galenus.de-humero-iis-modis-prolapso-quos-hippocrates-non-vidit 61
Ὅσοισι δ’ ἂν τὸ ἀκρώμιον ἀποσπασθῇ , τουτέοισι φαίνεται ἐξέχον τὸ ὀστέον τῶν ἀπεσπασμένων . ἔστι δὲ τοῦτο ὁ σύνδεσμος τῆς κληῖδος καὶ τῆς ὠμοπλάτης · ἑτεροίη γὰρ φύσις ἀνθρώπου ταύτη ἢ τῶν ἄλλων ζώων . οἱ οὖν ἰητροὶ μάλιστα ἐξαπατέονται ἐν τούτῳ τῷ τρώματι , ἅτε γὰρ ἀνασχόντος τοῦ ὀστέου τοῦ ἀποσπασθέντος ἡ ἐπωμὶς φαίνεται χαμαιζήλη καὶ κοίλη , ὥστε καὶ προμηθεῖσθαι τῶν ὤμων τῶν ἐκπεπτωκότων . πολλοὺς οὖν οἶδα ἰητροὺς τἄλλα οὐ φλαύρους ἐόντας , οἳ πολλὰ ἤδη ἐλυμήναντο ἐμβάλλειν πειρώμενοι τοὺς τοιούτους ὤμους , οὕτως οἰόμενοι ἐκπεπτωκέναι καὶ οὐ πρόσθεν παύονται πρὶν ἢ ἀπογνῶναι ἢ ἀπορῆσαι δοκέοντας αὐτοὶ σφᾶς αὐτοὺς ἐμβαλέειν τὸν ὦμον . τούτοισιν ἰητρείη μὲν , ἥπερ καὶ τοῖσιν ἄλλοισι τοιούτοισι κηρωτὴ καὶ σπλῆνες καὶ ὀθόνια καὶ ἐπίδεσις τοιαύτη . καταναγκάζειν μέντοι τὸ ὑπερέχον χρὴ καὶ τοὺς σπλῆνας κατὰ τοῦτο τιθέναι πλείστους καὶ πιέζειν ταῦτα , μάλιστα τὸν βραχίονα πρὸς τῇσι πλευρῇσι προσηρτημένον ἐς τὸ ἄνω μέρος ἔχειν , οὕτω γὰρ ἂν μάλιστα πλησιάζοιτο ἀπεσπασμένον . τάδε μὴν εὖ εἰδέναι χρὴ καὶ προλέγειν ὡς ἀσφαλέα , εἰ ἄλλως ἐθέλοις · ὅτι βλάβη μὲν οὐδεμίη οὔτε μικρὴ οὔτε μεγάλη τῷ ὤμῳ γίνεται ἀπὸ τούτου τοῦ τρώματος , αἴσχιον δὲ τὸ χωρίον . οὐδὲ γὰρ τοῦτο τὸ ὀστέον ἐς τὴν ἀρχαίην ἕδρην ὁμοίως ἂν ἱδρυνθείη , ὥσπερ πέφυκεν , ἀλλ’ ἀνάγκη πλέον ἢ ἔλασσον ὀγκηρότερον εἶναι ἐς τὸ ἄνω . οὐδὲ γὰρ ἄλλο ὀστέον οὐδὲν ἐς τὸ αὐτὸ καθίσταται , ὅτι ἂν κοινωνέον ἐστὶν ἑτέρῳ ὀστέῳ καὶ προσπεφυκὸς ἀποπασθῇ ἀπὸ τῆς ἀρχαίης φύσιος . ἀνώδυνον δὲ τὸ ἀκρώμιον ἐν ὀλίγῃσιν ἡμέρῃσιν γίνεται , ἢν χρηστῶς ἐπιδέηται . Σύνζευξιν ἐνδείκνυται τὸ ἀκρώμιον εἶναι , λέγει δὲ καὶ ὀστοῦν ὑπάρχειν αὐτὸ καὶ συνδεῖν ἄμφω τὰ εἰρημένα . δῆλον οὖν ὅτι χονδρῶδες ὀστοῦν ἐστι τὸ ἀκρώμιον ἐπικείμενον τῇ συνζεύξει τῆς κλειδὸς καὶ τῆς ὠμοπλάτης , ὑμένας ἐκπεφυκότας ἔχον , οἷς συνδεῖται τὰ πέρατα τῶν ὀστῶν . ἀποσπασθέντι δὲ αὐτῷ καὶ κλεὶς εἴωθε συνέπεσθαι καὶ διὰ τοῦτο ἐπανόρθωσις γίγνεται καταναγκαζομένης εἰς τὸ κάτω τῆς κλειδὸς , ὡς ἀποτελεῖσθαί τινας κυκλοτερεῖς καμπὰς αὐτῆς . ἐνταῦθα δὴ καὶ τοῖς νεωτέροις ἡ κατανάγκασις αὕτη μᾶλλον ἐπιτυγχάνει · ὅσῳ γὰρ ἡ ἡλικία προέρχεται , ξηρότερα τὰ σώματα ἡμῶν ἀποτελεῖται . καθάπερ οὖν τὰ ξηρὰ ξύλα πρὸς καμπάς ἐστιν οὐκ ἐπιτήδεια , τὰ δὲ ὑγρὰ καὶ χλωρὰ ῥᾳδίως πάσχει τοῦτο , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τῶν ἔτι αὐξανομένων ὀστᾶ δύναται κάμπτεσθαι καταναγκαζόμενα , καὶ πολὺ μᾶλλον , ὅταν ᾖ χαῦνα καὶ σηραγγώδη , καθάπερ κλείς ἐστι . καὶ ἔγωγ’ ἐπειράθην αὐτὸς ἐπ’ ἐμαυτοῦ καμπτομένης αἰσθανόμενος τῆς κλειδὸς , ἔσφυζε γὰρ διὰ βάθους ὁπότε σφοδρῶς κατασπασθῇ τῷ βιαίῳ τῆς ἐπιδέσεως , ὑπέμεινα δὲ τοῦτο μέχρι μ΄ ἡμέρας , ἐν αἷς οὕτω προσήχθη τῇ κεφαλῇ τοῦ βραχίονος ἡ κλεὶς , ὥστε τοὺς μὲν νῦν ὁρῶντας ἀπιστεῖν εἰ ἀπεσπάσθη ποτὲ , τοὺς δὲ ἰδόντας ὁπόταν ἀπεσπάσθη , τριῶν δακτύλων διάστημα τὸ μεταξὺ γενόμενον ὑπερθαυμάζειν τὸ πρᾶγμα . συνέβη μέντοι τὸν βραχίονα τελείως ἀτροφῆσαι κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον , ὡς ἰσχνὸν παντελῶς γενέσθαι , συνατροφῆσαι δ’ αὐτῷ καὶ τὸν πῆχυν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐπανορθωσάμενος ἑνὶ βοηθήματι τῷ τῆς ἐπιδέσεως ἀνετράφη σύμπαν τὸ κῶλον , οὐκ ἐν πολλῷ χρόνῳ μετὰ τὸ λυθῆναι τοὺς ἐπιδέσμους . ἐπὶ δὲ μειρακίου καὶ μᾶλλον ἐπὶ παιδίων ἑτοιμότερον ἡ ἐπίδεσις καταναγκάζοι τὸ ὀστοῦν · ἐμοὶ μὲν γὰρ ἔτος ἄγοντι ε΄ καὶ λ΄ οὕτω παθεῖν ἐν παλαίστρᾳ συνέβη , οὐ μὴν ἄλλον γέ τινα τῶν ἤδη τελείων ἐδυνήθην ὁμοίως ἰάσασθαι διὰ τὸ μὴ φέρειν αὐτοὺς τὸ βίαιον τῆς ἐπιδέσεως . ἐγὼ δ’ οὖν καὶ αὐτὸς ἠσθανόμην ψυχροῦ τοῦ χωρίου πάντως , ὡς ἀναγκάζεσθαι δι’ ὅλης ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἔλαιον καταντλεῖν θερμὸν , ὑποβεβλημένου δέρματος ὅλῳ τῷ σώματι , γυμνὸς γὰρ ἐπ’ αὐτοῦ κατεκείμην , ὡς ἂν καὶ τῶν ὑπὸ κύνα καυμάτων ὄντων . ὑποκειμένης οὖν κατὰ τὸ πρὸς τῶν ποδῶν μέρος λεκάνης κενῆς ἐσχημάτισται κατὰ τοῦτο πρὸς