galenus.de-methodo-medendi-libri-xiv 12.4
Ἐφ’ ὧν δὲ διὰ χολὴν ξανθὴν ἀδικήσασαν τὸ στόμα τῆς γαστρὸς ἡ συγκοπὴ γένοιτο , ψυχρὸν τούτοις χρὴ προσφέρειν τὸ ποτόν . οἶνον μέντοι τῇ φύσει θερμὸν εἰς ἀνάδοσιν ὁρμῶντα τοῖς συγκοπτομένοις ἅπασι δοτέον · ἀναδοθῆναι γὰρ βουλόμεθα τὴν ληφθεῖσαν τροφὴν , οὐκ ἐν τῇ γαστρὶ μεῖναι . δῆλον δὲ ὅτι τοὺς οἴνους κιῤῥοὺς μὲν τῇ χροιᾷ , λεπτοὺς δὲ τῇ συστάσει , παλαιοὺς δὲ τὴν ἡλικίαν ἐκλεκτέον , εὐθὺς δ’ ἂν εἶεν εὐώδεις οἱ τοιοίδε . καὶ μέντοι καὶ αὐτῷ σοι πάρεστι καταπιόντι βραχὺ κραθέντων αὐτῶν αἰσθάνεσθαι θερμασίας εἰς ὅλον ἰούσης τὸ σῶμα . μὴ μέντοι πικροί γε ἔστωσαν ὑπὸ παλαιότητος οἱ οἶνοι καὶ μάλιστα ἐφ’ ὧν ὁ τοῦ κάμνοντος στόμαχος ὑπὸ τῆς ξανθῆς ἀδικεῖται χολῆς . οὔτε γὰρ ἔτι τὸ τῶν οἴνων εὔχυμον καὶ τρόφιμον ἔχουσιν οἱ τοιοῦτοι καὶ ἀηδεῖς ὄντες αὐτῷ τούτῳ τὸν στόμαχον ἀνιῶσιν . ἄριστοι τοίνυν εἰσὶν ὅσοι τῶν οἴνων αὐστηροὶ τὴν φύσιν ὄντες αἰσθητὴν μὲν οὐκέτι τὴν στύψιν ἔχουσι διὰ τὴν παλαιότητα , σαφῆ δ’ ἱκανῶς τὴν θερμασίαν . ἅπαντα γὰρ ὧν δεόμεθα ποιήσουσιν , ἐφ’ ὧν ὁ στόμαχός ἐστι πικρόχολος , ἡδέως τε λαμβανόμενοι καὶ πέψει καὶ ἀναδόσει συνεργοῦντες καὶ τὴν κακίαν τοῦ χυμοῦ πραΰνοντες καὶ θερμὴν τὴν ἕξιν ἐργαζόμενοι καὶ ῥωννύντες τὸν στόμαχον . ἄριστοι δ’ εἰσὶ τῶν τοιούτων οἴνων Σουῤῥεντῖνος , Σιγνῖνος , Σαβῖνος , Τιβουρτῖνος , Μάρσος , Ἰταλιῶται πάντες οὗτοι , στύφοντες μὲν , ἀλλ’ οὐχ ὁμοίως ἅπαντες . ὁ μὲν γὰρ Σουῤῥεντῖνος μετρίως τε στύφει καὶ θερμότερος τῶν ἄλλων καὶ ἡδίων ἐστίν . ἐφεξῆς δ’ ὁ Τιβουρτῖνος ὁ εὐγενής · ἔστι γάρ τις καὶ ἄλλος Τιβουρτῖνος ἄτονος ὁμοίως Σαβίνῳ , βραχείας μετέχων στύψεως . ὁ δὲ Σιγνῖνος αὐστηρότερος · καὶ τούτου πολὺ μᾶλλον ὁ Μάρσος . πάντες οὗτοι χρηστοὶ πικροχόλῳ στομάχῳ . καὶ διὰ τοῦτ’ αὐτοῖς χρηστέον , ὅταν γ’ ἤτοι ὑπὸ καυσωδῶν πυρετῶν ἀδικηθεὶς ἐπιφέρῃ συγκοπὴν , ἢ καὶ ἄλλως πολλῆς εἰς αὐτὸν ἤτοι ῥυείσης ἢ ἀναποθείσης χολῆς . οἷς μέντοι δι’ ὠμοὺς χυμοὺς ὁ κίνδυνος τῆς συγκοπῆς , ὁ Φαλερῖνος ἀμείνων τῶν εἰρημένων εἰς τοσοῦτον εἰς ὅσον εὐχυμότερός τέ ἐστι καὶ θερμότερος · ἀναδοθήσεται γὰρ αὐτῶν θᾶττον καὶ τῇ πέψει τῶν ὠμῶν χυμῶν συνεργήσει . τῶν δ’ εἰρημένων ἕκαστος ὁ μὲν μᾶλλον , ὁ δ’ ἧττον , ἅπαντες δ’ οὖν Φαλερῖνοι τονοῦσι μᾶλλον τὸν στόμαχον . ἐπεὶ δὲ καὶ αὐτῶν τῶν Φαλερίνων ὁ μέν τις ἱκανός ἐστι γλυκὺς , ὃν ὀνομάζουσι Φαυστῖνον , ὁ δ’ . ὡς μὲν πρὸς ἐκεῖνον αὐστηρὸς , ὡς δὲ πρὸς τὸν Σιγνῖνόν τε καὶ Μάρσον γλυκὺς , ἐκλεκτέον εἰς τὰ τοιαῦτα τὸν δεύτερον . εἰ δ’ ὁ κάμνων εἴθιστο χρῆσθαι περὶ τὸν τῆς ὑγείας χρόνον οἴνοις γλυκέσιν , οὐδὲν κωλύει τούτῳ δοῦναι τὸν γλυκύτερον Φαλερῖνον . ἐπὶ μέντοι τῆς Ἀσίας καὶ τῆς Ἑλλάδος , ὅσα τε τούτοις ἔθνη γειτνιᾷ , μὴ παρόντων τῶν εἰρημένων οἴνων , ἔσθ’ ὅτε κάλλιστος πρὸς ἀνάδοσιν τῶν ἐν ἐκείνοις τοῖς χωρίοις εὐπορουμένων οἴνων ὁ Ἀρουίσιός τε καὶ ὁ Λέσβιος · ὁ μὲν οὖν Λέσβιος εὔδηλός ἐστι κᾀκ τῆς προσηγορίας ἐν Λέσβῳ γινόμενος , ὁ δ’ Ἀρουίσιος ἐν χωρίοις τισὶ τῆς Χίου γεωργεῖται . τριῶν δὲ οὐσῶν ἐν Λέσβῳ πόλεων , ἧττον μὲν εὐώδης καὶ γλυκὺς ἐν Μιτυλήνῃ γεννᾶται , μᾶλλον δ’ εὐώδης καὶ γλυκὺς ἐν Ἐρεσσῷ , κᾄπειτα ἐν Μηθύμνῃ . λαμβάνειν δ’ ἀπαραχύτους , οὕτω δ’ ὀνομάζουσιν οἷς οὐ μέμικται θάλασσα , μεγίστην βλάβην ἡγουμένους ἐφ’ ὧν μέμικται γενήσεσθαι . οὐ μὴν οὐδὲ εἰώθασι τοῖς εὐγενέσιν οἴνοις , ὑπὲρ ὧν ὁ λόγος ἐστὶ , μιγνύναι τῆς θαλάσσης ἐν Λέσβῳ , καθάπερ οὐδ’ ἐν Χίῳ τῷ Ἀρουισίῳ . γεννᾶται δὲ καὶ κατὰ τὴν Ἑλλησποντιακὴν Μυσίαν οἶνος ὅμοιος τῷ Σουῤῥεντίνῳ , Μύσιος ὀνομαζόμενος κατ’ ἐξοχήν . οὗτοι πάντες οἱ οἶνοι κιῤῥοὶ καὶ θερμοὶ καὶ εὐώδεις εἰσὶ καὶ τῇ συστάσει μέσοι τῶν θ’ ὑδατωδῶν καὶ τῶν παχέων . ὑδατώδεις μὲν οὖν εἰσι τὴν σύστασιν ὅ τε Ἀδριανὸς καὶ Σαβῖνος καὶ Ἀλβανὸς καὶ Γαυριανὸς καὶ Θοῦσκος , ὅ τε Νεαπολίτης ὁ Ἀμιναῖος , ἐν τοῖς περὶ Νεάπολιν χωρίοις γενόμενος · ὥστε καὶ ὀνομάζουσιν οὕτως αὐτόν . ἐπὶ δὲ τῆς Ἀσίας ὅ τε Τιβηκῖνος καὶ ὁ Τιτακαζηνὸς καὶ τρίτος μετ’ αὐτοὺς ὁ Ἀρσυϊνός . ἔμπαλιν δὲ παχεῖς οἶνοι , καθάπερ τὸ σίραιον , ὃ παρ’ ἡμῖν ὀνομάζουσιν ἕψημα , ὁ Σκυβελλίτης καὶ ὁ Θηραῖος καὶ Ἀλβάτης · ἐπὶ δὲ τῆς Ἀσίας Αἰγεάτης τε καὶ Περπερῖνος . ἐφ’ ὧν οὖν διὰ πλῆθος ὠμῶν χυμῶν ἡ συγκοπὴ γίγνεται , τοὺς μὲν παχεῖς φευκτέον ὡς βλάπτοντας , τοὺς δὲ ὑδατώδεις ὡς ἀπράκτους · αἱρετέον δὲ τοὺς μέσους αὐτῶν κιῤῥοὺς , ὡς εἴρηται , καὶ θερμοὺς ὄντας . οὐδὲ γὰρ ἂν εὕροις οὐδένα τῶν λευκῶν οἴνων θερμὸν , ὅπου γε καὶ οἱ αὐστηροὶ καὶ μετρίως λευκοὶ παλαιούμενοι κιῤῥότεροί πως γίνονται . εἰ δ’ ἄλλως ἐθέλεις ὀνομάζειν τὸ κιῤῥὸν χρῶμα , δύναιο ἂν λέγειν πυῤῥὸν ἢ ὠχρόν . ὅσοι δ’ ἐν αὐτοῖς εἰσι θερμότατοι , ξανθοὶ πάντες εἰσίν · ὁποῖος καὶ ὁ Καίκουβος ἐπὶ τῆς Ἰταλίας . ὃς οὐχ ἕν τι γένος ἐστὶν οἴνου τοιούτου ἐξ ἀρχῆς , ὡς ἔνιοι νομίζουσιν , ἀλλ’ ὑπὸ παλαιότητος εἰς τοῦθ’ ἥκων , ὡς πυῤῥὰν ἔχειν χρόαν , ὅθεν περ καὶ τοὔνομα αὐτῷ · ἥκουσι δ’ οὐ πάντες εἰς τοῦτο φθάνοντες παχύνεσθαι , πρὶν ἐν τῷ διαυγεῖ τὸ ξανθὸν λαβεῖν χρῶμα . τῶν δ’ ἄλλων οἴνων τῶν αὐστηρῶν ὅσοι μετρίως λευκοὶ καὶ παχεῖς , οὐδεὶς ἐπιτήδειος εἰς ἀνάδοσιν · εἰ μέντοι παλαιωθεῖεν ἱκανῶς , χρήσαιτ’ ἄν τις αὐτοῖς ἑτέρων μὴ παρόντων · εὐστόμαχοι δ’ εἰσὶν οἱ τοιοῦτοι πάντες παλαιούμενοι . ὅπως δὲ καὶ τούτων ἔχοις τι παράδειγμα , τοῦ τ’ ἀπὸ τῆς Νικομηδίας ἀναμιμνήσκω σε πᾶσιν ἀνθρώποις γνωρίμου ﻿ καὶ τοῦ Σικελοῦ τοῦ Ἀμιναίου τοῦ ἐν τοῖς μεγάλοις κεραμείοις · ὁ γὰρ ἐν τοῖς μικροῖς λαγυνίοις ἐναντιώτατος τῷδε , κακοστόμαχος ἅμα καὶ κεφαλαλγὴς ὑπάρχων . πειρᾶσθαι μὲν οὖν ἀεὶ τὸν ἄριστον αἱρεῖσθαι · μὴ παρόντος δὲ τὸν ὁμοιότατον ἐκείνῳ κατὰ τὰ λελεγμένα γνωρίσματα . κάλλιστοι γοῦν εἰς ἀνάδοσιν ὅ τ’ Ἀρουίσιός ἐστι καὶ ὁ Λέσβιος · ἀλλ’ εἰ μὴ παρεῖεν , ἐν Ἀσίᾳ δὲ εἴημεν , ἤτοι τὸν Ἀφροδισιαῖον ληπτέον ἢ τὸν αὐστηρὸν Τμωλίτην ἤ τινα τῶν ὁμοίων αὐτοῖς , κιῤῥὸν τῇ χρόᾳ καὶ θερμαίνοντα σαφῶς , εἰ ποθείη παραχρῆμα . ἐπισκέπτεσθαι