galenus.de-methodo-medendi-libri-xiv 12.1
Οὔτε γένος οὔτε εἶδος οὔτε διαφορά τίς ἐστι πυρετῶν , ὡς ἔνιοι νομίζουσιν οἱ μετὰ συμπτωμάτων συνιστάμενοι , ἀλλ’ ὥσπερ ἄλλο τι ἄλλῳ νόσημά τε νοσήματι καὶ σύμπτωμα συμπτώματι καθ’ ἕνα χρόνον ἐπιπλέκεται περὶ ἓν σῶμα , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἅμα πυρετῷ γίγνεταί τινα μείζω συμπτώματα , περιττοτέρας προνοίας δεόμενα . τῶν μὲν γὰρ μικροτέρων ἐξ ἀνάγκης ἑπομένων ταῖς γενέσεσι τῶν πυρετῶν οὐδὲ μέμνηνται τὴν ἀρχὴν , ἀλλ’ ὡς οὐδ’ ὅλως ὄντα παραλείπουσιν ἀνώνυμα · τὰ δ’ ἤτοι κατὰ τὸ σπάνιον ἐπιγινόμενα τοῖς πυρέττουσιν ἢ τὸ σύνηθες ὑπερβάλλοντα μέγεθος ἐξαιρέτου παρὰ τἄλλα διδασκαλίας ἀξιοῦσιν . εἰσὶ μὲν οὖν αὐτῶν αἱ πρῶται διαφοραὶ τρεῖς . ἤτοι γὰρ ἐν ταῖς τῶν ἐνεργειῶν βλάβαις εἰσὶν ἢ ἐν ταῖς τῶν ἐπεχομένων ἢ κενουμένων ἀμετρίαις , ἢ διαθέσεσι σωμάτων ὑπάρχουσι . οὐ γὰρ τὸ τέταρτον γένος ἐν συμπτώμασι θετέον , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα πάμπολλοι καὶ τοῦτο τοῖς συμπτώμασιν ἔμιξαν , οἷον ἐρυσιπέλατα καὶ ὀφθαλμίας καὶ ἕλκη καὶ παρωτίδας , ὅσα τ’ ἄλλα τοιαῦτα . τῶν δ’ εἰρημένων τριῶν αἱ μὲν τῶν ἐνεργειῶν βλάβαι λυπηραὶ γενηθεῖσαι πρὸς ἑαυτὰς ἐπιστρέφουσι τὸν ἰατρὸν , ἀφίστασθαι τῶν διαθέσεων ἀναγκάζουσαι , καθάπερ γε καὶ αἱ τῶν ἐκκρινομένων ἢ ἐπεχομένων ἀμετρίαι . τὸ δ’ ἐν ταῖς διαθέσεσι γένος τῶν συμπτωμάτων σημεῖον μέν ἐστιν ἑτέρας διαθέσεως , ἣν χρὴ θεραπεύειν , αὐτὸ δ’ οὐδεμίαν ἐξαίρετον ἴασιν ἔχει , παυόμενον ἅμα τῇ ποιούσῃ διαθέσει . καθόλου μὲν οὖν εἰπεῖν οὐδὲν τῶν συμπτωμάτων ᾗ σύμπτωμά ἐστιν οὔτ’ ἐνδείκνυται θεραπείαν οὔθ’ ὑπαλλάττει πρώτως . ἐδείχθη γὰρ ἐκ τῶν νοσημάτων ἡ ἔνδειξις τῆς θεραπείας γινομένη , καθάπερ ἐκ τῶν αἰτίων ἡ προφυλακή . λέλεκται δὲ καὶ ὅπως ἡ προφυλακὴ τῷ τῶν ἰαμάτων μίγνυται γένει . κατὰ συμβεβηκὸς δέ ποτε καὶ τὰ συμπτώματα τὴν θεραπείαν ἐξαλλάττει , λόγον αἰτίας ἔχοντα κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον . ἓν δ’ αὐτῶν ἐστιν ἁπάντων κεφάλαιον , ὅταν γ’ ὡς αἰτία τὴν θεραπείαν ὑπαλλάττῃ · λέγω δὲ τὸ ἓν τοῦτο τὴν βλάβην εἴτ’ οὖν τῆς δυνάμεως εἴτε τῆς διαθέσεως · ὡς ὅταν γε βλάπτῃ μηδὲν , οὐ διακόπτει τὴν ἴασιν . βλάπτει δὲ τὴν μὲν δύναμιν ἀγρυπνία καὶ ὀδύνη καὶ κένωσις ἄμετρος , τὴν διάθεσιν δ’ οὐκ ἀεὶ μὲν , ὡς τὰ πολλὰ δὲ καὶ μάλισθ’ ὅταν ἄμετρα γένηται . ἐπὶ τούτοις οὖν μόνοις ἀναγκαζόμεθα τὴν ἀγωγὴν τῆς θεραπείας , ἣν ἐξ ἀρχῆς ἐνεστησάμεθα , μεταβαλόντες ἐν τῷ παρόντι πρῶτον ἐκκόψαι τὸ σύμπτωμα . καταλυομένης οὖν τῆς δυνάμεως , οὐ μὴν ἤδη γε ἰσχυρῶς καταλελυμένης , ἀλλ’ ἀντεχούσης ἔτι , πρὸς τὸ σύμπτωμα μόνον ἀποβλέπομεν , ὅτι τάχιστα σπεύδοντες ἀναιρεῖν αὐτό · καταλελυμένης δ’ ἰσχυρῶς οὐ μόνον τὸ σύμπτωμα παύειν , ἀλλὰ κᾀκείνην ῥωννύειν σπεύδομεν . εἰ δ’ ἑνὶ βοηθήματι καὶ τὸ σύμπτωμα παύεσθαι δύναιτο καὶ τὸ νόσημα θεραπεύεσθαι , τοῦτο οὐκ ἂν εἴη πρὸς σύμπτωμα βλέπειν ἢ συμπτώματος ἕνεκα βοήθημα παραλαμβάνειν , ἀλλ’ ἄντικρυς ἡ τοιαύτη πᾶσα τῶν βοηθημάτων ἰδέα νοσημάτων ἴασίς ἐστιν . οὔτε γὰρ ὅταν ἄλγημα πλευρᾶς ἐν πλευρίτιδι φλεβοτομήσαντες ἢ καθάραντες ἰασώμεθα , συμπτώματός ἐστιν ἡ τοιαύτη θεραπεία , οὔθ’ ὅταν ἀπόστημα διατεινόμενον καὶ σφῦζον ὀδυνηρῶς διελόντες ἐκκρίνωμεν τὸ πῦον , ἀλλ’ ὅταν εἰ οὕτως ἔτυχεν ἐπὶ δυσεντερικαῖς ἐκκρίσεσι δακνούσαις σφοδρῶς ἤτοι τράγου χυλὸν ἐνίεμεν ἢ στέαρ αἴγειον ἢ ῥοδίνην κηρωτήν . ὑφ’ ὧν αὕτη μὲν ἡ τῶν ἐντέρων ἕλκωσις οὐ θεραπεύεται · καὶ μάλισθ’ ὅταν ἔχῃ τι σηπεδονῶδες · ἀναπαύεται δ’ ἡ δύναμις ἐν τῷ μεταξύ · καὶ τοῦτ’ ἐστὶ τὸ πρὸς τὸ σύμπτωμα στῆναι , τοῦ νοσήματος ἀμελήσαντας παρ’ ἐκεῖνον τὸν καιρόν . ὡς ὅταν γε θαῤῥῶμεν τῷ τόνῳ τῆς δυνάμεως , οὐδέποτε πρὸς τὸ σύμπτωμα ἐνιστάμεθα , τοὐναντίον δ’ ἅπαν ἐνίοτε διὰ τῶν ὀδυνηρῶν βοηθημάτων τὰ νοσήματα θεραπεύομεν , ὥσπερ ἀμέλει τὴν δυσεντερίαν αὐτὴν δηκτικωτάτοις φαρμάκοις τότε μάλιστα θεραπεύομεν , ὅταν ᾖ σφοδροτάτη . πεντηκοντούτης γοῦν ἰατρός τις νοσῶν , ἑβδόμην ἄγων ἐκείνην τὴν νύκτα , μὴ πάνυ τι τὴν δύναμιν ἰσχυρὸς , ἀλγήματος αὐτῷ κεφαλῆς ἰσχυροῦ γενομένου κατὰ τὸν δεξιὸν μάλιστα κρόταφον , οὐκ ἀναμείνας ἀφικέσθαι τινὰ τῶν ἑταίρων ἑαυτὸν ἐφλεβοτόμησεν ἐν τῇ νυκτί . καὶ τὸ μὲν ἄλγημα διὰ ταχέων ἐπαύσατο , μέχρι μέντοι χρόνου πολλοῦ κακόχρους καὶ ἄῤῥωστος τὴν δύναμιν ἰσχνός τε καὶ ἄτροφος ἦν , ὡς μόλις ἀναλαβεῖν τὴν ἐξ ἀρχῆς ἕξιν . ἔστι δὲ κᾀνταῦθα πρόφασις διττὴ τῶν πρὸς ὀδύνην ἱσταμένων ἰατρῶν , ἐνίοτε μὲν ὑπὲρ τοῦ χαρίσασθαι τῇ μαλακίᾳ τῶν καμνόντων , ἐνίοτε δὲ κατὰ τὸν τῆς τέχνης λόγον . εἰ μὲν γὰρ ἐνὸν ἀντισχόντα ταῖς ὀδύναις διὰ τῶν ἰσχυρῶν βοηθημάτων ἡμέρᾳ μιᾷ θεραπευθῆναι , πρὸς τὴν ὀδύνην ἵστατό τις τῆς ὅλης θεραπείας ἀμελῶν , οὐ κατὰ τὸν λόγον τῆς τέχνης , ἀλλὰ τῷ κάμνοντι χαριζόμενος οὕτω πράττει . εἰ δὲ ὑπὸ τῆς ὀδύνης ἡ δύναμις καταλύοιτο καὶ κίνδυνος ἐφεδρεύοι διὰ τοῦτο , πραΰνειν μὲν χρὴ τὸ ἄλγημα , ῥωννύναι δὲ τὴν δύναμιν , ὅπως ἀντισχεῖν μὲν τῷ νοσήματι ﻿ δυνηθῇ , πρός τε τὸν χρόνον ἐξαρκέσαι τῆς ἰάσεως . οἶδα γὰρ ἐνίους τῶν γενναίων εἶναι προσποιουμένων ἰατρῶν τε καὶ καμνόντων ἀπολλυμένους δι’ αὐτὸ τοῦτο τὸ καρτερῶς τε καὶ ἀνδρείως ὁμόσε χωρεῖν ἀεὶ ταῖς ὀδύναις , οὐδὲν τῶν παρηγορικῶν ἑλομένους , ἀλλ’ ἐν τοῖς τραχέσι καὶ ὡς ἔλεγον αὐτοὶ τὴν διάθεσιν ἀνασκευάζουσι διαγιγνομένους βοηθήμασιν , οὓς ἐν χρόνῳ πλείονι θεραπεῦσαι βέλτιον ἦν ἢ τοὺς σπεύδοντας ἀνδρείως ἀποθανεῖν . ἰώμενος δέ τις , ὡς αὐτὸς ἐνόμιζε , γενναίως δυσεντερικοὺς ἰσχυροτάτῳ φαρμάκῳ πολλοὺς μὲν ἐθεράπευσεν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ , τινὰς δὲ ἀπέκτεινεν . ἦν δὲ ὁ τρόπος αὐτοῦ τῆς θεραπείας τοιόσδε . κρόμμυα τὰ κάρτα καλούμενα μετὰ ἄρτου ἐδίδουν ἐσθίειν καὶ πίνειν ὀλίγον ἡμέρᾳ μιᾷ · κατὰ τὴν ὑστεραίαν ἕωθεν ἔκλυζεν ἅλμῃ δριμυτάτῃ , καὶ μετ’ αὐτὴν ἐνίει φάρμακον ἰσχυρόν . ὅσοι μὲν οὖν ἀντισχεῖν ἠδυνήθησαν αὐτῷ τελέως ὑγιάσθησαν , ἔνιοι δὲ σπασθέντες ἢ μετὰ νοτίδος ὑπὸ τῆς ὀδύνης συγκοπέντες ἀπέθανον . ὅρος οὖν ἐπὶ καμνόντων τῷ κατὰ τὸν λόγον τῆς τέχνης ἀγωνιζομένῳ γενναίως πρὸς τὸ νόσημα τὸ τῆς ἰάσεως ἀσφαλές · ὥσπερ γε καὶ τῷ πραΰνοντι τὰς ὀδύνας ἡ τῆς δυνάμεως φυλακή . τὸ δ’ ἐπέκεινα τῶνδε σκαιοῦ μὲν ἀνδρὸς ἔργον ἐστὶν , ἅμα τῷ νοσήματι καὶ τὴν ζωὴν ἀφελέσθαι τὸν ἄνθρωπον · κόλακος δὲ τὸ χαρίζεσθαι τῷ νοσοῦντι , σκοπὸν ὧν πράττει θέμενον ἡδονὴν , οὐχ ὑγείαν . ἐμπίπτουσι δ’ εἰς τὰς τοιαύτας ὑπερβολὰς ἐν πολλαῖς μὲν καὶ ἄλλαις ὕλαις βοηθημάτων οἱ ἰατροὶ , μάλιστα δ’ ἐν τοῖς καλουμένοις ἀνωδύνοις φαρμάκοις , ὅσα δι’ ὀποῦ μήκωνος , ἢ ὑοσκυάμου σπέρματος , ἢ μανδραγόρου ῥίζης , ἢ στύρακος , ἤ τινος τοιούτου συντιθέασιν . οἵ τε γὰρ χαριζόμενοι τοῖς νοσοῦσι πλεονάζουσιν ἐν τῇ χρήσει τῶν τοιούτων φαρμάκων , οἵ τ’ ἀκαίρως καὶ ἀμέτρως γενναῖοι μηδ’ ὅλως χρώμενοι διαφθείρουσιν ὀδύναις τοὺς κάμνοντας . ὥσπερ οὖν ἐν ἁπάσαις ταῖς καθ’ ὅλον τὸν βίον ἕξεσί τε καὶ πράξεσιν , οὕτω κᾀνταῦθα τὸ μηδὲν ἄγαν