galenus.de-placitis-hippocratis-et-platonis 9.4
Προσθῶμεν οὖν ἔτι καὶ ἄλλο τῶν ὑφ’ Ἱπποκράτους γεγραμμένων παραδείγματος ἕνεκα τοῦ διακρίνειν ἐν τοῖς παραβαλλομένοις ὅσον καθ’ ὅμοιόν ἐστι , καὶ ὅσον ἀνόμοιον . ἔστι δ’ ἡ λέξις ἐκ τοῦ περὶ ἄρθρων συγγράμματος ᾧδέ πως ἔχουσα . γιγνώσκειν δ’ , εἰ ἐκπέπτωκεν ὁ βραχίων , τοῖσι χρὴ τοῖσι σημείοισι . τοῦτο μὲν , ἐπειδὴ δίκαιον ἔχουσι τὸ σῶμα οἱ ἄνθρωποι , καὶ τὰς χεῖρας , καὶ τὰ σκέλη , παραδείγματι χρὴ χρῆσθαι τῷ ὑγιεῖ πρὸς τὸ μὴ ὑγιὲς , μὴ τὰ ἀλλότρια ἄρθρα καθορῶντα , ( ἄλλοι γὰρ μᾶλλον ἄλλων ἔξαρθροι πεφύκασιν , ) ἀλλὰ τὰ αὐτοῦ τοῦ κάμνοντος , ὂν ἀνόμοιον τὸ ὑγιὲς τῷ κάμνοντι . καὶ τοῦτο εἴρηται μὲν ὀρθῶς . παραξύνεσιν δ’ ἔχει πάνυ πολλὴν διὰ τοιαῦτα , καὶ οὐκ ἀρκέει μοῦνον λόγῳ εἰδέναι τὴν τέχνην ταύτην , ἀλλὰ καὶ ὁμιλίῃ ὁμιλέειν . πολλοὶ γὰρ ὑπὸ ὀδύνης , ἢ καὶ ὑπὸ ἀλλοίης προφάσιος , οὐκ ἐξεστεώτων αὐτοῖσι τῶν ἄρθρων , ὅμως οὐ δύνανται εἰς τὰ ὅμοια σχήματα καθεστάναι , ἐς οἷά περ τὸ ὑγιεινὸν σῶμα σχηματίζεται . προξυνιέναι οὖν καὶ ἐννοεῖν καὶ τὸ τοιόνδε σχῆμα χρή . ἀτὰρ καὶ ἐν τῇ μασχάλῃ ἡ κεφαλὴ τοῦ βραχίονος φέρεται ἐγκειμένη πολλῷ μᾶλλον τοῦ ἐκπεπτωκότος , ἢ τοῦ ὑγιέος . τοῦτο δ’ ἄνωθεν κατὰ τὴν ἐπωμίδα κοῖλον φαίνεται τὸ χωρίον , καὶ τὸ τοῦ ἀκρωμίου ὀστέον ἐξέχον φαίνεται , ἅτε ὑποδεδυκότος ἤδη τοῦ ἄρθρου ἐς τὸ κάτω τοῦ χωρίου . παραξύνεσιν μὴν κᾀν τούτῳ ἔχει τινά . ἀλλ’ ὕστερον περὶ αὐτοῦ γραφήσεται , ἄξιον γὰρ γραφῆς ἐστι . τούτου δὲ τοῦ ἐκπεπτωκότος ὁ ἀγκὼν φαίνεται ἀφεστεὼς μᾶλλον ἀπὸ τῶν πλευρέων , ἢ ἀπὸ τοῦ ἑτέρου . εἰ μέντοι τις προσαναγκάζοι , προσάγεται μὲν , ἐπιπόνως δέ . τοῦτο δ’ ἄνωθεν τὴν χεῖρα ἆραι εὐθεῖαν παρὰ τὸ οὖς , ἐκτεταμένου τοῦ ἀγκῶνος , οὐ μᾶλλον δύνανται , ὥσπερ τὴν ὑγιέα , οὐδὲ παράγειν ἔνθα καὶ ἔνθα ὁμοίως . αὕτη μὲν ἡ τοῦ Ἱπποκράτους ῥῆσις ἡ αὐτὴ τῇ κατὰ τὸ Προγνωστικόν . ὡς γὰρ ἐκεῖ τὸ πρόσωπον ἡμᾶς τοῦ νοσοῦντος ἐκέλευσε σκοπεῖσθαι , πότερον ὅμοιόν ἐστιν ἢ ἀνόμοιον τῷ τῶν ὑγιαινόντων , μάλιστα δ’ εἰ αὐτὸ ἑαυτῷ , οὕτως νῦν τὸ ἐκπεπτωκὸς ἄρθρον τῷ ὑγιεῖ παραβάλλει τὴν παραβολὴν ποιούμενος ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ πεπονθότος ἀνθρώπου · ἀπάτη γὰρ , ἣν παραξύνεσιν ὠνόμασε , γίγνεται πολλάκις , ἐὰν τοῖς ἀλλοτρίοις ἄρθροις παραβάλλῃς αὐτό . καὶ μέντοι καὶ ὡς ἐκ τῶν κατὰ μέρος , εἰ ὅμοιόν ἐστι τῷ κατὰ φύσιν ἔχοντι τό γε πεπονθὸς , ἔνεστι διαγνῶναι , καθάπερ ἐν τῷ Προγνωστικῷ διῆλθεν , οὕτως κᾀνταῦθα , τὰ μὲν ἄλλα γράψας καλῶς , ἐν ᾧ δ’ ἄν τι σφαλείη διὰ τὴν πρὸς τὸ ἐξηρθρηκὸς ὁμοιότητα , τοῦτ’ ἐπισημῃνάμενος , ὡς παραξύνεσιν ἔχον καὶ αὐτό . ταπεινὴ γὰρ ἡ ἐπωμὶς οὐ μόνον ἐπὶ τῶν ἐξηρθρηκότων ἐστὶν , ἀλλὰ κᾀπὶ τῶν ἀπόσπασμα κατὰ τὸ ἀκρώμιον ἐχόντων , ὥστε συγχεῖσθαι κατὰ τοῦτο τὴν διάγνωσιν τῶν ἐξαρθρημάτων , εἰς κοινὸν σημεῖον ἀφικνουμένην τοῖς ἀπεσπασμένον ἔχουσι τὸ ἀκρώμιον . ἀλλὰ κᾷνταῦθα πάλιν , ὅπερ καθόλου διὰ τοῦ κατ’ ἰητρεῖον ἀπεφῄνατο , τοῦτο νῦν ἑνὸς εἴδους ἐποίησεν , ἐπιδείξας οὐ μόνον ᾗ ὅμοια τὰ σημεῖα τῶν δύο παθῶν ἐστιν , ἀλλὰ καὶ ᾗ ἀνόμοια . κοίλη μὲν οὖν ἡ ἐπωμὶς ἐπ’ ἀμφοῖν φαίνεται , τῶν δὲ ἄλλων συμπτωμάτων , ὧν τὸν κατάλογον ἔγραψεν ἐπὶ τῶν ἐξηρθρηκότων ὤμων , οὐδὲν συμβαίνει κατὰ τὰ τῶν ἀκρωμίων ἀποσπάσματα , περὶ ὧν κατὰ τὴν προγεγραμμένην ῥῆσιν οὕτως εἶπε . τούτου δὲ τοῦ ἐκπεπτωκότος ὁ ἀγκὼν φαίνεται ἀφεστεὼς μᾶλλον ἀπὸ τῶν πλευρῶν , ἢ τοῦ ἑτέρου . εἰ μέντοι τις προσαναγκάζοι , προσάγεται μὲν , ἐπιπόνως δέ . τοῦτο δὲ ἄνω ἀεῖραι τὴν χεῖρα ἰθεῖαν παρὰ τὸ οὖς , ἐκτεταμένου τοῦ ἀγκῶνος , οὐ μάλα δύναται , ὥσπερ καὶ τὴν ὑγιέα , οὐδὲ παράγειν ἔνθα καὶ ἔνθα ὁμοίως . ταῦτα μὲν ἐπὶ τῶν ἐξηθρηκότων φαίνεται γιγνόμενα , μηδὲν τοιοῦτον