ἔκρουν ἐπιτηδείως τὸ δέρμα , πάλιν τε τὸ ἀθροισθὲν ἐν τῇ λεκάνῃ μεταβαλόντες εἰς λέβητα κατὰ πυρὸς ἐπικείμενον ἐθέρμαινον , ἐντεῦθεν λαβόντες ἀπήντλουν τῷ πεπονθότι χωρίῳ παντί . καὶ εἰ βραχύ ποτε διέλιπον , εὐθέως ἠσθανόμην τάσεως τῶν κατὰ τὸν τράχηλον μυῶν , ὡς εἶναι δῆλον ὅτι σπασμὸς ἀκολουθήσει ῥαθυμησάντων περὶ τὴν κατάντλησιν . ἐμοὶ μὲν καὶ ἄλλο τι συνέβη κατὰ τὰς κακοπαθείας τῶν μυῶν αἴτιον οὐ σμικρὸν , ὃ καὶ αὐτὸ καλῶς ἔχει δηλῶσαι , χάριν τοῦ νομίσαι τινὰ διὰ μόνην τὴν κατανάγκασιν τῆς κλειδὸς εὐπαθεῖς γενέσθαι τοὺς μύας . ἀποσπασθέντος γὰρ τοῦ ἀκρωμίου κατὰ παλαίστραν ὁ παιδοτρίβης ἰδὼν ταπεινὴν τὴν ἐπωμίδα καὶ εἰς μασχάλην ὠλισθηκέναι τὸν βραχίονα κατέτεινέ τε καὶ μοχλεύειν ἐπεχείρει καὶ τεχνικῶς ἐνήργει ταῦτα . μὴ προχωροῦντος δὲ τοῦ ἔργου καὶ μάτην τοῦ χρόνου τριβομένου νομίσας αὐτὸν ἐν τῇ μοχλείᾳ τι σφάλλεσθαι , τοὺς μὲν ἄλλους μετ’ ἐκείνου τείνειν τε τὸν βραχίονα καὶ ἀντιτείνειν ἄνω τὸν ὦμον ἐκέλευον , αὐτὸς ὑποβαλὼν τῆς ἀπαθοῦς χειρὸς τοὺς δακτύλους ὡς ἐσωτάτω τοῦ δοκοῦντος ὠλισθηκέναι τὸν βραχίονα , ἵνα μεταξὺ τῶν πλευρῶν καὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοὺς παρενθεὶς ἀναμοχλεύσειεν αὐτὸ μικρὸν τοῦτο μηδὲν εὑρὼν ἐν τῇ μασχάλῃ παρὰ φύσιν ἐκέλευον ἐπισχεῖν τὴν τάσιν τοὺς ἅμα τῷ παιδοτρίβῃ τείνοντάς τε καὶ ἀντιτείνοντας , οὐ γὰρ ἐκπεπτωκέναι τὸ ἄρθρον . οἱ δ’ ὡς μετὰ τὴν ὀδύνην μαλθακιζομένου μου περιέτρεπόν τε παρέχειν αὐτὸν ἑαυτοῖς οὐκ ἐμαυτοῦ , οὐκ ἐπαύοντό τε τείνοντες , ὥς τις ἂν διέσπασε τὸν μῦν , ὡς ἤδη καὶ ἄλλοις τισὶ συνέπεσεν , εἰ μὴ κατὰ τύχην ἐπιφανὴς ἕτερος εὖ ἰδὼν , μηδέποτ’ ἂν διὰ μαλακίαν εἶρξα αὐτοὺς τῆς τάσεως , ἀπέλυσε μὲν ἐκείνους , ἐμοὶ δ’ ἐπύθετο τί ποτ’ ἂν εἵη τὸ γεγονὸς , ὅ τι τε κελεύοι με πράττειν . εἶπον οὖν αὐτῷ τὸ μὲν γεγονὸς ἀποσπασθῆναι τοῦ ἀκρωμίου , χρῄζειν δὲ ἐλαίου καὶ ὀθονίου καὶ ἐρίων εἰς τὸ βαλανεῖον αὐτὸς ἐπορεύθην καὶ πολὺ περιχεόμενος ἔλαιον ἐνδιέτριψα τῇ δεξαμένῃ , μέχρι δυνατὸν ἦν , νομίζων ὅπως κομισθείη τὰ πρὸς τὴν θεραπείαν · ὥστε μοι καὶ διὰ ταύτην τὴν κακοπάθειαν οἱ μύες ἐδέοντο συνεχοῦς καταντλήσεως . οἱ πολλοὶ δὲ καὶ μὴ γενομένης αὐτῆς τῆς ἐπιδέσεως οὐ φέρουσιν , ἀλλ’ αἱροῦνται τὴν εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ἐκ τοῦ πάθους ἔχειν δυσχέρειαν ὑπὲρ τοῦ μὴ πονεῖσθαι μέχρι τεσσαρακονθημέρου · οὐ γὰρ ἡγοῦμαι θᾶττον δύνασθαι τῶν τοσούτων ἀκριβῶς καμφθῆναι τὸ τῆς κλειδὸς ὀστοῦν . τὰ δ’ ἄλλα τῆς ῥήσεως δῆλα .
Lemmas: ὅσος δέ ἄν ὁ ἀκρώμιον ἀποσπάω , οὗτος φαίνω ἐξέχω ὁ ὀστέον ὁ ἀποσπάω . εἰμί δέ οὗτος ὁ σύνδεσμος ὁ κλείς καί ὁ ὠμοπλάτη · ἑτεροῖος γάρ φύσις ἄνθρωπος ταύτῃ ἤ ὁ ἄλλος ζῷον . ὁ οὖν ἰατρός μάλα ἐξαπατάω ἐν οὗτος ὁ τραῦμα , ἅτε γάρ ἀνέχω ὁ ὀστέον ὁ ἀποσπάω ὁ ἐπωμίς φαίνω χαμαίζηλος καί κοῖλος , ὥστε καί προμηθέομαι ὁ ὦμος ὁ ἐκπίπτω . πολύς οὖν οἶδα ἰατρός ἄλλος οὐ φλαῦρος εἰμί , ὅς πολύς ἤδη λυμαίνομαι ἐμβάλλω πειράω ὁ τοιοῦτος ὦμος , οὕτως οἴομαι ἐκπίπτω καί οὐ πρόσθεν παύω πρίν ἤ ἀπογιγνώσκω ἤ ἀπορέω δοκέω αὐτός σφεῖς αὐτός ἐμβάλλω ὁ ὦμος . οὗτος ἰατρεία μέν , ὅς καί ὁ ἄλλος τοιοῦτος κηρωτή καί σπλήν καί ὀθόνιον καί ἐπίδεσις τοιοῦτος . καταναγκάζω μέντοι ὁ ὑπερέχω χρή καί ὁ σπλήν κατά οὗτος τίθημι πολύς καί πιέζω οὗτος , μάλα ὁ βραχίων πρός ὁ πλευρά προσαρτάω εἰς ὁ ἄνω μέρος ἔχω , οὕτως γάρ ἄν μάλα πλησιάζω ἀποσπάω . ὅδε μήν εὖ οἶδα χρή καί προλέγω ὡς ἀσφαλής , εἰ ἄλλος ἐθέλω · ὅτι βλάβη μέν ὁδεμίος οὔτε μικρός οὔτε μέγας ὁ ὦμος γίγνομαι ἀπό οὗτος ὁ τραῦμα , αἰσχρός δέ ὁ χωρίον . οὐδέ γάρ οὗτος ὁ ὀστέον εἰς ὁ ἀρχαῖος ἕδρα ὅμοιος ἄν ἱδρύω , ὥσπερ φύω , ἀλλά ἀνάγκη πολύς ἤ ἐλαχύς ὀγκηρός εἰμί εἰς ὁ ἄνω . οὐδέ γάρ ἄλλος ὀστέον οὐδείς εἰς ὁ αὐτός καθίστημι , ὅστις ἄν κοινωνέω εἰμί ἕτερος ὀστέον καί προσφύω ἀποπάσσω ἀπό ὁ ἀρχαῖος φύσις . ἀνώδυνος δέ ὁ ἀκρώμιον ἐν ὀλίγος ἡμέρα γίγνομαι , ἐάν χρηστός ἐπιδέω . σύνζευξις ἐνδείκνυμι ὁ ἀκρώμιον εἰμί , λέγω δέ καί ὀστέον ὑπάρχω αὐτός καί συνδέω ἄμφω ὁ λέγω . δῆλος οὖν ὅτι χονδρώδης ὀστέον εἰμί ὁ ἀκρώμιον ἐπίκειμαι ὁ σύνζευξις ὁ κλείς καί ὁ ὠμοπλάτη , ὑμήν ἐκφύω ἔχω , ὅς συνδέω ὁ πέρας ὁ ὀστέον . ἀποσπάω δέ αὐτός καί κλείς εἴωθα συνέπομαι καί διά οὗτος ἐπανόρθωσις γίγνομαι καταναγκάζω εἰς ὁ κάτω ὁ κλείς , ὡς ἀποτελέω τις κυκλοτερής καμπή αὐτός . ἐνταῦθα δή καί ὁ νεώτερος ὁ κατανάγκασις οὗτος μάλα ἐπιτυγχάνω · ὅσος γάρ ὁ ἡλικία προέρχομαι , ξηρός ὁ σῶμα ἐγώ ἀποτελέω . καθά οὖν ὁ ξηρός ξύλον πρός καμπή εἰμί οὐ ἐπιτήδειος , ὁ δέ ὑγρός καί χλωρός ῥᾴδιος πάσχω οὗτος , κατά ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ἔτι αὐξάνω ὀστέον δύναμαι κάμπτω καταναγκάζω , καί πολύς μάλα , ὅταν εἰμί χαῦνος καί σηραγγώδης , καθά κλείς εἰμί . καί ἐγώ ἐπιλέγω αὐτός ἐπί ἐμαυτοῦ κάμπτω αἰσθάνομαι ὁ κλείς , σφύζω γάρ διά βάθος ὁπότε σφοδρός κατασπάω ὁ βίαιος ὁ ἐπίδεσις , ὑπομένω δέ οὗτος μέχρι μʹ ἡμέρα , ἐν ὅς οὕτως πρόσειμι ὁ κεφαλή ὁ βραχίων ὁ κλείς , ὥστε ὁ μέν νῦν ὁράω ἀπιστέω εἰ ἀποσπάω ποτέ , ὁ δέ ὁράω ὁπόταν ἀποσπάω , τρεῖς δάκτυλος διάστημα ὁ μεταξύ γίγνομαι ὑπερθαυμάζω ὁ πρᾶγμα . συμβαίνω μέντοι ὁ βραχίων τέλειος ἀτροφέω κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος , ὡς ἰσχνός παντελής γίγνομαι , συνατροφέω δέ αὐτός καί ὁ πῆχυς . ἀλλά οὗτος μέν ἐπανορθόω εἷς βοήθημα ὁ ὁ ἐπίδεσις ἀνατρέφω σύμπας ὁ κῶλον , οὐ ἐν πολύς χρόνος μετά ὁ λύω ὁ ἐπίδεσμος . ἐπί δέ μειράκιον καί μάλα ἐπί παιδίον ἑτοῖμος ὁ ἐπίδεσις καταναγκάζω ὁ ὀστέον · ἐγώ μέν γάρ ἔτος ἄγω πέντε καί λʹ οὕτως πάσχω ἐν παλαίστρα συμβαίνω , οὐ μήν ἄλλος γε τις ὁ ἤδη τέλειος δύναμαι ὅμοιος ἰάομαι διά ὁ μή φέρω αὐτός ὁ βίαιος ὁ ἐπίδεσις . ἐγώ δέ οὖν καί αὐτός ἀσθάνω ψυχρός ὁ χωρίον πάντως , ὡς ἀναγκάζω διά ὅλος ἡμέρα καί νύξ ἔλαιον καταντλέω θερμός , ὑποβάλλω δέρμα ὅλος ὁ σῶμα , γυμνός γάρ ἐπί αὐτός κατάκειμαι , ὡς ἄν καί ὁ ὑπό κύων καῦμα εἰμί . ὑπόκειμαι οὖν κατά ὁ πρός ὁ πούς μέρος λεκάνη κενός σχηματίζω κατά οὗτος πρός ἔκροος ἐπιτήδειος ὁ δέρμα , πάλιν τε ὁ ἀθροίζω ἐν ὁ λεκάνη μεταβάλλω εἰς λέβης κατά πῦρ ἐπίκειμαι θερμαίνω , ἐντεῦθεν