galenus.de-placitis-hippocratis-et-platonis 3.1
Ὅτι μὲν ἀναγκαῖόν ἐστιν οὐ φιλοσόφοις μόνον , ἀλλὰ καὶ ἰατροῖς , ὅσοι γε μὴ ἀλογίστως ἅπτονται τῆς τέχνης , ἐσκέφθαι περὶ τῶν διοικουσῶν ἡμᾶς δυνάμεων , ὁπόσαι τέ εἰσι κατὰ γένος , ὁποία τέ τις ἑκάστη κατ’ εἶδος , ἐν τίνι τε μάλιστα τοῦ ζώου μορίῳ καθίδρυται , διὰ τοῦ πρώτου δέδεικται λόγου . ὅτι δ’ οἱ κάλλιστα περὶ αὐτῶν ἀποφήναμενοι Πλάτων τε καὶ Ἱπποκράτης εἰσὶν , ἐῤῥέθη μὲν οὐκ ὀλίγα καὶ διὰ τοῦ πρώτου βιβλίου , τελεώτατα δὲ ἐπεξῆλθον τῷ λόγῳ κατὰ τὸ δεύτερον γράμμα , τὰς διαφορὰς ἁπάντων τῶν λημμάτων ἐκθέμενος , οἷς ἐχρήσαντο περὶ τοῦ προκειμένου δόγματος οἱ ἐπιφανέστατοι τῶν φιλοσόφων . ἀναγκαῖον δέ μοι δοκεῖ καὶ νῦν ἔτι περὶ αὐτῶν ἀναμνήσαντι περαίνειν οὕτω τὸν ὑπόλοιπον λόγον . τέτταρας ἔλεγον εἶναι τὰς πάσας διαφορὰς τῶν λημμάτων · ἔνια μὲν γὰρ αὐτῶν ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων τῷ μορίῳ λαμβάνεσθαι κατὰ τὴν τοῦ προβλήματος οὐσίαν , ἔνια δὲ ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων μὲν , οὐ μὴν κατὰ τὸ προβεβλημένον τε καὶ ζητούμενον , ἕτερα δὲ ἀπὸ τῶν ἔξωθεν μαρτύρων , πρὸς τούτοις δὲ καὶ τὸ τέταρτον ἀπὸ τῶν σοφιστικῶν λημμάτων , τοῖς τῆς λέξεως σχήμασι πρὸς ἀμφιβολίαν πεπανουργημένον . οὐκ ὀλίγα δὲ ἔγραψα παραδείγματα , ἀφ’ ὧν ἕκαστον τῶν λημμάτων ἐφευρίσκεται γένος , αὐτὰ τὰ ῥήματα τῶν χρωμένων αὐτοῖς προτιθέμενος . καὶ δὴ τοὺς λόγους αὐτῶν ἀνατρέπων ἱκανῶς βέλτιον ἐγνώκειν ἐν αὐτῷ τῷ τρίτῳ γράμματι τόν τ’ ἀριθμὸν καὶ τὰς οὐσίας τῶν ἀρετῶν διδάσκειν . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπέρχεταί μοι τῶν ἀρετῶν μνημονεύσαντι τὸ λέγειν τὸν ἀριθμὸν καὶ τὰς διαφορὰς τῶν συμβεβηκότων . καί τίς γε τῶν ἐπιφανεστάτων σοφιστῶν μοι φήσας , ὡς οὐ δυνατὸν ἀνατρέπειν , ὅσαπερ ὁ Χρύσιππος ἔγραψε περὶ τοῦ τὴν καρδίαν μόνην ἐν τῷ σώματι τοῦ ζώου ἀρχὴν εἶναι τοῦ ἡγεμονικοῦ , κατὰ τοῦτο τὸ τρίτον ὑπόμνημα ἐπεξελθεῖν με τῷ λόγῳ τά γ’ ἐλλείποντα παρεβίασεν . ἴσως μὲν οὖν τοῦτο αἴτιον αὐτὸ γενήσεται τοῦ ἐπαίνου , ἐπεί τοι οἱ μνημονεύοντες τῶν εἰρημένων ἐν τῷ δευτέρῳ λόγῳ γινώσκουσιν ἡμᾶς τὸ ἰσχυρόν τε καὶ γενναῖον ὧν ὁ Χρύσιππος εἶπεν ἀνατρέποντας , ἐάσαντάς τε τὰ ἀσθενέστατα , ἐπιδεικνύειν αὐτοῦ τὰ σφάλματα . λέγω δὴ , ὅτι ὁ Χρύσιππος κατὰ τὸν πρῶτον αὑτοῦ περὶ ψυχῆς λόγον τῶν μερῶν αὐτῆς τοῦ ἡγεμονικοῦ μνημονεύειν ἀρχόμενος , ἔνθα δεικνύναι πειρᾶται , τὴν ἀρχὴν τῆς ψυχῆς ἐν τῇ καρδίᾳ μόνῃ περιέχεσθαι , οὑτωσὶ λέγει · ἡ ψυχὴ πνεῦμά ἐστι σύμφυτον ἡμῖν συνεχὲς παντὶ τῷ σώματι διῆκον , ἔστ’ ἂν ἡ τῆς ζωῆς συμμετρία παρῇ ἐν τῷ σώματι . ταύτης οὖν τῶν μερῶν ἑκάστῳ διατεταγμένον μορίῳ , τὸ διῆκον αὐτῆς εἰς τὴν τραχεῖαν ἀρτηρίαν φωνὴν εἶναι , τὸ δὲ εἰς ὀφθαλμοὺς ὄψιν , τὰ δὲ εἰς ὦτα ἀκοὴν , τὰ δὲ εἰς ῥῖνας ὄσφρησιν , τὸ δ’ εἰς γλῶτταν γεῦσιν , τὸ δ’ εἰς ὅλην τὴν σάρκα ἁφὴν , καὶ τὸ εἰς ὄρχεις ἕτερόν τιν’ ἔχον τοιοῦτον λόγον σπερματικὸν , εἰς ὃ δὲ συμβαίνει πάντα ταῦτα , ἐν τῇ καρδίᾳ εἶναι , μέρος ὂν αὐτῆς τὸ ἡγεμονικόν . οὕτω δὲ ἐχόντων αὐτῶν , τὰ μὲν λοιπὰ συμφωνεῖται , περὶ δὲ τοῦ ἡγεμονικοῦ μέρους τῆς ψυχῆς διαφωνοῦσιν , ἄλλοι ἐν ἄλλοις λέγοντες αὐτὸ εἶναι τόποις . οἱ μὲν γὰρ περὶ τὸν θώρακά φασιν εἶναι αὐτὸ , οἱ δὲ περὶ τὴν κεφαλήν . κατὰ τὰ αὐτὰ δὲ ταῦτα διαφωνοῦσι , ποῦ τῆς κεφαλῆς καὶ τοῦ θώρακός ἐστιν , οὐ συμφωνοῦντες αὑτοῖς . Πλάτων δὲ καὶ τριμερῆ τὴν ψυχὴν φήσας εἶναι , τὸ μὲν λογιστικὸν ἔλεγεν ἐν τῇ κεφαλῇ εἶναι , τὸ δὲ θυμοειδὲς περὶ τὸν θώρακα , τὸ δὲ ἐπιθυμητικὸν περὶ τὸν ὀμφαλόν . οὕτω φαίνεται διαφεύγειν ὁ τόπος ἡμᾶς , οὔτ’ αἰσθήσεως ἐκφανοῦς γενομένης , ὅπερ ἐπὶ τῶν λοιπῶν συντετύχηκεν , οὔτε τῶν τεκμηρίων , δι’ ὧν ἄν τις συλλογίσαιτο τοῦτο . οὐδὲ γὰρ ἂν ἀντιλογία ἐπὶ τοσοῦτον προῆλθεν καὶ ἐν ἰατροῖς καὶ ἐν φιλοσόφοις . αὕτη πρώτη ῥῆσις γέγραπται ὑπὸ Χρυσίππου