galenus.de-locis-affectis-libri-vi 5.6
Τὸ στόμα τῆς κοιλίας οἱ παλαιοὶ καρδίαν ὠνόμαζον , ἀφ’ ὧν ἐπιφέρει συμπτωμάτων , ὥς φασιν , οὕτω προσαγορεύσαντες · οὐ γὰρ μόνον ὡς καρδιακαῖς συγκοπαῖς , οὕτω καὶ στομαχικαῖς ἁλίσκονταί τινες , ἀλλὰ καὶ σπασμοῖς καὶ κάροις ἐπιληψίαις τε καὶ μελαγχολίαις , ἤδη δὲ καὶ τοῖς τῶν ὑποχεομένων συμπτώμασιν , ὡς ἐν τῷ περὶ τῶν ὀφθαλμῶν λόγῳ πρόσθεν εἴρηται . καὶ ταῦτα πάντα συμπασχόντων αὐτῷ γίγνεται μορίων ἑτέρων · ἐπεί τοι κατὰ τὸν ἴδιον λόγον ἀνορεξίας τε καὶ διαφθορὰς τῶν ἐπιπολαζόντων ἐργάζεται σιτίων , ὡς τά γ’ ἐν τῷ πυθμένι τῆς κοιλίας στηρίζεσθαι πεφυκότα , καὶ μάλιστα ὅτ’ ἂν ᾖ δυσδιάφθαρτα , τοιούτων οὐδὲν πάσχει . προσέχειν οὖν ἀκριβῶς χρὴ τοῖς κατὰ συμπάθειαν ἐπ’ αὐτῷ γινομένοις παθήμασι , καὶ χωρίζειν αὐτὰ τῶν κατὰ πρωτοπάθειαν ἐκείνοις τοῖς μορίοις γιγνομένων , ὧν ταῖς ἐνεργείαις λυμαίνεται τὸ τῆς γαστρὸς στόμα πάσχον , ὅπερ ὡς οἱ παλαιοὶ πάντες ὠνόμαζον καρδίαν , οὕτως οἱ νῦν ὀνομάζουσι στόμαχον . ὁ διορισμὸς δὲ ἐκ τῶν προηγησαμένων μάλιστα γίγνεται κατάδηλος ἀνδρὶ τετριμμένῳ περὶ τὰς διαγνώσεις . ἰδιότητες γάρ τινες ἄῤῥητοι προσέρχονται τοῖς ῥητοῖς συμπτώμασιν , αἱ βεβαιοῦσαι τὰς διαγνώσεις τῶν πεπονθότων μορίων · ἐκείνας μὲν οὖν ἕκαστος ἑαυτῷ προσεξευρήσει , τὰ δ’ οἷον θεμέλια τῆς ὅλης διαγνώσεως , ἐξ ὧν οἱ φιλόπονοι καὶ τὰς ἀδυνάτους ῥηθῆναι τῶν συμπτωμάτων ἰδιότητας αὑτοὺς διδάξουσιν , ἐγὼ διηγήσομαι . νεανίσκος τις ἡλίσκετο τῷ τῆς ἐπιληψίας πάθει γραμματικὸς , ἡνίκα μάλιστα σφοδρότερον ἐδίδασκεν , ἢ ἐφρόντισεν , ἢ ἐπιπλέον ἠσίτησεν , ἢ ἐθυμώθη . τούτῳ τὸ στόμα τῆς κοιλίας ὑπενόησα πάσχειν , εὐαίσθητον ὑπάρχον , ἐφ’ ᾧ κατὰ συμπάθειαν τὸν ἐγκέφαλον ὅλον τὸ σῶμα κραδαίνειν σπασμωδῶς . ἐκέλευσα τοιγαροῦν εὐπεψίας μόνης αὐτὸν ἀκριβοῦς προνοεῖσθαι , τρίτης δ’ ὥρας ἢ τετάρτης ἄρτον ἐπιμελῶς ἐσκευασμένον προσφέρεσθαι , μόνον μὲν , εἰ ἄδιψος εἴη , δίψης δ’ αἰσθανόμενον , ἐξ οἴνου κεκραμένου τῶν