galenus.de-methodo-medendi-libri-xiv 11.16
Ἐκείνους μὲν οὖν ἐατέον , ἡμεῖς δὲ κᾂν ἐλαχίστην ποθ’ ὑπόνοιαν σχῶμεν ἥπατος ἢ γαστρὸς κακοπραγούντων , εὐθέως ἀψίνθιον ἐλαίῳ προσαφεψήσαντες αἰονήσομεν τὰ μόρια . διττὴν δὲ ἅπαντος ἀψινθίου ποιότητα καὶ δύναμιν ἔχοντος , ὡς κᾀν τοῖς περὶ φαρμάκων εἴρηται , κατὰ μὲν τὸ Ποντικὸν ἡ στύφουσα ποιότης ἐστὶν οὐκ ὀλίγη , τοῖς δ’ ἄλλοις ἅπασιν ἡ μὲν πικρὰ ποιότης ὑπάρχει σφοδροτάτη · στύψεως δ’ ἤτοι παντάπασιν ἀμυδρᾶς ἢ καὶ οὐδ’ ὅλως ἂν αἴσθοιο γενόμενος αὐτῶν . ταῦτά τοι τὸ Ποντικὸν ἀψίνθιον αἱρεῖσθαι βέλτιόν ἐστιν εἰς τὰς ἥπατος καὶ γαστρὸς φλεγμονάς · ἔστι δ’ αὐτοῦ καὶ τὸ φύλλον καὶ τὸ ἄνθος πολὺ σμικρότερον ἢ τῶν ἄλλων ἀψινθίων , καὶ ἡ ὀσμὴ τούτῳ μὲν οὐχ ὅπως ἀηδὴς , ἀλλά τι καὶ τῶν ἀρωμάτων ἐμφαίνουσα · τοῖς δ’ ἄλλοις δυσώδης ἅπασι · φεύγειν μὲν οὖν ἐκεῖνα προσήκει , χρῆσθαι δ’ ἀεὶ τῷ Ποντικῷ . καὶ τῶν ἄλλων δέ τι φαρμάκων ἐμβαλὼν εἰς τοὔλαιον , οἷς ἐπιμέμικται τῇ πικρᾷ ποιότητι δύναμις στυπτικὴ , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον χρήσῃ . δέδεικται γὰρ ἐν τοῖς περὶ φαρμάκων ἡ πικρὰ ποιότης ποδηγοῦσα τὴν στύφουσαν . διὸ καὶ κρεῖττόν ἐστι τὸ τοιοῦτον φάρμακον ἅπαν τοῦ στύφοντος μόνον . εἰ μὲν οὖν ἰσχυροτέραν ἐθέλοις ἐργάσασθαι τὴν στύψιν , ἔστω σοι καὶ τὸ ἔλαιον στῦφον , ὁποῖόν ἐστι τό τε Ἱσπάνον ὀνομαζόμενον , ὅσα τ’ ἄλλα σκευάζουσι μετὰ θαλλῶν ἐλαίας · ἢ οἷόν πέρ ἐστι τὸ καλούμενον ὀμφάκινον . εἰ δ’ ἀσθενεστέρᾳ βούλοιο χρήσασθαι τῇ στύψει , τῶν ἄλλων ἐλαίων τι παρασκεύαζε καὶ μάλιστα τῶν λεπτομερῶν , οἷόν πέρ ἐστι τὸ Σαβῖνον . ἄριστον δὲ ἐν οἷς στύψεως ἰσχυροτέρας ἐστὶ χρεία , τὸ Ἱστρικὸν ἔλαιον , ὡς ἂν ἑκατέρας ἔχον ἐν ἑαυτῷ τὰς ποιότητας , στύφουσαν καὶ πικράν . ἀποροῦντι δ’ ἀψινθίου μήλινον ἢ μαστίχινον ἢ σχίνινον ἀρκέσει τὴν πρώτην · εἰ δὲ μικρὸς ὁ πυρετὸς εἴη , καὶ τὸ διὰ τῆς νάρδου μύρον . ἔστω δὲ καὶ τοῦτ’ ἄριστον · οὐ σμικρὰ γὰρ ἡ διαφορὰ τοῦ τοιούτου πρὸς τὸ φαῦλον · ὃ γοῦν ἐν Νεαπόλει τῆς Ἰταλίας σκευάζουσιν , ὄνομα μόνον ἐστὶ μύρου ναρδίνου , παραβαλλόμενον τῷ κατὰ τὴν Ἀσίαν ἔμπροσθεν μὲν ἐν Λαοδικείᾳ μόνῃ σκευαζόμενον , νυνὶ δὲ ἐν πολλαῖς ἤδη πόλεσιν . εἰ δ’ ἡ παρακμὴ τοῦ πυρετοῦ , καθ’ ἣν δηλονότι πράττεις τὰ τοιαῦτα , μὴ πάνυ τι πρᾳεῖα γίγνοιτο , φυλάττεσθαι μὲν τὴν νάρδον · ἄμεινον δὲ χρῆσθαι τηνικαῦτα τῷ μηλίνῳ · μὴ παρόντος δὲ τούτου , τῷ σχινίνῳ · καὶ μετ’ αὐτὸ τῷ μαστιχίνῳ . πάντων γὰρ τούτων τὸ νάρδινον μύρον μᾶλλον θερμαίνει · διὸ καὶ μικτέον αὐτῷ τῶν ἄλλων ἀποροῦντι ῥοδίνου . ἡ δὲ τοῦ μυρσίνου στύψις οὐκ ἐπιτήδειος · ἔστι γὰρ τοῦτο παχυμερέστερον ἢ ὥστε διὰ βάθους ἰέναι . τὰ μὲν οὖν τοιαῦτα παραδείγματος ἕνεκα λέλεκται · πολὺ γὰρ αὐτῶν ἐκλέξῃ πλῆθος ἐκ τῶν περὶ φαρμάκων ὑπομνημάτων . ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ κατάπλασμα σύνθετον ἐχέτω τὴν δύναμιν ἔκ τε τῆς χαλαστικῆς λεπτομεροῦς καὶ πικρᾶς καὶ στυφούσης . ἐπικρατείτω δ’ ἐν αὐταῖς , εἰ μὲν ἀποκρούεσθαί τε καὶ τόνον ἐντιθέναι βουλοίμεθα , τὸ στῦφον · εἰ δὲ τέμνειν καὶ διαῤῥύπτειν τὸ πικρόν . εἰ δὲ διαφορεῖν , τὰ λεπτομερῆ τῶν χαλώντων · τὰ γὰρ παχυμερῆ τοῖς ἐκπυήσουσιν ἐδείχθη χρηστά . διωρισμένων δ’ ἐν τοῖς περὶ φαρμάκων ὑπομνήμασι τῶν τε μόνην ἐχόντων ἤτοι τὴν στύφουσαν ἢ τὴν πικρὰν ποιότητα τῶν τε συναμφοτέρας , ἄριστον μὲν οὖν ἀεὶ αἱρεῖσθαι τὰ συναμφοτέρας ἔχοντα · μὴ παρόντων δὲ τούτων , αὐτὸν μιγνύναι τὰ πικρὰ τοῖς στύφουσιν , ὥσπερ ἐθεάσω ποθ’ ἡμᾶς κατάπλασμα συντιθέντας ἥπατος φλεγμαίνοντος ἐκ τῶν παρόντων . ἦν μὲν γὰρ ἰατρὸς ὁ κάμνων · ἐθεασάμεθα δ’ αὐτὸν ἤδη λύχνων ἡμμένων , ὡς μηδὲν ἔτι δύνασθαι πρίασθαι παρὰ τῶν καπηλευόντων τὰ τοιαῦτα . παρακμὴν οὖν εὑρόντες ἀξιόλογον , ἐσπεύσαμεν ὅτι τάχιστα χρήσασθαι τῷ καιρῷ καὶ μάλισθ’ ὅτι τὴν ὕποπτον ὥραν προσεδοκῶμεν ἀρχὴν οἴσειν ἑτέρου παροξυσμοῦ περὶ τὰς τῶν ἀλεκτρυόνων ᾠδάς . ἀφεψήσαντες οὖν ἐλαίῳ μὲν ἀψίνθιον , ἐν ὕδατι δὲ κυδώνιον μῆλον . ἐν ᾧ ταῦθ’ ἥψετο , μυροβαλάνου πίεσμα καὶ ἴρεως τὴν ῥίζαν εὑρόντες ἔνδον καὶ κόψαντες καὶ διαττήσαντες , εἶτ’ ἐμβαλόντες λέβητι τοῦ τ’ ἐλαίου καὶ τοῦ ὕδατος , ὧνπερ ἐσκευάκειμεν , ἀφεψήσαντές τε μετρίως ἐπενεβάλλομεν ἅμα κηρῷ βραχεῖ τὴν μυροβάλανον καὶ τὴν ἴριν . ἕψομεν δ’ , ὡς οἶσθα , τὸ μῆλον οὐ δι’ ὕδατος μόνον , ἀλλὰ καὶ δι’ οἴνου πολλάκις αὐστηροῦ · καὶ μίγνυμεν ἐνίοτε καὶ αὐτῆς τι τοῦ μήλου τῆς σαρκὸς ἅπασι τοῖς τοιούτοις καταπλάσμασιν . ὅταν μὲν γὰρ τό τε ἐπιῤῥέον εἴη πλέον , ἀτονώτερον τε τὸ μόριον , αὐξάνομεν , ὡς οἶσθα , τὴν στύψιν · ὅταν δὲ τό θ’ ὅλον σῶμα κενὸν , οὐκ ἄῤῥωστόν τε τὸ μόριον , ἐπιῤῥέῃ τε μηδὲν ἔτι , βραχύτατον ἔστω τὸ στῦφον , ἀξιολογώτερον δὲ αὐτοῦ τὸ χαλαστικὸν καὶ πρὸς τούτοις τό τε πικρὸν καὶ τὸ δριμὺ κατὰ τὴν τῶν ἐπεμβαλλομένων ὕλην . εἰ δὲ καὶ μικρὸς ὁ πυρετὸς εἴη , καὶ ﻿ ἡ φλεγμονὴ μὴ πάνυ θερμὴ καὶ ἀσιτίαν ὁ κάμνων ἐνεγκεῖν δυνάμενος , αὐξανέσθω σοι τὸ διαφορητικὸν εἶδος τῆς θεραπείας , ἐκλυομένου τοῦ στυπτικοῦ . οὐ γὰρ δὴ τὴν φλεγμονὴν δυνατὸν ὠφελῆσαι τοῖς στύφουσιν , ἡνίκα μήτ’ ἐπιῤῥέῃ μηδὲν , ἐστήρικταί τε δυσλύτως ἐν τῷ πάσχοντι παχυμερὴς χυμὸς , ἀλλ’ , ὡς εἴρηται , βραδύνειν αἱρούμεθα μᾶλλον ἐν τῇ θεραπείᾳ μιγνύντες τι τῶν στυφόντων ὑπὲρ τοῦ φυλάξαι τῶν μορίων τὸν τόνον . ὅθεν οὔτ’ ἐπὶ κώλου πάσχοντος ἢ τῶν ἄλλων ἐντέρων τινὸς οὔτε τῶν καθ’ ὑποχόνδρια μυῶν ἢ περιτοναίου μικτέον τὰ στύφοντα · καθάπερ οὐδὲ κύστεως ἢ μήτρας , ὅταν γ’ , ὡς εἴρηται , μήτ’ ἐπιῤῥέῃ μηδὲν ἔτι μήτε πλῆθος ἢ περιττώματα πολλὰ καθ’ ὅλον ὑπάρχῃ τὸ σῶμα . νεφροὶ δὲ καὶ θώραξ ἐν μέσῳ τῶν εἰρημένων εἰσίν · ὅσον γὰρ ἀπολείπονται γαστρὸς καὶ ἥπατος , τοσοῦτον τῶν ἄλλων πλεονεκτοῦνται · ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ ἥπατος ἢ τῆς γαστρὸς ἐκλυθῆναι τὸν τόνον ὀλεθριώτατον , ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων ἀκινδυνότατον . ἐπὶ τούτων δὲ κινδυνῶδες μὲν , οὐ μὴν ἐκείνοις γ’ ὁμοίως · πλὴν εἴ ποτε πῦον ἐκκαθαίρειν δέοι , περιεχόμενον ἐν θώρακι καὶ πνεύμονι . περὶ δὲ τοῦ σπληνὸς οὐχ ἁπλῶς ἀποφήνασθαι δυνατὸν , ἀλλὰ μετὰ τοῦ διορίσασθαι τήν τε φύσιν ὅλου τοῦ σώματος καὶ τὴν ἐν τῷ τῆς θεραπείας χρόνῳ διάθεσιν . εἰ μὲν γὰρ ἤτοι φύσει τῶν ἀθροιζόντων εἴη περίττωμα μελαγχολικὸν ὁ κάμνων ἢ κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ὁ τοιοῦτος ἐν αὐτῷ πλεονάζοι χυμὸς , ἀναγκαῖόν ἐστιν ἐν τῇ θεραπείᾳ τοῦ σπληνὸς ἐπιπλέκεσθαι τοῖς ἄλλοις τὰ στύφοντα , χάριν τοῦ φυλάττεσθαι τοῦ σπλάγχνου τὸν τόνον . οὕτω γὰρ ἕλξει τε πρὸς ἑαυτὸν τὰ περιττώματα , καὶ καθάρας τὸ σῶμα , πάλιν αὐτὰ ἐκκρινεῖ διὰ τῆς γαστρὸς , ὡς ἐν τοῖς φυσικοῖς περὶ τούτων ἐπιδέδεικται λόγοις . εἰ δὲ μηδὲν οὐδ’ ὅλως ᾖ περίττωμα μελαγχολικὸν ἢ οὐδ’ ὅλως στυπτέον ἢ ὡς ἥκιστα . προσέχειν δ’ ἀκριβῶς τὸν νοῦν οὐ κατὰ τὸν σπλῆνα μόνον , ἀλλὰ καὶ κατὰ σύμπαντα τἄλλα μόρια , καθ’ ἃ σήπεται χυμὸς , ὁποῖον μέν τοι τῶν συμπτωμάτων ἐστὶ τὸ ἰσχυρότατον , ὁποῖον τὸ δεύτερον ἢ τὸ τρίτον , ἵν’ ἐξ αὐτῶν τὴν διάθεσιν ἀκριβῶς ἐξευρὼν , οἰκείαν αὐτῇ καὶ τὴν θεραπείαν ἁρμόσῃς . ἐνίοτε μὲν γὰρ ἡ θέρμη κρατεῖ κατὰ τὸ πεπονθὸς , ἐνίοτε δ’ ὄγκος , ἤτοι διὰ τὸ πλῆθος τοῦ χυμοῦ σκληρὸς ἢ διὰ τὸ πάχος . εἰ μὲν οὖν ἡ θέρμη κρατοίη , πειρᾶσθαι διαφορεῖν ἀτρέμα , διὰ τῶν χλιαρὰν ἐχόντων θερμασίαν , οἷόν ἐστι τό τε λινόσπερμον καὶ τὸ χαμαίμηλον · ἐπιμιγνύναι δ’ αὐτοῖς ἄλευρον ἐκ κριθῶν ἢ κυάμων · οὐδέτερον γὰρ αὐτῶν θερμαίνει . πολλάκις δ’ , ὡς οἶσθα , τὸ καλούμενον ὑπὸ τῶν ἰατρῶν ἀρτόμελι παρασκευάζοντες εἰς κατάπλασμα τοιαύτης φλεγμονῆς ὕδατος ἐπεμίξαμεν . ἐπὶ δὲ σπληνὸς ἔστιν ὅτε καὶ ὄξους . εἰ δ’ ἡ θέρμη τοῦ φλεγμαίνοντος μορίου μὴ πολὺ τοῦ κατὰ φύσιν ἐξεστήκοι , μέγεθος δ’ ἀξιόλογον εἴη , διαφορεῖν θαῤῥούντως χωρὶς ὕδατος ἐπιμιγνύντα τοῖς εἰρημένοις καὶ τῆλιν . εἰ δ’ οἷον σκιῤῥώδης τις φλεγμονὴ τύχοι , διὰ τὸ πάχος ἢ τὴν γλισχρότητα τῶν ἐν αὐτῇ χυμῶν , ὄξους τε ἅμα καὶ τῶν πικρῶν μικτέον φαρμάκων καὶ μάλιστ’ ἐπὶ σπληνός . τὸ γάρ τοι σπλάγχνον τοῦτο , διὰ τὸ παχὺν ἐπισπᾶσθαι χυμὸν ἐξ ἥπατος , ὑπὸ τοῦ τοιούτου καὶ νοσεῖ τὰ πολλά . διὰ τοῦτ’ οὖν αὐτὸ τά τε δι’ ὀξυμέλιτος καὶ ἀψινθίου καὶ καππάρεως ἐπιτήδεια καταπλάσματα . ταῦτ’ οὖν ἀγνοοῦντες οἱ πολλοὶ τῶν ἰατρῶν , ἅπαντας αἰονῶσιν ἐλαίῳ καὶ καταπλάττουσι τοῖς χαλαστικοῖς καταπλάσμασι , πρὶν κενῶσαι τὸ σῶμα , πάντων δ’ , ὡς εἴρηται , μάλιστα τοὺς πλουσίους , οἷς οὐ μόνον εἰς τὰ τοιαῦτα ὑπηρετοῦσιν , ἀλλὰ καὶ λούεσθαι συγχωροῦσιν . ἐγὼ δ’ οὔτε λούσαιμ’ ἂν οὐδένα τῶν ἐπὶ σηπεδόνι χυμῶν πυρεττόντων οὔτε χαλαστικοῖς χρήσομαι καταπλάσμασι , πρὶν κενῶσαι τὰ περιττά . κενώσας δὲ καὶ λούοιμ’ ἂν ἤδη θαῤῥῶν καὶ καταπλάττοιμι , τὰ μὲν ἄλλα μόρια τοῖς χαλαστικοῖς , ἧπαρ δὲ καὶ γαστέρα μετὰ τοῦ τὰ μέτρια στύφειν .
Lemmas: ἐκεῖνος μέν οὖν ἐάω , ἐγώ δέ ἔͅν ἐλαχύς ποτέ ὑπόνοια ἔχω ἧπαρ ἤ γαστήρ κακοπραγέω , εὐθύς ἀψίνθιον ἔλαιον προσαφεψάω αἰονάω ὁ μόριον . δισσός δέ ἅπας ἀψίνθιον ποιότης καί δύναμις ἔχω , ὡς εἰͅν ὁ περί φάρμακον λέγω , κατά μέν ὁ Ποντικός ὁ στύφω ποιότης εἰμί οὐ ὀλίγος , ὁ δέ ἄλλος ἅπας ὁ μέν πικρός ποιότης ὑπάρχω σφοδρός · στῦψις δέ ἤτοι παντάπασι ἀμυδρός ἤ καί οὐδέ ὅλος ἄν αἰσθάνομαι γίγνομαι αὐτός . οὗτος τοι ὁ Ποντικός ἀψίνθιον αἱρέω ἀγαθός εἰμί εἰς ὁ ἧπαρ καί γαστήρ φλεγμονή · εἰμί δέ αὐτός καί ὁ φύλλον καί ὁ ἄνθος πολύς μικρός ἤ ὁ ἄλλος ἀψίνθιον , καί ὁ ὀσμή οὗτος μέν οὐ ὅπως ἀηδής , ἀλλά τις καί ὁ ἄρωμα ἐμφαίνω · ὁ δέ ἄλλος δυσώδης ἅπας · φεύγω μέν οὖν ἐκεῖνος προσήκω , χράω δέ ἀεί ὁ Ποντικός . καί ὁ ἄλλος δέ τις φάρμακον ἐμβάλλω εἰς ἔλαιον , ὅς ἐπιμείγνυμι ὁ πικρός ποιότης δύναμις στυπτικός , κατά ὁ αὐτός τρόπος χράω . δείκνυμι γάρ ἐν ὁ περί φάρμακον ὁ πικρός ποιότης ποδηγέω ὁ στύφω . διό καί κρατύς εἰμί ὁ τοιοῦτος φάρμακον ἅπας ὁ στύφω μόνος . εἰ μέν οὖν ἰσχυρός ἐθέλω ἐργάζομαι ὁ στῦψις , εἰμί σύ καί ὁ ἔλαιον στύφω , ὁποῖος εἰμί ὁ τε Ἱσπάνον ὀνομάζω , ὅσος τε ἄλλος σκευάζω μετά θαλλός ἐλαία · ἤ οἷος περ εἰμί ὁ καλέω ὀμφάκινος . εἰ δέ ἀσθενής βούλομαι χράω ὁ στῦψις , ὁ ἄλλος ἔλαιον τις παρασκευάζω καί μάλα ὁ λεπτομερής , οἷος περ εἰμί ὁ Σαβῖνος . ἄριστον δέ ἐν ὅς στῦψις ἰσχυρός εἰμί χρεία , ὁ Ἱστρικός ἔλαιον , ὡς ἄν ἑκάτερος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ποιότης , στύφω καί πικρός . ἀφοράω δέ ἀψίνθιον μήλινος ἤ μαστίχινος ἤ σχίνινος ἀρκέω ὁ πρῶτος · εἰ δέ μικρός ὁ πυρετός εἰμί , καί ὁ διά ὁ νάρδος μύρον . εἰμί δέ καί οὗτος ἀγαθός · οὐ μικρός γάρ ὁ διαφορά ὁ τοιοῦτος πρός ὁ φαῦλος · ὅς γοῦν ἐν Νεάπολις ὁ Ἰταλία σκευάζω , ὄνομα μόνος εἰμί μύρον νάρδινος , παραβάλλω ὁ κατά ὁ Ἀσία ἔμπροσθεν μέν ἐν Λαοδίκεια μόνος σκευάζω , νυνί δέ ἐν πολύς ἤδη πόλις . εἰ δέ ὁ παρακμή ὁ πυρετός , κατά ὅς δηλονότι πράσσω ὁ τοιοῦτος , μή πάνυ τις πρᾶος γίγνομαι , φυλάσσω μέν ὁ νάρδον · ἀγαθός δέ χράω τηνικαῦτα ὁ μήλινος · μή πάρειμι δέ οὗτος , ὁ σχίνινος · καί μετά αὐτός ὁ μαστίχινος . πᾶς γάρ οὗτος ὁ νάρδινος μύρον μάλα θερμαίνω · διό καί μικτέον αὐτός ὁ ἄλλος ἀφοράω ῥόδινος . ὁ δέ ὁ μύρσινος στῦψις οὐ ἐπιτήδειος · εἰμί γάρ οὗτος παχυμερής ἤ ὥστε διά βάθος ἔρχομαι . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος παράδειγμα ἕνεκα λέγω · πολύς γάρ αὐτός ἐκλέγω πλῆθος ἐκ ὁ περί φάρμακον ὑπόμνημα . ὡσαύτως δέ καί ὁ κατάπλασμα σύνθετος ἔχω ὁ δύναμις ἐκ τε ὁ χαλαστικός λεπτομερής καί πικρός καί στύφω . ἐπικρατέω δέ ἐν αὐτός , εἰ μέν ἀποκρούω τε καί τόνος ἐντίθημι βούλομαι , ὁ στύφω · εἰ δέ τέμνω καί διαρρύπτω ὁ πικρός . εἰ δέ διαφορέω , ὁ λεπτομερής ὁ χαλάω · ὁ γάρ παχυμερής ὁ ἐκπυέω δείκνυμι χρηστός . διορίζω δέ ἐν ὁ περί φάρμακον ὑπόμνημα ὁ τε μόνος ἔχω ἤτοι ὁ στύφω ἤ ὁ πικρός ποιότης ὁ τε συναμφότεροι , ἀγαθός μέν οὖν ἀεί αἱρέω ὁ συναμφότεροι ἔχω · μή πάρειμι δέ οὗτος , αὐτός μείγνυμι ὁ πικρός ὁ στύφω , ὥσπερ θεάομαι ποτέ ἐγώ κατάπλασμα συντίθημι ἧπαρ φλεγμαίνω ἐκ ὁ πάρειμι . εἰμί μέν γάρ ἰατρός ὁ κάμνω · θεάομαι δέ αὐτός ἤδη λύχνος ἅπτω , ὡς μηδείς ἔτι δύναμαι πρίαμαι παρά ὁ καπηλεύω ὁ τοιοῦτος . παρακμή οὖν εὑρίσκω ἀξιόλογος , σπεύδω ὅτι ταχύς χράω ὁ καιρός καί μάλα ὅτι ὁ ὕποπτος ὥρα προσδοκάω ἀρχή φέρω ἕτερος παροξυσμός περί ὁ ὁ ἀλεκτρυών ἀοιδή . ἀφέψω οὖν ἔλαιον μέν ἀψίνθιον , ἐν ὕδωρ δέ κυδώνιος μῆλον . ἐν ὅς οὗτος ἕψω , μυροβάλανος πίεσμα καί ἶρις ὁ ῥίζα εὑρίσκω