galenus.de-locis-affectis-libri-vi 1.2
Τῶν κατὰ τὸ σῶμα τοῦ ζώου πασῶν ἐνεργειῶν ἑκάστης τι μόριον ἴδιόν ἐστιν , δι’ οὗ γίνεται . καὶ τοίνυν καὶ βλάπτεσθαι τὴν ἐνέργειαν ἀναγκαῖόν ἐστι , παθόντος κατά τι τοῦ δημιουργοῦντος αὐτήν . πάσχει δὲ ποτὲ μὲν οὕτως εὔλυτον πάθος , ὡς εὐθὺς ἅμα τῷ δράσαντι χωρισθέντι πεπαῦσθαι , ποτὲ δ’ οὕτως δύσλυτον , ὡς παραμένειν ἐπὶ πλεῖστον · ἔστιν δ’ ὅτε καὶ τὸ δρῶν αὐτὸ διοδεῦον , οὐκ ἐστηριγμένον ἐν τῷ μορίῳ τὸ πάθος ἐργάζεται , καὶ τοῦτ’ εἰκάζει σκιᾷ πάθους ὁ Ἀρχιγένης , ὡς ἐπὶ τῶν ὅμοια τοῖς ὑποχεομένοις φανταζομένων ὀφθαλμῶν , ἐφ’ ὧν ἐν τῷ στόματι τῆς γαστρὸς ἤθροισται περίττωμα λεπτομερές · ἀτμῶν γάρ τινων ἐντεῦθεν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀναφερομένων , περιπίπτουσα τούτοις ἡ ὀπτικὴ δύναμις , ὁμοίως φαντάζεται τῇ κατὰ τοὺς ὑποχεομένους · καὶ μάλιστά γε συμβαίνει τὸ τοιοῦτο ἐφ’ ὧν αὐτό τε τὸ κατὰ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑγρὸν ἀκριβῶς ἐστι καθαρὸν ἥ τ’ ὀπτικὴ δύναμις αἰσθητικωτάτη . ﻿ κατὰ δὲ τὴν αὐτὴν αἰτίαν ἐπί τε τῶν αἱμοῤῥαγησόντων ἐν νόσοις , ἤ ἐμεσόντων , ἐνίοτε προφαίνεται τὰ τοιαῦτα συμπτώματα , καὶ γράφει γε περὶ αὐτῶν ὁ Ἱπποκράτης ἐν τῷ προγνωστικῷ ταυτί · ὅστις δ’ ἂν ἐν πυρετῷ μὴ θανατώδει φησὶ τὴν κεφαλὴν ἀλγέειν , ἤ καὶ ὀρφνῶδές τι πρὸ ὀφθαλμῶν φαίνεσθαι , ἢν καρδιωγμὸς τουτέῳ προσγένηται , χολώδης ἔμετος παρέσται . καὶ μετ’ ὀλίγα πάλιν · οἷσι δ’ ἂν ἐν τοιουτοτρόπῳ πυρετῷ κεφαλὴν ἀλγέουσιν ἀντὶ μὲν τοῦ ὀρφνῶδές τι πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν φαίνεσθαι ἀμβλυωγμὸς γίνεται , ἢ μαρμαρυγαὶ προφαίνονται , ἀντὶ δὲ τοῦ κἀρδιώττειν ἐν τῷ ὑποχονδρίῳ ἐπὶ δεξιὰ ἢ ἐπ’ ἀριστερὰ ξυντείνεταί τι , μήτε ξὺν ὀδύνῃ μήτε ξὺν φλεγμονῇ , αἷμα διὰ ῥινῶν τουτέῳ ῥυῆναι προσδόκιμον ἀντὶ τοῦ ἐμέτου . αὗται μὲν αἱ τοῦ Ἱπποκράτους ῥήσεις · ἐδίδαξε δὲ δι’ αὐτῶν , ὡς ἐπὶ χυμοῖς πολλάκις ἠθροισμένοις ἐν τῇ γαστρὶ συμβαίνει τινὰ φαντάσματα γίγνεσθαι κατὰ τὴν ὄψιν . ἀλλ’ εἴπερ ὅλως ἀπὸ τῶν χυμῶν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀνεφέρετο μηδὲν , οὐδὲ τῶν τοιούτων συμπτωμάτων ἐγίνετό τι , καθάπερ οὐδ’ εἰ πρὸς τοὺς τῶν ὤτων ἠνέχθη πόρους , ἢ τοὺς τῆς ῥινὸς , ἢ τὸ τῆς γλώττης σῶμα . κᾀν τῷδε δῆλον , ὡς ἀπολαῦσαί τι χρὴ τῆς κατὰ τὴν γαστέρα διαθέσεως τοὺς ὀφθαλμοὺς , εἰ μέλλει παρόψεσθαι τὸ ζῶον . οὕτως δὲ κᾀπειδὰν εἴπῃ πάλιν ὁ Ἱπποκράτης · οἷσι χολώδεα διαχωρήματα , κωφώσιος ἐπιγενομένης παύεται , καὶ οἷσι κώφωσις , χολωδέων ἐπιγενομένων παύεται · τίς οὕτω ληρώδης ἐξηγητὴς , ὡς ἐάσας ἐν τῷ λόγῳ τὰ ὦτα πάσχειν , ἐπειδὰν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀνενεχθῆναι συμβῇ τὴν ἔμπροσθεν ἐκκενουμένην διὰ τῆς κοιλίας χολὴν , τηνικαῦτα φάσκῃ γενέσθαι τὴν κώφωσιν ; ἀεὶ τοίνυν ἀναγκαῖόν ἐστιν ἄρχεσθαι μὲν ἀπὸ τοῦ τῆς βεβλαμμένης ἐνεργείας ὀργάνου , ζητεῖν δ’ ἐφεξῆς , ὅστις ὁ τρόπος αὐτῷ τῆς βλάβης ἐστὶν , ἆρά γε διάθεσις ἤδη μόνιμος , ἢ γινομένη μὲν ἔτι , τὸ μόνιμον δὲ οὔπω προσειληφυῖα · καὶ εἰ γινομένη , πότερον ἐν αὐτῷ τῷ μορίῳ περιεχομένης τῆς ποιούσης τὸ πάθος αἰτίας , ἢ διοδευούσης αὐτό . ξηρανθέντος μὲν γὰρ ἀμέτρως τοῦ κρυσταλλοειδοῦς ὑγροῦ , μόνιμος ἡ βλάβη τῷ μορίῳ , καὶ τὸ πάθος ἴδιον τῆς οὐσίας αὐτοῦ · παχυμεροῦς δὲ ὑγροῦ συνισταμένου κατὰ τὴν κόρην , οὐδέπω μὲν ἡ οὐσία βέβλαπται , τὸ δὲ τοῦ συμπτώματος αἴτιον ἐν αὐτῷ περιέχεται τῷ ὀφθαλμῷ · διέρχεται δ’ αὐτὸν , ὅταν ὁ ἀτμίζων χυμὸς ἐν τῇ γαστρὶ περιέχηται . τὸ δὲ τηνικαῦτα μόνον ἡγεῖσθαι πεπονθέναι τὸ μόριον , ὅταν τῆς οὐσίας αὐτοῦ μόνιμος διάθεσις γένηται , νομοθετούντων ἐστὶν ἴδια σημαινόμενα τῶν Ἑλληνικῶν ὀνομάτων . ἐπὶ μέντοι τῶν ἀλγούντων σφοδρῶς κατ’ ἔντερον , ἐστηριγμένῳ δὲ καθ’ ἕν τι μέρος τῷ πόνῳ , καὶ οἷον διατιτρῶντι , πῶς ἄν τις ἢ μηδ’ ὅλως πεπονθέναι τὸ ἔντερον , ἢ μὴ τὸ πάθος εἶναι κατ’ αὐτὸ λέγοι ; καίτοι γ’ ἐνίοτε μιᾷ καιροῦ ῥοπῇ τὰ τοιαῦτα τῶν ἀλγημάτων ἐπαύσατο , χυμοῦ τινος ὑαλώδους ἐκκριθέντος · οὐ μὴν οὐδ’ ἄλλό τι τὸ τῆς ὀδύνης αἴτιον ὑπολαβεῖν ἐνδέχεται παρὰ τὸν ἐκκριθέντα χυμόν . ᾧ γὰρ ἐκκριθέντι παραχρῆμα παύσασθαι τὴν ὀδύνην ἠκολούθησεν , ἅπαντες ἄνθρωποι τοῦτο τῆς ὀδύνης αἴτιον εἶναι πεπιστεύκασι , φυσικοῦ τινος ἀξιώματος ὑπάρχοντος αὐτοῖς ἐξ ἑαυτοῦ πιστοῦ πρὸς τὴν τῶν τοιούτων αἰτίων γνῶσιν . οὗ γάρ τοι ψαύοντος μὲν ἡμῶν γίνεται τόδε τι τὸ πάθος , ἀποχωρήσαντος δὲ παραχρῆμα παύεται , τοῦτ’ αἴτιον εἶναι πεπιστεύκασι πάντες ἄνθρωποι . οὕτως οὖν καὶ τὸ πῦρ τοῦ καίειν ἡμᾶς αἴτιον εἶναι πεπίστευται , καὶ τὸ ξίφος τοῦ τέμνειν , ἕκαστόν τε τῶν ἄλλων ὡσαύτως . αἴτιον οὖν ἡγητέον εἶναι καὶ τὸν κενωθέντα χυμὸν τοῦ γινομένου πάθους , ἡνίκα ἐν τῷ μορίῳ περιείχετο · πότερον δὲ τῷ ψύχειν σφοδρῶς , ἤ τῷ θερμαίνειν , ἤ ὅλως κατὰ δυσκρασίαν ἠνώχλει τὸν τόπον , ἢ τῷ διεξέρχεσθαι συνεχῆ σώματα βιαζόμενος ἐπὶ τὴν ἔκκρισιν , ἤ διὰ πνεῦμα φυσῶδες ὑπ’ αὐτοῦ γενόμενον , ὡς διατείνεσθαι τὸ περιέχον , ἢ διὰ βιαίαν σφήνωσιν , ἢ τῷ διαβιβρώσκειν καὶ δάκνειν , οὐδέπω δῆλον ἔκ γε τῆς μετὰ τὴν κένωσιν ὠφελείας , ἀλλ’ ὅτι μόνον ἐλύπει περιεχόμενος . οὐ μόνον οὖν αἴτιον ἡγητέον εἶναι τὸν τοιοῦτον χυμὸν τῆς ὀδύνης , ἀλλὰ καὶ τὸ μόριον ἐν ᾧ περιείχετο πάσχον ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ , καθ’ ὃν ὠδυνᾶτο διὰ τὸν χυμόν . οὕτω γέ τοι πάσχειν λέγομεν καὶ διά τι τῶν ἔξωθεν προσπιπτόντων , ἤτοι θερμαινόντων , ὡς τὸ πῦρ , ἢ ψυχόντων , ὡς ἡ χιὼν , ἢ θλώντων , ὡς ὁ λίθος , οὗ χωρισθέντος εὐθὺς πέπαυται τὸ πάθος , οὐδενὸς διὰ τοῦτ’ ἐροῦντος ὡς οὐκ ἔπασχεν , ὅτι μηδεμία κατὰ τὸ μόριον ὑπελείπετο διάθεσις . ὡς οὖν οὕτως ἡμῶν ἀεὶ χρησομένων τῷ τοῦ πάθους ὀνόματι καὶ τῷ τοῦ πάσχειν ῥήματι , πρόσεχε τὸν νοῦν τοῖς λεχθησομένοις , ἐπισκοπούμενος ἐν αὐτοῖς τὸ χρήσιμον εἴς τε τὰς προγνώσεις καὶ τὰς θεραπείας . ἐνίοτε μὲν γὰρ ὑπὸ μὲν αἰτίου τινὸς γίνεται τὸ πάθος , οὐ μὴν ἤδη πως μόνιμον ἔχει τὴν διάθεσιν , εἰ χωρισθείη τὸ αἴτιον · ἐνίοτε δ’ ἤδη γέγονεν , ἔτι τε γίνεται · πολλάκις δὲ πέπαυται μὲν γινόμενον οἰχομένης τῆς αἰτίας , ἤδη δέ ἐστι μόνιμος ἡ διάθεσις . οἷον ἐπὶ δυσεντερίας ὁ δακνώδης χυμὸς αἴτιός ἐστιν τοῦ πάθους , ἐν ἀρχῇ μὲν ἀποῤῥύπτων τε καὶ ξύων , ἐν χρόνῳ δὲ ἑλκῶν τὸ ἔντερον . εἰ μὲν οὖν πρὶν ἑλκῶσαι παύσεται διεξιὼν , οὐδέπω δυσεντερία τὸ πάθος ἐστίν · εἰ δ’ ἑλκωθῆναι φθάσειεν τὸ ἔντερον , οὐκ ἂν ἔτι συμπαύσαιτο τῷ χυμῷ τὸ γενόμενον πάθος , οὐδὲν ἡμᾶς εἰς τὰ παρόντα τοῦ παρὰ μικρὸν λόγου λυποῦντος , ὃν καὶ σωρείτην ὀνομάζουσιν · κοινὴ γὰρ ἡ ἐξ αὐτοῦ πρὸς πολλὰ τῶν κατὰ τὸν βίον ἀπορία , περὶ ὧν ﻿ εἴρηται καὶ δέδεικται τοῖς πρὸ ἐμοῦ φιλοσόφοις τε καὶ ἰατροῖς · διὸ κᾀμοὶ μνημονεύειν αὐτῶν περιττὸν , ἔχοντί γε κατ’ αὐτὸ τοῦτο τῆς τέχνης τὸ μέρος ἐπιδεῖξαι τὴν ἀπορίαν . ὅτι μὲν γὰρ ἔν τινι χρόνῳ γίνεται τὰ πάθη , τῶν ὁμολογουμένων ἐστίν · εἰ δ’ ὥσπερ ἡ οἰκία καθ’ ὃν γίνεται χρόνον οὐδέπω μέν ἐστιν οἰκία , τὸ δ’ ὅλον τοῦτο γινομένη οἰκία , τὸν αὐτὸν τρόπον ἕκαστον τῶν νοσημάτων ἐν ᾧ γίνεται χρόνῳ γινόμενον μέν ἐστιν , ὂν δ’ οὐδέπω , ζητήσεως ἄξιον · οὐδὲ γὰρ ἡ αὐτὴ φύσις ἐστὶν ἁπάντων τῶν γινομένων , ἀλλ’ ὅσα μὲν ὁμοιομερῆ τε ὑπάρχει καὶ σχῆμα σύμφυτον ἔχει μηδὲν , οὐσία τούτων εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐστιν ἡ αὐτή · τῶν δὲ ἤτοι πολυειδῶν τὴν μορφὴν , ἢ ἀνομοιομερῶν , ἐγχωρεῖ τὴν οὐσίαν ὑστέραν εἶναι τῆς γενέσεως . οὐ γὰρ ἅμα γίνεται τῆς οἰκίας τὰ θεμέλια καὶ οἱ τοῖχοι καὶ ἡ ὀροφὴ καὶ ὁ κέραμος αἱ θύραι τε καὶ αἱ θυρίδες , ἐξ ὧν ἁπάντων ὡδί πως συγκειμένων καὶ εἰς μίαν μορφὴν , ἀναγομένων σύνθετός ἐστιν ἡ τῆς οἰκίας οὐσία . τὸ δέ γε θερμὸν νόσημα καὶ τὸ ψυχρὸν ὑγρόν τε καὶ ξηρὸν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς , ἐπειδὰν πρῶτον ὑπερβάλῃ τοὺς ὑγιεινοὺς ὅρους τῆς κράσεως τὸ σῶμα , τὴν αὐτὴν ἑαυτῷ φύσιν ἔχει . καὶ γὰρ εἰ διὰ σμικρότητα πολλάκις ἐκφεύγει τήν θ’ ἡμετέραν διάγνωσιν καὶ τὴν τῶν καμνόντων αἴσθησιν , ἀλλὰ τό γε εἶδος ἔχει τὸ οἰκεῖον . οὕτω δὲ καὶ ἡ φλεγμονὴ , καθ’ ὅ τι περ ἂν εἴη μέρος τοῦ ζώου μέγιστον ἢ σμικρότατον , ἓν καὶ ταὐτόν ἐστι πάθος ὑπηλλαγμένον οὐκ ἰδέαις , ἀλλὰ μεγέθους διαφορᾷ · ὅτι δὲ ἐγχωρεῖ τινα παθήματα περὶ τοῖς σώμασιν εἶναι , διὰ σμικρότητα μηδέπω φαινόμενα , τεκμήριον καὶ ἡ κοιλαίνουσα τὴν πέτραν ἐν χρόνῳ πλείονι ῥανὶς , ἐφ’ ᾗ καὶ τοῦτο τὸ ἔπος ὀρθῶς εἰρῆσθαι πιστεύεται , Πέτρην κοιλαίνει ῥανὶς ὕδατος ἐνδελεχείῃ . καὶ μὴν οὔθ’ ὑπὸ μιᾶς ἢ δυοῖν ἢ τριῶν ἢ τεττάρων πληγῶν τοῦ ὕδατος εἰς τὴν πέτραν ἐμπεσουσῶν , ὅπου γ’ οὐδ’ ὑφ’ ἑκατὸν , αἰσθητή ποτ’ ὤφθη κοιλότης , οὔτε δυνατόν ἐστι τῆς μιᾶς πρώτης μηδὲν ἐργασαμένης τὴν δευτέραν ἐργάσασθαί τι · τὸν αὐτὸν γὰρ ἕξει πρὸς τὴν πέτραν λόγον , ὃν ἔσχεν ἡ πρώτη · δεῖ τοίνυν , εἰ δράσει τι περὶ τὴν πέτραν ἡ δευτέρα ῥανὶς , ὑπηλλάχθαι τι κατὰ τὴν προτέραν , ὡς μὴ πάντῃ διαμένειν ἔτι τοιαύτην , οἵαπερ ἔξ ἀρχῆς ὑπῆρχεν . εἰ γὰρ αὐτή τε κατὰ πᾶν ἡ αὐτὴ διαμένοι καὶ τὸ δρῶν εἰς αὐτὴν αἴτιον ἡ ῥανὶς τοῦ ὕδατος , ἀναγκαῖον αὐτὴν , ὥσπερ ἐπὶ τῆς πρώτης πληγῆς , οὕτω κᾀπὶ τῆς δευτέρας ἀπαθῆ διαφυλαχθῆναι · εἰ δὲ τοῦτο , κᾀπὶ τῆς τρίτης · ὁ γὰρ αὐτὸς λόγος · οὕτω δὲ κᾀπὶ τῆς τετάρτης καὶ πέμπτης καὶ πασῶν τῶν ἐφεξῆς · ἄχρι γὰρ ἂν ὡσαύτως ἐχούσῃ τῇ πέτρᾳ προσπίπτῃ ταὐτὸν αἴτιον , οὐδὲν ἐργάζεται πλέον . εἰ δὲ μετὰ χιλίας πληγὰς αἰσθητὴ ἡ τῆς πέτρας φανείη κοιλότης , ἀναγκαῖόν ἐστιν ἑκάστην πληγὴν φάναι τὸ χιλιοστὸν ( αὐτῆς ) μέρος ἐργάσασθαι τοῦ φανέντος πρῶτον αἰσθητοῦ πάθους ἐν τῇ πέτρᾳ . καὶ τοίνυν καὶ τῶν αἰτίων τῶν δρώντων εἰς τὸ σῶμα τὸ μὲν τοῦ πάθους εἶδος ἐξ ἀρχῆς ταὐτὸν , ἀφανὲς δ’ ἐστὶ διὰ σμικρότητα . τὰ δ’ οὕτω σμικρὰ πάθη χωρισθέντων τῶν ποιούντων αἰτίων αὐτίκα παύεται , τῆς φύσεως ἰωμένης αὐτά . μόνα γὰρ ἐκεῖνα δεῖται τῆς ἔξωθεν βοηθείας , ὧν διὰ τὸ μέγεθος ἀδυνατεῖ κρατεῖν ἡ φύσις . ὥστε κατὰ τὸν λόγον τοῦτον , ὅταν πρῶτον ὁ δακνώδης χυμὸς ἀποξύσῃ τι τῶν ἐντέρων , εἰ καὶ μηδέπω φαίνεται τὸ γεγενημένον , ἀλλ’ ἥ γε διάθεσις ἐν τῷ τῆς δυσεντερίας ἐστὶν εἴδει . καθάπερ οὖν ἕλκη πολλάκις γενόμενα σμικρὰ χωρὶς φαρμάκου παντὸς ἡ φύσις ἐθεράπευσεν , οὕτω καὶ τὰ τῶν ἐντέρων ξύσματα . κατὰ τοῦτον μὲν οὖν τὸν λόγον οὐδ’ ἀληθές ἐστιν ὅλως , ὃ λέγουσί τινες , ὡς οὐδὲν ὑπολείπεται κατὰ τὰ τοιαῦτα συμπτώματα πάθος τῶν σωμάτων · εἴπερ ἦν ἀληθὲς , ἀλλ’ ὁπότε γε πόνος ἀξιόλογος ὑπὸ τῆς τῶν διαχωρουμένων δριμύτητος ἀναβιβρωσκομένων τῶν ἐντέρων ἐγίνετο , τηνικαῦτα ἔπασχε τὰ ἔντερα . φυλαττέσθω δὲ τοῦθ’ ἡμῖν ὥσπέρ τι στοιχεῖον ἐν ἅπαντι τῷ μετὰ ταῦτα λόγῳ , καὶ γινέσθω τῆς μεθόδου τῶν