galenus.de-naturalibus-facultatibus 3.13
Οὐ μὴν οὐδὲ τὸ διὰ τοῦ αὐτοῦ πόρου τὴν ὁλκὴν γίνεσθαι καὶ τὴν ἀπόκρισιν ἐν διαφόροις τοῖς χρόνοις οὐδὲν ἔτι χαλεπὸν ἐξευρεῖν , εἴ γε καὶ τῆς γαστρὸς ὁ στόμαχος , οὐ μόνον ἐδέσματα καὶ πόματα παράγων εἰς αὐτὴν , ἀλλὰ κᾀν ταῖς ναυτίαις τὴν ἐναντίαν ὑπηρεσίαν ὑπηρετῶν ἐναργῶς φαίνεται · καὶ τῆς ἐπὶ τῷ ἥπατι κύστεως ὁ αὐχὴν εἷς ὢν ἅμα μὲν δι’ ἑαυτοῦ πληροῖ τὴν κύστιν , ἅμα δὲ καὶ ἐκκενοῖ · καὶ τῶν μητρῶν ὡσαύτως ὁ στόμαχος ὁδός ἐστιν εἴσω μὲν τοῦ σπέρματος , ἔξω δὲ τοῦ κυήματος . ἀλλὰ κᾀνταῦθα πάλιν ἡ μὲν ἐκκριτικὴ δύναμις ἐναργὴς , οὐ μὴν ὁμοίως γε σαφὴς αὐτῇ τοῖς πολλοῖς ἡ ἑλκτική . ἀλλ’ Ἱπποκράτης μὲν , ἀῤῥώστου μήτρας αἰτιώμενος αὐχένα , φησί · οὐ γὰρ δύναται αὐτέης ὁ στόμαχος εἰρύσαι τὴν γονὴν εἴσω . Ἐρασίστρατος δὲ καὶ Ἀσκληπιάδης εἰς τοσοῦτον ἥκουσι σοφίας , ὥστ’ οὐ μόνον τὴν μήτραν καὶ τὴν κοιλίαν ἀποστεροῦσι τῆς τοιαύτης δυνάμεως , ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπὶ τῷ ἥπατι κύστιν ἅμα τοῖς νεφροῖς . καίτοι γ’ , ὅτι μηδ’ εἰπεῖν δυνατὸν ἕτερον αἴτιον ἢ οὔρων ἢ χολῆς διακρίσεως , ἐν τῷ πρώτῳ δέδεικται λόγῳ . καὶ μήτραν οὖν καὶ γαστέρα καὶ τὴν ἐπὶ τῷ ἥπατι κύστιν δι’ ἑνὸς καὶ ταὐτοῦ στομάχου τήν θ’ ὁλκὴν καὶ τὴν ἀπόκρισιν εὑρίσκοντες ποιουμένας , μηκέτι θαυμάζωμεν , εἰ καὶ διὰ τῶν φλεβῶν ἡ φύσις ἐκκρίνει πολλάκις εἰς τὴν γαστέρα περιττώματα . τούτου δ’ ἔτι μᾶλλον οὐ χρὴ θαυμάζειν , εἰ , δι’ ὧν εἰς ἧπαρ ἀνεδόθη τι φλεβῶν ἐκ γαστρὸς , αὖθις εἰς αὐτὴν ἐξ ἥπατος ἐν ταῖς μακροτέραις ἀσιτίαις δύναται ἕλκεσθαι ἡ τροφή . τὸ γὰρ τοῖς τοιούτοις ἀπορεῖν , ὅμοιόν ἐστι δήπου τῷ μηκέτι πιστεύειν , μηδ’ ὅτι τὰ καθαίροντα φάρμακα διὰ τῶν αὐτῶν στομάτων ἐξ ὅλου τοῦ σώματος εἰς τὴν γαστέρα τοὺς οἰκείους ἐπισπᾶται χυμοὺς , δι’ ὧν ἔμπροσθεν ἡ ἀνάδοσις ἐγένετο , ἀλλ’ ἕτερα μὲν ζητεῖν ἀναδόσεως , ἕτερα δὲ καθάρσεως στόματα . καὶ μὴν , εἴπερ ἕν καὶ ταὐτὸν στόμα διτταῖς ὑπηρετεῖ ταῖς δυνάμεσιν , ἐν διαφόροις χρόνοις εἰς τἀναντία τὴν ὁλκὴν ποιουμέναις , ἔμπροσθεν μὲν τῇ κατὰ τὸ ἧπαρ , ἐν δὲ τῷ τῆς καθάρσεως καιρῷ τῇ τοῦ φαρμάκου , τί θαυμαστόν ἐστι , διττὴν ὑπηρεσίαν τε καὶ χρείαν εἶναι ταῖς φλεψὶ ταῖς ἐν τῷ μέσῳ τεταγμέναις ἥπατός τε καὶ τῶν κατὰ τὴν κοιλίαν , ὥσθ’ , ὁπότε μὲν ἐν τούτοις ἄφθονος εἴη περιεχομένη τροφὴ , διὰ τῶν εἰρημένων εἰς ἧπαρ ἀναφέρεσθαι φλεβῶν , ὁπότε δ’ εἴη κενὰ καὶ δεόμενα τρέφεσθαι , διὰ τῶν αὐτῶν αὖθις ἐξ ἥπατος ἕλκεσθαι ; πᾶν γὰρ ἐκ παντὸς ἕλκειν φαίνεται , καὶ παντὶ μεταδιδόναι , καὶ μίαν πάντων εἶναι σύῤῥοιαν καὶ σύμπνοιαν , καθάπερ καὶ τοῦθ’ ὁ θαυμασιώτατος Ἱπποκράτης εἶπεν · ἕλκει μὲν οὖν τὸ ἰσχυρότερον , ἐκκενοῦται δὲ τὸ ἀσθενέστερον . ἰσχυρότερον δὲ καὶ ἀσθενέστερον ἕτερον ἑτέρου μόριον ἢ ἁπλῶς καὶ φύσει καὶ κοινῇ πᾶσίν ἐστιν , ἢ ἰδίως τῷδέ τινι γίγνεται . φύσει μὲν καὶ κοινῇ πᾶσιν ἀνθρώποις τε ἅμα καὶ ζώοις ἡ μὲν καρδία τοῦ ἥπατος , τὸ δ’ ἧπαρ ἐντέρων τε καὶ γαστρὸς , αἱ δ’ ἀρτηρίαι τῶν φλεβῶν , ἑλκύσαι τε τὸ χρήσιμον ἑαυταῖς , ἀποκρῖναί τε τὸ μὴ τοιοῦτον ἰσχυρότεραι . καὶ καθ’ ἕκαστον δ’ ἡμῶν ἰδίως ἐν μὲν τῷδε τῷ καιρῷ τὸ ἧπαρ ἰσχυρότερον ἕλκειν , ἐν δὲ τῷδε ἡ γαστήρ . πολλῆς μὲν γὰρ ἐν τῇ κοιλίᾳ περιεχομένης τροφῆς , καὶ σφοδρῶς ὀρεγομένου τε καὶ χρῄζοντος τοῦ ἥπατος , πάντως ἰσχυρότερον ἕλκει τὸ σπλάγχνον . ἔμπαλιν δὲ , τοῦ μὲν ἐμπεπλησμένου τε καὶ διατεταμένου , τῆς γαστρὸς δ’ ὀρεγομένης καὶ κενῆς ὑπαρχούσης , ἡ τῆς ὁλκῆς ἰσχὺς εἰς ἐκείνην μεθίσταται · ὥσπερ , εἰ κᾀν ταῖς χερσί τινα σιτία κατέχοντες ἀλλήλων ἁρπάζοιμεν , εἰ μὲν ὁμοίως εἴημεν δεόμενοι , περιγίνεσθαι τὸν ἰσχυρότερον εἰκός · εἰ δ’ οὗτος μὲν ἐμπεπλησμένος εἴη , καὶ διὰ τοῦτο ἀμελῶς κατέχων τὰ περιττὰ , ἢ καί τινι μεταδοῦναι ποθῶν , ὁ δ’ ἀσθενέστερος ὀρέγοιτο δεινῶς , οὐδὲν ἂν εἴη κώλυμα τοῦ μὴ πάντα λαβεῖν αὐτόν . οὕτω καὶ ἡ γαστὴρ ἐκ τοῦ ἥπατος ἐπισπᾶται ῥᾳδίως , ὅταν αὐτὴ μὲν ἱκανῶς ὀρέγοιτο τροφῆς , ἐμπεπλησμένον δ’ εἴη τὸ σπλάγχνον . καὶ τοῦ γε μὴ πεινῇν ἐνίοτε τὸ ζῶον ἡ περιουσία τῆς ἐν τῷ ἥπατι τροφῆς αἰτία . κρείττονα γὰρ ἔχουσα καὶ ἑτοιμοτέραν τροφὴν ἡ γαστὴρ οὐδὲν δεῖται τῆς ἔξωθεν . εἰ δέ γέ ποτε δέοιτο μὲν , ἀποροίη δὲ , πληροῦται περιττωμάτων . ἰχῶρες δέ τινές εἰσι ταῦτα , χολώδεις τε καὶ φλεγματώδεις καὶ ὀῤῥωδεις , οὓς μόνους ἑλκούσῃ μεθίησιν αὐτῇ τὸ ἧπαρ , ὅταν ποτὲ καὶ αὐτὸ δέηται τροφῆς . ὥσπερ οὖν ἐξ ἀλλήλων ἕλκει τὰ μόρια τροφὴν , οὕτω καὶ ἀποτίθεταί ποτ’ εἰς ἄλληλα τὸ περιττόν · καὶ ὥσπερ ἑλκόντων ἐπλεονέκτει τὸ ἰσχυρότερον , οὕτω καὶ ἀποτιθεμένων καὶ τῶν γε καλουμένων ῥευμάτων ἥδε ἡ πρόφασις . ἕκαστον γὰρ τῶν μορίων ἔχει τινὰ τόνον σύμφυτον , ᾧ διωθεῖται τὸ περιττόν . ὅταν οὖν ἓν ἐξ αὐτῶν ἀῤῥωστότερον γένηται κατά τινα διάθεσιν , ἐξ ἁπάντων εἰς ἐκεῖνο συῤῥεῖν ἀνάγκη τὰ περιττά . τὸ μὲν γὰρ ἰσχυρότατον ἐναποτίθεται τοῖς πλησίον ἅπασιν , ἐκείνων δ’ αὖ πάλιν ἕκαστον εἰς ἕτερ’ ἄττα τῶν ἀσθενεστέρων , εἶτ’ αὖθις ἐκείνων ἕκαστον εἰς ἄλλα . καὶ τοῦτ’ ἐπὶ πλεῖστον γίνεται , μέχρι περ ἂν ἐξ ἁπάντων ἐλαυνόμενον τὸ περίττωμα καθ’ ἕν τι μείνῃ τῶν ἀσθενεστάτων · ἐντεῦθεν γὰρ οὐκέτ’ εἰς ἄλλο δύναται μεταῤῥεῖν , ὡς ἂν μήτε δεχομένου τινὸς αὐτὸ τῶν ἰσχυροτέρων , μήτ’ ἀπώσασθαι δυναμένου τοῦ πεπονθότος . ἀλλὰ περὶ μὲν τῶν παθῶν τῆς γενέσεως καὶ τῆς ἰάσεως αὖθις ἡμῖν ἐπιδεικνύουσιν ἱκανὰ κᾀξ ἐκείνων λαβεῖν ἐστι μαρτύρια τῷ λόγῳ τῶν ἐν τῷδε τῷ λόγῳ παντὶ δεδειγμένων ὀρθῶς . ὃ δ’ ἐν τῷ παρόντι δεῖξαι προὔκειτο , πάλιν ἀναλάβωμεν , ὡς οὐδὲν θαυμαστὸν ἐξ ἥπατος ἥκειν τινὰ τροφὴν ἐντέροις τε καὶ γαστρὶ διὰ τῶν αὐτῶν φλεβῶν , δι’ ὧν ἔμπροσθεν ἐξ ἐκείνων εἰς ἧπαρ ἀνεφέρετο . καὶ πολλοῖς ἀθρόως τε καὶ τελέως ἀποστᾶσιν ἰσχυρῶν γυμνασίων ἤ τι κῶλον ἀποκοπεῖσιν αἵματος ἀθρόου διὰ τῶν ἐντέρων γίνεται κένωσις ἔκ τινων περιόδων , ὥς που καὶ Ἱπποκράτης ἔλεγεν , οὐδὲν μὲν ἄλλο λυποῦσα , καθαίρουσα δ’ ὀξέως τὸ πᾶν σῶμα , καὶ τὰς πλησμονὰς ἐκκενοῦσα , διὰ τῶν αὐτῶν δήπου φλεβῶν τῆς ἔσω φορᾶς τῶν περιττῶν ἐπιτελουμένης , δι’ ὧν ἔμπροσθεν ἡ ἀνάδοσις ἐγίνετο . πολλάκις δ’ ἐν νόσοις ἡ φύσις διὰ μὲν τῶν αὐτῶν τούτων δήπου φλεβῶν τὸ πᾶν ἐκκαθαίρει ζῶον · οὐ μὴν αἱματώδης γ’ ἡ κένωσις αὐτοῖς , ἀλλὰ κατὰ τὸν λυποῦντα γίνεται χυμόν . οὕτω δὲ κᾀν ταῖς χολέραις ἐκκενοῦται πᾶν σῶμα διὰ τῶν εἰς ἔντερά τε καὶ γαστέρα καθηκουσῶν φλεβῶν . τὸ δ’ οἴεσθαι , μίαν εἶναι ταῖς ὕλαις φορὰν , τελέως ἀγνοοῦντός ἐστι τὰς φυσικὰς δυνάμεις , τάς τ’ ἄλλας καὶ τὴν ἐκκριτικὴν ἐναντίαν οὖσαν τῇ ἑλκτικῇ . ταῖς γὰρ ἐναντίαις δυνάμεσιν ἐναντίας κινήσεις τε καὶ φορὰς τῶν ὑλῶν ἀναγκαῖον ἀκολουθεῖν . ἕκαστον γὰρ τῶν μορίων , ὅταν ἑλκύσῃ τὸν οἰκεῖον χυμὸν , ἔπειτα κατάσχῃ καὶ ἀπολαύσῃ , τὸ περιττὸν ἅπαν ἀποθέσθαι σπεύδει , καθ’ ὅτι μάλιστα δύναται , τάχιστά τε ἅμα καὶ κάλλιστα κατὰ τὴν τοῦ περιττοῦ ῥοπήν . ὅθεν ἡ γαστὴρ τὰ μὲν ἐπιπολάζοντα τῶν περιττωμάτων ἐμέτοις ἐκκαθαίρει , τὰ δ’ ὑφιστάμενα διαῤῥοίαις . καὶ τότε ναυτιῶδες γίνεσθαι τὸ ζῶον λέγομεν , τουτέστιν ὁρμῆσαι τὴν γαστέρα κενωθῆναι δι’ ἐμέτου . οὕτως δή τι βίαιον καὶ σφοδρὸν ἡ ἐκκριτικὴ δύναμις ἔχει , ὥστ’ ἐν τοῖς εἰλεοῖς , ὅταν ἀποκλεισθῇ τελέως ἡ κάτω διέξοδος , ἐμεῖται κόπρος . καίτοι πρὶν διελθεῖν τό τε λεπτὸν ἔντερον ἅπαν , καὶ τὴν νῆστιν , καὶ τὸν πυλωρὸν , καὶ τὴν γαστέρα , καὶ τὸν οἰσοφάγον , οὐχ οἷόν τε διὰ τοῦ στόματος ἐκπεσεῖν οὐδὲν οὐδενὶ τοιούτῳ περιττώματι . τί δὴ θαυμαστὸν , εἰ κᾀκ τῆς ἐσχάτης ἐπιφανείας τῆς κατὰ τὸ δέρμα μέχρι τῶν ἐντέρων τε καὶ τῆς γαστρὸς ἀφικνεῖταί τι μεταλαμβανόμενον , ὡς καὶ τοῦθ’ Ἱπποκράτης ἡμᾶς ἐδίδαξεν , οὐ πνεῦμα μόνον , ἢ περίττωμα φάσκων , ἀλλὰ καὶ τὴν τροφὴν αὐτὴν ἐκ τῆς ἐσχάτης ἐπιφανείας αὖθις ἐπὶ τὴν ἀρχὴν , ὅθεν ἀνηνέχθη , καταφέρεσθαι . ἐλάχισται γὰρ ῥοπαὶ κινήσεων τὴν ἐκκριτικὴν ταύτην οἰακίζουσι δύναμιν , ὡς ἂν διὰ τῶν ἐγκαρσίων μὲν ἰνῶν γινομένην , ὠκύτατα δὲ διαδιδομένην ἀπὸ τῆς κινησάσης ἀρχῆς ἐπὶ τὰ καταντικρὺ πέρατα . οὔκουν ἀπεικὸς οὐδ’ ἀδύνατον , ἀήθει ποτὲ ψύξει τὸ πρὸς τῷ δέρματι μόριον ἐξαίφνης πιληθὲν , ἅμα μὲν ἀῤῥωστότερον αὐτὸ γινόμενον , ἅμα δ’ οἷον ἄχθος τι μᾶλλον ἢ παρασκευὴν θρέψεως ἔχον τὴν ἔμπροσθεν ἀλύπως αὐτῷ παρεσπαρμένην ὑγρότητα καὶ διὰ τοῦτ’ ἀποθέσθαι σπεῦδον , ἅμα δὲ τῆς ἔξω φορᾶς ἀποκεκλεισμένης τῇ πυκνώσει , πρὸς τὴν λοιπὴν ἐπιστραφῆναι , καὶ οὕτω βιασάμενον εἰς τὸ παρακείμενον αὐτῷ μόριον ἀθρόως ἀπώσασθαι τὸ περιττὸν , ἐκεῖνο δ’ αὖ πάλιν εἰς τὸ μετ’ αὐτὸ , καὶ τοῦτο μὴ παύσασθαι γινόμενον , ἄχρις ἂν ἡ μετάληψις ἐπὶ τὰ ἐντὸς πέρατα τῶν φλεβῶν τελευτήσῃ . αἱ μὲν δὴ τοιαῦται κινήσεις θᾶττον ἀποπαύονται . αἱ δ’ ἀπὸ τῶν ἔνδοθεν διερεθιζόντων , ὡς ἔν τε τοῖς καθαίρουσι φαρμάκοις καὶ ταῖς χολέραις , ἰσχυρότεραί τε