galenus.de-marcore-liber 1
Μαρασμός ἐστι φθορὰ ζῶντος σώματος ἐπὶ ξηρότητι . διττῶς δὲ τῆς φθορᾶς λεγομένης , τῆς μὲν ἐν τῷ γίνεσθαι , τῆς δὲ ἐν τῷ γεγονέναι , κατὰ τὸ πρότερον σημαινόμενον ἀκούειν χρὴ τῆς προσηγορίας . οὕτω δὲ καὶ αὐτὸς ὁ μαρασμὸς ὁ μὲν παρὰ τὸ μεμαράνθαι λέγοιτ’ ἂν , ὁ δὲ παρὰ τὸ μαραίνεσθαι , περὶ οὗ νῦν ὁ λόγος ἐστίν . ἐπεὶ δὲ ζῶντος σώματος ἔφαμεν εἶναι φθορὰν τὸν μαρασμὸν , ἔστι δὲ τρία γένη τῶν ζώντων , ζῶα , φυτὰ καὶ σπέρματα , καὶ διὰ ταῦτα καὶ οἱ καρποὶ , τούτων ἂν εἶναι πάθος τὸν μαρασμὸν ἑρμηνεύοντες κυρίως , ἐκ μεταφορᾶς δὲ ἤδη καὶ τὰς ἀλλὰς φθορὰς , ὅσαι γίνονται διὰ ξηρότητος , μαρασμὸν ὀνομάζουσιν . ὥστε καὶ κατὰ τοῦ πυρὸς ἐπιφέρουσι τοὔνομα , καὶ μᾶλλον ἔτι ποῤῥώτερον , ἐπιφέροντες ἐπὶ πάντα τὰ κατὰ βραχὺ φθειρόμενα . ἀλλ’ οὐδὲ περί τινος τῶν ἄλλων , ὅσα μὴ κυρίως μαραίνεσθαι λέγεται , περὶ μόνου δὲ τοῦ κατὰ τὸν ὁρισμὸν μαρασμοῦ νῦν ἡμῖν πρόκειται λέγειν , καὶ μάλισθ’ ὅταν ἐν ζώου γένηται σώματι . κοινωνίαν γ’ ὁ λόγος ἀναγκαίαν ἕξει καὶ πρὸς τὰ φυτά . κατὰ τέτταρας οὖν τρόπους ἁπλοῦς καὶ πρώτους ἁπάντων τῶν ζώντων φθειρομένων , ὅτι καὶ τὰ στοιχεῖα τῆς οὐσίας αὐτῶν ἐστι τέσσαρα , τὰ μὲν διὰ ξηρότητος φθειρόμενα μαραίνεσθαι λέγομεν . εἰ μὲν δὴ τοῦτο μόνον αὐτοῖς ὑπάρχοι τὸ ξηραίνεσθαι , τῆς ἑτέρας τῶν στοιχείων ἀντιθέσεως τῆς κατὰ τὸ θερμόν τε καὶ ψυχρὸν ἐν τοῖς οἰκείοις ὅροις διαμενούσης , ἁπλοῦς ἐστιν ὁ τοιοῦτος μαρασμός · εἰ δ’ ἤτοι θερμότης ἄμετρος ἢ ψύξις αὐτῷ προσγένοιτο , σύνθετος οὕτω τε καὶ διττὸς ὁ τρόπος εἴη τῆς φθορᾶς . ὁ μὲν οὖν ἁπλοῦς μαρασμὸς ἐπὶ ταῖς ἀσιτίαις δοκεῖ γίνεσθαι τῶν τε κατὰ πρόθεσιν ἀποκαρτερούντων καὶ ὅσοι λιμώττουσιν ἀπορίᾳ σιτίων · ὁ δὲ μετὰ ψύξεως , ἐπί τε τῶν γηρασκόντων καὶ ὅσοι διά τι πάθος εἰς ὁμοίαν γήρᾳ διάθεσιν ἐμπίπτουσι · ὁ δὲ μετὰ θερμότητος , ἔν τισι τῶν ἑκτικῶν πυρετῶν . ἐπὶ μὲν δὴ τῶν φυτῶν ὅλον τὸ σῶμα καὶ μόριον ὁτιοῦν αὐτῶν μαραίνεσθαι λέγομεν ἐπὶ ταῖς διὰ ξηρότητος φθοραῖς · οὐ μὴν ἐπί γε τῶν ζώων , ἀλλὰ τὸ μὲν ὅλον σῶμα μαραίνεσθαί φαμεν , οὐκέτι δὲ σύνηθές ἐστι καθ’ ἑκάστου μορίου φέρειν τοὔνομα , καὶ νῦν ἡμῖν ὁ λόγος ἐστὶν οὐ περὶ τῶν ξηραινομένων διά τι σύμπτωμα μορίων , ἀλλ’ ὅταν ὅλον οὕτω καταστῇ τὸ σῶμα . δῆλον τοίνυν ἐστὶν ἤδη τό γε τοσοῦτον , ὡς εἴπερ ὅλου τοῦ σώματός ἐστι πάθος ὁ μαρασμὸς , οὐκ ἄνευ τῆς ἀρχῆς τοῦ ζώου παθόντος γίνεται . οὐ μὴν οὐδ’ ἄλλο μέν τι πάθος ἐν ὅλῳ τῷ ζώῳ γίνεσθαι δυνατόν ἐστιν , ἄλλο δέ τι κατειληφέναι τὴν ἀρχὴν , ὥστ’ ἀνάγκη τὸ σῶμα τῆς καρδίας ξηραίνεσθαι τοῖς μαραινομένοις . εἰ τοίνυν εὕροιμεν ἁπάσας τὰς αἰτίας , ὑφ’ ὧν ξηραίνεσθαι συμβαίνει τὴν καρδίαν , εἰσόμεθα πότερον ἀνιάτως ἔχουσιν οἱ μαραινόμενοι πάντες , ἤ τινες ἐξ αὐτῶν ἰαθῆναι δύνανται .
