galenus.de-naturalibus-facultatibus 3.8
Περὶ δὲ τῆς καταπόσεως οὐδ’ ἄχρι τοσούτου . τί γάρ φησιν ; ὁλκὴ μὲν οὖν τῆς κοιλίας οὐδὲ μία φαίνεται εἶναι . καὶ μὴν δύο χιτῶνας ἡ γαστὴρ ἔχει , πάντως ἕνεκά του γεγονότας , καὶ διήκουσιν οὗτοι μέχρι καὶ τοῦ στόματος , ὁ μὲν ἔνδον , οἷός ἐστι κατὰ τὴν γαστέρα , τοιοῦτος διαμένων , ὁ δ’ ἕτερος ἐπὶ τὸ σαρκωδέστερον ἐν τῷ στομάχῳ τρεπόμενος . ὅτι μὲν οὖν ἐναντίας ἀλλήλαις τὰς ἐπιβολὰς τῶν ἰνῶν ἔχουσιν οἱ χιτῶνες οὗτοι , τὸ φαινόμενον αὐτὸ μαρτυρεῖ . τίνος δ’ ἕνεκα τοιοῦτοι γεγόνασιν , Ἐρασίστρατος μὲν οὐδ’ ἐπεχείρησεν εἰπεῖν , ἡμεῖς δ’ ἐροῦμεν . ὁ μὲν ἔνδον εὐθείας ἔχει τὰς ἶνας , ὁλκῆς γὰρ ἕνεκα γέγονεν · ὁ δ’ ἔξωθεν ἐγκαρσίας , ὑπὲρ τοῦ κατὰ κύκλον περιστέλλεσθαι . ἑκάστων γὰρ καὶ τῶν κινουμένων ὀργάνων ἐν τοῖς σώμασι κατὰ τὰς τῶν ἰνῶν θέσεις αἱ κινήσεις εἰσίν . ἐπ’ αὐτῶν δὲ πρῶτον τῶν μυῶν , εἰ βούλει , βασάνισον τὸν λόγον , ἐφ’ ὧν καὶ αἱ ἶνες ἐναργέσταται , καὶ αἱ κινήσεις αὐτῶν ὁρῶνται διὰ σφοδρότητα . μετὰ δὲ τοὺς μῦς ἐπὶ τὰ φυσικὰ τῶν ὀργάνων ἴθι , καὶ πάντως ὄψει κατὰ τὰς ἶνας κινούμενα . καὶ διὰ τοῦθ’ ἑκάστῳ μὲν τῶν ἐντέρων στρογγύλαι καθ’ ἑκάτερον τῶν χιτώνων αἱ ἶνές εἰσι · περιστέλλονται γὰρ μόνον , ἕλκουσι δὲ οὐδέν . ἡ γαστὴρ δὲ τῶν ἰνῶν τὰς μὲν εὐθείας ἔχει χάριν ὁλκῆς , τὰς δ’ ἐγκαρσίας ἕνεκα περιστολῆς . ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς μυσὶν , ἑκάστης τῶν ἰνῶν τεινομένης τε καὶ πρὸς τὴν ἀρχὴν ἑλκομένης , αἱ κινήσεις γίγνονται , κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἐν τῇ γαστρὶ , τῶν μὲν ἐγκαρσίων ἰνῶν τεινομένων , ἔλαττον ἀνάγκη γίγνεσθαι τὸ εὖρος τῆς περιεχομένης ὑπ’ αὐτῶν κοιλότητος , τῶν δ’ εὐθειῶν ἑλκομένων τε καὶ εἰς αὑτὰς συναγομένων , οὐκ ἐνδέχεται μὴ οὐ συναιρεῖσθαι τὸ μῆκος . ἀλλὰ μὴν ἐναργῶς φαίνεται καταπινόντων συναιρούμενον , καὶ τοσοῦτον ὁ λάρυγξ ἀνατρέχων , ὅσον ὁ στόμαχος κατασπᾶται . καὶ ὅταν γε , συμπληρωθείσης τῆς ἐν τῷ καταπίνειν ἐνεργείας , ἀφεθῇ τῆς τάσεως ὁ στόμαχος , ἐναργῶς πάλιν φαίνεται καταφερόμενος ὁ λάρυγξ . ὁ γὰρ ἔνδον χιτὼν τῆς γαστρὸς , ὁ τὰς εὐθείας ἶνας ἔχων , ὁ καὶ τὸν στόμαχον ὑπαλείφων καὶ τὸ στόμα , τοῖς ἐντὸς μέρεσιν ἐπεκτείνεται τοῦ λάρυγγος . ὥστ’ οὐκ ἐνδέχεται , κατασπωμένων αὐτῶν ὑπὸ τῆς κοιλίας , μὴ οὐ συνεπισπᾶσθαι καὶ τὸν λάρυγγα . ὅτι δ’ αἱ περιφερεῖς ἶνες , αἷς περιστέλλεται τά τ’ ἄλλα μόρια καὶ ἡ γαστὴρ , οὐ συναιροῦσι τὸ μῆκος , ἀλλὰ συστέλλουσι καὶ στενοῦσι τὴν εὐρύτητα , καὶ παρ’ αὐτοῦ λαβεῖν ἐστιν ὁμολογούμενον Ἐρασιστράτου . περιστέλλεσθαι γάρ φησι τοῖς σιτίοις τὴν γαστέρα κατὰ τὸν τῆς πέψεως ἅπαντα χρόνον . ἀλλ’ εἰ περιστέλλεται μὲν , οὐδὲν δὲ τοῦ μήκους ἀφαιρεῖται τῆς κοιλίας , οὐκ ἔστι τῆς περισταλτικῆς κινήσεως ἴδιον τὸ κατασπᾷν κάτω τὸν στόμαχον . ὅπερ γὰρ αὐτὸς ὁ Ἐρασίστρατος εἶπε , τοῦτο μόνον αὐτὸ συμβήσεται , τὸ , τῶν ἄνω συστελλομένων , διαστέλλεσθαι τὰ κάτω . τοῦτο δ’ ὅτι , κᾂν εἰς νεκροῦ τὸν στόμαχον ὕδατος ἐκχέῃς , φαίνεται γιγνόμενον , οὐδεὶς ἀγνοεῖ . ταῖς γὰρ τῶν ὑλῶν διὰ στενοῦ τοῦ σώματος ὁδοιπορίαις ἀκόλουθόν ἐστι τὸ σύμπτωμα · θαυμαστὸν γὰρ , εἰ . διερχομένου τινὸς αὐτὸν ὄγκου , μὴ διασταλήσεται . οὐκοῦν τὸ μὲν , τῶν ἄνω συστελλομένων , διαστέλλεσθαι τὰ κάτω κοινόν ἐστι καὶ τοῖς νεκροῖς σώμασι , δι’ ὧν ὁπωσοῦν τι διεξέρχεται , καὶ τοῖς ζῶσιν , εἴτε περιστέλλοιτο τοῖς διερχομένοις , εἴθ’ ἕλκοιτο · τὸ δὲ τῆς τοῦ μήκους συναιρέσεως ἴδιον τῶν τὰς εὐθείας ἶνας ἐχόντων ὀργάνων , ἵν’ ἐπισπάσωνταί τι . ἀλλὰ μὴν ἐδείχθη κατασπώμενος ὁ στόμαχος , οὐ γὰρ ἂν εἷλκε τὸν λάρυγγα . δῆλον οὖν , ὡς ἡ γαστὴρ ἕλκει τὰ σιτία διὰ τοῦ στομάχου . καὶ ἡ κατὰ τὸν ἔμετον δὲ τῶν ἐμουμένων ἄχρι τοῦ στόματος φορὰ πάντως μέν που καὶ αὐτὴ τὰ μὲν ὑπὸ τῶν ἀναφερομένων διατεινόμενα μέρη τοῦ στομάχου διεστῶτα κέκτηται , τῶν πρόσω δ’ ὅ τι ἂν ἑκάστοτ’ ἐπιλαμβάνηται , τοῦτ’ ἀρχόμενον διαστέλλεται , τὸ δ’ ὄπισθεν καταλείπει δηλονότι συστελλόμενον , ὥσθ’ ὁμοίαν εἶναι πάντη τὴν διάθεσιν τοῦ στομάχου κατὰ γε τοῦτο τῇ τῶν καταπινόντων . ἀλλὰ , τῆς ὁλκῆς μὴ παρούσης , τὸ μῆκος ὅλον ἴσον ἐπὶ τοῖς τοιούτοις συμπτώμασι διαφυλάττεται . διὰ τοῦτο καὶ καταπίνειν ῥᾷόν ἐστιν ἢ ἐμεῖν , ὅτι καταπίνεται μὲν , ἀμφοῖν τῆς γαστρὸς τῶν χιτώνων ἐνεργούντων , τοῦ μὲν ἐντὸς ἕλκοντος , τοῦ δ’ ἐκτὸς περιστελλομένου τε καὶ συνεπωθοῦντος , ἐμεῖται δὲ , θατέρου μόνου τοῦ ἔξωθεν ἐνεργοῦντος , οὐδενὸς ἕλκοντος εἰς τὸ στόμα . οὐ γὰρ δὴ , ὥσπερ ἡ τῆς γαστρὸς ὄρεξις προηγεῖτο τοῦ καταπίνειν τὰ σιτία , τὸν αὐτὸν τρόπον κᾀν τοῖς ἐμέτοις ἐπιθυμεῖ τι τῶν κατὰ τὸ στόμα μορίων τοῦ γιγνομένου παθήματος , ἀλλ’ ἄμφω τῆς γαστρὸς αὐτῆς εἰσιν ἐναντίαι διαθέσεις , ὀρεγομένης μὲν καὶ προσιεμένης τὰ χρήσιμά τε καὶ οἰκεῖα , δυσχεραινούσης δὲ καὶ ἀποτριβομένης τὰ ἀλλότρια . διὸ καὶ τὸ καταπίνειν αὐτὸ τοῖς μὲν ἱκανῶς ὀρεγομένοις τῶν οἰκείων ἐδεσμάτων τῇ γαστρὶ τάχιστα γίγνεται , σαφῶς ἑλκούσης αὐτὰ καὶ κατασπώσης , πρινὴ μασσηθῆναι · τοῖς δ’ ἤτοι φάρμακόν τι κατ’ ἀνάγκην πίνουσιν ἤ τι σιτίον ἐν χώρᾳ φαρμάκου προσφερομένοις ἀνιαρὰ καὶ βραδεῖα καὶ μόγις ἡ κατάποσις αὐτῶν ἐπιτελεῖται . δῆλος οὖν ἐστιν ἐκ τῶν εἰρημένων ὁ μὲν ἔνδον χιτὼν τῆς γαστρὸς , ὁ τὰς εὐθείας ἔχων ἶνας , τῆς ἐκ τοῦ στόματος εἰς αὐτὴν ὁλκῆς ἕνεκα γεγονὼς , καὶ διὰ τοῦτο ἐν ταῖς καταπόσεσι μόναις ἐνεργῶν · ὁ δ’ ἔξωθεν , ὁ τὰς ἐγκαρσίας ἶνας ἔχων , ἕνεκα μὲν τοῦ περιστέλλεσθαι τοῖς ἐνυπάρχουσι καὶ προωθεῖν αὐτὰ τοιοῦτος ἀποτελεσθεὶς , ἐνεργῶν δ’ οὐδὲν ἧττον ἐν τοῖς ἐμέτοις , ἢ ταῖς καταπόσεσιν . ἐναργέστατα δὲ μαρτυρεῖ τῷ λεγομένῳ καὶ τὸ κατὰ τὰς χάννας τε καὶ τοὺς συνόδοντας γιγνόμενον · εὑρίσκεται γὰρ ἐνίοτε τούτων ἡ γαστὴρ ἐν τῷ στόματι , καθάπερ καὶ Ἀριστοτέλης ἐν ταῖς περὶ ζώων ἔγραψεν ἱστορίαις , καὶ προστίθησί γε τὴν αἰτίαν , ὑπὸ λαιμαργίας αὐτοῖς τοῦτο συμβαίνειν φάσκων . ἔχει γὰρ ᾧδε . κατὰ τὰς σφοδροτέρας ὀρέξεις ἄνω προστρέχει πᾶσι τοῖς ζώοις ἡ γαστὴρ , ὥστε τινὲς τοῦ πάθους αἴσθησιν ἐναργῆ σχόντες ἐξέρπειν αὐτοῖς φασι τὴν κοιλίαν , ἐνίων δὲ μασσωμένων ἔτι , καὶ μήπω καλῶς ἐν τῷ στόματι τὰ σιτία κατειργασμένων , ἐξαρπάζειν φανερῶς ἀκόντων . ἐφ’ ὧν οὖν ζώων , φύσει λαιμάργων ὑπαρχόντων , ἥ τ’ εὐρυχωρία τοῦ στόματός ἐστι δαψιλὴς , ἥ τε τῆς γαστρὸς θέσις ἐγγὺς , ὡς ἐπὶ συνόδοντος καὶ χάννης , οὐδὲν θαυμαστὸν , ὅταν ἱκανῶς πεινάσαντα διώκῃ τι τῶν μικροτέρων ζώων , εἶτ’ ἤδη πλησίον ᾖ τοῦ συλλαβεῖν , ἀνατρέχειν , ἐπειγούσης τῆς ἐπιθυμίας , εἰς τὸ στόμα τὴν γαστέρα . γενέσθαι δ’ ἄλλως ἀμήχανον τοῦτο , μὴ οὐχ ὥσπερ διὰ χειρὸς τοῦ στομάχου τῆς γαστρὸς ἐπισπωμένης εἰς ἑαυτὴν τὰ σιτία . καθάπερ γὰρ καὶ ἡμεῖς ὑπὸ προθυμίας ἐνίοτε τῇ χειρὶ συνεπεκτείνομεν ὅλους ἡμᾶς αὐτοὺς ἕνεκα τοῦ θᾶττον ἐπιδράξασθαι τοῦ προκειμένου σώματος , οὕτω καὶ ἡ γαστὴρ οἷον χειρὶ τῷ στομάχῳ συνεπεκτείνεται . καὶ διὰ τοῦτο , ἐφ’ ὧν ζώων ἅμα τὰ τρία ταυτὶ συνέπεσεν , ἔφεσίς τε σφοδρὰ τῆς τροφῆς , ὅ τε στόμαχος μικρὸς , ἥ τ’ εὐρυχωρία τοῦ στόματος δαψιλὴς , ἐπὶ τούτων ὀλίγη