galenus.de-libris-propriis-liber 1.2
Ἐπανῆλθον μὲν οὖν ἐκ Ῥώμης εἰς τὴν πατρίδα , πεπληρωμένων μοι τῶν ἐκ γενετῆς ἐτῶν ζʹ καὶ λʹ , τρία δέ μοι βιβλία παρά τινων ἐδόθη , γεγραμμένα πρὶν εἰς Σμύρναν ἐκ Περγάμου μεταβῆναι , Πέλοπός τε τοῦ ἰατροῦ καὶ Ἀλβίνου τοῦ Πλατωνικοῦ χάριν . ἦν δὲ τὸ μέν τι μήτρας ἀνατομὴ , μικρὸν βιβλίδιον , τὸ δέ τι τῶν ἐν ὀφθαλμοῖς παθῶν διάγνωσις , μικρὸν καὶ αὐτὸ , τρίτον δ’ ἀξιόλογον τῷ μεγέθει περὶ τῆς ἰατρικῆς ἐμπειρίας . ἐδόθη δὲ τὸ μὲν αʹ εἰρημένον μαίᾳ τινὶ , τὸ δὲ δεύτερον ὀφθαλμοὺς θεραπεύοντι νεανίσκῳ , τὸ δὲ τρίτον , ἡνίκα Πέλοψ μετὰ Φιλίππου τοῦ ἐμπειρικοῦ διελέχθη δυοῖν ἡμερῶν · τοῦ μὲν Πέλοπος , ὡς μὴ δυναμένης τῆς ἰατρικῆς δι’ ἐμπειρίας μόνης συστῆναι , τοῦ Φιλίππου δ’ ἐπιδεικνύντος δύνασθαι . τοὺς οὖν ὑφ’ ἑκατέρου λόγους ῥηθέντας εἰς τάξιν καταστήσας ἔγραψά τι γυμνάσιον ἐμαυτῷ καὶ τούτου οὐκ οἶδα πῶς ἐξέπεσεν ἐμοῦ μηδὲν εἰδότος αὐτὸ · τρία δ’ ἄλλα περὶ πνεύμονος καὶ θώρακος κινήσεως , ἡνίκα ἐν Σμύρνῃ διέτριβον , ἔγραψα συμφοιτητῇ χαρισάμενος , μέλλοντι κατὰ τὴν ἀποδημίαν εἰς τὴν πατρίδα πορεύεσθαι χάριν τοῦ μελετήσαντα κατ’ αὐτὸ ποιήσασθαί τινα ἐπίδειξιν ἀνατομικὴν · ἀποθανόντος οὖν ἐν τῷ μεταξὺ τοῦ νεανίσκου τὰ βιβλία παρά τισιν ἦν ὑπονοούμενα τῆς ἐμῆς ἕξεως εἶναι . καί τις ἠλέγχθη προοίμιόν τι τεθεικὼς αὐτοῖς , εἶτ’ ἀναγινώσκων ὡς ἴδια · τούτων τῶν βιβλίων τῷ τρίτῳ κατὰ τὸ τέλος προσέγραψά τινα τῶν ὑπ’ ἐμοῦ προσεξευρισκομένων ἐπαγγελίαν ἔχοντα · τὰ γὰρ ἐν τοῖς τρισὶ γεγραμμένα Πέλοπος ἦν τοῦ διδασκάλου δόγματα · παρ’ ᾧ διατρίβων κατὰ Σμύρναν ἔγραψα ταῦτα . καθιδρύσας ἐμαυτὸν ἐν τῇ πατρίδι μετὰ τὴν ἐκ Ῥώμης ἐπάνοδον εἰχόμην τῶν συνήθων · ἀφίκετο δ’ εὐθέως ἐξ Ἀκυλίας τὰ παρὰ τῶν αὐτοκρατόρων γράμματα καλούντων με · προῄρηντο γὰρ αὐτοὶ χειμάσαντες ἐπὶ τοὺς Γερμανοὺς ἐξελαύνειν · ἐπορεύθην μὲν οὖν ἐξ ἀνάγκης , ἐλπίζων δὲ τεύξεσθαι παραιτήσεως , ἤκουον γὰρ εἶναι τὸν ἕτερον αὐτῶν τὸν πρεσβύτερον εὐγνώμονά τε καὶ μέτριον ἤμερόν τε καὶ πρᾷον , ὃς ἐκαλεῖτο μὲν ἐξ ἀρχῆς Βῆρος · ἐπεὶ δ’ Ἀντωνῖνος ὁ μετὰ τὸν Ἀδριανὸν ἄρξας διάδοχον αὐτὸν ἔθετο τῆς ἀρχῆς τὸν μὲν ἔμπροσθεν ὀνομαζόμενον Λούκιον κοινωνὸν ἐποιήσατο καλέσας Βῆρον , ἑαυτὸν δὲ μετωνόμασεν Ἀντωνῖνον . ἐπιβάντος οὖν μου τῆς Ἀκυλίας κατέσκηψεν ὁ λοιμὸς ὡς οὔπω πρότερον · ὥστε τοὺς μὲν αὐτοκράτορας αὐτίκα φεύγειν εἰς Ῥώμην , ἅμα στρατιώταις ὀλίγοις , ἡμᾶς δὲ τοὺς πολλοὺς μόλις ἐν χρόνῳ πολλῷ διασωθῆναι , πλείστων ἀπολλυμένων · οὐ μόνον διὰ τὸν λοιμὸν , ἀλλὰ καὶ τὸ διὰ μέσου χειμῶνος εἶναι τὰ πραττόμενα · μεταστάντος δ’ ἐξ ἀνθρώπων τοῦ Λουκίου κατὰ τὴν ὁδὸν εἰς Ῥώμην αὐτοῦ κομίσας τὸ σῶμα , τὴν ἀποθέωσιν Ἀντωνῖνος ἐποιήσατο · καὶ μετὰ ταῦτα τῆς ἐπὶ τοὺς Γερμανοὺς στρατείας εἴχετο , περὶ παντὸς ποιούμενος ἀπάγειν με · πεισθεὶς δ’ ἀφεῖναι λέγοντας ἀκούσας τἀναντία κελεύειν τὸν πάτριον θεὸν Ἀσκληπιὸν , οὗ καὶ θεραπευτὴν ἀπέφαινον ἐμαυτὸν · ἐξότου με θανατικὴν διάθεσιν ἀποστήματος ἔχοντα διέσωσε προσκυνήσας τῷ θεῷ καὶ περιμεῖναί με τὴν ἐπάνοδον αὐτοῦ κελεύσας , ἤλπιζε γὰρ ἐν τάχει κατορθώσειν τὸν πόλεμον , αὐτὸς μὲν ἐξῆλθε , καταλιπὼν δὲ τὸν υἱὸν Κόμμοδον , παιδίον ἔτι ὄντα κομιδῆ νεὸν , ἐνετείλατο τοῖς τρέφουσιν αὐτὸ , πειρᾶσθαι μὲν ὑγιαῖνον φυλάττειν , εἰ δέ ποτε νοσήσειε , καλεῖν ἐπὶ τὴν θεραπείαν ἐμὲ · κατὰ τοῦτον οὖν τὸν χρόνον συνελεξάμην τε καὶ εἰς ἕξιν ἤγαγον μόνιμον , ἅτε παρὰ τῶν διδασκάλων ἐμεμαθήκειν , ἅ τ’ αὐτὸς εὑρήκειν · εἴ τί τε ζητῶν ἔνια περὶ τὴν εὕρεσιν αὐτῶν εἶχον ἔγραψα πολλὰ , γυμνάζων ἐμαυτὸν ἐν πολλοῖς προβλήμασιν ἰατρικοῖς τε καὶ φιλοσόφοις , ὧν τὰ πλεῖστα διεφθάρη κατὰ τὴν μεγάλην πυρκαϊὰν , ἐν ᾗ τὸ τῆς Εἰρήνης τέμενος ἅμα καὶ πολλοῖς ἄλλοις ἐκαύθη · καὶ χρονίσαντός γε κατὰ τὴν ἀποδημίαν παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα τοῦ Ἀντωνίνου , σύμπας ἐκεῖνος ὁ χρόνος ἀξιολογωτάτην τὴν ἄσκησίν μοι παρέσχεν · ὡς τήν τε περὶ χρείας μορίων πραγματείαν ἐν ἑπτὰ καὶ δέκα πληρῶσαι βιβλίοις , προσθεῖναί τε τὰ λείποντα τῇ περὶ τῶν Ἱπποκράτους καὶ Πλάτωνος