galenus.de-motu-musculorum-libri-ii 1.6
Ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς ἔργον πεποιημένους ἰατρούς τε καὶ φιλοσόφους περὶ ἅπασαν ἀπορεῖν ἐνεργείας εὕρεσιν οὐ ταῦτα μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ μετὰ ταῦτα λεχθησόμενα σύμπαντα προσκείσεται . σκιῤῥωθέντος δὴ μυὸς ἢ τένοντος οὑτινοσοῦν τῶν μὲν ἐντὸς τοῦ κώλου τεταγμένων , ﻿ καμφθὲν τὸ μέρος οὐκ ἔτι ἐκτείνεται , τῶν δὲ ἐκτὸς , ἐκταθὲν οὐκ ἔτι κάμπτεται , ἔμπαλιν ἢ κατὰ τὰς τρώσεις εἶχεν . ἐπὶ μὲν γὰρ ἐκείνων εἰς τἀναντία τοῦ τρωθέντος ἀνεσπᾶτο τὸ μέρος , ἐνταῦθα δὲ ἐπ’ αὐτὸ τὸ πεπονθὸς ἕλκεται . φαίνεται δὲ δὴ καὶ τοῦτο μὲν οὐχ ὅτι μαχόμενον τοῖς ἔμπροσθεν , ἀλλὰ καὶ μεγάλως μαρτυροῦν . τὸ γὰρ σκιῤῥωθὲν ἅπαν ὑπὸ τοῦ παρὰ φύσιν ὄγκου τείνεται . τοῦτ’ οὖν αὐτῷ πρὸς τοῦ παθήματος φαίνεται γινόμενον , ὅπερ εῤῥωμένῳ πρὸς τῆς ὁρμῆς , πλὴν ὅτι πρὸς τῆς ὁρμῆς μὲν ἑκούσιος ἡ κίνησις , πρὸς δὲ τοῦ παθήματος ἀκούσιος . οὐκοῦν οὐδ’ . ὑπὸ τῶν σῶν χειρῶν οὐδὲν τῶν οὕτω πεπονθότων ἀντισπασθῆναι πρὸς τἀναντία δύναται , καθάπερ ἐπὶ τῶν τρώσεων εἶχεν · ἀντιτείνει γὰρ ὁ σκίῤῥος , ἀντὶ δεσμοῦ τῷ μυῒ γιγνόμενος . ὡς , εἴπερ ἦν δυνατὸν ὑπὸ τῶν ἡμετέρων χειρῶν εἰς τὸν ἀντικείμενον τόπον ἀχθῆναι τὸ μόριον , οὐδὲν ἂν ἐκώλυεν αὐτὸ καὶ πρὸς τῶν ἀντιτεταγμένων ἀπάγεσθαι μυῶν , ὡς κινεῖσθαί γε κᾀκείνοις τὴν κατὰ φύσιν κίνησιν ἱκανοῖς . ἅπερ δ’ ἐπὶ τῶν σκίῤῥων , ταῦτα κᾀπὶ τῶν φλεγμονῶν ὁρᾶται γιγνόμενα . καὶ γὰρ καὶ μύες καὶ τένοντες φλεγμῄναντες πολλάκις , ἐφ’ ἑαυτοὺς τείναντες τὸ κῶλον , ἀκίνητον εἰργάσαντο . καὶ σκληρότης δ’ οὐλῶν οὐδὲν ἧττον τῶν προκειμένων παθῶν πολλάκις ἐπέδησεν αὐτό . φαίνεται γοῦν ταῦτ’ αὐτῷ συμβαίνειν ἅπαντα , καὶ τούτων οὐδὲν ἧττον τὰ λεχθησόμενα , μετὰ τοῦ καὶ πολλὰς ἄλλας ἀπορίας διαλύεσθαι . θαυμαστὸν γὰρ ἐδόκει καὶ σχεδὸν ἀδύνατον , ἕνα τρόπον κινήσεως ἐχόντων ἁπάντων τῶν μυῶν , ἓν κῶλον , τὴν χεῖρα , ποτὲ μὲν