galenus.de-locis-affectis-libri-vi 3.9
Ἀλλὰ καὶ ἡ ἐπιληψία σπασμός ἐστιν ἁπάντων τῶν τοῦ σώματος μορίων , οὐ συνεχὴς ὡς ἐμπροσθότονός τε καὶ ὀπισθότονος καὶ τέτανος , ἀλλ’ ἐκ διαστημάτων χρόνου γιγνόμενος · οὐ μόνον δὲ τούτῳ διενήνοχεν τῶν εἰρημένων σπασμῶν , ἀλλὰ καὶ τῇ βλάβῃ τῆς διανοίας καὶ τῶν αἰσθήσεων · ᾧ καὶ δῆλον ὡς ἄνω που κατ’ αὐτὸν ἐγκέφαλον , ἡ τούτου τοῦ πάθους ἐστὶ γένεσις . ἐπειδὴ δὲ καὶ ταχὺ παύεται , κατὰ τὰς κοιλίας αὐτοῦ μᾶλλον εὔλογόν ἐστιν παχὺν χυμὸν ἐμφράττοντα τὰς διεξόδους τοῦ πνεύματος ἐργάζεσθαι τὸ πάθος , ἑαυτὴν κλονούσης τῆς ἀρχῆς τῶν νεύρων ὑπὲρ τοῦ διώσασθαι τὰ λυποῦντα · τάχα δὲ καὶ διαβρεχομένης τῆς ἐκφύσεως ἑκάστου νεύρου , παραπλησίως τοῖς ἀπὸ τοῦ νωτιαίου τὴν ἀρχὴν ἔχουσι σπασμοῖς , καὶ ὁ τῶν ἐπιλήπτων γίνεται . τὸ δ’ ἐξαιφνίδιον αὐτοῦ τῆς γενέσεως καὶ τῆς λύσεως ἐνδείκνυται μηδέποτε διὰ ξηρότητά τε καὶ κένωσιν , ἀεὶ δὲ διὰ πάχος χυμοῦ γίγνεσθαι τὸ πάθος · ἔμφραξις μὲν γὰρ τῶν πόρων ἐξαίφνης ὑπὸ παχέος ἢ γλίσχρου χυμοῦ γένοιτ’ ἄν · εἰς ξηρότητα δὲ τοσαύτην ἐλθεῖν , ὡς βύρσῃ παραπλήσιόν τι παθεῖν , τὸν ἐγκέφαλον ἢ τὴν κατ’ αὐτὸν μήνιγγα τὴν λεπτὴν , οὐχ οἷόν τε χωρὶς χρόνου πολλοῦ . πρόσεστι δὲ τούτῳ καὶ τὸ μήθ’ ὁρᾷν μήτ’ ἀκούειν μήθ’ ὅλως ἐνεργεῖν αἰσθήσει τινὶ σὺν τῷ μηδὲ παρακολουθεῖν τὸν κάμνοντα τοῖς γινομένοις , ἀλλὰ τὸν λογισμὸν βεβλάφθαι μετὰ τῆς κατὰ τὴν μνήμην δυνάμεως . ἐκ τούτων οὖν ἁπάντων εὔλογόν ἐστι κατὰ τὸν ἐγκέφαλον γεγονέναι τὸ πάθος , ἐμποδίζοντος τοῦ χυμοῦ ταῖς διεξόδοις τοῦ ψυχικοῦ πνεύματος , ὃ κατὰ τὰς κοιλίας ἐστὶν αὐτοῦ . διὰ τί δ’ ὀνομάζεται τοῦτο τὸ πνεῦμα ψυχικὸν , ἥτις τε δύναμίς ἐστιν αὐτοῦ , κατὰ τὰ περὶ τῶν Ἱπποκράτους καὶ Πλάτωνος δογμάτων ὑπομνήματα δέδεικται . τοῖς γὰρ ἐκ τῆς ἀνατομῆς φαινομένοις ἀκολουθοῦσιν ἡμῖν εὔλογον ἐφαίνετο , τὴν μὲν ψυχὴν αὐτὴν ἐν τῷ σώματι τοῦ ἐγκεφάλου κατῳκῆσθαι , καθ’ ὃ καὶ τὸ λογίζεσθαι γίγνεται , καὶ ἡ τῶν αἰσθητικῶν φαντασιῶν