galenus.de-locis-affectis-libri-vi 2.6
Οὐ μὴν αἱμωδίᾳ τι προσεοικὸς ὁ πόνος ἔχει τῶν ὑμενωδῶν σωμάτων , ὡς Ἀρχιγένης ἔγραψεν · ἴσμεν γὰρ ὅτι κατὰ τὸ στόμα μόνον , οὐδὲ τοῦτο σύμπαν , ἀλλὰ τοὺς ὀδόντας τε καὶ τὰ οὖλα γίνεταί τι πάθος , ὃ καλοῦμεν αἱμωδίαν , ὃ μηδὲ ἑρμηνεῦσαι λόγῳ δυνατόν ἐστι , ἀλλ’ ἐκ τοῦ προηγήσασθαι μὲν ἐδωδὴν ἐδεσμάτων αὐστηρῶν τε καὶ ὀξέων , ἀκολουθῆσαι δέ τι πάθος ἐν τοῖς ὀδοῦσι καὶ τοῖς οὔλοις , ἐπιστεύσαμεν ἅπασι γίνεσθαι ταὐτὸν , ὁρῶντες ἐν τοῖς πλείστοις ὁμοιοπαθεῖς ἡμᾶς ὑπάρχοντας , ὡς ἀπὸ τῶν αὐτῶν αἰτίων πάσχειν τὰ αὐτά . τὸν μὲν οὖν τοιοῦτον πόνον ἐν τῷ στόματι μόνον ἴσμεν γινόμενον , ἄλλους δέ τινας ὧν Ἀρχιγένης ἔγραψεν μὴ ὅτι γνωρίσαι γινομένους δυνατὸν , ἀλλὰ μηδὲ νοῆσαι λεγομένους , οἷον τὸν ὅλκιμον , ἢ τὸν αὐστηρὸν , ἢ τὸν γλυκὺν , ἢ τὸν ἰσχνῶς ὀξὺν , ἢ τὸν ἁλυκὸν , ἢ τὸν γλίσχρον , ἢ ἀτειρὸν , ἢ τὸν στύφοντα . τοιαῦτα γὰρ ὀνόματα καὶ κατὰ τὴν περὶ τῶν σφυγμῶν πραγματείαν ἔγραψεν , οὐδὲν διδάξαι δυνάμενα τὸν ἀκούοντα , διὰ τὸ πᾶσαν ἐπιστημονικὴν διδασκαλίαν ὀνομάτων δεῖσθαι κυρίων · εἰ μὲν περὶ χυμῶν διαλεγοίμεθα , καὶ ὅλως περὶ τῶν τῆς γλώττης ἰδίων αἰσθητῶν , αὐστηρὸν ἡμῶν λεγόντων καὶ στρυφνὸν καὶ στύφοντα καὶ δακνώδη καὶ ἁλμυρὸν καὶ γλυκὺν καὶ πικρόν · εἰ δὲ περὶ τῶν ἁπτῶν , ὑγρὸν σῶμα καὶ ξηρὸν καὶ θερμὸν καὶ ψυχρὸν καὶ τραχὺ καὶ λεῖον καὶ μαλακὸν καὶ σκληρὸν , ὀξύ τε καὶ ἀμβλύ · καθάπερ γε καὶ εἰ περὶ τῶν ὁρατῶν , ἐρυθρὸν καὶ ξανθὸν καὶ μέλαν καὶ λευκὸν καὶ φαιὸν ἤ τι τοιοῦτον ἕτερον . εἰ δ’ ὑπαλλάττοι τις αὐτῶν τὰς προσηγορίας , ἀσύνετα τοῖς ἀκούουσιν ἐρεῖ , καθάπερ ἐπὶ τοῦ στύφοντος ἢ αὐστηροῦ πόνου . τὸν μὲν γὰρ γλυκὺν οὐδ’ ἐπινοῆσαι δυνατὸν , ἀνιῶντος μὲν ἀεὶ τοῦ πόνου τὸν πάσχοντα , πάντων δὲ τῶν γλυκέων ἡδέων ὄντων . ὅτι μὲν οὖν φιλόπονος εἰς τὰ τῆς ἰατρικῆς ἔργα γέγονεν ὁ Ἀρχιγένης , ἀληθέστατόν ἐστιν · ὅπως δὲ εἰς τὰ τοιαῦτα τῶν ὀνομάτων ἐκφέρεται , πολλάκις μὲν ἐσκεψάμην , εὑρεῖν δ’ οὐκ ἠδυνήθην .