ῥοπὴ τῆς ἐπεκτάσεως εἰς τὸ στόμα τὴν κοιλίαν ὅλην ἀναφέρει . ἤρκει μὲν οὖν ἴσως ἀνδρὶ φυσικῷ παρ’ αὐτῆς μόνης τῆς κατασκευῆς τῶν ὀργάνων τὴν ἔνδειξιν τῆς ἐνεργείας λαμβάνειν . οὐ γὰρ δὴ μάτην γε ἂν ἡ φύσις ἐκ δυοῖν χιτώνων ἐναντίως ἀλλήλοις ἐχόντων ἀπειργάσατο τὸν οἰσοφάγον , εἰ μὴ καὶ διαφόρως ἑκάτερος αὐτῶν ἐνεργεῖν ἔμελλεν . ἀλλ’ ἐπεὶ πάντα μᾶλλον ἢ τὰ τῆς φύσεως ἔργα διαγινώσκειν οἱ περὶ τὸν Ἐρασίστρατόν εἰσιν ἱκανοὶ , φέρε κᾀκ τῆς τῶν ζώων ἀνατομῆς ἐπιδείξωμεν αὐτοῖς , ὡς ἑκάτερος τῶν χιτώνων ἐνεργεῖ τὴν εἰρημένην ἐνέργειαν . εἰ δή τι λαβὼν ζῶον , εἶτα γυμνώσας αὐτοῦ τὰ περικείμενα τῷ στομάχῳ σώματα , χωρὶς τοῦ διατεμεῖν τινα τῶν νεύρων , ἢ τῶν ἀρτηριῶν , ἢ τῶν φλεβῶν τῶν αὐτόθι τεταγμένων , ἐθέλοις ἀπὸ τῆς γένυος ἕως τοῦ θώρακος εὐθείαις τομαῖς διελεῖν τὸν ἔξω χιτῶνα , τὸν ἔχοντα τὰς ἶνας ἐγκαρσίας , κᾄπειτα τῷ ζώῳ τροφὴν προσενεγκεῖν , ὄψει καταπῖνον αὐτὸ , καίτοι τῆς περισταλτικῆς ἐνεργείας ἀπολωλυίας . εἰ δ’ αὖ πάλιν ἐφ’ ἑτέρου ζώου διατέμοις ἀμφοτέρους τοὺς χιτῶνας τομαῖς ἐγκαρσίαις , θεάσῃ καὶ τοῦτο καταπῖνον , οὐκέτ’ ἐνεργοῦντος τοῦ ἐντός . ᾧ δῆλον , ὅτι καὶ θατέρῳ αὐτῶν καταπίνειν οἷόν τ’ ἐστὶν , ἀλλὰ χεῖρον ἤ δι’ ἀμφοτέρων . πρὸς γὰρ αὖ τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦτ’ ἔστι σαφῶς θεάσασθαι ἐπὶ τῆς εἰρημένης ἀνατομῆς , ὡς ἐν τῷ καταπίνειν ὑποπίμπλαται πνεύματος ὁ στόμαχος τοῦ συγκαταπινομένου τοῖς σιτίοις , ὃ , περιστελλομένου μὲν τοῦ ἔξωθεν χιτῶνος , ὠθεῖται ῥᾳδίως εἰς τὴν γαστέρα σὺν τοῖς ἐδέσμασι , χρόνου δὲ τοῦ ἔνδον ὑπάρχοντος , ἐμποδὼν ἵσταται τῇ φορᾷ τῶν σιτίων , διατεῖνόν τε αὐτὸν καὶ τὴν ἐνέργειαν ἐμποδίζον . ἀλλ’ οὐδὲ τούτων οὐδὲν Ἐρασίστρατος εἶπεν , οὔθ’ ὡς ἡ σκολιὰ θέσις τοῦ στομάχου διαβάλλει σαφῶς τὸ δόγμα τῶν νομιζόντων , ὑπὸ τῆς ἄνωθεν βολῆς ποδηγούμενα μέχρι τῆς γαστρὸς ἰέναι τὰ καταπινόμενα . μόνον δ’ , ὅτι πολλὰ τῶν μακροτραχήλων ζώων ἐπικεκυφότα καταπίνει , καλῶς εἶπεν . ᾧ δῆλον , ὅτι φαινόμενον , οὐ τὸ πῶς καταπίνομεν ἀποδείκνυσιν , ἀλλὰ τὸ πῶς οὐ καταπίνομεν . ὅτι γὰρ μη διὰ μόνης τῆς ἄνωθεν βολῆς , ἐκ τούτου δῆλον · οὐ μὴν εἴθ’ ἑλκούσης τῆς κοιλίας , εἴτε παράγοντος αὐτὰ τοῦ στομάχου , δῆλον ἤδη πω . ἀλλ’ ἡμεῖς γε πάντας τοὺς λογισμοὺς εἰπόντες , τούς τ’ ἐκ τῆς κατασκευῆς τῶν ὀργάνων ὁρμωμένους , καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν ἄλλων συμπτωμάτων , τῶν τε πρὸ τοῦ γυμνωθῆναι τὸν στόμαχον , καὶ γυμνωθέντος , ὡς ὀλίγῳ πρόσθεν ἐλέγομεν , ἱκανῶς ἐνεδειξάμεθα , τοῦ μὲν ἕλκειν ἕνεκα τὸν ἐντὸς χιτῶνα , τοῦ δ’ ἀπωθεῖν τὸν ἐκτὸς γεγονέναι . προὐθέμεθα μὲν οὖν ἀποδεῖξαι τὴν καθεκτικὴν δύναμιν ἐν ἑκάστῳ τῶν ὀργάνων οὖσαν , ὥσπερ ἐν τῷ πρόσθεν λόγῳ τὴν ἑλκτικήν τε καὶ προσέτι τὴν ἀλλοιωτικήν . ὑπὸ δὲ τῆς ἀκολουθίας τοῦ λόγου τὰς τέτταρας ἀπεδείξαμεν ὑπαρχούσας τῇ γαστρὶ , τὴν ἑλκτικὴν μὲν ἐν τῷ καταπίνειν , τὴν καθεκτικὴν δὲ ἐν τῷ πέττειν , τὴν ἀπωστικὴν δ’ ἐν τοῖς ἐμέτοις καὶ ταῖς τῶν πεπεμμένων σιτίων εἰς τὸ λεπτὸν ἔντερον ὑποχωρήσεσιν , αὐτὴν δὲ τὴν πέψιν ἀλλοίωσιν ὑπάρχειν .
Lemmas: περί δέ ὁ κατάποσις οὐδέ ἄχρι τοσοῦτος . τίς γάρ φημί ; ὁλκή μέν οὖν ὁ κοιλία οὐδέ εἷς φαίνω εἰμί . καί μήν δύο χιτών ὁ γαστήρ ἔχω , πάντως ἕνεκα τις γίγνομαι , καί διήκω οὗτος μέχρι καί ὁ στόμα , ὁ μέν ἔνδον , οἷος εἰμί κατά ὁ γαστήρ , τοιοῦτος διαμένω , ὁ δέ ἕτερος ἐπί ὁ σαρκώδης ἐν ὁ στόμαχος τρέπω . ὅτι μέν οὖν ἐναντίος ἀλλήλων ὁ ἐπιβολή ὁ ἴνη ἔχω ὁ χιτών οὗτος , ὁ φαίνω αὐτός μαρτυρέω . τίς δέ ἕνεκα τοιοῦτος γίγνομαι , Ἐρασίστρατος μέν οὐδέ ἐπιχειρέω λέγω , ἐγώ δέ λέγω . ὁ μέν ἔνδον εὐθύς ἔχω ὁ ἴς , ὁλκή γάρ ἕνεκα γίγνομαι · ὁ δέ ἔξωθεν ἐγκάρσιος , ὑπέρ ὁ κατά κύκλος περιστέλλω . ἕκαστος γάρ καί ὁ κινέω ὄργανον ἐν ὁ σῶμα κατά ὁ ὁ ἴνη θέσις ὁ κίνησις εἰμί . ἐπί αὐτός δέ πρῶτος ὁ μῦς , εἰ βούλομαι , βασανίζω ὁ λόγος , ἐπί ὅς καί ὁ ἴς ἐναργής , καί ὁ κίνησις αὐτός ὁράω διά σφοδρότης . μετά δέ ὁ μῦς ἐπί ὁ φυσικός ὁ ὄργανον ἔρχομαι , καί πάντως ὁράω κατά ὁ ἴς κινέω . καί διά οὗτος ἕκαστος μέν ὁ ἔντερον στρογγύλος κατά ἑκάτερος ὁ χιτών ὁ ἴς εἰμί · περιστέλλω γάρ μόνος , ἕλκω δέ οὐδείς . ὁ γαστήρ δέ ὁ ἴνη ὁ μέν εὐθύς ἔχω χάριν ὁλκή , ὁ δέ ἐγκάρσιος ἕνεκα περιστολή . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ μῦς , ἕκαστος ὁ ἴνη τείνω τε καί πρός ὁ ἀρχή ἕλκω , ὁ κίνησις γίγνομαι , κατά ὁ αὐτός λόγος ἐν ὁ γαστήρ , ὁ μέν ἐγκάρσιος ἴνη τείνω , ἐλαχύς ἀνάγκη γίγνομαι ὁ εὖρος ὁ περιέχω ὑπό αὐτός κοιλότης , ὁ δέ εὐθύς ἕλκω τε καί εἰς ἑαυτοῦ συνάγω , οὐ ἐνδέχομαι μή οὐ συναιρέω ὁ μῆκος . ἀλλά μήν ἐναργής φαίνω καταπίνω συναιρέω , καί τοσοῦτος ὁ λάρυγξ ἀνατρέχω , ὅσος ὁ στόμαχος κατασπάω . καί ὅταν γε , συμπληρόω ὁ ἐν ὁ καταπίνω ἐνέργεια , ἀφίημι ὁ τάσις ὁ στόμαχος , ἐναργής πάλιν φαίνω καταφέρω ὁ λάρυγξ . ὁ γάρ ἔνδον χιτών ὁ γαστήρ , ὁ ὁ εὐθύς ἴς ἔχω , ὁ καί ὁ στόμαχος ὑπαλείφω καί ὁ στόμα , ὁ ἐντός μέρος ἐπεκτείνω ὁ λάρυγξ . ὥστε οὐ ἐνδέχομαι , κατασπάω αὐτός ὑπό ὁ κοιλία , μή οὐ συνεπισπάω καί ὁ λάρυγξ . ὅτι δέ ὁ περιφερής ἴς , ὅς περιστέλλω ὁ τε ἄλλος μόριον καί ὁ γαστήρ , οὐ συναιρέω ὁ μῆκος , ἀλλά συστέλλω καί στενόω ὁ εὐρύτης , καί παρά αὐτός λαμβάνω εἰμί ὁμολογέω Ἐρασίστρατος . περιστέλλω γάρ φημί ὁ σιτίον ὁ γαστήρ κατά ὁ ὁ πέψις ἅπας χρόνος . ἀλλά εἰ περιστέλλω μέν , οὐδείς δέ ὁ μῆκος ἀφαιρέω ὁ κοιλία , οὐ εἰμί ὁ περισταλτικός κίνησις ἴδιος ὁ κατασπάω κάτω ὁ στόμαχος . ὅς γάρ αὐτός ὁ Ἐρασίστρατος λέγω , οὗτος μόνος αὐτός συμβαίνω , ὁ , ὁ ἄνω συστέλλω , διαστέλλω ὁ κάτω . οὗτος δέ ὅτι , ἔͅν εἰς νεκρός ὁ στόμαχος ὕδωρ ἐκχέω , φαίνω γίγνομαι , οὐδείς ἀγνοέω . ὁ γάρ ὁ ὕλη διά στενός ὁ σῶμα ὁδοιπορία ἀκόλουθος εἰμί ὁ σύμπτωμα · θαυμαστός γάρ , εἰ . διέρχομαι τις αὐτός ὄγκος , μή διασταλάω . οὐκοῦν ὁ μέν , ὁ ἄνω συστέλλω , διαστέλλω ὁ κάτω κοινός εἰμί καί ὁ νεκρός σῶμα , διά ὅς ὁπωσοῦν τις διεξέρχομαι , καί ὁ ζάω , εἴτε περιστέλλω ὁ διέρχομαι , εἴτε ἕλκω · ὁ δέ ὁ ὁ μῆκος συναίρεσις ἴδιος ὁ ὁ εὐθύς ἴς ἔχω ὄργανον , ἵνα ἐπισπάω τις . ἀλλά μήν δείκνυμι κατασπάω ὁ στόμαχος , οὐ γάρ ἄν ἕλκω ὁ λάρυγξ . δῆλος οὖν , ὡς ὁ γαστήρ ἕλκω ὁ σιτίον διά ὁ στόμαχος . καί ὁ κατά ὁ ἔμετος δέ ὁ ἐμέω ἄχρι ὁ στόμα φορά πάντως μέν που καί αὐτός ὁ μέν ὑπό ὁ ἀναφέρω διατείνω μέρος ὁ στόμαχος διΐστημι κτάομαι , ὁ πρόσω δέ ὅς τις ἄν ἑκάστοτε ἐπιλαμβάνω , οὗτος ἄρχω διαστέλλω , ὁ δέ ὄπισθεν καταλείπω δηλονότι συστέλλω , ὥστε ὅμοιος εἰμί πάντῃ ὁ διάθεσις ὁ στόμαχος κατά γε οὗτος ὁ ὁ καταπίνω . ἀλλά , ὁ ὁλκή μή πάρειμι , ὁ μῆκος ὅλος ἴσος ἐπί ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα διαφυλάσσω . διά οὗτος καί καταπίνω ῥᾴδιος εἰμί ἤ ἐμέω , ὅτι καταπίνω μέν , ἄμφω ὁ γαστήρ ὁ χιτών ἐνεργέω , ὁ μέν ἐντός ἕλκω , ὁ δέ ἐκτός περιστέλλω τε καί συνεπωθέω , ἐμέω δέ , ἕτερος μόνος ὁ ἔξωθεν ἐνεργέω , οὐδείς ἕλκω εἰς ὁ στόμα . οὐ γάρ δή , ὥσπερ ὁ ὁ γαστήρ ὄρεξις προηγέομαι ὁ καταπίνω ὁ σιτίον , ὁ αὐτός τρόπος εἰͅν ὁ ἔμετος ἐπιθυμέω τις ὁ κατά ὁ στόμα μόριον ὁ γίγνομαι πάθημα , ἀλλά ἄμφω ὁ γαστήρ αὐτός εἰμί ἐναντίος διάθεσις , ὀρέγω μέν καί προσίημι ὁ χρήσιμος τε καί οἰκεῖος , δυσχεραίνω δέ καί ἀποτρίβω ὁ ἀλλότριος . διό καί ὁ καταπίνω αὐτός ὁ μέν ἱκανός ὀρέγω ὁ οἰκεῖος ἔδεσμα ὁ γαστήρ ταχύς γίγνομαι , σαφής ἕλκω αὐτός καί κατασπάω , πρίνη μασσάομαι · ὁ δέ ἤτοι φάρμακον τις κατά ἀνάγκη πίνω ἤ τις σιτίον ἐν χώρα φάρμακον προσφέρω ἀνιαρός καί βραδύς καί μόγις ὁ κατάποσις αὐτός ἐπιτελέω . δῆλος οὖν εἰμί ἐκ ὁ λέγω ὁ μέν ἔνδον χιτών ὁ γαστήρ , ὁ ὁ εὐθύς ἔχω ἴς , ὁ ἐκ ὁ στόμα εἰς αὐτός ὁλκή ἕνεκα γίγνομαι , καί διά οὗτος ἐν ὁ κατάποσις μόνος ἐνεργέω · ὁ δέ ἔξωθεν , ὁ ὁ ἐγκάρσιος ἴς ἔχω , ἕνεκα μέν ὁ περιστέλλω ὁ ἐνυπάρχω καί προωθέω αὐτός τοιοῦτος ἀποτελέω , ἐνεργέω δέ οὐδείς ἥσσων ἐν ὁ ἔμετος , ἤ ὁ κατάποσις . ἐναργής δέ μαρτυρέω ὁ λέγω καί ὁ κατά ὁ χάννη τε καί ὁ συνόδων γίγνομαι · εὑρίσκω γάρ ἐνίοτε οὗτος ὁ γαστήρ ἐν ὁ στόμα , καθά καί Ἀριστοτέλης ἐν ὁ περί ζῷον γράφω ἱστορία , καί προστίθημι γε ὁ αἰτία , ὑπό λαιμαργία αὐτός οὗτος συμβαίνω φάσκω . ἔχω γάρ ὧδε . κατά ὁ σφοδρός ὄρεξις ἄνω προστρέχω πᾶς ὁ ζῷον ὁ γαστήρ , ὥστε τις ὁ πάθος αἴσθησις ἐναργής ἔχω ἐξέρπω αὐτός φημί ὁ κοιλία , ἔνιοι δέ μασσάομαι ἔτι , καί μήπω καλός ἐν ὁ στόμα ὁ σιτίον κατεργάζομαι , ἐξαρπάζω φανερός ἄκων . ἐπί ὅς οὖν ζῷον , φύσις λαίμαργος ὑπάρχω , ὁ τε εὐρυχωρία ὁ στόμα εἰμί δαψιλής , ὁ τε ὁ γαστήρ θέσις ἐγγύς , ὡς ἐπί συνόδων καί χάννη , οὐδείς θαυμαστός , ὅταν ἱκανός πεινάω διώκω τις ὁ μικρός ζῷον , εἶτα ἤδη πλησίον εἰμί ὁ συλλαμβάνω , ἀνατρέχω , ἐπείγω ὁ ἐπιθυμία , εἰς ὁ στόμα ὁ γαστήρ . γίγνομαι δέ ἄλλος ἀμήχανος οὗτος , μή οὐ ὥσπερ διά χείρ ὁ στόμαχος ὁ γαστήρ ἐπισπάω εἰς ἑαυτοῦ ὁ σιτίον . καθά γάρ καί ἐγώ ὑπό προθυμία ἐνίοτε ὁ χείρ συνεπεκτείνω ὅλος ἐγώ αὐτός ἕνεκα ὁ ταχύς ἐπιδράσσομαι ὁ πρόκειμαι σῶμα , οὕτως καί ὁ γαστήρ οἷος χείρ ὁ στόμαχος συνεπεκτείνω . καί διά οὗτος , ἐπί ὅς ζῷον ἅμα ὁ τρεῖς οὗτος συμπίπτω , ἔφεσις τε σφοδρός ὁ τροφή , ὁ τε στόμαχος μικρός , ὁ τε εὐρυχωρία ὁ στόμα δαψιλής , ἐπί οὗτος ὀλίγος ῥοπή ὁ ἐπέκτασις εἰς ὁ στόμα ὁ κοιλία ὅλος ἀναφέρω . ἀρκέω μέν οὖν ἴσως ἀνήρ φυσικός παρά αὐτός μόνος ὁ κατασκευή ὁ ὄργανον ὁ ἔνδειξις ὁ ἐνέργεια λαμβάνω . οὐ γάρ δή μάτην γε ἄν ὁ φύσις ἐκ δύο χιτών ἐναντίος ἀλλήλων ἔχω ἀπεργάζομαι ὁ οἰσοφάγος , εἰ μή καί διάφορος ἑκάτερος αὐτός ἐνεργέω μέλλω . ἀλλά ἐπεί πᾶς μάλα ἤ ὁ ὁ φύσις ἔργον διαγιγνώσκω ὁ περί ὁ Ἐρασίστρατος εἰμί ἱκανός , φέρω ᾀ ὁ ὁ ζῷον ἀνατομή ἐπιδείκνυμι αὐτός , ὡς ἑκάτερος ὁ χιτών ἐνεργέω ὁ λέγω ἐνέργεια . εἰ δή τις λαμβάνω ζῷον , εἶτα γυμνόω αὐτός ὁ περίκειμαι ὁ στόμαχος σῶμα , χωρίς ὁ διατέμνω τις ὁ νεῦρον , ἤ ὁ ἀρτηρία , ἤ ὁ φλέψ ὁ αὐτόθι τάσσω , ἐθέλω ἀπό ὁ γένυς ἕως ὁ θώραξ εὐθύς τομή διαιρέω ὁ ἔξω χιτών , ὁ ἔχω ὁ ἴς ἐγκάρσιος , ᾄπειτα ὁ ζῷον τροφή προσφέρω , ὁράω καταπίνω αὐτός , καίτοι ὁ περισταλτικός ἐνέργεια ἀπόλλυμι . εἰ δέ αὖ πάλιν ἐπί ἕτερος ζῷον διατέμνω ἀμφότερος ὁ χιτών τομή ἐγκάρσιος , θεάομαι καί οὗτος καταπίνω , οὐκέτι ἐνεργέω ὁ ἐντός . ὅς δῆλος , ὅτι καί ἕτερος αὐτός καταπίνω οἷος τε εἰμί , ἀλλά κακός ἤ διά ἀμφότερος . πρός γάρ αὖ ὁ ἄλλος καί οὗτος εἰμί σαφής θεάομαι ἐπί ὁ λέγω ἀνατομή , ὡς ἐν ὁ καταπίνω ὑποπίμπλημι πνεῦμα ὁ στόμαχος ὁ συγκαταπίνω ὁ σιτίον , ὅς , περιστέλλω μέν ὁ ἔξωθεν χιτών , ὠθέω ῥᾴδιος εἰς ὁ γαστήρ σύν ὁ ἔδεσμα , χρόνος δέ ὁ ἔνδον ὑπάρχω , ἐμποδών ἵστημι ὁ φορά ὁ σιτίον , διατείνω τε αὐτός καί ὁ ἐνέργεια ἐμποδίζω . ἀλλά οὐδέ οὗτος οὐδείς Ἐρασίστρατος λέγω , οὔτε ὡς ὁ σκολιός θέσις ὁ στόμαχος διαβάλλω σαφής ὁ δόγμα ὁ νομίζω , ὑπό ὁ ἄνωθεν βολή ποδηγέω μέχρι ὁ γαστήρ ἔρχομαι ὁ καταπίνω . μόνος δέ , ὅτι πολύς ὁ μακροτράχηλος ζῷον ἐπικύπτω καταπίνω , καλός λέγω . ὅς δῆλος , ὅτι φαίνω , οὐ ὁ πῶς καταπίνω ἀποδείκνυμι , ἀλλά ὁ πῶς οὐ καταπίνω . ὅτι γάρ μή διά μόνος ὁ ἄνωθεν βολή , ἐκ οὗτος δῆλος · οὐ μήν εἴτε ἕλκω ὁ κοιλία , εἴτε παράγω αὐτός ὁ στόμαχος , δῆλος ἤδη πω . ἀλλά ἐγώ γε πᾶς ὁ λογισμός λέγω , ὁ τε ἐκ ὁ κατασκευή ὁ ὄργανον ὁρμάω , καί ὁ ἀπό ὁ ἄλλος σύμπτωμα , ὁ τε πρό ὁ γυμνόω ὁ στόμαχος , καί γυμνόω , ὡς ὀλίγος πρόσθεν λέγω , ἱκανός ἐνδείκνυμι , ὁ μέν ἕλκω ἕνεκα ὁ ἐντός χιτών , ὁ δέ ἀπωθέω ὁ ἐκτός γίγνομαι . προτίθημι μέν οὖν ἀποδείκνυμι ὁ καθεκτικός δύναμις ἐν ἕκαστος ὁ ὄργανον εἰμί , ὥσπερ ἐν ὁ πρόσθεν λόγος ὁ ἑλκτικός τε καί προσέτι ὁ ἀλλοιωτικός . ὑπό δέ ὁ ἀκολουθία ὁ λόγος ὁ τέσσαρες ἀποδείκνυμι ὑπάρχω ὁ γαστήρ , ὁ ἑλκτικός μέν ἐν ὁ καταπίνω , ὁ καθεκτικός δέ ἐν ὁ πέσσω , ὁ ἀπωστικός δέ ἐν ὁ ἔμετος καί ὁ ὁ πέσσω σιτίον εἰς ὁ λεπτός ἔντερον ὑποχώρησις , αὐτός δέ ὁ πέψις ἀλλοίωσις ὑπάρχω .