galenus.de-experientia-medica 1
... τὸν ζ΄ ἔτι θεάσασθαι περιμενεῖς καὶ τὸν η΄ καὶ ὅλως πάνυ πολλὰ ἐφεξῆς . τί ποτ’ οὖν ἔτι συκοφαντήσεις καὶ ἀσύστατον ἐρεῖς τὴν ἐμπειρίαν καὶ τὸ πλειστάκις ἀπεριόριστον καὶ ὕποπτον ἀποφανεῖς ; ὃ πῶς συστήσεται λέγων οὐχ εὑρίσκειν οἴει σὲ μᾶλλον ἡμᾶς ἢ σαυτὸν καταβάλλειν ; ἐμοὶ μὲν γὰρ δοκεῖ , σαυτὸν μᾶλλον . ὄντοιν γὰρ δυοῖν , ἑνὸς μὲν τοῦ διὰ μόνης εὑρίσκεσθαί τι τηρήσεως , ὅπερ ἐγώ τε βούλομαι καὶ ὑμεῖς ἄκοντες μὲν [ καὶ ] ὁμολογεῖτε , ἀλλ’ ὅμως · δευτέρου δὲ τοῦ πῶς , ὃ ἐγὼ μὲν οὔτε δυνατὸν οὔτε χρήσιμον εἶναί φημι , σὸν δὲ λοιπὸν εἴη ἂν ἔργον τοῦ〈το 〉 εὑρεῖν , ἄπορον αὐτὸ ἀποφαίνων τῷ σοφίσματι σαυτὸν καταβαλεῖς , ἡμᾶς δ’ οὐδὲν ἀδικήσεις . οὐ γὰρ περὶ τοῦ πῶς ἕκαστον γίνεται τεχνικὸν ὁ ἀγὼν ἡμῖν ἐστιν , ἀλλ’ ὅτι γίνεται μόνον , ὅπερ ἐναργῶς ἔχομεν ὁμολογούμενον . σὺ δὲ ὁ τὰς αἰτίας πολυπραγμονῶν δίκαιος εἶ καὶ τὸ πῶς ἐκδιδάσκειν . ἀλλ’ ἔοικας ἔμπαλιν τοῦ δέοντος ἰέναι καὶ ὅμοιόν τι ποιεῖν τοῖς ἐπεὶ μὴ γινώσκουσιν , ὅπερ ὁρῶσιν , μηδ’ ὁρᾶν ὁμολογοῦσιν ἢ ἐπειδὴ τίνα τρόπον γίνεται τὰ γινόμενα καὶ φθείρεται τὰ φθειρόμενα καὶ τὰ κινούμενα [ μὴ ] κινεῖται μὴ γινώσκουσιν , οὔτε γένεσιν οὔτε φθορὰν οὔτε κίνησιν ἀπολείπουσιν . ἀλλ’ ὅτι ἡ μεγίστη παντὸς λόγου διαβολὴ ἡ πρὸς τὸ ἐναργές ἐστι μάχη , τίς οὐκ οἶδεν ; ὃς γὰρ οὐδ’ ἄρξασθαι δύναται τῆς ἐναργείας χωρίς , πῶς ἂν οὗτος πιστὸς εἴη , παρ’ ἧς ἔλαβε τὰς ἀρχάς , κατὰ ταύτης θρασυνόμενος ; τοῦτο καὶ Δημόκριτος εἰδὼς ὁπότε τὰ φαινόμενα διέβαλε “ νόμῳ χροιή , νόμῳ γλυκύ , νόμῳ πικρόν ” , εἰπὼν “ ἐτεῆ δ’ ἄτομα καὶ κενόν ” . ἐποίησε τὰς αἰσθήσεις λεγούσας πρὸς τὴν διάνοιαν οὕτως · “ τάλαινα φρήν , παρ’ ἡμέων λαβοῦσα τὰς πίστεις ἡμέας καταβάλλεις ; πτῶμά τοι τὸ κατάβλημα ” . δέον οὖν καταγνῶναι τοῦ λόγου τῆς ἀπιστίας , ὃς οὕτως ἐστὶν