ἠρέμα στυφόντων καὶ λευκῶν · οὗτοι γὰρ καὶ τονοῦσι τὴν γαστέρα καὶ τὴν κεφαλὴν οὐ πλήττουσιν , ὥσπερ οἱ σφοδροί . ὡς δὲ τοῦτ’ αὐτῷ πράττοντι συνέβαινε μηδὲν πάσχειν , ἀκριβῆ τε γνῶσιν εἶχον ὧν ἐστοχαζόμην ἔμπροσθεν , ἐδίδουν τ’ αὐτῷ τοῦ διὰ τῆς ἀλόης πικροῦ φαρμάκου δίς που καὶ τρὶς ἑκάστου ἔτους , ἐπειδὴ καθαίρει τε τῶν περιττωμάτων ὅλην τὴν γαστέρα καὶ ῥώννυσι πρὸς τὰς οἰκείας ἐνεργείας , ἔτεσιν οὗτος ὁ ἀνὴρ οἷς ἐπεβίω πλέοσι τῶν εἴκοσι , ὑγιαίνων ἀμέμπτως διετέλεσεν · εἰ δέ που σπανίως ὑπὸ περιστάσεως πραγμάτων ἄσιτος ἠναγκάσθη διατεθῆναι , συνέβαινεν ἁλίσκεσθαι βραχυτάτοις αὐτὸν σπασμοῖς . ἐθεασάμην δὲ καὶ ἄλλους ἀπὸ τοῦ στόματος κοιλίας ἐπιληπτικῶς σπωμένους , ὁπότε σφοδρῶς ἠπέπτησαν , ἢ οἴνου πλέονος ἀκρατεστέρου πίνοιεν , ἢ ἀφροδισίοις ἀκαιρότερον χρήσοιντο · τινὰς δ’ ὲν πυρετοῖς ἐθεασάμην σπασθέντας ἐξαίφνης οὐδενὶ προηγησαμένῳ σημείῳ τῶν προδηλούντων σπασμὸν , οἷς ἐπιγενομένου χολώδους ἐμέτου παραχρῆμα συνέβη πάντων ἀπαλλαγῆναι τῶν ὀχληρῶν . ἔνιοι δὲ τῶν οὕτω παθόντων ἤμεσαν φαιὰ , καί τινες ὅμοια πράσου χυλῷ , τινὲς δ’ ὑπὸ πλήθους ἐδεσμάτων μοχθηρῶν βαρυνόμενοι καρώδεις ἐγίνοντο , μέχρι τοῦ τὰ θλίβοντα τὸ στόμα τῆς κοιλίας ἐξεμέσαι πάντα . τούτων οὐδὲν ἤλπισεν ἄν τις ἐπὶ στόματι κοιλίας γενέσθαι , καθάπερ οὐδὲ τὰς συγκοπὰς , εἰ μὴ πολλάκις ἑωρᾶτο γιγνόμενα · νεύρων γὰρ ἔχει πλῆθος ἐξ ἐγκεφάλου καθηκόντων , οὐ μὴν ὥστε προσδοκῆσαι δι’ αὐτῶν εἰς τοσοῦτον συμπαθείας ἀφικέσθαι ﻿ τὴν ἀρχὴν , ὡς σπασμοὺς ἐπιφέρειν · ἔτι δὲ μᾶλλον οὐδὲ τὴν καρδίαν εἰς τηλικαύτην ἔρχεσθαι συμπάθειαν πάσχοντι τῷ στόματι τῆς κοιλίας , ὡς ὀξεῖαν ἀκολουθῆσαι συγκοπήν . ἐγένοντο δὲ πολλοῖς οὐ μόνως ὀνείρατα καὶ ὕπνοι θορυβώδεις , ἀλλὰ καὶ παράνοιαι , διὰ χυμὸν μοχθηρὸν ἐν τῷ στόματι τῆς κοιλίας ἀθροισθέντα . περὶ δὲ τοῦ φυσώδους τε καὶ ὑποχονδριακοῦ καλουμένου νοσήματος οὐδείς ἐστιν ὃς οὐκ εἴρηκεν , ὅπως δυσθύμους καὶ δυσέλπιδας καὶ σκυθρωποὺς ἀπεργάζεται , καὶ τὸ σύμπαν φάναι μηδὲν ἀπολειπομένους τῶν μελαγχολικῶν . φαίνονται δὲ καὶ οὗτοι μετὰ τὰς ἀπεψίας σφοδρότερον ἁλισκόμενοι τοῖς εἰρημένοις συμπτώμασιν · οἱ πλείους δ’ αὐτῶν καὶ σπληνώδεις εἰσὶν , ὡς λογίσασθαί τινα , κᾀκ τούτου τοῦ σπλάγχνου συῤῥεῖν εἰς τὴν γαστέρα μοχθηρὸν ἰχῶρα . ὅσα μὲν οὖν κατὰ τὸν ἐγκέφαλον ἢ τοὺς ὀφθαλμοὺς γίγνεται συμπτώματα , μοχθηρῶν ἀναθυμιάσεσιν ἕπεται χυμῶν · αἱ στομαχικαὶ δὲ συγκοπαὶ διὰ τὴν ἰδιότητα τῶν κατ’ αὐτὸν ἀλγημάτων ἔκλυσιν ἐπιφέρουσιν , ἴσως δὲ καὶ τῆς δυσκρασίας αὐτοῦ διϊκνουμένης εἰς τὴν καρδίαν , ὡς κᾀκείνης ἐν δυσκρασίᾳ μεγάλῃ γινομένης ἀθρόαν κατάπτωσιν ἀκολουθῆσαι τῆς δυνάμεως . εὔδηλον δ’ ὅτι καὶ ταῖς γυναιξὶν αἱ καλούμεναι κίτται γίγνονται τοῦ μορίου τούτου πάσχοντος · ὅσα γὰρ ὀρεγομέναις κυνωδῶς ἢ μηδ’ ὅλως ὀρεγομέναις ἢ μοχθηρῶν ἐδεσμάτων ὀρεγομέναις γίγνεται , ταῦτα πάντα τοῦ τῆς ὀρέξεως ὀργάνου παθήματά ἐστι , ὃ ἐδείχθη τὸ στόμα τῆς γαστρός . ὡσαύτως δὲ καὶ αἱ καλούμεναι ναυτίαι τούτου τοῦ μέρους εἰσὶ παθήματα , καθάπερ γε καὶ καρδιαλγίαι καὶ λύγγες . τὰς δ’ αἰτίας ἁπάντων τῶν τοιούτων παθημάτων ἐν τοῖς τῶν συμπτωμάτων αἰτίοις εἴπομεν , ὥστ’ οὐδὲν ἔτι δεῖ διατρίβειν ἐν τῷδε . καὶ γὰρ ὅσαι κατὰ δυσκρασίαν αὐτῷ γίγνονται διαφοραὶ νοσημάτων , ὡς ὁμοιομερεῖ σώματι συμβαίνουσαι , διήλθομεν ἐν ἐκείνοις · ὅσα δ’ αὐτῷ συμπίπτειν εἴωθεν ὀργανικὰ νοσήματα , σαφῆ τὴν διάγνωσιν ἔχει , καὶ λαθεῖν ὑμᾶς οὐκ ἂν οὐδὲν αὐτῶν δύναται μεμνημένους τῶν κοινῶν ἐπ’ αὐτοῖς σημείων , ἔμπροσθέν τε λελεγμένων ἐν τοῖσδε τοῖς ὑπομνήμασιν ἐν ἑτέροις τέ τισιν εἰρησομένων . οὔτε γὰρ ἀποστήματα γιγνόμενα κατὰ τὸν τόπον τοῦτον οὔτε φλεγμονώδεις ἢ ἐρυσιπελατώδεις ὄγκοι λάθοιεν ἂν ἡμᾶς , ὥστ’ οὐδ’ ἕλκη · διάγνωσις μὲν γὰρ αὐτῶν κοινὴ τοῖς ἐπὶ τοῦ στομάχου προειρημένοις , ἐναργεστέρα δὲ τοσοῦτον , ὅσον αἰσθητηκώτερόν ἐστι τὸ μόριον τοῦτο καὶ πρόχειρον καὶ σαφῆ τὴν διάγνωσιν ἔχον . ὡσαύτως δὲ καὶ περὶ τῆς τοῦ αἵματος ἐξ αὐτοῦ πτύσεως ἡ μὲν τῶν σημείων ἰδέα κοινὴ τοῖς ἐπὶ στομάχου προειρημένοις , ἡ διάγνωσις δ’ ἐναργεστέρα . εἰκὸς μὲν δήπου καὶ τὸ κύτος ὅλον τῆς κοιλίας ἐν ὁμοίᾳ διαθέσει ταῖς ἐπὶ τοῦ στόματος αὐτῆς εἰρημέναις γίγνεσθαι , καὶ τὰ συμπτώματα φέρειν ὅμοια , τῷ δ’ εἶναι πολὺ βιαιότερα τὰ κατὰ στόμα , παρορᾶσθαί τε καὶ καταφρονεῖσθαι πρὸς τῶν ἰατρῶν , ὡς οὐδ’ ὅλως γιγνόμενα , τὰ κατὰ τὸ κάτω μέρος τῆς γαστρός . ἀλλὰ τό γε τῆς πέψεως ἔργον ἐν τοῖς μετὰ τὸ στόμα μέρεσι γίγνεσθαι πάντες ὡμολογήκασιν , ὥστε καὶ τῶν ἀπεψιῶν αἴτιον γίγνεται τοῦτο μὴ καλῶς διακείμενον , ὅτ’ ἄν δηλονότι μὴ διὰ τῶν ἐδεσμάτων ἀταξίαν ἢ τὸ πλῆθος ἢ τὴν ποιότητα συμβῇ τὸν ἄνθρωπον ἀπεπτῆσαι . ὅσα δ’ ἄλλα νοσήματα κοινὰ πάντων ἐστὶ τῶν μορίων , ὀργανικά τε καὶ κατὰ μόνην δυσκρασίαν , εὔδηλον ἔχοντα τὸν πεπονθότα τόπον , οὐκ ἔστιν ἴδια τῆς ἐνεστώσης πραγματείας · ἐν αὐτῇ γὰρ ὅσα διαφεύγει μόρια τὴν αἰσθητικὴν γνῶσιν , ὑπέκειτο σκοπεῖσθαι . περὶ δὲ τῶν ἐμούντων ἐξ αὐτῆς αἷμα διαπεφώνηταί πως , οἰομένων τινῶν ἀδύνατον εἶναι δι’ αὐτῆς γενέσθαι κένωσιν αἵματος ἐξ ἥπατος ἢ σπληνὸς ὁρμηθέντος , ὥσπερ οὐδὲ πύου συῤῥαγέντος ἐξ αὐτῶν · ἐμοὶ δ’ ἐπὶ τῶν ἔργων ἐξετάσαντι τὴν ἑκατέρων δόξαν ἐφαίνετο γίγνεσθαί ποτε δι’ αὐτῆς κένωσις ἐκ τῶν εἰρημένων σπλάγχνων · ἀλλ’ εἰς τὸν περὶ ἐκείνων λόγον ἡ τῶν τοιούτων ἀναβεβλήσθω διδασκαλία , καὶ γὰρ ἐφεξῆς τοῖς εἰρημένοις ἔγνωκα περὶ τῶν καθ’ ἧπάρ τε καὶ σπλῆνα διελθεῖν παθῶν .
Lemmas: ὁ στόμα ὁ κοιλία ὁ παλαιός καρδία ὀνομάζω , ἀπό ὅς ἐπιφέρω σύμπτωμα , ὡς φημί , οὕτως προσαγορεύω · οὐ γάρ μόνος ὡς καρδιακός συγκοπή , οὕτως καί στομαχικός ἁλίσκομαι τις , ἀλλά καί σπασμός καί κάρος ἐπιληψία τε καί μελαγχολία , ἤδη δέ καί ὁ ὁ ὑποχέω σύμπτωμα , ὡς ἐν ὁ περί ὁ ὀφθαλμός λόγος πρόσθεν λέγω . καί οὗτος πᾶς συμπάσχω αὐτός γίγνομαι μόριον ἕτερος · ἐπεί τοι κατά ὁ ἴδιος λόγος ἀνορεξία τε καί διαφθορά ὁ ἐπιπολάζω ἐργάζομαι σιτίον , ὡς ὁ γε ἐν ὁ πυθμήν ὁ κοιλία