galenus.de-methodo-medendi-libri-xiv 8.4
Εἰ γὰρ καὶ δι’ ἔμφραξιν , ὡς ἐλέχθη , στεγνωθείη ποθ’ ἡ διαπνοὴ , μικρὰν μὲν ὑπάρχουσαν αὐτὴν , εἴ τις ὀρθῶς διαῤῥύψειε , κωλύσει γενέσθαι δεύτερον παροξυσμόν · ἀξιολόγου δὲ γενομένης , οὐκ ἔθ’ ὁμοίως ἐπαγγείλασθαι δυνατόν . εἰ δὲ καὶ πολλοὶ καὶ παχεῖς καὶ γλίσχροι σφηνωθεῖεν χυμοὶ , τὸν ἐπὶ τούτοις πυρετὸν ἀδύνατόν ἐστιν ἐν τοῖς ὅροις διαμεῖναι τῶν ἐφημέρων . ἐξ ἀνάγκης γὰρ αὐτὸν ὁ ἐπὶ σήψει χυμῶν διαδέξεται κατὰ τὰς κακοχύμους φύσεις . ὡς ἐπ’ ἄλλων γε κράσεων ἃς ἐν τοῖς ἑξῆς ἑρμηνεύσω γένοιτ’ ἄν τις ἰδέα πυρετοῦ συνόχου διὰ τὴν τοιαύτην αἰτίαν ἄνευ σήψεως χυμῶν . ἕπεσθαι δὲ τοῖς τοιούτοις λόγοις ἀδύνατον ὅσον ἄν τις μὴ πρότερον ἐν ταῖς εἰρημέναις πραγματείαις γυμνάσηται , καὶ μάλιστα τῇ περὶ τῆς διαφορᾶς τῶν πυρετῶν . ἐπειδὰν γὰρ ἔμφραξίς τις ᾖ μετρία δι’ ἣν ἐπύρεξαν οἱ κακόχυμοι κατὰ μὲν τὴν πρώτην καὶ δευτέραν ἡμέραν ἄχρι τινὸς , οὐκ ἔστιν ἐν τῷ σφυγμῷ τὸ τῆς σήψεως σημεῖον , ὥσπερ οὐδ’ ἐν τοῖς οὔροις τὸ τῆς ἀπεψίας . μηκυνομένης μέντοι τῆς παρακμῆς καὶ μηκέτ’ ἀνάλογον ἐνδιδούσης ὥσπερ ὑπήρξατο μετὰ τὴν ἀκμὴν ὕποπτός ἐστιν ἡ διάθεσις , ὥσπερ ἐφ’ ὧν ἐπείγεται πρὸς τὴν λύσιν , ἀτμοί γέ τινες , ἢ νοτίδες , ἢ ἱδρῶτες ἐξεκρίθησαν , ἢ οὖρα πλείω χρηστὰ μετὰ τῶν κατὰ τὸν σφυγμὸν σημείων ἀγαθῶν ὑπαρχόντων , ἐφήμερός ἐστι βεβαίως ὁ πυρετός . ἀλλ’ ὅ γε διὰ μικρὰν ἔμφραξιν ὅμοιος μὲν τοῖς ἐφημέροις ἐστὶν , ὡς εἴρηται , κατά γε τὰ πρῶτα , μηκυνομένης δὲ τῆς παρακμῆς ὕποπτος γίγνεται , κᾂν μηδέπω τὸ τῆς σήψεως ﻿ σημεῖον ἐμφαίνηται τοῖς σφυγμοῖς · ἐὰν γὰρ μὴ διαπνευσθῇ τελέως , ἀναγκαῖόν ἐστι σαπῆναι τὴν κακοχυμίαν . ἵν’ οὖν διαπνεύσῃ , μείζονος ἡμῖν ἤδη βοηθείας ἐστὶ χρεία . εἰ μὲν οὖν ἤτοι παιδίον ἢ γέρων εἴη , φλεβοτομεῖν οὐκ ἔτ’ ἐγχωρεῖ · μεταξὺ δὲ τῶν ἡλικιῶν τούτων ῥώμης παρούσης τῷ κάμνοντι φλεβοτομητέον , εἰ καὶ τὰ τοῦ πλήθους ἀπείη σημεῖα . βέλτιον γὰρ ἐκκενώσαντα τὸ πλέον τῆς κακοχυμίας , ἐπὶ τὸ διαῤῥύπτειν τὰς ἐμφράξεις ἰέναι · κίνδυνος γὰρ ἐκφραττόντων , πρὶν ἐκκενῶσαι , σφηνωθῆναι μᾶλλον αὐτάς . ἐκφράττουσι μὲν οὖν αἱ ῥυπτικαὶ δυνάμεις , ἔξωθέν τε προσπίπτουσαι τῷ δέρματι καὶ εἴσω τοῦ σώματος λαμβανόμεναι . κίνδυνος δὲ καὶ τὰς ἐκτὸς ἑλκούσας ἅμα τοῖς ἐμφράττουσι συνεπισπᾶσθαί τι καὶ ἄλλο , καὶ τὰς ἔνδοθεν ἀναφερομένας ἑαυταῖς συνεπισύρεσθαί τι τῶν ἐν τοῖς ἀγγείοις . ὅπερ εἰ μὲν γλίσχρον , ἢ παχὺ τύχοι , διπλασιάσει τὴν ἔμφραξιν · εἰ δὲ μὴ , ἀλλὰ τῷ πλήθει γε , πάντως οὐ σμικρὰ λυπήσει . φαίνεται γὰρ ἐνίοτε καὶ τὸ πολὺ ῥεῦσαν ἀθρόως οὐδὲν ἧττον ἐμφράττεσθαί τε καὶ σφηνοῦσθαι τῶν γλίσχρων καὶ παχέων εἰ δὲ καὶ διὰ πόρων στενῶν ἡ διέξοδος εἴη , πολὺ δὴ μᾶλλον ἴσχεσθαι . ὅπως οὖν ἀσφαλὴς καὶ τούτοις ἡ φορὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν ἡ ὁλκὴ γίγνοιτο , χρησιμώτατόν τέ ἐστι κενῶσαι τὸ σῶμα . καὶ μέντοι καὶ τὰ διαπνεόμενα τῶν χυμῶν καπνώδη καὶ λιγνυώδη περιττώματα μειωθέντων αὐτῶν ἐλάττω γίγνοιτο ἄν . ὥστε καὶ διὰ τοῦτο βραχύτερον ἔσται τὸ πυρετῶδες θερμὸν , ὡς ἐγχωρεῖν αὐτὸ διαπνεῖν εἰς τοὐκτὸς , εἴπερ εἶεν αἱ ἐμφράξεις βραχεῖαι . ὅταν οὖν ποθ’ ὑπονοήσῃς ἐστεγνῶσθαι τὸ δέρμα δι’ ἔμφραξιν , ἔκ τε τῶν μὴ γίγνεσθαι κατὰ τὴν παρακμὴν τοῦ πρώτου παροξυσμοῦ κενώσεις ἀξιολόγους καὶ διαμένειν ὁμοίαν ἑαυτῇ τὴν παρακμὴν , εἰ μὲν ἀπὸ μηδενὸς τῶν προφανῶν αἰτίων ἐπύρεξεν ὁ ἄνθρωπος , ἔτι καὶ μᾶλλον ἂν εἴη σοι βεβαιοτέρα τῆς ἐμφράξεως ἡ διάγνωσις · εἰ δὲ σύν τινι τῶν προφανῶν , οὐκ ἀδύνατον ἅμα συνεληλυθέναι διττὰς αἰτίας . εἰ γὰρ ἡ ἑτέρα μόνη τῶν αἰτιῶν ἡ ἐκ τοῦ προκατάρξαντος αἰτίου ἦν , ἐμειοῦτο ἄν ἡ παρακμὴ σὺν αἰσθηταῖς ἐκκρίσεσιν · οὔκουν ἀναβάλλεσθαι τῶν τοιούτων ἀῤῥώστων ἀφαιρεῖν αἵματος , ἀνάλογον τῇ τε δυνάμει καὶ τῷ μεγέθει τῆς ἐμφράξεως . ἔνδειξις δὲ τοῦ ποσοῦ τῆς ἐμφράξεως ἐκ τοῦ μεγέθους ἔσται τοῦ κατὰ τὸν πυρετόν · μείζων μὲν γὰρ ἐπὶ ταῖς σφοδροτέραις ἐμφράξεσιν , ἐλάττων δ’ ἐπὶ ταῖς μικροτέραις συμπίπτει . κενώσαντα δὲ τὸ σύμμετρον οὐ μετὰ πολὺ διδόναι τῶν ῥυπτικῶν τινα τροφῶν ἢ φαρμάκων . ἔστι δ’ οὐ πολλὰ τὰ τοῦτο δυνάμενα ποιεῖν ἐν πυρετοῖς , ἀλλ’ ὡς εἴρηται καὶ πρόσθεν , ἐν τῷ τροφῆς μὲν λόγῳ ἡ πτισάνη τ’ ἐστὶ καὶ μελίκρατον , ἐν φαρμάκοις δὲ τό τε ὀξύμελι καὶ ὅσα τῷ μελικράτῳ συνεψεῖν οἶόν τε , ὡς καλαμίνθη καὶ ὕσσωπον καὶ ὀρίγανον καὶ ἕρπυλλον καὶ ἴρις καὶ σέλινον . ἀλλὰ ταῦτά γε πάντα πλέον ἢ δεῖ θερμὰ καὶ διὰ τοῦτο ἐξάπτει τοὺς πυρετοὺς ὥσπερ οἶνος . ὀξύμελι δὲ μόνον οὔτε τοὺς πυρετοὺς ἐξάπτει καὶ ῥύπτει γενναίως , ὡς διαλύειν μὲν ὅσα γλίσχρα καὶ παχέα , τοὺς πόρους δ’ ἐκφράττειν . ἐν δὲ τῷ μεταξὺ μελικράτου τε καὶ ὀξυμέλιτος εἴη ἂν τὸ καλούμενον ἀπόμελι , χρῶνται δ’ αὐτῷ κατὰ τὴν Πελοπόννησον πλεῖστον . θείη δ’ ἄν τις εὐλόγως , οἶμαι , καὶ τὸ σάκχαρ ἐν τοῖς τοιούτοις . ἐπὶ δὲ τῇ τοιαύτῃ τροφῇ παραφύλαττε πόσον ἀφαιρεῖται τῆς πυρετώδους θερμασίας . εἰ γάρ σοι φαίνοιτο κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν ἕωθεν ἐλάχιστόν τι λείπεσθαι τοῦ πυρετοῦ , μήτε τοῦ τῆς σήψεως τῶν χυμῶν σημείου παρόντος ἐν τοῖς σφυγμοῖς μήτ’ ἐν τοῖς οὔροις τοῦ τῆς ἀπεψίας , ἡ δ’ ὕποπτος ὥρα καθ’ ἣν εἰσέβαλεν ὁ πυρετὸς ἐν τῇ πρώτῃ τῶν ἡμερῶν , ἐξωτέρω τῆς μεσημβρίας εἴη , θαῤῥῶν λοῦε τὸν ἄνθρωπον ὅσον οἷόν τε τάχιστα πρὸ πολλοῦ τῆς ἕκτης ὥρας . ἱκανὸν δὲ κᾂν ἐντὸς τρίτης ὥρας ξυμπληρωθῇ τὸ λουτρόν . οὕτω δὲ καὶ εἰ δεκάτην ὥραν ὑποπτεύοις , ἄχρι τῆς ἑβδόμης λούειν ἐγχωρεῖ , τριῶν ἢ τεττάρων ὡρῶν ἰσημερινῶν αὐταρκεστάτων οὐσῶν εἰς διάστημα τοῦ τε βαλανείου καὶ τοῦ παροξυντικοῦ καιροῦ . χρὴ δ’ ἐν τῷ βαλανείῳ προαλείψαντα καὶ προανατρίψαντα μετριώτατα διαῤῥύπτειν τε καὶ ἀποπλύνειν ἔξωθεν τὸ σῶμα . τὴν δ’ ὕλην τῶν ῥυπτικῶν ἐν τοῖς περὶ φαρμάκων ὑπομνήμασιν ἔχεις . ἐκλέγειν οὖν ἐκεῖθεν δεῖ τὰ πρὸς τὸ παρὸν ἁρμόττοντα · διῄρηται γὰρ ἐν αὐτοῖς ὅσα τε μᾶλλον αὐτῶν ὅσα θ’ ἧττον ῥύπτει . λεχθήσεται δὲ καὶ νῦν ἕνεκα παραδείγματος ὀλίγα . μετριώτατα μὲν οὖν ῥύπτει τό τε τῶν ὀρόβων ἄλευρον καὶ τὸ τῶν κριθῶν καὶ τὸ τῶν κυάμων , ἔτι καὶ τὸ μελίκρατον τὸ ὑδαρές · μᾶλλον δὲ τούτων ἴρις καὶ πάνακος ῥίζα καὶ ἀριστολοχία καὶ τὸ μέτριον ἐν τῇ κράσει μελίκρατόν ἐστιν , ὥσπερ γε καὶ τοῦδε μᾶλλον ὅταν ἀκρατέστατον ᾖ . γίνεται δὲ τοιοῦτο τῷ μέλιτι μιχθέντος ὕδατος βραχέως , ὡς χυθὲν τοῖς μικροῖς τοῦ δέρματος εὐκόλως ἐνδῦναι πόροις . ἔτι δὲ τοῦδε μᾶλλον ὁ ἀφρὸς τοῦ νίτρου καὶ τὸ νίτρον αὐτὸ καὶ τὸ ἀφρόνιτρον . εἶναι δὲ χρὴ τὸ μὲν νίτρον λεπτομερὲς , οἷόν πέρ ἐστι τὸ Βερενίκιον · εἰ δὲ τὸ λιθῶδες εἴη , καίειν τε καὶ λειοῦν ἀκριβῶς αὐτό . μέλι δὲ τὸ καθαρώτατον καὶ δριμύτατον , οἷόν πέρ ἐστι τὸ Ὑμήττιον . ἔστι δὲ δήπου καὶ ὁ σάπων ὀνομαζόμενος ἐν τοῖς μάλιστα ῥύπτειν δυναμένοις . ἅλις ἔστω σοι παραδειγμάτων τῆς τῶν ῥυπτόντων ὕλης . μετιέναι γὰρ ἤδη καιρὸς ἐπὶ τὰ μετὰ τὸ λουτρόν . ἔστι δ’ οὐ πολλά · πλὴν γὰρ ὕδατος ἔχοντος ἐναφηψημένων αὐτῷ σέλινον ὀλίγον , οὐδὲν αὐτοῖς ﻿ δοτέον , κᾂν τὸ μεταξὺ τοῦ τε λουτροῦ καὶ τῶν ὑπόπτων διάστημα τριῶν ὡρῶν ἔσεσθαι στοχαζώμεθα . περὶ μέντοι τὴν ἑσπέραν καὶ θᾶττον ὥραις δυοῖν τοῦ κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν εἰσβεβληκότος παροξυσμοῦ καὶ λοῦσαι δυνατὸν ἕωθεν καὶ θρέψαι μόνον πτισάνης χυλῷ . εἶτα εἰ μὲν μηδόλως ἐνέγκοιεν αἱ ὧραί τι , λούειν αὖθις εἰ βούλοιτο καὶ τρέφειν , ὧν εἴρηκα σκοπῶν ἐχόμενον . εἰ δέ τι γένοιτο , παραβάλλειν τε τοῦτο τῷ κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν παροξυσμῷ , συνεπισκοπεῖσθαι τά τε οὖρα καὶ τοὺς σφυγμούς · ἅπαντα δὲ δήπου φαίνεταί σοι μέτρια , βραχείας ὑπολειπομένης ἐμφράξεως , ὥστε καὶ λούσεις τῇ τετάρτῃ τῶν ἡμερῶν αὐτὸν καὶ θρέψεις τῶν εἰρημένων σκοπῶν ἐχόμενος · ἐλπίσεις τε μηδὲν ἔτι τῇ πέμπτῃ συμπεσεῖσθαι . μεγάλης δὲ τῆς ἐμφράξεως γεγενημένης οὐκέτ’ ἂν ὁ τοιοῦτος ἐκ τῶν ἐφημέρων εἴη πυρετῶν . ὥστε εἰς τὸν ἑξῆς ἀναβεβλήσθω λόγον , ἐν γάρ τοι τῷδε περὶ τῶν ἐφημέρων μόνων πρόκειται διελθεῖν .
Lemmas: εἰ γάρ καί διά ἔμφραξις , ὡς λέγω , στεγνόω ποτέ ὁ διαπνοή , μικρός μέν ὑπάρχω αὐτός , εἰ τις ὀρθός διαρρύπτω , κωλύω γίγνομαι δεύτερος παροξυσμός · ἀξιόλογος δέ γίγνομαι , οὐ ἔτι ὅμοιος ἐπαγγέλλω δυνατός . εἰ δέ καί πολύς καί παχύς καί γλίσχρος σφηνόω χυμός , ὁ ἐπί οὗτος πυρετός ἀδύνατος εἰμί ἐν ὁ ὅρος διαμένω ὁ ἐφήμερος . ἐκ ἀνάγκη γάρ αὐτός ὁ ἐπί σῆψις χυμός διαδέχομαι κατά ὁ κακόρχυμος φύσις . ὡς ἐπί ἄλλος γε κρᾶσις ὅς ἐν ὁ ἑξῆς ἑρμηνεύω γίγνομαι ἄν τις ἰδέα πυρετός συνοχος διά ὁ τοιοῦτος αἰτία ἄνευ σῆψις χυμός . ἕπομαι δέ ὁ τοιοῦτος λόγος ἀδύνατος ὅσος ἄν τις μή πρότερος ἐν ὁ λέγω πραγματεία γυμνάζω , καί μάλα ὁ περί ὁ διαφορά ὁ πυρετός . ἐπειδάν γάρ ἔμφραξις τις εἰμί μέτριος διά ὅς πυρέσσω ὁ κακόχυμος κατά μέν ὁ πρῶτος καί δεύτερος ἡμέρα ἄχρι τις , οὐ εἰμί ἐν ὁ σφυγμός ὁ ὁ σῆψις σημεῖον , ὥσπερ οὐδέ ἐν ὁ οὖρον ὁ ὁ ἀπεψία . μηκύνω μέντοι ὁ παρακμή καί μηκέτι ἀνάλογος ἐνδίδωμι ὥσπερ ὑπάρχω μετά ὁ ἀκμή ὕποπτος εἰμί ὁ διάθεσις , ὥσπερ ἐπί ὅς ἐπείγω πρός ὁ λύσις , ἀτμός γε τις , ἤ νοτίς , ἤ ἱδρώς ἐκκρίνω , ἤ οὖρον πολύς χρηστός μετά ὁ κατά ὁ σφυγμός σημεῖον ἀγαθός ὑπάρχω , ἐφήμερος εἰμί βέβαιος ὁ πυρετός . ἀλλά ὁ γε διά μικρός ἔμφραξις ὅμοιος μέν ὁ ἐφήμερος εἰμί , ὡς λέγω , κατά γε ὁ πρῶτος , μηκύνω δέ ὁ παρακμή ὕποπτος γίγνομαι , ἔͅν μηδέπω