galenus.de-placitis-hippocratis-et-platonis 2.2
Διελέσθαι δὲ ἴσως ἄμεινον ἕνεκα σαφηνείας εὐθὺς ἐν ἀρχῇ τοῦδε τοῦ γράμματος , ἥτις ἐστὶν ἡ διαφορὰ τῶν λόγων , οἷς χρῶνται πάντες οἱ κακῶς ὁτιοῦν μεταχειριζόμενοι πρόβλημα . φημὶ δὴ τῶν λημμάτων , ἃ ἕνεκα τοῦ συμπεράσματος λαμβάνουσιν , τὰ μὲν ἄντικρυς εἶναι ψευδῆ , τὰ δ’ οὐκ οἰκεῖα τοῦ προκειμένου σκέμματος . ἄντικρυς μὲν ψευδῆ τὰ τοιαῦτα , περὶ ὧν ἐν τῷ πρώτῳ βιβλίῳ διῆλθον ἐπὶ πλέον , ὅταν ἤτοι μηδὲν τῶν ἀλόγων ζώων ἐπιθυμεῖν τις ἢ θυμοῦσθαι φάσκῃ , καθάπερ οἱ ἀπὸ τῆς στοᾶς , ἢ πάλιν ἐκ καρδίας πεφυκέναι τὰ νεῦρα . τὰ δὲ οὖν οἰκεῖα τῶν λημμάτων ὁπόσα τὴν φύσιν ἐστὶν , εἴρηται μὲν ἐπὶ πλεῖστον ἐν τοῖς περὶ ἀποδείξεως ὑπομνήμασιν , ἐν οἷς ἅπασαν ἐδήλωσα τὴν ἀποδεικτικὴν μέθοδον ὁποία τίς ἐστιν , παρεκάλουν τε διὰ τοῦ πρώτου τῶνδε τῶν ὑπομνημάτων , ἐν ἐκείνῃ γυμνάσασθαι πρότερον , ὅστις ὁτιοῦν ἀποδεικνύειν ἐπιχειρεῖ . γεγράφθαι δὲ λέγω ὑπὲρ αὐτῆς ἄριστα τοῖς παλαιοῖς φιλοσόφοις τοῖς περὶ Θεόφραστόν τε καὶ Ἀριστοτέλην κατὰ τῶν δευτέρων ἀναλυτικῶν βιβλίων . καὶ διὰ τοῦτο πρὸς ἐκείνους μὲν οὐδὲ μακρὸν ἔσεσθαι τὸν λόγον ἐλπίζω περὶ τῶν τριῶν ἀρχῶν τοῦ ζώου . τὰ γὰρ ἰδιωτικά τε καὶ ῥητορικὰ λήμματα αἰδοῦνται παραλαμβάνειν εἰς ἀποδείξεις ἐπιστημονικὰς , ὧν πέπλησται τὰ Χρυσίππου βιβλία , ποτὲ μὲν ἰδιώτας ἐπικαλούμενα μάρτυρας ὧν ὑποτίθεται λημμάτων , ἔστι δὲ ὅτε ποιητὰς , ἢ τὴν βελτίστην ἐτυμολογίαν , ἤ τι ἄλλο τοιοῦτον , ἃ περαίνει μὲν οὐδὲν , ἀναλίσκει δὲ καὶ κατατρίβει μάτην ἡμῶν τὸν χρόνον αὐτὸ τοῦτο μόνον ἐνδεικνυμένων αὐτοῖς , ὡς οὐκ ἔστιν ἐπιστημονικὰ τὰ τοῦ συμπεράσματος λήμματα , μετὰ ταῦτα δὲ καὶ συγκαταβαινόντων τε καὶ συμπαλαιόντων αὐτοῖς ὑπὲρ τοῦ δεῖξαι καὶ τοὺς ἰδιώτας καὶ τοὺς ποιητὰς οὐδὲν ἧττον ἡμῖν ἢ ἐκείνοις μαρτυροῦντας , ἀλλ’ ἔστιν ὅτε καὶ μᾶλλον . οὕτω δὲ καὶ τὴν ἐτυμολογίαν , ἐπειδὰν ἄγωμεν μακροτέραν σχολὴν , ἐπιδείκνυμεν αὐτοῖς οὐδὲν μᾶλλον ἐκείνοις ἤπερ ἡμῖν μαρτυροῦσαν . ἀλλ’ ὅτι μὲν ἀλαζών ἐστι μάρτυρ ἡ ἐτυμολογία , πολλάκις μὲν ὁμοίως μαρτυροῦσα τοῖς τἀναντία λέγουσι τῶν ἀληθῶν , οὐκ ὀλιγάκις δὲ τοῖς ψευδομένοις μᾶλλον , ἤπερ τοῖς ἀληθεύουσιν , ἐν ἑτέρᾳ πραγματείᾳ δέδεικταί μοι τῆς περὶ ὀνομάτων ὀρθότητος , ἔνθα καὶ περὶ τῆς ἐγὼ φωνῆς ἐπέδειξα τὸν Χρύσιππον ἐτυμολογοῦντα ψευδῶς . τί μὲν οὖν ἔτι δεοίμην ὑπὲρ τῶν αὐτῶν ἐνταῦθα διεξιέναι ; Χρυσίππῳ μὲν γὰρ καὶ τοῦτο φίλον , οὐ δὶς ἢ τρὶς , ἀλλὰ καὶ τετράκις ἐνίοτε καὶ πεντάκις ὑπὲρ τῶν αὐτῶν ἐν διαφερούσαις πραγματείαις διέρχεσθαι · φυλάξαιτο δὲ ἄν τις αὐτὸ τῶν χρόνου φειδομένων . ἅ δ’ οὖν ὑπὲρ τῆς ἐγὼ φωνῆς ἔγραψεν ἐν τῷ πρώτῳ περὶ ψυχῆς ὁ Χρύσιππος ὑπὲρ ἡγεμονικοῦ διαλεγόμενος , ἤδη παραγράψω γνωρίσματος ἕνεκα . Οὕτως δὲ καὶ τὸ ἐγὼ λέγομεν κατὰ τοῦτο , δεικνύντες αὑτοὺς ἐν τῷ ἀποφαίνεσθαι τὴν διάνοιαν εἶναι , τῆς δείξεως φυσικῶς καὶ οἰκείως ἐνταῦθα φερομένης , καὶ ἄνευ δὲ τῆς κατὰ τὴν χεῖρα τοιαύτης δείξεως νεύοντες εἰς αὑτοὺς τὸ ἐγὼ λέγομεν , εὐθὺς καὶ τῆς ἐγὼ φωνῆς τοιαύτης οὔσης , καὶ κατὰ τὴν ἑξῆς ὑπογεγραμμένην δεῖξιν συνεκφερομένης . τὸ γὰρ ἐγὼ προφερόμεθα κατὰ τὴν πρώτην συλλαβὴν κατασπῶντες τὸ κάτω χεῖλος εἰς αὑτοὺς δεικτικῶς , ἀκολούθως δὲ τῇ τοῦ γενείου κινήσει καὶ ἐπὶ τὸ στῆθος νεύσει . καὶ τῇ τοιαύτῃ δείξει ἡ ἑξῆς συλλαβὴ παράκειται , οὐδὲν ἀποστηματικὸν παρεμφαίνουσα , ὅπερ ἐπὶ τοῦ ἐκεῖνος συντέτευχε . διὰ ταύτης οὖν ἁπάσης τῆς ῥήσεως ὁ Χρύσιππος οὐδὲν μὲν ἐπιστημονικὸν λῆμμα τοῦ τὴν ἀρχὴν τῆς ψυχῆς ὑπάρχειν ἐν τῇ καρδίᾳ παραλαμβάνει , δύο δ’ ἐς ταὐτὸν οὐκ οἰκεῖα τῷ προκειμένῳ συμπλέκει , τὸ μὲν ἕτερον ἀπὸ τῆς ἐτυμολογίας , ὅτι τὴν ἐγὼ φωνὴν φθεγγόμενοι κατὰ τὴν πρώτην συλλαβὴν τὴν ε ﻿ λεγομένην τὸ στόμα κάτω που καὶ τὴν γένυν ἀπάγομεν ὡς ἐπὶ τὰ στέρνα , τὸ δὲ ἕτερον , ὅτι καὶ τὴν χεῖρα συνεπιφέρομεν ἐνίοτε τοῖς στέρνοις , ἡμᾶς αὐτοὺς δεικνύντες , ἐν τῷ λέγειν , ἐμοὶ τοῦτο προσῆκεν , τοῦτο ἐγώ σοι λέγω . ὅτι δὲ καὶ τῆς ῥινὸς ἅπτονται πολλάκις οἱ ἄνθρωποι λέγοντες , ἐμοὶ τοῦτο δὸς , ἐμοὶ τοῦτο προσήκει , τοῦτο ἐγώ σοι λέγω , παντελῶς ἐπιλέλησται . καίτοι κατά γε τὴν ἐγὼ φωνὴν οὐκ ἐπελάθετο τῆς ἐκεῖνος , οὐκ ἀπὸ παραπλησίας δέ τινος , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἀκριβῶς συλλαβῆς ἀρχομένης τῆς ε΄ . ἐχρῆν δ’ , οἶμαι , καθάπερ ἐπὶ ταύτης ἐμνημόνευσε μὲν , οὐκ ἔλυσε δὲ τὸ ἄτοπον , οὕτω κᾀπὶ τῆς ἐπὶ τοῦ στέρνου δείξεως ἐπιμνησθῆναι μὲν τῆς ἐπὶ τὴν ῥῖνα φορᾶς τοῦ δακτύλου , μὴ μέντοι μηδὲ ἐνταῦθα διαλύεσθαι τὸ προβληθὲν , εἰ μὴ ἄρα τις οἴεται , τὴν ἀπόφασιν τοῦ Χρυσίππου , ψιλὴν αὐτὴν μόνην ῥηθεῖσαν , ἀπόδειξιν ὑπάρχειν . τί γὰρ δὴ καί φησιν ; ἀκολούθως δὲ τῇ τοῦ γενείου κινήσει καὶ ἐπὶ τὸ στῆθος νεύσει , καὶ τῇ τοιαύτῃ δείξει ἡ ἑξῆς συλλαβὴ παράκειται , οὐδὲν ἀποστηματικὸν παρεμφαίνουσα , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ ἐκεῖνος συντέτευχεν . ἐννοήσας γὰρ , ὅτι ἡ ἐκεῖνος φωνὴ τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τῆς αὐτῆς ποιεῖται συλλαβῆς , ὥσπερ καὶ ἡ ἐγὼ , καὶ δεήσει καὶ ταύτην ἐνδείκνυσθαι ταὐτὸν σημαινόμενον , εἰς τὴν τῶν ἐπιφερομένων συλλαβῶν διαφορὰν ἀναφέρει τὴν τοῦ ζητουμένου λύσιν . ἔστι δὲ τοιάδε · εἰπὼν , τῆς ἐγὼ φωνῆς τὴν δευτέραν συλλαβὴν τὴν γώ μηδὲν ἀποστηματικὸν ἐμφαίνειν , ἐπήγαγεν , ἐπὶ δὲ τῆς ἐκεῖνος ἐμφαίνειν τὴν κεί . τοῦτο δ’ ἀπόφασίς ἐστι ψιλὴ , μηδεμίαν ἀπόδειξιν ἔχουσα , μὴ ὅτι βεβαίαν τε καὶ ἐπιστημονικὴν , ἀλλὰ μηδ’ ἄχρι πιθανότητος ἢ ῥητορικῆς ἢ σοφιστικῆς προϊοῦσαν . διὰ τί γὰρ ἡ μὲν κεί