galenus.de-naturalibus-facultatibus 2.6
Εἰ δ’ ἐπισκοποῖτό τις ἐπιμελῶς , οὐδ’ ὁ περὶ θρέψεως αὐτοῦ λόγος , ὃν ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν καθόλου λόγων διεξέρχεται , τὰς αὐτὰς ἀπορίας ἐκφεύγει τῇ γὰρ πρὸς τὸ κενούμενον ἀκολουθίᾳ συγχωρηθέντος ἑνὸς λήμματος , ὡς πρόσθεν ἐδείκνυμεν , ἐπέραινέ τι περὶ φλεβῶν μόνων καὶ τοῦ κατ’ αὐτὰς αἵματος . ἐκρέοντος γάρ τινος κατὰ τὰ στόματα αὐτῶν , καὶ διαφορουμένου , καὶ μήτ’ ἀθρόον τόπου κενοῦ δυναμένου γενέσθαι , μήτε τῶν φλεβῶν συμπεσεῖν , τοῦτο γὰρ ἦν τὸ παραλειπόμενον , ἀναγκαῖον ἦν ἕπεσθαι τὸ συνεχὲς , ἀναπληροῦν τοῦ κενουμένου τὴν βάσιν . αἱ μὲν δὴ φλέβες ἡμῖν οὕτω θρέψονται , τοῦ περιεχομένου κατ’ αὐτὰς αἵματος ἀπολαύουσαι . τὰ δὲ νεῦρα πῶς ; οὐ γὰρ δὴ κᾀν τούτοις ἐστὶν αἷμα . πρόχειρον μὲν γὰρ ἦν εἰπεῖν , ἕλκοντα παρὰ τῶν φλεβῶν . ἀλλ’ οὐ βούλεται τί ποτ’ οὖν κᾀνταῦθα ἐπιτεχνᾶται ; φλέβας ἔχειν ἐν ἑαυτῷ καὶ ἀρτηρίας τὸ νεῦρον , ὥσπερ τινὰ σειρὰν ἐκ τριῶν ἱμάντων διαφερόντων τῇ φύσει πεπλεγμένην . ᾠήθη γὰρ ἐκ ταύτης τῆς ὑποθέσεως ἐκφεύξεσθαι τῷ λόγῳ τὴν ὁλκήν · οὐ γὰρ ἂν ἔτι δεήσεσθαι τὸ νεῦρον , ἐν ἑαυτῷ περιέχον αἵματος ἀγγεῖον , ἐπιῤῥύτου τινὸς ἔξωθεν ἐκ τῆς παρακειμένης φλεβὸς τῆς ἀληθινῆς αἵματος ἑτέρου , ἀλλ’ ἱκανὸν αὐτῷ πρὸς τὴν θρέψιν ἔσεσθαι τὸ κατεψευσμένον ἀγγεῖον ἐκεῖνο , τῷ λόγῳ θεωρητόν . ἀλλὰ κᾀνταῦθα πάλιν αὐτὸν ὁμοία τις ἀπορία διεδέξατο . τουτὶ γὰρ τὸ σμικρὸν ἀγγεῖον ἑαυτὸ μὲν θρέψει · τὸ παρακείμενον δὲ νεῦρον ἐκεῖνο τὸ ἁπλοῦν ἢ τὴν ἀρτηρίαν οὐχ οἷόν τε ἔσται τρέφειν ἄνευ τοῦ σύμφυτόν τιν’ ὑπάρχειν αὐτοῖς ὁλκὴν τῆς τροφῆς . τῇ μὲν γὰρ πρὸς τὸ κενούμενον ἀκολουθίᾳ πῶς ἄν ἔτι δύναιτο τὴν τροφὴν ἐπισπάσασθαι τὸ ἁπλοῦν νεῦρον , ὥσπερ αἱ φλέβες αἱ σύνθετοι ; κοιλότης μὲν γάρ τίς ἐστιν ἐν αὐτῷ κατ’ αὐτόν . ἀλλ’ οὐχ αἵματος αὕτη γε , ἀλλὰ πνεύματος ψυχικοῦ μεστή . δεόμεθα δ’ ἡμεῖς οὐκ εἰς τὴν κοιλότητα ταύτην εἰσάγειν τῷ λόγῳ τὴν τροφὴν , ἀλλ’ εἰς τὸ περιέχον αὐτὴν ἀγγεῖον , εἴτ’ οὖν τρέφεσθαι μόνον , εἴτε καὶ αὔξεσθαι δέοιτο . πῶς οὖν εἰσάξομεν ; οὕτω γάρ ἐστι μικρὸν ἐκεῖνο τὸ ἁπλοῦν ἀγγεῖον , καὶ μέντοι καὶ τῶν ἄλλων ἑκάτερον , ὥστ’ , εἰ τῇ λεπτοτάτῃ βελόνῃ νύξειάς τι μέρος , ἅμα διαιρήσεις τὰ τρία . τόπος οὖν αἰσθητὸς ἀθρόος κενὸς οὐκ ἂν ποτ’ ἐν αὐτῷ γένοιτο · λόγῳ δὲ θεωρητὸς τόπος κενούμενος οὐκ ἦν ἀναγκαστικὸς τῆς τοῦ συνεχοῦς ἀκολουθίας . ἐβουλόμην δ’ αὖ πάλιν μοι κᾀνταῦθα τὸν Ἐρασίστρατον αὐτὸν ἀποκρίνεσθαι περὶ τοῦ στοιχειώδους ἐκείνου νεύρου τοῦ σμικροῦ , πότερον ἔν τι καὶ συνεχές ἐστιν ἀκριβῶς , ἤ ἐκ πολλῶν καὶ μικρῶν σωμάτων , ὧν Ἐπίκουρος καὶ Λεύκιππος