ἔνδον καί κόπτω καί διαττάω , εἶτα ἐμβάλλω λέβης ὁ τε ἔλαιον καί ὁ ὕδωρ , ὅς σκευάκεω , ἀφέψω τε μέτριος ἐπεμβάλλω ἅμα κηρός βραχύς ὁ μυροβάλανος καί ὁ ἴρις . ἕψω δέ , ὡς οἶδα , ὁ μῆλον οὐ διά ὕδωρ μόνος , ἀλλά καί διά οἶνος πολλάκις αὐστηρός · καί μείγνυμι ἐνίοτε καί αὐτός τις ὁ μῆλον ὁ σάρξ ἅπας ὁ τοιοῦτος κατάπλασμα . ὅταν μέν γάρ ὁ τε ἐπιρρέω εἰμί πολύς , ἄτονος τε ὁ μόριον , αὐξάνω , ὡς οἶδα , ὁ στῦψις · ὅταν δέ ὁ τε ὅλος σῶμα κενός , οὐ ἄρρωστος τε ὁ μόριον , ἐπιρρέω τε μηδείς ἔτι , βραχύς εἰμί ὁ στύφω , ἀξιόλογος δέ αὐτός ὁ χαλαστικός καί πρός οὗτος ὁ τε πικρός καί ὁ δριμύς κατά ὁ ὁ ἐπεμβάλλω ὕλη . εἰ δέ καί μικρός ὁ πυρετός εἰμί , καί ﻿ ὁ φλεγμονή μή πάνυ θερμός καί ἀσιτία ὁ κάμνω φέρω δύναμαι , αὐξάνω σύ ὁ διαφορητικός εἶδος ὁ θεραπεία , ἐκλύω ὁ στυπτικός . οὐ γάρ δή ὁ φλεγμονή δυνατός ὠφελέω ὁ στύφω , ἡνίκα μήτε ἐπιρρέω μηδείς , στηρίζω τε δύσλυτος ἐν ὁ πάσχω παχυμερής χυμός , ἀλλά , ὡς λέγω , βραδύνω αἱρέω μάλα ἐν ὁ θεραπεία μείγνυμι τις ὁ στύφω ὑπέρ ὁ φυλάσσω ὁ μόριον ὁ τόνος . ὅθεν οὔτε ἐπί κῶλον πάσχω ἤ ὁ ἄλλος ἔντερον τις οὔτε ὁ κατά ὑποχόνδριος μῦς ἤ περιτόναιον μικτέον ὁ στύφω · καθά οὐδέ κύστις ἤ μήτρα , ὅταν γε , ὡς λέγω , μήτε ἐπιρρέω μηδείς ἔτι μήτε πλῆθος ἤ περίσσωμα πολύς κατά ὅλος ὑπάρχω ὁ σῶμα . νεφρός δέ καί θώραξ ἐν μέσος ὁ λέγω εἰμί · ὅσος γάρ ἀπολείπω γαστήρ καί ἧπαρ , τοσοῦτος ὁ ἄλλος πλεονεκτέω · ἐπί μέν γάρ ὁ ἧπαρ ἤ ὁ γαστήρ ἐκλύω ὁ τόνος ὀλέθριος , ἐπί δέ ὁ ἄλλος ἀκίνδυνος . ἐπί οὗτος δέ κινδυνώδης μέν , οὐ μήν ἐκεῖνος γε ὅμοιος · πλήν εἰ ποτέ πυός ἐκκαθαίρω δέω , περιέχω ἐν θώραξ καί πνεύμων . περί δέ ὁ σπλήν οὐ ἁπλῶς ἀποφαίνω δυνατός , ἀλλά μετά ὁ διορίζω ὁ τε φύσις ὅλος ὁ σῶμα καί ὁ ἐν ὁ ὁ θεραπεία χρόνος διάθεσις . εἰ μέν γάρ ἤτοι φύσις ὁ ἀθροίζω εἰμί περίσσωμα μελαγχολικός ὁ κάμνω ἤ κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος ὁ τοιοῦτος ἐν αὐτός πλεονάζω χυμός , ἀναγκαῖος εἰμί ἐν ὁ θεραπεία ὁ σπλήν ἐπιπλέκω ὁ ἄλλος ὁ στύφω , χάριν ὁ φυλάσσω ὁ σπλάγχνον ὁ τόνος . οὕτως γάρ ἕλκω τε πρός ἑαυτοῦ ὁ περίσσωμα , καί καθαίρω ὁ σῶμα , πάλιν αὐτός ἐκκρίνω διά ὁ γαστήρ , ὡς ἐν ὁ φυσικός περί οὗτος ἐπιδείκνυμι λόγος . εἰ δέ μηδείς οὐδέ ὅλος εἰμί περίσσωμα μελαγχολικός ἤ οὐδέ ὅλος στύφω ἤ ὡς ἦκα . προσέχω δέ ἀκριβής ὁ νόος οὐ κατά ὁ σπλήν μόνος , ἀλλά καί κατά σύμπας ἄλλος μόριον , κατά ὅς σήπω χυμός , ὁποῖος μέν τοι ὁ σύμπτωμα εἰμί ὁ ἰσχυρός , ὁποῖος ὁ δεύτερος ἤ ὁ τρίτος , ἵνα ἐκ αὐτός ὁ διάθεσις ἀκριβής ἐξευρίσκω , οἰκεῖος αὐτός καί ὁ θεραπεία ἁρμόζω . ἐνίοτε μέν γάρ ὁ θέρμη κρατέω κατά ὁ πάσχω , ἐνίοτε δέ ὄγκος , ἤτοι διά ὁ πλῆθος ὁ χυμός σκληρός ἤ διά ὁ πάχος . εἰ μέν οὖν ὁ θέρμη κρατέω , πειράω διαφορέω ἀτρέμας , διά ὁ χλιαρός ἔχω θερμασία , οἷος εἰμί ὁ τε λινόσπερμον καί ὁ χαμαίμηλον · ἐπιμείγνυμι δέ αὐτός ἄλευρον ἐκ κριθή ἤ κύαμος · οὐδέτερος γάρ αὐτός θερμαίνω . πολλάκις δέ , ὡς οἶδα , ὁ καλέω ὑπό ὁ ἰατρός ἀρτόμελι παρασκευάζω εἰς κατάπλασμα τοιοῦτος φλεγμονή ὕδωρ ἐπιμείγνυμι . ἐπί δέ σπλήν εἰμί ὅτε καί ὄξος . εἰ δέ ὁ θέρμη ὁ φλεγμαίνω μόριον μή πολύς ὁ κατά φύσις ἐξίστημι , μέγεθος δέ ἀξιόλογος εἰμί , διαφορέω θαρσούντως χωρίς ὕδωρ ἐπιμείγνυμι ὁ λέγω καί τῆλις . εἰ δέ οἷος κιρρώδης τις φλεγμονή τυγχάνω , διά ὁ πάχος ἤ ὁ γλισχρότης ὁ ἐν αὐτός χυμός , ὄξος τε ἅμα καί ὁ πικρός μικτέον φάρμακον καί μάλα ἐπί σπλήν . ὁ γάρ τοι σπλάγχνον οὗτος , διά ὁ παχύς ἐπισπάω χυμός ἐκ ἧπαρ , ὑπό ὁ τοιοῦτος καί νοσέω ὁ πολύς . διά οὗτος οὖν αὐτός ὁ τε διά ὀξύμελι καί ἀψίνθιον καί κάππαρις ἐπιτήδειος κατάπλασμα . οὗτος οὖν ἀγνοέω ὁ πολύς ὁ ἰατρός , ἅπας αἰονάω ἔλαιον καί καταπλήσσω ὁ χαλαστικός κατάπλασμα , πρίν κενόω ὁ σῶμα , πᾶς δέ , ὡς λέγω , μάλα ὁ πλούσιος , ὅς οὐ μόνος εἰς ὁ τοιοῦτος ὑπηρετέω , ἀλλά καί λούω συγχωρέω . ἐγώ δέ οὔτε λούω ἄν οὐδείς ὁ ἐπί σηπεδών χυμός πυρέσσω οὔτε χαλαστικός χράω κατάπλασμα , πρίν κενόω ὁ περισσός . κενόω δέ καί λούω ἄν ἤδη θαρσέω καί καταπλήσσω , ὁ μέν ἄλλος μόριον ὁ χαλαστικός , ἧπαρ δέ καί γαστήρ μετά ὁ ὁ μέτριος στύφω .