galenus.de-methodo-medendi-libri-xiv 2.6
Ἐάσαντες οὖν αὐτοὺς , πάλιν ἐπὶ τὸ προκείμενον ἴωμεν . ἔστι τὸ προκείμενον ἐξ ἀρχῆς , ὡς εἰ μή τις ἅπαντα τὸν ἀριθμὸν τῶν νοσημάτων ἐξεύροι μεθόδῳ , πταίσει μέγιστον πταῖσμα κατὰ τὴν ἀρχὴν εὐθὺς αὐτῆς τῆς θεραπευτικῆς μεθόδου · πρόδηλον γὰρ ὡς τοσούτους χρὴ τρόπους εἶναι τῆς ἰάσεως ὅσαιπερ καὶ αἱ τῶν νοσημάτων ἰδέαι . τὸ τοίνυν μήτ’ ἄπειρα ποιῆσαι τὰ νοσήματα ταῖς κατὰ μέρος ἰδιότησι προσέχοντας μήτ’ εὐθὺς ἐν τοῖς πρώτοις καταμεῖναι γένεσιν οὐ τοῦ τυχόντος ἐστὶν , ἀλλ’ ἀνδρὸς , ὡς καὶ πρόσθεν ἐδείκνυτο , πάνυ γεγυμνασμένου κατὰ τὰς διαιρετικὰς μεθόδους . ἀρχὴ δὲ τῆς διαιρέσεως αὐτῶν , ὥς που καὶ τοῦτ’ ἐλέγετο , τὸν λόγον τῆς οὐσίας τοῦ διαιρουμένου πράγματος ἀφορίσασθαι . καὶ τοίνυν ἐδείκνυτο πάντως μὲν ἕν τι τῶν παρὰ φύσιν ὑπαρχόντων νόσημα . τεττάρων δ’ ὄντων τῶν παρὰ φύσιν , ἤτοι τῆς βεβλαμμένης ἐνεργείας , ἢ τῆς ἐργαζομένης αὐτὴν διαθέσεως , ἢ τὴν ταύτην ποιούσης αἰτίας , ἢ τῶν ἑπομένων αὐτῇ συμπτωμάτων , εἴτε τὴν βλάβην τῆς ἐνεργείας εἴτε καὶ τὴν ἐργαζομένην αὐτὴν διάθεσιν ἐθέλοι τις ὀνομάζειν νόσον , οὐδὲν τοῦτο τὴν θεραπευτικὴν μέθοδον ὑπαλλάττειν ἐδείκνυμεν , εἰ τοῦθ’ ἓν μόνον γιγνώσκοι , τὸ τὴν πρώτην θεραπείαν , ἣν δήπου καὶ προσεχῆ καλοῦσιν ἔνιοι , τῆς τὴν ἐνέργειαν ἐμποδιζούσης εἶναι διαθέσεως . ἐπιδεδεῖχθαι δ’ ἡμῖν ἐλέγομεν ὡς ταύτην εὐλογώτερον εἴη προσαγορεύειν νόσημα , μὴ μέντοι κωλύειν ἡμᾶς εἴ τις ἐθέλοι τὴν μὲν τῆς ἐνεργείας βλάβην ὀνομάζειν νόσημα , τὴν δ’ ἐργαζομένην αὐτὴν διάθεσιν αἰτίαν τοῦ νοσήματος . ὑποθέμενοι δὲ καλεῖσθαι νόσημα διάθεσιν παρὰ φύσιν ἐνέργειαν βλάπτουσαν ἐζητήσαμεν ἐφεξῆς ὁπόσα τὰ σύμπαντ’ ἐστὶ νοσήματα . πρόδηλον δ’ ἦν ἐν τούτῳ τὸ δεῖν ἐξευρεῖν πρῶτον , εἴ τις ὁδῷ καὶ τάξει μέλλει προϊέναι καὶ μὴ καθάπερ οἱ πολλοὶ τῶν ἰατρῶν ὡς τύραννοι προστάττειν , ἥτις ποτὲ διάθεσίς ἐστιν ἡ τῆς ἐνεργείας αἰτία δραστική . ταύτην οὖν ἡμεῖς μὲν εὐκρασίαν ἐλέγομεν εἶναι θερμοῦ καὶ ψυχροῦ , ὑγροῦ καὶ ξηροῦ · καὶ διὰ τοῦθ’ ἡ πρώτη νόσος ἡ ἐν τοῖς ὁμοιομερέσι , τῇ δυσκρασίᾳ τούτων ἐδείκνυτο γίγνεσθαι . ἕτερος δέ τις ἐν ὄγκοις καὶ πόροις θήσεται τὴν τούτων συμμετρίαν , καὶ διὰ τοῦτ’ ἀμετρίᾳ τῶν πόρων αὐτῶν νοσήσειν τὰ ζῶα . τὸ δὲ μήτ’ αὐτὸν ἀποφήνασθαι τολμῆσαι τῆς ἐνεργείας τὴν αἰτίαν ἐν ὁτῳδήποτε γένει τῶν ὄντων ἐστὶ , μήτε τοῖς λέγουσιν ἀντειπόντα νομίζειν ἔτι λόγῳ καὶ μεθόδῳ προϊέναι , δεινῶς ἐλέγομεν εἶναι μοχθηρὸν , ἅμα μὲν ἄφυκτον ἐργαζόμενον τὴν ἐκ τῶν ἐμπειρικῶν κατηγορίαν , ἅμα δὲ αὑτῷ μαχόμενον · ἐξ ἡμίσεος γὰρ δὴ τοὺς τοιούτους εἶναι λογικούς · ὅπως μὲν δὴ γίγνεται φλεγμονὴ καὶ σκίῤῥος καὶ οἴδημα καὶ πάνθ’ ὅσα τοιαῦτα , πολυπραγμονοῦνται , ὅτι δὲ καὶ χωρὶς τούτων ἁπάντων κατὰ δυσκρασίαν μόνην ἐνέργεια βλάπτεται μὴ γινώσκονται , ἀλλ’ ἐμπειρικῶς τὰ τοιαύτα θεραπεύονται . ὅστις οὖν βούλεται γνῶναι πόσον ἁμαρτάνουσιν οἱ τοιοῦτοι καὶ πόσον τι πλῆθος ὑπερβαίνουσι νοσημάτων καὶ ὡς πολὺ πλέον ἀγνοοῦσιν ἢ γιγνώσκουσι , τὸ περὶ διαφορᾶς νοσημάτων ἀναλεξάσθω γράμμα · μαθήσεται γὰρ ὡς ὀρθῇ μὲν ὁδῷ πρῶτος ἁπάντων Ἱπποκράτης ἐχρήσατο , δέον δ’ αὐτὴν τελειῶσαι ﻿ τοὺς μετ’ αὐτὸν , οὐχ ὅπως οὐδεὶς ἐτελείωσεν , ἀλλὰ καὶ τὰ καλῶς εὑρημένα διέφθειραν οἱ πλεῖστοι . πλησίον δὲ τοῦ τελειῶσαί τε καὶ συμπληρῶσαι τὴν ὑφ’ Ἱπποκράτους παραδοθεῖσαν ὁδὸν οἱ περὶ τὸν Ἀριστοτέλην τε καὶ Θεόφραστον ἀφίκοντο , καὶ εἰ χρὴ τἀληθὲς εἰπεῖν , ἐτελείωσαν δυνάμει διορισάμενοι τὸ μὴ ταὐτὸν εἶναι γένος τῶν νοσημάτων ἔν τε τοῖς ὁμοιομερέσι σώμασιν ἔν τε τοῖς ὀργανικοῖς ὀνομαζομένοις . ὑπὸ μὲν γὰρ τῶν ὁμοιομερῶν τὰς ἐνεργείας γίγνεσθαι καὶ διὰ τοῦτ’ εἶναι καθ’ ἕκαστον τῶν ὀργάνων ἓν ἴδιον ὁμοιομερές . ὅσα δ’ ἄλλα μετὰ τούτου συμπληροῖτο πᾶν ὄργανον , ἕνεκα χρείας τινὸς ἐκείνου τοῦ πρώτου τῆς ἐνεργείας αἰτίου γεγονέναι . καὶ τούτων μέντοι πάλιν αὐτῶν ἑκάστου κατὰ μόνας ὑπάρχειν ἐνέργειαν , οἷον ἐπὶ τῶν ὀφθαλμῶν . ἄμεινον γὰρ ἴσως , ὡς ἐν ἑτέροις ἐπὶ πλέον ἐδείξαμεν , ἐνταυθοῖ διὰ βραχέων ὑπομνήσεις ποιήσασθαι . τὸ μὲν τῆς ὄψεως ὄργανόν ἐστι τὸ κρυσταλλοειδὲς ὑγρὸν , ἕκαστον δὲ τῶν ἄλλων μορίων ἐκείνου χάριν ἐγένετο . καὶ πάντων εἰρήκαμεν αὐτῶν τὰς χρείας ἐν τῷ δεκάτῳ τῆς περὶ χρείας μορίων πραγματείας . ἀλλ’ εἰ καὶ ὅτι μάλιστα τοῦ κρυσταλλοειδοῦς ἕνεκεν ἐγένετο σύμπαντα , κατὰ μέρος γοῦν ἕκαστον αὐτῶν ἐνεργείας τινὸς μετέχει , κοινῆς μὲν ὅλῳ τῷ ζώῳ φλὲψ καὶ ἀρτηρία καὶ νεῦρον · οἱ δ’ ὑμένες οἱ κατὰ τὸν ὀφθαλμὸν , ὡς ἂν τρεφόμενοι δηλονότι καὶ τῶν φυσικῶν ἐξ ἀνάγκης μετέχουσι δυνάμεων , ὥστε καὶ τῶν κατ’ αὐτὰς ἐνεργειῶν . ὅταν μὲν οὖν τὸ κρυσταλλοειδὲς ὑπὸ δυσκρασίας νοσήσῃ , βλάπτεται μὲν ἡ τῶν ὀφθαλμῶν ἐνέργεια πάντως , ἀλλ’ οὐκ ἔστιν ὡς ὀργάνων αὐτῶν τὸ νόσημα . τὸ δ’ ὑπόχυμα καλούμενον οὐδενὸς μὲν ὁμοιομεροῦς ἐστι πάθους , ὅλων δὲ τῶν ὀφθαλμῶν ὡς ὀργάνων . οὕτω δὲ κᾂν εἰ γλίσχρων τινῶν ἢ παχέων χυμῶν ἔμφραξις ἐν τοῖς πέρασι τῶν κατὰ τὰ σιμὰ τοῦ ἥπατος εἴη φλεβῶν , ἐμποδισθήσεται μὲν ἡ ἀνάδοσις , ὅλου δ’ ἔσται τοῦ ἥπατος ὡς ὀργάνου τὸ πάθος , οὐδενὸς τῶν ὁμοιομερῶν αὐτοῦ μορίων νοσήσαντος . εἰ δὲ δυσκρασία καταλάβοι τὰς φλέβας , αὐτῶν μὲν ἐκείνων ἔσται τὸ νόσημα πρῶτον , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ καὶ τοῦ ἥπατος . Ἐρασίστρατος μὲν οὖν ἔσφαλται περὶ τὴν οὐσίαν αὐτῆς καὶ φλεγμονῆς . οὔτε γὰρ ἐν τοῖς πέρασι τῶν ἀρτηριῶν γίγνεται σφήνωσις ἐξ ἀνάγκης ἐν τοῖς φλεγμαίνουσι μορίοις οὔτε πνεῦμα μόνον ἐν τῷ κατὰ φύσιν αἱ ἀρτηρίαι περιέχουσιν , ὡς ἐν τοῖς περὶ τούτων λογισμοῖς ἀπεδείξαμεν . εἰ δ’ οὖν ἐστί τι τοιοῦτον πάθος οἷον ἐκεῖνος οἴεται φλεγμονή , καὶ σκίῤῥος τοιοῦτον οἷον ἐκεῖνος νομίζει , καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον , ὡς αὐτὸς μὲν ἀσαφῶς ἐπὶ πολλῶν , οἱ δ’ ἀπ’ αὐτοῦ πειρῶνται διέρχεσθαι σαφέστερον , ὀλίγου δεῖν ἀπαθῆ καταλείπει τὰ στερεὰ , μόνον ἑλκωθῆναι δυνάμενα καὶ διατμηθῆναι καὶ θλιβῆναι καί τι τοιοῦτον ἕτερον ὑπομεῖναι πάθημα . νοσεῖν δ’ αὐτὰ δι’ ὅλων ἑαυτῶν οὐδαμόθι φησὶ νόσους τοιαύτας οἵας ἡμεῖς ἀπεδείξαμεν εἶναι τὰς ὀκτὼ δυσκρασίας . καὶ μὴν ὁρᾶταί γε σύμπαντα τὰ σώματα , μέχρι καὶ τῶν δυσπαθεστάτων , οἷον χαλκοῦ καὶ λίθου καὶ σιδήρου , θερμαινόμενά τε καὶ ψυχόμενα καὶ ξηραινόμενα καὶ ὑγραινόμενα , καὶ θαυμαστὸν εἰ ἀρτηρία μόνη καὶ φλὲψ καὶ νεῦρον οὐδὲν τοιοῦτον πείσεται , καὶ τούτου θαυμαστότερον , εἰ πείσεται μὲν , ἐνεργήσει δὲ ἀμέμπτως , οἶον ἐπὶ τῆς καρδίας , εἰ τύχοι , δύναμις μέν τίς ἐστι καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν Ἐρασίστρατον , ᾗ διαστέλλεται καὶ συστέλλεται . καὶ βλάπτεσθαι δὲ δήπου ταύτην χρὴ , τῆς καρδίας ἐξαιρεθείσης ζῶντος τοῦ ζώου , καθάπερ πολλάκις ὁρῶμεν ἐν ταῖς ἱερουργίαις γιγνόμενον · εἰ γὰρ μηδὲν βλάπτεται , κινηθήσεται διαπαντὸς , οὐχ ἕως χρόνου τινὸς , ὡς νῦν φαίνεται . δῆλον οὖν ὅτι βλάπτεται καὶ διὰ τοῦτο παύεται κινουμένη . τίς οὖν ἡ βλάβη , καλῶς εἶχεν ἐπισκέψασθαι , δυναμένης γε δηλονότι τὴν βλάβην ἀναδέξασθαι τῆς καρδίας καὶ πρὶν ἐξαιρεθῆναι τοῦ ζώου . τίς οὖν ἄλλη πλὴν δυσκρασίας ἐστίν ; οὔτε γὰρ τὸ σχῆμα φαίνεται μεταλλαττόμενον αὐτῆς , οὔτε κοιλότης τις , οὔτε σύνδεσμος οὔτε στόμιον , ἀλλ’ οὐδ’ ἄλλο μόριον οὐδὲν ἀπολλύμενον , ἀλλὰ μόνον ἡ φυσικὴ κρᾶσις ἐξαλλαττομένη . ταῦτ’ οὖν ἅπαντα τῶν ὁμοιομερῶν , ὡς εἴρηται , νοσήματα τυγχάνοντα , τελείως αὐτῷ παραλέλειπται . τὸ γὰρ δὴ τοῦ αἵματος ἐν τοῖς πέρασι τῶν ἀρτηριῶν σφηνωθέντος ἐνέργειάν τινα βλαβῆναι τῶν ἀρτηριῶν ὡς ὀργάνων ἐστὶ τὸ πάθος · ὡς δ’ ὁμοιομερῶν σωμάτων , ὀκτὼ μὲν αἱ κατὰ ψιλὰς τὰς ποιότητας δυσκρασίαι , μετὰ ῥευμάτων δ’ ὀκτώ . χρὴ τοίνυν , ὅστις τὰς τούτων ἀποδείξεις ἐπιστήμῃ βούλεται περιλαβεῖν , ἀπὸ τοῦ περὶ τῶν στοιχείων ἄρξασθαι λόγου , κᾄπειθ’ ἑξῆς ἕκαστον ἀναλέξασθαι τῶν ἄλλων , ὡς εἴρηται καὶ πρόσθεν . ἔστι δ’ ἐφεξῆς μὲν ἐκείνῳ τὰ περὶ κράσεων ὑπομνήματα . καὶ τούτων ἐφεξῆς τὸ περὶ τῆς ἀνωμάλου δυσκρασίας . εἶτα τὰ περὶ τῶν φυσικῶν δυνάμεων , ὅσα τ’ ἄλλα περὶ τῶν ψυχικῶν εἴρηται παθῶν ἐφεξῆς ἑκάστης ἰδίᾳ . τούτοις δ’ ἕπεται τὰ περὶ χρείας μορίων , οἷς τὰ περὶ τῶν νοσημάτων τε καὶ συμπτωμάτων διαφορᾶς . οἱ πολλοὶ δὲ τῶν ἰατρῶν , οὔτε τῇ πείρᾳ μόνῃ προσέχοντες τὸν νοῦν , ἐνὸν αὐτοῖς ἀγαθοὺς ἰατροὺς γίγνεσθαι καὶ κατὰ τὴν τῶν ἐμπειρικῶν ἀγωγὴν , ὀριγνώμενοί τε τοῦ τελείου , κᾄπειτα χωρὶς ἀποδείξεως ἀποφάσεσι πιστεύοντες , ἢ μοχθηραῖς ἀποδείξεσι παραλογισθέντες , οὐ μόνον οὐδὲν ἐξευρίσκουσι χρηστὸν , ἀλλὰ καὶ τὰ διὰ τῆς ἐμπειρίας ἐγνωσμένα διαφθείρουσιν . οὐ γὰρ δήπου σμικρὰν ἔχει δύναμιν ὁ λόγος ὡς πρὸς τὸ κοσμῆσαι τὴν ἐμπειρίαν ἢ διαφθεῖραι , ἀλλ’ ὅσον ὁ χρηστὸς ἐπικοσμῶν προστίθησιν , τοσοῦτον ﻿ ἢ καὶ πλέον ὁ μοχθηρὸς ἀφαιρεῖ . καὶ ταῦτ’ ἀκούεις λέγοντος ἑκάστοτε τοῖς πολλοῖς τῶν ἰατρῶν , ὅσοι πρὶν γυμνάσασθαι κατὰ τὰς λογικὰς μεθόδους ἢ ἀποδεικνύναι τι πειρώμενοι παραλογίζονται σφᾶς αὐτοὺς , ἢ διαιρεῖν ὁτιοῦν εἰς εἴδη τε καὶ διαφορὰς , εἶτα κᾀνταῦθα κακῶν μαγείρων δίκην οὐ κατ’ ἄρθρα τέμνουσιν , ἀλλὰ συντρίβουσί τε καὶ θλῶσι καὶ διασπῶσιν , ὥσπερ κᾀπὶ τοῦ νῦν ἡμῖν προκειμένου . συμβουλεύω δὴ πᾶσιν , ὡς οἶσθα , τοῖς τοιούτοις τῇ πείρᾳ προσέχειν τὸν νοῦν . οὐ σμικρὸς γὰρ ὁ κίνδυνος ἅπαντι τῷ μειζόνων ἢ καθ’ ἑαυτὸν ὀρεγομένῳ πραγμάτων μήτ’ ἐκείνων ἐφικέσθαι καὶ τῶν ἐνδεχομένων γνωσθῆναι παντάπασιν ἀτυχῆσαι . τοῖς οὖν καὶ πεφυκόσιν εἶναι ἄριστα καὶ τοῖς μανθάνειν ἄγουσι σχολὴν , αὖθις ἡμεῖς διαλεγώμεθα , τοσοῦτον ἀναμνήσαντες αὐτοὺς ὧν εὐθύς κατ’ ἀρχὰς εἴπομεν , ὡς οὐ προσήκει συγχεῖν ἅμα καὶ φύρειν ἀμφότερα , τά τ’ ἐκ τῆς πείρας εὑρισκόμενα καὶ τὰ διὰ μόνου τοῦ λόγου , ἀλλ’ ὑπὲρ ἑκατέρων ἰδίᾳ διαλεχθέντας , αὖθις ἄμφω συναγαγεῖν . εἰρηκότες οὖν ἡμεῖς ὑπὲρ τῆς ἐμπειρικῆς εὑρέσεως ἑτέρωθι , περὶ τῆς λογικῆς ἐν τοῖσδε τοῖς ὑπομνήμασι προὐθέμεθα διελθεῖν . καί μοι δοκῶ σαφῶς ἤδη δεδειχέναι , τοῖς γε τὰ περὶ τῆς τῶν νοσημάτων τε καὶ συμπτωμάτων διαφορᾶς ἀνεγνωκόσι , πρὸς οὓς ὁ μετὰ ταῦτα πᾶς ἔσται μοι λόγος , ὡς εὐθὺς ἐν ἀρχῇ μέγιστον πτῶμα πεπτώκασιν οἱ περὶ τὸν Θεσσαλόν . ἦν μὲν γὰρ οὐ σμικρὸν οὐδὲ τὸ Ἀσκληπιάδειον πτῶμα , διὰ τὸ κατ’ ἀρχὰς ἐσφάλθαι τὸν ἄνδρα περὶ τὰ τοῦ σώματος στοιχεῖα , πολὺ δ’ ἔτι μεῖζον αὐτοῦ καὶ ἀνιατότερον ἐποίησαν οἱ περὶ τὸν Θεσσαλὸν , εἰς δύο μὲν ἅπαντα τὰ κατὰ δίαιταν νοσήματα διαθέσεις ἀναγαγόντες ὁμοίως ἐκείνῳ , πολλοὺς δὲ τῶν θεραπευτικῶν σκοπῶν ἀφελόντες , οἷς ἐκεῖνος ἐχρήσατο . χείριστον δὲ καὶ ἀνιατότερον ἁμαρτάνοντες , ὅτι μήτε τὰς τῶν ἐνεργειῶν βλάβας , ἀλλὰ μηδὲ τὰς αἰτίας αὐτῶν τὰς διαθέσεις ὑπολαμβάνουσιν εἶναι νοσήματα , μόναις δὲ ταῖς κενώσεσιν ἐπεχομέναις τε καὶ πλεοναζούσαις ἀξιοῦσι προσέχειν τὸν νοῦν , οὐδ’ οὖν οὐδὲ τί ποτ’ ἐστὶ τὸ πέρα τοῦ δεόντος ἢ κενοῦσθαι τὰ ἐκ τοῦ σώματος , ἢ ἐπέχεσθαι διδάξαντες ἡμᾶς σαφῶς . ἢ γὰρ ὡς πρὸς τὴν