galenus.de-methodo-medendi-libri-xiv 14.9
Καιρὸς οὖν ἤδη μεταβαίνειν ἐφ’ ἕτερον ὄγκου γένος , ἀπὸ τοῦ πράγματος ἀρξαμένους μᾶλλον ἢ τῆς προσηγορίας · αὕτη γὰρ ἀναμφισβήτητός τ’ ἐστὶ καὶ ὄντως ἐπιστημονικὴ διδασκαλία . τὸ μὲν οὖν ἐπιῤῥεῖν τινα χυμὸν ἅπασι τοῖς τοιούτοις ὄγκοις ἐν τῷ περὶ τῶν παρὰ φύσιν ὄγκων ἐπιδέδεικται γράμματι . τὸ δὲ μὴ τὸν αὐτὸν ἐν ἅπασιν εἶναι διὰ τῆς αἰσθήσεως ἐναργῶς φαίνεται , διαφερόντων γε τῶν ὄγκων οὐ τῇ χρόᾳ μόνον , ἀλλὰ καὶ ταῖς κατὰ θερμότητα καὶ ψυχρότητα καὶ σκληρότητα καὶ μαλακότητα διαφοραῖς . ὁ μὲν οὖν ἐρυθρὸς ὄγκος ἐναργῶς ἐνδείκνυται τὸν χυμὸν ὑπάρχειν αἷμα , καθάπερ γε καὶ ὁ ξανθὸς καὶ ὠχρὸς τὴν τοιαύτην χολήν · ὁ δ’ ὑπόλευκός τε καὶ χαῦνος τὸ φλέγμα . γίνονται δέ τινες ὄγκοι παρὰ τούσδε , τῇ μὲν χρόᾳ μεταξὺ τῶν ἐρυθρῶν τε καὶ μελάνων , οἷόν περ τὸ φαιόν ἐστι χρῶμα . καλοῦσι δ’ αὐτὸ πολλάκις ἐν τοῖς τοῦ σώματος μέρεσι γενόμενον οἱ πλεῖστοι τῶν ἰατρῶν πελιδνόν . ἡ δ’ ἀντιτυπία καὶ τούτοις τοῖς ὄγκοις ἱκανή · καὶ εἰ φλέβας ἀξιολόγους ἔχοι τὸ μόριον , ἐξαιρουμένας ἰδεῖν ἔστιν αὐτὰς ὑπὸ παχέος τε καὶ μελαντέρου πως αἵματος , οἷόν περ ἐνίοτε καὶ κατὰ γαστέρα πολλοῖς τῶν ἡπατικῶν ἐκκρίνεται . καί τινες τῶν ἰατρῶν οὐ κακῶς μοι δοκοῦσιν εἰκάζειν αὐτὸ τῇ τοῖς οἴνοις ὑφιζανούσῃ τρυγί . ἐπὶ πλέον δ’ οὖν ὁ χυμὸς οὗτος ἐκθερμανθεὶς ἤτοι διὰ σῆψιν ἢ πυρετὸν φλεγμονώδη τὴν μέλαιναν ἐργάζεται χολὴν , ἧς οὔτε ζῶόν τι γεύεται μέχρι καὶ τῶν μυῶν ἥ τε γῆ ξύεται πρὸς αὐτῆς , ἕκαστόν τε τῶν ἀποξυθέντων μερῶν εἰς ὕψος αἴρεται · καὶ καλεῖται τὸ γιγνόμενον , ὥς που καὶ Πλάτων ἔφη , ζέσις τε καὶ ζύμωσις . ἔστι γὰρ ὁ τοιοῦτος χυμὸς , οἷόν περ τὸ ὄξος ἐδείξαμεν ὑπάρχειν , ὑφ’ οὗ καὶ αὐτοῦ κατὰ γῆς ἐκχυθέντος ταὐτὸ γίνεται σύμπτωμα . διὸ καὶ καλοῦσιν οἱ παλαιοὶ τὸν χυμὸν τὸν τοιοῦτον ὀξὺν , καθάπερ τὸν τῆς ὠχρᾶς χολῆς πικρόν . οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ κατὰ τοὺς ἐμέτους φαίνεται τοιοῦτος . ὥσπερ δ’ ὀλίγον ἔμπροσθεν ἔλεγον , ἓν μέν τι πάθος ἀκριβῆ σκίῤῥον ὑπάρχειν ; ᾧ πρὸς τοῖς ἄλλοις