galenus.de-naturalibus-facultatibus 1.16
Ἐρασίστρατος δὲ , οὐκ οἶδ’ ὅπως , ἑτέραις μέν τισι δόξαις εὐήθεσιν ἀντεῖπε διὰ μακρῶν · ὑπερέβη δὲ τελέως τὴν Ἱπποκράτειον , οὐδ’ ἄχρι τοῦ μνημονεῦσαι μόνον αὐτῆς , ὡς ἐν τοῖς περὶ καταπόσεως ἐποίησεν , ἀξιώσας . ἐν ἐκείνοις μὲν γὰρ ἄχρι τοσούτου φαίνεται μνημονεύων , ὡς τοὔνομα εἰπεῖν τῆς ὁλκῆς μόνον , ᾧδέ πη γράφων · Ὁλκὴ μὲν οὖν τῆς κοιλίης οὐδεμία φαίνεται εἶναι . περὶ δὲ τῆς ἀναδόσεως τὸν λόγον ποιούμενος οὐδ’ ἄχρι συλλαβῆς μιᾶς ἐμνημόνευσε τῆς Ἱπποκρατείου δόξης . καίτοι γ’ ἐπήρκεσεν ἂν ἡμῖν , εἰ καὶ τοῦτ’ ἔγραψε μόνον , ὡς Ἱπποκράτης εἰπὼν , Σάρκες ὁλκοὶ ἐκ κοιλίης εἴσωθεν καὶ ἔξωθεν , ψεύδεται · οὔτε γὰρ ἐκ τῆς κοιλίας , οὔτ’ εἴσωθεν , οὔτ’ ἔξωθεν δύναιντ’ ἂν ἕλκειν . εἰ δὲ |καὶ ὅτι μήτρας αἰτιώμενος ἄῤῥωστον αὐχένα κακῶς εἶπεν · Οὐ γὰρ δύναται αὐτέης ὁ στόμαχος εἰρύσαι τὴν γονήν . ἢ εἰ καί τι τοιοῦτον ἄλλο γράφειν ὁ Ἐρασίστρατος ἠξίωσε , τότ’ ἂν καὶ ἡμεῖς , πρὸς αὐτὸν ἀπολογούμενοι , εἴπομεν · Ὦ γενναῖε , μὴ ῥητορικῶς ἡμῶν κατάτρεχε χωρὶς ἀποδείξεως , ἀλλ’ εἰπέ τινα κατηγορίαν τοῦ δόγματος , ἵν’ ἢ πεισθῶμέν σοι καλῶς ἐξελέγχοντι τὸν παλαιὸν λόγον , ἢ μεταπείσωμεν ἀγνοοῦντα . καίτοι τί λέγω ῥητορικῶς ; μὴ γὰρ , ἐπειδή τινες τῶν ῥητόρων , ἃ μάλιστα ἀδυνατοῦσι διαλύεσθαι , ταῦτα διαγελάσαντες οὐδ’ ἐπιχειροῦσιν ἀντιλέγειν , ἤδη που τοῦτο καὶ ἡμεῖς ἡγώμεθα εἶναι τὸ ῥητορικῶς . τὸ γὰρ διὰ λόγου πιθανοῦ ἐστὶ τὸ ῥητορικῶς · τὸ δὲ ἄνευ λόγου πιθανοῦ βωμολοχικὸν , οὐ ῥητορικόν . οὐκ οὖν οὔτε ῥητορικῶς , οὔτε διαλεκτικῶς ἀντεῖπεν ὁ Ἐρασίστρατος ἐν τῷ περὶ τῆς καταπόσεως λόγῳ . τί γάρ φησιν ; ὁλκὴ μὲν οὖν τῆς κοιλίης οὐδεμία φαίνεται εἶναι . πάλιν οὖν αὐτῷ παρ’ ἡμῶν ἀντιμαρτυρῶν ὁ αὐτὸς λόγος ἀντιπαραβαλλέσθω . περιστολὴ μὲν οὖν τοῦ στομάχου οὐδεμία φαίνεται εἶναι . καὶ πῶς οὐ φαίνεται ; τάχ’ ἂν ἴσως εἴποι τις τῶν ἀπ’ αὐτοῦ . τὸ γὰρ λέγειν , τῶν ἄνωθεν αὐτοῦ μερῶν