galenus.de-methodo-medendi-libri-xiv 13.15
Ἀρά σοι δοκεῖ σμικρὰ διαφορὰ προσέρχεσθαι τῇ κοινῇ τῶν φλεγμονῶν θεραπείᾳ παρὰ τῶν μορίων ; ἐμοὶ μὲν γὰρ μεγίστη φαίνεται , κᾂν εἰ τὴν Θεσσάλειον ἀναισθησίαν ζηλοῦντες οἴονται τὴν κοινὴν ἔνδειξιν ἀρκεῖν μόνην . ἀναμνῆσαι δέ σε βούλομαι καὶ τῆς καλῆς αὐτῶν θεραπείας , ἣν ἐπὶ Θεαγένους ἐποιήσαντο τοῦ Κυνικοῦ φιλοσόφου · ταύτην γὰρ ἔγνωσαν οὐκ ὀλίγοι διὰ δόξαν τἀνθρώπου , δημοσίᾳ διαλεγομένου κατὰ τὸ τοῦ Τραϊανοῦ γυμνάσιον ἑκάστης ἡμέρας . ὁ μὲν οὖν θεραπεύων αὐτὸν ἦν εἷς τῶν Σωρανοῦ μαθητῶν , Ἄτταλος τοὔνομα . κατέπλαττε δὲ ἑκάστης ἡμέρας τὸ ἧπαρ ἀρτομέλιτι , μὴ γινώσκων ὅτι στύφεσθαι μετρίως δεῖται τὸ σπλάγχνον τοῦτο , διότι τῆς θρεπτικῆς δυνάμεως ἀρχὴ τοῖς ζώοις ἐστὶ καὶ τὸ φλεβῶδες γένος ἀπ’ αὐτοῦ πέφυκεν . οὕτως οὖν ἐθεράπευσε τὸ σπλάγχνον , ὡς τοὺς βουβῶνας ἀμίκτῳ καὶ μόνῃ τῇ διὰ τῶν χαλώντων ἀγωγῇ , καταπλάττων μὲν ἀρτομέλιτι , προκαταιονῶν δὲ ἐλαίῳ θερμῷ καὶ τρέφων ἐκ χόνδρου ῥοφήματι . ταῦτα γὰρ ἀρκεῖ τὰ τρία σχεδὸν ἅπασι τοῖς νῦν ἀμεθόδοις Θεσσαλείοις εἰς τὴν τῶν ὀξέων ἴασιν . ἔδοξε δέ μοι κατὰ μόνας εἰπεῖν τῷ Ἀττάλῳ , προσμιγνύναι τι τῶν στυφόντων καὶ μὴ ψιλῇ χρῆσθαι τῇ διὰ τῶν χαλαστικῶν ἀγωγῇ . περὶ μὲν οὖν τῆς τοῦ σπλάγχνου φύσεως οὐκ ἔμελλον ἐρεῖν αὐτῷ · τοῦτο γὰρ ἦν ὄντως ὄνῳ μῦθον λέγειν · ὃ δ’ ᾤμην εἰπὼν πείσειν αὐτὸν , ᾧ καὶ πάντας ἀνθρώπους ὁρῶ τάχιστα πειθομένους , τοῦτο διῆλθον μόνον · ὡς ἡ μακρὰ πεῖρα ἐδίδαξε τοὺς ἰατροὺς θεραπεύειν ἧπαρ ὕλῃ φαρμάκων μικτῇ · γεγραμμένην δ’ αὐτὴν εὑρήσεις ἐν τοῖς θεραπευτικοῖς γράμμασι τῶν ἰατρῶν . ἐὰν οὖν σοι δοκῇ , μῖξον , ἔφην , ἀψινθίου τι τῆς κόμης μὲν ἀκριβῶς κεκομμένης τῷ καταπλάσματι , τῆς πόας δ’ ὅλης τῷ ἐλαίῳ , καθάπερ ὁρᾷς ἄλλους ἐναφέψοντας αὐτῷ μετρίως . τῷ καταπλάσματι δὲ μυροβαλάνου πίεσμα καὶ ἴριν καὶ σχίνου τὸ ἄνθος ἢ τῆς ναρδίτιδος βοτάνης τὴν ῥίζαν ἢ κυπέρου μῖξον · οὐ χεῖρον δὲ καὶ δι’ οἴνου