ἀναισθησία σύνεστι , τοὺς δ’ ἄλλους ὄγκους , ὅσοι μηδέπω παντάπασίν εἰσιν ἀναίσθητοι , διχῶς ὀνομάζεσθαι πρὸς τῶν ἰατρῶν , ἤτοι σκίῤῥους , ἐπειδὴ τοῦ γένους εἰσὶ τῶν σκίῤῥων , ἢ σκιῤῥώδεις ὄγκους · οὕτω κᾀπὶ τῶν χυμῶν ἡ μὲν ἀναμφισβητήτως μέλαινα χολὴ τοιαύτη τίς ἐστιν οἵαν ἄρτι διῆλθον , ὀξεῖα καὶ ζυμοῦσα τὴν γῆν , ἀηδής τε πᾶσι τοῖς ζώοις . ἡ δ’ ἐπιτηδεία γενέσθαι τοιαύτη καλεῖται διχῶς , ἤτοι μελαγχολικὸς χυμὸς ἢ μέλαινα χολὴ , τῶν οὕτως ὀνομαζόντων αὐτὴν ἐρούντων ἂν ἑτέραν μὲν εἶναι μέλαιναν ἐν τῷ κατὰ φύσιν ἔχειν τῷ ζώῳ ἑκάστης ἡμέρας γινομένην , ἑτέραν δὲ τὴν ἐκ συγκαύσεως καὶ οἷον κατοπτήσεως ἀποτελουμένην . ﻿ ὅπερ δ’ ἀεὶ παρακελεύομαι , καταφρονεῖν μὲν ὀνομάτων , ἐπιστήμην δ’ ἀσκεῖν ἀκριβῆ τῆς τῶν πραγμάτων φύσεως , οὕτω καὶ νῦν ποιητέον , ὀνομάζοντας μὲν ὡς ἂν ἐπέλθῃ , λόγῳ δ’ ἑρμηνεύοντας ὡς γίνονταί τινες ὄγκοι παρὰ φύσιν ὑπὸ τοῦ τοιούτου χυμοῦ τὴν φύσιν οἵα πέρ ἐστιν ἐν οἴνῳ μὲν ἡ τρὺξ , ἐν ἐλαίῳ δ’ ἀμόργη · καὶ ὡς οὗτοι τῷ χρόνῳ προϊόντι σηπομένου τοῦ χυμοῦ διὰ τὴν ἐν τοῖς ἀγγείοις σφήνωσιν ἕλκονται . ὥσπερ οὖν τἄλλα πάθη πάντα παμπόλλην ἔχει διαφορὰν κατὰ τὸ μέρος ἐν τῷ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον , οὕτω καὶ τοῦτο . τῆς γάρ τοι φλεγμονῆς ἡ μὲν ἐξέρυθρός ἐστιν , ἡ δ’ ὀλίγῳ τινὶ τοῦ κατὰ φύσιν ἐρυθροτέρα . τὸ δ’ οὖν εἶδος ἢ γένος ἢ ὅπως ἂν ἐθέλῃς ὀνομάζειν , ἀμφοτέραις ταὐτόν · ἐρυθρότεραί τε γάρ εἰσι τοῦ κατὰ φύσιν , ὀδύνη τε πάντως αὐταῖς σύνεστι , παμπόλλην ἔχουσα καὶ ἥδε διαφορὰν ἐν τῷ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον · οὕτω δὲ καὶ ἡ ἀντιτυπία καὶ ἡ τάσις τοῦ δέρματος οὐκ ἴση πάσαις · ἀλλὰ κοινόν γε ἐπ’ αὐτῶν ἀντιτυπώτερον εἶναι τὸ μέρος ἢ πρόσθεν ἦν ὅτ’ εἶχε κατὰ φύσιν , ἐξῇρθαί τε εἰς ὄγκον τινὰ συνεκτεινομένου τε καὶ παρατεινομένου τοῦ δέρματος , εἰς ὅσον ἂν ὁ ὄγκος αἴρηται . οὕτως οὖν καὶ τὸ νῦν ἡμῖν ἑρμηνευόμενον πάθος ἐνίοτε μὲν ἀμυδρὰ καὶ σμικρὰ τὰ συμπτώματα καὶ λαθεῖν πως δυνάμενα τοὺς πολλοὺς ἐπιφέρει , πολλάκις δ’ οὕτως ἰσχυρὰ καὶ μεγάλα καὶ σαφῆ πᾶσιν , ὡς