galenus.de-placitis-hippocratis-et-platonis 2.5
Οἱ δ’ ἡγούμενοι φωνὴν ἢ ἀναπνοὴν ὑπὸ τῆς καρδίας ἐπιτελεῖσθαι , πρὸς τῆς κατὰ τὴν θέσιν ἐγγύτητος ἠπατήθησαν , οὐκ εἰδότες , ὡς οὐ πάντως , εἴ τι πλησίον ἐστὶ μόριον ἐνεργείας ἡστινοσοῦν , ἐξ ἀνάγκης τοῦτο καὶ ἀρχὴ τῆς ἐνεργείας ἐστίν . οὐδὲ γὰρ , ὅσοι τὸν ἐγκέφαλον ὑπολαμβάνουσιν ἀρχὴν εἶναι τῆς κατ’ ὀφθαλμοὺς καὶ ὦτα καὶ ῥῖνας αἰσθήσεως , ὅτι πλησίον αὐτῶν ἐστιν , ὀρθῶς ἐπιχειροῦσιν , ἀλλὰ καὶ τούτους ἡ θέσις ἔσφαλλε , μᾶλλον δὲ οὐχ ἡ θέσις , ἀλλ’ ἡ περὶ τῆς αἰσθήσεως δόξα . πάντως γὰρ δήπου τοιούτῳ τινὶ προσχρήσονται κατὰ τὰς ἀποδείξεις ἀξιώματι · πᾶσι τοῖς ἐνεργοῦσιν ἐκ τῶν πλησίων ἐστὶν ἡ ἀρχή . τούτου γὰρ ὑποτεθέντος ὡς ἀληθοῦς , εἶτ’ ἐκ τοῦ φαίνεσθαι προληφθέντος , ὡς ἐγκεφάλου ψαύει τὰ ὦτα , περαίνοιτ’ ἂν ἤδη τὸ καὶ τὴν ἀρχὴν αὐτοῖς τῆς ἐνεργείας ἐντεῦθεν ὑπάρχειν . ﻿ ἀλλ’ οὔτε πρὸς αἴσθησιν , οὔτε πρὸς νόησιν ἐναργές ἐστιν , ὡς πρῶτόν τε καὶ ἐξ ἑαυτοῦ πιστὸν εἶναι τὸ νῦν εἰρημένον ἀξίωμα , τὸ πᾶσι τοῖς ἐνεργοῦσιν ἐκ τῶν πλησίον εἶναι τὴν ἀρχήν · οὔθ’ , ὅτι πλησίον ἐστὶ καρδίας τὰ φωνητικά τε καὶ ἀναπνευστικὰ μόρια , διὰ τοῦτ’ ἐκ καρδίας αὐτοῖς ἡ ἀρχή . καὶ μὴν ὁ θαυμαζόμενος ὑπὸ τῶν Στωϊκῶν λόγος ὁ Ζήνωνος , ὃν καὶ πρῶτον ἁπάντων ἔγραψεν ἐν τῷ περὶ τοῦ τῆς ψυχῆς ἡγεμονικοῦ Διογένης ὁ Βαβυλώνιος , οὐκ ἐξ ἄλλου τινὸς ἔχει τὸ θαυμάζεσθαι , πλὴν οὗ νῦν εἶπον ἀξιώματος ἤδη . εἴσῃ δ’ ἐναργέστερον , εἰ παραγράψαιμεν αὐτὸν , ἔχει γὰρ ᾧδε . φωνὴ διὰ φάρυγγος χωρεῖ . εἰ δὲ ἦν ἀπὸ τοῦ ἐγκεφάλου χωροῦσα , οὐκ ἂν διὰ φάρυγγος ἐχώρει . ὅθεν δὲ λόγος , καὶ φωνὴ ἐκεῖθεν χωρεῖ . λόγος δὲ ἀπὸ διανοίας χωρεῖ , ὥστ’ οὐκ ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ ἐστὶν ἡ διάνοια . τὸν αὐτὸν δὴ τοῦτον λόγον Διογένης οὐ κατὰ τὴν αὐτὴν ἐρωτᾷ λέξιν , ἀλλ’ ᾧδε . ὅθεν ἐκπέμπεται ἡ φωνὴ , καὶ ἡ ἔναρθρος , οὐκοῦν καὶ ἡ σημαίνουσα ἔναρθρος φωνὴ ἐκεῖθεν . τοῦτο δὲ λόγος . καὶ λόγος ἄρα ἐκεῖθεν ἐκπέμπεται , ὅθεν καὶ ἡ φωνή . ἡ δὲ φωνὴ οὐκ ἐκ τῶν κατὰ τὴν κεφαλὴν τόπων ἐκπέμπεται , ἀλλὰ φανερῶς ἐκ τῶν κάτωθεν μᾶλλον . ἐμφανὴς γοῦν ἐστι διὰ τῆς ἀρτηρίας διεξιοῦσα . καὶ ὁ λόγος ἄρα οὐκ ἐκ τῆς κεφαλῆς ἐκπέμπεται , ἀλλὰ κάτωθεν μᾶλλον . ἀλλὰ μὴν κᾀκεῖνο ἀληθὲς , τὸ τὸν λόγον ἐκ τῆς διανοίας ἐκπέμπεσθαι . ἔνιοι γοῦν καὶ ὁριζόμενοι αὐτόν φασιν εἷναι φωνὴν σημαίνουσαν , ἀπὸ διανοίας ἐκπεμπομένην . καὶ ἄλλως δὲ πιθανὸν ὑπὸ τῶν ἐννοιῶν ἐνσεσημασμένον τῶν ἐν τῇ διανοίᾳ καὶ οἷον ἐκτετυπωμένον ἐκπέμπεσθαι τὸν λόγον , καὶ παρεκτείνεσθαι τῷ χρόνῳ κατά τε τὸ διανοεῖσθαι καὶ τὴν κατὰ τὸ λέγειν ἐνέργειαν . καὶ ἡ διάνοια ἄρα οὐκ ἔστιν ἐν τῇ κεφαλῇ , ἀλλ’ ἐν τοῖς κατωτέρω τόποις , μάλιστά πως περὶ τὴν καρδίαν . τοιοῦτος μέντοι καὶ ὁ τοῦ Διογένους λόγος , ἔμπαλιν ἢ κατὰ τὸν τοῦ Ζήνωνος εἰς μῆκος ῥήσεων ἐκτεταμένος , ὥστε ἐκείνῳ μὲν ἐλλείπειν τινὰ τῶν ἀναγκαίων ἀξιωμάτων , πλεονάζειν δὲ τούτῳ . βούλομαι δὲ , πρὶν ἐλέγχειν αὐτοὺς , ἔτι καὶ τὸν τοῦ Χρυσίππου παραθέσθαι , τόνδε τὸν τρόπον ἔχοντα . εὔλογον δὲ , εἰς ὃ γίγνονται αἱ ἐν τούτῳ σημασίαι , καὶ ἐξ οὗ λόγος , ἐκεῖνο εἶναι τὸ κυριεῦον τῆς ψυχῆς μέρος . οὐ γὰρ ἄλλη μὲν ἡ πηγὴ λόγου ἐστὶν , ἄλλη δὲ διανοίας , οὐδὲ ἄλλη μὲν φωνῆς πηγὴ , ἄλλη δὲ λόγου , οὐδὲ τὸ ὅλον ἁπλῶς ἄλλη φωνῆς πηγή ἐστιν , ἄλλο δὲ τὸ κυριεῦον τῆς ψυχῆς μέρος . τοιούτοις δὲ καὶ τὴν διάνοιαν συμφώνως ἀφοριζόμενοι λέγουσιν , αὐτὴν πηγὴν εἶναι λόγου . τὸ γὰρ ὅλον , ὅθεν ὁ λόγος ἐκπέμπεται , ἐκεῖσε δεῖ καὶ τὸν διαλογισμὸν γίγνεσθαι καὶ τὰς διανοήσεις καὶ τὰς μελέτας τῶν ῥήσεων , καθάπερ ἔφην . ταῦτα δὲ ἐμφανῶς περὶ τὴν καρδίαν γίγνεται , ἐκ τῆς καρδίας διὰ φάρυγγος καὶ τῆς φωνῆς καὶ τοῦ λόγου ἐκπεμπομένων . πιθανὸν δὲ καὶ ἄλλως , εἰς ὃ ἐνσημαίνεται τὰ λεγόμενα , καὶ σημαίνεσθαι ἐκεῖθεν , καὶ τὰς φωνὰς ἀπ’ ἐκείνου γίγνεσθαι κατὰ τὸν προειρημένον τρόπον . ἅλις ἤδη μοι τῶν περὶ τῆς φωνῆς λόγων τῶν Στωϊκῶν · εἰ γὰρ καὶ τοὺς ὑπὸ τῶν ἄλλων ἠρωτημένους ἐφεξῆς γράφοιμι σύμπαντας , εἰς ἄμετρόν τι μῆκος ἐμπεσεῖται τὸ γράμμα . οὐ γὰρ ἂν οὐδὲ τῶν ὑπὸ Χρυσίππου τε καὶ Διογένους εἰρημένων ἐμνημόνευσα λόγων , ἀλλ’ ἠρκέσθην ἐξετάσας τὸν τοῦ Ζήνωνος μόνον , εἰ μὴ πρός τινα τῶν Σιωϊκῶν ἐγεγόνει μοί ποτε ἀμφισβήτησις ὑπὲρ τοῦ χωρεῖ ῥήματος , ὅπερ ἔλαβεν ὁ Ζήνων ἐν τῷ λόγῳ γράψας ὡδί · φωνὴ διὰ φάρυγγος χωρεῖ . τὸ γὰρ χωρεῖ τοῦτο ῥῆμα ἐγὼ μὲν ἠξίουν ἀκούειν ἐν ἴσῳ τῷ ἐξέρχεται , ἢ ἐκπέμπεται . ὁ δὲ , τούτων μὲν μηδέτερον , ἔφη , σημαίνεται πρὸς αὐτοῦ . καὶ τρίτον ἄλλο παρὰ ταῦτα λέγειν οὐκ εἶχεν . ἠναγκάσθην οὖν αὐτῷ τὰ τῶν ἄλλων Στωϊκῶν παραναγινώσκειν βιβλία , μεταλαμβανόντων τὴν λέξιν ἢ εἰς τὸ ἐξέρχεται , ἢ εἰς τὸ ἐκπέμπεται , καθάπερ καὶ νῦν ἀπέδειξα Χρύσιππόν τε καὶ Διογένην , μεθ’ οὓς οὐκ ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι τὰς τῶν ἄλλων παραγράφειν ῥήσεις , ἀλλ’ ἐπὶ τὴν ἐξέτασιν αὐτῶν ἤδη τρέψομαι , τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τοῦ Ζήνωνος ποιησάμενος , ὅσπερ δὴ καὶ πατήρ ἐστι τοῦ περὶ τῆς φωνῆς λόγου τοῦδε καὶ ἁπάσης τῆς τῶν Στωϊκῶν αἱρέσεως . τὸ μὲν οὖν πρῶτον λῆμμα τῆς χωρεῖ φωνῆς μεταληφθείσης ἐπὶ τὸ σαφέστερον ἔσται τοιόνδε · φωνὴ διὰ φάρυγγος ἐκπέμπεται . τὸ δὲ ἐφεξῆς τούτῳ τὸ δεύτερον τοιοῦτον · εἰ δὲ ἦν ἀπ’ ἐγκεφάλου ἐκπεμπομένη , οὐκ ἂν διὰ φάρυγγος ἐξεπέμπετο . τοῦτό φημι τὸ λῆμμα , μὴ ὅτι τοῦ πρώτου γένους ἐκπεπτωκέναι τῶν εἰς τὰς ἀποδείξεις ἐπιτηδείων , ἀλλὰ καὶ τοῦ δευτέρου τε καὶ τρίτου , περιέχεσθαι δὲ ἐν τῷ τετάρτῳ γένει τῶν σοφιστικῶν λημμάτων , εἴ γε δὴ σχῆμά τι λέξεως ὑποδύεται πεπανουργημένον τε καὶ σεσοφισμένον πρὸς ἀμφιβολίαν , ἐκ ταύτης τὸν ἔλεγχον ἐλπίζων