galenus.de-marcore-liber 5
Τὸν δὲ τοῦ γήρως μαρασμὸν ἀδύνατον δήπου καταλῦσαι , βοηθεῖσθαι δὲ ὡς ἐπιπλεῖστον ἐκταθῆναι δυνατὸν , καὶ τό γε γηροκομικὸν ὀνομαζόμενον μέρος τῆς ἰατρικῆς αὐτὸ τοῦτ’ ἔστι , σκοπὸν ἔχον ὡς ἡ τοῦ πράγματος ἐνδείκνυται φύσις , ἐνίστασθαι καὶ διακωλύειν ὡς οἷόν τε , μὴ ξηρανθῆναι τὸ σῶμα τῆς καρδίας εἰς τοσοῦτον , ὡς ἐνεργοῦν ποτε παύσασθαι . τοῦτο γὰρ δὴ τὸ πέρας ἐστὶ τῆς ζωῆς , παῦλα τοῦ τῆς καρδίας ἔργου , ὡς μέχρι ἂν ἥδε κινῆται κατὰ τὴν ἑαυτῆς ἐνέργειαν , ἀδύνατον ἀποθανεῖν τὸ ζῶον . εἰ μὲν οὖν οἷόν τέ ἐστιν ὑγρότερον ἐργάσασθαι τὴν οὐσίαν αὐτοῦ τοῦ τῆς καρδίας σώματος , ἢ καὶ νὴ Δία τοῦ ἥπατος , ἐγχωρεῖ τὸ γῆρας ἐπισχεῖν · εἰ δὲ μηδεὶς ἱκανός ἐστι μήθ’ ἧπαρ ὑγρότερον ἑαυτοῦ ποιῆσαι μήτε καρδίαν , ἀλλ’ ἀναγκαῖον ἐπὶ προήκοντι τῷ χρόνῳ ξηρότερα γίνεσθαι σφῶν αὐτῶν οὐ τὰ σπλάγχνα μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰς ἀρτηρίας καὶ τὰς φλέβας , κωλῦσαι μὲν τὸ γῆρας ἀδύνατον , ἐπισχεῖν δὲ τὸ τάχος αὐτοῦ δυνατόν . ἔοικε τοίνυν Ὅμηρος , εἴπερ τι καὶ ἄλλο , καὶ τοῦτο μαντικῶς ἐκφωνῆσαι περὶ τῶν γερόντων , — — ἐπὴν λούσαιτο φάγοι τε , Εὑδέμεναι μαλακῶς , οἵα δίκη ἐστὶ γερόντων . καὶ γὰρ τὸ λουτρὸν τῶν ὑγραινόντων ἐστὶ , καὶ ἡ μαλακὴ κοίτη καὶ ὁ ὕπνος , ἡ δὲ τροφὴ πρώτη καὶ μάλιστα . μόνη γὰρ αὕτη μέρος γίνεται τῶν τρεφομένων σωμάτων ὁμοιουμένη ταῖς οὐσίαις αὐτῶν ; ἕκαστον δὲ τῶν ἄλλων ἢ τῷ κωλῦσαι ξηρανθῆναι σφοδρότερον τὰ ὁμοιομερῆ , ἢ τῷ τὴν ἐν ταῖς μεταξὺ χώραις αὐτῶν ἐπιτέγγειν τε καὶ αὐξάνειν ὑγρότητα , τῆς τῶν ὑγραινόντων μετείληφε προσηγορίας τε καὶ δυνάμεως . οὕτω δὲ ἐγχωρεῖ ποτε ἧπαρ καὶ τὴν καρδίαν ὑγρανθῆναι , ὡς εἴρηται νῦν , τῆς τε παρεσπαρμένης αὐτοῖς ὑγρότητος αὐξανομένης , ἣν κᾀν τοῖς λεπτυνθεῖσι νέοις σώμασιν ἐκδαπανᾶσθαι συμβαίνει , καθ’ ὅλον μὲν τὸ σῶμα φανερῶς πολλάκις , ἐγχωρεῖ δέ ποτε καὶ κατὰ τὴν καρδίαν καὶ τὸ ἧπαρ . ὅτι δὲ τούτων τῶν σπλάγχνων τὸ μὲν ἀρτηριῶν τε καὶ σφυγμῶν ἐστιν ἀρχὴ , τὸ δὲ φλεβῶν τε καὶ τοῦ τρέφεσθαι , δι’ ἄλλης ἐπιδέδεικται