καὶ Δημόκριτος ὑπετίθεντο , σύγκειται . καὶ γὰρ καὶ περὶ τούτου τοὺς Ἐρασιστρατείους ὁρῶ διαφερομένους . οἱ μὲν γὰρ ἕν τι καὶ συνεχὲς αὐτὸ νομίζουσιν , ἢ οὐκ ἂν ἁπλοῦν εἰρῆσθαι πρὸς αὐτοῦ φασι · τινὲς δὲ καὶ τοῦτο διαλύειν εἰς ἕτερα στοιχειώδη τολμῶσιν . ἀλλ’ εἰ μὲν ἕν τι καὶ συνεχές ἐστι , τὸ κενούμενον ἐξ αὐτοῦ κατὰ τὴν ἄδηλον ὑπὸ τῶν ἰατρῶν ὀνομαζομένην διαπνοὴν οὐδεμίαν ἐν ἑαυτῷ καταλείψει χώραν κενήν . οὕτω γὰρ οὐχ ἓν , ἀλλὰ πολλὰ γενήσεται , διειργόμενα δήπου ταῖς κεναῖς χώραις . εἰ δ’ ἐκ πολλῶν σύγκειται , τῇ κηπαίᾳ , κατὰ τὴν παροιμίαν , πρὸς Ἀσκληπιάδην ἀπεχωρήσαμεν , ἄναρμά τινα στοιχεῖα τιθέμενοι . πάλιν οὖν ἄτεχνος ἡμῖν ἡ φύσις γενέσθω · τοῖς γὰρ τοιούτοις ἐξ ἀνάγκης στοιχείοις τοῦθ’ ἕπεται . διὸ δή μοι καὶ δοκοῦσιν ἀμαθῶς πάνυ τὴν εἰς τὰ τοιαῦτα στοιχεῖα τῶν ἁπλῶν ἀγγείων εἰσάγειν διάλυσιν ἔνιοι τῶν Ἐρασιστρατείων . ἐμοὶ γοῦν οὐδὲν διαφέρει . καθ’ ἑκατέρους γὰρ ἄτοπος ὁ τῆς θρέψεως ἔσται λόγος , ἐκείνοις τοῖς ἁπλοῖς ἀγγείοις τοῖς μικροῖς , τοῖς συντιθεῖσι τὰ μεγάλα τε καὶ αἰσθητὰ νεῦρα , κατὰ μὲν τοὺς συνεχῆ φυλάττοντας αὐτὰ , μὴ δυναμένης γενέσθαι τῆς πρὸς τὸ κενούμενον ἀκολουθίας , ὅτι μηδὲν ἐν τῷ συνεχεῖ γίνεται κενὸν , κᾂν ἀποῤῥέῃ τι , συνέρχεταί γε πρὸς ἄλληλα τὰ καταλειπόμενα μόρια , καθάπερ ἐπὶ τοῦ ὕδατος ὁρᾶται , καὶ πάλιν ἓν γίγνεται πάντη , τὴν χώραν τοῦ διαφορηθέντος αὐτῷ καταλαμβάνοντα · κατὰ δὲ τοὺς ἑτέρους , ὅτι τῶν στοιχείων ἐκείνων οὐδὲν δεῖται τῆς πρὸς τὸ κενούμενον ἀκολουθίας , ἐπὶ γὰρ τῶν αἰσθητῶν μόνων , οὐκ ἐπὶ τῶν λόγῳ θεωρητῶν , ἔχει τὴν δύναμιν , ὡς αὐτὸς Ἐρασίστρατος ὁμολογεῖ διαῤῥήδην , οὐ περὶ τοιούτου κενοῦ φάσκων ἑκάστοτε ποιεῖσθαι τὸν λόγον , ὃ κατὰ βραχὺ παρέσπαρται τοῖς σώμασιν , ἀλλὰ περὶ τοῦ σαφοῦς , καὶ αἰσθητοῦ , καὶ ἀθρόου , καὶ μεγάλου , καὶ ἐναργοῦς , καὶ ὅπως ἂν ἄλλως ὀνομάζειν ἐθέλοις . Ἐρασίστρατος μὲν γὰρ αὐτὸς αἰσθητὸν ἀθρόον οὔ φησι δύνασθαι γενέσθαι κενόν . ἐγὼ δ’ ἐκ περιουσίας εὐπορήσας ὀνομάτων , ταὐτὸν δηλοῦν ἔν γε τῷ νῦν προκειμένῳ λόγῳ δυναμένων , καὶ τἄλλα προσέθηκα . κάλλιον οὖν μοι δοκεῖ τι καὶ πρὸς ἡμᾶς συνεισενέγκασθαι τοῖς Ἐρασιστρατείοις , ἐπειδὴ κατὰ τοῦτο γεγόναμεν , καὶ συμβουλεῦσαι τοῖς τὸ πρῶτον ἐκεῖνο καὶ ἁπλοῦν ὑπὸ Ἐρασιστράτου καλούμενον ἀγγεῖον εἰς ἕτερ’ ἄττα σώματα στοιχειώδη διαλύουσιν , ἀποστῆναι τῆς ὑπολήψεως , ὡς πρὸς τῷ μηδὲν ἔχειν πλέον ἔτι καὶ διαφερομένους Ἐρασιστράτῳ . ὅτι μὲν οὖν οὐδὲν ἔχει πλέον , ἐπιδέδεικται σαφῶς · οὐδὲ γὰρ ἠδυνήθη διαφυγεῖν τὴν περὶ τῆς θρέψεως ἀπορίαν ἡ ὑπόθεσις · ὅτι δ’ οὐδ’ Ἐρασιστράτῳ σύμφωνός ἐστιν , ὃ ἐκεῖνος ἁπλοῦν καὶ πρῶτον ὀνομάζει , σύνθετον ἀποφαίνουσα , καὶ τὴν τῆς φύσεως τέχνην ἀναιροῦσα , πρόδηλον καὶ τοῦτ’ εἶναί μοι δοκεῖ . εἰ μὴ γὰρ ἐν τοῖς ἁπλοῖς τούτοις ἕνωσίν τινα τῆς οὐσίας ἀπολείψομεν , ἀλλ’ εἰς ἄναρμα καὶ ἀμέριστα καταβησόμεθα στοιχεῖα , παντάπασιν ἀναιρήσομεν τὴν τῆς φύσεως τέχνην , ὥσπερ καὶ πάντες οἱ ἐκ ταύτης ὁρμώμενοι τῆς ὑποθέσεως ἰατροὶ καὶ φιλόσοφοι . δευτέρα γὰρ τῶν τοῦ ζώου μορίων κατὰ τὴν τοιαύτην ὑπόθεσιν ἡ φύσις , οὐ πρώτη γίγνεται . διαπλάττειν δὲ καὶ δημιουργεῖν , οὐ τοῦ δευτέρου γεγονότος , ἀλλὰ τοῦ προϋπάρχοντός ἐστιν . ὥστ’ ἀναγκαῖον εὐθὺς ἐκ σπέρματος ὑποθέσθαι τὰς δυνάμεις τῆς φύσεως , αἷς διαπλάττει τε καὶ αὐξάνει καὶ τρέφει τὸ ζῶον . ἀλλ’ ἐκείνων ἕκαστον τῶν σωμάτων τῶν ἀνάρμων καὶ ἀμερῶν οὐδὲν ἐν ἑαυτῷ διαπλαστικὴν ἔχει δύναμιν , ἢ αὐξητικὴν , ἢ θρεπτικὴν , ἢ ὅλως τεχνικήν · ἀπαθὲς γὰρ καὶ ἀμετάβλητον ὑπόκειται . τῶν δ’ εἰρημένων οὐδὲν ἄνευ μεταβολῆς καὶ ἀλλοιώσεως καὶ τῆς δι’ ὅλων κράσεως γίνεται , καθάπερ καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐνεδειξάμεθα . καὶ διὰ ταύτην τὴν ἀνάγκην οὐκ ἔχοντες , ὅπως τὰ ἀκόλουθα τοῖς στοιχείοις , οἷς ὑπέθεντο , φυλάττοιεν οἱ ἀπὸ τῶν τοιούτων αἱρέσεων ἅπαντες , ἄτεχνον ἠναγκάσθησαν ἀποφῄνασθαι τὴν φύσιν . καίτοι ταῦτά γ’ οὐ παρ’ ἡμῶν ἐχρῆν μανθάνειν τοὺς Ἐρασιστρατείους , ἀλλὰ παρ’ αὐτῶν τῶν φιλοσόφων , οἶς μάλιστα δοκεῖ πρῶτον ἐπισκοπεῖσθαι τὰ στοιχεῖα τῶν ὄντων ἁπάντων . οὔκουν οὐδ’ Ἐρασίστρατον ἄν τις ὀρθῶς ἄχρι τοσαύτης ἀμαθίας νομίζοι προήκειν , ὡς μηδὲ ταύτην γνωρίσαι δυνηθῆναι τὴν ἀκολουθίαν , ἀλλ’ ἅμα μὲν ὑποθέσθαι τεχνικὴν τὴν φύσιν , ἅμα δ’ εἰς ἀπαθῆ καὶ ἄναρμα καὶ ἀμετάβλητα στοιχεῖα καταθραῦσαι τὴν οὐσίαν . καὶ μὴν εἰ δώσει τινὰ ἐν τοῖς στοιχείοις ἀλλοίωσίν τε καὶ μεταβολὴν καὶ ἕνωσιν καὶ συνέχειαν , ἓν καὶ ἀσύνθετον αὐτῷ ἁπλοῦν ἀγγεῖον ἐκεῖνο , καθάπερ καὶ αὐτὸς ὀνομάζει , γενήσεται . ἀλλ’ ἡ μὲν ἁπλῆ φλὲψ ἐξ αὑτῆς τραφήσεται , τὸ νεῦρον δὲ καὶ ἡ ἀρτηρία παρὰ τῆς φλεβός . πῶς καὶ τίνα τρόπον ; ἐν τούτῳ γὰρ δὴ καὶ πρόσθεν γενόμενοι τῷ λόγῳ τῆς τῶν Ἐρασιστρατείων διαφωνίας ἐμνημονεύσαμεν , ἐπεδείξαμεν δὲ καὶ καθ’ ἑτέρους μὲν ἄπορον εἶναι τὴν τῶν ἁπλῶν ἐκείνων ἀγγείων θρέψιν · ἀλλὰ καὶ κρῖναι τὴν μάχην αὐτῶν οὐκ ὠκνήσαμεν , καὶ τιμῆσαι τὸν Ἐρασίστρατον , εἰς τὴν βελτίονα μεταστήσαντες αἵρεσιν . αὖθις οὖν ἐπὶ τὴν ἓν καὶ ἁπλοῦν καὶ ἡνωμένον ἑαυτῷ πάντη τὸ στοιχειῶδες ἐκεῖνο νεῦρον ὑποτιθεμένην αἵρεσιν ὁ λόγος μεταβὰς ἐπισκοπείσθω , πῶς τραφήσεται . τὸ γὰρ εὑρεθὲν ἐνταῦθα κοινὸν ἂν ἤδη καὶ τῆς Ἱπποκράτους αἱρέσεως γένοιτο . κάλλιον δ’ ἄν μοι δοκῶ τὸ ζητούμενον