δὲ χρὴ πρὸ πάντων ὁποία τις ἡ τοῦ κάμνοντός ἐστι φύσις . εἰ μὲν γὰρ ἀσθενὴς τὴν κεφαλὴν εἴη καὶ ῥᾳδίως ὑπὸ τῶν θερμῶν οἴνων πληρούμενος , ἐπὶ τοὺς ἧττον θερμοὺς ἔρχεσθαι μᾶλλον χρή · εἰ δ’ ἰσχυρὸς τὴν κεφαλὴν ᾖ καὶ χαίρων οἴνοις τοῖς τοιούτοις ἢ εἰθισμένος ἀλύπως φέρειν , χρηστέον αὐτοῖς θαῤῥούντως . κεφαλαλγεῖς δέ εἰσιν ὅσον ἐφ’ ἑαυτοῖς οἶνοι πάντες οἱ εὐώδεις καὶ κιῤῥοί · διὰ τοῦτο καὶ ὁ Φαλερῖνος καὶ ὁ Τμωλίτης καὶ ὁ Λέσβιος ἀσθενεῖ κεφαλῇ βλαβεροί . ὁποία δὲ ἐν τοῖς Φαλερίνοις οἴνοις εἴρηται διαφορὰ , τοιαύτη κᾀν τοῖς Τμωλίταις · ὁ μὲν γὰρ ἕτερος ἱκανῶς γλυκὺς , ὁ δὲ ἕτερος αὐστηρὸς , ὡς ἐκείνῳ περιβάλλειν · θερμοὶ δ’ ἱκανῶς ἀμφότεροι καὶ διὰ τοῦτο κεφαλαλγεῖς . οἱ δὲ αὐστηροὶ τήν τε γαστέρα ῥωννύσι καὶ ἄλυποι τῇ κεφαλῇ πάντων οἴνων μάλιστ’ εἰσίν · εἰς ἀνάδοσιν δὲ οὐχ ὁρμῶσιν · ὥστε σοι φευκτέον αὐτοὺς ἐπὶ τῶν συγκοπτομένων οὐδὲν ἧττον ὕδατος . ἐπιτήδειος δὲ εἰς ἀνάδοσιν καὶ ὁ Ἱπποδαμάντειος παλαιωθεὶς ἐκ τῆς ἰδέας ἂν τοῦ τε Φαλερίνου γλυκέος καὶ τοῦ Τμωλίτου · πρόσεστι δὲ αὐτῷ στύψις σαφὴς , ἥπερ ἐκείνων οὐδετέρῳ , καὶ διὰ τοῦτό ἐστιν εὐστομαχώτερος . ἀποροῦντι δέ σοι τῶν οἰκείων οἴνων ἐν ἑκατέρᾳ τῇ συγκοπῇ , λέγω δὲ τῇ τε διὰ πλῆθος ὠμῶν καὶ τῇ διὰ χολὴν , ἀναγκαζομένῳ τε πάντως οἴνῳ χρήσασθαι , φευκτέοι μὲν , ὡς εἴρηται , πάντες οἱ αὐστηροὶ καὶ νέοι · φευκτέοι δὲ καὶ οἱ παχεῖς · αἱρετέοι δὲ οἱ ὑδατώδεις καὶ μᾶλλον εἰ παλαιοὶ τύχοιεν ὄντες · οὐ θερμαίνουσι μὲν γὰρ ἱκανῶς οἱ τοιοῦτοι , ῥᾳδίως δὲ ἀναδίδονται . ὥστε τοῦ τάχους τῆς ἀναδόσεως , κοινοῦ τοῖς τοιούτοις οἴνοις πρὸς τοὺς κιῤῥοὺς ὄντος , ἡ διαφορὰ γένηται ἂν ἐν τοῖσδε · πέψει μὲν τῇ κατὰ τὴν γαστέρα καὶ φλέβας οἱ κιῤῥοὶ συναίρονται μᾶλλον , ὅτι καὶ μᾶλλον θερμαίνουσιν , ἐπικεραστικοὶ δ’ εἰσὶ καὶ θρεπτικοί · καὶ διὰ τοῦτο καὶ ταῖς εὐχυμίαις συντελοῦσιν . ὧν οὐδὲν ὑπάρχει τοῖς ὑδατώδεσιν , ἥκιστα γὰρ ἐκ τῆς τούτων οὐσίας ὁμοιοῦταί τι τῷ αἵματι . πληττόντων δὲ τῶν κιῤῥῶν