galenus.de-methodo-medendi-libri-xiv 13.14
Ἐκκενοῦσθαι μὲν δήπου χρὴ τοῦ ἥπατος ὅσον ἀθροίζεται κατ’ αὐτὸ τοῦ τε πικροχόλου χυμοῦ καὶ τῶν ἐκ τῆς φλεγμονῆς ἰχώρων . τοῦτο δ’ οὐκ ἂν γένοιτο χωρὶς τοῦ διαῤῥύπτεσθαι μὲν τὰ κατὰ τὸ σπλάγχνον ἀγγεῖα , τὸν δ’ εἰς τὴν νῆστιν καθήκοντα πόρον ἀναστομοῦσθαι . χόνδρος οὖν ἐμπλάττων μὲν τοῦτον , ἐμπλάττων δὲ τὰ κατὰ τὸ ἧπαρ ἀγγεῖα καὶ μάλιστα τὰ πέρατ’ αὐτῶν , κωλύει τήν τε χολὴν εἰς τὸ ἔντερον ὑπιέναι καὶ τὴν τροφὴν εἰς ὅλον ἀναδίδοσθαι τὸ σῶμα . χρεία τοίνυν ἐστὶ τῶν ἐκφραττόντων ἐδεσμάτων τε καὶ φαρμάκων αὐτῷ τε τῷ ἥπατι καὶ τῷ τοῦ χοληδόχου πόρου στόματι . τὰ δὲ τοιαῦτα πάντα γλίσχρα μὲν ἥκιστ’ ἐστὶ , λεπτὰ δὲ ταῖς συστάσεσι καὶ δακνώδη ταῖς ποιότησιν . ἀλλὰ πάλιν ὑπὸ τούτων δακνόμενα τὰ φλεγμαίνοντα παροξύνεται καὶ διὰ τοῦτο δεόμεθα τῶν ἄνευ τοῦ δάκνειν αὐτὰ ῥυπτόντων , οἷόν πέρ ἐστι καὶ τὸ μελίκρατον . ἀλλ’ ἴσμεν ὅτι τὰ γλυκέα πάντα καὶ σπλῆνα καὶ ἧπαρ ἐπὶ πλεῖστον ἐξαίρει . λοιπὴ τοίνυν ἄμεμπτος ὡς ἐν ἐδέσματι μὲν ἡ πτισάνη · χωρὶς γὰρ τοῦ δάκνειν ῥύπτει · ὡς ἐν φαρμάκοις δ’ ὀξύμελι μεθ’ ὕδατος κεραννύμενον . καὶ γὰρ καὶ ἡ ῥόα καὶ τὸ μῆλον ὅσα τ’ ἄλλα στύφει , συνάγοντα τοῦ χοληδόχου πόρου τὸ στόμα , κωλύει τὴν χολὴν ἐκκρίνεσθαι · καὶ διὰ τοῦτο βλάπτει φλεγμονὰς ἥπατος , καὶ μάλισθ’ ὅταν ἐν τοῖς σιμοῖς ὦσι μέρεσι τοῦ σπλάγχνου · πρὸς γὰρ τῇ διὰ φλεγμονὴν στενοχωρίᾳ καὶ ἡ ἐκ τῶν στυφόντων τε καὶ γλίσχρων ἐδεσμάτων προσέρχεται . καὶ τὰ δάκνοντα δὲ μᾶλλον βλάπτει τὰς ἐν τοῖς σιμοῖς φλεγμονάς · ὅσαι γὰρ ἐν τοῖς κυρτοῖς αὐτοῦ μέρεσι γίγνονται , φθάνει μεταβεβλημένα πρὸς αὐτὰς ἀφικνεῖσθαι τὰ ληφθέντα ﻿ καὶ μήτε τὸ στῦφον ἔτι στύφειν ὁμοίως μήτε τὸ δάκνον δάκνειν μήτε τὸ διὰ γλισχρότητα τοῖς στενοῖς ἀγγείοις ἐμπλαττόμενον ἔτι μένειν ὁμοίως γλίσχρον . ἡ μεταβολὴ δ’ αὐτοῖς διττὴ , τῷ τε προπεπέφθαι καὶ διότι τῷ προϋπάρχοντι κατὰ τὸ σπλάγχνον αἵματι μίγνυται . τοῦ δέ γε σιμοῦ μέρους ἐν ἥπατι φλεγμαίνοντος εὐθὺς μὲν ἀναγκαῖόν ἐστι καὶ τὰς ἐν τῷ μεσεντερίῳ συμφλεγμαίνειν φλέβας · ἀπὸ γὰρ τῆς ἐπὶ πύλας ἅπασαι πεφύκασιν · εὐθὺς δὲ καὶ τὰ προσπίπτοντα τοῖς στόμασιν αὐτῶν ἐπιδείκνυται τὴν ἑαυτῶν δύναμιν .