περὶ ἡγεμονικοῦ κατὰ τὸ πρότερον περὶ ψυχῆς . τὸ μὲν γὰρ ἥμισυ μέρος αὐτῷ τῆς βίβλου τὸ πρότερον ὑπὲρ οὐσίας ψυχῆς ἔχει τὴν σκέψιν . κατὰ δὲ τὸ ἐφεξῆς ἥμισυ τὸ ἀπὸ τῆς γεγραμμένης ῥήσεως ἀρχόμενον ἐπιδεικνύναι πειρᾶται , τὸ τῆς ψυχῆς ἡγεμονοῦν ἐν καρδίᾳ περιέχεσθαι . τὴν μὲν οὖν ἀρχὴν τοῦ λόγου δίκαιον ἀγάσασθαι · σαφῶς τε γὰρ ἅμα καὶ ἀκριβῶς , ὡς ἐχρῆν εἰπεῖν ἀρχόμενον ἄνδρα τηλικούτου δόγματος , εἴρηται Χρυσίππῳ . καὶ γὰρ , ὅτι Πλάτων τρία μέρη τῆς ψυχῆς ἐτίθετο , καὶ ἅ τινα ταῦτα , εἴρηκε , καὶ καθ’ οὕς τινας τόπους ἐν τοῖς ζώοις καθιδρυμένα , καὶ ὅτι λόγῳ χρὴ διασκέψασθαι περὶ τοῦ δόγματος ἐκφυγόντος τὰς αἰσθήσεις . τὰ δ’ ἐφεξῆς οὐκ ἔθ’ ὁμοίως ἔχει . δίκαιον γὰρ ἦν , οἶμαι , πρῶτον μὲν εἰπεῖν , ὑπὸ τίνων πιθανῶν ἀναπεισθεὶς ὁ Πλάτων οὕτως ἐδόξαζεν , ἔπειτα δὲ ἐξελέγξαι καὶ διαβαλεῖν αὐτὰ , κᾀπὶ τούτῳ τὴν ἑαυτοῦ κατασκευάσαι δόξαν , οὐκ ἐκ πιθανῶν ἐπιχειρημάτων , οἵοις ἔθος ἐστὶ χρῆσθαι σοφισταῖς τε καὶ ῥήτορσιν , ἀλλ’ ἐξ ἐπιστημονικῶν τε καὶ ἀποδεικτικῶν , ἃ δὴ μεταχειρίζεσθαι πρέπει φιλοσόφοις ἀνδράσιν ἀλήθειαν σπουδάζουσιν . ἆρ’ οὖν οὕτως ὁ Χρύσιππος ἔπραξεν , ἢ πᾶν τοὐναντίον ; ἐπελάθετο μὲν , ὡς μηδὲ προειρηκὼς ὅλως τι περὶ τῆς τοῦ Πλάτωνος δόξης , ἄρχεται δ’ ἐπιχειρεῖν ἀπὸ τοῦ γένους τῶν λημμάτων , ὃ κατὰ μαρτύρων δόξαν ἢ πλήθους , οὐ κατὰ τὴν τοῦ πράγματος φύσιν ἄξιον πιστεύεσθαι . παραγράψω δὲ καὶ τὴν ῥῆσιν αὐτὴν ᾧδέ πως ἔχουσαν · περὶ ὧν ἑξῆς ζητήσομεν παραπλησίως ἀπὸ τῆς κοινῆς ὁρμώμενοι φορᾶς καὶ τῶν κατὰ ταύτην εἰρημένων λόγων . κοινὴν ἐνταῦθα φορὰν ὁ Χρύσιππος εἴρηκε τὸ κοινῇ πᾶσιν ἀνθρώποις δοκοῦν . εἶτ’ ἐπιφέρων φησί · καὶ ἐπὶ τούτων ἱκανῶς φαίνονται ἐνηνέχθαι ἀπ’ ἀρχῆς εἰς τὸ εἶναι τὸ ἡγεμονικὸν ἡμῶν ἐν τῇ καρδίᾳ . εἶτ’ ἐφεξῆς τούτων ἁπτόμενος ἤδη τῶν προχειρημάτων αὐτῶν ᾧδέ πως γράφει κατὰ λέξιν · κοινῇ δέ μοι δοκοῦσιν οἱ πολλοὶ φέρεσθαι ἐπὶ τοῦτο , ὡσανεὶ συναισθανόμενοι