galenus.de-locis-affectis-libri-vi 3.11
Περὶ δὲ τῶν ἐπιληπτικῶν παθῶν , ἐπειδὴ καὶ ταῦτα γίνεται ποτὲ μὲν αὐτῆς τῆς κεφαλῆς πασχούσης , ποτὲ δὲ ἄλλοις συμπασχούσης , διοριστέον ἐπιμελῶς · ἠμέληται γὰρ ἅπασι σχεδὸν τοῖς ἰατροῖς , ὥσπερ ὁ τῶν τριῶν μελαγχολιῶν διορισμὸς , οὕτως καὶ ὁ τῶν ἐπιληψιῶν , τρεῖς ἐχουσῶν διαφοράς . ἁπασῶν μὲν οὖν αὐτῶν κοινόν ἐστι παθεῖν τὸν ἐγκέφαλον , ἤτοι ἐν αὐτῷ τοῦ πάθους συστάντος , ὡς τοῖς πλείστοις γίγνεται τῶν ἐπιλήπτων , ἢ ἀπὸ τοῦ τῆς γαστρὸς στόματος , ὃ δὴ καὶ στόμαχον εἰώθασι καλεῖν οἱ ἰατροὶ , κατὰ συμπάθειαν ἀνιόντος ἐπὶ τὸν ἐγκέφαλον , ἀνάλογον τοῖς γινομένοις συμπτώμασιν περὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀπὸ τοῦ στομάχου παραπλησίως τοῖς ὑποχεομένοις · ἐν δὲ τῷ σπανίῳ γίγνεταί τι καὶ ἕτερον ἐπιληψίας εἴτε εἶδος , εἴτε γένος , εἴτε διαφορὰν ἐθέλεις ὀνομάζειν , ἀπὸ μορίου τινὸς οὗ ἔτυχεν ἀρχομένου τοῦ πάθους , εἶτ’ αἰσθητῶς αὐτῷ τῷ κάμνοντι τὴν ἄνοδον ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ποιουμένου . καὶ τοῦτ’ ἐθεασάμην ἐπὶ πρώτου μὲν παιδὸς ὡς ἐτῶν τρισκαίδεκα , μειράκιον ὢν αὐτὸς , ἅμα τοῖς ἀρίστοις ἰατροῖς τοῖς παρ’ ἡμῖν συνελθοῦσιν ἐπὶ τὴν τῆς θεραπείας αὐτοῦ σκέψιν . ἤκουον οὖν τοῦ παιδὸς διηγουμένου τὴν ἀρχὴν τῆς διαθέσεως αὑτῷ κατὰ τὴν κνήμην γίνεσθαι , κᾄπειτ’ ἐντεῦθεν ἀνιέναι κατ’ εὐθὺ διά τε τοῦ μηροῦ καὶ τῆς ὑπερκειμένης λαγόνος τε καὶ πλευρᾶς , ἐπὶ τὸν τράχηλον ἄχρι τῆς κεφαλῆς , ἐπειδὰν δὲ πρῶτον ἐκείνης ψαύσῃ , μηκέτι παρακολουθεῖν ἑαυτῷ . τὴν μέντοι ποιότητα τοῦ φερομένου πρὸς τὴν κεφαλὴν ἐρωτώμενος ὑπὸ τῶν ἰατρῶν ὁποία τις εἴη , λέγειν οὐκ εἶχεν ὁ παῖς · ἀλλ’ ἕτερός γέ τις ἐκείνου νεανίσκος , οὐκ ἄφρων , ἀλλ’ ἱκανῶς αἰσθάνεσθαι τοῦ γιγνομένου δυνάμενος , ἑρμηνεῦσαι θ’ ἑτέρου δυνατώτερος , οἷον αὔραν τινὰ ψυχρὰν ἔφασκεν εἶναι τὴν ἀνερχομένην . ἐδόκει δὴ τῷ διδασκάλῳ Πέλοπι δυοῖν θάτερον , ἤτοι ποιότης ἀναδίδοσθαι ἀλλοιουμένων τῶν μορίων κατὰ τὸ συνεχὲς , ἢ πνευματική τις οὐσία . θαυμαστὸν δὲ οὐδὲν ἔφασκεν , δύναμιν ἰσχυρὰν ἴσχειν τὸν ἐν τῷ πάσχοντι μορίῳ γεννηθέντα παρὰ φύσιν χυμὸν , ὁποῖοι τοῖς πονηροῖς θηρίοις εἰσὶν οἱ ἰοί . τίς γὰρ οὐκ ἂν ἠπίστησεν , εἰ μὴ πολλάκις ἑωρῶμεν αὐτὸ γιγνόμενον , ἐπί τε τῶν σκορπίων