δογμάτων · ἔτι δὲ ζητῶν τινα τῶν ἀνατομικῶν θεωρημάτων , ἃ ἐδεδώκειν τῷ Βοηθῷ τὸ περὶ χρείας μορίων πρῶτον , ἐν τῷ δευτέρῳ δεδήλωται , τοὺς κινοῦντας το ἄρθρον ἑκάστου δακτύλου μῦς προσεξευρῆσθαί μοι , ἅπαντας ἀγνοηθέντας ἄχρι πολλοῦ , καθάπερ ἅπασι τοῖς πρὸ ἐμοῦ . ἀνεβαλόμην δ’ ἐν ἐκείνῃ τῇ πραγματείᾳ καὶ περὶ τῆς κινήσεως τῶν ἄνω βλεφάρων ἐρεῖν , αὖθις ἐπιδείξας ἐν αὐτῇ τοῦτο μόνον , ὡς αἱ λεγόμεναι πρός τινων οὐκ εἰσὶν ἀληθεῖς · ὁπότε δ’ ἐμαυτόν τε ἔπεισα καὶ τοὺς ἄλλους οἷς ἔδειξα καὶ ταύτην εὑρῆσθαί μοι καὶ τἄλλα ὅσα κατὰ τὰς ἀνατομὰς ἢ κακῶς εἴρηται τοῖς ἔμπροσθεν ἢ ὅλως παραλέλειπται , τηνικαῦτα ἤδη καὶ τὰς ἀνατομικὰς ἐγχειρήσεις ἔγραψα · φθασάντων δὲ τῶν περὶ χρείας μορίων εἰς πολλοὺς ἀφῖχθαι , σπουδαζομένων δὲ τοῖς ἰατροῖς σχεδὸν ἅπασιν , ὅσοι τὴν παλαιὰν ἰατρικὴν μετεχειρίζοντο καὶ τῶν φιλοσόφων τοῖς ἀπ’ Ἀριστοτέλους , ἐπειδὴ κἀκείνῳ τοιαύτη τις ἐγεγόνει πραγματεία , τῶν βασκάνων τινὲς ὑπὸ φθόνου , τὴν πόλιν ἐπλήρωσαν εἰς μοχθηρὰς φήμας ὡς ἕνεκα τοῦ δόξαι πάμπολυ τοὺς ἔμπροσθεν ὑπερβεβλῆσθαι , πολλὰ τῶν οὐδ’ ὅλως φαινομένων ἐν ταῖς ἀνατομαῖς γράψαιμι · μὴ γὰρ ἂν ἅπαντας αὐτὰ λαθεῖν . ἐγὼ μὲν οὖν ἐγέλων τε καὶ κατεφρόνουν αὐτῶν · ἀγανακτοῦντες δ’ οἱ φίλοι παρεκάλουν με δημοσίᾳ δεῖξαι κατά τι τῶν μεγάλων ἀκουστηρίων τὴν ἀλήθειαν τῶν ὑπ’ ἐμοῦ γεγραμμένων ἀνατομικῶν θεωρημάτων . ἐπεὶ δ’ οὐκ ἐπειθόμην , ἤδη γὰρ οὕτως εἶχον ὡς μὴ πεφροντικέναι τῆς δόξης , οἰηθέντες οἱ βάσκανοι ἔχειν ἐξελεγχθῆναί με φοβούμενον , οὐ καταφρονοῦντα τῆς φλυαρίας αὐτῶν προσποιεῖσθαι μεγαλοφροσύνην , οὐδὲ τοῦ σκώπτειν ἀπείχοντο · καθ’ ἑκάστην ἡμέραν εἰς τὸ τῆς Εἰρήνης τέμενος ἀφικνούμενοι · καθότι καὶ πρὸ τοῦ καυθῆναι πᾶσιν ἦν ἔθος ἀθροίζεσθαι τοῖς τὰς λογικὰς τέχνας μεταχειριζομένοις . ἀναγκασθεὶς οὖν ὑπὸ τῶν φίλων καὶ δείξας δημοσίᾳ πολλαῖς ἡμέραις ἐμαυτὸν μὲν οὐδὲν ἐψευσμένον , ἠγνοηκότας δὲ πολλὰ τοὺς ἔμπροσθεν , ἔγραψα παρακληθεὶς ὑπ’ αὐτῶν , ὑπομνήματα τῶν δειχθέντων τε καὶ λεχθέντων . ἐπιγέγραπται