μοχθηρός , ὥσθ’ ὁ πιθανώτατος αὐτοῦ μάχεται τοῖς φαινομένοις , ἀφ’ ὧν ἤρξατο , τὸ ἐναντίον ἐργάζεσθε · τῶν ὡς γίγνεται μὲν οὐκ ἐχόντων λόγον , ὡς ὁ λόγος . δὲ βούλεται μὴ γιγνομένων κατεγνώκατε · ἐμοὶ δ’ αὖ τὸ τοιοῦτο ἔλεγχος εἶναι δοκεῖ μέγιστος τοῦ λόγου · “ τίς γὰρ ἂν ἔτι νοῦν ἔχων πιστεύσειεν αὐτῷ περὶ τῶν ἀδήλων , ὃς οὕτως ἐστὶ μοχθηρός , ὥστε τοῖς ἐναργέσιν ἐναντία τίθεσθαι ” . 〈 ......... 〉 πολλῶν γὰρ ἔτι δέονται οἱ ἐμπειρικοὶ πρὸς ὃ βούλονται , κἂν τοῦτ’ αὐτοῖς συγχωρήσωμεν . εἰ γὰρ μὴ ἴσα δείξαιμι τὰ λειπόμενα τοῖς προειρημένοις ἀτόποις , οὐδὲν οὐδ’ ἐκείνων ὄφελος εἶναί μοι βούλομαι . σὺ μὲν οὖν εὖ οἶδ’ ὅτι τεθαύμακας οὐ μὰ Δία ἡμῶν , ἀλλὰ τῆς τῶν ἐμπειρικῶν εὐηθείας , εἰ τοσάδε καὶ ἐπὶ τοσοῖσδε συγχωρηθέντα λαβόντες οὐδὲν δή τι πλέον ἔχουσιν , ἀλλ’ ἕτερα τῶν προτέρων αὐτοὺς οὐκ ἐλάττω διαδέχεται σφάλματα . παντελὴς γὰρ ἄγνοια καὶ ὑπερβάλλουσά τις ἀναίδεια καὶ σχεδὸν ὑπὲρ τὰ βοσκήματα ἡ ἀναισθησία , εἰ μήτε ἀπὸ τίνος ἄρξονται ἔχοντες μήτ’ , εἰ τοῦτ’ αὐτοῖς τις δοίη , πλειστάκις ὡσαύτως ἰδεῖν τι δυνάμενοι μηδὲ τοσαύτας μυριάδας τὰς ἐν τοῖς νοσοῦσιν ἑτερότητας ἰδεῖν ἢ μνημονεῦσαι ἢ ἀπογράψασθαι [ δυνατὸν ] — ἢ τίς ἂν ἔτι βιβλιοθήκη τὴν τοσαύτην ἱστορίαν χωρήσειε , τίς δ’ ἂν ψυχὴ τὴν τοσούτων καταδέξαιτο μνήμην ; — ὅμως οὐδ’ οὕτως αὶσθάνονται . ὅτι διαπαίζοντες αὐτοὺς ταῦτα συγχωροῦμεν , ἀλλ’ ὡς ἐπὶ βεβαίοις ὑπάρχουσιν ἔτι φιλοτιμοῦνται περὶ τῶν ἑξῆς . ἐγὼ τοίνυν οὐ δι’ ἐκείνους — περιττὸν γὰρ λίθοις διαλέγεσθαι — ἀλλ’ ἕνεκα τοῦ τελειῶσαι τὸν λόγον ἐναργῶς ἐπιδείξω ὅτι , κἂν πλειστάκις ὡσαύτως ὁρᾶσθαί τι συγχωρηθῇ , οὐδὲν ἐκ τούτου θεώρημα τεχνικὸν συστήσονται . καὶ μή τις δόξῃ με τῷ Πλάτωνος χρήσεσθαι λόγῳ , ὡς εἴ τις μὲν τῶν ἐπιτηδεύσεων τὴν φύσιν γιγνώσκει τῆς ὕλης , περὶ ἣν καταγίνεται , αὕτη μὲν