περὶ τὸν θώρακα αὐτοῖς τῶν κατὰ τὴν διάνοιαν παθῶν γιγνομένων , καὶ μάλιστα καθ’ ὃν ἡ καρδία τέτακται τόπον , οἷον μάλιστα ἐπὶ τῶν λυπῶν καὶ τῶν φόβων , καὶ ἐπὶ τῆς ὀργῆς , καὶ μάλιστα τοῦ θυμοῦ , ἐκ τῆς καρδίας ἀναθυμιωμένου καὶ ὠθουμένου ἐκτὸς ἐπί τινα , καὶ ἐμφυσῶντος τὸ πρόσωπον καὶ τὰς χεῖρας , γίγνεται ἡμῖν ἔμφασις . ἐν τούτοις ἤδη πάνυ σφόδρα θαυμάζω τοῦ Χρύσιππου πάνθ’ ἅμα συγχέοντός τε καὶ ταράττοντος . εἰρηκώς τε γὰρ ὀλίγον ἔμπροσθεν , ὡς ὁ Πλάτων ἐν τοῖς περὶ τὸν θώρακα τόποις ὑπολαμβάνει τὸ θυμοειδὲς ὑπάρχειν , εἶτ’ ἀφ’ ὧν κινηθεὶς ἐπὶ τοῦθ’ ἧκεν ὑπερβὰς εἰπεῖν , ὑπερβὰς δὲ καὶ τὸ διαβαλεῖν αὐτὰ , κατασκευάζειν εὐθὺς ἄρχεται τὰ δοκοῦντα αὐτῷ πρώτου πάντων τῶν ἐπιχειρημάτων μνημονεύων , δι’ ὧν δείκνυται τὸ θυμοειδὲς ἐν τοῖς κατὰ τὸν θώρακα τόποις ὑπάρχον . οὐ γὰρ δὴ ἐξ ἄλλων πραγμάτων φαινομένων , ἢ ἐξ ὧν εἴρηκεν ὁ Χρύσιππος νῦν , ἐναργέστερον ἄν τις ἀποδείξειεν , ἐκ θώρακός τε καὶ καρδίας ὁρμᾶσθαι τὸν θυμόν . ὡσανεὶ γὰρ , φησὶν , ἀναθυμιωμένου τοῦ θυμοῦ ἐκ τῆς καρδίας καὶ ὠθουμένου ἐκτὸς ἐπί τινα , καὶ ἐμφυσῶντος τὸ πρόσωπόν τε καὶ τὰς χεῖρας , γίγνεται ἡμῖν ἔμφασις . ἐν ταύτῃ τῇ ῥήσει συγχωρεῖν ἔοικεν ὁ Χρύσιππος τῷ παλαιῷ λόγῳ ζέσιν τινὰ τῆς ἐμφύτου θερμότητος ὑπολαμβάνοντι γίγνεσθαι κατὰ τὴν καρδίαν ἐν τοῖς θυμοῖς , ᾗ ζέσει τό τε διαφυσᾶσθαι τὸ πρόσωπον ἕπεται , καὶ σύμπαν ἐρεύθειν τε καὶ θερμαίνεσθαι τὸ σῶμα , καὶ σφοδρῶς πηδᾷν τὴν καρδίαν σὺν ταῖς κατὰ τὸ ζῶον ἁπάσαις ἀρτηρίαις . ἆρ’ οὖν ὁ Πλάτων ἕτερόν τί φησιν , ἐπειδὰν ἐν Τιμαίῳ γράφῃ · τὴν δὲ καρδίαν ἅμα τῶν φλεβῶν καὶ πηγὴν τοῦ περιφερομένου κατὰ πάντα τὰ μέλη σφοδρῶς αἵματος εἰς τὴν δορυφορικὴν οἴκησιν κατέστησαν , ἵν’ ὅτε ζέσειε τὸ τοῦ θυμουμένου τοῦ λόγου παραγγείλαντος , ὅταν ἄδικος περὶ αὐτὰ γίγνηται πρᾶξις ἔξωθεν , ἢ καί τις ἀπὸ τῶν ἔνδοθεν ἐπιθυμιῶν ὀξέως διὰ πάντων τῶν στενωπῶν πᾶν ὅσον αἰσθητικὸν ἐν τῷ σώματι , τῶν τε παρακελεύσεων καὶ ἀπειλῶν αἰσθανόμενον , γίγνηται ἐπήκοον . ἔτι δὲ τούτοις ἐφεξῆς καὶ τάδε γράφει . τῇ δὲ δὴ πηδήσει τῆς καρδίας ἐν τῇ τῶν δεινῶν προσδοκίᾳ καὶ τῇ τοῦ θυμοῦ ἐγέρσει προγινώσκοντες , ὅτι οἷα διάπυρός γε ἡ τοιαύτη πᾶσα ἔμελλεν οἴκησις γίγνεσθαι τοῦ θυμουμένου , ἐπικουρίαν αὐτῇ μηχανώμενοι τὴν τοῦ πνεύμονος ἰδέαν ἐνεφύτευσαν . ὥστε , ὦ φίλτατε Χρύσιππε , τὰ Πλάτωνος δόγματα γράφεις , ἐπειδὰν ἐκ τῆς καρδίας ἀναθυμιᾶσθαί τε καὶ πρὸς τὸ ἐκτὸς ὠθεῖσθαι καὶ τὸ πρόσωπον ἐμφυσᾷν λέγῃς τὸν θυμόν .
Lemmas: ὅτι μέν ἀναγκαῖος εἰμί οὐ φιλόσοφος μόνος , ἀλλά καί ἰατρός , ὅσος γε μή ἀλόγιστος ἅπτω ὁ τέχνη , σκοπέω περί ὁ διοικέω ἐγώ δύναμις , ὁπόσος τε εἰμί κατά γένος , ὁποῖος τε τις ἕκαστος κατά εἶδος , ἐν τίς τε μάλα ὁ ζῷον μόριον καθιδρύω , διά ὁ πρῶτος δείκνυμι λόγος . ὅτι δέ ὁ καλός περί αὐτός ἀποφήναμενος Πλάτων τε καί Ἱπποκράτης εἰμί , λέγω μέν οὐ ὀλίγος καί διά ὁ πρῶτος βιβλίον , τέλειος δέ ἐπεξέρχομαι ὁ λόγος κατά ὁ δεύτερος γράμμα , ὁ διαφορά ἅπας ὁ λῆμμα ἐκτίθημι , ὅς χράω περί ὁ πρόκειμαι δόγμα ὁ ἐπιφανής ὁ φιλόσοφος . ἀναγκαῖος δέ ἐγώ δοκέω καί νῦν ἔτι περί αὐτός ἀναμιμνῄσκω περαίνω οὕτως ὁ ὑπόλοιπος λόγος . τέσσαρες λέγω εἰμί ὁ πᾶς διαφορά ὁ λῆμμα · ἔνιοι μέν γάρ αὐτός ἀπό ὁ ὑπάρχω ὁ μόριον λαμβάνω κατά ὁ ὁ πρόβλημα οὐσία , ἔνιοι δέ ἀπό ὁ ὑπάρχω μέν , οὐ μήν κατά ὁ προβάλλω τε καί ζητέω , ἕτερος δέ ἀπό ὁ ἔξωθεν μάρτυς , πρός οὗτος δέ καί ὁ τέταρτος ἀπό ὁ σοφιστικός λῆμμα , ὁ ὁ λέξις σχῆμα πρός ἀμφιβολία πανουργέω . οὐ ὀλίγος δέ γράφω παράδειγμα , ἀπό ὅς ἕκαστος ὁ λῆμμα ἐφευρίσκω γένος , αὐτός ὁ ῥῆμα ὁ χράω αὐτός προτίθημι . καί δή ὁ λόγος αὐτός ἀνατρέπω ἱκανός ἀγαθός γιγνώσκω ἐν αὐτός ὁ τρίτος γράμμα ὁ τε ἀριθμός καί ὁ οὐσία ὁ ἀρετή διδάσκω . κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος ἐπέρχομαι ἐγώ ὁ ἀρετή μνημονεύω ὁ λέγω ὁ ἀριθμός καί ὁ διαφορά