αἱρετέον , ὅρον ἔχοντα τὴν ὠφέλειαν τοῦ κάμνοντος . εἰ μὲν γὰρ οἷόν τε εἴη τοῖς ἰωμένοις τὸ νόσημα βοηθήμασι χρώμενον ἀνύσαι τὸ δέον , ἀφίστασθαι χρὴ τῶν καρωτικῶν φαρμάκων , ἃ καλοῦσιν ἀνώδυνα . εἰ δὲ ὑπό τε τῶν ἀγρυπνιῶν καὶ τοῦ καταλύεσθαι τὴν δύναμιν εἰς κίνδυνον ὁ κάμνων ἥκει θανάτου , τότ’ ἂν ἐν καιρῷ χρήσαιο καὶ τοῖς τοιούτοις φαρμάκοις , ἐπιστάμενος μὲν ὅτι βλάψεις τι τὴν ἕξιν τοῦ σώματος , αἱρετώτερον δὲ εἶναι νομίζων τοῦ θανάτου τὴν βλάβην . εἰ μὲν γὰρ μὴ πάνυ τις αὕτη μεγάλη γένοιτο , κᾂν ἐκκόψαιμεν αὖθις αὐτὴν ἐπὶ μακροτέρας σχολῆς · εἰ δ’ οὕτως ἄμετρος ὡς μηδ’ ἐν χρόνῳ πολλῷ τελέως ἰαθῆναι , τοῦτο γοῦν αὐτὸ βέλτιον εἶναι νομίζομεν ἢ ἀπολέσθαι τὸν ἄνθρωπον · κατὰ τοῦτον τὸν λογισμὸν καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ , καίτοι μάλιστα πάντων ἐξιστάμενοι χρῆσθαι καρωτικοῖς φαρμάκοις , ἔσθ’ ὅτε καὶ κωλικοῖς ἐδώκαμεν αὐτὰ καὶ ὀφθαλμοὺς ὀδυνωμένοις σφοδρότατα καὶ οὖς , ἕτερά τε μόρια κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον . ἔσθ’ ὅτε καὶ διὰ κατάῤῥουν λεπτὸν ἀγρυπνοῦντός τε καὶ βήττοντος ἰσχυρῶς τοῦ κάμνοντος ἐδώκαμεν ὀλίγον τι τοῦ τοιούτου φαρμάκου , ῥᾷστον εἶναι νομίζοντες ἐπανορθώσασθαι τὴν βλάβην τῷ χρόνῳ , εἴ τις ἅπαξ χρήσαιτο καρωτικῷ φαρμάκῳ . διαφέρει δὲ δήπου καὶ αὐτὰ τὰ φάρμακα σφῶν αὐτῶν . τὰ μὲν γὰρ πλεῖστον ἔχοντα τῶν καρούντων εὐδοκιμεῖ μὲν ἐν τῷ παραυτίκα μᾶλλον , ἰσχυρὰν δὲ καὶ δύσλυτον ἐναποτίθεται τὴν ψύξιν τῷ τοῦ κάμνοντος σώματι · τὰ δ’ ἔλαττον μὲν τούτων ἔχοντα , τῶν μιγνυμένων δὲ αὐτοῖς θερμαντικῶν πλεῖστον , ὅσον ἀπρακτότερα πρὸς τὸ παρὸν ὑπάρχει , τοσοῦτον ἀβλαβέστερα πρὸς τὸ μέλλον . ἅπαντα δ’ ἀμείνω τὰ τοιαῦτα μετ’ ἐνιαυτὸν τῆς συνθέσεως λαμβανόμενα , καθάπερ καὶ τὸ τοῦ Φίλωνος οὐδενὸς ἧττον ἔνδοξον ὀδύνας πραῧναι ναρκῶσαν τὴν αἴσθησιν . ἔστι δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ φάρμακα διὰ τῶν σπερμάτων ὀνομαζόμενα καὶ τρίγωνα , μετριώτερα μὲν εἰς τὴν ἐν τῷ παραχρῆμα νάρκην , ἀκινδυνότερα δὲ εἰς τὸ μέλλον · ἅπαντα δ’ ἀμείνω καὶ ταῦτα μετ’ ἐνιαυτὸν τοῦ συντίθεσθαι λαμβανόμενα . τό γε μὴν τοῦ Φίλωνος εἰ καὶ δυοῖν ἢ καὶ τριῶν ἢ καὶ τεττάρων ἐτῶν εἴη , πολὺ δήπου βέλτιον · οὐκ ἄχρηστον δ’ οὐδ’ ἐν τοῖς ἐφεξῆς ἔτεσιν ἄχρι που ἐτῶν δέκα . τὸ γὰρ ἐπὶ πλέον κεχρονισμένον