λαμβάνω ἀπαντλέω ὁ πάσχω χωρίον πᾶς . καί εἰ βραχύς ποτέ διαλείπω , εὐθύς ἀσθάνω τάσις ὁ κατά ὁ τράχηλος μῦς , ὡς εἰμί δῆλος ὅτι σπασμός ἀκολουθέω ῥαθυμέω περί ὁ κατάντλησις . ἐγώ μέν καί ἄλλος τις συμβαίνω κατά ὁ κακοπάθεια ὁ μῦς αἴτιος οὐ μικρός , ὅς καί αὐτός καλός ἔχω δηλόω , χάριν ὁ νομίζω τις διά μόνος ὁ κατανάγκασις ὁ κλείς εὐπαθής γίγνομαι ὁ μῦς . ἀποσπάω γάρ ὁ ἀκρώμιον κατά παλαίστρα ὁ παιδοτρίβης ὁράω ταπεινός ὁ ἐπωμίς καί εἰς μασχάλη ὀλισθάνω ὁ βραχίων κατατείνω τε καί μοχλεύω ἐπιχειρέω καί τεχνικός ἐνεργέω οὗτος . μή προχωρέω δέ ὁ ἔργον καί μάτην ὁ χρόνος τρίβω νομίζω αὐτός ἐν ὁ μοχλεία τις σφάλλω , ὁ μέν ἄλλος μετά ἐκεῖνος τείνω τε ὁ βραχίων καί ἀντιτείνω ἄνω ὁ ὦμος κελεύω , αὐτός ὑποβάλλω ὁ ἀπαθής χείρ ὁ δάκτυλος ὡς ἐσώτατος ὁ δοκέω ὀλισθάνω ὁ βραχίων , ἵνα μεταξύ ὁ πλευρά καί ὁ κεφαλή αὐτός παρεντίθημι ἀναμοχλεύω αὐτός μικρός οὗτος μηδείς εὑρίσκω ἐν ὁ μασχάλη παρά φύσις κελεύω ἐπέχω ὁ τάσις ὁ ἅμα ὁ παιδοτρίβης τείνω τε καί ἀντιτείνω , οὐ γάρ ἐκπίπτω ὁ ἄρθρον . ὁ δέ ὡς μετά ὁ ὀδύνη μαλθακίζομαι ἐγώ περιτρέπω τε παρέχω αὐτός ἑαυτοῦ οὐ ἐμαυτοῦ , οὐ παύω τε τείνω , ὡς τις ἄν διασπάω ὁ μῦς , ὡς ἤδη καί ἄλλος τις συμπίπτω , εἰ μή κατά τύχη ἐπιφανής ἕτερος εὖ ὁράω , μηδέποτε ἄν διά μαλακία ἔργω αὐτός ὁ τάσις , ἀπολύω μέν ἐκεῖνος , ἐγώ δέ πυνθάνομαι τίς ποτέ ἄν ἵημι ὁ γίγνομαι , ὅς τις τε κελεύω ἐγώ πράσσω . λέγω οὖν αὐτός ὁ μέν γίγνομαι ἀποσπάω ὁ ἀκρώμιον , χρῄζω δέ ἔλαιον καί ὀθόνιον καί ἔριον εἰς ὁ βαλανεῖον αὐτός ἐφορεύω καί πολύς περιχέω ἔλαιον ἐνδιατρίβω ὁ δείκνυμι , μέχρι δυνατός εἰμί , νομίζω ὅπως κομίζω ὁ πρός ὁ θεραπεία · ὥστε ἐγώ καί διά οὗτος ὁ κακοπάθεια ὁ μῦς δέω συνεχής κατάντλησις . ὁ πολύς δέ καί μή γίγνομαι αὐτός ὁ ἐπίδεσις οὐ φέρω , ἀλλά αἱρέω ὁ εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος ἐκ ὁ πάθος ἔχω δυσχέρεια ὑπέρ ὁ μή πονέω μέχρι τεσσαρακονθήμερος · οὐ γάρ ἡγέομαι ταχύς δύναμαι ὁ τοσοῦτος ἀκριβής κάμπτω ὁ ὁ κλείς ὀστέον . ὁ δέ ἄλλος ὁ ῥῆσις δῆλος .