Lemmas: μαρασμός εἰμί φθορά ζάω σῶμα ἐπί ξηρότης . δισσός δέ ὁ φθορά λέγω , ὁ μέν ἐν ὁ γίγνομαι , ὁ δέ ἐν ὁ γίγνομαι , κατά ὁ πρότερος σημαίνω ἀκούω χρή ὁ προσηγορία . οὕτως δέ καί αὐτός ὁ μαρασμός ὁ μέν παρά ὁ μαραίνω λέγω ἄν , ὁ δέ παρά ὁ μαραίνω , περί ὅς νῦν ὁ λόγος εἰμί . ἐπεί δέ ζάω σῶμα φημί εἰμί φθορά ὁ μαρασμός , εἰμί δέ τρεῖς γένος ὁ ζάω , ζῷον , φυτόν καί σπέρμα , καί διά οὗτος καί ὁ καρπός , οὗτος ἄν εἰμί πάθος ὁ μαρασμός ἑρμηνεύω κύριος , ἐκ μεταφορά δέ ἤδη καί ὁ ἀλλᾶς φθορά , ὅσος γίγνομαι διά ξηρότης , μαρασμός ὀνομάζω . ὥστε καί κατά ὁ πῦρ ἐπιφέρω ὄνομα , καί μάλα ἔτι πρόσω , ἐπιφέρω ἐπί πᾶς ὁ κατά βραχύς φθείρω . ἀλλά οὐδέ περί τις ὁ ἄλλος , ὅσος μή κύριος μαραίνω λέγω , περί μόνος δέ ὁ κατά ὁ ὁρισμός μαρασμός νῦν ἐγώ πρόκειμαι λέγω , καί μάλα ὅταν ἐν ζῷον γίγνομαι σῶμα . κοινωνία γε ὁ λόγος ἀναγκαῖος ἔχω καί πρός ὁ φυτόν . κατά τέσσαρες οὖν τρόπος ἁπλόος καί πρῶτος ἅπας ὁ ζάω φθείρω , ὅτι καί ὁ στοιχεῖον ὁ οὐσία αὐτός εἰμί τέσσαρες , ὁ μέν διά ξηρότης φθείρω μαραίνω λέγω . εἰ μέν δή οὗτος μόνος αὐτός ὑπάρχω ὁ ξηραίνω , ὁ ἕτερος ὁ στοιχεῖον ἀντίθεσις ὁ κατά ὁ θερμός τε καί ψυχρός ἐν ὁ οἰκεῖος ὅρος διαμένω , ἁπλόος εἰμί ὁ τοιοῦτος μαρασμός · εἰ δέ ἤτοι θερμότης ἄμετρος ἤ ψῦξις αὐτός προσγίγνομαι , σύνθετος οὕτως τε καί δισσός ὁ τρόπος εἰμί ὁ φθορά . ὁ μέν οὖν ἁπλόος μαρασμός ἐπί ὁ ἀσιτία δοκέω γίγνομαι ὁ τε κατά πρόθεσις ἀποκαρτερέω καί ὅσος λιμώσσω ἀπορία σιτίον · ὁ δέ μετά ψῦξις , ἐπί τε ὁ γηράσκω καί ὅσος διά τις πάθος εἰς ὅμοιος γῆρας διάθεσις ἐμπίπτω · ὁ δέ μετά θερμότης , ἐν τις ὁ ἑκτικός πυρετός . ἐπί μέν δή ὁ φυτόν ὅλος ὁ σῶμα καί μόριον ὁστισοῦν αὐτός μαραίνω λέγω ἐπί ὁ διά ξηρότης φθορά · οὐ μήν ἐπί γε ὁ ζῷον , ἀλλά ὁ μέν ὅλος σῶμα μαραίνω φημί , οὐκέτι δέ συνήθης εἰμί κατά ἕκαστος μόριον φέρω ὄνομα , καί νῦν ἐγώ ὁ λόγος εἰμί οὐ περί ὁ ξηραίνω διά τις σύμπτωμα μόριον , ἀλλά ὅταν ὅλος οὕτως καθίστημι ὁ σῶμα . δῆλος τοίνυν εἰμί ἤδη ὁ γε τοσοῦτος , ὡς εἴπερ ὅλος ὁ σῶμα εἰμί πάθος ὁ μαρασμός , οὐ ἄνευ ὁ ἀρχή ὁ ζῷον πάσχω γίγνομαι . οὐ μήν οὐδέ ἄλλος μέν τις πάθος ἐν ὅλος ὁ ζῷον γίγνομαι δυνατός εἰμί , ἄλλος δέ τις καταλαμβάνω ὁ ἀρχή , ὥστε ἀνάγκη ὁ σῶμα ὁ καρδία ξηραίνω ὁ μαραίνω . εἰ τοίνυν εὑρίσκω ἅπας ὁ αἰτία , ὑπό ὅς ξηραίνω συμβαίνω ὁ καρδία , οἶδα πότερος ἀνίατος ἔχω ὁ μαραίνω πᾶς , ἤ τις ἐκ αὐτός ἰάομαι δύναμαι .