ἐκτείνεσθαι , ποτὲ δὲ κάμπτεσθαι , ποτὲ δ’ ἑκατέρωσε περιάγεσθαι , καὶ ποτὲ μὲν ἀνατείνεσθαι , ποτὲ δὲ κάτω καθίεσθαι , ποτὲ δ’ εἰς τοὐπίσω πρὸς τὴν ῥάχιν ἐπιστρέφεσθαι . ἀλλ’ οὐκέτι θαυμαστὸν οὐδὲν τῶν τοιούτων φαίνεται , γνόντων ἡμῶν , τὸ μὲν ἀνατείνεσθαι καὶ καθίεσθαι τὴν χεῖρα τοῦ κατὰ τὸν ὦμον ἄρθρου καὶ τῶν κινούντων αὐτὸν μυῶν ἐνέργειαν εἶναι , τὸ δ’ ἐκτείνεσθαι καὶ κάμπτεσθαι τοῦ κατ’ ἀγκῶνα πήχεως , τὸ δ’ ἐπὶ τὸ πρηνὲς ἢ τὸ ὕπτιον στρέφεσθαι τοῦ βραχίονος πρὸς τὴν κερκίδα . τὸ δὲ τῆς ῥάχεως ἅπτεσθαι καὶ ἡ κατὰ τὴν τοιαύτην ἐνέργειαν κίνησις τῆς χειρὸς ὑπὸ τῶν τεττάρων ἄρθρων ὁμοῦ κινουμένων γίνεται , οὕτω καθιεμένου μὲν τοῦ βραχίονος , καμπτομένου δὲ τοῦ πήχεως , περιαγομένης δὲ τῆς κερκίδος ἐπὶ τὸ πρηνὲς , ἐπιστρεφομένου δὲ τοῦ καρποῦ πάλιν . ἀλλὰ πᾶσαί γε διὰ μυῶν ἐνεργούντων γίνονται , καὶ οὐ νῦν καιρὸς λέγειν , ὑπὸ τίνος τίς . ἔν τε γὰρ τῇ τῶν μυῶν ἀνατομῇ , κᾀν τῇ περὶ τῆς χρείας μορίων , ἔτι δὲ ταῖς ἀνατομικαῖς ἐγχειρήσεσι λεχθήσεται τό τε πλῆθος ἁπάντων καὶ ἡ δι’ ἕκαστον αὐτῶν τοῖς μορίοις ὑπάρχουσα κίνησις . ὅπερ δ’ εἰς τὰ προκείμενα συντελεῖ , τοῦθ’ ὑπέμνησεν ὁ λόγος , τὸ μηδὲν θαυμάζειν , πῶς εἷς τρόπος κινήσεως τοῖς μυσὶν ὑπάρχων οὕτω πολυειδῶς σχηματίζει τὰ κῶλα . τῷ γὰρ ἕκαστον ἐφ’ ἑαυτὸν ἕλκειν τὸ μέρος , εἰς ὃ καταφύεται , ὁ μὲν ἐκ τῶν δεξιῶν ἐπὶ τὰ ἀριστερὰ περιάγειν , ὁ δὲ ἐκ τῶν ἀριστερῶν ἐπὶ τἀναντία δυνήσεται . οὕτω δὲ καὶ κάμπτει μὲν ἕτερος , ἐκτείνει δὲ ἄλλος . ὅταν δὲ καὶ πολλοὶ μύες κατὰ πολλὰ τῶν ἄρθρων ἐνεργῶσιν ἅμα , τί θαυμαστόν ἐστι , καὶ διὰ τοῦτο πολλὴν ποικιλίαν γίνεσθαι τῶν ἐν τοῖς κώλοις σχημάτων ; οἱ γὰρ , οἶμαι , εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ βραχίονος ἐμβάλλοντες ἀνατείνουσιν αὐτὸν , τὸν πῆχυν δὲ ἐκτείνουσιν οἱ κατὰ τὸν πῆχυν , ἐκτὸς εἰς αὐτὸν τελευτῶντες τὸν ἀγκῶνα , τὴν κερκίδα δὲ ἐπὶ τὸ πρηνὲς οἱ κατὰ τὸν πῆχυν ἐντὸς οἷον λοξὴν περιάγουσι , τὸν καρπὸν δ’ ἐκτείνουσιν οἱ κατὰ τὸν πῆχυν , εἰς αὐτὸν ἐκτὸς τελευτῶντες . ἕκαστος δὲ τῶν δακτύλων ὑπὸ τῶν ἐντὸς τενόντων κάμπτεται . εἰ δ’ ἕκαστος τῶν δακτύλων καμφθείη , τὸ σχῆμα τῆς χειρὸς γένοιτ’ ἂν μάλιστα τοῖς ἐν παγκρατίῳ προτετακόσιν αὐτὴν ὅμοιον . εἰ δὲ ὁ μὲν βραχίων ἀναταθείη συμμέτρως , ὁ δὲ πῆχυς ἀκριβῶς ἐκταθείη ἐπὶ τὸ ὕπτιον , τὴν κερκίδα δὲ οἱ κατὰ τὸν πῆχυν ἐκτὸς τεταγμένοι μύες ἀνακλάσωσιν , ὁ δὲ καρπὸς ἅμα τοῖς δακτύλοις ἐκταθείη , τὸ σχῆμα τῆς ὅλης χειρὸς οἶον τοῖς ἐκτείνουσιν αὐτὴν ἕνεκα τοῦ δέξασθαί τι γένοιτ’ ἄν . τοιούτου δ’ ὄντος αὐτοῦ , τὰ μὲν ἄλλα φυλάξας , μόνον δὲ ὑπαλλάξας τὸ ὕπτιον , καὶ καταστήσας ἐν τῷ μέσῳ τοῦτ’ ἀκριβῶς ὑπτίου καὶ τοῦ πρανοῦς , τὸ σύμπαν εἶδος τῆς χειρὸς ἐργάσῃ τοιοῦτον , οἷον μάλιστα γίνεται τοῖς τοξεύουσιν , ἐπὴν τὸν ἰὸν βάλωσιν , ὥς φησιν Ἱπποκράτης . οὕτω δὲ καὶ καθ’ ἕκαστον τῶν ἄλλων τῆς ὅλης χειρὸς σχημάτων οὐ χαλεπὸν ἐξευρεῖν ἑκάστου τῶν ἄρθρων τὴν κατάστασιν , εἰ μόνον ἐκείνου μνημονεύοις , ὅτι τεινόμενος ἕκαστος τῶν μυῶν ἐφ’ ἑαυτὸν ἕλκει τὸ μόριον , εἰς ὃ καταφύεται . πάντα γὰρ οὕτως εὑρήσεις τὰ τῆς χειρὸς ἔργα , παλαιόντων , καὶ τοξευόντων , καὶ τεκταινομένων , καὶ πᾶν ὁτιοῦν ἄλλο πραττόντων , ὑπὸ τῶν κατ’ αὐτὴν μυῶν ἐπιτελούμενα . τοῦτο μὲν οὖν ἤδη μοι δοκεῖ σαφὲς ὑπάρχειν , καὶ μηκέτι λόγου πλείους δεῖσθαι .
Lemmas: ἀλλά καί διά ὁ ἔργον ποιέω ἰατρός τε καί φιλόσοφος περί ἅπας ἀπορέω ἐνέργεια εὕρεσις οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ μετά οὗτος λέγω σύμπας πρόσκειμαι . σκιρρῴζω δή μῦς ἤ τένων ὅστις ὁ μέν ἐντός ὁ κῶλον τάσσω , ﻿ κάμπτω ὁ μέρος οὐ ἔτι ἐκτείνω , ὁ δέ ἐκτός , ἐκτείνω οὐ ἔτι κάμπτω , ἔμπαλιν ἤ κατά ὁ τρῶσις ἔχω . ἐπί μέν γάρ ἐκεῖνος εἰς ἐναντίος ὁ τιτρώσκω ἀνασπάω ὁ μέρος , ἐνταῦθα δέ ἐπί αὐτός ὁ πάσχω ἕλκω . φαίνω δέ δή καί οὗτος μέν οὐ ὅτι μάχομαι ὁ ἔμπροσθεν , ἀλλά καί μέγας μαρτυρέω . ὁ γάρ πισκιρρώσκω