δὲ ταῦτα τῶν ἀγνοηθέντων τῷ Λύκῳ κατὰ τὰς ἀνατομὰς διὰ τήνδε τὴν αἰτίαν . ὁπότε προῆλθον ἐπιδείξων ἐμαυτὸν οὐδὲν ἐψευσμένον ἐν τοῖς ἀνατομικοῖς ὑπομνήμασιν , εἰς τὸ μέσον ἀνέθηκα τῶν ἀνατομικῶν ἁπάντων βιβλία , τὴν ἐξουσίαν δοὺς ἑκάστῳ τῶν παρόντων , ὅ βούλεται μόριον ἀνατμηθῆναι προβάλλειν , ἐπαγγειλάμενος δείξειν ὅσα διεφώνησε τοῖς ἔμπροσθεν , ἀληθῶς ὑπ’ ἐμοῦ γεγραμμένα · προβληθέντος δὲ θώρακος ἐμοῦ τε τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τῶν παλαιοτάτων ποιουμένου , προχειριζομένου τε βίβλους αὐτῶν , ἠξίωσάν τινες τῶν ἀξιολόγων ἰατρῶν ἐν προεδρείᾳ καθεζόμενοι μὴ κατατρίβειν με τὸν χρόνον . ἀλλ’ ἐπειδὴ Λύκος ὁ Μακεδὼν , Κοΐντου μαθητὴς γεγονὼς , ἀνδρὸς ἀνατομικωτάτου τὰ μέχρι τῶν καθ’ ἑαυτὸν εἱρημένα πάντα ἔγραψεν ἐάσαντα τοὺς ἄλλους , μόνα τὰ πρὸς ἐκείνους γεγραμμένα τοῖς ἐμοῖς ἀντεξετάσαι . προσιέμενος οὖν αὐτῶν τὴν ἀξίωσιν οὕτως ἐπὶ πάντων τῶν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν προβαλλομένων ἐποίησα · πάντα δὲ ταῦτα διὰ τοῦτ’ ἠναγκάσθην εἰπεῖν , ὅπως ἴδωσιν οἱ μέλλοντες ἀναγνώσεσθαί τι τῶν ἐμῶν , κατὰ τίνα τὴν ἡλικίαν ἕκαστον ἔγραψα καὶ κατὰ τίνα τὴν αἰτίαν . ἐκ τούτων γὰρ εἴσονται τά τε ἐλλιπῶς γεγραμμένα διορίζειν ἀπο τῶν τελέως ἐξειργασμένων , τά τε κατὰ τὸν πρὸς τοὺς ἀλαζονευομένους ἔλεγχον ἀπὸ τῶν διδασκαλιῶν . ἐπισημανοῦμαι δὲ ταῦτα καὶ διὰ τῶν ἑξῆς , ἐάν που γένηται χρεία , νυνὶ δὲ τὰ διασωζόμενα τῶν ὑπ’ ἐμοῦ γραφέντων δηλώσω , τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τῶν ἀνατομικῶν ποιησάμενος .
Lemmas: ἐπανέρχομαι μέν οὖν ἐκ Ῥώμη εἰς ὁ πατρίς , πληρόω ἐγώ ὁ ἐκ γενετή ἔτος γῆ καί λίαν , τρεῖς δέ ἐγώ βιβλίον παρά τίνω δίδωμι , γράφω πρίν εἰς Σμύρνα ἐκ Πέργαμος μεταβαίνω , Πέλοψ τε ὁ ἰατρός καί Ἀλβῖνος ὁ πλατωνικός χάρις . εἰμί δέ ὁ μέν τίς μήτρα ἀνατομή , μικρός βιβλίδιον , ὁ δέ τίς ὁ ἐν ὀφθαλμός πάθος διάγνωσις , μικρός καί αὐτός , τρίτος δέ ἀξιόλογος ὁ μέγεθος περί ὁ ἰατρικός ἐμπειρία . δίδωμι δέ ὁ μέν ὅς εἴρω μαῖα