galenus.de-naturalibus-facultatibus 1.13
Μαθεῖν δ’ ἔνεστιν , οὐ μόνον ἐξ ὧν οἱ τἀναντία τιθέμενοι διαφέρονται τοῖς ἐναργῶς φαινομένοις , εἰς ὅσον ὀρθότητός τε καὶ ἀληθείας ἥκει τὰ Ἱπποκράτεια δόγματα , ἀλλὰ κᾀξ αὐτῶν τῶν κατὰ μέρος ἐν τῇ φυσικῇ θεωρίᾳ ζητουμένων , τῶν τε ἄλλων ἁπάντων καὶ τῶν ἐν τοῖς ζώοις ἐνεργειῶν . ὅσοι γὰρ οὐδεμίαν οὐδενὶ μορίῳ νομίζουσιν ὑπάρχειν ἑλκτικὴν τῆς οἰκείας ποιότητος δύναμιν , ἀναγκάζονται πολλάκις ἐναντία λέγειν τοῖς ἐναργῶς φαινομένοις , ὥσπερ καὶ Ἀσκληπιάδης ὁ ἰατρὸς ἐπὶ τῶν νεφρῶν ἐποίησεν · οὓς οὐ μόνον Ἱπποκράτης , ἢ Διοκλῆς , ἢ Ἐρασίστρατος , ἢ Πραξαγόρας , ἢ εἴ τις ἄλλος ἄριστος , ὄργανα διακριτικὰ τῶν οὔρων ἐπεπιστεύκεισαν ὑπάρχειν , ἀλλὰ καὶ οἱ μάγειροι σχεδὸν ἅπαντες ἴσασιν , ὁσημέραι θεώμενοι τήν τε θέσιν αὐτῶν , καὶ τὸν ἀφ’ ἑκατέρου πόρον εἰς τὴν κύστιν ἐμβάλλοντα , τὸν οὐρητῆρα καλούμενον , ἐξ αὐτῆς τῆς κατασκευῆς ἀναλογιζόμενοι τήν τε χρείαν αὐτῶν καὶ τὴν δύναμιν · καὶ πρό γε τῶν μαγείρων ἅπαντες ἄνθρωποι δυσουροῦντες πολλάκις , ἢ καὶ παντάπασιν ἰσχουροῦντες , ὅταν ἀλγῶσι μὲν τὰ κατὰ τὰς ψόας , ψαμμώδη δ’ ἐξουρῶσιν , νεφριτικοὺς ὀνομάζουσι σφᾶς αὐτούς . Ἀσκληπιάδην δ’ οἶμαι μηδὲ λίθον οὐρηθέντα ποτὲ θεάσασθαι πρὸς τῶν οὕτω πασχόντων , μηδ’ ὡς προηγήσατο κατὰ τὰς μεταξὺ τῶν νεφρῶν καὶ τῆς κύστεως χώρας ὀδύνη τις ὀξεῖα , διερχομένου τοῦ λίθου τῶν οὐρητήρων , μηδ’ ὡς , οὐρηθέντος αὐτοῦ , τά τε τῆς ὀδύνης καὶ τὰ τῆς ἰσχουρίας ἐπαύσατο παραχρῆμα . πῶς οὖν εἰς τὴν κύστιν τῷ λόγῳ παράγει τὸ οὖρον , ἄξιον ἀκοῦσαι , καὶ θαυμάσαι τὴν σοφίαν τοῦ ἀνδρός · ὃς καταλιπὼν οὕτως εὐρείας ὁδοὺς ἐναργῶς φαινομένας , ἀφανεῖς καὶ στενὰς καὶ παντάπασιν ἀναισθήτους ὑπέθετο . βούλεται γὰρ , εἰς ἀτμοὺς ἀναλυόμενον τὸ πινόμενον ὑγρὸν εἰς τὴν κύστιν διαδίδοσθαι , κᾄπειτ’ ἐξ ἐκείνων αὖθις ἀλλήλοις συνιόντων , ἀπολαμβάνειν οὕτως αὐτὸ τὴν ἀρχαίαν ἰδέαν , καὶ γίνεσθαι πάλιν ὑγρὸν ἐξ ἀτμῶν ἀτεχνῶς , ὡς περὶ σπογγιᾶς τινος ἢ ἐρίου περὶ τῆς κύστεως διανοούμενος , ἀλλ’ οὐ σώματος ἀκριβῶς πυκνοῦ καὶ στεγανοῦ , δύο χιτῶνας ἰσχυροτάτους κεκτημένου , δι’ ὧν εἴπερ διεξέρχεσθαι φήσομεν τοὺς ἀτμοὺς , τί δήποτ’ οὐχὶ διὰ τοῦ περιτοναίου καὶ τῶν φρενῶν διελθόντες ἐνέπλησαν ὕδατος τό τ’ ἐπιγάστριον ἅπαν καὶ τὸν θώρακα ; ἀλλὰ παχύτερός ἐστι καὶ στεγανώτερος ὁ περιτόναιος χιτὼν τῆς κύστεως , καὶ διὰ τοῦτο ἐκεῖνος μὲν ἀποστέγει τοὺς ἀτμοὺς , ἡ δὲ κύστις παραδέχεται . ἀλλ’ εἴπερ ἀνετετμήκει , τάχ’ ἂν ἠπίστατο , τὸν μὲν ἔξωθεν χιτῶνα τῆς κύστεως , ἀπὸ τοῦ περιτοναίου πεφυκότα , τὴν αὐτὴν ἐκείνῳ φύσιν ἔχειν , τὸν δ’ ἔνδοθεν τῆς αὐτῆς κύστεως ἴδιον πλέον ἢ διπλάσιον ἐκείνου τὸ πάχος ὑπάρχειν . ἀλλ’ ἴσως οὔτε τὸ πάχος , οὔθ’ ἡ λεπτότης τῶν χιτώνων , ἀλλ’ ἡ θέσις τῆς κύστεως αἰτία τοῦ φέρεσθαι τοὺς ἀτμοὺς εἰς αὐτήν . καὶ μὴν εἰ διὰ τἄλλα πάντα τοῦ σώματος πιθανὸν ἦν αὐτοὺς ἐνταῦθα συναθροίζεσθαι , τό γε τῆς θέσεως μόνης αὔταρκες κωλῦσαι . κάτω μὲν γὰρ ἡ κύστις κεῖται , τοῖς δ’ ἀτμοῖς σύμφυτος ἡ πρὸς τὸ μετέωρον φορὰ , ὥστε πολὺ πρότερον ἐνέπλησαν ἂν ἅπαντα τὰ κατὰ τὸν θώρακά τε καὶ πνεύμονα , πρὶν ἐπὶ τὴν κύστιν ἀφικέσθαι . καίτοι τί θέσεώς τε καὶ κύστεως , καὶ περιτοναίου , καὶ θώρακος μνημονεύω ; διεκπεσόντες γὰρ δήπου τούς τε τῆς κοιλίας καὶ τῶν ἐντέρων χιτῶνας οἱ ἀτμοὶ κατὰ τὴν μεταξὺ χώραν αὐτῶν τε τούτων καὶ τοῦ περιτοναίου συναθροισθήσονται , καὶ ὑγρὸν ἐνταυθοῖ γενήσονται , ὥσπερ καὶ τοῖς ὑδερικοῖς ἐν τούτῳ τῷ χωρίῳ τὸ πλεῖστον ἀθροίζεται τοῦ ὕδατος , ἢ πάντως αὐτοὺς χρὴ φέρεσθαι πρόσω διὰ πάντων τῶν ὁπωσοῦν ὁμιλούντων καὶ μηδέποτε ἵστασθαι . ἀλλ’ εἰ καὶ τοῦτό τις ὑπόθοιτο , διεκπεσόντες ἂν οὕτως οὐ τὸ περιτόναιον μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐπιγάστριον , εἰς τὸ περιέχον σκεδασθεῖεν , ἢ πάντως ἂν ὑπὸ τῷ δέρματι συναθροισθεῖεν . ἀλλὰ καὶ πρὸς ταῦτ’ ἀντιλέγειν οἱ νῦν Ἀσκληπιάδειοι πειρῶνται , καίτοι πρὸς ἁπάντων ἀεὶ τῶν παρατυγχανόντων αὐτοῖς , ὅταν περὶ τούτοιν ἐρίζωσι , καταγελώμενοι . οὕτως ἄρα δυσαπότριπτόν τι κακόν ἐστιν ἡ περὶ τὰς αἱρέσεις φιλοτιμία , καὶ δυσέκνιπτον ἐν τοῖς μάλιστα , καὶ ψώρας ἁπάσης δυσιατότερον . τῶν γοῦν καθ’ ἡμᾶς τις σοφιστῶν , τά τ’ ἄλλα καὶ περὶ τοὺς ἐριστικοὺς λόγους ἱκανῶς συγκεκροτημένος , καὶ δεινὸς εἰπεῖν , εἴπερ τις ἄλλος , ἀφικόμενος ἐμοί ποθ’ ὑπὲρ τούτων εἰς λόγους , τοσοῦτον ἀπέδει τοῦ δυσωπεῖσθαι πρός τινος τῶν εἰρημένων , ὥστε καὶ θαυμάζειν ἔφασκέ μου , ὡς τὰ σαφῶς φαινόμενα λόγοις ληρώδεσιν ἀνατρέπειν ἐπιχειροῦντος , ἐναργῶς γὰρ ὁσημέραι θεωρεῖσθαι τὰς κύστεις ἁπάσας , εἴ τις αὐτὰς ἐμπλήσειεν ὕδατος ἢ ἀέρος , εἶτα δήσας τὸν τράχηλον πιέζει πανταχόθεν , οὐδαμόθεν μεθιείσας μηδὲν , ἀλλ’ ἀκριβῶς ἅπαν ἐντὸς ἑαυτῶν στεγούσας . καίτοι γ’ , εἴπερ ἦσάν τινες ἐκ τῶν νεφρῶν εἰς αὐτὰς ἥκοντες αἰσθητοὶ καὶ μεγάλοι πόροι , πάντως ἂν , ἔφη , καὶ δι’ ἐκείνων , ὥσπερ εἰσῄει τὸ ὑγρὸν εἰς αὐτὰς , οὕτω καὶ ἐκθλιβόντων ἐξεκρίνετο . ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα εἰπὼν , ἐξαίφνης ἀπταίστῳ καὶ σαφεῖ στόματι τελευτῶν , ἀναπηδήσας ἀπῄει καταλιπὼν ἡμᾶς , ὡς μηδὲ πιθανῆς τινος ἀντιλογίας εὐπορῆσαι δυναμένους . οὕτως οὐ μόνον οὐδὲν ὑγιὲς ἴσασιν οἱ ταῖς τοιαύταις αἱρέσεσι δουλεύοντες , ἀλλ’ οὐδὲ μαθεῖν ὑπομένουσι . δέον γὰρ ἀκοῦσαι τὴν αἰτίαν , δι’ ἣν εἰσιέναι μὲν δύναται διὰ τῶν οὐρητήρων εἰς τὴν κύστιν τὸ ὑγρὸν , ἐξιέναι δ’ αὖθις ὀπίσω τὴν αὐτὴν ὁδὸν οὐχ οἶόν τ’ αὐτῷ , καὶ θαυμάσαι τὴν τέχνην τῆς φύσεως , οἱ δ’ οὔτε μαθεῖν ἐθέλουσι , καὶ λοιδοροῦσι προσέτι , μάτην ὑπ’ αὐτῆς ἄλλα τε πολλὰ καὶ τοὺς νεφροὺς γεγονέναι φάσκοντες . εἰσὶ δὲ καὶ οἳ , δειχθῆναι παρόντων αὐτῶν τοὺς ἀπὸ τῶν νεφρῶν εἰς τὴν κύστιν ἐμφυομένους οὐρητῆρας ὑπομείναντες , ἐτόλμησαν εἰπεῖν , οἱ μὲν , ὅτι μάτην καὶ οὗτοι γεγόνασιν , οἱ δ’ , ὅτι σπερματικοί τινές εἰσι πόροι , καὶ διὰ τοῦτο κατὰ τὸν τράχηλον αὐτῆς , οὐκ εἰς τὸ κῦτος ἐμφύονται . δείξαντες οὖν ἡμεῖς αὐτοῖς τοὺς ἀληθῶς σπερματικοὺς πόρους κατωτέρω τῶν οὐρητήρων ἐμβάλλοντας εἰς τὸν τράχηλον , νῦν οὖν , εἰ καὶ μὴ πρότερον , ᾠήθημεν ἀπάξειν τε τῶν ψευδῶς ὑπειλημμένων ἐπί τε τἀναντία μεταστήσειν αὐτίκα . οἱ δὲ καὶ πρὸς τοῦτο ἀντιλέγειν ἐτόλμων , οὐδὲν εἶναι θαυμαστὸν εἰπόντες , ἐν ἐκείνοις μὲν , ὡς ἂν στεγανωτέροις οὖσιν , ἐπιπλέον ὑπομένειν τὸ σπέρμα , κατὰ δὲ τοὺς ἀπὸ τῶν νεφρῶν , ὡς ἂν ἱκανῶς ἀνευρυσμένους , ἐκρεῖν διὰ ταχέων . ἡμεῖς οὖν ἠναγκάσθημεν αὐτοῖς τοῦ λοιποῦ δεικνύειν εἰσρέον τῇ κύστει διὰ τῶν οὐρητήρων τὸ οὖρον ἐναργῶς ἐπὶ ζῶντος ἔτι τοῦ ζώου , μόγις ἂν οὕτω ποτὲ τὴν φλυαρίαν αὐτῶν ἐπισχεῖν ἐλπίζοντες . ὁ δὲ τρόπος τῆς δείξεώς ἐστι τοιόσδε . διελεῖν χρὴ τὸ πρὸ τῶν οὐρητήρων περιτόναιον , εἶτα βρόχοις αὐτοὺς ἐκλαβεῖν ἰδίᾳ , κᾄπειτ’ ἐπιδήσαντας ἐᾶσαι τὸ ζῶον · οὐ γὰρ ἂν οὐρήσειεν ἔτι . μετὰ δὲ ταῦτα λύειν μὲν τοὺς ἔξωθεν δεσμοὺς , δεικνύειν δὲ κενὴν μὲν τὴν κύστιν , μεστοὺς δ’ ἱκανῶς καὶ διατεταμένους τοὺς οὐρητῆρας καὶ κινδυνεύοντας ῥαγῆναι , κᾄπειτα τοὺς βρόχους αὐτῶν ἀφελόντας , ἐναργῶς ὁρᾷν ἤδη πληρουμένην οὔρου τὴν κύστιν . ἐπὶ δὲ τούτῳ φανέντι , πρὶν οὐρῆσαι τὸ ζῶον , βρόχον αὐτοῦ περιβαλεῖν χρὴ τῷ αἰδοίῳ , κᾄπειτα θλίβειν πανταχόθεν τὴν κύστιν · οὐ γὰρ ἂν οὐδὲν ἔτι διὰ τῶν οὐρητήρων ἐπανέλθοι ποτὲ πρὸς τοὺς νεφρούς . κᾀν τούτῳ δῆλον γίνεται τὸ μὴ μόνον ἐπὶ τεθνεῶτος , ἀλλὰ καὶ περιόντος ἔτι τοῦ ζώου , κωλύεσθαι μεταλαμβάνειν αὖθις ἐκ τῆς κύστεως τοὺς οὐρητῆρας τὸ οὖρον . ἐπὶ τούτοις ὀφθεῖσιν ἐπιτρέπειν οὐρεῖν ἤδη τὸ ζῶον , λύοντας αὐτοῦ τὸν ἐπὶ τῷ αἰδοίῳ βρόχον , εἶτ’ αὖθις ἐπιβαλεῖν μὲν θατέρῳ τῶν οὐρητήρων , ἐᾶσαι δὲ τὸν ἕτερον εἰς τὴν κύστιν συῤῥεῖν , καί τινα διαλιπόντας χρόνον ἐπιδεικνύειν ἤδη , πῶς ὁ μὲν ἕτερος αὐτῶν ὁ δεδεμένος μεστὸς καὶ διατεταμένος κατὰ τὰ πρὸς τῶν νεφρῶν μέρη φαίνεται , ὁ δ’ ἕτερος ὁ λελυμένος αὐτὸς μὲν χαλαρός ἐστι , πεπλήρωκε δ’ οὔρου τὴν κύστιν . εἶτ’ αὖθις διατεμεῖν , πρῶτον μὲν τὸν πλήρη , καὶ δεῖξαι , πῶς ἐξακοντίζεται τὸ οὖρον ἐξ αὐτοῦ , καθάπερ ἐν ταῖς φλεβοτομίαις τὸ αἷμα , μετὰ ταῦτα δὲ καὶ τὸν ἕτερον αὖθις διατεμεῖν , κᾄπειτ’ ἐπιδῆσαι τὸ ζῶον ἔξωθεν , ἀμφοτέρων διῃρημένων , εἶθ’ , ὅταν ἱκανῶς ἔχειν δοκῇ , λῦσαι τὸν δεσμόν . εὑρεθήσεται γὰρ ἡ μὲν κύστις κενὴ , πλῆρες δ’ οὔρου τὸ μεταξὺ τῶν ἐντέρων τε καὶ τοῦ περιτοναίου χωρίον ἅπαν , ὡς εἰ καὶ ὑδερικὸν ἦν τὸ ζῶον . ταῦτ’ οὖν εἴ τις αὐτὸς καθ’ αὑτὸν βουληθείη βασανίζειν ἐπὶ ζώου , μεγάλως μοι δοκεῖ καταγνώσεσθαι τῆς Ἀσκληπιάδου προπετείας . εἰ δὲ δὴ καὶ τὴν αἰτίαν μάθοι , δι’ ἣν οὐδὲν ἐκ τῆς κύστεως εἰς τοὺς οὐρητῆρας ἀντεκρεῖ , πεισθῆναι γοῦν μοι δοκεῖ καὶ διὰ τοῦδε τὴν εἰς τὰ ζῶα πρόνοιάν τε καὶ τέχνην τῆς φύσεως . Ἱπποκράτης μὲν οὖν ὧν ἴσμεν ἰατρῶν τε καὶ φιλοσόφων πρῶτος ἁπάντων , ὡς ἂν καὶ πρῶτος ἐπιγνοὺς τὰ τῆς φύσεως ἔργα , θαυμάζει τε καὶ διὰ παντὸς ὑμνεῖ ταύτην , δικαίαν ὀνομάζων , καὶ μόνην ἐξαρκεῖν εἰς ἅπαντα τοῖς ζώοις φησὶν , αὐτὴν ἐξ αὑτῆς ἀδιδάκτως πράττουσαν ἅπαντα τὰ δέοντα . τοιαύτην δὲ οὖσαν αὐτὴν , εὐθὺς καὶ δυνάμεις ὑπέλαβεν ἔχειν , ἑλκτικὴν μὲν τῶν οἰκείων μίαν , ἀποκριτικὴν δὲ ἑτέραν τῶν ἀλλοτρίων , καὶ τρέφειν καὶ αὔξειν αὐτὴν τὰ ζῶα , καὶ κρίνειν τὰ νοσήματα ταύταις ἡγεῖτο ταῖς δυνάμεσι . καὶ διὰ τοῦτο ἐν τοῖς σώμασιν ἡμῶν σύμπνοιάν τε μίαν εἶναί φησι καὶ σύῤῥοιαν , καὶ πάντα συμπαθέα . κατὰ δὲ τὸν Ἀσκληπιάδην οὐδὲν οὐδενὶ συμπαθές ἐστι , φύσει διῃρημένης τε καὶ κατατεθραυσμένης εἰς ἄναρμα στοιχεῖα καὶ ληρώδεις ὄγκους ἁπάσης τῆς οὐσίας . ἐξ ἀνάγκης οὖν ἄλλα τε μυρία τοῖς ἐναργῶς φαινομένοις ἐναντίως ἀπεφῄνατο , καὶ τῆς φύσεως ἠγνόησε τήν τε τῶν οἰκείων ἐπισπαστικὴν δύναμιν , καὶ τὴν τῶν ἀλλοτρίων ἀποκριτικήν . ἐπὶ μὲν οὖν τῆς ἐξαιματώσεώς τε καὶ ἀναδόσεως ἐξεῦρέ τινα ψυχρὰν ἀδολεσχίαν . εἰς δὲ τὴν τῶν περιττωμάτων κάθαρσιν οὐδὲν ὅλως εὑρὼν εἰπεῖν , οὐκ ὤκνησεν ὁμόσε χωρῆσαι τοῖς φαινομένοις · ἐπὶ μὲν τῆς τῶν οὔρων διακρίσεως , ἀποστερήσας μὲν τῶν τε νεφρῶν καὶ τῶν οὐρητήρων τὴν ἐνέργειαν , ἀδήλους δέ τινας πόρους εἰς τὴν κύστιν ὑποθέμενος · τοῦτο γὰρ ἦν δηλαδὴ μέγα καὶ σεμνὸν , ἀπιστήσαντα τοῖς φαινομένοις , πιστεῦσαι τοῖς ἀδήλοις . ἐπὶ δὲ τῆς ξανθῆς χολῆς ἔτι μεῖζον αὐτῷ καὶ νεανικώτερόν ἐστι τὸ τόλμημα · γεννᾶσθαι γὰρ αὐτὴν ἐν τοῖς χοληδόχοις ἀγγείοις , οὐ διακρίνεσθαι λέγει . πῶς οὖν τοῖς ἰκτερικοῖς ἅμ’ ἄμφω συμπίπτει , τὰ μὲν διαχωρήματα μηδόλως ἔχοντα χολὴν ἐν αὐτοῖς , ἀνάπλεων δὲ αὐτοῖς γινόμενον ὅλον τὸ σῶμα . ληρεῖν πάλιν ἐνταῦθ’ ἀναγκάζεται τοῖς ἐπὶ τῶν οὔρων εἰρημένοις παραπλησίως . ληρεῖ δ’ οὐδὲν ἧττον καὶ περὶ τῆς