μηδὲ παῖδα λαθεῖν . ἀλλὰ τό γε κοινὸν ἐν ἅπασι τοῖς κατὰ μέρος ἐφ’ ἑαυτὸ καλοῦν τὴν νόησιν ἕν γε νόσημα τὸ τοιοῦτον ἐνδείκνυται καὶ προσηγορίαν μίαν ἐπ’ αὐτῷ ἀναγκάζει τίθεσθαι . μεγάλων μὲν οὖν ἁπάντων ὄντων οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ τῆς προσηγορίας , ἀλλ’ ὀνομάζουσι συμφώνως τὸ τοιοῦτον πάθημα καρκῖνον . ἀρχόμενον δ’ ἔτι λανθάνειν εἰκός ἐστι τοὺς πολλοὺς , ὥσπερ ἀμέλει καὶ τὰ τῆς γῆς ἀνίσχοντα φυτά · καὶ γὰρ καὶ ταῦτα μόνοις τοῖς ἀγαθοῖς γεωργοῖς διαγινώσκεται . τίς οὖν ἥ τε κοινὴ καὶ ἰδία τῆς θεραπείας ἔνδειξις ἐπὶ καρκίνου , καιρὸς ἤδη λέγειν . ἡ μὲν κοινὴ κενῶσαι μὲν ἐν τῷ παραχρῆμα τὸν γεννῶντα τὸ πάθος χυμὸν , ὁμοίῳ γένει κενώσεως τῇ τῶν ἄλλων ὄγκων ἔμπροσθεν εἰρημένῃ · κωλῦσαι δὲ τοῦ λοιποῦ μάλιστα μὲν , εἰ οἷόν τε , μηδ’ ἀθροίζεσθαι κατὰ τὰς φλέβας τοιοῦτον χυμόν · εἰ δὲ μὴ , ἀλλὰ κενοῦν τε πάντως αὐτὸν ἐκ διαλειμμάτων ἅμα καὶ τῷ ῥωννύειν τὸ μόριον , ἵνα μηδὲν φέρηται πρὸς αὐτὸ τῆς τῶν χυμῶν περιουσίας . ὥσπερ οὖν τὸν πικρόχολον χυμὸν ἐκκενοῦμεν , καθαίροντες φαρμάκῳ τοιοῦτον ἕλκειν ἐπιτηδείῳ χυμὸν , οὕτω καὶ τὸν μελαγχολικὸν ἐκκενώσομεν ἢ διὰ τῶν ἁπλῶν τινος , οἷόν ἐστι τὸ ἐπίθυμον , οὗ πλῆθος δραχμῶν τεττάρων ἐν ὀῤῥῷ γάλακτος ἢ μελικράτῳ δίδομεν · ἤ τινος τῶν συνθέτων , οἷόν πέρ ἐστι καὶ τὸ ἡμέτερον συγκείμενον ἐκ δυοῖν καὶ τριάκοντα ἁπλῶν φαρμάκων . ἀλλὰ τὴν μὲν τούτων ὕλην ἐν ἑτέροις ἔχεις γεγραμμένην · ἐνταῦθα δὲ τὰ τῆς μεθόδου λεγέσθω . μετὰ γάρ τοι τὴν κάθαρσιν , ἐπὶ πάντων τούτων ἐῤῥέθη πρόσθεν ὡς ἤτοι γ’ ὀπίσω χρὴ διώσασθαι τὸν κατασκήψαντα χυμὸν εἴς τι μόριον ἢ διαφορῆσαι · καὶ ὡς κατ’ ἀρχὰς μὲν ἔν τε τῷ τῆς καθάρσεως καιρῷ καὶ πρὸ αὐτῆς ἀπωθῆσαι , διαφορεῖν δὲ προκαθάραντα ἀκριβῶς ὅλον τὸ σῶμα . μετρίας μέν τοί γε τῆς καθάρσεως γενομένης μικτὸν εἶναι χρὴ τὸ προσφερόμενον φάρμακον ἐκ διαφορούσης τε καὶ ἀποκρουομένης δυνάμεως . ἑκάτεραι δ’ εἰσὶν ἄπρακτοι περὶ τὸν παχὺν χυμόν · αἱ μὲν γὰρ ἀσθενεῖς αὐτῷ τῷ μηδὲν ἐργάζεσθαι μέγα , αἱ δ’ ἰσχυραὶ τῷ σφοδρῶς μὲν ἤτοι διαφορεῖν ἢ ἀπωθεῖσθαι