galenus.de-methodo-medendi-libri-xiv 10.3
Καί σοι διηγήσομαι τοιοῦτον ἄῤῥωστον ἐφ’ οὗ πρῶτον ἐτόλμησα τῷ λόγῳ ποδηγούμενος ὑπεριδεῖν μὲν τῆς διατρίτου , στοχάσασθαι δὲ τῆς δυνάμεως . ὕστερον δὲ καὶ ἄλλους ἰδὼν ὁμοίως αὐτῷ θαῤῥῶν ἤδη τὸν αὐτὸν τρόπον ἰασάμην ὅνπερ κᾀκεῖνον . ἡ γὰρ πρώτη πεῖρα μαρτυρήσασα τοῖς ὑπὸ τοῖς ἐνδείξεως εὑρημένοις θαρσαλεωτέρους ἀποτελεῖ πρὸς τὴν ἐκ δευτέρου χρῆσιν . ὁ τοίνυν ἁλοὺς τῷ πυρετῷ νεανίσκος ἦν μὲν ἐτῶν πέντε καὶ εἴκοσιν , ἰσχνὸς καὶ μυώδης τὸ σῶμα , καθάπερ κύων ξηρὸς καὶ θερμὸς ἀκριβῶς τὴν κρᾶσιν . ἔχαιρε δέ πως καὶ γυμνασίοις καὶ τἄλλα φροντιστής τε καὶ φιλόπονος ἦν . οὗτος ἀποδημῶν , εἶτα πυθόμενός τι τῶν οὐχ ἡδέων ἠνιάθη τε ἅμα καὶ συντείνας ἑαυτὸν εἰς τὴν πόλιν ἠπείγετο . διὰ μὲν οὖν τῆς προτέρας ἡμέρας ἐκοπώθη τε μετρίως καὶ λουσάμενος καὶ δειπνήσας ἀνεπαύσατο κατά τι πανδοχεῖον ἀγρυπνήσας τὰ πλείω . κατὰ δὲ τὴν ὑστεραίαν ἔτι καὶ μᾶλλον ἠπείχθη καὶ διανύσας ὁδὸν παμπόλλην καὶ ψαμμώδη καὶ αὐχμηρὰν , ἐν ἡλίῳ θερμῷ σχεδὸν ὥρας ἑβδόμης καὶ ἡμισείας εἰς τὴν πόλιν ἀφίκετο . πυθόμενος δὲ ἡδίω δι’ ἅπερ ἔσπευδεν , εἰς γυμνάσιον ἐπορεύθη λουσόμενος , εἶτ’ ἀλειψάμενος ἀνετρίψατο σύν τινι τῶν αὐτόθι νεανίσκων . καὶ προτραπεὶς ὑπ’ αὐτοῦ κινηθῆναι βραχέα , φιλονεικίας αὐτοῖς ἐγγενομένης , οἵαις πολλάκις εἰώθασι περιπίπτειν οἱ γυμναστικοὶ , πλείω τοῦ δέοντος ἐγυμνάσατο · καὶ ἦν ἤδη ξηρὸς ἀμέτρως . ἐξελθὼν δὲ τοῦ γυμνασίου καταλαμβάνει μαχομένους τῶν ἑταίρων τινάς · οὓς διαλύων ἔλαθεν αὖθις ἑαυτὸν ἑτέρῳ περιπεσὼν οὐ μικρῷ γυμνασίῳ , τοὺς μὲν ἕλκων ἐξ αὐτῶν , τοὺς δὲ ὠθῶν , τοὺς δὲ διαλαμβάνων μέσους , ἐπιτιμῶν τέ τισιν ἐξ αὐτῶν ὡς ἀδικοῦσι καὶ θυμούμενος ὑπὲρ τῶν ἀδικουμένων , ὥσθ’ ὑποστρέψαι ξηρὸς ἐσχάτως οἴκαδε , κόπου τε καὶ ἀνωμαλίας αἰσθανόμενος . ὕδατος οὖν ὡς εἰώθει πιὼν , ἐπειδὴ μηδὲν ἐγίγνετο κρεῖττον , ἀλλ’ ἐπετείνετο τὰ τῆς ἀνωμαλίας αὐτῷ , τοῦτο μὲν ἤμεσεν . ἄμεινον δ’ ὑπολαβὼν εἶναι μηδέπω τρέφεσθαι , κατέκλινε τότε καὶ ἡσύχαζε ὥρας σχεδόν τι τῆς ἡμέρας ἑνδεκάτης · τοῦτο πράξας , ἀγρυπνήσας δὲ μετὰ τοῦ πυρέξαι δι’ ὅλης τῆς νυκτὸς , ἡσύχαζε κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν ἄχρι μεσημβρίας , ἰάσασθαι τὴν ἀγρυπνίαν ἐλπίζων . ἡνίκα δέ τινες αὐτὸν ἰατροὶ τῆς διατρίτου θεασάμενοι , κατὰ μὲν τὸ παρὸν ἔφασαν ἀξιόλογον εἶναι πυρετὸν , εἰς ἑσπέραν δ’ αὖθις ὄψεσθαι . καὶ τοίνυν καὶ θεασάμενοι πάλιν ἑσπέρας παρακμάζοντα τὸν πυρετὸν , οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ τότε θρέψαι , καίτοι γ’ ἄλλου τινὸς ἰατροῦ συμβουλεύοντος , ἀλλὰ ἀντέστησαν ἐκεῖνοι γενναίως , εἰ μὲν γὰρ ἀπύρετος ἐγεγόνει , τάχα ἂν αὐτῷ δοῦναι τροφὴν εἰπόντες , ἔτι δὲ πυρέττοντι οὐκ ἂν δοῦναι . καὶ τοίνυν καὶ κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν ἕωθεν ἀφικόμενοι τὴν διάτριτον ὑπερβάλλειν ἠξίουν . ἦν δ’ , ὡς εἴρηται πρόσθεν , ἡ ὕποπτος ὥρα τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἑνδεκάτη . χωρισθέντων οὖν αὐτῶν ἐγὼ παραγενόμενος ἐθεασάμην τοῦ νεανίσκου τὸ πρόσωπον οἷόν περ ὁ Ἱπποκράτης ἐν προγνωστικῷ γράφει διὰ τῆσδε τῆς ῥήσεως · ῥὶς ὀξεῖα , ὀφθαλμοὶ κοῖλοι καὶ τἄλλα ἅπερ ἴσμεν ἐφεξῆς αὐτῷ εἰρημένα . πάντως οὖν αὐτὸν ἁλώσεσθαι πυρετῷ ἑκτικῷ τε καὶ μαρασμώδει μὴ τραφέντα πείσας ἐμαυτὸν , ὅτι τάχιστα παρασκευάσας ἐκ χόνδρου ῥόφημα δίδωμι προσενέγκασθαι . ἀλλ’ ὅμως καίτοι τοῦτο προσενεγκάμενος , οὐδὲν ἧττον ἐν τῷ καιρῷ τοῦ παροξυσμοῦ περὶ τὴν ἑνδεκάτην ὥραν εἰσβάλλοντος , ἀπεψύχθη τε τὰ ἄκρα δυσεκθερμάντως καὶ ὁ σφυγμὸς αὐτῷ μικρὸς καὶ ἄῤῥωστος ἐσχάτως ἐγένετο . διὸ δὴ καὶ κατὰ τὴν τετάρτην ἡμέραν ἕωθέν τε καὶ εἰς ἑσπέραν ἔδωκα τροφὴν αὐτῷ τήν τε δύναμιν ἀνακτώμενος καὶ τὸν αὐχμὸν τοῦ σώματος ἐπιτέγγων . ἦν γὰρ αὐτῷ τὸ δέρμα καρφαλέον ὥσπερ βύρσα . διαμένοντος δὲ τοῦ πυρετοῦ λεπτοῦ καὶ ὁμοίου , κατὰ τὴν πέμπτην αὖθις ἡμέραν ἐδικαίωσα τρέφειν αὐτὸν οὐχ ἁπλῶς ῥοφήμασιν ὡς ἔμπροσθεν , ἀλλὰ καὶ κόκκους ῥοιᾶς ἐμβαλὼν εἰς χόνδρον ἐξ ὕδατος θερμοῦ χωρὶς ἀρτύσεως . κάλλιστον γὰρ ἔδεσμα τοῦτο κάμνοντι πικροχόλῳ στομάχῳ . καὶ γὰρ καὶ ῥώννυσιν αὐτὸν