Lemmas: ἐκκενόω μέν δήπου χρή ὁ ἧπαρ ὅσος ἀθροίζω κατά αὐτός ὁ τε πικρόχολος χυμός καί ὁ ἐκ ὁ φλεγμονή ἰχώρ . οὗτος δέ οὐ ἄν γίγνομαι χωρίς ὁ διαρρύπτω μέν ὁ κατά ὁ σπλάγχνον ἀγγεῖον , ὁ δέ εἰς ὁ νῆστις καθήκω πόρος ἀναστομόω . χόνδρος οὖν ἐμπλήσσω μέν οὗτος , ἐμπλήσσω δέ ὁ κατά ὁ ἧπαρ ἀγγεῖον καί μάλα ὁ πέρας αὐτός , κωλύω ὁ τε χολή εἰς ὁ ἔντερον ὑφίημι καί ὁ τροφή εἰς ὅλος ἀναδίδωμι ὁ σῶμα . χρεία τοίνυν εἰμί ὁ ἐκφράσσω ἔδεσμα τε καί φάρμακον αὐτός τε ὁ ἧπαρ καί ὁ ὁ χοληδόχος πόρος στόμα . ὁ δέ τοιοῦτος πᾶς γλίσχρος μέν ἦκα εἰμί , λεπτός δέ ὁ σύστασις καί δακνώδης ὁ ποιότης . ἀλλά πάλιν ὑπό οὗτος δάκνω ὁ φλεγμαίνω παροξύνω καί διά οὗτος δέω ὁ ἄνευ ὁ δάκνω αὐτός ῥύπτω , οἷος περ εἰμί καί ὁ μελίκρατον . ἀλλά οἶδα ὅτι ὁ γλυκύς πᾶς καί σπλήν καί ἧπαρ ἐπί πολύς ἐξαίρω . λοιπός τοίνυν ἄμεμπτος ὡς ἐν ἔδεσμα μέν ὁ πτισάνη · χωρίς γάρ ὁ δάκνω ῥύπτω · ὡς ἐν φάρμακον δέ ὀξύμελι μετά ὕδωρ κεράννυμι . καί γάρ καί ὁ ῥόα καί ὁ μῆλον ὅσος τε ἄλλος στύφω , συνάγω ὁ χοληδόχος πόρος ὁ στόμα , κωλύω ὁ χολή ἐκκρίνω · καί διά οὗτος βλάπτω φλεγμονή ἧπαρ , καί μάλα ὅταν ἐν ὁ σιμός εἰμί μέρος ὁ σπλάγχνον · πρός γάρ ὁ διά φλεγμονή στενοχωρία καί ὁ ἐκ ὁ στύφω τε καί γλίσχρος ἔδεσμα προσέρχομαι . καί ὁ δάκνω δέ μάλα βλάπτω ὁ ἐν ὁ σιμός φλεγμονή · ὅσος γάρ ἐν ὁ κυρτός αὐτός μέρος γίγνομαι , φθάνω μεταβάλλω πρός αὐτός ἀφικνέομαι ὁ λαμβάνω ﻿ καί μήτε ὁ στύφω ἔτι στύφω ὅμοιος μήτε ὁ δάκνω δάκνω μήτε ὁ διά γλισχρότης ὁ στενός ἀγγεῖον ἐμπλήσσω ἔτι μένω ὅμοιος γλίσχρος . ὁ μεταβολή δέ αὐτός δισσός , ὁ τε προπέσσω καί διότι ὁ προϋπάρχω κατά ὁ σπλάγχνον αἷμα μείγνυμι . ὁ δέ γε σιμός μέρος ἐν ἧπαρ φλεγμαίνω εὐθύς μέν ἀναγκαῖος εἰμί καί ὁ ἐν ὁ μεσεντέριον συμφλεγμαίνω φλέψ · ἀπό γάρ ὁ ἐπί πύλη ἅπας φύω · εὐθύς δέ καί ὁ προσπίπτω ὁ στόμα αὐτός ἐπιδείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ δύναμις .