συλλαβὴ ἀποστηματικόν τι δηλώσει , ἡ δὲ γώ μὴ , οὐ προσθεῖναι δίκαιον ἦν αὐτὸν ἀπόδειξίν τινα ; διὰ τί δὲ τοῖς μὲν στέρνοις ἐπιφέροντες τὸν δάκτυλον ἐπιδεικνύμεθα , τὴν ἀρχὴν τῆς ψυχῆς ἐνταῦθα εἶναι , τῇ ῥινὶ δὲ ἐπιφέροντες οὐκ ἐνδεικνύμεθα ; δίκαιον γὰρ , εἴπερ ἡ δεῖξις ἱκανὴ πίστις εἰς εὕρεσιν ἡγεμονικοῦ μορίου ψυχῆς , οὐκ ἐπὶ μὲν τῶν στέρνων αὐτὴν ἱκανὴν ὑπάρχειν , ἀσθενῆ δὲ ἐπὶ τῆς ῥινὸς , ἀλλὰ κᾀπὶ ταύτης ἰσχύειν ὁμοίως , ἢ εἴπερ οὐδὲ ἐπὶ ταύτης , οὐδὲ ἐπὶ τῶν στέρνων . διὰ τί δὲ ἐν ταῖς συγκαταθέσεσιν ἐπινεύοντες τὴν κεφαλὴν , ἐφ’ ὃ φέρομεν αὐτὴν μέρος , ἐν ἐκείνῳ τὴν ἀρχὴν τῆς ψυχῆς ὑπάρχειν ἐνδεικνύμεθα μᾶλλον , καὶ οὐκ αὐτῷ κινουμένῳ ; τὸ γάρ τοι πρῶτον κινούμενον ἐν ἡμῖν μόριον ἐπινευόντων , αὐτὸ δήπου πιθανώτερον ἔχειν ἐστὶ τὴν ἀρχὴν τῆς ψυχῆς , ἤπερ τι τῶν ἄλλων , πρὸς ὃ φέρεται κινούμενον · ἵνα μὴ νῦν ἐκείνων μνημονεύω τῶν ἀνθρώπων , οἳ ταῖς κεφαλαῖς ἀνανεύουσιν , ἐπειδὰν συγκατατίθωνται . τάχα γὰρ φήσει , τοὺς βαρβάρους , ὥσπερ τἄλλα χείρους εἰσὶ καὶ ἀλογώτεροι τῶν Ἑλλήνων , οὕτω κᾀν τῷδε σφάλλεσθαι . πάντ’ οὖν , ὅσα περιττὰ τῶν ἐπιχειρημάτων , ἐν τοῖς περὶ ἀποδείξεως ἐδείξαμεν οὐκ οἰκεῖα τῷ ζητουμένῳ πράγματι · καὶ διὰ τοῦτο νῦν οὐ χρὴ μηκύνειν περὶ αὐτῶν , ὥσπερ οὐδὲ περὶ τῶν ἐκ τῆς ἐτυμολογίας ὁρμωμένων , εἴρηται γὰρ καὶ περὶ ἐκείνων αὐτάρκως ἐν τοῖς περὶ ὀνομάτων ὀρθότητος .
Lemmas: διαιρέω δέ ἴσως ἀγαθός ἕνεκα σαφήνεια εὐθύς ἐν ἀρχή ὅδε ὁ γράμμα , ὅστις εἰμί ὁ διαφορά ὁ λόγος , ὅς χράω πᾶς ὁ κακός ὁστισοῦν μεταχειρίζομαι πρόβλημα . φημί δή ὁ λῆμμα , ὅς ἕνεκα ὁ συμπέρασμα λαμβάνω , ὁ μέν ἄντικρυς εἰμί ψευδής , ὁ δέ οὐ οἰκεῖος ὁ πρόκειμαι σκέμμα . ἄντικρυς μέν ψευδής ὁ τοιοῦτος , περί ὅς ἐν ὁ πρῶτος βιβλίον διέρχομαι ἐπί πολύς , ὅταν ἤτοι μηδείς ὁ ἄλογος ζῷον ἐπιθυμέω τις ἤ θυμόω φάσκω , καθά ὁ ἀπό ὁ στοά , ἤ πάλιν ἐκ καρδία φύω ὁ νεῦρον . ὁ δέ οὖν οἰκεῖος ὁ λῆμμα ὁπόσος ὁ φύσις εἰμί , λέγω μέν ἐπί πολύς ἐν ὁ περί ἀπόδειξις ὑπόμνημα , ἐν ὅς ἅπας δηλόω ὁ ἀποδεικτικός μέθοδος ὁποῖος τις εἰμί , παρακαλέω τε διά ὁ πρῶτος ὅδε ὁ ὑπόμνημα , ἐν ἐκεῖνος γυμνάζω πρότερος , ὅστις ὁστισοῦν ἀποδείκνυμι ἐπιχειρέω . γράφω δέ λέγω ὑπέρ αὐτός ἀγαθός ὁ παλαιός φιλόσοφος ὁ περί Θεόφραστος τε καί Ἀριστοτέλης κατά ὁ δεύτερος ἀναλυτικός βιβλίον . καί διά οὗτος πρός ἐκεῖνος μέν οὐδέ μακρός εἰμί ὁ λόγος ἐλπίζω περί ὁ τρεῖς ἀρχή ὁ ζῷον . ὁ γάρ ἰδιωτικός τε καί ῥητορικός λῆμμα αἰδέομαι παραλαμβάνω εἰς ἀπόδειξις ἐπιστημονικός , ὅς πίμπλημι ὁ Χρύσιππος βιβλίον , ποτέ μέν ἰδιώτης ἐπικαλέω μάρτυς ὅς ὑποτίθημι λῆμμα , εἰμί δέ ὅτε ποιητής , ἤ ὁ ἀγαθός ἐτυμολογία , ἤ τις ἄλλος τοιοῦτος , ὅς περαίνω μέν οὐδείς , ἀναλίσκω δέ καί κατατρίβω μάτην ἐγώ ὁ χρόνος αὐτός οὗτος μόνος ἐνδείκνυμι αὐτός , ὡς οὐ εἰμί ἐπιστημονικός ὁ ὁ συμπέρασμα λῆμμα , μετά οὗτος δέ καί συγκαταβαίνω τε καί συμπαλαίω αὐτός ὑπέρ ὁ δείκνυμι καί ὁ ἰδιώτης καί ὁ ποιητής οὐδείς ἥσσων ἐγώ ἤ ἐκεῖνος μαρτυρέω , ἀλλά εἰμί ὅτε καί μάλα . οὕτως δέ καί ὁ ἐτυμολογία , ἐπειδάν ἄγω μακρός σχολή , ἐπιδείκνυμι αὐτός οὐδείς μάλα ἐκεῖνος ἤ ἐγώ μαρτυρέω . ἀλλά ὅτι μέν ἀλαζών εἰμί μάρτυρ ὁ ἐτυμολογία , πολλάκις μέν ὅμοιος μαρτυρέω ὁ ἐναντίος λέγω ὁ ἀληθής , οὐ ὀλιγάκις δέ ὁ ψεύδω μάλα , ἤ ὁ ἀληθεύω , ἐν ἕτερος πραγματεία δείκνυμι ἐγώ ὁ περί ὄνομα ὀρθότης , ἔνθα καί περί ὁ ἐγώ φωνή ἐπιδείκνυμι ὁ Χρύσιππος ἐτυμολογέω ψευδής . τίς μέν οὖν ἔτι δέω ὑπέρ ὁ αὐτός ἐνταῦθα διεξέρχομαι ; Χρύσιππος μέν γάρ καί οὗτος φίλος , οὐ δίς ἤ τρίς , ἀλλά καί τετράκις ἐνίοτε καί πεντάκις ὑπέρ ὁ αὐτός ἐν διαφέρω πραγματεία διέρχομαι · φυλάσσω δέ ἄν τις αὐτός ὁ χρόνος φείδομαι . ὅς δέ οὖν ὑπέρ ὁ ἐγώ φωνή γράφω ἐν ὁ πρῶτος περί ψυχή ὁ Χρύσιππος ὑπέρ ἡγεμονικός διαλέγω , ἤδη παραγράφω γνώρισμα ἕνεκα . οὕτως δέ καί ὁ ἐγώ λέγω κατά οὗτος , δείκνυμι ἑαυτοῦ ἐν ὁ ἀποφαίνω ὁ διάνοια εἰμί , ὁ δείξις φυσικός καί οἰκεῖος ἐνταῦθα φέρω , καί ἄνευ δέ ὁ κατά ὁ χείρ τοιοῦτος δείξις νεύω εἰς ἑαυτοῦ ὁ ἐγώ λέγω , εὐθύς καί ὁ ἐγώ φωνή τοιοῦτος εἰμί , καί κατά ὁ ἑξῆς ὑπογράφω δεῖξις συνεκφέρω . ὁ γάρ ἐγώ προφέρω κατά ὁ πρῶτος συλλαβή κατασπάω ὁ κάτω χεῖλος εἰς ἑαυτοῦ δεικτικός , ἀκόλουθος δέ ὁ ὁ γένειον κίνησις καί ἐπί ὁ στῆθος νεῦσις . καί ὁ τοιοῦτος δεῖξις ὁ ἑξῆς συλλαβή παράκειμαι , οὐδείς ἀποστηματικός παρεμφαίνω , ὅς ἐπί ὁ ἐκεῖνος συντυγχάνω . διά οὗτος οὖν ἅπας ὁ ῥῆσις ὁ Χρύσιππος οὐδείς μέν ἐπιστημονικός λῆμμα ὁ ὁ ἀρχή ὁ ψυχή ὑπάρχω ἐν ὁ καρδία παραλαμβάνω , δύο δέ εἰς αὐτός οὐ οἰκεῖος ὁ πρόκειμαι συμπλέκω , ὁ μέν ἕτερος ἀπό ὁ ἐτυμολογία , ὅτι ὁ ἐγώ φωνή φθέγγομαι κατά ὁ πρῶτος συλλαβή ὁ ε ﻿ λέγω ὁ στόμα κάτω που καί ὁ γένυς ἀπάγω ὡς ἐπί ὁ στέρνον , ὁ δέ ἕτερος , ὅτι καί ὁ χείρ συνεπιφέρω ἐνίοτε ὁ στέρνον , ἐγώ αὐτός δείκνυμι , ἐν ὁ λέγω , ἐγώ οὗτος προσήκω , οὗτος ἐγώ σύ λέγω . ὅτι δέ καί ὁ ῥίς ἅπτω πολλάκις ὁ ἄνθρωπος λέγω , ἐγώ οὗτος δίδωμι , ἐγώ οὗτος προσήκω , οὗτος ἐγώ σύ λέγω , παντελής ἐπιλανθάνω . καίτοι κατά γε ὁ ἐγώ φωνή οὐ ἐπιλανθάνω ὁ ἐκεῖνος , οὐ ἀπό παραπλήσιος δέ τις , ἀλλά ἀπό ὁ αὐτός ἀκριβής συλλαβή ἄρχω ὁ πέντε . χρή δέ , οἴομαι , καθά ἐπί οὗτος μνημονεύω μέν , οὐ λύω δέ ὁ ἄτοπος , οὕτως εἰͅπί ὁ ἐπί ὁ στέρνον δείξις ἐπιμιμνῄσκομαι μέν ὁ ἐπί ὁ ῥίς φορά ὁ δάκτυλος , μή μέντοι μηδέ ἐνταῦθα διαλύω ὁ προβάλλω , εἰ μή ἄρα τις οἴομαι , ὁ ἀπόφασις ὁ Χρύσιππος , ψιλός αὐτός μόνος λέγω , ἀπόδειξις ὑπάρχω . τίς γάρ δή καί φημί ; ἀκόλουθος δέ ὁ ὁ γένειον κίνησις καί ἐπί ὁ στῆθος νεῦσις , καί ὁ τοιοῦτος δεῖξις