ὁ συμβαίνω . καί τίς γε ὁ ἐπιφανής σοφιστής ἐγώ φημί , ὡς οὐ δυνατός ἀνατρέπω , ὅσος ὁ Χρύσιππος γράφω περί ὁ ὁ καρδία μόνος ἐν ὁ σῶμα ὁ ζῷον ἀρχή εἰμί ὁ ἡγεμονικός , κατά οὗτος ὁ τρίτος ὑπόμνημα ἐπεξέρχομαι ἐγώ ὁ λόγος ὁ γε ἐλλείπω παραβιάζομαι . ἴσως μέν οὖν οὗτος αἴτιος αὐτός γίγνομαι ὁ ἔπαινος , ἐπεί τοι ὁ μνημονεύω ὁ λέγω ἐν ὁ δεύτερος λόγος γιγνώσκω ἐγώ ὁ ἰσχυρός τε καί γενναῖος ὅς ὁ Χρύσιππος λέγω ἀνατρέπω , ἐάω τε ὁ ἀσθενής , ἐπιδείκνυμι αὐτός ὁ σφάλμα . λέγω δή , ὅτι ὁ Χρύσιππος κατά ὁ πρῶτος ἑαυτοῦ περί ψυχή λόγος ὁ μέρος αὐτός ὁ ἡγεμονικός μνημονεύω ἄρχω , ἔνθα δείκνυμι πειράω , ὁ ἀρχή ὁ ψυχή ἐν ὁ καρδία μόνος περιέχω , οὕτως λέγω · ὁ ψυχή πνεῦμα εἰμί σύμφυτος ἐγώ συνεχής πᾶς ὁ σῶμα διήκω , ἔστε ἄν ὁ ὁ ζωή συμμετρία παρέρχομαι ἐν ὁ σῶμα . οὗτος οὖν ὁ μέρος ἕκαστος διατάσσω μόριον , ὁ διήκω αὐτός εἰς ὁ τραχύς ἀρτηρία φωνή εἰμί , ὁ δέ εἰς ὀφθαλμός ὄψις , ὁ δέ εἰς οὖς ἀκοή , ὁ δέ εἰς ῥίς ὄσφρησις , ὁ δέ εἰς γλῶσσα γεῦσις , ὁ δέ εἰς ὅλος ὁ σάρξ ἁφή , καί ὁ εἰς ὄρχις ἕτερος τις ἔχω τοιοῦτος λόγος σπερματικός , εἰς ὅς δέ συμβαίνω πᾶς οὗτος , ἐν ὁ καρδία εἰμί , μέρος εἰμί αὐτός ὁ ἡγεμονικός . οὕτως δέ ἔχω αὐτός , ὁ μέν λοιπός συμφωνέω , περί δέ ὁ ἡγεμονικός μέρος ὁ ψυχή διαφωνέω , ἄλλος ἐν ἄλλος λέγω αὐτός εἰμί τόπος . ὁ μέν γάρ περί ὁ θώραξ φημί εἰμί αὐτός , ὁ δέ περί ὁ κεφαλή . κατά ὁ αὐτός δέ οὗτος διαφωνέω , ποῦ ὁ κεφαλή καί ὁ θώραξ εἰμί , οὐ συμφωνέω ἑαυτοῦ . Πλάτων δέ καί τριμερής ὁ ψυχή φημί εἰμί , ὁ μέν λογιστικός λέγω ἐν ὁ κεφαλή εἰμί , ὁ δέ θυμοειδής περί ὁ θώραξ , ὁ δέ ἐπιθυμητικός περί ὁ ὀμφαλός . οὕτως φαίνω διαφεύγω ὁ τόπος ἐγώ , οὔτε αἴσθησις ἐκφανής γίγνομαι , ὅς ἐπί ὁ λοιπός συντυγχάνω , οὔτε ὁ τεκμήριον , διά ὅς ἄν τις συλλογίζομαι οὗτος . οὐδέ γάρ ἄν ἀντιλογία ἐπί τοσοῦτος προέρχομαι καί ἐν ἰατρός καί ἐν φιλόσοφος . οὗτος πρῶτος ῥῆσις γράφω ὑπό Χρύσιππος περί