galenus.de-methodo-medendi-libri-xiv 12.3
Ἄρχονται τοίνυν πυρέττειν ἔνιοι , πάμπολυ πλῆθος ὠμῶν χυμῶν ἠθροικότες , ἅμα τῷ κεκακῶσθαι τὸ στόμα τῆς γαστρός · ὃ δὴ καὶ στόμαχον ὀνομάζουσιν , ἤτοι γ’ ἐξ ἀπεψιῶν ἢ καὶ ἄλλως πως ἐμπεφύσηται τούτοις τὸ ὑποχόνδριον , ἐν ὄγκῳ τε μείζονι τοῦ κατὰ φύσιν ὅλον τὸ σῶμά ἐστι · καὶ ἡ χροιὰ τοῖς μὲν ἐπὶ τὸ λευκότερόν τε καὶ ὑδαλεώτερον ἐκτέτραπται τοῦ κατὰ φύσιν , ἔστι δὲ οἷς ἐπὶ τὸ μελάντερον ἢ πελιδνότερον , οὓς ἔνιοι τῶν ἰατρῶν ὀνομάζουσι μολιβδοχρῶτας . οἱ σφυγμοὶ δὲ ἁπάντων μικρότεροί τέ εἰσιν ἢ κατὰ λόγον τῆς θέρμης , ἀμυδροὶ δὲ καὶ πάντως ἀνώμαλοι , πολλάκις μὲν κατὰ τὴν συστηματικὴν ὀνομαζομένην ἀνωμαλίαν , ἀεὶ δὲ τὴν κατὰ μίαν πληγήν · ἐπ’ οὐδενὸς τῶν τοιούτων αἵματος ἀφαίρεσις ἄνευ μεγίστης εἴωθε γίγνεσθαι βλάβης , καίτοι δέονταί γε κενώσεως · ἀλλ’ οὔτε φλεβοτομίαν οὔτε κάθαρσιν φέρουσιν , εἴ γε καὶ χωρὶς τούτων ἐξαίφνης συγκόπτονται . πῶς οὖν χρὴ τοὺς τοιούτους ἰᾶσθαι , δεομένους μὲν κενώσεως , μὴ φέροντας δὲ τὰ κενωτικὰ βοηθήματα , οὐδεμίαν ἄλλην εὗρον ἐπ’ αὐτῶν κένωσιν πλὴν τὴν τῆς διατρίψεως . ἄρχεσθαι δ’ εὐθέως ἐν ἀρχῇ τῆς νόσου προσήκει , τὸ μὲν πρῶτον ἀπὸ τῶν σκελῶν ἄνωθεν κάτω διὰ σινδόνων μὴ πάνυ μαλακῶν , ἀλλά τι μέτριον ἐχουσῶν τραχύ · χρὴ γὰρ ἀμύττεσθαι πρὸς αὐτῶν τὸ δέρμα , θερμαίνεσθαί τε ὁμοῦ αὐτὸ καὶ διαφορεῖσθαι δεομένου τοῦ κάμνοντος . ἐφεξῆς δὲ καὶ ὅλας τὰς χεῖρας ἀπὸ τῶν ὤμων ἄνωθεν κάτω κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον τρίβειν . ἐπειδὰν δὲ ἱκανῶς ἅπαντα τὰ κῶλα φαίνηται θερμὰ καὶ φόβος ᾖ κοπώδη τινὰ αἴσθησιν αὐτοῖς γενέσθαι , τεθλασμένης τῆς σαρκὸς ἐπὶ τῷ πλήθει τῆς τρίψεως ἐλαίῳ χαλαστικῷ χρηστέον , οἷόν ἐστι τὸ Σαβῖνον . ἀπέχεσθαι δὲ τῶν στυφόντων Ἱσπανοῦ καὶ Ἱστρικοῦ καὶ τοῦ μετὰ θαλλῶν ἢ ἐξ ὠμῆς ἔτι τῆς ἐλαίας ἐσκευασμένου . χειμῶνος δ’ ὄντος οὐδὲν ἂν εἴη χεῖρον ἐπί τι τῶν διαφορητικῶν ἰέναι , οἷόν πέρ ἐστι τὸ σικυώνιον ἔλαιον ἢ τὸ διὰ τοῦ χαμαιμήλου ἢ τὸ παρὰ τοῖς Αἰγυπτίοις εὐδοκιμοῦν . εἰ δὲ μὴ παρείη ταῦτα , τῶν ἐλαίων τι τῶν χαλαστικῶν , οἷς οὐδεμία σύνεστί τις στύψις καὶ μάλιστα εἰ παλαιότερον εἴη λαβόντας ἐμβαλεῖν αὐτῷ σύμμετρον ἀνήθου . κᾄπειτα , ὡς εἰώθαμεν , ἐπ’ ἀγγείου διπλοῦ θερμήναντάς τε , ὥστε δέξασθαι μετρίως