galenus.de-methodo-medendi-libri-xiv 5.12
Ὅσα μέντοι τῶν ἑλκῶν ἐν ταῖς τραχείαις ἀρτηρίαις γίγνεται κατὰ τὸν ἔνδον αὐτῶν χιτῶνα , καὶ μάλισθ’ ὅσα τοῦ λάρυγγος πλησίον , ἢ καὶ κατ’ αὐτόν ἐστι , ταῦτα θεραπεύεται · καὶ ἡμεῖς οὐκ ὀλίγους ἰασάμεθα τῶν οὕτω καμνόντων . εὕρομεν δὲ μάλιστα τὴν θεραπείαν αὐτῶν ἐνθένδε κατὰ τὸν μέγαν τοῦτον λοιμὸν , ὃν εἴη ποτὲ παύσεσθαι , πρῶτον εἰσβάλλοντα . τότε νεανίσκος τις ἐνναταῖος ἐξήνθησεν ἕλκεσιν ὅλον τὸ σῶμα , καθάπερ καὶ οἱ ἄλλοι σχεδὸν ἅπαντες οἱ σωθέντες . ἐν τούτῳ δὲ καὶ ὑπέβηττε βραχέα . τῇ δ’ ὑστεραίᾳ λουσάμενος αὐτίκα μὲν ἔβηξε σφοδρότερον , ἀνηνέχθη δ’ αὐτῷ μετὰ τῆς βηχὸς , ἣν ὀνομάζουσιν ἐφελκίδα . καὶ ἡ αἴσθησις ἦν τἀνθρώπῳ σαφὴς κατὰ τὴν τραχεῖαν ἀρτηρίαν τὴν ἐν τῷ τραχήλῳ πλησίον τῆς σφαγῆς ἡλκωμένου τοῦ μέρους . καὶ μέντοι καὶ διανοίξαντες αὐτοῦ τὸ στόμα κατεσκεψάμεθα τὴν φάρυγγα , μή που κατ’ αὐτὴν εἴη τὸ ἕλκος . οὔτ’ οὖν οὕτως ἐπισκοπουμένοις ἐφαίνετο πεπονθέναι , καὶ πάντως ἂν ἐδόκει τῇ διόδῳ τῶν ἐσθιομένων τε καὶ πινομένων αἴσθησις ἔσεσθαι τῷ κάμνοντι σαφὴς , εἴπερ ἕλκος ἦν αὐτόθι . καὶ μέντοι καὶ δι’ ὄξους καί τινα διὰ νάπυος ἐδώκαμεν αὐτῷ προσενέγκασθαι βεβαιοτέρας ἕνεκα διαγνώσεως . οὔτ’ οὖν τούτων ἔδακνεν αὐτόν τι καὶ ἡ αἴσθησις ἦν ἐν τῷ τραχήλῳ σαφής · ἠρέθιζε τότε κατ’ ἐκεῖνο τὸ χωρίον ὡς ἐξορμᾷν εἰς βῆχας · συνεβουλεύομεν οὖν αὐτῷ ἀντέχειν καθόσον οἷός τ’ ἐστὶ καὶ μὴ βήττειν . ἔπραττε δὴ τοῦτο . βραχύ τε γὰρ ἦν τὸ ἐρεθίζον , ἡμεῖς τε τρόπῳ παντὶ συνεπράττομεν εἰς οὐλὴν ἀχθῆναι τὸ ἕλκος , ἔξωθεν μὲν ἐπιτιθέντες τι τῶν ξηραινόντων φαρμάκων , ὕπτιον δὲ κατακλίναντες · εἶτα διδόντες ὑγρὸν φάρμακον τῶν πρὸς ἕλκη τοιαῦτα ποιούντων · καὶ τοῦτ’ ἐν τῷ στόματι κατέχειν ἀξιοῦντες , ἐπιτρέποντα βραχύ τι παραῤῥεῖν εἰς τὴν τραχεῖαν ἀρτηρίαν . καὶ τοίνυν οὕτω πραττόντων αἰσθάνεσθαι σαφῶς ἔφασκε τῆς ἀπὸ τοῦ φαρμάκου στύψεως περὶ τὸ ἕλκος , εἴτε κατὰ διάδοσιν γιγνομένης , εἴτε καὶ αὐτοῦ τοῦ φαρμάκου περὶ τὸ ἕλκος