ἀποδράσεσθαι . τὸ γὰρ , εἰ δ’ ἦν ἀπὸ τοῦ ἐγκεφάλου χωροῦσα , οὐκ ἂν διὰ φάρυγγος ἐχώρει , μοχθηρῶς ἔχει τὴν ἀπὸ πρόθεσιν ἐγκειμένην τῇ ῥήσει . δύο γάρ εἰσιν ἐν ἅπασι τοῖς τοιούτοις λόγοις σαφεῖς προθέσεις , ἥ τε ὑπὸ καὶ ἡ ἐξ , ὧν οὐδεμίαν παρέλαβεν , καίτοι δυνάμενος εἰπεῖν · εἰ δ’ ἦν ἐκ τοῦ ἐγκεφάλου χωροῦσα , οὐκ ἂν διὰ φάρυγγος ἐχώρει · ἢ εἰ μὴ ἐκ τοῦ ἐγκεφάλου , ὑπὸ τοῦ ἐγκεφάλου γε πάντως ἐχρῆν εἰπεῖν αὐτόν . ἡ γὰρ διὰ τῆς φάρυγγος ἐκπεμπομένη φωνὴ ἔκ τινός τε καὶ ὑπό τινος ἐκπέμπεται · ἔκ τινος μὲν , ὡς ἀγγείου περιέχοντος , ὑπό τινος δ’ , ὡς δυνάμεως κινούσης τὸ περιέχον · ὥσπερ ἀμέλει καὶ τὸ οὖρον ἐξέρχεται μὲν διὰ τοῦ αἰδοίου , ἐκπέμπεται δ’ ﻿ ἐξ ἀγγείου μὲν , τῆς ὑπερκειμένης κύστεως , ὑπὸ δυνάμεως δὲ τῆς τὴν κύστιν συστελλούσης εἰς ἑαυτὴν , ἵν’ ἐκθλίψῃ τὸ οὖρον . ἡ δ’ ἀπὸ πρόθεσις ἄδηλός ἐστιν , εἴτε ἀντὶ τῆς ἐξ , εἴτε ἀντὶ τῆς ὑπὸ παρείληπται . εἰ μὲν οὖν ἀντὶ τῆς ἐξ , ἀληθής ἐστιν ὁ λόγος , ἔσται γὰρ τοιοῦτος · εἰ δὲ ἦν ἐκ τοῦ ἐγκεφάλου ἐκπεμπομένη ἡ φωνὴ , οὐκ ἂν διὰ τῆς φάρυγγος ἐξεπέμπετο . εἰ δὲ ἀντὶ τῆς ὑπὸ , ψευδὴς , ἔσται γὰρ αὖ πάλιν τοιοῦτος · εἰ δὲ ἦν ὑπὸ τοῦ ἐγκεφάλου ἐκπεμπομένη , οὐκ ἂν διὰ τῆς φάρυγγος ἐξῄει . ὅτι δ’ οὐκ ἀληθής ἐστιν ὁ τοιοῦτος λόγος , οὐκ ἐμὲ χρὴ κατασκευάζειν , ἀλλ’ ἐκείνους αὐτοὺς ἀξιοῦν ἀποφήνασθαι προτέρους ὑπὲρ τοῦ τοιούτου λόγου , τὸ οὖρον διὰ τοῦ αἰδοίου χωρεῖ · εἰ δὲ ἦν ὑπὸ τῆς καρδίας ἐκπεμπόμενον , οὐκ ἂν διὰ τοῦ αἰδοίου ἐξῄει . καὶ μὴν ὑπὸ προαιρέσεώς γε τῆς ἡμετέρας ἐκπέμπεται . οὐκ ἄρα ἐν τῇ καρδίᾳ ἐστὶν ἡ προαίρεσις . οὕτω δὲ καὶ περὶ διαχωρήματος ἐρωτᾷν ἐγχωρεῖ . καὶ γὰρ καὶ τοῦτο διὰ μὲν τῆς ἔδρας ὑπὸ τῆς ἡμετέρας προαιρέσεως πρώτης κινούσης ἐκπέμπεται , ἥτις , οἶμαι , καὶ τῶν ποῤῥωτάτω κειμένων ἑαυτῆς δάκτυλον ὁντιναοῦν τῶν ἐν ποδὶ κινεῖ παραχρῆμα , μηδὲν ἐκ τοῦ διαστήματος ἐμποδιζομένη πρὸς τὸ τάχος . εἴτε γὰρ ἐν ἐγκεφάλῳ θείης , εἴτ’ ἐν καρδίᾳ τὴν προαίρεσιν , ἢ διάνοιαν , ἢ ὅ τί ποτε καὶ βούλει καλεῖν , οὐδὲν γὰρ εἰς τὰ παρόντα διαφέρει , χρόνος οὐδεὶς εὑρεθήσεται μεταξὺ γιγνόμενος τοῦ τε βουληθῆναι κινῆσαι τὸν δάκτυλον καὶ τῆς ἐνεργείας αὐτοῦ , καθάπερ , οἶμαι , κᾀπὶ τῆς αἰσθήσεως ἔχει . οὐ γὰρ οὖν οὐδ’ ἐπὶ ταύτης ἀναμεῖναι δεῖ χρόνον τινὰ τοῦ νύξαντος ἢ τρώσαντος , ἵν’ αἴσθηται τὸ ζῶον , ἀλλ’ ἅμα τε τὸ τέμνον τέμνει καὶ τὸ ζῶον αἰσθάνεται . καὶ τοῦτο βούλεταί γε Ζήνων καὶ Χρύσιππος ἅμα τῷ σφετέρῳ χορῷ παντὶ , διαδίδοσθαι τὴν ἐκ τοῦ προσπεσόντος ἔξωθεν ἐγγενομένην τῷ μορίῳ κίνησιν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ψυχῆς , ἵν’ αἴσθηται τὸ ζῶον . ὡς οὖν οὐδείς ἐστι χρόνος αἰσθητὸς ἐν τῷ μεταξὺ τοῦ τρωθῆναί τε τὸ μόριον αἰσθέσθαι τε τὸ ζῶον , ὡσαύτως οὐδὲ τοῦ βουληθῆναι κάμψαι τὸν ἄνθρωπον δάκτυλον ἢ τὸν πόδα καὶ αὐτῆς τῆς ἐνεργείας · οὕτως οὐδὲ τοῦ βουληθῆναι τὸ οὖρον ἐκκρῖναι καὶ αὐτῆς τῆς ἐκκρίσεως , ἀλλ’ ἅμα τε τὸ τῆς ψυχῆς ἡγεμονικὸν ἐβουλήθη καὶ τὰ τῆς αἰσθήσεως ἐνήργησεν ὄργανα . πῶς οὖν λύσομεν ἐκεῖνον τὸν λόγον , ὧ σοφώτατοι , εἰ δὲ ἦν ὑπὸ τῆς καρδίας ἐκπεμπόμενον τὸ οὖρον , οὐκ ἂν διὰ τοῦ αἰδοίου ἐξεκρίνετο ; ἣν γὰρ ἂν εἴπητε λύσιν , ἐξέσται δήπου καὶ ἡμᾶς αὐτῇ χρήσασθαι . κατὰ μὲν δὴ τοὺς διαλόγους ἐκείνους ἀναγκάζειν χρὴ λύειν τὸν λόγον . ἐνταῦθα δὲ οὐκ ἐγχωρεῖ ποιεῖν οὕτως , ἀλλὰ χρὴ τὴν λύσιν αὐτοὺς εἰπεῖν , οὐδὲν ἔχουσαν ἀποκεκρυμμένον ἢ μακρὸν ἢ χαλεπὸν , ἀλλ’ ἐκ προχείρου φαινομένην . οὐδὲν γὰρ κωλύει , φήσομεν , ἐκ τῆς κύστεως ἐκκρίνεσθαι διὰ τοῦ αἰδοίου τὸ οὖρον , ἀρχὴν κινήσεως ἐπιπέμψαντος τοῦ ἡγεμονικοῦ , ἵνα συσταλῇ τὸ περιέχον ἀγγεῖον . λοιπὸν , εἴτ’ ἐγκέφαλός ἐστιν , εἴτε καρδία τὸ τῆς ψυχῆς ἡγεμονοῦν , οὐδὲν οἶμαι διαφέρειν εἴς γε τὴν τοῦ προκειμένου λόγου διάλυσιν . ἄν τε γὰρ ἐγκέφαλος ᾖ , τὴν ἀρχὴν τῆς κινήσεως αὐτὸς ἐπιπέμψει καὶ τοῖς τὸ οὖρον ἐκκρίνουσιν ὀργάνοις , καὶ τοῖς τὸ περίττωμα τῆς τροφῆς , καὶ τοῖς τὸ σκέλος κινοῦσι , καὶ τοῖς τὸν πόδα καὶ τοὺς δακτύλους , ἄν θ’ ἡ καρδία , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον . οὕτως , οἶμαι , καὶ τῆς φωνῆς ἐκπεμπομένης διὰ φάρυγγος , οὐδὲν κωλύει τὸν ἐγκέφαλον αἴτιον ὑπάρχειν τῆς πρὸ τῆς φάρυγγος κινήσεως . ὥστ’ ἴσον ἔτι μένει τὸ ζητούμενον ἐξ ἀρχῆς , οὐδὲν ἔκ γε τοῦ φαινομένου πρὸς οὐδέτερον τῶν δογμάτων ἐπικλίνειν . ὡς γὰρ ἐπὶ τῆς κατὰ τὴν κύστιν καὶ τὴν ἕδραν κινήσεως ἄδηλον ὑπῆρχε , πότερον ἐγκέφαλος ἢ καρδία τὴν ἀρχὴν ἔχει , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπί τε φωνῆς καὶ ἀναπνοῆς ὁμοίως ἔτ’ ἄδηλον , ὁπότερον τῶν σπλάγχνων ἔχει τὴν ἡγεμονίαν . ἀλλ’ , ὡς εἴρηταί μοι καὶ πρόσθεν , ἡ τῆς θέσεως ἐγγύτης , ἑκατέρους ἐξαπατῶσα , φαντασίαν ἀποτελεῖ τῶν λημμάτων , ὡς ἐπιστημονικῶν τε καὶ πρὸς ἀπόδειξιν ἐπιτηδείων . οὐ μὴν οὕτως γ’ ἔχει τἀληθές . ὅ τε γὰρ ἁπάντων ἀρχὴν ὑποτιθέμενος εἷναι τὴν καρδίαν οὐκ εὐλαβηθήσεται τὴν τῶν ὀφθαλμῶν ἐγγύτητα , ὡς μὴ καὶ τούτους ἀπ’ ἐκείνης ὥσπερ πηγῆς τινος ἀρύεσθαι φάναι τὴν αἴσθησίν τε καὶ κίνησιν , ὅ τε τὸν ἐγκέφαλον οὐκ ἄλλο τι μόριόν φησιν ἀρχὴν εἶναι τῆς τῶν ἀναπνευστικῶν τε καὶ φωνητικῶν ὀργάνων κινήσεως , ἀλλ’ ἐκεῖνον , ὥσπερ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἐξηγεῖσθαι τῆς κατὰ προαίρεσιν κινήσεως , οὕτως καὶ τοῖσδε . ἅπερ οὖν ἐν ταῖς περὶ τῆς ἀποδείξεως μεθόδοις ἐδιδάχθημεν καθόλου , ταῦθ’ εὑρίσκεται κατὰ μέρος ἐπὶ πάσης ὕλης πραγμάτων ἀληθεύοντα . χρὴ γὰρ οὐκ ἀπὸ πάντων τῶν ὑπαρχόντων τῷ προκειμένῳ πράγματι τἀληθὲς λαμβάνειν , ἀλλ’ ἀπὸ μόνου τοῦ συνημμένου τῷ προβλήματι . Ζήνων δὲ καὶ Χρύσιππος καὶ Διογένης οἵ τ’ ἄλλοι Στωϊκοὶ , κᾂν μυριάκις ἐπὶ τῷ λόγῳ θαῤῥῶσιν , οὐχ εὕρωσιν ἀπολογήσασθαι περὶ τῶν ἁμαρτημάτων αὐτοῦ . τὸ γάρ τοι δεύτερον λῆμμα τὸ κατ’ αὐτὸν , εἰ μὲν ἀκριβῶς τε ἅμα καὶ σαφῶς καὶ διωρισμένως εἴρητο , τῶν ἐκ δευτέρου γένους ἓν ἂν ἐφωράθη πάντως ὑπάρχον · ἐπεὶ δὲ κατὰ τὸ τῆς λέξεως σχῆμα πεπανουργημένην ἀμφιβολίαν ἐπεσπάσατο , τοῦ τετάρτου γένους ἐν τούτῳ μετέσχεν . εἰ μὲν οὖν γινώσκων αὐτοῦ τὴν πανουργίαν ὁ Ζήνων ἑκὼν παρεχρήσατο , σοφιστὴς ἂν εἴη τις μᾶλλον ἢ φιλόσοφος · εἰ δὲ ἀγνοήσας ἄκων ἐχρήσατο , λογικῆς θεωρίας ἀγύμναστος . ἀλλ’ ἡμεῖς γε μήθ’ ἑκόντες ποτὲ τοιούτοις ﻿ χρησαίμεθα λόγοις , ἐχθροῦ γὰρ ἀληθείας ἀνδρὸς τὸ πανούργημα , μήτ’ ἄκοντες ὑπὸ ἀμαθίας τε ἅμα καὶ ἀγυμνασίας ἐμπίπτοιμεν εἰς αὐτούς . ὁμοίαν δὲ ἔχει τῷ δευτέρῳ λήμματι καὶ τὸ τέταρτον ἀτοπίαν , ἐν ᾧ φησιν , ὁ λόγος ἀπὸ διανοίας χωρεῖ . ὁ γάρ τοι λόγος οὗτος , ἡ σημαίνουσα φωνὴ ὑπὸ μὲν τῆς διανοίας ἐκπέμπεται , καθάπερ καὶ τἄλλα πάντα τὰ κατὰ προαίρεσιν ἐνεργούμενα , οὐ μὴν ἐκ τῆς διανοίας γε , ἀλλὰ ἐκ τοῦ λάρυγγος . ἔμπροσθεν δὲ οὐδέπω φωνὴ τὸ ἀναφερόμενόν ἐστιν , ἀλλ’ , ὡς ἔφαμεν , ὕλη τις οἰκεία φωνῆς , ἣν ὀνομάζομεν ἐκφύσησιν . ἐκπέμπεται δὲ ἐκ τῶν κατὰ πνεύμονα τραχειῶν ἀρτηριῶν , ὧν οὐδεμία τῆς καρδίας ἅπτεται . ὁ μὲν οὖν Ζήνων , εἴτε ἄκων εἴτε ἑκὼν ἀσαφεῖ τῇ λέξει χρησάμενος , εἰς τὸ τέταρτον εἶδος ἐκπέπτωκε τῶν λημμάτων , ὁ Διογένης δὲ τὰ πολλὰ μὲν εἰς τὸ δεύτερον , ἅπαξ δέ που καὶ αὐτὸς εἰς τὸ τέταρτον . ὅταν μὲν γὰρ λέγῃ , ὅθεν ἡ φωνὴ ἐκπέμπεται , καὶ ὅταν , ἡ δὲ φωνὴ οὐκ ἐκ τῶν κατὰ τὴν κεφαλὴν τόπων ἐκπέμπεται , ἀλλὰ φανερῶς ἐκ τῶν κάτω μᾶλλον , ἐκ τοῦ δευτέρου γένους τῶν ἐπιχειρημάτων χρῆται τοῖς λήμμασιν . ὅταν δὲ φῇ , τὸν λόγον ἀπὸ διανοίας ἐκπέμπεσθαι , δέον ὑπὸ διανοίας φάναι , τῷ τετάρτῳ χρῆται γένει τῶν ἐπιχειρημάτων . ὁ δὲ ἔλεγχος καὶ τῶν τούτου σφαλμάτων ὁ αὐτὸς τῷ προγεγραμμένῳ κατὰ τὸν τοῦ Ζήνωνος λόγον . οὕτω δὲ καὶ ὁ Χρύσιππος ἐπειδὰν μὲν λέγῃ καὶ ἐξ οὗ ὁ λόγος ἐκπέμπεται , ἐκεῖνο εἶναι τὸ κυριεῦον τῆς ψυχῆς μέρος , ἀντιληψόμεθα τοῦ λόγου καὶ φήσομεν , ὑφ’ οὗ μὲν ὁ λόγος ἐκπέμπεται , τὸ κυριεῦον ὑπάρχειν , οὐ μὴν ἐξ οὗ γε . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον , κᾀπειδὰν εἴπῃ , τὸ γὰρ ὅλον ὅθεν ὁ λόγος ἐκπέμπεται , ἐκεῖσε δεῖ καὶ τὸν διαλογισμὸν γίνεσθαι , οὐχ ὅθεν φήσομεν , ἀλλ’ ὑφ’ οὗ μέρους ὁ λόγος ἐκπέμπεται , καὶ τὸ λογίζεσθαι κατ’ ἐκεῖνό τε καὶ ἐν ἐκείνῳ γίγνεσθαι . δῆλον γὰρ δὴ , ὅτι τὸ ἐκεῖσε ἀντὶ τοῦ ἐκεῖ ὁ Χρύσιππος εἴρηκεν , ὅπερ ἴσον δύναται τῷ ἐν ἐκείνῳ τῷ μέρει τοῦ σώματος . οὐ γὰρ δὴ τό γε εἰς ἐκεῖνο τὸ μόριον ἡγητέον αὐτὸν βούλεσθαι δηλοῦν ἐν τῷ λέγειν ἐκεῖσε , κᾂν ὅτι μάλιστα τὸ μὲν ἐκεῖσε εἰς τόπον ᾖ δηλοῦν , τὸ δὲ ἐκεῖ ἐν τόπῳ . σολοικίζειν γὰρ μᾶλλον ὑποληπτέον ἐν τῇ φωνῇ τὸν Χρύσιππον , ἤπερ οὕτω προφανῶς ἀδιανόητα λέγειν . τὸ μὲν γὰρ ἱκανῶς σύνηθες αὐτῷ καὶ μόνον οὐ καθ’ ἑκάστην ῥῆσιν γινόμενον , τὸ δ’ ἀδιανόητα λέγειν οὐδαμῶς . ἐνίοτε γάρ που καὶ ψευδῆ λέγει , καθάπερ καὶ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον , ἀλλ’ οὐκ ἀδιανόητά γε . διαφέρει γὰρ πάμπολυ τὸ ψεῦδος τοῦ ἀδιανοήτου . ἐπεὶ τοίνυν τὸ ἐκεῖσε ἀντὶ τοῦ ἐν ἐκείνῳ πιθανώτερόν ἐστιν εἰρῆσθαι πρὸς τοῦ Χρυσίππου , γένοιτ’ ἂν ἡ ῥῆσις εἰς τὴν τῶν Ἑλλήνων διάλεκτον μεταληφθεῖσα τοιάδε · ὅθεν ὁ λόγος ἐκπέμπεται , ἐκεῖ δεῖ καὶ τὸν διαλογισμὸν γίγνεσθαι , τουτέστιν ἐν ἐκείνῳ τῷ μορίῳ . τοῦτο δὲ φήσομεν ἄντικρυς εἶναι ψεῦδος . οὐ γὰρ , εἴ τι κατὰ προαίρεσιν ἔκ τινος ἐκπέμπεται , κατ’ ἐκεῖνο τὸ μόριον δείκνυται τὴν διάνοιαν ὑπάρχειν , καθάπερ οὐδὲ τὸ οὖρον , οὐδὲ τὸ πτύελον , οὐδὲ ἡ κόρυζα , οὐδὲ τὸ ἀποπάτημα . φαίνεται τοίνυν τοῦτο σφῆλαν τόν τε Ζήνωνα πρῶτον καὶ μάλιστα , καὶ μετ’ αὐτὸν ἤδη τοὺς ἄλλους Στωϊκοὺς , οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ τὸν Χρύσιππον ὅσον γε ἐπὶ τῇ προγεγραμμένῃ ῥήσει . κατὰ μὲν γὰρ ἄλλην τινὰ μετ’ οὐ πάνυ πολὺ ταύτης γεγραμμένην ἠναγκάσθη τὸ ἀληθὲς ὁμολογῆσαι . ἀναγκασθῆναι δὲ εἶπον , ὅτι λόγον ἕτερον ἀνατρέψαι βουλόμενος ὡς οὐκ ἀληθῆ , κᾄπειτα τὸ τῆς ἀντιλογίας εἶδος αἰσθόμενος οὐδὲν ἧττον ἐπιστρέφον καὶ καθ’ ἑαυτοῦ , συνανατρέψαι καὶ τὸν ἴδιον οὐκ ὤκνησε τῷ τῶν ἑτεροδόξων . ἐχρῆν δ’ αὖ ἢ μὴ ταῦτα γράφειν , ἢ μὴ ἐκεῖνα , καὶ μάλιστα πλησίον οὕτως ἀλλήλων . εἰ μὲν γὰρ ἀληθὴς οὗτος ὁ λόγος , οὐκ ἀληθὴς ἐκεῖνος , εἰ δ’ ἐκεῖνος ὑγιὴς , κίβδηλος οὗτος . ἡμεῖς μὲν οὖν ἐπιστημονικαῖς μεθόδοις γυμνασάμενοι γνωρίζειν τε καὶ διακρίνειν δυνάμεθα τόν τε ἀληθῆ καὶ τὸν ψευδῆ · τοῖς δ’ ἀγυμνάστοις οὐ σμικρὸν ἂν εἴη ζήτημα , πότερον αὐτῶν ἕλωνται . παραγράψω δὲ καὶ τὴν ῥῆσιν αὐτὴν , ἐν ᾗ δείκνυσιν ὁ Χρύσιππος , ὡς οὐκ ἔστιν ὁ προγεγραμμένος λόγος ἀποδεικτικός . ἔστι δὲ τοιάδε . ἔχει δ’ , ὡς ἔφην πλείονα αὐτοῖς ἐπὶ πᾶσι , μή ποτ’ εἰ καὶ τοῦτο δοθείη , καθάπερ ἐπιπορεύονται ἀπὸ τῆς κεφαλῆς εἶναι τὴν ἀρχὴν ἐπὶ τὰ εἰρημένα μέρη ἐπιζητήσομεν . σχεδὸν γὰρ , οἷα ἄν τινα λέγῃ περὶ τοῦ τὴν φωνὴν ἐκ τοῦ στήθους φέρεσθαι διὰ τῆς φάρυγγος ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ποιᾶς τινος καταρχῆς γιγνομένης , τοιαῦτ’ ἔξεστι λέγειν , ἐν τῇ καρδίᾳ μὲν τοῦ ἡγεμονικοῦ ὄντος , τῆς δὲ τῶν κινήσεων ἀρχῆς ἀπὸ τῆς κεφαλῆς οὔσης . ὃ δὴ γὰρ βούλεται λέγειν ὁ Χρύσιππος ἐν τῇδε τῇ ῥήσει , τοιοῦτόν ἐστιν . εἰ καὶ συγχωρήσειέ τις , ἀρχὴν εἶναι νεύρων τὴν κεφαλὴν , οὐ πάντως ἐν αὐτῇ συγχωρήσει τὸ ἡγεμονικὸν ὑπάρχειν . ἃ γὰρ ἐκεῖνοι δύνανται λέγειν ὑπὲρ τοῦ τὴν φωνὴν ἐκ τοῦ στήθους διὰ τῆς φάρυγγος ἐκφέρεσθαι , τὴν ἀρχὴν τῆς ἐνεργείας τοῖς μορίοις ἐπιπεμπούσης τῆς κεφαλῆς , τοιαῦτ’ ἔξεστι λέγειν ὑπὲρ τῶν νεύρων ἡμῖν , ὡς ἐκ μὲν τῆς κεφαλῆς ἀρχομένων , ἀπὸ δὲ τῆς καρδίας τὴν ἐνέργειαν