εὑρεθησομένων πεπονθέναι τόπων ἀρχὴ τὸ μηδέποτε βλάπτεσθαι μηδεμίαν ἐνέργειαν ἄνευ τοῦ πεπονθέναι τὸ ποιοῦν αὐτὴν μόριον . καὶ γὰρ ἐὰν ὀδύνη τις ᾖ κατ’ αὐτὸ , πέπονθε πάντως τι , κᾂν ὄγκος τις παρὰ φύσιν , ἔτι δὲ μᾶλλον , ὅταν ἐνέργεια βλάπτηται . προείρηται δ’ ὅτι καὶ τῇ τῶν ἐκκρινομένων φύσει τεκμαρτέον ἐστὶ περὶ τοῦ πεπονθότος τόπου . ὅτι δὲ διττῶς τοῦτο ποιητέον , ἔστι δῆλον , ἢ κατὰ τὴν ἰδιότητα τῆς ἐκκρινομένης οὐσίας , ἢ ἀπὸ τῶν περιεχομένων ἐν αὐτῷ . λέλεκται δ’ ὅτι κᾀκ τῶν ἐπιφυομένων ἐνίοτε τεκμήρασθαι δυνατόν ἐστι περὶ τῶν πεπονθότων μορίων · ἔστι δὲ ἐκ τοῦ γένους τῶν συμπτωμάτων καὶ ταῦτα , παμπόλλην ἔχοντα πρὸς ἄλληλα διαφορὰν , ὑπὲρ ἧς αὖθις εἰρήσεται .
Lemmas: ὁ κατά ὁ σῶμα ὁ ζῷον πᾶς ἐνέργεια ἕκαστος τις μόριον ἴδιος εἰμί , διά ὅς γίγνομαι . καί τοίνυν καί βλάπτω ὁ ἐνέργεια ἀναγκαῖος εἰμί , πάσχω κατά τις ὁ δημιουργέω αὐτός . πάσχω δέ ποτέ μέν οὕτως εὔλυτος πάθος , ὡς εὐθύς ἅμα ὁ δράω χωρίζω παύω , ποτέ δέ οὕτως δύσλυτος , ὡς παραμένω ἐπί πολύς · εἰμί δέ ὅτε καί ὁ δράω αὐτός διοδεύω , οὐ στηρίζω ἐν ὁ μόριον ὁ πάθος ἐργάζομαι , καί οὗτος εἰκάζω σκιά πάθος ὁ Ἀρχιγένης , ὡς ἐπί ὁ ὅμοιος ὁ ὑποχέω φαντάζω ὀφθαλμός , ἐπί ὅς ἐν ὁ στόμα ὁ γαστήρ ἀθροίζω περίσσωμα λεπτομερής · ἀτμός γάρ τις ἐντεῦθεν εἰς ὁ ὀφθαλμός ἀναφέρω , περιπίπτω οὗτος ὁ ὀπτικός δύναμις , ὅμοιος φαντάζω ὁ κατά ὁ ὑποχέω · καί μάλα γε συμβαίνω ὁ τοιοῦτος ἐπί ὅς αὐτός τε ὁ κατά ὁ ὀφθαλμός ὑγρός ἀκριβής εἰμί καθαρός ὁ τε ὀπτικός δύναμις αἰσθητικός . ﻿ κατά δέ ὁ αὐτός αἰτία ἐπί τε ὁ αἱμορραγέω ἐν νόσος , ἤ ἐμέω , ἐνίοτε προφαίνω ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα , καί γράφω γε περί αὐτός ὁ Ἱπποκράτης ἐν ὁ προγνωστικός οὗτος · ὅστις δέ ἄν ἐν πυρετός μή θανατώδης φημί ὁ κεφαλή ἀλγέω , ἤ καί ὀρφνώδης τις πρό ὀφθαλμός φαίνω , ἐάν καρδιωγμός τούτεος προσγίγνομαι , χολώδης ἔμετος πάρειμι . καί μετά ὀλίγος πάλιν · ὅς δέ ἄν ἐν τοιουτότροπος πυρετός κεφαλή ἀλγέω ἀντί μέν ὁ ὀρφνώδης τις πρό ὁ ὀφθαλμός φαίνω ἀμβλυωγμός γίγνομαι , ἤ μαρμαρυγή προφαίνω , ἀντί δέ ὁ κἀρδιώσσω ἐν ὁ ὑποχόνδριος ἐπί δεξιός ἤ ἐπί ἀριστερός συντείνω τις , μήτε σύν ὀδύνη μήτε σύν φλεγμονή , αἷμα διά ῥίς τούτεος ῥέω προσδόκιμος ἀντί ὁ ἔμετος . οὗτος μέν ὁ ὁ Ἱπποκράτης ῥῆσις · διδάσκω δέ διά αὐτός , ὡς ἐπί χυμός πολλάκις ἀθροίζω ἐν ὁ γαστήρ συμβαίνω τις φάντασμα γίγνομαι κατά ὁ ὄψις . ἀλλά εἴπερ ὅλος ἀπό ὁ χυμός ἐπί ὁ ὀφθαλμός ἀναφέρω μηδείς , οὐδέ ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα γίγνομαι τις , καθά οὐδέ εἰ πρός ὁ ὁ οὖς φέρω πόρος , ἤ ὁ ὁ ῥίς , ἤ ὁ ὁ γλῶσσα σῶμα . εἰͅν ὅδε δῆλος , ὡς ἀπολαύω τις χρή ὁ κατά ὁ γαστήρ διάθεσις ὁ ὀφθαλμός , εἰ μέλλω παροράω ὁ ζῷον . οὕτως δέ ἐͅπειδάν λέγω πάλιν ὁ Ἱπποκράτης · ὅς χολώδης διαχώρημα , κώφωσις ἐπιγίγνομαι παύω , καί ὅς κώφωσις , χολώδης ἐπιγίγνομαι παύω · τίς οὕτως ληρώδης ἐξηγητής , ὡς ἐάω ἐν ὁ λόγος ὁ οὖς πάσχω , ἐπειδάν ἐπί ὁ ὀφθαλμός ἀναφέρω συμβαίνω ὁ ἔμπροσθεν ἐκκενόω διά ὁ κοιλία χολή , τηνικαῦτα φάσκω γίγνομαι ὁ κώφωσις ; ἀεί τοίνυν ἀναγκαῖος εἰμί ἄρχω μέν ἀπό ὁ ὁ βλάπτω ἐνέργεια ὄργανον , ζητέω δέ ἐφεξῆς , ὅστις ὁ τρόπος αὐτός ὁ βλάβη εἰμί , ἆρα γε διάθεσις ἤδη μόνιμος , ἤ γίγνομαι μέν ἔτι , ὁ μόνιμος δέ οὔπω προσλαμβάνω · καί εἰ γίγνομαι , πότερος ἐν αὐτός ὁ μόριον περιέχω ὁ ποιέω ὁ πάθος αἰτία , ἤ διοδεύω αὐτός . ξηραίνω μέν γάρ ἄμετρος ὁ κρυσταλλοειδής ὑγρός , μόνιμος ὁ βλάβη ὁ μόριον , καί ὁ πάθος ἴδιος ὁ οὐσία αὐτός · παχυμερής δέ ὑγρός συνίστημι κατά ὁ κόρη , οὐδέπω μέν ὁ οὐσία βλάπτω , ὁ δέ ὁ σύμπτωμα αἴτιος ἐν αὐτός περιέχω ὁ ὀφθαλμός · διέρχομαι δέ αὐτός , ὅταν ὁ ἀτμίζω χυμός ἐν ὁ γαστήρ περιέχω . ὁ δέ τηνικαῦτα μόνος ἡγέομαι πάσχω ὁ μόριον , ὅταν ὁ οὐσία αὐτός μόνιμος διάθεσις γίγνομαι , νομοθετέω εἰμί ἴδιος σημαίνω ὁ Ἑλληνικός ὄνομα . ἐπί μέντοι ὁ ἀλγέω σφοδρός κατά ἔντερον , στηρίζω δέ κατά εἷς τις μέρος ὁ πόνος , καί οἷος διατιτράω , πῶς ἄν τις ἤ μηδέ ὅλος πάσχω ὁ ἔντερον , ἤ μή ὁ πάθος εἰμί κατά αὐτός λέγω ; καίτοι γε ἐνίοτε εἷς καιρός ῥοπή ὁ τοιοῦτος ὁ ἄλγημα παύω , χυμός τις ὑαλώδης ἐκκρίνω · οὐ μήν οὐδέ ἄλλος τις ὁ ὁ ὀδύνη αἴτιος ὑπολαμβάνω ἐνδέχομαι παρά ὁ ἐκκρίνω χυμός . ὅς γάρ ἐκκρίνω παραχρῆμα παύω ὁ ὀδύνη ἀκολουθέω , ἅπας ἄνθρωπος οὗτος ὁ ὀδύνη αἴτιος εἰμί πιστεύω , φυσικός τις ἀξίωμα ὑπάρχω αὐτός ἐκ ἑαυτοῦ πιστός πρός ὁ ὁ τοιοῦτος αἴτιος γνῶσις . ὅς γάρ τοι ψαύω μέν ἐγώ γίγνομαι ὅδε τις ὁ πάθος , ἀποχωρέω δέ παραχρῆμα παύω , οὗτος αἴτιος εἰμί πιστεύω πᾶς ἄνθρωπος . οὕτως οὖν καί ὁ πῦρ ὁ καίω ἐγώ αἴτιος εἰμί πιστεύω , καί ὁ ξίφος ὁ τέμνω , ἕκαστος τε ὁ ἄλλος ὡσαύτως . αἴτιος οὖν ἡγέομαι εἰμί καί ὁ κενόω χυμός ὁ γίγνομαι πάθος , ἡνίκα ἐν ὁ μόριον περιέχω · πότερος δέ ὁ ψύχω σφοδρός , ἤ ὁ θερμαίνω , ἤ ὅλος κατά δυσκρασία ἀνοχλέω ὁ τόπος , ἤ ὁ διεξέρχομαι συνεχής σῶμα βιάζω ἐπί ὁ ἔκκρισις , ἤ διά πνεῦμα φυσώδης ὑπό αὐτός γίγνομαι , ὡς διατείνω ὁ περιέχω , ἤ διά βίαιος σφήνωσις , ἤ ὁ διαβιβρώσκω καί δάκνω , οὐδέπω δῆλος ἐκ γε ὁ μετά ὁ κένωσις ὠφέλεια , ἀλλά ὅτι μόνος λυπέω περιέχω . οὐ μόνος οὖν αἴτιος ἡγέομαι εἰμί ὁ τοιοῦτος χυμός ὁ ὀδύνη , ἀλλά καί ὁ μόριον ἐν ὅς περιέχω πάσχω ἐν ἐκεῖνος ὁ χρόνος , κατά ὅς ὀδυνάω διά ὁ χυμός . οὕτως γε τοι πάσχω λέγω