὁ ὄψις ὄργανον , οἷος ὁ παραγίγνομαι ἐκ ἐγκέφαλος πνεῦμα · πρίν φωτίζω δέ κατά ὁ ὑπό ὁ πνεῦμα εἰς αὐτός ἐκ ὁ βολή ἐναποτελέω ἀλλοίωσις ὁμοιοπαθής ὄργανον οὐ γίγνομαι . μή τοίνυν ὡς διά βακτηρία ὁ πέριξ ἀήρ ὁράω ἐγώ ὁ Στωϊκός λέγω . ὁ γάρ τοιοῦτος διάγνωσις ἀντιβαίνω εἰμί σῶμα κατά συλλογισμός , ἔτι δέ μάλα οὐ πιλητός αἰσθητικός ὁ ὁ ὄμμα αἴσθησις ἐγώ εἰμί , οὔτε ὁ σκληρότης , ἤ μαλακότης , ἀλλά χροιά , καί μέγεθος , καί θέσις , ὅς οὐδείς ὁ βακτηρία διαγιγνώσκω δύναμαι . πολύς τοίνυν ἀγαθός , ὅς ἐν σφάλλω Ἐπίκουρος ἀποφῄναμαι ὁ Στωϊκός . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ ὁρατός οὐδείς ἄγω ἄχρι ὁ ὀπτικός δύναμις · ὁ δέ Ἐπίκουρος , καί πολύς γε οὗτος κρατύς Ἀριστοτέλης , οὐ εἴδωλον σωματικός , ἀλλά ποιότης διά ἀλλοίωσις ὁ πέριξ ἀήρ ἀπό ὁ ὁρατός ἄγω ἄχρι ὁ ὄψις . εὐλαβέομαι γάρ ὅλος αἰσθητικός ποιέω ὁ πέριξ ἀήρ , καίτοι ὁ γε σάρξ σαφής ὁράω αἰσθητικός γίγνομαι ἐκ ὁ ἀφικνέομαι εἰς αὐτός ἀπό ὁ ἀρχή δύναμις . τίς δέ χαλεπός εἰμί ὁ ἡλιακός αὐγή αἰσθητικός ὑποτίθημι , οἷος μάλα ὁ κατά ὁ ὀφθαλμός πνεῦμα ὁ παράγω ἐκ ἐγκέφαλος πρόδηλος ὁράω ; καί γάρ φωτοειδής εἰμί . εἰ δέ καί περί ψυχή οὐσία ἀποφῄνομαι χρή , δύο ἕτερος ἀναγκαῖος λέγω , ἤγουν εἰμί ὁ οἷος αὐγοειδής τε καί αἰθερώδης σῶμα λεκτέος αὐτός , εἰς ὅς , ἔͅν μή βούλομαι , κατά ἀκολουθία ἀφικνέομαι Στωϊκός τε καί Ἀριστοτέλης , ἤ αὐτός μέν ἀσώματος ὑπάρχω οὐσία , ὄχημα τε ὁ πρῶτος αὐτός εἰμί οὗτος ὁ σῶμα , διά ὅς μέσος ὁ πρός ἄλλος σῶμα κοινωνία λαμβάνω . οὗτος μέν οὖν αὐτός διά ὅλος λεκτέος ἐγώ ἐκτείνω ὁ ἐγκέφαλος , ὁ δέ γε πρός αὐτός κοινωνία ὁ κατά ὁ ὄψις αὐτός πνεῦμα φωτοειδής γίγνομαι .