ἡ ῥοιά . καὶ χωρὶς τοῦ διαφθαρῆναι μέχρι πλείστου μένων ὁ χόνδρος ἐν τῇ γαστρὶ πέττεται κατὰ βραχὺ , μήτ’ ἀποξυνόμενος μήτ’ ἐπιπολάζων , ἅπερ εἴωθε τοῖς ῥοφήμασιν ἔστιν ὅτε συμβαίνειν . ἐγένετο δ’ οὖν καὶ κατὰ τὴν πέμπτην ἡμέραν ἡ ἀρχὴ τοῦ παροξυσμοῦ παραπλησία , καὶ πάλιν ἡμῶν κατά τε τὴν ἕκτην καὶ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν ὡσαύτως αὐτὸν διαιτησάντων ἡ κατὰ τὴν ὀγδόην αὖθις ὁμοία ταῖς ἔμπροσθεν . ἔνθα δὴ καὶ μάλιστα τὴν ἄνοιαν ἢ τὴν φιλονεικίαν ἢ οὐκ οἶδ’ ὅ τι φῶ τῶν τὸν διάτριτον αὐτὸν ἐν ἀρχῇ κελευσάντων ὑπερβάλλειν ἀκριβῶς ἦν καταμαθεῖν . ἐναργῶς γάρ τοι φαινομένου πᾶσιν , ὡς οὐκ ἂν εἰς τὴν τετάρτην ἡμέραν ὁ ἄνθρωπος ἀφῖκτο , μὴ τραφεὶς πρὸ τοῦ κατὰ τὴν τρίτην παροξυσμοῦ , κακῶς ἐκεῖνοι καὶ τότε καὶ ταῖς ἐφεξῆς ἡμέραις ἔφασαν αὐτὸν τεθράφθαι . ἀλλὰ γὰρ οὐχ οἷόν τ’ ἦν , ἵν’ ἐξελέγξῃ τις αὐτοὺς , προδοῦναι τὸν κάμνοντα μὴ διδόντα τροφὴν ἐν τῇ παροξυντικῇ τῶν ἡμερῶν . ὁμοίως οὖν θρέψαντες ἐπὶ τῆς ἐννάτης ἡμέρας τὸν ἄνθρωπον καὶ θεασάμενοι κατὰ τὸν παροξυσμὸν εὐτονώτερον μὲν ἑαυτοῦ γεγονότα τὸν σφυγμὸν , ἔτι μέντοι τὸ ἄῤῥωστον ἔχοντα μετὰ τῆς ﻿ τῶν ἄκρων ψύξεως , οὐχ ὑπεμείναμεν ἀνέχεσθαι τὴν γλωσσαλγίαν τῶν ἰατρῶν , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἑνδεκάτην ἡμέραν προειπόντες τοῖς φίλοις τοῦ κάμνοντος ὡς εἴσονται τήμερον μέχρι τοῦ δεῦρο δι’ ἡμᾶς τὸν ἄνθρωπον σωζόμενον ἐπετρέψαμεν ὑπερβάλλειν αὐτὸν τὰς παροξυντικὰς ὥρας . ἀσφυξίας οὖν ἐν αὐταῖς γενομένης πάντως καὶ καταψύξεως ἰσχυρᾶς ὅλου τοῦ σώματος , ὡς μήτε φθέγγεσθαι μηκέτι καὶ μόγις τῶν θλιβόντων αἰσθάνεσθαι , κληθέντες ἅμα πάντες οἱ ἐξ ἀρχῆς ὁρῶντες ἰατροὶ μονονοὺ διασπασθῆναι πρὸς τῶν οἰκείων τοῦ κάμνοντος ἐκινδυνεύσαμεν , ἐγὼ μὲν ὡς ἑκὼν προδοὺς τὴν σωτηρίαν αὐτοῦ διὰ φιλονεικίαν , οἱ δ’ ἐρασταὶ τῆς διατρίτης διὰ τὴν ἀμαθίαν , ἅμα δὲ καὶ ἀναισθησίαν . ἐκεῖνοι μὲν οὖν ὠχρότεροι καὶ ψυχρότεροι τοῦ νοσοῦντος αὐτοῦ γενόμενοι μηχανήν τινα ἐβουλεύσαντο φυγῆς . προνοήσας δ’ ἐγὼ τοῦτο τὴν αὔλειον θύραν