τις , ὁ δέ δύο ὀφθαλμός θεραπεύω νεανίσκος , ὁ δέ τρίτος , ἡνίκα Πέλοψ μετά Φίλιππος ὁ ἐμπειρικός διαλέγω δύο ἡμέρα · ὁ μέν Πέλοψ , ὡς μή δύναμαι ὁ ἰατρικός διά ἐμπειρία μόνος συνίστημι , ὁ Φίλιππος δέ ἐπιδείκνυμι δύναμαι . ὁ οὖν ὑπό ἑκάτερος λόγος εἴρω εἰς τάξις καθίστημι γράφω τίς γυμνάσιον ἐμαυτοῦ καί οὗτος οὐ οἶδα πῶς ἐκπίπτω ἐγώ μηδείς οἶδα αὐτός · τρεῖς δέ ἄλλος περί πνεύμων καί θώραξ κίνησις , ἡνίκα ἐν Σμύρνη διατρίβω , γράφω συμφοιτητής χαρίζομαι , μέλλω κατά ὁ ἀποδημία εἰς ὁ πατρίς πορεύω χάρις ὁ μελετάω κατά αὐτός ποιέω τις ἐπίδειξις ἀνατομικός · ἀποθνῄσκω οὖν ἐν ὁ μεταξύ ὁ νεανίσκος ὁ βιβλίον παρά τις εἰμί ὑπονοέω ὁ ἐμός ἕξις εἰμί . καί τις ἐλέγχω προοίμιον τίς τίθημι αὐτός , εἶτα ἀναγιγνώσκω ὡς ἴδιος · οὗτος ὁ βιβλίον ὁ τρίτος κατά ὁ τέλος προσγράφω τις ὁ ὑπό ἐγώ προσεξευρίσκω ἐπαγγελία ἔχω · ὁ γάρ ἐν ὁ τρεῖς γράφω Πέλοψ εἰμί ὁ διδάσκαλος δόγμα · παρά ὅς διατρίβω κατά Σμύρνα γράφω οὗτος . καθιδρύω ἐμαυτοῦ ἐν ὁ πατρίς μετά ὁ ἐκ Ῥώμη ἐπάνοδος ἔχω ὁ συνήθης · ἀφικνέομαι δέ εὐθύς ἐκ Ἀκύλιος ὁ παρά ὁ αὐτοκράτωρ γράμμα καλέω ἐγώ · προλέγω γάρ αὐτός χειμάζω ἐπί ὁ Γερμανός ἐξελαύνω · πορεύω μέν οὖν ἐκ ἀνάγκη , ἐλπίζω δέ τυγχάνω παραίτησις , ἀκούω γάρ εἰμί ὁ ἕτερος αὐτός ὁ πρέσβυς εὐγνώμων τε καί μέτριος ἥμερος τε καί πρᾶος , ὅς καλέω μέν ἐκ ἀρχή Βῆρος · ἐπεί δέ Ἀντωνῖνος ὁ μετά ὁ ἀδριανός ἄρχω διάδοχος αὐτός τίθημι ὁ ἀρχή ὁ μέν ἔμπροσθεν ὀνομάζω Λούκιος κοινωνός ποιέω καλέω βᾶρος , ἑαυτοῦ δέ μετονομάζω Ἀντωνῖνος . ἐπιβαίνω οὖν ἐγώ ὁ Ἀκύλιος κατασκήπτω ὁ λοιμός ὡς οὔπω πρότερος · ὥστε ὁ μέν αὐτοκράτωρ αὐτίκα φεύγω εἰς Ῥώμη , ἅμα στρατιώτης ὀλίγος , ἐγώ δέ ὁ πολύς μόλις ἐν χρόνος πολύς διασῴζω , πλεῖστος ἀπόλλυμι · οὖον μόνος διά ὁ λοιμός , ἀλλά καί ὁ διά μέσος χειμών εἰμί ὁ πράσσω · μεθίστημι δέ ἐκ ἄνθρωπος ὁ Λούκιος κατά ὁ ὁδός εἰς Ῥώμη αὐτός κομίζω ὁ σῶμα , ὁ ἀποθέωσις Ἀντωνῖνος ποιέω · καί μετά οὗτος ὁ ἐπί ὁ Γερμανός στρατεία ἔχω , περί πᾶς ποιέω ἀπάγω ἐγώ · πείθω δέ ἀφίημι λέγω