galenus.de-motu-musculorum-libri-ii 2.3
Οἵα δέ τις ἦν τῶν κινούντων αὐτὴν μυῶν θέσις , ὧν ἕνεκα καὶ τῆς διαρθρώσεως ἐμνημονεύσαμεν , ἑξῆς λεγέσθω . δύο μὲν ἐν τοῖς πρόσω τοῦ βραχίονος , δύο δ’ ἐν τοῖς ὄπισθεν πεφύκασιν , ἰσχυραῖς ἀπονευρώσεσιν ἐμφυόμενοι τῷ πήχει . ἄρχονται δὲ οἱ μὲν μείζους αὐτῶν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βραχίονος , οἱ δ’ ἐλάττους πολὺ κατωτέρω , καὶ φέρονται πάντες οἱ τέτταρες εὐθὺ τοῦ πήχεως , ἐμφύονταί τε κατὰ τοῦτον αὐτὸν μάλιστα τὸν τόπον , ὅθεν ἄρχεται φύεσθαι τὰ κορωνά . τὸ μὲν οὖν ὀπίσω μέρος αὐτὸς ὁ ἀγκών ἐστιν , ὃν οἱ Ἀθηναῖοι μὲν ὠλέκρανον , οἱ Δωριεῖς δὲ κύβιτον ὀνομάζουσι , τὸ πρόσω δ’ , ὥσπερ εἴρηται , καθ’ ὃ τῆς ἔμπροσθέν ἐστι κορώνης ἡ ἔκφυσις . ὑπὸ τούτων μὲν οὖν τῶν μυῶν , ὀπίσω τε καὶ πρόσω βραχίονος τὸν πῆχυν ἐπισπωμένων , ἔκτασίς τε καὶ κάμψις γίνεται . τέτταρες δ’ ἄλλοι τὰς μὲν ἀρχὰς ἔχουσιν ἐκ τοῦ πήχεως ἑκατέρωθεν τῆς εἰς τὸν ἀγκῶνα κυρτότητος , δύο μὲν ἔξωθεν , δύο δ’ ἔσωθεν . ἅπαντες δ’ ὄντες λοξοὶ τῷ τῆς κερκίδος ὀστῷ καταφύονται , κατὰ μὲν τὸ κάτω πέρας αὐτῆς , ἵνα περ ἡ πρὸς τὸν καρπὸν διάρθρωσις , οἱ μεγάλοι , κατὰ δὲ τὸ μέσον οἱ μικροί . τεινόμενοι δὲ καὶ οὗτοι πρὸς τὰς ἀρχάς συνεπισπῶνται τὴν κερκίδα , καὶ διὰ ταύτης ὅλην τὴν χεῖρα πρανῆ μὲν οἱ ἐντὸς , ὑπτίαν δ’ οἱ ἐκτὸς ἐργάζονται . οὕτως οὖν ἐχούσης τῆς φύσεως τῶν κινούντων τὰς κατὰ τὸν ἀγκῶνα διαρθρώσεις μυῶν , ἀποδείξωμεν ἤδη τὸ προκείμενον , ὡς ἐν ταῖς τέτταρσι διαφοραῖς τῶν οὐχ ἁπλῶς μέσων σχημάτων ἓν μὲν ἑκάστοτε γένος ἐνεργεῖ μυῶν , τὸ δ’ ἄλλο πᾶν ἀργεῖ μὲν , ἐκτείνεται δέ . πρῶτον οὖν προχειρισώμεθα τὸ καὶ τότε πρῶτον ῥηθὲν , ὅπερ ἐγγώνιόν τε καὶ πρανὲς ἐκαλοῦμεν · ἐν ᾧ περὶ μὲν τῶν τὴν κερκίδα κινούντων μυῶν οὐδὲν δεῖ λόγου πλείονος , ὡς οἱ μὲν ἐντὸς ἐνεργοῦσιν , οἱ δ’ ἐκτὸς ἀργοῦντες ἐκταθήσονται , περὶ δὲ τῶν τὸν πῆχυν κινούντων μυῶν ἀνάγκη πλείονος δεηθῆναι