ἐγχριμψάντων τῷ κέντρῳ , καὶ φαλαγγίων μικροτάτων δακνόντων , μεγάλην καὶ ἐξαίσιόν τινα μεταβολὴν ἴσχειν ὅλον τὸ σῶμα , καίτοι βραχυτάτης οὐσίας εἰς αὐτὸ καταβαλλομένης ὑπὸ τῶν θηρίων ; ἐπὶ μὲν οὖν τοῦ δάκνοντος φαλαγγίου , κᾂν εἰ μικρὸν εἴη τὸ ζῶον , ὅμως δ’ οὖν ἐπινοεῖν ἡμᾶς ἰόν τινα διὰ τοῦ στόματος αὐτοῦ καθιέναι τῷ δηχθέντι σώματι . τὸ δὲ τῆς θαλαττίας τρυγόνος κέντρον , ὥσπερ καὶ τὸ τοῦ χερσαίου σκορπίου , φαίνεται σαφῶς εἰς ὀξύτατον πέρας τελευτῶν , ὃ μηδὲν ἔχει κατὰ τὸ πέρας τρῆμα , δι’ οὗ προΐησι τὸν ἰόν · ἀλλ’ ὅμως ἀναγκαῖον ἐννοεῖν ἡμᾶς εἶναί τινα οὐσίαν ἤτοι πνευματικὴν , ἢ ὑγρὰν , ἥ τις ὄγκῳ μέν ἐστιν ἐλαχίστη , μεγίστη δὲ τῇ δυνάμει . πεπληγὼς γοῦν τις ἔναγχος ὑπὸ σκορπίου χαλάζαις ἔφη δοκεῖν βάλλεσθαι , καὶ ἦν ὅλος ψυχρὸς , ﻿ ἵδρου τε ψυχρὸν , ἐσώθη τε μόγις βοηθούμενος . οὔκουν ἀδύνατον ἔφασκεν ὁ Πέλοψ εἶναι καὶ κατὰ τὸ σῶμα τοιαύτην τινὰ οὐσίαν γεννηθῆναι χωρὶς τῆς ἔξωθεν αἰτίας , καὶ ταύτην ὅταν ἐν νευρώδει μορίῳ τὴν σύστασιν σχῇ , κατὰ τὸ συνεχὲς εἰς τὴν ἀρχὴν τῶν νεύρων ἀναπέμπειν τὴν δύναμιν , ἤτοι κατ’ ἀλλοίωσιν , ὡς ἔφην , ἢ καί τινος οὐσίας πνευματικῆς ἀναφερομένης , ὥσπερ αὔρας . καὶ γάρ τοι καὶ φαίνονται πολλάκις ἐναργῶς , ὅταν ὁ σκορπίος ἐναπερείσηται τὸ κέντρον εἰς νεῦρον , ἢ ἀρτηρίαν , ἢ φλέβα , σφοδροτάτοις συμπτώμασιν οἱ πληγέντες οὕτως ἁλισκόμενοι . τὸ μὲν οὖν τοῦ σκορπίου κέντρον ἐγχωρεῖ καὶ μέχρι βάθους τοῦ σώματος ἐξικνεῖσθαι , διεξελθὸν ὅλον τὸ δέρμα , τὸ δὲ τῶν μικρῶν φαλαγγίων δῆγμα περὶ τὴν ἐπιφάνειαν μόνην γίνεται τοῦ δέρματος · ὥστε δῆλον ἐκ τοῦδε , καὶ διὰ τοῦ δέρματος ἐνίοτε μόνου τὴν δύναμιν τοῦ ἰοῦ φέρεσθαι πρὸς ὅλον τὸ σῶμα . συνεχές τε γὰρ αὐτῷ τὸ δέρμα πᾶν ὑπάρχει καὶ νευρῶδες · οὔκουν οὐδαμῶς ἀδύνατον εἰς ὅλον αὐτὸ διαδιδομένην ἐν τάχει τὴν ἐκ τοῦ καταβληθέντος ἰοῦ δύναμιν , ἐξ αὐτοῦ πάλιν τοῦδε κατὰ τὴν αὐτοῦ ψαῦσιν , εἰς ἕκαστον τῶν ὑποκειμένων αὐτῷ μεταλαμβάνεσθαι , πάλιν τε ἐξ ἐκείνων εἰς ἄλλα κατὰ συνέχειαν , εἶτ’ αὖθις ἐκ τῶν παθόντων εἰς ἄλλα , κᾀπειδὰν ἐπί τι τῶν κυρίων μορίων ἀφίκηται , κινδυνεύειν ἀπολέσθαι τὸν ἄνθρωπον . ἐνάγουσι δ’ εἰς τοῦτο μάλιστα μὲν καὶ οἱ τοῖς ὑπερκειμένοις μέρεσι δεσμοὶ προσφερόμενοι , φανερωτάτην ὠφέλειαν ἐνδεικνύμενοι . καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἐχιδνῶν ἐπειράθημεν τούτου καὶ τῶν σκορπίων , ἤδη δὲ καὶ ἀσπίδων , ᾧ καὶ μάλιστα ἄν τις ἠπίστησεν διὰ τὸν ἐπικείμενον αὐτίκα θάνατον . ἀλλ’ ὅμως ἐπὶ τῆς Ἀλεξανδρείας ὄντος μου , δηχθείς τις ἄγροικος οὐ πόῤῥω τῆς πόλεως ἕνα τῶν κατὰ τὴν χεῖρα δακτύλων , ἔδησέ τε δεσμῷ σφοδροτάτῳ τὴν πρὸς τῷ μετακαρπίῳ ῥῖζαν αὐτοῦ , καὶ δραμὼν ἐπὶ τὴν πόλιν πρὸς ἰατρὸν συνήθη , παρέσχεν ἀποτεμεῖν ὅλον τὸν δάκτυλον ἀπὸ τῆς εἰς τὸ μετακάρπιον διαρθρώσεως , ἐλπίζων ἐκ τούτου μηδὲν πείσεσθαι · καὶ μέντοι γε καὶ προὐχώρησεν αὐτῷ κατὰ τὴν ἐλπίδα , διεσώθη γὰρ οὐδὲν ἄλλο πραγματευόμενος ἔτι . καθάπερ ἕτερον οἶδα πιόντα τοῦ διὰ τῶν ἐχιδνῶν φαρμάκου , μετὰ τοῦ τὸν δάκτυλον ἀποτεμεῖν , ὑγιασθέντα · καὶ μέντοι γε καὶ ἄλλον ἐθεασάμην ἄγροικον , ὅλον τὸν δάκτυλον ὑπὸ ἐχίδνης δηχθέντα , δρεπάνῳ μὲν , ὃ τότ’ εἶχεν , ἦν γὰρ ἀμπελουργὸς , ἀπὸ τῆς ὑστάτης διαρθρώσεως ἀποτεμόντα τὸ δεδηγμένον μέρος , ἄνευ δὲ πόσεως φαρμάκου διασωθέντα , τοῦ δακτύλου κατουλωθέντος ὑπὸ τῶν συνηθῶν φαρμάκων . ἀλλὰ καὶ τὸν ἀπὸ τῆς κνήμης ἐπίληπτον παῖδα θεραπεύειν ἐπιχειρήσαντες οἱ τότε συναθροισθέντες εἰς τὴν σκέψιν ἰατροὶ , δόξαν αὐτοῖς προκαθήραντας ὅλον τὸ σῶμα προσενεγκεῖν τῷ μέρει τὸ διὰ τῆς θαψίας ἢ νάπους φάρμακον , ἐν τῷ μεταξὺ δήσαντες τὸ κῶλον ἀνωτέρω τοῦ πρωτοπαθοῦντος μορίου , διεκώλυσαν γενέσθαι τὸν παροξυσμὸν , καίτοι καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν γινόμενον . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐκ περιουσίας εἰρήσθω μοι τοῦ μὴ θαυμάζειν ἕνεκα , ὅπως ἀπὸ μορίου τινὸς ἀκύρου γένεσιν ἴσχει τηλικοῦτον πάθος · ὑπολείπεται δ’ ἔτι ζητῆσαι τὴν αἰτίαν τῶν ἐπὶ ταῖς τοιαύταις συμπαθείαις γιγνομένων ἐπιληπτικῶν σπασμῶν · οὐδὲ γὰρ ὁ Πέλοψ εἰς τοῦτο πιθανὸν οὐδὲν εἶπεν , ὥσπερ οὐδ’ ἄλλος οὐδεὶς ὧν ἐκοινωνήσαμεν . ἐμοὶ γοῦν θεασαμένῳ ποτὲ τὴν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ συμπαθείᾳ κατάπτωσιν τοῦ κάμνοντος ἀνθρώπου χωρὶς σπασμῶν σφοδρῶν γιγνομένην , ἐν βραχείαις κατὰ διαλείμματα παλμώδεσι κινήσεσι , πιθανὸν ἐφαίνετο γίγνεσθαί τι τοιοῦτον , οἷον ὁρᾶται συνεχέστατα καὶ ἐπὶ τοῦ στομάχου συμβαῖνον ἐν τοῖς λυγμοῖς . ἐγὼ γοῦν αὐτὸς , ὅταν ποτὲ πεπέρεως