μελαίνης χολῆς , καὶ τοῦ σπληνὸς , οὔτε , τί ποθ’ ὑφ’ Ἱπποκράτους εἴρηται , συνιεὶς , ἀντιλέγειν τ’ ἐπιχειρῶν οἷς οὐκ οἶδεν ἐμπλήκτῳ τινὶ καὶ μαινομένῳ στόματι . τί δὴ τὸ κέρδος ἐκ τῶν τοιούτων δογμάτων εἰς τὰς θεραπείας ἐκτήσατο ; μήτε νεφριτικὸν νόσημα δύνασθαι θεραπεῦσαι , μήτ’ ἰκτερικὸν , μήτε μελαγχολικὸν , ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ πᾶσιν ἀνθρώποις , οὐχ Ἱπποκράτει μόνον ὁμολογουμένου τοῦ , καθαίρειν τῶν φαρμάκων ἔνια μὲν τὴν ξανθὴν χολὴν , ἔνια δὲ τὴν μέλαιναν , ἄλλα δέ τινα φλέγματα , καί τινα τὸ λεπτὸν καὶ ὑδατῶδες περίττωμα , μηδὲ περὶ τούτων συγχωρεῖν , ἀλλ’ ὑπ’ αὐτῶν γε τῶν φαρμάκων γίνεσθαι λέγειν τοιοῦτον ἕκαστον τῶν κενουμένων , ὥσπερ ὑπὸ τῶν χοληδόχων πόρων τὴν χολήν · καὶ μηδὲν διαφέρειν κατὰ τὸν θαυμαστὸν Ἀσκληπιάδην , ἢ ὑδραγωγὸν διδόναι τοῖς ὑδεριῶσιν , ἢ χολαγωγὸν φάρμακον · ἅπαντα γὰρ ὁμοίως κενοῦν καὶ συντήκειν τὸ σῶμα , καὶ τὸ σύντηγμα τοιόνδε τι φαίνεσθαι ποιεῖν , μὴ πρότερον ὑπάρχον τοιοῦτον . ἆρ’ οὖν οὐ μαίνεσθαι νομιστέον αὐτὸν , ἢ παντάπασιν ἄπειρον εἶναι τῶν ἔργων τῆς τέχνης ; τίς γὰρ οὐκ οἶδεν , ὡς , εἰ φλέγματος ἀγωγὸν δοθείη φάρμακον τοῖς ἰκτεριῶσιν , οὐκ ἂν οὐδὲ τέτταρας κυάθους καθαρθεῖεν · οὕτω δ’ οὐδ’ , εἰ τῶν ὑδραγωγῶν τι · χολαγωγῷ δὲ φαρμάκῳ πλεῖστον μὲν ἐκκενοῦται τῆς χολῆς , αὐτίκα δὲ καθαρὸς τοῖς οὕτω καθαρθεῖσιν ὁ χρὼς γίνεται . πολλοὺς οὖν ἡμεῖς , μετὰ τὸ θεραπεῦσαι τὴν ἐν τῷ ἥπατι διάθεσιν , ἅπαξ καθῄραντες , ἀπηλλάξαμεν τοῦ παθήματος . οὐ μὴν , εἰ φλέγματος ἀγωγῷ καθαίρεις φαρμάκῳ , πλέον ἄν τι διαπράξαιο . καὶ ταῦτ’ οὐχ Ἱπποκράτης μὲν οὕτως οἶδε γιγνόμενα , τοῖς δ’ ἀπὸ τῆς ἐμπειρίας μόνης ὁρμωμένοις ἑτέρως ἔγνωσται , ἀλλὰ κᾀκείνοις ὡσαύτως καὶ πᾶσιν ἰατροῖς , οἷς μέλει τῶν ἔργων τῆς τέχνης , οὕτω δοκεῖ , πλὴν Ἀσκληπιάδου . προδοσίαν γὰρ εἶναι νενόμικε τῶν στοιχείων ὧν ὑπέθετο , τὴν ἀληθῆ περὶ τῶν τοιούτων ὁμολογίαν . εἰ γὰρ ὅλως εὑρεθείη τι φάρμακον ἑλκτικὸν τοῦδέ τινος τοῦ χυμοῦ μόνου , κίνδυνος δηλαδὴ κρατεῖν τῷ λόγῳ τὸ ἐν ἑκάστῳ τῶν νοσημάτων εἶναί τινα δύναμιν ἐπισπαστικὴν τῆς οἰκείας ποιότητος . διὰ τοῦτο κνίκον μὲν , καὶ κόκκον κνίδειον , καὶ ἱπποφαὲς οὐχ ἕλκειν ἐκ τοῦ σώματος , ἀλλὰ ποιεῖν τὸ φλέγμα φησίν · ἄνθος δὲ χαλκοῦ , καὶ λεπίδα , καὶ αὐτὸν τὸν κεκαυμένον χαλκὸν καὶ χαμαίδρυν , καὶ χαμαιλέοντα εἰς ὕδωρ ἀναλύειν τὸ σῶμα , καὶ τοὺς ὑδερικοὺς ὑπὸ τούτων οὐχὶ καθαιρομένους ὀνίνασθαι , ἀλλὰ κενουμένους , μὴ κενουμένοις δὲ συναύξεσθαι δηλαδὴ τὸ πάθος . εἰ γὰρ οὐ κενοῖ τὸ περιεχόμενον ἐν τοῖς σώμασιν ὑδατῶδες ὑγρὸν , ἀλλ’ αὐτὸ γεννᾷ , τῷ νοσήματι προστιμωρεῖται . καὶ μὲν γε καὶ ἡ σκαμμωνία , πρὸς τῷ μὴ κενοῦν ἐκ τοῦ σώματος τῶν ἰκτερικῶν τὴν χολὴν , ἔτι καὶ τὸ χρηστὸν αἷμα χολὴν ἐργαζομένη , συντήκουσα τὸ σῶμα , καὶ τηλικαῦτα κακὰ δρῶσα , καὶ τὸ πάθος ἐπαύξουσα κατά γε τὸν Ἀσκληπιάδου λόγον , ὅμως ἐναργῶς ὁρᾶται πολλοὺς ὠφελοῦσα . ναὶ , φησὶν , ὀνίνανται μὲν , ἀλλ’ αὐτῷ μόνῳ τῷ λόγῳ τῆς κενώσεως . καὶ μὴν εἰ φλέγματος ἀγωγὸν δοίη τις φάρμακον , οὐκ ὀνήσονται . καὶ τοῦθ’ οὕτως ἐναργές ἐστιν , ὥστε καὶ οἱ ἀπὸ μόνης τῆς ἐμπειρίας ὁρμώμενοι γινώσκουσιν αὐτό . καίτοι τούτοις γε τοῖς ἀνδράσιν αὐτὸ δὴ τοῦτ’ ἔστι φιλοσόφημα , τὸ μηδενὶ λόγῳ πιστεύειν , ἀλλὰ μόνοις τοῖς ἐναργῶς φαινομένοις . ἐκεῖνοι μὲν οὖν σωφρονοῦσιν · Ἀσκληπιάδης δὲ παραπαίει , ταῖς αἰσθήσεσιν ἡμᾶς ἀπιστεῖν κελεύων , ἔνθα τὸ φαινόμενον ἀνατρέπει σαφῶς αὐτοῦ τὰς ὑποθέσεις . καίτοι μακρῷ γε ἦν ἄμεινον οὐχ ὁμόσε