ἅπας ὑπό ὁ παρά φύσις ὄγκος τείνω . οὗτος οὖν αὐτός πρός ὁ πάθημα φαίνω γίγνομαι , ὅς ερράω πρός ὁ ὁρμή , πλήν ὅτι πρός ὁ ὁρμή μέν ἑκούσιος ὁ κίνησις , πρός δέ ὁ πάθημα ἀκούσιος . οὐκοῦν οὐδέ . ὑπό ὁ σός χείρ οὐδείς ὁ οὕτως πάσχω ἀντισπάω πρός ἐναντίος δύναμαι , καθά ἐπί ὁ τρῶσις ἔχω · ἀντιτείνω γάρ ὁ σκίρρος , ἀντί δεσμός ὁ μῦς γίγνομαι . ὡς , εἴπερ εἰμί δυνατός ὑπό ὁ ἡμέτερος χείρ εἰς ὁ ἀντίκειμαι τόπος ἄγω ὁ μόριον , οὐδείς ἄν κωλύω αὐτός καί πρός ὁ ἀντιτάσσω ἀπάγω μῦς , ὡς κινέω γε κᾀκείνος ὁ κατά φύσις κίνησις ἱκανός . ὅς δέ ἐπί ὁ σκίρρος , οὗτος εἰͅπί ὁ φλεγμονή ὁράω γίγνομαι . καί γάρ καί μῦς καί τένων φλεγμῄνημι πολλάκις , ἐπί ἑαυτοῦ τείνω ὁ κῶλον , ἀκίνητος ἐργάζομαι . καί σκληρότης δέ οὐλή οὐδείς ἥσσων ὁ πρόκειμαι πάθος πολλάκις ἐπιδέω αὐτός . φαίνω γοῦν οὗτος αὐτός συμβαίνω ἅπας , καί οὗτος οὐδείς ἥσσων ὁ λέγω , μετά ὁ καί πολύς ἄλλος ἀπορία διαλύω . θαυμαστός γάρ δοκέω καί σχεδόν ἀδύνατος , εἷς τρόπος κίνησις ἔχω ἅπας ὁ μῦς , εἷς κῶλον , ὁ χείρ , ποτέ μέν ἐκτείνω , ποτέ δέ κάμπτω , ποτέ δέ ἑκατέρωσε περιάγω , καί ποτέ μέν ἀνατείνω , ποτέ δέ κάτω καθίημι , ποτέ δέ εἰς ὀπίσω πρός ὁ ῥάχις ἐπιστρέφω . ἀλλά οὐκέτι θαυμαστός οὐδείς ὁ τοιοῦτος φαίνω , γιγνώσκω ἐγώ , ὁ μέν ἀνατείνω καί καθίημι ὁ χείρ ὁ κατά ὁ ὦμος ἄρθρον καί ὁ κινέω αὐτός μῦς ἐνέργεια εἰμί , ὁ δέ ἐκτείνω καί κάμπτω ὁ κατά ἀγκών πῆχυς , ὁ δέ ἐπί ὁ πρηνής ἤ ὁ ὕπτιος στρέφω ὁ βραχίων πρός ὁ κερκίς . ὁ δέ ὁ ῥάχις ἅπτω καί ὁ κατά ὁ τοιοῦτος ἐνέργεια κίνησις ὁ χείρ ὑπό ὁ τέσσαρες ἄρθρον ὁμοῦ κινέω γίγνομαι , οὕτως καθίημι μέν ὁ βραχίων , κάμπτω δέ ὁ πῆχυς , περιάγω δέ ὁ κερκίς ἐπί ὁ πρηνής , ἐπιστρέφω δέ ὁ καρπός πάλιν . ἀλλά πᾶς γε διά μῦς ἐνεργέω γίγνομαι , καί οὐ νῦν καιρός λέγω , ὑπό τίς τίς . ἐν τε γάρ ὁ ὁ μῦς ἀνατομή , εἰͅν ὁ περί ὁ χρεία μόριον , ἔτι δέ ὁ ἀνατομικός ἐγχείρησις λέγω ὁ τε πλῆθος ἅπας καί ὁ διά ἕκαστος αὐτός ὁ μόριον