galenus.de-locis-affectis-libri-vi 3.14
Τό γε μὴν τῆς παραλύσεως νόσημα καὶ τὸ τῶν δι’ ὅλου τοῦ σώματος σπασμῶν , ἐξ οὗ γένους ἐστὶν καὶ ὁ τέτανος , οὐκ ἔθ’ ὁμοίως τοῖσδε δι’ αἰσθήσεως γνωστὸν , ἀλλὰ λόγου δεῖται τοῦ διδάξοντος . ὅταν οὖν ὅλον τὸ σῶμα βλάπτηταί ποτ’ εἰς τὰ τῶν νεύρων ἔργα , τὴν αὐτῶν ἀρχὴν πεπονθέναι δηλοῖ · ταύτην δ’ ἐξ ἀνατομῆς μόνης ἔνεστι γνῶναι . πάντων μὲν οὖν ἅμα τῶν νεύρων ἀπολεσάντων αἴσθησίν τε καὶ κίνησιν , ἀποπληξία τὸ πάθος ὀνομάζεται · κατὰ θάτερον δὲ μέρος , ἤτοι τὸ δεξιὸν ἢ τὸ ἀριστερὸν , εἰ συμβαίνει τοῦτο , παράλυσις καλεῖται , τοῦ μέρους ἐκείνου δηλονότι καθ’ ὃ συνέστη , ποτὲ μὲν τοῦ δεξιοῦ , ποτὲ δὲ θατέρου · καθάπερ εἰ καὶ κατά τι τῶν κώλων γένοιτο , τοῦ μέρους ἐκείνου παράλυσίς ἐστι · καὶ γὰρ καὶ χεὶρ ὅλη , καὶ σκέλος ὅλον παραλύεταί ποτε , καὶ ποὺς μόνος ἐν σκέλει , καὶ τὰ μετὰ τὸ γόνυ , καὶ κατὰ τὸ τῆς ὅλης χειρὸς κῶλον , ἀνάλογον . ἐμάθομεν δὲ ἐν ταῖς ἀνατομαῖς , ἁπάντων τῶν καθ’ ὁρμὴν τοῦ ζώου κινουμένων μορίων ὅσα κάτω τοῦ τραχήλου , τούτων τὰ κινητικὰ νεῦρα τὴν ἔκφυσιν ἔχειν ἐκ τοῦ καλουμένου νωτιαίου μυελοῦ · καὶ μέντοι καὶ ὅτι ποτὲ μὲν ἅμα τῇ τοῦ μυελοῦ προσηγορίᾳ καλοῦσι τὸ μόριον ἐκεῖνο , νωτιαῖον μυελὸν ὀνομάζοντες , ἔστι δ’ ὅτε χωρὶς προσθήκης ἁπλῶς νωτιαῖον , ἀκηκόατε πολλάκις . ἐθεάσασθε δὲ κᾀν ταῖς ἀνατομαῖς τὰ τὸν θώρακα κινοῦντα νεῦρα ἐκ τοῦ κατὰ τὸν τράχηλον ἐκφυόμενα νωτιαίου , καὶ πρὸς τοῦτο τὰς ἐγκαρσίας τομὰς αὐτοῦ , καθ’ ἃς ὅλως διακόπτεται , τὰ κατωτέρω μέρη πάντα τοῦ σώματος ἀναίσθητά τε καὶ ἀκίνητα ποιούσας , ὡς ἂν καὶ αὐτοῦ τοῦ νωτιαίου τήν τε τῆς αἰσθήσεως καὶ τὴν τῆς καθ’ ὁρμὴν κινήσεως δύναμιν ἐξ ἐγκεφάλου λαμβάνοντος . ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἔτι κατὰ τὰς ἀνατομὰς ἐθεάσασθε , τὰς ἐγκαρσίας τομὰς τοῦ νωτιαίου , μέχρι τῆς μέσης ἐν αὐτῷ κατὰ τὸ μῆκος χώρας , οὐ πάντα τὰ κάτω παραλυούσας , ἀλλὰ μόνα τὰ κατ’ εὐθὺ τῆς τομῆς , δεξιὰ μὲν ἐπὶ τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ νωτιαίου τμηθέντος , θάτερα δὲ ἐπὶ τῷ λοιπῷ . εὔδηλον οὖν ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἔκφυσιν τοῦ νωτιαίου γενομένης τινὸς διαθέσεως , ὑφ’ ἧς εἰς αὐτὸν αἱ παρ’ ἐγκεφάλου δυνάμεις ἀφικνεῖσθαι κωλυθήσονται , πάντα τὰ κάτω κῶλα , πλὴν τῶν κατὰ τὸ πρόσωπον , ἀκίνητα ἔσται καὶ ἀναίσθητα · καθάπερ εἰ καὶ τὸ ἥμισυ μέρος πάθοι τῆς ἐκφύσεως , οὐ πάντων ἔσται τῶν κάτω παράλυσις , ἀλλ’ ἤτοι τῶν ἀριστερῶν μόνων , ἢ τῶν δεξιῶν . ὁρῶνται δὲ τῶν τοιούτων παραλύσεων ἔνιαι καὶ τὰ κατὰ τὸ πρόσωπον βλάπτουσαι , καὶ παρασπᾶταί γε τὸ παραλυθὲν ἐπὶ θάτερον μέρος τοῦ προσώπου . μεμαθηκότες οὖν ἐν ταῖς ἀνατομαῖς , ἐξ αὐτοῦ τοῦ ἐγκεφάλου τὰ νεῦρα τοῖς κατὰ τὸ πρόσωπον ἐπιπέμπεσθαι μορίοις , ἔνθα μὲν καὶ τούτων τι συμπαρελύθη τῷ παντὶ σώματι , κατὰ τὸν ἐγκέφαλον αὐτὸν εἴσεσθε τὴν διάθεσιν εἶναι τῆς παραλύσεως · ἡνίκα δ’ ἀπαθῆ διαφυλάττεται ταῦτα , κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ νωτιαίου . συμβαίνει δ’ ἐνίοις μόνα τὰ κατὰ τὸ πρόσωπον πάσχειν , ὥσπέρ γε καὶ μόριον ἕν τι , γλῶτταν , ἢ ὀφθαλμὸν , ἢ γένυν , ἢ χεῖλος , ὡς ἂν οὐκ ἐχόντων αὐτῶν ἁπάντων ἕνα τόπον ἀρχὴν , ἀλλ’ ἐκ διαφερόντων μορίων ἐγκεφάλου λαμβανόντων τὰ νεῦρα , φαίνεται γὰρ τοῦτο σαφῶς ἐν ταῖς ἀνατομαῖς . ἡ τοίνυν ἀποπληξία πάσας ὁμοῦ τὰς ψυχικὰς ἐνεργείας βλάπτουσα , σαφῶς ἡμῖν ἐνδείκνυται τὸν ἐγκέφαλον αὐτὸν πάσχειν · ἡ διάγνωσις ﻿ δὲ τοῦ κατὰ τὸ μέγεθος πάθους ἐκ τοῦ ποσοῦ τῆς κατὰ τὴν ἀναπνοὴν γίγνεται βλάβης · ἐφ’ ὧν μὲν γὰρ ἐπὶ πλεῖστον ἐκβέβηκε τοῦ κατὰ φύσιν ῥυθμοῦ , μεγάλην ἡγητέον εἶναι τὴν κατὰ τὸν ἐγκέφαλον βλάβην · ἐφ’ ὧν δὲ ὀλίγον ἐμποδίζεται , βραχεῖαν . ἁπασῶν δὲ χειρίστην ἀναπνοὴν ἡγητέον εἶναι τὴν διαλείπουσάν τε καὶ μετὰ βίας μεγάλης γινομένην . καὶ τό γ’ ἀποθνήσκειν τοὺς ἀποπλήκτους συμβαίνει διὰ τὴν ἀπώλειαν τῆς ἀναπνοῆς , ὡς τό γε μὴ κινεῖν τὰ μόρια τοῦ σώματος εἰς μὲν τὰς κατὰ τὸν βίον