galenus.de-placitis-hippocratis-et-platonis 8.9
Νυνὶ γὰρ ἀρκεῖ μόνον δεδηλῶσθαι περὶ ὧν ὁμολογεῖται καὶ διαφέρεται τῷ Ἱπποκράτει . προσθῶμεν οὖν αὐτῷ καὶ τἄλλα . φαίνεται γὰρ ἐν τῷ περὶ χρείας ἀναπνοῆς λόγῳ συνακολουθῶν ὁ Πλάτων τῷ Ἱπποκράτει , βουλομένῳ τὴν μὲν εἰσπνοὴν ἐμψύξεως ἕνεκα γίγνεσθαι τῆς ἐμφύτου θερμασίας , τὴν δὲ ἐκπνοὴν ἀποχύσεως καὶ διαπνοῆς τῶν λιγνυωδῶν περιττωμάτων . ἐν ᾗ δὲ ταῦτα λέγει ῥήσει , καὶ περὶ τοῦ φέρεσθαι τὸ ποτὸν εἰς τὸν πνεύμονα διῆλθεν , ἐχούσῃ κατὰ λέξιν οὕτως . τῇ δὲ δὴ πηδήσει τῆς καρδίας ἐν τῇ τῶν δεινῶν προσδοκίᾳ καὶ τῇ τοῦ θυμοῦ ἐγέρσει προγιγνώσκοντες , ὅτι διὰ πυρὸς ἡ τοιαύτη πᾶσα ἔμελλε διοίκησις γενέσθαι τῶν θυμουμένων , ἐπικουρίαν αὐτῇ μηχανώμενοι τὴν τοῦ πνεύμονος ἰδέαν ἐνεφύτευσαν , πρῶτον μὲν μαλακὸν καὶ ἄναιμον , εἶτα σήραγγας ἐντὸς ἔχουσαν οἷον σπόγγου κατατετρημένας , ἵνα τὸ πνεῦμα καὶ πόμα δεχομένη ψύχουσα ἀναπνοὴν καὶ ῥᾳστώνην ἐν τῷ καύματι παρέχοι . εἰ μὲν οὖν ἡγεῖται Πλάτων , ἅπαν τὸ πόμα καταπίνειν ἡμᾶς εἰς τὸν πνεύμονα , δίκαιός ἐστι καταγιγνώκεσθαι προφανέστατον πρᾶγμα μὴ γιγνώσκων · εἰ δὲ μέρος τι τοῦ πόματος ἡγεῖτο διὰ τῆς τραχείας ἀρτηρίας παρωθούμενον εἰς τὸν πνεύμονα καταφέρεσθαι , τῶν ἐνδεχομένων τι λέγει , παραπλησίως τε ἄλλων δογματικῶν , περὶ ὧν διαφέρονται πρὸς ἀλλήλους ἰατροί τε καὶ φιλόσοφοι . οὐ ταὐτὸν δ’ ἐστὶν ἢ ψεῦδός τι λέγειν , ἢ καταγέλαστον , ἐπείτοι καὶ αὐτὸν τὸν Ἐρασίστρατον ἐδείξαμεν ἔν τε τῷ περὶ χρείας ἀναπνοῆς καὶ σφυγμῶν χρείας τε ἅμα καὶ γενέσεως , ἔτι δὲ καταπόσεώς τε καὶ πέψεως ἐσφαλμένον , ἀλλ’ οὐ κατεγελάσαμεν αὐτοῦ , διότι μὴ πᾶν τὸ ψεῦδος εὐθύς ἐστι καὶ καταγέλαστον , ἐπείτοι καὶ περὶ φλεγμονῆς γενέσεως καὶ πυρετοῦ διαγνώσεως ἔν τε τοῖς περὶ φλεβοτομίας λόγοις καὶ ἄλλοις τισὶ θεραπευτικοῖς λογισμοῖς ἐδείχθη ἐσφαλμένος . καὶ μέντοι καὶ τῶν ἀπ’ αὐτοῦ τις ἀντιστρέψας τὸν λόγον ἡμᾶς φησι περὶ τούτων , οὐκ Ἐρασίστρατον , ἐσφάλθαι , οὐ μὴν οὔτε ἡμεῖς ἐκείνου καταγελάσομεν , οὔτ ἐκεῖνος ἡμῶν . ἀδήλων γὰρ ὄντων τῶν δογμάτων , καὶ τῇ διὰ τοῦ λόγου πίστει τοῖς μὲν πιθανῶν , τοῖς δ’ ἀπιθάνων φαινομένων , ὥσπερ τὸ τοῖς δόξασιν ἀληθὲς εἶναι συναγορεύειν ἀνεμέσητόν ἐστιν , οὕτω καὶ τὸ συγχωρεῖν ἑτέροις ἀντιλέγειν αὐτοῖς · τὸ δὲ σκώπτειν καὶ καταγελᾷν ὡς ἠλίθιον , ὃ δογματικῶς ἀμφισβητεῖται , προπετές . οἷόν ἐστι καὶ τὸ παραῤῥεῖν τι τοῦ πόματος εἰς τὸν πνεύμονα διά τε τοῦ λάρυγγος καὶ τῆς τραχείας ἀρτηρίας , οὐκ ἀθρόον , οὐδὲ διὰ μέσης τῆς εὐρυχωρίας τοῦ ὀργάνου φερόμενον , ἀλλὰ περὶ τὸν χιτῶνα αὐτὸν δροσοειδὲς καταῤῥέον . τοῦτο μὲν οὖν εἴτ’ ἀληθὲς , εἴτε ψεῦδός ἐστιν , ὀλίγον ὕστερον ἐπισκεψόμεθα . τὸν δὲ καταγέλαστον ὄντως λόγον , ὡς οὐκ εἰς τὴν γαστέρα φέροιτο διὰ τοῦ στομάχου τὸ ποτὸν , ἀλλ’ εἰς τὴν πνεύμονα διὰ τῆς ἀρτηρίας ἅπαν , οὐδαμόθι Πλάτων εἶπεν . ἐν γοῦν αὐτῷ τούτῳ τῷ βιβλίῳ , καθ’ ὃ τὴν προειρημένην περὶ τοῦ πόματος ῥῆσιν ἔγραψεν , εἰς τὴν κοιλίαν ἔφη τὸ πινόμενον ὥσπερ τὰ σιτία φέρεσθαι . καὶ οὐχ ἅπαξ τοῦτ’ εἶπεν , ἀλλὰ πάνυ πολλάκις , ὡς ἔνεστί σοι μαθεῖν ἐκ τῶν ῥήσεων αὐτοῦ , πρώτης μὲν τῆσδε μετὰ τέτταρας πρώτους στίχους τῆς προειρημένης ὑπ’ αὐτοῦ ῥήσεως γεγραμμένης . τὸ δὲ δὴ σιτίων τε καὶ ποτῶν ἐπιθυμητικὸν τῆς ψυχῆς , καὶ ὅσον ἔνδειαν διὰ τὴν τοῦ σώματος ἴσχει φύσιν , τοῦτο εἰς τὸ μεταξὺ τῶν φρενῶν καὶ τοῦ πρὸς τὸν ὀμφαλὸν ὅρου κατῴκισαν . οὐκ ἐν τῇ καρδίᾳ καὶ τῷ πνεύμονί φησι τὸ τῶν σιτίων καὶ ποτῶν ἐπιθυμητικὸν , ἀλλὰ κατωτέρω τοῦ διαφράγματος εἶναι , φρένας γὰρ οὐχ οὗτος μόνος , ἀλλὰ καὶ οἱ ἄλλοι παλαιοὶ τὸ διάφραγμα προσηγόρευον . κατωτέρω δὲ τῶν φρενῶν τούτων ἥ τε γαστὴρ κεῖται καὶ τὰ ἔντερα , καὶ τὸ ἧπαρ αὐτὸ , περὶ οὗ νῦν ποιεῖται τὸν λόγον . καὶ μέντοι καὶ μετ’ ὀλίγα πάλιν φησί · τὴν ἐσομένην ἡμῖν ποτῶν καὶ ἐδεσμάτων ἀκολασίαν ᾔδεσαν οἱ ξυντιθέντες ἡμῶν τὸ γένος , καὶ ὅτι τοῦ μετρίου καὶ ἀναγκαίου διὰ μαργότητα πολλῷ χρησοίμεθα πλέονι . ἵν’ οὖν μὴ φθορὰ διὰ νόσους ὀξείας γίγνοιτο , καὶ ἀτελὲς εὐθὺς τὸ γένος τὸ θνητὸν τελευτῴη , ταῦτα προορώμενοι τὴν γενησομένην πόματος ἐδέσματός τε τὴν ὀνομαζομένην κάτω κοιλίαν ὑποδοχὴν ἔθεσαν . καὶ κατωτέρω δὲ πάλιν ἐν ταὐτῷ συγγράμματι τάδε γράφει . ταὐτὸν δὴ καὶ περὶ τῆς παρ’ ἡμῖν κοιλίας διανοητέον , ὅτι σιτία μὲν καὶ ποτὰ , ὅταν εἰς αὐτὴν ἐμπέσῃ , στέγει , πνεῦμα δὲ καὶ πῦρ , μικρομερέστερα ὄντα τῆς αὐτῆς συστάσεως , οὐ δύναται . πάλιν οὖν κᾀνταῦθα σαφῶς εἶπεν , εἰς τὴν κοιλίαν ἡμῶν ἀφικνεῖσθαι τά τε σιτία καὶ τὰ πόματα . καὶ τοῦ γ’ ἐν αὐτῇ κατὰ τὴν τούτων μίξιν γενομένου χυμοῦ τὴν εἰς τὰς φλέβας ΄ἀνάδοσιν ὑδρείαν ὠνόμασε διὰ τὴν ὑγρότητα , λέγων ἐφεξῆς τοῖς προγεγραμμένοις οὕτως . τούτοις οὖν κατεχρήσατο ὁ θεὸς εἰς τὴν ἐκ τῆς κοιλίας ἐπὶ τὰς φλέβας ὑδρείαν . κᾀν τοῖς ἑξῆς δὲ πάλιν οὐ μετὰ πολλὰ τῶν εἰρημένων ᾧδέ πώς φησι . ὅταν γὰρ εἴσω καὶ ἔξω τῆς ἀναπνοῆς ἰούσης τὸ πῦρ ἐντὸς συνημμένον ἕπηται , διαιρούμενον δ’ ἀεὶ διὰ τῆς κοιλίας εἰσελθὸν τὰ σιτία καὶ ποτὰ λάβῃ , τήκει δὴ καὶ κατὰ τὰ σμικρὰ διαιροῦν διὰ τῶν ἐξόδων , ᾗπερ πορεύεται διάγον οἷον ἐκ κρήνης ἐπ’ ὀχετοὺς ἐπὶ τὰς φλέβας ἀντλοῦν ταῦτα ῥεῖν , ἢ ὥσπερ αὐλῶνος διὰ τοῦ σώματος τὰ τῶν φλεβῶν ποιεῖ ῥεύματα . καὶ διὰ τῶν ἑξῆς δὲ φυλάττειν φαίνεται τὴν αὐτὴν γνώμην , ἔν τε τοῖς περὶ τῆς ἀναπνοῆς καὶ πέψεως λόγοις ἅπασιν . ὥστε τῆς μὲν ἠλιθίου δόξης ἀπήλλακται , καὶ χρὴ τοὺς οἰηθέντας , αὐτὸν οὕτως ἀνόητον ὑπάρχειν , ὡς ὑπολαβεῖν , εἰς πνεύμονα φέρεσθαι τὸ ποτὸν ἅπαν , αὐτοὺς ἐγκαλεῖσθαι μᾶλλον ἐφ’ οἷς καταψεύδονται . περὶ δὲ τοῦ φέρεσθαί τι τοῦ πόματος εἰς τὸν πνεύμονα