ὁ ἑξῆς συλλαβή παράκειμαι , οὐδείς ἀποστηματικός παρεμφαίνω , ὥσπερ ἐπί ὁ ἐκεῖνος συντυγχάνω . ἐννοέω γάρ , ὅτι ὁ ἐκεῖνος φωνή ὁ ἀρχή ἀπό ὁ αὐτός ποιέω συλλαβή , ὥσπερ καί ὁ ἐγώ , καί δέω καί οὗτος ἐνδείκνυμι αὐτός σημαίνω , εἰς ὁ ὁ ἐπιφέρω συλλαβή διαφορά ἀναφέρω ὁ ὁ ζητέω λύσις . εἰμί δέ τοιόσδε · λέγω , ὁ ἐγώ φωνή ὁ δεύτερος συλλαβή ὁ γός μηδείς ἀποστηματικός ἐμφαίνω , ἐπάγω , ἐπί δέ ὁ ἐκεῖνος ἐμφαίνω ὁ ές . οὗτος δέ ἀπόφασις εἰμί ψιλός , μηδείς ἀπόδειξις ἔχω , μή ὅτι βέβαιος τε καί ἐπιστημονικός , ἀλλά μηδέ ἄχρι πιθανότης ἤ ῥητορική ἤ σοφιστικός προιόω . διά τίς γάρ ὁ μέν κύ συλλαβή ἀποστηματικός τις δηλόω , ὁ δέ γωέ͂ς μή , οὐ προστίθημι δίκαιος εἰμί αὐτός ἀπόδειξις τις ; διά τίς δέ ὁ μέν στέρνον ἐπιφέρω ὁ δάκτυλος ἐπιδείκνυμι , ὁ ἀρχή ὁ ψυχή ἐνταῦθα εἰμί , ὁ ῥίς δέ ἐπιφέρω οὐ ἐνδείκνυμι ; δίκαιος γάρ , εἴπερ ὁ δεῖξις ἱκανός πίστις εἰς εὕρεσις ἡγεμονικός μόριον ψυχή , οὐ ἐπί μέν ὁ στέρνον αὐτός ἱκανός ὑπάρχω , ἀσθενής δέ ἐπί ὁ ῥίς , ἀλλά εἰͅπί οὗτος ἰσχύω ὅμοιος , ἤ εἴπερ οὐδέ ἐπί οὗτος , οὐδέ ἐπί ὁ στέρνον . διά τίς δέ ἐν ὁ συγκατάθεσις ἐπινεύω ὁ κεφαλή , ἐπί ὅς φέρω αὐτός μέρος , ἐν ἐκεῖνος ὁ ἀρχή ὁ ψυχή ὑπάρχω ἐνδείκνυμι μάλα , καί οὐ αὐτός κινέω ; ὁ γάρ τοι πρῶτος κινέω ἐν ἐγώ μόριον ἐπινεύω , αὐτός δήπου πιθανός ἔχω εἰμί ὁ ἀρχή ὁ ψυχή , ἤ τις ὁ ἄλλος , πρός ὅς φέρω κινέω · ἵνα μή νῦν ἐκεῖνος μνημονεύω ὁ ἄνθρωπος , ὅς ὁ κεφαλή ἀνανεύω , ἐπειδάν συγκατατίθημι . τάχα γάρ φημί , ὁ βάρβαρος , ὥσπερ ἄλλος κακός εἰμί καί ἄλογος ὁ Ἕλλην , οὕτως εἰͅν ὅδε σφάλλω . πᾶς οὖν , ὅσος περισσός ὁ ἐπιχείρημα , ἐν ὁ περί ἀπόδειξις δείκνυμι οὐ οἰκεῖος ὁ ζητέω πρᾶγμα · καί διά οὗτος νῦν οὐ χρή μηκύνω περί αὐτός , ὥσπερ οὐδέ περί ὁ ἐκ ὁ ἐτυμολογία ὁρμάω , λέγω γάρ καί περί ἐκεῖνος αὔταρκος ἐν ὁ περί ὄνομα ὀρθότης .