συστελλομένων , διαστέλλεσθαι τὰ κάτω , πῶς οὐκ ἔστι τῆς περιστολῆς ἐνδεικτικόν ; αὖθις οὖν ἡμεῖς , καὶ πῶς οὐ φαίνεται , φήσομεν , ἡ τῆς κοιλίας ὁλκή ; τὸ γὰρ ἀεὶ , τῶν κάτωθεν μερῶν τοῦ στομάχου διαστελλομένων , συστέλλεσθαι τὰ ἄνω , πῶς οὐκ ἔστι τῆς ὁλκῆς ἐνδεικτικόν ; εἰ δὲ σωφρονήσειέ ποτε καὶ γνοίη , τὸ φαινόμενον τοῦτο μηδὲν μᾶλλον τῆς ἑτέρας τῶν δοξῶν ὑπάρχειν ἐνδεικτικὸν , ἀλλ’ ἀμφοτέρων εἶναι κοινὸν , οὕτως ἂν ἤδη δείξαιμεν αὐτῷ τὴν ὀρθὴν ὁδὸν τῆς τοῦ ἀληθοῦς εὑρέσεως . ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς κοιλίας αὖθις . ἡ δὲ τῆς τροφῆς ἀνάδοσις οὐδὲν δεῖται τῆς πρὸς τὸ κενούμενον ἀκολουθίας , ἅπαξ γε τῆς ἑλκτικῆς δυνάμεως ἐπὶ τῶν νεφρῶν ὡμολογημένης , ἣν , καίτοι πάνυ σαφῶς ἀληθῆ γινώσκων ὑπάρχειν , ὁ Ἐρασίστρατος οὔτε ἐμνημόνευσεν , οὔτ’ ἀντεῖπεν , οὔθ’ ὅλως ἀπεφῄνατό τινα ἔχειν δόξαν ὑπὲρ τῆς τῶν οὔρων διακρίσεως . ἢ διὰ τί , προειπὼν εὐθὺς κατ’ ἀρχὰς τὸν καθ’ ὅλου λόγον , ὡς ὑπὲρ τῶν φυσικῶν ἐνεργειῶν ἐρεῖ , πρῶτον αἵτινές τέ εἰσι καὶ πῶς γίγνονται , καὶ διὰ τίνων τόπων , ἐπὶ τῆς τῶν οὔρων διακρίσεως , ὅτι μὲν διὰ νεφρῶν , ἀπεφῄνατο , τὸ δ’ , ὅπως γίγνεται , παρέλιπε . μάτην οὖν ἡμᾶς καὶ περὶ τῆς πέψεως ἐδίδαξεν , ὅπως γίγνεται , καὶ περὶ τῆς τοῦ χολώδους περιττώματος διακρίσεως κατατρίβει . ἤρκει γὰρ εἰπεῖν καὶ ταῦτα τὰ μόρια , δι’ ὧν γίγνεται , τὸ δ’ ὅπως παραλιπεῖν . ἀλλὰ περὶ μὲν ἐκείνων εἶχε λέγειν , οὐ μόνον δι’ ὧν ὀργάνων , ἀλλὰ καὶ καθ’ ὅντινα γίνεται τρόπον , ὥσπερ , οἶμαι , καὶ περὶ τῆς ἀναδόσεως . οὐ γὰρ ἤρκεσεν αὐτῷ μόνον εἰπεῖν , ὅτι διὰ φλεβῶν , ἀλλὰ καὶ πῶς , ὑπεξῆλθεν , ὅτι τῇ πρὸς τὸ κενούμενον ἀκολουθίᾳ . περὶ δὲ τῶν οὔρων τε καὶ διακρίσεως , ὅτι μὲν διὰ νεφρῶν γίνεται , γράφει , τὸ δ’ ὅπως οὐκέτι προστίθησιν . οὔτε γὰρ , οἶμαι , τὴν πρὸς τὸ κενούμενον ἀκολουθίαν ἦν εἰπεῖν · οὕτω γὰρ ἂν οὐδεὶς ὑπὸ ἰσχουρίας ἀπέθανεν οὐδέποτε , μὴ δυναμένου πλέονος ἐπιῤῥυῆναί