περὶ τὸν ἔνδοθεν χιτῶνα τοῦ τε λάρυγγος καὶ τῆς τραχείας ἀρτηρίας βουλόμενός τις αὐτὸς ἐφ’ ἑαυτοῦ πειραθῆναι δύναται , λαβὼν μὲν ἑστὼς τοῦ ὕδατος εἰς τὸ στόμα δαψιλὲς , εἶτα κατακλιθεὶς ὕπτιος , ὑπανοίγων τε βραχὺ τὸ στόμιον τοῦ λάρυγγος · ἐφ’ ἡμῖν γάρ ἐστιν ἀνοιγνύναι τε καὶ κλείειν αὐτό . παραῤῥέοντος γάρ τινος εἰς αὐτὸν ἐκ τοῦ στόματος , αἰσθήσεται βραχέος , ὃ δὴ καὶ γαργαλίζει καὶ παροξύνει πλέον γενόμενον . ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴν ἐρεθιζομένην βῆχα καρτερήσας τις δύναται κατασχεῖν , ὡς αὐτίκα παύσασθαι , βραχέος τοῦ γαργαλίζοντος ὄντος . ἐνίοτε δὲ καὶ βηχίον μικρὸν γενόμενον ἐσκέδασε τὸ γαργαλίζον , οὐδεμιᾶς ἀναπτύσεως γενομένης · ᾧ καὶ δῆλόν ἐστι τὸ ἀθρόον πόμα , καὶ πολὺ , καὶ τοσοῦτον , ὡς καταλαμβάνειν τὰς ὁδοὺς τοῦ πνεύματος , ἐρεθίζειν τὸ ζῶον εἰς βῆχα . τὸ δ’ οὕτως ὀλίγον , ὡς περὶ τὸν ἔνδον χιτῶνα τοῦ λάρυγγός τε καὶ τῆς τραχείας ἀρτηρίας ἐκχεῖσθαι δροσοειδῶς , οὔτε ἐρεθίζον , οὔθ’ ὅλως αἴσθησιν ἐργαζόμενον ἑαυτοῦ καταφερομένου διὰ τῆς ἀρτηρίας . ἀλλ’ εἰ καὶ ζῶον , ὅ τι ἂν ἐθελήσαις , διψῆσαι ποιήσεις , ὡς κεχρωσμένον ὕδωρ ὑπομεῖναι ποιεῖν , εἰ δοίης , εἴτε κυανῷ χρώματι χρώσας , εἴτε μίλτῳ , εἶτ’ εὐθέως σφάξας ἀνατέμοις , εὑρήσεις κεχρωσμένον τὸν πνεύμονα . δῆλον οὖν ἐστιν , ὅτι φέρεταί τι τοῦ πόματος εἰς αὐτόν .
Lemmas: νυνί γάρ ἀρκέω μόνος δηλόω περί ὅς ὁμολογέω καί διαφέρω ὁ Ἱπποκράτης . προστίθημι οὖν αὐτός καί ἄλλος . φαίνω γάρ ἐν ὁ περί χρεία ἀναπνοή λόγος συνακολουθέω ὁ Πλάτων ὁ Ἱπποκράτης , βούλομαι ὁ μέν εἰσπνοή ἔμψυξις ἕνεκα γίγνομαι ὁ ἔμφυτος θερμασία , ὁ δέ ἐκπνοή ἀπόχυσις καί διαπνοή ὁ λιγνυώδης περίσσωμα . ἐν ὅς δέ οὗτος λέγω ῥῆσις , καί περί ὁ φέρω ὁ ποτός εἰς ὁ πνεύμων διέρχομαι , ἔχω κατά λέξις οὕτως . ὁ δέ δή πήδησις ὁ καρδία ἐν ὁ ὁ δεινός προσδοκία καί ὁ ὁ θυμός ἔγερσις προγιγνώσκω , ὅτι διά πῦρ ὁ τοιοῦτος πᾶς μέλλω διοίκησις γίγνομαι ὁ θυμόω , ἐπικουρία αὐτός μηχανάομαι ὁ ὁ πνεύμων ἰδέα ἐμφυτεύω , πρῶτος μέν μαλακός καί ἄναιμος , εἶτα σῆραγξ ἐντός ἔχω οἷος σπόγγος κατατετραίνω , ἵνα ὁ πνεῦμα καί πόμα δέχομαι ψύχω ἀναπνοή καί ῥᾳστώνη ἐν ὁ καῦμα παρέχω . εἰ μέν οὖν ἡγέομαι Πλάτων , ἅπας ὁ πόμα καταπίνω ἐγώ εἰς ὁ πνεύμων , δίκαιος εἰμί καταγιγνώκω προφανής πρᾶγμα μή γιγνώσκω · εἰ δέ μέρος τις ὁ πόμα ἡγέομαι διά ὁ τραχύς ἀρτηρία παρωθέω εἰς ὁ πνεύμων καταφέρω , ὁ ἐνδέχομαι τις λέγω , παραπλήσιος τε ἄλλος δογματικός , περί ὅς διαφέρω πρός ἀλλήλων ἰατρός τε καί φιλόσοφος . οὐ αὐτός δέ εἰμί ἤ ψεῦδος τις λέγω , ἤ καταγέλαστος , ἐπείτοι καί αὐτός ὁ Ἐρασίστρατος δείκνυμι ἐν τε ὁ περί χρεία ἀναπνοή καί σφυγμός χρεία τε ἅμα καί γένεσις , ἔτι δέ κατάποσις τε καί πέψις σφάλλω , ἀλλά οὐ καταγελάω αὐτός , διότι μή πᾶς ὁ ψεῦδος εὐθύς εἰμί καί καταγέλαστος , ἐπείτοι καί περί φλεγμονή γένεσις καί πυρετός διάγνωσις ἐν τε ὁ περί φλεβοτομία λόγος καί ἄλλος τις θεραπευτικός λογισμός δείκνυμι σφάλλω . καί μέντοι καί ὁ ἀπό αὐτός τις ἀντιστρέφω ὁ λόγος ἐγώ φημί περί οὗτος , οὐ Ἐρασίστρατος , σφάλλω , οὐ μήν οὔτε ἐγώ ἐκεῖνος καταγελάω , οὔτ̅ ἐκεῖνος ἐγώ . ἄδηλος γάρ εἰμί ὁ δόγμα , καί ὁ διά ὁ λόγος πίστις ὁ μέν πιθανός , ὁ δέ ἀπίθανος φαίνω , ὥσπερ ὁ ὁ δοκέω ἀληθής εἰμί συναγορεύω ἀνεμέσητος εἰμί , οὕτως καί ὁ συγχωρέω ἕτερος ἀντιλέγω αὐτός · ὁ δέ σκώπτω καί καταγελάω ὡς ἠλίθιος , ὅς δογματικός ἀμφισβητέω , προπετής . οἷος εἰμί καί ὁ παραρρέω τις ὁ πόμα εἰς ὁ πνεύμων διά τε ὁ λάρυγξ καί ὁ τραχύς ἀρτηρία , οὐ ἀθρόος , οὐδέ διά μέσος ὁ εὐρυχωρία ὁ ὄργανον φέρω , ἀλλά περί ὁ χιτών αὐτός δροσοειδής καταρρέω . οὗτος μέν οὖν εἶτα ἀληθής , εἴτε ψεῦδος εἰμί , ὀλίγος ὕστερον ἐπισκοπέω . ὁ δέ καταγέλαστος ὄντως