καί διά τις ὁ ἔξωθεν προσπίπτω , ἤτοι θερμαίνω , ὡς ὁ πῦρ , ἤ ψύχω , ὡς ὁ χιών , ἤ θλάω , ὡς ὁ λίθος , ὅς χωρίζω εὐθύς παύω ὁ πάθος , οὐδείς διά οὗτος λέγω ὡς οὐ πάσχω , ὅτι μηδείς κατά ὁ μόριον ὑπολείπω διάθεσις . ὡς οὖν οὕτως ἐγώ ἀεί χράω ὁ ὁ πάθος ὄνομα καί ὁ ὁ πάσχω ῥῆμα , προσέχω ὁ νόος ὁ λέγω , ἐπισκοπέω ἐν αὐτός ὁ χρήσιμος εἰς τε ὁ πρόγνωσις καί ὁ θεραπεία . ἐνίοτε μέν γάρ ὑπό μέν αἴτιος τις γίγνομαι ὁ πάθος , οὐ μήν ἤδη πως μόνιμος ἔχω ὁ διάθεσις , εἰ χωρίζω ὁ αἴτιος · ἐνίοτε δέ ἤδη γίγνομαι , ἔτι τε γίγνομαι · πολλάκις δέ παύω μέν γίγνομαι οἴχομαι ὁ αἰτία , ἤδη δέ εἰμί μόνιμος ὁ διάθεσις . οἷον ἐπί δυσεντερία ὁ δακνώδης χυμός αἴτιος εἰμί ὁ πάθος , ἐν ἀρχή μέν ἀπορρύπτω τε καί ξύω , ἐν χρόνος δέ ἕλκος ὁ ἔντερον . εἰ μέν οὖν πρίν ἑλκόω παύω διεξέρχομαι , οὐδέπω δυσεντερία ὁ πάθος εἰμί · εἰ δέ ἑλκόω φθάνω ὁ ἔντερον , οὐ ἄν ἔτι συμπαύω ὁ χυμός ὁ γίγνομαι πάθος , οὐδείς ἐγώ εἰς ὁ πάρειμι ὁ παρά μικρός λόγος λυπέω , ὅς καί σωρίτης ὀνομάζω · κοινός γάρ ὁ ἐκ αὐτός πρός πολύς ὁ κατά ὁ βίος ἀπορία , περί ὅς ﻿ λέγω καί δείκνυμι ὁ πρό ἐγώ φιλόσοφος τε καί ἰατρός · διό ἐͅγώ μνημονεύω αὐτός περισσός , ἔχω γε κατά αὐτός οὗτος ὁ τέχνη ὁ μέρος ἐπιδείκνυμι ὁ ἀπορία . ὅτι μέν γάρ ἐν τις χρόνος γίγνομαι ὁ πάθος , ὁ ὁμολογέω εἰμί · εἰ δέ ὥσπερ ὁ οἰκίον κατά ὅς γίγνομαι χρόνος οὐδέπω μέν εἰμί οἰκίον , ὁ δέ ὅλος οὗτος γίγνομαι οἰκίον , ὁ αὐτός τρόπος ἕκαστος ὁ νόσημα ἐν ὅς γίγνομαι χρόνος γίγνομαι μέν εἰμί , εἰμί δέ οὐδέπω , ζήτησις ἄξιος · οὐδέ γάρ ὁ αὐτός φύσις εἰμί ἅπας ὁ γίγνομαι , ἀλλά ὅσος μέν ὁμοιομερής τε ὑπάρχω καί σχῆμα σύμφυτος ἔχω μηδείς , οὐσία οὗτος εὐθύς ἐκ ἀρχή εἰμί ὁ αὐτός · ὁ δέ ἤτοι πολυειδής ὁ μορφή , ἤ ἀνομοιομερής , ἐγχωρέω ὁ οὐσία ὕστερος εἰμί ὁ γένεσις . οὐ γάρ ἅμα γίγνομαι ὁ οἰκία ὁ θεμέλιος καί ὁ τοῖχος καί ὁ ὀροφή καί ὁ κέραμος ὁ θύρα τε καί ὁ θυρίς , ἐκ ὅς ἅπας ὡδί πως σύγκειμαι καί εἰς εἷς μορφή , ἀνάγω σύνθετος εἰμί ὁ ὁ οἰκία οὐσία . ὁ δέ γε θερμός νόσημα καί ὁ ψυχρός ὑγρός τε καί ξηρός εὐθύς ἐκ ἀρχή , ἐπειδάν πρῶτος ὑπερβάλλω ὁ ὑγιεινός ὅρος ὁ κρᾶσις ὁ σῶμα , ὁ αὐτός ἑαυτοῦ φύσις ἔχω . καί γάρ εἰ διά μικρότης πολλάκις ἐκφεύγω ὁ τε ἡμέτερος διάγνωσις καί ὁ ὁ κάμνω αἴσθησις , ἀλλά ὁ γε εἶδος ἔχω ὁ οἰκεῖος . οὕτως δέ καί ὁ φλεγμονή , κατά ὅς τις περ ἄν εἰμί μέρος ὁ ζῷον μέγας ἤ μικρός , εἷς καί αὐτός εἰμί πάθος ὑπαλλάσσω οὐ ἰδέα , ἀλλά μέγεθος διαφορά · ὅτι δέ ἐγχωρέω τις πάθημα περί ὁ σῶμα εἰμί , διά μικρότης μηδέπω φαίνω , τεκμήριον καί ὁ κοιλαίνω ὁ πέτρα ἐν χρόνος πολύς ῥανίς , ἐπί ὅς καί οὗτος ὁ ἔπος ὀρθός λέγω πιστεύω , Πέτρα