ἐπὶ τῶν νενοσηκότων καὶ σφόδρα καταλελεπτυσμένων βασανισθῆναι . πάντα γὰρ ἐναργῶς τούτοις φαίνεται τὰ μόρια τοῦ σώματος ἄτροφα , καὶ λεπτὰ , καὶ πολλῆς προσθήκης τε καὶ ἀναθρέψεως δεόμενα . καὶ τοίνυν καὶ τὸ νεῦρον τοῦτο τὸ αἰσθητὸν , ἐφ’ ᾧπερ ἐξαρχῆς ἐποιησάμην τὸν λόγον , ἰσχνὸν μὲν ἱκανῶς γέγονε , δεῖται δὲ θρέψεως . ἔχει δ’ ἐν αὑτῷ μέρη πάμπολλα μὲν ἐκεῖνα τὰ πρῶτα καὶ ἀόρατα νεῦρα τὰ σμικρὰ , καί τινας ἀρτηρίας ἁπλᾶς ὀλίγας , καὶ φλέβας ὁμοίως . ἅπαντα οὖν αὐτοῦ τὰ νεῦρα τὰ στοιχειώδη καταλελέπτυνται δηλονότι καὶ αὐτά · ἢ , εἰ μηδ’ ἐκεῖνα , οὐδὲ τὸ ὅλον . καὶ τοίνυν καὶ θρέψεως οὕτω μὲν ὅλον δεῖται νεῦρον , ἕκαστον δ’ ἐκείνων οὐ δεῖται . καὶ μὴν εἰ δεῖται μὲν θρέψεως , οὐδὲν δ’ ἡ πρὸς τὸ κενούμενον ἀκολουθία βοηθεῖν αὐτοῖς δύναται διά τε τὰς ἔμπροσθεν εἰρημένας ἀπορίας καὶ διὰ τὴν ὑπόγυιον ἰσχνότητα , καθάπερ δείξω , ζητητέον ἡμῖν ἐστιν ἑτέραν αἰτίαν θρέψεως . πῶς οὖν ἡ πρὸς τὸ κενούμενον ἀκολουθία τρέφειν ἀδύνατός ἐστι τὸν οὕτω διακείμενον ; ὅτι τοσοῦτον ἀκολουθεῖν ἀναγκάζει τῶν συνεχῶν , ὅσον ἀποῤῥεῖ . τοῦτο δ’ ἐπὶ μὲν τῶν εὐεκτούντων ἱκανόν ἐστιν εἰς τὴν θρέψιν , ἴσα γὰρ ἐπ’ αὐτῶν εἶναι χρὴ τοῖς ἀποῤῥέουσι τὰ προστιθέμενα · ἐπὶ δὲ τῶν ἐσχάτως ἰσχνῶν καὶ πολλῆς ἀναθρέψεως δεομένων εἰ μὴ πολλαπλάσιον εἴη τὸ προστιθέμενον τοῦ κενουμένου , τὴν ἐξ ἀρχῆς ἕξιν ἀναλαβεῖν οὐκ ἄν ποτε δύναιντο . δῆλον οὖν , ὡς ἕλκειν αὐτὰ δεήσει τοσούτῳ πλεῖον , ὅσῳ καὶ δεῖται πλείονος . Ἐρασίστρατος δὲ κᾀνταῦθα πρότερον ποιήσας τὸ δεύτερον οὐκ οἶδ’ ὅπως οὐκ αἰσθάνεται . διότι γὰρ , φησὶ , πολλὴ πρόσθεσις εἰς ἀνάθρεψιν γίνεται τοῖς νενοσηκόσι , διὰ τοῦτο καὶ ἡ πρὸς ταύτην ἀκολουθία πολλή . πῶς δ’ ἂν πολλὴ πρόσθεσις γένοιτο , μὴ προηγουμένης ἀναδόσεως δαψιλοῦς ; εἰ δὲ τὴν διὰ τῶν φλεβῶν φορὰν τῆς τροφῆς ἀνάδοσιν καλεῖ , τὴν δ’ εἰς ἕκαστον τῶν ἁπλῶν καὶ ἀοράτων ἐκείνων νεύρων καὶ ἀρτηριῶν μετάληψιν οὐκ ἀνάδοσιν , ἀλλὰ διάδοσιν , ὥς τινες ὀνομάζειν ἠξίωσαν , εἶτα τὴν διὰ τῶν φλεβῶν μόνῃ τῇ πρὸς τὸ κενούμενον ἀκολουθίᾳ φασὶ γίγνεσθαι , τὴν εἰς τὰ λόγῳ θεωρητὰ μετάληψιν ἡμῖν ἐξηγησάσθωσαν . ὅτι μὲν γὰρ οὐκέτ’ ἐπὶ τούτων ἡ πρὸς τὸ κενούμενον ἀκολουθία λέγεσθαι δύναται , καὶ μάλιστ’ ἐπὶ τῶν ἐσχάτως ἰσχνῶν , ἀποδέδεικται . τί δέ φησιν ἐπ’ αὐτῶν ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν καθόλου λόγων ὁ Ἐρασίστρατος , ἄξιον ἐπακοῦσαι τῆς λέξεως · Τοῖς ἐσχάτοις τε καὶ ἁπλοῖς , λεπτοῖς τε καὶ στενοῖς οὖσιν , ἐκ τῶν παρακειμένων ἀγγείων ἡ πρόσθεσις συμβαίνει εἰς τὰ κενώματα τῶν ἀπενεχθέντων , κατὰ τὰ πλάγια τῶν ἀγγείων ἑλκομένης τῆς τροφῆς καὶ καταχωριζομένης . ἐκ ταύτης τῆς λέξεως πρῶτον μὲν τὸ κατὰ τὰ πλάγια προσίεμαί τε καὶ ἀποδέχομαι . κατὰ μὲν γὰρ αὐτὸ τὸ στόμα τὸ ἁπλοῦν νεῦρον οὐκ ἂν δύναιτο δεχόμενον τὴν τροφὴν οὕτως εἰς ὅλον ἑαυτὸ διανέμειν · ἀνάκειται γὰρ ἐκεῖνο τῷ ψυχικῷ πνεύματι · κατὰ δὲ τὸ πλάγιον ἐκ τῆς παρακειμένης φλεβὸς τῆς ἁπλῆς ἐγχωρεῖ λαβεῖν αὐτό . δεύτερον δ’ ἀποδέχομαι τῶν ἐκ τῆς Ἐρασιστράτου λέξεως ὀνομάτων τὸ γεγραμμένον ἐφεξῆς τῷ κατὰ τὰ πλάγια . τί γάρ φησι ; κατὰ τὰ πλάγια τῶν ἀγγείων ἑλκομένης τῆς τροφῆς . ὅτι μὲν οὖν ἕλκεται , καὶ ἡμεῖς ὁμολογοῦμεν · ὅτι δ’ οὐ τῇ πρὸς τὸ κενούμενον ἀκολουθίᾳ , δέδεικται πρόσθεν .
Lemmas: εἰ δέ ἐπισκοπέω τις ἐπιμελής , οὐδέ ὁ περί θρέψις αὐτός λόγος , ὅς ἐν ὁ δεύτερος ὁ καθόλου λόγος διεξέρχομαι , ὁ αὐτός ἀπορία ἐκφεύγω ὁ γάρ πρός ὁ κενόω ἀκολουθία συγχωρέω εἷς λῆμμα , ὡς πρόσθεν δείκνυμι , περαίνω τις περί φλέψ μόνος καί ὁ κατά αὐτός αἷμα . ἐκρέω γάρ τις κατά ὁ στόμα αὐτός , καί διαφορέω , καί μήτε ἀθρόος τόπος κενός δύναμαι γίγνομαι , μήτε ὁ φλέψ συμπίπτω , οὗτος γάρ εἰμί ὁ παραλείπω , ἀναγκαῖος εἰμί ἕπομαι ὁ συνεχής , ἀναπληρόω ὁ κενόω ὁ βάσις . ὁ μέν δή φλέψ ἐγώ οὕτως τρέφω , ὁ περιέχω κατά αὐτός αἷμα ἀπολαύω . ὁ δέ νεῦρον πῶς ; οὐ γάρ δή εἰͅν οὗτος εἰμί αἷμα . πρόχειρος μέν γάρ εἰμί λέγω , ἕλκω παρά ὁ φλέψ . ἀλλά οὐ βούλομαι τίς ποτέ οὖν ᾀνταῦθη ἐπιτεχνάομαι ; φλέψ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ καί ἀρτηρία ὁ νεῦρον , ὥσπερ τις σειρά ἐκ τρεῖς ἱμάς διαφέρω ὁ φύσις πλέκω . οἴομαι γάρ ἐκ οὗτος ὁ ὑπόθεσις ἐκφεύγω ὁ λόγος ὁ ὁλκή · οὐ γάρ ἄν ἔτι δέω ὁ νεῦρον , ἐν ἑαυτοῦ περιέχω αἷμα ἀγγεῖον , ἐπίρρυτος τις ἔξωθεν ἐκ ὁ παράκειμαι φλέψ ὁ ἀληθινός αἷμα ἕτερος , ἀλλά ἱκανός αὐτός πρός ὁ θρέψις εἰμί ὁ καταψεύδομαι ἀγγεῖον ἐκεῖνος , ὁ λόγος θεωρητός . ἀλλά ᾀνταῦθη πάλιν αὐτός ὅμοιος τις ἀπορία διαδέχομαι . οὗτος γάρ ὁ μικρός ἀγγεῖον ἑαυτοῦ μέν τρέφω · ὁ παράκειμαι δέ νεῦρον ἐκεῖνος ὁ ἁπλόος ἤ ὁ ἀρτηρία οὐ οἷος τε εἰμί τρέφω ἄνευ ὁ σύμφυτος τις ὑπάρχω αὐτός ὁλκή ὁ τροφή . ὁ μέν γάρ πρός ὁ κενόω ἀκολουθία πῶς ἄν ἔτι δύναμαι ὁ τροφή ἐπισπάω ὁ ἁπλόος νεῦρον , ὥσπερ ὁ φλέψ ὁ σύνθετος ; κοιλότης μέν γάρ τις εἰμί ἐν αὐτός κατά αὐτός . ἀλλά οὐ αἷμα οὗτος γε , ἀλλά πνεῦμα ψυχικός μεστός . δέω δέ ἐγώ οὐ εἰς ὁ κοιλότης οὗτος εἰσάγω ὁ λόγος ὁ τροφή , ἀλλά εἰς ὁ περιέχω αὐτός ἀγγεῖον , εἴτε οὖν τρέφω μόνος , εἴτε καί αὐξάνω δέω . πῶς οὖν εἰσάγω ; οὕτως γάρ εἰμί μικρός ἐκεῖνος ὁ ἁπλόος ἀγγεῖον , καί μέντοι καί ὁ ἄλλος ἑκάτερος , ὥστε , εἰ ὁ λεπτός βελόνη νύσσω τις μέρος , ἅμα διαιρέω ὁ τρεῖς . τόπος οὖν αἰσθητός ἀθρόος κενός οὐ ἄν ποτέ ἐν αὐτός γίγνομαι · λόγος δέ θεωρητός τόπος κενόω οὐ εἰμί ἀναγκαστικός ὁ ὁ συνεχής ἀκολουθία . βούλομαι δέ αὖ πάλιν ἐγώ ᾀνταῦθη ὁ Ἐρασίστρατος αὐτός ἀποκρίνω περί ὁ στοιχειώδης ἐκεῖνος νεῦρον ὁ μικρός , πότερος ἐν τις καί συνεχής εἰμί ἀκριβής , ἤ ἐκ πολύς καί μικρός σῶμα , ὅς Ἐπίκουρος καί Λεύκιππος καί Δημόκριτος ὑποτίθημι , σύγκειμαι . καί γάρ καί περί οὗτος ὁ Ἐρασιστράτειος ὁράω διαφέρω . ὁ μέν γάρ εἷς τις καί συνεχής αὐτός νομίζω , ἤ οὐ ἄν ἁπλόος λέγω πρός αὐτός φημί · τις δέ καί οὗτος διαλύω εἰς ἕτερος στοιχειώδης τολμάω . ἀλλά εἰ μέν εἷς τις καί συνεχής εἰμί , ὁ κενόω ἐκ αὐτός κατά ὁ ἄδηλος ὑπό ὁ ἰατρός ὀνομάζω διαπνοή οὐδείς ἐν ἑαυτοῦ καταλείπω χώρα κενός . οὕτως γάρ οὐ εἷς , ἀλλά πολύς γίγνομαι , διείργω δήπου ὁ κενός χώρα . εἰ δέ ἐκ πολύς σύγκειμαι , ὁ κηπαῖος , κατά ὁ παροιμία , πρός Ἀσκληπιάδης ἀποχωρέω , ἄναρμος τις στοιχεῖον τίθημι . πάλιν οὖν ἄτεχνος ἐγώ ὁ φύσις γίγνομαι · ὁ γάρ τοιοῦτος ἐκ ἀνάγκη στοιχεῖον οὗτος ἕπομαι . διό δή ἐγώ καί δοκέω ἀμαθής πάνυ ὁ εἰς ὁ τοιοῦτος στοιχεῖον ὁ ἁπλόος ἀγγεῖον εἰσάγω διάλυσις ἔνιοι ὁ Ἐρασιστράτειος . ἐγώ γοῦν οὐδείς διαφέρω . κατά ἑκάτερος γάρ ἄτοπος ὁ ὁ θρέψις εἰμί λόγος , ἐκεῖνος ὁ ἁπλόος ἀγγεῖον ὁ μικρός , ὁ συντίθημι ὁ μέγας τε καί αἰσθητός νεῦρον , κατά μέν ὁ συνεχής φυλάσσω αὐτός , μή δύναμαι γίγνομαι ὁ πρός ὁ κενόω ἀκολουθία , ὅτι μηδείς ἐν ὁ συνεχής γίγνομαι κενός , ἔͅν ἀπορρέω τις , συνέρχομαι γε πρός ἀλλήλων ὁ καταλείπω μόριον , καθά ἐπί ὁ ὕδωρ ὁράω , καί πάλιν εἷς γίγνομαι πάντῃ , ὁ χώρα ὁ διαφορέω αὐτός καταλαμβάνω · κατά δέ ὁ ἕτερος , ὅτι ὁ στοιχεῖον ἐκεῖνος οὐδείς δέω ὁ πρός ὁ κενόω ἀκολουθία , ἐπί γάρ ὁ αἰσθητός μόνος , οὐ ἐπί ὁ λόγος θεωρητός , ἔχω ὁ δύναμις , ὡς αὐτός Ἐρασίστρατος ὁμολογέω διαρρήδην , οὐ περί τοιοῦτος κενός φάσκω ἑκάστοτε ποιέω ὁ λόγος , ὅς κατά βραχύς παρασπείρω ὁ σῶμα , ἀλλά περί ὁ σαφής , καί αἰσθητός , καί ἀθρόος , καί μέγας , καί ἐναργής , καί ὅπως ἄν ἄλλος ὀνομάζω ἐθέλω . Ἐρασίστρατος μέν γάρ αὐτός αἰσθητός ἀθρόος οὐ φημί δύναμαι γίγνομαι κενός . ἐγώ δέ ἐκ περιουσία εὐπορέω ὄνομα , αὐτός δηλόω ἐν γε ὁ νῦν πρόκειμαι λόγος δύναμαι , καί ἄλλος προστίθημι . καλός οὖν ἐγώ δοκέω τις καί πρός ἐγώ συνεισφέρω ὁ Ἐρασιστράτειος , ἐπειδή κατά οὗτος γίγνομαι , καί συμβουλεύω ὁ ὁ πρῶτος ἐκεῖνος καί ἁπλόος ὑπό Ἐρασίστρατος καλέω ἀγγεῖον εἰς ἕτερος τις σῶμα στοιχειώδης διαλύω , ἀφίστημι ὁ ὑπόληψις , ὡς πρός ὁ μηδείς ἔχω πολύς ἔτι καί διαφέρω Ἐρασίστρατος . ὅτι μέν οὖν οὐδείς ἔχω πολύς , ἐπιδείκνυμι σαφής · οὐδέ γάρ δύναμαι διαφεύγω ὁ περί ὁ θρέψις ἀπορία ὁ ὑπόθεσις · ὅτι