δροσοειδῶς παραῤῥέοντος εἰς τὴν ἀρτηρίαν καὶ παρηθουμένου . ἦν δὲ οὐδ’ αὐτὸς ὁ κάμνων ἄπειρος τῆς ἰατρικῆς , ἀλλά τις τῶν ἐκ τριβῆς τε καὶ γυμνασίας ἐμπειρικῶς ἰατρευόντων . αἰσθάνεσθαί τε οὖν ἔλεγε παραῤῥέοντος εἰς τὴν ἀρτηρίαν τοῦ φαρμάκου καί ποτε καὶ βῆχα κινοῦντος , ἀντεῖχε μέντοι πολλὰ μὴ βήττων . καὶ τοίνυν αὐτὸς προθυμηθεὶς ἐν Ῥώμῃ μὲν , ἔνθα περ ἐλοίμωξεν , ἄλλας τρεῖς ἡμέρας ἐπέμεινε μετὰ τὴν ἐννάτην · μετὰ ταῦτα δ’ ἐνθεὶς ἑαυτὸν πλοίῳ κατέπλευσε μὲν πρῶτον ἐπὶ τὴν θάλατταν διὰ τοῦ ποταμοῦ , τετάρτῃ δ’ ὕστερον ἡμέρᾳ πλέων ἐν ταῖς Ταβίαις γίγνεται , καὶ κέχρηται τῷ γάλακτι θαυμαστήν τινα δύναμιν ὄντως ἔχοντι καὶ οὐ μάτην ἐπῃνημένῳ . καί μοι δοκεῖ καιρὸς ἥκειν εἰπεῖν τι περὶ γάλακτος χρήσεως οὐ τοὺ κατὰ τὰς Ταβίας μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῦ ἄλλου παντός . οὐδὲ γὰρ τοὺς ἐν Ἰταλίᾳ μόνῃ χρὴ θεραπεύειν , ἀλλ’ ὅσον οἷόν τε τοὺς πανταχόθι . τῷ μὲν οὖν ἐν ταῖς Ταβίαις γάλακτι πολλὰ συνετέλεσεν εἰς ἀρετήν · αὐτό τε τὸ χωρίον ὑψηλὸν ὑπάρχον αὐτάρκως , ὅ τε πέριξ ἀὴρ ξηρὸς , ἥ τε νομὴ τοῖς ζώοις χρηστή . ταύτην μέν γε ἀλλαχόθι τεχνήσεσθαι δυνατὸν ἐν λόφῳ μετρίως ὑψηλῷ , φυτεύσαντας καὶ βοτάνας καὶ θάμνους , ὁπόσοι γάλα χρηστόν τε ἅμα καὶ στῦφον ἐργάσονται · λεχθήσεται δ’ αὐτῶν ὀλίγον ὕστερον παραδείγματα . τὸν μέντοι πέριξ ἀέρα κατασκευάσαι μὲν ὅμοιον ἀδύνατον , ἐκλέξασθαι δὲ τῶν ὄντων τὸν ὁμοιότατον οὐκ ἀδύνατον . ὁμοιότατος δ’ ἂν εἴη ὁ ταῦτ’ ἔχων , ἅπερ ἐκείνῳ πάρεστιν · ὕψος μὲν τοῦ λόφου μέτριον , ὁδὸς δ’ ἐπ’ αὐτὸν ἀπὸ τῆς θαλάττης εἰς τριάκοντα στάδια καί τι πλέον οὐ πολλῷ . τὸ δὲ χωρίον αὐτὸ τὸ ἐπὶ τῇ θαλάττῃ αἱ Ταβίαι κατὰ τὸν πυθμένα τοῦ κόλπου μάλιστά ἐστι τοῦ μεταξὺ Σουῤῥέντου τε καὶ Νεαπόλεως , ἐν τῇ πλευρᾷ μᾶλλον τῇ κατὰ Σούῤῥεντον . αὕτη δ’ ἡ πλευρὰ πᾶσα λόφος ἐστὶν εὐμεγέθης , μακρὸς , εἰς τὸ Τυῤῥηνὸν ἐξήκων πέλαγος . ἐγκέκλιται δ’ ἠρέμα πρὸς τὴν δύσιν ὁ λόφος οὗτος , οὐκ ἀκριβῶς δ’ ἐπὶ τὴν μεσημβρίαν ἐκτέταται . οὗτος μὲν