λόγου . κατὰ μὲν γὰρ τὴν πρόχειρον φαντασίαν δόξουσιν ἔχειν τὴν μέσην κατάστασιν ἀκριβῶς , ὅτι καὶ τὸ μέσον σχῆμα τὸ ἐγγώνιον , οὐ μὴν τό γ’ ἀληθὲς οὕτως ἔχει . εἰ μὲν γὰρ , ὥσπερ ἐγγώνιον , οὕτω καὶ μέσον ὑπτίας καὶ πρανοῦς ἡ σύμπασα χεὶρ εἶχε σχῆμα , τότ’ ἂν ὄντως ἡ μέση κατάστασις αὐτοῖς ὑπῆρχεν · ἐπεὶ δ’ οὐκ ἔχει , τοσοῦτον ἀνάγκη διαστρέφεσθαι καὶ τούτους τοὺς μῦς καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας , ὅσον ἐξίσταται τοῦ κατὰ φύσιν σχήματος ἡ σύμπασα χείρ . ὅσον δ’ οἱ μύες διαστρέφονται , εἰς τοσοῦτον , οἶμαι , περὶ τὰς κυρτότητας τῶν ὀστῶν οἷον κλώμενοί τε καὶ καμπτόμενοι τείνονταί τε καὶ πονοῦσι . τὸ μὲν γὰρ ἁπλῶς μέσον σχῆμα , πρὸς τῷ μηδένα μῦν ἔχειν μήτ’ ἐνεργοῦντα μήτε κινούμενον βιαίως , οὐδὲ διαστρέφει τι τῶν κατὰ τὸ κῶλον · ὅθεν αὐτῷ καὶ τοῦθ’ ὡς μέγιστον τῶν ἄλλων ἐμαρτύρησεν Ἱπποκράτης · τὰ δ’ ἄλλα πάντα , τὰ μὲν μᾶλλον , τὰ δ’ ἧττον διεστραμμένους ἔχει καὶ τοὺς μῦς ἅπαντας , καὶ τοὺς τένοντας , καὶ τὰ νεῦρα , καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τὰς φλέβας καὶ τὰς ἀρτηρίας . ἅπαντα γὰρ ταῦτα , τὰ μὲν ἔξωθεν τῶν κώλων , τὰ δ’ ἔσωθέν πέφυκεν . ὡς οὖν πέφυκεν , οὕτως ἔχοντα ταῦτα φυλάττει τὸ μέσον ὑπτίου καὶ πρηνοῦς σχῆμα . τούτων δ’ ἑκάτερον ἱκανῶς ἅπαντα διαστρέφει . τὸ μὲν γὰρ πρηνὲς , ὑπὲρ οὗ πρώτου πρόκειται λέγειν , τῶν ἐκτὸς τοῦ πήχεως μυῶν τῶν ὑπτίαν , ὅταν ἐνεργῶσιν , ἐργαζομένων αὐτὴν τοσαύτην ποιεῖται τὴν διαστροφὴν , ὥστε τὰς μὲν κεφαλὰς αὐτῶν ἔξωθεν εἶναι τοῦ κώλου , τὰς δὲ κοιλίας ὀνομαζομένας ἄνωθεν , τὰς δ’ ἐμφύσεις ἐντός . εἰ δὲ καὶ βιαιότερον ἔτι περιστρέφοις τὴν χεῖρα , τὸν ἕτερον αὐτῶν μῦν τὸν μείζονα τὸν εἰς τὴν τελευτὴν τῆς κερκίδος ἐμφυόμενον οὕτως ὄψει κεκαμμένον περὶ τὸ κῶλον , ὥστε τῶν μερῶν αὐτοῦ τὰ μὲν ἐκτὸς , τὰ δ’ ἐντὸς , τὰ δ’ ἄνωθεν , τὰ δ’ ἐν τοῖς κάτω φαίνεσθαι τὴν μὲν κεφαλὴν ἐκτὸς , τὴν δὲ κοιλίαν ὀνομαζομένην ἄνωθεν , τὸ δ’ ἐπέκεινα ταύτης ἐντὸς , κάτωθεν δὲ τὴν ἔμφυσιν . οὕτως ἄρα βιαίως κέκλασταί τε καὶ κέκαμπται . οἱ δ’ ἄλλοι μύες οἱ κατὰ τὸν βραχίονα , δι’ ὧν ἐκτείνειν καὶ κάμπτειν τὴν χεῖρα δυνάμεθα , πολὺ μὲν ἧττον τούτων τε καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ τὸν πῆχυν , ἀπολαύουσι δ’ οὖν τι καὐτοὶ τῆς διαστροφῆς . τὰ δ’ αὐτὰ κᾀν τοῖς ὑπτίοις σχήμασι γίγνεται . καὶ γὰρ οὖν κᾀν τούτοις οἱ μὲν ἐν τῷ πήχει μύες ἐς ἔσχατον πονοῦσιν , οἱ δ’ ἐν τῷ βραχίονι συμπονοῦσιν . ὅταν δὲ τὸ μέσον ὑπτίου καὶ πρηνοῦς ἐργασάμενοι σχῆμα τελέως ἐκτείνωμεν ἢ κάμπτωμεν τὴν χεῖρα , τότε πονοῦσι μὲν ἱκανῶς οἱ κατὰ τὸν βραχίονα μύες , συμπονοῦσι δ’ αὐτοῖς οἱ κατὰ τὸν πῆχυν . μόνον οὖν σχημάτων τὸ μέσον ἁπλῶς , ᾧ μηδὲν ὑπερβολῆς μέτεστι κατὰ μηδετέραν ἀντίθεσιν , ἀνώδυνον ἀκριβῶς ἐστι · τὰ δ’ ἄλλα πάντα τὰ τέτταρα , τὰ μὲν ἧττον , τὰ δὲ μᾶλλον , ἅπαντα δ’ οὖν ὀδυνηρά . καθ’ ἕκαστον δ’ αὐτῶν πάλιν , εἰς ὅσον ἀποχωρῶν τῆς ἐσχάτης καταστάσεως ἄγεις ἐπὶ τὴν μέσην τὸ κῶλον , εἰς τοσοῦτον ἧττον ὀδυνηρὸν ἐργάσῃ τὸ σχῆμα , τελέως δὲ ἀνώδυνον οὐδὲν , πρὶν ἐπὶ τὸ μέσον ἀκριβῶς ἐλθεῖν . ὥστε ἐκ τῶν εἰρημένων καὶ τοῦτ’ ἤδη πρόδηλον , ὡς ἐν τῷ μέσῳ τούτῳ σχήματι μόνῳ πάντων σχημάτων ὑπάρχει τελέως ἀναπαύειν τοὺς μύας ἅπαντας , τὰ δ’ ἄλλα πάντα , τὰ μὲν ἧττον , τὰ δὲ μᾶλλον , ἕν γέ τι γένος ἐνεργοῦν ἔχει μυῶν .
Lemmas: οἷος δέ τις εἰμί ὁ κινέω αὐτός μῦς θέσις , ὅς ἕνεκα καί ὁ διάρθρωσις μνημονεύω , ἑξῆς λέγω . δύο μέν ἐν ὁ πρόσω ὁ βραχίων , δύο δέ ἐν ὁ ὄπισθεν φύω , ἰσχυρός ἀπονεύρωσις ἐμφύω ὁ πῆχυς . ἄρχω δέ ὁ μέν μέγας αὐτός ἀπό ὁ κεφαλή ὁ βραχίων , ὁ δέ ἐλαχύς πολύς κάτω , καί φέρω πᾶς ὁ τέσσαρες εὐθύς ὁ πῆχυς , ἐμφύω τε κατά οὗτος αὐτός μάλα ὁ τόπος , ὅθεν ἄρχω φύω ὁ κορωνόν . ὁ μέν οὖν ὀπίσω μέρος αὐτός ὁ ἀγκών εἰμί , ὅς ὁ Ἀθηναῖος μέν ὠλέκρανον , ὁ Δωριεύς δέ κύβιτον ὀνομάζω , ὁ πρόσω δέ , ὥσπερ λέγω , κατά ὅς ὁ ἔμπροσθεν εἰμί κορώνη ὁ ἔκφυσις . ὑπό οὗτος μέν οὖν ὁ μῦς , ὀπίσω τε καί πρόσω βραχίων ὁ πῆχυς ἐπισπάω , ἔκτασις τε καί κάμψις γίγνομαι . τέσσαρες δέ ἄλλος ὁ μέν ἀρχή ἔχω ἐκ ὁ πῆχυς ἑκατέρωθεν ὁ εἰς ὁ ἀγκών κυρτότης , δύο μέν ἔξωθεν , δύο δέ ἔσωθεν . ἅπας δέ εἰμί λοξός ὁ ὁ κερκίς ὀστέον καταφύω , κατά μέν ὁ κάτω πέρας αὐτός , ἵνα περ ὁ πρός ὁ καρπός διάρθρωσις , ὁ μέγας , κατά δέ ὁ μέσος ὁ μικρός . τείνω δέ καί οὗτος πρός ὁ ἀρχή συνεπισπάω ὁ κερκίς , καί διά οὗτος ὅλος ὁ χείρ πρανής μέν ὁ ἐντός , ὕπτιος δέ ὁ ἐκτός ἐργάζομαι . οὕτως οὖν ἔχω ὁ φύσις ὁ κινέω ὁ κατά ὁ ἀγκών διάρθρωσις μῦς , ἀποδείκνυμι ἤδη ὁ πρόκειμαι , ὡς ἐν ὁ τέσσαρες διαφορά ὁ οὐ ἁπλῶς μέσος σχῆμα εἷς μέν ἑκάστοτε γένος ἐνεργέω μῦς , ὁ δέ ἄλλος πᾶς ἀργέω μέν , ἐκτείνω δέ . πρῶτος οὖν προχειρίζω ὁ καί τότε πρῶτος λέγω , ὅς ἐγγώνιος τε καί πρανής καλέω · ἐν ὅς περί μέν ὁ ὁ κερκίς κινέω μῦς οὐδείς δέω λόγος πολύς , ὡς ὁ μέν ἐντός ἐνεργέω , ὁ δέ ἐκτός ἀργέω ἐκτείνω , περί δέ ὁ ὁ πῆχυς κινέω μῦς ἀνάγκη πολύς δέω λόγος . κατά μέν γάρ ὁ πρόχειρος φαντασία δοκέω ἔχω ὁ μέσος κατάστασις ἀκριβής , ὅτι καί ὁ μέσος σχῆμα ὁ ἐγγώνιος , οὐ μήν ὁ γε ἀληθής οὕτως ἔχω . εἰ μέν γάρ , ὥσπερ ἐγγώνιος , οὕτως καί μέσος ὕπτιος καί πρηνής ὁ σύμπας χείρ ἔχω σχῆμα , τότε ἄν ὄντως ὁ μέσος κατάστασις αὐτός ὑπάρχω · ἐπεί δέ οὐ ἔχω , τοσοῦτος ἀνάγκη διαστρέφω καί οὗτος ὁ μῦς καί ὁ ἄλλος ἅπας , ὅσος ἐξίστημι ὁ κατά φύσις σχῆμα ὁ σύμπας χείρ . ὅσος δέ ὁ μῦς διαστρέφω , εἰς τοσοῦτος , οἴομαι , περί ὁ κυρτότης ὁ ὀστέον οἷος κλάω τε καί κάμπτω τείνω τε καί πονέω . ὁ μέν γάρ ἁπλῶς μέσος σχῆμα , πρός ὁ μηδείς μῦς ἔχω μήτε ἐνεργέω μήτε κινέω βίαιος , οὐδέ διαστρέφω τις ὁ κατά ὁ κῶλον · ὅθεν αὐτός καί οὗτος ὡς μέγας ὁ ἄλλος μαρτυρέω Ἱπποκράτης · ὁ δέ ἄλλος πᾶς , ὁ μέν μάλα , ὁ δέ ἥσσων διαστρέφω ἔχω καί ὁ μῦς ἅπας , καί ὁ τένων , καί ὁ νεῦρον , καί πρός οὗτος ἔτι ὁ φλέψ καί ὁ ἀρτηρία . ἅπας γάρ οὗτος , ὁ μέν ἔξωθεν ὁ κῶλον , ὁ δέ ἔσωθεν φύω . ὡς οὖν φύω , οὕτως ἔχω οὗτος φυλάσσω ὁ μέσος ὕπτιος καί πρηνής σχῆμα . οὗτος δέ ἑκάτερος ἱκανός ἅπας διαστρέφω . ὁ μέν γάρ πρηνής , ὑπέρ ὅς πρῶτος πρόκειμαι λέγω , ὁ ἐκτός ὁ πῆχυς μῦς ὁ ὕπτιος , ὅταν ἐνεργέω , ἐργάζομαι αὐτός τοσοῦτος ποιέω ὁ διαστροφή , ὥστε ὁ μέν κεφαλή αὐτός ἔξωθεν εἰμί ὁ κῶλον , ὁ δέ κοιλία ὀνομάζω ἄνωθεν , ὁ δέ ἔμφυσις ἐντός . εἰ δέ καί βίαιος ἔτι περιστρέφω ὁ χείρ , ὁ ἕτερος αὐτός μῦς ὁ μέγας ὁ εἰς ὁ τελευτή ὁ κερκίς ἐμφύω οὕτως ὁράω κάπτω περί ὁ κῶλον , ὥστε ὁ μέρος αὐτός ὁ μέν ἐκτός , ὁ δέ ἐντός , ὁ δέ ἄνωθεν , ὁ δέ ἐν ὁ κάτω φαίνω ὁ μέν κεφαλή ἐκτός , ὁ δέ κοιλία ὀνομάζω ἄνωθεν , ὁ δέ ἐπέκεινα οὗτος ἐντός , κάτωθεν δέ ὁ ἔμφυσις . οὕτως ἄρα βίαιος κλάω τε καί κάμπτω . ὁ δέ ἄλλος μῦς ὁ κατά ὁ βραχίων , διά ὅς ἐκτείνω καί κάμπτω ὁ χείρ δύναμαι , πολύς μέν ἥσσων οὗτος τε καί ὁ ἄλλος ὁ κατά ὁ πῆχυς , ἀπολαύω δέ οὖν τις αὐτός ὁ διαστροφή . ὁ δέ αὐτός εἰͅν ὁ ὕπτιος σχῆμα γίγνομαι . καί γάρ οὖν εἰͅν οὗτος ὁ μέν ἐν ὁ πῆχυς μῦς εἰς ἔσχατος πονέω , ὁ δέ ἐν ὁ βραχίων συμπονέω . ὅταν δέ ὁ μέσος ὕπτιος καί πρηνής ἐργάζομαι σχῆμα τέλειος ἐκτείνω ἤ κάμπτω ὁ χείρ , τότε πονέω μέν ἱκανός ὁ κατά ὁ βραχίων μῦς , συμπονέω δέ αὐτός ὁ κατά ὁ πῆχυς . μόνος οὖν σχῆμα ὁ μέσος ἁπλῶς , ὅς μηδείς ὑπερβολή μέτειμι κατά μηδέτερος ἀντίθεσις , ἀνώδυνος ἀκριβής εἰμί · ὁ δέ ἄλλος πᾶς ὁ τέσσαρες , ὁ μέν ἥσσων , ὁ δέ μάλα , ἅπας δέ οὖν ὀδυνηρός . κατά ἕκαστος δέ αὐτός πάλιν , εἰς ὅσος ἀποχωρέω ὁ ἔσχατος κατάστασις ἄγω ἐπί ὁ μέσος ὁ κῶλον , εἰς τοσοῦτος ἥσσων ὀδυνηρός ἐργάζομαι ὁ σχῆμα , τέλειος δέ ἀνώδυνος οὐδείς , πρίν ἐπί ὁ μέσος ἀκριβής ἔρχομαι . ὥστε ἐκ ὁ λέγω καί οὗτος ἤδη πρόδηλος , ὡς ἐν ὁ μέσος οὗτος σχῆμα μόνος πᾶς σχῆμα ὑπάρχω τέλειος ἀναπαύω ὁ μῦς ἅπας , ὁ δέ ἄλλος πᾶς , ὁ μέν ἥσσων , ὁ δέ μάλα , εἷς γε τις γένος ἐνεργέω ἔχω μῦς .