ὁ ὁ σῆψις ﻿ σημεῖον ἐμφαίνω ὁ σφυγμός · ἐάν γάρ μή διαπνεύω τέλειος , ἀναγκαῖος εἰμί σήπω ὁ κακοχυμία . ἵνα οὖν διαπνέω , μέγας ἐγώ ἤδη βοήθεια εἰμί χρεία . εἰ μέν οὖν ἤτοι παιδίον ἤ γέρων εἰμί , φλεβοτομέω οὐ ἔτι ἐγχωρέω · μεταξύ δέ ὁ ἡλικία οὗτος ῥώμη πάρειμι ὁ κάμνω φλεβοτομέω , εἰ καί ὁ ὁ πλῆθος ἄπειμι σημεῖον . ἀγαθός γάρ ἐκκενόω ὁ πολύς ὁ κακοχυμία , ἐπί ὁ διαρρύπτω ὁ ἔμφραξις ἔρχομαι · κίνδυνος γάρ ἐκφράσσω , πρίν ἐκκενόω , σφηνόω μάλα αὐτός . ἐκφράσσω μέν οὖν ὁ ῥυπτικός δύναμις , ἔξωθεν τε προσπίπτω ὁ δέρμα καί εἴσω ὁ σῶμα λαμβάνω . κίνδυνος δέ καί ὁ ἐκτός ἕλκω ἅμα ὁ ἐμφράσσω συνεπισπάω τις καί ἄλλος , καί ὁ ἔνδοθεν ἀναφέρω ἑαυτοῦ συνεπισύρω τις ὁ ἐν ὁ ἀγγεῖον . ὅς εἰ μέν γλίσχρος , ἤ παχύς τυγχάνω , διπλασιάζω ὁ ἔμφραξις · εἰ δέ μή , ἀλλά ὁ πλῆθος γε , πάντως οὐ μικρός λυπέω . φαίνω γάρ ἐνίοτε καί ὁ πολύς ῥέω ἀθρόος οὐδείς ἥσσων ἐμφράσσω τε καί σφηνόω ὁ γλίσχρος καί παχύς εἰ δέ καί διά πόρος στενός ὁ διέξοδος εἰμί , πολύς δή μάλα ἴσχω . ὅπως οὖν ἀσφαλής καί οὗτος ὁ φορά καί ὁ ἔξωθεν ὁ ὁλκή γίγνομαι , χρήσιμος τε εἰμί κενόω ὁ σῶμα . καί μέντοι καί ὁ διαπονέω ὁ χυμός καπνώδης καί λιγνυώδης περίσσωμα μειόω αὐτός ἐλαχύς γίγνομαι ἄν . ὥστε καί διά οὗτος βραχύς εἰμί ὁ πυρετώδης θερμός , ὡς ἐγχωρέω αὐτός διαπνέω εἰς ἑκτός , εἴπερ εἰμί ὁ ἔμφραξις βραχύς . ὅταν οὖν ποτέ ὑπονοέω στεγνόω ὁ δέρμα διά ἔμφραξις , ἐκ τε ὁ μή γίγνομαι κατά ὁ παρακμή ὁ πρῶτος παροξυσμός κένωσις ἀξιόλογος καί διαμένω ὅμοιος ἑαυτοῦ ὁ παρακμή , εἰ μέν ἀπό μηδείς ὁ προφανής αἴτιος πυρέσσω ὁ ἄνθρωπος , ἔτι καί μάλα ἄν εἰμί σύ βέβαιος ὁ ἔμφραξις ὁ διάγνωσις · εἰ δέ σύν τις ὁ προφανής , οὐ ἀδύνατος ἅμα συνέρχομαι δισσός αἰτία . εἰ γάρ ὁ ἕτερος μόνος ὁ αἰτία ὁ ἐκ ὁ προκατάρχομαι αἴτιος εἰμί , μειόω ἄν ὁ παρακμή σύν αἰσθητός ἔκκρισις · οὔκουν ἀναβάλλω