προσενέγκωμαι πλέον , εὐθέως λύζω , καὶ ἄλλοις δέ τισιν οὐκ ὀλίγοις εἶδον τοῦτο συμβαῖνον , οἷς αἰσθητικὸν ἱκανῶς ἦν τὸ τῆς γαστρὸς στόμα · προείρηται δ’ ὅτι καὶ τοῦτο συνήθως ὀνομάζουσιν οὐχ οἱ ἰατροὶ μόνον , ἀλλὰ καὶ πάντες ἄνθρωποι στόμαχον · εἶδον γοῦν ἐν τῇ καταπτώσει τῶν κατὰ συμπάθειαν , οὐκ ἰδιοπάθειαν ἐγκεφάλου πασχόντων ἐπιλήπτων οἷον παλμώδη τινὰ κλόνον ἐκ διαστημάτων γιγνόμενον , οὐ συνεχῆ σπασμὸν , ὥστε με τεκμαίρεσθαι παραπλησίαν τινὰ κίνησιν γίγνεσθαι κατὰ τὸν ἐγκέφαλον τῇ κατὰ τὸν στόμαχον ἐπὶ τοῖς ἀνιῶσιν αὐτὸν ἐνίοτε συμπιπτούσῃ . καὶ γὰρ ἐπὶ τροφῆς πλήθει βαρυνόμενος , ὥσπερ οὖν καὶ δακνόμενος ἐπὶ ταῖς διαφθοραῖς αὐτῆς , φαίνεται λύζων · καὶ διὰ δριμύν τε χυμὸν , οὐ μόνον λυγμὸν , ἀλλὰ καὶ σπασμὸν εἶδον οὐκ ὀλιγάκις ὅλῳ τῷ σώματι γιγνόμενον · ἐμεθέντος δὲ τοῦ δάκνοντος , εὐθέως ἐπαύσατο . θαυμαστὸν οὖν οὐδέν ἐστιν , καὶ τὴν ἀρχὴν τῶν νεύρων εἰς τοιαύτην κίνησιν ἀχθῆναι , διώσασθαι σπεύδουσαν ὅ τι περ ἂν ᾖ τὸ ἐπ’ αὐτὴν ἀπὸ τοῦ πρωτοπαθοῦντος μέρους ἀναφερόμενον · οὕτω δέ μοι δοκεῖ καὶ τἄλλα πάντα τὰ κλονοῦντα τὸ νευρῶδες γένος ἐπιγίνεσθαι συμπτώματα , τὰ δὲ εἰς κατάπτωσιν ἀναίσθητον ἄγοντα χωρὶς κινήσεως σπασμώδους , ἢ παλμώδους , ἐπὶ καταφύξει γίγνεσθαι σφοδρᾷ · τούτου δὲ γένους ἐστὶ καὶ ὁ λήθαργος . ἡ δὲ ἀποπληξία διὰ τὴν ἐξαίφνης γένεσιν ἐνδείκνυται ψυχρὸν χυμὸν , ἢ παχὺν , ἢ γλίσχρον ἀθρόως πληροῦντα τὰς κυριωτέρας τῶν κατὰ τὸν ἐγκέφαλον κοιλιῶν , οὐ κατὰ δυσκρασίαν ὅλης τῆς οὐσίας αὐτοῦ γίνεσθαι , καθάπερ ὅ τε λήθαργος καὶ ἡ φρενῖτις , αἵ τε μανίαι καὶ αἱ μελαγχολίαι καὶ αἱ μωρώσεις , ἀπώλειαί τε τῆς μνήμης , ἀμυδρότης τε τῶν αἰσθήσεων , καὶ τῶν κινήσεων ἐκλύσεις . ἐπὶ δ’ οὖν ἁπάντων τῶν τοιούτων παθῶν , ὁποῖόν ἐστι καὶ τὸ τῆς ἀποπληξίας , τὸ μέγεθος τοῦ κινδύνου τεκμαίρου τῷ μεγέθει τῆς κατὰ τὴν ἀναπνοὴν βλάβης . ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν κοιμωμένων ἡ ἀναπνοὴ γίνεται , καίτοι μηδεμίαν ἄλλην ἐνέργειαν ἐνεργούντων τῶν προαιρετικῶν , ἀλλ’ ὑπτίων ἐπὶ τῆς κλίνης ἀκινήτων ἀνακειμένων , οὕτως κᾀν τοῖς καρώδεσι πάθεσιν ἅπασι μήτ’ αἰσθανομένου μήτε κινουμένου τοῦ σώματος , ὅμως ἡ ἀναπνοὴ μόνη διασώζεται , τῶν κινούντων τὸν θώρακα μυῶν ἔργον οὖσα · τούτου γὰρ ἐπιστήμην ἔχομεν βεβαίαν ἀποδεικτικῷ νόμῳ γεγονυῖαν , ὥσπέρ γε καὶ ὅτι τοῖς μυσὶν ἅπασιν ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεως ἀπὸ τῶν ἐμφυομένων αὐτοῖς γίνεται νεύρων · ἡ δὲ ἀνατομὴ σαφῶς ἡμᾶς ἐδίδαξεν , ἁπάντων τῶν νεύρων εἶναι τὴν πρώτην ἀρχὴν τὸν ἐγκέφαλον . οὐχ ἁπλῶς δ’ εἶπον ἀρχὴν , ἀλλὰ πρώτην τῷ λόγῳ προσέθηκα , διὰ τὸν νωτιαῖον · ὁρᾶται μὲν γὰρ ἐκφυόμενα τούτου νεῦρα πάμπολλα , τὴν χορηγίαν δ’ ὧν ἔχει δυνάμεων , αὐτὸς ὁ ἐγκέφαλος ἐπιπέμπει καὶ τῷ νωτιαίῳ . τὴν τοίνυν ἀναπνοὴν ὅταν ἱκανῶς ἐμποδιζομένην ἴδῃς καὶ μόγις γινομένην , οὐ μικρὰν τεκμαίρου τὴν νοσώδη διάθεσιν ἐν ἐγκεφάλῳ γεγονέναι , κατὰ πάσας τὰς καρώδεις νόσους .
Lemmas: περί δέ ὁ ἐπιληπτικός πάθος , ἐπειδή καί οὗτος γίγνομαι ποτέ μέν αὐτός ὁ κεφαλή πάσχω , ποτέ δέ ἄλλος συμπάσχω , διοριστέον ἐπιμελής · ἀμελέω γάρ ἅπας σχεδόν ὁ ἰατρός , ὥσπερ ὁ ὁ τρεῖς μελαγχολία διορισμός , οὕτως καί ὁ ὁ ἐπιληψία , τρεῖς ἔχω διαφορά . ἅπας μέν οὖν αὐτός κοινός εἰμί πάσχω ὁ ἐγκέφαλος , ἤτοι ἐν αὐτός ὁ πάθος συνίστημι , ὡς ὁ πολύς γίγνομαι ὁ ἐπίληπτος , ἤ ἀπό ὁ ὁ γαστήρ στόμα , ὅς δή καί στόμαχος εἴωθα καλέω ὁ ἰατρός , κατά συμπάθεια ἀνέρχομαι ἐπί ὁ ἐγκέφαλος , ἀνάλογος ὁ γίγνομαι σύμπτωμα περί ὁ ὀφθαλμός ἀπό ὁ στόμαχος παραπλήσιος ὁ ὑποχέω · ἐν δέ ὁ σπάνιος γίγνομαι τις καί ἕτερος ἐπιληψία εἴτε εἶδος , εἴτε γένος , εἴτε διαφορά ἐθέλω ὀνομάζω , ἀπό μόριον τις ὅς τυγχάνω ἄρχω ὁ πάθος , εἶτα αἰσθητός αὐτός ὁ κάμνω ὁ ἄνοδος ἐπί ὁ κεφαλή ποιέω . καί οὗτος θεάομαι ἐπί πρῶτος μέν παῖς ὡς ἔτος τρεισκαίδεκα , μειράκιον εἰμί αὐτός , ἅμα ὁ ἀγαθός ἰατρός ὁ παρά ἐγώ συνέρχομαι ἐπί ὁ ὁ θεραπεία αὐτός σκέψις . ἀκούω οὖν ὁ παῖς διηγέομαι ὁ ἀρχή ὁ διάθεσις ἑαυτοῦ κατά ὁ κνήμη γίγνομαι , ἔͅπειτα ἐντεῦθεν ἀνίημι κατά εὐθύς διά τε ὁ μηρός καί ὁ ὑπέρκειμαι λαγών τε καί πλευρά , ἐπί ὁ τράχηλος ἄχρι ὁ κεφαλή , ἐπειδάν δέ πρῶτος ἐκεῖνος ψαύω , μηκέτι παρακολουθέω ἑαυτοῦ . ὁ μέντοι ποιότης ὁ φέρω πρός ὁ κεφαλή ἐρωτάω ὑπό ὁ ἰατρός ὁποῖος τις εἰμί , λέγω οὐ ἔχω ὁ παῖς · ἀλλά ἕτερος γε τις ἐκεῖνος νεανίσκος , οὐ ἄφρων , ἀλλά ἱκανός αἰσθάνομαι ὁ γίγνομαι δύναμαι , ἑρμηνεύω τε ἕτερος δυνατός , οἷος αὔρα τις ψυχρός φάσκω εἰμί ὁ ἀνέρχομαι . δοκέω δή ὁ διδάσκαλος Πέλοψ δύο ἕτερος , ἤτοι ποιότης ἀναδίδωμι ἀλλοιόω ὁ μόριον κατά ὁ συνεχής , ἤ πνευματικός τις οὐσία . θαυμαστός δέ οὐδείς φάσκω , δύναμις ἰσχυρός ἴσχω ὁ ἐν ὁ πάσχω μόριον γεννάω παρά φύσις χυμός , ὁποῖος ὁ πονηρός θηρίον εἰμί ὁ ἰός . τίς γάρ οὐ ἄν ἀπιστέω , εἰ μή πολλάκις ὁράω αὐτός γίγνομαι , ἐπί τε ὁ σκορπίος ἐγχρίμπτω ὁ κέντρον , καί φαλάγγιον μικρός δάκνω , μέγας καί ἐξαίσιος τις μεταβολή ἴσχω ὅλος ὁ σῶμα , καίτοι βραχύς οὐσία εἰς αὐτός καταβάλλω ὑπό ὁ θηρίον ; ἐπί μέν οὖν ὁ δάκνω φαλάγγιον , ἔͅν εἰ μικρός εἰμί ὁ ζῷον , ὅμως δέ οὖν ἐπινοέω ἐγώ ἰός τις διά ὁ στόμα αὐτός καθίημι ὁ δάκνω σῶμα . ὁ δέ ὁ θαλάσσιος τρυγών κέντρον , ὥσπερ καί ὁ ὁ χερσαῖος σκορπίος , φαίνω σαφής εἰς ὀξύς πέρας τελευτάω , ὅς μηδείς ἔχω κατά ὁ πέρας τρῆμα , διά ὅς προίημι ὁ ἰός · ἀλλά ὅμως ἀναγκαῖος ἐννοέω ἐγώ εἰμί τις οὐσία ἤτοι πνευματικός , ἤ ὑγρός , ὅς τις ὄγκος μέν εἰμί ἐλαχύς , μέγας δέ ὁ δύναμις . πλήσσω γοῦν τις ἔναγχος ὑπό σκορπίος χάλαζα φημί δοκέω βάλλω , καί εἰμί ὅλος ψυχρός , ﻿ ἱδρόω τε ψυχρός , σῴζω τε μόγις βοηθέω . οὔκουν ἀδύνατος φάσκω ὁ Πέλοψ εἰμί καί κατά ὁ σῶμα τοιοῦτος τις οὐσία γεννάω χωρίς ὁ ἔξωθεν αἰτία , καί οὗτος ὅταν ἐν νευρώδης μόριον ὁ σύστασις ἔχω , κατά ὁ συνεχής εἰς ὁ ἀρχή ὁ νεῦρον ἀναπέμπω ὁ δύναμις , ἤτοι κατά ἀλλοίωσις , ὡς φημί , ἤ καί τις οὐσία πνευματικός ἀναφέρω , ὥσπερ αὔρα . καί γάρ τοι καί φαίνω πολλάκις ἐναργής , ὅταν ὁ σκορπίος ἐναπερείδω ὁ κέντρον εἰς νεῦρον , ἤ ἀρτηρία , ἤ φλέψ , σφοδρός σύμπτωμα ὁ πλήσσω οὕτως ἁλίσκομαι . ὁ μέν οὖν ὁ σκορπίος κέντρον ἐγχωρέω καί μέχρι βάθος ὁ σῶμα ἐξικνέομαι , διεξέρχομαι ὅλος ὁ δέρμα , ὁ δέ ὁ μικρός φαλάγγιον δῆγμα περί ὁ ἐπιφάνεια μόνος γίγνομαι ὁ δέρμα · ὥστε δῆλος ἐκ ὅδε , καί διά ὁ δέρμα ἐνίοτε μόνος ὁ δύναμις ὁ ἰός φέρω πρός ὅλος ὁ σῶμα . συνεχής τε γάρ αὐτός ὁ δέρμα πᾶς ὑπάρχω καί νευρώδης · οὔκουν οὐδαμῶς ἀδύνατος εἰς ὅλος αὐτός διαδίδωμι ἐν τάχος ὁ ἐκ ὁ καταβάλλω ἰός δύναμις , ἐκ αὐτός πάλιν ὅδε κατά ὁ αὐτός ψαῦσις , εἰς ἕκαστος ὁ ὑπόκειμαι αὐτός μεταλαμβάνω , πάλιν τε ἐκ ἐκεῖνος εἰς ἄλλος κατά συνέχεια , εἶτα αὖθις ἐκ ὁ πάσχω εἰς ἄλλος , ἐͅπειδάν ἐπί τις ὁ κύριος μόριον ἀφικνέομαι , κινδυνεύω ἀπόλλυμι ὁ ἄνθρωπος . ἐνάγω δέ εἰς οὗτος μάλα μέν καί ὁ ὁ ὑπέρκειμαι μέρος δεσμός προσφέρω , φανερός ὠφέλεια ἐνδείκνυμι . καί γάρ ἐπί ὁ ἔχιδνα πειράω οὗτος καί ὁ σκορπίος , ἤδη δέ καί ἀσπίς , ὅς καί μάλα ἄν τις ἀπιστέω διά ὁ ἐπίκειμαι αὐτίκα θάνατος . ἀλλά ὅμως ἐπί ὁ Ἀλεξάνδρεια εἰμί ἐγώ , δάκνω τις ἄγροικος οὐ πρόσω ὁ πόλις εἷς ὁ κατά ὁ χείρ δάκτυλος , δέω τε δεσμός σφοδρός ὁ πρός ὁ μετακάρπιον ῥίζα αὐτός , καί τρέχω ἐπί ὁ πόλις πρός ἰατρός συνήθης , παρέχω ἀποτέμνω ὅλος ὁ δάκτυλος ἀπό ὁ εἰς ὁ μετακάρπιον διάρθρωσις , ἐλπίζω ἐκ οὗτος μηδείς πάσχω · καί μέντοι γε καί προχωρέω αὐτός κατά ὁ ἐλπίς , διασῴζω γάρ οὐδείς ἄλλος πραγματεύομαι ἔτι . καθά ἕτερος οἶδα πίνω ὁ διά ὁ ἔχιδνα φάρμακον , μετά ὁ ὁ δάκτυλος ἀποτέμνω , ὑγιάζω · καί μέντοι γε καί ἄλλος θεάομαι ἄγροικος , ὅλος ὁ δάκτυλος ὑπό ἔχιδνα δάκνω , δρέπανον μέν , ὅς τότε ἔχω , εἰμί γάρ ἀμπελουργός , ἀπό ὁ ὕστερος διάρθρωσις ἀποτέμνω ὁ δάκνω μέρος , ἄνευ δέ πόσις φάρμακον διασῴζω , ὁ δάκτυλος κατουλόω ὑπό ὁ συνήθης φάρμακον . ἀλλά καί ὁ ἀπό ὁ κνήμη ἐπίληπτος παῖς θεραπεύω ἐπιχειρέω ὁ τότε συναθροίζω εἰς ὁ σκέψις ἰατρός , δοκέω αὐτός προκαθαίρω ὅλος ὁ σῶμα προσφέρω ὁ μέρος ὁ διά ὁ θαψία ἤ νάπος φάρμακον , ἐν ὁ μεταξύ δέω ὁ κῶλον ἀνώτερος ὁ πρωτοπαθέω μόριον , διακωλύω γίγνομαι ὁ παροξυσμός , καίτοι καί κατά ἕκαστος ἡμέρα γίγνομαι . ἀλλά οὗτος μέν ἐκ περιουσία λέγω ἐγώ ὁ μή θαυμάζω ἕνεκα , ὅπως ἀπό μόριον τις ἄκυρος γένεσις ἴσχω τηλικοῦτος πάθος · ὑπολείπω δέ ἔτι ζητέω ὁ αἰτία ὁ ἐπί ὁ τοιοῦτος συμπάθεια γίγνομαι ἐπιληπτικός σπασμός · οὐδέ γάρ ὁ Πέλοψ εἰς οὗτος πιθανός οὐδείς λέγω , ὥσπερ οὐδέ ἄλλος οὐδείς ὅς κοινωνέω . ἐγώ γοῦν θεάομαι ποτέ ὁ ἐπί ὁ τοιοῦτος συμπάθεια κατάπτωσις ὁ κάμνω ἄνθρωπος χωρίς σπασμός σφοδρός γίγνομαι , ἐν βραχύς κατά διάλειμμα παλμώδης κίνησις , πιθανός φαίνω γίγνομαι τις τοιοῦτος , οἷος ὁράω συνεχής καί ἐπί ὁ στόμαχος συμβαίνω ἐν ὁ λυγμός . ἐγώ γοῦν αὐτός , ὅταν ποτέ πέπερι προσφέρω πολύς , εὐθύς λύζω , καί ἄλλος δέ τις οὐ ὀλίγος ὁράω οὗτος συμβαίνω , ὅς αἰσθητικός ἱκανός εἰμί ὁ ὁ γαστήρ στόμα · προλέγω δέ ὅτι καί οὗτος συνήθης ὀνομάζω οὐ ὁ ἰατρός μόνος , ἀλλά καί πᾶς ἄνθρωπος στόμαχος · ὁράω γοῦν ἐν ὁ κατάπτωσις ὁ κατά συμπάθεια , οὐ ἰδιοπάθεια ἐγκέφαλος πάσχω ἐπίληπτος οἷος