galenus.de-morborum-temporibus-liber 2
Οὗτος ὁ λόγος ἐπιεικής ἐστι καὶ δεῖταί τινος ἀγωνιστοῦ γενναίου πρὸς τὴν ἀπάντησιν , ὃς ἐπιδείξει ταῖς ἀρχαῖς τῶν νοσημάτων εἶδος ἴδιον ὑπάρχειν ὥσπερ τοῖς ζώοις διαπλαττομένοις , ἀνακείμενόν τε τούτῳ τὸν πρῶτον χρόνον ὅροις οἰκείοις περιγραφόμενον . ἐφ’ ὧν ἐστελλόμην ἂν ἤδη διδάσκων ἃ γινώσκω , εἰ μή με κατά τινα δὴ τύχην ἐν τῷδε τοῦ λόγου γενόμενον ὑπῆλθεν ἡ Ἀρχιγένους διαίρεσις , ὃς εἰς τοὺς πρώτους τε καὶ μεγίστους καιροὺς διαιρῶν τὰ νοσήματα μετὰ τὴν ἀρχὴν εὐθέως ἀκμὴν τάττει , τὸν μεταξὺ καιρὸν καταλιπὼν τὴν ἀνάβασιν . ὅπου γὰρ οὐκ εἶναι δοκεῖ καιρὸς ἴδιος τῆς ἀρχῆς ὅλης , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς πρώτης εἰσβολῆς ἄχρι τῆς ἀκμῆς , τὸ μεταξὺ πᾶν ἐπίδοσις ᾖ , πῶς γε συγχωρήσειεν ἄν τις Ἀρχιγένει τὸ μὲν ὁμολογούμενον ὑπερβαίνοντι , τὸ δ’ ἀμφισβητούμενον ὡς ὁμολογούμενον ἑτοίμως τιθεμένῳ ; οὕτως μὲν οὖν φαίνεται προδιδοὺς ἐσχάτως τὸν λόγον , ἀγῶνος μεγάλου δεόμενον εἰς τὸ δεῖξαι τὴν ἀρχὴν τοῦ νοσήματος ἴδιον ἔχουσαν τύπον , οὐ σμικρότητι μόνον τῶν ἐφεξῆς αὐτῇ διαφέρουσαν · ἡμεῖς δὲ ἐπιχειρήσομεν ἤδη δεικνύειν διαλλάττουσαν ἰδέᾳ τινὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ νοσήματος τῆς μετ’ αὐτὴν ἀναβάσεως . ἡ δ’ ἀρχὴ τοῦ λόγου τὴν ἀνάμνησιν ἕξει ἐκ τῶν φαινομένων ἐναργῶς ἅπασιν ἡμῖν ἐπὶ πολλῶν νοσημάτων . ὅθενπερ , οἶμαι , καὶ κινηθέντες ἰατροὶ σχεδὸν ἅπαντες οἱ πρὸ Ἀρχιγένους ἀρχήν τινα λέγουσιν ἑκάστου νοσήματος , οὐ τὴν πρώτην εἰσβολὴν ἐκείνην μόνην τὴν ἀπλατῆ , μῆκος δέ τι χρόνου καὶ πλάτος αὐτῇ προσγράφουσιν ἀξιόλογον ἔστιν ὅτε , καὶ μετὰ ταύτην τὴν ἀνάβασιν , εἶτ’ ἀκμὴν , ἐφ’ ᾗ δηλονότι τὴν καλουμένην παρακμήν . ἐθεασάμεθα γοῦν ἐνίους ἐν τῷ πράττειν ὁτιοῦν ﻿ τῶν κατὰ τὸν βίον ἀτρέμα φρίξαντας τὸ πρῶτον , εἶτ’ αὖθίς τε καὶ αὖθις ἀνωμαλίας τέ τινος ἰσχυροτέρας , καὶ φρίκης ἀξιολογωτέρας αἰσθανομένους , ὡς μήτε πράττειν μήθ’ ὑπομένειν ἃ πρότερον ἀμέμπτως ἔπραττον , ἀλλὰ καὶ κατακλιθῆναί τε καὶ δεῖσθαι σκεπασμάτων , καὶ τοῦτο παθόντας ἐνίους μὲν ὥραις τρισὶν , ἐνίους δὲ ἐλάττοσιν , ἢ πλείοσιν · ἐντεῦθεν δ’ ἄρξασθαι θερμασίας ἀηδοῦς τε καὶ παρὰ φύσιν αἰσθάνεσθαι ταύτης κατ’ ὀλίγον αὐξανομένης . ἐν αὐτοῖς γὰρ τούτοις ἐναργῶς ὁρᾶται διαφέρουσα κατ’ ἰδέαν ἐξαίρετον ἡ ἀρχὴ τοῦ παροξυσμοῦ τῆς ἐπιδόσεως . εὔδηλον δὲ ὅτι τὴν αὔξησιν ἐπίδοσιν ὀνομάζουσιν ἔνιοι , καθάπερ ἄλλοι τινὲς ἀνάβασιν · ἡμεῖς δ’ ἅπασι τοῖς ὀνόμασιν , ὡς ἂν ἐπέλθῃ , χρησόμεθα · δηλοῖ γὰρ ἓν πρᾶγμα πάντα . τοῦτο οὖν τὸ πρᾶγμα , ὃ τρισὶν ὀνόμασι προσαγορεύεται , ἵσταταί ποτε καὶ παύεται τῆς αὐξήσεως , καὶ φαίνεται διαμένον ἶσον ἑαυτῷ κατά τινα χρόνον , ἤτοι μακρότερον , ἢ βραχύτερον · εἶτ’ ἐντεῦθεν ἔλαττον ἑαυτοῦ γινόμενον , ἤτοι διὰ ταχέων , ἢ χρόνῳ πλείονι · καὶ ποτὲ μὲν εἰς ἀπυρεξίαν ἡ τοῦ πυρέξαντος οὕτως φαίνεται ἐπανερχομένη διάθεσις , ἔστι δ’ ὅτε ὑπὸ τῆς εἰσβολῆς δευτέρου παροξυσμοῦ καταλαμβανομένη τὴν αὐτὴν ἰδέαν ἔχοντος τῇ προειρημένῃ . καὶ πάντως γ’ ἔστιν ὅτε τὰ προειρημένα δεύτερον αὖθις ἐπιγίγνεται τῷ νοσοῦντι , πολλάκις δ’ ἔστιν ὅτε καὶ τρίτον , καὶ τέταρτον , καὶ πέμπτον δὲ , περιερχομένης τῆς νόσου κατά τινα κύκλον ἐκ τῶν αὐτῶν ἐπὶ τὰ αὐτὰ διὰ τῆς αὐτῆς τάξεως . ὀνομάζουσι δὲ τὸν τοιοῦτον κύκλον ἕκαστοι οἱ ἰατροὶ περίοδον . ἔνιοι μὲν οὖν αὐτῶν ἐν τέτταρσι καὶ εἴκοσιν ὥραις περιγράφονται , καὶ καλοῦσιν αὐτὰς ἀμφημερινάς · ἔνιαι δὲ ἐν ὀκτὼ καὶ τετταράκοντα , τουτέστιν ἐν δυσὶν ἡμέραις καὶ νυξὶν , ἃς ὀνομάζουσι τριταίων πυρετῶν περιόδους · ἑτέρας δέ τινας ἑβδομήκοντα καὶ δυοῖν ὡρῶν περιγράφει χρόνος , ὧν τοὺς μὲν πυρετοὺς αὐτοὺς ὀνομάζουσι τεταρταίους , τὸν κύκλον δ’ ὅλον , ὃς ἐπανέρχεται εἰς τὴν μίαν ἀρχὴν , τεταρταίαν περίοδον · οὕτω δὲ καὶ τριταίαν περίοδον ἅμα τριταίῳ πυρετῷ , καὶ τὴν