τέχνη ἐστίν , εἰ δὲ μή , ‘τριβὴ μέν τις καὶ ἐμπειρία , τέχνη δ’ οὔ’ — ‘ἐγὼ μὲν γάρ’ , φησίν , ‘οὐ καλῶ τέχνην ὃ ἂν ᾖ ἄλογον πρᾶγμα’ — , οὐ χρῶμαι δ’ αὐτῷ οὐχ ὅτι οὐκ ἔστιν ἀληθής , μαινοίμην γὰρ ἂν εἰ τοῦτο λέγοιμι , ἀλλ’ ὅτι ἡ ἀναισχυντία τῶν ἐμπειρικῶν καὶ τοῦτο προσίεται , καὶ οὐδὲν αὑτοῖς μέλειν ἐροῦσιν , εἰ τούτου γε ἕνεκα μὴ τέχνην αὐτῶν τὸ ἐπιτήδευμα καλοῖμεν , ἀλλ’ ἄλλο τι . τίνες οὖν εἰσιν οἱ ἐμοὶ λόγοι ; πρῶτον μὲν οὖν καὶ παρ’ αὐτῶν ἐκείνων συγκεχώρηται τὰ λήμματα . ἡ γὰρ τῶν πλειστάκις ὡσαύτως ἑωραμένων τήρησις καλεῖται μὲν οἶμαι παρ’ αὐτῶν ἐμπειρία · σύγκειται δ’ ἐκ πολλῶν τῶν καθάπαξ · ἄτεχνον δὲ τὸ καθάπαξ αὐτοί φασιν · εἴη ἂν τὸ πλειστάκις ἐκ πολλῶν ἀτέχνων συγκείμενον . καὶ ὧδ’ ἂν ὁ λόγος ἐρωτηθείη · εἰ τὸ καθάπαξ ἄτεχνον , τὸ δὲ πλειστάκις ἐκ πολλῶν τῶν καθάπαξ σύγκειται , ἄτεχνον τὸ πλειστάκις . ἀλλὰ μὴν τὸ καθάπαξ ἄτεχνον · καὶ τὸ πλειστάκις 〈 ἄρα 〉 . ἀλλ’ ἴσως οὐδ’ ὃ λέγομεν εἰδέναι φήσουσι · φεύγειν γὰρ ὁμολογήσουσι τά τ’ ἄλλα μαθήματα καὶ διαλεκτικήν . εἰ βούλει τοίνυν , τοῦτον μὲν ἡμῖν αὐτοῖς εἰρημένον τὸν λόγον ἐῶμεν , ἐκείνους δ’ ἐρωτήσωμεν ἕτερόν τινα τοιοῦτον · ἆρα γε , ὦ ἐμπειρικοί , τὸ πλειστάκις ὁποσάκις ἐστὶν εἰπεῖν ἔχετε ἡμῖν ; βουλόμεθα γὰρ δὴ καὶ αὐτοὶ γνῶναι παραπλησίως ὑμῖν διὰ τηρήσεως . ἵν’ οὖν μὴ ἀμετρίᾳ τοῦ δέοντος ἀφαμαρτάνωμεν ἢ πρὸ τῆς ἱκανῆς αὐτοῦ θέας ἥκειν ἐπὶ τὸ τέλος ἤδη νομίζοντες , ἢ περαιτέρω τοῦ προσήκοντος ἐκτείνεσθαι ἀγνωσίᾳ τοῦ μέτρου . δεόμεθα ὑμῶν καὶ ἡμῖν δεῖξαι τὸ μέτρον , ἵνα καὶ αὐτοί τι μάθωμεν ἐκ τηρήσεως . ὦ μωρέ , φησὶ γελάσας , τὸ ἐν αὐτοῖς ἓν οὐκ ἔστιν ἁπάντων μέτρον , ἀλλὰ καθ’ ἕκαστον ἄλλο . σύ δ’ ὅμοιον ἐπύθου ὡς εἰ καὶ σκυτοτόμον τις ἀξιοῖ διδάξαι αὐτὸν τὸν καλάποδα τίς ποτέ ἐστιν ᾦ πάντας ὑποδεῖ · οὔτε γὰρ ἐκεῖ[νων ] τῶν ποδῶν ἓν μέτρον · ἄνισοι γάρ · οὔτ’ ἐνθάδε τῶν πραγμάτων · διάφορα γάρ . ἐγὼ δ’ ἀσμενίζω καὶ δέχομαι τὴν ἀπόκρισιν καὶ ἀγαπῶ πολὺ μᾶλλον ἢ εἰ ἓν ὑπέσχετό μοι πάντων ἐρεῖν . τότε μὲν γὰρ κἂν ὑπώπτευον , εἰ παρὰ πολὺ τῶν πραγμάτων διαφερόντων ἓν αὐτοῖς ἐπάξειν ἐπηγγέλλετο μέτρον . νυνὶ δ’ εἰ καθ’ ἕκαστον ἴδιόν τι δείξειέ μοι , πάνυ τεύξεσθαι τοῦ ἀληθοῦς ἤλπικα . καὶ δὴ οὖν ἀπὸ τῶν ἁπλουστέρων ἀρξάμενος πυνθάνομαι · ὁποσάκις ἂν εἴη μοι θεασαμένῳ τὸν μηνιγγότρωτον ἀκριβῶς εἰδέναι , πότερον διὰ παντὸς ἢ ὡς τὸ πολὺ ἢ σπανίως ἢ ἀμφιδόξως τεθνήξεται ; ἀλλ’ οὐδεὶς αὐτῶν τὸ μέτρον οὔτε νῦν ἡμῖν ἀπεκρίνατο οὔτε ἐν τοῖς βιβλίοις ἔγραψε . μήποτ’ οὖν οὐδ’ ἔχουσί τι καθ’ ἕκαστον ὡρισμένον ; ὅτι μὲν οὖν καὶ ἤδη αὐτῶν ἔρρει τὰ πράγματα , παντὶ δῆλον . ἀλλ’ ἐφεξῆς ἂν εἴη , καθάπερ ἀρχῆθεν αὐτοῖς 〈 οἷς 〉 διελέχθημεν προσεπ[τ]αίσαμεν , εὐγνωμόνως ἔτι καὶ νῦν ἡμᾶς ἐπισκέψασθαι κατὰ μόνας , πότερον ἐκείνοις μὲν ἀγνοεῖται τὸ 〈 τοῦ 〉 πλειστάκις μέτρον , ἔστι δ’ ἐν τῇ φύσει τῶν πραγμάτων , ἢ οὐδ’ ὅλως συστῆναι δυνατὸν ὑπάρχειν τι μέτρον ἐπὶ τοῦ πλειστάκις , ᾗ αὐτὸ ποιήσει πρότερον οὐκ ὂν τεχνικὸν νυνὶ τεχνικὸν εἶναι . ἐγὼ μὲν οὖν ἐπεσκεψάμην αὐτὸ πολλάκις · ἢ οὐκ ἂν αὐτοσχεδίως ...
Lemmas: ... ὁ ζʹ ἔτι θεάομαι περιμένω καί ὁ ηʹ καί ὅλος πάνυ πολύς ἐφεξῆς . τίς ποτέ οὖν ἔτι συκοφαντέω καί ἀσύστατος λέγω ὁ ἐμπειρία καί ὁ πλειστάκις ἀπεριόριστος καί ὕποπτος ἀποφαίνω ; ὅς πῶς συνίστημι λέγω οὐ εὑρίσκω οἴομαι σύ μάλα ἐγώ ἤ σεαυτοῦ καταβάλλω ; ἐγώ μέν γάρ δοκέω , σεαυτοῦ μάλα . εἰμί γάρ δύο , εἷς μέν ὁ διά μόνος εὑρίσκω τις τήρησις , ὅς ἐγώ τε βούλομαι καί σύ ἄκων μέν [ καί ] ὁμολογέω , ἀλλά ὅμως · δεύτερος δέ ὁ πῶς , ὅς ἐγώ μέν οὔτε δυνατός οὔτε χρήσιμος εἰμί φημί , σός δέ λοιπός εἰμί ἄν ἔργον τοῦτος 〉 εὑρίσκω , ἄπορος αὐτός ἀποφαίνω ὁ σόφισμα σεαυτοῦ καταβάλλω , ἐγώ δέ οὐδείς ἀδικέω . οὐ γάρ περί ὁ πῶς ἕκαστος γίγνομαι τεχνικός ὁ ἀγών ἐγώ εἰμί , ἀλλά ὅτι γίγνομαι μόνος , ὅς ἐναργής ἔχω ὁμολογέω . σύ δέ ὁ ὁ αἰτία πολυπραγμονέω δίκαιος εἰμί καί ὁ πῶς ἐκδιδάσκω . ἀλλά ἔοικα ἔμπαλιν ὁ δέω ἔρχομαι καί ὅμοιος τις ποιέω ὁ ἐπεί μή γιγνώσκω , ὅς ὁράω , μηδέ ὁράω ὁμολογέω ἤ ἐπειδή τίς τρόπος γίγνομαι ὁ γίγνομαι καί φθείρω ὁ φθείρω καί ὁ κινέω [ μή ] κινέω μή γιγνώσκω , οὔτε γένεσις οὔτε φθορά οὔτε κίνησις ἀπολείπω . ἀλλά ὅτι ὁ μέγας πᾶς λόγος διαβολή ὁ πρός ὁ ἐναργής εἰμί μάχη , τίς οὐ οἶδα ; ὅς γάρ οὐδέ ἄρχω δύναμαι ὁ ἐνάργεια χωρίς , πῶς ἄν οὗτος πιστός εἰμί , παρά ὅς λαμβάνω ὁ ἀρχή , κατά οὗτος θρασύνω ; οὗτος καί Δημόκριτος οἶδα ὁπότε ὁ φαίνω διαβάλλω “ νόμος χροιά , νόμος γλυκύς , νόμος πικρός ” , λέγω “ ἐτεής δέ ἄτομος καί κενός ” . ποιέω ὁ αἴσθησις λέγω πρός ὁ διάνοια οὕτως · “ τάλας φρήν , παρά ἐγώ λαμβάνω ὁ πίστις ἐγώ καταβάλλω ; πτῶμα σύ ὁ κατάβλημα ” . δέω οὖν καταγιγνώσκω ὁ λόγος ὁ ἀπιστία , ὅς οὕτως εἰμί μοχθηρός , ὥστε ὁ πιθανός αὐτός μάχομαι ὁ φαίνω , ἀπό ὅς ἄρχω , ὁ ἐναντίος ἐργάζομαι · ὁ ὡς γίγνομαι μέν οὐ ἔχω λόγος , ὡς ὁ λόγος . δέ βούλομαι μή γίγνομαι καταγιγνώσκω · ἐγώ δέ αὖ ὁ τοιοῦτος ἔλεγχος εἰμί δοκέω μέγας ὁ λόγος · “ τίς γάρ ἄν ἔτι νόος ἔχω πιστεύω αὐτός περί ὁ ἄδηλος , ὅς οὕτως εἰμί μοχθηρός , ὥστε ὁ ἐναργής ἐναντίος τίθημι ” . 〈 ......... 〉 πολύς γάρ ἔτι δέω ὁ ἐμπειρικός πρός ὅς βούλομαι , ἐάν οὗτος αὐτός συγχωρέω . εἰ γάρ μή ἴσος δείκνυμι ὁ λείπω ὁ προλέγω ἄτοπος , οὐδείς οὐδέ ἐκεῖνος ὄφελος εἰμί ἐγώ βούλομαι . σύ μέν οὖν εὖ οἶδα ὅτι θαυμάζω οὐ μά Ζεύς ἐγώ , ἀλλά ὁ ὁ ἐμπειρικός εὐήθεια , εἰ τοσόσδε καί ἐπί τοσόσδε συγχωρέω λαμβάνω οὐδείς δή τις πολύς ἔχω , ἀλλά ἕτερος ὁ πρότερος αὐτός οὐ ἐλαχύς διαδέχομαι σφάλμα . παντελής γάρ ἄγνοια