δύναμιν , ἢ ὡς πρὸς τὴν αἰτίαν , ἢ ὡς πρὸς τὴν διάθεσιν , ἢ ὡς πρὸς τὸ κατὰ τὴν ὑγείαν ἑκάστῳ τετηρημένον ἀναφέρεσθαι χρὴ τὴν τήρησιν . ὅθεν , οἶμαι , καὶ πόλεμος οὐ σμικρὸς τοῖς ἀπ’ αὐτῶν ἐγένετο κατά τε ἄλλα πάντα διενεχθεῖσι καὶ περὶ τῆς τῶν παθῶν ἐννοίας τε καὶ ὑπάρξεως . ἀλλ’ εἰ νῦν κινήσαιμι τὴν περὶ τῆς διαφωνίας αὐτῶν διέξοδον , ἀπάξω τοῦ χρησίμου τὸν λόγον . ὡς οὖν ἀνεγνωκόσιν ἤδη τὰ περὶ τῆς τῶν νοσημάτων τε καὶ συμπτωμάτων διαφορᾶς ὑπομνήματα καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τὰ τῶν αἰτίων αὐτῶν , ἔτι τε πρὸς τούτοις ἐκεῖνα σύμπαντα διεληλυθόσιν ὧν ὀλίγον ἔμπροσθεν ἐμνημόνευσα , τὸν ἑξῆς ἅπαντα ποιήσομαι λόγον , ἀρξάμενος ἐνθάδε . ἐπειδὴ τὰς ἐνεργείας ἁπάσας ἐδείξαμεν ὑπὸ τῶν ὁμοιομερῶν γιγνομένας σωμάτων , τὰ δ’ ἄλλα πάντα τὰ καθ’ ἕκαστον ὄργανον μόρια χρείαν τινὰ τούτοις παρέχοντα , διττὸν δήπου γένος ἔσται νοσημάτων , ἕτερον μὲν ἐν τοῖς ὁμοιομέρεσι σώμασιν , ἕτερον δὲ ἐν τοῖς ὅλοις ὀργάνοις · ἐν μὲν τοῖς ὁμοιομερέσιν αἱ δυσκρασίαι · τῶν δ’ ὅλων ὀργάνων ἓν μὲν τὸ παρὰ τὴν διάπλασιν , ἓν δὲ τὸ παρὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν μορίων , ἄλλο δὲ τὸ παρὰ τὸ ποσὸν ἑκάστου , καὶ τέταρτον τὸ παρὰ τὴν θέσιν , κοινὸν δὲ τῶν ὁμοιομερῶν καὶ τῶν ὀργανικῶν μορίων νόσημά ἐστιν ἡ τῆς συνεχείας λύσις . ἓξ οὖν ἐστι τὰ πάντα τῶν νοσημάτων γένη · ἓν μὲν ἴδιον τῶν ὁμοιομερῶν , ἡ δυσκρασία , τέτταρα δὲ ἑκάστου τῶν ὀργάνων , ὡς εἴρηται νῦν ἤδη , καὶ πρὸς τούτοις ἔστι . κοινὸν ὀργανικῶν τε καὶ ὁμοιομερῶν ἡ τῆς συνεχείας λύσις . αἱ δὲ καθ’ ἕκαστον αὐτῶν διαφοραὶ μέχρι τῶν ἐσχάτων εἰδῶν ἐν τῷ περὶ τῆς τῶν νοσημάτων διαφορᾶς εἴρηνται . Κ ε φ . ζ΄ . Τούτων οὕτως ἐχόντων ἤδη λεκτέον ὑπὲρ τῶν θεραπευτικῶν ἐνδείξεων , αὐτὸ τοῦτο πρότερον ἐξηγησαμένους τὸ τῆς ἐνδείξεως ὄνομα . τὴν γὰρ οἷον ἔμφασιν τῆς ἀκολουθίας ἔνδειξιν λέγομεν . εὑρίσκεται μὲν κᾀκ τῆς πείρας τὸ ἀκόλουθον , ἀλλ’ οὐχ ὡς ἐμφαινόμενον τῷ ἡγουμένῳ . καὶ διὰ τοῦτο τῶν ἐμπειρικῶν οὐδεὶς ἐμφαίνεσθαί φησι τῷδέ τινι τόδε τι . καίτοι γε ἀκολουθεῖν λέγουσι τόδε τῷδε καὶ προηγεῖσθαι τόδε τοῦδε καὶ συνυπάρχειν τόδε τῷδε , καὶ ὅλως ἅπασαν τὴν τέχνην τήρησίν τε καὶ μνήμην φασὶν εἶναι τοῦ τί σὺν τίνι καὶ τί πρὸς τίνος καὶ τί μετὰ τίνος πολλάκις ἑώραται . τὸν τοίνυν ἐξ αὐτῆς τῆς τοῦ πράγματος φύσεως ὁρμώμενον ἐξευρίσκειν τὸ ἀκόλουθον ἄνευ τῆς πείρας ἐνδείξεις καὶ εὕρεσίν ἐστι πεποιῆσθαι . διωρισμένου δὲ καὶ τοῦδε πάλιν ἀναμνήσαντες ὅπερ ἤδη καὶ πρόσθεν εἴπομεν , ὡς ἡ θεραπευτικὴ πᾶσα μέθοδος ἄνευ τῆς ἐμπειρίας προέρχεται καὶ ὡς οὐκ ὀρθῶς ποιοῦσιν οἱ συνάγοντες εἰς ταὐτὸν καὶ συγχέοντες ἀμφοτέρας τὰς διδασκαλίας , ἐμπειρικήν τε καὶ λογικὴν , ἐχώμεθα τῶν ἑξῆς . εἴη δ’ ἂν πρῶτον ἁπάντων τῶν ἐφεξῆς , ὅπερ καὶ πρῶτον ἁπάντων ἕπεται τοῖς ὑποκειμένοις . ἕπεται δὲ πρῶτον καὶ μάλιστα τὸ δι’ ἐνδείξεως ἅπασαν γίγνεσθαι τὴν θεραπευτικὴν μέθοδον . ὅσον γὰρ ἀποκεχώρηκε τῆς ἐμπειρίας , ἔνδειξις ὀνομάζεται σύμπαν . ὥστε καὶ ὅστις ἀκριβῶς βούλεται συστήσασθαι τὴν θεραπευτικὴν μέθοδον , ἄρξασθαι μὲν αὐτὸν ἀπὸ τῶν πρώτων ἐνδείξεων χρὴ , μεταβῆναι δὲ ἐντεῦθεν ἐπὶ τὰς ἐφεξῆς , εἶτ’ αὖθις ἐπὶ τὰς ἐκείνων ἐχομένας , καὶ τοῦτο ποιοῦντα μὴ παύσασθαι πρὶν ἐφικέσθαι τοῦ τέλους αὐτῶν . τέλος δ’ ἐστὶ τῆς νῦν ἡμῖν προκειμένης πραγματείας ἐξευρεῖν ἑκάστου τῶν νοσημάτων ἰάματα . τίς οὖν ﻿ ἀρχὴ τῆς ἐπὶ τοῦτο φερούσης ὁδοῦ ; τοῦ νοσήματος ἡ γνῶσις , ὁποῖόν τι τὴν φύσιν ἐστὶν , ὡς ἀπεδείχθη καὶ πρόσθεν . εἰ γὰρ δὴ τὸ θεραπευόμενον αὐτὸ τοῦτ’ ἔστιν , εὔλογον δήπου καὶ τῶν ἐνδείξεων ἐντεῦθεν ἄρξασθαι . τίς οὖν ἡ γενικὴ καὶ κοινὴ πάντων τῶν νοσημάτων ἔνδειξις εὑρεῖν χρὴ πρῶτον , εἶτα ἐντεῦθεν ἐπὶ τὰς κατ’ εἴδη προελθεῖν . ἀνάγκη γὰρ δὴ τὰς νόσους ἁπάσας ἑνὸς καὶ ταὐτοῦ μεθέξει νόσους ὀνομάζεσθαι , καθάπερ , οἶμαι , καὶ ἄνθρωπον καὶ βοῦν καὶ κύνα καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον . ἓν γὰρ καὶ ταὐτὸν ἐν ἅπασι τοῖς ἀνθρώποις ἐστί . διὸ καὶ τῆς αὐτῆς προσηγορίας ἅπαντες ἐτύχομεν ἄνθρωποι καλεῖσθαι . παραπλησίως δὲ κᾀν τοῖς κυσὶν ἅπασιν ἕν τι καὶ ταὐτόν ἐστιν , ἐφ’ ὃ δὴ καὶ τὴν διάνοιαν ἐπερειδόμεθα νοῆσαι βουληθέντες τὸν κύνα . καὶ μὲν δὴ καὶ τοῖς ἵπποις ὁμοίως ἕν τι καὶ ταὐτὸν ἅπασιν ἐστὶν ᾗ πάντες ἵπποι καλοῦνται . μάθοις δ’ ἂν ἐναργέστερον ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων αὐτό . τοῖς μὲν γὰρ τετράποσι ζώοις ἅπασι τοῖς ὑλακτικοῖς ἓν καὶ ταὐτὸν ὑπάρχει , τὸ τετράποσί τ’ εἶναι σύμπασι καὶ ὑλακτικοῖς . τοῖς δ’ ἐναλίοις θηρίοις τοῖς ἁρπακτικοῖς , ἃ δὴ καὶ αὐτὰ κύνας ὀνομάζομεν , ἓν αὖ κᾀκείνοις ὑπάρχει ταὐτὸν , οὐχ ὑπάρχον τοῖς ἐπιγείοις . ὥστε μηδενὸς ἐκεῖνα τούτοις κοινωνεῖν ἄλλου κατὰ τὴν τῶν κυνῶν φύσιν πλὴν ὀνόματος . ἀνθρώπῳ μέντοι πρὸς ἄνθρωπον , οἷον Σωκράτει πρὸς Ἀλκιβιάδην , οὐκ ὀνόματος μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν ὑπαρχόντων ἐστὶν ἡ κοινωνία · καὶ γὰρ καὶ ζῶα καὶ δίποδα καὶ πεζὰ καὶ λογικὰ καὶ θνητὰ καὶ ὅλως οὐδὲν ἂν εὕροις ὑπάρχον οὐδενὶ τῶν κατὰ μέρος ἀνθρώπων ᾗ ἄνθρωπος , ὃ μὴ καὶ τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις ὑπάρχει . τοῖς μέντοι χερσαίοις κυσὶ πρὸς τοὺς ἄλλους θαλαττίους ὑπάρχει πολλὰ διαφέροντα καὶ κατὰ τὴν τοῦ σώματος ἰδέαν καὶ κατὰ τὸ τῆς ψυχῆς ἦθος . ἥμερον γὰρ τοῦτο καὶ φιλάνθρωπον , ἐπίβουλον δ’ ἐκεῖνο καὶ ἄγριον , καὶ χερσαῖον μὲν τοῦτο , θαλάττιον δ’ ἐκεῖνο , καὶ τὸ μὲν τετράπουν , τὸ δὲ οὒ , καὶ τὸ μὲν ὑλακτικὸν , τὸ δὲ οὐχ ὑλακτικόν . οὐ μὴν τῶν ἐπιγείων κυνῶν ὁ μὲν ὑλακτικός ἐστιν , ὁ δὲ οὐχ ὑλακτικὸς , καὶ τετράπους μὲν ὅδε τις , ἕτερος δὲ μὴ τοιοῦτος , ἀλλὰ πᾶσι μὲν αὐτοῖς ἓν εἶδός ἐστιν ᾗ κύνες ὀνομάζονται καὶ οὐ μόνον ταῖς οὐσίαις ἔοικεν ὑπάρχειν τὸ τοιοῦτον , ἀλλὰ καὶ τοῖς συμβεβηκόσιν αὐτοῖς ἢ ὡς διαθέσεσιν , ἢ ὡς ἐνεργήμασιν , ἢ ὡς παθήμασιν . οἷον ἄνθρωπος περιπατῶν ἀνθρώπου περιπατοῦντος οὐδὲν διαφέρει κατ’ αὐτὸ τὸ περιπατεῖν , καὶ καιόμενος δὴ καιομένου καὶ τεμνόμενος τεμνομένου καὶ λευκὸς λευκοῦ καὶ μέλας μέλανος · ἐν μέντοι τῷ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον ἕκαστον τούτων οὐ σμικρὰν ἔχει διαφοράν · οἷον λευκὸς μᾶλλον ἢ ἧττον · ἀλλ’ ᾗ λευκὸς , ἕν τι καὶ ταὐτὸν ἑτέρῳ λευκῷ κέκτηται · καθάπερ καὶ ᾗ ἄνθρωπος , ἕν τι ταὐτὸν ἀνθρώπῳ τῷ τυχόντι . καὶ καθ’ ἕκαστον δὴ τῶν σημαινομένων ἓν ἅπασιν ὑπάρχει ταὐτόν · οὕτω δὴ καὶ τὸ νοσεῖν καὶ τὸ ὑγιαίνειν · τὸ μὲν τοῖς νοσοῦσιν ἅπασιν ὑπάρχει , τὸ δὲ τοῖς ὑγιαίνουσιν , ἓν καὶ ταὐτὸν ἑκάτερον · καὶ ὥσπερ ἐκ τῆς ἄνθρωπος φωνῆς ἓν , οὕτω κᾀκ τῆς ὑγείας ἓν σημαίνεται . δηλοῖ δὲ καὶ ἡ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἡμῖν γιγνομένη πρὸς ἀλλήλους διάλεκτος , ὡς ἐν οἷς οὐκ ἔστιν ὁμωνυμία , τὸ σημαινόμενον ἓν ὑπάρχει . λέγοντος γάρ τινος ὑπὸ ἀνθρώπου πληγῆναι λίθῳ τὴν κεφαλὴν , οὐδενὶ τῶν ἀκουόντων ἀσαφὴς ὁ λόγος , οὐδ’ ἀμφίβολος , ὥσπερ εἰ καταβρωθῆναί τις , εἰ οὕτως ἔτυχε , Κορίσκον ὑπὸ κυνός διηγεῖτο · τίνος γὰρ κυνός ; ὁ ἀκούσας ἐρήσεται , διότι , οἶμαι , δύο ἐστὶν εἴδη κυνῶν , τὸ μὲν ἐπίγειον , τὸ δὲ ἐνάλιον . οὐ μὴν ὑπὸ τίνος γε λίθου καὶ τίνα τὴν κεφαλὴν ἐρωτήσει · καὶ γὰρ λίθου παντὸς ἓν εἶδος ᾗ λίθος ἐστὶ καὶ κεφαλῆς ἁπάσης ᾗ κεφαλὴ , κυνὸς δ’ οὐχ ἓν ᾗ κύων , ὥσπερ οὐδὲ γλώττης ᾗ γλῶττα . καὶ γὰρ καὶ αὐλοῦ καὶ ὑποδήματος καὶ ζώου μόριον ἡ γλῶττα . καὶ εἴ τινος ἀκούσαις οἰκέτῃ προστάσσοντος ὠνήσασθαι γλῶτταν , ἄδηλόν ἐστιν ἥντινα λέγει γλῶτταν · οὐ μὴν εἰ γαστέρα τις , ἢ κύστιν ἢ ἧπαρ ὠνήσασθαι κελεύοι . καθ’ ἕκαστον οὖν τῶν σημαινομένων ἕν τι πρᾶγμά ἐστιν ὑποκείμενον , οὐ μὴν καθ’ ἑκάστην γε τῶν φωνῶν ἕν · ἐνίοτε μέντοι σημαίνεται μόνον πρὸς τῆς φωνῆς , ὑπόκειται δὲ οὐδέν . ἀλλὰ περὶ μὲν τῶν οὕτω λεγομένων οὐ πρόκειται νῦν διελθεῖν . ἐν οἷς δὲ οὐ σημαίνεταί τι μόνον ἐκ τῆς φωνῆς , ἀλλὰ καὶ πρᾶγμά τί ἐστιν ὑποκείμενον , ὅσαπερ ἂν ᾖ τὰ σημαινόμενα , τοσαῦται καὶ αἱ τῶν πραγμάτων ὑπάρχουσιν ἰδέαι · τῆς μὲν φωνῆς ἓν σημαινούσης ἓν ἐξ ἀνάγκης ἐστὶ καὶ τὸ τοῦ πράγματος εἶδος . ἀριθμῷ μέντοι πολλὰ ταῦτα ἐγχωρεῖ γενέσθαι , καθάπερ τὸ α . καὶ διὰ τοῦτο ἑπτὰ μὲν τὰ φωνήεντά φαμεν ὑπάρχειν , στοιχεῖα δὲ τέτταρα καὶ εἴκοσι τὰ σύμπαντα , κατὰ τὴν ἡμετέραν δηλονότι διάλεκτον , ἐπὶ τὸ κοινὸν ἁπάντων εἶδος ἀποβλέποντες ἓν ὑπάρχον , οὐκ ἐπὶ τὰ κατὰ μέρος , ἐπὶ τὰ ἐν χάρταις καὶ ξύλοις καὶ διφθέραις καὶ λίθοις γεγραμμένα , πάμπολύ τι πλῆθος ὄντα καὶ μηδ’ ἀριθμηθῆναι δυνάμενα καὶ σχεδὸν εἰς ἄπειρον ἐκτεινόμενα · δύναται γοῦν ἄχρι τοῦ παντὸς αἰῶνος α καὶ β καὶ γ γράφεσθαι μυρία , κατὰ ταὐτὰ δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον γραμμάτων . ἀλλὰ τά γε σύμπαντα τέτταρα καὶ εἴκοσι τὸν ἀριθμὸν εἶναί φαμεν , οὐ τὰ κατὰ μέρος προχειριζόμενοι , τὰ δ’ εἴδη μόνον , καθ’ ὧνπερ , οἶμαι , καὶ τὰ ὀνόματα φέρομεν . ἄλφα γὰρ οὐ τουτὶ μέν τι λέγεται τὸ γεγραμμένον ἐν χάρτῃ , τουτὶ δ’ οὐ λέγεται τὸ γεγραμμένον ἐν ξύλῳ , ἀλλὰ καὶ τοῦτο κᾀκεῖνο , κᾂν εἰ κατὰ τῆς γῆς γράψαις , κᾂν εἰ κατὰ λίθου , κᾂν εἰ καταξύσαις , κᾂν εἰ διὰ χρωμάτων . καὶ οὐδὲ πολλὰ τοὺς παῖδάς τις διδάσκει α καὶ β καὶ γ καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον , ἀλλ’ ἓν μὲν ἕκαστον , ὁμοῦ δὲ σύμπαντα τέσσαρα καὶ εἴκοσιν . οὕτως δὲ κᾂν ἵππον ἕνα ﻿ δείξεις , ἢ κάμηλον παιδὶ , θεασάμενος αὖθις ἕτερον ἵππον , ἢ κάμηλον ἑτέραν , οὐκ ἐρωτᾷ τί ποτ’ ἐστὶ τὸ ζῶον , ἀλλὰ τὸ μὲν ἵππον ὀνομάζει , τὸ δὲ κάμηλον . καὶ ταὐτόν γε εἶναι ἐκεῖνό φησι τοῦτο τὸ πρόσθεν ὁραθὲν τῷ νῦν ὁρωμένῳ . καίτοι τὸ μὲν , εἰ οὕτως ἔτυχεν , ἀπέθανεν , ἕτερον δ’ ἐστὶ τὸ νῦν ὁρώμενον . οἶνον δὴ λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι τὸν αὐτὸν χθὲς καὶ τήμερον πεπωκέναι , τῷ εἴδει δηλονότι τὸν αὐτόν · ἐνίοτε δέ φασι τρεῖς οἴνους πεπωκέναι τήμερον , ἢ νὴ Δία ἕνα , πανταχοῦ πρὸς τὸ εἶδος ἀποβλέποντες , ἐπικεῖσθαί τε μίαν , εἰ τύχοι , σφραγῖδα πεντεκαίδεκα θύραις , ἐν ἅπασι τούτοις ἐπὶ τὸ εἶδος ἀναφέροντες τὸν λόγον . οὕτω δὲ ἐναργές ἐστι καὶ φύσει πᾶσιν ὑπάρχει καὶ ἀνθρώποις καὶ βοσκήμασιν ἕτερον μέν τι ὡς ὑποκείμενον κατ’ οὐσίαν , ἕτερον δὲ ὡς εἶδος ἓν ἐπινοεῖν , ὥστε καὶ τοῖς ὄνοις , οἵπερ ἁπάντων τῶν θρεμμάτων ἀνοητότατοί γε δοκοῦσιν ὑπάρχειν , ἄλλο μὲν τὸ κατ’ εἶδος ἓν , ἄλλο δὲ τὸ κατ’ ἀριθμὸν , εἰς διαγνῶσιν ἥκει . θεασάμενος γοῦν κάμηλον ὁ ὄνος ἐξίσταταί τε καὶ φεύγει καὶ δέδιεν , εἰ μηδέποτε τύχοι θεασάμενος · εἰ μέν τοι συνεθισθείη τῷ θεάματι , κᾂν ἄλλην αὐτῷ καὶ ἄλλην ἐπιδείξῃς κάμηλον , οὐκέτι δέδιεν ὑπὸ συνηθείας , ἀλλ’ ὡς ἓν εἶδος ὁρᾷ κᾀκείνην ᾗ συνειθίσθη καὶ ταύτην ᾗ πρώτως ἐντυγχάνει . οὕτω δὲ καὶ τοὺς ἀνθρώπους οὐ δέδιεν ὑπὸ συνηθείας , ἀλλ’ ὡς ἓν εἶδος ὁρᾷ καὶ τούτους · εἰ μέντοι θεάσαιτο τὸν ὀνηλάτην , οὐχ ὡς ἄνθρωπον μόνον , ἀλλὰ καὶ ὡς τόνδε τινα γνωρίζει καὶ σείει γε τὰ ὦτα πολλάκις καὶ τὴν κέρκον κινεῖ καὶ ὀγκᾶται καὶ σκιρτᾷ θεασάμενος , ἐμφαίνων ὅτι γνωρίζει τὸν οἰκεῖον . τοῦτον μὲν δὴ καὶ ὡς ἄνθρωπον καὶ ὡς συνήθη γνωρίζει · τὸν δὲ νῦν αὐτῷ πρῶτον ὀφθέντα , καθ’ ὅσον μὲν ἄνθρωπον ὡσαύτως , ὡς συνήθη δ’ οὐχ ὡσαύτως . ὥστ’ οὐ μόνον ἡμεῖς , ἀλλ’ ἤδη καὶ οἱ ὄνοι τὸ μὲν ὡς ἀριθμῷ ταὐτὸν ὁρῶσί τε καὶ διαγινώσκουσι καὶ μέμνηνται , τὸ δὲ ὡς εἴδει . καὶ τὸν Δίωνα τὸν ὀνηλάτην , ἔστω γὰρ , εἰ τύχοι οὕτως λεγόμενος , ἄλλως μὲν ὡς ἄνθρωπον , ἄλλως δὲ ὡς Δίωνα γνωρίζουσιν οἱ συνήθεις ὄνοι , τὸ μέντοι κοινὸν εἶδος αὐτοῦ καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους ὡς ἀνθρώπου λαμβάνοντες , τὸ δὲ ἴδιον ἐξαίρετον ὡς Δίωνος μόνου . καὶ τοσοῦτον τοίνυν δέον τοὺς παλαιοὺς φιλοσόφους ἐπαινεῖν , ὡς μέγα τι καὶ σοφὸν ἐξευρόντας , ὅτι τὸ ταὐτὸν καὶ τὸ ἕτερον καὶ τὸ ἓν καὶ τὸ οὐχ ἓν οὐ μόνον κατ’ ἀριθμὸν , ἀλλὰ καὶ κατ’ εἶδος χρὴ νοεῖν , ὥστε καὶ τοῖς ὄνοις φημὶ τοῦτο ὑπάρχειν φύσει . πρόσκειται μὲν οὖν ὑπὸ τῶν παλαιῶν φιλοσόφων , ὡς οὐ μόνον ἀριθμῷ καὶ εἴδει λέγεταί τι ταὐτὸν , ἀλλὰ καὶ τῷ γένει . οὐ μὴν ἤδη γέ πω τοῦδε χρῄζω πρὸς τὰ παρόντα · μόνον γὰρ ἀρκεῖ μοι τὸ δεῖξαι τῶν ὄνων ὑπάρχοντας ἀναισθητοτέρους ὅσοι μὴ συγχωροῦσιν ἕτερον μέν τι τῷ εἴδει τὸ ἓν , ἕτερον δ’ ἀριθμῷ λέγεσθαι , καὶ μᾶλλον ἔτι τοὺς ἕνα μὲν τὸν φρενιτικὸν εἶναι λέγοντας καὶ ἕνα τὸν ἐμπειρικὸν , ἕνα δὲ τὸν ἄνθρωπον εἶναι μὴ συγχωροῦντας , ἢ μὴ γινώσκοντας ὡς εἴδει μὲν ἓν ὁ ἄνθρωπος , ἀριθμῷ δ’ οὐχ ἕν . οὐδ’ ὁ Σωκράτης μὲν ἓν καὶ τὸ εἶδος καὶ τὸν ἀριθμὸν , ὁ φρενιτικὸς δὲ τὸ μὲν εἶδος εἶς , οὐχ εἷς δέ ἐστι τὸ πλῆθος . οὐ γὰρ ἐνδέχεται Δίωνα καὶ Σωκράτην καὶ Θέωνα καὶ Κορίσκον ἅμα πάντας , εἰ τύχοι , φρενιτίζοντας ἕνα τῷ πλήθει τοὺς τέσσαρας ὑπάρχειν , ἀλλὰ τὸ μὲν εἶδος ἕνα , τὸ πλῆθος δ’ οὐχ ἕνα . παραλογώτερον δέ τι τῶν ἐμπειρικῶν ἰατρῶν ἐστιν , ὅτι καὶ τὸν ἐμπειρικὸν ἕνα λέγουσιν , εἶτ’ ἐρωτηθέντες πῶς ἕνα φασὶ τὸν ζῶντα τῷ τεθνεῶτι , καὶ τὸν ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος τῷ κατ’ Αἴγυπτον , ἀποκρίνονται πρὸς τοῦτο θαυμαστὴν ἀπόκρισιν . ᾗ γάρ φασιν ἐμπειρικός ἐστι , ταύτῃ καὶ εἷς . τοῦτο γὰρ δὴ τῆς ἐσχάτης ἀναισθησίας ἐστὶν , εἰ προστιθέντες τὸ ᾗ καὶ τὸ ταύτῃ , μηδ’ ὧν αὐτοὶ φθέγγονται συνίασιν . εἰ γὰρ δὴ ταύτῃ γε Σεραπίων καὶ Μηνόδοτος εἷς ἐστὸν ᾗ ἐμπειρικοὶ , κατ’ ἄλλα δήπουθεν οὐχ εἷς ἔσονται . ὥστ’ εἴ γε παντοίως εἷς ἦν , ἐκ περιττοῦ καὶ μάτην ἂν , οἶμαι , προσέκειτο τὸ ᾗ καὶ τὸ ταύτῃ , παρὸν ἁπλῶς εἰπεῖν ὡς εἷς ἐστι Σεραπίων καὶ Μηνόδοτος . οὕτως οὖν ὡς ὑπὲρ αὐτοῦ μόνου Μηνοδότου τὸν λόγον ποιούμενος , οὐκ ἂν προσθήκης δεηθείης , ἀλλ’ ἁπλῶς ἂν εἴποις , εἷς ἐστι Μηνόδοτος . εἰ τοίνυν Μηνόδοτος μὲν εἷς ἁπλῶς , Μηνόδοτος δὲ καὶ Σεραπίων οὐχ ἁπλῶς εἷς , ἀλλ’ ᾗ ἐμπειρικοὶ , πάντως δήπουθεν αὐτοῖς ἐστιν ἕτερ’ ἄττα καθ’ ἃ δύο εἰσὶ καὶ οὐχ εἷς ἀμφότεροι , καὶ γίνεται τοῦτο ἐκεῖνο τὸ πρὸς τῶν παλαιῶν φιλοσόφων εἰρημένον , ἕτερον μὲν ἀριθμῷ καὶ ταὐτὸν καὶ ἓν , ἕτερον δὲ τῷ εἴδει , καὶ μηδὲν εἶναι θαυμαστὸν , εἰ Μηνόδοτος Σεραπίωνι κατά τι μὲν ὁ αὐτός ἐστι καὶ εἷς , κατά τι δὲ οὐχ ὁ αὐτὸς οὐδ’ εἷς . ᾗ μὲν γὰρ ἐμπειρικὸς ὁ αὐτὸς , ᾗ δ’ ὁ μὲν σιμὸς , ὁ δὲ γρυπὸς , ἢ μέλας , ἢ λευκὸς , ἢ μέγας , ἢ μικρὸς , οὐχ ὁ αὐτός . ἆρ’ οὖν οὕτως ἐστὶν ἑκάτερος αὐτῶν ἄνθρωπος , ὡσεὶ ἢ γρυπὸς ἢ σιμὸς , ἢ οὕτως ὡς ἐμπειρικός ; ἢ κᾂν παῖς τοῦτό γε νοήσειεν , ὡς ᾗ μὲν ἄνθρωπος εἷς ἐστιν , ᾗ δ’ ὁ μὲν σιμὸς , ὁ δὲ γρυπὸς , οὐχ εἷς . ἆρ’ οὖν οὐκ ἐσχάτης ἀναισθησίας , ἢ φιλονεικίας , ἢ οὐκ οἶδ’ ὅ τί ποτε καὶ προσειπεῖν ἄξιον , ἕνα μὲν ὁμολογεῖν εἶναι τὸν φρενιτικὸν ᾗ φρενιτικὸς , ὡσαύτως δὲ καὶ τὸν ληθαργικόν τε καὶ πλευριτικὸν , οὐδένα δὲ τὸν ἄνθρωπον ᾗ ἄνθρωπος · καὶ τὸν μὲν ἐμπειρικὸν ἕνα λέγειν ᾗ ἐμπειρικὸς , οὐχ ἕνα δὲ τὸν ἵππον ᾗ ἵππος , ἐνὸν ἀκοῦσαι λέγοντος Ἀριστοτέλους τε καὶ Θεοφράστου δύνασθαί τι τῷ μὲν εἴδει ταὐτὸν ὑπάρχειν ἕτερον ἑτέρῳ , τῷ δ’ ἀριθμῷ μὴ ταὐτὸν , ἔτι δὲ τούτων ἔμπροσθεν αὐτοῦ τοῦ κᾀκείνοις ὑφηγησαμένου τὴν τοιαύτην ﻿ διαστολὴν τῶν σημαινομένων ἐπακοῦσαι λέγοντος , ὡς οὐδὲν θαυμαστόν ἐστιν ἓν εἶναι τὰ πολλὰ καὶ τὰ πολλὰ ἕν . οὕτω γὰρ σαφῶς ἅπαντα τοῦτον τὸν λόγον ὁ Πλάτων διῆλθεν ἐν ἀρχῇ τοῦ Φιλήβου , ὥστ’ ἐγὼ μὲν καὶ τοῖς ἀναισθήτοις αὐτὸν εἶναι νομίζω σαφῆ . γνωρίζουσι γοῦν οἱ ὄνοι καὶ ἄνθρωπον καὶ κάμηλον καὶ βοῦν , καὶ τόνδε τινα τὸν ἄνθρωπον καὶ τήνδε τινα τὴν κάμηλον , καὶ τόνδε τινα τὸν βοῦν . οὕτω δὲ καὶ ὁδὸν οὐ μόνον ἁπλῶς ὡς ὁδὸν , ἀλλὰ καὶ ὡς τήνδε τινα γνωρίζουσιν . ἐπιστῆσον γοῦν ὄνον ἐπ’ ἀρχὴν ὁδοῦ μὴ γνωρίμου καὶ θέασαι πῶς αὐτὴν βαδίζει τε καὶ διέρχεται πᾶσαν , οὐκ ἐκτρεπόμενος ἑκατέρωσε , πλὴν εἰ μὴ τύχοι που σχιζομένη , δῆλον ποιῶν ὡς αὐτὸ τὸ εἶδος ὅ τί ποτ’ ἐστὶν ὁδοῦ μέμνηται καὶ γιγνώσκει σαφῶς . βαδίζει γοῦν τὴν τετριμμένην · καθ’ ὅσον δὲ ἀγνοεῖ σφάλλεται · οὐ γὰρ δὴ τήν γε ἄτομον καὶ μίαν τῷ ἀριθμῷ μεμνημένος ἀπ’ ἐκείνης ἣν οὐκ οἶδε βαδίζειν δύναται . δῆλον δ’ ὅτι τὴν ὁδὸν ταύτην , ἣν νῦν βαδίζει πρῶτον , ᾗ μὲν ὁδὸς ὡς εἴδει γινώσκων βαδίζει , καθ’ ὅσον δὲ ἀριθμῷ μία , κατὰ τοσοῦτον ἀγνοεῖ τῷ τε μηδαμῶς πρὸς τὰς ἀτρίπτους ἐκτρέπεσθαι καὶ τῷ καθ’ ὃ σχίζεται μὴ γινώσκειν ὁποίαν ἰτέον · ὅπερ ἠπίστατο ἂν ἀκριβῶς , εἰ δεύτερον αὐτὴν ἢ τρίτον ἔτυχε νῦν βαδίζων . ἐπειδὴ γὰρ ἕτερον μὲν οἶδεν , ἕτερον δ’ ἀγνοεῖ , καθ’ ὅσον τὸ μὲν κοινὸν εἶδος ὁδοῦ γινώσκει , τὸ δ’ ἴδιον ταύτης ἤ τινος ἀγνοεῖ , καθ’ ὅσον μὲν οἶδεν οὐ σφάλλεται , βαδίζει γοῦν τὴν τετριμμένην , καθ’ ὅσον δ’ ἀγνοεῖ σφάλλεται πολλάκις ἐν ταῖς τριόδοις , οὐκ εἰδὼς ὁποίαν ἕληται . διττὰς οὖν ἔχουσι γνώσεις καὶ οἱ ὄνοι · τῶν μὲν κοινῶν εἰδῶν ἑτέρας , τῶν δ’ ἰδίων ἄλλας . λοιπὸν εἴτε ἓν εἶδος ἐκεῖνο ἐθέλοις καλέσαι τὸ κοινὸν , εἴτε γένος , εἴτε κοινότητα , φυλάττων αὐτοῦ τὴν ἔννοιαν , ἣν ἐγὼ νῦν ἐξηγοῦμαι , περὶ μὲν ὀνομάτων ἀμφισβητήσεις , οὐ μὴν μεταθεῖναί γε δυνήσῃ τὸ πρᾶγμα . καίτοι πρὸς μὲν τὴν τῶν ὀνομάτων θέσιν ἴσως ἕτερος ἀμφισβητήσει παραπλησίως σοι , τῆς περὶ τὰ πράγματα θεωρίας ἀγύμναστος . οὐ μὴν ἡμεῖς γε ἀμφισβητήσομεν , ἀλλ’ ἐκείνου μόνον ἀξιώσομέν σε μεμνῆσθαι τοῦ παρὰ Πλάτωνος λεγομένου · ἓν γὰρ δὴ τὰ πολλὰ εἶναι καὶ τὸ ἓν πολλὰ , θαυμαστῶς λεχθὲν , καὶ οὐ ῥᾴδιον ἀμφισβητῆσαι τῷ τούτων ὁποτερονοῦν τιθεμένῳ · εἰ γὰρ δὴ τοῦτο διασώζοις , οὐκέθ’ ἕξεις ἐρίζειν , ὥσπερ νῦν ἐρίζεις τὰ μὲν ὑπὸ τῆς ἀμαθίας , τὰ δ’ ὑπὸ τῆς φιλονεικίας ἀγόμενος . ἀλλ’ εἴτε τις ἕνα λέγοι τὸν φρενιτικὸν , ἕνα συγχωρήσεις ὑπάρχειν · εἴτε πολλοὺς , καὶ οὕτω συγχωρήσεις · ὡσαύτως δὲ καὶ τὸν ἐμπειρικόν τε καὶ δογματικὸν καὶ τὸν μεθοδικόν · οὕτω δὲ τὸν ἰατρὸν ἕνα τε καὶ πολλοὺς φήσεις · ἕνα μὲν ᾗ ἰατρὸν , οὐχ ἕνα δὲ τῷ κατὰ μέρος πλήθει . οὐ γὰρ δὴ ἐπὶ μὲν τοῦ ἐμπειρικοῦ τὸ ᾗ προσθήσεις , ἀφαιρήσεις δὲ ἐπὶ τοῦ ἰατροῦ , οὐδὲ ἐπὶ μὲν τοῦ ἰατροῦ προσθήσεις , ἀφαιρήσεις δὲ ἐπ’ ἀνθρώπου , οὐδὲ τὸν φρενιτικὸν μὲν ἕνα φήσεις ᾗ φρενιτικὸς , τὸν νοσοῦντα δ’ οὐχ ἕνα . καὶ γὰρ καὶ οὗτος ᾗ νοσῶν εἷς ἐστιν . ἐπιλαθοῦ τοίνυν ἤδη ποτὲ τῶν λήρων ἐκείνων , οὓς ἐν ἄλλοις βιβλίοις ἐρίζων λέγεις , ἀξιῶν δειχθῆναί σοι τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν καθ’ ἑαυτὸν μόνον ἄνευ τῶν κατὰ μέρος , ὥσπερ αὐτὸς δεῖξαι δυνάμενος τὸν ἐμπειρικὸν ἄνευ Μηνοδότου καὶ Σεραπίωνος καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ μέρος , ἢ νὴ Δία τὸν φρενιτικὸν ἄνευ τῶν κατὰ μέρος φρενιτικῶν . ἐν τίνι τοίνυν τὸ σφάλμα καὶ πόθεν ἡ ἐκτροπὴ τοῦ καὶ τῶν ὄνων αὐτοὺς γίγνεσθαι μωροτέρους ; ἐξ ὧνπερ καὶ ἄλλα μυρία σφάλλονται . μεταβῆναι γὰρ ἐπὶ τὰς οὐσίας τῶν πραγμάτων ἀπὸ τῶν ἐννοιῶν ἐπιχειροῦντες , εἶθ’ ὡς ἀγύμναστοι τῆς λογικῆς θεωρίας σφάλλονται , συνανατρέποντες τῇ περὶ τούτων ἀπορίᾳ καὶ τὰς ἐννοίας . ἐκδέχεται γὰρ αὐτοὺς ἐνταῦθα τὸ περὶ γενῶν καὶ εἰδῶν ζήτημα σφῆλαι δυνάμενον , οὐ μόνον ἀγυμνάστους ἀνθρώπους ἐν ταῖς λογικαῖς μεθόδοις , ἀλλὰ καὶ τῶν γεγυμνασμένων τινὰς , ἐὰν μὴ προσέχωσιν ἀκριβῶς τὸν νοῦν . ἀλλ’ οὐ χρὴ διότι περὶ τῆς οὐσίας ἀποροῦσι τῶν πραγμάτων , ἀφίστασθαι τῶν ἐναργῶν ἐννοιῶν · οὐδ’ ἡγεῖσθαι σοφὸν ἐξευρηκέναι τι τοὺς μὲν ἐμπειρικοὺς , ἐὰν ἓν εἴπωσιν , ἄνευ τοῦ προσθεῖναι κατὰ ποῖον σημαινόμενον ἕν ἐστι , τοὺς δὲ μεθοδικοὺς , ἐὰν ἀντὶ γένους , ἢ εἴδους , ἢ κοινοῦ κοινότητα λέγωσιν . ἐμοὶ μὲν γὰρ ἄμεινον ἐδόκει σαφῶς τῆς ἐννοίας ἤδη διωρισμένης , ὡς ᾗ μὲν φρενιτικοὶ , ταύτῃ πάντες εἷς · ᾗ δ’ ὁ μὲν νέος , ὁ δὲ γέρων , ἢ ἰσχνὸς , ἢ παχὺς , ἢ ἀνὴρ , ἢ γυνὴ , ταύτῃ πολλοὶ , χρήσασθαι λοιπὸν ἑρμηνείᾳ παλαιᾷ καὶ συγκινδυνεῦσαι κατὰ τὴν λέξιν Ἀριστοτέλει καὶ Θεοφράστῳ καὶ Πλάτωνι . πάντα τὰ τοιαῦτα τῷ μὲν εἴδει λέγουσιν ἓν ὑπάρχειν , τῶ πλήθει δ’ οὐχ ἕν · οὐ φρενιτικὸν μόνον , ἢ ληθαργικὸν , ἢ ἐμπειρικὸν , ἀλλὰ καὶ δογματικὸν καὶ μεθοδικὸν καὶ ἄνθρωπον καὶ ἵππον καὶ ἄνδρα καὶ γυναῖκα καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον . εἰ δ’ ἐπὶ τὰ κατὰ μέρος ἔλθοις , οἷον τήνδε τὴν γυναῖκα τὴν δειχθῆναι δυναμένην , ταύτην οὐκ ἐγχωρεῖ τῷ μὲν εἴδει λέγειν ἓν , τῷ πλήθει δὲ πολλὰ , κατ’ ἄμφω γὰρ ἕν ἐστιν ἡ δειχθῆναι δυναμένη γυνὴ , καὶ τῷ εἴδει καὶ τῷ πλήθει , ὅπερ δὴ καὶ τῷ ἀριθμῷ καλοῦμεν . οἱ δέ γε οὐχ οὕτως ποιοῦσιν , ἀλλ’ οἱ μὲν κοινότητας ὀνομάζουσιν , ὥσπερ οὐ μᾶλλον ἀπορηθῆναι δυναμένας εἰδῶν καὶ γενῶν , οἱ δ’ ᾗ μὲν τόδε τι λέγουσιν , ὑπάρχειν ἕν · ᾗ δ’ οὐχ ἓν , οὐκέτι λέγουσιν ἓν ὑπάρχειν . ἐχρῆν γὰρ δήπου καὶ τούτους ὥσπερ δή ποτε ὅ τε Μηνόδοτος καὶ Σεραπίων καὶ Θεοδᾶς καὶ Γλαυκίας , Ἀπολλώνιός τε καὶ Καλλικλῆς καὶ Διόδωρος καὶ Ἡρακλείδης ﻿ καὶ Λύκος , εἷς ἅπαντες ὑπάρχουσιν ᾗ ἐμπειρικοὶ , οὕτω πάλιν ᾗ οὐχ εἷς ἅπαντες , ἀλλὰ πάμπολλοί τινές εἰσιν , ἐξηγήσασθαι · ἐν αὐτῷ γὰρ τῷ ταῦτ’ ἐξηγεῖσθαι πάντως ἄν που κατενόησαν ὡς ἓν καὶ πολλὰ καὶ ταὐτὸν εἶναί τε λέγεσθαι δυνατόν ἐστι . Μηνόδοτος οὖν καὶ Σεραπίων ᾗ μὲν ἐμπειρικοὶ εἷς , καὶ νὴ Δία γε ᾗ ἰατροὶ καὶ ᾗ ἄνθρωποι . τί δὲ ᾗ ζῶα , καλὸν ἐρέσθαι τοὺς ἐμπειρικοὺς , ἆρά γε κατὰ ταῦτα Μηνόδοτος καὶ Σεραπίων εἷς ἐστι ; εἰ μὲν γὰρ μὴ φαῖεν , οὐδ’ ἡμεῖς συγχωρήσομεν ᾗ ἐμπειρικοὶ , ταύτῃ γίγνεσθαι τοὺς δύο ἀνθρώπους ἕνα . συγχωρούντων δὲ καὶ ταύτῃ τοὺς δύο γίνεσθαι ἕνα , καθ’ ὅσον ἄμφω ζῶα , εὐθὺς μὲν ὑπομνήσομεν , ὡς ὀρθῶς ἄρα πρὸς τῶν παλαιῶν φιλοσόφων ἐλέγετο τὸ μὲν ἀριθμῷ , τὸ δὲ εἴδει , τὸ δὲ γένει ταὐτόν τε καὶ ἓν ὑπάρχειν . ἑξῆς δὲ πάλιν ἐρησόμεθα , φρενιτικὸς Μηνόδοτος , φρενιτικὸς Σεραπίων , πότερον ὁ αὐτός ἐστιν ἢ ἕτερος ; ἀποκρινομένων δὲ ταύτῃ φρενιτικὸν εἶναι καὶ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ἀμφοτέρους ᾗ φρενιτικοὶ , πάλιν ἐρησόμεθα , τί δὲ καθὸ νοσοῦντες οὐ καὶ ταύτῃ εἷς ἄμφω ἐστόν ; εἰ μὲν οὖν μὴ φαῖεν , οὐδ’ ἡμεῖς συγχωρήσομεν ᾗ φρενιτικοί . συγχωρησάντων δὲ ἐρησόμεθα τί δηλονότι πρᾶγμα μίαν ἰδέαν ἔχον , ἐφ’ οὗ τοῦτο τὸ ὄνομα φέρουσιν ἅπαντες ἄνθρωποι , νόσον . οὐ γὰρ δὴ φρενῖτις μέν τι γενήσεται πρᾶγμα μίαν ἰδέαν ἔχον καὶ ταύτῃ ποιοῦν ἅπαντας ἕνα τοὺς δεξαμένους αὐτὸ , νόσος δ’ οὐχ ὡσαύτως ἕνα ποιήσει πάντας οἷς ἂν ἐγγένηται . ἀλλ’ οὐκ ἔστι φησὶν , οὐδὲν οὕτως ἀφωρισμένον εἶδος ἢ νοσήματος ὡς ἀνθρώπου καὶ φρενίτιδος . τί φῂς ὦ οὗτος ; ἆρά γε οὐδὲν αἱ φωναὶ δοκοῦσί σοι σημαίνειν , ἥ τε ζῶον καὶ ἡ νόσος , ἀλλ’ ὁμοίως ἐκφωνεῖσθαι τῷ βλίτυρι καὶ σκινδαψός ; ἢ σημαίνουσι μὲν , οὐδὲν δ’ ὑπόκειται πρᾶγμα ταῖς φωναῖς , ὡς ἐν τῷ Σκύλλα καὶ Κένταυρος , ἢ καὶ σημαίνουσι καὶ τὸ σημαινόμενον ἓν ὑπάρχει ; εἰ μὲν γὰρ οὐδέν ἐστι πρᾶγμα τὸ δηλούμενον ὑπὸ τῆς ζῶον ἢ τῆς νόσημα φωνῆς , οὐκ ὀρθῶς λέγεις τὸν ἄνθρωπον εἶναι ζῶον ἢ τὴν φρενῖτιν νόσον . εἰ δ’ ἔστι καὶ λέγεις ἀληθῶς , τουτὶ μὲν τὸ προσερχόμενον ζῶον εἶναι , ἢ τὴν φρενῖτιν νόσον , τοῦτον δ’ εἰ τύχοι τὸν κατακείμενον ἄνθρωπον νοσεῖν , ἔστι τι πάντως τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς , ἐφ’ οὗ φέρεις ἕκαστον τῶν ὀνομάτων . ἀλλ’ οὐ γεγύμνασαι νοεῖν αὐτὰ , καίτοι γε ἐκ τῶν πρώτων εἰσαγωγῶν ὄντα τῆς λογικῆς θεωρίας . τί οὖν τοῦτο πρὸς τὸ ἀληθές ; οὐ δήπου γὰρ ἐξ ὧν ἂν σὺ μὴ συνίεις , ἐκ τούτων χρὴ κρίνεσθαι τὴν ἀλήθειαν , ἀλλ’ ἐξ ὧν ἂν καὶ συνετός τις ὢν φύσει καὶ μαθὼν καὶ ἀσκήσας καὶ μὴ φιλονεικῶν καὶ τιμῶν τἀληθὲς , ὧν οὐδὲν ὑπάρχει σοι · καίτοι μὰ τοὺς θεοὺς οὐκ οἶδ’ εὕ τι προσδεῖταί τινος φύσει συνετοῦ τά γε τοιαῦτα . τίς γὰρ οὐκ οἶδεν ὡς οὐ ταὐτὸν σημαίνει Σωκράτης καὶ σιμὸς , ἀλλὰ τὸ μὲν Σωκράτης ὅλης τῆς ὑποκειμένης οὐσίας ἐστὶν ὄνομα , τῶν δ’ ἄλλων ὀνομάτων οὐδὲν κατὰ τῆς τοῦ σώματος οὐσίας ἁπάσης λέγεται ; οὔτε γὰρ ὁ σιμὸς οὔθ’ ὁ προγάστωρ οὔθ’ ὁ φαλακρὸς , ἀλλὰ τὸ μὲν τοῦ σχήματος τῆς ῥινός ἐστιν ὄνομα , τὸ δὲ τῆς ἐνδείας τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ τριχῶν , τὸ δὲ τοῦ μεγέθους τῆς γαστρός . καὶ ταῦτα μέν ἐστι τὰ κατὰ μόρια . λευκὸν δ’ εἰ φήσαιμεν ἢ μέλανα Σωκράτην , κατὰ πάντων , οἶμαι , τῶν μορίων τοῦ σώματος ἐπιφέρομεν τὰς προσηγορίας , οὐ μὴν τὴν οὐσίαν γε ἅπασαν , ἀλλ’ ἕν τι τῶν συμβεβηκότων αὐτῇ δηλοῦμεν , τὸ χρῶμα , καὶ μέντοι κᾂν εἰ παχὺν , ἢ λεπτὸν εἴποιμεν , ἢ σκληρὸν , ἢ μαλακὸν , ἢ δασὺν , ἢ ψιλὸν , ἤ τι τῶν ἄλλων ἕκαστον ἃ τῷ Σωκράτει συμβέβηκεν , οὐ κατὰ πάσης οὐδ’ οὕτω δηλονότι τῆς οὐσίας ἐπιφέρομεν τὴν προσηγορίαν , ἀλλ’ ἕν τι τῶν συμβεβηκότων αὐτῇ δηλοῦμεν . οὕτω δὲ καὶ τὸ καθῆσθαι καὶ τὸ περιπατεῖν καὶ τὸ κινεῖσθαι καὶ τὸ κοιμᾶσθαι καὶ τὸ ἐγρηγορέναι καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον τῶν τοιούτων ὀνομάτων οὐ κατ’ οὐδενὸς δήπου τῶν ὄντων ἐπιφέρομεν , ἀλλά τι τῶν ὑπαρχόντων Σωκράτει δηλοῦμεν · ἃ κατὰ τὸν ἔμπροσθεν λόγον ἢ ἐνεργείας ἐλέγομεν ὑπάρχειν , ἣ παθήματα τούτων , ἤ τινας διαθέσεις . ἄμεινον οὖν σε καὶ νῦν ἔτι τούτῳ τῷ τρόπῳ χρησάμενον γυμνάσασθαι , καθ’ ὅ τι κᾀν τοῖς ἔμπροσθεν ἐδείκνυμεν , οὐκ ἀπὸ τῶν ὀνομάτων , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν πραγμάτων ἀρξάμενον . ἄρξαι δ’ ἀπὸ σαυτοῦ πρῶτον καὶ σκέψαι , πότερον ἁπλοῦν τι πρᾶγμα ὑπάρχεις , ἢ σύνθετον , ἆρά γε ποὺς ὑπάρχεις ἢ ὀφθαλμὸς ἢ ῥὶς ἢ κεφαλή ; δῆλον γὰρ ὅτι τούτων οὐδὲν οὔτε χωρὶς τούτων , ἀλλὰ κᾀκ τούτων τε κᾀκ τῶν ἄλλων ἁπάντων μορίων , ἑκάστου τὴν οἰκείαν ἔχοντος θέσιν , ὅλως ὑπάρχεις συγκείμενος . ὑποκείσθω δή σοι τοὔνομα Θεμίσων . ἀλλ’ ὅταν γε φῶ Θεμίσωνα χωλὸν εἶναι , τὸ μὲν χωλὸν ἐπὶ τῆς τῶν ποδῶν φέρω διαθέσεως , τὸ δὲ Θεμίσων τοῦ παντὸς ἦν ὄνομα . καὶ μὲν δὴ καὶ σιμὸς καὶ τυφλὸς ἀπὸ μέρους ὁ Θεμίσων ὀνομάζεται · πυῤῥὸς δὲ καὶ παχὺς οὐκ ἀπὸ μέρους , ἀλλ’ ἀπὸ διαθέσεων ἐνυπαρχουσῶν τῷ παντὶ παραπλησίως τῷ περιπατῶν καὶ καθήμενος καὶ διαλεγόμενος καὶ ζῶν . ἆρ’ οὖν ταῦτα μὲν γνωρίζεις ὡς οὐκ ἔστι δηλωτικὰ τῆς ὅλης οὐσίας τῆς σῆς , ἀλλὰ τὰ μὲν ἀπὸ μορίου τινὸς ὠνόμασται , τὰ δ’ ἀπὸ διαθέσεως μιᾶς · ὅταν δὲ ἀγαθὸν εἴπῃ τίς σε καὶ δίκαιον , οὐκέτι γνωρίζεις ὡς καὶ ταῦτα διαθέσεών ἐστιν ὀνόματα τῶν ἐπιγιγνομένων τῇ σῇ ψυχῇ ; καὶ μὴν εἴ γε γνωρίσαις ὡς ἀνάλογον ἔχει ταῦτα τῷ λευκὸς καὶ τῷ μέλας , ὡς γὰρ ἐκεῖνα τῶν τοῦ σώματος , οὕτω ταῦτα τῶν τῆς ψυχῆς ἐστι διαθέσεων ὀνόματα , γνωριεῖς , οἶμαι , καὶ ὡς ὁ τεχνίτης καὶ ὡς ὁ ἄτεχνος ἀπὸ τῶν τῆς ψυχῆς διαθέσεων ὀνομάζονται · καὶ τεχνίτην δ’ εἰ νοήσαις ὅθεν ὀνομάζεται , νοήσεις , οἶμαι , καὶ τὸν ἰατρὸν ὅθεν ὠνόμασται . τοῦτον δ’ εἰ νοήσαις ὅθεν ὀνομάζεται , οὐκ ﻿ ἂν ἔτι σοι δεήσει πολλῆς πραγματείας ἐξευρεῖν ἐφ’ ὅτου ποτὲ τὸ ἐμπειρικὸς ὄνομα τέτακται . τοῦτο δ’ αὐτὸ τί ποτέ ἐστιν ὃ κελεύω σε ποιεῖν ; οὐδὲν σεμνὸν οὐδὲ μέγα . τὸ γὰρ διαιρεῖν τὰς κατηγορίας ἀρχὴ τῆς λογικῆς ἐστι θεωρίας · ἧς ὅτι παντελῶς ἀμαθῶς ἔχετε δηλοῦται δι’ ὧν εἰκῆ φλυαρεῖτε . καὶ νῦν οὖν σωφρονήσαντες αὖθις ἄρξασθε τὰ τῷ σώματι συμβεβηκότα κατονομάζειν · οἷον ὅτι λευκός ἐστιν ὅδε καὶ μέλας , ἢ νὴ Δία θερμὸς ἱκανῶς , ὡς μὴ φέρειν ἀλύπως τὴν θέρμην · εἶτα τὴν οὕτω πολλὴν θερμασίαν ὡς κάμνειν τὸ σῶμα δι’ αὐτὴν καὶ καλῶς ἐνεργεῖν μὴ δύνασθαι , τῷ προσαγορεύοντι πυρετὸν ἐπιτρέψατε · πάντες γὰρ ἄνθρωποι τὸν οὕτω θερμὸν πυρέττειν φασί . καὶ οὐδὲν μέγα ποιήσετε μεταλλάττοντες τὸ ὄνομα , πλὴν κατατρίψετε ὑμῶν τὸν χρόνον . ἀλλ’ ἐκεῖνο μᾶλλον , ὦ οὗτος , εἰ βούλει , ποίησον , ὅταν εἴπῃς Θεμίσων πυρέττει καὶ Δίων πυρέττει καὶ πολλοὺς ἐφεξῆς οὕτως ὀνομάσῃς πυρέττοντας , ἐπίσκεψαι προσέχων τὸν νοῦν , ἆρα ἐν ἅπασιν αὐτοῖς ἓν καὶ ταὐτόν ἐστι τὸ πυρέττειν ἢ ἕτερον . εὑρήσεις γὰρ ἓν μὲν καὶ ταὐτὸν τῷ εἴδει , τῷ πλήθει δὲ , ὅπερ καὶ ἀριθμῷ καλοῦμεν , οὐχ ἕν . ἄλλως γὰρ οὔτ’ ἀποκρίναθαί σοι δυνατὸν οὔτε νοῆσαι . εἷς οὗν ὁ πυρέττων ᾗ πυρέττει νὴ Δία · καὶ γὰρ ὁ παραφρονῶν εἷς ᾗ παραφρονεῖ . τί δ’ ὁ πυρέττων τε ἅμα καὶ παραφρονῶν , ἆρ’ οὐχὶ καὶ οὗτος εἷς ᾗ πυρέττει τε ἅμα καὶ παραφρονεῖ ; πρόδηλον καὶ τοῦτ’ , οἶμαι , παντί . κείσθω τοίνυν κατ’ ἀμφοῖν τούτοιν ἓν ὄνομα , τὸ πυρέττειν λέγω καὶ παραφρονεῖν , καὶ καλείσθω φρενιτικὸς ὁ τοιοῦτος · εἰ δ’ οὐ νοεῖς ὅπως κατ’ ἀμφοῖν ἓν ὄνομα τίθεται , τάχ’ ἂν ἀναμνήσαιμί σε τῶν ὑπ’ αὐτοῦ σου λεγομένων ὀνομάτων . ἵππον γὰρ δήπου καλεῖς τὶ , τὸ ζῶον δηλονότι τὸ χρεμετιστικόν ; ἆρ’ οὖν ἡγῇ σὺ διαφέρειν ἢ ἵππον εἰπεῖν ἢ ζῶον χρεμετιστικόν ; ἐγὼ μὲν γὰρ οὐχ ἡγοῦμαι . καὶ μὴν εἰ τοῦθ’ οὕτως ἔχει κατ’ ἀμφοῖν ἐκείνων τῶν ὀνομάτων , ἵνα συντομώτερον εἴπῃς , ἵππον ἐπέθου . οὕτω δὲ κᾂν εἴ τι πεζὸν καὶ δίπουν ζῶον , ἀντὶ τοῦ διὰ τριῶν ὀνομάτων ἐνδείξασθαι , δι’ ἑνὸς ἐθελήσῃς δηλῶσαι , καλέσεις ἄνθρωπον . καὶ τό γε διαλύειν ἕκαστον τῶν ὀνομάτων εἰς λόγον οὕτω γίνεται . καὶ μὴν καὶ τὸ συντιθέναι τὸν λόγον εἰς ἓν ὄνομα κατὰ τὸν εἰρημένον ἀποτελεῖται τρόπον , ὅταν τῶν θ’ ἁπλῶν ἑκάστου τὴν ἔννοιαν ἔχῃς κατὰ τοὔνομα καὶ δυνατὸς ᾖς ἐκ δυοῖν ἁπλοῖν ἔννοιαν αὖθις ἑτέραν ἐργάσασθαι σύνθετον , εἶτ’ ἐπ’ αὐτῆς ὄνομα θέσθαι · κᾄπειτα πάλιν αὖθις ἐκείνῃ τῇ συνθέτῳ προσθεὶς ἕτερον ἁπλοῦν , ἐκ τριῶν ἁπλῶν ἔννοιαν αὖθις ἀπεργασάμενον μίαν , ἐπενεγκεῖν τι καὶ κατὰ ταύτης ὄνομα . πῶς καὶ τίνα τρόπον ; οὐ γὰρ ἀποκνήσω γυμνάζων τοὺς σωθῆναι βουλομένους ἐκ τῆς πολυχρονίου ταύτης ἀπαιδευσίας ἐπὶ πλέον ἐπεκτεῖναι τὸν λόγον . ἡ μὲν θερμότης ἁπλοῦ πράγματος ὄνομα . καὶ μὲν δὴ καὶ ἡ βλάβη τῆς ἐνεργείας ἁπλοῦν τι πρᾶγμα . τοσαύτη δὲ θερμότης ὡς ἤδη βλάπτειν ἐνέργειαν οὐκέθ’ ὁμοίως ἁπλοῦν . εἰ τοίνυν καὶ περὶ σύμπαν γένοιτο τὸ σῶμα , πολὺ δὴ μᾶλλον οὐκέθ’ ἁπλοῦν . ἵν’ οὖν μὴ πολλὰ λέγωσιν οἱ ἄνθρωποι , συντομίαν ἀσκοῦντες φύσει τὴν τοιαύτην θερμότητα πυρετὸν ὀνομάζουσιν . ἑτοιμότερον γάρ ἐστιν εἰπεῖν πυρέττειν Δίωνα τοῦ τοσαύτην θερμότητα ἔχειν ἐν ἅπαντι τῷ σώματι ὡς βεβλάφθαι πολλὰς ἐνεργείας . ὅταν μὲν οὖν αὐτὴν τὴν διάθεσιν δηλῶσαι βουληθῶσι , πυρετὸν ὀνομάζουσιν , ὅταν δὲ τὸν ἔχοντα τὴν διάθεσιν , ἀπ’ ἐκείνης παρονομάζουσι καὶ καλοῦσι πυρέττοντα · καθάπερ ἀπὸ τῆς λευκότητος τὸν λευκὸν καὶ ἀπὸ τῆς μελανότητος τὸν μέλανα . συνθέτου δὴ πράγματός ἐστιν ὄνομα πυρετὸς καὶ πολὺ μᾶλλον ὁ πυρέττων · ἁπλοῦν δέ γε παραφροσύνη · ἀλλ’ εἰ προστεθείη τὸ ἁπλοῦν τοῦτο τῷ συνθέτῳ , φρενιτικὸς μὲν ὁ ἄνθρωπος , ἡ διάθεσις δ’ αὐτοῦ φρενῖτις ὀνομάζεται · καθάπερ , οἶμαι , καὶ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς , ἵνα μὴ λέγηται ζῶον λογικὸν θνητὸν , ἕνεκα συντομίας ἄνθρωπος ὠνομάσθη , λόγου τινὰ δύναμιν ἐχούσης τῆς ἄνθρωπος προσηγορίας · καὶ τοῦτ’ ἔστιν ὃ καλοῦσιν οἱ παλαιοὶ φιλόσοφοι τὸν λόγον εἰπεῖν τοῦ ὀνόματος . οὐ μὴν εἰς ἄπειρόν γε προσάγουσιν , ἀλλ’ ἄχρι τῶν ἁπλῶν ἀνέρχονται . τὸν γὰρ ἄνθρωπον , ἐπειδὰν διαλύσῃς εἰς ζῶον καὶ λογικὸν καὶ θνητὸν , καὶ αὖθις λύσεις τὸ ζῶον εἰς οὐσίαν αἰσθητικήν · οὐ μὴν τήν γ’ οὐσίαν ἔτι λῦσαι δυνήσῃ , καθάπερ οὐδὲ τὴν αἴσθησιν . ἁπλοῦν γὰρ ἤδη καὶ πρῶτόν ἐστιν ἑκάτερον τούτων . ᾗ καὶ θαυμάζειν ἐπέρχεταί μοι τῶν φρενιτικὸν μέν τινα καὶ ἄνθρωπον εἶναι συγχωρούντων , νόσημα δὲ καὶ ζῶον οὐ συγχωρούντων . ὅμοιον γάρ ἐστι τοῦτο τῷ τὰ μὲν σύνθετα συγχωρεῖν , ἀμφισβητεῖν δὲ περὶ τῶν ἁπλῶν · ὥσπερ οὐ προτέρων τῇ φύσει τῶν ἁπλῶν ὑπαρχόντων . οὐκ εἶδον , φησὶν , αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ ζῶον · ἀλλ’ οὐδὲ ἄνθρωπον , ὦ μωρὲ , καίτοι λέγεις εἶναι σαυτὸν ἄνθρωπον . ἢ τοῦτο μὲν ὁμολογήσεις , τὸ δὲ καὶ ζῶον ὑπάρχειν οὐχ ὁμολογήσεις ; οὐκ ἐθεασάμην , φησὶν , καθ’ ἑαυτὴν οὐδαμόθι νόσον · οὐδὲ γὰρ φρενῖτιν ἐθεάσω ποτὲ μόνην , ἀλλ’ ἐπὶ Θέωνος , ἢ ἐπὶ Δίωνος , ἢ ἐπ’ ἄλλου τινὸς ἀνθρώπου . ὥστε τοῦτό γε τελέως ἠλίθιον , εἰ διότι μηδαμόθι τεθέασαι νόσημα μόνον αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ , διὰ τοῦτο νομίζεις μηδ’ εἶναι νόσημα · οὕτω γὰρ οὐδὲ πυρετὸν , οὐδὲ φρενῖτιν , οὐδ’ ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδὲν εἶναι συγχωρήσεις · ὡς οὐδὲ τούτων γε τεθέασαί τι μόνον αὐτὸ καθ’ ἑαυτό . βέλτιον δ’ ἦν οὐχ οὕτως , ἀλλ’ ὥσπερ εἴρηται πρόσθεν , ἀπὸ τῶν πραγμάτων αὐτῶν ἄρξασθαι καὶ θεάσασθαι ﻿ τῇ διανοίᾳ πόσα τὰ σύμπαντά ἐστιν ἁπλᾶ · κᾄπειθ’ ἑκάστῳ θέμενον ἴδιον ὄνομα , συμπλέκειν ἐξ αὐτῶν ἤδη τὰ σύνθετα . ἐγγιγνέσθω δὴ τῷ ὑποκειμένῳ σώματι τοῦθ’ ἓν πρῶτον , τὸ αἰσθάνεσθαι . πότερον οὐ καλέσεις ζῶον ᾧ τοῦθ’ ὑπάρχει ; καὶ μὴν ὑπὲρ ὀνόματος οὕτως ἀμφισβητήσεις . ἀλλ’ οὐδὲ εἶναι φήσεις αἰσθανόμενον σῶμα ; καὶ μὴν οὕτω γε τῶν πραγμάτων αὐτῶν καταψεύσῃ . ἀλλὰ καὶ σῶμα συγχωρῶν αἰσθανόμενον εἶναί τι καὶ κατὰ τοῦ τοιούτου σώματος τοὔνομα τοῦτο τὸ ζῶον λέγεσθαι , τολμήσεις φάναι μηδὲν εἶναι τὸ ζῶον ; οὐκοῦν οὐδὲ τὸ λευκὸν οὐδέν ἐστιν , οὐδὲ τὸ βαδίζον οὐδὲ τὸ τρέχον ; ἀπὸ γὰρ τῶν συμβεβηκότων ἑαυτῷ τὸ σῶμα προσαγορεύεται λευκὸν , βαδίζον καὶ τρέχον . αὐτὰ δὲ τὰ συμβεβηκότα τὸ μὲν λευκότης ὀνομάζεται , τὸ δὲ βάδισις , τὸ δὲ δρόμος . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον αἴσθησις μὲν ἕν τι τῶν ὑπαρχόντων τοῖς σώμασιν , αἰσθανόμενον δὲ αὐτὸ τὸ σῶμα · τοῦτ’ οὖν καὶ ζῶον ὀνομάζεται . τίς οὖν θεασάμενος αἰσθανόμενον σῶμα , παρεὶς τὸ ζῶον ὄνομα ζητήσει τι κατ’ αὐτοῦ λέγειν ἕτερον ; ἆρ’ οὖν νοεῖται μόνον τὸ σῶμα καθάπερ Κένταυρος , ἢ καὶ τυγχάνει τι τῆς προσηγορίας ταύτης ὑποκείμενον πρᾶγμα ; δῆλον ὡς καὶ τυγχάνει . τί δὲ , νοεῖται μόνον ἡ αἴσθησις , ἢ καί τι τῶν τοῖς σώμασιν ὑπαρχόντων ἐστίν ; ἐμοὶ μὲν δοκεῖ καὶ τοῦτ’ εἶναι πρόδηλον ὡς ἕν τι τῶν ἐν τοῖς σώμασιν ὑπαρχόντων ἐστὶ καὶ ἡ αἴσθησις . καὶ μὴν εἰ μήτε τὸ σῶμα νοεῖται μόνον , ἀλλὰ καὶ ἔστι , μήθ’ ἡ αἴσθησις , ἔστι γὰρ καὶ ἥδε · πῶς ἄμφω συντιθέντα τὸ σύνθετον οὐκ ὂν ποιήσει ; γελοῖον γὰρ ἤδη τοῦτό γε , σῶμα μὲν εἶναί τι καὶ αἴσθησιν , αἰσθανόμενον δὲ οὐδὲν εἷναι σῶμα · καὶ τούτου γελοιότερον , αἰσθανόμενον μὲν εἶναι σῶμα , ζῶον δ’ εἶναι μηδὲν , ὥσπερ ἄλλο τι καὶ οὐ τοῦθ’ ὑπάρχον ζῶον , ἢ διαφέρον τι τῷ λόγῳ δηλοῦν ἐπιχειρεῖν ὁτιοῦν ἢ ὀνόματι . τῆς δ’ αὐτῆς ἀτοπίας ἔχεται καὶ τὸ μὴ συγχωρεῖν εἶναί τι νόσον · εἰ γὰρ οὐδέν ἐστι διάθεσις , οὐδὲ νόσος ἔσται τι . δοθείσης δ’ εἶναι διαθέσεως , ἔσται τι καὶ νόσος · ἥτις γὰρ ἂν ἐνέργειαν βλάπτῃ διάθεσις , ἐκείνη νόσος ἐστίν . ἀλλ’ οὐκ ἔχεις μοι δεῖξαι , φασὶ , νόσον αὐτὴν καθ’ ἑαυτήν . οὐδὲ γὰρ φρενῖτιν , ὦ οὗτος , οὐδὲ πυρετόν . ἀλλ’ ὅμως καὶ ταῦτα συγχωρεῖς ὑπάρχειν καὶ ἄλλα πολλά . τὴν γὰρ μικρολογίαν τῶν ὀνομάτων , ἣν ἐκομψεύσαντό τινες τῶν φιλοσόφων , ἀνατρέπουσαν ἅπασαν τὴν ἐν τῷ βίῳ συνήθειαν , ὡς μὴ δι’ ἐκείνους αὐτῇ χρῆσθαι δύνασθαι κατὰ τὰ σφῶν αὐτῶν συγγράμματα , παραιτοῦμαι λέγειν τὰ νῦν , ἑτέρωθι διειλεγμένος ὑπὲρ αὐτῶν ἐπὶ πλέον . εἰρηκὼς οὖν οὐδὲν ἧττον ὅσα χρὴ κᾀν τοῖς περὶ τῶν στοιχείων λογισμοῖς , λέγω δὲ μικρολογίαν , ἐν ᾗ διαιροῦνται κατὰ γένη τό τε ὂν καὶ τὸ ὑφεστός . ἀδιαφόρως γὰρ ἡμῖν κᾀνταῦθα καὶ κατὰ τὸν ἑξῆς λόγον εἰρήσεται ταῦτα . πάντας δ’ ἐν πᾶσιν ἐξελέγχειν ἀδύνατον . ἀλλὰ γὰρ περὶ τοῦ μὴ μόνον ἔννοιαν εἶναι νοσήματος ἰδίαν , ἀλλὰ καὶ πρᾶγμά τι τῆς προσηγορίας ταύτης τυγχάνον ὑποκεῖσθαι , κατά γε τὸ παρὸν ἀρκεῖ λελέχθαι ταῦτα . σαφέστερον δ’ ἔτι τοῦτ’ αὐτὸ νοηθήσεται τοῦ λόγου προϊόντος , ἐπειδὰν ὁ περὶ πρώτων ἐνδείξεων περαίνηται λόγος . ὅσα δὲ περὶ νοσήματος εἴρηται νῦν , ἡγοῦμαι καὶ περὶ συμπτώματος εἰρῆσθαι καὶ πάθους , ὑγείας τε καὶ ἀρτιότητος , ἰσχύος τε καὶ δυνάμεως ἁπάντων τε τῶν ἄλλων ὧν ὀνόματά τε καὶ νοήσεις εἰσὶ κατά τινων ὑποκειμένων λεγόμενα . πάντα γὰρ ταῦτα τοῖς σώμασιν ὑπάρχει , τὰ μὲν ὡς διαθέσεις , τὰ δ’ ὡς ἐνέργειαι , τὰ δ’ ὡς πάθη · καὶ τὰ μὲν ὡς κατὰ φύσιν ὄντα , τὰ δ’ ὡς παρὰ φύσιν , ἔνδειξίς τε καθ’ ἕκαστον αὐτῶν ἰδία γίνεται , παρεωραμένη τοῖς πλείστοις τῶν ἰατρῶν .
Lemmas: ἐάω οὖν αὐτός , πάλιν ἐπί ὁ πρόκειμαι ἔρχομαι . εἰμί ὁ πρόκειμαι ἐκ ἀρχή , ὡς εἰ μή τις ἅπας ὁ ἀριθμός ὁ νόσημα ἐξευρίσκω μέθοδος , πταίω μέγας πταῖσμα κατά ὁ ἀρχή εὐθύς αὐτός ὁ θεραπευτικός μέθοδος · πρόδηλος γάρ ὡς τοσοῦτος χρή τρόπος εἰμί ὁ ἴασις ὅσος καί ὁ ὁ νόσημα ἰδέα . ὁ τοίνυν μήτε ἄπειρος ποιέω ὁ νόσημα ὁ κατά μέρος ἰδιότης προσέχω μήτε εὐθύς ἐν ὁ πρῶτος καταμένω γένεσις οὐ ὁ τυγχάνω εἰμί , ἀλλά ἀνήρ , ὡς καί πρόσθεν δείκνυμι , πάνυ γυμνάζω κατά ὁ διαιρετικός μέθοδος . ἀρχή δέ ὁ διαίρεσις αὐτός , ὡς που καί οὗτος λέγω , ὁ λόγος ὁ οὐσία ὁ διαιρέω πρᾶγμα ἀφορίζω . καί τοίνυν δείκνυμι πάντως μέν εἷς τις ὁ παρά φύσις ὑπάρχω νόσημα . τέσσαρες δέ εἰμί ὁ παρά φύσις , ἤτοι ὁ βλάπτω ἐνέργεια , ἤ ὁ ἐργάζομαι αὐτός διάθεσις , ἤ ὁ οὗτος ποιέω αἰτία , ἤ ὁ ἕπομαι αὐτός σύμπτωμα , εἴτε ὁ βλάβη ὁ ἐνέργεια εἴτε καί ὁ ἐργάζομαι αὐτός διάθεσις ἐθέλω τις ὀνομάζω νόσος , οὐδείς οὗτος ὁ θεραπευτικός μέθοδος ὑπαλλάσσω δείκνυμι , εἰ οὗτος εἷς μόνος γιγνώσκω , ὁ ὁ πρῶτος θεραπεία , ὅς δήπου καί προσεχής καλέω ἔνιοι , ὁ ὁ ἐνέργεια ἐμποδίζω εἰμί διάθεσις . ἐπιδείκνυμι δέ ἐγώ λέγω ὡς οὗτος εὔλογος εἰμί προσαγορεύω νόσημα , μή μέντοι κωλύω ἐγώ εἰ τις ἐθέλω ὁ μέν ὁ ἐνέργεια βλάβη ὀνομάζω νόσημα , ὁ δέ ἐργάζομαι αὐτός διάθεσις αἰτία ὁ νόσημα . ὑποτίθημι δέ καλέω νόσημα διάθεσις παρά φύσις ἐνέργεια βλάπτω ζητέω ἐφεξῆς ὁπόσος ὁ σύμπας εἰμί νόσημα . πρόδηλος δέ εἰμί ἐν οὗτος ὁ δέω ἐξευρίσκω πρῶτος , εἰ τις ὁδός καί τάξις μέλλω προέρχομαι καί μή καθά ὁ πολύς ὁ ἰατρός ὡς τύραννος προστάσσω , ὅστις ποτέ διάθεσις εἰμί ὁ ὁ ἐνέργεια αἰτία δραστικός . οὗτος οὖν ἐγώ μέν εὐκρασία λέγω εἰμί θερμός καί ψυχρός , ὑγρός καί ξηρός · καί διά οὗτος ὁ πρῶτος νόσος ὁ ἐν ὁ ὁμοιομερής , ὁ δυσκρασία οὗτος δείκνυμι γίγνομαι . ἕτερος δέ τις ἐν ὄγκος καί πόρος τίθημι ὁ οὗτος συμμετρία , καί διά οὗτος ἀμετρία ὁ πόρος αὐτός νοσέω ὁ ζῷον . ὁ δέ μήτε αὐτός ἀποφαίνω τολμάω ὁ ἐνέργεια ὁ αἰτία ἐν ὅστις γένος ὁ εἰμί εἰμί , μήτε ὁ λέγω ἀντιλέγω νομίζω ἔτι λόγος καί μέθοδος προέρχομαι , δεινός λέγω εἰμί μοχθηρός , ἅμα μέν ἄφυκτος ἐργάζομαι ὁ ἐκ ὁ ἐμπειρικός κατηγορία , ἅμα δέ ἑαυτοῦ μάχομαι · ἐκ ἥμισυς γάρ δή ὁ τοιοῦτος εἰμί λογικός · ὅπως μέν δή γίγνομαι φλεγμονή καί σκίρρος καί οἴδημα καί πᾶς ὅσος τοιοῦτος , πολυπραγμονέω , ὅτι δέ καί χωρίς οὗτος ἅπας κατά δυσκρασία μόνος ἐνέργεια βλάπτω μή γιγνώσκω , ἀλλά ἐμπειρικός ὁ τοιαύς θεραπεύω . ὅστις οὖν βούλομαι γιγνώσκω πόσος ἁμαρτάνω ὁ τοιοῦτος καί πόσος τις πλῆθος ὑπερβαίνω νόσημα καί ὡς πολύς πολύς ἀγνοέω ἤ γιγνώσκω , ὁ περί διαφορά νόσημα ἀναλέγω γράμμα · μανθάνω γάρ ὡς ὀρθός μέν ὁδός πρῶτος ἅπας Ἱπποκράτης χράω , δέω δέ αὐτός τελειόω ﻿ ὁ μετά αὐτός , οὐ ὅπως οὐδείς τελειόω , ἀλλά καί ὁ καλός εὑρίσκω διαφθείρω ὁ πολύς . πλησίον δέ ὁ τελειόω τε καί συμπληρόω ὁ ὑπό Ἱπποκράτης παραδίδωμι ὁδός ὁ περί ὁ Ἀριστοτέλης τε καί Θεόφραστος ἀφικνέομαι , καί εἰ χρή ἀληθής λέγω , τελειόω δύναμις διορίζω ὁ μή αὐτός εἰμί γένος ὁ νόσημα ἐν τε ὁ ὁμοιομερής σῶμα ἐν τε ὁ ὀργανικός ὀνομάζω . ὑπό μέν γάρ ὁ ὁμοιομερής ὁ ἐνέργεια γίγνομαι καί διά οὗτος εἰμί κατά ἕκαστος ὁ ὄργανον εἷς ἴδιος ὁμοιομερής . ὅσος δέ ἄλλος μετά οὗτος συμπληρόω πᾶς ὄργανον , ἕνεκα χρεία τις ἐκεῖνος ὁ πρῶτος ὁ ἐνέργεια αἴτιος γίγνομαι . καί οὗτος μέντοι πάλιν αὐτός ἕκαστος κατά μόνος ὑπάρχω ἐνέργεια , οἷος ἐπί ὁ ὀφθαλμός . ἀγαθός γάρ ἴσως , ὡς ἐν ἕτερος ἐπί πολύς δείκνυμι , ἐνταυθοῖ διά βραχύς ὑπόμνησις ποιέω . ὁ μέν ὁ ὄψις ὄργανον εἰμί ὁ κρυσταλλοειδής ὑγρός , ἕκαστος δέ ὁ ἄλλος μόριον ἐκεῖνος χάριν γίγνομαι . καί πᾶς λέγω αὐτός ὁ χρεία ἐν ὁ δέκατος ὁ περί χρεία μόριον πραγματεία . ἀλλά εἰ καί ὅτι μάλα ὁ κρυσταλλοειδής ἕνεκα γίγνομαι σύμπας , κατά μέρος γοῦν ἕκαστος αὐτός ἐνέργεια τις μετέχω , κοινός μέν ὅλος ὁ ζῷον φλέψ καί ἀρτηρία καί νεῦρον · ὁ δέ ὑμήν ὁ κατά ὁ ὀφθαλμός , ὡς ἄν τρέφω δηλονότι καί ὁ φυσικός ἐκ ἀνάγκη μετέχω δύναμις , ὥστε καί ὁ κατά αὐτός ἐνέργεια . ὅταν μέν οὖν ὁ κρυσταλλοειδής ὑπό δυσκρασία νοσέω , βλάπτω μέν ὁ ὁ ὀφθαλμός ἐνέργεια πάντως , ἀλλά οὐ εἰμί ὡς ὄργανον αὐτός ὁ νόσημα . ὁ δέ ὑπόχυμα καλέω οὐδείς μέν ὁμοιομερής εἰμί πάθος , ὅλος δέ ὁ ὀφθαλμός ὡς ὄργανον . οὕτως δέ ἔͅν εἰ γλίσχρος τις ἤ παχύς χυμός ἔμφραξις ἐν ὁ πέρας ὁ κατά ὁ σιμός ὁ ἧπαρ εἰμί φλέψ , ἐμποδίζω μέν ὁ ἀνάδοσις , ὅλος δέ εἰμί ὁ ἧπαρ ὡς ὄργανον ὁ πάθος , οὐδείς ὁ ὁμοιομερής αὐτός μόριον νοσέω . εἰ δέ δυσκρασία καταλαμβάνω ὁ φλέψ , αὐτός μέν ἐκεῖνος εἰμί ὁ νόσημα πρῶτος , κατά συμβαίνω δέ καί ὁ ἧπαρ . Ἐρασίστρατος μέν οὖν σφάλλω περί ὁ οὐσία αὐτός καί φλεγμονή . οὔτε γάρ ἐν ὁ πέρας ὁ ἀρτηρία γίγνομαι σφήνωσις ἐκ ἀνάγκη ἐν ὁ φλεγμαίνω μόριον οὔτε πνεῦμα μόνος ἐν ὁ κατά φύσις ὁ ἀρτηρία περιέχω , ὡς ἐν ὁ περί οὗτος λογισμός ἀποδείκνυμι . εἰ δέ οὖν εἰμί τις τοιοῦτος πάθος οἷος ἐκεῖνος οἴομαι φλεγμονή , καί σκίρρος τοιοῦτος οἷος ἐκεῖνος νομίζω , καί ὁ ἄλλος ἕκαστος , ὡς αὐτός μέν ἀσαφής ἐπί πολύς , ὁ δέ ἀπό αὐτός πειράω διέρχομαι σαφής , ὀλίγος δέω ἀπαθής καταλείπω ὁ στερεός , μόνος ἑλκόω δύναμαι καί διατέμνω καί θλίβω καί τις τοιοῦτος ἕτερος ὑπομένω πάθημα . νοσέω δέ αὐτός διά ὅλος ἑαυτοῦ οὐδαμόθι φημί νόσος τοιοῦτος οἷος ἐγώ ἀποδείκνυμι εἰμί ὁ ὀκτώ δυσκρασία . καί μήν ὁράω γε σύμπας ὁ σῶμα , μέχρι καί ὁ δυσπαθής , οἷος χαλκός καί λίθος καί σίδηρος , θερμαίνω τε καί ψύχω καί ξηραίνω καί ὑγραίνω , καί θαυμαστός εἰ ἀρτηρία μόνος καί φλέψ καί νεῦρον οὐδείς τοιοῦτος πάσχω , καί οὗτος θαυμαστός , εἰ πάσχω μέν , ἐνεργέω δέ ἄμεμπτος , οἷος ἐπί ὁ καρδία , εἰ τυγχάνω , δύναμις μέν τις εἰμί καί κατά αὐτός ὁ Ἐρασίστρατος , ᾗ διαστέλλω καί συστέλλω . καί βλάπτω δέ δήπου οὗτος χρή , ὁ καρδία ἐξαιρέω ζάω ὁ ζῷον , καθά πολλάκις ὁράω ἐν ὁ ἱερουργία γίγνομαι · εἰ γάρ μηδείς βλάπτω , κινέω διαπαντός , οὐ ἕως χρόνος τις , ὡς νῦν φαίνω . δῆλος οὖν ὅτι βλάπτω καί διά οὗτος παύω κινέω . τίς οὖν ὁ βλάβη , καλός ἔχω ἐπισκοπέω , δύναμαι γε δηλονότι ὁ βλάβη ἀναδέχομαι ὁ καρδία καί πρίν ἐξαιρέω ὁ ζῷον . τίς οὖν ἄλλος πλήν δυσκρασία εἰμί ; οὔτε γάρ ὁ σχῆμα φαίνω μεταλλάσσω αὐτός , οὔτε κοιλότης τις , οὔτε σύνδεσμος οὔτε στόμιον , ἀλλά οὐδέ ἄλλος μόριον οὐδείς ἀπόλλυμι , ἀλλά μόνος ὁ φυσικός κρᾶσις ἐξαλλάσσω . οὗτος οὖν ἅπας ὁ ὁμοιομερής , ὡς λέγω , νόσημα τυγχάνω , τέλειος αὐτός παραλείπω . ὁ γάρ δή ὁ αἷμα ἐν ὁ πέρας ὁ ἀρτηρία σφηνόω ἐνέργεια τις βλάπτω ὁ ἀρτηρία ὡς ὄργανον εἰμί ὁ πάθος · ὡς δέ ὁμοιομερής σῶμα , ὀκτώ μέν ὁ κατά ψιλός ὁ ποιότης δυσκρασία , μετά ῥεῦμα δέ ὀκτώ . χρή τοίνυν , ὅστις ὁ οὗτος ἀπόδειξις ἐπιστήμη βούλομαι περιλαμβάνω , ἀπό ὁ περί ὁ στοιχεῖον ἄρχω λόγος , ἔͅπειτα ἑξῆς ἕκαστος ἀναλέγω ὁ ἄλλος , ὡς λέγω καί πρόσθεν . εἰμί δέ ἐφεξῆς μέν ἐκεῖνος ὁ περί κρᾶσις ὑπόμνημα . καί οὗτος ἐφεξῆς ὁ περί ὁ ἀνώμαλος δυσκρασία . εἶτα ὁ περί ὁ φυσικός δύναμις , ὅσος τε ἄλλος περί ὁ ψυχικός λέγω πάθος ἐφεξῆς ἕκαστος ἴδιος . οὗτος δέ ἕπομαι ὁ περί χρεία μόριον , ὅς ὁ περί ὁ νόσημα τε καί σύμπτωμα διαφορά . ὁ πολύς δέ ὁ ἰατρός , οὔτε ὁ πεῖρα μόνος προσέχω ὁ νόος , ἔνειμι αὐτός ἀγαθός ἰατρός γίγνομαι καί κατά ὁ ὁ ἐμπειρικός ἀγωγή , ὀριγνάομαι τε ὁ τέλειος , ᾄπειτη χωρίς ἀπόδειξις ἀπόφασις πιστεύω , ἤ μοχθηρός ἀπόδειξις παραλογίζομαι , οὐ μόνος οὐδείς ἐξευρίσκω χρηστός , ἀλλά καί ὁ διά ὁ ἐμπειρία γιγνώσκω διαφθείρω . οὐ γάρ δήπου μικρός ἔχω δύναμις ὁ λόγος ὡς πρός ὁ κοσμέω ὁ ἐμπειρία ἤ διαφθείρω , ἀλλά ὅσος ὁ χρηστός ἐπικοσμέω προστίθημι , τοσοῦτος ﻿ ἤ καί πολύς ὁ μοχθηρός ἀφαιρέω . καί οὗτος ἀκούω λέγω ἑκάστοτε ὁ πολύς ὁ ἰατρός , ὅσος πρίν γυμνάζω κατά ὁ λογικός μέθοδος ἤ ἀποδείκνυμι τις πειράω παραλογίζομαι σφεῖς αὐτός , ἤ διαιρέω ὁστισοῦν εἰς εἶδος τε καί διαφορά , εἶτα ᾀνταῦθη κακός μάγειρος δίκη οὐ κατά ἄρθρον τέμνω , ἀλλά συντρίβω τε καί θλάω καί διασπάω , ὥσπερ εἰͅπί ὁ νῦν ἐγώ πρόκειμαι . συμβουλεύω δή πᾶς , ὡς οἶδα , ὁ τοιοῦτος ὁ πεῖρα προσέχω ὁ νόος . οὐ μικρός γάρ ὁ κίνδυνος ἅπας ὁ μέγας ἤ κατά ἑαυτοῦ ὀρέγω πρᾶγμα μήτε ἐκεῖνος ἐφικνέομαι καί ὁ ἐνδέχομαι γιγνώσκω