ποτε παρὰ τὸ κενούμενον · ἄλλης γὰρ αἰτίας μηδεμιᾶς προστεθείσης , ἀλλὰ μόνης τῆς πρὸς τὸ κενούμενον ἀκολουθίας ποδηγούσης τὸ συνεχὲς , οὐκ ἐγχωρεῖ πλέον ἐπιῤῥυῆναί ποτε τοῦ κενουμένου . ἀλλ’ οὐδ’ ἄλλην τινὰ προσθεῖναι πιθανὴν αἰτίαν εἶχεν , ὡς ἐπὶ τῆς ἀναδόσεως τὴν ἔκθλιψιν τῆς γαστρός . ἀλλ’ αὕτη γ’ ἐπὶ τοῦ κατὰ τὴν κοιλίαν αἵματος ἀπολώλει τελέως , οὐ τῷ μήκει μόνον τῆς ἀποστάσεως ἐκλυθεῖσα , ἀλλὰ καὶ τῷ τὴν καρδίαν ὑπερκειμένην ἐξαρπάζειν αὐτῆς σφοδρῶς καθ’ ἑκάστην διαστολὴν οὐκ ὀλίγον αἷμα . μόνη δή τις ἔτι καὶ πάντων ἔρημος ἀπολείπεται τῶν σοφισμάτων ἐν τοῖς κάτω τῆς κοίλης ἡ πρὸς τὸ κενοόμενον ἀκολουθία , διά τε τοὺς ἐπὶ ταῖς ἰσχουρίαις ἀποθνήσκοντας ἀπολωλεκυῖα τὴν πιθανότητα , καὶ διὰ τὴν τῶν νεφρῶν θέσιν οὐδὲν ἧττον . Εἰ μὲν γὰρ ἅπαν ἐπ’ αὐτοὺς ἐφέρετο τὸ αἷμα , δεόντως ἄν τις ἅπαν ἔφασκεν αὐτὸ καθαίρεσθαι . νυνὶ δὲ , οὐ γὰρ ὅλον , ἀλλὰ τοσοῦτον αὐτοῦ μέρος , ὅσον αἱ μέχρι νεφρῶν δέχονται φλέβες , ἐπ’ . αὐτοὺς ἔρχεται , καὶ μόνον ἐκεῖνο καθαρθήσεται . καὶ τὸ μὲν ὀῤῥῶδες αὐτοῦ καὶ λεπτὸν οἷον δι’ ἠθμῶν τινων τῶν νεφρῶν διαδύσεται · τὸ δ’ αἱματῶδές τε καὶ παχὺ , κατὰ τὰς φλέβας ὑπομένον , ἐμποδὼν στήσεται τῷ κατόπιν ἐπιῤῥέοντι . παλινδρομεῖν οὖν αὐτὸ πρότερον ἐπὶ τὴν κοίλην ἀναγκαῖον , καὶ κενὰς οὕτως ἐργάζεσθαι τὰς ἐπὶ τοὺς νεφροὺς ἰούσας φλέβας · αἳ δεύτερον οὐκέτι |παρακομιοῦσιν ἐπ’ αὐτοὺς ἀκάθαρτον αἷμα · κατειληφότος γὰρ αὐτὰς τοῦ προτέρου , πάροδος οὐδεμία λέλειπται . τίς οὖν ἡμῖν δύναμις ἀπάξει πάλιν ὀπίσω τῶν νεφρῶν τὸ καθαρὸν αἷμα ; τίς δὲ τοῦτο μὲν διαδεξαμένη κελεύσει πρὸς τὸ κάτω μέρος ἰέναι τῆς κοίλης , ἑτέρῳ δ’ ἄνωθεν ἐπιφερομένῳ προστάξει , πρὶν ἐπὶ τοὺς νεφροὺς ἀπελθεῖν , μὴ φέρεσθαι ; ταῦτ’ οὖν ἅπαντα συνιδὼν ὁ Ἐρασίστρατος ἀποριῶν μεστὰ , καὶ μίαν μόνην δόξαν εὔπορον εὑρὼν ἐν ἅπασι τὴν τῆς ὁλκῆς , οὔτ’ ἀπορεῖσθαι βουλόμενος , οὔτε τὰ πρὸς Ἱπποκράτους ἐθέλων λέγειν , ἄμεινον ὑπέλαβε σιωπητέον εἶναι περὶ τοῦ τρόπου τῆς διακρίσεως . ἀλλ’ εἰ κᾀκεῖνος ἐσιώπησεν , ἡμεῖς οὐ σιγήσομεν . ἴσμεν γὰρ , ὡς οὐκ ἐνδέχεται παρελθόντα τὴν Ἱπποκράτειον δόξαν , εἶθ’ ἕτερόν τι περὶ τῆς τῶν νεφρῶν ἐνεργείας εἰπόντα , μὴ οὐ καταγέλαστον εἶναι παντάπασι . διὰ τοῦτο Ἐρασίστρατος μὲν ἐσιώπησεν , Ἀσκληπιάδης δ’ ἐψεύσατο , παραπλησίως οἰκέταις , λάλοις μὲν τὰ πρόσθεν τοῦ βίου , καὶ πολλὰ πολλάκις ἐγκλήματα διαλυσαμένοις ὑπὸ περιττῆς πανουργίας , ἐπ’ αὐτοφώρῳ δέ ποτε κατειλημμένοις , εἶτ’ οὐδὲν ἐξευρίσκουσι σόφισμα , κᾄπειτ’ ἐνταῦθα τοῦ μὲν αἰδημονεστέρου σιωπῶντος , οἷον ἀποπληξίᾳ τινὶ κατειλημμένου , τοῦ δ’ ἀναισχυντοτέρου κρύπτοντος μὲν ἔθ’ ὑπὸ μάλης τὸ ζητούμενον , ἐξομνυμένου δὲ καὶ μηδ’ ἑωρακέναι πώποτε φάσκοντος . οὕτω γάρ τοι ὁ Ἀσκληπιάδης , ἐπιλειπόντων αὐτῷ τῶν τῆς πανουργίας σοφισμάτων , καὶ μήτε τῆς πρὸς τὸ λεπτομερὲς φορᾶς ἐχούσης ἔτι χώραν ἐνταυθοῖ ληρεῖσθαι , μήθ’ ὡς ὑπὸ τῶν νεφρῶν γεννᾶται τουτὶ τὸ περίττωμα , καθάπερ ὑπὸ τῶν ἐν ἥπατι πόρων ἡ χολὴ , ἀδύνατον ὂν , εἰπόντα , μὴ οὐ μέγιστον ὄφλειν γέλωτα , ἐξόμνυταί τε καὶ ψεύδεται φανερῶς , οὐ διῆκον λέγων ἐπὶ τοὺς νεφροὺς τὸ οὖρον , ἀλλ’ ἀτμοειδῶς εὐθὺς ἐκ τῶν κατὰ τὴν κοιλίαν μερῶν εἰς τὴν κύστιν ἀθροίζεσθαι . οὗτοι μὲν οὖν τοῖς ἐπ’ αὐτοφώρῳ κατειλημμένοις οἰκέταις ὁμοίως ἐκπλαγέντες , ὁ μὲν ἐσιώπησεν , ὁ δ’ ἀναισχύντως ψεύδεται .
Lemmas: Ἐρασίστρατος δέ , οὐ οἶδα ὅπως , ἕτερος μέν τις δόξα εὐήθης ἀντιλέγω διά μακρός · ὑπερβαίνω δέ τέλειος ὁ Ἱπποκράτειος , οὐδέ ἄχρι ὁ μνημονεύω μόνος αὐτός , ὡς ἐν ὁ περί κατάποσις ποιέω , ἀξιόω . ἐν ἐκεῖνος μέν γάρ ἄχρι τοσοῦτος φαίνω μνημονεύω , ὡς ὄνομα λέγω ὁ ὁλκή μόνος , ὧδε πη γράφω · ὁλκή μέν οὖν ὁ κοιλία οὐδείς φαίνω εἰμί . περί δέ ὁ ἀνάδοσις ὁ λόγος ποιέω οὐδέ ἄχρι συλλαβή εἷς μνημονεύω ὁ Ἱπποκράτειος δόξα . καίτοι γε ἐπαρκέω ἄν ἐγώ , εἰ καί οὗτος γράφω μόνος , ὡς Ἱπποκράτης λέγω , Σάρξ ὁλκός