στηρίζω φύω , καί μάλα ὅτε ἄν εἰμί δυσδιάφθαρτος , τοιοῦτος οὐδείς πάσχω . προσέχω οὖν ἀκριβής χρή ὁ κατά συμπάθεια ἐπί αὐτός γίγνομαι πάθημα , καί χωρίζω αὐτός ὁ κατά πρωτοπάθεια ἐκεῖνος ὁ μόριον γίγνομαι , ὅς ὁ ἐνέργεια λυμαίνομαι ὁ ὁ γαστήρ στόμα πάσχω , ὅς ὡς ὁ παλαιός πᾶς ὀνομάζω καρδία , οὕτως ὁ νῦν ὀνομάζω στόμαχος . ὁ διορισμός δέ ἐκ ὁ προηγέομαι μάλα γίγνομαι κατάδηλος ἀνήρ τρίβω περί ὁ διάγνωσις . ἰδιότης γάρ τις ἄρρητος προσέρχομαι ὁ ῥητός σύμπτωμα , ὁ βεβαιόω ὁ διάγνωσις ὁ πάσχω μόριον · ἐκεῖνος μέν οὖν ἕκαστος ἑαυτοῦ προσεξευρίσκω , ὁ δέ οἷος θεμέλιος ὁ ὅλος διάγνωσις , ἐκ ὅς ὁ φιλόπονος καί ὁ ἀδύνατος λέγω ὁ σύμπτωμα ἰδιότης ἑαυτοῦ διδάσκω , ἐγώ διηγέομαι . νεανίσκος τις ἁλίσκομαι ὁ ὁ ἐπιληψία πάθος γραμματικός , ἡνίκα μάλα σφοδρός διδάσκω , ἤ φροντίζω , ἤ ἐπιπολύ ἀσιτέω , ἤ θυμόω . οὗτος ὁ στόμα ὁ κοιλία ὑπονοέω πάσχω , εὐαίσθητος ὑπάρχω , ἐπί ὅς κατά συμπάθεια ὁ ἐγκέφαλος ὅλος ὁ σῶμα κραδαίνω σπασμώδης . κελεύω τοιγαροῦν εὐπεψία μόνος αὐτός ἀκριβής προνοέω , τρίτος δέ ὥρα ἤ τέταρτος ἄρτος ἐπιμελής σκευάζω προσφέρω , μόνος μέν , εἰ ἄδιψος εἰμί , δίψα δέ αἰσθάνομαι , ἐκ οἶνος κεράννυμι ὁ ἠρέμα στύφω καί λευκός · οὗτος γάρ καί τονόω ὁ γαστήρ καί ὁ κεφαλή οὐ πλήσσω , ὥσπερ ὁ σφοδρός . ὡς δέ οὗτος αὐτός πράσσω συμβαίνω μηδείς πάσχω , ἀκριβής τε γνῶσις ἔχω ὅς στοχάζομαι ἔμπροσθεν , δίδωμι τε αὐτός ὁ διά ὁ ἀλόη πικρός φάρμακον δίς που καί τρίς ἕκαστος ἔτος , ἐπειδή καθαίρω τε ὁ περίσσωμα ὅλος ὁ γαστήρ καί ῥώννυμι πρός ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια , ἔτος οὗτος ὁ ἀνήρ ὅς ἐπιβιόω πολύς ὁ εἴκοσι , ὑγιαίνω ἄμεμπτος διατελέω · εἰ δέ που σπάνιος ὑπό περίστασις πρᾶγμα ἄσιτος ἀναγκάζω διατίθημι , συμβαίνω ἁλίσκομαι βραχύς αὐτός σπασμός . θεάομαι δέ καί ἄλλος ἀπό ὁ στόμα κοιλία ἐπιληπτικός σπάω , ὁπότε σφοδρός ἀπεπτέω , ἤ οἶνος πολύς ἄκρατος πίνω , ἤ ἀφροδίσιος ἄκαιρος χράω · τις δέ εἰμί πυρετός θεάομαι σπάω