πασχόντων , οἷς ἀπέσπασται τὸ ἀκρώμιον · μόνοις γὰρ αὐτοῖς κοινόν ἐστι τὸ τὴν ἐπωμίδα φαίνεσθαι κοίλην . ἔστι δὲ καὶ κατὰ τοῦτο τὸ κοινὸν οὐ μόνον ὁμοιότης , ἀλλὰ καὶ ἀνομοιότης . φαίνεται γὰρ ὁ τόπος ὢν ταπεινότερος , οὐ μὴν καὶ γεγονώς γε κατὰ ἀλήθειαν ἑαυτοῦ ταπεινότερος , ὡς ἐπὶ τῶν ἐξηρθρηκότων ὤμων . ἐπ’ ἐκείνων μὲν γὰρ , τῆς κεφαλῆς τοῦ βραχίονος εἰς τὴν μασχάλην καταπεσούσης , ὁ πρότερον ὑπάρχων ὄγκος ἐν τῷ κατὰ τὴν ἐπωμίδα τόπῳ κατ’ ἀλήθειαν ἀπόλωλεν , ἐν δὲ τοῖς ἀποσπάσμασιν οὗτος μὲν ὁ αὐτὸς διαμένει , μεταστάντος δ’ εἰς ὕψος τοῦ ἀκρωμίου , φαντασία ψευδὴς γίγνεται τῆς τοῦ τόπου ταπεινώσεως . ἴσως οὖν ἄμεινόν ἐστι καὶ μίαν ἄλλην ἔτι παραγράψαι ῥῆσιν ἐκ τοῦ περὶ ἄρθρων , ἐν ᾗ καθ’ ἓν πάθος ἐπιδείκνυσιν ὁ Ἱπποκράτης ὁμοιότητά τε καὶ ἀνομοιότητα σφάλλουσαν τοὺς πολλοὺς τῶν ἰατρῶν . ὅταν τις ἐξαρθρήσῃ σπόνδυλος εἰς τὸ πρόσω ταπεινὸν , κατὰ τοῦτο γίγνεται τὸ χωρίον τῆς ῥάχεως . ἐνίοτε δὲ , περιθραυσθεισῶν τῶν κατὰ τοὺς σπονδύλους ὀπισθίων ἀποφύσεων , ἐξ ὧν ἡ τῆς ῥάχεως ἄκρα γεννᾶται , κοῖλος καὶ ταπεινὸς ὁ τόπος φαίνεται , καθάπερ ἐπὶ τῶν ἐξηρθρηκότων εἰς τὸ πρόσω σπονδύλων . ἔστι δὲ τοῦτο μὲν τὸ πάθος εὐιατότατον , ὀλεθριώτατον δὲ τὸ ἕτερον . ἀγνοοῦντας δὲ τῶν ἰατρῶν ἐνίους τὴν διαφορὰν αὐτῶν ὁ Ἱπποκράτης φησὶν οἴεσθαι τεθεραπευκέναι ῥᾳδίως τὴν εἰς τὰ πρόσω τῶν σπονδύλων μετάστασιν . ὀνομάζει δὲ τὴν εἰς τὸ πρόσω ταύτην , οὐ μόνον οὕτως , ἀλλὰ καὶ ἔσω καλῶν , ἔσω μὲν δηλονότι τὸ βάθος τοῦ σώματος , ἔξω δὲ τὸ ἐπιπολῆς ὄπισθέν τε καὶ πρόσθεν . ἔστι δ’ ἡ ῥῆσις αὐτοῦ , καθ’ ἣν γέγραπται ταῦτα , αὕτη . ἐκ δὲ τοῦ ὄπισθεν οὐ ῥηΐδιον τοιαύτην ἐξέλασιν γενέσθαι εἰς τὸ εἴσω , εἰ μὴ ὑπέρβαρύ τι ἄχθος ἐμπέσοι . τῶν τε γὰρ ὀστέων τῶν ἐκπεφυκότων ἔξωθεν ἕκαστον τοιοῦτόν ἐστιν , ὥστε πρόσθεν ἂν αὐτὸ καταγείη , πρὶν ἢ μεγάλην ῥοπὴν εἴσω ποιῆσαι , τούς τε ξυνδέσμους βιασάμενον καὶ τὰ ἄρθρα τὰ ἐνηλλαγμένα , ὅ τε αὖ νωτιαῖος πονοίη ἂν , εἰ ἐξ ὀλίγου χωρίου τὴν περικαμπὴν ἔχοι , τοιαύτην ἐξέλασιν ἐξαλλομένου σπονδύλου , ὅ τε ἐκπηδήσας σπόνδυλος πιέζοι ἂν τὸν νωτιαῖον , εἰ μὴ καὶ ἀποῤῥήξειε , πιεσθεὶς δ’ ἂν καὶ ἀπολελαμμένος πολλῶν καὶ μεγάλων καὶ ἐπικαίρων ἀπονάρκωσιν ποιήσειεν . ὥστ’ οὐκ ἂν μέλοι τῷ ἰατρῷ ὅπως χρὴ τὸν σπόνδυλον κατορθῶσαι , πολλῶν καὶ βιαίων ἄλλων κακῶν παρεόντων . ὥστε δὴ οὐδ’ ἐμβαλεῖν οἷόν τε οὔτε κατασείσειν , οὔτ’ ἄλλῳ οὐδενὶ τρόπῳ πρόδηλον τῶν τοιούτων , εἰ μή τις διατεμὼν τὸν ἄνθρωπον , ἔπειτα ἐμβαλόμενος ἐς τὴν κοιλίην ἐκ τοῦ εἴσωθεν τῇ χειρὶ ἐς τὸ ἔξω ἀντωθέοι . κᾀνταῦθα νεκρῷ μὲν οἷόν τε ποιέειν , ζῶντι δ’ οὐ πάνυ . διὰ τί δὲ ταῦτα γράφω ; ὅτι οἴονταί τινες ἰητρευκέναι τοὺς ἀνθρώπους , οἷσιν ἔσωθεν ἔπεσον σπόνδυλοι τελέως ὑπερβάντες τὰ ἄρθρα . καίτοι ῥηΐστην εἰς τὸ περιγενέσθαι τῶν διαστροφέων ταύτην ἔνιοι νομίζουσι καὶ οὐδὲν δέεσθαι ἐμβολῆς , ἀλλ’ αὐτομάτως ὑγιέα γενέσθαι τὰ τοιαῦτα . ἀγνοοῦσι δὲ πολὺ , καὶ κερδαίνουσιν , ὅτι ἀγνοοῦσι . πείθουσι γὰρ τοὺς πέλας , ἐξαπατῶνται δὲ διὰ τόδε · οἴονται τὴν ἄκανθαν τὴν ἐξέχουσαν κατὰ τὴν ῥάχιν ταύτην τοῦ σπονδύλου αὐτὰς εἶναι , ὅτι στρογγύλον αὐτῶν ἕκαστον φαίνεται ψαυόμενον , ἀγνοοῦντες , ὅτι τὰ ὀστέα ταῦτά ἐστι τὰ ἀπὸ τῶν σπονδύλων πεφυκότα , περὶ ὧν ὀλίγῳ ἔμπροσθεν εἴρηται . οἷσι δὲ σπόνδυλοι πολλοὶ προσωτέρω ἄπεισι , στενοτάτην γὰρ πάντων ζώων ἄνθρωπος κοιλίην ἔχει , ὡς ἐπὶ μεγέθει ἀπὸ τοῦ ὄπισθεν εἰς τὸ ἔμπροσθεν , ὅτι καὶ κατὰ τὸ στῆθος . ὅταν οὖν τι τούτων τῶν ὀστέων τῶν ὑπερεχόντων ἰσχυρῶς καταγῇ , ἤν τε ἓν , ἤν τε πλείω , ταύτῃ ταπεινότερον τὸ χωρίον γίνεται , ἢ τὸ ἔνθεν καὶ ἔνθεν . διὰ τοῦτο ἐξαπατῶνται οἰόμενοι , τοὺς σπονδύλους εἴσω οἴχεσθαι . ὅτι δὲ μεγίστην ἔχει δύναμιν ἡ τῶν ὁμοίων τε