πραγματείας , ἐν ᾗ περὶ τῶν Ἱπποκράτους καὶ Πλάτωνος ἐπεσκοπούμεθα δογμάτων . ταῦτα οὖν τὰ σπλάγχνα , πρὶν ἰσχυρὰν ἔνδειαν αἵματος γενέσθαι καθ’ ὅλον τὸ ζῶον , οὐκ ἀπορεῖ συμμέτρου τροφῆς , τὸ μὲν ἧπαρ , ὅτι πᾶν τὸ αἷμα τὴν ἀρχὴν ἐντεῦθεν ἔχει · ἡ καρδία δὲ , διὰ τὸ τῆς ὁλκῆς ἰσχυρόν . ἕλκει μὲν ἅπαντα τὰ μόρια τοῦ ζώου τὴν οἰκείαν τροφὴν ἐφ’ ἑαυτὰ , τῇ δὲ ἴσῃ ῥώμῃ τῆς ὁλκῆς οὐ κέχρηται πάντα · διὰ τοῦτ’ οὖν οὐδ’ ὁμοίως ἀτροφεῖ κατὰ τὰς ἐνδείας τοῦ αἵματος , ἀλλ’ ἥ τε καρδία σφοδροτάτην ἔχουσα τὴν κατὰ τὸ ἕλκειν ἐνέργειαν , οὐκ ἄν ποτε ἀπορήσειεν τροφῆς , πρὶν εἰς ἐσχάτην ἔνδειαν ἀφικέσθαι πάντα τοῦ ζώου τὰ μόρια . μὴ τοίνυν ὑπολαμβάνωμεν , ἐπειδὰν ἰσχνὸν γένηται τὸ σῶμα χρονίως ἀῤῥωστῆσαν , ἀναλόγως τοῖς ἄλλοις ἅπασι μέρεσι τὴν καρδίαν καὶ τὸ ἧπαρ ὑπάρχειν ἰσχνά . θεάσασθαι δ’ ἔστι σοι τοῦτο βουληθέντι κᾀπὶ τῶν ἄλλων ζώων . ὅ τι γὰρ ἂν ἐθελήσαις ἐπιπλεῖστον λιμαγχονήσας ἀνατέμνειν , ἰσχνὰ μὲν αὐτοῦ καὶ ξηρὰ τἄλλα σύμπανθ’ εὑρήσεις μόρια , τὸ δ’ ἧπαρ ἅμα τῇ καρδία πλησίον τοῦ κατὰ φύσιν . ἀποθνήσκουσι γὰρ ( ἐπὶ ταῖς ἀσιτίαις ) οὐ τοσοῦτον ἐνδείᾳ τῆς τῶν στερεῶν σωμάτων τροφῆς , ὅσον τοῦ πνεύματος οἱ σφαττόμενοι , καὶ διὰ τοῦτο γοῦν ἅπαντα τὰ μόρια μαλακά τέ ἐστι καὶ ὑγρὰ τοῖς τῶν ζώντων ὁμοίως , ἐπειδὴ τὸ περιεχόμενον ἐν αὐτοῖς ὑγρὸν , ὑφ’ οὗ πρώτως τρέφεται , σώζεται σύμπαν · οἱ δ’ ὑπὸ λιμοῦ διαφθαρέντες ἥκουσι μὲν ἐγγὺς τοῦ ὄντως μαρασμοῦ , καὶ διὰ τοῦτο μεμαράνθαι φήσομεν αὐτοὺς , ὅταν γε τῆς ἀκριβολογίας μηδέπω καιρὸς ᾖ , κατ’ ἀλήθειαν δ’ οὐκ ἐμαράνθησαν , ἢ οὐ πάντα γε τὰ μόρια τοῦ σώματος · ὁ δ’ ὄντως μαρασμὸς ὁμοίως μαραίνει πάντα , διότι καὶ τὰς ἀρχάς . ἔστι δ’ οὗτος ἐν μὲν ταῖς ἡλικίαις τὸ γῆρας , ἐν δὲ τοῖς παρὰ φύσιν ὁ μαρασμώδης πυρετός . ἑτέρα δέ τις ἀνάλογος γήρᾳ διάθεσις , ἣν οὐδὲν χεῖρον ὀνομάζειν ἐκ νόσου γῆρας , οὐ μὰ Δί’ οὔθ’ ὡς Φίλιππος , ὃς τὸν ἕνα μαρασμώδη πυρετὸν καλεῖ . οὐ γάρ ἐστιν ἡ τοιαύτη διάθεσις πυρετὸς , ἐν ᾗ ψυχροτέρα τοῦ κατὰ φύσιν ἡ καρδία γέγονεν . ὅτι δ’ οὕτως ἔχει κράσεως , οὐκ ἐλάχιστον γνώρισμα μικρὸς καὶ ἀραιὸς σφυγμὸς ἀποτελούμενος , ὡς καὶ αὐτὸς ὁ Φίλιππος γράφει · δέδεικται δὲ ἐν τῷ · περὶ σφυγμῶν ὁ τοιοῦτος σφυγμὸς ἐν ψύξει γινόμενος . ἀλλὰ καὶ ἡ ἀναπνοὴ τοῖς οὕτω διακειμένοις ὁμοίως φαίνεται τῷ σφυγμῷ μικρά τε ἅμα καὶ ἀραιὰ , καὶ διὰ πολλοῦ , τὴν ψύξιν ἐνδεικνυμένη καὶ αὕτη τῶν κατὰ τὴν καρδίαν , ὡς καὶ τοῦτ’ ἐν τοῖς περὶ δυσπνοίας δέδεικται . οὐ μὴν οὐδ’ ἐκπνέουσι θερμὸν , ὅπερ ἀχώριστόν ἐστι καὶ αὐτὸ τοῦ κατεψύχθαι τὴν ἀρχὴν , ὥπερ γε τὸ ἐναντίον τοῦ θερμανθῆναι . πόθεν οὖν , ὅτι πυρέττουσιν ; οὐδὲ γὰρ ὁ θώραξ αὐτῶν ἐστι θερμὸς , οὔτ’ οὖν κατὰ τὸ στέρνον , οὔθ’ ἑτέρωθι , οὔτ’ ἐν τῷ κατὰ μασχάλην τε καὶ τὰ κυρτὰ τῶν πλευρῶν , οὔτ’ ἄχρι ῥάχεως . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὁμολογεῖ καὶ ὁ Φίλιππος , ἔχειν δ’ αὐτῶν φησι τοὺς σφυγμοὺς τὸ σημεῖον τοῦ πυρετοῦ , τὴν σκληρότητα ﻿ δηλονότι λέγων , ἣν ἀχώριστον ἔθετο σημεῖον ἁπάντων πυρετῶν Ἀρχιγένης . ἀλλ’ εἰ μὲν τὸν ὄντως λέγει σκληρὸν , ὑπάρχει μὲν τοῖς μαραινομένοις ἅπασι διὰ τὴν ξηρότητα τῶν ἀρτηριῶν , οὐ μὴν σημεῖόν ἐστι πυρετῶν · εἰ δ’ ὃν Ἀρχιγένης ἐκάλει σκληρὸν , ὄνομα μόνον φθεγγόμενος , οὐ μὴν ἔχων γε δεῖξαι πρᾶγμα καθ’ οὗ τοὔνομα φέρει , γέγραπται καὶ ἡμῖν περὶ αὐτοῦ πολλὰ κατὰ τὰς περὶ τῶν σφυγμῶν πραγματείας . τὸ μέν τοι γῆρας τὸ ἐκ νόσου , ψύξις ὂν ἅμα ξηρότητι , πυρετὸς οὐκ ἔστι , τὸ δὲ ἕτερον εἶδος , ὁ περιφρυγὴς ὀνομαζόμενος ὑπὸ τοῦ Φιλίππου μαρασμὸς , ὄντως ἐστὶ μαρασμὸς , ὥσπέρ γε καὶ ὁ συγκοπώδης . καί ἐστιν αὐτοῖς ὁ σφυγμὸς πυκνός τε καὶ μικρὸς , ἐπὶ μέρος δὲ τοῖς ἐν τῷ περιφρυγεῖ συμβαίνει θερμὰ ἐκφυσᾷν πνεύματα χαίνουσιν , ὡς ἄν τις εἰκάσειεν αὐτὸ τῇ καύσει . ἡ γένεσις δὲ , ὡς εἴρηται , τῷ περιφρυγεῖ μὲν ἐκ θερμότητος καὶ καυσωδεστάτων ἐστὶ πυρετῶν , καὶ μάλιστα ἐπὶ ξηρότητι τῆς ἕξεως · τῷ συγκοπώδει δὲ ἐπειδὰν ἐν συγκοπῇ γενηθέντες ἐκφεύγουσιν ἐν τῷ παραυτίκα τὸ τοῦ κινδύνου σφοδρὸν , ὑπολείπεται δ’ αὐτοῖς τι τῆς συγκοπώδους διαθέσεως . ὁ δὲ ψυχρὸς μαρασμὸς ὁ τὴν τοῦ γήρως ἔχων διάθεσιν ἐκ μεταπτώσεως γίνεται πυρετῶν ψυχθέντων ὡς οὐ χρὴ , διά τε πόσεως ὕδατος ψυχροῦ , καὶ ὅσα καθ’ ὑποχονδρίου τε καὶ θώρακος ἐπιφερόμενα ἰάματα ψυκτήρια · τὸ δ’ ὡς οὐ χρὴ , διττόν ἐστι , ἤτοι γε ἀμετρότερον τοῖς ψύχουσι χρησάμενον , ἢ μὴ ἐπὶ προσήκοντι τῷ χρόνῳ . συμβαίη δ’ ἄν ποτε καὶ κατ’ ἀμφοτέρας ἅμα τὰς αἰτίας συστῆναι τὸ πάθος .
Lemmas: ὁ δέ ὁ γῆρας μαρασμός ἀδύνατος δήπου καταλύω , βοηθέω δέ ὡς ἐπιπλεῖστον ἐκτείνω δυνατός , καί ὁ γε γηροκομικός ὀνομάζω μέρος ὁ ἰατρικός αὐτός οὗτος εἰμί , σκοπός ἔχω ὡς ὁ ὁ πρᾶγμα ἐνδείκνυμι φύσις , ἐνίστημι καί διακωλύω ὡς οἷος τε , μή ξηραίνω ὁ σῶμα ὁ καρδία εἰς τοσοῦτος , ὡς ἐνεργέω ποτέ παύω . οὗτος γάρ δή ὁ πέρας εἰμί ὁ ζωή , παῦλα ὁ ὁ καρδία ἔργον , ὡς μέχρι ἄν ὅδε κινέω κατά ὁ ἑαυτοῦ ἐνέργεια , ἀδύνατος ἀποθνῄσκω ὁ ζῷον . εἰ μέν οὖν οἷος τε εἰμί ὑγρός ἐργάζομαι ὁ οὐσία αὐτός ὁ ὁ καρδία σῶμα , ἤ καί νή Ζεύς ὁ ἧπαρ , ἐγχωρέω ὁ γῆρας ἐπέχω · εἰ δέ μηδείς ἱκανός εἰμί μήτε ἧπαρ ὑγρός ἑαυτοῦ ποιέω μήτε καρδία , ἀλλά ἀναγκαῖος ἐπί προήκω ὁ χρόνος ξηρός γίγνομαι σφεῖς αὐτός οὐ ὁ σπλάγχνον μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀρτηρία καί ὁ φλέψ , κωλύω μέν ὁ γῆρας ἀδύνατος , ἐπέχω δέ ὁ τάχος αὐτός δυνατός . ἔοικα τοίνυν Ὅμηρος , εἴπερ τις καί ἄλλος , καί οὗτος μαντικός ἐκφωνέω περί ὁ γέρων , — — ἐπήν λούω ἐσθίω τε , Εὕδω μαλακός , οἷος δίκη εἰμί γέρων . καί γάρ ὁ λουτρόν ὁ ὑγραίνω εἰμί , καί ὁ μαλακός κοίτη καί ὁ ὕπνος , ὁ δέ τροφή πρῶτος καί μάλα . μόνος γάρ οὗτος μέρος γίγνομαι ὁ τρέφω σῶμα ὁμοιόω ὁ οὐσία αὐτός ; ἕκαστος δέ ὁ ἄλλος ἤ ὁ κωλύω ξηραίνω σφοδρός ὁ ὁμοιομερής , ἤ ὁ ὁ ἐν ὁ μεταξύ χώρα αὐτός ἐπιτέγγω τε καί αὐξάνω ὑγρότης , ὁ ὁ ὑγραίνω μεταλαμβάνω προσηγορία τε καί δύναμις . οὕτως δέ ἐγχωρέω ποτέ ἧπαρ καί ὁ καρδία ὑγραίνω , ὡς λέγω νῦν , ὁ τε παρασπείρω αὐτός ὑγρότης αὐξάνω , ὅς εἰͅν ὁ λεπτύνω νέος σῶμα ἐκδαπανάω συμβαίνω , κατά ὅλος μέν ὁ σῶμα φανερός πολλάκις , ἐγχωρέω δέ ποτέ καί κατά ὁ καρδία καί ὁ ἧπαρ . ὅτι δέ οὗτος ὁ σπλάγχνον ὁ μέν ἀρτηρία