galenus.de-methodo-medendi-libri-xiv 10.4
Ἔστι μὲν οὖν ἴσως καὶ τοῦτο τοῖς πολλοῖς τῶν ἰατρῶν ἄπιστον . ἀλλ’ εἴτε τῷ λόγῳ χρὴ παρέχειν αὐτῷ τὴν πίστιν εἴτε τοῖς ἔργοις , ἀμφοτέροις ἡμεῖς παρεχόμεθα , τοῖς μὲν ἔργοις ἀνθρώπους ἐπιδεικνύντες αὐτοῖς , οὓς , ἐὰν ἀσιτήσωσιν ἐπὶ δυοῖν ἡμέραιν , ἀνάγκη πυρέξαι · καθάπερ ἐνίους ὀργισθέντας ἢ λυπηθέντας ἢ ἀγρυπνήσαντας . ἐναργέστατα γὰρ ἐπὶ τῶν ἀναλαμβανομένων ἐκ νόσου μακρᾶς τὰ τοιαῦτα φαίνεται γιγνόμενα καὶ τῶν θερμῶν καὶ τῶν ξηρῶν τὴν κρᾶσιν . τῷ λόγῳ δ’ ἡ πίστις τοῦ γινομένου λέλεκται μὲν ἤδη καὶ δι’ ἄλλων , εἰρήσεται δὲ αὐτοῦ καὶ νῦν τὰ κεφάλαια . οἱ δακνώδεις ἀτμοὶ καὶ χυμοὶ διὰ τῶν αἰσθητικῶν σωμάτων φερόμενοι φρίκας καὶ ῥίγη γεννῶσιν . ἐν οἷς στεγνουμένου τοῦ δέρματος ἐπισχεθέντα τὰ διαπνεόμενα πρόσθεν , ὅταν ᾖ λιγνυώδη , πυρετὸν ἐξάπτει . τοὺς τοιούτους οὖν ἀτμοὺς καὶ χυμοὺς αἵ τε κινήσεις αἱ πολλαὶ καὶ σφοδραὶ καὶ ἀγρυπνίαι καὶ οἱ θυμοὶ καὶ αἱ λῦπαι καὶ αἱ φροντίδες ἐργάζονται πλέονας . ἐφεξῆς δὲ τούτων αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ μόνον ἱκανὸν ἐνίοτε τὸ μὴ προσενέγκασθαι τροφήν . ἐκχολοῦται γὰρ ἐπὶ τῶν πικροχόλων φύσεων ἡ ἕξις ἐπὶ ταῖς μακροτέραις ἀσιτίαις . ἐὰν οὖν ἅμα τε τοῦτο συμβῇ καὶ κίνησίν τινα κινηθεὶς ὁ κάμνων ἰσχυροτέραν τῆς δυνάμεως ἀθροωτέραν ἐργάσηται τῶν δακνωδῶν . περιττωμάτων τὴν εἰς τοὐκτὸς φορὰν , ἀναγκαῖόν ἐστιν , ὡς ἐν τοῖς τῶν συμπτωμάτων αἰτίοις ἐπεδείκνυμεν , ἤτοι ῥῖγος ἢ φρίκην ἐπιγίγνεσθαι . ῥῖγος μὲν οὖν ἔσται διά τε τὸ πλῆθος τῶν φερομένων καὶ τὴν δριμύτητα καὶ τὸ τάχος τῆς φορᾶς καὶ τὴν τῆς δυνάμεως ἀσθένειαν . τά τε γὰρ πολλὰ τῶν ὀλίγων καὶ τὰ ταῖς ποιότησιν ἠκριβωμένα τῶν μὴ τοιούτων δάκνει μᾶλλον , ὥσπέρ γε καὶ τὰ θᾶττον φερόμενα τῶν βραδυτέρων . ἥ τε δύναμις ἰσχυρὰ μὲν οὖσα καταφρονεῖ καὶ ἀνέχεται πάντων , ἀσθενὴς δὲ γινομένη καὶ πρὸς τῶν τυχόντων ἀνιᾶται . φρίκη δ’ ἂν γένοιτο τῆς τε ποιότητος αὐτῶν καὶ τοῦ τάχους τῆς φορᾶς ἐκλυθέντων ἅμα τῷ πλήθει , καὶ μάλισθ’ ὅταν ἡ δύναμις ἀνθίσταται τοῖς λυποῦσιν . ἐπὶ πλέον δὲ τῶν εἰρημένων ἐκλυθέντων οὐδὲ φρίκη γένοιτ’ ἂν , ἀλλ’ ἤτοι τις ἑλκώδης αἴσθησις ἢ ἀνωμαλία μόνη . πάντων μὲν οὖν τῶν εἰρημένων συνελθόντων τὸ σφοδρότατόν ﻿ ἐστι ῥῖγος , ἁπάντων δ’ ἐκλυθέντων οὐδεμία τῆς διεξόδου τῶν περιττωμάτων αἴσθησις . εἰ δὲ τὰ μὲν εἴη , τὰ δὲ οὐκ εἴη , καὶ τὰ μὲν μείζω , τὰ δὲ σμικρότερα , τὸ ἐν μέσῳ πᾶν ἀπεργασθήσεται πλάτος ἐν ταῖς τοιαύταις μίξεσι τοῦ τε μεγίστου ῥίγους καὶ τῆς παντελοῦς τῶν περιττωμάτων ἀναισθησίας . οὐδὲν οὖν ἐστι θαυμαστὸν εἰ τῷ μὲν ἀνωμαλίαν , τῷ δὲ ἑλκώδη τινὰ αἴσθησιν ἢ φρίκην ἢ ῥῖγος ἕκαστον τῶν αἰτίων αὐτό τε καθ’ ἑαυτὸ καὶ σὺν ἄλλοις ὁρᾶται φέρον . ὑποκείσθωσαν γὰρ ἀσθενεῖς μὲν αἱ δυνάμεις , αἰσθητικὸν δ’ ἱκανῶς τὸ σῶμα · καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἐδείχθη συντελεῖν οὐκ ὀλίγον εἰς τὴν τῶν τοιούτων συμπτωμάτων γένεσιν , ἰσχνὴ δὲ ἡ ἕξις καὶ ἡ κρᾶσις πικρόχολος , ὅ τε στόμαχος ἐκχολούμενος ὁμοίως , ἐπί τε τούτοις ἅπασιν ἔνδεια γιγνέσθω σιτίων , ἀγρυπνία τέ τις καὶ λύπη καὶ φροντίς , ἀναγκαία τε πρόοδος οἴκοθεν ἐπειγούσης τινὸς χρείας . εἶτα τούτων ὑποκειμένων ὅπερ ἐθεάσω ποτὲ γιγνέσθω . προθυμηθήτω διὰ τὴν χρείαν ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος ὁδὸν μακροτέραν ἀνύσαι κατὰ τὴν πόλιν ἐπειγόμενος . ἆρ’ οὐχ ἑτοίμως ἐκ τῆς προσγενομένης αὐτῷ κινήσεως τῶν δακνωδῶν περιττωμάτων ἀνωμαλίαν μέν τινα πρῶτον , αὐτίκα δὲ καὶ φρίκην γενέσθαι ; καὶ εἰ ἐπιμείνειε κινούμενος ἢ μὴ φθάσειε λαβεῖν σιτίων , αὐτίκα πυρέττειν αὐτόν ; ἔδειξα δέ σοι πυρέξαντας οὕτω τινὰς καὶ μάλιστα τῶν ἐκ νόσου μακρᾶς ἀνακομιζομένων · ὧν ἑνὶ κατὰ τύχην ἀπαντήσας , τῆς φρίκης ἀρχομένης ἄρτι δηλώσαντι τὸ γιγνόμενον , ἄρτον ἐξ οἴνου κεκραμένου δοὺς προσενέγκασθαι , παραχρῆμα τὴν φρίκην ἔπαυσα . ἀλλὰ τοῦτον μὲν , ὡς οἶσθα , κατὰ τὴν ὁδὸν εἰς ἐργαστήριον εἰσαγαγὼν ἐκώλυσα πυρέξαι . ἑτέρους δ’ εἰς τὴν ἑαυτῶν καταγωγὴν ἀφικέσθαι φθάσαντας ἔθρεψα κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς φρίκης ἢ μικρὸν ὕστερον . ἁπλῶς