Lemmas: οὐ μήν αἱμωδία τις προσέοικα ὁ πόνος ἔχω ὁ ὑμενώδης σῶμα , ὡς Ἀρχιγένης γράφω · οἶδα γάρ ὅτι κατά ὁ στόμα μόνος , οὐδέ οὗτος σύμπας , ἀλλά ὁ ὀδούς τε καί ὁ οὖλον γίγνομαι τις πάθος , ὅς καλέω αἱμωδία , ὅς μηδέ ἑρμηνεύω λόγος δυνατός εἰμί , ἀλλά ἐκ ὁ προηγέομαι μέν ἐδωδή ἔδεσμα αὐστηρός τε καί ὀξύς , ἀκολουθέω δέ τις πάθος ἐν ὁ ὀδούς καί ὁ οὖλος , πιστεύω ἅπας γίγνομαι αὐτός , ὁράω ἐν ὁ πολύς ὁμοιοπαθής ἐγώ ὑπάρχω , ὡς ἀπό ὁ αὐτός αἴτιος πάσχω ὁ αὐτός . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος πόνος ἐν ὁ στόμα μόνος οἶδα γίγνομαι , ἄλλος δέ τις ὅς Ἀρχιγένης γράφω μή ὅτι γνωρίζω γίγνομαι δυνατός , ἀλλά μηδέ νοέω λέγω , οἷος ὁ ὅλκιμος , ἤ ὁ αὐστηρός , ἤ ὁ γλυκύς , ἤ ὁ ἰσχνός ὀξύς , ἤ ὁ ἁλυκός , ἤ ὁ γλίσχρος , ἤ ἀτειρός , ἤ ὁ στύφω . τοιοῦτος γάρ ὄνομα καί κατά ὁ περί ὁ σφυγμός πραγματεία γράφω , οὐδείς διδάσκω δύναμαι ὁ ἀκούω , διά ὁ πᾶς ἐπιστημονικός διδασκαλία ὄνομα δέω κύριος · εἰ μέν περί χυμός διαλέγω , καί ὅλος περί ὁ ὁ γλῶσσα ἴδιος αἰσθητός , αὐστηρός ἐγώ λέγω καί στρυφνός καί στύφω καί δακνώδης καί ἁλμυρός καί γλυκύς καί πικρός · εἰ δέ περί ὁ ἁπτός , ὑγρός σῶμα καί ξηρός καί θερμός καί ψυχρός καί τραχύς καί λεῖος καί μαλακός καί σκληρός , ὀξύς τε καί ἀμβλύς · καθά γε καί εἰ περί ὁ ὁρατός , ἐρυθρός καί ξανθός καί μέλας καί λευκός καί φαιός ἤ τις τοιοῦτος ἕτερος . εἰ δέ ὑπαλλάσσω τις αὐτός ὁ προσηγορία , ἀσύνετος ὁ ἀκούω λέγω , καθά ἐπί ὁ στύφω ἤ αὐστηρός πόνος . ὁ μέν γάρ γλυκύς οὐδέ ἐπινοέω δυνατός , ἀνιάω μέν ἀεί ὁ πόνος ὁ πάσχω , πᾶς δέ ὁ γλυκύς ἡδύς εἰμί . ὅτι μέν οὖν φιλόπονος εἰς ὁ ὁ ἰατρικός ἔργον γίγνομαι ὁ Ἀρχιγένης , ἀληθής εἰμί · ὅπως δέ εἰς ὁ τοιοῦτος ὁ ὄνομα ἐκφέρω , πολλάκις μέν σκοπέω , εὑρίσκω δέ οὐ δύναμαι .