galenus.de-motu-musculorum-libri-ii 2.7
Τὸ δὲ λεῖπον τῷ παντὶ λόγῳ περὶ τῶν μέσων σχημάτων ἑξῆς προσθεῖναι δίκαιον . ὡς γὰρ ἐπὶ τῶν χειρῶν τὸ καλούμενον ἐγγώνιον , μέσον ἀκριβῶς ἄκρας ἐκτάσεως καὶ καμπῆς ὂν , ἀνωδυνώτατόν ἐστιν , οὕτω δόξειεν ἂν ἔχειν κᾀπὶ τῶν σκελῶν , οὐ μὴν ἔχει γ’ οὕτως , ἀλλ’ ἐν τῷ μεταξὺ τοῦ μέσου σχήματος καὶ τῆς ἄκρας ἐκτάσεως τὸ ἐν τούτοις ἀνώδυνον . αἴτιον δὲ τὸ ἔθος , τὰ πολλὰ γὰρ ἐκτεταμένοις τοῖς σκέλεσι χρώμεθα . καὶ γὰρ τούτου χάριν ἐγένετο , τοῦ πᾶν ὀχεῖσθαι τὸ σῶμα πρὸς αὐτῶν ἑστώτων τε ἡμῶν καὶ βαδιζόντων . καὶ πρὶν δ’ ἐνεργεῖν δι’ αὐτῶν , ἐν τοῖς σπαργάνοις ἐκτεταμένα διεπλάσθη . ταῦτ’ ἄρα κᾀν τοῖς ὕπνοις καὶ ἄλλως κατακειμένοις ἐκτέταται μᾶλλον , ἢ κέκαμπται . ἀλλὰ καὶ πονοῦμεν πολὺ μᾶλλον ἐν ταῖς ἐσχάταις κάμψεσιν , ἢ ταῖς ἐκτάσεσιν . οἱ πολλοὶ δὲ οὐδὲ ἄγειν ὅλως εἰς ἐσχάτην καμπὴν δυνάμεθα τὸ σκέλος , μὴ ταῖς χερσὶ συνεργήσαντες , ἀλλ’ οἷον χωλὸν εἰς ταύτην τὴν ἐνέργειαν ἔχομεν ὑπὸ ἀηθείας , καὶ μόνοις γε ῥᾳδίως κάμπτεται τοῖς ὀρχηστικοῖς ἢ παλαιστικοῖς , οἷς περ καὶ μόνοις εἴθισται τελέως κάμπτεσθαι . τοσοῦτον οὖν τοῦ μέσου σχήματος ἐπὶ τὴν ἔκτασιν προέβη τὸ τελέως ἀνώδυνον , ὅσον ὑπὸ τοῦ πολυχρονίου τῶν κώλων ἔθους ἠναγκάσθη . ταῦτ’ οὖν τὰ δύο σκοπῶν ἐφ’ ἁπάντων τῶν ἄρθρων , τήν τε φύσιν καὶ τὸ ἔθος , ἐξευρήσεις οὕτως τὸ μέσον τε καὶ ἀνώδυνον . ἔοικε δ’ ἐς ταὐτὸ συμβαίνειν πανταχῆ τὸ μὲν ἔθος τῇ φύσει , καὶ καλῶς εἴρηται φύσις ἐπίκτητος , τὸ δ’ ἀνώδυνον σχῆμα τῷ μέσῳ . καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν σκελῶν ταὐτὸν τὸ ἀνώδυνον καὶ μέσον , ἄν γε τὸ μέσον τῶν ὑπαρχουσῶν τοῖς κώλοις κινήσεων , καὶ μὴ τελέας ἐκτάσεως καὶ καμπῆς μέσον ποιήσῃς . εὑρήσεις γὰρ , ὅσον ἀπολειπόμεθα τοῦ κάμπτειν ἐσχάτως , τοσοῦτον ἀποχωροῦν τὸ ἀνώδυνον σχῆμα πρὸς τὴν ἔκτασιν . ἐν τῷ καθόλου τοίνυν ἐφ’ ἁπάντων τῶν ἄρθρων τὰς ἐσχάτας κινήσεις ἐπισκεψάμενος ἐξευρήσεις τὸ μέσον τε καὶ ἀνώδυνον σχῆμα . ὡς γὰρ ἐπὶ τοῦ κατ’ ὀλέκρανον ἄρθρου τὸ καλούμενον ἀγκώνιον , ἐπὶ δὲ τοῦ κατὰ γόνυ τὸ πλησιαίτερον τῆς ἐκτάσεως , οὕτως ἐπὶ τῆς ῥάχεως τὸ πλησιαίτερον τῆς καμπῆς , ἐπὶ δὲ τοῦ κατὰ καρπὸν ἄρθρου τὸ ἀκριβῶς εὐθύ . τὴν μὲν γὰρ ῥάχιν ἐπιπλέον κυρτὴν ἢ καμπύλην δυνάμεθα ποιεῖν , τὸ κάρη δ’ ἀνακάμπτομεν καὶ κάμπτομεν ἴσως πρὸς ἑκάτερον μέρος τοῦ εὐθέος . κατὰ λόγον οὖν τοῦτο μὲν τὸ ἀκριβῶς εὐθὺ , μέσον ἀκριβῶς ὑπάρχον τῶν ἐσχάτων κινήσεων , ἀνωδυνώτατόν ἐστι . τῇ ῥάχει δ’ οὐκέτι τὸ εὐθὺ μέσον , ἀλλὰ τὸ κυρτὸν ἐπ’ ὀλίγον · ἐπλεονέκτει γὰρ ἡ εἰς τοῦτο κίνησις . ὅθεν ὀρθοὶ μᾶλλον πονοῦμεν τοῖς κατὰ ῥάχιν μορίοις , ἢ καθεζόμενοί τε καὶ κατακείμενοι · δεῖται γὰρ ἑστώτων μὲν τετάσθαι , κατακειμένων δὲ καὶ καθεζομένων οὐδὲν κωλύει κεκυρτῶσθαι . ταῦτ’ ἐφ’ ἁπάντων τῶν ἄρθρων διασκεψάμενος εὑρήσεις ὁμολογοῦντα πάντα τὸν λόγον ἑαυτῷ . καὶ γὰρ , ὅσοι μύες χωρὶς ἄρθρων εἰσὶν , κᾀν τούτοις ἡ μέση κατάστασις ἀνώδυνος , ὥσπερ ἐφ’ ἕδρας ἔχει καὶ κύστεως καὶ γλώττης . τό τε γὰρ εἰς ἔσχατον σφίγγειν τὴν ἕδραν καὶ τὸ διοίγειν ἐπὶ μέγιστον ὀδυνηρὰ , τό τ’ ἐκτείνειν ἐπὶ μήκιστον τὴν γλῶτταν ἢ κάμπτειν ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως ἀμέτρως περιάγειν . ῥᾷστον οὖν καὶ τούτοις ἐξευρίσκειν τὸ μέσον ὑπερβολῶν , ὅπερ καὶ ἀνώδυνόν ἐστι . καὶ πάντες ἄνθρωποι , παρ’ ὃν ἀναπαύονται χρόνον τῶν κατὰ τὸν βίον ἐνεργειῶν , τὸ μέσον τε καὶ ἀνώδυνον ἐν ἅπασι τοῖς μορίοις ἴσχουσι σχῆμα , οὕτως ὑπὸ τῆς δικαίας φύσεως ἀναγκαζόμενοι , φησὶν Ἱπποκράτης . ἐν μὲν δὴ τῇ γλώττῃ κατὰ συζυγίαν ἅπαντες οἱ μύες πεφύκασιν ἄνωθέν τε καὶ κάτωθεν , κᾀκ τῶν δεξιῶν , κᾀκ τῶν ἀριστερῶν , ὥστ’ οὐδὲν θαυμαστὸν εἰς τὰς ἐναντίας ἀπάγεσθαι τὸ μόριον κινήσεις ὑπὸ τῶν ἀντιτεταγμένων . ἐπὶ δὲ τοῦ κατὰ τὴν ἕδραν μυὸς , καὶ τοῦ κατὰ τὴν κύστιν , καὶ τοῦ κατὰ τὰς φρένας , ( εἷς γάρ ἐστι καθ’ ἕκαστον τούτων κυκλοτερὴς , οὐδενὸς ἀντιτεταγμένου μυὸς , ) ὅθεν εἰς τὰς ἐναντίας ἄγεται τὰ μόρια κινήσεις , οὐκέθ’ ὁμοίως εὔπορον , οὐδὲ ἐκ τοῦ προχείρου δῆλον , ἀλλ’ ᾧδε σκόπει .
Lemmas: ὁ δέ λείπω ὁ πᾶς λόγος περί ὁ μέσος σχῆμα ἑξῆς προστίθημι δίκαιος . ὡς γάρ ἐπί ὁ χείρ ὁ καλέω ἐγγώνιος , μέσος ἀκριβής ἄκρος ἔκτασις καί καμπή εἰμί , ἀνώδυνος εἰμί , οὕτως δοκέω ἄν ἔχω εἰͅπί ὁ σκέλος , οὐ μήν ἔχω γε οὕτως , ἀλλά ἐν ὁ μεταξύ ὁ μέσος σχῆμα καί ὁ ἄκρος ἔκτασις ὁ ἐν οὗτος ἀνώδυνος . αἴτιος δέ ὁ ἔθος , ὁ πολύς γάρ ἐκτείνω ὁ σκέλος χράω . καί γάρ οὗτος χάριν γίγνομαι , ὁ πᾶς ὀχέω ὁ σῶμα πρός αὐτός ἵστημι τε ἐγώ καί βαδίζω . καί πρίν δέ ἐνεργέω διά αὐτός , ἐν ὁ σπάργανον ἐκτείνω διαπλάσσω . οὗτος ἄρα εἰͅν ὁ ὕπνος καί ἄλλος κατάκειμαι ἐκτείνω μάλα , ἤ κάμπτω . ἀλλά καί πονέω πολύς μάλα ἐν ὁ ἔσχατος κάμψις , ἤ ὁ ἔκτασις . ὁ πολύς δέ οὐδέ ἄγω ὅλος εἰς ἔσχατος καμπή δύναμαι ὁ σκέλος , μή ὁ χείρ συνεργέω , ἀλλά οἷος χωλός εἰς οὗτος ὁ ἐνέργεια ἔχω ὑπό ἀήθεια , καί μόνος γε ῥᾴδιος κάμπτω ὁ ὀρχηστικός ἤ παλαιστικός , ὅς περ καί μόνος ἐθίζω τέλειος κάμπτω . τοσοῦτος οὖν ὁ μέσος σχῆμα ἐπί ὁ ἔκτασις προβαίνω ὁ τέλειος ἀνώδυνος , ὅσος ὑπό ὁ πολυχρόνιος ὁ κῶλον ἔθος ἀναγκάζω . οὗτος οὖν ὁ δύο σκοπέω ἐπί ἅπας ὁ ἄρθρον , ὁ τε φύσις καί ὁ ἔθος , ἐξευρίσκω οὕτως ὁ μέσος τε καί ἀνώδυνος . ἔοικα δέ εἰς αὐτός συμβαίνω πανταχῇ ὁ μέν ἔθος ὁ φύσις , καί καλός λέγω φύσις ἐπίκτητος , ὁ δέ ἀνώδυνος σχῆμα ὁ μέσος . καί γάρ ἐπί ὁ σκέλος αὐτός ὁ ἀνώδυνος καί μέσος , ἐάν γε ὁ μέσος ὁ ὑπάρχω ὁ κῶλον κίνησις , καί μή τέλειος ἔκτασις καί καμπή μέσος ποιέω . εὑρίσκω γάρ , ὅσος ἀπολείπω ὁ κάμπτω ἔσχατος , τοσοῦτος ἀποχωρέω ὁ ἀνώδυνος σχῆμα πρός ὁ ἔκτασις . ἐν ὁ καθόλου τοίνυν ἐπί