ἐχόντων . ὥσθ’ , ὅτι δυνατόν ἐστιν ἐκ τοῦ στήθους τε καὶ διὰ τῆς φάρυγγος ἐκπέμπεσθαι τὴν φωνὴν , ἀρχὴν τῆς κινήσεως τοῖς ἐνταῦθα μορίοις παρεχούσης τῆς κεφαλῆς , αὐτὸς ὁ Χρύσιππος ὡμολόγησεν . οὔκουν χρηστέον ἐστὶν ὡς ἀποδεικτικῷ τῷ λόγῳ , καθάπερ οἱ πλεῖστοι ﻿ τῶν Στωϊκῶν ὑπειλήφασιν . ἐπιχειρεῖται γὰρ , ὡς εἶπον , ἀπὸ τῆς κατὰ τὴν θέσιν ἐγγύτητος , ὅθεν καὶ λείπειν ἡγητέον τῷ τοῦ Ζήνωνος λόγῳ λήμματα πρὸς τὸ τελέως ἠρωτῆσθαι . δειχθείη δὲ ἂν ἐναργέστερον τοῦτο , τῶν λημμάτων μεταληφθέντων ἐπὶ τὸ σαφέστερον , ὡς εἶναι τὸν λόγον τοιόνδε · φωνὴ διὰ φάρυγγος ἐκπέμπεται . εἰ δὲ ἦν ἐκ τοῦ ἐγκεφάλου ἐκπεμπομένη , οὐκ ἂν διὰ φάρυγγος ἐξεπέμπετο . ὅθεν δὲ λόγος , καὶ φωνὴ ἐκεῖθεν ἐκπέμπεται . λόγος δὲ ἐκ διανοίας ἐκπέμπεται . ὥστ’ οὐκ ἔστιν ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ ἡ διάνοια . τὸ μὲν οὖν πρῶτον λῆμμα τῶν πρὸς αἴσθησιν ἐναργῶν ἐστιν , ὥστ’ οὐδ’ ἀποδείξεως αὐτὸ δεῖται . πιστὰ γὰρ ἐξ αὐτῶν ὑπάρχει πάντα τὰ πρὸς αἴσθησιν ἐναργῆ . τὸ δὲ δεύτερον οὔτε τῶν πρὸς αἴσθησιν οὔτε τῶν πρὸς νόησιν ἐναργῶν ἐστι . τὴν ἀρχὴν γὰρ οὐδὲ ἐκ τῶν πρώτων ἀξιωμάτων ὑπάρχει . ἀλλ’ ἐχρῆν ᾧδέ πως ἐρωτηθῆναι τὸν λόγον , εἴπερ ἐκ τῶν πρώτων τε καὶ ἀποδεικτικῶν ἤμελλεν ἄρχεσθαι . φωνὴ διὰ φάρυγγος ἐκπέμπεται . πᾶν δὲ τὸ διά τινος ἐκπεμπόμενον ἐκ τῶν συνεχῶν αὐτῷ μορίων ἐκπέμπεται . οὐκ ἔστι δὲ ἐγκέφαλος τῇ φάρυγγι συνεχής · οὐκ ἄρα ἐξ ἐγκεφάλου ἐκπέμπεται . μετὰ δὲ τοῦτον τὸν λόγον αὖθις ἕτερον ἐχρῆν ἐρωτᾶσθαι , τὸ συμπέρασμα λῆμμα ποιησάμενον , ὡς εἶναι τοιόνδε . τὸ ὅθεν ἡ φωνὴ ἐκπέμπεται , ἐκεῖθεν καὶ ἡ σημαίνουσα φωνὴ , τουτέστιν ὁ λόγος . ἐκ δὲ διανοίας ὁ λόγος ἐκπέμπεται , ἀλλ’ οὐκ ἐκ τοῦ ἐγκεφάλου · οὐκ ἄρα ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ ἐστὶν ἡ διάνοια . οὕτω μὲν ἐχρῆν ἠρωτῆσθαι τοὺς λόγους ὑπὸ τοῦ Ζήνωνος , εἰ μηδὲν τῶν λημμάτων ἤμελλεν μήτε παραλειφθήσεσθαι , μήτε ἐκ περιττοῦ παραληφθήσεσθαι . ἔνεστι δὲ καὶ συντομώτερον ἔτι κατὰ τόνδε τὸν λόγον ἐρωτῆσαι , συνθέντα τοὺς λόγους ἀμφοτέρους ἐς ταὐτόν . ὁ λόγος διὰ φάρυγγος ἐκπέμπεται . πᾶν δὲ τὸ διά τινος ἐκπεμπόμενον ἐκ τῶν συνεχῶν αὐτῷ μορίων ἐκπέμπεται . ὥστε καὶ ὁ λόγος ἐκ τῶν συνεχῶν τῇ φάρυγγι μορίων ἐκπέμπεται . ἐγκέφαλος δὲ οὐκ ἔστι συνεχὴς τῇ φάρυγγι · οὐκ ἄρα ἐξ ἐγκεφάλου ὁ λόγος ἐκπέμπεται . ἀλλὰ ἐκ τῆς διανοίας ἐκπέμπεται · οὐκ ἄρα ἐν ἐγκεφάλῳ ἐστὶν ἡ διάνοια . ἔξεστι δὲ δηλονότι καὶ τὸ κυριεῦον εἰπεῖν ἀντὶ τοῦ τῆς διανοίας ὀνόματος . ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ ἡγεμονικὸν , καὶ τὸ ἡγεμονοῦν , καὶ τὸ ἡγούμενον , καὶ τὸ δεσπόζον , καὶ τὸ ἄρχον , καὶ τὸ λογιζόμενον , καὶ τὸ νοοῦν , καὶ τὸ φρονοῦν . οὐδὲν γὰρ διαφέρειν ἡγητέον , ὅπως ἄν τις ὀνομάζειν ἐθέλοι , ταὐτὸ φυλάττων τὸ ὑποκείμενον πρᾶγμα . εἰ οὕτως ἅπαντες ἠρωτήκεσαν τὸν λόγον , καὶ μὴ τὸ ἀναγκαιότατον τῶν λημμάτων παρελελοίπεσαν , ἐν ᾧ δηλοῦται τὸ πᾶν , τὸ διά τινος ἐκπεμπόμενον , ἐκ τῶν συνεχῶν αὐτῷ μορίων ἐκπέμπεσθαι , τὰ δὲ οὐκ ἀναγκαῖα μὴ μάτην προσετεθείκεσαν , εὐφώρατος ἂν ἦν ὁ λόγος , ἀπό τε τῆς θέσεως ἐπιχειρεῖν ὡρμημένος , οὐκ ἀποδεικνύς τε τὸ προκείμενον . εἰ μὲν γὰρ ἡ ἐξ πρόθεσις ἐγκέοιτο κατὰ τὸ λῆμμα τὸ λέγον , ἐκ τῆς διανοίας ἐκπέμπεσθαι τὸν λόγον , ψευδὲς εἶναι φήσομεν αὐτό · μὴ γὰρ ἐκ τῆς διανοίας , ἀλλ’ ὑπὸ τῆς διανοίας αὐτὸν ἐκπέμπεσθαι . εἰ δὲ τὴν ὑπὸ πρόθεσιν ἐκ τῆς ἀπὸ δηλουμένην νομίζομεν , ὡς εἶναι τὸ λῆμμα τοιοῦτον , ὁ λόγος ὑπὸ τῆς διανοίας ἐκπέμπεται , τὸ μὲν λῆμμα φήσομεν ἀληθὲς ὑπάρχειν , ἀπέραντον δὲ εἶναι τὸν λόγον , ὡς ἂν μηκέτι πάντων τῶν λημμάτων ὁμοίως ἠρωτημένων , ἀλλὰ τῶν μὲν τὴν ἐξ , τῶν δὲ τὴν ὑπὸ πρόθεσιν ἐχόντων . εἰ δέ γε πάνθ’ ὁμοίως ἐρωτηθείη , κατὰ μὲν τὴν ἐξ πρόθεσιν ἐν τῷ προτέρῳ λήμματι γενήσεται τὸ ψεῦδος , κατὰ δὲ τὴν ὑπὸ τοῦτο μὲν ἀληθὲς ἔσται , τὸ καθόλου δὲ τὸ παραλελειμμένον ὑπ’ αὐτῶν , ὡσαύτως δὲ τὸ κατὰ μέρος ἄμφω ψευδῆ . τὸ μὲν γὰρ καθόλου γενήσεται τοιοῦτον . ἅπαν τὸ διά τινος ἐκπεμπόμενον ὑπὸ τῶν συνεχῶν αὐτῷ μορίων ἐκπέμπεται , τὸ δὲ κατὰ μέρος , ὁ λόγος , ὑπὸ τῶν τῇ φάρυγγι συνεχῶν μορίων ἐκπέμπεται . οὐ γὰρ ὑπὸ τῶν συνεχῶν , ἀλλ’ ἐκ τῶν συνεχῶν ἀληθῶς ἂν λέγοιτο . δέδεικται τοίνυν ἤδη σαφῶς τὸ κυριώτατον τῶν λημμάτων παραλελειμμένον αὐτοῖς , ἢ ἑκοῦσι σοφιστικῶς , ἢ ἄκουσιν ὑπὸ ἀγυμνασίας τῆς μεθόδου . διὸ καὶ παρακρούονται τὸν ἀκροατὴν , οὐ δυνάμενον ἀκριβῶς διελέσθαι , πότερον τῶν λημμάτων ἐστὶν ἀληθὲς , εἴτε τὸ κατὰ τὴν ἐξ πρόθεσιν ἠρωτημένον , εἴτε τὸ κατὰ τὴν ὑπό · τὴν ἀρχὴν μὲν γὰρ οὐδὲ λέγουσιν αὐτὸ κατά γε τὴν λέξιν , εἰς δέ γε τὴν σύστασιν τοῦ λόγου παντὸς , ὡς εἰρηκότες , προσχρῶνται · τὸ γὰρ , εἰ δ’ ἦν ἀπὸ τοῦ ἐγκεφάλου ἐκπεμπομένη , οὐκ ἂν διὰ φάρυγγος ἐξεπέμπετο , κατὰ τὴν τοῦ παραλελειμμένου λήμματος δύναμιν ἀληθὲς εἶναι φαντάζεται . πᾶσιν οὖν τοῖς ἁμαρτήμασιν ὁ τοῦ Ζήνωνος λόγος ὑπεύθυνός ἐστι κατὰ τὸ δεύτερον τῶν λημμάτων τὸ νυνί μοι λελεγμένον · πρῶτον μὲν , ὅτι τὴν ἀπὸ πρόθεσιν ἐν αὐτῷ παρέλαβε , δέον ἤτοι τὴν ἐξ , ἢ τὴν ὑπό · δεύτερον δ’ , ὅτι τὰ κυριώτατα παρέλιπε , τό τε καθόλου , τὸ πᾶν δὲ τὸ διά τινος πεμπόμενον ἐκ τῶν συνεχῶν μορίων αὐτῷ ἐκπέμπεται , τό τε κατὰ μέρος , ὅτι ἡ φωνὴ καὶ ὁ λόγος ἐκ τῶν συνεχῶν τῇ φάρυγγι μορίων ἐκπεμφθήσεται . τούτων γὰρ οὕτω διορισθέντων , εἰ μὲν κατὰ τὴν ἐξ πρόθεσιν ἅπαντα ἐρωτηθείη τὰ λήμματα , ψεῦδος ἔσται τὸ τὸν λόγον ἐκ τῆς διανοίας ἐκπέμπεσθαι · εἰ δὲ κατὰ τὴν ὑπὸ , τό τε καθόλου τὸ νυνὶ λεγόμενον , τὸ πᾶν διά τινος ἐκπεμπόμενον ὑπὸ τῶν συνεχῶν ἐκπέμπεσθαι , καὶ τὸ κατὰ μέρος , τὸ τὸν λόγον ὑπὸ τῶν ἐν τῇ λάρυγγι μορίων ἐκπέμπεσθαι . εἰ δὲ μικτῶς ἐρωτηθείη , κατά τινα μὲν λήμματα τῆς ἐξ προθέσεως ﻿ ἀκριβῶς παραλαμβανομένης , καθ’ ἑκάτερα δὲ τῆς ὑπὸ , καθάπερ κᾀν τῷ τὸν λόγον ὑπὸ τῆς διανοίας ἐκπέμπεσθαι , τῶν μὲν λημμάτων οὐδὲν μεμψόμεθα , τὸν ὅλον δὲ λόγον ἀπέραντον ὑπάρχειν ἐροῦμεν . οὐ γὰρ ἔτι συναφθήσονται πρὸς ἀλλήλας αἱ κύριαι τοῦ συμπεράσματος προτάσεις . ἔστι γὰρ αὐτῶν ἡ μὲν ἑτέρα τοιαύτη , ὁ λόγος ὑπὸ τῆς διανοίας ἐκπέμπεται · ἡ δὲ ἑτέρα , ὁ λόγος ἐκ τοῦ ἐγκεφάλου οὐκ ἐκπέμπεται . ἐχρῆν δέ γ’ ἀμφότερα ἤτοι κατὰ τὴν ὑπὸ πρόθεσιν , ἢ κατὰ τὴν ἐξ ἠρωτῆσθαι , ἵν’ ἐπιφέρηταί τι κοινὸν αὐταῖς συμπέρασμα . τάχ’ ἂν ἔτι πλείω λέγειν ὑπὲρ τῆς τοῦ λόγου μοχθηρίας ἐπειρώμην , εἰ μὴ καὶ ὁ Χρύσιππος ἐγνώκει τε τὴν ἀτοπίαν αὐτοῦ καὶ τὸν τρόπον τῆς ἀπολήψεως αὐτὸς ἐγεγράφει δι’ ἧς ὀλίγον ἔμπροσθεν παρεθέμην ῥήσεως , ἐγχωρεῖν φάσκων ἐκ τῶν κατὰ στήθη μερῶν ἐκπέμπεσθαι τὸν λόγον , τὴν ἀρχὴν τῆς κινήσεως ἐπιπεμπούσης τῆς κεφαλῆς , ὥσπερ γε καὶ τὰ νεῦρα πάντα τὴν ἔκφυσιν ἐκ τῆς κεφαλῆς ἔχοντα τὴν ἀρχὴν τῆς δυνάμεως ἀπὸ τῆς καρδίας λαμβάνειν . ταῦτα μὲν οὖν ὀρθῶς εἴρηται τῷ Χρυσίππῳ , καὶ διὰ τοῦτ’ ἄν τις αὐτῷ καὶ μᾶλλον μέμψαιτο , διότι κατιδὼν τὸ ἀληθὲς ὅμως οὐ χρῆται · τὰ δὲ ἀπὸ τῆς θέσεως ἐπικεχειρημένα , καὶ τούτων ὅσα μᾶλλον ποιηταὶ μαρτυροῦσιν , ἢ οἱ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων , ἢ ἐτυμολογία τις , ἤ τι τοιοῦτον ἕτερον , οὐκ ὀρθῶς . κάλλιον γὰρ ἦν ἐπιμείναντα τοῖς κατὰ τὴν ἀποδεικτικὴν μέθοδον ὑπολαμβανομένοις λήμμασιν ἐξετάσαι τε καὶ κρῖναι διὰ τῆς αἰσθήσεως . αὐτὸς δὲ , ὥσπερ οὐ κατ’ ἐπιστήμην , ἀλλὰ κατὰ τύχην εἰρηκὼς τὸ ἀληθὲς , ἀπεχώρησέ τε τῆς ζητήσεως αὐτοῦ καὶ ποιητὰς ἐπάγεται μάρτυρας .
Lemmas: ὁ δέ ἡγέομαι φωνή ἤ ἀναπνοή ὑπό ὁ καρδία ἐπιτελέω , πρός ὁ κατά ὁ θέσις ἐγγύτης ἀπατάω , οὐ οἶδα , ὡς οὐ πάντως , εἰ τις πλησίον εἰμί μόριον ἐνέργεια ὅστις , ἐκ ἀνάγκη οὗτος καί ἀρχή ὁ ἐνέργεια εἰμί . οὐδέ γάρ , ὅσος ὁ ἐγκέφαλος ὑπολαμβάνω ἀρχή εἰμί ὁ κατά ὀφθαλμός καί οὖς καί ῥίς αἴσθησις , ὅτι πλησίον αὐτός εἰμί , ὀρθός ἐπιχειρέω , ἀλλά καί οὗτος ὁ θέσις σφάλλω , μάλα δέ οὐ ὁ θέσις , ἀλλά ὁ περί ὁ αἴσθησις δόξα . πάντως γάρ δήπου τοιοῦτος τις προσχράομαι κατά ὁ ἀπόδειξις ἀξίωμα · πᾶς ὁ ἐνεργέω ἐκ ὁ πλήσιος εἰμί ὁ ἀρχή . οὗτος γάρ ὑποτίθημι ὡς ἀληθής , εἶτα ἐκ ὁ φαίνω προλαμβάνω , ὡς ἐγκέφαλος ψαύω ὁ οὖς , περαίνω ἄν ἤδη ὁ καί ὁ ἀρχή αὐτός ὁ ἐνέργεια ἐντεῦθεν ὑπάρχω . ﻿ ἀλλά οὔτε πρός αἴσθησις , οὔτε πρός νόησις ἐναργής εἰμί , ὡς πρῶτος τε καί ἐκ ἑαυτοῦ πιστός εἰμί ὁ νῦν λέγω ἀξίωμα , ὁ πᾶς ὁ ἐνεργέω ἐκ ὁ πλησίον εἰμί ὁ ἀρχή · οὔτε , ὅτι πλησίον εἰμί καρδία ὁ φωνητικός τε καί ἀναπνευστικός μόριον , διά οὗτος ἐκ καρδία αὐτός ὁ ἀρχή . καί μήν ὁ θαυμάζω ὑπό ὁ Στωϊκός λόγος ὁ Ζήνων , ὅς καί πρῶτος ἅπας γράφω ἐν ὁ περί ὁ ὁ ψυχή ἡγεμονικός Διογένης ὁ Βαβυλώνιος , οὐ ἐκ ἄλλος τις ἔχω ὁ θαυμάζω , πλήν ὅς νῦν λέγω ἀξίωμα ἤδη . οἶδα δέ ἐναργής , εἰ παραγράφω αὐτός , ἔχω γάρ ὧδε . φωνή διά φάρυγξ χωρέω . εἰ δέ εἰμί ἀπό ὁ ἐγκέφαλος χωρέω , οὐ ἄν διά φάρυγξ χωρέω . ὅθεν δέ λόγος , καί φωνή ἐκεῖθεν χωρέω . λόγος δέ ἀπό διάνοια χωρέω , ὥστε οὐ ἐν ὁ ἐγκέφαλος εἰμί ὁ διάνοια . ὁ αὐτός δή οὗτος λόγος Διογένης οὐ κατά ὁ αὐτός ἐρωτάω λέξις , ἀλλά ὧδε . ὅθεν ἐκπέμπω ὁ φωνή , καί ὁ ἔναρθρος , οὐκοῦν καί ὁ σημαίνω ἔναρθρος φωνή ἐκεῖθεν . οὗτος δέ λόγος . καί λόγος ἄρα ἐκεῖθεν ἐκπέμπω , ὅθεν καί ὁ φωνή . ὁ δέ φωνή οὐ ἐκ ὁ κατά ὁ κεφαλή τόπος ἐκπέμπω , ἀλλά φανερός ἐκ ὁ κάτωθεν μάλα . ἐμφανής γοῦν εἰμί διά ὁ ἀρτηρία διεξέρχομαι . καί ὁ λόγος ἄρα οὐ ἐκ ὁ κεφαλή ἐκπέμπω , ἀλλά κάτωθεν μάλα . ἀλλά μήν ᾀκεῖνὄν ἀληθής , ὁ ὁ λόγος ἐκ ὁ διάνοια ἐκπέμπω . ἔνιοι γοῦν καί ὁρίζω αὐτός φημί ἵημι φωνή σημαίνω , ἀπό διάνοια ἐκπέμπω . καί ἄλλος δέ πιθανός ὑπό ὁ ἔννοια ἐνσημαίνομαι ὁ ἐν ὁ διάνοια καί οἷος ἐκτυπόω ἐκπέμπω ὁ λόγος , καί παρεκτείνω ὁ χρόνος κατά τε ὁ διανοέω καί ὁ κατά ὁ λέγω ἐνέργεια . καί ὁ διάνοια ἄρα οὐ εἰμί ἐν ὁ κεφαλή , ἀλλά ἐν ὁ κάτω τόπος , μάλα πως περί ὁ καρδία . τοιοῦτος μέντοι καί ὁ ὁ Διογένης λόγος , ἔμπαλιν ἤ κατά ὁ ὁ Ζήνων εἰς μῆκος ῥῆσις ἐκτείνω , ὥστε ἐκεῖνος μέν ἐλλείπω τις ὁ ἀναγκαῖος ἀξίωμα , πλεονάζω δέ οὗτος . βούλομαι δέ , πρίν ἐλέγχω αὐτός , ἔτι καί ὁ ὁ Χρύσιππος παρατίθημι , ὅδε ὁ τρόπος ἔχω . εὔλογος δέ , εἰς ὅς γίγνομαι ὁ ἐν οὗτος σημασία , καί ἐκ ὅς λόγος , ἐκεῖνος εἰμί ὁ κυριεύω ὁ ψυχή μέρος . οὐ γάρ ἄλλος μέν ὁ πηγή λόγος εἰμί , ἄλλος δέ διάνοια , οὐδέ ἄλλος μέν φωνή πηγή , ἄλλος δέ λόγος , οὐδέ ὁ ὅλος ἁπλῶς ἄλλος φωνή πηγή εἰμί , ἄλλος δέ ὁ κυριεύω ὁ ψυχή μέρος . τοιοῦτος δέ καί ὁ διάνοια σύμφωνος ἀφορίζω λέγω , αὐτός πηγή εἰμί λόγος . ὁ γάρ ὅλος , ὅθεν ὁ λόγος ἐκπέμπω , ἐκεῖσε δέω καί ὁ διαλογισμός γίγνομαι καί ὁ διανόησις καί ὁ μελέτη ὁ ῥῆσις , καθά φημί . οὗτος δέ ἐμφανής περί ὁ καρδία γίγνομαι , ἐκ ὁ καρδία διά φάρυγξ καί ὁ φωνή καί ὁ λόγος ἐκπέμπω . πιθανός δέ καί ἄλλος , εἰς ὅς ἐνσημαίνομαι ὁ λέγω , καί σημαίνω ἐκεῖθεν , καί ὁ φωνή ἀπό ἐκεῖνος γίγνομαι κατά ὁ προλέγω τρόπος . ἅλις ἤδη ἐγώ ὁ περί ὁ φωνή λόγος ὁ Στωϊκός · εἰ γάρ καί ὁ ὑπό ὁ ἄλλος ἐρωτάω ἐφεξῆς γράφω σύμπας , εἰς ἄμετρος τις μῆκος ἐμπίπτω ὁ γράμμα . οὐ γάρ ἄν οὐδέ ὁ ὑπό Χρύσιππος τε καί Διογένης λέγω μνημονεύω λόγος , ἀλλά ἀρκέω ἐξετάζω ὁ ὁ Ζήνων μόνος , εἰ μή πρός τις ὁ Σιωικός γίγνομαι ἐγώ ποτέ ἀμφισβήτησις ὑπέρ ὁ χωρέω ῥῆμα , ὅς λαμβάνω ὁ Ζήνων ἐν ὁ λόγος γράφω ὡδί · φωνή διά φάρυγξ χωρέω . ὁ γάρ χωρέω οὗτος ῥῆμα ἐγώ μέν ἀξιόω ἀκούω ἐν ἴσος ὁ ἐξέρχομαι , ἤ ἐκπέμπω . ὁ δέ , οὗτος μέν μηδέτερος , φημί , σημαίνω πρός αὐτός . καί τρίτος ἄλλος παρά οὗτος λέγω οὐ ἔχω . ἀναγκάζω οὖν αὐτός ὁ ὁ ἄλλος Στωϊκός παραναγιγνώσκω βιβλίον , μεταλαμβάνω ὁ λέξις ἤ εἰς ὁ ἐξέρχομαι , ἤ εἰς ὁ ἐκπέμπω , καθά καί νῦν ἀποδείκνυμι Χρύσιππος τε καί Διογένης , μετά ὅς οὐ ἀναγκαῖος ἡγέομαι ὁ ὁ ἄλλος παραγράφω ῥῆσις , ἀλλά ἐπί ὁ ἐξέτασις αὐτός ἤδη τρέπω , ὁ ἀρχή ἀπό ὁ Ζήνων ποιέω , ὅς δή καί πατήρ εἰμί ὁ περί ὁ φωνή λόγος ὅδε καί ἅπας ὁ ὁ Στωϊκός αἵρεσις . ὁ μέν οὖν πρῶτος λῆμμα ὁ χωρέω φωνή μεταλαμβάνω ἐπί ὁ σαφής εἰμί τοιόσδε · φωνή διά φάρυγξ ἐκπέμπω . ὁ δέ ἐφεξῆς οὗτος ὁ δεύτερος τοιοῦτος · εἰ δέ εἰμί ἀπό ἐγκέφαλος ἐκπέμπω , οὐ ἄν διά φάρυγξ ἐκπέμπω . οὗτος φημί ὁ λῆμμα , μή ὅτι ὁ πρῶτος γένος ἐκπίπτω ὁ εἰς ὁ ἀπόδειξις ἐπιτήδειος , ἀλλά καί ὁ δεύτερος τε καί τρίτος , περιέχω δέ ἐν ὁ τέταρτος γένος ὁ σοφιστικός λῆμμα , εἰ γε δή σχῆμα τις λέξις ὑποδύω πανουργέω τε καί σοφίζω πρός ἀμφιβολία , ἐκ οὗτος ὁ ἔλεγχος ἐλπίζω ἀποδιδράσκω . ὁ γάρ , εἰ δέ εἰμί ἀπό ὁ ἐγκέφαλος χωρέω , οὐ ἄν διά φάρυγξ χωρέω , μοχθηρός ἔχω ὁ ἀπό πρόθεσις ἔγκειμαι ὁ ῥῆσις . δύο γάρ εἰμί ἐν ἅπας ὁ τοιοῦτος λόγος σαφής πρόθεσις , ὁ τε ὑπό καί ὁ ἐκ , ὅς οὐδείς παραλαμβάνω , καίτοι δύναμαι λέγω · εἰ δέ εἰμί ἐκ ὁ ἐγκέφαλος χωρέω , οὐ ἄν διά φάρυγξ χωρέω · ἤ εἰ μή ἐκ ὁ ἐγκέφαλος , ὑπό ὁ ἐγκέφαλος γε πάντως χρή λέγω αὐτός . ὁ γάρ διά ὁ φάρυγξ ἐκπέμπω φωνή ἐκ τις τε καί ὑπό τις ἐκπέμπω · ἐκ τις μέν , ὡς ἀγγεῖον περιέχω , ὑπό τις δέ , ὡς δύναμις κινέω ὁ περιέχω · ὥσπερ ἀμέλει καί ὁ οὖρος ἐξέρχομαι μέν διά ὁ αἰδοῖον , ἐκπέμπω δέ ﻿ ἐκ ἀγγεῖον μέν , ὁ ὑπέρκειμαι κύστις , ὑπό δύναμις δέ ὁ ὁ κύστις συστέλλω εἰς ἑαυτοῦ , ἵνα ἐκθλίβω ὁ οὖρος . ὁ δέ ἀπό πρόθεσις ἄδηλος εἰμί , εἴτε ἀντί ὁ ἐκ , εἴτε ἀντί ὁ ὑπό παραλαμβάνω . εἰ μέν οὖν ἀντί ὁ ἐκ , ἀληθής εἰμί ὁ λόγος , εἰμί γάρ τοιοῦτος · εἰ δέ εἰμί ἐκ ὁ ἐγκέφαλος ἐκπέμπω ὁ φωνή , οὐ ἄν διά ὁ φάρυγξ ἐκπέμπω . εἰ δέ ἀντί ὁ ὑπό , ψευδής , εἰμί γάρ αὖ πάλιν τοιοῦτος · εἰ δέ εἰμί ὑπό ὁ ἐγκέφαλος ἐκπέμπω , οὐ ἄν διά ὁ φάρυγξ ἐξέρχομαι . ὅτι δέ οὐ ἀληθής εἰμί ὁ τοιοῦτος λόγος , οὐ ἐγώ χρή κατασκευάζω , ἀλλά ἐκεῖνος αὐτός ἀξιόω ἀποφαίνω πρότερος ὑπέρ ὁ τοιοῦτος λόγος , ὁ οὖρος διά ὁ αἰδοῖον χωρέω · εἰ δέ εἰμί ὑπό ὁ καρδία ἐκπέμπω , οὐ ἄν διά ὁ αἰδοῖον ἐξέρχομαι . καί μήν ὑπό προαίρεσις γε ὁ ἡμέτερος ἐκπέμπω . οὐ ἄρα ἐν ὁ καρδία εἰμί ὁ προαίρεσις . οὕτως δέ καί περί διαχώρημα ἐρωτάω ἐγχωρέω . καί γάρ καί οὗτος διά μέν ὁ δράω ὑπό ὁ ἡμέτερος προαίρεσις πρῶτος κινέω ἐκπέμπω , ὅστις , οἴομαι , καί ὁ πόρρω κεῖμαι ἑαυτοῦ δάκτυλος ὅστις ὁ ἐν πούς κινέω παραχρῆμα , μηδείς ἐκ ὁ διάστημα ἐμποδίζω πρός ὁ τάχος . εἴτε γάρ ἐν ἐγκέφαλος τίθημι , εἴτε ἐν καρδία ὁ προαίρεσις , ἤ διάνοια , ἤ ὅς τις ποτέ καί βούλομαι καλέω , οὐδείς γάρ εἰς ὁ πάρειμι διαφέρω , χρόνος οὐδείς εὑρίσκω μεταξύ γίγνομαι ὁ τε βούλομαι κινέω ὁ δάκτυλος καί ὁ ἐνέργεια αὐτός , καθά , οἴομαι , εἰͅπί ὁ αἴσθησις ἔχω . οὐ γάρ οὖν οὐδέ ἐπί οὗτος ἀναμένω δέω χρόνος τις ὁ νύσσω ἤ τιτρώσκω , ἵνα αἰσθάνομαι ὁ ζῷον , ἀλλά ἅμα τε ὁ τέμνω τέμνω καί ὁ ζῷον αἰσθάνομαι . καί οὗτος βούλομαι γε Ζήνων καί Χρύσιππος ἅμα ὁ σφέτερος χορός πᾶς , διαδίδωμι ὁ ἐκ ὁ προσπίπτω ἔξωθεν ἐγγίγνομαι ὁ μόριον κίνησις εἰς ὁ ἀρχή ὁ ψυχή , ἵνα αἰσθάνομαι ὁ ζῷον . ὡς οὖν οὐδείς εἰμί χρόνος αἰσθητός ἐν ὁ μεταξύ ὁ τιτρώσκω τε ὁ μόριον αἰσθάνομαι τε ὁ ζῷον , ὡσαύτως οὐδέ ὁ βούλομαι κάμπτω ὁ ἄνθρωπος δάκτυλος ἤ ὁ πούς καί αὐτός ὁ ἐνέργεια · οὕτως οὐδέ ὁ βούλομαι ὁ οὖρος ἐκκρίνω καί αὐτός ὁ ἔκκρισις , ἀλλά ἅμα τε ὁ ὁ ψυχή ἡγεμονικός βούλομαι καί ὁ ὁ αἴσθησις ἐνεργέω ὄργανον . πῶς οὖν λύω ἐκεῖνος ὁ λόγος , ὧ σοφός , εἰ δέ εἰμί ὑπό ὁ καρδία ἐκπέμπω ὁ οὖρος , οὐ ἄν διά ὁ αἰδοῖον ἐκκρίνω ; ὅς γάρ ἄν λέγω λύσις , ἔξεστι δήπου καί ἐγώ αὐτός χράω . κατά μέν δή ὁ διάλογος ἐκεῖνος ἀναγκάζω χρή λύω ὁ λόγος . ἐνταῦθα δέ οὐ ἐγχωρέω ποιέω οὕτως , ἀλλά χρή ὁ λύσις αὐτός λέγω , οὐδείς ἔχω ἀποκρύπτω ἤ μακρός ἤ χαλεπός , ἀλλά ἐκ πρόχειρος φαίνω . οὐδείς γάρ κωλύω , φημί , ἐκ ὁ κύστις ἐκκρίνω διά ὁ αἰδοῖον ὁ οὖρος , ἀρχή κίνησις ἐπιπέμπω ὁ ἡγεμονικός , ἵνα συστέλλω ὁ περιέχω ἀγγεῖον . λοιπός , εἴτε ἐγκέφαλος εἰμί , εἴτε καρδία ὁ ὁ ψυχή ἡγεμονέω , οὐδείς οἴομαι διαφέρω εἰς γε ὁ ὁ πρόκειμαι λόγος διάλυσις . ἐάν τε γάρ ἐγκέφαλος εἰμί , ὁ ἀρχή ὁ κίνησις αὐτός ἐπιπέμπω καί ὁ ὁ οὖρος ἐκκρίνω ὄργανον , καί ὁ ὁ περίσσωμα ὁ τροφή , καί ὁ ὁ σκέλος κινέω , καί ὁ ὁ πούς καί ὁ δάκτυλος , ἐάν τε ὁ καρδία , κατά ὁ αὐτός τρόπος . οὕτως , οἴομαι , καί ὁ φωνή ἐκπέμπω διά φάρυγξ , οὐδείς κωλύω ὁ ἐγκέφαλος αἴτιος ὑπάρχω ὁ πρό ὁ φάρυγξ κίνησις . ὥστε ἴσος ἔτι μένω ὁ ζητέω ἐκ ἀρχή , οὐδείς ἐκ γε ὁ φαίνω πρός οὐδέτερος ὁ δόγμα ἐπικλίνω . ὡς γάρ ἐπί ὁ κατά ὁ κύστις καί ὁ ἕδρα κίνησις ἄδηλος ὑπάρχω , πότερος ἐγκέφαλος ἤ καρδία ὁ ἀρχή ἔχω , κατά ὁ αὐτός τρόπος ἐπί τε φωνή καί ἀναπνοή ὅμοιος ἔτι ἄδηλος , ὁπότερος ὁ σπλάγχνον ἔχω ὁ ἡγεμονία . ἀλλά , ὡς λέγω ἐγώ καί πρόσθεν , ὁ ὁ θέσις ἐγγύτης , ἑκάτερος ἐξαπατάω , φαντασία ἀποτελέω ὁ λῆμμα , ὡς ἐπιστημονικός τε καί πρός ἀπόδειξις ἐπιτήδειος . οὐ μήν οὕτως γε ἔχω ἀληθής . ὁ τε γάρ ἅπας ἀρχή ὑποτίθημι ἵημι ὁ καρδία οὐ εὐλαβέομαι ὁ ὁ ὀφθαλμός ἐγγύτης , ὡς μή καί οὗτος ἀπό ἐκεῖνος ὥσπερ πηγή τις ἀρύω φημί ὁ αἴσθησις τε καί κίνησις , ὁ τε ὁ ἐγκέφαλος οὐ ἄλλος τις μόριον φημί ἀρχή εἰμί ὁ ὁ ἀναπνευστικός τε καί φωνητικός ὄργανον κίνησις , ἀλλά ἐκεῖνος , ὥσπερ ὁ ἄλλος ἅπας ἐξηγέομαι ὁ κατά προαίρεσις κίνησις , οὕτως καί ὅδε . ὅς οὖν ἐν ὁ περί ὁ ἀπόδειξις μέθοδος διδάσκω καθόλου , οὗτος εὑρίσκω κατά μέρος ἐπί πᾶς ὕλη πρᾶγμα ἀληθεύω . χρή γάρ οὐ ἀπό πᾶς ὁ ὑπάρχω ὁ πρόκειμαι πρᾶγμα ἀληθής λαμβάνω , ἀλλά ἀπό μόνος ὁ συνάπτω ὁ πρόβλημα . Ζήνων δέ καί Χρύσιππος