δέ οὐδέ Ἐρασίστρατος σύμφωνος εἰμί , ὅς ἐκεῖνος ἁπλόος καί πρῶτος ὀνομάζω , σύνθετος ἀποφαίνω , καί ὁ ὁ φύσις τέχνη ἀναιρέω , πρόδηλος καί οὗτος εἰμί ἐγώ δοκέω . εἰ μή γάρ ἐν ὁ ἁπλόος οὗτος ἕνωσις τις ὁ οὐσία ἀπολείπω , ἀλλά εἰς ἄναρμος καί ἀμέριστος καταβαίνω στοιχεῖον , παντάπασι ἀναιρέω ὁ ὁ φύσις τέχνη , ὥσπερ καί πᾶς ὁ ἐκ οὗτος ὁρμάω ὁ ὑπόθεσις ἰατρός καί φιλόσοφος . δεύτερος γάρ ὁ ὁ ζῷον μόριον κατά ὁ τοιοῦτος ὑπόθεσις ὁ φύσις , οὐ πρῶτος γίγνομαι . διαπλάσσω δέ καί δημιουργέω , οὐ ὁ δεύτερος γίγνομαι , ἀλλά ὁ προϋπάρχω εἰμί . ὥστε ἀναγκαῖος εὐθύς ἐκ σπέρμα ὑποτίθημι ὁ δύναμις ὁ φύσις , ὅς διαπλήσσω τε καί αὐξάνω καί τρέφω ὁ ζῷον . ἀλλά ἐκεῖνος ἕκαστος ὁ σῶμα ὁ ἄναρμος καί ἀμερής οὐδείς ἐν ἑαυτοῦ διαπλαστικός ἔχω δύναμις , ἤ αὐξητικός , ἤ θρεπτικός , ἤ ὅλος τεχνικός · ἀπαθής γάρ καί ἀμετάβλητος ὑπόκειμαι . ὁ δέ λέγω οὐδείς ἄνευ μεταβολή καί ἀλλοίωσις καί ὁ διά ὅλος κρᾶσις γίγνομαι , καθά καί διά ὁ ἔμπροσθεν ἐνδείκνυμι . καί διά οὗτος ὁ ἀνάγκη οὐ ἔχω , ὅπως ὁ ἀκόλουθος ὁ στοιχεῖον , ὅς ὑποτίθημι , φυλάσσω ὁ ἀπό ὁ τοιοῦτος αἵρεσις ἅπας , ἄτεχνος ἀναγκάζω ἀποφῄνομαι ὁ φύσις . καίτοι οὗτος γε οὐ παρά ἐγώ χρή μανθάνω ὁ Ἐρασιστράτειος , ἀλλά παρά αὐτός ὁ φιλόσοφος , ὄις μάλα δοκέω πρῶτος ἐπισκοπέω ὁ στοιχεῖον ὁ εἰμί ἅπας . οὔκουν οὐδέ Ἐρασίστρατος ἄν τις ὀρθός ἄχρι τοσοῦτος ἀμαθία νομίζω προήκω , ὡς μηδέ οὗτος γνωρίζω δύναμαι ὁ ἀκολουθία , ἀλλά ἅμα μέν ὑποτίθημι τεχνικός ὁ φύσις , ἅμα δέ εἰς ἀπαθής καί ἄναρμος καί ἀμετάβλητος στοιχεῖον καταθραύω ὁ οὐσία . καί μήν εἰ δίδωμι τις ἐν ὁ στοιχεῖον ἀλλοίωσις τε καί μεταβολή καί ἕνωσις καί συνέχεια , εἷς καί ἀσύνθετος αὐτός ἁπλόος ἀγγεῖον ἐκεῖνος , καθά καί αὐτός ὀνομάζω , γίγνομαι . ἀλλά ὁ μέν ἁπλόος φλέψ ἐκ ἑαυτοῦ τρέφω , ὁ νεῦρον δέ καί ὁ ἀρτηρία παρά ὁ φλέψ . πῶς καί τίς τρόπος ; ἐν οὗτος γάρ δή καί πρόσθεν γίγνομαι ὁ λόγος ὁ ὁ Ἐρασιστράτειος διαφωνία μνημονεύω , ἐπιδείκνυμι δέ καί κατά ἕτερος μέν ἄπορος εἰμί ὁ ὁ ἁπλόος ἐκεῖνος ἀγγεῖον θρέψις · ἀλλά καί κρίνω ὁ μάχη αὐτός οὐ ὀκνέω , καί τιμάω ὁ Ἐρασίστρατος , εἰς ὁ ἀγαθός μεθίστημι αἵρεσις . αὖθις οὖν ἐπί ὁ εἷς καί ἁπλόος καί ἑνόω ἑαυτοῦ πάντῃ ὁ στοιχειώδης ἐκεῖνος νεῦρον ὑποτίθημι αἵρεσις ὁ λόγος μεταβαίνω ἐπισκοπέω , πῶς τρέφω . ὁ γάρ εὑρίσκω ἐνταῦθα κοινός ἄν ἤδη καί ὁ Ἱπποκράτης αἵρεσις γίγνομαι . καλός δέ ἄν ἐγώ δοκέω ὁ ζητέω ἐπί ὁ νοσέω καί σφόδρα καταλεπτύνω βασανίζω . πᾶς γάρ ἐναργής οὗτος φαίνω ὁ μόριον ὁ σῶμα ἄτροφος , καί λεπτός , καί πολύς προσθήκη τε καί ἀνάθρεψις δέω . καί τοίνυν καί ὁ νεῦρον οὗτος ὁ αἰσθητός , ἐπί ὅς ἐξαρχῆς ποιέω ὁ λόγος , ἰσχνός μέν ἱκανός γίγνομαι , δέω δέ θρέψις . ἔχω δέ ἐν ἑαυτοῦ μέρος πάμπολυς μέν ἐκεῖνος ὁ πρῶτος καί ἀόρατος νεῦρον ὁ μικρός , καί τις ἀρτηρία ἁπλόος ὀλίγος , καί φλέψ ὅμοιος . ἅπας οὖν αὐτός ὁ νεῦρον ὁ στοιχειώδης καταλεπτύνω δηλονότι καί αὐτός · ἤ , εἰ μηδέ ἐκεῖνος , οὐδέ ὁ ὅλος . καί τοίνυν καί θρέψις οὕτως μέν ὅλος δέω νεῦρον , ἕκαστος δέ ἐκεῖνος οὐ δέω . καί μήν εἰ δέω μέν θρέψις , οὐδείς δέ ὁ πρός ὁ κενόω ἀκολουθία βοηθέω αὐτός δύναμαι διά τε ὁ ἔμπροσθεν λέγω ἀπορία καί διά ὁ ὑπόγυιος ἰσχνότης , καθά δείκνυμι , ζητέω ἐγώ εἰμί ἕτερος αἰτία θρέψις . πῶς οὖν ὁ πρός ὁ κενόω ἀκολουθία τρέφω ἀδύνατος εἰμί ὁ οὕτως διάκειμαι ; ὅτι τοσοῦτος ἀκολουθέω ἀναγκάζω ὁ συνεχής , ὅσος ἀπορρέω . οὗτος δέ ἐπί μέν ὁ εὐεκτέω ἱκανός εἰμί εἰς ὁ θρέψις , ἴσος γάρ ἐπί αὐτός εἰμί χρή ὁ ἀπορρέω ὁ προστίθημι · ἐπί δέ ὁ ἔσχατος ἰσχνός καί πολύς ἀνάθρεψις δέω εἰ μή πολλαπλάσιος εἰμί ὁ προστίθημι ὁ κενόω , ὁ ἐκ ἀρχή ἕξις ἀναλαμβάνω οὐ ἄν ποτέ δύναμαι . δῆλος οὖν , ὡς ἕλκω αὐτός δέω τοσοῦτος πολύς , ὅσος καί δέω πολύς . Ἐρασίστρατος δέ ᾀνταῦθη πρότερος ποιέω ὁ δεύτερος οὐ οἶδα ὅπως οὐ αἰσθάνομαι . διότι γάρ , φημί , πολύς πρόσθεσις εἰς ἀνάθρεψις γίγνομαι ὁ νοσέω , διά οὗτος καί ὁ πρός οὗτος ἀκολουθία πολύς . πῶς δέ ἄν πολύς πρόσθεσις γίγνομαι , μή προηγέομαι ἀνάδοσις δαψιλής ; εἰ δέ ὁ διά ὁ φλέψ φορά ὁ τροφή ἀνάδοσις καλέω , ὁ δέ εἰς ἕκαστος ὁ ἁπλόος καί ἀόρατος ἐκεῖνος νεῦρον καί ἀρτηρία μετάληψις οὐ ἀνάδοσις , ἀλλά διάδοσις , ὡς τις ὀνομάζω ἀξιόω , εἶτα ὁ διά ὁ φλέψ μόνος ὁ πρός ὁ κενόω ἀκολουθία φημί γίγνομαι , ὁ εἰς ὁ λόγος θεωρητός μετάληψις ἐγώ ἐξηγέομαι . ὅτι μέν γάρ οὐκέτι ἐπί οὗτος ὁ πρός ὁ κενόω ἀκολουθία λέγω δύναμαι , καί μάλα ἐπί ὁ ἔσχατος ἰσχνός , ἀποδείκνυμι . τίς δέ φημί ἐπί αὐτός ἐν ὁ δεύτερος ὁ καθόλου λόγος ὁ Ἐρασίστρατος , ἄξιος ἐπακούω ὁ λέξις · ὁ ἔσχατος τε καί ἁπλός , λεπτός τε καί στενός εἰμί , ἐκ ὁ παράκειμαι ἀγγεῖον ὁ πρόσθεσις συμβαίνω εἰς ὁ κένωμα ὁ ἀποφέρω , κατά ὁ πλάγιος ὁ ἀγγεῖον ἕλκω ὁ τροφή καί καταχωρίζω . ἐκ οὗτος ὁ λέξις πρῶτος μέν ὁ κατά ὁ πλάγιον προσίημι τε καί ἀποδέχομαι . κατά μέν γάρ αὐτός ὁ στόμα ὁ ἁπλόος νεῦρον οὐ ἄν δύναμαι δέχομαι ὁ τροφή οὕτως εἰς ὅλος ἑαυτοῦ διανέμω · ἀνάκειμαι γάρ ἐκεῖνος ὁ ψυχικός πνεῦμα · κατά δέ ὁ πλάγιος ἐκ ὁ παράκειμαι φλέψ ὁ ἁπλόος ἐγχωρέω λαμβάνω αὐτός . δεύτερος δέ ἀποδέχομαι ὁ ἐκ ὁ Ἐρασίστρατος λέξις ὄνομα ὁ γράφω ἐφεξῆς ὁ κατά ὁ πλάγιος . τίς γάρ φημί ; κατά ὁ πλάγιος ὁ ἀγγεῖον ἕλκω ὁ τροφή . ὅτι μέν οὖν ἕλκω , καί ἐγώ ὁμολογέω · ὅτι δέ οὐ ὁ πρός ὁ κενόω ἀκολουθία , δείκνυμι πρόσθεν .