πολὺ καὶ μονιμώτεραι γίνονται , καὶ διαμένουσιν , ἔστ’ ἂν καὶ ἡ περὶ τοῖς στόμασι τῶν ἀγγείων διάθεσις , ἡ τὸ πλησίον ἕλκουσα , παραμένῃ . αὕτη μὲν γὰρ εἰς τὸ συνεχὲς ἐκκενοῖ μόριον , ἐκεῖνο δ’ αὖ εἰς τὸ μετ’ αὐτὸ , καὶ τοῦτ’ οὐ παύεται μέχρι τῆς ἐσχάτης ἐπιφανείας , ὥστε , μεταδιδόντων τῶν ἐφεξῆς ἀεὶ μορίων ἑτέρων ἑτέροις , τὸ πρῶτον πάθος ὠκύτατα διϊκνεῖσθαι μέχρι τῶν ἐσχάτων . οὕτως οὖν ἔχει κᾀπὶ τῶν εἰλεῶν . αὐτὸ μὲν γὰρ τὸ φλεγμαῖνον ἔντερον οὔτε τοῦ βάρους οὔτε τῆς δριμύτητος ἀνέχεται τῶν περιττωμάτων , καὶ διὰ τοῦτ’ ἐκκρίνειν αὐτὰ σπεύδει καὶ ἀπωθεῖσθαι ποῤῥωτάτω · κωλυόμενον δὲ κάτω ποιεῖσθαι τὴν δίωσιν , ὅταν ἐνταυθοῖ ποτε τὸ σφοδρότατον ᾖ τῆς φλεγμονῆς , εἰς τὰ πλησιάζοντα τῶν ὑπερκειμένων ἐντέρων ἀπωθεῖται · καὶ οὕτως ἤδη κατὰ τὸ συνεχὲς , τὴν ῥοπὴν τῆς ἐκκριτικῆς δυνάμεως ἄνω ποιησάμενον , ἄχρι τοῦ στόματος ἐπανέρχεται τὰ περιττώματα . ταῦτα μὲν δὴ κᾀν τοῖς τῶν νοσημάτων λογισμοῖς ἐπὶ πλέον εἰρήσεται . τὸ δ’ ἐκ παντὸς εἰς πᾶν φέρεσθαί τι καὶ μεταλαμβάνεσθαι , καὶ μίαν ἁπάντων εἶναι σύμπνοιάν τε καὶ σύῤῥοιαν , ὡς Ἱπποκράτης ἔλεγεν , ἤδη μοι δοκῶ δεδεῖχθαι σαφῶς , καὶ μηκέτ’ ἄν τινα , μηδ’ εἰ βραδὺς αὐτῷ νοῦς ἐνείη , περὶ τῶν τοιούτων ἀπορῆσαι μηδενὸς , οἷον ὅπως ἡ γαστὴρ ἢ τὰ ἔντερα τρέφεται , καὶ τίνα τρόπον ἐκ τῆς ἐσχάτης ἐπιφανείας εἴσω τι διϊκνεῖται . πάντων γὰρ τῶν μορίων ἕλκειν μὲν τὸ προσῆκόν τε καὶ φίλιον , ἀποκρίνειν δὲ τὸ βαρύνον ἢ δάκνον ἐχόντων δύναμιν , οὐδὲν θαυμαστὸν ἐναντίας συνεχῶς γίγνεσθαι κινήσεις ἐν αὐτοῖς , ὥσπερ ἐπί τε τῆς καρδίας ὁρᾶται σαφῶς καὶ τῶν ἀρτηριῶν ἁπασῶν , καὶ τοῦ θώρακος , καὶ τοῦ πνεύμονος . ἐπὶ μέν γε τούτων ἁπάντων μόνον οὐ καθ’ ἑκάστην καιροῦ ῥοπὴν τὰς ἐναντίας κινήσεις τε ἅμα τῶν ὀργάνων καὶ φορὰς τῶν ὑλῶν ἐναργῶς ἐστιν ἰδεῖν γιγνομένας . εἶτ’ ἐπὶ μὲν τῆς τραχείας ἀρτηρίας οὐκ ἀπορεῖς , ἐναλλὰξ ποτὲ μὲν εἴσω παραγούσης εἰς τὸν πνεύμονα τὸ πνεῦμα , ποτὲ δ’ ἔξω , καὶ τῶν κατὰ τὰς ῥῖνας πόρων , καὶ ὅλου τοῦ στόματος ὡσαύτως , οὐδέ τ’ εἶναι δοκεῖ σοι θαυμαστὸν οὐδὲ παράδοξον , εἰ , δι’ οὗ μικρῷ πρόσθεν εἴσω παρεκομίζετο τὸ πνεῦμα , διὰ τούτου νῦν ἐκπέμπεται , περὶ δὲ τῶν ἐξ ἥπατος εἰς ἔντερά τε καὶ γαστέρα καθηκουσῶν φλεβῶν ἀπορεῖς , καί σοι θαυμαστὸν εἶναι φαίνεται , διὰ τῶν αὐτῶν ἀναδίδοσθαί τε ἅμα τὴν τροφὴν εἰς ἧπαρ , ἕλκεσθαί τ’ ἐξ ἐκείνου πάλιν εἰς τὴν γαστέρα ; διορίσαι δεῖ , τὸ ἅμα τοῦτο ποτέρως λέγεις . εἰ μὲν γὰρ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον , οὐδὲ ἡμεῖς τοῦτό γέ φαμεν . ὥσπερ γὰρ εἰσπνέομεν ἐν ἑτέρῳ χρόνῳ , καὶ αὖθις πάλιν ἐν ἑτέρῳ ἀντεκπνέομεν , οὕτω καὶ τροφὴν ἐν ἑτέρῳ μὲν χρόνῳ τὸ ἧπαρ ἐκ τῆς γαστρὸς , ἐν ἑτέρῳ δ’ ἡ γαστὴρ ἀπὸ τοῦ ἥπατος ἐπισπᾶται . εἰ δ’ , ὅτι καθ’ ἓν καὶ ταὐτὸν ζῶον ἓν ὄργανον ἐναντίαις φοραῖς ὑλῶν ὑπηρετεῖται , τοῦτό σοι βούλεται τὸ ἅμα δηλοῦν , καὶ τοῦτό σε ταράττει , τήν τε εἰσπνοὴν ἴδε καὶ τὴν ἐκπνοήν . πάντως που γὰρ καὶ αὗται διὰ μὲν τῶν αὐτῶν ὀργάνων γίγνονται , τρόπῳ δὲ κινήσεώς τε καὶ φορᾶς τῶν ὑλῶν διαφέρουσιν . ὁ πνεύμων οὖν καὶ ὁ θώραξ , καὶ αἱ ἀρτηρίαι αἱ τραχεῖαι καὶ αἱ λεῖαι , καὶ καρδία , καὶ στόμα , καὶ ῥῖνες ἐν ἐλαχίσταις χρόνου ῥοπαῖς εἰς ἐναντίας κινήσεις αὐτά τε μεταβάλλει καὶ τὰς ὕλας μεθίστησιν . αἱ δ’ ἐξ ἥπατος εἰς ἔντερα καὶ γαστέρα καθήκουσαι φλέβες οὐκ ἐν οὕτω βραχέσι χρόνου μορίοις , ἀλλ’ ἐν πολλαῖς ἡμέραις ἅπαξ ἐνίοτε τὴν ἐναντίαν κινοῦνται κίνησιν . ἔχει γὰρ ᾧδε τὸ σύμπαν . ἕκαστον τῶν ὀργάνων εἰς ἑαυτὸ τὴν πλησιάζουσαν ἐπισπᾶται τροφὴν , ἐκβοσκόμενον αὐτῆς ἅπασαν τὴν χρηστὴν νοτίδα , μέχρις ἂν ἱκανῶς κορεσθῇ , καὶ ταύτην , ὡς καὶ πρόσθεν ἐδείκνυμεν , ἐναποτίθεται ἐν ἑαυτῷ , καὶ μετὰ ταῦτα προσφύει τε καὶ ὁμοιοῖ , τουτέστι τρέφεται . διώρισται γὰρ ἱκανῶς ἔμπροσθεν ἕτερόν τι τῆς θρέψεως ἐξ ἀνάγκης αὐτῆς προηγούμενον ἡ πρόσφυσις ὑπάρχειν , ἐκείνης δ’ ἔτι πρότερον ἡ πρόσθεσις . ὥσπερ οὖν τοῖς ζώοις αὐτοῖς ὅρος ἐστὶ τῆς ἐδωδῆς τὸ ἐκπληρῶσαι τὴν γαστέρα , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἑκάστῳ τῶν μορίων ὅρος ἐστὶ τῆς προσθέσεως ἡ πλήρωσις τῆς οἰκείας ὑγρότητος . ἐπεὶ τοίνυν ἅπαν μόριον τῇ γαστρὶ ὁμοίως ὀρέγεται , τρέφεταί τε καὶ περιπτύσσεται τὴν τροφὴν , καὶ οὕτως σφίγγει πανταχόθεν αὐτὴν , ὡς ἡ γαστήρ . ἕπεται δ’ ἐξ ἀνάγκης τούτῳ , καθάπερ καὶ πρόσθεν ἐῤῥέθη , τὸ πέττεσθαι τοῖς σιτίοις , τῆς γαστρὸς οὐ διὰ τοῦτο περιστελλομένης αὐτοῖς , ἵν’ ἐπιτήδεια τοῖς ἄλλοις ἐργάσηται μορίοις · οὕτως γὰρ ἂν οὐκέτι φυσικὸν ὄργανον , ἀλλὰ ζῶόν τι γίγνοιτο , λογισμόν τε καὶ νοῦν ἔχον , ὡς αἱρεῖσθαι τὸ βέλτιον · ἀλλὰ αὕτη μὲν περιστέλλεται , τῷ τὸ πᾶν σῶμα δύναμιν ἑλκτικήν τε καὶ ἀπολαυστικὴν κεκτῆσθαι τῶν οἰκείων ποιοτήτων , ὡς ἔμπροσθεν ἐδείκνυτο · συμβαίνει δ’ ἐν τούτῳ τοῖς σιτίοις ἀλλοιοῦσθαι . καὶ μέντοι καὶ πληρωθεῖσα τῆς ἐξ αὐτῶν ὑγρότητος καὶ κορεσθεῖσα βάρος ἡγεῖται λοιπὸν αὐτά . τὸ περιττὸν οὖν εὐθὺς ἀποτρίβεταί τε καὶ ὠθεῖ κάτω , πρὸς ἕτερον ἔργον αὕτη τρεπομένη , τὴν πρόσφυσιν . ἐν δὲ τούτῳ τῷ χρόνῳ διερχομένη τὸ ἔντερον ἅπαν ἡ τροφὴ , διὰ τῶν εἰς αὐτὰ καθηκόντων ἀγγείων ἀναρπάζεται , πλείστη μὲν εἰς τὰς φλέβας , ὀλίγη δέ τις εἰς τὰς ἀρτηρίας , ὡς μικρὸν ὕστερον ἀποδείξομεν . ἐν τούτῳ δ’ αὖ τῷ χρόνῳ καὶ τοῖς τῶν ἐντέρων χιτῶσι προστίθεται . καί μοι τεμὼν ἤδη τῷ λογισμῷ τὴν τῆς τροφῆς οἰκονομίαν ἅπασαν εἰς τρεῖς μοίρας χρόνων , ἐν μὲν τῇ πρώτῃ νόει μένουσάν τε ἅμα κατὰ τὴν κοιλίαν αὐτὴν , καὶ πεττομένην , καὶ προστιθεμένην εἰς κόρον τῇ γαστρὶ , καί τι καὶ τῷ ἥπατι παρ’ αὐτῆς ἀναφερόμενον · ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ διερχομένην τά τε ἔντερα καὶ προστιθεμένην εἰς κόρον αὐτοῖς τε τούτοις καὶ τῷ ἥπατι , καί τι βραχὺ μέρος αὐτῆς πάντη τοῦ σώματος φερόμενον · ἐν δὲ δὴ τούτῳ τῷ καιρῷ τὸ προστεθὲν ἐν τῷ πρώτῳ χρόνῳ προσφύεσθαι νόει τῇ γαστρί · κατὰ δὲ τὴν τρίτην μοῖραν τοῦ χρόνου τρέφεσθαι μὲν ἤδη τὴν κοιλίαν , ὁμοιώσασαν ἑαυτῇ τελέως τὰ προσφύντα · πρόσφυσιν δὲ τῷ ἥπατι καὶ τοῖς ἐντέροις γίγνεσθαι τῶν προστεθέντων , ἀνάδοσιν δὲ πάντη τοῦ σώματος καὶ πρόσθεσιν . εἰ μὲν οὖν ἐπὶ τούτοις εὐθέως τὸ ζῶον λαμβάνοι τροφὴν , ἐν ᾧ πάλιν ἡ γαστὴρ χρόνῳ πέττει ταύτην καὶ ἀπολαύει , προστιθεῖσα πᾶν ἐξ αὐτῆς τὸ χρηστὸν τοῖς ἑαυτῆς χιτῶσι , τὰ μὲν ἔντερα τελέως ὁμοιώσει τὸν προσφύντα χυμόν · ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ ἧπαρ · ἐν ὅλῳ δὲ τῷ σώματι πρόσφυσις τῶν προστεθέντων τῆς τροφῆς ἔσται μορίων . εἰ δ’ ἄσιτος ἀναγκάζοιτο μένειν ἡ γαστὴρ ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ , παρὰ τῶν ἐν μεσεντερίῳ τε καὶ ἥπατι φλεβῶν ἕλξει τὴν τροφήν · οὐ γὰρ ἐξ αὐτοῦ γε τοῦ σώματος τοῦ ἥπατος . λέγω δὲ σῶμα τοῦ ἥπατος αὐτήν τε τὴν ἰδίαν αὐτοῦ σάρκα πρώτην καὶ μάλιστα , μετὰ δὲ τήνδε καὶ τῶν ἀγγείων ἕκαστον τῶν κατ’ αὐτό . τὸν μὲν γὰρ ἐν ἑκάστῳ τῶν μορίων ἤδη περιεχόμενον χυμὸν οὐκέτ’ εὔλογον ἀντισπᾷν ἑτέρῳ μορίῳ , καὶ μάλισθ’ ὅταν ἤδη πρόσφυσις ἢ ἐξομοίωσις αὐτοῦ γίγνηται · τὸν δ’ ἐν ταῖς εὐρυχωρίαις τῶν φλεβῶν τὸ μᾶλλον ἰσχύον τε ἅμα καὶ δεόμενον ἀντισπᾷ μόριον . οὕτως οὖν καὶ ἡ γαστὴρ , ἐν ᾧ χρόνῳ δεῖται μὲν αὕτη τροφῆς , ἐσθίει δ’ οὐδέπω τὸ ζῶον , ἐν τούτῳ τῶν κατὰ τὸ ἧπαρ ἐξαρπάζει φλεβῶν . ἐπεὶ δὲ καὶ τὸν σπλῆνα διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐδείκνυμεν , ὅσον ἐν ἥπατι παχύτερον ἕλκοντα , κατεργάζεσθαί τε καὶ μεταβάλλειν ἐπὶ τὸ χρηστότερον , οὐδὲν οὐδ’ ἐνταῦθα θαυμαστὸν , ἕλκεσθαί τι κᾀκ τοῦ σπληνὸς εἰς ἕκαστον τῶν κοινωνούντων αὐτῷ κατὰ τὰς φλέβας ὀργάνων , οἶον εἰς ἐπίπλοον , καὶ μεσεντέριον , καὶ λεπτὸν ἔντερον , καὶ κῶλον , καὶ αὐτὴν τὴν γαστέρα · κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐξερεύγεσθαι μὲν εἰς τὴν γαστέρα τὸ περίττωμα καθ’ ἕτερον χρόνον , αὐτὸν δ’ αὖθις ἐκ τῆς γαστρὸς ἕλκειν τι τῆς οἰκείας τροφῆς ἐν ἑτέρῳ καιρῷ . καθόλου δ’ εἰπεῖν , ὃ καὶ πρόσθεν ἤδη λέλεκται , πᾶν ἐκ παντὸς ἕλκειν τε καὶ πέμπειν ἐγχωρεῖ κατὰ διαφέροντας χρόνους , ὁμοιοτάτου γιγνομένου τοῦ συμβαίνοντος , ὡς εἰ καὶ ζῶα νοήσαις πολλὰ τροφὴν ἄφθονον ἐν κοινῷ κατακειμένην , εἰς ὅσον βούλεται , προσφερόμενα . καθ’ ὃν γὰρ ἤδη πέπαυται χρόνον ἕτερα , κατὰ τοῦτον εἰκὸς ἐσθίειν ἕτερα , καὶ μέλλειν γε τὰ μὲν παύεσθαι , τὰ δ’ ἄρχεσθαι , καί τινα μὲν συνεσθίοντα , τὰ δ’ ἀνὰ μέρος ἐσθίοντα , καὶ ναὶ μὰ Δία γε τὸ ἕτερον ἁρπάζειν θατέρου πολλάκις , εἰ τὸ μὲν ἕτερον ἐπιδέοιτο , τῷ δ’ ἀφθόνως παρακέοιτο . καὶ οὕτως οὐδὲν θαυμαστὸν , οὔτ’ ἐκ τῆς ἐσχάτης ἐπιφανείας εἴσω τι πάλιν ὑποστρέφειν , οὔτε διὰ τῶν αὐτῶν ἀγγείων ἐξ ἥπατός τε καὶ σπληνὸς εἰς κοιλίαν ἀνενεχθῆναί τι , δι’ ὧν ἐκ ταύτης εἰς ἐκεῖνα πρότερον ἀνηνέχθη . κατὰ μὲν γὰρ τὰς ἀρτηρίας ἱκανῶς ἐναργὲς τὸ τοιοῦτο , ὥσπερ καὶ κατὰ τὴν καρδίαν τε καὶ τὸν θώρακα καὶ τὸν πνεύμονα . τούτων γὰρ ἁπάντων διαστελλομένων τε καὶ συστελλομένων ἐναλλὰξ , ἀναγκαῖον , ἐξ ὧν εἱλκύσθη τι πρότερον , εἰς ταῦθ’ ὕστερον ἐκπέμπεσθαι . καὶ ταύτην ἄρα τὴν ἀνάγκην ἡ φύσις προγινώσκουσα τοῖς ἐν τῇ καρδίᾳ στόμασι τῶν ἀγγείων ὑμένας ἐπέφυσε , κωλύσοντας εἰς τοὐπίσω φέρεσθαι τὰς ὕλας . ἀλλ’ ὅπως μὲν τοῦτο γίγνεται , καὶ καθ’ ὅντινα τρόπον , ἐν τοῖς περὶ χρείας μορίων εἰρήσεται , δεικνύντων ἡμῶν τά τ’ ἄλλα , καὶ ὡς ἀδύνατον οὕτως ἀκριβῶς κλείεσθαι τὰ στόματα τῶν ἀγγείων , ὡς μηδὲν παλινδρομεῖν . εἰς μέν γε τὴν ἀρτηρίαν τὴν φλεβώδη , καὶ γὰρ καὶ τοῦτ’ ἐν ἐκείνοις δειχθήσεται , πολὺ πλέον ἢ διὰ τῶν ἄλλων στομάτων εἰς τοὐπίσω πάλιν ἀναγκαῖον ἐπανέρχεσθαι . τὸ δ’ εἰς τὰ παρόντα χρήσιμον , ὡς οὐκ ἐνδέχεταί τι τῶν αἰσθητὴν καὶ μεγάλην ἐχόντων εὐρύτητα μὴ οὐκ ἤτοι διαστελλόμενον μὲν ἕλκειν ἐξ ἁπάντων τῶν πλησίον , ἢ ἐκθλίβειν δ’ αὖθις εἰς ταῦτα συστελλόμενον , ἔκ τε τῶν ἤδη προειρημένων ἐν τῷδε τῷ λόγῳ σαφὲς ἂν εἴη , κᾀξ ὧν Ἐρασίστρατός τε καὶ ἡμεῖς ἑτέρωθι περὶ τῆς πρὸς τὸ κενούμενον ἀκολουθίας ἐδείξαμεν .
Lemmas: οὐ μήν οὐδέ ὁ διά ὁ αὐτός πόρος ὁ ὁλκή γίγνομαι καί ὁ ἀπόκρισις ἐν διάφορος ὁ χρόνος οὐδείς ἔτι χαλεπός ἐξευρίσκω , εἰ γε καί ὁ γαστήρ ὁ στόμαχος , οὐ μόνος ἔδεσμα καί πόμα παράγω εἰς αὐτός , ἀλλά εἰͅν ὁ ναυτία ὁ ἐναντίος ὑπηρεσία ὑπηρετέω ἐναργής φαίνω · καί ὁ ἐπί ὁ ἧπαρ κύστις ὁ αὐχήν εἷς εἰμί ἅμα μέν διά ἑαυτοῦ πληρόω ὁ κύστις , ἅμα δέ καί ἐκκενόω · καί ὁ μήτρα ὡσαύτως ὁ στόμαχος ὁδός εἰμί εἴσω μέν ὁ σπέρμα , ἔξω δέ ὁ κύημα . ἀλλά ᾀνταῦθη πάλιν ὁ μέν ἐκκριτικός δύναμις ἐναργής , οὐ μήν ὅμοιος γε σαφής αὐτός ὁ πολύς ὁ ἑλκτικός . ἀλλά Ἱπποκράτης μέν , ἄρρωστος μήτρα αἰτιάομαι αὐχήν , φημί · οὐ γάρ δύναμαι αὐτε͂οι ὁ στόμαχος ἐρύω ὁ γονή εἴσω . Ἐρασίστρατος δέ καί Ἀσκληπιάδης εἰς τοσοῦτος ἥκω σοφία , ὥστε οὐ μόνος ὁ μήτρα καί ὁ κοιλία ἀποστερέω ὁ τοιοῦτος δύναμις , ἀλλά καί ὁ ἐπί ὁ ἧπαρ κύστις ἅμα ὁ νεφρός . καίτοι γε , ὅτι μηδέ λέγω δυνατός ἕτερος αἴτιος ἤ ὅρος ἤ χολή διάκρισις , ἐν ὁ πρῶτος δείκνυμι λόγος . καί μήτρα οὖν καί γαστήρ καί ὁ ἐπί ὁ ἧπαρ κύστις διά εἷς καί αὐτός στόμαχος ὁ τε ὁλκή καί ὁ ἀπόκρισις εὑρίσκω ποιέω , μηκέτι θαυμάζω , εἰ καί διά ὁ φλέψ ὁ φύσις ἐκκρίνω πολλάκις εἰς ὁ γαστήρ περίσσωμα . οὗτος δέ ἔτι μάλα οὐ χρή θαυμάζω , εἰ , διά ὅς εἰς ἧπαρ ἀναδίδωμι τις φλέψ ἐκ γαστήρ , αὖθις εἰς αὐτός ἐκ ἧπαρ ἐν ὁ μακρός ἀσιτία δύναμαι ἕλκω ὁ τροφή . ὁ γάρ ὁ τοιοῦτος ἀπορέω , ὅμοιος εἰμί δήπου ὁ μηκέτι πιστεύω , μηδέ ὅτι ὁ καθαίρω φάρμακον διά ὁ αὐτός στόμα ἐκ ὅλος ὁ σῶμα εἰς ὁ γαστήρ ὁ οἰκεῖος ἐπισπάω χυμός , διά ὅς ἔμπροσθεν ὁ ἀνάδοσις γίγνομαι , ἀλλά ἕτερος μέν ζητέω ἀνάδοσις , ἕτερος δέ κάθαρσις στόμα . καί μήν , εἴπερ εἷς καί αὐτός στόμα δισσός ὑπηρετέω ὁ δύναμις , ἐν διάφορος χρόνος εἰς ἐναντίος ὁ ὁλκή ποιέω , ἔμπροσθεν μέν ὁ κατά ὁ ἧπαρ , ἐν δέ ὁ ὁ κάθαρσις καιρός ὁ ὁ φάρμακον , τίς θαυμαστός εἰμί , δισσός ὑπηρεσία τε καί χρεία εἰμί ὁ φλέψ ὁ ἐν ὁ μέσος τάσσω ἧπαρ τε καί ὁ κατά ὁ κοιλία , ὥστε , ὁπότε μέν ἐν οὗτος ἄφθονος εἰμί περιέχω τροφή , διά ὁ λέγω εἰς ἧπαρ ἀναφέρω φλέψ , ὁπότε δέ εἰμί κενός καί δέω τρέφω , διά ὁ αὐτός αὖθις ἐκ ἧπαρ ἕλκω ; πᾶς γάρ ἐκ πᾶς ἕλκω φαίνω , καί πᾶς μεταδίδωμι , καί εἷς πᾶς εἰμί σύρροια καί σύμπνοια , καθά καί οὗτος ὁ θαυμάσιος Ἱπποκράτης λέγω · ἕλκω μέν οὖν ὁ ἰσχυρός , ἐκκενόω δέ ὁ ἀσθενής . ἰσχυρός δέ καί ἀσθενής ἕτερος ἕτερος μόριον ἤ ἁπλῶς καί φύσις καί κοινῇ πᾶς εἰμί , ἤ ἴδιος ὅδε τις γίγνομαι . φύσις μέν καί κοινῇ πᾶς ἄνθρωπος τε ἅμα καί ζῷον ὁ μέν καρδία ὁ ἧπαρ , ὁ δέ ἧπαρ ἔντερον τε καί γαστήρ , ὁ δέ ἀρτηρία ὁ φλέψ , ἕλκω τε ὁ χρήσιμος ἑαυτοῦ , ἀποκρίνω τε ὁ μή τοιοῦτος ἰσχυρός . καί κατά ἕκαστος δέ ἐγώ ἴδιος ἐν μέν ὅδε ὁ καιρός ὁ ἧπαρ ἰσχυρός ἕλκω , ἐν δέ ὅδε ὁ γαστήρ . πολύς μέν γάρ ἐν ὁ κοιλία περιέχω τροφή , καί σφοδρός ὀρέγω τε καί χρῄζω ὁ ἧπαρ , πάντως ἰσχυρός ἕλκω ὁ σπλάγχνον . ἔμπαλιν δέ , ὁ μέν ἐμπίμπλημι τε καί διατείνω , ὁ γαστήρ δέ ὀρέγω καί κενός ὑπάρχω , ὁ ὁ ὁλκή ἰσχύς εἰς ἐκεῖνος μεθίστημι · ὥσπερ , εἰ εἰͅν ὁ χείρ τις σιτίον κατέχω ἀλλήλων ἁρπάζω , εἰ μέν ὅμοιος εἰμί δέω , περιγίγνομαι ὁ ἰσχυρός ἔοικα · εἰ δέ οὗτος μέν ἐμπίμπλημι εἰμί , καί διά οὗτος ἀμελής κατέχω ὁ περισσός , ἤ καί τις μεταδίδωμι ποθέω , ὁ δέ ἀσθενής ὀρέγω δεινός , οὐδείς ἄν εἰμί κώλυμα ὁ μή πᾶς λαμβάνω αὐτός . οὕτως καί ὁ γαστήρ ἐκ ὁ ἧπαρ ἐπισπάω ῥᾴδιος , ὅταν αὐτός μέν ἱκανός ὀρέγω τροφή , ἐμπίμπλημι δέ εἰμί ὁ σπλάγχνον . καί ὁ γε μή πεινάω ἐνίοτε ὁ ζῷον ὁ περιουσία ὁ ἐν ὁ ἧπαρ τροφή αἴτιος . κρατύς γάρ ἔχω καί ἑτοῖμος τροφή ὁ γαστήρ οὐδείς δέω ὁ ἔξωθεν . εἰ δέ γε ποτέ δέω μέν , ἀφοράω δέ , πληρόω περίσσωμα . ἰχώρ δέ τις εἰμί οὗτος , χολώδης τε καί φλεγματώδης καί ὀρρωδης , ὅς μόνος ἕλκω μεθίημι αὐτός ὁ ἧπαρ , ὅταν ποτέ καί αὐτός δέω τροφή . ὥσπερ οὖν ἐκ ἀλλήλων ἕλκω ὁ μόριον τροφή , οὕτως καί ἀποτίθημι ποτέ εἰς ἀλλήλων ὁ περισσός · καί ὥσπερ ἕλκω πλεονεκτέω ὁ ἰσχυρός , οὕτως καί ἀποτίθημι καί ὁ γε καλέω ῥεῦμα ὅδε ὁ πρόφασις . ἕκαστος γάρ ὁ μόριον ἔχω τις τόνος σύμφυτος , ὅς διωθέω ὁ περισσός . ὅταν οὖν εἷς ἐκ αὐτός ἄρρωστος γίγνομαι κατά τις διάθεσις , ἐκ ἅπας εἰς ἐκεῖνος συρρέω ἀνάγκη ὁ περισσός . ὁ μέν γάρ ἰσχυρός ἐναποτίθημι ὁ πλησίον ἅπας , ἐκεῖνος δέ αὖ πάλιν ἕκαστος εἰς ἕτερος τις ὁ ἀσθενής , εἶτα αὖθις ἐκεῖνος ἕκαστος εἰς ἄλλος . καί οὗτος ἐπί πολύς γίγνομαι , μέχρι περ ἄν ἐκ ἅπας ἐλαύνω ὁ περίσσωμα κατά εἷς τις μένω ὁ ἀσθενής · ἐντεῦθεν γάρ οὐκέτι εἰς ἄλλος δύναμαι μεταρρέω , ὡς ἄν μήτε δέχομαι τις αὐτός ὁ ἰσχυρός , μήτε ἀπωθέω δύναμαι ὁ πάσχω . ἀλλά περί μέν ὁ πάθος ὁ γένεσις καί ὁ ἴασις αὖθις ἐγώ ἐπιδείκνυμι ἱκανός ἐͅκ ἐκεῖνος λαμβάνω εἰμί μαρτύριον ὁ λόγος ὁ ἐν ὅδε ὁ λόγος πᾶς δείκνυμι ὀρθός . ὅς δέ ἐν ὁ πάρειμι δείκνυμι πρόκειμαι , πάλιν ἀναλαμβάνω , ὡς οὐδείς θαυμαστός ἐκ ἧπαρ ἥκω τις τροφή ἔντερον τε καί γαστήρ διά ὁ αὐτός φλέψ , διά ὅς ἔμπροσθεν ἐκ ἐκεῖνος εἰς ἧπαρ ἀναφέρω . καί πολύς ἀθρόος τε καί τέλειος ἀφίστημι ἰσχυρός γυμνάσιον ἤ τις κῶλον ἀποκόπτω αἷμα ἀθρόος διά ὁ ἔντερον γίγνομαι κένωσις ἐκ τις περίοδος , ὡς που καί Ἱπποκράτης λέγω , οὐδείς μέν ἄλλος λυπέω , καθαίρω δέ ὀξύς ὁ πᾶς σῶμα , καί ὁ πλησμονή ἐκκενόω , διά ὁ αὐτός δήπου φλέψ ὁ ἔσω φορά ὁ περισσός ἐπιτελέω , διά ὅς ἔμπροσθεν ὁ ἀνάδοσις γίγνομαι . πολλάκις δέ ἐν νόσος ὁ φύσις διά μέν ὁ αὐτός οὗτος δήπου φλέψ ὁ πᾶς ἐκκαθαίρω ζῷον · οὐ μήν αἱματώδης γε ὁ κένωσις αὐτός , ἀλλά κατά ὁ λυπέω γίγνομαι χυμός . οὕτως δέ εἰͅν ὁ χολέρα ἐκκενόω πᾶς σῶμα διά ὁ εἰς ἔντερον τε καί γαστήρ καθήκω φλέψ . ὁ δέ οἴομαι , εἷς εἰμί ὁ ὕλη φορά , τέλειος ἀγνοέω εἰμί ὁ φυσικός δύναμις , ὁ τε ἄλλος καί ὁ ἐκκριτικός ἐναντίος εἰμί ὁ ἑλκτικός . ὁ γάρ ἐναντίος δύναμις ἐναντίος κίνησις τε καί φορά ὁ ὕλη ἀναγκαῖος ἀκολουθέω . ἕκαστος γάρ ὁ μόριον , ὅταν ἕλκω ὁ οἰκεῖος χυμός , ἔπειτα κατέχω καί ἀπολαύω , ὁ περισσός ἅπας ἀποτίθημι σπεύδω , κατά ὅστις μάλα δύναμαι , ταχύς τε ἅμα καί καλός κατά ὁ ὁ περισσός ῥοπή . ὅθεν ὁ γαστήρ ὁ μέν ἐπιπολάζω ὁ περίσσωμα ἔμετος ἐκκαθαίρω , ὁ δέ ὑφιστάω διάρροια . καί τότε ναυτιώδης γίγνομαι ὁ ζῷον λέγω , τουτέστι ὁρμάω ὁ γαστήρ κενόω διά ἔμετος . οὕτως δή τις βίαιος καί σφοδρός ὁ ἐκκριτικός δύναμις ἔχω , ὥστε ἐν ὁ εἰλεός , ὅταν ἀποκλείω τέλειος ὁ κάτω διέξοδος , ἐμέω κόπρος . καίτοι πρίν διέρχομαι ὁ τε λεπτός ἔντερον ἅπας , καί ὁ νῆστις , καί ὁ πυλωρός , καί ὁ γαστήρ , καί ὁ οἰσοφάγος , οὐ οἷος τε διά ὁ στόμα ἐκπίπτω οὐδείς οὐδείς τοιοῦτος περίσσωμα . τίς δή θαυμαστός , εἰ ἐͅκ ὁ ἔσχατος ἐπιφάνεια ὁ κατά ὁ δέρμα μέχρι ὁ ἔντερον τε καί ὁ γαστήρ ἀφικνέομαι τις μεταλαμβάνω , ὡς καί οὗτος Ἱπποκράτης ἐγώ διδάσκω , οὐ πνεῦμα μόνος , ἤ περίσσωμα φάσκω , ἀλλά καί ὁ τροφή αὐτός ἐκ ὁ ἔσχατος ἐπιφάνεια αὖθις ἐπί ὁ ἀρχή , ὅθεν ἀναφέρω , καταφέρω . ἐλαχύς γάρ ῥοπή κίνησις ὁ ἐκκριτικός οὗτος οἰακίζω δύναμις , ὡς ἄν διά ὁ ἐγκάρσιος μέν ἴνη γίγνομαι , ὠκύς δέ διαδίδωμι ἀπό ὁ κινέω ἀρχή ἐπί ὁ καταντικρύ πέρας . οὔκουν ἀφίημι οὐδέ ἀδύνατος , ἀήθης ποτέ ψῦξις ὁ πρός ὁ δέρμα μόριον ἐξαίφνης πιλέω , ἅμα μέν ἄρρωστος αὐτός γίγνομαι , ἅμα δέ οἷος ἄχθος τις μάλα ἤ παρασκευή θρέψις ἔχω ὁ ἔμπροσθεν ἄλυπος αὐτός παρασπείρω ὑγρότης καί διά οὗτος ἀποτίθημι σπεύδω , ἅμα δέ ὁ ἔξω φορά ἀποκλείω ὁ πύκνωσις , πρός ὁ λοιπός ἐπιστρέφω , καί οὕτως βιάζω εἰς ὁ παράκειμαι αὐτός μόριον ἀθρόος ἀπωθέω ὁ περισσός , ἐκεῖνος δέ αὖ πάλιν εἰς ὁ μετά αὐτός , καί οὗτος μή παύω γίγνομαι , ἄχρι ἄν ὁ μετάληψις ἐπί ὁ ἐντός πέρας ὁ φλέψ τελευτάω . ὁ μέν δή τοιοῦτος κίνησις