ποτ’ αὐτὰ κατασκευάσαι καὶ μῖξαι ποτὲ τῆς ἰλύος αὐτοῦ , καί τι τῶν στυφόντων ἐναφεψῆσαι μήλων , ὁποῖα τὰ κυδώνιά τε καὶ στρούθια καλούμενα καὶ ταῦτα δὴ τὰ πλεονάζοντα κατὰ τὴν Ῥωμαίων πόλιν , ἃ προσαγορεύουσι κεστιανά . τὸ δ’ ἔλαιον , ὁρῶ γάρ σε καὶ τοῦτο μιγνύντα , μὴ τὸ τυχὸν ἔστω , ἀλλ’ ἤτοι τὸ ἀπὸ τῆς Ἱσπανίας ἢ τὸ Ἱστρικὸν , ἢ τὸ ὀμφάκινον , ἢ σχίνινον , ἢ μύρτινον , ἢ μήλινον , ἢ νάρδινον μύρον . πολλὴν δὲ καὶ ἄλλην ἔφην ὕλην ἄφθονον εἶναι τῶν ἐναφεψεῖσθαι δυναμένων . καὶ γὰρ σχίνου τοὺς ἁπαλοὺς κλῶνας καὶ μυρσίνης καὶ βάτου καὶ ἀμπέλου καὶ μᾶλλον τῆς ἀγρίας , ἀφ’ ἧς καὶ τὴν οἰνάνθην καλουμένην λαμβάνομεν . οὐ χεῖρον δ’ ἂν εἴη καὶ τὸ Ἀττικὸν ὕσσωπον τῷ τε καταπλάσματι καὶ ταῖς κηρωταῖς μιγνύναι · καὶ γὰρ καὶ κηρωτάς τινας ἐξ ὕλης τοιαύτης αὐτῷ αὐτῷ συνεβούλευον ἐπιτιθέναι μετὰ τὸ κατάπλασμα . καὶ συνάπτειν γ’ ἐπειρώμην ἐφεξῆς αὐτῷ τὴν ὅλην ἀγωγὴν , ἵνα καὶ τὰ καλούμενα πρὸς τῶν ἰατρῶν ἐπιθέματα διὰ μικτῆς ὕλης σκευάζῃ . βέλτιον γὰρ , ἔφην , ἐστὶν ἀρθέντος τοῦ καταπλάσματος ἐπικεῖσθαί τι τῷ σπλάγχνῳ . καὶ ὁ Ἄτταλος ὑποτεμνόμενός μου τὸν λόγον , εἰ μὴ σφόδρα σ’ ἐτίμων , ἔφη , τούτων οὐδενὸς ἂν ἠνεσχόμην · ἐν οἷς γὰρ ἐναυάγησαν οἱ πρόσθεν ἰατροὶ , πρὶν τὴν ὄντως ἰατρικὴν ὑπὸ τῶν ἡμετέρων εὑρεθῆναι , ταῦτά μοι συμβουλεύεις ὥσπερ οὐκ εἰδότι . τρεῖς οὖν ἡμέρας ἢ τέσσαρας , ἔφη , συγχώρησόν μοι προνοήσασθαι τοῦ Θεαγένους ὡς ἐγὼ βούλομαι , καὶ θεάσῃ τελείως αὐτὸν ὑγιαίνοντα . τί οὖν , ἔφην , ἐὰν ἐξαίφνης ἱδρώτων ὀλίγων καὶ τούτων γλίσχρων ἐπιφανέντων ἀποθάνῃ , μνημονεύσεις ὧν ὑπέσχου καὶ μεταθῇ τοῦ λοιποῦ ; καταγελῶν ἐπὶ τούτοις ὁ Ἄτταλος ἐχωρίσθη , μηκέτ’ ἀποκρινόμενος μηδὲν , ὥστ’ οὐδὲ περὶ τοῦ χόνδρου τι συμβουλεῦσαί μοι συνεχώρησεν , οὐδ’ ὅτι δεήσει τῶν οὐρητικῶν φαρμάκων μιγνύναι τῷ ὕδατι μικρὸν ὕστερον , ἐπειδὴ τὰ κυρτὰ τοῦ ἥπατος ἐπεπόνθει . καθάπερ γὰρ τὰ σιμὰ διὰ τῆς γαστρὸς ἐκκενωτέον ἐστὶν , ὡς ὀλίγον