κοιλαίνω ῥανίς ὕδωρ ἐνδελέχεια . καί μήν οὔτε ὑπό εἷς ἤ δύο ἤ τρεῖς ἤ τέσσαρες πληγή ὁ ὕδωρ εἰς ὁ πέτρα ἐμπίπτω , ὅπου γε οὐδέ ὑπό ἑκατόν , αἰσθητός ποτέ ὁράω κοιλότης , οὔτε δυνατός εἰμί ὁ εἷς πρῶτος μηδείς ἐργάζομαι ὁ δεύτερος ἐργάζομαι τις · ὁ αὐτός γάρ ἔχω πρός ὁ πέτρα λόγος , ὅς ἔχω ὁ πρῶτος · δέω τοίνυν , εἰ δράω τις περί ὁ πέτρα ὁ δεύτερος ῥανίς , ὑπαλλάσσω τις κατά ὁ πρότερος , ὡς μή πάντῃ διαμένω ἔτι τοιοῦτος , οἵαπερ ἐκ ἀρχή ὑπάρχω . εἰ γάρ αὐτός τε κατά πᾶς ὁ αὐτός διαμένω καί ὁ δράω εἰς αὐτός αἴτιος ὁ ῥανίς ὁ ὕδωρ , ἀναγκαῖος αὐτός , ὥσπερ ἐπί ὁ πρῶτος πληγή , οὕτως εἰͅπί ὁ δεύτερος ἀπαθής διαφυλάσσω · εἰ δέ οὗτος , εἰͅπί ὁ τρίτος · ὁ γάρ αὐτός λόγος · οὕτως δέ εἰͅπί ὁ τέταρτος καί πέμπτος καί πᾶς ὁ ἐφεξῆς · ἄχρι γάρ ἄν ὡσαύτως ἔχω ὁ πέτρα προσπίπτω αὐτός αἴτιος , οὐδείς ἐργάζομαι πολύς . εἰ δέ μετά χίλιοι πληγή αἰσθητός ὁ ὁ πέτρα φαίνω κοιλότης , ἀναγκαῖος εἰμί ἕκαστος πληγή φημί ὁ χιλιοστός ( αὐτός ) μέρος ἐργάζομαι ὁ φαίνω πρῶτος αἰσθητός πάθος ἐν ὁ πέτρα . καί τοίνυν καί ὁ αἴτιος ὁ δράω εἰς ὁ σῶμα ὁ μέν ὁ πάθος εἶδος ἐκ ἀρχή αὐτός , ἀφανής δέ εἰμί διά μικρότης . ὁ δέ οὕτως μικρός πάθος χωρίζω ὁ ποιέω αἴτιος αὐτίκα παύω , ὁ φύσις ἰάομαι αὐτός . μόνος γάρ ἐκεῖνος δέω ὁ ἔξωθεν βοήθεια , ὅς διά ὁ μέγεθος ἀδυνατέω κρατέω ὁ φύσις . ὥστε κατά ὁ λόγος οὗτος , ὅταν πρῶτος ὁ δακνώδης χυμός ἀποξύω τις ὁ ἔντερον , εἰ καί μηδέπω φαίνω ὁ γίγνομαι , ἀλλά ὁ γε διάθεσις ἐν ὁ ὁ δυσεντερία εἰμί εἶδος . καθά οὖν ἕλκος πολλάκις γίγνομαι μικρός χωρίς φάρμακον πᾶς ὁ φύσις θεραπεύω , οὕτως καί ὁ ὁ ἔντερον ξύσμα . κατά οὗτος μέν οὖν ὁ λόγος οὐδέ ἀληθής εἰμί ὅλος , ὅς λέγω τις , ὡς οὐδείς ὑπολείπω κατά ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα πάθος ὁ σῶμα · εἴπερ εἰμί ἀληθής , ἀλλά ὁπότε γε πόνος ἀξιόλογος ὑπό ὁ ὁ διαχωρέω δριμύτης ἀναβιβρώσκω ὁ ἔντερον γίγνομαι , τηνικαῦτα πάσχω ὁ ἔντερον . φυλάσσω δέ οὗτος ἐγώ ὥσπερ τις στοιχεῖον ἐν ἅπας ὁ μετά οὗτος λόγος , καί γίγνομαι ὁ μέθοδος ὁ εὑρίσκω πάσχω τόπος ἀρχή ὁ μηδέποτε βλάπτω μηδείς ἐνέργεια ἄνευ ὁ πάσχω ὁ ποιέω αὐτός μόριον . καί γάρ ἐάν ὀδύνη τις εἰμί κατά αὐτός , πάσχω πάντως τις , ἔͅν ὄγκος τις παρά φύσις , ἔτι δέ μάλα , ὅταν ἐνέργεια βλάπτω . προλέγω δέ ὅτι καί ὁ ὁ ἐκκρίνω φύσις τεκμαρτέος εἰμί περί ὁ πάσχω τόπος . ὅτι δέ δισσός οὗτος ποιέω , εἰμί δῆλος , ἤ κατά ὁ ἰδιότης ὁ ἐκκρίνω οὐσία , ἤ ἀπό ὁ περιέχω ἐν αὐτός . λέγω δέ ὅτι ἐͅκ ὁ ἐπιφύω ἐνίοτε τεκμαίρομαι δυνατός εἰμί περί ὁ πάσχω μόριον · εἰμί δέ ἐκ ὁ γένος ὁ σύμπτωμα καί οὗτος , πάμπολυς ἔχω πρός ἀλλήλων διαφορά , ὑπέρ ὅς αὖθις λέγω .