ὑπάρχω κίνησις . ὅς δέ εἰς ὁ πρόκειμαι συντελέω , οὗτος ὑπομιμνῄσκω ὁ λόγος , ὁ μηδείς θαυμάζω , πῶς εἷς τρόπος κίνησις ὁ μῦς ὑπάρχω οὕτως πολυειδής σχηματίζω ὁ κῶλον . ὁ γάρ ἕκαστος ἐπί ἑαυτοῦ ἕλκω ὁ μέρος , εἰς ὅς καταφύω , ὁ μέν ἐκ ὁ δεξιός ἐπί ὁ ἀριστερός περιάγω , ὁ δέ ἐκ ὁ ἀριστερός ἐπί ἐναντίος δύναμαι . οὕτως δέ καί κάμπτω μέν ἕτερος , ἐκτείνω δέ ἄλλος . ὅταν δέ καί πολύς μῦς κατά πολύς ὁ ἄρθρον ἐνεργέω ἅμα , τίς θαυμαστός εἰμί , καί διά οὗτος πολύς ποικιλία γίγνομαι ὁ ἐν ὁ κῶλον σχῆμα ; ὁ γάρ , οἴομαι , εἰς ὁ κεφαλή ὁ βραχίων ἐμβάλλω ἀνατείνω αὐτός , ὁ πῆχυς δέ ἐκτείνω ὁ κατά ὁ πῆχυς , ἐκτός εἰς αὐτός τελευτάω ὁ ἀγκών , ὁ κερκίς δέ ἐπί ὁ πρηνής ὁ κατά ὁ πῆχυς ἐντός οἷος λοξός περιάγω , ὁ καρπός δέ ἐκτείνω ὁ κατά ὁ πῆχυς , εἰς αὐτός ἐκτός τελευτάω . ἕκαστος δέ ὁ δάκτυλος ὑπό ὁ ἐντός τένων κάμπτω . εἰ δέ ἕκαστος ὁ δάκτυλος κάμπτω , ὁ σχῆμα ὁ χείρ γίγνομαι ἄν μάλα ὁ ἐν παγκράτιον προτείνω αὐτός ὅμοιος . εἰ δέ ὁ μέν βραχίων ἀνατείνω σύμμετρος , ὁ δέ πῆχυς ἀκριβής ἐκτείνω ἐπί ὁ ὕπτιος , ὁ κερκίς δέ ὁ κατά ὁ πῆχυς ἐκτός τάσσω μῦς ἀνακλάζω , ὁ δέ καρπός ἅμα ὁ δάκτυλος ἐκτείνω , ὁ σχῆμα ὁ ὅλος χείρ οἷος ὁ ἐκτείνω αὐτός ἕνεκα ὁ δέχομαι τις γίγνομαι ἄν . τοιοῦτος δέ εἰμί αὐτός , ὁ μέν ἄλλος φυλάσσω , μόνος δέ ὑπαλλάσσω ὁ ὕπτιος , καί καθίστημι ἐν ὁ μέσος οὗτος ἀκριβής ὕπτιος καί ὁ πρηνής , ὁ σύμπας εἶδος ὁ χείρ ἐργάζομαι τοιοῦτος , οἷος μάλα γίγνομαι ὁ τοξεύω , ἐπήν ὁ ἰός βάλλω , ὡς φημί Ἱπποκράτης . οὕτως δέ καί κατά ἕκαστος ὁ ἄλλος ὁ ὅλος χείρ σχῆμα οὐ χαλεπός ἐξευρίσκω ἕκαστος ὁ ἄρθρον ὁ κατάστασις , εἰ μόνος ἐκεῖνος μνημονεύω , ὅτι τείνω ἕκαστος ὁ μῦς ἐπί ἑαυτοῦ ἕλκω ὁ μόριον , εἰς ὅς καταφύω . πᾶς γάρ οὕτως εὑρίσκω ὁ ὁ χείρ ἔργον , παλαίω , καί τοξεύω , καί τεκταίνομαι , καί πᾶς ὁστισοῦν ἄλλος πράσσω , ὑπό ὁ κατά αὐτός μῦς ἐπιτελέω . οὗτος μέν οὖν ἤδη ἐγώ δοκέω σαφής ὑπάρχω , καί μηκέτι λόγος πολύς δέω .