τε καί σφυγμός εἰμί ἀρχή , ὁ δέ φλέψ τε καί ὁ τρέφω , διά ἄλλος ἐπιδείκνυμι πραγματεία , ἐν ὅς περί ὁ Ἱπποκράτης καί Πλάτων ἐπισκοπέω δόγμα . οὗτος οὖν ὁ σπλάγχνον , πρίν ἰσχυρός ἔνδεια αἷμα γίγνομαι κατά ὅλος ὁ ζῷον , οὐ ἀπορέω σύμμετρος τροφή , ὁ μέν ἧπαρ , ὅτι πᾶς ὁ αἷμα ὁ ἀρχή ἐντεῦθεν ἔχω · ὁ καρδία δέ , διά ὁ ὁ ὁλκή ἰσχυρός . ἕλκω μέν ἅπας ὁ μόριον ὁ ζῷον ὁ οἰκεῖος τροφή ἐπί ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἴσος ῥώμη ὁ ὁλκή οὐ χράω πᾶς · διά οὗτος οὖν οὐδέ ὅμοιος ἀτροφέω κατά ὁ ἔνδεια ὁ αἷμα , ἀλλά ὁ τε καρδία σφοδρός ἔχω ὁ κατά ὁ ἕλκω ἐνέργεια , οὐ ἄν ποτέ ἀπορέω τροφή , πρίν εἰς ἔσχατος ἔνδεια ἀφικνέομαι πᾶς ὁ ζῷον ὁ μόριον . μή τοίνυν ὑπολαμβάνω , ἐπειδάν ἰσχνός γίγνομαι ὁ σῶμα χρόνιος ἀρρωστέω , ἀνάλογος ὁ ἄλλος ἅπας μέρος ὁ καρδία καί ὁ ἧπαρ ὑπάρχω ἰσχνός . θεάομαι δέ εἰμί σύ οὗτος βούλομαι εἰͅπί ὁ ἄλλος ζῷον . ὅς τις γάρ ἄν ἐθέλω ἐπιπλεῖστον λιμαγχονέω ἀνατέμνω , ἰσχνός μέν αὐτός καί ξηρός ἄλλος σύμπας εὑρίσκω μόριον , ὁ δέ ἧπαρ ἅμα ὁ καρδία πλησίον ὁ κατά φύσις . ἀποθνῄσκω γάρ ( ἐπί ὁ ἀσιτία ) οὐ τοσοῦτος ἔνδεια ὁ ὁ στερεός σῶμα τροφή , ὅσος ὁ πνεῦμα ὁ σφάζω , καί διά οὗτος γοῦν ἅπας ὁ μόριον μαλακός τε εἰμί καί ὑγρός ὁ ὁ ζάω ὅμοιος , ἐπειδή ὁ περιέχω ἐν αὐτός ὑγρός , ὑπό ὅς πρῶτος τρέφω , σῴζω σύμπας · ὁ δέ ὑπό λιμός διαφθείρω ἥκω μέν ἐγγύς ὁ ὄντως μαρασμός , καί διά οὗτος μαραίνω φημί αὐτός , ὅταν γε ὁ ἀκριβολογία μηδέπω καιρός εἰμί , κατά ἀλήθεια δέ οὐ μαραίνω , ἤ οὐ πᾶς γε ὁ μόριον ὁ σῶμα · ὁ δέ ὄντως μαρασμός ὅμοιος μαραίνω πᾶς , διότι καί ὁ ἀρχή . εἰμί δέ οὗτος ἐν μέν ὁ ἡλικία ὁ γῆρας , ἐν δέ ὁ παρά φύσις ὁ μαρασμώδης πυρετός . ἕτερος δέ τις ἀνάλογος γῆρας διάθεσις , ὅς οὐδείς κακός ὀνομάζω ἐκ νόσος γῆρας , οὐ μά Ζεύς οὔτε ὡς Φίλιππος , ὅς ὁ εἷς μαρασμώδης πυρετός καλέω . οὐ γάρ εἰμί ὁ τοιοῦτος διάθεσις πυρετός , ἐν ὅς ψυχρός ὁ κατά φύσις ὁ καρδία γίγνομαι . ὅτι δέ οὕτως ἔχω κρᾶσις , οὐ ἐλαχύς γνώρισμα μικρός καί ἀραιός σφυγμός ἀποτελέω , ὡς καί αὐτός ὁ Φίλιππος γράφω · δείκνυμι δέ ἐν ὁ · περί σφυγμός ὁ τοιοῦτος σφυγμός ἐν ψῦξις γίγνομαι . ἀλλά καί ὁ ἀναπνοή ὁ οὕτως διάκειμαι ὅμοιος φαίνω ὁ σφυγμός μικρός τε ἅμα καί ἀραιός , καί διά πολύς , ὁ ψῦξις ἐνδείκνυμι καί οὗτος ὁ κατά ὁ καρδία , ὡς καί οὗτος ἐν ὁ περί δύσπνοια δείκνυμι . οὐ μήν οὐδέ ἐκπνέω θερμός , ὅς ἀχώριστος εἰμί καί αὐτός ὁ καψύχσομαι ὁ ἀρχή , ὅς γε ὁ ἐναντίος ὁ θερμαίνω . πόθεν οὖν , ὅτι πυρέσσω ; οὐδέ γάρ ὁ θώραξ αὐτός εἰμί θερμός , οὔτε οὖν κατά ὁ στέρνον , οὔτε ἑτέρωθι , οὔτε ἐν ὁ κατά μασχάλη τε καί ὁ κυρτός ὁ πλευρά , οὔτε ἄχρι ῥάχις . ἀλλά οὗτος μέν ὁμολογέω καί ὁ Φίλιππος , ἔχω δέ αὐτός φημί ὁ σφυγμός ὁ σημεῖον ὁ πυρετός , ὁ σκληρότης ﻿ δηλονότι λέγω , ὅς ἀχώριστος τίθημι σημεῖον ἅπας πυρετός Ἀρχιγένης . ἀλλά εἰ μέν ὁ ὄντως λέγω σκληρός , ὑπάρχω μέν ὁ μαραίνω ἅπας διά ὁ ξηρότης ὁ ἀρτηρία , οὐ μήν σημεῖον εἰμί πυρετός · εἰ δέ ὅς Ἀρχιγένης καλέω σκληρός , ὄνομα μόνος φθέγγομαι , οὐ μήν ἔχω γε δείκνυμι πρᾶγμα κατά ὅς ὄνομα φέρω , γράφω καί ἐγώ περί αὐτός πολύς κατά ὁ περί ὁ σφυγμός πραγματεία . ὁ μέν τοι γῆρας ὁ ἐκ νόσος , ψῦξις εἰμί ἅμα ξηρότης , πυρετός οὐ εἰμί , ὁ δέ ἕτερος εἶδος , ὁ περιφρυγής ὀνομάζω ὑπό ὁ Φίλιππος μαρασμός , ὄντως εἰμί μαρασμός , ὥσπερ γε καί ὁ συγκοπώδης . καί εἰμί αὐτός ὁ σφυγμός πυκνός τε καί μικρός , ἐπί μέρος δέ ὁ ἐν ὁ περιφρυγής συμβαίνω θερμός ἐκφυσάω πνεῦμα χάσκω , ὡς ἄν τις εἰκάζω αὐτός ὁ καῦσις . ὁ γένεσις δέ , ὡς λέγω , ὁ περιφρυγής μέν ἐκ θερμότης καί καυσώδης εἰμί πυρετός , καί μάλα ἐπί ξηρότης ὁ ἕξις · ὁ συγκοπώδης δέ ἐπειδάν ἐν συγκοπή γίγνομαι ἐκφεύγω ἐν ὁ παραυτίκα ὁ ὁ κίνδυνος σφοδρός , ὑπολείπω δέ αὐτός τις ὁ συγκοπώδης διάθεσις . ὁ δέ ψυχρός μαρασμός ὁ ὁ ὁ γῆρας ἔχω διάθεσις ἐκ μετάπτωσις γίγνομαι πυρετός ψύχω ὡς οὐ χρή , διά τε πόσις ὕδωρ ψυχρός , καί ὅσος κατά ὑποχόνδριος τε καί θώραξ ἐπιφέρω ἴαμα ψυκτήριος · ὁ δέ ὡς οὐ χρή , δισσός εἰμί , ἤτοι γε ἄμετρος ὁ ψύχω χράω , ἤ μή ἐπί προσήκω ὁ χρόνος . συμβαίνω δέ ἄν ποτέ καί κατά ἀμφότερος ἅμα ὁ αἰτία συνίστημι ὁ πάθος .