παντάπασι ἀτυχέω . ὁ οὖν καί φύω εἰμί ἀγαθός καί ὁ μανθάνω ἄγω σχολή , αὖθις ἐγώ διαλέγω , τοσοῦτος ἀναμιμνῄσκω αὐτός ὅς εὐθύς κατά ἀρχή λέγω , ὡς οὐ προσήκω συγχέω ἅμα καί φύρω ἀμφότερος , ὁ τε ἐκ ὁ πεῖρα εὑρίσκω καί ὁ διά μόνος ὁ λόγος , ἀλλά ὑπέρ ἑκάτερος ἴδιος διαλέγω , αὖθις ἄμφω συνάγω . λέγω οὖν ἐγώ ὑπέρ ὁ ἐμπειρικός εὕρεσις ἑτέρωθι , περί ὁ λογικός ἐν ὅδε ὁ ὑπόμνημα προτίθημι διέρχομαι . καί ἐγώ δοκέω σαφής ἤδη δείκνυμι , ὁ γε ὁ περί ὁ ὁ νόσημα τε καί σύμπτωμα διαφορά ἀναγιγνώσκω , πρός ὅς ὁ μετά οὗτος πᾶς εἰμί ἐγώ λόγος , ὡς εὐθύς ἐν ἀρχή μέγας πτῶμα πίπτω ὁ περί ὁ Θεσσαλός . εἰμί μέν γάρ οὐ μικρός οὐδέ ὁ Ἀσκληπιάδειος πτῶμα , διά ὁ κατά ἀρχή σφάλλω ὁ ἀνήρ περί ὁ ὁ σῶμα στοιχεῖον , πολύς δέ ἔτι μέγας αὐτός καί ἀνίατος ποιέω ὁ περί ὁ Θεσσαλός , εἰς δύο μέν ἅπας ὁ κατά δίαιτα νόσημα διάθεσις ἀνάγω ὅμοιος ἐκεῖνος , πολύς δέ ὁ θεραπευτικός σκοπός ἀφαιρέω , ὅς ἐκεῖνος χράω . κακός δέ καί ἀνίατος ἁμαρτάνω , ὅτι μήτε ὁ ὁ ἐνέργεια βλάβη , ἀλλά μηδέ ὁ αἰτία αὐτός ὁ διάθεσις ὑπολαμβάνω εἰμί νόσημα , μόνος δέ ὁ κένωσις ἐπέχω τε καί πλεονάζω ἀξιόω προσέχω ὁ νόος , οὐδέ οὖν οὐδέ τίς ποτέ εἰμί ὁ πέρα ὁ δείδωμι ἤ κενόω ὁ ἐκ ὁ σῶμα , ἤ ἐπέχω διδάσκω ἐγώ σαφής . ἤ γάρ ὡς πρός ὁ δύναμις , ἤ ὡς πρός ὁ αἰτία , ἤ ὡς πρός ὁ διάθεσις , ἤ ὡς πρός ὁ κατά ὁ ὑγεία ἕκαστος τηρέω ἀναφέρω χρή ὁ τήρησις . ὅθεν , οἴομαι , καί πόλεμος οὐ μικρός ὁ ἀπό αὐτός γίγνομαι κατά τε ἄλλος πᾶς διαφέρω καί περί ὁ ὁ πάθος ἔννοια τε καί ὕπαρξις . ἀλλά εἰ νῦν κινέω ὁ περί ὁ διαφωνία αὐτός διέξοδος , ἀπάγω ὁ χρήσιμος ὁ λόγος . ὡς οὖν ἀναγιγνώσκω ἤδη ὁ περί ὁ ὁ νόσημα τε καί σύμπτωμα διαφορά ὑπόμνημα καί πρός οὗτος ἔτι ὁ ὁ αἴτιος αὐτός , ἔτι τε πρός οὗτος ἐκεῖνος σύμπας διέρχομαι ὅς ὀλίγος ἔμπροσθεν μνημονεύω , ὁ ἑξῆς ἅπας ποιέω λόγος , ἄρχω ἐνθάδε . ἐπειδή ὁ ἐνέργεια ἅπας δείκνυμι ὑπό ὁ ὁμοιομερής γίγνομαι σῶμα , ὁ δέ ἄλλος πᾶς ὁ κατά ἕκαστος ὄργανον μόριον χρεία τις οὗτος παρέχω , δισσός δήπου γένος εἰμί νόσημα , ἕτερος μέν ἐν ὁ ὁμοιομέσην σῶμα , ἕτερος δέ ἐν ὁ ὅλος ὄργανον · ἐν μέν ὁ ὁμοιομερής ὁ δυσκρασία · ὁ δέ ὅλος ὄργανον εἷς μέν ὁ παρά ὁ διάπλασις , εἷς δέ ὁ παρά ὁ ἀριθμός ὁ μόριον , ἄλλος δέ ὁ παρά ὁ ποσός ἕκαστος , καί τέταρτος ὁ παρά ὁ θέσις , κοινός δέ ὁ ὁμοιομερής καί ὁ ὀργανικός μόριον νόσημα εἰμί ὁ ὁ συνέχεια λύσις . ἕξ οὖν εἰμί ὁ πᾶς ὁ νόσημα γένος · εἷς μέν ἴδιος ὁ ὁμοιομερής , ὁ δυσκρασία , τέσσαρες δέ ἕκαστος ὁ ὄργανον , ὡς λέγω νῦν ἤδη , καί πρός οὗτος εἰμί . κοινός ὀργανικός τε καί ὁμοιομερής ὁ ὁ συνέχεια λύσις . ὁ δέ κατά ἕκαστος αὐτός διαφορά μέχρι ὁ ἔσχατος εἶδος ἐν ὁ περί ὁ ὁ νόσημα διαφορά λέγω . Κ ε φ . Ζ΄ . οὗτος οὕτως ἔχω ἤδη λεκτέος ὑπέρ ὁ θεραπευτικός ἔνδειξις , αὐτός οὗτος πρότερος ἐξηγέομαι ὁ ὁ ἔνδειξις ὄνομα . ὁ γάρ οἷος ἔμφασις ὁ ἀκολουθία ἔνδειξις λέγω . εὑρίσκω μέν ἐͅκ ὁ πεῖρα ὁ ἀκόλουθος , ἀλλά οὐ ὡς ἐμφαίνω ὁ ἡγέομαι . καί διά οὗτος ὁ ἐμπειρικός οὐδείς ἐμφαίνω φημί ὅδε τις ὅδε τις . καίτοι γε ἀκολουθέω λέγω ὅδε ὅδε καί προηγέομαι ὅδε ὅδε καί συνυπάρχω ὅδε ὅδε , καί ὅλος ἅπας ὁ τέχνη τήρησις τε καί μνήμη φημί εἰμί ὁ τίς σύν τίς καί τίς πρός τίς καί τίς μετά τίς πολλάκις ὁράω . ὁ τοίνυν ἐκ αὐτός ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ὁρμάω ἐξευρίσκω ὁ ἀκόλουθος ἄνευ ὁ πεῖρα ἔνδειξις καί εὕρεσις εἰμί ποιέω . διορίζω δέ καί ὅδε πάλιν ἀναμιμνῄσκω ὅς ἤδη καί πρόσθεν λέγω , ὡς ὁ θεραπευτικός πᾶς μέθοδος ἄνευ ὁ ἐμπειρία προέρχομαι καί ὡς οὐ ὀρθός ποιέω ὁ συνάγω εἰς αὐτός καί συγχέω ἀμφότερος ὁ διδασκαλία , ἐμπειρικός τε καί λογικός , ἔχω ὁ ἑξῆς . εἰμί δέ ἄν πρῶτος ἅπας ὁ ἐφεξῆς , ὅς καί πρῶτος ἅπας ἕπομαι ὁ ὑπόκειμαι . ἕπομαι δέ πρῶτος καί μάλα ὁ διά ἔνδειξις ἅπας γίγνομαι ὁ θεραπευτικός μέθοδος . ὅσος γάρ ἀποχωρέω ὁ ἐμπειρία , ἔνδειξις ὀνομάζω σύμπας . ὥστε καί ὅστις ἀκριβής βούλομαι συνίστημι ὁ θεραπευτικός μέθοδος , ἄρχω μέν αὐτός ἀπό ὁ πρῶτος ἔνδειξις χρή , μεταβαίνω δέ ἐντεῦθεν ἐπί ὁ ἐφεξῆς , εἶτα αὖθις ἐπί ὁ ἐκεῖνος ἔχω , καί οὗτος ποιέω μή παύω πρίν ἐφικνέομαι ὁ τέλος αὐτός . τέλος δέ εἰμί ὁ νῦν ἐγώ πρόκειμαι πραγματεία ἐξευρίσκω ἕκαστος ὁ νόσημα ἴαμα . τίς οὖν ﻿ ἀρχή ὁ ἐπί οὗτος φέρω ὁδός ; ὁ νόσημα ὁ γνῶσις , ὁποῖος τις ὁ φύσις εἰμί , ὡς ἀποδείκνυμι καί πρόσθεν . εἰ γάρ δή ὁ θεραπεύω αὐτός οὗτος εἰμί , εὔλογος δήπου καί ὁ ἔνδειξις ἐντεῦθεν ἄρχω . τίς οὖν ὁ γενικός καί κοινός πᾶς ὁ νόσημα ἔνδειξις εὑρίσκω χρή πρῶτος , εἶτα ἐντεῦθεν ἐπί ὁ κατά εἶδος προέρχομαι . ἀνάγκη γάρ δή ὁ νόσος ἅπας εἷς καί αὐτός μετέχω νόσος ὀνομάζω , καθά , οἴομαι , καί ἄνθρωπος καί βοῦς καί κύων καί ὁ ἄλλος ἕκαστος . εἷς γάρ καί αὐτός ἐν ἅπας ὁ ἄνθρωπος εἰμί . διό καί ὁ αὐτός προσηγορία ἅπας τυγχάνω ἄνθρωπος καλέω . παραπλήσιος δέ εἰͅν ὁ κύων ἅπας εἷς τις καί αὐτός εἰμί , ἐπί ὅς δή καί ὁ διάνοια ἐπερείδω νοέω βούλομαι ὁ κύων . καί μέν δή καί ὁ ἵππος ὅμοιος εἷς τις καί αὐτός ἅπας εἰμί ᾗ πᾶς ἵππος καλέω . μανθάνω δέ ἄν ἐναργής ἐπί ὁ ὁμώνυμος αὐτός . ὁ μέν γάρ τετράπους ζῷον ἅπας ὁ ὑλακτικός εἷς καί αὐτός ὑπάρχω , ὁ τετράπους τε εἰμί σύμπας καί ὑλακτικός . ὁ δέ ἐνάλιος θηρίον ὁ ἁρπακτικός , ὅς δή καί αὐτός κύων ὀνομάζω , εἷς αὖ κᾀκέϊνος ὑπάρχω αὐτός , οὐ ὑπάρχω ὁ ἐπίγειος . ὥστε μηδείς ἐκεῖνος οὗτος κοινωνέω ἄλλος κατά ὁ ὁ κύων φύσις πλήν ὄνομα . ἄνθρωπος μέντοι πρός ἄνθρωπος , οἷος Σωκράτης πρός Ἀλκιβιάδης , οὐ ὄνομα μόνος , ἀλλά καί ὁ ὑπάρχω εἰμί ὁ κοινωνία · καί γάρ καί ζῷον καί δίπους καί πεζός καί λογικός καί θνητός καί ὅλος οὐδείς ἄν εὑρίσκω ὑπάρχω οὐδείς ὁ κατά μέρος ἄνθρωπος ᾗ ἄνθρωπος , ὅς μή καί ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ὑπάρχω . ὁ μέντοι χερσαῖος κύων πρός ὁ ἄλλος θαλάσσιος ὑπάρχω πολύς διαφέρω καί κατά ὁ ὁ σῶμα ἰδέα καί κατά ὁ ὁ ψυχή ἦθος . ἥμερος γάρ οὗτος καί φιλάνθρωπος , ἐπίβουλος δέ ἐκεῖνος καί ἄγριος , καί χερσαῖος μέν οὗτος , θαλάσσιος δέ ἐκεῖνος , καί ὁ μέν τετράπους , ὁ δέ οὐ , καί ὁ μέν ὑλακτικός , ὁ δέ οὐ ὑλακτικός . οὐ μήν ὁ ἐπίγειος κύων ὁ μέν ὑλακτικός εἰμί , ὁ δέ οὐ ὑλακτικός , καί τετράπους μέν ὅδε τις , ἕτερος δέ μή τοιοῦτος , ἀλλά πᾶς μέν αὐτός εἷς εἶδος εἰμί ᾗ κύων ὀνομάζω καί οὐ μόνος ὁ οὐσία ἔοικα ὑπάρχω ὁ τοιοῦτος , ἀλλά καί ὁ συμβαίνω αὐτός ἤ ὡς διάθεσις , ἤ ὡς ἐνέργημα , ἤ ὡς πάθημα . οἷος ἄνθρωπος περιπατέω ἄνθρωπος περιπατέω οὐδείς διαφέρω κατά αὐτός ὁ περιπατέω , καί καίω δή καίω καί τέμνω τέμνω καί λευκός λευκός καί μέλας μέλας · ἐν μέντοι ὁ μάλα τε καί ἥσσων ἕκαστος οὗτος οὐ μικρός ἔχω διαφορά · οἷος λευκός μάλα ἤ ἥσσων · ἀλλά ᾗ λευκός , εἷς τις καί αὐτός ἕτερος λευκός κτάομαι · καθά καί ᾗ ἄνθρωπος , εἷς τις αὐτός ἄνθρωπος ὁ τυγχάνω . καί κατά ἕκαστος δή ὁ σημαίνω εἷς ἅπας ὑπάρχω αὐτός · οὕτως δή καί ὁ νοσέω καί ὁ ὑγιαίνω · ὁ μέν ὁ νοσέω ἅπας ὑπάρχω , ὁ δέ ὁ ὑγιαίνω , εἷς καί αὐτός ἑκάτερος · καί ὥσπερ ἐκ ὁ ἄνθρωπος φωνή εἷς , οὕτως ἐͅκ ὁ ὑγεία εἷς σημαίνω . δηλόω δέ καί ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα ἐγώ γίγνομαι πρός ἀλλήλων διάλεκτος , ὡς ἐν ὅς οὐ εἰμί ὁμωνυμία , ὁ σημαίνω εἷς ὑπάρχω . λέγω γάρ τις ὑπό ἄνθρωπος πλήσσω λίθος ὁ κεφαλή , οὐδείς ὁ ἀκούω ἀσαφής ὁ λόγος , οὐδέ ἀμφίβολος , ὥσπερ εἰ καταβιβρώσκω τις , εἰ οὕτως τυγχάνω , Κορίσκος ὑπό κύων διηγέομαι · τίς γάρ κύων ; ὁ ἀκούω ἔρομαι , διότι , οἴομαι , δύο εἰμί εἶδος κύων , ὁ μέν ἐπίγειος , ὁ δέ ἐνάλιος . οὐ μήν ὑπό τίς γε λίθος καί τίς ὁ κεφαλή ἐρωτάω · καί γάρ λίθος πᾶς εἷς εἶδος ᾗ λίθος εἰμί καί κεφαλή ἅπας ᾗ κεφαλή , κύων δέ οὐ εἷς ᾗ κύων , ὥσπερ οὐδέ γλῶσσα ᾗ γλῶσσα . καί γάρ καί αὐλός καί ὑπόδημα καί ζῷον μόριον ὁ γλῶσσα . καί εἰ τις ἀκούω οἰκέτης προστάσσω ὠνέομαι γλῶσσα , ἄδηλος εἰμί ὅστις λέγω γλῶσσα · οὐ μήν εἰ γαστήρ τις , ἤ κύστις ἤ ἧπαρ ὠνέομαι κελεύω . κατά ἕκαστος οὖν ὁ σημαίνω εἷς τις πρᾶγμα εἰμί ὑπόκειμαι , οὐ μήν κατά ἕκαστος γε ὁ φωνή εἷς · ἐνίοτε μέντοι σημαίνω μόνος πρός ὁ φωνή , ὑπόκειμαι δέ οὐδείς . ἀλλά περί μέν ὁ οὕτως λέγω οὐ πρόκειμαι νῦν διέρχομαι . ἐν ὅς δέ οὐ σημαίνω τις μόνος ἐκ ὁ φωνή , ἀλλά καί πρᾶγμα τις εἰμί ὑπόκειμαι , ὅσος ἄν εἰμί ὁ σημαίνω , τοσοῦτος καί ὁ ὁ πρᾶγμα ὑπάρχω ἰδέα · ὁ μέν φωνή εἷς σημαίνω εἷς ἐκ ἀνάγκη εἰμί καί ὁ ὁ πρᾶγμα εἶδος . ἀριθμός μέντοι πολύς οὗτος ἐγχωρέω γίγνομαι , καθά ὁ α . καί διά οὗτος ἑπτά μέν ὁ φωνήεις φημί ὑπάρχω , στοιχεῖον δέ τέσσαρες καί εἴκοσι ὁ σύμπας , κατά ὁ ἡμέτερος δηλονότι διάλεκτος , ἐπί ὁ κοινός ἅπας εἶδος ἀποβλέπω εἷς ὑπάρχω , οὐ ἐπί ὁ κατά μέρος , ἐπί ὁ ἐν χάρτης καί ξύλον καί διφθέρα καί λίθος γράφω , πάμπολυς τις πλῆθος εἰμί καί μηδέ ἀριθμέω δύναμαι καί σχεδόν εἰς ἄπειρος ἐκτείνω · δύναμαι γοῦν ἄχρι ὁ πᾶς αἰών α καί β καί γ γράφω μυρίος , κατά αὐτός δέ καί ὁ ἄλλος ἕκαστος γράμμα . ἀλλά ὁ γε σύμπας τέσσαρες καί εἴκοσι ὁ ἀριθμός εἰμί φημί , οὐ ὁ κατά μέρος προχειρίζω , ὁ δέ εἶδος μόνος , κατά ὅς , οἴομαι , καί ὁ ὄνομα φέρω . ἄλφα γάρ οὐ οὗτος μέν τις λέγω ὁ γράφω ἐν χάρτης , οὗτος δέ οὐ λέγω ὁ γράφω ἐν ξύλον , ἀλλά καί οὗτος ἐͅκεῖνο , ᾄν εἰ κατά ὁ γῆ γράφω , ᾄν εἰ κατά λίθος , ᾄν εἰ καταξύω , ᾄν εἰ διά χρῶμα . καί οὐδέ πολύς ὁ παῖς τις διδάσκω α καί β καί γ καί ὁ ἄλλος ἕκαστος , ἀλλά εἷς μέν ἕκαστος , ὁμοῦ δέ σύμπας τέσσαρες καί εἴκοσι . οὕτως δέ ἔͅν ἵππος εἷς ﻿ δείκνυμι , ἤ κάμηλος παῖς , θεάομαι αὖθις ἕτερος ἵππος , ἤ κάμηλος ἕτερος , οὐ ἐρωτάω τίς ποτέ εἰμί ὁ ζῷον , ἀλλά ὁ μέν ἵππος ὀνομάζω , ὁ δέ κάμηλος . καί αὐτός γε εἰμί ἐκεῖνος φημί οὗτος ὁ πρόσθεν ὁράω ὁ νῦν ὁράω . καίτοι ὁ μέν , εἰ οὕτως τυγχάνω , ἀποθνῄσκω , ἕτερος δέ εἰμί ὁ νῦν ὁράω . οἶνος δή λέγω ὁ ἄνθρωπος ὁ αὐτός χθές καί σήμερον πίνω , ὁ εἶδος δηλονότι ὁ αὐτός · ἐνίοτε δέ φημί τρεῖς οἶνος πίνω σήμερον , ἤ νή Ζεύς εἷς , πανταχοῦ πρός ὁ εἶδος ἀποβλέπω , ἐπίκειμαι τε εἷς , εἰ τυγχάνω , σφραγίς πεντεκαίδεκα θύρα , ἐν ἅπας οὗτος ἐπί ὁ εἶδος ἀναφέρω ὁ λόγος . οὕτως δέ ἐναργής εἰμί καί φύσις πᾶς ὑπάρχω καί ἄνθρωπος καί βόσκημα ἕτερος μέν τις ὡς ὑπόκειμαι κατά οὐσία , ἕτερος δέ ὡς εἶδος εἷς ἐπινοέω , ὥστε καί ὁ ὄνος , ὅς ἅπας ὁ θρέμμα ἀνόητος γε δοκέω ὑπάρχω , ἄλλος μέν ὁ κατά εἶδος εἷς , ἄλλος δέ ὁ κατά ἀριθμός , εἰς διαγιγνώσκω ἥκω . θεάομαι γοῦν κάμηλος ὁ ὄνος ἐξίστημι τε καί φεύγω καί δείδω , εἰ μηδέποτε τυγχάνω θεάομαι · εἰ μέν τοι συνεθίζω ὁ θέαμα , ᾄν ἄλλος αὐτός καί ἄλλος ἐπιδείκνυμι κάμηλος , οὐκέτι δείδω ὑπό συνήθεια , ἀλλά ὡς εἷς εἶδος ὁράω κᾁκείνης ὅς συνεθίζω καί οὗτος ὅς πρῶτος ἐντυγχάνω . οὕτως δέ καί ὁ ἄνθρωπος οὐ δείδω ὑπό συνήθεια , ἀλλά ὡς εἷς εἶδος ὁράω καί οὗτος · εἰ μέντοι θεάομαι ὁ ὀνηλάτης , οὐ ὡς ἄνθρωπος μόνος , ἀλλά καί ὡς ὅδε τις γνωρίζω καί σείω γε ὁ οὖς πολλάκις καί ὁ κέρκος κινέω καί ὀγκάομαι καί σκιρτάω θεάομαι , ἐμφαίνω ὅτι γνωρίζω ὁ οἰκεῖος . οὗτος μέν δή καί ὡς ἄνθρωπος καί ὡς συνήθης