ἀβλαβέστερον μὲν εἰς τοσοῦτον εἰς ὅσον χρονιώτερον · ἤδη δ’ ἐξίτηλόν ἐστι τὴν δύναμιν , ὥστε ἀσθενῶς ἀνύειν οὗ χάριν ἐσκευάσθη . ὥσπερ οὖν χρὴ φυλάττεσθαι καθ’ ὅσον οἷόν τε τὴν τῶν τοιούτων φαρμάκων χρῆσιν , οὕτως ἀναγκασθέντας χρήσασθαι , μήτε νέα ἱκανῶς προσφέρειν ἰσχυρὰν ἔτι δύναμιν ἐχόντων τῶν ἐν αὐτοῖς ψυκτικῶν , μήθ’ οὕτως παλαιὰ ὡς ἁμαρτεῖν τοῦ σκοποῦ · ἀλλ’ ὡς εἴρηται , τοσοῦτον ἀναμένειν χρόνον ἐν ὅσῳ κολασθήσεται τὸ βίαιον τῶν ψυκτικῶν ὑπὸ τῆς τῶν θερμαινόντων δυνάμεως . ἡ μὲν δὴ τῶν τοιούτων φαρμάκων χρῆσις ὡς πρὸς σύμπτωμά ἐστιν ἱσταμένων καὶ μάλισθ’ ὅταν ὑπὸ ψυχρᾶς αἰτίας ἡ ὀδύνη συνίστηται · βλάπτει γὰρ ἰσχυρῶς τὴν διάθεσιν ὅλην ταῦτα καὶ δύσλυτον ἀπεργάζεται .
Lemmas: οὔτε γένος οὔτε εἶδος οὔτε διαφορά τις εἰμί πυρετός , ὡς ἔνιοι νομίζω ὁ μετά σύμπτωμα συνίστημι , ἀλλά ὥσπερ ἄλλος τις ἄλλος νόσημα τε νόσημα καί σύμπτωμα σύμπτωμα κατά εἷς χρόνος ἐπιπλέκω περί εἷς σῶμα , κατά ὁ αὐτός τρόπος ἅμα πυρετός γίγνομαι τις μέγας σύμπτωμα , περισσός πρόνοια δέω . ὁ μέν γάρ μικρός ἐκ ἀνάγκη ἕπομαι ὁ γένεσις ὁ πυρετός οὐδέ μιμνῄσκω ὁ ἀρχή , ἀλλά ὡς οὐδέ ὅλος εἰμί παραλείπω ἀνώνυμος · ὁ δέ ἤτοι κατά ὁ σπάνιος ἐπιγίγνομαι ὁ πυρέσσω ἤ ὁ συνήθης ὑπερβάλλω μέγεθος ἐξαιρετός παρά ἄλλος διδασκαλία ἀξιόω . εἰμί μέν οὖν αὐτός ὁ πρῶτος διαφορά τρεῖς . ἤτοι γάρ ἐν ὁ ὁ ἐνέργεια βλάβη εἰμί ἤ ἐν ὁ ὁ ἐπέχω ἤ κενόω ἀμετρία , ἤ διάθεσις σῶμα ὑπάρχω . οὐ γάρ ὁ τέταρτος γένος ἐν σύμπτωμα τίθημι , εἰ καί ὅτι μάλα πάμπολυς καί οὗτος ὁ σύμπτωμα μείγνυμι , οἷος ἐρυσίπελας καί ὀφθαλμία καί ἕλκος καί παρωτίς , ὅσος τε ἄλλος τοιοῦτος . ὁ δέ λέγω τρεῖς ὁ μέν ὁ ἐνέργεια βλάβη λυπηρός γίγνομαι πρός ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω ὁ ἰατρός , ἀφίστημι ὁ διάθεσις ἀναγκάζω , καθά γε καί ὁ ὁ ἐκκρίνω ἤ ἐπέχω ἀμετρία . ὁ δέ ἐν ὁ διάθεσις γένος ὁ σύμπτωμα σημεῖον μέν εἰμί ἕτερος διάθεσις , ὅς χρή θεραπεύω , αὐτός δέ οὐδείς ἐξαιρετός ἴασις ἔχω , παύω ἅμα ὁ ποιέω διάθεσις . καθόλου μέν οὖν λέγω οὐδείς ὁ σύμπτωμα ᾗ σύμπτωμα εἰμί οὔτε ἐνδείκνυμι θεραπεία οὔτε ὑπαλλάσσω πρῶτος . δείκνυμι γάρ ἐκ ὁ νόσημα ὁ ἔνδειξις ὁ θεραπεία γίγνομαι , καθά ἐκ ὁ αἴτιος ὁ προφυλακή . λέγω δέ καί ὅπως ὁ προφυλακή ὁ ὁ ἴαμα μείγνυμι γένος . κατά συμβαίνω δέ ποτέ καί ὁ σύμπτωμα ὁ θεραπεία ἐξαλλάσσω , λόγος αἰτία ἔχω κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος . εἷς δέ αὐτός εἰμί ἅπας κεφάλαιος , ὅταν γε ὡς αἰτία ὁ θεραπεία ὑπαλλάσσω · λέγω δέ ὁ εἷς οὗτος ὁ βλάβη εἴτε οὖν ὁ δύναμις εἴτε ὁ διάθεσις · ὡς ὅταν γε βλάπτω μηδείς , οὐ διακόπτω ὁ ἴασις . βλάπτω δέ ὁ μέν δύναμις ἀγρυπνία καί ὀδύνη καί κένωσις ἄμετρος , ὁ διάθεσις δέ οὐ ἀεί μέν , ὡς ὁ πολύς δέ καί μάλα ὅταν ἄμετρος γίγνομαι . ἐπί οὗτος οὖν μόνος ἀναγκάζω ὁ ἀγωγή ὁ θεραπεία , ὅς ἐκ ἀρχή ἐνίστημι , μεταβάλλω ἐν ὁ πάρειμι πρῶτος ἐκκόπτω ὁ σύμπτωμα . καταλύω οὖν ὁ δύναμις , οὐ μήν ἤδη γε ἰσχυρός καταλύω , ἀλλά ἀντέχω ἔτι , πρός ὁ σύμπτωμα μόνος ἀποβλέπω , ὅτι ταχύς σπεύδω ἀναιρέω αὐτός · καταλύω δέ ἰσχυρός οὐ μόνος ὁ σύμπτωμα παύω , ἀλλά κᾁκείνης ῥώννυμι σπεύδω . εἰ δέ εἷς βοήθημα καί ὁ σύμπτωμα παύω δύναμαι καί ὁ νόσημα θεραπεύω , οὗτος οὐ ἄν εἰμί πρός σύμπτωμα βλέπω ἤ σύμπτωμα ἕνεκα βοήθημα παραλαμβάνω , ἀλλά ἄντικρυς ὁ τοιοῦτος πᾶς ὁ βοήθημα ἰδέα νόσημα ἴασις εἰμί . οὔτε γάρ ὅταν ἄλγημα πλευρά ἐν πλευρῖτις φλεβοτομέω ἤ καθαίρω ἰάομαι , σύμπτωμα εἰμί ὁ τοιοῦτος θεραπεία , οὔτε ὅταν ἀπόστημα διατείνω καί σφύζω ὀδυνηρός διαιρέω ἐκκρίνω ὁ πυός , ἀλλά ὅταν εἰ οὕτως τυγχάνω ἐπί δυσεντερικός ἔκκρισις δάκνω σφοδρός ἤτοι τράγος χυλός ἐνίημι ἤ στέαρ αἴγειος ἤ ῥόδινος κηρωτή . ὑπό ὅς οὗτος μέν ὁ ὁ ἔντερον ἕλκωσις οὐ θεραπεύω · καί μάλα ὅταν ἔχω τις σηπεδονώδης · ἀναπαύω δέ ὁ δύναμις ἐν ὁ μεταξύ · καί οὗτος εἰμί ὁ πρός ὁ σύμπτωμα ἵστημι , ὁ νόσημα ἀμελέω παρά ἐκεῖνος ὁ καιρός . ὡς ὅταν γε θαρσέω ὁ τόνος ὁ δύναμις , οὐδέποτε πρός ὁ σύμπτωμα ἐνίστημι , ἐναντίος δέ ἅπας ἐνίοτε διά ὁ ὀδυνηρός βοήθημα ὁ νόσημα θεραπεύω , ὥσπερ ἀμέλει ὁ δυσεντερία αὐτός δηκτικός φάρμακον τότε μάλα θεραπεύω , ὅταν εἰμί σφοδρός . πεντηκοντούτης γοῦν ἰατρός τις νοσέω , ἕβδομος ἄγω ἐκεῖνος ὁ νύξ , μή πάνυ τις ὁ δύναμις ἰσχυρός , ἄλγημα αὐτός κεφαλή ἰσχυρός γίγνομαι κατά ὁ δεξιός μάλα κρόταφος , οὐ ἀναμένω ἀφικνέομαι τις ὁ ἑταῖρος ἑαυτοῦ φλεβοτομέω ἐν ὁ νύξ . καί ὁ μέν ἄλγημα διά ταχύς παύω , μέχρι μέντοι χρόνος πολύς κακόχρους καί ἄρρωστος ὁ δύναμις ἰσχνός τε καί ἄτροφος εἰμί , ὡς μόλις ἀναλαμβάνω ὁ ἐκ ἀρχή ἕξις . εἰμί δέ ᾀνταῦθη πρόφασις δισσός ὁ πρός ὀδύνη ἵστημι ἰατρός , ἐνίοτε μέν ὑπέρ ὁ χαρίζω ὁ μαλακία ὁ κάμνω , ἐνίοτε δέ κατά ὁ ὁ τέχνη λόγος . εἰ μέν γάρ ἔνειμι ἀντέχω ὁ ὀδύνη διά ὁ ἰσχυρός βοήθημα ἡμέρα εἷς θεραπεύω , πρός ὁ ὀδύνη ἵστημι τις ὁ ὅλος θεραπεία ἀμελέω , οὐ κατά ὁ λόγος ὁ τέχνη , ἀλλά ὁ κάμνω χαρίζω οὕτως πράσσω . εἰ δέ ὑπό ὁ ὀδύνη ὁ δύναμις καταλύω καί κίνδυνος ἐφεδρεύω διά οὗτος , πραύνω μέν χρή ὁ ἄλγημα , ῥώννυμι δέ ὁ δύναμις , ὅπως ἀντέχω μέν ὁ νόσημα ﻿ δύναμαι , πρός τε ὁ χρόνος ἐξαρκέω ὁ ἴασις . οἶδα γάρ ἔνιοι ὁ γενναῖος εἰμί προσποιέω ἰατρός τε καί κάμνω ἀπόλλυμι διά αὐτός οὗτος ὁ καρτερός τε καί ἀνδρεῖος ὁμόσε χωρέω ἀεί ὁ ὀδύνη , οὐδείς ὁ παρηγορικός αἱρέω , ἀλλά ἐν ὁ τραχύς καί ὡς λέγω αὐτός ὁ διάθεσις ἀνασκευάζω διαγίγνομαι βοήθημα , ὅς ἐν χρόνος πολύς θεραπεύω ἀγαθός εἰμί ἤ ὁ σπεύδω ἀνδρεῖος ἀποθνῄσκω . ἰάομαι δέ τις , ὡς αὐτός νομίζω , γενναῖος δυσεντερικός ἰσχυρός φάρμακον πολύς μέν θεραπεύω ἐν ἡμέρα εἷς , τις δέ ἀποκτείνω . εἰμί δέ ὁ τρόπος αὐτός ὁ θεραπεία τοιόσδε . κρόμμυον ὁ κάρτα καλέω μετά ἄρτος δίδωμι ἐσθίω καί πίνω ὀλίγος ἡμέρα εἷς · κατά ὁ ὑστεραῖος ἕωθεν κλύζω ἅλμη δριμύς , καί μετά αὐτός ἐνίημι φάρμακον ἰσχυρός . ὅσος μέν οὖν ἀντέχω δύναμαι αὐτός τέλειος ὑγιάζω , ἔνιοι δέ σπάω ἤ μετά νοτίς ὑπό ὁ ὀδύνη συγκόπτω ἀποθνῄσκω . ὅρος οὖν ἐπί κάμνω ὁ κατά ὁ λόγος ὁ τέχνη ἀγωνίζομαι γενναῖος πρός ὁ νόσημα ὁ ὁ ἴασις ἀσφαλής · ὥσπερ γε καί ὁ πραύνω ὁ ὀδύνη ὁ ὁ δύναμις φυλακή . ὁ δέ ἐπέκεινα ὅδε σκαιός μέν ἀνήρ ἔργον εἰμί , ἅμα ὁ νόσημα καί ὁ ζωή ἀφαιρέω ὁ ἄνθρωπος · κόλαξ δέ ὁ χαρίζω ὁ νοσέω , σκοπός ὅς πράσσω τίθημι ἡδονή , οὐ ὑγεία . ἐμπίπτω δέ εἰς ὁ τοιοῦτος ὑπερβολή ἐν πολύς μέν καί ἄλλος ὕλη βοήθημα ὁ ἰατρός , μάλα δέ ἐν ὁ καλέω ἀνώδυνος φάρμακον , ὅσος διά ὀπός μήκων , ἤ ὑοσκύαμος σπέρμα , ἤ μανδραγόρας ῥίζα , ἤ στύραξ , ἤ τις τοιοῦτος συντίθημι . ὁ τε γάρ χαρίζω ὁ νοσέω πλεονάζω ἐν ὁ χρῆσις ὁ τοιοῦτος φάρμακον , ὁ τε ἄκαιρος καί ἄμετρος γενναῖος μηδέ ὅλος χράω διαφθείρω ὀδύνη ὁ κάμνω . ὥσπερ οὖν ἐν ἅπας ὁ κατά ὅλος ὁ βίος ἕξις τε καί πρᾶξις , οὕτως ᾀνταῦθη ὁ μηδείς ἄγαν αἱρέω , ὅρος ἔχω ὁ ὠφέλεια ὁ κάμνω . εἰ μέν γάρ οἷος τε εἰμί ὁ ἰάομαι ὁ νόσημα βοήθημα χράω ἀνύω ὁ δέω , ἀφίστημι χρή ὁ καρωτικός φάρμακον , ὅς καλέω ἀνώδυνος . εἰ δέ ὑπό τε ὁ ἀγρυπνία καί ὁ καταλύω ὁ δύναμις εἰς κίνδυνος ὁ κάμνω