τὴν κεφαλὴν , ἀλυπότατοι πεφύκασιν οἱ ὑδατώδεις · οὐρητικοὶ δέ εἰσιν ἁπάντων οἴνων μάλιστα . δεύτεροι δ’ ἐπ’ αὐτοῖς , ὅσοι λεπτότατοι τῶν κιῤῥῶν · οὓς μάλιστ’ ἄν τις εἰς συγκοπὰς αἱροῖτο . βραδυπορώτεροι δὲ τούτων οἱ κιῤῥοὶ καὶ παχεῖς · ἀλλ’ ὅμως τῶν αὐστηρῶν ἁπάντων ποριμώτεροι . τρέφουσι δὲ μᾶλλον τῶν λεπτῶν , κακοχυμίαν τε τάχιστα πάντων τῶν οἴνων ἐπανορθοῦνται , χρηστὸν αἷμα γεννῶντες . ἐπ’ ἀρχὴν οὖν αὖθις ἐπαναγάγωμεν τὸν λόγον .
Lemmas: ἐπί ὅς δέ διά χολή ξανθός ἀδικέω ὁ στόμα ὁ γαστήρ ὁ συγκοπή γίγνομαι , ψυχρός οὗτος χρή προσφέρω ὁ ποτός . οἶνος μέντοι ὁ φύσις θερμός εἰς ἀνάδοσις ὁρμάω ὁ συγκόπτω ἅπας δίδωμι · ἀναδίδωμι γάρ βούλομαι ὁ λαμβάνω τροφή , οὐ ἐν ὁ γαστήρ μένω . δῆλος δέ ὅτι ὁ οἶνος κιρρός μέν ὁ χροιά , λεπτός δέ ὁ σύστασις , παλαιός δέ ὁ ἡλικία ἐκλεκτέος , εὐθύς δέ ἄν εἰμί εὐώδης ὁ τοιόσδε . καί μέντοι καί αὐτός σύ πάρειμι καταπίνω βραχύς κεράννυμι αὐτός αἰσθάνομαι θερμασία εἰς ὅλος ἔρχομαι ὁ σῶμα . μή μέντοι πικρός γε εἰμί ὑπό παλαιότης ὁ οἶνος καί μάλα ἐπί ὅς ὁ ὁ κάμνω στόμαχος ὑπό ὁ ξανθός ἀδικέω χολή . οὔτε γάρ ἔτι ὁ ὁ οἶνος εὔχυμος καί τρόφιμος ἔχω ὁ τοιοῦτος καί ἀηδής εἰμί αὐτός οὗτος ὁ στόμαχος ἀνιάω . ἀγαθός τοίνυν εἰμί ὅσος ὁ οἶνος αὐστηρός ὁ φύσις εἰμί αἰσθητός μέν οὐκέτι ὁ στῦψις ἔχω διά ὁ παλαιότης , σαφής δέ ἱκανός ὁ θερμασία . ἅπας γάρ ὅς δέω ποιέω , ἐπί ὅς ὁ στόμαχος εἰμί πικρόχολος , ἡδύς τε λαμβάνω καί πέψις καί ἀνάδοσις συνεργέω καί ὁ κακία ὁ χυμός πραύνω καί θερμός ὁ ἕξις ἐργάζομαι καί ῥώννυμι ὁ στόμαχος . ἀγαθός δέ εἰμί ὁ τοιοῦτος οἶνος Σουρρεντῖνος , Σιγνῖνος , Σαβῖνος , Τιβουρτῖνος , Μάρσος , Ἰταλιώτης πᾶς οὗτος , στύφω μέν , ἀλλά οὐ ὅμοιος ἅπας . ὁ μέν γάρ Σουρρεντῖνος μέτριος τε στύφω καί θερμός ὁ ἄλλος καί ἡδύς εἰμί . ἐφεξῆς δέ ὁ Τιβουρτῖνος ὁ εὐγενής · εἰμί γάρ τις καί ἄλλος Τιβουρτῖνος ἄτονος ὅμοιος Σαβῖνος , βραχύς μετέχω στῦψις . ὁ δέ Σιγνῖνος αὐστηρός · καί οὗτος πολύς μάλα ὁ Μάρσος . πᾶς οὗτος χρηστός πικρόχολος στόμαχος . καί διά οὗτος αὐτός χράω , ὅταν γε ἤτοι ὑπό καυσώδης πυρετός ἀδικέω ἐπιφέρω συγκοπή , ἤ καί ἄλλος πολύς εἰς αὐτός ἤτοι ῥέω ἤ ἀναπίνω χολή . ὅς μέντοι διά ὠμός χυμός ὁ κίνδυνος ὁ συγκοπή , ὁ Φαλερῖνος ἀγαθός ὁ λέγω εἰς τοσοῦτος εἰς ὅσος εὔχυμος τε εἰμί καί θερμός · ἀναδίδωμι γάρ αὐτός ταχύς καί ὁ πέψις ὁ ὠμός χυμός συνεργέω . ὁ δέ λέγω ἕκαστος ὁ μέν μάλα , ὁ δέ ἥσσων , ἅπας δέ οὖν Φαλερῖνος τονόω μάλα ὁ στόμαχος . ἐπεί δέ καί αὐτός ὁ Φαλερῖνος ὁ μέν τις ἱκανός εἰμί γλυκύς , ὅς ὀνομάζω Φαυστῖνος , ὁ δέ . ὡς μέν πρός ἐκεῖνος αὐστηρός , ὡς δέ πρός ὁ Σιγνῖνος τε καί Μάρσος γλυκύς , ἐκλεκτέος εἰς ὁ τοιοῦτος ὁ δεύτερος . εἰ δέ ὁ κάμνω ἐθίζω χράω περί ὁ ὁ ὑγεία χρόνος οἶνος γλυκύς , οὐδείς κωλύω οὗτος δίδωμι ὁ γλυκύς Φαλερῖνος . ἐπί μέντοι ὁ Ἀσία καί ὁ Ἑλλάς , ὅσος τε οὗτος ἔθνος γειτνιάω , μή πάρειμι ὁ λέγω οἶνος , εἰμί ὅτε καλός πρός ἀνάδοσις ὁ ἐν ἐκεῖνος ὁ χωρίον εὐπορέω οἶνος ὁ Ἀρουίσιος τε καί ὁ Λέσβιος · ὁ μέν οὖν Λέσβιος εὔδηλος εἰμί ᾀ ὁ προσηγορία ἐν Λέσβος γίγνομαι , ὁ δέ Ἀρουίσιος ἐν χωρίον τις ὁ Χίος γεωργέω . τρεῖς δέ εἰμί ἐν Λέσβος πόλις , ἥσσων μέν εὐώδης καί γλυκύς ἐν Μιτυλήνη γεννάω , μάλα δέ εὐώδης καί γλυκύς ἐν Ἐρεσσός , ᾄπειτη ἐν Μηθύμνη . λαμβάνω δέ ἀπαράχυτος , οὕτως δέ ὀνομάζω ὅς οὐ μείγνυμι θάλασσα , μέγας βλάβη ἡγέομαι ἐπί ὅς μείγνυμι γίγνομαι . οὐ μήν οὐδέ εἴωθα ὁ εὐγενής οἶνος , ὑπέρ ὅς ὁ λόγος εἰμί , μείγνυμι ὁ θάλασσα ἐν Λέσβος , καθά οὐδέ ἐν Χίος ὁ Ἀρουίσιος . γεννάω δέ καί κατά ὁ Ἑλλησποντιακός Μυσία οἶνος ὅμοιος ὁ Σουρρεντῖνος , Μύσιος ὀνομάζω κατά ἐξοχή . οὗτος πᾶς ὁ οἶνος κιρρός καί θερμός καί εὐώδης εἰμί καί ὁ σύστασις μέσος ὁ τε ὑδατώδης καί ὁ παχύς . ὑδατώδης μέν οὖν εἰμί ὁ σύστασις ὁ τε Ἀδριανός καί Σαβῖνος καί Ἀλβανός καί Γαυριανός καί Θοῦσκος , ὁ τε Νεαπολίτης ὁ Ἀμιναῖος , ἐν ὁ περί Νεάπολις χωρίον γίγνομαι · ὥστε καί ὀνομάζω οὕτως αὐτός . ἐπί δέ ὁ Ἀσία