ἐκέλευσα κλεισθῆναι , καί τινι τῶν ἑταίρων προσέταξα λαβόντι τὴν κλεῖν φυλάττειν · εἶτ’ ἐν τῷ μέσῳ καταστὰς ἤδη μὲν οὖν ὑμᾶς , ἔφην , ἀκριβῶς πεπεῖσθαι τίς ἐστιν ὁ σώσας τὸν ἄνθρωπον ἄχρι τοῦ δεῦρο , σωθήσεται δὲ καὶ νῦν ὑφ’ ἡμῶν . οὐ γὰρ ἂν εἰ πάντως αὐτὸν ἀπολέσθαι προσεδοκήσαμεν ἐν τῷδε τῷ παροξυσμῷ τοῦ τρέφειν ἀπέστημεν ἂν , ἀλλ’ ἐπειδὴ τοσοῦτον αὐτοῦ ῥώμης ἐκ τῆς ἔμπροσθεν διαίτης ἔγνωμεν ὑπάρχειν ὡς δύνασθαι διενεγκεῖν τὸν παροξυσμὸν , ἐπετρέψαμεν ὑπερβάλλειν ἀσίτῳ . κάλλιον μὲν οὖν ἦν τεθράφθαι πρὸ πολλοῦ τὸν ἄνθρωπον . ἀλλ’ ἵνα καὶ τούτους ἐξελέγξω καὶ πείσω τινὰς τῶν παρεχόντων αὐτοῖς τὰ ὦτα , φάσκουσιν ὑφ’ ἡμῶν ἐπιτρίβεσθαι τὸν νεανίσκον , ἀπολέσας ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἐπιδείξω νῦν αὐτοῖς ὅτι καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν παροξυσμὸν ἐνίους τῶν ἀῤῥωστούντων προσήκει τρέφειν , μήτι γε μὴ πρὸ τοῦ παροξυσμοῦ . τοῦτ’ εἰπὼν καὶ διαστήσας τὰς γνάθους αὐτοῦ αὐτοῦ ἐγχέων πτισάνης χυλὸν δι’ ἀγγείου στενοστόμου κυάθων τὸ πλῆθος τριῶν , εἶτα ὀλίγον ὕστερον οἴνου λευκοῦ λεπτοῦ κεκραμένου συμμέτρως θερμῷ δύο κυάθους . ἐφ’ οἷς ἀνέβλεψέ τε καὶ ἀκούειν καὶ φθέγγεσθαι καὶ γνωρίζειν τοὺς παρόντας ὑπήρξατο , πρότερον οἷόν περ ξύλον ξηρὸν ἐκτεταμένος ἀναίσθητός τε καὶ ἄφωνος . αὖθις οὖν αὐτῷ δοὺς ἄρτου τι καταπιεῖν ἔξ οἴνου καθ’ ὃν εἴρηται τρόπον κεκραμένου τελέως ἀνεκτησάμην . καὶ πάλιν ἐπὶ τὴν ἔξ ἀρχῆς ἀγαγὼν ὁδὸν τῆς διαίτης , εὐφόρως τὸν ἐν τῇ τρισκαιδεκάτῃ παροξυσμὸν ὑπομείναντα θεασάμενος , ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ πάλιν ἕωθεν θρέψας ἔλουσα μετὰ τοῦτο περὶ ὥραν ὀγδόην . εἶτ’ αὖθις θρέψας γενναιότερον ἐπιδούς τε πιεῖν οἴνου · τοῦτο δὲ καὶ κατὰ τὴν δωδεκάτην τε καὶ τρισκαιδεκάτην ἡμέραν ἐπεποιήκειν · ἐν τῇ πεντεκαιδεκάτῃ πάλιν ἕωθεν ἔθρεψα . μᾶλλον δὲ αὐτοῦ τότε τὸν παροξυσμὸν ἐνεγκόντος εὐφόρως , αὖθις ἔλουσα κατὰ τὴν ἑκκαιδεκάτην ἡμέραν , καὶ τἄλλα ὁμοίως ἔπραξα περὶ τὸν ἄνθρωπον τοῖς ἔμπροσθεν . ἐπεὶ δὲ κατὰ τὴν ἑπτακαιδεκάτην