δ’ εἰπεῖν οἷς ἔτι τὰ τῆς ἀρχῆς τῶν παροξυσμῶν ἐστι συμπτώματα , τούτοις ἅπασιν ἄρτον ἐξ οἴνου κεκραμένου θερμοῦ διὰ ταχέων προσφέρων ἔπαυσά τε παραχρῆμα τὴν φρίκην , ἐκώλυσά τε πυρέξαι . ὅσῳ δ’ ἂν θᾶττον αὐτοὺς θρέψοις , τοσούτῳ μᾶλλον κωλύσεις τὸν πυρετόν . εἰ δὲ βραδύνοις ποτὲ βραχὺ , πυρετὸς μὲν οὐδ’ οὕτω , θερμασία δὲ αὐτοῖς ἐπιγίγνεται πολλὴ , τρόπον ὁμοιότατον τοῖς ἐν κρύει μὲν ὁδοιπορήσασι σφοδρῷ , καταχθεῖσι δ’ οἴκαδε καὶ τραφεῖσι θερμοῖς , ὡς εἴ γε βραδύνοις πλέον , ἔτι πλεῖον οὗτοι θερμανθήσονται θερμασίαν τοσαύτην τε καὶ τοιαύτην ὡς ἀμφιβάλλειν εἰ πυρετὸν ἤδη κλητέον αὐτήν . εἰ δ’ ὧραι δύο μετὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἀνωμαλίας εἴησαν γεγενημέναι , τρέφειν μέντοι καὶ τότε μενούσης γ’ ἔτι τῆς φρίκης , προλέγειν δ’ ὅτι πυρέξουσιν οὗτοι πυρετὸν ἄλυπον , ᾧ νοτίδες ἀκολουθήσουσι . καὶ τούτου γενομένου καὶ λούειν χρὴ καὶ τρέφειν αὖθις . εἰ δὲ ἡ μὲν φρίκη παύσοιτο , πυρέττοιεν δ’ ἥδῃ σαφῶς , μηκέτι τρέφειν αὐτοὺς ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ , παρακμάζοντος δὲ τοῦ γενομένου παροξυσμοῦ τρέφειν αὐτίκα μὴ περιμένων ἀπυρεξίαν . ἐν ἁπάσαις γὰρ ταῖς αὐχμώδεσι διαθέσεσιν οὐ παύονται καλῶς οἱ παροξυσμοὶ πρὶν ἤτοι λουτροῖς ἢ τροφαῖς ὑγραινούσαις τεγχθῆναι . ταῦτα ἐγὼ πάντα δι’ ἔργων ἐπιδειξάμενος ἐφ’ οἷς , ὡς οἶσθα , παραδοξοποιὸς ὑπὸ τῶν ἐπαινούντων ἢ φθονούντων ἐκλήθην . ὁπότε δὲ λόγω διηρχόμην ὑπὲρ τῶν αὐτῶν ἐπιδεικνὺς ὡς χρὴ τινὰς μὲν τοῦ παροξυσμοῦ τρέφειν , ἐνίους δὲ καὶ κατ’ αὐτὸν ἤτοι παρακμῆς ἀρξαμένης ἢ καὶ νὴ Δία τῆς ἀκμῆς ἐνεστηκυίας , οἶσθ’ ὡς τηνικαῦτα παραδοξολόγον ἐκάλουν με . τί ἂν οὖν τις πάθοι πρὸς ἀνθρώπους μήτε ἔργῳ μήτε λόγῳ πεισθῆναι δυναμένους ; ἀλλ’ ἀδύνατον , φασὶ , διαγνῶναι τὰς τοιαύτας διαθέσεις . πῶς οὖν ἡμεῖς τὰς τοιαύτας διαγινώσκομεν ; ἀδύνατον εἶναί σοι δοκεῖ διαγνῶναι ξηρὰν καὶ θερμὴν κρᾶσιν , ἢ ἐξ ἀρχῆς γεγενημένην , ἢ ἐν τῷ νῦν χρόνῳ τοιαύτην ἀποτελεσθεῖσαν ; ἐμοὶ μὲν γὰρ οὕτω ῥᾷστον , ὡς καὶ ταυτὶ γνωρίζειν τὰ γράμματα . τί δ’ ὅτι τούτῳ μὲν οὐδέπω σηπεδὼν οὐδεμία χυμῶν ἐστι , τούτῳ δ’ ἐστὶν ἀδύνατον εἶναι διαγνῶναι νομίζεις ; ἀλλ’ οὐχ ἡμεῖς γε . καὶ γὰρ διὰ τῶν σφυγμῶν καὶ διὰ τῶν οὔρων καὶ δι’ αὐτῆς ἔστιν ὅτε τῆς κατὰ τὴν θέρμην ποιότητος ἐναργῶς διαγινώσκομεν . εἰ δ’ ἐκ τοῦ μηδὲν αὐτοὶ μήτε μαθεῖν ἐθελῆσαι μήτ’ ἀσκῆσαι τοῖς ἐπιστήμοσιν ἀπιστοῦσι , τί κωλύει καὶ τοῖς γεωμέτραις αὐτοῖς καὶ τοῖς ἀριθμητικοῖς καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι τεχνίταις ἀπιστεῖν ;
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἴσως καί οὗτος ὁ πολύς ὁ ἰατρός ἄπιστος . ἀλλά εἴτε ὁ λόγος χρή παρέχω αὐτός ὁ πίστις εἴτε ὁ ἔργον , ἀμφότερος ἐγώ παρέχω , ὁ μέν ἔργον ἄνθρωπος ἐπιδείκνυμι αὐτός , ὅς , ἐάν ἀσιτέω ἐπί δύο ἡμέρα , ἀνάγκη πυρέσσω · καθά ἔνιοι ὀργίζω ἤ λυπέω ἤ ἀγρυπνέω . ἐναργής γάρ ἐπί ὁ ἀναλαμβάνω ἐκ νόσος μακρός ὁ τοιοῦτος φαίνω γίγνομαι καί ὁ θερμός καί ὁ ξηρός ὁ κρᾶσις . ὁ λόγος δέ ὁ πίστις ὁ γίγνομαι λέγω μέν ἤδη καί διά ἄλλος , λέγω δέ αὐτός καί νῦν ὁ κεφάλαιος . ὁ δακνώδης ἀτμός καί χυμός διά ὁ αἰσθητικός σῶμα φέρω φρίκη καί ῥῖγος γεννάω . ἐν ὅς στεγνόω ὁ δέρμα ἐπέχω ὁ διαπονέω πρόσθεν , ὅταν εἰμί λιγνυώδης , πυρετός ἐξάπτω . ὁ τοιοῦτος οὖν ἀτμός καί χυμός ὁ τε κίνησις ὁ πολύς καί σφοδρός καί ἀγρυπνία καί ὁ θυμός καί ὁ λύπη καί ὁ φροντίς ἐργάζομαι πολύς . ἐφεξῆς δέ οὗτος αὐτός κατά ἑαυτοῦ μόνος ἱκανός ἐνίοτε ὁ μή προσφέρω τροφή . ἐκχολόω γάρ ἐπί ὁ πικρόχολος φύσις ὁ ἕξις ἐπί ὁ μακρός ἀσιτία . ἐάν οὖν ἅμα τε οὗτος συμβαίνω καί κίνησις τις κινέω ὁ κάμνω ἰσχυρός ὁ δύναμις ἀθρόος ἐργάζομαι ὁ δακνώδης . περίσσωμα ὁ εἰς ἑκτός φορά , ἀναγκαῖος εἰμί , ὡς ἐν ὁ ὁ σύμπτωμα αἴτιος ἐπιδείκνυμι , ἤτοι ῥῖγος ἤ φρίκη ἐπιγίγνομαι . ῥῖγος μέν οὖν εἰμί διά τε ὁ πλῆθος ὁ φέρω καί ὁ δριμύτης καί ὁ τάχος ὁ φορά καί ὁ ὁ δύναμις ἀσθένεια . ὁ τε γάρ πολύς ὁ ὀλίγος καί ὁ ὁ ποιότης ἀκριβόω ὁ μή τοιοῦτος δάκνω μάλα , ὥσπερ γε καί ὁ ταχύς φέρω ὁ βραδύς . ὁ τε δύναμις ἰσχυρός μέν εἰμί καταφρονέω καί ἀνέχω πᾶς , ἀσθενής δέ γίγνομαι