τὸ λεπτότερον ἐν τῷ κατὰ τὰς φλέβας αἵματι · τὸ δὲ παχὺ καὶ μελαγχολικὸν , ὃ τῇ τρυγὶ προσεικάζομεν , οὔτ’ ἐκκενοῦν οὔτ’ ἀποκρούεσθαι . τούτοις οὖν χρωμένῳ κατ’ ἀρχὰς μὲν ἧττον ὁ ὄγκος ἐπίδηλος ἔσται , τὸ λείψανον δ’ αὐτοῦ δύσλυτον ἀπεργασθήσεται . διὸ τῶν συμμέτρων ταῖς δυνάμεσι φαρμάκων ἐστὶ χρεία , μήτε νικωμένων διὰ τὴν ἀσθένειαν μήτε παχυνόντων ἰσχυρῶς τὸ αἷμα διὰ τὸ σφοδρὸν τῆς ἐνεργείας , ἔτι δὲ πρὸς τούτοις ἀδήκτων παντάπασιν · ἡ γὰρ κακοήθεια τοῦ πάθους ὑπὸ τῶν δακνόντων παροξύνεται καὶ ὥσπερ εἰώθασι λέγειν ἀγριοῦται . διὰ τοῦτ’ οὖν ὅσα σύμμετρα μέν ἐστι ταῖς δυνάμεσιν , ἄδηκτα δὲ ταῖς ποιότησιν , ἁρμόττει τοῖς τοιούτοις πάθεσιν . εὐπορία δὲ τῆς ὕλης αὐτῶν , ὡς ἐν τοῖς περὶ φαρμάκων ὑπομνήμασι ἐδείχθη , διὰ τῶν κεκαυμένων καὶ πεπλυμένων μεταλλικῶν ἐστι . τὰ μὲν γὰρ διὰ τούτων συγκείμενα φάρμακα μεγάλως τοὺς ἀρχομένους καρκίνους ἅμα ταῖς καθάρσεσιν ἰᾶσθαι δύναται · τοὺς μείζονας δ’ ἱκανὸν αὐτοῖς ἐστι κωλύειν αὐξηθῆναι . τούς γε μὴν ἰαθέντας , ὅπως μηκέτι γεννηθῶσι προφυλάξασθαι , τῆς ὑγιεινῆς ἐστι πραγματείας ἔργον , ἧς μόριόν ἐστι καὶ ἡ περὶ τῶν ἐδεσμάτων . εἴ γε μὴν ἐγχειρήσεις ποτὲ διὰ χειρουργίας ἰᾶσθαι καρκῖνον , ἄρξαι μὲν κενοῦν ἀπὸ καθάρσεως τοῦ μελαγχολικοῦ χυμοῦ . περικόψας δὲ πᾶν ἀκριβῶς τὸ πεπονθὸς , ὡς μηδεμίαν ἀπολείπεσθαι ῥίζαν , ἔασον ἐκχυθῆναι τὸ αἷμα καὶ μὴ ταχέως ἐπίσχῃς , ἀλλὰ καὶ θλῖβε τὰς πέριξ φλέβας , ἐκπιέζων αὐτῶν τὸ παχὺ τοῦ αἵματος · εἶτα θεράπευε τοῖς ἄλλοις ἕλκεσι παραπλησίως .
Lemmas: καιρός οὖν ἤδη μεταβαίνω ἐπί ἕτερος ὄγκος γένος , ἀπό ὁ πρᾶγμα ἄρχω μάλα ἤ ὁ προσηγορία · οὗτος γάρ ἀναμφισβήτητος τε εἰμί καί ὄντως ἐπιστημονικός διδασκαλία . ὁ μέν οὖν ἐπιρρέω τις χυμός ἅπας ὁ τοιοῦτος ὄγκος ἐν ὁ περί ὁ παρά φύσις ὄγκος ἐπιδείκνυμι γράμμα . ὁ δέ μή ὁ αὐτός ἐν ἅπας εἰμί διά ὁ αἴσθησις ἐναργής φαίνω , διαφέρω γε ὁ ὄγκος οὐ ὁ χροιά μόνος , ἀλλά καί ὁ κατά θερμότης καί ψυχρότης καί σκληρότης καί μαλακότης διαφορά . ὁ μέν οὖν ἐρυθρός ὄγκος ἐναργής ἐνδείκνυμι ὁ χυμός ὑπάρχω αἷμα , καθά γε καί ὁ ξανθός καί ὠχρός ὁ τοιοῦτος χολή · ὁ δέ ὑπόλευκος τε καί χαῦνος ὁ φλέγμα . γίγνομαι δέ τις ὄγκος παρά ὅδε , ὁ μέν χροιά μεταξύ ὁ ἐρυθρός τε καί μέλας , οἷος περ ὁ φαιός εἰμί χρῶμα . καλέω δέ αὐτός πολλάκις ἐν ὁ ὁ σῶμα μέρος γίγνομαι ὁ πολύς ὁ ἰατρός πελιδνός . ὁ δέ ἀντιτυπία καί οὗτος ὁ ὄγκος ἱκανός · καί εἰ φλέψ ἀξιόλογος ἔχω ὁ μόριον , ἐξαιρέω ὁράω εἰμί αὐτός ὑπό παχύς τε καί μελάντερος πως αἷμα , οἷος περ ἐνίοτε καί κατά γαστήρ πολύς ὁ ἡπατικός ἐκκρίνω . καί τις ὁ ἰατρός οὐ κακός ἐγώ δοκέω εἰκάζω αὐτός ὁ ὁ οἶνος ὑφιζάνω τρύξ . ἐπί πολύς δέ οὖν ὁ χυμός οὗτος ἐκθερμαίνω ἤτοι διά σῆψις ἤ πυρετός φλεγμονώδης ὁ μέλας ἐργάζομαι χολή , ὅς οὔτε ζῷον τις γεύω μέχρι καί ὁ μῦς ὁ τε γῆ ξύω πρός αὐτός , ἕκαστος τε ὁ ἀποξύω μέρος εἰς ὕψος ἀείρω · καί καλέω ὁ γίγνομαι , ὡς που καί Πλάτων φημί , ζέσις τε καί ζύμωσις . εἰμί γάρ ὁ τοιοῦτος χυμός , οἷος περ ὁ ὄξος δείκνυμι ὑπάρχω , ὑπό ὅς καί αὐτός κατά γῆ ἐκχέω αὐτός γίγνομαι σύμπτωμα . διό καί καλέω ὁ παλαιός ὁ χυμός ὁ τοιοῦτος ὀξύς , καθά ὁ ὁ ὠχρός χολή πικρός . οὐ ἦκα δέ καί κατά ὁ ἔμετος φαίνω τοιοῦτος . ὥσπερ δέ ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω , εἷς μέν τις πάθος ἀκριβής σκίρρος ὑπάρχω ; ὅς πρός ὁ ἄλλος ἀναισθησία σύνειμι , ὁ δέ ἄλλος ὄγκος , ὅσος μηδέπω παντάπασι εἰμί ἀναίσθητος , διχῶς ὀνομάζω πρός ὁ ἰατρός , ἤτοι σκίρρος , ἐπειδή ὁ γένος εἰμί ὁ σκίρρος , ἤ σκιρρώδης ὄγκος · οὕτως εἰͅπί ὁ χυμός ὁ μέν ἀναμφισβήτητος μέλας χολή τοιοῦτος τις εἰμί οἷος ἄρτι διέρχομαι , ὀξύς καί ζυμόω ὁ γῆ , ἀηδής τε πᾶς ὁ ζῷον . ὁ δέ ἐπιτήδειος γίγνομαι τοιοῦτος καλέω διχῶς , ἤτοι μελαγχολικός χυμός ἤ μέλας χολή , ὁ οὕτως ὀνομάζω αὐτός ἐρέω ἄν ἕτερος μέν εἰμί μέλας ἐν ὁ κατά φύσις ἔχω ὁ ζῷον ἕκαστος ἡμέρα γίγνομαι , ἕτερος δέ ὁ ἐκ σύγκαυσις καί οἷος κατόπτησις ἀποτελέω . ﻿ ὅς δέ ἀεί παρακελεύομαι , καταφρονέω μέν ὄνομα , ἐπιστήμη δέ ἀσκέω ἀκριβής ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , οὕτως καί νῦν ποιέω , ὀνομάζω μέν ὡς ἄν ἐπέρχομαι , λόγος δέ ἑρμηνεύω ὡς γίγνομαι τις