πράξεις ἄχρηστον ἀποδείκνυσιν τὸν ἄνθρωπον , οὐ μὴν ὀξὺν ἐπιφέρει τὸν θάνατον . ἴδομεν γοῦν ἤδη τινὰ τὰ μὲν ἄλλα πάντα παραλελυμένον , ἐνεργοῦντα δὲ κατὰ φύσιν ἅπασιν τοῖς κατὰ τὸ πρόσωπον μέρεσιν · ἐσώζετο δὲ αὐτῷ δηλονότι καὶ ἡ ἀναπνοή · πῶς γὰρ ἂν ἠδύνατο ζῇν ἐπὶ πλεῖστον , ἀπολωλυίας αὐτῆς ; τούτῳ πρωτοπαθεῖν ἐλογιζόμεθα τοῦ νωτιαίου τὸ κατωτέρω βραχεῖ τῆς ἐπὶ τὸ διάφραγμα τῶν νεύρων ἐκφύσεως · εὔδηλον δὲ ὅτι καὶ οὖρα καὶ διαχωρήματα χωρὶς προαιρέσεως ἀπεκρίνετο . καὶ μέντοι καὶ ἄλλον ἐκ καταπτώσεως ἐθεασάμεθα , πλὴν τῶν χειρῶν , τὰ κάτω πάντα παραλυθέντα . καθάπερ δὲ παράλυσις ὅταν ἐν ὅλῳ γένηται τῷ σώματι , τῶν κατὰ τὸ πρόσωπον ἀβλαβῶν διαμενόντων , ἐν ἀρχῇ τοῦ νωτιαίου τὸ πάθος εἶναι δηλοῖ , κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον , εἰ καὶ σπασμὸς ἐν ὅλῳ τῷ σώματι γένοιτο , τὸν αὐτὸν τόπον τοῦ νωτιαίου πεπονθέναι δηλώσει , τῶν γε κατὰ τὸ πρόσωπον ἀπαθῶν διαμενόντων · εἰ δὲ καὶ ταῦτα πάσχει , κατὰ τὸν ἐγκέφαλον εἶναι τὸ πάθας ἐνδείξεται · μορίου δέ τινος σπωμένου , τὸ κινητικὸν ἐκείνου νεῦρον , ἢ τοὺς μῦς , ἀναγκαῖόν ἐστι πάσχειν . ἐπιστάμενος οὖν τις ἐξ ἀνατομῆς ἀρχὰς τῶν εἰς ἕκαστον μόριον ἀφικνουμένων νεύρων , ἄμεινον ἰάσεται τὰς ἀναισθησίας καὶ ἀκινησίας ἑκάστου μέρους . ἀδιόριστον δὲ τοῦτο καταλειφθὲν ὑφ’ Ἡροφίλου τε καὶ Εὐδήμου , τῶν πρώτων μεθ’ Ἱπποκράτην νεύρων ἀνατομὴν ἐπιμελῶς γραψάντων , οὐ σμικρὰν ζήτησιν παρέσχε τοῖς ἰατροῖς , ὅπως ἔνιαι μὲν τῶν παραλύσεων αἴσθησιν μόνην , ἔνιαι δὲ τὴν προαιρετικὴν κίνησιν , ἔνιαι δὲ ἀμφοτέρας διαφθείρουσι . μάλιστα μὲν οὖν ἡ παράλυσις ἐπὶ ἐπὶ τῇ τῆς κινήσεως ἀπωλείᾳ λέγεται , τῶν τὴν αἴσθησιν ἀπολωλεκότων μορίων ἀναισθήτων μὲν εἶναι , παραλελύσθαι δ’ οὐ πάνυ τι συνήθως λεγομένων · ἤδη μέντοι τινες καὶ τοῦτο τὸ πάθημα παράλυσιν αἰσθήσεως ὀνομάζουσιν · ὑμεῖς δὲ , ὡς ἀεὶ παρακελευόμεθα , συγχωρεῖτε μὲν ὀνομάζειν ἑκάστοις ὡς ἂν ἐθέλωσιν , σκοπὸς δ’ ὑμῖν ἔστω , τὸν