galenus.de-methodo-medendi-libri-xiv 10.5
Ἐάσαντες οὖν ἤδη τοὺς τοιούτους ἀνθρώπους αὖθις ἀνέλθωμεν ἐπὶ τὸ συνεχὲς τοῦ λόγου . ταῖς θερμαῖς καὶ ξηραῖς ἕξεσιν ἐναντιώτατόν ἐστὶ καὶ πυρετωδέστατον αἴτιον ἀσιτία . λέγω δ’ ἕξεις θερμὰς καὶ ξηρὰς οὐ μόνον ὅταν ἐξ ἀρχῆς ὦσι τοιαῦται κατὰ τὴν οἰκείαν κρᾶσιν , ἀλλὰ κἂν ἐξ ὑστέρου γεννηθῶσιν ἐκ διαίτης θερμῆς καὶ ξηρᾶς καὶ κινήσεων πλειόνων , ἀγρυπνίας τε καὶ φροντίδος καὶ λύπης καὶ χωρίου θερμοῦ καὶ ξηροῦ καὶ ὥρας θερινῆς καὶ καταστάσεως θερμῆς καὶ ξηρᾶς . ἔξεστι δὲ καὶ χωρὶς τοῦ τῆς ὥρας ὀνόματος ἐν τοῖς τοιούτοις λόγοις μόνης μεμνῆσθαι τῆς καταστάσεως . ἄνωθεν γοῦν ἀναληφθέντος τοῦ λόγου μᾶλλον πεισθήσῃ τῷ λεγομένῳ . τὰς θερμὰς καὶ ξηρὰς κράσεις , εἴτ’ ἐκ τῆς ἀρχαίας φύσεως εἴτ’ ἐκ τῆς διαίτης καὶ πόνων ἀμέτρων καὶ παθῶν ψυχικῶν καὶ χωρίου καὶ καταστάσεως εἰς τοῦτο εἶεν ἠγμέναι , βλάπτουσιν ἱκανῶς αἱ ἀσιτίαι . ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ παραλέλειπται μὲν ἡ ὥρα κατά γε τὴν λέξιν , οὐ παραλέλειπται δὲ τῇ δυνάμει · περιέχεται γὰρ ἐν τῇ καταστάσει τῆς ἄκρως θερμῆς καὶ ξηρᾶς καταστάσεως , τὴν εἰρημένην κρᾶσιν ἐργαζομένης , ﻿ ἣν οὐχ οἷόν τε γενέσθαι κατ’ ἄλλην ὥραν οὐδεμίαν ὅ τι μὴ τοῦ θέρους · οὔτε γὰρ ἐν φθινοπώρῳ δυνατὸν οὔτ’ ἐν ἦρι , πολὺ δὲ μᾶλλον οὐδ’ ἐν χειμῶνι , θερμοτάτην ἅμα καὶ ξηροτάτην γενέσθαι κατάστασιν · ὥσπερ οὐδὲ ψυχροτάτην οὐδὲ ὑγροτάτην ἐν ἄλλῃ τινὶ πλὴν ἐν χειμῶνι . διὰ ταῦτα μὲν δὴ κᾀγὼ παραλιπὼν ἐνίοτε τὴν ὥραν ἀρκοῦμαι τῇ καταστάσει . ἐξέστω μὲν ἑκάστῳ χρῆσθαι τοῖς ὀνόμασιν . ὡς ἄν ἐθέλοι , φυλάττοντι τῶν πραγμάτων τὴν φύσιν . ἔστι δὲ ἡ φύσις τῶν πραγμάτων οἵαν ἤδη τε πολλάκις ἔφην , οὐδὲν δὲ ἧττον ἐρῶ καὶ νῦν · ὅσα γὰρ ἀναγκαιότατα μὲν εἰς τὰς ἰάσεις ἐστὶν , ἀγνοεῖται δὲ μάλιστα , ταῦτ’ οὐδ’ Ἱπποκράτης ὀκνεῖ διδάσκειν πολλάκις . ἀσιτία τοίνυν τοῖς ξηροῖς καὶ θερμοῖς σώμασιν ὑγιαίνουσι μὲν βλαβερὰ , πυρέττουσι δ’ ἐν θέρει θερμῷ καὶ ξηρῷ τὸν ἐπ’ ἐγκαύσει πυρετὸν , ἢ πόνοις ἀμέτροις ἢ ἀγρυπνίαις ἢ τοῖς εἰρημένοις πάθεσι τῆς ψυχῆς οὐχ ἁπλῶς βλαβερὸν , ἀλλ’ εἴπερ τι καὶ ἄλλο τῶν πάντων ὀλέθριον · ἤτοι γὰρ εἰς καυσώδεις ἐμπίπτουσι πυρετοὺς ἐξ αὐτῆς , ἐξ ὧν ἐὰν μὴ φθάσωσιν ἀποθανεῖν , εἰς τοὺς ἑκτικοὺς μεταπίπτουσιν , αὖθις δ’ ἐκ τούτων εἰς μαρασμόν · ἢ ἐξ ἀρχῆς εὐθέως ὁ ἑκτικὸς αὐτοῖς συμπίπτει πυρετὸς , ὑπερβὰς τὸν καυσώδη . μάλιστα δ’ , ὡς εἴρηται πολλάκις , αἱ ξηραὶ καὶ θερμαὶ κράσεις ἁλίσκονται τοῖς ἑκτικοῖς πυρετοῖς εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῆς ἀνθρώπου , τῆς φθινοπώρου μὲν ἀρξαμένης πυρέττειν δι’ ἀγρυπνίαν καὶ λύπην , ἐπὶ πλεῖστον δὲ παρατεινάσης τοῦ χειμῶνος · ἣν τεθεάμεθα μὲν , ὡς οἶσθα , τεταρταίαν , ἐγνωρίσαμεν δ’ εὐθέως ἑκτικὸν εἶναι πυρετὸν ἐπιπεπλεγμένον ἑτέρῳ τινι τῶν ἐπὶ χυμοῖς . ἴασις δ’ ἦν μόνη διδόναι ψυχρὸν ἐν καιρῷ μέτριον εἰθισμένῃ πίνειν αὐτὸ καὶ παρὰ τὸν ὑγείας χρόνον · ἀλλ’ ἕτεροι μὲν ἐπὶ ταύτης ἐνεπιστεύοντο τὴν θεραπείαν , ὅθεν ἡμεῖς ἔγνωμεν σιωπᾷν . ἐπ’ ἄλλου δὲ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον , ὃς ἡμῖν ἑαυτὸν ἐπέτρεψε , καθ’ ἑκάστην τροφὴν ἐδίδομεν , ἀκραιφνοῦς πηγαίου ψυχροῦ ποτὲ μὲν δύο κυάθους , ἔστι δ’ ὅτε τρεῖς · ἀθρόον γὰρ οἱ τοιοῦτοι ψυχρὸν οὐ φέρουσιν ἄνευ τοῦ βλαβῆναι . διὸ κάλλιστόν ἐστιν εὐθὺς ἐν τῷ πρώτῳ παροξυσμῷ διαγνόντα τοῦ πυρετοῦ τὴν ἰδέαν ἀκινδυνότερον χρήσασθαι ψυχρῷ πλείονι μηδέπω ξηρῶν ἱκανῶς τῶν σωμάτων γεγονότων . ὁ γοῦν ἐκ θυμοῦ πυρέξας ἐν τοῖς ὑπὸ κύνα καύμασι θερμὸς καὶ ξηρὸς νεανίσκος ἐν τῷ πρώτῳ παροξυσμῷ πιὼν ὕδατος ψυχροῦ δύο κοτύλας , αὐτίκα μὲν ἤμεσε χολὴν ξανθοτάτην , ἐξέκρινε δ’ ὀλίγον ὕστερον καὶ κάτω . κᾄπειτ’ αὖθις ἐπὶ τῇ τροφῇ λαβὼν ὁμοίως ὕδατος ὅσον κοτύλην οὐκέτι ἐπύρεξεν . ἀλλ’ ἔνιοι τῶν ἰατρῶν ἐν ἀρχῇ μὲν οὐ γνωρίζοντες οὐδεμίαν ἰδέαν πυρετοῦ , γνόντες δ’ ὕστερον , ὅτε οὐδὲν ὄφελος , εἰς ἑκτικὸν ἢ καὶ νὴ Δία ἤδη μαρασμώδη πυρετὸν ἐμπίπτοντα τὸν ἄῤῥωστον , ἔδοσαν αὐτῷ ψυχρὸν πιεῖν , ἡμᾶς μιμησάμενοι . καὶ πάντες ἀπέτυχον τοῦ σκοποῦ · πολλῆς γὰρ ἀκριβείας δεῖται κατὰ τὸ μέτρον ἐπὶ τῶν οὕτως ἐχόντων ἡ δόσις τοῦ ψυχροῦ καὶ λεχθήσεται περὶ αὐτῆς ὀλίγον ὕστερον , ἐπειδὰν πρότερον ἐπιθῶ τελευτὴν τοῖς ἐνεστῶσιν . ὁ γάρ τοι προγεγραμμένος ἄῤῥωστος ἁπάντων παράδειγμά ἐστι τῶν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τρέφεσθαι δεομένων διὰ ξηρότητα , κᾂν ἤδη πυρέττειν ἄρχωνται . γινομένου γὰρ αὐτοῖς τοῦ πυρετοῦ διὰ τὸ δακνῶδες τῶν ἐν ταῖς ἡλιώσεσι καὶ ἀσιτίαις καὶ πόνοις ἐκθερμανθέντων καὶ λεπτυνθέντων χυμῶν , ἡ ὑγραίνουσα τροφὴ μέγιστον ἴαμά ἐστιν . ὥσθ’ ὅπου γε διὰ πλῆθος , ἢ ἔμφραξιν , ἢ φλεγμονὴν , ἢ ἁπλῶς εἰπεῖν σηπεδόνα τινῶν χυμῶν ὁ πυρετὸς γεννᾶται , μέγιστον κακόν ἐστιν ἡ τροφή . τούτους μὲν οὖν οὐδ’ ἐν ταῖς παρακμαῖς ἀβλαβῶς ἂν τρέφοις , μήτι γε δὴ κατὰ τὴν εἰσβολὴν τῶν παροξυσμῶν · τοὺς προειρημένους δὲ ἅπαντι μὲν καιρῷ , μάλιστα δ’ ἐν τῇ παρακμῇ . καί με πολλάκις ἐθεάσω τοὺς ἐπὶ πλήθει καὶ φλεγμονῇ νοσοῦντας ἐν ἀσιτίαις διαφυλάξαντα μακραῖς οὕτως ὡς μηδ’ ὅλως θρέψαι πρὸ τῆς ἑβδόμης ἡμέρας , ἀλλ’ ἀρκεσθῆναι μόνῳ μελικράτῳ τῆς δυνάμεως ἐῤῥωμένης δηλονότι , τινὰς δ’ αὐτῶν οἷς ἡ δύναμις οὐκ ἦν εὔρωστος , ἢ χολώδης ὁ στόμαχος , ἢ ἀσθενὴς , ἢ περιττῶς αἰσθητικὸς , ἐπὶ χυλῷ πτισάνης μόνῳ διεφύλαξα μέχρι τῆς ἑβδόμης ἡμέρας μέλλοντός γε δηλονότι κατὰ ταύτην ἤτοι παρακμάζειν τοῦ νοσήματος ἢ καὶ παντάπασι λυθήσεσθαι διὰ κρίσεως . ἔστωσαν δή σοι καθ’ ἕκαστον ἄῤῥωστον εὐθέως ἀπὸ πρώτης ἡμέρας οἱ σκοποὶ τοῦ τρέφειν , ὡς Ἱπποκράτης ἐκέλευσεν , ἥ τε τοῦ νοσήματος ἀκμὴ καὶ ἡ τοῦ κάμνοντος δύναμις . εἶτ’ εἰ μὲν ἐγχωρεῖ μηδ’ ὅλως τρεφόμενον ὑπερβάλλειν τὴν ἀκμὴν , ἐν ἀσιτίαις φύλαττε τὸν ἄνθρωπον · εἰ δὲ βραχείας τινὸς βοηθείας δέοιτο , τὸ μελίκρατον ἀρκείτω μόνον · εἰ δὲ ἔτι μείζονος ἢ κατὰ μελίκρατον , ὁ χυμὸς τῆς πτισάνης . εἰ δ’ οὐκ ἐγχωρεῖ τὴν ἀκμὴν τοῦ νοσήματος ὑπερβάλλειν , ἤτοι λεπτῶς διαιτώμενον ἢ ἀσιτοῦντα , πειρᾶσθαι τρέφειν τοῦτον εὐθὺς ἐν τῇ τοῦ πρώτου παροξυσμοῦ παρακμῇ . τινὰς δ’ αὐτῶν , ὡς εἴρηται , καὶ μέλλοντος εἰσβάλλειν καὶ ἀρχομένου . ξηροὶ δ’ εἰσὶν οὗτοι καὶ θερμοὶ τὴν κρᾶσιν , ἤτοι γ’ ἐξ ἀρχῆς ἢ κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον , ἀσθενεῖς τε τὴν δύναμιν ἐξ ἀνάγκης · οὐ γὰρ ἐνδέχεται ξηρὸν καὶ θερμὸν ἱκανῶς σῶμα πυρέξαν ἐῤῥῶσθαι ταῖς δυνάμεσιν . εἰ μέντοι ποτὲ συνέλθοι φλεγμονὴ τοῖς τοιούτοις πυρετοῖς τε καὶ σώμασιν ἐπικαίρου μορίου , τεθνήξονται πάντως · ἐθεάσω γὰρ ἡμᾶς καὶ τοῦτο προειπόντας μὲν ἀεὶ , ψευσαμένους δ’ οὐδέποτε . καὶ μᾶλλον , εἰ πνεύμονος , ἢ τοῦ τὰς πλευρὰς ὑπεζωκότος χιτῶνος , ἢ ﻿ γαστρὸς ἢ ἥπατος · ἀεὶ γὰρ ἐν τούτοις τοῖς μέρεσι φλεγμοναὶ μὴ ὅτι τοῖς οὕτως ἀσθενέσι τὴν δύναμιν , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἰσχυροτέροις αὐτῶν ὀλέθριαι . καὶ μία σωτηρία πλευριτικοῖς τε καὶ περιπνευμονικοῖς , προσκείσθω δὲ καὶ συναγχικοῖς , ἡ ῥώμη τῆς δυνάμεως · ἔτι τε τούτων οὐδὲν ἧττον οἷς ἧπαρ ἢ γαστὴρ ἐφλέγμηνεν . ὅσον μὲν γὰρ ἐπὶ ταῖς φλεγμοναῖς αὐτῶν ἥκιστα προσήκει τρέφειν , ὅσον δ’ ἐπὶ τῇ τῆς δυνάμεως ἀῤῥωστίᾳ πολλάκις . ὥστ’ ἀναγκαῖον ἢ καταλῦσαι τὴν δύναμιν ἢ τὰς φλεγμονὰς αὐξῆσαι . ταυτὶ μὲν οὖν ἐπὶ πλέον ἴσως ἢ τοῖς ἐνεστῶσιν ἁρμόττει λέλεκταί μοι διεγνωκότι γε καὶ τοῦτο τὸ γράμμα περὶ τῶν ἄνευ φλεγμονῆς διαλεχθῆναι πυρετῶν . ἀλλὰ διὰ τὴν τοῦ λόγου κοινωνίαν ἐξέβην ἐφ’ ὅσον ἦν ἀναγκαῖον .
Lemmas: ἐάω οὖν ἤδη ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος αὖθις ἀνέρχομαι ἐπί ὁ συνεχής ὁ λόγος . ὁ θερμός καί ξηρός ἕξις ἐναντίος εἰμί καί πυρετώδης αἴτιος ἀσιτία . λέγω δέ ἕξις θερμός καί ξηρός οὐ μόνος ὅταν ἐκ ἀρχή εἰμί τοιοῦτος κατά ὁ οἰκεῖος κρᾶσις , ἀλλά ἐάν ἐκ ὕστερος γεννάω ἐκ δίαιτα θερμός καί ξηρός καί κίνησις πολύς , ἀγρυπνία τε καί φροντίς καί λύπη καί χωρίον θερμός καί ξηρός καί ὥρα θερινός καί κατάστασις θερμός καί ξηρός . ἔξεστι δέ καί χωρίς ὁ ὁ ὥρα ὄνομα ἐν ὁ τοιοῦτος λόγος μόνος μιμνῄσκω ὁ κατάστασις . ἄνωθεν γοῦν ἀναλαμβάνω ὁ λόγος μάλα πείθω ὁ λέγω . ὁ θερμός καί ξηρός κρᾶσις , εἴτε ἐκ ὁ ἀρχαῖος φύσις εἴτε ἐκ ὁ δίαιτα καί πόνος ἄμετρος καί πάθος ψυχικός καί χωρίον καί κατάστασις εἰς οὗτος εἰμί ἄγω , βλάπτω ἱκανός ὁ ἀσιτία . ἐν οὗτος ὁ λόγος παραλείπω μέν ὁ ὥρα κατά γε ὁ λέξις , οὐ παραλείπω δέ ὁ δύναμις · περιέχω γάρ ἐν ὁ κατάστασις ὁ ἄκρος θερμός καί ξηρός κατάστασις , ὁ λέγω κρᾶσις ἐργάζομαι , ﻿ ὅς οὐ οἷος τε γίγνομαι κατά ἄλλος ὥρα οὐδείς ὅς τις μή ὁ θέρος · οὔτε γάρ ἐν φθινόπωρον δυνατός οὔτε ἐν ἔαρ , πολύς δέ μάλα οὐδέ ἐν χειμών , θερμός ἅμα καί ξηρός γίγνομαι κατάστασις · ὥσπερ οὐδέ ψυχρός οὐδέ ὑγρός ἐν ἄλλος τις πλήν ἐν χειμών . διά οὗτος μέν δή ἐͅγώ παραλείπω ἐνίοτε ὁ ὥρα ἀρκέω ὁ κατάστασις . ἔξεστι μέν ἕκαστος χράω ὁ ὄνομα . ὡς ἄν ἐθέλω , φυλάσσω ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις . εἰμί δέ ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα οἷος ἤδη τε πολλάκις φημί , οὐδείς δέ ἥσσων λέγω καί νῦν · ὅσος γάρ ἀναγκαῖος μέν εἰς ὁ ἴασις εἰμί , ἀγνοέω δέ μάλα , οὗτος οὐδέ Ἱπποκράτης ὀκνέω διδάσκω πολλάκις . ἀσιτία τοίνυν ὁ ξηρός καί θερμός σῶμα ὑγιαίνω μέν βλαβερός , πυρέσσω δέ ἐν θέρος θερμός καί ξηρός ὁ ἐπί ἔγκαυσις πυρετός , ἤ πόνος ἄμετρος ἤ ἀγρυπνία ἤ ὁ λέγω πάθος ὁ ψυχή οὐ ἁπλῶς βλαβερός , ἀλλά εἴπερ τις καί ἄλλος ὁ πᾶς ὀλέθριος · ἤτοι γάρ εἰς καυσώδης ἐμπίπτω πυρετός ἐκ αὐτός , ἐκ ὅς ἐάν μή φθάνω ἀποθνῄσκω , εἰς ὁ ἑκτικός μεταπίπτω , αὖθις δέ ἐκ οὗτος εἰς μαρασμός · ἤ ἐκ ἀρχή εὐθύς ὁ ἑκτικός αὐτός συμπίπτω πυρετός , ὑπερβαίνω ὁ καυσώδης . μάλα δέ , ὡς λέγω πολλάκις , ὁ ξηρός καί θερμός κρᾶσις ἁλίσκομαι ὁ ἑκτικός πυρετός εὐθύς ἐκ ἀρχή , ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἄνθρωπος , ὁ φθινόπωρον μέν ἄρχω πυρέσσω διά ἀγρυπνία καί λύπη , ἐπί πολύς δέ παρατείνω ὁ χειμών · ὅς θεάομαι μέν , ὡς οἶδα , τεταρταῖος , γνωρίζω δέ εὐθύς ἑκτικός εἰμί πυρετός ἐπιπλέκω ἕτερος τις ὁ ἐπί χυμός . ἴασις δέ εἰμί μόνος δίδωμι