γνωρίζω · ὁ δέ νῦν αὐτός πρῶτος ὁράω , κατά ὅσος μέν ἄνθρωπος ὡσαύτως , ὡς συνήθης δέ οὐ ὡσαύτως . ὥστε οὐ μόνος ἐγώ , ἀλλά ἤδη καί ὁ ὄνος ὁ μέν ὡς ἀριθμός αὐτός ὁράω τε καί διαγιγνώσκω καί μιμνῄσκω , ὁ δέ ὡς εἶδος . καί ὁ Δίων ὁ ὀνηλάτης , εἰμί γάρ , εἰ τυγχάνω οὕτως λέγω , ἄλλος μέν ὡς ἄνθρωπος , ἄλλος δέ ὡς Δίων γνωρίζω ὁ συνήθης ὄνος , ὁ μέντοι κοινός εἶδος αὐτός καί πρός ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ὡς ἄνθρωπος λαμβάνω , ὁ δέ ἴδιος ἐξαιρετός ὡς Δίων μόνος . καί τοσοῦτος τοίνυν δέω ὁ παλαιός φιλόσοφος ἐπαινέω , ὡς μέγας τις καί σοφός ἐξευρίσκω , ὅτι ὁ αὐτός καί ὁ ἕτερος καί ὁ εἷς καί ὁ οὐ εἷς οὐ μόνος κατά ἀριθμός , ἀλλά καί κατά εἶδος χρή νοέω , ὥστε καί ὁ ὄνος φημί οὗτος ὑπάρχω φύσις . πρόσκειμαι μέν οὖν ὑπό ὁ παλαιός φιλόσοφος , ὡς οὐ μόνος ἀριθμός καί εἶδος λέγω τις αὐτός , ἀλλά καί ὁ γένος . οὐ μήν ἤδη γε πω ὅδε χρῄζω πρός ὁ πάρειμι · μόνος γάρ ἀρκέω ἐγώ ὁ δείκνυμι ὁ ὄνος ὑπάρχω ἀναίσθητος ὅσος μή συγχωρέω ἕτερος μέν τις ὁ εἶδος ὁ εἷς , ἕτερος δέ ἀριθμός λέγω , καί μάλα ἔτι ὁ εἷς μέν ὁ φρενιτικός εἰμί λέγω καί εἷς ὁ ἐμπειρικός , εἷς δέ ὁ ἄνθρωπος εἰμί μή συγχωρέω , ἤ μή γιγνώσκω ὡς εἶδος μέν εἷς ὁ ἄνθρωπος , ἀριθμός δέ οὐ εἷς . οὐδέ ὁ Σωκράτης μέν εἷς καί ὁ εἶδος καί ὁ ἀριθμός , ὁ φρενιτικός δέ ὁ μέν εἶδος εἷς , οὐ εἷς δέ εἰμί ὁ πλῆθος . οὐ γάρ ἐνδέχομαι Δίων καί Σωκράτης καί Θέων καί Κορίσκος ἅμα πᾶς , εἰ τυγχάνω , φρενιτίζω εἷς ὁ πλῆθος ὁ τέσσαρες ὑπάρχω , ἀλλά ὁ μέν εἶδος εἷς , ὁ πλῆθος δέ οὐ εἷς . παράλογος δέ τις ὁ ἐμπειρικός ἰατρός εἰμί , ὅτι καί ὁ ἐμπειρικός εἷς λέγω , εἶτα ἐρωτάω πῶς εἷς φημί ὁ ζάω ὁ θνῄσκω , καί ὁ ἐπί ὁ Ἑλλάς ὁ κατά Αἴγυπτος , ἀποκρίνω πρός οὗτος θαυμαστός ἀπόκρισις . ᾗ γάρ φημί ἐμπειρικός εἰμί , ταύτῃ καί εἷς . οὗτος γάρ δή ὁ ἔσχατος ἀναισθησία εἰμί , εἰ προστίθημι ὁ ᾗ καί ὁ ταύτῃ , μηδέ ὅς αὐτός φθέγγομαι συνέρχομαι . εἰ γάρ δή ταύτῃ γε Σεραπίων καί Μηνόδοτος εἷς εἰμί ᾗ ἐμπειρικός , κατά ἄλλος δήπουθεν οὐ εἷς εἰμί . ὥστε εἰ γε παντοίως εἷς εἰμί , ἐκ περισσός καί μάτην ἄν , οἴομαι , πρόσκειμαι ὁ ᾗ καί ὁ ταύτῃ , πάρειμι ἁπλῶς λέγω ὡς εἷς εἰμί Σεραπίων καί Μηνόδοτος . οὕτως οὖν ὡς ὑπέρ αὐτός μόνος Μηνόδοτος ὁ λόγος ποιέω , οὐ ἄν προσθήκη δέω , ἀλλά ἁπλῶς ἄν λέγω , εἷς εἰμί Μηνόδοτος . εἰ τοίνυν Μηνόδοτος μέν εἷς ἁπλῶς , Μηνόδοτος δέ καί Σεραπίων οὐ ἁπλῶς εἷς , ἀλλά ᾗ ἐμπειρικός , πάντως δήπουθεν αὐτός εἰμί ἕτερος τις κατά ὅς δύο εἰμί καί οὐ εἷς ἀμφότερος , καί γίγνομαι οὗτος ἐκεῖνος ὁ πρός ὁ παλαιός φιλόσοφος λέγω , ἕτερος μέν ἀριθμός καί αὐτός καί εἷς , ἕτερος δέ ὁ εἶδος , καί μηδείς εἰμί θαυμαστός , εἰ Μηνόδοτος Σεραπίων κατά τις μέν ὁ αὐτός εἰμί καί εἷς , κατά τις δέ οὐ ὁ αὐτός οὐδέ εἷς . ᾗ μέν γάρ ἐμπειρικός ὁ αὐτός , ᾗ δέ ὁ μέν σιμός , ὁ δέ γρυπός , ἤ μέλας , ἤ λευκός , ἤ μέγας , ἤ μικρός , οὐ ὁ αὐτός . ἆρα οὖν οὕτως εἰμί ἑκάτερος αὐτός ἄνθρωπος , ὡσεί ἤ γρυπός ἤ σιμός , ἤ οὕτως ὡς ἐμπειρικός ; ἤ ᾄν παῖς οὗτος γε νοέω , ὡς ᾗ μέν ἄνθρωπος εἷς εἰμί , ᾗ δέ ὁ μέν σιμός , ὁ δέ γρυπός , οὐ εἷς . ἆρα οὖν οὐ ἔσχατος ἀναισθησία , ἤ φιλονικία , ἤ οὐ οἶδα ὅς τις ποτέ καί προσλέγω ἄξιος , εἷς μέν ὁμολογέω εἰμί ὁ φρενιτικός ᾗ φρενιτικός , ὡσαύτως δέ καί ὁ ληθαργικός τε καί πλευριτικός , οὐδείς δέ ὁ ἄνθρωπος ᾗ ἄνθρωπος · καί ὁ μέν ἐμπειρικός εἷς λέγω ᾗ ἐμπειρικός , οὐ εἷς δέ ὁ ἵππος ᾗ ἵππος , ἔνειμι ἀκούω λέγω Ἀριστοτέλης τε καί Θεόφραστος δύναμαι τις ὁ μέν εἶδος αὐτός ὑπάρχω ἕτερος ἕτερος , ὁ δέ ἀριθμός μή αὐτός , ἔτι δέ οὗτος ἔμπροσθεν αὐτός ὁ κᾀκέϊνος ὑφηγέομαι ὁ τοιοῦτος ﻿ διαστολή ὁ σημαίνω ἐπακούω λέγω , ὡς οὐδείς θαυμαστός εἰμί εἷς εἰμί ὁ πολύς καί ὁ πολύς εἷς . οὕτως γάρ σαφής ἅπας οὗτος ὁ λόγος ὁ Πλάτων διέρχομαι ἐν ἀρχή ὁ Φίληβος , ὥστε ἐγώ μέν καί ὁ ἀναίσθητος αὐτός εἰμί νομίζω σαφής . γνωρίζω γοῦν ὁ ὄνος καί ἄνθρωπος καί κάμηλος καί βοῦς , καί ὅδε τις ὁ ἄνθρωπος καί ὅδε τις ὁ κάμηλος , καί ὅδε τις ὁ βοῦς . οὕτως δέ καί ὁδός οὐ μόνος ἁπλῶς ὡς ὁδός , ἀλλά καί ὡς ὅδε τις γνωρίζω . ἐφίστημι γοῦν ὄνος ἐπί ἀρχή ὁδός μή γνώριμος καί θεάομαι πῶς αὐτός βαδίζω τε καί διέρχομαι πᾶς , οὐ ἐκτρέπω ἑκατέρωσε , πλήν εἰ μή τυγχάνω που σχίζω , δῆλος ποιέω ὡς αὐτός ὁ εἶδος ὅς τίς ποτέ εἰμί ὁδός μιμνῄσκω καί γιγνώσκω σαφής . βαδίζω γοῦν ὁ τρίβω · κατά ὅσος δέ ἀγνοέω σφάλλω · οὐ γάρ δή ὁ γε ἄτομος καί εἷς ὁ ἀριθμός μιμνῄσκω ἀπό ἐκεῖνος ὅς οὐ οἶδα βαδίζω δύναμαι . δῆλος δέ ὅτι ὁ ὁδός οὗτος , ὅς νῦν βαδίζω πρῶτος , ᾗ μέν ὁδός ὡς εἶδος γιγνώσκω βαδίζω , κατά ὅσος δέ ἀριθμός εἷς , κατά τοσοῦτος ἀγνοέω ὁ τε μηδαμῶς πρός ὁ ἄτριπτος ἐκτρέπω καί ὁ κατά ὅς σχίζω μή γιγνώσκω ὁποῖος ἔρχομαι · ὅς ἐπίσταμαι ἄν ἀκριβής , εἰ δεύτερος αὐτός ἤ τρίτος τυγχάνω νῦν βαδίζω . ἐπειδή γάρ ἕτερος μέν οἶδα , ἕτερος δέ ἀγνοέω , κατά ὅσος ὁ μέν κοινός εἶδος ὁδός γιγνώσκω , ὁ δέ ἴδιος οὗτος ἤ τις ἀγνοέω , κατά ὅσος μέν οἶδα οὐ σφάλλω , βαδίζω γοῦν ὁ τρίβω , κατά ὅσος δέ ἀγνοέω σφάλλω πολλάκις ἐν ὁ τρίοδος , οὐ οἶδα ὁποῖος αἱρέω . δισσός οὖν ἔχω γνῶσις καί ὁ ὄνος · ὁ μέν κοινός εἶδος ἕτερος , ὁ δέ ἴδιος ἄλλος . λοιπός εἴτε εἷς εἶδος ἐκεῖνος ἐθέλω καλέω ὁ κοινός , εἴτε γένος , εἴτε κοινότης , φυλάσσω αὐτός ὁ ἔννοια , ὅς ἐγώ νῦν ἐξηγέομαι , περί μέν ὄνομα ἀμφισβητέω , οὐ μήν μετατίθημι γε δύναμαι ὁ πρᾶγμα . καίτοι πρός μέν ὁ ὁ ὄνομα θέσις ἴσως ἕτερος ἀμφισβητέω παραπλήσιος σύ , ὁ περί ὁ πρᾶγμα θεωρία ἀγύμναστος . οὐ μήν ἐγώ γε ἀμφισβητέω , ἀλλά ἐκεῖνος μόνος ἀξιόω σύ μιμνῄσκω ὁ παρά Πλάτων λέγω · εἷς γάρ δή ὁ πολύς εἰμί καί ὁ εἷς πολύς , θαυμαστός λέγω , καί οὐ ῥᾴδιος ἀμφισβητέω ὁ οὗτος ὁπότερος τίθημι · εἰ γάρ δή οὗτος διασῴζω , οὐκέτι ἔχω ἐρίζω , ὥσπερ νῦν ἐρίζω ὁ μέν ὑπό ὁ ἀμαθία , ὁ δέ ὑπό ὁ φιλονικία ἄγω . ἀλλά εἴτε τις εἷς λέγω ὁ φρενιτικός , εἷς συγχωρέω ὑπάρχω · εἴτε πολύς , καί οὕτως συγχωρέω · ὡσαύτως δέ καί ὁ ἐμπειρικός τε καί δογματικός καί ὁ μεθοδικός · οὕτως δέ ὁ ἰατρός εἷς τε καί πολύς φημί · εἷς μέν ᾗ ἰατρός , οὐ εἷς δέ ὁ κατά μέρος πλῆθος . οὐ γάρ δή ἐπί μέν ὁ ἐμπειρικός ὁ ᾗ προστίθημι , ἀφαιρέω δέ ἐπί ὁ ἰατρός , οὐδέ ἐπί μέν ὁ ἰατρός προστίθημι , ἀφαιρέω δέ ἐπί ἄνθρωπος , οὐδέ ὁ φρενιτικός μέν εἷς φημί ᾗ φρενιτικός , ὁ νοσέω δέ οὐ εἷς . καί γάρ καί οὗτος ᾗ νοσέω εἷς εἰμί . ἐπιλανθάνομαι τοίνυν ἤδη ποτέ ὁ λῆρος ἐκεῖνος , ὅς ἐν ἄλλος βιβλίον ἐρίζω λέγω , ἀξιόω δείκνυμι σύ ὁ ἄνθρωπος αὐτός κατά ἑαυτοῦ μόνος ἄνευ ὁ κατά μέρος , ὥσπερ αὐτός δείκνυμι δύναμαι ὁ ἐμπειρικός ἄνευ Μηνόδοτος καί Σεραπίων καί ὁ ἄλλος ὁ κατά μέρος , ἤ νή Ζεύς ὁ φρενιτικός ἄνευ ὁ κατά μέρος φρενιτικός . ἐν τίς τοίνυν ὁ σφάλμα καί πόθεν ὁ ἐκτροπή ὁ καί ὁ ὄνος αὐτός γίγνομαι μωρός ; ἐκ ὅς καί ἄλλος μυρίος σφάλλω . μεταβαίνω γάρ ἐπί ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα ἀπό ὁ ἔννοια ἐπιχειρέω , εἶτα ὡς ἀγύμναστος ὁ λογικός θεωρία σφάλλω , συνανατρέπω ὁ περί οὗτος ἀπορία καί ὁ ἔννοια . ἐκδέχομαι γάρ αὐτός ἐνταῦθα ὁ περί γένος καί εἶδος ζήτημα σφάλλω δύναμαι , οὐ μόνος ἀγύμναστος ἄνθρωπος ἐν ὁ λογικός μέθοδος , ἀλλά καί ὁ γυμνάζω τις , ἐάν μή προσέχω ἀκριβής ὁ νόος . ἀλλά οὐ χρή διότι περί ὁ οὐσία ἀπορέω ὁ πρᾶγμα , ἀφίστημι ὁ ἐναργής ἔννοια · οὐδέ ἡγέομαι σοφός ἐξευρίσκω τις ὁ μέν ἐμπειρικός , ἐάν εἷς λέγω , ἄνευ ὁ προστίθημι κατά ποῖος σημαίνω εἷς εἰμί , ὁ δέ μεθοδικός , ἐάν ἀντί γένος , ἤ εἶδος , ἤ κοινός κοινότης λέγω . ἐγώ μέν γάρ ἀγαθός δοκέω σαφής ὁ ἔννοια ἤδη διορίζω , ὡς ᾗ μέν φρενιτικός , ταύτῃ πᾶς εἷς · ὅς δέ ὁ μέν νέος , ὁ δέ γέρων , ἤ ἰσχνός , ἤ παχύς , ἤ ἀνήρ , ἤ γυνή , οὗτος πολύς , χράω λοιπός ἑρμηνεία παλαιός καί συγκινδυνεύω κατά ὁ λέξις Ἀριστοτέλης καί Θεόφραστος καί Πλάτων . πᾶς ὁ τοιοῦτος ὁ μέν εἶδος λέγω εἷς ὑπάρχω , ὁ πλῆθος δέ οὐ εἷς · οὐ φρενιτικός μόνος , ἤ ληθαργικός , ἤ ἐμπειρικός , ἀλλά καί δογματικός καί μεθοδικός καί ἄνθρωπος καί ἵππος καί ἀνήρ καί γυνή καί ὁ ἄλλος ἕκαστος . εἰ δέ ἐπί ὁ κατά μέρος ἔρχομαι , οἷος ὅδε ὁ γυνή ὁ δείκνυμι δύναμαι , οὗτος οὐ ἐγχωρέω ὁ μέν εἶδος λέγω εἷς , ὁ πλῆθος δέ πολύς , κατά ἄμφω γάρ εἷς εἰμί ὁ δείκνυμι δύναμαι γυνή , καί ὁ εἶδος καί ὁ πλῆθος , ὅς δή καί ὁ ἀριθμός καλέω . ὁ δέ γε οὐ οὕτως ποιέω , ἀλλά ὁ μέν κοινότης ὀνομάζω , ὥσπερ οὐ μάλα ἀπολέγω δύναμαι εἶδος καί γένος , ὁ δέ ᾗ μέν ὅδε τις λέγω , ὑπάρχω εἷς · ᾗ δέ οὐ εἷς , οὐκέτι λέγω εἷς ὑπάρχω . χρή γάρ δήπου καί οὗτος ὥσπερ δή ποτέ ὁ τε Μηνόδοτος καί Σεραπίων καί Θεοδᾶς καί Γλαυκίης , Ἀπολλώνιος τε καί Καλλικλῆς καί Διόδωρος καί Ἡρακλείδης ﻿ καί Λύκος , εἷς ἅπας ὑπάρχω ᾗ ἐμπειρικός , οὕτως πάλιν ᾗ οὐ εἷς ἅπας , ἀλλά πάμπολυς τις εἰμί , ἐξηγέομαι · ἐν αὐτός γάρ ὁ οὗτος ἐξηγέομαι πάντως ἄν που κατανοέω ὡς εἷς καί πολύς καί αὐτός εἰμί τε λέγω δυνατός εἰμί . Μηνόδοτος οὖν καί Σεραπίων ᾗ μέν ἐμπειρικός εἷς , καί νή Ζεύς γε ᾗ ἰατρός καί ᾗ ἄνθρωπος . τίς δέ ᾗ ζῷον , καλός ἔρομαι ὁ ἐμπειρικός , ἆρα γε κατά οὗτος Μηνόδοτος καί Σεραπίων εἷς εἰμί ; εἰ μέν γάρ μή φημί , οὐδέ ἐγώ συγχωρέω ᾗ ἐμπειρικός , ταύτῃ γίγνομαι ὁ δύο ἄνθρωπος εἷς . συγχωρέω δέ καί οὗτος ὁ δύο γίγνομαι εἷς , κατά ὅσος ἄμφω ζῷον , εὐθύς μέν ὑπομιμνῄσκω , ὡς ὀρθός ἄρα πρός ὁ παλαιός φιλόσοφος λέγω ὁ μέν ἀριθμός , ὁ δέ εἶδος , ὁ δέ γένος αὐτός τε καί εἷς ὑπάρχω . ἑξῆς δέ πάλιν ἔρομαι , φρενιτικός Μηνόδοτος , φρενιτικός Σεραπίων , πότερος ὁ αὐτός εἰμί ἤ ἕτερος ; ἀποκρίνω δέ οὗτος φρενιτικός εἰμί καί εἷς καί ὁ αὐτός ἀμφότερος ᾗ φρενιτικός , πάλιν ἔρομαι , τίς δέ καθό νοσέω οὐ καί ταύτῃ εἷς ἄμφω εἰμί ; εἰ μέν οὖν μή φημί , οὐδέ ἐγώ συγχωρέω ᾗ φρενιτικός . συγχωρέω δέ ἔρομαι τίς δηλονότι πρᾶγμα εἷς ἰδέα ἔχω , ἐπί ὅς οὗτος ὁ ὄνομα φέρω ἅπας ἄνθρωπος , νόσος . οὐ γάρ δή φρενῖτις μέν τις γίγνομαι πρᾶγμα εἷς ἰδέα ἔχω καί οὗτος ποιέω ἅπας εἷς ὁ δέχομαι αὐτός , νόσος δέ οὐ ὡσαύτως εἷς ποιέω πᾶς ὅς ἄν ἐγγίγνομαι . ἀλλά οὐ εἰμί φημί , οὐδείς οὕτως ἀφορίζω εἶδος ἤ νόσημα ὡς ἄνθρωπος καί φρένιτις . τίς φημί ὦ οὗτος ; ἆρα γε οὐδείς ὁ φωνή δοκέω σύ σημαίνω , ὁ τε ζῷον καί ὁ νόσος , ἀλλά ὅμοιος ἐκφωνέω ὁ βλίτυρι καί σκινδαψός ; ἤ σημαίνω μέν , οὐδείς δέ ὑπόκειμαι πρᾶγμα ὁ φωνή , ὡς ἐν ὁ Σκύλλα καί Κένταυρος , ἤ καί σημαίνω καί ὁ σημαίνω εἷς ὑπάρχω ; εἰ μέν γάρ οὐδείς εἰμί πρᾶγμα ὁ δηλέομαι ὑπό ὁ ζῷον ἤ ὁ νόσημα φωνή , οὐ ὀρθός λέγω ὁ ἄνθρωπος εἰμί ζῷον ἤ ὁ φρενῖτις νόσος . εἰ δέ εἰμί καί λέγω ἀληθής , οὗτος μέν ὁ προσέρχομαι ζῷον εἰμί , ἤ ὁ φρενῖτις νόσος , οὗτος δέ εἰ τυγχάνω ὁ κατάκειμαι ἄνθρωπος νοσέω , εἰμί τις πάντως ὁ ὑπάρχω αὐτός , ἐπί ὅς φέρω ἕκαστος ὁ ὄνομα . ἀλλά οὐ γυμνάζω νοέω αὐτός , καίτοι γε ἐκ ὁ πρῶτος εἰσαγωγός εἰμί ὁ λογικός θεωρία . τίς οὖν οὗτος πρός ὁ ἀληθής ; οὐ δήπου γάρ ἐκ ὅς ἄν σύ μή συνίημι , ἐκ οὗτος χρή κρίνω ὁ ἀλήθεια , ἀλλά ἐκ ὅς ἄν καί συνετός τις εἰμί φύσις καί μανθάνω καί ἀσκέω καί μή φιλονεικέω καί τιμάω ἀληθής , ὅς οὐδείς ὑπάρχω σύ · καίτοι μά ὁ θεός οὐ οἶδα ἕ τις προσδέω τις φύσις συνετός ὁ γε τοιοῦτος . τίς γάρ οὐ οἶδα ὡς οὐ αὐτός σημαίνω Σωκράτης καί σιμός , ἀλλά ὁ μέν Σωκράτης ὅλος ὁ ὑπόκειμαι οὐσία εἰμί ὄνομα , ὁ δέ ἄλλος ὄνομα οὐδείς κατά ὁ ὁ σῶμα οὐσία ἅπας λέγω ; οὔτε γάρ ὁ σιμός οὔτε ὁ προγάστωρ οὔτε ὁ φαλακρός , ἀλλά ὁ μέν ὁ σχῆμα ὁ ῥίς εἰμί ὄνομα , ὁ δέ ὁ ἔνδεια ὁ ἐν ὁ κεφαλή θρίξ , ὁ δέ ὁ μέγεθος ὁ γαστήρ . καί οὗτος μέν εἰμί ὁ κατά μόριον . λευκός δέ εἰ φημί ἤ μέλας Σωκράτης , κατά πᾶς , οἴομαι , ὁ μόριον ὁ σῶμα ἐπιφέρω ὁ προσηγορία , οὐ μήν ὁ οὐσία γε ἅπας , ἀλλά εἷς τις ὁ συμβαίνω αὐτός δηλόω , ὁ χρῶμα , καί μέντοι ᾄν εἰ παχύς , ἤ λεπτός λέγω , ἤ σκληρός , ἤ μαλακός , ἤ δασύς , ἤ ψιλός , ἤ τις ὁ ἄλλος ἕκαστος ὅς ὁ Σωκράτης συμβαίνω , οὐ κατά πᾶς οὐδέ οὕτως δηλονότι ὁ οὐσία ἐπιφέρω ὁ προσηγορία , ἀλλά εἷς τις ὁ συμβαίνω αὐτός δηλόω . οὕτως δέ καί ὁ κάθημαι καί ὁ περιπατέω καί ὁ κινέω καί ὁ κοιμάω καί ὁ ἐγείρω καί ὁ ἄλλος ἕκαστος ὁ τοιοῦτος ὄνομα οὐ κατά οὐδείς δήπου ὁ εἰμί ἐπιφέρω , ἀλλά τις ὁ ὑπάρχω Σωκράτης δηλόω · ὅς κατά ὁ ἔμπροσθεν λόγος ἤ ἐνέργεια λέγω ὑπάρχω , ὅς πάθημα οὗτος , ἤ τις διάθεσις . ἀγαθός οὖν σύ καί νῦν ἔτι οὗτος ὁ τρόπος χράω γυμνάζω , κατά ὅς τις εἰͅν ὁ ἔμπροσθεν δείκνυμι , οὐ ἀπό ὁ ὄνομα , ἀλλά ἀπό ὁ πρᾶγμα ἄρχω . ἄρχω δέ ἀπό σεαυτοῦ πρῶτος καί σκοπέω , πότερος ἁπλόος τις πρᾶγμα ὑπάρχω , ἤ σύνθετος , ἆρα γε πούς ὑπάρχω ἤ ὀφθαλμός ἤ ῥίς ἤ κεφαλή ; δῆλος γάρ ὅτι οὗτος οὐδείς οὔτε χωρίς οὗτος , ἀλλά ᾀ οὗτος τε ᾀ ὁ ἄλλος ἅπας μόριον , ἕκαστος ὁ οἰκεῖος ἔχω θέσις , ὅλος ὑπάρχω σύγκειμαι . ὑπόκειμαι δή σύ ὄνομα Θεμίσων . ἀλλά ὅταν γε φημί Θεμίσων χωλός εἰμί , ὁ μέν χωλός ἐπί ὁ ὁ πούς φέρω διάθεσις , ὁ δέ Θεμίσων ὁ πᾶς εἰμί ὄνομα . καί μέν δή καί σιμός καί τυφλός ἀπό μέρος ὁ Θεμίσων ὀνομάζω · πυρρός δέ καί παχύς οὐ ἀπό μέρος , ἀλλά ἀπό διάθεσις ἐνυπάρχω ὁ πᾶς παραπλήσιος ὁ περιπατέω καί κάθημαι καί διαλέγω καί ζάω . ἆρα οὖν οὗτος μέν γνωρίζω ὡς οὐ εἰμί δηλωτικός ὁ ὅλος οὐσία ὁ σός , ἀλλά ὁ μέν ἀπό μόριον τις ὀνομάζω , ὁ δέ ἀπό διάθεσις εἷς · ὅταν δέ ἀγαθός λέγω τίς σύ καί δίκαιος , οὐκέτι γνωρίζω ὡς καί οὗτος διάθεσις εἰμί ὄνομα ὁ ἐπιγίγνομαι ὁ σός ψυχή ; καί μήν εἰ γε γνωρίζω ὡς ἀνάλογος ἔχω οὗτος ὁ λευκός καί ὁ μέλας , ὡς γάρ ἐκεῖνος ὁ ὁ σῶμα , οὕτως οὗτος ὁ ὁ ψυχή εἰμί διάθεσις ὄνομα , γνωρίζω , οἴομαι , καί ὡς ὁ τεχνίτης καί ὡς ὁ ἄτεχνος ἀπό ὁ ὁ ψυχή διάθεσις ὀνομάζω · καί τεχνίτης δέ εἰ νοέω ὅθεν ὀνομάζω , νοέω , οἴομαι , καί ὁ ἰατρός ὅθεν ὀνομάζω . οὗτος δέ εἰ νοέω ὅθεν ὀνομάζω , οὐ ﻿ ἄν ἔτι σύ δέω πολύς πραγματεία ἐξευρίσκω ἐπί ὅστις ποτέ ὁ ἐμπειρικός ὄνομα τάσσω . οὗτος δέ αὐτός τίς ποτέ εἰμί ὅς κελεύω σύ ποιέω ; οὐδείς σεμνός οὐδέ μέγας . ὁ γάρ διαιρέω ὁ κατηγορία ἀρχή ὁ λογικός εἰμί θεωρία · ὅς ὅτι παντελής ἀμαθής ἔχω δηλόω διά ὅς εἰκῇ φλυαρέω . καί νῦν οὖν σωφρονέω αὖθις ἄρχω ὁ ὁ σῶμα συμβαίνω κατονομάζω · οἷος ὅτι λευκός εἰμί ὅδε καί μέλας , ἤ νή Ζεύς θερμός ἱκανός , ὡς μή φέρω ἄλυπος ὁ θέρμη · εἶτα ὁ οὕτως πολύς θερμασία ὡς κάμνω ὁ σῶμα διά αὐτός καί καλός ἐνεργέω μή δύναμαι , ὁ προσαγορεύω πυρετός ἐπιτρέπω · πᾶς γάρ ἄνθρωπος ὁ οὕτως θερμός πυρέσσω φημί . καί οὐδείς μέγας ποιέω μεταλλάσσω ὁ ὄνομα , πλήν κατατρίβω σύ ὁ χρόνος . ἀλλά ἐκεῖνος μάλα , ὦ οὗτος , εἰ βούλομαι , ποιέω , ὅταν λέγω Θεμίσων πυρέσσω καί Δίων πυρέσσω καί πολύς ἐφεξῆς οὕτως ὀνομάζω πυρέσσω , ἐπισκοπέω προσέχω ὁ νόος , ἆρα ἐν ἅπας αὐτός εἷς καί αὐτός εἰμί ὁ πυρέσσω ἤ ἕτερος . εὑρίσκω γάρ εἷς μέν καί αὐτός ὁ εἶδος , ὁ πλῆθος δέ , ὅς καί ἀριθμός καλέω , οὐ εἷς . ἄλλος γάρ οὔτε ἀποκρίναθημι σύ δυνατός οὔτε νοέω . εἷς ἐν ὁ πυρέσσω ᾗ πυρέσσω νή Ζεύς · καί γάρ ὁ παραφρονέω εἷς ᾗ παραφρονέω . τίς δέ ὁ πυρέσσω τε ἅμα καί παραφρονέω , ἆρα οὐ καί οὗτος εἷς ᾗ πυρέσσω τε ἅμα καί παραφρονέω ; πρόδηλος καί οὗτος , οἴομαι , πᾶς . κεῖμαι τοίνυν κατά ἄμφω οὗτος εἷς ὄνομα , ὁ πυρέσσω λέγω καί παραφρονέω , καί καλέω φρενιτικός ὁ τοιοῦτος · εἰ δέ οὐ νοέω ὅπως κατά ἄμφω εἷς ὄνομα τίθημι , τάχα ἄν ἀναμιμνῄσκω σύ ὁ ὑπό αὐτός σύ λέγω ὄνομα . ἵππος γάρ δήπου καλέω τίς , ὁ ζῷον δηλονότι ὁ χρεμετιστικός ; ἆρα οὖν ἡγέομαι σύ διαφέρω ἤ ἵππος λέγω ἤ ζῷον χρεμετιστικός ; ἐγώ μέν γάρ οὐ ἡγέομαι . καί μήν εἰ οὗτος οὕτως ἔχω κατά ἄμφω ἐκεῖνος ὁ ὄνομα , ἵνα σύντομος λέγω , ἵππος ἐπιτίθημι . οὕτως δέ ἔͅν εἰ τις πεζός καί δίπους ζῷον , ἀντί ὁ διά τρεῖς ὄνομα ἐνδείκνυμι , διά εἷς ἐθέλω δηλόω , καλέω ἄνθρωπος . καί ὁ γε διαλύω ἕκαστος ὁ ὄνομα εἰς λόγος οὕτως γίγνομαι . καί μήν καί ὁ συντίθημι ὁ λόγος εἰς εἷς ὄνομα κατά ὁ λέγω ἀποτελέω τρόπος , ὅταν ὁ τε ἁπλόος ἕκαστος ὁ ἔννοια ἔχω κατά ὄνομα καί δυνατός εἰμί ἐκ δύο ἁπλόος ἔννοια αὖθις ἕτερος ἐργάζομαι σύνθετος , εἶτα ἐπί αὐτός ὄνομα τίθημι · ᾅπειτα πάλιν αὖθις ἐκεῖνος ὁ σύνθετος προστίθημι ἕτερος ἁπλόος , ἐκ τρεῖς ἁπλόος ἔννοια αὖθις ἀπεργάζομαι εἷς , ἐπιφέρω τις καί κατά οὗτος ὄνομα . πῶς καί τίς τρόπος ; οὐ γάρ ἀποκνέω γυμνάζω ὁ σῴζω βούλομαι ἐκ ὁ πολυχρόνιος οὗτος ἀπαιδευσία ἐπί πολύς ἐπεκτείνω ὁ λόγος . ὁ μέν θερμότης ἁπλόος πρᾶγμα ὄνομα . καί μέν δή καί ὁ βλάβη ὁ ἐνέργεια ἁπλόος τις πρᾶγμα . τοσοῦτος δέ θερμότης ὡς ἤδη βλάπτω ἐνέργεια οὐκέτι ὅμοιος ἁπλόος . εἰ τοίνυν καί περί σύμπας γίγνομαι ὁ σῶμα , πολύς δή μάλα οὐκέτι ἁπλόος . ἵνα οὖν μή πολύς λέγω ὁ ἄνθρωπος , συντομία ἀσκέω φύσις ὁ τοιοῦτος θερμότης πυρετός ὀνομάζω . ἑτοῖμος γάρ εἰμί λέγω πυρέσσω Δίων ὁ τοσοῦτος θερμότης ἔχω ἐν ἅπας ὁ σῶμα ὡς βλάπτω πολύς ἐνέργεια . ὅταν μέν οὖν αὐτός ὁ διάθεσις δηλόω βούλομαι , πυρετός ὀνομάζω , ὅταν δέ ὁ ἔχω ὁ διάθεσις , ἀπό ἐκεῖνος παρονομάζω καί καλέω πυρέσσω · καθά ἀπό ὁ λευκότης ὁ λευκός καί ἀπό ὁ μελανότης ὁ μέλας . σύνθετος δή πρᾶγμα εἰμί ὄνομα πυρετός καί πολύς μάλα ὁ πυρέσσω · ἁπλόος δέ γε παραφροσύνη · ἀλλά εἰ προστίθημι ὁ ἁπλόος οὗτος ὁ σύνθετος , φρενιτικός μέν ὁ ἄνθρωπος , ὁ διάθεσις δέ αὐτός φρενῖτις ὀνομάζω · καθά , οἴομαι , καί ὁ ἄνθρωπος αὐτός , ἵνα μή λέγω ζῷον λογικός θνητός , ἕνεκα συντομία ἄνθρωπος ὀνομάζω , λόγος τις δύναμις ἔχω ὁ ἄνθρωπος προσηγορία · καί οὗτος εἰμί ὅς καλέω ὁ παλαιός φιλόσοφος ὁ λόγος λέγω ὁ ὄνομα . οὐ μήν εἰς ἄπειρος γε προσάγω , ἀλλά ἄχρι ὁ ἁπλόος ἀνέρχομαι . ὁ γάρ ἄνθρωπος , ἐπειδάν διαλύω εἰς ζῷον καί λογικός καί θνητός , καί αὖθις λύω ὁ ζῷον εἰς οὐσία αἰσθητικός · οὐ μήν ὁ γε οὐσία ἔτι λύω δύναμαι , καθά οὐδέ ὁ αἴσθησις . ἁπλόος γάρ ἤδη καί πρῶτος εἰμί ἑκάτερος οὗτος . ὅς καί θαυμάζω ἐπέρχομαι ἐγώ ὁ φρενιτικός μέν τις καί ἄνθρωπος εἰμί συγχωρέω , νόσημα δέ καί ζῷον οὐ συγχωρέω . ὅμοιος γάρ εἰμί οὗτος ὁ ὁ μέν σύνθετος συγχωρέω , ἀμφισβητέω δέ περί ὁ ἁπλόος · ὥσπερ οὐ πρότερος ὁ φύσις ὁ ἁπλόος ὑπάρχω . οὐ ὁράω , φημί , αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ζῷον · ἀλλά οὐδέ ἄνθρωπος , ὦ μωρός , καίτοι λέγω εἰμί σεαυτοῦ ἄνθρωπος . ἤ οὗτος μέν ὁμολογέω , ὁ δέ καί ζῷον ὑπάρχω οὐ ὁμολογέω ; οὐ θεάομαι , φημί , κατά ἑαυτοῦ οὐδαμόθι νόσος · οὐδέ γάρ φρενῖτις θεάομαι ποτέ μόνος , ἀλλά ἐπί Θέων , ἤ ἐπί Δίων , ἤ ἐπί ἄλλος τις ἄνθρωπος . ὥστε οὗτος γε τέλειος ἠλίθιος , εἰ διότι μηδαμόθι θεάομαι νόσημα μόνος αὐτός κατά ἑαυτοῦ , διά οὗτος νομίζω μηδέ εἰμί νόσημα · οὕτως γάρ οὐδέ πυρετός , οὐδέ φρενῖτις , οὐδέ ἄλλος ὁ τοιοῦτος οὐδείς εἰμί συγχωρέω · ὡς οὐδέ οὗτος γε θεάομαι τις μόνος αὐτός κατά ἑαυτοῦ . ἀγαθός δέ εἰμί οὐ οὕτως , ἀλλά ὥσπερ λέγω πρόσθεν , ἀπό ὁ πρᾶγμα αὐτός ἄρχω καί θεάομαι ﻿ ὁ διάνοια πόσος ὁ σύμπας εἰμί ἁπλόος · ἔͅπειτα ἕκαστος τίθημι ἴδιος ὄνομα , συμπλέκω ἐκ αὐτός ἤδη ὁ σύνθετος . ἐγγίγνομαι δή ὁ ὑπόκειμαι σῶμα οὗτος εἷς πρῶτος , ὁ αἰσθάνομαι . πότερος οὐ καλέω ζῷον ὅς οὗτος ὑπάρχω ; καί μήν ὑπέρ ὄνομα οὕτως ἀμφισβητέω . ἀλλά οὐδέ εἰμί φημί αἰσθάνομαι σῶμα ; καί μήν οὕτως γε ὁ πρᾶγμα αὐτός καταψεύδομαι . ἀλλά καί σῶμα συγχωρέω αἰσθάνομαι εἰμί τις καί κατά ὁ τοιοῦτος σῶμα ὄνομα οὗτος ὁ ζῷον λέγω , τολμάω φημί μηδείς εἰμί ὁ ζῷον ; οὐκοῦν οὐδέ ὁ λευκός οὐδείς εἰμί , οὐδέ ὁ βαδίζω οὐδέ ὁ τρέχω ; ἀπό γάρ ὁ συμβαίνω ἑαυτοῦ ὁ σῶμα προσαγορεύω λευκός , βαδίζω καί τρέχω . αὐτός δέ ὁ συμβαίνω ὁ μέν λευκότης ὀνομάζω , ὁ δέ βάδισις , ὁ δέ δρόμος . κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος αἴσθησις μέν εἷς τις ὁ ὑπάρχω ὁ σῶμα , αἰσθάνομαι δέ αὐτός ὁ σῶμα · οὗτος οὖν καί ζῷον ὀνομάζω . τίς οὖν θεάομαι αἰσθάνομαι σῶμα , παρίημι ὁ ζῷον ὄνομα ζητέω τις κατά αὐτός λέγω ἕτερος ; ἆρα οὖν νοέω μόνος ὁ σῶμα καθά Κένταυρος , ἤ καί τυγχάνω τις ὁ προσηγορία οὗτος ὑπόκειμαι πρᾶγμα ; δῆλος ὡς καί τυγχάνω . τίς δέ , νοέω μόνος ὁ αἴσθησις , ἤ καί τις ὁ ὁ σῶμα ὑπάρχω εἰμί ; ἐγώ μέν δοκέω καί οὗτος εἰμί πρόδηλος ὡς εἷς τις ὁ ἐν ὁ σῶμα ὑπάρχω εἰμί καί ὁ αἴσθησις . καί μήν εἰ μήτε ὁ σῶμα νοέω μόνος , ἀλλά καί εἰμί , μήτε ὁ αἴσθησις , εἰμί γάρ καί ὅδε · πῶς ἄμφω συντίθημι ὁ σύνθετος οὐ εἰμί ποιέω ; γέλοιος γάρ ἤδη οὗτος γε , σῶμα μέν εἰμί τις καί αἴσθησις , αἰσθάνομαι δέ οὐδείς ἵημι σῶμα · καί οὗτος γέλοιος , αἰσθάνομαι μέν εἰμί σῶμα , ζῷον δέ εἰμί μηδείς , ὥσπερ ἄλλος τις καί οὐ οὗτος ὑπάρχω ζῷον , ἤ διαφέρω τις ὁ λόγος δηλόω ἐπιχειρέω ὁστισοῦν ἤ ὄνομα . ὁ δέ αὐτός ἀτοπία ἔχω καί ὁ μή συγχωρέω εἰμί τις νόσος · εἰ γάρ οὐδείς εἰμί διάθεσις , οὐδέ νόσος εἰμί τις . δίδωμι δέ εἰμί διάθεσις , εἰμί τις καί νόσος · ὅστις γάρ ἄν ἐνέργεια βλάπτω διάθεσις , ἐκεῖνος νόσος εἰμί . ἀλλά οὐ ἔχω ἐγώ δείκνυμι , φημί , νόσος αὐτός κατά ἑαυτοῦ . οὐδέ γάρ φρενῖτις , ὦ οὗτος , οὐδέ πυρετός . ἀλλά ὅμως καί οὗτος συγχωρέω ὑπάρχω καί ἄλλος πολύς . ὁ γάρ μικρολογία ὁ ὄνομα , ὅς κομψεύω τις ὁ φιλόσοφος , ἀνατρέπω ἅπας ὁ ἐν ὁ βίος συνήθεια , ὡς μή διά ἐκεῖνος αὐτός χράω δύναμαι κατά ὁ σφεῖς αὐτός σύγγραμμα , παραιτέομαι λέγω ὁ νῦν , ἑτέρωθι διαλέγω ὑπέρ αὐτός ἐπί πολύς . λέγω οὖν οὐδείς ἥσσων ὅσος χρή εἰμ̓ͅν ὁ περί ὁ στοιχεῖον λογισμός , λέγω δέ μικρολογία , ἐν ὅς διαιρέω κατά γένος ὁ τε εἰμί καί ὁ ὑφίστημι . ἀδιάφορος γάρ ἐγώ ᾀνταῦθη καί κατά ὁ ἑξῆς λόγος λέγω οὗτος . πᾶς δέ ἐν πᾶς ἐξελέγχω ἀδύνατος . ἀλλά γάρ περί ὁ μή μόνος ἔννοια εἰμί νόσημα ἴδιος , ἀλλά καί πρᾶγμα τις ὁ προσηγορία οὗτος τυγχάνω ὑπόκειμαι , κατά γε ὁ πάρειμι ἀρκέω λέγω οὗτος . σαφής δέ ἔτι οὗτος αὐτός νοέω ὁ λόγος προέρχομαι , ἐπειδάν ὁ περί πρῶτος ἔνδειξις περαίνω λόγος . ὅσος δέ περί νόσημα λέγω νῦν , ἡγέομαι καί περί σύμπτωμα λέγω καί πάθος , ὑγεία τε καί ἀρτιότης , ἰσχύς τε καί δύναμις ἅπας τε ὁ ἄλλος ὅς ὄνομα τε καί νόησις εἰμί κατά τις ὑπόκειμαι λέγω . πᾶς γάρ οὗτος ὁ σῶμα ὑπάρχω , ὁ μέν ὡς διάθεσις , ὁ δέ ὡς ἐνέργεια , ὁ δέ ὡς πάθος · καί ὁ μέν ὡς κατά φύσις εἰμί , ὁ δέ ὡς παρά φύσις , ἔνδειξις τε κατά ἕκαστος αὐτός ἴδιος γίγνομαι , παροράω ὁ πολύς ὁ ἰατρός .