καί Διογένης ὁ τε ἄλλος Στωϊκός , ἔͅν μυριάκις ἐπί ὁ λόγος θαρσέω , οὐ εὑρίσκω ἀπολογέομαι περί ὁ ἁμάρτημα αὐτός . ὁ γάρ τοι δεύτερος λῆμμα ὁ κατά αὐτός , εἰ μέν ἀκριβής τε ἅμα καί σαφής καί διωρισμένως λέγω , ὁ ἐκ δεύτερος γένος εἷς ἄν φωράω πάντως ὑπάρχω · ἐπεί δέ κατά ὁ ὁ λέξις σχῆμα πανουργέω ἀμφιβολία ἐπισπάω , ὁ τέταρτος γένος ἐν οὗτος μετέχω . εἰ μέν οὖν γιγνώσκω αὐτός ὁ πανουργία ὁ Ζήνων ἑκών παραχράω , σοφιστής ἄν εἰμί τις μάλα ἤ φιλόσοφος · εἰ δέ ἀγνοέω ἄκων χράω , λογικός θεωρία ἀγύμναστος . ἀλλά ἐγώ γε μήτε ἑκών ποτέ τοιοῦτος ﻿ χράω λόγος , ἐχθρός γάρ ἀλήθεια ἀνήρ ὁ πανούργημα , μήτε ἄκων ὑπό ἀμαθία τε ἅμα καί ἀγυμνασία ἐμπίπτω εἰς αὐτός . ὅμοιος δέ ἔχω ὁ δεύτερος λῆμμα καί ὁ τέταρτος ἀτοπία , ἐν ὅς φημί , ὁ λόγος ἀπό διάνοια χωρέω . ὁ γάρ τοι λόγος οὗτος , ὁ σημαίνω φωνή ὑπό μέν ὁ διάνοια ἐκπέμπω , καθά καί ἄλλος πᾶς ὁ κατά προαίρεσις ἐνεργέω , οὐ μήν ἐκ ὁ διάνοια γε , ἀλλά ἐκ ὁ λάρυγξ . ἔμπροσθεν δέ οὐδέπω φωνή ὁ ἀναφέρω εἰμί , ἀλλά , ὡς φημί , ὕλη τις οἰκεῖος φωνή , ὅς ὀνομάζω ἐκφύσησις . ἐκπέμπω δέ ἐκ ὁ κατά πνεύμων τραχύς ἀρτηρία , ὅς οὐδείς ὁ καρδία ἅπτω . ὁ μέν οὖν Ζήνων , εἴτε ἄκων εἴτε ἑκών ἀσαφής ὁ λέξις χράω , εἰς ὁ τέταρτος εἶδος ἐκπίπτω ὁ λῆμμα , ὁ Διογένης δέ ὁ πολύς μέν εἰς ὁ δεύτερος , ἅπαξ δέ που καί αὐτός εἰς ὁ τέταρτος . ὅταν μέν γάρ λέγω , ὅθεν ὁ φωνή ἐκπέμπω , καί ὅταν , ὁ δέ φωνή οὐ ἐκ ὁ κατά ὁ κεφαλή τόπος ἐκπέμπω , ἀλλά φανερός ἐκ ὁ κάτω μάλα , ἐκ ὁ δεύτερος γένος ὁ ἐπιχείρημα χράω ὁ λῆμμα . ὅταν δέ φημί , ὁ λόγος ἀπό διάνοια ἐκπέμπω , δέω ὑπό διάνοια φημί , ὁ τέταρτος χράω γένος ὁ ἐπιχείρημα . ὁ δέ ἔλεγχος καί ὁ οὗτος σφάλμα ὁ αὐτός ὁ προγράφω κατά ὁ ὁ Ζήνων λόγος . οὕτως δέ καί ὁ Χρύσιππος ἐπειδάν μέν λέγω καί ἐκ ὅς ὁ λόγος ἐκπέμπω , ἐκεῖνος εἰμί ὁ κυριεύω ὁ ψυχή μέρος , ἀντιλαμβάνω ὁ λόγος καί φημί , ὑπό ὅς μέν ὁ λόγος ἐκπέμπω , ὁ κυριεύω ὑπάρχω , οὐ μήν ἐκ ὅς γε . κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος , ἐͅπειδάν λέγω , ὁ γάρ ὅλος ὅθεν ὁ λόγος ἐκπέμπω , ἐκεῖσε δέω καί ὁ διαλογισμός γίγνομαι , οὐ ὅθεν φημί , ἀλλά ὑπό ὅς μέρος ὁ λόγος ἐκπέμπω , καί ὁ λογίζομαι κατά ἐκεῖνος τε καί ἐν ἐκεῖνος γίγνομαι . δῆλος γάρ δή , ὅτι ὁ ἐκεῖσε ἀντί ὁ ἐκεῖ ὁ Χρύσιππος λέγω , ὅς ἴσος δύναμαι ὁ ἐν ἐκεῖνος ὁ μέρος ὁ σῶμα . οὐ γάρ δή ὁ γε εἰς ἐκεῖνος ὁ μόριον ἡγέομαι αὐτός βούλομαι δηλόω ἐν ὁ λέγω ἐκεῖσε , ἔͅν ὅτι μάλα ὁ μέν ἐκεῖσε εἰς τόπος εἰμί δηλόω , ὁ δέ ἐκεῖ ἐν τόπος . σολοικίζω γάρ μάλα ὑπολαμβάνω ἐν ὁ φωνή ὁ Χρύσιππος , ἤ οὕτως προφανής ἀδιανόητος λέγω . ὁ μέν γάρ ἱκανός συνήθης αὐτός καί μόνος οὐ κατά ἕκαστος ῥῆσις γίγνομαι , ὁ δέ ἀδιανόητος λέγω οὐδαμῶς . ἐνίοτε γάρ που καί ψευδής λέγω , καθά καί κατά οὗτος ὁ λόγος , ἀλλά οὐ ἀδιανόητος γε . διαφέρω γάρ πάμπολυς ὁ ψεῦδος ὁ ἀδιανόητος . ἐπεί τοίνυν ὁ ἐκεῖσε ἀντί ὁ ἐν ἐκεῖνος πιθανός εἰμί λέγω πρός ὁ Χρύσιππος , γίγνομαι ἄν ὁ ῥῆσις εἰς ὁ ὁ Ἕλλην διάλεκτος μεταλαμβάνω τοιόσδε · ὅθεν ὁ λόγος ἐκπέμπω , ἐκεῖ δέω καί ὁ διαλογισμός γίγνομαι , τουτέστι ἐν ἐκεῖνος ὁ μόριον . οὗτος δέ φημί ἄντικρυς εἰμί ψεῦδος . οὐ γάρ , εἰ τις κατά προαίρεσις ἐκ τις ἐκπέμπω , κατά ἐκεῖνος ὁ μόριον δείκνυμι ὁ διάνοια ὑπάρχω , καθά οὐδέ ὁ οὖρος , οὐδέ ὁ πτύελον , οὐδέ ὁ κόρυζα , οὐδέ ὁ ἀποπάτημα . φαίνω τοίνυν οὗτος σφάλλω ὁ τε Ζήνων πρῶτος καί μάλα , καί μετά αὐτός ἤδη ὁ ἄλλος Στωϊκός , οὐ ἦκα δέ καί ὁ Χρύσιππος ὅσος γε ἐπί ὁ προγράφω ῥῆσις . κατά μέν γάρ ἄλλος τις μετά οὐ πάνυ πολύς οὗτος γράφω ἀναγκάζω ὁ ἀληθής ὁμολογέω . ἀναγκάζω δέ λέγω , ὅτι λόγος ἕτερος ἀνατρέπω βούλομαι ὡς οὐ ἀληθής , ᾄπειτη ὁ ὁ ἀντιλογία εἶδος αἰσθάνομαι οὐδείς ἥσσων ἐπιστρέφω καί κατά ἑαυτοῦ , συνανατρέπω καί ὁ ἴδιος οὐ ὀκνέω ὁ ὁ ἑτερόδοξος . χρή δέ αὖ ἤ μή οὗτος γράφω , ἤ μή ἐκεῖνος , καί μάλα πλησίον οὕτως ἀλλήλων . εἰ μέν γάρ ἀληθής οὗτος ὁ λόγος , οὐ ἀληθής ἐκεῖνος , εἰ δέ ἐκεῖνος ὑγιής , κίβδηλος οὗτος . ἐγώ μέν οὖν ἐπιστημονικός μέθοδος γυμνάζω γνωρίζω τε καί διακρίνω δύναμαι ὁ τε ἀληθής καί ὁ ψευδής · ὁ δέ ἀγύμναστος οὐ μικρός ἄν εἰμί ζήτημα , πότερος αὐτός αἱρέω . παραγράφω δέ καί ὁ ῥῆσις αὐτός , ἐν ὅς δείκνυμι ὁ Χρύσιππος , ὡς οὐ εἰμί ὁ προγράφω λόγος ἀποδεικτικός . εἰμί δέ τοιόσδε . ἔχω δέ , ὡς φημί πολύς αὐτός ἐπί πᾶς , μή ποτέ εἰ καί οὗτος δίδωμι , καθά ἐπιπορεύομαι ἀπό ὁ κεφαλή εἰμί ὁ ἀρχή ἐπί ὁ λέγω μέρος ἐπιζητέω . σχεδόν γάρ , οἷος ἄν τις λέγω περί ὁ ὁ φωνή ἐκ ὁ στῆθος φέρω διά ὁ φάρυγξ ἀπό ὁ κεφαλή ποιός τις καταρχή γίγνομαι , τοιοῦτος ἔξεστι λέγω , ἐν ὁ καρδία μέν ὁ ἡγεμονικός εἰμί , ὁ δέ ὁ κίνησις ἀρχή ἀπό ὁ κεφαλή εἰμί . ὅς δή γάρ βούλομαι λέγω ὁ Χρύσιππος ἐν ὅδε ὁ ῥῆσις , τοιοῦτος εἰμί . εἰ καί συγχωρέω τις , ἀρχή εἰμί νεῦρον ὁ κεφαλή , οὐ πάντως ἐν αὐτός συγχωρέω ὁ ἡγεμονικός ὑπάρχω . ὅς γάρ ἐκεῖνος δύναμαι λέγω ὑπέρ ὁ ὁ φωνή ἐκ ὁ στῆθος διά ὁ φάρυγξ ἐκφέρω , ὁ ἀρχή ὁ ἐνέργεια ὁ μόριον ἐπιπέμπω ὁ κεφαλή , τοιοῦτος ἔξεστι λέγω ὑπέρ ὁ νεῦρον ἐγώ , ὡς ἐκ μέν ὁ κεφαλή ἄρχω , ἀπό δέ ὁ καρδία ὁ ἐνέργεια ἔχω . ὥστε , ὅτι δυνατός εἰμί ἐκ ὁ στῆθος τε καί διά ὁ φάρυγξ ἐκπέμπω ὁ φωνή , ἀρχή ὁ κίνησις ὁ ἐνταῦθα μόριον παρέχω ὁ κεφαλή , αὐτός ὁ Χρύσιππος ὁμολογέω . οὔκουν χράω εἰμί ὡς ἀποδεικτικός ὁ λόγος , καθά ὁ πολύς ﻿ ὁ Στωϊκός ὑπολαμβάνω . ἐπιχειρέω γάρ , ὡς λέγω , ἀπό ὁ κατά ὁ θέσις ἐγγύτης , ὅθεν καί λείπω ἡγέομαι ὁ ὁ Ζήνων λόγος λῆμμα πρός ὁ τέλειος ἐρωτάω . δείκνυμι δέ ἄν ἐναργής οὗτος , ὁ λῆμμα μεταλαμβάνω ἐπί ὁ σαφής , ὡς εἰμί ὁ λόγος τοιόσδε · φωνή διά φάρυγξ ἐκπέμπω . εἰ δέ εἰμί ἐκ ὁ ἐγκέφαλος ἐκπέμπω , οὐ ἄν διά φάρυγξ ἐκπέμπω . ὅθεν δέ λόγος , καί φωνή ἐκεῖθεν ἐκπέμπω . λόγος δέ ἐκ διάνοια ἐκπέμπω . ὥστε οὐ εἰμί ἐν ὁ ἐγκέφαλος ὁ διάνοια . ὁ μέν οὖν πρῶτος λῆμμα ὁ πρός αἴσθησις ἐναργής εἰμί , ὥστε οὐδέ ἀπόδειξις αὐτός δέω . πιστός γάρ ἐκ αὐτός ὑπάρχω πᾶς ὁ πρός αἴσθησις ἐναργής . ὁ δέ δεύτερος οὔτε ὁ πρός αἴσθησις οὔτε ὁ πρός νόησις ἐναργής εἰμί . ὁ ἀρχή γάρ οὐδέ ἐκ ὁ πρῶτος ἀξίωμα ὑπάρχω . ἀλλά χρή ὧδε πως ἐρωτάω ὁ λόγος , εἴπερ ἐκ ὁ πρῶτος τε καί ἀποδεικτικός μέλλω ἄρχω . φωνή διά φάρυγξ ἐκπέμπω . πᾶς δέ ὁ διά τις ἐκπέμπω ἐκ ὁ συνεχής αὐτός μόριον ἐκπέμπω . οὐ εἰμί δέ ἐγκέφαλος ὁ φάρυγξ συνεχής · οὐ ἄρα ἐκ ἐγκέφαλος ἐκπέμπω . μετά δέ οὗτος ὁ λόγος αὖθις ἕτερος χρή ἐρωτάω , ὁ συμπέρασμα λῆμμα ποιέω , ὡς εἰμί τοιόσδε . ὁ ὅθεν ὁ φωνή ἐκπέμπω , ἐκεῖθεν καί ὁ σημαίνω φωνή , τουτέστι ὁ λόγος . ἐκ δέ διάνοια ὁ λόγος ἐκπέμπω , ἀλλά οὐ ἐκ ὁ ἐγκέφαλος · οὐ ἄρα ἐν ὁ ἐγκέφαλος εἰμί ὁ διάνοια . οὕτως μέν χρή ἐρωτάω ὁ λόγος ὑπό ὁ Ζήνων , εἰ μηδείς ὁ λῆμμα μέλλω μήτε παραλείπω , μήτε ἐκ περισσός παραλαμβάνω . ἔνειμι δέ καί σύντομος ἔτι κατά ὅδε ὁ λόγος ἐρωτάω , συντίθημι ὁ λόγος ἀμφότερος εἰς αὐτός . ὁ λόγος διά φάρυγξ ἐκπέμπω . πᾶς δέ ὁ διά τις ἐκπέμπω ἐκ ὁ συνεχής αὐτός μόριον ἐκπέμπω . ὥστε καί ὁ λόγος ἐκ ὁ συνεχής ὁ φάρυγξ μόριον ἐκπέμπω . ἐγκέφαλος δέ οὐ εἰμί συνεχής ὁ φάρυγξ · οὐ ἄρα ἐκ ἐγκέφαλος ὁ λόγος ἐκπέμπω . ἀλλά ἐκ ὁ διάνοια ἐκπέμπω · οὐ ἄρα ἐν ἐγκέφαλος εἰμί ὁ διάνοια . ἔξεστι δέ δηλονότι καί ὁ κυριεύω λέγω ἀντί ὁ ὁ διάνοια ὄνομα . ὡσαύτως δέ καί ὁ ἡγεμονικός , καί ὁ ἡγεμονέω , καί ὁ ἡγέομαι , καί ὁ δεσπόζω , καί ὁ ἄρχω , καί ὁ λογίζομαι , καί ὁ νοέω , καί ὁ φρονέω . οὐδείς γάρ διαφέρω ἡγέομαι , ὅπως ἄν τις ὀνομάζω ἐθέλω , αὐτός φυλάσσω ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα . εἰ οὕτως ἅπας ἐρωτάω ὁ λόγος , καί μή ὁ ἀναγκαῖος ὁ λῆμμα παραλείπω , ἐν ὅς δηλόω ὁ πᾶς , ὁ διά τις ἐκπέμπω , ἐκ ὁ συνεχής αὐτός μόριον ἐκπέμπω , ὁ δέ οὐ ἀναγκαῖος μή μάτην προστίθημι , εὐφώρατος ἄν εἰμί ὁ λόγος , ἀπό τε ὁ θέσις ἐπιχειρέω ὁρμάω , οὐ ἀποδείκνυμι τε ὁ πρόκειμαι . εἰ μέν γάρ ὁ ἐκ πρόθεσις ἔγκειμαι κατά ὁ λῆμμα ὁ λέγω , ἐκ ὁ διάνοια ἐκπέμπω ὁ λόγος , ψευδής εἰμί φημί αὐτός · μή γάρ ἐκ ὁ διάνοια , ἀλλά ὑπό ὁ διάνοια αὐτός ἐκπέμπω . εἰ δέ ὁ ὑπό πρόθεσις ἐκ ὁ ἀπό δηλόω νομίζω , ὡς εἰμί ὁ λῆμμα τοιοῦτος , ὁ λόγος ὑπό ὁ διάνοια ἐκπέμπω , ὁ μέν λῆμμα φημί ἀληθής ὑπάρχω , ἀπέραντος δέ εἰμί ὁ λόγος , ὡς ἄν μηκέτι πᾶς ὁ λῆμμα ὅμοιος ἐρωτάω , ἀλλά ὁ μέν ὁ ἐκ , ὁ δέ ὁ ὑπό πρόθεσις ἔχω . εἰ δέ γε πᾶς ὅμοιος ἐρωτάω , κατά μέν ὁ ἐκ πρόθεσις ἐν ὁ πρότερος λῆμμα γίγνομαι ὁ ψεῦδος , κατά δέ ὁ ὑπό οὗτος μέν ἀληθής εἰμί , ὁ καθόλου δέ ὁ παραλείπω ὑπό αὐτός , ὡσαύτως δέ ὁ κατά μέρος ἄμφω ψευδής . ὁ μέν γάρ καθόλου γίγνομαι τοιοῦτος . ἅπας ὁ διά τις ἐκπέμπω ὑπό ὁ συνεχής αὐτός μόριον ἐκπέμπω , ὁ δέ κατά μέρος , ὁ λόγος , ὑπό ὁ ὁ φάρυγξ συνεχής μόριον ἐκπέμπω . οὐ γάρ ὑπό ὁ συνεχής , ἀλλά ἐκ ὁ συνεχής ἀληθής ἄν λέγω . δείκνυμι τοίνυν ἤδη σαφής ὁ κύριος ὁ λῆμμα παραλείπω αὐτός , ἤ ἑκών σοφιστικός , ἤ ἀέκων ὑπό ἀγυμνασία ὁ μέθοδος . διό καί παρακρούω ὁ ἀκροατής , οὐ δύναμαι ἀκριβής διαιρέω , πότερος ὁ λῆμμα εἰμί ἀληθής , εἴτε ὁ κατά ὁ ἐκ πρόθεσις ἐρωτάω , εἴτε ὁ κατά ὁ ὑπό · ὁ ἀρχή μέν γάρ οὐδέ λέγω αὐτός κατά γε ὁ λέξις , εἰς δέ γε ὁ σύστασις ὁ λόγος πᾶς , ὡς λέγω , προσχράομαι · ὁ γάρ , εἰ δέ εἰμί ἀπό ὁ ἐγκέφαλος ἐκπέμπω , οὐ ἄν διά φάρυγξ ἐκπέμπω , κατά ὁ ὁ παραλείπω λῆμμα δύναμις ἀληθής εἰμί φαντάζω . πᾶς οὖν ὁ ἁμάρτημα ὁ ὁ Ζήνων λόγος ὑπεύθυνος εἰμί κατά ὁ δεύτερος ὁ λῆμμα ὁ νυνί ἐγώ λέγω · πρῶτος μέν , ὅτι ὁ ἀπό πρόθεσις ἐν αὐτός παραλαμβάνω , δέω ἤτοι ὁ ἐκ , ἤ ὁ ὑπό · δεύτερος δέ , ὅτι ὁ κύριος παραλείπω , ὁ τε καθόλου , ὁ πᾶς δέ ὁ διά τις πέμπω ἐκ ὁ συνεχής μόριον αὐτός ἐκπέμπω , ὁ τε κατά μέρος , ὅτι ὁ φωνή καί ὁ λόγος ἐκ ὁ συνεχής ὁ φάρυγξ μόριον ἐκπέμπω . οὗτος γάρ οὕτως διορίζω , εἰ μέν κατά ὁ ἐκ πρόθεσις ἅπας ἐρωτάω ὁ λῆμμα , ψεῦδος εἰμί ὁ ὁ λόγος ἐκ ὁ διάνοια ἐκπέμπω · εἰ δέ κατά ὁ ὑπό , ὁ τε καθόλου ὁ νυνί λέγω , ὁ πᾶς διά τις ἐκπέμπω ὑπό ὁ συνεχής ἐκπέμπω , καί ὁ κατά μέρος , ὁ ὁ λόγος ὑπό ὁ ἐν ὁ λάρυγξ μόριον ἐκπέμπω . εἰ δέ μικτός ἐρωτάω , κατά τις μέν λῆμμα ὁ ἐκ πρόθεσις ﻿ ἀκριβής παραλαμβάνω , κατά ἑκάτερος δέ ὁ ὑπό , καθά εἰͅν ὁ ὁ λόγος ὑπό ὁ διάνοια ἐκπέμπω , ὁ μέν λῆμμα οὐδείς μέμφομαι , ὁ ὅλος δέ λόγος ἀπέραντος ὑπάρχω λέγω . οὐ γάρ ἔτι συνάπτω πρός ἀλλήλων ὁ κύριος ὁ συμπέρασμα πρότασις . εἰμί γάρ αὐτός ὁ μέν ἕτερος τοιοῦτος , ὁ λόγος ὑπό ὁ διάνοια ἐκπέμπω · ὁ δέ ἕτερος , ὁ λόγος ἐκ ὁ ἐγκέφαλος οὐ ἐκπέμπω . χρή δέ γε ἀμφότερος ἤτοι κατά ὁ ὑπό πρόθεσις , ἤ κατά ὁ ἐκ ἐρωτάω , ἵνα ἐπιφέρω τις κοινός αὐτός συμπέρασμα . τάχα ἄν ἔτι πολύς λέγω ὑπέρ ὁ ὁ λόγος μοχθηρία πειράω , εἰ μή καί ὁ Χρύσιππος γιγνώσκω τε ὁ ἀτοπία αὐτός καί ὁ τρόπος ὁ ἀπόληψις αὐτός γράφω διά ὅς ὀλίγος ἔμπροσθεν παρατίθημι ῥῆσις , ἐγχωρέω φάσκω ἐκ ὁ κατά στῆθος μέρος ἐκπέμπω ὁ λόγος , ὁ ἀρχή ὁ κίνησις ἐπιπέμπω ὁ κεφαλή , ὥσπερ γε καί ὁ νεῦρον πᾶς ὁ ἔκφυσις ἐκ ὁ κεφαλή ἔχω ὁ ἀρχή ὁ δύναμις ἀπό ὁ καρδία λαμβάνω . οὗτος μέν οὖν ὀρθός λέγω ὁ Χρύσιππος , καί διά οὗτος ἄν τις αὐτός καί μάλα μέμφομαι , διότι κατοράω ὁ ἀληθής ὅμως οὐ χράω · ὁ δέ ἀπό ὁ θέσις ἐπιχειρέω , καί οὗτος ὅσος μάλα ποιητής μαρτυρέω , ἤ ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος , ἤ ἐτυμολογία τις , ἤ τις τοιοῦτος ἕτερος , οὐ ὀρθός . καλός γάρ εἰμί ἐπιμένω ὁ κατά ὁ ἀποδεικτικός μέθοδος ὑπολαμβάνω λῆμμα ἐξετάζω τε καί κρίνω διά ὁ αἴσθησις . αὐτός δέ , ὥσπερ οὐ κατά ἐπιστήμη , ἀλλά κατά τύχη λέγω ὁ ἀληθής , ἀποχωρέω τε ὁ ζήτησις αὐτός καί ποιητής ἐπάγω μάρτυς .