ταχύς ἀποπαύω . ὁ δέ ἀπό ὁ ἔνδοθεν διερεθίζω , ὡς ἐν τε ὁ καθαίρω φάρμακον καί ὁ χολέρα , ἰσχυρός τε πολύς καί μόνιμος γίγνομαι , καί διαμένω , ἔστε ἄν καί ὁ περί ὁ στόμα ὁ ἀγγεῖον διάθεσις , ὁ ὁ πλησίον ἕλκω , παραμένω . οὗτος μέν γάρ εἰς ὁ συνεχής ἐκκενόω μόριον , ἐκεῖνος δέ αὖ εἰς ὁ μετά αὐτός , καί οὗτος οὐ παύω μέχρι ὁ ἔσχατος ἐπιφάνεια , ὥστε , μεταδίδωμι ὁ ἐφεξῆς ἀεί μόριον ἕτερος ἕτερος , ὁ πρῶτος πάθος ὠκύς διικνέομαι μέχρι ὁ ἔσχατος . οὕτως οὖν ἔχω εἰͅπί ὁ εἰλεός . αὐτός μέν γάρ ὁ φλεγμαίνω ἔντερον οὔτε ὁ βάρος οὔτε ὁ δριμύτης ἀνέχω ὁ περίσσωμα , καί διά οὗτος ἐκκρίνω αὐτός σπεύδω καί ἀπωθέω πόρρω · κωλύω δέ κάτω ποιέω ὁ δίωσις , ὅταν ἐνταυθοῖ ποτέ ὁ σφοδρός εἰμί ὁ φλεγμονή , εἰς ὁ πλησιάζω ὁ ὑπέρκειμαι ἔντερον ἀπωθέω · καί οὕτως ἤδη κατά ὁ συνεχής , ὁ ῥοπή ὁ ἐκκριτικός δύναμις ἄνω ποιέω , ἄχρι ὁ στόμα ἐπανέρχομαι ὁ περίσσωμα . οὗτος μέν δή εἰͅν ὁ ὁ νόσημα λογισμός ἐπί πολύς λέγω . ὁ δέ ἐκ πᾶς εἰς πᾶς φέρω τις καί μεταλαμβάνω , καί εἷς ἅπας εἰμί σύμπνοια τε καί σύρροια , ὡς Ἱπποκράτης λέγω , ἤδη ἐγώ δοκέω δείκνυμι σαφής , καί μηκέτι ἄν τις , μηδέ εἰ βραδύς αὐτός νόος ἔνειμι , περί ὁ τοιοῦτος ἀπορέω μηδείς , οἷος ὅπως ὁ γαστήρ ἤ ὁ ἔντερον τρέφω , καί τίς τρόπος ἐκ ὁ ἔσχατος ἐπιφάνεια εἴσω τις διικνέομαι . πᾶς γάρ ὁ μόριον ἕλκω μέν ὁ προσήκω τε καί φίλιος , ἀποκρίνω δέ ὁ βαρύνω ἤ δάκνω ἔχω δύναμις , οὐδείς θαυμαστός ἐναντίος συνεχής γίγνομαι κίνησις ἐν αὐτός , ὥσπερ ἐπί τε ὁ καρδία ὁράω σαφής καί ὁ ἀρτηρία ἅπας , καί ὁ θώραξ , καί ὁ πνεύμων . ἐπί μέν γε οὗτος ἅπας μόνος οὐ κατά ἕκαστος καιρός ῥοπή ὁ ἐναντίος κίνησις τε ἅμα ὁ ὄργανον καί φορά ὁ ὕλη ἐναργής εἰμί ὁράω γίγνομαι . εἶτα ἐπί μέν ὁ τραχύς ἀρτηρία οὐ ἀπορέω , ἐναλλάξ ποτέ μέν εἴσω παράγω εἰς ὁ πνεύμων ὁ πνεῦμα , ποτέ δέ ἔξω , καί ὁ κατά ὁ ῥίς πόρος , καί ὅλος ὁ στόμα ὡσαύτως , οὐδέ τε εἰμί δοκέω σύ θαυμαστός οὐδέ παράδοξος , εἰ , διά ὅς μικρός πρόσθεν εἴσω παρακομίζω ὁ πνεῦμα , διά οὗτος νῦν ἐκπέμπω , περί δέ ὁ ἐκ ἧπαρ εἰς ἔντερον τε καί γαστήρ καθήκω φλέψ ἀπορέω , καί σύ θαυμαστός εἰμί φαίνω , διά ὁ αὐτός ἀναδίδωμι τε ἅμα ὁ τροφή εἰς ἧπαρ , ἕλκω τε ἐκ ἐκεῖνος πάλιν εἰς ὁ γαστήρ ; διορίζω δέω , ὁ ἅμα οὗτος ποτέρως λέγω . εἰ μέν γάρ κατά ὁ αὐτός χρόνος , οὐδέ ἐγώ οὗτος γε φημί . ὥσπερ γάρ εἰσπνέω ἐν ἕτερος χρόνος , καί αὖθις πάλιν ἐν ἕτερος ἀντεκπνέω , οὕτως καί τροφή ἐν ἕτερος μέν χρόνος ὁ ἧπαρ ἐκ ὁ γαστήρ , ἐν ἕτερος δέ ὁ γαστήρ ἀπό ὁ ἧπαρ ἐπισπάω . εἰ δέ , ὅτι κατά εἷς καί αὐτός ζῷον εἷς ὄργανον ἐναντίος φορά ὕλη ὑπηρετέω , οὗτος σύ βούλομαι ὁ ἅμα δηλόω , καί οὗτος σύ ταράσσω , ὁ τε εἰσπνοή ὁράω καί ὁ ἐκπνοή . πάντως που γάρ καί οὗτος διά μέν ὁ αὐτός ὄργανον γίγνομαι , τρόπος δέ κίνησις τε καί φορά ὁ ὕλη διαφέρω . ὁ πνεύμων οὖν καί ὁ θώραξ , καί ὁ ἀρτηρία ὁ τραχύς καί ὁ λεῖος , καί καρδία , καί στόμα , καί ῥίς ἐν ἐλαχύς χρόνος ῥοπή εἰς ἐναντίος κίνησις αὐτός τε μεταβάλλω καί ὁ ὕλη μεθίστημι . ὁ δέ ἐκ ἧπαρ εἰς ἔντερον καί γαστήρ καθήκω φλέψ οὐ ἐν οὕτως βραχύς χρόνος μόριον , ἀλλά ἐν πολύς ἡμέρα ἅπαξ ἐνίοτε ὁ ἐναντίος κινέω κίνησις . ἔχω γάρ ὧδε ὁ σύμπας . ἕκαστος ὁ ὄργανον εἰς ἑαυτοῦ ὁ πλησιάζω ἐπισπάω τροφή , ἐκβόσκω αὐτός ἅπας ὁ χρηστός νοτίς , μέχρι ἄν ἱκανός κορέννυμι , καί οὗτος , ὡς καί πρόσθεν δείκνυμι , ἐναποτίθημι ἐν ἑαυτοῦ , καί μετά οὗτος προσφύω τε καί ὁμοιόω , τουτέστι τρέφω . διορίζω γάρ ἱκανός ἔμπροσθεν ἕτερος τις ὁ θρέψις ἐκ ἀνάγκη αὐτός προηγέομαι ὁ πρόσφυσις ὑπάρχω , ἐκεῖνος δέ ἔτι πρότερος ὁ πρόσθεσις . ὥσπερ οὖν ὁ ζῷον αὐτός ὅρος εἰμί ὁ ἐδωδή ὁ ἐκπληρόω ὁ γαστήρ , κατά ὁ αὐτός τρόπος ἕκαστος ὁ μόριον ὅρος εἰμί ὁ πρόσθεσις ὁ πλήρωσις ὁ οἰκεῖος ὑγρότης . ἐπεί τοίνυν ἅπας μόριον ὁ γαστήρ ὅμοιος ὀρέγω , τρέφω τε καί περιπτύσσω ὁ τροφή , καί οὕτως σφίγγω πανταχόθεν αὐτός , ὡς ὁ γαστήρ . ἕπομαι δέ ἐκ ἀνάγκη οὗτος , καθά καί πρόσθεν λέγω , ὁ πέσσω ὁ σιτίον , ὁ γαστήρ οὐ διά οὗτος περιστέλλω αὐτός , ἵνα ἐπιτήδειος ὁ ἄλλος ἐργάζομαι μόριον · οὕτως γάρ ἄν οὐκέτι φυσικός ὄργανον , ἀλλά ζῷον τις γίγνομαι , λογισμός τε καί νόος ἔχω , ὡς αἱρέω ὁ ἀγαθός · ἀλλά οὗτος μέν περιστέλλω , ὁ ὁ πᾶς σῶμα δύναμις ἑλκτικός τε καί ἀπολαυστικός κτάομαι ὁ οἰκεῖος ποιότης , ὡς ἔμπροσθεν δείκνυμι · συμβαίνω δέ ἐν οὗτος ὁ σιτίον ἀλλοιόω . καί μέντοι καί πληρόω