ἡγεμονικός κατά ὁ πρότερος περί ψυχή . ὁ μέν γάρ ἥμισυς μέρος αὐτός ὁ βίβλος ὁ πρότερος ὑπέρ οὐσία ψυχή ἔχω ὁ σκέψις . κατά δέ ὁ ἐφεξῆς ἥμισυς ὁ ἀπό ὁ γράφω ῥῆσις ἄρχω ἐπιδείκνυμι πειράω , ὁ ὁ ψυχή ἡγεμονέω ἐν καρδία περιέχω . ὁ μέν οὖν ἀρχή ὁ λόγος δίκαιος ἄγαμαι · σαφής τε γάρ ἅμα καί ἀκριβής , ὡς χρή λέγω ἄρχω ἀνήρ τηλικοῦτος δόγμα , λέγω Χρύσιππος . καί γάρ , ὅτι Πλάτων τρεῖς μέρος ὁ ψυχή τίθημι , καί ὅς τις οὗτος , λέγω , καί κατά ὅς τις τόπος ἐν ὁ ζῷον καθιδρύω , καί ὅτι λόγος χρή διασκοπέω περί ὁ δόγμα ἐκφεύγω ὁ αἴσθησις . ὁ δέ ἐφεξῆς οὐ ἔτι ὅμοιος ἔχω . δίκαιος γάρ εἰμί , οἴομαι , πρῶτος μέν λέγω , ὑπό τίς πιθανός ἀναπείθω ὁ Πλάτων οὕτως δοξάζω , ἔπειτα δέ ἐξελέγχω καί διαβάλλω αὐτός , εἰͅπί οὗτος ὁ ἑαυτοῦ κατασκευάζω δόξα , οὐ ἐκ πιθανός ἐπιχείρημα , οἷος ἔθος εἰμί χράω σοφιστής τε καί ῥήτωρ , ἀλλά ἐκ ἐπιστημονικός τε καί ἀποδεικτικός , ὅς δή μεταχειρίζω πρέπω φιλόσοφος ἀνήρ ἀλήθεια σπουδάζω . ἆρα οὖν οὕτως ὁ Χρύσιππος πράσσω , ἤ πᾶς ἐναντίος ; ἐπιλανθάνω μέν , ὡς μηδέ προλέγω ὅλος τις περί ὁ ὁ Πλάτων δόξα , ἄρχω δέ ἐπιχειρέω ἀπό ὁ γένος ὁ λῆμμα , ὅς κατά μάρτυς δόξα ἤ πλῆθος , οὐ κατά ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἄξιος πιστεύω . παραγράφω δέ καί ὁ ῥῆσις αὐτός ὧδε πως ἔχω · περί ὅς ἑξῆς ζητέω παραπλήσιος ἀπό ὁ κοινός ὁρμάω φορά καί ὁ κατά οὗτος λέγω λόγος . κοινός ἐνταῦθα φορά ὁ Χρύσιππος λέγω ὁ κοινῇ πᾶς ἄνθρωπος δοκέω . εἶτα ἐπιφέρω φημί · καί ἐπί οὗτος ἱκανός φαίνω φέρω ἀπό ἀρχή εἰς ὁ εἰμί ὁ ἡγεμονικός ἐγώ ἐν ὁ καρδία . εἶτα ἐφεξῆς οὗτος ἅπτω ἤδη ὁ πρόχειρημα αὐτός ὧδε πως γράφω κατά λέξις · κοινῇ δέ ἐγώ δοκέω ὁ πολύς φέρω ἐπί οὗτος , ὡσανεί συναισθάνομαι περί ὁ θώραξ αὐτός ὁ κατά ὁ διάνοια πάθος γίγνομαι , καί μάλα κατά ὅς ὁ καρδία τάσσω τόπος , οἷος μάλα ἐπί ὁ λύπη καί ὁ φόβος , καί ἐπί ὁ ὀργή , καί μάλα ὁ θυμός , ἐκ ὁ καρδία ἀναθυμιάω καί ὠθέω ἐκτός