λόγος , ὡς οὐ εἰς ὁ γαστήρ φέρω διά ὁ στόμαχος ὁ ποτός , ἀλλά εἰς ὁ πνεύμων διά ὁ ἀρτηρία ἅπας , οὐδαμόθι Πλάτων λέγω . ἐν γοῦν αὐτός οὗτος ὁ βιβλίον , κατά ὅς ὁ προλέγω περί ὁ πόμα ῥῆσις γράφω , εἰς ὁ κοιλία φημί ὁ πίνω ὥσπερ ὁ σιτίον φέρω . καί οὐ ἅπαξ οὗτος λέγω , ἀλλά πάνυ πολλάκις , ὡς ἔνειμι σύ μανθάνω ἐκ ὁ ῥῆσις αὐτός , πρῶτος μέν ὅδε μετά τέσσαρες πρῶτος στίχος ὁ προλέγω ὑπό αὐτός ῥῆσις γράφω . ὁ δέ δή σιτίον τε καί ποτόν ἐπιθυμητικός ὁ ψυχή , καί ὅσος ἔνδεια διά ὁ ὁ σῶμα ἴσχω φύσις , οὗτος εἰς ὁ μεταξύ ὁ φρήν καί ὁ πρός ὁ ὀμφαλός ὅρος κατοικίζω . οὐ ἐν ὁ καρδία καί ὁ πνεύμων φημί ὁ ὁ σιτίον καί ποτόν ἐπιθυμητικός , ἀλλά κάτω ὁ διάφραγμα εἰμί , φρήν γάρ οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος παλαιός ὁ διάφραγμα προσαγορεύω . κάτω δέ ὁ φρήν οὗτος ὁ τε γαστήρ κεῖμαι καί ὁ ἔντερον , καί ὁ ἧπαρ αὐτός , περί ὅς νῦν ποιέω ὁ λόγος . καί μέντοι καί μετά ὀλίγος πάλιν φημί · ὁ εἰμί ἐγώ ποτόν καί ἔδεσμα ἀκολασία οἶδα ὁ συντίθημι ἐγώ ὁ γένος , καί ὅτι ὁ μέτριος καί ἀναγκαῖος διά μαργότης πολύς χράω πολύς . ἵνα οὖν μή φθορά διά νόσος ὀξύς γίγνομαι , καί ἀτελής εὐθύς ὁ γένος ὁ θνητός τελευτάω , οὗτος προοράω ὁ γίγνομαι πόμα ἔδεσμα τε ὁ ὀνομάζω κάτω κοιλία ὑποδοχή τίθημι . καί κάτω δέ πάλιν ἐν αὐτός σύγγραμμα ὅδε γράφω . αὐτός δή καί περί ὁ παρά ἐγώ κοιλία διανοητέον , ὅτι σιτίον μέν καί ποτός , ὅταν εἰς αὐτός ἐμπίπτω , στέγω , πνεῦμα δέ καί πῦρ , μικρομερής εἰμί ὁ αὐτός σύστασις , οὐ δύναμαι . πάλιν οὖν ᾀνταῦθη σαφής λέγω , εἰς ὁ κοιλία ἐγώ ἀφικνέομαι ὁ τε σιτίον καί ὁ πόμα . καί ὁ γε ἐν αὐτός κατά ὁ οὗτος μίξις γίγνομαι χυμός ὁ εἰς ὁ φλέψ ἀνάδοσις ὑδρεία ὀνομάζω διά ὁ ὑγρότης , λέγω ἐφεξῆς ὁ προγράφω οὕτως . οὗτος οὖν καταχράω ὁ θεός εἰς ὁ ἐκ ὁ κοιλία ἐπί ὁ φλέψ ὑδρεία . εἰͅν ὁ ἑξῆς δέ πάλιν οὐ μετά πολύς ὁ λέγω