ὄγκος παρά φύσις ὑπό ὁ τοιοῦτος χυμός ὁ φύσις οἷος περ εἰμί ἐν οἶνος μέν ὁ τρύξ , ἐν ἔλαιον δέ ἀμόργη · καί ὡς οὗτος ὁ χρόνος προέρχομαι σήπω ὁ χυμός διά ὁ ἐν ὁ ἀγγεῖον σφήνωσις ἕλκω . ὥσπερ οὖν ἄλλος πάθος πᾶς πάμπολυς ἔχω διαφορά κατά ὁ μέρος ἐν ὁ μάλα τε καί ἥσσων , οὕτως καί οὗτος . ὁ γάρ τοι φλεγμονή ὁ μέν ἐξέρυθρος εἰμί , ὁ δέ ὀλίγος τις ὁ κατά φύσις ἐρυθρός . ὁ δέ οὖν εἶδος ἤ γένος ἤ ὅπως ἄν ἐθέλω ὀνομάζω , ἀμφότερος αὐτός · ἐρυθρός τε γάρ εἰμί ὁ κατά φύσις , ὀδύνη τε πάντως αὐτός σύνειμι , πάμπολυς ἔχω καί ὅδε διαφορά ἐν ὁ μάλα τε καί ἥσσων · οὕτως δέ καί ὁ ἀντιτυπία καί ὁ τάσις ὁ δέρμα οὐ ἴσος πᾶς · ἀλλά κοινός γε ἐπί αὐτός ἀντίτυπος εἰμί ὁ μέρος ἤ πρόσθεν εἰμί ὅτε ἔχω κατά φύσις , ἐξαίρω τε εἰς ὄγκος τις συνεκτείνω τε καί παρατείνω ὁ δέρμα , εἰς ὅσος ἄν ὁ ὄγκος ἀείρω . οὕτως οὖν καί ὁ νῦν ἐγώ ἑρμηνεύω πάθος ἐνίοτε μέν ἀμυδρός καί μικρός ὁ σύμπτωμα καί λανθάνω πως δύναμαι ὁ πολύς ἐπιφέρω , πολλάκις δέ οὕτως ἰσχυρός καί μέγας καί σαφής πᾶς , ὡς μηδέ παῖς λανθάνω . ἀλλά ὁ γε κοινός ἐν ἅπας ὁ κατά μέρος ἐπί ἑαυτοῦ καλέω ὁ νόησις εἷς γε νόσημα ὁ τοιοῦτος ἐνδείκνυμι καί προσηγορία εἷς ἐπί αὐτός ἀναγκάζω τίθημι . μέγας μέν οὖν ἅπας εἰμί οὐδείς ἀμφισβητέω ὁ προσηγορία , ἀλλά ὀνομάζω συμφώνως ὁ τοιοῦτος πάθημα καρκῖνος . ἄρχω δέ ἔτι λανθάνω ἔοικα εἰμί ὁ πολύς , ὥσπερ ἀμέλει καί ὁ ὁ γῆ ἀνίσχω φυτόν · καί γάρ καί οὗτος μόνος ὁ ἀγαθός γεωργός διαγιγνώσκω . τίς οὖν ὁ τε κοινός καί ἴδιος ὁ θεραπεία ἔνδειξις ἐπί καρκίνος , καιρός ἤδη λέγω . ὁ μέν κοινός κενόω μέν ἐν ὁ παραχρῆμα ὁ γεννάω ὁ πάθος χυμός , ὅμοιος γένος κένωσις ὁ ὁ ἄλλος ὄγκος ἔμπροσθεν λέγω · κωλύω δέ ὁ λοιπός μάλα μέν , εἰ οἷος τε , μηδέ ἀθροίζω κατά ὁ φλέψ τοιοῦτος χυμός · εἰ δέ μή , ἀλλά κενόω τε πάντως αὐτός ἐκ διάλειμμα ἅμα καί ὁ ῥώννυμι ὁ μόριον , ἵνα μηδείς φέρω πρός αὐτός ὁ ὁ χυμός περιουσία . ὥσπερ οὖν ὁ πικρόχολος χυμός ἐκκενόω , καθαίρω φάρμακον τοιοῦτος ἕλκω ἐπιτήδειος χυμός , οὕτως καί ὁ μελαγχολικός ἐκκενόω ἤ διά ὁ ἁπλόος τις , οἷος εἰμί ὁ ἐπίθυμος , ὅς