ὁ λόφος ἄκλειστον τοῖς ἀνατολικοῖς ἀνέμοις φυλάττει τὸν κόλπον , εὔρῳ καὶ ἀπηλιώτῃ καὶ βοῤῥᾷ · συνάπτει δ’ αὐτῷ κατὰ τὸν μυχὸν τοῦ κόλπου λόφος ἕτερος οὐ μικρὸς , ὃν ἔν τε τοῖς συγγράμμασιν οἱ παλαιοὶ Ῥωμαῖοι καὶ τῶν νῦν οἱ ἀκριβέστεροι Βεσούβιον ὀνομάζουσι . τὸ δ’ ἔνδοξόν τε καὶ νέον ὄνομα τοῦ λόφου Βέσβιον ἅπασιν ἀνθρώποις γνώριμον διὰ τὸ κάτωθεν ἀναφερόμενον ἐκ τῆς γῆς ἐν αὐτῷ πῦρ · ὅ μοι δοκεῖ καὶ αὐτὸ μεγάλα συντελεῖν εἰς ξηρότητα τῷ πέριξ ἀέρι · καὶ χωρὶς δὲ τοῦ πυρὸς οὔτε λίμνη τις ἐγγὺς οὔθ’ ἕλκος οὔτε ποταμὸς ἀξιόλογος οὐδαμόθι τοῦ κόλπου . τῶν δ’ ἀρκτικῶν πνευμάτων ἁπάντων ἄχρι δύσεως θερινῆς ὁ Βεσουβηνὸς λόφος πρόβλημ’ ἐστὶ , καὶ πολλὴ τέφρα μέχρι τῆς θαλάσσης ἀπ’ ﻿ αὐτοῦ καθήκει , λείψανόν τι ἐν αὐτῷ κεκαυμένης τε καὶ νῦν ἔτι καιομένης ὕλης . ταῦτα πάντα ξηρὸν ἐργάζεται τὸν ἀέρα . δύναιτ’ ἂν οὖν τις ἑτέρωθι τῆς οἰκουμένης ἐκλέξασθαι λόφον οὕτω ξηρὸν , οὐ πόῤῥω θαλάττης , οὔτε μέγαν ὡς ἐγκεῖσθαι ταῖς τῶν ἀνέμων εἰσβολαῖς , οὔτε πάνυ ταπεινὸν ὡς τὰς ἐκ τῶν ὑποκειμένων πεδίων ἀναθυμιάσεις ἑτοίμως δέχεσθαι . πεφυλάχθω δ’ αὐτὸν ἐστράφθαι πρὸς ἄρκτον · οὕτω γὰρ ἂν ἀπεστραμμένος εἴη τὸν ἥλιον . εἰ δὲ κᾀν τοῖς εὐκράτοις τῆς ὅλης οἰκουμένης ὁ λόφος ὑπάρχοι , καθάπερ ὁ κατὰ τὰς Ταβίας ἐστὶν , ἄμεινον μακρῷ . ἐν τοιούτῳ λόφῳ πόαι μὲν ἔστωσαν ἄγρωστις καὶ λωτὸς καὶ πολύγονον καὶ μελισσόφυλλον , θάμνοι δὲ σχῖνος καὶ κόμαρος καὶ βάτος καὶ κισσὸς καὶ κύτισος , ὅσοι τ’ ἄλλοι τούτοις ἐοίκασιν . οὕτω μέν σοι τὰ τοῦ λόφου παρεσκευάσθω . τὰ δὲ ζῶα βόες μέν εἰσιν ἐν τῷ κατὰ Ταβίας , καὶ ἔστι τούτου τοῦ ζώου παχὺ τὸ γάλα , καθάπερ τὸ τῶν ὄνων λεπτόν . ἐγὼ δ’ ἂν καὶ βοῦς καὶ ὄνους καὶ αἶγας ἀφείην ἐπὶ τὰς νομὰς , ὥστ’ ἔχειν χρῆσθαι γάλακτι παντὶ , παχεῖ μὲν ἐκ τῶν βοῶν , λεπτῷ δ’ ἐκ τῶν ὄνων , μέσῳ δ’ ἀμφοῖν ἐκ τῶν αἰγῶν . οἱ παλαιοὶ δὲ καὶ γυναῖκα θηλάζουσαν ἐφίστων τοῖς τῇ φθόῃ κάμνουσι · κᾀγὼ δὲ ἀποδέχομαι τὴν γνώμην αὐτῶν , ὅτι τε τὸ οἰκεῖον ᾑροῦντο καὶ ὅτι πρὶν ψυγῆναι τῷ πέριξ ἀέρι . καί σοι τοῦτ’ ἔστω μέγιστον παράγγελμα γάλακτος χρήσεως ἐπὶ πάντων οἷς γάλακτος χρεία , αὐτίκα πίνειν ἀμελχθὲν , τῷ ζώῳ παρεστῶτα · προσεπεμβάλλειν δὲ καὶ μέλιτος , ὅτῳ τυροῦσθαι πέφυκεν ἐν τῇ γαστρί · εἰ δ’ ὑπελθεῖν αὐτό ποτε θᾶττον βουληθείης , καὶ ἁλῶν . ἐκεῖνος μέν γε οὖν ὁ νεανίας ἐκ τῆς λοιμώδους νόσου κατὰ τὴν ἀρτηρίαν ἕλκος ἔχων ὑγιὴς ἐγένετο καὶ ἄλλοι μετ’ αὐτὸν ὁμοίως . ἑτέρῳ δὲ μειρακίῳ περὶ ἔτος ὀκτωκαιδέκατον ἐκ κατάῤῥου πλείοσιν ἡμέραις γενομένου τὰ μὲν πρῶτα μετὰ βηχὸς αἷμα θερμὸν εὐανθὲς οὐ πολὺ , μετὰ δὲ ταῦτα ἀνεπτύσθη τι καὶ τοῦ χιτῶνος αὐτοῦ μέρος , ὃς ὑπαλείφων ἔνδοθεν τὴν ἀρτηρίαν εἰς τὴν φάρυγγά τε καὶ τὸ στόμα διὰ τοῦ λάρυγγος ἀνεφέρετο . ἐδόκει δέ μοι τῷ τε πάχει τεκμαιρομένῳ καὶ τῇ τοῦ κάμνοντος αἰσθήσει τοῦ λάρυγγος ὑπάρχειν τὸ ἔνδοθεν σῶμα · καὶ μέντοι καὶ ἐβλάβη τοὐντεῦθεν εἰς τὴν φωνὴν ὁ ἄνθρωπος · ἀλλὰ καὶ οὕτως ἐν χρόνῳ μὲν πλείονι διεσώθη καὶ αὐτός . οἱ δ’ ἐκ τοῦ λοιμοῦ ῥᾳδίως ὑγιάζεσθαί μοι δοκοῦσι τῷ προεξηράνθαι τε καὶ προκεκαθάρθαι σύμπαν τὸ σῶμα · καὶ γὰρ ἔμετός τισιν αὐτῶν ἐγένετο καὶ ἡ γαστὴρ ἅπασιν ἐταράχθη . καὶ οὕτως ἤδη κεκενωμένοις τοῖς σώζεσθαι μέλλουσιν ἐξανθήματα μέλανα διὰ παντὸς τοῦ σώματος ἀθρόως ἐπεφαίνετο · τοῖς πλείστοις μὲν ἑλκώδη , πᾶσι δὲ ξηρά . καὶ ἦν εὔδηλον ἰδόντι τοῦ σεσηπότος ἐν τοῖς πυρετοῖς αἵματος εἶναι τοῦτο λείψανον , οἷον τέφραν τινὰ τῆς φύσεως ὠθούσης ἐπὶ τὸ δέρμα , καθάπερ ἄλλα πολλὰ τῶν περιττῶν . οὐ μὴν ἐδέησέ γε πρὸς τὰ τοιαῦτα τῶν ἐξανθημάτων φαρμάκου · καθίστατο γὰρ αὐτόματα τρόπῳ τῷδε · τινῶν μὲν , οἷς γε καὶ ἡλκώθη , τὸ ἐπιπολῆς ἀπέπιπτεν , ὅπερ ὀνομάζουσιν ἐφελκίδα · κᾀντεῦθεν ἤδη τὸ λοιπὸν ἐγγὺς ἦν ὑγείας · καὶ μετὰ μίαν ἢ δύο ἡμέρας ἐπουλοῦτο . τινῶν δὲ , οἶς οὐχ ἡλκώθη , τὸ μὲν ἐξάνθημα τραχύ τε καὶ ψωρῶδες ἦν , ἀνέπιπτε καὶ οἷόν τι λέμμα , κᾀκ τούτου πάντες ὑγιεῖς ἐγίγνοντο . θαυμαστόν οὖν οὐδὲν εἰ καὶ κατὰ τὸν πνεύμονα τοιούτων ἐξανθημάτων γεγενημένων ἐσώζοντο