πεπονθότα τόπον εὑρεῖν , ἅμα δηλονότι τῇ κατ’ αὐτὸν διαθέσει · χωρὶς γὰρ τοῦ ταῦτα γνῶναι βεβαίως ἀδύνατον ἔσται θεραπεύειν ὀρθῶς τὰ βεβλαμμένα κίνησιν ἢ αἴσθησιν μόρια . Παυσανίας οὖν ἀπὸ τῆς Συρίας σοφιστὴς εἰς Ῥώμην ἀφικόμενός ποτε , τοὺς μικροὺς δύο δακτύλους τῆς ἀριστερᾶς χειρὸς καὶ τοῦ μέσου τὸ ἥμισυ δυσαισθήτους μὲν ἔσχεν τὸ πρότερον , ὕστερον δὲ καὶ ἀναισθήτους , κακῶς θεραπευσάμενος ὑπὸ τῶν ἰατρῶν . ἐπεὶ δὲ ἐγὼ θεασάμενος αὐτὸν ἠρώτων τε τὰ προγεγονότα πάντα , σὺν αὐτοῖς τε ἤκουσα κατὰ τὴν ὁδὸν τοῦ ὀχήματος ἐκπεσόντα τὸν ἄνδρα πληγῆναι τὴν ἀρχὴν τοῦ μεταφρένου , καὶ τὸ μὲν πληγὲν μέρος ἐν τάχει θεραπευθῆναι , κατὰ βραχὺ δὲ αὐξηθῆναι τὴν τῶν δακτύλων βλάβην τῆς αἰσθήσεως · ἃ τοῖς δακτύλοις ἐκεῖνοι προσέφερον φάρμακα , ταῦτ’ ἐκέλευσα κατὰ τοῦ πληγέντος τίθεσθαι μορίου , καὶ οὕτως ὁ ἀνὴρ διὰ ταχέων ὑγιάσθη . τὴν ἀρχὴν δὲ οὐδ’ ὅτι τῶν μὲν εἰς τὸ δέρμα τῆς ὅλης χειρὸς διασπειρομένων νεύρων , ἐξ ὧν ἔχει τὴν αἴσθησιν , ἴδιαί τινές εἰσιν αἱ ῥῖζαι · τῶν δὲ τοὺς μῦς κινούντων ἕτεραι γιγνώσκονται τοῖς ἰατροῖς . ἴσως δ’ ἐπὶ πλέον ἢ προὔκειτο τὸν λόγον ἰόντα καταπαύειν ἤδη προσήκει . προύκειτο μὲν γὰρ ἐν τῷδε τῷ γράμματι τὰ κατὰ τὴν κεφαλὴν , καὶ μάλιστα τὸν ἐγκέφαλον , εὑρεῖν πάθη πάντα · διότι δ’ ἐστὶν οὗτος ἀρχὴ νεύρων , ἐξ ἀκολουθίας ὁ λόγος ἧκεν ἐπὶ τὰ πάθη τῶν νεύρων · ὥστε ἤδη περιγράψαντες καὶ τοῦτον τὸν λόγον ἐνταῦθα περὶ τῶν ἐν τοῖς κατὰ τὴν κεφαλὴν μορίοις γιγνομένων παθῶν ἐφεξῆς σκεψώμεθα , τοσοῦτον ἔτι προσθέντες , ὡς καὶ
Lemmas: ὁ γε μήν ὁ παράλυσις νόσημα καί ὁ ὁ διά ὅλος ὁ σῶμα σπασμός , ἐκ ὅς γένος εἰμί καί ὁ τέτανος , οὐ ἔτι ὅμοιος ὅδε διά αἴσθησις γνωστός , ἀλλά λόγος δέω ὁ διδάσκω . ὅταν οὖν ὅλος ὁ σῶμα βλάπτω ποτέ εἰς ὁ ὁ νεῦρον ἔργον , ὁ αὐτός ἀρχή πάσχω δηλόω · οὗτος δέ ἐκ ἀνατομή μόνος ἔνειμι γιγνώσκω . πᾶς μέν οὖν ἅμα ὁ νεῦρον ἀπόλλυμι αἴσθησις τε καί κίνησις , ἀποπληξία ὁ πάθος ὀνομάζω · κατά ἕτερος δέ μέρος , ἤτοι ὁ δεξιός ἤ ὁ ἀριστερός , εἰ συμβαίνω οὗτος , παράλυσις καλέω , ὁ μέρος ἐκεῖνος δηλονότι κατά ὅς συνίστημι , ποτέ μέν ὁ δεξιός , ποτέ δέ ἕτερος · καθά εἰ καί κατά τις ὁ κῶλον γίγνομαι , ὁ μέρος ἐκεῖνος παράλυσις εἰμί · καί γάρ καί χείρ ὅλος , καί σκέλος ὅλος παραλύω ποτέ , καί πούς μόνος ἐν σκέλος , καί ὁ μετά ὁ γόνυ , καί κατά ὁ ὁ ὅλος χείρ κῶλον , ἀνάλογος . μανθάνω δέ ἐν ὁ ἀνατομή , ἅπας ὁ κατά ὁρμή ὁ ζῷον κινέω μόριον ὅσος κάτω ὁ τράχηλος , οὗτος ὁ κινητικός νεῦρον ὁ ἔκφυσις ἔχω ἐκ ὁ καλέω νωτιαῖος μυελός · καί μέντοι καί ὅτι ποτέ μέν ἅμα ὁ ὁ μυελός προσηγορία καλέω ὁ μόριον ἐκεῖνος , νωτιαῖος μυελός ὀνομάζω , εἰμί δέ ὅτε χωρίς προσθήκη ἁπλῶς νωτιαῖος , ἀκούω πολλάκις . θεάομαι δέ εἰͅν ὁ ἀνατομή ὁ ὁ θώραξ κινέω νεῦρον ἐκ ὁ κατά ὁ τράχηλος ἐκφύω νωτιαῖος , καί πρός οὗτος ὁ ἐγκάρσιος τομή αὐτός , κατά ὅς ὅλος διακόπτω , ὁ κάτω μέρος πᾶς ὁ σῶμα ἀναίσθητος τε καί ἀκίνητος ποιέω , ὡς ἄν καί αὐτός ὁ νωτιαῖος ὁ τε ὁ αἴσθησις καί ὁ ὁ κατά ὁρμή κίνησις δύναμις ἐκ ἐγκέφαλος λαμβάνω . ἀλλά καί οὗτος ἔτι κατά ὁ ἀνατομή θεάομαι , ὁ ἐγκάρσιος τομή ὁ νωτιαῖος , μέχρι ὁ μέσος ἐν αὐτός κατά ὁ μῆκος χώρα , οὐ πᾶς ὁ κάτω παραλύω , ἀλλά μόνος ὁ κατά εὐθύς ὁ τομή , δεξιός μέν ἐπί ὁ δεξιός μέρος ὁ νωτιαῖος τέμνω , ἕτερος δέ ἐπί ὁ λοιπός . εὔδηλος οὖν ὅτι κατά ὁ πρῶτος ἔκφυσις ὁ νωτιαῖος γίγνομαι τις διάθεσις , ὑπό ὅς εἰς αὐτός ὁ παρά ἐγκέφαλος δύναμις ἀφικνέομαι κωλύω , πᾶς ὁ κάτω κῶλον , πλήν ὁ κατά ὁ πρόσωπον , ἀκίνητος εἰμί καί ἀναίσθητος · καθά εἰ καί ὁ ἥμισυς μέρος πάσχω ὁ ἔκφυσις , οὐ πᾶς εἰμί ὁ κάτω παράλυσις , ἀλλά ἤτοι ὁ ἀριστερός μόνος , ἤ ὁ δεξιός . ὁράω δέ ὁ τοιοῦτος παράλυσις ἔνιοι καί ὁ κατά ὁ πρόσωπον βλάπτω , καί παρασπάω γε ὁ παραλύω ἐπί ἕτερος μέρος ὁ πρόσωπον . μανθάνω οὖν ἐν ὁ ἀνατομή , ἐκ αὐτός ὁ ἐγκέφαλος ὁ νεῦρον ὁ κατά ὁ πρόσωπον ἐπιπέμπω μόριον , ἔνθα μέν καί οὗτος τις συμπαραλύω ὁ πᾶς σῶμα , κατά ὁ ἐγκέφαλος αὐτός οἶδα ὁ διάθεσις εἰμί