ἡμέραν ὁ παροξυσμὸς ἄθλιπτος καὶ μικρὸς ἐγένετο , θαῤῥῶν ἤδη τοῦ λοιποῦ διῄτων αὐτὸν ἀναληπτικῶς . οὗτος ὁ ἄῤῥωστος ἐπαίδευσε πολλοὺς τῶν ἡμιμοχθήρων τε καὶ μὴ παντάπασιν ὄνων ὡς καὶ πρὸ τῶν παροξυσμῶν ἐνίοτε χρὴ τρέφειν , εἰ καὶ δυοῖν ὡρῶν εἴη τὸ μεταξὺ , καὶ πολὺ δὴ μᾶλλον ἔμπροσθεν τῆς διατρίτου . ἐδίδαξα δέ σε καὶ κατ’ αὐτὴν τὴν εἰσβολὴν τοῦ πρώτου παροξυσμοῦ τοὺς τοιούτους τρέφεσθαι δεομένους . λέγω δὲ τοὺς τοιούτους ἐφ’ ὧν ἡ δυσκρασία τοῦ σώματος ἐπὶ τὸ ξηρὸν καὶ τὸ θερμὸν ἐκτρεπομένη πυρετοὺς ἀνάπτει .
Lemmas: καί σύ διηγέομαι τοιοῦτος ἄρρωστος ἐπί ὅς πρῶτος τολμάω ὁ λόγος ποδηγέω ὑπεροράω μέν ὁ διάτριτος , στοχάζομαι δέ ὁ δύναμις . ὕστερον δέ καί ἄλλος ὁράω ὅμοιος αὐτός θαρσέω ἤδη ὁ αὐτός τρόπος ἰάομαι ὅς καϊ̓κεῖνος . ὁ γάρ πρῶτος πεῖρα μαρτυρέω ὁ ὑπό ὁ ἔνδειξις εὑρίσκω θαρσαλέος ἀποτελέω πρός ὁ ἐκ δεύτερος χρῆσις . ὁ τοίνυν ἁλίσκομαι ὁ πυρετός νεανίσκος εἰμί μέν ἔτος πέντε καί εἴκοσι , ἰσχνός καί μυώδης ὁ σῶμα , καθά κύων ξηρός καί θερμός ἀκριβής ὁ κρᾶσις . χαίρω δέ πως καί γυμνάσιον καί ἄλλος φροντιστής τε καί φιλόπονος εἰμί . οὗτος ἀποδημέω , εἶτα πυνθάνομαι τις ὁ οὐ ἡδύς ἀνιάω τε ἅμα καί συντείνω ἑαυτοῦ εἰς ὁ πόλις ἐπείγω . διά μέν οὖν ὁ πρότερος ἡμέρα κοπιάω τε μέτριος καί λούω καί δειπνέω ἀναπαύω κατά τις πανδοκεῖον ἀγρυπνέω ὁ πολύς . κατά δέ ὁ ὑστεραῖος ἔτι καί μάλα ἐπείγω καί διανύω ὁδός πάμπολυς καί ψαμμώδης καί αὐχμηρός , ἐν ἥλιος θερμός σχεδόν ὥρα ἕβδομος καί ἥμισυς εἰς ὁ πόλις ἀφικνέομαι . πυνθάνομαι δέ ἡδύς διά ὅς σπεύδω , εἰς γυμνάσιον πορεύω λούω , εἶτα ἀλείφω ἀνατρίβω σύν τις ὁ αὐτόθι νεανίσκος . καί προτρέπω ὑπό αὐτός κινέω βραχύς , φιλονικία αὐτός ἐγγίγνομαι , οἷος πολλάκις εἴωθα περιπίπτω ὁ γυμναστικός , πολύς ὁ δέω γυμνάζω · καί εἰμί ἤδη ξηρός ἄμετρος . ἐξέρχομαι δέ ὁ γυμνάσιον καταλαμβάνω μάχομαι ὁ ἑταῖρος τις · ὅς διαλύω λανθάνω αὖθις ἑαυτοῦ ἕτερος περιπίπτω οὐ μικρός γυμνάσιον , ὁ μέν ἕλκω ἐκ αὐτός , ὁ δέ ὠθέω , ὁ δέ διαλαμβάνω μέσος , ἐπιτιμάω τε τις ἐκ αὐτός ὡς ἀδικέω