διὰ τὴν ξηρότητα τῶν ἑλκῶν . ὃν γὰρ ἂν ἐπὶ τῶν ἄλλων ἑλκῶν ἁπάντων ὁ πρόσθεν λόγος ἐδείκνυε σκοπὸν εἶναι τῆς θεραπείας , τοῦθ’ ὑπῆρχεν ἤδη τοῖς ἐκ τοῦ λοιμοῦ γεγενημένοις . ἅπαντα γὰρ ἦν ξηρὰ καὶ τραχέα , τὰ μὲν πλεῖστα ψώρᾳ , τινὰ δ’ αὐτῶν καὶ λέπρᾳ παραπλήσια . μαρτυρούσης οὖν τῷ λόγῳ τῆς πείρας καὶ τοῖς ἕλκεσιν ἕνα τοῦτον ἔχουσι σκοπὸν τῆς ἰάσεως τὸ ξηρανθῆναι , δύναιτ’ ἄν τις σώζειν παμπόλλους τῶν αἷμα πτυσάντων ἐκ πνεύμονος , ὥσπερ καὶ ἡμεῖς ἐσώσαμεν .
Lemmas: ὅσος μέντοι ὁ ἕλκος ἐν ὁ τραχύς ἀρτηρία γίγνομαι κατά ὁ ἔνδον αὐτός χιτών , καί μάλα ὅσος ὁ λάρυγξ πλησίον , ἤ καί κατά αὐτός εἰμί , οὗτος θεραπεύω · καί ἐγώ οὐ ὀλίγος ἰάομαι ὁ οὕτως κάμνω . εὑρίσκω δέ μάλα ὁ θεραπεία αὐτός ἐνθένδε κατά ὁ μέγας οὗτος λοιμός , ὅς εἰμί ποτέ παύω , πρῶτος εἰσβάλλω . τότε νεανίσκος τις ἐναταῖος ἐξανθέω ἕλκος ὅλος ὁ σῶμα , καθά καί ὁ ἄλλος σχεδόν ἅπας ὁ σῴζω . ἐν οὗτος δέ καί ὑποβήσσω βραχύς . ὁ δέ ὑστεραῖος λούω αὐτίκα μέν βήσσω σφοδρός , ἀναφέρω δέ αὐτός μετά ὁ βήξ , ὅς ὀνομάζω ἐφελκίς . καί ὁ αἴσθησις εἰμί ἄνθρωπος σαφής κατά ὁ τραχύς ἀρτηρία ὁ ἐν ὁ τράχηλος πλησίον ὁ σφαγή ἑλκόω ὁ μέρος . καί μέντοι καί διανοίγω αὐτός ὁ στόμα κατασκέπτομαι ὁ φάρυγξ , μή που κατά αὐτός εἰμί ὁ ἕλκος . οὔτε οὖν οὕτως ἐπισκοπέω φαίνω πάσχω , καί πάντως ἄν δοκέω ὁ δίοδος ὁ εἰσθέω τε καί πίνω αἴσθησις εἰμί ὁ κάμνω σαφής , εἴπερ ἕλκος εἰμί αὐτόθι . καί μέντοι καί διά ὄξος καί τις διά νᾶπυ δίδωμι αὐτός προσφέρω βέβαιος ἕνεκα διάγνωσις . οὔτε οὖν οὗτος δάκνω αὐτός τις καί ὁ αἴσθησις εἰμί ἐν ὁ τράχηλος σαφής · ἐρεθίζω τότε κατά ἐκεῖνος ὁ χωρίον ὡς ἐξορμάω εἰς βήξ · συμβουλεύω οὖν αὐτός ἀντέχω καθόσον οἷος τε εἰμί καί μή βήσσω . πράσσω δή οὗτος . βραχύς τε γάρ εἰμί ὁ ἐρεθίζω , ἐγώ τε τρόπος πᾶς συμπράσσω εἰς οὐλή ἄγω ὁ ἕλκος , ἔξωθεν μέν ἐπιτίθημι τις ὁ ξηραίνω φάρμακον , ὕπτιος δέ κατακλίνω · εἶτα δίδωμι ὑγρός φάρμακον ὁ πρός ἕλκος τοιοῦτος ποιέω · καί οὗτος ἐν ὁ στόμα κατέχω ἀξιόω , ἐπιτρέπω