ἅπας ὁ ἄρθρον ὁ ἔσχατος κίνησις ἐπισκοπέω ἐξευρίσκω ὁ μέσος τε καί ἀνώδυνος σχῆμα . ὡς γάρ ἐπί ὁ κατά ὀλέκρανον ἄρθρον ὁ καλέω ἀγκώνιον , ἐπί δέ ὁ κατά γόνυ ὁ πλησίος ὁ ἔκτασις , οὕτως ἐπί ὁ ῥάχις ὁ πλησίος ὁ καμπή , ἐπί δέ ὁ κατά καρπός ἄρθρον ὁ ἀκριβής εὐθύς . ὁ μέν γάρ ῥάχις ἐπιπολύ κυρτός ἤ καμπύλος δύναμαι ποιέω , ὁ κάρα δέ ἀνακάμπτω καί κάμπτω ἴσως πρός ἑκάτερος μέρος ὁ εὐθύς . κατά λόγος οὖν οὗτος μέν ὁ ἀκριβής εὐθύς , μέσος ἀκριβής ὑπάρχω ὁ ἔσχατος κίνησις , ἀνώδυνος εἰμί . ὁ ῥάχις δέ οὐκέτι ὁ εὐθύς μέσος , ἀλλά ὁ κυρτός ἐπί ὀλίγος · πλεονεκτέω γάρ ὁ εἰς οὗτος κίνησις . ὅθεν ὀρθός μάλα πονέω ὁ κατά ῥάχις μόριον , ἤ καθέζομαι τε καί κατάκειμαι · δέω γάρ ἵστημι μέν τείνω , κατάκειμαι δέ καί καθέζομαι οὐδείς κωλύω κυρτόω . οὗτος ἐπί ἅπας ὁ ἄρθρον διασκοπέω εὑρίσκω ὁμολογέω πᾶς ὁ λόγος ἑαυτοῦ . καί γάρ , ὅσος μῦς χωρίς ἄρθρον εἰμί , εἰͅν οὗτος ὁ μέσος κατάστασις ἀνώδυνος , ὥσπερ ἐπί ἕδρα ἔχω καί κύστις καί γλῶσσα . ὁ τε γάρ εἰς ἔσχατος σφίγγω ὁ ἕδρα καί ὁ διοίγνυμι ἐπί μέγας ὀδυνηρός , ὁ τε ἐκτείνω ἐπί μήκιστος ὁ γλῶσσα ἤ κάμπτω ἤ ὁπωσοῦν ἄλλος ἄμετρος περιάγω . ῥᾴδιος οὖν καί οὗτος ἐξευρίσκω ὁ μέσος ὑπερβολή , ὅς καί ἀνώδυνος εἰμί . καί πᾶς ἄνθρωπος , παρά ὅς ἀναπαύω χρόνος ὁ κατά ὁ βίος ἐνέργεια , ὁ μέσος τε καί ἀνώδυνος ἐν ἅπας ὁ μόριον ἴσχω σχῆμα , οὕτως ὑπό ὁ δίκαιος φύσις ἀναγκάζω , φημί Ἱπποκράτης . ἐν μέν δή ὁ γλῶσσα κατά συζυγία ἅπας ὁ μῦς φύω ἄνωθεν τε καί κάτωθεν , ἐͅκ ὁ δεξιός , ἐͅκ ὁ ἀριστερός , ὥστε οὐδείς θαυμαστός εἰς ὁ ἐναντίος ἀπάγω ὁ μόριον κίνησις ὑπό ὁ ἀντιτάσσω . ἐπί δέ ὁ κατά ὁ ἕδρα μῦς , καί ὁ κατά ὁ κύστις , καί ὁ κατά ὁ φρήν , ( εἷς γάρ εἰμί κατά ἕκαστος οὗτος κυκλοτερής , οὐδείς ἀντιτάσσω μῦς , ) ὅθεν εἰς ὁ ἐναντίος ἄγω ὁ μόριον κίνησις , οὐκέτι ὅμοιος εὔπορος , οὐδέ ἐκ ὁ πρόχειρος δῆλος , ἀλλά ὧδε σκοπέω .