καί θυμόω ὑπέρ ὁ ἀδικέω , ὥστε ὑποστρέφω ξηρός ἔσχατος οἴκαδε , κόπος τε καί ἀνωμαλία αἰσθάνομαι . ὕδωρ οὖν ὡς εἴωθα πίνω , ἐπειδή μηδείς γίγνομαι κρατύς , ἀλλά ἐπιτείνω ὁ ὁ ἀνωμαλία αὐτός , οὗτος μέν ἐμέω . ἀγαθός δέ ὑπολαμβάνω εἰμί μηδέπω τρέφω , κατακλίνω τότε καί ἡσυχάζω ὥρα σχεδόν τις ὁ ἡμέρα ἑνδέκατος · οὗτος πράσσω , ἀγρυπνέω δέ μετά ὁ πυρέσσω διά ὅλος ὁ νύξ , ἡσυχάζω κατά ὁ ἐπέρχομαι ἄχρι μεσημβρία , ἰάομαι ὁ ἀγρυπνία ἐλπίζω . ἡνίκα δέ τις αὐτός ἰατρός ὁ διάτριτος θεάομαι , κατά μέν ὁ πάρειμι φημί ἀξιόλογος εἰμί πυρετός , εἰς ἑσπέρα δέ αὖθις ὁράω . καί τοίνυν καί θεάομαι πάλιν ἑσπέρα παρακμάζω ὁ πυρετός , οὐ ἀξιόω οὐδέ τότε τρέφω , καίτοι γε ἄλλος τις ἰατρός συμβουλεύω , ἀλλά ἀνθίστημι ἐκεῖνος γενναῖος , εἰ μέν γάρ ἀπύρετος γίγνομαι , τάχα ἄν αὐτός δίδωμι τροφή λέγω , ἔτι δέ πυρέσσω οὐ ἄν δίδωμι . καί τοίνυν καί κατά ὁ τρίτος ἡμέρα ἕωθεν ἀφικνέομαι ὁ διάτριτος ὑπερβάλλω ἀξιόω . εἰμί δέ , ὡς λέγω πρόσθεν , ὁ ὕποπτος ὥρα ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἑνδέκατος . χωρίζω οὖν αὐτός ἐγώ παραγίγνομαι θεάομαι ὁ νεανίσκος ὁ πρόσωπον οἷος περ ὁ Ἱπποκράτης ἐν προγνωστικός γράφω διά ὅδε ὁ ῥῆσις · ῥίς ὀξύς , ὀφθαλμός κοῖλος καί ἄλλος ὅς οἶδα ἐφεξῆς αὐτός λέγω . πάντως οὖν αὐτός ἁλίσκομαι πυρετός ἑκτικός τε καί μαρασμώδης μή τρέφω πείθω ἐμαυτοῦ , ὅτι ταχύς παρασκευάζω ἐκ χόνδρος ῥόφημα δίδωμι προσφέρω . ἀλλά ὅμως καίτοι οὗτος προσφέρω , οὐδείς ἥσσων ἐν ὁ καιρός ὁ παροξυσμός περί ὁ ἑνδέκατος ὥρα εἰσβάλλω , ἀποψύχω τε ὁ ἄκρον δυσεκθέρμαντος καί ὁ σφυγμός αὐτός μικρός καί ἄρρωστος ἔσχατος γίγνομαι . διό δή καί κατά ὁ τέταρτος ἡμέρα ἕωθεν τε καί εἰς ἑσπέρα δίδωμι τροφή αὐτός ὁ τε δύναμις ἀνακτάομαι καί ὁ αὐχμός ὁ σῶμα ἐπιτέγγω . εἰμί γάρ αὐτός ὁ δέρμα καρφαλέος ὥσπερ βύρσα . διαμένω δέ ὁ πυρετός λεπτός καί ὅμοιος , κατά ὁ πέμπτος αὖθις ἡμέρα δικαιόω τρέφω αὐτός οὐ ἁπλῶς ῥόφημα ὡς ἔμπροσθεν , ἀλλά καί κόκκος ῥοιά ἐμβάλλω εἰς χόνδρος ἐκ ὕδωρ θερμός χωρίς ἄρτυσις . καλός γάρ ἔδεσμα οὗτος κάμνω