καί ὑπερβάλλω τις ἀναίδεια καί σχεδόν ὑπέρ ὁ βόσκημα ὁ ἀναισθησία , εἰ μήτε ἀπό τίς ἄρχω ἔχω μήτε , εἰ οὗτος αὐτός τις δίδωμι , πλειστάκις ὡσαύτως ὁράω τις δύναμαι μηδέ τοσοῦτος μυριάς ὁ ἐν ὁ νοσέω ἑτερότης ὁράω ἤ μνημονεύω ἤ ἀπογράφω [ δυνατός ] — ἤ τίς ἄν ἔτι βιβλιοθήκη ὁ τοσοῦτος ἱστορία χωρέω , τίς δέ ἄν ψυχή ὁ τοσοῦτος καταδείκνυμι μνήμη ; — ὅμως οὐδέ οὕτως αίσθανω . ὅτι διαπαίζω αὐτός οὗτος συγχωρέω , ἀλλά ὡς ἐπί βέβαιος ὑπάρχω ἔτι φιλοτιμέομαι περί ὁ ἑξῆς . ἐγώ τοίνυν οὐ διά ἐκεῖνος — περισσός γάρ λίθος διαλέγω — ἀλλά ἕνεκα ὁ τελειόω ὁ λόγος ἐναργής ἐπιδείκνυμι ὅτι , ἐάν πλειστάκις ὡσαύτως ὁράω τις συγχωρέω , οὐδείς ἐκ οὗτος θεώρημα τεχνικός συνίστημι . καί μή τις δοκέω ἐγώ ὁ Πλάτων χράω λόγος , ὡς εἰ τις μέν ὁ ἐπιτήδευσις ὁ φύσις γιγνώσκω ὁ ὕλη , περί ὅς καταγίγνομαι , οὗτος μέν τέχνη εἰμί , εἰ δέ μή , τριβή μέν τις καί ἐμπειρία , τέχνη δέ οὖον — ἐγώ μέν γάρος , φημί , οὐ καλέω τέχνη ὅς ἄν εἰμί ἄλογος πρᾶγμα — , οὐ χράω δέ αὐτός οὐ ὅτι οὐ εἰμί ἀληθής , μαίνομαι γάρ ἄν εἰ οὗτος λέγω , ἀλλά ὅτι ὁ ἀναισχυντία ὁ ἐμπειρικός καί οὗτος προσίημι , καί οὐδείς ἑαυτοῦ μέλω λέγω , εἰ οὗτος γε ἕνεκα μή τέχνη αὐτός ὁ ἐπιτήδευμα καλέω , ἀλλά ἄλλος τις . τίς οὖν εἰμί ὁ ἐγώ λόγος ; πρῶτος μέν οὖν καί παρά αὐτός ἐκεῖνος συγχωρέω ὁ λῆμμα . ὁ γάρ ὁ πλειστάκις ὡσαύτως ὁράω τήρησις καλέω μέν οἴομαι παρά αὐτός ἐμπειρία · σύγκειμαι δέ ἐκ πολύς ὁ καθάπαξ · ἄτεχνος δέ ὁ καθάπαξ αὐτός φημί · εἰμί ἄν ὁ πλειστάκις ἐκ πολύς ἄτεχνος σύγκειμαι . καί ὧδε ἄν ὁ λόγος ἐρωτάω · εἰ ὁ καθάπαξ ἄτεχνος , ὁ δέ πλειστάκις ἐκ πολύς ὁ καθάπαξ σύγκειμαι , ἄτεχνος ὁ πλειστάκις . ἀλλά μήν ὁ καθάπαξ ἄτεχνος · καί ὁ πλειστάκις 〈 ἄρα 〉 . ἀλλά ἴσως οὐδέ ὅς λέγω οἶδα φημί · φεύγω γάρ ὁμολογέω ὁ τε ἄλλος μάθημα καί διαλεκτικός . εἰ βούλομαι τοίνυν , οὗτος