χωρεῖν τοῖς φαινομένοις , ἀλλ’ . ἐκείνοις ἀναθέσθαι τὸ πᾶν . ἆρ’ οὖν ταῦτα μόνον ἐναργῶς μάχεται τοῖς Ἀσκληπιάδου δόγμασιν , ἢ καὶ τὸ θέρους πλείονα μὲν κενοῦσθαι τὴν ξανθὴν χολὴν ὑπὸ τῶν αὐτῶν φαρμάκων , χειμῶνος δὲ τὸ φλέγμα ; καὶ νεανίσκῳ μὲν πλείονα τὴν χολὴν , πρεσβυτέρῳ δὲ τὸ φλέγμα ; φαίνεται γὰρ ἕκαστον ἕλκειν τὴν οὖσαν , οὐκ αὐτὸ γεννᾷν τὴν οὐκ οὖσαν . εἰ γοῦν ἐθελήσαις νεανίσκῳ τινὶ τῶν ἰσχνῶν καὶ θερμῶν , ὥρᾳ θέρους , μήτ’ ἀργῶς βεβιωκότι μήτ’ ἐν πλησμονῇ , φλέγματος ἀγωγὸν δοῦναι φάρμακον , ὀλίγιστον μὲν καὶ μετὰ βίας πολλῆς ἐκκενώσεις τοῦ χυμοῦ , βλάψεις δ’ ἐσχάτως τὸν ἄνθρωπον · ἔμπαλιν δ’ , εἰ χολαγωγὸν δοίης , καὶ πολὺ κενώσεις , καὶ βλάψεις οὐδέν . ἆρ’ ἀπιστοῦμεν ἔτι τῷ μὴ οὐχ ἕκαστον τῶν φαρμάκων ἐπισπᾶσθαι τὸν οἰκεῖον ἑαυτῷ χυμόν ; ἴσως φήσουσιν οἱ ἀπ’ Ἀσκληπιάδου , μᾶλλον δ’ οὐκ ἴσως , ἀλλὰ πάντως ἀπιστεῖν ἐροῦσι , ἵνα μὴ προδῶσι τὰ φίλτατα .
Lemmas: μανθάνω δέ ἔνειμι , οὐ μόνος ἐκ ὅς ὁ ἐναντίος τίθημι διαφέρω ὁ ἐναργής φαίνω , εἰς ὅσος ὀρθότης τε καί ἀλήθεια ἥκω ὁ Ἱπποκράτειον δόγμα , ἀλλά ἐͅκ αὐτός ὁ κατά μέρος ἐν ὁ φυσικός θεωρία ζητέω , ὁ τε ἄλλος ἅπας καί ὁ ἐν ὁ ζῷον ἐνέργεια . ὅσος γάρ οὐδείς οὐδείς μόριον νομίζω ὑπάρχω ἑλκτικός ὁ οἰκεῖος ποιότης δύναμις , ἀναγκάζω πολλάκις ἐναντίος λέγω ὁ ἐναργής φαίνω , ὥσπερ καί Ἀσκληπιάδης ὁ ἰατρός ἐπί ὁ νεφρός ποιέω · ὅς οὐ μόνος Ἱπποκράτης , ἤ Διοκλῆς , ἤ Ἐρασίστρατος , ἤ Πραξαγόρας , ἤ εἰ τις ἄλλος ἀγαθός , ὄργανον διακριτικός ὁ ὅρος πιστεύω ὑπάρχω , ἀλλά καί ὁ μάγειρος σχεδόν ἅπας οἶδα , ὁσημέραι θεάομαι ὁ τε θέσις αὐτός , καί ὁ ἀπό ἑκάτερος πόρος εἰς ὁ κύστις ἐμβάλλω , ὁ οὐρητήρ καλέω , ἐκ αὐτός ὁ κατασκευή ἀναλογίζομαι ὁ τε χρεία αὐτός καί ὁ δύναμις · καί πρό γε ὁ μάγειρος ἅπας ἄνθρωπος δυσουρέω πολλάκις , ἤ καί παντάπασι ἰσχουρέω , ὅταν ἀλγέω μέν ὁ κατά ὁ ψόα , ψαμμώδης δέ ἐξουρέω , νεφριτικός ὀνομάζω σφεῖς αὐτός . Ἀσκληπιάδης δέ οἴομαι μηδέ λίθος οὐρέω ποτέ θεάομαι πρός ὁ οὕτως πάσχω , μηδέ ὡς προηγέομαι κατά ὁ μεταξύ ὁ νεφρός καί ὁ κύστις χώρα ὀδύνη τις ὀξύς , διέρχομαι ὁ λίθος ὁ οὐρητήρ , μηδέ ὡς , οὐρέω αὐτός , ὁ τε ὁ ὀδύνη καί ὁ ὁ ἰσχουρία παύω παραχρῆμα . πῶς οὖν εἰς ὁ κύστις ὁ λόγος παράγω ὁ οὖρος , ἄξιος ἀκούω , καί θαυμάζω ὁ σοφία ὁ ἀνήρ · ὅς καταλείπω οὕτως εὐρύς ὁδός ἐναργής φαίνω , ἀφανής καί στενός καί παντάπασι ἀναίσθητος ὑποτίθημι . βούλομαι γάρ , εἰς ἀτμός ἀναλύω ὁ πίνω ὑγρός εἰς ὁ κύστις διαδίδωμι , ἔͅπειτα ἐκ ἐκεῖνος αὖθις ἀλλήλων συνέρχομαι , ἀπολαμβάνω οὕτως αὐτός ὁ ἀρχαῖος ἰδέα , καί γίγνομαι πάλιν ὑγρός ἐκ ἀτμός ἄτεχνος , ὡς περί σπογγιά τις ἤ ἔριον περί ὁ κύστις διανοέω , ἀλλά οὐ σῶμα ἀκριβής πυκνός καί στεγανός , δύο χιτών ἰσχυρός κτάομαι , διά ὅς εἴπερ διεξέρχομαι φημί ὁ ἀτμός , τίς δήποτε οὐ διά ὁ περιτόναιον καί ὁ φρήν διέρχομαι ἐμπίμπλημι ὕδωρ ὁ τε ἐπιγάστριος ἅπας καί ὁ θώραξ ; ἀλλά παχύς εἰμί καί στεγανός ὁ περιτόναιος χιτών ὁ κύστις , καί διά οὗτος ἐκεῖνος μέν ἀποστέγω ὁ ἀτμός , ὁ δέ κύστις παραδέχομαι . ἀλλά εἴπερ ἀνατέμνω , τάχα ἄν ἐπίσταμαι , ὁ μέν ἔξωθεν χιτών ὁ κύστις , ἀπό ὁ περιτόναιον φύω , ὁ αὐτός ἐκεῖνος φύσις ἔχω , ὁ δέ ἔνδοθεν ὁ αὐτός κύστις ἴδιος πολύς ἤ διπλάσιος ἐκεῖνος ὁ πάχος ὑπάρχω . ἀλλά ἴσως οὔτε ὁ πάχος , οὔτε ὁ λεπτότης ὁ χιτών , ἀλλά ὁ θέσις ὁ κύστις αἴτιος ὁ φέρω ὁ ἀτμός εἰς αὐτός . καί μήν εἰ διά ἄλλος πᾶς ὁ σῶμα πιθανός εἰμί αὐτός ἐνταῦθα συναθροίζω , ὁ γε ὁ θέσις μόνος αὐτάρκης κωλύω . κάτω μέν γάρ ὁ κύστις κεῖμαι , ὁ δέ ἀτμός σύμφυτος ὁ πρός ὁ μετέωρος φορά , ὥστε πολύς πρότερος ἐμπίμπλημι ἄν ἅπας ὁ κατά ὁ θώραξ τε καί πνεύμων , πρίν ἐπί ὁ κύστις ἀφικνέομαι . καίτοι τίς θέσις τε καί κύστις , καί περιτόναιον , καί θώραξ μνημονεύω ; διεκπίτνω γάρ δήπου ὁ τε ὁ κοιλία καί ὁ ἔντερον χιτών ὁ ἀτμός κατά ὁ μεταξύ χώρα αὐτός τε οὗτος καί ὁ περιτόναιον συναθροίζω , καί ὑγρός ἐνταυθοῖ γίγνομαι , ὥσπερ καί ὁ ὑδερικός ἐν οὗτος ὁ χωρίον ὁ πολύς ἀθροίζω ὁ ὕδωρ , ἤ πάντως αὐτός χρή φέρω πρόσω διά πᾶς ὁ ὁπωσοῦν ὁμιλέω καί μηδέποτε ἵστημι . ἀλλά εἰ καί οὗτος τις ὑποτίθημι , διεκπίτνω ἄν οὕτως οὐ ὁ περιτόναιον μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐπιγάστριος , εἰς ὁ περιέχω σκεδάννυμι , ἤ πάντως ἄν ὑπό ὁ δέρμα συναθροίζω . ἀλλά καί πρός οὗτος ἀντιλέγω ὁ νῦν Ἀσκληπιάδειος πειράω , καίτοι πρός ἅπας ἀεί ὁ παρατυγχάνω αὐτός , ὅταν περί οὗτος ἐρίζω , καταγελάω . οὕτως ἄρα δυσαπότριπτος τις κακός εἰμί ὁ περί ὁ αἵρεσις φιλοτιμία , καί δυσέκνιπτος ἐν ὁ μάλα , καί ψώρα ἅπας δυσίατος . ὁ γοῦν κατά ἐγώ τις σοφιστής , ὁ τε ἄλλος καί περί ὁ ἐριστικός λόγος ἱκανός συγκροτέω , καί δεινός λέγω , εἴπερ τις ἄλλος , ἀφικνέομαι ἐγώ ποτέ ὑπέρ οὗτος εἰς λόγος , τοσοῦτος ἀποδέω ὁ δυσωπέω πρός τις ὁ λέγω , ὥστε καί θαυμάζω φάσκω ἐγώ , ὡς ὁ σαφής φαίνω λόγος ληρώδης ἀνατρέπω ἐπιχειρέω , ἐναργής γάρ ὁσημέραι θεωρέω ὁ κύστις ἅπας , εἰ τις αὐτός ἐμπίμπλημι ὕδωρ ἤ ἀήρ , εἶτα δέω ὁ τράχηλος πιέζω πανταχόθεν , οὐδαμόθεν μεθίημι μηδείς , ἀλλά ἀκριβής ἅπας ἐντός ἑαυτοῦ στέγω . καίτοι γε , εἴπερ εἰμί τις ἐκ ὁ νεφρός εἰς αὐτός ἥκω αἰσθητός καί μέγας πόρος , πάντως ἄν , φημί , καί διά ἐκεῖνος , ὥσπερ εἰσέρχομαι ὁ ὑγρός εἰς αὐτός , οὕτως καί ἐκθλίβω ἐκκρίνω . οὗτος καί ὁ τοιοῦτος λέγω , ἐξαίφνης ἄπταιστος καί σαφής στόμα τελευτάω , ἀναπηδάω ἀπέρχομαι καταλείπω ἐγώ , ὡς μηδέ πιθανός τις ἀντιλογία εὐπορέω δύναμαι . οὕτως οὐ μόνος οὐδείς ὑγιής οἶδα ὁ ὁ τοιοῦτος αἵρεσις δουλεύω , ἀλλά οὐδέ μανθάνω ὑπομένω . δέω γάρ ἀκούω ὁ αἰτία , διά ὅς εἰσέρχομαι μέν δύναμαι διά ὁ οὐρητήρ εἰς ὁ κύστις ὁ ὑγρός , ἐξέρχομαι δέ αὖθις ὀπίσω ὁ αὐτός ὁδός οὐ οἷος τε αὐτός , καί θαυμάζω ὁ τέχνη ὁ φύσις , ὁ δέ οὔτε μανθάνω ἐθέλω , καί λοιδορέω προσέτι , μάτην ὑπό αὐτός ἄλλος τε πολύς καί ὁ νεφρός γίγνομαι φάσκω . εἰμί δέ καί ὅς , δείκνυμι πάρειμι αὐτός ὁ ἀπό ὁ νεφρός εἰς ὁ κύστις ἐμφύω οὐρητήρ ὑπομένω , τολμάω λέγω , ὁ μέν , ὅτι μάτην καί οὗτος γίγνομαι , ὁ δέ , ὅτι σπερματικός τις εἰμί πόρος , καί διά οὗτος κατά ὁ τράχηλος αὐτός , οὐ εἰς ὁ κύτος ἐμφύω . δείκνυμι οὖν ἐγώ αὐτός ὁ ἀληθής σπερματικός πόρος κάτω ὁ οὐρητήρ ἐμβάλλω εἰς ὁ τράχηλος , νῦν οὖν , εἰ καί μή πρότερος , οἴομαι ἀπάγω τε ὁ ψευδής ὑπολαμβάνω ἐπί τε ἐναντίος μεθίστημι αὐτίκα . ὁ δέ καί πρός οὗτος ἀντιλέγω τολμάω , οὐδείς εἰμί θαυμαστός λέγω , ἐν ἐκεῖνος μέν , ὡς ἄν στεγανός εἰμί , ἐπιπολύ ὑπομένω ὁ σπέρμα , κατά δέ ὁ ἀπό ὁ νεφρός , ὡς ἄν ἱκανός ἀνευρύνω , ἐκρέω διά ταχύς . ἐγώ οὖν ἀναγκάζω αὐτός ὁ λοιπός δείκνυμι εἰσρέω ὁ κύστις διά ὁ οὐρητήρ ὁ οὖρος ἐναργής ἐπί ζάω ἔτι ὁ ζῷον , μόγις ἄν οὕτως ποτέ ὁ φλυαρία αὐτός ἐπέχω ἐλπίζω . ὁ δέ τρόπος ὁ δείξις εἰμί τοιόσδε . διαιρέω χρή ὁ πρό ὁ οὐρητήρ περιτόναιον , εἶτα βρόχος αὐτός ἐκλαμβάνω ἴδιος , ἔͅπειτα ἐπιδέω ἐάω ὁ ζῷον · οὐ γάρ ἄν οὐρέω ἔτι . μετά δέ οὗτος λύω μέν ὁ ἔξωθεν δεσμός , δείκνυμι δέ κενός μέν ὁ κύστις , μεστός δέ ἱκανός καί διατείνω ὁ οὐρητήρ καί κινδυνεύω ῥήγνυμι , ᾄπειτη ὁ βρόχος αὐτός ἀφαιρέω , ἐναργής ὁράω