galenus.de-placitis-hippocratis-et-platonis 3.2
Οὐ μὴν τοῦτό γ’ ἦν σοι τὸ ἀμφισβητούμενον , εἰ τὸ θυμούμενον τῆς ψυχῆς ἐν καρδίᾳ κατῴκισται , ἀλλ’ εἰ τὸ λογιζόμενον , ὅπερ ἐχρῆν ἀποδείξαντα μὴ πολλὰ κάμνειν ὑπὲρ τοῦ θυμουμένου , μηδ’ ἐμπιπλάναι τὸ βιβλίον ἐπῶν ποιητικῶν , ὧν ἐφεξῆς γράφεις ὡδί . Ὅς γε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο Ἀνδρὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός . καὶ πάλιν · Ὁ θυμὸς αὐτὸν τῶν φρενῶν ἐξῇρεν ἄνω . καὶ πάλιν · Πηδῶν δ’ ὁ θυμὸς ἔνδοθεν μαντεύεται . καὶ μυρία ἕτερα τοιαῦτα παρ’ ὅλον τὸ γράμμα , κατασκευάζοντα τὸ θυμούμενον ὑπάρχειν ἐν τῇ καρδίᾳ , δέον μὴ τοῦτο δεικνύειν , ἀλλὰ τὸ λογιζόμενον , ἢ νὴ Δία , εἴπερ ἀδύνατος ἦν ἄντικρυς ἐπιδεικνύναι τοῦτο , πειρασθῆναι γοῦν ἐπιχειρῆσαι δεῖξαι , καθ’ ἓν τοῦτο τὸ μόριον εἶναι τό τε θυμούμενον τῆς ψυχῆς καὶ τὸ λογιζόμενον . ὁ δέ γε τουτὶ μὲν οὐδ’ ἐπεχείρησε πρᾶξαι κατ’ οὐδὲν μέρος τοῦ βιβλίου , χρῆται δὲ διὰ παντὸς ἐξ ἑτοίμου λαμβάνων . εὐθὺς γοῦν ἐν τοῖς ἐφεξῆς οὕτω γράφει . τῆς μὲν ὀργῆς γιγνομένης ἐνταῦθα , εὔλογον καὶ τὰς λοιπὰς ἐπιθυμίας ἐνταῦθ’ εἶναι , καὶ νὴ Δία τὰ λοιπὰ πάθη , καὶ τοὺς διαλογισμοὺς , καὶ ὅσον τούτοις ἐστὶ παραπλήσιον . οὐδὲν γὰρ ἀναγκαῖον , ἔνθα τὰ πάθη , καὶ τοὺς διαλογισμοὺς ἐνταῦθ’ ὑπάρχειν , ὡς , εἴ γε τοῦτ’ ἐκ προχείρου τις ἀξιώσειε λαμβάνειν , αὐτὸ τὸ ζητούμενον λήψεται . Πλάτωνος μὲν γὰρ λέγοντος , οὐκ ἐκ ταὐτοῦ μέρους ὁρμᾶσθαι λογισμόν τε καὶ θυμὸν καὶ ἐπιθυμίαν , Ζήνωνος δὲ ἐν καρδίᾳ καθιδρύοντος ἅπαντα , προσῆκον ἦν , οἶμαι , καὶ Χρυσίππῳ καὶ παντὶ τῷ μετὰ Πλάτωνα καὶ Ζήνωνα κρίνοντι τὰ δόγματα τῶν ἀνδρῶν , προσθεῖναι θατέρῳ μὲν αὐτῶν ἀπόδειξιν , θατέρῳ δ’ ἔλεγχόν τινα . τὸ δὲ χωρὶς ἀποδείξεως ἀποφήνασθαι , καθάπερ ὁ Χρύσιππος ἐποίησεν , ὡς , ἔνθ’ ἂν ᾖ τὸ παθητικὸν · τῆς ψυχῆς , ἐνταῦθα καὶ τὸ λογιστικὸν ὑπάρχειν , τοσούτου δεῖ φιλοσόφῳ προσήκειν , ὥστ’ οὐδ’ οἱ ῥήτορες , οὐδ’ οἱ σοφισταὶ πράττουσιν αὐτό · πειρῶνται γοῦν κᾀκεῖνοι πίστεσί τισι πιθαναῖς χρῆσθαι . τὸ δὲ ἕκαστον τῶν ζητουμένων ἐξ ἑτοίμου λαμβάνειν οὔτε σοφισταῖς , οὔτε ῥήτορσιν , οὔτε διαλεκτικοῖς , οὔτ’ ἀποδεικτικοῖς , οὐδ’ ὅλως οὐδενὶ τῶν πάντων προσήκει . κάλλιον οὖν ἦν , οἶμαι , καθάπερ ὁ Πλάτων ἀποδεῖξαι προὐθυμήθη τὸ ἑαυτοῦ δόγμα , καὶ τὸν Χρύσιππον οὕτω πειρασθῆναι τὸ τοῦ Ζήνωνος ἀποδεῖξαι , καὶ μὴ πλῆθος ἐπῶν παραγράφειν ἐξ ἁπάντων τῶν ποιητῶν ἐκλέγοντα , δεικνύντων ὀργὴν , καὶ θυμὸν , καὶ φόβον , καὶ δειλίαν , καὶ θράσος , καὶ θάρσος , καὶ καρτερίαν , ὅσα τ’ ἄλλα τοιαῦτα , τὰ μὲν ἐνεργείας τινὰς εἶναι , τὰ δὲ παθήματα τῆς καρδίας . τί γὰρ αὐτῷ βούλεται ταυτὶ τὰ ἔπη τὰ ἐξ Ὁμήρου συνειλεγμένα ; Κραδίη δέ οἱ ἔνδον ὑλάκτει . καί · Στῆθος δὲ πλήξας κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ · Τέτλαθι δὴ κραδίη , καὶ κύντερον ἄλλό ποτ’ ἔτλης . καί · Ὣς πυκιναῖς στήθεσσιν ἀναστενάχιζ’ Ἀγαμέμνων Νειόθεν ἐκ κραδίης , περὶ γὰρ δὴ ἐν νηυσὶν Ἀχαιῶν . καί · Ἀλλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλῳ . καί · Ἥρη δ’ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον , ἀλλὰ προσηύδα . καί · Ἀλλά τε καὶ μετόπισθεν ἔχει κότον , ὄφρα τελέσσῃ , Ἐν στήθεσσιν ἑοῖσιν . ἐν ἅπασι γὰρ τούτοις οὐ τὸ λογιστικὸν , ἀλλὰ τὸ θυμοειδὲς ἐν τῇ καρδίᾳ περιέχεσθαι δηλοῦται , ὥσπερ , οἶμαι , κᾀν τοῖσδε . Χόλος , ὅστ’ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι . καί · Ὅστε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο Ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός . καί · Κραδίῃ ἄληκτον πόλεμον πολεμίζειν , ἠδὲ μάχεσθαι . καὶ πρὸς τούτοις ἔτι · Οἱ γύοισι θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἔθηκε . καί · Δῦε δ’ ἄχος κραδίην Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος . καί · Ἐν δ’ ἄρα οἱ στήθεσσι μένος πατρώϊον ἧκε . καὶ — — Αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς Δεινὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔχει μεγαλήτορα θυμόν . καί · — — Σοὶ δ’ ἄληκτόν τε κακόν τε Θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι θεοὶ θέσαν εἵνεκα κούρης . καί · Ὣς Αἰνείᾳ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι γεγήθει . καί · Πρῆσεν ἐνὶ στήθεσσιν ἐρισθενέος