μέν ἐγώ αὐτός λέγω ὁ λόγος ἐάω , ἐκεῖνος δέ ἐρωτάω ἕτερος τις τοιοῦτος · ἆρα γε , ὦ ἐμπειρικός , ὁ πλειστάκις ὁποσάκις εἰμί λέγω ἔχω ἐγώ ; βούλομαι γάρ δή καί αὐτός γιγνώσκω παραπλήσιος σύ διά τήρησις . ἵνα οὖν μή ἀμετρία ὁ δέω ἀφαμαρτάνω ἤ πρό ὁ ἱκανός αὐτός θέα ἥκω ἐπί ὁ τέλος ἤδη νομίζω , ἤ πέρα ὁ προσήκω ἐκτείνω ἀγνωσία ὁ μέτρον . δέω σύ καί ἐγώ δείκνυμι ὁ μέτρον , ἵνα καί αὐτός τις μανθάνω ἐκ τήρησις . ὦ μωρός , φημί γελάω , ὁ ἐν αὐτός εἷς οὐ εἰμί ἅπας μέτρον , ἀλλά κατά ἕκαστος ἄλλος . σύ δέ ὅμοιος πυνθάνομαι ὡς εἰ καί σκυτοτόμος τις ἀξιόω διδάσκω αὐτός ὁ καλάπους τίς ποτέ εἰμί ὄϊς πᾶς ὑποδέω · οὔτε γάρ ἐκεῖνος ] ὁ πούς εἷς μέτρον · ἄνισος γάρ · οὔτε ἐνθάδε ὁ πρᾶγμα · διάφορος γάρ . ἐγώ δέ ἀσμενίζω καί δέχομαι ὁ ἀπόκρισις καί ἀγαπάω πολύς μάλα ἤ εἰ εἷς ὑπισχνέομαι ἐγώ πᾶς λέγω . τότε μέν γάρ ἄν ὑποπτεύω , εἰ παρά πολύς ὁ πρᾶγμα διαφέρω εἷς αὐτός ἐπάγω ἐπαγγέλλω μέτρον . νυνί δέ εἰ κατά ἕκαστος ἴδιος τις δείκνυμι ἐγώ , πάνυ τυγχάνω ὁ ἀληθής ἐλπίζω . καί δή οὖν ἀπό ὁ ἁπλόος ἄρχω πυνθάνομαι · ὁποσάκις ἄν εἰμί ἐγώ θεάομαι ὁ μηνιγγότρωτος ἀκριβής οἶδα , πότερος διά πᾶς ἤ ὡς ὁ πολύς ἤ σπάνιος ἤ ἀμφίδοξος θνῄσκω ; ἀλλά οὐδείς αὐτός ὁ μέτρον οὔτε νῦν ἐγώ ἀποκρίνω οὔτε ἐν ὁ βιβλίον γράφω . μήποτε οὖν οὐδέ ἔχω τις κατά ἕκαστος ὁρίζω ; ὅτι μέν οὖν καί ἤδη αὐτός ἔρρω ὁ πρᾶγμα , πᾶς δῆλος . ἀλλά ἐφεξῆς ἄν εἰμί , καθά ἀρχῆθεν αὐτός 〈 ὅς 〉 διαλέγω προσπταίω , εὐγνώμων ἔτι καί νῦν ἐγώ ἐπισκοπέω κατά μόνος , πότερος ἐκεῖνος μέν ἀγνοέω ὁ 〈 ὁ 〉 πλειστάκις μέτρον , εἰμί δέ ἐν ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα , ἤ οὐδέ ὅλος συνίστημι δυνατός ὑπάρχω τις μέτρον ἐπί ὁ πλειστάκις , ὅς αὐτός ποιέω πρότερος οὐ εἰμί τεχνικός νυνί τεχνικός εἰμί . ἐγώ μέν οὖν ἐπισκοπέω αὐτός πολλάκις · ἤ οὐ ἄν αὐτοσχέδιος ...