ἤδη πληρόω οὖρον ὁ κύστις . ἐπί δέ οὗτος φαίνω , πρίν οὐρέω ὁ ζῷον , βρόχος αὐτός περιβάλλω χρή ὁ αἰδοῖον , ᾄπειτη θλίβω πανταχόθεν ὁ κύστις · οὐ γάρ ἄν οὐδείς ἔτι διά ὁ οὐρητήρ ἐπανέρχομαι ποτέ πρός ὁ νεφρός . εἰͅν οὗτος δῆλος γίγνομαι ὁ μή μόνος ἐπί θνῄσκω , ἀλλά καί περίειμι ἔτι ὁ ζῷον , κωλύω μεταλαμβάνω αὖθις ἐκ ὁ κύστις ὁ οὐρητήρ ὁ οὖρος . ἐπί οὗτος ὁράω ἐπιτρέπω οὐρέω ἤδη ὁ ζῷον , λύω αὐτός ὁ ἐπί ὁ αἰδοῖον βρόχος , εἶτα αὖθις ἐπιβάλλω μέν ἕτερος ὁ οὐρητήρ , ἐάω δέ ὁ ἕτερος εἰς ὁ κύστις συρρέω , καί τις διαλείπω χρόνος ἐπιδείκνυμι ἤδη , πῶς ὁ μέν ἕτερος αὐτός ὁ δέω μεστός καί διατείνω κατά ὁ πρός ὁ νεφρός μέρος φαίνω , ὁ δέ ἕτερος ὁ λύω αὐτός μέν χαλαρός εἰμί , πληρόω δέ οὖρον ὁ κύστις . εἶτα αὖθις διατέμνω , πρῶτος μέν ὁ πλήρης , καί δείκνυμι , πῶς ἐξακοντίζω ὁ οὖρος ἐκ αὐτός , καθά ἐν ὁ φλεβοτομία ὁ αἷμα , μετά οὗτος δέ καί ὁ ἕτερος αὖθις διατέμνω , ἔͅπειτα ἐπιδέω ὁ ζῷον ἔξωθεν , ἀμφότερος διαιρέω , εἶτα , ὅταν ἱκανός ἔχω δοκέω , λύω ὁ δεσμός . εὑρίσκω γάρ ὁ μέν κύστις κενός , πλήρης δέ οὖρον ὁ μεταξύ ὁ ἔντερον τε καί ὁ περιτόναιον χωρίον ἅπας , ὡς εἰ καί ὑδερικός εἰμί ὁ ζῷον . οὗτος οὖν εἰ τις αὐτός κατά ἑαυτοῦ βούλομαι βασανίζω ἐπί ζῷον , μέγας ἐγώ δοκέω καταγιγνώσκω ὁ Ἀσκληπιάδης προπέτεια . εἰ δέ δή καί ὁ αἰτία μανθάνω , διά ὅς οὐδείς ἐκ ὁ κύστις εἰς ὁ οὐρητήρ ἀντεκρέω , πείθω γοῦν ἐγώ δοκέω καί διά ὅδε ὁ εἰς ὁ ζῷον πρόνοια τε καί τέχνη ὁ φύσις . Ἱπποκράτης μέν οὖν ὅς οἶδα ἰατρός τε καί φιλόσοφος πρῶτος ἅπας , ὡς ἄν καί πρῶτος ἐπιγιγνώσκω ὁ ὁ φύσις ἔργον , θαυμάζω τε καί διά πᾶς ὑμνέω οὗτος , δίκαιος ὀνομάζω , καί μόνος ἐξαρκέω εἰς ἅπας ὁ ζῷον φημί , αὐτός ἐκ ἑαυτοῦ ἀδίδακτος πράσσω ἅπας ὁ δέω . τοιοῦτος δέ εἰμί αὐτός , εὐθύς καί δύναμις ὑπολαμβάνω ἔχω , ἑλκτικός μέν ὁ οἰκεῖος εἷς , ἀποκριτικός δέ ἕτερος ὁ ἀλλότριος , καί τρέφω καί αὐξάνω αὐτός ὁ ζῷον , καί κρίνω ὁ νόσημα οὗτος ἡγέομαι ὁ δύναμις . καί διά οὗτος ἐν ὁ σῶμα ἐγώ σύμπνοια τε εἷς εἰμί φημί καί σύρροια , καί πᾶς συμπαθής . κατά δέ ὁ Ἀσκληπιάδης οὐδείς οὐδείς συμπαθής εἰμί , φύσις διαιρέω τε καί καταθραύω εἰς ἄναρμος στοιχεῖον καί ληρώδης ὄγκος ἅπας ὁ οὐσία . ἐκ ἀνάγκη οὖν ἄλλος τε μυρίος ὁ ἐναργής φαίνω ἐναντίος ἀποφῄναμαι , καί ὁ φύσις ἀγνοέω ὁ τε ὁ οἰκεῖος ἐπισπαστικός δύναμις , καί ὁ ὁ ἀλλότριος ἀποκριτικός . ἐπί μέν οὖν ὁ ἐξαιμάτωσις τε καί ἀνάδοσις ἐξευρίσκω τις ψυχρός ἀδολεσχία . εἰς δέ ὁ ὁ περίσσωμα κάθαρσις οὐδείς ὅλος εὑρίσκω λέγω , οὐ ὀκνέω ὁμόσε χωρέω ὁ φαίνω · ἐπί μέν ὁ ὁ ὅρος διάκρισις , ἀποστερέω μέν ὁ τε νεφρός καί ὁ οὐρητήρ ὁ ἐνέργεια , ἄδηλος δέ τις πόρος εἰς ὁ κύστις ὑποτίθημι · οὗτος γάρ εἰμί δηλαδή μέγας καί σεμνός , ἀπιστέω ὁ φαίνω , πιστεύω ὁ ἄδηλος . ἐπί δέ ὁ ξανθός χολή ἔτι μέγας αὐτός καί νεανικός εἰμί ὁ τόλμημα · γεννάω γάρ αὐτός ἐν ὁ χοληδόχος ἀγγεῖον , οὐ διακρίνω λέγω . πῶς οὖν ὁ ἰκτερικός ἅμα ἄμφω συμπίπτω , ὁ μέν διαχώρημα μηδόλως ἔχω χολή ἐν αὐτός , ἀνάπλεος δέ αὐτός γίγνομαι ὅλος ὁ σῶμα . ληρέω πάλιν ἐνταῦθα ἀναγκάζω ὁ ἐπί ὁ ὅρος λέγω παραπλήσιος . ληρέω δέ οὐδείς ἥσσων καί περί ὁ μέλας χολή , καί ὁ σπλήν , οὔτε , τίς ποτέ ὑπό Ἱπποκράτης λέγω , συνίημι , ἀντιλέγω τε ἐπιχειρέω ὅς οὐ οἶδα ἔμπληκτος τις καί μαίνομαι στόμα . τίς δή ὁ κέρδος ἐκ ὁ τοιοῦτος δόγμα εἰς ὁ θεραπεία κτάομαι ; μήτε νεφριτικός νόσημα δύναμαι θεραπεύω , μήτε ἰκτερικός , μήτε μελαγχολικός , ἀλλά καί περί ὁ πᾶς ἄνθρωπος , οὐ Ἱπποκράτης μόνος ὁμολογέω ὁ , καθαίρω ὁ φάρμακον ἔνιοι