καί πρός ὁ τυγχάνω ἀνιάω . φρίκη δέ ἄν γίγνομαι ὁ τε ποιότης αὐτός καί ὁ τάχος ὁ φορά ἐκλύω ἅμα ὁ πλῆθος , καί μάλα ὅταν ὁ δύναμις ἀνθίστημι ὁ λυπέω . ἐπί πολύς δέ ὁ λέγω ἐκλύω οὐδέ φρίκη γίγνομαι ἄν , ἀλλά ἤτοι τις ἑλκώδης αἴσθησις ἤ ἀνωμαλία μόνος . πᾶς μέν οὖν ὁ λέγω συνέρχομαι ὁ σφοδρός ﻿ εἰμί ῥῖγος , ἅπας δέ ἐκλύω οὐδείς ὁ διέξοδος ὁ περίσσωμα αἴσθησις . εἰ δέ ὁ μέν εἰμί , ὁ δέ οὐ εἰμί , καί ὁ μέν μέγας , ὁ δέ μικρός , ὁ ἐν μέσος πᾶς ἀπεργάζομαι πλάτος ἐν ὁ τοιοῦτος μίξις ὁ τε μέγας ῥῖγος καί ὁ παντελής ὁ περίσσωμα ἀναισθησία . οὐδείς οὖν εἰμί θαυμαστός εἰ ὁ μέν ἀνωμαλία , ὁ δέ ἑλκώδης τις αἴσθησις ἤ φρίκη ἤ ῥῖγος ἕκαστος ὁ αἴτιος αὐτός τε κατά ἑαυτοῦ καί σύν ἄλλος ὁράω φέρω . ὑπόκειμαι γάρ ἀσθενής μέν ὁ δύναμις , αἰσθητικός δέ ἱκανός ὁ σῶμα · καί γάρ καί οὗτος δείκνυμι συντελέω οὐ ὀλίγος εἰς ὁ ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα γένεσις , ἰσχνός δέ ὁ ἕξις καί ὁ κρᾶσις πικρόχολος , ὁ τε στόμαχος ἐκχολόω ὅμοιος , ἐπί τε οὗτος ἅπας ἔνδεια γίγνομαι σιτίον , ἀγρυπνία τε τις καί λύπη καί φροντίς , ἀναγκαῖος τε πρόοδος οἴκοθεν ἐπείγω τις χρεία . εἶτα οὗτος ὑπόκειμαι ὅς θεάομαι ποτέ γίγνομαι . προθυμέομαι διά ὁ χρεία ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος ὁδός μακρός ἀνύω κατά ὁ πόλις ἐπείγω . ἆρα οὐ ἑτοῖμος ἐκ ὁ προσγίγνομαι αὐτός κίνησις ὁ δακνώδης περίσσωμα ἀνωμαλία μέν τις πρῶτος , αὐτίκα δέ καί φρίκη γίγνομαι ; καί εἰ ἐπιμένω κινέω ἤ μή φθάνω λαμβάνω σιτίον , αὐτίκα πυρέσσω αὐτός ; δείκνυμι δέ σύ πυρέσσω οὕτως τις καί μάλα ὁ ἐκ νόσος μακρός ἀνακομίζω · ὅς εἷς κατά τύχη ἀπαντάω , ὁ φρίκη ἄρχω ἄρτι δηλόω ὁ γίγνομαι , ἄρτος ἐκ οἶνος κεράννυμι δίδωμι προσφέρω , παραχρῆμα ὁ φρίκη παύω . ἀλλά οὗτος μέν , ὡς οἶδα , κατά ὁ ὁδός εἰς ἐργαστήριον εἰσάγω κωλύω πυρέσσω . ἕτερος δέ εἰς ὁ ἑαυτοῦ καταγωγή ἀφικνέομαι φθάζω τρέφω κατά ὁ ἀρχή ὁ φρίκη ἤ μικρός ὕστερον . ἁπλῶς δέ λέγω ὅς ἔτι ὁ ὁ ἀρχή ὁ παροξυσμός εἰμί σύμπτωμα , οὗτος ἅπας ἄρτος ἐκ οἶνος κεράννυμι θερμός διά ταχύς