Διὸς ἀλκὴν Γνώμεναι . καὶ πρὸς τούτοις ἔτι · Καὶ δέ μοι αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι Μᾶλλον ἐφορμᾶται πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι . καί · Ἐπὶ δ’ αὐτὸς ἄϋσε μάλα μέγα , τοῖσι δὲ θυμὸν Ἐν στήθεσσιν ἔθελξε , φόβου δ’ ἐμνήσατο Ἕκτωρ . καί · Νέστορ , ἔμ’ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ . καί · Οἱ περὶ μὲν πρόφρων κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ . καί · Ὦ γέρον , εἴθ’ , ὡς θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι , Ὥς τοι γούναθ’ ἕποιτο . καί · Οἶσθα γὰρ , οἷος θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι γυναικός . καί · — — Σὸν δὲ φίλον κῆρ Τετλάτω ἐν στήθεσσι κακῶς πάσχοντος ἐμοῖο . καί · Ὣς φάτο , τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε . καί · Τηλέμαχος δ’ ἐν μὲν κραδίῃ μέγα πένθος ἄεξεν . καί · Ὣς φάτ’ ἐνὶ στήθεσσι καθαπτόμενος φίλον ἦτορ . καί · Τῷδε μάλ’ ἐν ἐπίσῃ κραδία σημαίνεται τληυῖα . πάντα μὲν γὰρ ταῦτα τὰ ἔπη καὶ πρὸς τούτοις ἔτι μυρία ἕτερα τὸ πλῆθος ὧν Χρύσιππος παρατίθεται τὸ θυμοειδὲς ἐν τῇ καρδίᾳ φησὶν ὑπάρχειν . ἐγὼ δὲ εἰ πάντα παραγράφοιμι , πληρώσω τὸ βιβλίον , ὥσπερ καὶ ὁ Χρύσιππος ἐπλήρωσεν . ἀλλ’ ἐξ Ὁμήρου μὲν ἱκανὰ καὶ ταῦτα · τῶν δ’ ἐξ Ἡσιόδου παραγραφέντων ὑπὸ Χρυσίππου , παμπόλλων καὶ αὐτῶν ὄντων , ἀρκέσει μοι δυοῖν ἢ τριῶν ἐπιμνησθῆναι παραδειγμάτων ἕνεκα . Τοῦδε γὰρ ἀέξετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι . καί · Οἷον ἐνὶ στήθεσσι χόλον θυμαλγέ’ ἔχουσα . καί · Πάντων ἐν στήθεσσιν ἀέξετο θυμὸς ἀγήνωρ . ἐν οἷς ἐγὼ μὲν ἐκπλήττομαι τῆς μεγαλοψυχίας τὸν Χρύσιππον . δέον γὰρ , ὡς ἄνθρωπον ἀνεγνωκότα τοσούτους ποιητὰς , καὶ γινώσκοντα σαφῶς ἅπασι τοῖς δόγμασιν αὐτοῦ μαρτυροῦντας ἄλλοτε κατ’ ἄλλα τῶν ἐπῶν , ὥσπερ καὶ Πλούταρχος ἐπέδειξεν ἐν τοῖς τῶν Ὁμηρικῶν μελετῶν , ἐκλέγειν μὲν ἐξ αὐτῶν ὅσα μαρτυρεῖ τῷ σπουδαζομένῳ πρὸς αὐτοῦ δόγματι , παραλείπειν δὲ τὰ μαχόμενα , καὶ πᾶν ἐνίοτε κατασκευάζοντα τοὐναντίον , ὁ δ’ ὁμοίως ἑξῆς ἁπάντων μέμνηται . τὰ μὲν γὰρ τοιαῦτα τῶν ἐπῶν ἅπαντ’ ἐχρῆν ὑπ’ αὐτοῦ παραλελεῖφθαι , δι’ ὧν δὲ νοῦν καὶ φρένας καὶ διάνοιαν καὶ λογισμὸν εἶπέ τις ἐν καρδίᾳ περιέχεσθαι , συνάγειν ἔδει , καθάπερ ἔχει καὶ τὰ τοιαῦτα . Τότε δὴ στηθέων θ’ ἅμα φρένας ἐξέλετο Ζεύς . καί · Ἔγνως , Ἐννοσίγαιε , ἐμὴν ἐν στήθεσι βουλήν . καί · Αἰεί τοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι νόημα . καί · — — Οὔ μοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι νόημα . ὥσπερ γὰρ τοῦ προτέρου γένους τῶν ἐπῶν , δι’ ὧν ἐν τῇ καρδίᾳ δείκνυται τὰ τῆς ψυχῆς πάθη , παμπόλλη τις ἀφθονία παρὰ τοῖς ποιηταῖς ἐστιν , οὕτως οὐδὲ θατέρου ὀλίγα , ἐν οἷς τὸ λογιζόμενον ἐν καρδίᾳ τις ὅσον ἐπὶ τοῖς ποιηταῖς ἐπιδεῖξαι δυνήσεται .
Lemmas: οὐ μήν οὗτος γε εἰμί σύ ὁ ἀμφισβητέω , εἰ ὁ θυμόω ὁ ψυχή ἐν καρδία κατοικίζω , ἀλλά εἰ ὁ λογίζομαι , ὅς χρή ἀποδείκνυμι μή πολύς κάμνω ὑπέρ ὁ θυμόω , μηδέ ἐμπίμπλημι ὁ βιβλίον ἔπος ποιητικός , ὅς ἐφεξῆς γράφω ὡδί . ὅς γε πολύς γλυκύς μέλι καταλείβω Ἀνδρός ἐν στῆθος ἀέξω ἠΰτε καπνός . καί πάλιν · ὁ θυμός αὐτός ὁ φρήν ἐξαίρω ἄνω . καί πάλιν · πηδάω δέ ὁ θυμός ἔνδοθεν μαντεύομαι . καί μυρίος ἕτερος τοιοῦτος παρά ὅλος ὁ γράμμα , κατασκευάζω ὁ θυμόω ὑπάρχω ἐν ὁ καρδία , δέω μή οὗτος δείκνυμι , ἀλλά ὁ λογίζομαι , ἤ νή Ζεύς , εἴπερ ἀδύνατος εἰμί ἄντικρυς ἐπιδείκνυμι οὗτος , πειράω γοῦν ἐπιχειρέω δείκνυμι , κατά εἷς οὗτος ὁ μόριον εἰμί ὁ τε θυμόω ὁ ψυχή καί ὁ λογίζομαι . ὁ δέ γε οὗτος μέν οὐδέ ἐπιχειρέω πράσσω κατά οὐδείς μέρος ὁ βιβλίον , χράω δέ διά πᾶς ἐκ ἑτοῖμος λαμβάνω . εὐθύς γοῦν ἐν ὁ ἐφεξῆς οὕτως γράφω . ὁ μέν ὀργή γίγνομαι ἐνταῦθα , εὔλογος καί ὁ λοιπός ἐπιθυμία ἐνταῦθα εἰμί , καί νή Ζεύς ὁ λοιπός πάθος , καί ὁ διαλογισμός , καί ὅσος οὗτος εἰμί παραπλήσιος . οὐδείς γάρ ἀναγκαῖος , ἔνθα ὁ πάθος , καί ὁ διαλογισμός ἐνταῦθα ὑπάρχω , ὡς , εἰ γε οὗτος ἐκ πρόχειρος τις ἀξιόω λαμβάνω , αὐτός ὁ ζητέω λαμβάνω . Πλάτων μέν γάρ λέγω , οὐ ἐκ αὐτός μέρος ὁρμάω λογισμός τε καί θυμός καί ἐπιθυμία , Ζήνων δέ ἐν καρδία καθιδρύω ἅπας , προσήκω εἰμί , οἴομαι , καί Χρύσιππος καί πᾶς ὁ μετά Πλάτων καί Ζήνων κρίνω ὁ δόγμα ὁ ἀνήρ , προστίθημι ἕτερος μέν αὐτός