αὐτὸ τὴν ποιότητα τῆς βοτάνης , ἀλείφειν τε τούτῳ , τρίβοντας καὶ νῦν ἐπὶ πλεῖστον τὰ κῶλα · μετὰ δὲ ταῦτα τὸ μὲν ἔλαιον ἀπομάττειν , ἀσηρὸν γὰρ , ἰέναι δὲ ἐπὶ τὴν ῥάχιν ὅλην καὶ ταύτην ἀνατρίβειν ὁμοίως , τὰ μὲν πρῶτα ξηρᾷ τρίψει , τῷ λίπει δ’ ὕστερον . εἶτ’ αὖθις ἐπὶ τὰ σκέλη μετιέναι , κᾀκ τούτων αὖθις ἐπὶ τὰς χεῖρας , εἶτ’ αὖθις ἐπὶ τὴν ῥάχιν , ὅλης τῆς ἡμέρας οὕτω πράττοντας ἐν οἴκῳ φῶς ἔχοντι καθαρὸν καὶ ἄνικμον · ἔστω δὲ δηλονότι καὶ τῇ θερμότητι σύμμετρος ὁ οἶκος . ἐπιτηδειότατον δὲ τούτοις ἔστω τὸ μελίκρατον , ἐναφεψηθέντος ὑσσώπου . καὶ χρὴ μήτε σιτίον αὐτοῖς μήτε ῥόφημα μήθ’ ὕδωρ διδόναι μήτ’ ἐπιτρέπειν ὅλως πίνειν δαψιλῶς , ἀλλὰ τῷ μελικράτω μόνῳ χρῆσθαι κατὰ τὰς τρεῖς τὰς πρώτας ἡμέρας , ἐκ διαδοχῆς τρίβοντα καὶ μόνον ἐκεῖνον ἀνιέντα τὸν καιρὸν , ἐν ᾧπερ ἂν ὕπνος αὐτοὺς καταλάβῃ · συνεργεῖ δ’ εἰς τοῦτο μάλιστα καὶ ἡ πλείων τρίψις · ὥστε καὶ κατὰ τοῦτ’ ἂν εἴη βοήθημα χρηστὸν οὐ μόνον τὸ κενοῦν , ἀλλὰ καὶ τὸν ὕπνον ἐμποιοῦν . οὐ μὴν οὐδ’ ὁ πλείων ὕπνος ἀγαθὸς τοῖς τοιούτοις · οὔτε γὰρ ἐπιτρέπει διαφορῆσαι τοὺς ὠμοὺς χυμοὺς καὶ βαρύνει τὰ σπλάγχνα · ἀλλ’ εἴπερ τις ἄλλη διάθεσις ἑκατέρων δεῖται μετρίων , ὕπνου τε καὶ ἐγρηγόρσεως , οὕτω καὶ ἥδε . πέπτει μὲν γὰρ ὁ ὕπνος , διαφορεῖ δὲ ἡ ἐγρήγορσις · ἀμφοτέρων δ’ ἐστὶ χρεία τοῖς ἐκ πλήθους ὠμῶν χυμῶν νοσοῦσιν · ἐν μέρει τοίνυν μετρίως γινόμενα τιμωρεῖν ἀλλήλοις δυνήσονται χρηστῶς . εἰ μὲν γὰρ ὁ σφυγμὸς αὐτοῖς μικρὸς ἱκανῶς εἴη καὶ ἄῤῥωστος , ἢ καὶ πρὸς τούτοις ἀνώμαλος ἰσχυρῶς , ἔσχατος ὁ κίνδυνος , καὶ χρὴ πράττειν τὰ λελεγμένα μηδὲν ἄλλο περιεργαζόμενον . εἰ δὲ καὶ τόνου μετρίως ἔχοι καὶ μεγέθους , ἄθλιπτός τε εἴη καὶ ὁμαλὸς , ἐπισκέπτου τὰ κατὰ γαστέρα καὶ κλύζε θαῤῥῶν , εἰ μὴ καλῶς αὐτομάτως διεξέρχοιτο . συμβαίνει γὰρ ἐπὶ τῷ μελικράτῳ κενοῦσθαι ταύτῃ χρηστῶς ἅπασαν τὴν περιουσίαν τὴν ἐν ταῖς πρώταις τῶν φλεβῶν εἰωθυῖαν ἀθροίζεσθαι ταῖς καθ’ ἧπάρ τε καὶ μεσεντέριον . εἰ δὲ πλείων τοῦ δέοντος ἡ ὁρμὴ τῶν περιττῶν ἐπὶ τὴν γαστέρα γένοιτο , τὴν μὲν πρώτην ἐπὶ πλέον ἕψειν τὸ μελίκρατον · ἧττον γὰρ ὑπάγον τὸ τοιοῦτον τρέφει μᾶλλον · ὥσπερ γε τὸ ὠμὸν ἧττον μὲν τρέφει , μᾶλλον δὲ ὑπάγει . μετὰ δὲ ταῦτα φερομένης ἐπὶ πλέον κάτω ﻿ τῆς περιουσίας μηδ’ οὕτως μὲν ἵστασθαι , διδόναι δ’ ἀντὶ τοῦ μελικράτου πτισάνης χυλόν . εἰ δ’ ἐπιμένει φερόμενα , τῷ ἐκ τοῦ χόνδρου ῥοφήματι τρέφειν , παρακολουθοῦντα δηλονότι τοῖς σφυγμοῖς · ἔσθ’ ὅτε γὰρ ἐξαίφνης μεταβάλλουσιν εἰς ἀῤῥωστίαν ἢ ἀνωμαλίαν ἢ μικρότητα . καθ’ ὃν καιρὸν ἄρτον ἐξ οἴνου κεκραμένου διδόναι προσήκει μήτε γαστρὸς δηλονότι μήθ’ ἥπατος φλεγμαινόντων · ὡς εἴ γε φλεγμαίνοιεν , ὠμῶν χυμῶν πεπληρωμένου τοῦ σώματος ἀνέλπιστος ὁ κάμνων ἐστὶ , τῶν σφυγμῶν οὕτω τραπέντων . ἐπὶ μὲν δὴ τῶν τοιούτων ἀῤῥώστων προλέγων τὸν θάνατον , ἀνέγκλητον φυλάξαις σεαυτὸν , μηδενὶ βοηθήματι γενναίῳ χρώμενος . ἐφ’ ὧν δ’ ἐλπὶς σωτηρίας , ἐπὶ πάντων δ’ ἐστὶ τῶν χωρὶς φλεγμονῆς οὕτω νοσούντων , ὅταν ἐξ ἀρχῆς παραλαμβάνωμεν αὐτοὺς , αἰσχρότατον εἶναί μοι δοκεῖ συγκοπῆναι τὸν κάμνοντα · καίτοι γ’ ὁσημέραι γίγνεται τοῦτο , διὰ τὴν ἀμαθίαν τῶν ἰατρῶν . ἀλλ’ οὐ πρὸς τούτους χρὴ βλέπειν , οὐδὲ τούτοις παραβάλλειν ἑαυτὸν , ἀλλ’ ὅστις ἂν ὄντως ᾖ τέχνης ἰατρικῆς ἐπιστήμων , αἰσχρὸν εἶναι νομίσει ἐξαίφνης ἄῤῥωστον συγκοπῆναι μήτε προειπόντος αὐτοῦ τὸ σύμπτωμα μήτε παρεσκευασμένου πρὸς αὐτὸ μήτε κωλύσαντος . εἴρηται δέ μοι καὶ πρόσθεν ὡς ἐν ταῖς τοιαύταις διαθέσεσιν αὐτοὶ κατασκευάζουσι τὰς φλεγμονὰς οἱ διαπαντὸς τοῖς ὑποχονδρίοις λωβούμενοι διὰ καταπλασμάτων τε καὶ καταντλήσεων . οὔκουν χρηστέον αὐτοῖς πρὶν ἢ τὸ πολὺ τοῦ πλήθους τὸ μὲν ἐκκενῶσαι , τὸ δὲ πέψαι · τηνικαῦτα δὲ ἤδη χρηστέον αὐτοῖς οὐχ ἁπλῶς χαλῶντας , ἀλλ’ αἰονῶντας δι’ ἀψινθίου μετρίως , ἢν ὁ πυρετὸς ὑπάρχῃ μὴ πάνυ μέγας . εἰ δ’ , ὡς εἴρηται , θεραπεύοντί σοι τὰς τρεῖς τὰς πρώτας ἡμέρας μηδὲν ἀπαντήσειε χεῖρον , ἐπὶ τῶν αὐτῶν ἄγειν ἄχρι τῆς ἑβδόμης , μελικράτῳ μόνῳ χρωμένους ὕσσωπον ἔχοντι · μακροτάτην γὰρ οἱ οὕτω διακείμενοι φέρουσιν ἀσιτίαν , ἐξ αὐτῶν ὧν ἔχουσιν ὠμῶν χυμῶν πεττομένων τρεφομένου τοῦ σώματος . εἰ δὲ μὴ μόνον ὠμοὶ τύχοιεν ὄντες , ἀλλὰ καὶ διαφθορᾶς εἰς τοσοῦτον ἥκοντες ὡς μὴ δύνασθαι πεφθῆναι τελέως , ἀδύνατον σωθῆναι τοὺς οὕτω νοσοῦντας . ἀλλὰ τούς γε σωθῆναι δυναμένους , εἰ μηδὲν ἁμαρτάνοιτο , μέχρι τῆς ἑβδόμης ἐπὶ μελικράτῳ μόνῳ διαιτᾷν · ἢ εἴ ποτ’ ἄρα δεήσειεν ἤτοι τῆς γαστρὸς ἐκκρινούσης ἢ ἀποστραφέντων αὐτῶν τὸ μελίκρατον , ἐπὶ τὸν τῆς πτισάνης ἰέναι χυλόν . εἰ δὲ καὶ τοῦτον ἀποστρέφοιντο , χόνδρον ὁμοίως ἀρτύειν πτισάνῃ · καὶ γὰρ οὐδὲ βλάπτει τοὺς οὕτω διακειμένους ὄξος · ἀλλ’ ἢν αἴσθοιό ποτε παχεῖς ἱκανῶς εἶναι τοὺς ὠμοὺς χυμοὺς ὀξύμελι διδόναι διὰ παντὸς , ἀντὶ τοῦ μελικράτου . εἰ δ’ ἄχθοιντο τῷ συνεχεῖ τῆς δόσεως , ἐξαλλάττειν μὲν ἐπὶ μελίκρατον καὶ πτισάνην · ἐπανέχεσθαι δ’ αὖθις ἐπ’ αὐτό · μάλιστα δὲ ἐπὶ τῶν μικρὸν ἐχόντων καὶ ἀραιὸν καὶ βραδὺν τὸν σφυγμὸν ἡγεῖσθαι ψυχροὺς εἶναι τοὺς χυμούς . εὐθὺς δὲ τούτοις σύνεστι καὶ ἡ τοῦ παντὸς σώματος ἄχροια σαφῶς , οἵα περ πρόσθεν εἴρηται . δόξει δέ τισιν ἴσως ἀδύνατον εἶναι τὸ λεγόμενον οὐδενὶ τῶν πυρεσσόντων οὔτε βραδυτέρων οὔτε ἀραιοτέρων γινομένων τῶν σφυγμῶν . ἀλλὰ κατὰ διττόν γε τρόπον ἀληθὲς ὑπάρχει τὸ εἰρημένον · ἕνα μὲν ἐπειδὴ σαφῶς ἐν τοῖς παροξυσμοῖς καὶ βραδύτεροι καὶ ἀραιότεροι γίνονται τοῦ κατὰ φύσιν · ἕτερον δὲ , διότι καὶ κατὰ τοὺς ἄλλους καιροὺς τοῦ παροξυσμοῦ πάντων τῶν ὁπωσοῦν πυρεττόντων ἀραιότερόν τε καὶ βραδύτερον αἱ τούτων ἀρτηρίαι σφύζουσιν . εἰ μὲν γὰρ δὴ θέρος εἴη καὶ ψυχροπότης ὁ νοσῶν , ψυχρὸν τούτῳ διδόναι τὸ ὀξύμελι , χειμῶνος δ’ ὄντος ἅπασι θερμὸν , ὡσαύτως ψυχροπόταις τε καὶ θερμοπόταις · ὥσπερ εἰ καὶ ἄμετρον καῦμα θέρους ὥρᾳ ψυχρὸν καὶ τοῖς θερμοπόταις , εἰ μηδὲν εὐπαθὲς ἔχοιεν σπλάγχνον . ἐναντιώτατα δέ τούτοις ἐστὶ βαλανεῖα καὶ ὁ περιέχων ἀὴρ , εἰ θερμὸς ἱκανῶς ἢ ψυχρός . ὅθεν οὔτε λούειν προσήκει καὶ κατακλίνειν ἐν οἴκῳ ὥρᾳ μὲν θέρους ψυχεινῷ , χειμῶνος δ’ ἀλεεινῷ . βλάπτονται γὰρ ἱκανῶς ὑφ’ ἑκατέρας τῆς ἀμετρίας ἐν μὲν τοῖς βαλανείοις , ὡς κᾀν τῷ θέρει καὶ πάσῃ τῇ κατὰ τὸ θερμὸν αὐξήσει χεομένων τῶν ὠμῶν χυμῶν καὶ πάντῃ τοῦ σώματος ῥεόντων , ὡς κίνδυνον εἶναι καὶ πρὸς τὸν πνεύμονα καὶ τὴν καρδίαν ἀφικέσθαι καί ποτε καὶ εἰς τὸν ἐγκέφαλον ἀναδραμεῖν , ἄμεινον ὑπάρχον μακρῷ περί τε τὸ ἧπαρ αὐτοῖς ἔτι μένειν καὶ τὰς πρώτας φλέβας . ἐν δὲ τοῖς ἀμέτρως ψυχροῖς οἴκοις καὶ χειμῶνι καὶ ὅλως ψυχρῷ τῷ περιέχοντι δύσπεπτοί τε μένουσιν οἱ ὠμοὶ χυμοὶ καὶ τὰς κατὰ τὸ ἧπαρ ἐμφράξεις , εἰ μὲν εἶεν μακραὶ , παραύξουσιν · εἰ δ’ οὐκ εἶεν , γεννῶσι διὰ πάχος ἰσχόμενοι καὶ σφηνούμενοι . ταῦτα μὲν οὖν οὕτω πρακτέον , ὅταν ἀπὸ πρώτης ἡμέρας αὐτὸς ἄρχῃ τῆς θεραπείας αὐτῶν . εἰ δὲ συγκοπτομένων ἤδη κληθείης , ἀφλεγμάντων ὄντων ὧν εἶπον χωρίων , διδόναι μὲν αὐτοῖς ἄρτου μὴ πολὺ , δι’ οἴνου δὲ τῶν ἀνάδοσιν ἐργαζομένων ταχεῖαν · εὐθέως δ’ ἐπὶ τὴν τρίψιν ἰέναι καὶ χρῆσθαι κατὰ τὸν εἰρημένον ὀλίγον ἔμπροσθεν τρόπον . εἰ μὲν οὖν εἴη θέρος καὶ τὸ χωρίον φύσει θερμὸν καὶ πνιγῶδες ἢ ἡ κατάστασις ἱκανῶς θερμὴ , μεθ’ ὕδατος ψυχροῦ δοτέον τὸν οἶνον · εἰ δὲ μηδὲν τῶν τοιούτων εἴη , μετὰ θερμοῦ . τὸ μέντοι δεύτερον καὶ τρίτον ἐκ παντὸς τρόπου πειρᾶσθαι θερμὸν διδόναι ποτόν . εἰ γὰρ τὴν ὅλην θεραπείαν , ἧς ἕνεκα καὶ τὰς τρίψεις παραλαμβάνομεν , ἄμεινον τὸ θερμὸν ταῖς πέψεσι τῶν ὠμῶν χυμῶν συνεργοῦν .
Lemmas: ἄρχω τοίνυν πυρέσσω ἔνιοι , πάμπολυς πλῆθος ὠμός χυμός ἀθροίζω , ἅμα ὁ κακόω ὁ στόμα ὁ γαστήρ · ὅς δή καί στόμαχος ὀνομάζω , ἤτοι γε ἐκ ἀπεψία ἤ καί ἄλλος πως ἐμφυσάω οὗτος ὁ ὑποχόνδριος , ἐν ὄγκος τε μέγας ὁ κατά φύσις ὅλος ὁ σῶμα εἰμί · καί ὁ χροιά ὁ μέν ἐπί ὁ λευκός τε καί ὑδαλέος ἐκτρέπω ὁ κατά φύσις , εἰμί δέ ὅς ἐπί ὁ μέλας ἤ πελιδνός , ὅς ἔνιοι ὁ ἰατρός ὀνομάζω μολιβδοχρῶτης . ὁ σφυγμός δέ ἅπας μικρός τε εἰμί ἤ κατά λόγος ὁ θέρμη , ἀμυδρός δέ καί πάντως ἀνώμαλος , πολλάκις μέν κατά ὁ συστηματικός ὀνομάζω ἀνωμαλία , ἀεί δέ ὁ κατά εἷς πληγή · ἐπί οὐδείς ὁ τοιοῦτος αἷμα ἀφαίρεσις ἄνευ μέγας εἴωθα γίγνομαι βλάβη , καίτοι δέω γε κένωσις · ἀλλά οὔτε φλεβοτομία οὔτε κάθαρσις φέρω , εἰ γε καί χωρίς οὗτος ἐξαίφνης συγκόπτω . πῶς οὖν χρή ὁ τοιοῦτος ἰάομαι , δέω μέν κένωσις , μή φέρω δέ ὁ κενωτικός βοήθημα , οὐδείς ἄλλος εὑρίσκω ἐπί αὐτός κένωσις πλήν ὁ ὁ διάτριψις . ἄρχω δέ εὐθύς ἐν ἀρχή ὁ νόσος προσήκω , ὁ μέν πρῶτος ἀπό ὁ σκέλος ἄνωθεν κάτω διά σινδών μή πάνυ μαλακός , ἀλλά τις μέτριος ἔχω τραχύς · χρή γάρ ἀμύσσω πρός αὐτός ὁ δέρμα , θερμαίνω τε ὁμοῦ αὐτός καί διαφορέω δέω ὁ κάμνω . ἐφεξῆς δέ καί ὅλος ὁ χείρ ἀπό ὁ ὦμος ἄνωθεν κάτω κατά ὁ αὐτός τρόπος τρίβω . ἐπειδάν δέ ἱκανός ἅπας ὁ κῶλον φαίνω θερμός καί φόβος εἰμί κοπώδης τις αἴσθησις αὐτός γίγνομαι , θλάζω ὁ σάρξ ἐπί ὁ πλῆθος ὁ τρῖψις ἔλαιον χαλαστικός χράω , οἷος εἰμί ὁ Σαβῖνος . ἀπέχω δέ ὁ στύφω Ἱσπανόν καί Ἱστρικός καί ὁ μετά θαλλός ἤ ἐκ ὠμός ἔτι ὁ ἐλαία σκευάζω . χειμών δέ εἰμί οὐδείς ἄν εἰμί κακός ἐπί τις ὁ διαφορητικός ἔρχομαι , οἷος περ εἰμί ὁ σικυώνιον ἔλαιον ἤ ὁ διά ὁ χαμαίμηλον ἤ ὁ παρά ὁ Αἰγύπτιος εὐδοκιμέω . εἰ δέ μή πάρειμι οὗτος , ὁ ἔλαιον τις ὁ χαλαστικός , ὅς οὐδείς σύνειμι τις στῦψις καί μάλα εἰ παλαιός εἰμί λαμβάνω ἐμβάλλω αὐτός σύμμετρος ἄνηθον . ᾄπειτα , ὡς εἴωθα , ἐπί ἀγγεῖον διπλόος θερμαίνω τε , ὥστε δέχομαι μέτριος αὐτός ὁ ποιότης ὁ βοτάνη , ἀλείφω τε οὗτος , τρίβω καί νῦν ἐπί πολύς ὁ κῶλον · μετά δέ οὗτος ὁ μέν ἔλαιον ἀπομάσσω , ἀσηρός γάρ , ἔρχομαι δέ ἐπί ὁ ῥάχις ὅλος καί οὗτος ἀνατρίβω ὅμοιος , ὁ μέν πρῶτος ξηρός τρῖψις , ὁ λίπος δέ ὕστερον . εἶτα αὖθις ἐπί ὁ σκέλος μεθίημι , ἐͅκ οὗτος αὖθις ἐπί ὁ χείρ , εἶτα αὖθις ἐπί ὁ ῥάχις , ὅλος ὁ ἡμέρα οὕτως πράσσω ἐν οἶκος φάος ἔχω καθαρός καί ἄνικμος · εἰμί δέ δηλονότι καί ὁ θερμότης σύμμετρος ὁ οἶκος . ἐπιτήδειος δέ οὗτος εἰμί ὁ μελίκρατον , ἐναφέψω ὕσσωπος . καί χρή μήτε σιτίον αὐτός μήτε ῥόφημα μήτε ὕδωρ δίδωμι μήτε ἐπιτρέπω ὅλος πίνω δαψιλός , ἀλλά ὁ μελίκρατον μόνος χράω κατά ὁ τρεῖς ὁ πρῶτος ἡμέρα , ἐκ διαδοχή τρίβω καί μόνος ἐκεῖνος ἀνίημι ὁ καιρός , ἐν ὅς ἄν ὕπνος αὐτός καταλαμβάνω · συνεργέω δέ εἰς οὗτος μάλα καί ὁ πολύς τρῖψις · ὥστε καί κατά οὗτος ἄν εἰμί βοήθημα χρηστός οὐ μόνος ὁ κενόω , ἀλλά καί ὁ ὕπνος ἐμποιέω . οὐ μήν οὐδέ ὁ πολύς ὕπνος ἀγαθός ὁ τοιοῦτος · οὔτε γάρ ἐπιτρέπω διαφορέω ὁ ὠμός χυμός καί βαρύνω ὁ σπλάγχνον · ἀλλά εἴπερ τις ἄλλος διάθεσις ἑκάτερος δέω μέτριος , ὕπνος τε καί ἐγρήγορσις , οὕτως καί ὅδε . πέσσω μέν γάρ ὁ ὕπνος , διαφορέω δέ ὁ ἐγρήγορσις · ἀμφότερος δέ εἰμί χρεία ὁ ἐκ πλῆθος ὠμός χυμός νοσέω · ἐν μέρος τοίνυν μέτριος γίγνομαι τιμωρέω ἀλλήλων δύναμαι χρηστός . εἰ μέν γάρ ὁ σφυγμός αὐτός μικρός ἱκανός εἰμί καί ἄρρωστος , ἤ καί πρός οὗτος ἀνώμαλος ἰσχυρός , ἔσχατος ὁ κίνδυνος , καί χρή πράσσω ὁ λέγω μηδείς ἄλλος περιεργάζομαι . εἰ δέ καί τόνος μέτριος ἔχω καί μέγεθος , ἄθλιπτος τε εἰμί καί ὁμαλός , ἐπισκοπέω ὁ κατά γαστήρ καί κλύζω θαρσέω , εἰ μή καλός αὐτόματος διεξέρχομαι . συμβαίνω γάρ ἐπί ὁ μελίκρατον κενόω οὗτος χρηστός ἅπας ὁ περιουσία ὁ ἐν ὁ πρῶτος ὁ φλέψ εἴωθα ἀθροίζω ὁ κατά ἧπαρ τε καί μεσεντέριον . εἰ δέ πολύς ὁ δέω ὁ ὁρμή ὁ περισσός ἐπί ὁ γαστήρ γίγνομαι , ὁ μέν πρῶτος ἐπί πολύς ἕψω ὁ μελίκρατον · ἥσσων γάρ ὑπάγω ὁ τοιοῦτος τρέφω μάλα · ὥσπερ γε ὁ ὠμός ἥσσων μέν τρέφω , μάλα δέ ὑπάγω . μετά δέ οὗτος φέρω ἐπί πολύς κάτω ﻿ ὁ περιουσία μηδέ οὕτως μέν ἵστημι , δίδωμι δέ ἀντί ὁ μελίκρατον πτισάνη χυλός . εἰ δέ ἐπιμένω φέρω , ὁ ἐκ ὁ χόνδρος ῥόφημα τρέφω , παρακολουθέω δηλονότι ὁ σφυγμός · εἰμί ὅτε γάρ ἐξαίφνης μεταβάλλω εἰς ἀρρωστία ἤ ἀνωμαλία ἤ μικρότης . κατά ὅς καιρός ἄρτος ἐκ οἶνος κεράννυμι δίδωμι προσήκω μήτε γαστήρ δηλονότι μήτε ἧπαρ φλεγμαίνω · ὡς εἰ γε φλεγμαίνω , ὠμός χυμός πληρόω ὁ σῶμα ἀνέλπιστος ὁ κάμνω εἰμί , ὁ σφυγμός οὕτως τέρπω . ἐπί μέν δή ὁ τοιοῦτος ἄρρωστος προλέγω ὁ θάνατος , ἀνέγκλητος φυλάσσω σεαυτοῦ , μηδείς βοήθημα γενναῖος χράω . ἐπί ὅς δέ ἐλπίς σωτηρία , ἐπί πᾶς δέ εἰμί ὁ χωρίς φλεγμονή οὕτως νοσέω , ὅταν ἐκ ἀρχή παραλαμβάνω αὐτός , αἰσχρός εἰμί ἐγώ δοκέω συγκόπτω ὁ κάμνω · καίτοι γε ὁσημέραι γίγνομαι οὗτος , διά ὁ ἀμαθία ὁ ἰατρός . ἀλλά οὐ πρός οὗτος χρή βλέπω , οὐδέ οὗτος παραβάλλω ἑαυτοῦ , ἀλλά ὅστις ἄν ὄντως εἰμί τέχνη ἰατρικός ἐπιστήμων , αἰσχρός εἰμί νομίζω ἐξαίφνης ἄρρωστος συγκόπτω μήτε προλέγω αὐτός ὁ σύμπτωμα μήτε παρασκευάζω πρός αὐτός μήτε κωλύω . λέγω δέ ἐγώ καί πρόσθεν ὡς ἐν ὁ τοιοῦτος διάθεσις αὐτός κατασκευάζω ὁ φλεγμονή ὁ διαπαντός ὁ ὑποχόνδριος λωβάομαι διά κατάπλασμα τε καί κατάντλησις . οὔκουν χράω αὐτός πρίν ἤ ὁ πολύς ὁ πλῆθος ὁ μέν ἐκκενόω , ὁ δέ πέσσω · τηνικαῦτα δέ ἤδη χράω αὐτός οὐ ἁπλῶς χαλάω , ἀλλά αἰονάω διά ἀψίνθιον μέτριος , ἐάν ὁ πυρετός ὑπάρχω μή πάνυ μέγας . εἰ δέ , ὡς λέγω , θεραπεύω σύ ὁ τρεῖς ὁ πρῶτος ἡμέρα μηδείς ἀπαντάω κακός , ἐπί ὁ αὐτός ἄγω ἄχρι ὁ ἕβδομος , μελίκρατον μόνος χράω ὕσσωπον ἔχω · μακρός γάρ ὁ οὕτως διάκειμαι φέρω ἀσιτία , ἐκ αὐτός ὅς ἔχω ὠμός χυμός πέσσω τρέφω ὁ σῶμα . εἰ δέ μή μόνος ὠμός τυγχάνω εἰμί , ἀλλά καί διαφθορά εἰς τοσοῦτος ἥκω ὡς μή δύναμαι πέσσω τέλειος , ἀδύνατος σῴζω ὁ οὕτως νοσέω . ἀλλά ὁ γε σῴζω δύναμαι , εἰ μηδείς ἁμαρτάνω , μέχρι ὁ ἕβδομος ἐπί μελίκρατον μόνος διαιτάω · ἤ εἰ ποτέ ἄρα δέω ἤτοι ὁ γαστήρ ἐκκρίνω ἤ ἀποστράπτω αὐτός ὁ μελίκρατον , ἐπί ὁ ὁ πτισάνη ἔρχομαι χυλός . εἰ δέ καί οὗτος ἀποστρέφω , χόνδρος ὅμοιος ἀρτύω πτισάνη · καί γάρ οὐδέ βλάπτω ὁ οὕτως διάκειμαι ὄξος · ἀλλά ἐάν αἰσθάνομαι ποτέ παχύς ἱκανός εἰμί ὁ ὠμός χυμός ὀξύμελι δίδωμι διά πᾶς , ἀντί ὁ μελίκρατον . εἰ δέ ἄχθομαι ὁ συνεχής ὁ δόσις , ἐξαλλάσσω μέν ἐπί μελίκρατον καί