πλῆθος δραχμή τέσσαρες ἐν ὀρός γάλα ἤ μελίκρατον δίδωμι · ἤ τις ὁ σύνθετος , οἷος περ εἰμί καί ὁ ἡμέτερος σύγκειμαι ἐκ δύο καί τριάκοντα ἁπλόος φάρμακον . ἀλλά ὁ μέν οὗτος ὕλη ἐν ἕτερος ἔχω γράφω · ἐνταῦθα δέ ὁ ὁ μέθοδος λέγω . μετά γάρ τοι ὁ κάθαρσις , ἐπί πᾶς οὗτος λέγω πρόσθεν ὡς ἤτοι γε ὀπίσω χρή διωθέω ὁ κατασκήπτω χυμός εἰς τις μόριον ἤ διαφορέω · καί ὡς κατά ἀρχή μέν ἐν τε ὁ ὁ κάθαρσις καιρός καί πρό αὐτός ἀπωθέω , διαφορέω δέ προκαθαίρω ἀκριβής ὅλος ὁ σῶμα . μέτριος μέν τοι γε ὁ κάθαρσις γίγνομαι μικτός εἰμί χρή ὁ προσφέρω φάρμακον ἐκ διαφορέω τε καί ἀποκρούω δύναμις . ἑκάτερος δέ εἰμί ἄπρακτος περί ὁ παχύς χυμός · ὁ μέν γάρ ἀσθενής αὐτός ὁ μηδείς ἐργάζομαι μέγας , ὁ δέ ἰσχυρός ὁ σφοδρός μέν ἤτοι διαφορέω ἤ ἀπωθέω ὁ λεπτός ἐν ὁ κατά ὁ φλέψ αἷμα · ὁ δέ παχύς καί μελαγχολικός , ὅς ὁ τρύξ προσεικάζω , οὔτε ἐκκενόω οὔτε ἀποκρούω . οὗτος οὖν χράω κατά ἀρχή μέν ἥσσων ὁ ὄγκος ἐπίδηλος εἰμί , ὁ λείψανον δέ αὐτός δύσλυτος ἀπεργάζομαι . διό ὁ σύμμετρος ὁ δύναμις φάρμακον εἰμί χρεία , μήτε νικάω διά ὁ ἀσθένεια μήτε παχύνω ἰσχυρός ὁ αἷμα διά ὁ σφοδρός ὁ ἐνέργεια , ἔτι δέ πρός οὗτος ἄδηκτος παντάπασι · ὁ γάρ κακοήθεια ὁ πάθος ὑπό ὁ δάκνω παροξύνω καί ὥσπερ εἴωθα λέγω ἀγριόω . διά οὗτος οὖν ὅσος σύμμετρος μέν εἰμί ὁ δύναμις , ἄδηκτος δέ ὁ ποιότης , ἁρμόζω ὁ τοιοῦτος πάθος . εὐπορία δέ ὁ ὕλη αὐτός , ὡς ἐν ὁ περί φάρμακον ὑπόμνημα δείκνυμι , διά ὁ καίω καί πλύνω μεταλλικός εἰμί . ὁ μέν γάρ διά οὗτος σύγκειμαι φάρμακον μέγας ὁ ἄρχω καρκίνος ἅμα ὁ κάθαρσις ἰάομαι δύναμαι · ὁ μέγας δέ ἱκανός αὐτός εἰμί κωλύω αὐξάνω . ὁ γε μήν ἰάομαι , ὅπως μηκέτι γεννάω προφυλάσσω , ὁ ὑγιεινός εἰμί πραγματεία ἔργον , ὅς μόριον εἰμί καί ὁ περί ὁ ἔδεσμα . εἰ γε μήν ἐγχειρέω ποτέ διά χειρουργία ἰάομαι καρκῖνος , ἄρχω μέν κενόω ἀπό κάθαρσις ὁ μελαγχολικός χυμός . περικόπτω δέ πᾶς ἀκριβής ὁ πάσχω , ὡς μηδείς ἀπολείπω ῥίζα , ἐάω ἐκχέω ὁ αἷμα καί μή ταχύς ἐπέχω , ἀλλά καί θλίβω ὁ πέριξ φλέψ , ἐκπιέζω αὐτός ὁ παχύς ὁ αἷμα · εἶτα θεραπεύω ὁ ἄλλος ἕλκος παραπλήσιος .