ἀπόδειξις , ἕτερος δέ ἔλεγχος τις . ὁ δέ χωρίς ἀπόδειξις ἀποφαίνω , καθά ὁ Χρύσιππος ποιέω , ὡς , ἔνθα ἄν εἰμί ὁ παθητικός · ὁ ψυχή , ἐνταῦθα καί ὁ λογιστικός ὑπάρχω , τοσοῦτος δέω φιλόσοφος προσήκω , ὥστε οὐδέ ὁ ῥήτωρ , οὐδέ ὁ σοφιστής πράσσω αὐτός · πειράω γοῦν κᾀκεῖνος πίστις τις πιθανός χράω . ὁ δέ ἕκαστος ὁ ζητέω ἐκ ἑτοῖμος λαμβάνω οὔτε σοφιστής , οὔτε ῥήτωρ , οὔτε διαλεκτικός , οὔτε ἀποδεικτικός , οὐδέ ὅλος οὐδείς ὁ πᾶς προσήκω . καλός οὖν εἰμί , οἴομαι , καθά ὁ Πλάτων ἀποδείκνυμι προθυμέομαι ὁ ἑαυτοῦ δόγμα , καί ὁ Χρύσιππος οὕτως πειράω ὁ ὁ Ζήνων ἀποδείκνυμι , καί μή πλῆθος ἔπος παραγράφω ἐκ ἅπας ὁ ποιητής ἐκλέγω , δείκνυμι ὀργή , καί θυμός , καί φόβος , καί δειλία , καί θράσος , καί θάρσος , καί καρτερία , ὅσος τε ἄλλος τοιοῦτος , ὁ μέν ἐνέργεια τις εἰμί , ὁ δέ πάθημα ὁ καρδία . τίς γάρ αὐτός βούλομαι οὗτος ὁ ἔπος ὁ ἐκ Ὅμηρος συλλέγω ; καρδία δέ ἕ ἔνδον ὑλακτέω . καί · στῆθος δέ πλήσσω καρδία ἐνίπτω μῦθος · τλάω δή καρδία , καί κύντερος ἄλλος ποτέ τλάω . καί · ὡς πυκνός στῆθος ἀναστεναχίζω Ἀγαμέμνων Νειόθεν ἐκ καρδία , περί γάρ δή ἐν ναῦς Ἀχαιός . καί · ἀλλά ἐγώ οἰδάνω καρδία χόλος . καί · Ἥρα δέ οὐ χανδάνω στῆθος χόλος , ἀλλά προσαυδάω . καί · ἀλλά τε καί μετόπισθε ἔχω κότος , ὄφρα τελέω , Ἐν στῆθος ἑός . ἐν ἅπας γάρ οὗτος οὐ ὁ λογιστικός , ἀλλά ὁ θυμοειδής ἐν ὁ καρδία περιέχω δηλόω , ὥσπερ , οἴομαι , εἰͅν ὅδε . χόλος , ὅστε ἐφίημι πολύφρων περ χαλεπαίνω . καί · ὅστε πολύς γλυκύς μέλι καταλείβω Ἀνδρῶν ἐν στῆθος ἀέξω ἠΰτε καπνός . καί · καρδία ἄληκτος πόλεμος πολεμίζω , ἠδέ μάχομαι . καί πρός οὗτος ἔτι · ἕ γύος θάρσος ἐν στῆθος τίθημι . καί · δύο δέ ἄχος καρδία Λαερτιάδης Ὀδυσσεύς . καί · ἐν δέ ἄρα ἕ στῆθος μένος πατρώϊος ἵημι . καί — — ἀτάρ Ἀχιλλεύς Δεινός ἐν στῆθος ἔχω μεγαλήτωρ θυμός . καί · — — σύ δέ ἄληκτος τε κακός τε Θυμός ἐν στῆθος θεός τίθημι ἕνεκα κόρη . καί · ὡς Αἰνείας θυμός ἐν στῆθος γηθέω . καί · πρήθω ἐν στῆθος ἐρισθενής Ζεύς ἀλκή Γιγνώσκω . καί πρός οὗτος ἔτι · καί δέ ἐγώ αὐτός θυμός ἐν στῆθος φίλος Μᾶλλος ἐφορμάω πολεμίζω ἠδέ μάχομαι . καί · ἐπί δέ αὐτός αὔω μάλα μέγας , ὁ δέ θυμός Ἐν στῆθος θέλγω , φόβος δέ μιμνῄσκω Ἕκτωρ . καί · Νέστωρ , ἐγώ ὀτρύνω καρδία καί θυμός ἀγήνωρ . καί · ἕ περί μέν πρόφρων καρδία καί θυμός ἀγήνωρ . καί · ὦ γέρων , εἴτε , ὡς θυμός ἐν στῆθος φίλος , Ὥ σύ γόνυ ἕπομαι . καί · οἶδα γάρ , οἷος θυμός ἐν στῆθος γυνή . καί · — — σός δέ φίλος κέαρ Τετλαῖτος ἐν στῆθος κακός πάσχω ἐμός . καί · ὡς φημί , ὁ δέ θυμός ἐν στῆθος ὀρίνω . καί · Τηλέμαχος δέ ἐν μέν καρδία μέγας πένθος ἀέξω . καί · ὡς φημί ἐν στῆθος καθάπτω φίλος ἦτορ . καί · ὅδε μάλα ἐν ἐφίζω καρδία σημαίνω τληίσκω . πᾶς μέν γάρ οὗτος ὁ ἔπος καί πρός οὗτος ἔτι μυρίος ἕτερος ὁ πλῆθος ὅς Χρύσιππος παρατίθημι ὁ θυμοειδής ἐν ὁ καρδία φημί ὑπάρχω . ἐγώ δέ εἰ πᾶς παραγράφω , πληρόω ὁ βιβλίον , ὥσπερ καί ὁ Χρύσιππος πληρόω . ἀλλά ἐκ Ὅμηρος μέν ἱκανός καί οὗτος · ὁ δέ ἐκ Ἡσίοδος παραγράφω ὑπό Χρύσιππος , πάμπολυς καί αὐτός εἰμί , ἀρκέω ἐγώ δύο ἤ τρεῖς ἐπιμιμνῄσκομαι παράδειγμα ἕνεκα . ὅδε γάρ ἀέξω θυμός ἐν στῆθος φίλος . καί · οἷος ἐν στῆθος χόλος θυμαλγής ἔχω . καί · πᾶς ἐν στῆθος ἀέξω θυμός ἀγήνωρ . ἐν ὅς ἐγώ μέν ἐκπλήσσω ὁ μεγαλοψυχία ὁ Χρύσιππος . δέω γάρ , ὡς ἄνθρωπος ἀναγιγνώσκω τοσοῦτος ποιητής , καί γιγνώσκω σαφής ἅπας ὁ δόγμα αὐτός μαρτυρέω ἄλλοτε κατά ἄλλος ὁ ἔπος , ὥσπερ καί Πλούταρχος ἐπιδείκνυμι ἐν ὁ ὁ Ὁμηρικός μελετάω , ἐκλέγω μέν ἐκ αὐτός ὅσος μαρτυρέω ὁ σπουδάζω πρός αὐτός δόγμα , παραλείπω δέ ὁ μάχομαι , καί πᾶς ἐνίοτε κατασκευάζω ἐναντίος , ὁ δέ ὅμοιος ἑξῆς ἅπας μιμνῄσκω . ὁ μέν γάρ τοιοῦτος ὁ ἔπος ἅπας χρή ὑπό αὐτός παραλείπω , διά ὅς δέ νόος καί φρήν καί διάνοια καί λογισμός λέγω τις ἐν καρδία περιέχω , συνάγω δέω , καθά ἔχω καί ὁ τοιοῦτος . τότε δή στῆθος τε ἅμα φρήν ἐξαιρέω Ζεύς . καί · γιγνώσκω , Ἐννοσίγαιος , ἐμός ἐν στῆθος βουλή . καί · ἀεί σύ τοιοῦτος ἐν στῆθος νόημα . καί · — — οὐ ἐγώ τοιοῦτος ἐν στῆθος νόημα . ὥσπερ γάρ ὁ πρότερος γένος ὁ ἔπος , διά ὅς ἐν ὁ καρδία δείκνυμι ὁ ὁ ψυχή πάθος , πάμπολυς τις ἀφθονία παρά ὁ ποιητής εἰμί , οὕτως οὐδέ ἕτερος ὀλίγος , ἐν ὅς ὁ λογίζομαι ἐν καρδία τις ὅσος ἐπί ὁ ποιητής ἐπιδείκνυμι δύναμαι .