μέν ὁ ξανθός χολή , ἔνιοι δέ ὁ μέλας , ἄλλος δέ τις φλέγμα , καί τις ὁ λεπτός καί ὑδατώδης περίσσωμα , μηδέ περί οὗτος συγχωρέω , ἀλλά ὑπό αὐτός γε ὁ φάρμακον γίγνομαι λέγω τοιοῦτος ἕκαστος ὁ κενόω , ὥσπερ ὑπό ὁ χοληδόχος πόρος ὁ χολή · καί μηδείς διαφέρω κατά ὁ θαυμαστός Ἀσκληπιάδης , ἤ ὑδραγωγός δίδωμι ὁ ὑδεριάω , ἤ χολαγωγός φάρμακον · ἅπας γάρ ὅμοιος κενόω καί συντήκω ὁ σῶμα , καί ὁ σύντηγμα τοιόσδε τις φαίνω ποιέω , μή πρότερος ὑπάρχω τοιοῦτος . ἆρα οὖν οὐ μαίνομαι νομίζω αὐτός , ἤ παντάπασι ἄπειρος εἰμί ὁ ἔργον ὁ τέχνη ; τίς γάρ οὐ οἶδα , ὡς , εἰ φλέγμα ἀγωγός δίδωμι φάρμακον ὁ ἰκτεριάω , οὐ ἄν οὐδέ τέσσαρες κύαθος καθαίρω · οὕτως δέ οὐδέ , εἰ ὁ ὑδραγωγός τις · χολαγωγός δέ φάρμακον πολύς μέν ἐκκενόω ὁ χολή , αὐτίκα δέ καθαρός ὁ οὕτως καθαίρω ὁ χρώς γίγνομαι . πολύς οὖν ἐγώ , μετά ὁ θεραπεύω ὁ ἐν ὁ ἧπαρ διάθεσις , ἅπαξ καθῄρημι , ἀπαλλάσσω ὁ πάθημα . οὐ μήν , εἰ φλέγμα ἀγωγός καθαίρω φάρμακον , πολύς ἄν τις διαπορρήγνυμι . καί οὗτος οὐ Ἱπποκράτης μέν οὕτως οἶδα γίγνομαι , ὁ δέ ἀπό ὁ ἐμπειρία μόνος ὁρμάω ἕτερος γιγνώσκω , ἀλλά κᾀκείνος ὡσαύτως καί πᾶς ἰατρός , ὅς μέλω ὁ ἔργον ὁ τέχνη , οὕτως δοκέω , πλήν Ἀσκληπιάδης . προδοσία γάρ εἰμί νομίζω ὁ στοιχεῖον ὅς ὑποτίθημι , ὁ ἀληθής περί ὁ τοιοῦτος ὁμολογία . εἰ γάρ ὅλος εὑρίσκω τις φάρμακον ἑλκτικός ὅδε τις ὁ χυμός μόνος , κίνδυνος δηλαδή κρατέω ὁ λόγος ὁ ἐν ἕκαστος ὁ νόσημα εἰμί τις δύναμις ἐπισπαστικός ὁ οἰκεῖος ποιότης . διά οὗτος κνίκος μέν , καί κόκκος κνίδιος , καί ἱπποφαές οὐ ἕλκω ἐκ ὁ σῶμα , ἀλλά ποιέω ὁ φλέγμα φημί · ἄνθος δέ χαλκός , καί λεπίς , καί αὐτός ὁ καίω χαλκός καί χαμαίδρυς , καί χαμαιλέων εἰς ὕδωρ ἀναλύω ὁ σῶμα , καί ὁ ὑδερικός ὑπό οὗτος οὐ καθαίρω ὀνίνημι , ἀλλά κενόω , μή κενόω δέ συναυξάνω δηλαδή ὁ πάθος . εἰ γάρ οὐ κενόω ὁ περιέχω ἐν ὁ σῶμα ὑδατώδης ὑγρός , ἀλλά αὐτός γεννάω , ὁ νόσημα προστιμωρέω . καί μέν γε καί ὁ σκαμμωνία , πρός ὁ μή κενόω ἐκ ὁ σῶμα ὁ ἰκτερικός ὁ χολή , ἔτι καί ὁ χρηστός αἷμα χολή ἐργάζομαι , συντήκω ὁ σῶμα , καί τηλικοῦτος κακός δράω , καί ὁ πάθος ἐπαυξάνω κατά γε ὁ Ἀσκληπιάδης λόγος , ὅμως ἐναργής ὁράω πολύς ὠφελέω . ναί , φημί , ὀνίνημι μέν , ἀλλά αὐτός μόνος ὁ λόγος ὁ κένωσις . καί μήν εἰ φλέγμα ἀγωγός δίδωμι τις φάρμακον , οὐ ὀνίνημι . καί οὗτος οὕτως ἐναργής εἰμί , ὥστε καί ὁ ἀπό μόνος ὁ ἐμπειρία ὁρμάω γιγνώσκω αὐτός . καίτοι οὗτος γε ὁ ἀνήρ αὐτός δή οὗτος εἰμί φιλοσόφημα , ὁ μηδείς λόγος πιστεύω , ἀλλά μόνος ὁ ἐναργής φαίνω . ἐκεῖνος μέν οὖν σωφρονέω · Ἀσκληπιάδης δέ παραπαίω , ὁ αἴσθησις ἐγώ ἀπιστέω κελεύω , ἔνθα ὁ φαίνω ἀνατρέπω σαφής αὐτός ὁ ὑπόθεσις . καίτοι μακρός γε εἰμί ἀγαθός οὐ ὁμόσε χωρέω ὁ φαίνω , ἀλλά . ἐκεῖνος ἀνατίθημι ὁ πᾶς . ἆρα οὖν οὗτος μόνος ἐναργής μάχομαι ὁ Ἀσκληπιάδης δόγμα , ἤ καί ὁ θέρος πολύς μέν κενόω ὁ ξανθός χολή ὑπό ὁ αὐτός φάρμακον , χειμών δέ ὁ φλέγμα ; καί νεανίσκος μέν πολύς ὁ χολή , πρέσβυς δέ ὁ φλέγμα ; φαίνω γάρ ἕκαστος ἕλκω ὁ εἰμί , οὐ αὐτός γεννάω ὁ οὐ εἰμί . εἰ γοῦν ἐθέλω νεανίσκος τις ὁ ἰσχνός καί θερμός , ὥρα θέρος , μήτε ἀργός βιόω μήτε ἐν πλησμονή , φλέγμα ἀγωγός δίδωμι φάρμακον , ὀλίγος μέν καί μετά βία πολύς ἐκκενόω ὁ χυμός , βλάπτω δέ ἔσχατος ὁ ἄνθρωπος · ἔμπαλιν δέ , εἰ χολαγωγός δίδωμι , καί πολύς κενόω , καί βλάπτω οὐδείς . ἆρα ἀπιστέω ἔτι ὁ μή οὐ ἕκαστος ὁ φάρμακον ἐπισπάω ὁ οἰκεῖος ἑαυτοῦ χυμός ; ἴσως φημί ὁ ἀπό Ἀσκληπιάδης , μάλα δέ οὐ ἴσως , ἀλλά πάντως ἀπιστέω λέγω , ἵνα μή προδίδωμι ὁ φίλος .