ὁ παράλυσις · ἡνίκα δέ ἀπαθής διαφυλάσσω οὗτος , κατά ὁ ἀρχή ὁ νωτιαῖος . συμβαίνω δέ ἔνιοι μόνος ὁ κατά ὁ πρόσωπον πάσχω , ὥσπερ γε καί μόριον εἷς τις , γλῶσσα , ἤ ὀφθαλμός , ἤ γένυς , ἤ χεῖλος , ὡς ἄν οὐ ἔχω αὐτός ἅπας εἷς τόπος ἀρχή , ἀλλά ἐκ διαφέρω μόριον ἐγκέφαλος λαμβάνω ὁ νεῦρον , φαίνω γάρ οὗτος σαφής ἐν ὁ ἀνατομή . ὁ τοίνυν ἀποπληξία πᾶς ὁμοῦ ὁ ψυχικός ἐνέργεια βλάπτω , σαφής ἐγώ ἐνδείκνυμι ὁ ἐγκέφαλος αὐτός πάσχω · ὁ διάγνωσις ﻿ δέ ὁ κατά ὁ μέγεθος πάθος ἐκ ὁ πός ὁ κατά ὁ ἀναπνοή γίγνομαι βλάβη · ἐπί ὅς μέν γάρ ἐπί πολύς ἐκβαίνω ὁ κατά φύσις ῥυθμός , μέγας ἡγέομαι εἰμί ὁ κατά ὁ ἐγκέφαλος βλάβη · ἐπί ὅς δέ ὀλίγος ἐμποδίζω , βραχύς . ἅπας δέ κακός ἀναπνοή ἡγέομαι εἰμί ὁ διαλείπω τε καί μετά βία μέγας γίγνομαι . καί ὁ γε ἀποθνῄσκω ὁ ἀπόπληκτος συμβαίνω διά ὁ ἀπώλεια ὁ ἀναπνοή , ὡς ὁ γε μή κινέω ὁ μόριον ὁ σῶμα εἰς μέν ὁ κατά ὁ βίος πρᾶξις ἄχρηστος ἀποδείκνυμι ὁ ἄνθρωπος , οὐ μήν ὀξύς ἐπιφέρω ὁ θάνατος . ὁράω γοῦν ἤδη τις ὁ μέν ἄλλος πᾶς παραλύω , ἐνεργέω δέ κατά φύσις ἅπας ὁ κατά ὁ πρόσωπον μέρος · σῴζω δέ αὐτός δηλονότι καί ὁ ἀναπνοή · πῶς γάρ ἄν δύναμαι ζάω ἐπί πολύς , ἀπόλλυμι αὐτός ; οὗτος πρωτοπαθέω λογίζομαι ὁ νωτιαῖος ὁ κάτω βραχύς ὁ ἐπί ὁ διάφραγμα ὁ νεῦρον ἔκφυσις · εὔδηλος δέ ὅτι καί οὖρον καί διαχώρημα χωρίς προαίρεσις ἀποκρίνω . καί μέντοι καί ἄλλος ἐκ κατάπτωσις θεάομαι , πλήν ὁ χείρ , ὁ κάτω πᾶς παραλύω . καθά δέ παράλυσις ὅταν ἐν ὅλος γίγνομαι ὁ σῶμα , ὁ κατά ὁ πρόσωπον ἀβλαβής διαμένω , ἐν ἀρχή ὁ νωτιαῖος ὁ πάθος εἰμί δηλόω , κατά ὁ αὐτός λόγος , εἰ καί σπασμός ἐν ὅλος ὁ σῶμα γίγνομαι , ὁ αὐτός τόπος ὁ νωτιαῖος πάσχω δηλόω , ὁ γε κατά ὁ πρόσωπον ἀπαθής διαμένω · εἰ δέ καί οὗτος πάσχω , κατά ὁ ἐγκέφαλος εἰμί ὁ πάθη ἐνδείκνυμι · μόριον δέ τις σπάω , ὁ κινητικός ἐκεῖνος νεῦρον , ἤ ὁ μῦς , ἀναγκαῖος εἰμί πάσχω . ἐπίσταμαι οὖν τις ἐκ ἀνατομή ἀρχή ὁ εἰς ἕκαστος μόριον ἀφικνέομαι νεῦρον , ἀγαθός ἰάζω ὁ ἀναισθησία καί