ψυχρός ἐν καιρός μέτριος ἐθίζω πίνω αὐτός καί παρά ὁ ὑγεία χρόνος · ἀλλά ἕτερος μέν ἐπί οὗτος ἐμπιστεύω ὁ θεραπεία , ὅθεν ἐγώ γιγνώσκω σιωπάω . ἐπί ἄλλος δέ κατά ὁ αὐτός χρόνος , ὅς ἐγώ ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω , κατά ἕκαστος τροφή δίδωμι , ἀκραιφνής πηγαῖος ψυχρός ποτέ μέν δύο κύαθος , εἰμί δέ ὅτε τρεῖς · ἀθρόος γάρ ὁ τοιοῦτος ψυχρός οὐ φέρω ἄνευ ὁ βλάπτω . διό καλός εἰμί εὐθύς ἐν ὁ πρῶτος παροξυσμός διαγιγνώσκω ὁ πυρετός ὁ ἰδέα ἀκίνδυνος χράω ψυχρός πολύς μηδέπω ξηρός ἱκανός ὁ σῶμα γίγνομαι . ὁ γοῦν ἐκ θυμός πυρέσσω ἐν ὁ ὑπό κύων καῦμα θερμός καί ξηρός νεανίσκος ἐν ὁ πρῶτος παροξυσμός πίνω ὕδωρ ψυχρός δύο κοτύλη , αὐτίκα μέν ἐμέω χολή ξανθός , ἐκκρίνω δέ ὀλίγος ὕστερον καί κάτω . ἔͅπειτα αὖθις ἐπί ὁ τροφή λαμβάνω ὅμοιος ὕδωρ ὅσος κοτύλη οὐκέτι πυρέσσω . ἀλλά ἔνιοι ὁ ἰατρός ἐν ἀρχή μέν οὐ γνωρίζω οὐδείς ἰδέα πυρετός , γιγνώσκω δέ ὕστερον , ὅτε οὐδείς ὄφελος , εἰς ἑκτικός ἤ καί νή Ζεύς ἤδη μαρασμώδης πυρετός ἐμπίπτω ὁ ἄρρωστος , δίδωμι αὐτός ψυχρός πίνω , ἐγώ μιμέομαι . καί πᾶς ἀποτυγχάνω ὁ σκοπός · πολύς γάρ ἀκρίβεια δέω κατά ὁ μέτρον ἐπί ὁ οὕτως ἔχω ὁ δόσις ὁ ψυχρός καί λέγω περί αὐτός ὀλίγος ὕστερον , ἐπειδάν πρότερος ἐπιτίθημι τελευτή ὁ ἐνίστημι . ὁ γάρ τοι προγράφω ἄρρωστος ἅπας παράδειγμα εἰμί ὁ εὐθύς ἐκ ἀρχή τρέφω δέω διά ξηρότης , ᾄν ἤδη πυρέσσω ἄρχω . γίγνομαι γάρ αὐτός ὁ πυρετός διά ὁ δακνώδης ὁ ἐν ὁ ἡλίωσις καί ἀσιτία καί πόνος ἐκθερμαίνω καί λεπτύνω χυμός , ὁ ὑγραίνω τροφή μέγας ἴαμα εἰμί . ὥστε ὅπου γε διά πλῆθος , ἤ ἔμφραξις , ἤ φλεγμονή , ἤ ἁπλῶς λέγω σηπεδών τις χυμός ὁ πυρετός γεννάω , μέγας κακός εἰμί ὁ τροφή . οὗτος μέν οὖν οὐδέ ἐν ὁ παρακμή ἀβλαβής ἄν τρέφω , μήτι γε δή κατά ὁ εἰσβολή ὁ παροξυσμός · ὁ προλέγω δέ ἅπας μέν καιρός , μάλα δέ ἐν ὁ παρακμή . καί ἐγώ πολλάκις θεάομαι ὁ ἐπί πλῆθος καί φλεγμονή νοσέω ἐν ἀσιτία διαφυλάσσω μακρός οὕτως ὡς μηδέ ὅλος τρέφω πρό ὁ ἕβδομος ἡμέρα , ἀλλά ἀρκέω μόνος μελίκρατον