ἐξαίφνης οὐδείς προηγέομαι σημεῖον ὁ προδηλόω σπασμός , ὅς ἐπιγίγνομαι χολώδης ἔμετος παραχρῆμα συμβαίνω πᾶς ἀπαλλάσσω ὁ ὀχληρός . ἔνιοι δέ ὁ οὕτως πάσχω ἐμέω φαιός , καί τις ὅμοιος πράσον χυλός , τις δέ ὑπό πλῆθος ἔδεσμα μοχθηρός βαρύνω καρώδης γίγνομαι , μέχρι ὁ ὁ θλίβω ὁ στόμα ὁ κοιλία ἐξεμέω πᾶς . οὗτος οὐδείς ἐλπίζω ἄν τις ἐπί στόμα κοιλία γίγνομαι , καθά οὐδέ ὁ συγκοπή , εἰ μή πολλάκις ὁράω γίγνομαι · νεῦρον γάρ ἔχω πλῆθος ἐκ ἐγκέφαλος καθήκω , οὐ μήν ὥστε προσδοκάω διά αὐτός εἰς τοσοῦτος συμπάθεια ἀφικνέομαι ﻿ ὁ ἀρχή , ὡς σπασμός ἐπιφέρω · ἔτι δέ μάλα οὐδέ ὁ καρδία εἰς τηλικοῦτος ἔρχομαι συμπάθεια πάσχω ὁ στόμα ὁ κοιλία , ὡς ὀξύς ἀκολουθέω συγκοπή . γίγνομαι δέ πολύς οὐ μόνος ὄνειρος καί ὕπνος θορυβώδης , ἀλλά καί παράνοια , διά χυμός μοχθηρός ἐν ὁ στόμα ὁ κοιλία ἀθροίζω . περί δέ ὁ φυσώδης τε καί ὑποχονδριακός καλέω νόσημα οὐδείς εἰμί ὅς οὐ λέγω , ὅπως δύσθυμος καί δύσελπις καί σκυθρωπός ἀπεργάζομαι , καί ὁ σύμπας φημί μηδείς ἀπολείπω ὁ μελαγχολικός . φαίνω δέ καί οὗτος μετά ὁ ἀπεψία σφοδρός ἁλίσκομαι ὁ λέγω σύμπτωμα · ὁ πολύς δέ αὐτός καί σπληνώδης εἰμί , ὡς λογίζομαι τις , ἐͅκ οὗτος ὁ σπλάγχνον συρρέω εἰς ὁ γαστήρ μοχθηρός ἰχώρ . ὅσος μέν οὖν κατά ὁ ἐγκέφαλος ἤ ὁ ὀφθαλμός γίγνομαι σύμπτωμα , μοχθηρός ἀναθυμίασις ἕπομαι χυμός · ὁ στομαχικός δέ συγκοπή διά ὁ ἰδιότης ὁ κατά αὐτός ἄλγημα ἔκλυσις ἐπιφέρω , ἴσως δέ καί ὁ δυσκρασία αὐτός διικνέομαι εἰς ὁ καρδία , ὡς κᾀκείνης ἐν δυσκρασία μέγας γίγνομαι ἀθρόος κατάπτωσις ἀκολουθέω ὁ δύναμις . εὔδηλος δέ ὅτι καί ὁ γυνή ὁ καλέω κίσσα γίγνομαι ὁ μόριον οὗτος πάσχω · ὅσος γάρ ὀρέγω κυνώδης ἤ μηδέ ὅλος ὀρέγω ἤ μοχθηρός ἔδεσμα ὀρέγω γίγνομαι , οὗτος πᾶς ὁ ὁ ὄρεξις ὄργανον πάθημα εἰμί , ὅς δείκνυμι ὁ στόμα ὁ γαστήρ . ὡσαύτως δέ καί ὁ καλέω ναυτία οὗτος ὁ μέρος εἰμί πάθημα , καθά γε καί καρδιαλγία καί λύγξ . ὁ δέ αἰτία ἅπας ὁ τοιοῦτος πάθημα ἐν ὁ ὁ σύμπτωμα αἴτιος λέγω , ὥστε οὐδείς ἔτι δέω