galenus.de-optima-doctrina 3
Ἡδέως δ’ ἂν ἠρόμην , εἴπερ ἦν ὁ Φαβωρῖνος , ἆρά κελεύει με πείθεσθαι αὐτοῖς ἅπασι τοῖς λόγοις , ἢ σκοπεῖσθαι , πότερον ἀληθεῖς εἰσὶν , ἢ ψευδεῖς . ἓν δὴ γὰρ σκοπεῖσθαι συνεχώρησεν . ἠρόμην δ’ ἂν ἐπὶ τῷδε πάντως , εἰ φύσει πᾶσιν ἀνθρώποις ὑπάρχει διακρίνειν ἀληθεῖς λόγους ψευδῶν , ἢ μέθοδός ἐστε τῆς ἑκατέρων γνώσεως . εἰ μὲν γὰρ φύσει , πῶς οὐχ ὁμολογοῦμεν ἀλλήλοις ἅπαντες , οὐδ’ ὡσαύτως ἀποφαινόμεθα περὶ τῶν αὐτῶν ; εἰ δὲ μέθοδός τίς ἐστιν , αὐτὴν πρώτην μαθεῖν ἐδεήθην . ἑξῆς δὲ ἐπιστατοῦντας αὐτοὺς γυμνάσασθαι πολυειδῶς ἐπὶ παραδειγμάτων πλειόνων , ὥσπερ οἱ παλαίειν μανθάνοντες , ἢ σκυτοτομεῖν , ἢ οἰκοδομεῖν , ἢ ναυπηγεῖν , ἢ ῥητορεύειν , ἢ ἀναγιγνώσκειν , ἢ γράφειν , ἢ ὅλως ὁτιοῦν ἐνεργεῖν κατὰ τέχνην . εἰ μὲν οὖν ἔγραψέ τις τῶν Ἀκαδημιακῶν , οἶον μέν τι χρῆμά ἐστιν ἡ ἀπόδειξις , οἷον δὲ σόφισμα , καὶ ὡς χρὴ διαγιγνώσκειν αὐτὰ , καὶ ὡς χρὴ γυμνάζεσθαι κατὰ ταῦτα , ὡς ὁ Φαβωρῖνος ἐπιτρέπει τὴν κρίσιν , ὡς εἰς ἑκάτερα ἐπιχειρουμένων τῶν μαθητῶν , πλὴν ὅτι περιττός ἐστιν , ἐδίδασκεν ὁ Ἀκαδημιακὸς ἕκαστον τῶν εἰρημένων , ἔχομέν . τε ἡμεῖς τοὺς ἰδίων τῶν δογμάτων διδασκάλους . εἰ δ’ οὔτ’ ἔγραψέ τις ὑπὲρ τῆς διαφορᾶς αὐτῶν , οὔτ’ ἐγύμνασεν , ὅμοιόν τι ποιεῖ τέκτονι κελεύοντι τῷ μαθητῇ μετρῆσαί τε καὶ στῆσαι καὶ ἀποτεῖναι , καὶ κύκλον γράψαι , χωρὶς τοῦ πῆχυν δοῦναι , καὶ ξυστὸν , καὶ κανόνα , καὶ κιρκίνον . ἀλλ’ ἴσως φησὶ μηδὲν εἶναι τοιοῦτον ἐν φιλοσοφίᾳ καὶ δόγμασι . μὴ τοίνυν ἔτι προςποιοῦ γιγνώσκειν τι , μηδ’ ἀποφάναι , μηδ’ ἀποδίδρασκε τὴν ὑπὸ τῶν πρεσβυτέρων Ἀκαδημιακῶν εἰσαγομένην ἐποχὴν , μηδὲ σεμνύνου γραμματικοῦ ποιῶν ἔργον , ἃ μὲν εἰρήκασιν οἱ πρόσθεν ἐκμεμελετηκώς . ὅτι δὲ αὐτῶν ὑγιές ἐστιν οὐδὲν , εὔδηλον ἐννόῳ . οὐδὲ γὰρ διδασκάλου τόγε τοιοῦτον ἐστὶν , ἀλλ’ ἀδολεσχία τις ἢ λῆρος . πόθεν οὖν ἐλπὶς ὑπολείπεται τῆς τῶν ἀληθῶν εὑρέσεως ; ᾧ γὰρ οὐδὲν ὑπάρχει κριτήριον ἀληθῶν καὶ ψευδῶν , ἀνέλπιστος ἡ γνῶσις αὐτοῦ . ἐγχείρησον δὲ διδάξαι μόνον σοφιστὰς , μηδὲν ἡμῖν ὑπάρχειν κριτήριον σύμφυτον , ὥστε γε μετὰ τοῦτο τολμηρῶς . ἡμῖν μέντοι ἴσως φησὶν , αἴσθησίν τε καὶ νόησιν ἐναργῆ κριτήρια τοῦ ἀληθοῦς εἶναι , συγχωρήσειεν ἄν τις ἐν λογικαῖς κυλινδεῖσθαι βουλόμενος ἐλπίσι ματαίαις . ὅσοι δ’ ἀνῃρήκασιν ὅλην τὴν ἐλπίδα , καθάπερ ἐκεῖνος , μάτην φλυαροῦσι . εὔδηλος οὖν ἐστὶν ὁ Φαβωρῖνος , αἰδοῖ μὲν ἀνατρέπων πάντα , καὶ ἀγνοεῖν ὑπάρχειν ὁμολογῶν , ὅθεν ὑπάρχειν οἱ πρόσθεν ἔλεγον Ἀκαδημιακοί τε καὶ Πυῤῥώνειοι · προσποιούμενος δ’ ἐπιτρέπειν τὴν κρίσιν τοῖς μαθηταῖς , ἣν οὐδὲ ἑαυτοῖς ἐπέτρεψαν οἱ πρὸ αὐτοῦ .