καὶ ἀνομοίων διάγνωσις , καὶ πᾶς τεχνίτης δεῖται διακρίνειν , εἰ ὅμοια ἢ ἀνόμοια τὰ πράγματά ἐστι , περὶ ἃ διατρίβει , ἀθρεῖν ἔνεστι κᾀκ τοῦδε τοῦ παραδείγματος . ἐπειδὴ γὰρ ἐν γυμνασίᾳ κεῖται τὸ πλεῖστον τῆς προκειμένης γνώσεως , οὐκ ἐν τοῖς καθόλου παραδείγμασι χρὴ βλέπειν , ἀλλ’ ἐν πολλοῖς τε καὶ ποικίλοις γυμνάζεσθαι , καὶ μάλιστα παρὰ τοῖς ἄριστα μεταχειρισαμένοις τὴν περὶ ταῦτα τέχνην Ἱπποκράτει τε καὶ Πλάτωνι .
Lemmas: προστίθημι οὖν ἔτι καί ἄλλος ὁ ὑπό Ἱπποκράτης γράφω παράδειγμα ἕνεκα ὁ διακρίνω ἐν ὁ παραβάλλω ὅσος κατά ὅμοιος εἰμί , καί ὅσος ἀνόμοιος . εἰμί δέ ὁ λέξις ἐκ ὁ περί ἄρθρον σύγγραμμα ὧδε πως ἔχω . γιγνώσκω δέ , εἰ ἐκπίπτω ὁ βραχίων , ὁ χρή ὁ σημεῖον . οὗτος μέν , ἐπειδή δίκαιος ἔχω ὁ σῶμα ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ χείρ , καί ὁ σκέλος , παράδειγμα χρή χράω ὁ ὑγιής πρός ὁ μή ὑγιής , μή ὁ ἀλλότριος ἄρθρον καθοράω , ( ἄλλος γάρ μάλα ἄλλος ἔξαρθρος φύω , ) ἀλλά ὁ αὐτός ὁ κάμνω , εἰμί ἀνόμοιος ὁ ὑγιής ὁ κάμνω . καί οὗτος λέγω μέν ὀρθός . παρασύνεσις δέ ἔχω πάνυ πολύς διά τοιοῦτος , καί οὐ ἀρκέω μόνος λόγος οἶδα ὁ τέχνη οὗτος , ἀλλά καί ὁμιλία ὁμιλέω . πολύς γάρ ὑπό ὀδύνη , ἤ καί ὑπό ἀλλοῖος πρόφασις , οὐ ἐξίστημι αὐτός ὁ ἄρθρον , ὅμως οὐ δύναμαι εἰς ὁ ὅμοιος σχῆμα καθίστημι , εἰς οἷος περ ὁ ὑγιεινός σῶμα σχηματίζω . προσύνειμι οὖν καί ἐννοέω καί ὁ τοιόσδε σχῆμα χρή . ἀτάρ καί ἐν ὁ μασχάλη ὁ κεφαλή ὁ βραχίων φέρω ἔγκειμαι πολύς μάλα ὁ ἐκπίπτω , ἤ ὁ ὑγιής . οὗτος δέ ἄνωθεν κατά ὁ ἐπωμίς κοῖλος φαίνω ὁ χωρίον , καί ὁ ὁ ἀκρώμιον ὀστέον ἐξέχω φαίνω , ἅτε ὑποδύω ἤδη ὁ ἄρθρον εἰς ὁ κάτω ὁ χωρίον . παρασύνεσις μήν εἰͅν οὗτος ἔχω τις . ἀλλά ὕστερον περί αὐτός γράφω , ἄξιος γάρ γραφή εἰμί . οὗτος δέ ὁ ἐκπίπτω ὁ ἀγκών φαίνω ἀφίστημι μάλα ἀπό ὁ πλευρά , ἤ ἀπό ὁ ἕτερος . εἰ μέντοι τις προσαναγκάζω , προσάγω μέν , ἐπίπονος δέ . οὗτος δέ ἄνωθεν ὁ χείρ ἀείρω εὐθύς παρά ὁ οὖς , ἐκτείνω ὁ ἀγκών , οὐ μάλα δύναμαι , ὥσπερ ὁ ὑγιής , οὐδέ παράγω ἔνθα καί ἔνθα ὅμοιος . οὗτος μέν ὁ ὁ Ἱπποκράτης ῥῆσις ὁ αὐτός ὁ κατά ὁ Προγνωστικός . ὡς γάρ ἐκεῖ ὁ πρόσωπον ἐγώ ὁ νοσέω κελεύω σκοπέω , πότερος ὅμοιος εἰμί ἤ ἀνόμοιος ὁ ὁ ὑγιαίνω , μάλα δέ εἰ αὐτός ἑαυτοῦ , οὕτως νῦν ὁ ἐκπίπτω ἄρθρον ὁ ὑγιής παραβάλλω ὁ παραβολή ποιέω ἐπί αὐτός ὁ πάσχω ἄνθρωπος · ἀπάτη γάρ , ὅς παρασύνεσις ὀνομάζω , γίγνομαι πολλάκις , ἐάν ὁ ἀλλότριος ἄρθρον παραβάλλω αὐτός . καί μέντοι καί ὡς ἐκ ὁ κατά μέρος , εἰ ὅμοιος εἰμί ὁ κατά φύσις ἔχω ὁ γε πάσχω , ἔνειμι διαγιγνώσκω , καθά ἐν ὁ Προγνωστικός διέρχομαι , οὕτως ᾀνταῦθη , ὁ μέν ἄλλος γράφω καλός , ἐν ὅς δέ ἄν τις σφάλλω διά ὁ πρός ὁ ἐξαρθρ́ληο ὁμοιότης , οὗτος ἐπισημῄνω , ὡς παρασύνεσις ἔχω καί αὐτός . ταπεινός γάρ ὁ ἐπωμίς οὐ μόνος ἐπί ὁ ἐξαρθράνω εἰμί , ἀλλά εἰͅπί ὁ ἀπόσπασμα κατά ὁ ἀκρώμιον ἔχω , ὥστε συγχέω κατά οὗτος ὁ διάγνωσις ὁ ἐξάρθρημα , εἰς κοινός σημεῖον ἀφικνέομαι ὁ ἀποσπάω ἔχω ὁ ἀκρώμιον . ἀλλά ε͂ͅνταῦθα πάλιν , ὅς καθόλου διά ὁ κατά ἰατρεῖον ἀποφῄναμαι , οὗτος νῦν εἷς εἶδος ποιέω , ἐπιδείκνυμι οὐ μόνος ᾗ ὅμοιος ὁ σημεῖον ὁ δύο πάθος εἰμί , ἀλλά καί ᾗ ἀνόμοιος . κοῖλος μέν οὖν ὁ ἐπωμίς ἐπί ἄμφω φαίνω , ὁ δέ ἄλλος σύμπτωμα , ὅς ὁ κατάλογος γράφω ἐπί ὁ ἐξαρθράνω ὦμος , οὐδείς συμβαίνω κατά ὁ ὁ ἀκρώμιον ἀπόσπασμα , περί ὅς κατά ὁ προγράφω ῥῆσις οὕτως λέγω . οὗτος δέ ὁ ἐκπίπτω ὁ ἀγκών φαίνω ἀφίστημι μάλα ἀπό ὁ πλευρά , ἤ ὁ ἕτερος . εἰ μέντοι τις προσαναγκάζω , προσάγω μέν , ἐπίπονος δέ . οὗτος δέ ἄνω ἀείρω ὁ χείρ ἰθύς παρά ὁ οὖς , ἐκτείνω ὁ ἀγκών , οὐ μάλα δύναμαι , ὥσπερ καί ὁ ὑγιής , οὐδέ παράγω ἔνθα καί ἔνθα ὅμοιος . οὗτος μέν ἐπί ὁ ἐξαθρέω φαίνω γίγνομαι , μηδείς τοιοῦτος πάσχω , ὅς ἀποσπάω ὁ ἀκρώμιον · μόνος γάρ αὐτός κοινός εἰμί ὁ ὁ ἐπωμίς φαίνω κοῖλος . εἰμί δέ καί κατά οὗτος ὁ κοινός οὐ μόνος ὁμοιότης , ἀλλά καί ἀνομοιότης . φαίνω γάρ ὁ τόπος εἰμί ταπεινός , οὐ μήν καί γίγνομαι γε κατά ἀλήθεια ἑαυτοῦ ταπεινός , ὡς ἐπί ὁ ἐξαρθράνω ὦμος . ἐπί ἐκεῖνος μέν γάρ , ὁ κεφαλή ὁ βραχίων εἰς ὁ μασχάλη καταπίπτω , ὁ πρότερος ὑπάρχω ὄγκος ἐν ὁ κατά ὁ ἐπωμίς τόπος κατά ἀλήθεια ἀπόλλυμι , ἐν δέ ὁ ἀπόσπασμα οὗτος μέν ὁ αὐτός διαμένω , μεθίστημι δέ εἰς ὕψος ὁ ἀκρώμιον , φαντασία ψευδής γίγνομαι ὁ ὁ τόπος ταπείνωσις . ἴσως οὖν ἀγαθός εἰμί καί εἷς ἄλλος ἔτι παραγράφω ῥῆσις ἐκ ὁ περί ἄρθρον , ἐν ὅς κατά εἷς πάθος ἐπιδείκνυμι ὁ Ἱπποκράτης ὁμοιότης τε καί ἀνομοιότης σφάλλω ὁ πολύς ὁ ἰατρός . ὅταν τις ἐξαρθρέω σφόνδυλος εἰς ὁ πρόσω ταπεινός , κατά οὗτος γίγνομαι ὁ χωρίον ὁ ῥάχις . ἐνίοτε δέ , περιθραύω ὁ κατά ὁ σφόνδυλος ὀπίσθιος ἀπόφυσις , ἐκ ὅς ὁ ὁ ῥάχις ἄκρον γεννάω , κοῖλος καί ταπεινός ὁ τόπος φαίνω , καθά ἐπί ὁ ἐξαρθράνω εἰς ὁ πρόσω σφόνδυλος . εἰμί δέ οὗτος μέν ὁ πάθος εὐίατος , ὀλέθριος δέ ὁ ἕτερος . ἀγνοέω δέ ὁ ἰατρός ἔνιοι ὁ διαφορά αὐτός ὁ Ἱπποκράτης φημί οἴομαι θεραπεύω ῥᾴδιος ὁ εἰς ὁ πρόσω ὁ σφόνδυλος μετάστασις . ὀνομάζω δέ ὁ εἰς ὁ πρόσω οὗτος , οὐ μόνος οὕτως , ἀλλά καί ἔσω καλέω , ἔσω μέν δηλονότι ὁ βάθος ὁ σῶμα , ἔξω δέ ὁ ἐπιπολή ὄπισθεν τε καί πρόσθεν . εἰμί δέ ὁ ῥῆσις αὐτός , κατά ὅς γράφω οὗτος , οὗτος . ἐκ δέ ὁ ὄπισθεν οὐ ῥᾴδιος τοιοῦτος ἐξέλασις γίγνομαι εἰς ὁ εἴσω , εἰ μή ὕπερβαρς τις ἄχθος ἐμπίπτω . ὁ τε γάρ ὀστέον ὁ ἐκφύω ἔξωθεν ἕκαστος τοιοῦτος εἰμί , ὥστε πρόσθεν ἄν αὐτός κατάγνυμι , πρίν ἤ μέγας ῥοπή εἴσω ποιέω , ὁ τε σύνδεσμος βιάζω καί ὁ ἄρθρον ὁ ἐναλλάσσω , ὁ τε αὖ νωτιαῖος πονέω ἄν , εἰ ἐκ ὀλίγος χωρίον ὁ περικαμπή ἔχω , τοιοῦτος ἐξέλασις ἐξάλλομαι σπονδύλος , ὁ τε ἐκπηδάω σφόνδυλος πιέζω ἄν ὁ νωτιαῖος , εἰ μή