ἀκινησία ἕκαστος μέρος . ἀδιόριστος δέ οὗτος καταλείπω ὑπό Ἡρόφιλος τε καί Εὔδημος , ὁ πρῶτος μετά Ἱπποκράτης νεῦρον ἀνατομή ἐπιμελής γράφω , οὐ μικρός ζήτησις παρέχω ὁ ἰατρός , ὅπως ἔνιοι μέν ὁ παράλυσις αἴσθησις μόνος , ἔνιοι δέ ὁ προαιρετικός κίνησις , ἔνιοι δέ ἀμφότερος διαφθείρω . μάλα μέν οὖν ὁ παράλυσις ἐπί ἐπί ὁ ὁ κίνησις ἀπώλεια λέγω , ὁ ὁ αἴσθησις ἀπόλλυμι μόριον ἀναίσθητος μέν εἰμί , παραλύω δέ οὐ πάνυ τις συνήθης λέγω · ἤδη μέντοι τις καί οὗτος ὁ πάθημα παράλυσις αἴσθησις ὀνομάζω · σύ δέ , ὡς ἀεί παρακελεύομαι , συγχωρέω μέν ὀνομάζω ἕκαστος ὡς ἄν ἐθέλω , σκοπός δέ σύ εἰμί , ὁ πάσχω τόπος εὑρίσκω , ἅμα δηλονότι ὁ κατά αὐτός διάθεσις · χωρίς γάρ ὁ οὗτος γιγνώσκω βέβαιος ἀδύνατος εἰμί θεραπεύω ὀρθός ὁ βλάπτω κίνησις ἤ αἴσθησις μόριον . Παυσανίας οὖν ἀπό ὁ Συρία σοφιστής εἰς Ῥώμη ἀφικνέομαι ποτέ , ὁ μικρός δύο δάκτυλος ὁ ἀριστερός χείρ καί ὁ μέσος ὁ ἥμισυς δυσαίσθητος μέν ἔχω ὁ πρότερος , ὕστερον δέ καί ἀναίσθητος , κακός θεραπεύω ὑπό ὁ ἰατρός . ἐπεί δέ ἐγώ θεάομαι αὐτός ἐρωτάω τε ὁ προγίγνομαι πᾶς , σύν αὐτός τε ἀκούω κατά ὁ ὁδός ὁ ὄχημα ἐκπίπτω ὁ ἀνήρ πλήσσω ὁ ἀρχή ὁ μετάφρενον , καί ὁ μέν πλήσσω μέρος ἐν τάχος θεραπεύω , κατά βραχύς δέ αὐξάνω ὁ ὁ δάκτυλος βλάβη ὁ αἴσθησις · ὅς ὁ δάκτυλος ἐκεῖνος προσφέρω φάρμακον , οὗτος κελεύω κατά ὁ πλήσσω τίθημι μόριον , καί οὕτως ὁ ἀνήρ διά ταχύς ὑγιάζω . ὁ ἀρχή δέ οὐδέ ὅτι ὁ μέν εἰς ὁ δέρμα ὁ ὅλος χείρ διασπείρω νεῦρον , ἐκ ὅς ἔχω ὁ αἴσθησις , ἴδιος τις εἰμί ὁ ῥίζα · ὁ δέ ὁ μῦς κινέω ἕτερος γιγνώσκω ὁ ἰατρός . ἴσως δέ ἐπί πολύς ἤ πρόκειμαι ὁ λόγος ἔρχομαι καταπαύω ἤδη προσήκω . πρόκειμαι μέν γάρ ἐν ὅδε ὁ γράμμα ὁ κατά ὁ κεφαλή , καί μάλα ὁ ἐγκέφαλος , εὑρίσκω πάθος πᾶς · διότι δέ εἰμί οὗτος ἀρχή νεῦρον , ἐκ ἀκολουθία ὁ λόγος ἥκω ἐπί ὁ πάθος ὁ νεῦρον · ὥστε ἤδη περιγράφω καί οὗτος ὁ λόγος ἐνταῦθα περί ὁ ἐν ὁ κατά ὁ κεφαλή μόριον γίγνομαι πάθος ἐφεξῆς σκοπέω , τοσοῦτος ἔτι προστίθημι , ὡς καί