διατρίβω ἐν ὅδε . καί γάρ ὅσος κατά δυσκρασία αὐτός γίγνομαι διαφορά νόσημα , ὡς ὁμοιομερής σῶμα συμβαίνω , διέρχομαι ἐν ἐκεῖνος · ὅσος δέ αὐτός συμπίπτω εἴωθα ὀργανικός νόσημα , σαφής ὁ διάγνωσις ἔχω , καί λανθάνω σύ οὐ ἄν οὐδείς αὐτός δύναμαι μιμνῄσκω ὁ κοινός ἐπί αὐτός σημεῖον , ἔμπροσθεν τε λέγω ἐν ὅδε ὁ ὑπόμνημα ἐν ἕτερος τε τις λέγω . οὔτε γάρ ἀπόστημα γίγνομαι κατά ὁ τόπος οὗτος οὔτε φλεγμονώδης ἤ ἐρυσιπελατώδης ὄγκος λανθάνω ἄν ἐγώ , ὥστε οὐδέ ἕλκος · διάγνωσις μέν γάρ αὐτός κοινός ὁ ἐπί ὁ στόμαχος προλέγω , ἐναργής δέ τοσοῦτος , ὅσος αἰσθητηκός εἰμί ὁ μόριον οὗτος καί πρόχειρος καί σαφής ὁ διάγνωσις ἔχω . ὡσαύτως δέ καί περί ὁ ὁ αἷμα ἐκ αὐτός πτύσις ὁ μέν ὁ σημεῖον ἰδέα κοινός ὁ ἐπί στόμαχος προλέγω , ὁ διάγνωσις δέ ἐναργής . ἔοικα μέν δήπου καί ὁ κύτος ὅλος ὁ κοιλία ἐν ὅμοιος διάθεσις ὁ ἐπί ὁ στόμα αὐτός λέγω γίγνομαι , καί ὁ σύμπτωμα φέρω ὅμοιος , ὁ δέ εἰμί πολύς βίαιος ὁ κατά στόμα , παροράω τε καί καταφρονέω πρός ὁ ἰατρός , ὡς οὐδέ ὅλος γίγνομαι , ὁ κατά ὁ κάτω μέρος ὁ γαστήρ . ἀλλά ὁ γε ὁ πέψις ἔργον ἐν ὁ μετά ὁ στόμα μέρος γίγνομαι πᾶς ὁμολογέω , ὥστε καί ὁ ἀπεψία αἴτιος γίγνομαι οὗτος μή καλός διάκειμαι , ὅτε ἄν δηλονότι μή διά ὁ ἔδεσμα ἀταξία ἤ ὁ πλῆθος ἤ ὁ ποιότης συμβαίνω ὁ ἄνθρωπος ἀπεπτέω . ὅσος δέ ἄλλος νόσημα κοινός πᾶς εἰμί ὁ μόριον , ὀργανικός τε καί κατά μόνος δυσκρασία , εὔδηλος ἔχω ὁ πάσχω τόπος , οὐ εἰμί ἴδιος ὁ ἐνίστημι πραγματεία · ἐν αὐτός γάρ ὅσος διαφεύγω μόριον ὁ αἰσθητικός γνῶσις , ὑπόκειμαι σκοπέω . περί δέ ὁ ἐμέω ἐκ αὐτός αἷμα διαφωνέω πως , οἴομαι τις ἀδύνατος εἰμί διά αὐτός γίγνομαι κένωσις αἷμα ἐκ ἧπαρ ἤ σπλήν ὁρμάω , ὥσπερ οὐδέ πύον συναράσσω ἐκ αὐτός · ἐγώ δέ ἐπί ὁ ἔργον ἐξετάζω ὁ ἑκάτερος δόξα φαίνω γίγνομαι ποτέ διά αὐτός κένωσις ἐκ ὁ λέγω σπλάγχνον · ἀλλά εἰς ὁ περί ἐκεῖνος λόγος ὁ ὁ τοιοῦτος ἀναβάλλω διδασκαλία , καί γάρ ἐφεξῆς ὁ λέγω γιγνώσκω περί ὁ κατά ἧπαρ τε καί σπλήν διέρχομαι πάθος .