galenus.de-methodo-medendi-libri-xiv 11.5
Ἀπὸ δὲ τῆς δυνάμεως , ἐπειδὴ σιτία καὶ ποτὰ καὶ πνεύματα ταύτην ἐφύλαττον , ἐν μέτρῳ τέ τινι καὶ ποιότητι δεούσῃ προσφερόμενα , καὶ ἦν αὐτῶν τὸ μὲν τοῦ ποσοῦ μέτρον ἀπὸ τῆς οὐσίας τῆς δυνάμεως εὑρισκόμενον , τὸ δὲ τῆς ποιότητος ἀπὸ τῆς κράσεως , ἐπισκεπτέον ὅπως ἔχουσιν αἱ διοικοῦσαι τὸ σῶμα δυνάμεις . εὐρώστων μὲν γὰρ οὐσῶν θαῤῥῶν χρῶ τοῖς κενωτικοῖς βοηθήμασιν , ἅπερ ἐκ τῆς κατὰ τὴν νόσον ἐλήφθη διαθέσεως · ἀῤῥωστοτέρων δὲ γεγενημένων εὐλαβῶς μεταχειρίζου τὰ κενωτικὰ βοηθήματα . καὶ μὲν δὴ καὶ τὸ τῶν τροφῶν ποσὸν ἐντεῦθέν σοι ληπτέον . ἐῤῥωμένων γὰρ τῶν δυνάμεων κατὰ τὸν ἑαυτῶν λόγον καὶ τῆς ἀκμῆς τοῦ νοσήματος ἐν τάχει προσδοκωμένης ἔξεστι λεπτότατα διαιτᾷν , ἀῤῥωστοτέρων δ’ οὐσῶν οὐκ ἔξεστιν ἄνευ ζημίας μεγάλης · ἀλλὰ χρὴ προστιθέναι τοῖς τρέφουσι τοσοῦτον ὅσον ἀφῄρηνται τῆς εὐτονίας αἱ δυνάμεις . ἐκ τούτων μὲν τῶν σκοπῶν τὸ ποσὸν τῆς τροφῆς ληπτέον , ἐκ δὲ τῆς διαθέσεως τῆς κατὰ τὴν νόσον ἅμα τῇ κατὰ φύσιν κράσει ἐν τῷ τότε χρόνῳ τῶν στερεῶν σωμάτων τὸ ποιὸν , ἀπὸ μὲν τῆς διαθέσεως , εἰ ἔμφραξις εἴη , τὰς λεπτυνούσας , ἀπὸ δὲ τῆς κατὰ φύσιν αὐτῶν κράσεως ἅμα τοῖς ἔθεσι , καθὼς καὶ περὶ ﻿ ﻿ τούτων διώρισται πρόσθεν . ὁ δὲ καιρὸς τῆς τροφῆς ἐπὶ μὲν τῶν ἄλλων ἁπάντων πυρετῶν , ὅσοι σήψεσιν ἕπονται , προϊόντος εἰρήσεται τοῦ λόγου · τοῖς δ’ ἕνα μόνον ἀπ’ ἀρχῆς ἄχρι τέλους ἔχουσι παροξυσμὸν , ὑπὲρ τούτων γὰρ ἡμῖν ὁ ἐνεστὼς λόγος , ἥ τ’ εὐφορία καὶ τὸ ἔθος οἱ σκοποί · τηνικαῦτα γὰρ ἂν αὐτοῖς δοτέον ὅταν εὐφορώτατοι σφῶν αὐτῶν ὑπάρχωσι , καὶ μάλιστα κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν τῆς ἡμέρας ἐν ᾧ καὶ πρόσθεν ὑγιαίνοντες ἔθος εἶχον σιτεῖσθαι · μάλιστα γὰρ ἂν εὐφόρως ἐνέγκαιεν τὰ σιτία κατὰ τούτους τοὺς σκοποὺς λαβόντες . ὅτι δὲ καὶ τὸ ψυχρὸν τοῖς οὕτω νοσοῦσι δοτέον , ὅταν ἤδη πέττωνται μὲν οἱ χυμοὶ , τὸ δὲ πάχος αὐτῶν ᾖ προλελεπτυσμένον , ἐκ τῶν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν εἰρημένων εὔδηλον .
Lemmas: ἀπό δέ ὁ δύναμις , ἐπειδή σιτίον καί ποτός καί πνεῦμα οὗτος φυλάσσω , ἐν μέτρον τε τις καί ποιότης δέω προσφέρω , καί εἰμί αὐτός ὁ μέν ὁ πός μέτρον ἀπό ὁ οὐσία ὁ δύναμις εὑρίσκω , ὁ δέ ὁ ποιότης ἀπό ὁ κρᾶσις , ἐπισκοπέω ὅπως ἔχω ὁ διοικέω ὁ σῶμα δύναμις . εὔρωστος μέν γάρ εἰμί θαρσέω χράω ὁ κενωτικός βοήθημα , ὅς ἐκ ὁ κατά ὁ νόσος λαμβάνω διάθεσις · ἄρρωστος δέ γίγνομαι εὐλαβής μεταχειρίζω ὁ κενωτικός βοήθημα . καί μέν δή καί ὁ ὁ τροφή ποσός ἐντεῦθεν σύ λαμβάνω . ῥώννυμι γάρ ὁ δύναμις κατά ὁ ἑαυτοῦ λόγος καί ὁ ἀκμή ὁ νόσημα ἐν τάχος προσδοκάω ἔξεστι λεπτός διαιτάω , ἄρρωστος δέ εἰμί οὐ ἔξεστι ἄνευ ζημία μέγας · ἀλλά χρή προστίθημι ὁ τρέφω τοσοῦτος ὅσος ἀφαιρέω ὁ εὐτονία ὁ δύναμις . ἐκ οὗτος μέν ὁ σκοπός ὁ ποσός ὁ τροφή λαμβάνω , ἐκ δέ ὁ διάθεσις ὁ κατά ὁ νόσος ἅμα ὁ κατά φύσις κρᾶσις ἐν ὁ τότε χρόνος ὁ στερεός σῶμα ὁ ποιός , ἀπό μέν ὁ διάθεσις , εἰ ἔμφραξις εἰμί , ὁ λεπτύνω , ἀπό δέ ὁ κατά φύσις αὐτός κρᾶσις ἅμα ὁ ἔθος , καθώς καί περί ﻿ ﻿ οὗτος διορίζω πρόσθεν . ὁ δέ καιρός ὁ τροφή ἐπί μέν ὁ ἄλλος ἅπας πυρετός , ὅσος σῆψις ἕπομαι , προέρχομαι λέγω ὁ λόγος · ὁ δέ εἷς μόνος ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος ἔχω παροξυσμός , ὑπέρ οὗτος γάρ ἐγώ ὁ ἐνίστημι λόγος , ὁ τε εὐφορία καί ὁ ἔθος ὁ σκοπός · τηνικαῦτα γάρ ἄν αὐτός δίδωμι ὅταν εὔφορος σφεῖς αὐτός ὑπάρχω , καί μάλα κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός ὁ ἡμέρα ἐν ὅς καί πρόσθεν ὑγιαίνω ἔθος ἔχω σιτέω · μάλα γάρ ἄν εὔφορος φέρω ὁ σιτίον κατά οὗτος ὁ σκοπός λαμβάνω . ὅτι δέ καί ὁ ψυχρός ὁ οὕτως νοσέω δίδωμι , ὅταν ἤδη πέσσω μέν ὁ χυμός , ὁ δέ πάχος αὐτός εἰμί προλεπτύνω , ἐκ ὁ ἐν ὁ ἔμπροσθεν λέγω εὔδηλος .