προσφέρω παύω τε παραχρῆμα ὁ φρίκη , κωλύω τε πυρέσσω . ὅσος δέ ἄν ταχύς αὐτός τρέφω , τοσοῦτος μάλα κωλύω ὁ πυρετός . εἰ δέ βραδύνω ποτέ βραχύς , πυρετός μέν οὐδέ οὕτως , θερμασία δέ αὐτός ἐπιγίγνομαι πολύς , τρόπος ὅμοιος ὁ ἐν κρύος μέν ὁδοιπορέω σφοδρός , κατάγω δέ οἴκαδε καί τρέφω θερμός , ὡς εἰ γε βραδύνω πολύς , ἔτι πολύς οὗτος θερμαίνω θερμασία τοσοῦτος τε καί τοιοῦτος ὡς ἀμφιβάλλω εἰ πυρετός ἤδη κλητέος αὐτός . εἰ δέ ὥρα δύο μετά ὁ ἀρχή ὁ ἀνωμαλία εἰμί γίγνομαι , τρέφω μέντοι καί τότε μένω γε ἔτι ὁ φρίκη , προλέγω δέ ὅτι πυρέσσω οὗτος πυρετός ἄλυπος , ὅς νοτίς ἀκολουθέω . καί οὗτος γίγνομαι καί λούω χρή καί τρέφω αὖθις . εἰ δέ ὁ μέν φρίκη παύω , πυρέσσω δέ ἥδομαι σαφής , μηκέτι τρέφω αὐτός ἐν ἐκεῖνος ὁ καιρός , παρακμάζω δέ ὁ γίγνομαι παροξυσμός τρέφω αὐτίκα μή περιμένω ἀπυρεξία . ἐν ἅπας γάρ ὁ αὐχμώδης διάθεσις οὐ παύω καλός ὁ παροξυσμός πρίν ἤτοι λουτρόν ἤ τροφή ὑγραίνω τέγγω . οὗτος ἐγώ πᾶς διά ἔργον ἐπιδείκνυμι ἐπί ὅς , ὡς οἶδα , παραδοξοποιός ὑπό ὁ ἐπαινέω ἤ φθονέω καλέω . ὁπότε δέ λόγος διέρχομαι ὑπέρ ὁ αὐτός ἐπιδείκνυμι ὡς χρή τις μέν ὁ παροξυσμός τρέφω , ἔνιοι δέ καί κατά αὐτός ἤτοι παρακμή ἄρχω ἤ καί νή Ζεύς ὁ ἀκμή ἐνίστημι , οἶδα ὡς τηνικαῦτα παραδοξολόγος καλέω ἐγώ . τίς ἄν οὖν τις πάσχω πρός ἄνθρωπος μήτε ἔργον μήτε λόγος πείθω δύναμαι ; ἀλλά ἀδύνατος , φημί , διαγιγνώσκω ὁ τοιοῦτος διάθεσις . πῶς οὖν ἐγώ ὁ τοιοῦτος διαγιγνώσκω ; ἀδύνατος εἰμί σύ δοκέω διαγιγνώσκω ξηρός καί θερμός κρᾶσις , ἤ ἐκ ἀρχή γίγνομαι , ἤ ἐν ὁ νῦν χρόνος τοιοῦτος ἀποτελέω ; ἐγώ μέν γάρ οὕτως ῥᾴδιος , ὡς καί οὗτος γνωρίζω ὁ γράμμα . τίς δέ ὅτι οὗτος μέν οὐδέπω σηπεδών οὐδείς χυμός εἰμί , οὗτος δέ εἰμί ἀδύνατος εἰμί διαγιγνώσκω νομίζω ; ἀλλά οὐ ἐγώ γε . καί γάρ διά ὁ σφυγμός καί διά ὁ ὅρος καί διά αὐτός εἰμί ὅτε ὁ κατά ὁ θέρμη ποιότης ἐναργής διαγιγνώσκω . εἰ δέ ἐκ ὁ μηδείς αὐτός μήτε μανθάνω ἐθέλω μήτε ἀσκέω ὁ ἐπιστήμων ἀπιστέω , τίς κωλύω καί ὁ γεωμέτρης αὐτός καί ὁ ἀριθμητικός καί ὁ ἄλλος ἅπας τεχνίτης ἀπιστέω ;