Lemmas: ἡδύς δέ ἄν ἔρομαι , εἴπερ εἰμί ὁ Φαβωρῖνος , ἆρα κελεύω ἐγώ πείθω αὐτός ἅπας ὁ λόγος , ἤ σκοπέω , πότερος ἀληθής εἰμί , ἤ ψευδής . εἷς δή γάρ σκοπέω συγχωρέω . ἔρομαι δέ ἄν ἐπί ὅδε πάντως , εἰ φύσις πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω διακρίνω ἀληθής λόγος ψευδής , ἤ μέθοδος εἰμί ὁ ἑκάτερος γνῶσις . εἰ μέν γάρ φύσις , πῶς οὐ ὁμολογέω ἀλλήλων ἅπας , οὐδέ ὡσαύτως ἀποφαίνω περί ὁ αὐτός ; εἰ δέ μέθοδος τίς εἰμί , αὐτός πρῶτος μανθάνω δέω . ἑξῆς δέ ἐπιστατέω αὐτός γυμνάζω πολυειδής ἐπί παράδειγμα πολύς , ὥσπερ ὁ παλαίω μανθάνω , ἤ σκυτοτομέω , ἤ οἰκοδομέω , ἤ ναυπηγέω , ἤ ῥητορεύω , ἤ ἀναγιγνώσκω , ἤ γράφω , ἤ ὅλος ὁστισοῦν ἐνεργέω κατά τέχνη . εἰ μέν οὖν γράφω τις ὁ Ἀκαδημιακός , οἷος μέν τις χρῆμα εἰμί ὁ ἀπόδειξις , οἷος δέ σόφισμα , καί ὡς χρή διαγιγνώσκω αὐτός , καί ὡς χρή γυμνάζω κατά οὗτος , ὡς ὁ Φαβωρῖνος ἐπιτρέπω ὁ κρίσις , ὡς εἰς ἑκάτερος ἐπιχειρέω ὁ μαθητής , πλήν ὅτι περισσός εἰμί , διδάσκω ὁ Ἀκαδημιακός ἕκαστος ὁ λέγω , ἔχω . τε ἐγώ ὁ ἴδιος ὁ δόγμα διδάσκαλος . εἰ δέ οὔτε γράφω τις ὑπέρ ὁ διαφορά αὐτός , οὔτε γυμνάζω , ὅμοιος τις ποιέω τέκτων κελεύω ὁ μαθητής μετρέω τε καί ἵστημι καί ἀποτείνω , καί κύκλος γράφω , χωρίς ὁ πῆχυς δίδωμι , καί ξυστόν , καί κανών , καί κιρκίνος . ἀλλά ἴσως φημί μηδείς εἰμί τοιοῦτος ἐν φιλοσοφία καί δόγμα . μή τοίνυν ἔτι προσποιέω γιγνώσκω τις , μηδέ ἀπόφημι , μηδέ ἀποδιδράσκω ὁ ὑπό ὁ πρέσβυς Ἀκαδημιακός εἰσάγω ἐποχή , μηδέ σεμνύνω γραμματικός ποιέω ἔργον , ὅς μέν λέγω ὁ πρόσθεν ἐκμελετάω . ὅτι δέ αὐτός ὑγιής εἰμί οὐδείς , εὔδηλος ἔννοος . οὐδέ γάρ διδάσκαλος τόγε τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά ἀδολεσχία τις ἤ λῆρος . πόθεν οὖν ἐλπίς ὑπολείπω ὁ ὁ ἀληθής εὕρεσις ; ὅς γάρ οὐδείς ὑπάρχω κριτήριον ἀληθής καί ψευδής , ἀνέλπιστος ὁ γνῶσις αὐτός . ἐγχειρέω δέ διδάσκω μόνος σοφιστής , μηδείς ἐγώ ὑπάρχω κριτήριον σύμφυτος , ὥστε γε μετά οὗτος τολμηρός . ἐγώ μέντοι ἴσως φημί , αἴσθησις τε καί νόησις ἐναργής κριτήριον ὁ ἀληθής εἰμί , συγχωρέω ἄν τις ἐν λογικός κυλινδέω βούλομαι ἐλπίς μάταιος . ὅσος δέ ἀναιρέω ὅλος ὁ ἐλπίς , καθά ἐκεῖνος , μάτην φλυαρέω . εὔδηλος οὖν εἰμί ὁ Φαβωρῖνος , αἰδώς μέν ἀνατρέπω πᾶς , καί ἀγνοέω ὑπάρχω ὁμολογέω , ὅθεν ὑπάρχω ὁ πρόσθεν λέγω Ἀκαδημιακός τε καί Πυρρώνειος · προσποιέω δέ ἐπιτρέπω ὁ κρίσις ὁ μαθητής , ὅς οὐδέ ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω ὁ πρό αὐτός .