ὧδε πως φημί . ὅταν γάρ εἴσω καί ἔξω ὁ ἀναπνοή ἔρχομαι ὁ πῦρ ἐντός συνάπτω ἕπομαι , διαιρέω δέ ἀεί διά ὁ κοιλία εἰσέρχομαι ὁ σιτίον καί ποτός λαμβάνω , τήκω δή καί κατά ὁ μικρός διαιρέω διά ὁ ἔξοδος , ᾗ πορεύω διάγω οἷος ἐκ κρήνη ἐπί ὀχετός ἐπί ὁ φλέψ ἀντλέω οὗτος ῥέω , ἤ ὥσπερ αὐλών διά ὁ σῶμα ὁ ὁ φλέψ ποιέω ῥεῦμα . καί διά ὁ ἑξῆς δέ φυλάσσω φαίνω ὁ αὐτός γνώμη , ἐν τε ὁ περί ὁ ἀναπνοή καί πέψις λόγος ἅπας . ὥστε ὁ μέν ἠλίθιος δόξα ἀπαλλάσσω , καί χρή ὁ οἴομαι , αὐτός οὕτως ἀνόητος ὑπάρχω , ὡς ὑπολαμβάνω , εἰς πνεύμων φέρω ὁ ποτόν ἅπας , αὐτός ἐγκαλέω μάλα ἐπί ὅς καταψεύδομαι . περί δέ ὁ φέρω τις ὁ πόμα εἰς ὁ πνεύμων περί ὁ ἔνδοθεν χιτών ὁ τε λάρυγξ καί ὁ τραχύς ἀρτηρία βούλομαι τις αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ πειράω δύναμαι , λαμβάνω μέν ἵστημι ὁ ὕδωρ εἰς ὁ στόμα δαψιλής , εἶτα κατακλίνω ὕπτιος , ὑπανοίγω τε βραχύς ὁ στόμιον ὁ λάρυγξ · ἐπί ἐγώ γάρ εἰμί ἀνοίγνυμι τε καί κλείω αὐτός . παραρρέω γάρ τις εἰς αὐτός ἐκ ὁ στόμα , αἰσθάνομαι βραχύς , ὅς δή καί γαργαλίζω καί παροξύνω πολύς γίγνομαι . ἀλλά καί αὐτός ὁ ἐρεθίζω βήξ καρτερέω τις δύναμαι κατέχω , ὡς αὐτίκα παύω , βραχύς ὁ γαργαλίζω εἰμί . ἐνίοτε δέ καί βηχίον μικρός γίγνομαι σκεδάννυμι ὁ γαργαλίζω , οὐδείς ἀνάπτυσις γίγνομαι · ὅς καί δῆλος εἰμί ὁ ἀθρόος πόμα , καί πολύς , καί τοσοῦτος , ὡς καταλαμβάνω ὁ ὁδός ὁ πνεῦμα , ἐρεθίζω ὁ ζῷον εἰς βήξ . ὁ δέ οὕτως ὀλίγος , ὡς περί ὁ ἔνδον χιτών ὁ λάρυγξ τε καί ὁ τραχύς ἀρτηρία ἐκχέω δροσοειδής , οὔτε ἐρεθίζω , οὔτε ὅλος αἴσθησις ἐργάζομαι ἑαυτοῦ καταφέρω διά ὁ ἀρτηρία . ἀλλά εἰ καί ζῷον , ὅς τις ἄν ἐθέλω , διψάω ποιέω , ὡς χρώζω ὕδωρ ὑπομένω ποιέω , εἰ δίδωμι , εἴτε κυάνεος χρῶμα χρώζω , εἴτε μίλτος , εἶτα εὐθύς σφάζω ἀνατέμνω , εὑρίσκω χρώζω ὁ πνεύμων . δῆλος οὖν εἰμί , ὅτι φέρω τις ὁ πόμα εἰς αὐτός .