πτισάνη · ἐπανέχω δέ αὖθις ἐπί αὐτός · μάλα δέ ἐπί ὁ μικρός ἔχω καί ἀραιός καί βραδύς ὁ σφυγμός ἡγέομαι ψυχρός εἰμί ὁ χυμός . εὐθύς δέ οὗτος σύνειμι καί ὁ ὁ πᾶς σῶμα ἄχροια σαφής , οἷος περ πρόσθεν λέγω . δοκέω δέ τις ἴσως ἀδύνατος εἰμί ὁ λέγω οὐδείς ὁ πυρέσσω οὔτε βραδύς οὔτε ἀραιός γίγνομαι ὁ σφυγμός . ἀλλά κατά δισσός γε τρόπος ἀληθής ὑπάρχω ὁ λέγω · εἷς μέν ἐπειδή σαφής ἐν ὁ παροξυσμός καί βραδύς καί ἀραῖος γίγνομαι ὁ κατά φύσις · ἕτερος δέ , διότι καί κατά ὁ ἄλλος καιρός ὁ παροξυσμός πᾶς ὁ ὁπωσοῦν πυρέσσω ἀραῖος τε καί βραδύς ὁ οὗτος ἀρτηρία σφύζω . εἰ μέν γάρ δή θέρος εἰμί καί ψυχροπότης ὁ νοσέω , ψυχρός οὗτος δίδωμι ὁ ὀξύμελι , χειμών δέ εἰμί ἅπας θερμός , ὡσαύτως ψυχροπότης τε καί θερμοπότης · ὥσπερ εἰ καί ἄμετρος καῦμα θέρος ὥρα ψυχρός καί ὁ θερμοπότης , εἰ μηδείς εὐπαθής ἔχω σπλάγχνον . ἐναντίος δέ οὗτος εἰμί βαλανεῖον καί ὁ περιέχω ἀήρ , εἰ θερμός ἱκανός ἤ ψυχρός . ὅθεν οὔτε λούω προσήκω καί κατακλίνω ἐν οἶκος ὥρα μέν θέρος ψυχεινός , χειμών δέ ἀλεεινός . βλάπτω γάρ ἱκανός ὑπό ἑκάτερος ὁ ἀμετρία ἐν μέν ὁ βαλανεῖον , ὡς εἰͅν ὁ θέρος καί πᾶς ὁ κατά ὁ θερμός αὔξησις χέω ὁ ὠμός χυμός καί πάντῃ ὁ σῶμα ῥέω , ὡς κίνδυνος εἰμί καί πρός ὁ πνεύμων καί ὁ καρδία ἀφικνέομαι καί ποτέ καί εἰς ὁ ἐγκέφαλος ἀνατρέχω , ἀγαθός ὑπάρχω μακρός περί τε ὁ ἧπαρ αὐτός ἔτι μένω καί ὁ πρῶτος φλέψ . ἐν δέ ὁ ἄμετρος ψυχρός οἶκος καί χειμών καί ὅλος ψυχρός ὁ περιέχω δύσπεπτος τε μένω ὁ ὠμός χυμός καί ὁ κατά ὁ ἧπαρ ἔμφραξις , εἰ μέν εἰμί μακρός , παρυσσω · εἰ δέ οὐ εἰμί , γεννάω διά πάχος ἴσχω καί σφηνόω . οὗτος μέν οὖν οὕτως πράσσω , ὅταν ἀπό πρῶτος ἡμέρα αὐτός ἄρχω ὁ θεραπεία αὐτός . εἰ δέ συγκόπτω ἤδη καλέω , ἀφλέγμαντος εἰμί ὅς λέγω χωρίον , δίδωμι μέν αὐτός ἄρτος μή πολύς , διά οἶνος δέ ὁ ἀνάδοσις ἐργάζομαι ταχύς · εὐθύς δέ ἐπί ὁ τρῖψις ἔρχομαι καί χράω κατά ὁ λέγω ὀλίγος ἔμπροσθεν τρόπος . εἰ μέν οὖν εἰμί θέρος καί ὁ χωρίον φύσις θερμός καί πνιγώδης ἤ ὁ κατάστασις ἱκανός θερμός , μετά ὕδωρ ψυχρός δίδωμι ὁ οἶνος · εἰ δέ μηδείς ὁ τοιοῦτος εἰμί , μετά θερμός . ὁ μέντοι δεύτερος καί τρίτος ἐκ πᾶς τρόπος πειράω θερμός δίδωμι ποτός . εἰ γάρ ὁ ὅλος θεραπεία , ὅς ἕνεκα καί ὁ τρῖψις παραλαμβάνω , ἀγαθός ὁ θερμός ὁ πέψις ὁ ὠμός χυμός συνεργέω .