ὁ τοιοῦτος ἄρρωστος ἀφαιρέω αἷμα , ἀνάλογος ὁ τε δύναμις καί ὁ μέγεθος ὁ ἔμφραξις . ἔνδειξις δέ ὁ πός ὁ ἔμφραξις ἐκ ὁ μέγεθος εἰμί ὁ κατά ὁ πυρετός · μέγας μέν γάρ ἐπί ὁ σφοδρός ἔμφραξις , ἐλαχύς δέ ἐπί ὁ μικρός συμπίπτω . κενόω δέ ὁ σύμμετρος οὐ μετά πολύς δίδωμι ὁ ῥυπτικός τις τροφή ἤ φάρμακον . εἰμί δέ οὐ πολύς ὁ οὗτος δύναμαι ποιέω ἐν πυρετός , ἀλλά ὡς λέγω καί πρόσθεν , ἐν ὁ τροφή μέν λόγος ὁ πτισάνη τε εἰμί καί μελίκρατον , ἐν φάρμακον δέ ὁ τε ὀξύμελι καί ὅσος ὁ μελίκρατον συνέψω οἷος τε , ὡς καλαμίνθη καί ὕσσωπον καί ὀρίγανον καί ἕρπυλλος καί ἶρις καί σέλινον . ἀλλά οὗτος γε πᾶς πολύς ἤ δέω θερμός καί διά οὗτος ἐξάπτω ὁ πυρετός ὥσπερ οἶνος . ὀξύμελι δέ μόνος οὔτε ὁ πυρετός ἐξάπτω καί ῥύπτω γενναῖος , ὡς διαλύω μέν ὅσος γλίσχρος καί παχύς , ὁ πόρος δέ ἐκφράσσω . ἐν δέ ὁ μεταξύ μελίκρατον τε καί ὀξύμελι εἰμί ἄν ὁ καλέω ἀπόμελι , χράω δέ αὐτός κατά ὁ Πελοπόννησος πολύς . τίθημι δέ ἄν τις εὔλογος , οἴομαι , καί ὁ σάκχαρ ἐν ὁ τοιοῦτος . ἐπί δέ ὁ τοιοῦτος τροφή παραφυλάττω πόσος ἀφαιρέω ὁ πυρετώδης θερμασία . εἰ γάρ σύ φαίνω κατά ὁ τρίτος ἡμέρα ἕωθεν ἐλαχύς τις λείπω ὁ πυρετός , μήτε ὁ ὁ σῆψις ὁ χυμός σημεῖον πάρειμι ἐν ὁ σφυγμός μήτε ἐν ὁ οὖρον ὁ ὁ ἀπεψία , ὁ δέ ὕποπτος ὥρα κατά ὅς εἰσβάλλω ὁ πυρετός ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἡμέρα , ἐξωτέρω ὁ μεσημβρία εἰμί , θαρσέω λούω ὁ ἄνθρωπος ὅσος οἷος τε ταχύς πρό πολύς ὁ ἕκτος ὥρα . ἱκανός δέ ἔͅν ἐντός τρίτος ὥρα συμπληρόω ὁ λουτρόν . οὕτως δέ καί εἰ δέκατος ὥρα ὑποπτεύω , ἄχρι ὁ ἕβδομος λούω ἐγχωρέω , τρεῖς ἤ τέσσαρες ὥρα ἰσημερινός αὐτάρκης εἰμί εἰς διάστημα ὁ τε βαλανεῖον καί ὁ παροξυντικός καιρός . χρή δέ ἐν ὁ βαλανεῖον προαλείφω καί προανατρίβω μέτριος διαρρύπτω τε καί ἀποπλύνω ἔξωθεν ὁ σῶμα . ὁ δέ ὕλη ὁ ῥυπτικός ἐν ὁ περί φάρμακον ὑπόμνημα ἔχω . ἐκλέγω οὖν ἐκεῖθεν δέω ὁ πρός ὁ πάρειμι ἁρμόζω · διαιρέω γάρ ἐν αὐτός ὅσος τε μάλα αὐτός ὅσος τε ἥσσων ῥύπτω . λέγω δέ καί νῦν ἕνεκα παράδειγμα ὀλίγος . μέτριος μέν οὖν ῥύπτω ὁ τε ὁ ὄροβος ἄλευρον καί ὁ ὁ κριθή καί ὁ ὁ κύαμος , ἔτι καί ὁ μελίκρατον ὁ ὑδαρής · μάλα δέ οὗτος ἶρις καί πάναξ ῥίζα καί ἀριστολόχεια καί ὁ μέτριος ἐν ὁ κρᾶσις μελίκρατον εἰμί , ὥσπερ γε καί ὅδε μάλα ὅταν ἄκρατος εἰμί . γίγνομαι δέ τοιοῦτος ὁ μέλι μείγνυμι ὕδωρ βραχύς , ὡς χέω ὁ μικρός ὁ δέρμα εὔκολος ἐνδύω πόρος . ἔτι δέ ὅδε μάλα ὁ ἀφρός ὁ νίτρον καί ὁ νίτρον αὐτός καί ὁ ἀφρόνιτρον . εἰμί δέ χρή ὁ μέν νίτρον λεπτομερής , οἷος περ εἰμί ὁ Βερενίκιον · εἰ δέ ὁ λιθώδης εἰμί , καίω τε καί λειόω ἀκριβής αὐτός . μέλι δέ ὁ καθαρός καί δριμύς , οἷος περ εἰμί ὁ Ὑμήττιος . εἰμί δέ δήπου καί ὁ σάπων ὀνομάζω ἐν ὁ μάλα ῥύπτω δύναμαι . ἅλις εἰμί σύ παράδειγμα ὁ ὁ ῥύπτω ὕλη . μεθίημι γάρ ἤδη καιρός ἐπί ὁ μετά ὁ λουτρόν . εἰμί δέ οὐ πολύς · πλήν γάρ ὕδωρ ἔχω ἐναφεψάω αὐτός σέλινον ὀλίγος , οὐδείς αὐτός ﻿ δίδωμι , ἔͅν ὁ μεταξύ ὁ τε λουτρόν καί ὁ ὕποπτος διάστημα τρεῖς ὥρα εἰμί στοχάζομαι . περί μέντοι ὁ ἑσπέρα καί ταχύς ὥρα δύο ὁ κατά ὁ πρῶτος ἡμέρα εἰσβάλλω παροξυσμός καί λούω δυνατός ἕωθεν καί τρέφω μόνος πτισάνη χυλός . εἶτα εἰ μέν μηδόλως φέρω ὁ ὥρα τις , λούω αὖθις εἰ βούλομαι καί τρέφω , ὅς λέγω σκοπός ἔχω . εἰ δέ τις γίγνομαι , παραβάλλω τε οὗτος ὁ κατά ὁ πρῶτος ἡμέρα παροξυσμός , συνεπισκοπέω ὁ τε οὖρον καί ὁ σφυγμός · ἅπας δέ δήπου φαίνω σύ μέτριος , βραχύς ὑπολείπω ἔμφραξις , ὥστε καί λούω ὁ τέταρτος ὁ ἡμέρα αὐτός καί τρέφω ὁ λέγω σκοπός ἔχω · ἐλπίζω τε μηδείς ἔτι ὁ πέμπτος συμπίπτω . μέγας δέ ὁ ἔμφραξις γίγνομαι οὐκέτι ἄν ὁ τοιοῦτος ἐκ ὁ ἐφήμερος εἰμί πυρετός . ὥστε εἰς ὁ ἑξῆς ἀναβάλλω λόγος , ἐν γάρ τοι ὅδε περί ὁ ἐφήμερος μόνος πρόκειμαι διέρχομαι .