καί ἀπορρήγνυμι , πιέζω δέ ἄν καί ἀπολαμβάνω πολύς καί μέγας καί ἐπίκαιρος ἀπονάρκωσις ποιέω . ὥστε οὐ ἄν μέλω ὁ ἰατρός ὅπως χρή ὁ σφόνδυλος κατορθόω , πολύς καί βίαιος ἄλλος κακός πάρειμι . ὥστε δή οὐδέ ἐμβάλλω οἷος τε οὔτε κατασείω , οὔτε ἄλλος οὐδείς τρόπος πρόδηλος ὁ τοιοῦτος , εἰ μή τις διατέμνω ὁ ἄνθρωπος , ἔπειτα ἐμβάλλω εἰς ὁ κοιλία ἐκ ὁ ἔσωθεν ὁ χείρ εἰς ὁ ἔξω ἀντωθέω . ᾀνταῦθη νεκρός μέν οἷος τε ποιέω , ζάω δέ οὐ πάνυ . διά τίς δέ οὗτος γράφω ; ὅτι οἴομαι τις ἰητρύημι ὁ ἄνθρωπος , ὅς ἔσωθεν πίπτω σφόνδυλος τέλειος ὑπερβαίνω ὁ ἄρθρον . καίτοι ῥᾴδιος εἰς ὁ περιγίγνομαι ὁ διαστροφή οὗτος ἔνιοι νομίζω καί οὐδείς δέω ἐμβολή , ἀλλά αὐτόματος ὑγιής γίγνομαι ὁ τοιοῦτος . ἀγνοέω δέ πολύς , καί κερδαίνω , ὅτι ἀγνοέω . πείθω γάρ ὁ πέλας , ἐξαπατάω δέ διά ὅδε · οἴομαι ὁ ἄκανθα ὁ ἐξέχω κατά ὁ ῥάχις οὗτος ὁ σπονδύλος αὐτός εἰμί , ὅτι στρογγύλος αὐτός ἕκαστος φαίνω ψαύω , ἀγνοέω , ὅτι ὁ ὀστέον οὗτος εἰμί ὁ ἀπό ὁ σφόνδυλος φύω , περί ὅς ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω . ὅς δέ σφόνδυλος πολύς πρόσω ἀπέρχομαι , στενός γάρ πᾶς ζῷον ἄνθρωπος κοιλία ἔχω , ὡς ἐπί μέγεθος ἀπό ὁ ὄπισθεν εἰς ὁ ἔμπροσθεν , ὅτι καί κατά ὁ στῆθος . ὅταν οὖν τις οὗτος ὁ ὀστέον ὁ ὑπερέχω ἰσχυρός κατάγνυμι , ἐάν τε εἷς , ἐάν τε πολύς , ταύτῃ ταπεινός ὁ χωρίον γίγνομαι , ἤ ὁ ἔνθεν καί ἔνθεν . διά οὗτος ἐξαπατάω οἴομαι , ὁ σφόνδυλος εἴσω οἴχομαι . ὅτι δέ μέγας ἔχω δύναμις ὁ ὁ ὅμοιος τε καί ἀνόμοιος διάγνωσις , καί πᾶς τεχνίτης δέω διακρίνω , εἰ ὅμοιος ἤ ἀνόμοιος ὁ πρᾶγμα εἰμί , περί ὅς διατρίβω , ἀθρέω ἔνειμι ἐͅκ ὅδε ὁ παράδειγμα . ἐπειδή γάρ ἐν γυμνασία κεῖμαι ὁ πολύς ὁ πρόκειμαι γνῶσις , οὐ ἐν ὁ καθόλου παράδειγμα χρή βλέπω , ἀλλά ἐν πολύς τε καί ποικίλος γυμνάζω , καί μάλα παρά ὁ ἀγαθός μεταχειρίζω ὁ περί οὗτος τέχνη Ἱπποκράτης τε καί Πλάτων .