ὁ τε Τιβηκῖνος καί ὁ Τιτακαζηνός καί τρίτος μετά αὐτός ὁ Ἀρσυινός . ἔμπαλιν δέ παχύς οἶνος , καθά ὁ σίραιον , ὅς παρά ἐγώ ὀνομάζω ἕψημα , ὁ Σκυβελλίτης καί ὁ Θηραῖος καί Ἀλβάτης · ἐπί δέ ὁ Ἀσία Αἰγεάτης τε καί Περπερῖνος . ἐπί ὅς οὖν διά πλῆθος ὠμός χυμός ὁ συγκοπή γίγνομαι , ὁ μέν παχύς φεύγω ὡς βλάπτω , ὁ δέ ὑδατώδης ὡς ἄπρακτος · αἱρέω δέ ὁ μέσος αὐτός κιρρός , ὡς λέγω , καί θερμός εἰμί . οὐδέ γάρ ἄν εὑρίσκω οὐδείς ὁ λευκός οἶνος θερμός , ὅπου γε καί ὁ αὐστηρός καί μέτριος λευκός παλαιόω κιρρός πως γίγνομαι . εἰ δέ ἄλλος ἐθέλω ὀνομάζω ὁ κιρρός χρῶμα , δύναμαι ἄν λέγω πυρρός ἤ ὠχρός . ὅσος δέ ἐν αὐτός εἰμί θερμός , ξανθός πᾶς εἰμί · ὁποῖος καί ὁ Καίκουβος ἐπί ὁ Ἰταλία . ὅς οὐ εἷς τις γένος εἰμί οἶνος τοιοῦτος ἐκ ἀρχή , ὡς ἔνιοι νομίζω , ἀλλά ὑπό παλαιότης εἰς οὗτος ἥκω , ὡς πυρρός ἔχω χροιά , ὅθεν περ καί ὄνομα αὐτός · ἥκω δέ οὐ πᾶς εἰς οὗτος φθάνω παχύνω , πρίν ἐν ὁ διαυγής ὁ ξανθός λαμβάνω χρῶμα . ὁ δέ ἄλλος οἶνος ὁ αὐστηρός ὅσος μέτριος λευκός καί παχύς , οὐδείς ἐπιτήδειος εἰς ἀνάδοσις · εἰ μέντοι παλαιόω ἱκανός , χράω ἄν τις αὐτός ἕτερος μή πάρειμι · εὐστόμαχος δέ εἰμί ὁ τοιοῦτος πᾶς παλαιόω . ὅπως δέ καί οὗτος ἔχω τις παράδειγμα , ὁ τε ἀπό ὁ Νικομηδία ἀναμιμνῄσκω σύ πᾶς ἄνθρωπος γνώριμος ﻿ καί ὁ Σικελός ὁ Ἀμιναῖος ὁ ἐν ὁ μέγας κεραμεῖον · ὁ γάρ ἐν ὁ μικρός λαγύνιον ἐναντίος ὅδε , κακοστόμαχος ἅμα καί κεφαλαλγής ὑπάρχω . πειράω μέν οὖν ἀεί ὁ ἀγαθός αἱρέω · μή πάρειμι δέ ὁ ὅμοιος ἐκεῖνος κατά ὁ λέγω γνώρισμα . καλός γοῦν εἰς ἀνάδοσις ὁ τε Ἀρουίσιος εἰμί καί ὁ Λέσβιος · ἀλλά εἰ μή πάρειμι , ἐν Ἀσία δέ εἰμί , ἤτοι ὁ Ἀφροδίσιος λαμβάνω ἤ ὁ αὐστηρός Τμωλίτης ἤ τις ὁ ὅμοιος αὐτός , κιρρός ὁ χροιά καί θερμαίνω σαφής , εἰ πίνω παραχρῆμα . ἐπισκοπέω δέ χρή πρό πᾶς ὁποῖος τις ὁ ὁ κάμνω εἰμί φύσις . εἰ μέν γάρ ἀσθενής ὁ κεφαλή εἰμί καί ῥᾴδιος ὑπό ὁ θερμός οἶνος πληρόω , ἐπί ὁ ἥσσων θερμός ἔρχομαι μάλα χρή · εἰ δέ ἰσχυρός ὁ κεφαλή εἰμί