ἐκ κοιλία ἔσωθεν καί ἔξωθεν , ψεύδω · οὔτε γάρ ἐκ ὁ κοιλία , οὔτε ἔσωθεν , οὔτε ἔξωθεν δύναμαι ἄν ἕλκω . εἰ δέ καί ὅτι μήτρα αἰτιάομαι ἄρρωστος αὐχήν κακός λέγω · οὐ γάρ δύναμαι αὐτε͂οι ὁ στόμαχος ἐρύω ὁ γονή . ἤ εἰ καί τις τοιοῦτος ἄλλος γράφω ὁ Ἐρασίστρατος ἀξιόω , τότε ἄν καί ἐγώ , πρός αὐτός ἀπολογέομαι , λέγω · ὦ γενναῖος , μή ῥητορικός ἐγώ κατατρέχω χωρίς ἀπόδειξις , ἀλλά λέγω τις κατηγορία ὁ δόγμα , ἵνα ἤ πείθω σύ καλός ἐξελέγχω ὁ παλαιός λόγος , ἤ μεταπείθω ἀγνοέω . καίτοι τίς λέγω ῥητορικός ; μή γάρ , ἐπειδή τις ὁ ῥήτωρ , ὅς μάλα ἀδυνατέω διαλύω , οὗτος διαγελάω οὐδέ ἐπιχειρέω ἀντιλέγω , ἤδη που οὗτος καί ἐγώ ἡγέομαι εἰμί ὁ ῥητορικός . ὁ γάρ διά λόγος πιθανός εἰμί ὁ ῥητορικός · ὁ δέ ἄνευ λόγος πιθανός βωμολοχικός , οὐ ῥητορικός . οὐ οὖν οὔτε ῥητορικός , οὔτε διαλεκτικός ἀντιλέγω ὁ Ἐρασίστρατος ἐν ὁ περί ὁ κατάποσις λόγος . τίς γάρ φημί ; ὁλκή μέν οὖν ὁ κοιλία οὐδείς φαίνω εἰμί . πάλιν οὖν αὐτός παρά ἐγώ ἀντιμαρτυρέω ὁ αὐτός λόγος ἀντιπαραβάλλω . περιστολή μέν οὖν ὁ στόμαχος οὐδείς φαίνω εἰμί . καί πῶς οὐ φαίνω ; τάχα ἄν ἴσως λέγω τις ὁ ἀπό αὐτός . ὁ γάρ λέγω , ὁ ἄνωθεν αὐτός μέρος συστέλλω , διαστέλλω ὁ κάτω , πῶς οὐ εἰμί ὁ περιστολή ἐνδεικτικός ; αὖθις οὖν ἐγώ , καί πῶς οὐ φαίνω , φημί , ὁ ὁ κοιλία ὁλκή ; ὁ γάρ ἀεί , ὁ κάτωθεν μέρος ὁ στόμαχος διαστέλλω , συστέλλω ὁ ἄνω , πῶς οὐ εἰμί ὁ ὁλκή ἐνδεικτικός ; εἰ δέ σωφρονέω ποτέ καί γιγνώσκω , ὁ φαίνω οὗτος μηδείς μάλα ὁ ἕτερος ὁ δόξα ὑπάρχω ἐνδεικτικός , ἀλλά ἀμφότερος εἰμί κοινός , οὕτως ἄν ἤδη δείκνυμι αὐτός ὁ ὀρθός ὁδός ὁ ὁ ἀληθής εὕρεσις . ἀλλά περί μέν ὁ κοιλία αὖθις . ὁ δέ ὁ τροφή ἀνάδοσις οὐδείς δέω ὁ πρός ὁ κενόω ἀκολουθία , ἅπαξ γε ὁ ἑλκτικός δύναμις ἐπί ὁ νεφρός ὁμολογέω , ὅς , καίτοι πάνυ σαφής ἀληθής γιγνώσκω ὑπάρχω , ὁ Ἐρασίστρατος οὔτε μνημονεύω , οὔτε ἀντιλέγω , οὔτε ὅλος ἀποφῄναμαι τις ἔχω δόξα ὑπέρ ὁ ὁ ὅρος διάκρισις . ἤ διά τίς , προλέγω εὐθύς κατά ἀρχή ὁ κατά ὅλος λόγος , ὡς ὑπέρ ὁ φυσικός ἐνέργεια λέγω , πρῶτος ὅστις τε εἰμί καί πῶς γίγνομαι , καί διά τίς τόπος , ἐπί ὁ ὁ ὅρος διάκρισις , ὅτι μέν διά νεφρός , ἀποφῄναμαι , ὁ δέ , ὅπως γίγνομαι , παραλείπω . μάτην οὖν ἐγώ καί περί ὁ πέψις διδάσκω , ὅπως γίγνομαι , καί περί ὁ ὁ χολώδης περίσσωμα διάκρισις κατατρίβω . ἀρκέω γάρ λέγω καί οὗτος ὁ μόριον , διά ὅς γίγνομαι , ὁ δέ ὅπως παραλείπω . ἀλλά περί μέν ἐκεῖνος ἔχω λέγω , οὐ μόνος διά ὅς ὄργανον , ἀλλά καί κατά ὅστις γίγνομαι τρόπος , ὥσπερ , οἴομαι , καί περί ὁ ἀνάδοσις . οὐ γάρ ἀρκέω αὐτός μόνος λέγω , ὅτι διά φλέψ , ἀλλά καί πῶς , ὑπεξέρχομαι , ὅτι ὁ πρός ὁ κενόω ἀκολουθία . περί δέ ὁ ὅρος τε καί διάκρισις , ὅτι μέν διά νεφρός γίγνομαι , γράφω , ὁ δέ ὅπως οὐκέτι προστίθημι . οὔτε γάρ , οἴομαι , ὁ πρός ὁ κενόω ἀκολουθία εἰμί λέγω · οὕτως γάρ ἄν οὐδείς ὑπό ἰσχουρία ἀποθνῄσκω οὐδέποτε , μή δύναμαι πολύς ἐπιρρέω ποτέ παρά ὁ κενόω · ἄλλος γάρ αἰτία μηδείς προστίθημι , ἀλλά μόνος ὁ πρός ὁ κενόω ἀκολουθία ποδηγέω ὁ συνεχής , οὐ ἐγχωρέω πολύς ἐπιρρέω ποτέ ὁ κενόω . ἀλλά οὐδέ ἄλλος τις προστίθημι πιθανός αἰτία ἔχω , ὡς ἐπί ὁ ἀνάδοσις ὁ ἔκθλιψις ὁ γαστήρ . ἀλλά οὗτος γε ἐπί ὁ κατά ὁ κοιλία αἷμα ἀπόλλυμι τέλειος , οὐ ὁ μῆκος μόνος ὁ ἀπόστασις ἐκλύω , ἀλλά καί ὁ ὁ καρδία ὑπέρκειμαι ἐξαρπάζω αὐτός σφοδρός κατά ἕκαστος διαστολή οὐ ὀλίγος αἷμα . μόνος δή τις ἔτι καί πᾶς ἐρῆμος ἀπολείπω ὁ σόφισμα ἐν ὁ κάτω ὁ κοῖλος ὁ πρός ὁ κενόω ἀκολουθία , διά τε ὁ ἐπί ὁ ἰσχουρία ἀποθνῄσκω ἀπόλλυμι ὁ πιθανότης , καί διά ὁ ὁ νεφρός θέσις οὐδείς ἥσσων . εἰ μέν γάρ ἅπας ἐπί αὐτός φέρω ὁ αἷμα , δεόντως ἄν τις ἅπας φάσκω αὐτός καθαίρω . νυνί δέ , οὐ γάρ ὅλος , ἀλλά τοσοῦτος αὐτός μέρος , ὅσος ὁ μέχρι νεφρός δέχομαι φλέψ , ἐπί . αὐτός ἔρχομαι , καί μόνος ἐκεῖνος καθαίρω . καί ὁ μέν ὀρρώδης αὐτός καί λεπτός οἷος διά ἠθμός τις ὁ νεφρός διαδύνω · ὁ δέ αἱματώδης