ἀπόκειται μνήμη · τὸ πρῶτον δ’ αὐτῆς ὄργανον εἰς ἁπάσας τὰς αἰσθητικάς τε καὶ προαιρετικὰς ἐνεργείας εἶναι , τὸ κατὰ τὰς κοιλίας αὐτοῦ πνεῦμα , καὶ μᾶλλόν γε κατὰ τὴν ὄπισθεν · οὐ μὴν οὐδὲ περὶ τῆς μέσης κοιλίας ἀπογινώσκειν προσῆκεν ὡς οὐ κυριωτάτης · πολλὰ γὰρ εὔλογα καὶ πρὸς ταύτην ἡμᾶς ἄγει , καθάπερ γε τῶν ἐμπροσθίων δυοῖν ἀπάγει . εἴς γε μὴν τὴν τῆς θεραπείας εὕρεσιν οὐδὲν ὀνίνησιν ἡ περὶ τούτων ἀκριβὴς γνῶσις · ἱκανὸν γὰρ εἰς τὸ καλῶς θεραπεύειν ἐπίστασθαι τὸν μὲν πεπονθότα τόπον ἐγκέφαλον εἶναι , χυμὸν δὲ τὸν γλίσχρον , ἢ παχὺν ἐν ταῖς κοιλίαις ἀθροιζόμενον αὐτοῦ . καθάπερ δὲ χρήσιμα ταῦτα πρὸς τὰς ἰάσεις ἐστὶν , ὧν ἕνεκα καὶ τοὺς πεπονθότας τόπους καὶ τὰς ἐν αὐτοῖς διαθέσεις ζητοῦμεν , οὕτω καὶ τῶν παχέων χυμῶν αἱ διαφοραὶ πότερα φλεγματώδεις εἰσὶν , ἢ μελαγχολικαί · μεμνημένων αὖ πάλιν ἡμῶν ἐνταῦθα φλεγματικοὺς μὲν ὀνομάζεσθαι πάντας , ὅτ’ ἂν ἁπλῶς οὕτως λέγωμεν , ἐφ’ ὧν ἐπικρατεῖ κατὰ τὴν κρᾶσιν ὑγρότης καὶ ψύξις · μελαγχολικοὺς δὲ , ἐφ’ ὧν ξηρότης τε καὶ ψύξις , ἐπεί τοι διαφοραὶ ﻿ μεγάλαι κατά τε τοὺς φλεγματικούς εἰσι καὶ τοὺς μελαγχολικοὺς ἑκατέρων ἴδιαι . τοῦ γοῦν φλέγματος τὸ μὲν ἐφ’ ἡμέρᾳ πολλοῖς ἀναχρεμπτομένοις καὶ ἀνεμοῦσι καὶ ἀπομυττομένοις ἐκκρινόμενον ἀτμώδους πνεύματος ὑπάρχει μεστὸν , ὡς μηδὲ πρὸς αἴσθησιν ὁμοιομερὲς εἶναι · ἕτερον δέ τι φλέγμα φαίνεται μὲν ὁμοιομερὲς , ἴσως δ’ οὐκ ἔστιν , ἐξ οὗ γένους ἐστὶν ὅ τ’ ἐν τοῖς οὔροις ὑφιστάμενος ὠμὸς χυμὸς ὅ θ’ ὑπὸ Πραξαγόρου κληθεὶς ὑαλώδης · ἀλλὰ καὶ τὸ μὴ λίαν ὑγρὸν μηδ’ ὑδατῶδες σίαλον ἐκ τούτου τοῦ γένους εἶναι φαίνεται . καὶ μέντοι καὶ κατὰ τὴν γευστικὴν αἴσθησιν οὐ μίαν ἔχον οὐδ’ αὐτὸ τὸ σίαλον ποιότητα φαίνεται , μήτιγε δὴ τὸ σύμπαν φλέγμα · καὶ γὰρ ἁλυκοῦ καὶ ὀξέος καὶ ἁλμυροῦ πολλάκις αἰσθανόμεθα σαφῶς τοῦ κατὰ τὸ στόμα σιάλου , καθάπερ καὶ ἀποίου τε καὶ οἷον ὑδατώδους τὴν γεῦσιν , ὅτ’ ἂν ἀμεμπτότατα διάγωμεν . ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ μελαγχολικὸς χυμὸς ἐν τῇ συστάσει σαφεῖς ἔχει τὰς διαφορὰς , ὁ μὲν οἷον τρὺξ αἵματος , ἐναργῶς φαινόμενος ἱκανῶς παχὺς , ὥσπερ ἡ τοῦ οἴνου τρύξ · ὁ δὲ πολλῷ μὲν τούτου λεπτότερος κατὰ τὴν σύστασιν , ὀξὺς δὲ καὶ τοῖς ἐμέσασιν αὐτὸν φαινόμενος καὶ τοῖς ὀσμωμένοις · οὗτος καὶ ξύει τὴν γῆν , ἐξαίρων τε καὶ ζυμῶν καὶ πομφόλυγας ἐγείρων , οἷαι τοῖς ζέουσι ζωμοῖς ἐφίστανται · ὃν δ’ ἔφην ἐοικέναι παχείᾳ τρυγὶ , τήν τε ζύμωσιν οὐκ ἐργάζεται κατὰ τῆς γῆς ἐκχυθεὶς , πλὴν εἰ μὴ πάνυ σφόδρα τύχοι τότε κατοπτηθεὶς ἐν διακαεῖ πυρετῷ , καὶ ἥκιστα μετέχει ποιότητος ὀξείας , ἡνίκα καὶ καλεῖν αὐτὸν εἴωθα μελαγχολικὸν χυμὸν ἢ μελαγχολικὸν αἷμα , μέλαιναν γὰρ χολὴν οὐδέπω δικαιῶ τὸν τοιοῦτον ὀνομάζειν . γεννᾶται δ’ ὁ χυμὸς οὗτος ἐνίοις πολὺς , ἢ διὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς κρᾶσιν , ἢ δι’ ἔθος ἐδεσμάτων εἰς τοιοῦτον χυμὸν ἐν τῇ κατὰ τὰς φλέβας πέψει μεταβαλόντων . ὥσπερ δ’ ὁ παχὺς χυμὸς τοῦ φλέγματος , οὕτω καὶ οὗτος παχὺς χυμὸς ὁ μελαγχολικὸς ἐπιληψίας ποτ’ ἐργάζεται κατὰ τὰς ἐκροὰς τῶν ἐν ἐγκεφάλῳ κοιλιῶν ἰσχόμενος , ἤτοι τῆς μέσης , ἢ τῆς ὄπισθεν · ὅτ’ ἂν δ’ ἐν αὐτῷ πλεονάσῃ τῷ τοῦ ἐγκεφάλου σώματι , μελαγχολίαν ἐργάζεται , καθάπερ ὁ ἕτερος χυμὸς τῆς μελαίνης χολῆς , ὁ κατωπτημένης τῆς ξανθῆς χολῆς γενόμενος , τὰς θηριώδεις παραφροσύνας ἀποτελεῖ χωρὶς πυρετοῦ τε καὶ σὺν πυρετῷ , πλεονάζων ἐν τῷ σώματι τοῦ ἐγκεφάλου . καὶ διὰ τοῦτο τῆς φρενίτιδος ἡ μέν τίς ἐστι μετριωτέρα , τὴν γένεσιν ἐκ τῆς ὠχρᾶς ἔχουσα χολῆς · ἡ δέ τις σφοδροτέρα , τῆς ξανθῆς ἔγγονος ὑπάρχουσα · καὶ τις ἄλλη θηριώδης τε καὶ μελαγχολικὴ παραφροσύνη γίνεται , κατοπτηθείσης τῆς ξανθῆς χολῆς . ὅσαι δ’ ἐν ταῖς ἀκμαῖς τῶν πυρετῶν γίγνονται παραφροσύναι , κατὰ συμπάθειαν αὗται πάσχοντα τὸν ἐγκέφαλον , οὐ κατ’ ἰδιοπάθεισαν ἔχουσιν · καὶ διὰ τοῦτο παραπαῖσαι μὲν καὶ παραφρονῆσαι καὶ παρακόψαι τούτους οὐ μόνον οἱ ἰατροὶ λέγουσιν , ἀλλὰ καὶ ἰδιῶται , φρενιτικοὺς δ’ οὐκ ὀνομάζουσιν , οὐ γὰρ συναποκαθίστανται ταῖς ἀκμαῖς τῶν πυρετῶν αἱ φρενιτικαὶ παραφροσύναι . καθάπερ οὖν ὁ τῶν φρενιτικῶν πυρετὸς ἕν τι τῶν συμπτωμάτων τῆς ἐγκεφάλου διαθέσεώς ἐστιν , οὕτω τῶν διακαῶν πυρετῶν ἡ παραφροσύνη , πολλῶν ἀτμῶν θερμῶν ἀναφερομένων εἰς αὐτόν . παραπλησία δ’ ἐστὶν τῇδε καὶ τῶν ὁμοίων τοῖς ὑποχεομένοις συμπτωμάτων γένεσις , ἐκ τῶν τῆς γαστρὸς ὁρμωμένη διαθέσεων · ἥ τε γὰρ κοιλία τῇ κεφαλῇ καὶ ἡ κεφαλὴ τῇ κοιλίᾳ μεταδίδωσι τῶν παθημάτων , διὰ τὸ μέγεθος τῶν ἐξ ἐγκεφάλου καθηκόντων νεύρων εἰς τὸ στόμα τῆς γαστρὸς , ὑφ’ ὧν καὶ τὸ περιττὸν τῆς αἰσθήσεως ὑπὲρ τἄλλα μέρη τοῦ σώματος ὑπάρχει τῷ μορίῳ τῶδε . καὶ διὰ τοῦτο τοῖς κατὰ τὴν κεφαλὴν κατάγμασιν , ὅσα πρὸς τὰς μήνιγγας ἐξικνεῖται , χολεμεσίαι παρακολουθοῦσι · καὶ τοῖς ὁπωσοῦν γενομένοις ἀλγήμασι τῆς κεφαλῆς ἀνατροπή τε τοῦ στομάχου καὶ δῆξις ἐνίοτε · τοῖς δὲ ὑποχονδριακοῖς καὶ φυσώδεσιν ὀνομαζομένοις πάθεσιν δυσθυμίαι μελαγχολικαὶ , καὶ γὰρ καὶ τοῦτο τοιοῦτόν ἐστιν , ὁποῖον ἡ τοῖς ὀξέσι πυρετοῖς ἐπιγινομένη παραφροσύνη , καὶ τισι διαθέσεσιν τοῦ στόματος τῆς κοιλίας ἡ τῶν τοῖς ὑποχεομένοις ὁμοίων συμπτωμάτων . οὕτω δὲ καὶ τοῖς νευρώδεσι μορίοις φλεγμήνασιν ἑτοιμότερον ἢ τοῖς ἄλλοις ἐπιγίγνονται παραφροσύναι , ποτὲ μὲν αὐτῆς μόνης τῆς θερμασίας κατὰ τὸ συνεχὲς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἀνερχομένης , ποτὲ δὲ πνεύματος ἀτμώδους , ἢ καπνώδους , ἢ αἰθαλώδους .
Lemmas: ἀλλά καί ὁ ἐπιληψία σπασμός εἰμί ἅπας ὁ ὁ σῶμα μόριον , οὐ συνεχής ὡς ἐμπροσθότονος τε καί ὀπισθότονος καί τέτανος , ἀλλά ἐκ διάστημα χρόνος γίγνομαι · οὐ μόνος δέ οὗτος διαφέρω ὁ λέγω σπασμός , ἀλλά καί ὁ βλάβη ὁ διάνοια καί ὁ αἴσθησις · ὅς καί δῆλος ὡς ἄνω που κατά αὐτός ἐγκέφαλος , ὁ οὗτος ὁ πάθος εἰμί γένεσις . ἐπειδή δέ καί ταχύς παύω , κατά ὁ κοιλία αὐτός μάλα εὔλογος εἰμί παχύς χυμός ἐμφράσσω ὁ διέξοδος ὁ πνεῦμα ἐργάζομαι ὁ πάθος , ἑαυτοῦ κλονέω ὁ ἀρχή ὁ νεῦρον ὑπέρ ὁ διωθέω ὁ λυπέω · τάχα δέ καί διαβρέχω ὁ ἔκφυσις ἕκαστος νεῦρον , παραπλήσιος ὁ ἀπό ὁ νωτιαῖος ὁ ἀρχή ἔχω σπασμός , καί ὁ ὁ ἐπίληπτος γίγνομαι . ὁ δέ ἐξαιφνίδιος αὐτός ὁ γένεσις καί ὁ λύσις ἐνδείκνυμι μηδέποτε διά ξηρότης τε καί κένωσις , ἀεί δέ διά πάχος χυμός γίγνομαι ὁ πάθος · ἔμφραξις μέν γάρ ὁ πόρος ἐξαίφνης ὑπό παχύς ἤ γλίσχρος χυμός γίγνομαι ἄν · εἰς ξηρότης δέ τοσοῦτος ἔρχομαι , ὡς βύρση παραπλήσιος τις πάσχω , ὁ ἐγκέφαλος ἤ ὁ κατά αὐτός μήνιγξ ὁ λεπτός , οὐ οἷος τε χωρίς χρόνος πολύς . πρόσειμι δέ οὗτος καί ὁ μήτε ὁράω μήτε ἀκούω μήτε ὅλος ἐνεργέω αἴσθησις τις σύν ὁ μηδέ παρακολουθέω ὁ κάμνω ὁ γίγνομαι , ἀλλά ὁ λογισμός βλάπτω μετά ὁ κατά ὁ μνήμη δύναμις . ἐκ οὗτος οὖν ἅπας εὔλογος εἰμί κατά ὁ ἐγκέφαλος γίγνομαι ὁ πάθος , ἐμποδίζω ὁ χυμός ὁ διέξοδος ὁ ψυχικός πνεῦμα , ὅς κατά ὁ κοιλία εἰμί αὐτός . διά τίς δέ ὀνομάζω οὗτος ὁ πνεῦμα ψυχικός , ὅστις τε δύναμις εἰμί αὐτός , κατά ὁ περί ὁ Ἱπποκράτης καί Πλάτων δόγμα ὑπόμνημα δείκνυμι . ὁ γάρ ἐκ ὁ ἀνατομή φαίνω ἀκολουθέω ἐγώ εὔλογος φαίνω , ὁ μέν ψυχή αὐτός ἐν ὁ σῶμα ὁ ἐγκέφαλος κατοικέω , κατά ὅς καί ὁ λογίζομαι γίγνομαι , καί ὁ ὁ αἰσθητικός φαντασία ἀπόκειμαι μνήμη · ὁ πρῶτος δέ αὐτός ὄργανον εἰς ἅπας ὁ αἰσθητικός τε καί προαιρετικός ἐνέργεια εἰμί , ὁ κατά ὁ κοιλία αὐτός πνεῦμα , καί μάλα γε κατά ὁ ὄπισθεν · οὐ μήν οὐδέ περί ὁ μέσος κοιλία ἀπογιγνώσκω προσήκω ὡς οὐ κύριος · πολύς γάρ εὔλογος καί πρός οὗτος ἐγώ ἄγω , καθά γε ὁ ἐμπρόσθιος δύο ἀπάγω . εἰς γε μήν ὁ ὁ θεραπεία εὕρεσις οὐδείς ὀνίνημι ὁ περί οὗτος ἀκριβής γνῶσις · ἱκανός γάρ εἰς ὁ καλός θεραπεύω ἐπίσταμαι ὁ μέν πάσχω τόπος ἐγκέφαλος εἰμί , χυμός δέ ὁ γλίσχρος , ἤ παχύς ἐν ὁ κοιλία ἀθροίζω αὐτός . καθά δέ χρήσιμος οὗτος πρός ὁ ἴασις εἰμί , ὅς ἕνεκα καί ὁ πάσχω τόπος καί ὁ ἐν αὐτός διάθεσις ζητέω , οὕτως καί ὁ παχύς χυμός ὁ διαφορά πότερος φλεγματώδης εἰμί , ἤ μελαγχολικός · μιμνῄσκω αὖ πάλιν ἐγώ ἐνταῦθα φλεγματικός μέν ὀνομάζω πᾶς , ὅτε ἄν ἁπλῶς οὕτως λέγω , ἐπί ὅς ἐπικρατέω κατά ὁ κρᾶσις ὑγρότης καί ψῦξις · μελαγχολικός δέ , ἐπί ὅς ξηρότης τε καί ψῦξις , ἐπεί τοι διαφορά ﻿ μέγας κατά τε ὁ φλεγματικός εἰμί καί ὁ μελαγχολικός ἑκάτερος ἴδιος . ὁ γοῦν φλέγμα ὁ μέν ἐπί ἡμέρα πολύς ἀναχρέμπτομαι καί ἀνεμέω καί ἀπομύσσω ἐκκρίνω ἀτμώδης πνεῦμα ὑπάρχω μεστός , ὡς μηδέ πρός αἴσθησις ὁμοιομερής εἰμί · ἕτερος δέ τις φλέγμα φαίνω μέν ὁμοιομερής , ἴσως δέ οὐ εἰμί , ἐκ ὅς γένος εἰμί ὁ τε ἐν ὁ οὖρον ὑφίστημι ὠμός χυμός ὁ τε ὑπό Πραξαγόρας καλέω ὑαλώδης · ἀλλά καί ὁ μή λίαν ὑγρός μηδέ ὑδατώδης σίαλον ἐκ οὗτος ὁ γένος εἰμί φαίνω . καί μέντοι καί κατά ὁ γευστικός αἴσθησις οὐ εἷς ἔχω οὐδέ αὐτός ὁ σίαλον ποιότης φαίνω , μήτιγε δή ὁ σύμπας φλέγμα · καί γάρ ἁλυκός καί ὀξύς καί ἁλμυρός πολλάκις αἰσθάνομαι σαφής ὁ κατά ὁ στόμα σίαλον , καθά καί ἄποιος τε καί οἷος ὑδατώδης ὁ γεῦσις , ὅτε ἄν ἄμεμπτος διάγω . ὡσαύτως δέ καί ὁ μελαγχολικός χυμός ἐν ὁ σύστασις σαφής ἔχω ὁ διαφορά , ὁ μέν οἷος τρύξ αἷμα , ἐναργής φαίνω ἱκανός παχύς , ὥσπερ ὁ ὁ οἶνος τρύξ · ὁ δέ πολύς μέν οὗτος λεπτός κατά ὁ σύστασις , ὀξύς δέ καί ὁ ἐμέω αὐτός φαίνω καί ὁ ὀσμάομαι · οὗτος καί ξύω ὁ γῆ , ἐξαίρω τε καί ζυμόω καί πομφόλυξ ἐγείρω , οἷος ὁ ζέω ζωμός ἐφίστημι · ὅς δέ φημί ἔοικα παχύς τρύξ , ὁ τε ζύμωσις οὐ ἐργάζομαι κατά ὁ γῆ ἐκχέω , πλήν εἰ μή πάνυ σφόδρα τυγχάνω τότε κατοπτάω ἐν διακαής πυρετός , καί ἦκα μετέχω ποιότης ὀξύς , ἡνίκα καί καλέω αὐτός εἴωθα μελαγχολικός χυμός ἤ μελαγχολικός αἷμα , μέλας γάρ χολή οὐδέπω δικαιόω ὁ τοιοῦτος ὀνομάζω . γεννάω δέ ὁ χυμός οὗτος ἔνιοι πολύς , ἤ διά ὁ ἐκ ἀρχή κρᾶσις , ἤ διά ἔθος ἔδεσμα εἰς τοιοῦτος χυμός ἐν ὁ κατά ὁ φλέψ πέψις μεταβάλλω . ὥσπερ δέ ὁ παχύς χυμός ὁ φλέγμα , οὕτως καί οὗτος παχύς χυμός ὁ μελαγχολικός ἐπιληψία ποτέ ἐργάζομαι κατά ὁ ἐκροή ὁ ἐν ἐγκέφαλος κοιλία ἴσχω , ἤτοι ὁ μέσος , ἤ ὁ ὄπισθεν · ὅτε ἄν δέ ἐν αὐτός πλεονάζω ὁ ὁ ἐγκέφαλος σῶμα , μελαγχολία ἐργάζομαι , καθά ὁ ἕτερος χυμός ὁ μέλας χολή , ὁ κατοπτάω ὁ ξανθός χολή γίγνομαι , ὁ θηριώδης παραφροσύνη ἀποτελέω χωρίς πυρετός τε καί σύν πυρετός , πλεονάζω ἐν ὁ σῶμα ὁ ἐγκέφαλος . καί διά οὗτος ὁ φρένιτις ὁ μέν τις εἰμί μέτριος , ὁ γένεσις ἐκ ὁ ὠχρός ἔχω χολή · ὁ δέ τις σφοδρός , ὁ ξανθός ἔγγονος ὑπάρχω · καί τις ἄλλος θηριώδης τε καί μελαγχολικός παραφροσύνη γίγνομαι , κατοπτάω ὁ ξανθός χολή . ὅσος δέ ἐν ὁ ἀκμή ὁ πυρετός γίγνομαι παραφροσύνη , κατά συμπάθεια οὗτος πάσχω ὁ ἐγκέφαλος , οὐ κατά ἰδιοπάθεια ἔχω · καί διά οὗτος παραπαίω μέν καί παραφρονέω καί παρακόπτω οὗτος οὐ μόνος ὁ ἰατρός λέγω , ἀλλά καί ἰδιώτης , φρενιτικός δέ οὐ ὀνομάζω , οὐ γάρ συναποκαθίστημι ὁ ἀκμή ὁ πυρετός ὁ φρενιτικός παραφροσύνη . καθά οὖν ὁ ὁ φρενιτικός πυρετός εἷς τις ὁ σύμπτωμα ὁ ἐγκέφαλος διάθεσις εἰμί , οὕτως ὁ διακαής πυρετός ὁ παραφροσύνη , πολύς ἀτμός θερμός ἀναφέρω εἰς αὐτός . παραπλήσιος δέ εἰμί ὅδε καί ὁ ὅμοιος ὁ ὑποχέω σύμπτωμα γένεσις , ἐκ ὁ ὁ γαστήρ ὁρμάω διάθεσις · ὁ τε γάρ κοιλία ὁ κεφαλή καί ὁ κεφαλή ὁ κοιλία μεταδίδωμι ὁ πάθημα , διά ὁ μέγεθος ὁ ἐκ ἐγκέφαλος καθήκω νεῦρον εἰς ὁ στόμα ὁ γαστήρ , ὑπό ὅς καί ὁ περισσός ὁ αἴσθησις ὑπέρ ἄλλος μέρος ὁ σῶμα ὑπάρχω ὁ μόριον ὅδε . καί διά οὗτος ὁ κατά ὁ κεφαλή κάταγμα , ὅσος πρός ὁ μῆνιγξ ἐξικνέομαι , χολεμεσία παρακολουθέω · καί ὁ ὁπωσοῦν γίγνομαι ἄλγημα ὁ κεφαλή ἀνατροπή τε ὁ στόμαχος καί δῆξις ἐνίοτε · ὁ δέ ὑποχονδριακός καί φυσώδης ὀνομάζω πάθος δυσθυμία μελαγχολικός , καί γάρ καί οὗτος τοιοῦτος εἰμί , ὁποῖος ὁ ὁ ὀξύς πυρετός ἐπιγίγνομαι παραφροσύνη , καί τις διάθεσις ὁ στόμα ὁ κοιλία ὁ ὁ ὁ ὑποχέω ὅμοιος σύμπτωμα . οὕτως δέ καί ὁ νευρώδης μόριον φλεγμαίνω ἑτοῖμος ἤ ὁ ἄλλος ἐπιγίγνομαι παραφροσύνη , ποτέ μέν αὐτός μόνος ὁ θερμασία κατά ὁ συνεχής ἐπί ὁ κεφαλή ἀνέρχομαι , ποτέ δέ πνεῦμα ἀτμώδης , ἤ καπνώδης , ἤ αἰθαλώδης .