ἀκούω τἀναντία κελεύω ὁ πάτριος θεός Ἀσκληπιός , ὅς καί θεραπευτής ἀποφαίνω ἐμαυτοῦ · ἐξότου ἐγώ θανατικός διάθεσις ἀπόστημα ἔχω διασῴζω προσκυνέω ὁ θεός καί περιμένω ἐγώ ὁ ἐπάνοδος αὐτός κελεύω , ἐλπίζω γάρ ἐν τάχος κατορθόω ὁ πόλεμος , αὐτός μέν ἐξέρχομαι , καταλείπω δέ ὁ υἱός Κόμμοδος , παιδίον ἔτι εἰμί κομιδῇ νειός , ἐντέλλω ὁ τρέφω αὐτός , πειράω μέν ὑγιαίνω φυλάσσω , εἰμί δέ ποτός νοσέω , καλέω ἐπί ὁ θεραπεία ἐγώ · κατά οὗτος οὖν ὁ χρόνος συλλέγω τε καί εἰς ἕξις ἄγω μόνιμος , ἅτε παρά ὁ διδάσκαλος μανθάνω , ὅς τε αὐτός εὑρίσκω · εἰμί τίς τε ζητέω ἔνιοι περί ὁ εὕρεσις αὐτός ἔχω γράφω πολύς , γυμνάζω ἐμαυτοῦ ἐν πολύς πρόβλημα ἰατρικός τε καί φιλόσοφος , ὅς ὁ πλεῖστος διαφθείρω κατά ὁ μέγας πυρκαιά , ἐν ὅς ὁ ὁ Εἰρήνη τέμενος ἅμα καί πολύς ἄλλος καίω · καί χρονίζω γε κατά ὁ ἀποδημία παρά πᾶς ἐλπίς ὁ Ἀντωνῖνος , σύμπας ἐκεῖνος ὁ χρόνος ἀξιόλογος ὁ ἄσκησις ἐγώ παρέχω · ὡς ὁ τε περί χρεία μόριον πραγματεία ἐν ἑπτά καί δέκα πληρόω βιβλίον , προστίθημι τε ὁ λείπω ὁ περί ὁ Ἱπποκράτης καί Πλάτων δόγμα · ἔτι δέ ζητέω τις ὁ ἀνατομικός θεώρημα , ὁ δίδωμι ὁ βοηθός ὁ περί χρεία μόριον πρῶτος , ἐν ὁ δύο δηλόω , ὁ κινέω ὁ ἄρθρον ἕκαστος δάκτυλος μῦς προσεξευρίσκω ἐγώ , ἅπας ἀγνοέω ἄχρι πολύς , καθάπερ ἅπας ὁ πρό ἐγώ . ἀναβάλλω δέ ἐν ἐκεῖνος ὁ πραγματεία καί περί ὁ κίνησις ὁ ἄνω βλέφαρον εἴρω , αὖθις ἐπιδείκνυμι ἐν αὐτός οὗτος μόνος , ὡς ὁ λέγω πρός τίνω οὐ εἰμί ἀληθής · ὁπότε δέ ἐμαυτοῦ τε πείθω καί ὁ ἄλλος ὅς δείκνυμι καί οὗτος εὑρίσκω ἐγώ καί ἄλλος ὅσος κατά ὁ ἀνατομή ἢ κακῶς εἴρω ὁ ἔμπροσθεν ἢ ὅλως παραλείπω , τηνικαῦτα ἤδη καί ὁ ἀνατομικός ἐγχειρέω γράφω · φθάνω δέ ὁ περί χρεία μόριον εἰς πολύς ἀφικνέομαι , σπουδάζω δέ ὁ ἰατρός σχεδόν ἅπας , ὅσος ὁ παλαιός ἰατρικός μεταχειρίζω καί ὁ φιλόσοφος ὁ ἀπό Ἀριστοτέλης , ἐπεί ἐκεῖνος τοιοῦτος τις γίγνομαι πραγματεία , ὁ βάσκανος τις ὑπό φθόνος , ὁ πόλις πληρόω εἰς μοχθηρός φήμη ὡς ἕνεκα ὁ δόξα παμπολύς ὁ ἔμπροσθεν ὑπερβάλλω , πολύς ὁ οὐδέ ὅλως φαίνω