παλμώδης τις κλόνος ἐκ διάστημα γίγνομαι , οὐ συνεχής σπασμός , ὥστε ἐγώ τεκμαίρομαι παραπλήσιος τις κίνησις γίγνομαι κατά ὁ ἐγκέφαλος ὁ κατά ὁ στόμαχος ἐπί ὁ ἀνιάω αὐτός ἐνίοτε συμπίπτω . καί γάρ ἐπί τροφή πλῆθος βαρύνω , ὥσπερ οὖν καί δάκνω ἐπί ὁ διαφθορά αὐτός , φαίνω λύζω · καί διά δριμύς τε χυμός , οὐ μόνος λυγμός , ἀλλά καί σπασμός ὁράω οὐ ὀλιγάκις ὅλος ὁ σῶμα γίγνομαι · μεθίημι δέ ὁ δάκνω , εὐθύς παύω . θαυμαστός οὖν οὐδείς εἰμί , καί ὁ ἀρχή ὁ νεῦρον εἰς τοιοῦτος κίνησις ἄγω , διωθέω σπεύδω ὅς τις περ ἄν εἰμί ὁ ἐπί αὐτός ἀπό ὁ πρωτοπαθέω μέρος ἀναφέρω · οὕτως δέ ἐγώ δοκέω καί ἄλλος πᾶς ὁ κλονέω ὁ νευρώδης γένος ἐπιγίγνομαι σύμπτωμα , ὁ δέ εἰς κατάπτωσις ἀναίσθητος ἄγω χωρίς κίνησις σπασμώδης , ἤ παλμώδης , ἐπί καταφυσσω γίγνομαι σφοδρός · οὗτος δέ γένος εἰμί καί ὁ λήθαργος . ὁ δέ ἀποπληξία διά ὁ ἐξαίφνης γένεσις ἐνδείκνυμι ψυχρός χυμός , ἤ παχύς , ἤ γλίσχρος ἀθρόος πληρόω ὁ κύριος ὁ κατά ὁ ἐγκέφαλος κοιλία , οὐ κατά δυσκρασία ὅλος ὁ οὐσία αὐτός γίγνομαι , καθά ὁ τε λήθαργος καί ὁ φρενῖτις , ὁ τε μανία καί ὁ μελαγχολία καί ὁ μώρωσις , ἀπώλεια τε ὁ μνήμη , ἀμυδρότης τε ὁ αἴσθησις , καί ὁ κίνησις ἔκλυσις . ἐπί δέ οὖν ἅπας ὁ τοιοῦτος πάθος , ὁποῖος εἰμί καί ὁ ὁ ἀποπληξία , ὁ μέγεθος ὁ κίνδυνος τεκμαίρομαι ὁ μέγεθος ὁ κατά ὁ ἀναπνοή βλάβη . ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ κοιμάω ὁ ἀναπνοή γίγνομαι , καίτοι μηδείς ἄλλος ἐνέργεια ἐνεργέω ὁ προαιρετικός , ἀλλά ὕπτιος ἐπί ὁ κλίνη ἀκίνητος ἀνάκειμαι , οὕτως εἰͅν ὁ καρώδης πάθος ἅπας μήτε αἰσθάνομαι μήτε κινέω ὁ σῶμα , ὅμως ὁ ἀναπνοή μόνος διασῴζω , ὁ κινέω ὁ θώραξ μῦς ἔργον εἰμί · οὗτος γάρ ἐπιστήμη ἔχω βέβαιος ἀποδεικτικός νόμος γίγνομαι , ὥσπερ γε καί ὅτι ὁ μῦς ἅπας ὁ ἀρχή ὁ κίνησις ἀπό ὁ ἐμφύω αὐτός γίγνομαι νεῦρον · ὁ δέ ἀνατομή σαφής ἐγώ διδάσκω , ἅπας ὁ νεῦρον εἰμί ὁ πρῶτος ἀρχή ὁ ἐγκέφαλος . οὐ ἁπλῶς δέ λέγω ἀρχή , ἀλλά πρῶτος ὁ λόγος προστίθημι , διά ὁ νωτιαῖος · ὁράω μέν γάρ ἐκφύω οὗτος νεῦρον πάμπολυς , ὁ χορηγία δέ ὅς ἔχω δύναμις , αὐτός ὁ ἐγκέφαλος ἐπιπέμπω καί ὁ νωτιαῖος . ὁ τοίνυν ἀναπνοή ὅταν ἱκανός ἐμποδίζω ὁράω καί μόγις γίγνομαι , οὐ μικρός τεκμαίρομαι ὁ νοσώδης διάθεσις ἐν ἐγκέφαλος γίγνομαι , κατά πᾶς ὁ καρώδης νόσος .