ὁ δύναμις ῥώννυμι δηλονότι , τις δέ αὐτός ὅς ὁ δύναμις οὐ εἰμί εὔρωστος , ἤ χολώδης ὁ στόμαχος , ἤ ἀσθενής , ἤ περισσός αἰσθητικός , ἐπί χυλός πτισάνη μόνος διαφυλάσσω μέχρι ὁ ἕβδομος ἡμέρα μέλλω γε δηλονότι κατά οὗτος ἤτοι παρακμάζω ὁ νόσημα ἤ καί παντάπασι λύω διά κρίσις . εἰμί δή σύ κατά ἕκαστος ἄρρωστος εὐθύς ἀπό πρῶτος ἡμέρα ὁ σκοπός ὁ τρέφω , ὡς Ἱπποκράτης κελεύω , ὁ τε ὁ νόσημα ἀκμή καί ὁ ὁ κάμνω δύναμις . εἶτα εἰ μέν ἐγχωρέω μηδέ ὅλος τρέφω ὑπερβάλλω ὁ ἀκμή , ἐν ἀσιτία φυλάσσω ὁ ἄνθρωπος · εἰ δέ βραχύς τις βοήθεια δέω , ὁ μελίκρατον ἀρκέω μόνος · εἰ δέ ἔτι μέγας ἤ κατά μελίκρατον , ὁ χυμός ὁ πτισάνη . εἰ δέ οὐ ἐγχωρέω ὁ ἀκμή ὁ νόσημα ὑπερβάλλω , ἤτοι λεπτός διαιτάω ἤ ἀσιτέω , πειράω τρέφω οὗτος εὐθύς ἐν ὁ ὁ πρῶτος παροξυσμός παρακμή . τις δέ αὐτός , ὡς λέγω , καί μέλλω εἰσβάλλω καί ἄρχω . ξηρός δέ εἰμί οὗτος καί θερμός ὁ κρᾶσις , ἤτοι γε ἐκ ἀρχή ἤ κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος , ἀσθενής τε ὁ δύναμις ἐκ ἀνάγκη · οὐ γάρ ἐνδέχομαι ξηρός καί θερμός ἱκανός σῶμα πυρέσσω ῥώννυμι ὁ δύναμις . εἰ μέντοι ποτέ συνέρχομαι φλεγμονή ὁ τοιοῦτος πυρετός τε καί σῶμα ἐπίκαιρος μόριον , θνῄσκω πάντως · θεάομαι γάρ ἐγώ καί οὗτος προλέγω μέν ἀεί , ψεύδω δέ οὐδέποτε . καί μάλα , εἰ πνεύμων , ἤ ὁ ὁ πλευρά ὑποζώννυμι χιτών , ἤ ﻿ γαστήρ ἤ ἧπαρ · ἀεί γάρ ἐν οὗτος ὁ μέρος φλεγμονή μή ὅτι ὁ οὕτως ἀσθενής ὁ δύναμις , ἀλλά καί ὁ ἰσχυρός αὐτός ὀλέθριος . καί εἷς σωτηρία πλευριτικός τε καί περιπνευμονικός , πρόσκειμαι δέ καί συναγχικός , ὁ ῥώμη ὁ δύναμις · ἔτι τε οὗτος οὐδείς ἥσσων ὅς ἧπαρ ἤ γαστήρ φλεγμαίνω . ὅσος μέν γάρ ἐπί ὁ φλεγμονή αὐτός ἦκα προσήκω τρέφω , ὅσος δέ ἐπί ὁ ὁ δύναμις ἀρρωστία πολλάκις . ὥστε ἀναγκαῖος ἤ καταλύω ὁ δύναμις ἤ ὁ φλεγμονή αὐξάνω . οὗτος μέν οὖν ἐπί πολύς ἴσως ἤ ὁ ἐνίστημι ἁρμόζω λέγω ἐγώ διαγιγνώσκω γε καί οὗτος ὁ γράμμα περί ὁ ἄνευ φλεγμονή διαλέγω πυρετός . ἀλλά διά ὁ ὁ λόγος κοινωνία ἐκβαίνω ἐπί ὅσος εἰμί ἀναγκαῖος .