ἐν ὁ ἀνατομή γράφω · μή γάρ εἄν ἅπας αὐτός λανθάνω . ἐγώ μέν οὖν γελάω τε καί καταφρονέω αὐτός · ἀγανακτέω δέ ὁ φίλος παρακαλέω ἐγώ δημόσιος δείκνυμι κατά τίς ὁ μέγας ἀκουστήριον ὁ ἀλήθεια ὁ ὑπό ἐγώ γράφω ἀνατομικός θεώρημα . ἐπεί δέ οὐ πείθω , ἤδη γάρ οὕτως ἔχω ὡς μή φροντίζω ὁ δόξα , οἴομαι ὁ βάσκανος ἔχω ἐξελέγχω ἐγώ φοβέω , οὖον καταφρονέω ὁ φλυαρία αὐτός προσποιέω μεγαλοφροσύνη , οὐδέ ὁ σκώπτω ἀπέχω · κατά ἕκαστος ἡμέρα εἰς ὁ ὁ Εἰρήνη τέμενος ἀφικνέομαι · καθότι καί πρό ὁ καίω πᾶς εἰμί ἔθος ἀθροίζω ὁ ὁ λογικός τέχνη μεταχειρίζω . ἀναγκάζω οὖν ὑπό ὁ Φίλων καί δείκνυμι δημόσιος πολύς ἡμέρα ἐμαυτοῦ μέν οὐδείς ψεύδω , ἀγνοέω δέ πολύς ὁ ἔμπροσθεν , γράφω παρακλάομαι ὑπό αὐτός , ὑπόμνημα ὁ δείκνυμι τε καί λέγω . ἐπιγράφω δέ οὗτος ὁ ἀγνοέω ὁ Λύκος κατά ὁ ἀνατομή διά ὅδε ὁ αἴτιος . ὁπότε προέρχομαι ἐπιδείκνυμι ἐμαυτοῦ οὐδείς ψεύδω ἐν ὁ ἀνατομικός ὑπόμνημα , εἰς ὁ μέσος ἀνατίθημι ὁ ἀνατομικός ἅπας βιβλίον , ὁ ἐξουσία δίδωμι ἕκαστος ὁ πάρειμι , ὅς βούλομαι μόριον ἀνατέμνω προβάλλω , ἐπαγγέλλω δείκνυμι ὅσος διαφωνέω ὁ ἔμπροσθεν , ἀληθής ὑπό ἐγώ γράφω · προβάλλω δέ θώραξ ἐγώ τε ὁ ἀρχή ἀπό ὁ παλαιός ποιέω , προχειρίζω τε Βίβλος αὐτός , ἀξιόω τις ὁ ἀξιόλογος ἰατρός ἐν προεδρεία καθέζομαι μή κατατρίβω ἐγώ ὁ χρόνος . ἀλλά ἐπεί Λύκος ὁ Μακεδών , Κόϊντος μαθητής γίγνομαι , ἀνήρ ἀνατομικός ὁ μέχρι ὁ κατά ἑαυτοῦ εἴρω πᾶς γράφω ἐάω ὁ ἄλλος , μόνος ὁ πρός ἐκεῖνος γράφω ὁ ἐμέω ἀντεξετάζω . προσίημι οὖν αὐτός ὁ ἀξίωσις οὕτως ἐπί πᾶς ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα προβάλλω ποιέω · πᾶς δέ οὗτος διά οὗτος ἀναγκάζω εἶπον , ὅπως ὁράω ὁ μέλλω ἀναγιγνώσκω τίς ὁ ἐμέω , κατά τίς ὁ ἡλικία ἕκαστος γράφω καί κατά τίς ὁ αἴτιος . ἐκ οὗτος γάρ εἶμι ὁ τε ἐλλιπῶς γράφω διορίζω ἀπος ὁ τέλειος ἐξεργάζομαι , ὁ τε κατά ὁ πρός ὁ ἀλαζονεύομαι ἔλεγχος ἀπό ὁ διδασκαλία . ἐπισημαίνω δέ οὗτος καί διά ὁ ἑξῆς , ἐάν ποῦ γίγνομαι χρεία , νυνί δέ ὁ διασῴζω ὁ ὑπό ἐγώ γράφω δηλόω , ὁ ἀρχή ἀπό ὁ ἀνατομικός ποιέω .