πικρόχολος στόμαχος . καί γάρ καί ῥώννυμι αὐτός ὁ ῥοιά . καί χωρίς ὁ διαφθείρω μέχρι πολύς μένω ὁ χόνδρος ἐν ὁ γαστήρ πέσσω κατά βραχύς , μήτε ἀποξύνω μήτε ἐπιπολάζω , ὅς εἴωθα ὁ ῥόφημα εἰμί ὅτε συμβαίνω . γίγνομαι δέ οὖν καί κατά ὁ πέμπτος ἡμέρα ὁ ἀρχή ὁ παροξυσμός παραπλήσιος , καί πάλιν ἐγώ κατά τε ὁ ἕκτος καί ὁ ἕβδομος ἡμέρα ὡσαύτως αὐτός διαιτέω ὁ κατά ὁ ὄγδοος αὖθις ὅμοιος ὁ ἔμπροσθεν . ἔνθα δή καί μάλα ὁ ἄνοια ἤ ὁ φιλονικία ἤ οὐ οἶδα ὅς τις φημί ὁ ὁ διάτριτος αὐτός ἐν ἀρχή κελεύω ὑπερβάλλω ἀκριβής εἰμί καταμανθάνω . ἐναργής γάρ τοι φαίνω πᾶς , ὡς οὐ ἄν εἰς ὁ τέταρτος ἡμέρα ὁ ἄνθρωπος ἀφικνέομαι , μή τρέφω πρό ὁ κατά ὁ τρίτος παροξυσμός , κακός ἐκεῖνος καί τότε καί ὁ ἐφεξῆς ἡμέρα φημί αὐτός τρέφω . ἀλλά γάρ οὐ οἷος τε εἰμί , ἵνα ἐξελέγχω τις αὐτός , προδίδωμι ὁ κάμνω μή δίδωμι τροφή ἐν ὁ παροξυντικός ὁ ἡμέρα . ὅμοιος οὖν τρέφω ἐπί ὁ ενν́ατος ἡμέρα ὁ ἄνθρωπος καί θεάομαι κατά ὁ παροξυσμός εὔτονος μέν ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ σφυγμός , ἔτι μέντοι ὁ ἄρρωστος ἔχω μετά ὁ ﻿ ὁ ἄκρον ψῦξις , οὐ ὑπομένω ἀνέχω ὁ γλωσσαλγία ὁ ἰατρός , ἀλλά κατά ὁ ἑνδέκατος ἡμέρα προλέγω ὁ φίλος ὁ κάμνω ὡς οἶδα σήμερον μέχρι ὁ δεῦρο διά ἐγώ ὁ ἄνθρωπος σῴζω ἐπιτρέπω ὑπερβάλλω αὐτός ὁ παροξυντικός ὥρα . ἀσφυξία οὖν ἐν αὐτός γίγνομαι πάντως καί κατάψυξις ἰσχυρός ὅλος ὁ σῶμα , ὡς μήτε φθέγγομαι μηκέτι καί μόγις ὁ θλίβω αἰσθάνομαι , καλέω ἅμα πᾶς ὁ ἐκ ἀρχή ὁράω ἰατρός μονονού διασπάω πρός ὁ οἰκεῖος ὁ κάμνω κινδυνεύω , ἐγώ μέν ὡς ἑκών προδίδωμι ὁ σωτηρία αὐτός διά φιλονικία , ὁ δέ ἐραστής ὁ διατριτάω διά ὁ ἀμαθία , ἅμα δέ καί ἀναισθησία . ἐκεῖνος μέν οὖν ὠχρός καί ψυχρός ὁ νοσέω αὐτός γίγνομαι μηχανή τις βουλεύω φυγή . προνοέω δέ ἐγώ οὗτος ὁ αὔλειος θύρα κελεύω κλῄζω , καί τις ὁ ἑταῖρος προστάσσω λαμβάνω ὁ κλείς φυλάσσω · εἶτα ἐν ὁ μέσος καθίστημι ἤδη μέν οὖν σύ , φημί , ἀκριβής πείθω τίς εἰμί ὁ σῴζω ὁ ἄνθρωπος ἄχρι ὁ δεῦρο , σῴζω δέ καί νῦν ὑπό ἐγώ . οὐ γάρ ἄν εἰ πάντως αὐτός ἀπόλλυμι προσδοκάω ἐν ὅδε