βραχύς τις παραρρέω εἰς ὁ τραχύς ἀρτηρία . καί τοίνυν οὕτως πράσσω αἰσθάνομαι σαφής φάσκω ὁ ἀπό ὁ φάρμακον στῦψις περί ὁ ἕλκος , εἴτε κατά διάδοσις γίγνομαι , εἴτε καί αὐτός ὁ φάρμακον περί ὁ ἕλκος δροσοειδής παραρρέω εἰς ὁ ἀρτηρία καί παρηθέω . εἰμί δέ οὐδέ αὐτός ὁ κάμνω ἄπειρος ὁ ἰατρικός , ἀλλά τις ὁ ἐκ τριβή τε καί γυμνασία ἐμπειρικός ἰατρεύω . αἰσθάνομαι τε οὖν λέγω παραρρέω εἰς ὁ ἀρτηρία ὁ φάρμακον καί ποτέ καί βήξ κινέω , ἀντέχω μέντοι πολύς μή βήσσω . καί τοίνυν αὐτός προθυμέομαι ἐν Ῥώμη μέν , ἔνθα περ λοιμώσσω , ἄλλος τρεῖς ἡμέρα ἐπιμένω μετά ὁ ἐννάω · μετά οὗτος δέ ἐντίθημι ἑαυτοῦ πλοῖον καταπλέω μέν πρῶτος ἐπί ὁ θάλασσα διά ὁ ποταμός , τέταρτος δέ ὕστερον ἡμέρα πλέω ἐν ὁ Ταβία γίγνομαι , καί χράω ὁ γάλα θαυμαστός τις δύναμις ὄντως ἔχω καί οὐ μάτην ἐπαινέω . καί ἐγώ δοκέω καιρός ἥκω λέγω τις περί γάλα χρῆσις οὐ ὁ κατά ὁ Ταβία μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος πᾶς . οὐδέ γάρ ὁ ἐν Ἰταλία μόνος χρή θεραπεύω , ἀλλά ὅσος οἷος τε ὁ πανταχόθι . ὁ μέν οὖν ἐν ὁ Ταβία γάλα πολύς συντελέω εἰς ἀρετή · αὐτός τε ὁ χωρίον ὑψηλός ὑπάρχω αὔταρκος , ὁ τε πέριξ ἀήρ ξηρός , ὁ τε νομή ὁ ζῷον χρηστός . οὗτος μέν γε ἀλλαχόθι τεχνάομαι δυνατός ἐν λόφος μέτριος ὑψηλός , φυτεύω καί βοτάνη καί θάμνος , ὁπόσος γάλα χρηστός τε ἅμα καί στύφω ἐργάζομαι · λέγω δέ αὐτός ὀλίγος ὕστερον παράδειγμα . ὁ μέντοι πέριξ ἀήρ κατασκευάζω μέν ὅμοιος ἀδύνατος , ἐκλέγω δέ ὁ εἰμί ὁ ὅμοιος οὐ ἀδύνατος . ὅμοιος δέ ἄν εἰμί ὁ οὗτος ἔχω , ὅς ἐκεῖνος πάρειμι · ὕψος μέν ὁ λόφος μέτριος , ὁδός δέ ἐπί αὐτός ἀπό ὁ θάλασσα εἰς τριάκοντα στάδιον καί τις πολύς οὐ πολύς . ὁ δέ χωρίον αὐτός ὁ ἐπί ὁ θάλασσα ὁ Ταβία κατά ὁ πυθμήν ὁ κόλπος μάλα εἰμί ὁ μεταξύ Σουρρέντης τε καί Νεάπολις , ἐν ὁ πλευρά μάλα ὁ κατά Σούρρεντος . οὗτος δέ ὁ πλευρόν πᾶς λόφος εἰμί εὐμεγέθης , μακρός , εἰς ὁ Τυρρηνός ἐξήκω πέλαγος . ἐγκλίνω δέ ἠρέμα πρός ὁ δύσις ὁ λόφος οὗτος , οὐ ἀκριβής δέ ἐπί ὁ μεσημβρία ἐκτείνω . οὗτος μέν ὁ λόφος ἄκλειστος ὁ ἀνατολικός ἄνεμος φυλάσσω ὁ κόλπος , ἐύρρους καί ἀπηλιώτης καί Βορέας · συνάπτω δέ αὐτός κατά ὁ μυχός ὁ κόλπος λόφος ἕτερος οὐ μικρός , ὅς ἐν τε ὁ σύγγραμμα ὁ παλαιός Ῥωμαῖος καί ὁ νῦν ὁ ἀκριβής Βεσούβιος ὀνομάζω . ὁ δέ ἔνδοξος τε καί νέος ὄνομα ὁ λόφος Βέσβιον ἅπας ἄνθρωπος γνώριμος διά ὁ κάτωθεν ἀναφέρω ἐκ ὁ γῆ ἐν αὐτός πῦρ · ὅς ἐγώ δοκέω καί αὐτός μέγας συντελέω εἰς ξηρότης ὁ πέριξ ἀήρ · καί χωρίς δέ ὁ πῦρ οὔτε λίμνη τις ἐγγύς οὔτε ἕλκος οὔτε ποταμός ἀξιόλογος οὐδαμόθι ὁ κόλπος . ὁ δέ ἀρκτικός πνεῦμα ἅπας ἄχρι δύσις θερινός ὁ Βεσουβηνός λόφος πρόβλημα εἰμί , καί πολύς τέφρα μέχρι ὁ θάλασσα ἀπό ﻿ αὐτός καθήκω , λείψανον τις ἐν αὐτός καίω τε καί νῦν ἔτι καίω ὕλη . οὗτος πᾶς ξηρός ἐργάζομαι ὁ ἀήρ . δύναμαι ἄν οὖν τις ἑτέρωθι ὁ οἰκουμένη ἐκλέγω λόφος οὕτως ξηρός , οὐ πρόσω θάλασσα , οὔτε μέγας ὡς ἔγκειμαι ὁ ὁ ἄνεμος εἰσβολή , οὔτε πάνυ ταπεινός ὡς ὁ ἐκ ὁ ὑπόκειμαι πεδίον ἀναθυμίασις ἑτοῖμος δέχομαι . φυλάσσω δέ αὐτός στρέφω πρός ἄρκτος · οὕτως γάρ ἄν ἀποστρέφω εἰμί ὁ ἥλιος . εἰ δέ εἰͅν ὁ εὔκρατος ὁ ὅλος οἰκουμένη ὁ λόφος ὑπάρχω , καθά ὁ κατά ὁ Ταβία εἰμί , ἀγαθός μακρός . ἐν τοιοῦτος λόφος πόα μέν εἰμί ἄγρωστις καί λωτός καί πολύγονος καί μελισσόφυλλον , θάμνος δέ σχῖνος καί κόμαρος καί βάτος καί κισσός καί κύτισος , ὅσος τε ἄλλος οὗτος ἔοικα . οὕτως μέν σύ ὁ ὁ λόφος παρασκευάζω . ὁ δέ ζῷον βοῦς μέν εἰμί ἐν ὁ κατά Ταβία , καί εἰμί οὗτος ὁ ζῷον παχύς ὁ γάλα , καθά ὁ ὁ ὄνος λεπτός . ἐγώ δέ ἄν καί βοῦς καί ὄνος καί αἴξ ἀφίημι ἐπί ὁ νομή , ὥστε ἔχω χράω γάλα πᾶς , παχύς μέν ἐκ ὁ βοῦς , λεπτός δέ ἐκ ὁ ὄνος , μέσος δέ ἄμφω ἐκ ὁ αἴξ . ὁ παλαιός δέ καί γυνή θηλάζω ἐφιστάω ὁ ὁ φθόη κάμνω · ἐͅγώ δέ ἀποδέχομαι ὁ γνώμη αὐτός , ὅτι τε ὁ οἰκεῖος αἱρέω καί ὅτι πρίν ψύχω ὁ πέριξ ἀήρ . καί σύ οὗτος εἰμί μέγας παράγγελμα γάλα χρῆσις ἐπί πᾶς ὅς γάλα χρεία , αὐτίκα πίνω ἀμελ́γω , ὁ ζῷον παρίστημι · προσεπεμβάλλω δέ καί μέλι , ὅστις τυρόω φύω ἐν ὁ γαστήρ · εἰ δέ ὑπέρχομαι αὐτός ποτέ ταχύς βούλομαι , καί ἅλς . ἐκεῖνος μέν γε οὖν ὁ νεανίας ἐκ ὁ λοιμώδης νόσος κατά ὁ ἀρτηρία ἕλκος ἔχω ὑγιής γίγνομαι καί ἄλλος μετά αὐτός ὅμοιος . ἕτερος δέ μειράκιον περί ἔτος ὀκτωκαιδέκατος ἐκ κατάρροος πολύς ἡμέρα γίγνομαι ὁ μέν πρῶτος μετά βήξ αἷμα θερμός εὐανθής οὐ πολύς , μετά δέ οὗτος ἀναπτύω τις καί ὁ χιτών αὐτός μέρος , ὅς ὑπαλείφω ἔνδοθεν ὁ ἀρτηρία εἰς ὁ φάρυγξ τε καί ὁ στόμα διά ὁ λάρυγξ ἀναφέρω . δοκέω δέ ἐγώ ὁ τε πάχος τεκμαίρομαι καί ὁ ὁ κάμνω αἴσθησις ὁ λάρυγξ ὑπάρχω ὁ ἔνδοθεν σῶμα · καί μέντοι καί βλάπτω ἐντεῦθεν εἰς ὁ φωνή ὁ ἄνθρωπος · ἀλλά καί οὕτως ἐν χρόνος μέν πολύς διασῴζω καί αὐτός . ὁ δέ ἐκ ὁ λοιμός ῥᾴδιος ὑγιάζω ἐγώ δοκέω ὁ προξηραίνω τε καί προκαθαίρω σύμπας ὁ σῶμα · καί γάρ ἔμετος τις αὐτός γίγνομαι καί ὁ γαστήρ ἅπας ταράσσω . καί οὕτως ἤδη κενόω ὁ σῴζω μέλλω ἐξάνθημα μέλας διά πᾶς ὁ σῶμα ἀθρόος ἐπιφαίνω · ὁ πολύς μέν ἑλκώδης , πᾶς δέ ξηρός . καί εἰμί εὔδηλος ὁράω ὁ σήπω ἐν ὁ πυρετός αἷμα εἰμί οὗτος λείψανον , οἷος τέφρα τις ὁ φύσις ὠθέω ἐπί ὁ δέρμα , καθά ἄλλος πολύς ὁ περισσός . οὐ μήν δέω γε πρός ὁ τοιοῦτος ὁ ἐξάνθημα φάρμακον · καθίστημι γάρ αὐτόματος τρόπος ὅδε · τις μέν , ὅς γε καί ἑλκόω , ὁ ἐπιπολή ἀποπίπτω , ὅς ὀνομάζω ἐφελκίς · ἐͅντεῦθα ἤδη ὁ λοιπός ἐγγύς εἰμί ὑγεία · καί μετά εἷς ἤ δύο ἡμέρα ἐπουλόω . τις δέ , ὄις οὐ ἑλκόω , ὁ μέν ἐξάνθημα τραχύς τε καί ψωρώδης εἰμί , ἀναπίπτω καί οἷος τις λέμμα , ἐͅκ οὗτος πᾶς ὑγιής γίγνομαι . θαυμαστός οὖν οὐδείς εἰ καί κατά ὁ πνεύμων τοιοῦτος ἐξάνθημα γίγνομαι σῴζω διά ὁ ξηρότης ὁ ἕλκος . ὅς γάρ ἄν ἐπί ὁ ἄλλος ἕλκος ἅπας ὁ πρόσθεν λόγος δείκνυμι σκοπός εἰμί ὁ θεραπεία , οὗτος ὑπάρχω ἤδη ὁ ἐκ ὁ λοιμός γίγνομαι . ἅπας γάρ εἰμί ξηρός καί τραχύς , ὁ μέν πολύς ψώρα , τις δέ αὐτός καί λέπρα παραπλήσιος . μαρτυρέω οὖν ὁ λόγος ὁ πεῖρα καί ὁ ἕλκος εἷς οὗτος ἔχω σκοπός ὁ ἴασις ὁ ξηραίνω , δύναμαι ἄν τις σῴζω πάμπολυς ὁ αἷμα πτύω ἐκ πνεύμων , ὥσπερ καί ἐγώ σῴζω .