ἀμφημερινὴν ἑκάστης ἡμέρας ἐπανακυκλοῦσαν ἅμα τοῖς ἀμφημερινοῖς πυρετοῖς · ἀλλ’ αἵ γε περίοδοι πᾶσαι ποτὲ μὲν εἰς ἀπυρεξίαν ἀφικνοῦνται , καθάπερ ἐν τοῖς προειρημένοις πυρετοῖς , ἀμφημερινῷ καὶ τριταίῳ καὶ τεταρταίῳ · ποτὲ δὲ εἰς παρακμὴν μόνον , ἤτοι πλησίον ἀπυρεξίας ἥκουσαν , ἢ καὶ ποῤῥωτέρω .
Lemmas: οὗτος ὁ λόγος ἐπιεικής εἰμί καί δέω τις ἀγωνιστής γενναῖος πρός ὁ ἀπάντησις , ὅς ἐπιδείκνυμι ὁ ἀρχή ὁ νόσημα εἶδος ἴδιος ὑπάρχω ὥσπερ ὁ ζῷον διαπλήσσω , ἀνάκειμαι τε οὗτος ὁ πρῶτος χρόνος ὅρος οἰκεῖος περιγράφω . ἐπί ὅς στέλλω ἄν ἤδη διδάσκω ὅς γιγνώσκω , εἰ μή ἐγώ κατά τις δή τύχη ἐν ὅδε ὁ λόγος γίγνομαι ὑπέρχομαι ὁ Ἀρχιγένης διαίρεσις , ὅς εἰς ὁ πρῶτος τε καί μέγας καιρός διαιρέω ὁ νόσημα μετά ὁ ἀρχή εὐθύς ἀκμή τάσσω , ὁ μεταξύ καιρός καταλείπω ὁ ἀνάβασις . ὅπου γάρ οὐ εἰμί δοκέω καιρός ἴδιος ὁ ἀρχή ὅλος , ἀλλά ἀπό ὁ πρῶτος εἰσβολή ἄχρι ὁ ἀκμή , ὁ μεταξύ πᾶς ἐπίδοσις εἰμί , πῶς γε συγχωρέω ἄν τις Ἀρχιγένης ὁ μέν ὁμολογέω ὑπερβαίνω , ὁ δέ ἀμφισβητέω ὡς ὁμολογέω ἑτοῖμος τίθημι ; οὕτως μέν οὖν φαίνω προδίδωμι ἔσχατος ὁ λόγος , ἀγών μέγας δέω εἰς ὁ δείκνυμι ὁ ἀρχή ὁ νόσημα ἴδιος ἔχω τύπος , οὐ μικρότης μόνος ὁ ἐφεξῆς αὐτός διαφέρω · ἐγώ δέ ἐπιχειρέω ἤδη δείκνυμι διαλλάσσω ἰδέα τις ὁ ἀρχή ὁ νόσημα ὁ μετά αὐτός ἀνάβασις . ὁ δέ ἀρχή ὁ λόγος ὁ ἀνάμνησις ἔχω ἐκ ὁ φαίνω ἐναργής ἅπας ἐγώ ἐπί πολύς νόσημα . ὅθεν , οἴομαι , καί κινέω ἰατρός σχεδόν ἅπας ὁ πρό Ἀρχιγένης ἀρχή τις λέγω ἕκαστος νόσημα , οὐ ὁ πρῶτος εἰσβολή ἐκεῖνος μόνος ὁ ἀπλατής , μῆκος δέ τις χρόνος καί πλάτος αὐτός προσγράφω ἀξιόλογος εἰμί ὅτε , καί μετά οὗτος ὁ ἀνάβασις , εἶτα ἀκμή , ἐπί ὅς δηλονότι ὁ καλέω παρακμή . θεάομαι γοῦν ἔνιοι ἐν ὁ πράσσω ὁστισοῦν ﻿ ὁ κατά ὁ βίος ἀτρέμας φρίσσω ὁ πρῶτος , εἶτα αὖθις τε καί αὖθις ἀνωμαλία τε τις ἰσχυρός , καί φρίκη ἀξιόλογος αἰσθάνομαι , ὡς μήτε πράσσω μήτε ὑπομένω ὅς πρότερος