ἐπί τις , καί ἐμφυσάω ὁ πρόσωπον καί ὁ χείρ , γίγνομαι ἐγώ ἔμφασις . ἐν οὗτος ἤδη πάνυ σφόδρα θαυμάζω ὁ Χρύσιππος πᾶς ἅμα συγχέω τε καί ταράσσω . λέγω τε γάρ ὀλίγος ἔμπροσθεν , ὡς ὁ Πλάτων ἐν ὁ περί ὁ θώραξ τόπος ὑπολαμβάνω ὁ θυμοειδής ὑπάρχω , εἶτα ἀπό ὅς κινέω ἐπί οὗτος ἥκω ὑπερβαίνω λέγω , ὑπερβαίνω δέ καί ὁ διαβάλλω αὐτός , κατασκευάζω εὐθύς ἄρχω ὁ δοκέω αὐτός πρῶτος πᾶς ὁ ἐπιχείρημα μνημονεύω , διά ὅς δείκνυμι ὁ θυμοειδής ἐν ὁ κατά ὁ θώραξ τόπος ὑπάρχω . οὐ γάρ δή ἐκ ἄλλος πρᾶγμα φαίνω , ἤ ἐκ ὅς λέγω ὁ Χρύσιππος νῦν , ἐναργής ἄν τις ἀποδείκνυμι , ἐκ θώραξ τε καί καρδία ὁρμάω ὁ θυμός . ὡσανεί γάρ , φημί , ἀναθυμιάω ὁ θυμός ἐκ ὁ καρδία καί ὠθέω ἐκτός ἐπί τις , καί ἐμφυσάω ὁ πρόσωπον τε καί ὁ χείρ , γίγνομαι ἐγώ ἔμφασις . ἐν οὗτος ὁ ῥῆσις συγχωρέω ἔοικα ὁ Χρύσιππος ὁ παλαιός λόγος ζέσις τις ὁ ἔμφυτος θερμότης ὑπολαμβάνω γίγνομαι κατά ὁ καρδία ἐν ὁ θυμός , ὅς ζέσις ὁ τε διαφυσάω ὁ πρόσωπον ἕπομαι , καί σύμπας ἐρεύθω τε καί θερμαίνω ὁ σῶμα , καί σφοδρός πηδάω ὁ καρδία σύν ὁ κατά ὁ ζῷον ἅπας ἀρτηρία . ἆρα οὖν ὁ Πλάτων ἕτερος τίς φημί , ἐπειδάν ἐν Τίμαιος γράφω · ὁ δέ καρδία ἅμα ὁ φλέψ καί πηγή ὁ περιφέρω κατά πᾶς ὁ μέλος σφοδρός αἷμα εἰς ὁ δορυφορικός οἴκησις καθίστημι , ἵνα ὅτε ζέω ὁ ὁ θυμόω ὁ λόγος παραγγέλλω , ὅταν ἄδικος περί αὐτός γίγνομαι πρᾶξις ἔξωθεν , ἤ καί τις ἀπό ὁ ἔνδοθεν ἐπιθυμία ὀξύς διά πᾶς ὁ στενωπός πᾶς ὅσος αἰσθητικός ἐν ὁ σῶμα , ὁ τε παρακέλευσις καί ἀπειλή αἰσθάνομαι , γίγνομαι ἐπήκοος . ἔτι δέ οὗτος ἐφεξῆς καί ὅδε γράφω . ὁ δέ δή πήδησις ὁ καρδία ἐν ὁ ὁ δεινός προσδοκία καί ὁ ὁ θυμός ἔγερσις προγιγνώσκω , ὅτι οἷος διάπυρος γε ὁ τοιοῦτος πᾶς μέλλω οἴκησις γίγνομαι ὁ θυμόω , ἐπικουρία αὐτός μηχανάομαι ὁ ὁ πνεύμων ἰδέα ἐμφυτεύω . ὥστε , ὦ φίλος Χρύσιππος , ὁ Πλάτων δόγμα γράφω , ἐπειδάν ἐκ ὁ καρδία ἀναθυμιάω τε καί πρός ὁ ἐκτός ὠθέω καί ὁ πρόσωπον ἐμφυσάω λέγω ὁ θυμός .