ὁ ἐκ αὐτός ὑγρότης καί κορέννυμι βάρος ἡγέομαι λοιπός αὐτός . ὁ περισσός οὖν εὐθύς ἀποτρίβω τε καί ὠθέω κάτω , πρός ἕτερος ἔργον οὗτος τρέπω , ὁ πρόσφυσις . ἐν δέ οὗτος ὁ χρόνος διέρχομαι ὁ ἔντερον ἅπας ὁ τροφή , διά ὁ εἰς αὐτός καθήκω ἀγγεῖον ἀναρπάζω , πολύς μέν εἰς ὁ φλέψ , ὀλίγος δέ τις εἰς ὁ ἀρτηρία , ὡς μικρός ὕστερον ἀποδείκνυμι . ἐν οὗτος δέ αὖ ὁ χρόνος καί ὁ ὁ ἔντερον χιτών προστίθημι . καί ἐγώ τέμνω ἤδη ὁ λογισμός ὁ ὁ τροφή οἰκονομία ἅπας εἰς τρεῖς μοῖρα χρόνος , ἐν μέν ὁ πρῶτος νοέω μένω τε ἅμα κατά ὁ κοιλία αὐτός , καί πέσσω , καί προστίθημι εἰς κόρος ὁ γαστήρ , καί τις καί ὁ ἧπαρ παρά αὐτός ἀναφέρω · ἐν δέ ὁ δεύτερος διέρχομαι ὁ τε ἔντερον καί προστίθημι εἰς κόρος αὐτός τε οὗτος καί ὁ ἧπαρ , καί τις βραχύς μέρος αὐτός πάντῃ ὁ σῶμα φέρω · ἐν δέ δή οὗτος ὁ καιρός ὁ προστίθημι ἐν ὁ πρῶτος χρόνος προσφύω νοέω ὁ γαστήρ · κατά δέ ὁ τρίτος μοῖρα ὁ χρόνος τρέφω μέν ἤδη ὁ κοιλία , ὁμοιόω ἑαυτοῦ τέλειος ὁ προσφύω · πρόσφυσις δέ ὁ ἧπαρ καί ὁ ἔντερον γίγνομαι ὁ προστίθημι , ἀνάδοσις δέ πάντῃ ὁ σῶμα καί πρόσθεσις . εἰ μέν οὖν ἐπί οὗτος εὐθύς ὁ ζῷον λαμβάνω τροφή , ἐν ὅς πάλιν ὁ γαστήρ χρόνος πέσσω οὗτος καί ἀπολαύω , προστίθημι πᾶς ἐκ αὐτός ὁ χρηστός ὁ ἑαυτοῦ χιτών , ὁ μέν ἔντερον τέλειος ὁμοιόω ὁ προσφύω χυμός · ὡσαύτως δέ καί ὁ ἧπαρ · ἐν ὅλος δέ ὁ σῶμα πρόσφυσις ὁ προστίθημι ὁ τροφή εἰμί μόριον . εἰ δέ ἄσιτος ἀναγκάζω μένω ὁ γαστήρ ἐν οὗτος ὁ χρόνος , παρά ὁ ἐν μεσεντέριον τε καί ἧπαρ φλέψ ἕλκω ὁ τροφή · οὐ γάρ ἐκ αὐτός γε ὁ σῶμα ὁ ἧπαρ . λέγω δέ σῶμα ὁ ἧπαρ αὐτός τε ὁ ἴδιος αὐτός σάρξ πρῶτος καί μάλα , μετά δέ ὅδε καί ὁ ἀγγεῖον ἕκαστος ὁ κατά αὐτός . ὁ μέν γάρ ἐν ἕκαστος ὁ μόριον ἤδη περιέχω χυμός οὐκέτι εὔλογος ἀντισπάω ἕτερος μόριον , καί μάλα ὅταν ἤδη πρόσφυσις ἤ ἐξομοίωσις αὐτός γίγνομαι · ὁ δέ ἐν ὁ εὐρυχωρία ὁ φλέψ ὁ μάλα ἰσχύω τε ἅμα καί δέω ἀντισπάω μόριον . οὕτως οὖν καί ὁ γαστήρ , ἐν ὅς χρόνος δέω μέν οὗτος τροφή , ἐσθίω δέ οὐδέπω ὁ ζῷον , ἐν οὗτος ὁ κατά ὁ ἧπαρ ἐξαρπάζω φλέψ . ἐπεί δέ καί ὁ σπλήν διά ὁ ἔμπροσθεν δείκνυμι , ὅσος ἐν ἧπαρ παχύς ἕλκω , κατεργάζομαι τε καί μεταβάλλω ἐπί ὁ χρηστός , οὐδείς οὐδέ ἐνταῦθα θαυμαστός , ἕλκω τις ἐͅκ ὁ σπλήν εἰς ἕκαστος ὁ κοινωνέω αὐτός κατά ὁ φλέψ ὄργανον , οἷος εἰς ἐπίπλοος , καί μεσεντέριον , καί λεπτός ἔντερον , καί κῶλον , καί αὐτός ὁ γαστήρ · κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος ἐξερεύγομαι μέν εἰς ὁ γαστήρ ὁ περίσσωμα κατά ἕτερος χρόνος , αὐτός δέ αὖθις ἐκ ὁ γαστήρ ἕλκω τις ὁ οἰκεῖος τροφή ἐν ἕτερος καιρός . καθόλου δέ λέγω , ὅς καί πρόσθεν ἤδη λέγω , πᾶς ἐκ πᾶς ἕλκω τε καί πέμπω ἐγχωρέω κατά διαφέρω χρόνος , ὅμοιος γίγνομαι ὁ συμβαίνω , ὡς εἰ καί ζῷον νοέω πολύς τροφή ἄφθονος ἐν κοινός κατάκειμαι , εἰς ὅσος βούλομαι , προσφέρω . κατά ὅς γάρ ἤδη παύω χρόνος ἕτερος , κατά οὗτος ἔοικα ἐσθίω ἕτερος , καί μέλλω γε ὁ μέν παύω , ὁ δέ ἄρχω , καί τις μέν συνεσθίω , ὁ δέ ἀνά μέρος ἐσθίω , καί ναί μά Ζεύς γε ὁ ἕτερος ἁρπάζω ἕτερος πολλάκις , εἰ ὁ μέν ἕτερος ἐπιδέω , ὁ δέ ἄφθονος παράκειμαι . καί οὕτως οὐδείς θαυμαστός , οὔτε ἐκ ὁ ἔσχατος ἐπιφάνεια εἴσω τις πάλιν ὑποστρέφω , οὔτε διά ὁ αὐτός ἀγγεῖον ἐκ ἧπαρ τε καί σπλήν εἰς κοιλία ἀναφέρω τις , διά ὅς ἐκ οὗτος εἰς ἐκεῖνος πρότερος ἀναφέρω . κατά μέν γάρ ὁ ἀρτηρία ἱκανός ἐναργής ὁ τοιοῦτος , ὥσπερ καί κατά ὁ καρδία τε καί ὁ θώραξ καί ὁ πνεύμων . οὗτος γάρ ἅπας διαστέλλω τε καί συστέλλω ἐναλλάξ , ἀναγκαῖος , ἐκ ὅς ἕλκω τις πρότερος , εἰς οὗτος ὕστερον ἐκπέμπω . καί οὗτος ἄρα ὁ ἀνάγκη ὁ φύσις προγιγνώσκω ὁ ἐν ὁ καρδία στόμα ὁ ἀγγεῖον ὑμήν ἐπιφύω , κωλύω εἰς ὀπίσω φέρω ὁ ὕλη . ἀλλά ὅπως μέν οὗτος γίγνομαι , καί κατά ὅστις τρόπος , ἐν ὁ περί χρεία μόριον λέγω , δείκνυμι ἐγώ ὁ τε ἄλλος , καί ὡς ἀδύνατος οὕτως ἀκριβής κλείω ὁ στόμα ὁ ἀγγεῖον , ὡς μηδείς παλινδρομέω . εἰς μέν γε ὁ ἀρτηρία ὁ φλεβώδης , καί γάρ καί οὗτος ἐν ἐκεῖνος δείκνυμι , πολύς πολύς ἤ διά ὁ ἄλλος στόμα εἰς ὀπίσω πάλιν ἀναγκαῖος ἐπανέρχομαι . ὁ δέ εἰς ὁ πάρειμι χρήσιμος , ὡς οὐ ἐνδέχομαι τις ὁ αἰσθητός καί μέγας ἔχω εὐρύτης μή οὐ ἤτοι διαστέλλω μέν ἕλκω ἐκ ἅπας ὁ πλησίον , ἤ ἐκθλίβω δέ αὖθις εἰς οὗτος συστέλλω , ἐκ τε ὁ ἤδη προλέγω ἐν ὅδε ὁ λόγος σαφής ἄν εἰμί , ἐͅξ ὅς Ἐρασίστρατος τε καί ἐγώ ἑτέρωθι περί ὁ πρός ὁ κενόω ἀκολουθία δείκνυμι .