καί χαίρω οἶνος ὁ τοιοῦτος ἤ ἐθίζω ἄλυπος φέρω , χράω αὐτός θαρσούντως . κεφαλαλγής δέ εἰμί ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ οἶνος πᾶς ὁ εὐώδης καί κιρρός · διά οὗτος καί ὁ Φαλερῖνος καί ὁ Τμωλίτης καί ὁ Λέσβιος ἀσθενής κεφαλή βλαβερός . ὁποῖος δέ ἐν ὁ Φαλερῖνος οἶνος λέγω διαφορά , τοιοῦτος εἰͅν ὁ Τμωλίτης · ὁ μέν γάρ ἕτερος ἱκανός γλυκύς , ὁ δέ ἕτερος αὐστηρός , ὡς ἐκεῖνος περιβάλλω · θερμός δέ ἱκανός ἀμφότερος καί διά οὗτος κεφαλαλγής . ὁ δέ αὐστηρός ὁ τε γαστήρ ῥώννυμι καί ἄλυπος ὁ κεφαλή πᾶς οἶνος μάλα εἰμί · εἰς ἀνάδοσις δέ οὐ ὁρμάω · ὥστε σύ φεύγω αὐτός ἐπί ὁ συγκόπτω οὐδείς ἥσσων ὕδωρ . ἐπιτήδειος δέ εἰς ἀνάδοσις καί ὁ Ἱπποδαμάντειος παλαιόω ἐκ ὁ ἰδέα ἄν ὁ τε Φαλερῖνος γλυκύς καί ὁ Τμωλίτης · πρόσειμι δέ αὐτός στῦψις σαφής , ὅς ἐκεῖνος οὐδέτερος , καί διά οὗτος εἰμί εὐστόμαχος . ἀφοράω δέ σύ ὁ οἰκεῖος οἶνος ἐν ἑκάτερος ὁ συγκοπή , λέγω δέ ὁ τε διά πλῆθος ὠμός καί ὁ διά χολή , ἀναγκάζω τε πάντως οἶνος χράω , φευκτέος μέν , ὡς λέγω , πᾶς ὁ αὐστηρός καί νέος · φευκτέος δέ καί ὁ παχύς · αἱρετέος δέ ὁ ὑδατώδης καί μάλα εἰ παλαιός τυγχάνω εἰμί · οὐ θερμαίνω μέν γάρ ἱκανός ὁ τοιοῦτος , ῥᾴδιος δέ ἀναδίδωμι . ὥστε ὁ τάχος ὁ ἀνάδοσις , κοινός ὁ τοιοῦτος οἶνος πρός ὁ κιρρός εἰμί , ὁ διαφορά γίγνομαι ἄν ἐν ὅδε · πέψις μέν ὁ κατά ὁ γαστήρ καί φλέψ ὁ κιρρός συναίρω μάλα , ὅτι καί μάλα θερμαίνω , ἐπικεραστικός δέ εἰμί καί θρεπτικός · καί διά οὗτος καί ὁ εὐχυμία συντελέω . ὅς οὐδείς ὑπάρχω ὁ ὑδατώδης , ἦκα γάρ ἐκ ὁ οὗτος οὐσία ὁμοιόω τις ὁ αἷμα . πλήσσω δέ ὁ κιρρός ὁ κεφαλή , ἄλυπος φύω ὁ ὑδατώδης · οὐρητικός δέ εἰμί ἅπας οἶνος μάλα . δεύτερος δέ ἐπί αὐτός , ὅσος λεπτός ὁ κιρρός · ὅς μάλα ἄν τις εἰς συγκοπή αἱρέω . βραδυπόρος δέ οὗτος ὁ κιρρός καί παχύς · ἀλλά ὅμως ὁ αὐστηρός ἅπας πόριμος . τρέφω δέ μάλα ὁ λεπτός , κακοχυμία τε ταχύς πᾶς ὁ οἶνος ἐπανορθόω , χρηστός αἷμα γεννάω . ἐπί ἀρχή οὖν αὖθις ἐπανάγω ὁ λόγος .