ἔμπροσθεν εἶπον , οὕτω τὰ κυρτὰ διὰ τῶν μετρίως οὐρητικῶν φαρμάκων , οἷόν ἐστι τὸ σέλινον . ἐν δὲ τῷ χρόνῳ προϊόντι πεττομένης ἤδη τῆς φλεγμονῆς καὶ τοῖς ἰσχυροτέροις ἐγχωρεῖ χρήσασθαι , τῷ ἀσάρῳ καὶ τῇ Κελτικῇ νάρδῳ καὶ τῷ καλουμένῳ φοῦ καὶ πετροσελίνῳ καὶ σμυρνίῳ καὶ μήῳ · καθάπερ γε καὶ διὰ τῆς γαστρὸς κενοῦν , εἰ τὰ σιμὰ πεπόνθασι , κνίκον μιγνύντα τοῖς ἐδέσμασι καὶ ἀκαλήφην καὶ λινοζῶστιν , ἐπίθυμόν τε καὶ πολυπόδιον καὶ πάνθ’ ὅσα μετρίως ὑπάγει . ἔτι δὲ μᾶλλον ἐν ταῖς παρακμαῖς αὐτοῖς τε τούτοις χρῆσθαι θαρσαλεώτερον ἢ πρόσθεν , ὅσα τε τούτων ἐστὶ σφοδρότερα , τὰ μὲν ἐναφέψοντας τῇ πτισάνῃ , τὰ δὲ κόψαντας , ὡς χνοώδη γενέσθαι · διδόναι δὲ καὶ ταῦτα διὰ πτισάνης ἢ μεθ’ ὕδατος . ἐγὼ γοῦν καὶ πολυποδίου τι ποτὲ συνέψησα τῇ πτισάνῃ καὶ μέλανος ἐλλεβόρου φλοιόν . καὶ διὰ τῶν κλυσμάτων δὲ κενοῦν αὐτοὺς προσῆκεν , ἐν ἀρχῇ μὲν ἀρκουμένους ἁλσὶν ἢ νίτρῳ ἢ ἀφρονίτρῳ μεμιγμένοις ﻿ τῷ μελικράτῳ · κατὰ δὲ τὰς παρακμὰς καὶ μάλιστα ἐὰν σκιῤῥῶδές τι καταλείπηται τῆς φλεγμονῆς , ἰσχυρότερα μιγνύντας φάρμακα · τὸ γοῦν ὕσσωπον ἐναφεψόμενον τῷ ὕδατι τηνικαῦτα καὶ τὴν ὀρίγανον καὶ τὴν κολοκυνθίδα καὶ τὸ λεπτὸν κενταύριον . ἐπιτηδειότατα γάρ ἐστι σκιῤῥωθῆναι τὰ δύο σπλάγχνα , τό θ’ ἧπαρ καὶ ὁ σπλὴν , ἐὰν ἀμελήσῃ τις αὐτῶν ἢ τοῖς γλίσχροις ἐδέσμασι χρήσηται , καθάπερ καὶ ὁ Ἄτταλος ἐπὶ τοῦ Θεαγένους ἑκάστης ἡμέρας χόνδρον προσφέρων καὶ μηδὲν διδοὺς τῶν ἐκφραττόντων τε καὶ ῥυπτόντων . ἀλλὰ τό γε συμβὰν τῷ Θεαγένει , μᾶλλον δὲ τῷ Ἀττάλῳ , καιρὸς εἰπεῖν . ὡς γὰρ ὑπέσχετό μοι , μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐπιδείξειν τὸν ἄνδρα τῆς φλεγμονῆς τοῦ ἥπατος ἀπηλλαγμένον , ὁ μὲν ἔτι δὴ καὶ μᾶλλον ἐπὶ πλεῖστόν τε κατήντλει τὸ σπλάγχνον ἐλαίῳ θερμῷ · κατέπλαττέ τε συνεχέστερον ἐκ τῆς ἐπιμελείας ἐλπίζων αὑτῷ προχωρήσειν τὰ τῆς θεραπείας ἄμεινον , ἀπεκρίνατό τε πυνθανομένοις γαυριῶν ὑπὲρ τοῦ · Θεαγένους τὰ βελτίω . ἀλλὰ συνέβη γε καθ’ ὃν ἐγὼ τρόπον , ἐξαίφνης ἀποθανεῖν αὐτόν . καὶ τὸ πάντων γελοιότατον , ὁ μὲν Ἄτταλος ἦγέ τινας τῶν ἠρωτηκότων φίλων ὅπως διάγοι , δεῖξαι βουλόμενος αὐτὸν οὕτως ἔχοντα καλῶς ὡς λούεσθαι μέλλειν , ἀγαλλόμενός τε μετὰ πολλῶν εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον ἐν ᾧ κατέκειτο · τὸν Θεαγένη δὲ τεθνεῶτα λούειν ἐνεχείρουν ἔνιοι τῶν φίλων , ταῦτα δὴ τὰ νενομισμένα , Κυνικοί τέ τινες ὄντες καὶ ἄλλως φιλόσοφοι . διὸ καὶ μέχρι τοῦ νεκροῦ παραγενέσθαι συνέβη τῷ Ἀττάλῳ μετὰ τοῦ χοροῦ τῶν θεατῶν , ἅτε μηδενὸς ἔνδον οἰμώζοντος . οὔτε γὰρ οἰκέτης οὔτε παιδίον οὔτε γυνὴ τῷ Θεαγένει ἦν , ἀλλ’ οἱ φιλοσοφοῦντες μόνοι παρῆσαν αὐτῷ φίλοι , τὰ μὲν ἐπὶ τοῖς τεθνεῶσι νομιζόμενα πράττοντες , οὐ μὴν οἰμώζειν γε μέλλοντες . οὕτω μὲν ὁ Θεσσάλειος ὄνος εὐδοκίμησεν , ἐπὶ πολλῶν θεατῶν ἐπιδείξας ἀπηλλαγμένον τῆς φλεγμονῆς ἐντὸς τῶν τεττάρων ἡμερῶν , ὡς ὑπέσχετο , τὸν ἄνθρωπον . οἱ δ’ ἄλλοι μεθοδικοὶ μυρίους ἀποκτείνοντες ὁσημέραι τὴν ἀγωγὴν τῆς θεραπείας οὐδέπω καὶ νῦν ὑπαλλάξαι τολμῶσιν , οὐδὲ πειραθῆναί ποτε κᾂν ἅπαξ τῆς τοῖς ἄλλοις ἰατροῖς , οἷς ὄντως ἐσπουδάσθη τὰ τῆς τέχνης ἔργα , γεγραμμένης · οὕτω δευσοποιόν τι πρᾶγμά ἐστιν ἀμαθία σφοδρὰ , καὶ μᾶλλον ὅταν ἀλαζονίᾳ μιχθῇ . τοιοῦτοι μὲν οὖν ἐν ἅπασιν οἱ Θεσσάλειοι .
Lemmas: ἀρά σύ δοκέω μικρός διαφορά προσέρχομαι ὁ κοινός ὁ φλεγμονή θεραπεία παρά ὁ μόριον ; ἐγώ μέν γάρ μέγας φαίνω , ἔͅν εἰ ὁ Θεσσάλειος ἀναισθησία ζηλόω οἴομαι ὁ κοινός ἔνδειξις ἀρκέω μόνος . ἀναμιμνῄσκω δέ σύ βούλομαι καί ὁ καλός αὐτός θεραπεία , ὅς ἐπί Θεαγένης ποιέω ὁ Κυνικός φιλόσοφος · οὗτος γάρ γιγνώσκω οὐ ὀλίγος διά δόξα ἄνθρωπος , δημοσίᾳ διαλέγω κατά ὁ ὁ Τραϊανός γυμνάσιον ἕκαστος ἡμέρα . ὁ μέν οὖν θεραπεύω αὐτός εἰμί εἷς ὁ Σωρανός μαθητής , Ἄτταλος ὄνομα . καταπλήσσω δέ ἕκαστος ἡμέρα ὁ ἧπαρ ἀρτόμελι , μή γιγνώσκω ὅτι στύφω μέτριος δέω ὁ σπλάγχνον οὗτος , διότι ὁ θρεπτικός δύναμις ἀρχή ὁ ζῷον εἰμί καί ὁ φλεβώδης γένος ἀπό αὐτός φύω . οὕτως οὖν θεραπεύω ὁ σπλάγχνον , ὡς ὁ βουβών ἄμικτος καί μόνος ὁ διά ὁ χαλάω ἀγωγή , καταπλήσσω μέν ἀρτόμελι , προκαταιονάω δέ ἔλαιον θερμός καί τρέφω ἐκ χόνδρος ῥόφημα . οὗτος γάρ ἀρκέω ὁ τρεῖς σχεδόν ἅπας ὁ νῦν ἀμέθοδος Θεσσάλειος εἰς ὁ ὁ ὀξύς ἴασις . δοκέω δέ ἐγώ κατά μόνος λέγω ὁ Ἄτταλος , προσμείγνυμι τις ὁ στύφω καί μή ψιλός χράω ὁ διά ὁ χαλαστικός ἀγωγή . περί μέν οὖν ὁ ὁ σπλάγχνον φύσις οὐ μέλλω λέγω αὐτός · οὗτος γάρ εἰμί ὄντως ὄνος μῦθος λέγω · ὅς δέ οἴομαι λέγω πείθω αὐτός , ὅς καί πᾶς ἄνθρωπος ὁράω ταχύς πείθω , οὗτος διέρχομαι μόνος · ὡς ὁ μακρός πεῖρα διδάσκω ὁ ἰατρός θεραπεύω ἧπαρ ὕλη φάρμακον μικτός · γράφω δέ αὐτός εὑρίσκω ἐν ὁ θεραπευτικός γράμμα ὁ ἰατρός . ἐάν οὖν σύ δοκέω , μείγνυμι , φημί , ἀψίνθιον τις ὁ κόμη μέν ἀκριβής κόπτω ὁ κατάπλασμα , ὁ πόα δέ ὅλος ὁ ἔλαιον , καθά ὁράω ἄλλος ἐναφέψω αὐτός μέτριος . ὁ κατάπλασμα δέ μυροβάλανος πίεσμα καί ἴρις καί σχῖνος ὁ ἄνθος ἤ ὁ ναρδῖτις βοτάνη ὁ ῥίζα ἤ κύπερος μείγνυμι · οὐ κακός δέ καί διά οἶνος ποτέ αὐτός κατασκευάζω καί μείγνυμι ποτέ ὁ ἰλύς αὐτός , καί τις ὁ στύφω ἐναφέψω μῆλον , ὁποῖος ὁ κυδώνιος τε καί στρούθια καλέω καί οὗτος δή ὁ πλεονάζω κατά ὁ Ῥωμαῖος πόλις , ὅς προσαγορεύω κεστιανὰ . ὁ δέ ἔλαιον , ὁράω γάρ σύ καί οὗτος μείγνυμι , μή ὁ τυγχάνω εἰμί , ἀλλά ἤτοι ὁ ἀπό ὁ Ἱσπανία ἤ ὁ Ἱστρικόν , ἤ ὁ ὀμφάκινος , ἤ σχίνινος , ἤ μύρτινος , ἤ μήλινος , ἤ νάρδινος μύρον . πολύς δέ καί ἄλλος φημί ὕλη ἄφθονος εἰμί ὁ ἐναφέψω δύναμαι . καί γάρ σχῖνος ὁ ἁπαλός κλών καί μυρσίνη καί βάτος καί ἄμπελος καί μάλα ὁ ἄγριος , ἀπό ὅς καί ὁ οἰνάνθη καλέω λαμβάνω . οὐ κακός δέ ἄν εἰμί καί ὁ Ἀττικός ὕσσωπον ὁ τε κατάπλασμα καί ὁ κηρωτή μείγνυμι · καί γάρ καί κηρωτή τις ἐκ ὕλη τοιοῦτος αὐτός αὐτός συμβουλεύω ἐπιτίθημι μετά ὁ κατάπλασμα . καί συνάπτω γε πειράω ἐφεξῆς αὐτός ὁ ὅλος ἀγωγή , ἵνα