τε καί παχύς , κατά ὁ φλέψ ὑπομένω , ἐμποδών ἵστημι ὁ κατόπιν ἐπιρρέω . παλινδρομέω οὖν αὐτός πρότερος ἐπί ὁ κοῖλος ἀναγκαῖος , καί κενός οὕτως ἐργάζομαι ὁ ἐπί ὁ νεφρός ἔρχομαι φλέψ · ὁ δεύτερος οὐκέτι παρακομίζω ἐπί αὐτός ἀκάθαρτος αἷμα · καταλαμβάνω γάρ αὐτός ὁ πρότερος , πάροδος οὐδείς λείπω . τίς οὖν ἐγώ δύναμις ἀπάγω πάλιν ὀπίσω ὁ νεφρός ὁ καθαρός αἷμα ; τίς δέ οὗτος μέν διαδέχομαι κελεύω πρός ὁ κάτω μέρος ἔρχομαι ὁ κοῖλος , ἕτερος δέ ἄνωθεν ἐπιφέρω προστάσσω , πρίν ἐπί ὁ νεφρός ἀπέρχομαι , μή φέρω ; οὗτος οὖν ἅπας συνοράω ὁ Ἐρασίστρατος ἀπορία μεστός , καί εἷς μόνος δόξα εὔπορος εὑρίσκω ἐν ἅπας ὁ ὁ ὁλκή , οὔτε ἀπορέω βούλομαι , οὔτε ὁ πρός Ἱπποκράτης ἐθέλω λέγω , ἀγαθός ὑπολαμβάνω σιωπητέος εἰμί περί ὁ τρόπος ὁ διάκρισις . ἀλλά εἰ κᾀκεῖνος σιωπάω , ἐγώ οὐ σιγάω . οἶδα γάρ , ὡς οὐ ἐνδέχομαι παρέρχομαι ὁ Ἱπποκράτειος δόξα , εἶτα ἕτερος τις περί ὁ ὁ νεφρός ἐνέργεια λέγω , μή οὐ καταγέλαστος εἰμί παντάπασι . διά οὗτος Ἐρασίστρατος μέν σιωπάω , Ἀσκληπιάδης δέ ψεύδω , παραπλήσιος οἰκέτης , λάλος μέν ὁ πρόσθεν ὁ βίος , καί πολύς πολλάκις ἔγκλημα διαλύω ὑπό περισσός πανουργία , ἐπί αὐτόφωρος δέ ποτέ καταλαμβάνω , εἶτα οὐδείς ἐξευρίσκω σόφισμα , ἔͅπειτα ἐνταῦθα ὁ μέν αἰδήμων σιωπάω , οἷος ἀποπληξία τις καταλαμβάνω , ὁ δέ ἀναίσχυντος κρύπτω μέν ἔτι ὑπό μάλη ὁ ζητέω , ἐξόμνυμι δέ καί μηδέ ὁράω πώποτε φάσκω . οὕτως γάρ τοι ὁ Ἀσκληπιάδης , ἐπιλείπω αὐτός ὁ ὁ πανουργία σόφισμα , καί μήτε ὁ πρός ὁ λεπτομερής φορά ἔχω ἔτι χώρα ἐνταυθοῖ ληρέω , μήτε ὡς ὑπό ὁ νεφρός γεννάω οὗτος ὁ περίσσωμα , καθά ὑπό ὁ ἐν ἧπαρ πόρος ὁ χολή , ἀδύνατος εἰμί , λέγω , μή οὐ μέγας ὄφιλω γέλως , ἐξόμνυμι τε καί ψεύδω φανερός , οὐ διήκω λέγω ἐπί ὁ νεφρός ὁ οὖρος , ἀλλά ἀτμοειδής εὐθύς ἐκ ὁ κατά ὁ κοιλία μέρος εἰς ὁ κύστις ἀθροίζω . οὗτος μέν οὖν ὁ ἐπί αὐτόφωρος καταλαμβάνω οἰκέτης ὅμοιος ἐκπλάσσω , ὁ μέν σιωπάω , ὁ δέ ἀναίσχυντος ψεύδω .