ἥκω θάνατος , τότε ἄν ἐν καιρός χράω καί ὁ τοιοῦτος φάρμακον , ἐπίσταμαι μέν ὅτι βλάπτω τις ὁ ἕξις ὁ σῶμα , αἱρετός δέ εἰμί νομίζω ὁ θάνατος ὁ βλάβη . εἰ μέν γάρ μή πάνυ τις οὗτος μέγας γίγνομαι , ἔͅν ἐκκόπτω αὖθις αὐτός ἐπί μακρός σχολή · εἰ δέ οὕτως ἄμετρος ὡς μηδέ ἐν χρόνος πολύς τέλειος ἰάομαι , οὗτος γοῦν αὐτός ἀγαθός εἰμί νομίζω ἤ ἀπόλλυμι ὁ ἄνθρωπος · κατά οὗτος ὁ λογισμός καί ἐγώ αὐτός , καίτοι μάλα πᾶς ἐξίστημι χράω καρωτικός φάρμακον , εἰμί ὅτε καί κωλικός δίδωμι αὐτός καί ὀφθαλμός ὀδυνάω σφοδρός καί οὖς , ἕτερος τε μόριον κατά ὁ αὐτός τρόπος . εἰμί ὅτε καί διά κατάρροος λεπτός ἀγρυπνέω τε καί βήσσω ἰσχυρός ὁ κάμνω δίδωμι ὀλίγος τις ὁ τοιοῦτος φάρμακον , ῥᾴδιος εἰμί νομίζω ἐπανορθόω ὁ βλάβη ὁ χρόνος , εἰ τις ἅπαξ χράω καρωτικός φάρμακον . διαφέρω δέ δήπου καί αὐτός ὁ φάρμακον σφεῖς αὐτός . ὁ μέν γάρ πολύς ἔχω ὁ καρόω εὐδοκιμέω μέν ἐν ὁ παραυτίκα μάλα , ἰσχυρός δέ καί δύσλυτος ἐναποτίθημι ὁ ψῦξις ὁ ὁ κάμνω σῶμα · ὁ δέ ἐλαχύς μέν οὗτος ἔχω , ὁ μείγνυμι δέ αὐτός θερμαντικός πολύς , ὅσος ἄπρακτος πρός ὁ πάρειμι ὑπάρχω , τοσοῦτος ἀβλαβής πρός ὁ μέλλω . ἅπας δέ ἀγαθός ὁ τοιοῦτος μετά ἐνιαυτός ὁ σύνθεσις λαμβάνω , καθά καί ὁ ὁ Φίλων οὐδείς ἥσσων ἔνδοξος ὀδύνη πραύνω ναρκάω ὁ αἴσθησις . εἰμί δέ καί ἄλλος πολύς φάρμακον διά ὁ σπέρμα ὀνομάζω καί τρίγωνος , μέτριος μέν εἰς ὁ ἐν ὁ παραχρῆμα νάρκη , ἀκίνδυνος δέ εἰς ὁ μέλλω · ἅπας δέ ἀγαθός καί οὗτος μετά ἐνιαυτός ὁ συντίθημι λαμβάνω . ὁ γε μήν ὁ Φίλων εἰ καί δύο ἤ καί τρεῖς ἤ καί τέσσαρες ἔτος εἰμί , πολύς δήπου ἀγαθός · οὐ ἄχρηστος δέ οὐδέ ἐν ὁ ἐφεξῆς ἔτος ἄχρι που ἔτος δέκα . ὁ γάρ ἐπί πολύς χρονίζω ἀβλαβής μέν εἰς τοσοῦτος εἰς ὅσος χρόνιος · ἤδη δέ ἐξίτηλος εἰμί ὁ δύναμις , ὥστε ἀσθενής ἀνύω ὅς χάριν σκευάζω . ὥσπερ οὖν χρή φυλάσσω κατά ὅσος οἷος τε ὁ ὁ τοιοῦτος φάρμακον χρῆσις , οὕτως ἀναγκάζω χράω , μήτε νέος ἱκανός προσφέρω ἰσχυρός ἔτι δύναμις ἔχω ὁ ἐν αὐτός ψυκτικός , μήτε οὕτως παλαιός ὡς ἁμαρτάνω ὁ σκοπός · ἀλλά ὡς λέγω , τοσοῦτος ἀναμένω χρόνος ἐν ὅσος κολάζω ὁ βίαιος ὁ ψυκτικός ὑπό ὁ ὁ θερμαίνω δύναμις . ὁ μέν δή ὁ τοιοῦτος φάρμακον χρῆσις ὡς πρός σύμπτωμα εἰμί ἵστημι καί μάλα ὅταν ὑπό ψυχρός αἰτία ὁ ὀδύνη συνίστημι · βλάπτω γάρ ἰσχυρός ὁ διάθεσις ὅλος οὗτος καί δύσλυτος ἀπεργάζομαι .