καί ὁ καλέω πρός ὁ ἰατρός ἐπίθεμα διά μικτός ὕλη σκευάζω . ἀγαθός γάρ , φημί , εἰμί ἀείρω ὁ κατάπλασμα ἐπίκειμαι τις ὁ σπλάγχνον . καί ὁ Ἄτταλος ὑποτέμνω ἐγώ ὁ λόγος , εἰ μή σφόδρα σύ τιμάω , φημί , οὗτος οὐδείς ἄν ἀνέχω · ἐν ὅς γάρ ναυαγέω ὁ πρόσθεν ἰατρός , πρίν ὁ ὄντως ἰατρικός ὑπό ὁ ἡμέτερος εὑρίσκω , οὗτος ἐγώ συμβουλεύω ὥσπερ οὐ οἶδα . τρεῖς οὖν ἡμέρα ἤ τέσσαρες , φημί , συγχωρέω ἐγώ προνοέω ὁ Θεαγένης ὡς ἐγώ βούλομαι , καί θεάομαι τέλειος αὐτός ὑγιαίνω . τίς οὖν , φημί , ἐάν ἐξαίφνης ἱδρώς ὀλίγος καί οὗτος γλίσχρος ἐπιφαίνω ἀποθνῄσκω , μνημονεύω ὅς ὑπισχνέομαι καί μετατίθημι ὁ λοιπός ; καταγελάω ἐπί οὗτος ὁ Ἄτταλος χωρίζω , μηκέτι ἀποκρίνω μηδείς , ὥστε οὐδέ περί ὁ χόνδρος τις συμβουλεύω ἐγώ συγχωρέω , οὐδέ ὅτι δέω ὁ οὐρητικός φάρμακον μείγνυμι ὁ ὕδωρ μικρός ὕστερον , ἐπειδή ὁ κυρτός ὁ ἧπαρ πάσχω . καθά γάρ ὁ σιμός διά ὁ γαστήρ ἐκκενωτέον εἰμί , ὡς ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω , οὕτως ὁ κυρτός διά ὁ μέτριος οὐρητικός φάρμακον , οἷος εἰμί ὁ σέλινον . ἐν δέ ὁ χρόνος προέρχομαι πέσσω ἤδη ὁ φλεγμονή καί ὁ ἰσχυρός ἐγχωρέω χράω , ὁ ἄσαρος καί ὁ Κελτικός νάρδος καί ὁ καλέω φοῦ καί πετροσέλινον καί σμύρνιον καί μῆον · καθά γε καί διά ὁ γαστήρ κενόω , εἰ ὁ σιμός πάσχω , κνίκος μείγνυμι ὁ ἔδεσμα καί ἀκαλήφη καί λινοζῶστις , ἐπίθυμος τε καί πολυπόδιον καί πᾶς ὅσος μέτριος ὑπάγω . ἔτι δέ μάλα ἐν ὁ παρακμή αὐτός τε οὗτος χράω θαρσαλέος ἤ πρόσθεν , ὅσος τε οὗτος εἰμί σφοδρός , ὁ μέν ἐναφέψω ὁ πτισάνη , ὁ δέ κόπτω , ὡς χνοώδης γίγνομαι · δίδωμι δέ καί οὗτος διά πτισάνη ἤ μετά ὕδωρ . ἐγώ γοῦν καί πολυπόδιον τις ποτέ συμψάω ὁ πτισάνη καί μέλας ἑλλέβορος φλοιός . καί διά ὁ κλύσμα δέ κενόω αὐτός προσήκω , ἐν ἀρχή μέν ἀρκέω ἅλς ἤ νίτρον ἤ ἀφρόνιτρον μείγνυμι ﻿ ὁ μελίκρατον · κατά δέ ὁ παρακμή καί μάλα ἐάν σκιρρώδης τις καταλείπω ὁ φλεγμονή , ἰσχυρός μείγνυμι φάρμακον · ὁ γοῦν ὕσσωπον ἐναφέψω ὁ ὕδωρ τηνικαῦτα καί ὁ ὀρίγανον καί ὁ κολοκυνθίς καί ὁ λεπτός κενταύριον . ἐπιτήδειος γάρ εἰμί σκιρρῴζω ὁ δύο σπλάγχνον , ὁ τε ἧπαρ καί ὁ σπλήν , ἐάν ἀμελέω τις αὐτός ἤ ὁ γλίσχρος ἔδεσμα χράω , καθά καί ὁ Ἄτταλος ἐπί ὁ Θεαγένης ἕκαστος ἡμέρα χόνδρος προσφέρω καί μηδείς δίδωμι ὁ ἐκφράσσω τε καί ῥύπτω . ἀλλά ὁ γε συμβαίνω ὁ Θεαγένης , μάλα δέ ὁ Ἄτταλος , καιρός λέγω . ὡς γάρ ὑπισχνέομαι ἐγώ , μετά τρεῖς ἡμέρα ἐπιδείκνυμι ὁ ἀνήρ ὁ φλεγμονή ὁ ἧπαρ ἀπαλλάσσω , ὁ μέν ἔτι δή καί μάλα ἐπί πολύς τε καταντλέω ὁ σπλάγχνον ἔλαιον θερμός · καταπλήσσω τε συνεχής ἐκ ὁ ἐπιμέλεια ἐλπίζω ἑαυτοῦ προχωρέω ὁ ὁ θεραπεία ἀγαθός , ἀποκρίνω τε πυνθάνομαι γαυριάω ὑπέρ ὁ · Θεαγένης ὁ ἀγαθός . ἀλλά συμβαίνω γε κατά ὅς ἐγώ τρόπος , ἐξαίφνης ἀποθνῄσκω αὐτός . καί ὁ πᾶς γέλοιος , ὁ μέν Ἄτταλος ἄγω τις ὁ ἐρωτάω φίλος ὅπως διάγω , δείκνυμι βούλομαι αὐτός οὕτως ἔχω καλός ὡς λούω μέλλω , ἀγάλλω τε μετά πολύς εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἶκος ἐν ὅς κατάκειμαι · ὁ Θεαγένης δέ θνῄσκω λούω ἐγχειρόω ἔνιοι ὁ φίλος , οὗτος δή ὁ νομίζω , Κυνικός τε τις εἰμί καί ἄλλος φιλόσοφος . διό καί μέχρι ὁ νεκρός παραγίγνομαι συμβαίνω ὁ Ἄτταλος μετά ὁ χορός ὁ θεατής , ἅτε μηδείς ἔνδον οἰμώζω . οὔτε γάρ οἰκέτης οὔτε παιδίον οὔτε γυνή ὁ Θεαγένης εἰμί , ἀλλά ὁ φιλοσοφέω μόνος πάρειμι αὐτός φίλος , ὁ μέν ἐπί ὁ θνῄσκω νομίζω πράσσω , οὐ μήν οἰμώζω γε μέλλω . οὕτως μέν ὁ Θεσσάλειος ὄνος εὐδοκιμέω , ἐπί πολύς θεατής ἐπιδείκνυμι ἀπαλλάσσω ὁ φλεγμονή ἐντός ὁ τέσσαρες ἡμέρα , ὡς ὑπισχνέομαι , ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ ἄλλος μεθοδικός μυρίος ἀποκτείνω ὁσημέραι ὁ ἀγωγή ὁ θεραπεία οὐδέπω καί νῦν ὑπαλλάσσω τολμάω , οὐδέ πειράω ποτέ ἔͅν ἅπαξ ὁ ὁ ἄλλος ἰατρός , ὅς ὄντως σπουδάζω ὁ ὁ τέχνη ἔργον , γράφω · οὕτως δευσοποιός τις πρᾶγμα εἰμί ἀμαθία σφοδρός , καί μάλα ὅταν ἀλαζονεία μείγνυμι . τοιοῦτος μέν οὖν ἐν ἅπας ὁ Θεσσάλειος .