ἄμεμπτος πράσσω , ἀλλά καί κατακλίνω τε καί δέω σκέπασμα , καί οὗτος πάσχω ἔνιοι μέν ὥρα τρεῖς , ἔνιοι δέ ἐλαχύς , ἤ πολύς · ἐντεῦθεν δέ ἄρχω θερμασία ἀηδής τε καί παρά φύσις αἰσθάνομαι οὗτος κατά ὀλίγος αὐξάνω . ἐν αὐτός γάρ οὗτος ἐναργής ὁράω διαφέρω κατά ἰδέα ἐξαιρετός ὁ ἀρχή ὁ παροξυσμός ὁ ἐπίδοσις . εὔδηλος δέ ὅτι ὁ αὔξησις ἐπίδοσις ὀνομάζω ἔνιοι , καθά ἄλλος τις ἀνάβασις · ἐγώ δέ ἅπας ὁ ὄνομα , ὡς ἄν ἐπέρχομαι , χράω · δηλόω γάρ εἷς πρᾶγμα πᾶς . οὗτος οὖν ὁ πρᾶγμα , ὅς τρεῖς ὄνομα προσαγορεύω , ἵστημι ποτέ καί παύω ὁ αὔξησις , καί φαίνω διαμένω ἴσος ἑαυτοῦ κατά τις χρόνος , ἤτοι μακρός , ἤ βραχύς · εἶτα ἐντεῦθεν ἐλαχύς ἑαυτοῦ γίγνομαι , ἤτοι διά ταχύς , ἤ χρόνος πολύς · καί ποτέ μέν εἰς ἀπυρεξία ὁ ὁ πυρέσσω οὕτως φαίνω ἐπανέρχομαι διάθεσις , εἰμί δέ ὅτε ὑπό ὁ εἰσβολή δεύτερος παροξυσμός καταλαμβάνω ὁ αὐτός ἰδέα ἔχω ὁ προλέγω . καί πάντως γε εἰμί ὅτε ὁ προλέγω δεύτερος αὖθις ἐπιγίγνομαι ὁ νοσέω , πολλάκις δέ εἰμί ὅτε καί τρίτος , καί τέταρτος , καί πέμπτος δέ , περιέρχομαι ὁ νόσος κατά τις κύκλος ἐκ ὁ αὐτός ἐπί ὁ αὐτός διά ὁ αὐτός τάξις . ὀνομάζω δέ ὁ τοιοῦτος κύκλος ἕκαστος ὁ ἰατρός περίοδος . ἔνιοι μέν οὖν αὐτός ἐν τέσσαρες καί εἴκοσι ὥρα περιγράφω , καί καλέω αὐτός ἀμφημερινός · ἔνιοι δέ ἐν ὀκτώ καί τεσσαράκοντα , τουτέστι ἐν δύο ἡμέρα καί νύξ , ὅς ὀνομάζω τριταῖος πυρετός περίοδος · ἕτερος δέ τις ἑβδομήκοντα καί δύο ὥρα περιγράφω χρόνος , ὅς ὁ μέν πυρετός αὐτός ὀνομάζω τεταρταῖος , ὁ κύκλος δέ ὅλος , ὅς ἐπανέρχομαι εἰς ὁ εἷς ἀρχή , τεταρταῖος περίοδος · οὕτως δέ καί τριταῖος περίοδος ἅμα τριταῖος πυρετός , καί ὁ ἀμφημερινός ἕκαστος ἡμέρα ἐπανακυκλέω ἅμα ὁ ἀμφημερινός πυρετός · ἀλλά ὁ γε περίοδος πᾶς ποτέ μέν εἰς ἀπυρεξία ἀφικνέομαι , καθά ἐν ὁ προλέγω πυρετός , ἀμφημερινός καί τριταῖος καί τεταρταῖος · ποτέ δέ εἰς παρακμή μόνος , ἤτοι πλησίον ἀπυρεξία ἥκω , ἤ καί πρόσω .