ὁ παροξυσμός ὁ τρέφω ἀφίστημι ἄν , ἀλλά ἐπειδή τοσοῦτος αὐτός ῥώμη ἐκ ὁ ἔμπροσθεν δίαιτα γιγνώσκω ὑπάρχω ὡς δύναμαι διαφέρω ὁ παροξυσμός , ἐπιτρέπω ὑπερβάλλω ἄσιτος . καλός μέν οὖν εἰμί τρέφω πρό πολύς ὁ ἄνθρωπος . ἀλλά ἵνα καί οὗτος ἐξελέγχω καί πείθω τις ὁ παρέχω αὐτός ὁ οὖς , φάσκω ὑπό ἐγώ ἐπιτρίβω ὁ νεανίσκος , ἀπόλλυμι ἐκεῖνος ὁ καιρός ἐπιδείκνυμι νῦν αὐτός ὅτι καί κατά αὐτός ὁ παροξυσμός ἔνιοι ὁ ἀρρωστέω προσήκω τρέφω , μήτι γε μή πρό ὁ παροξυσμός . οὗτος λέγω καί διΐστημι ὁ γνάθος αὐτός αὐτός ἐγχέω πτισάνη χυλός διά ἀγγεῖον στενόστομος κύαθος ὁ πλῆθος τρεῖς , εἶτα ὀλίγος ὕστερον οἶνος λευκός λεπτός κεράννυμι σύμμετρος θερμός δύο κύαθος . ἐπί ὅς ἀναβλέπω τε καί ἀκούω καί φθέγγομαι καί γνωρίζω ὁ πάρειμι ὑπάρχω , πρότερος οἷος περ ξύλον ξηρός ἐκτείνω ἀναίσθητος τε καί ἄφωνος . αὖθις οὖν αὐτός δίδωμι ἄρτος τις καταπίνω ἐκ οἶνος κατά ὅς λέγω τρόπος κεράννυμι τέλειος ἀνακτάομαι . καί πάλιν ἐπί ὁ ἐκ ἀρχή ἄγω ὁδός ὁ δίαιτα , εὔφορος ὁ ἐν ὁ τρισκαιδέκατος παροξυσμός ὑπομένω θεάομαι , ἐν ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος πάλιν ἕωθεν τρέφω λούω μετά οὗτος περί ὥρα ὄγδοος . εἶτα αὖθις τρέφω γενναῖος ἐπιδίδωμι τε πίνω οἶνος · οὗτος δέ καί κατά ὁ δωδέκατος τε καί τρισκαιδέκατος ἡμέρα ποιέω · ἐν ὁ πεντεκαιδέκατος πάλιν ἕωθεν τρέφω . μάλα δέ αὐτός τότε ὁ παροξυσμός φέρω εὔφορος , αὖθις λούω κατά ὁ ἑκκαιδέκατος ἡμέρα , καί ἄλλος ὅμοιος πράσσω περί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἔμπροσθεν . ἐπεί δέ κατά ὁ ἑπτακαιδέκατος ἡμέρα ὁ παροξυσμός ἄθλιπτος καί μικρός γίγνομαι , θαρσέω ἤδη ὁ λοιπός διαιτάω αὐτός ἀναληπτικός . οὗτος ὁ ἄρρωστος παιδεύω πολύς ὁ ἡμιμόχθηρος τε καί μή παντάπασι ὄνος ὡς καί πρό ὁ παροξυσμός ἐνίοτε χρή τρέφω , εἰ καί δύο ὥρα εἰμί ὁ μεταξύ , καί πολύς δή μάλα ἔμπροσθεν ὁ διάτριτος . διδάσκω δέ σύ καί κατά αὐτός ὁ εἰσβολή ὁ πρῶτος παροξυσμός ὁ τοιοῦτος τρέφω δέω . λέγω δέ ὁ τοιοῦτος ἐπί ὅς ὁ δυσκρασία ὁ σῶμα ἐπί ὁ ξηρός καί ὁ θερμός ἐκτρέπω πυρετός ἀνάπτω .