galenus.de-elementis-ex-hippocrate-libri-ii 1.5
Καὶ μὲν δὴ καὶ τὸ εἶδος τῶν λόγων ὡσαύτως ἔοικεν Ἀριστοτέλης πεποιῆσθαι τῷ Ἱπποκράτει . προειπὼν γὰρ εὐθὺς ἐν ἀρχῇ · τὸ μὲν οὖν , εἰ ἕν ἐστι καὶ ἀκίνητον τὸ ὂν , σκοπεῖν , οὐ περὶ φύσεώς ἐστι σκοπεῖν · εἶτ’ αὐτὸ τοῦτο ἀποδείξας , καὶ διὰ τοῦτο μηδ’ ἀντιλογίας τινὸς δεῖσθαι φήσας τὸν Μελίσσου τε καὶ Παρμενίδου λόγον , ἐναργῶς ἑκάτερον ἄτοπον ὄντα , προϊόντος τοῦ συγγράμματος , ἀντιλέγων αὐτοῖς εὑρίσκεται . ταὐτὸν δὴ τούτῳ καὶ ὁ Ἱπποκράτης ἔπαθεν . ἐνδειξάμενος γὰρ , ὡς ἀναιροῦσι τὴν ἰατρικὴν τέχνην οἱ ἓν εἰπόντες εἶναι τὸ στοιχεῖον , καὶ ὡς οὐκ ἔστιν αὐτοῖς ἐπιτήδειος ὅδε λόγος ἀκούειν , ὅμως ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα φαίνεται διαβάλλων αὐτῶν τὴν δόξαν . ὅτι δὲ καὶ τὰς τῆς φυσιολογίας ἀρχὰς , ὡς Ἀριστοτέλης ἔλεγε , καὶ τὰς τῆς ἰατρικῆς , ὡς Ἱπποκράτης φησὶν , ἀναιροῦσιν οἱ ἓν εἶναι λέγοντες τὸ ὂν , ἄντικρυς δῆλον , ἥ τε γὰρ φυσιολογία περὶ τῶν ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ καὶ ὅλως ἐν μεταβολῇ σωμάτων ἐστίν . εἰ δὲ ἕν ἐστι μόνον τὸ ὃν , ἀνῄρηται ταῦτα . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἡ ἰατρικὴ πρῶτον μὲν κᾀκ τοῦ τῆς γενέσεώς τε καὶ φθορᾶς οἷον ὑπηρέτης ὑπάρχειν , εἰ μὴ δοθείη ταῦτα , συναναιρεῖται καὶ αὐτή . ἔπειτα δὲ καὶ οἱ τρόποι τῶν ἰάσεων , οἱ πολλοὶ καὶ πολυειδεῖς , οὗτοι πρὸς τῶν ἓν ἡγουμένων εἶναι τὸ ὂν ἀνατρέπονται . ἢ γὰρ οὐδ’ ὅλως πείσεταί τι τὰ σώματα ἡμῶν , ἢ , εἴπερ πάσχει , καθ’ ἕνα τρόπον πείσεται , ὥστε καὶ τὸ ἰώμενον ἓν ἔσται . εἰ δὲ τοῦτ’ ἀληθὲς , ἀπόλωλε δηλονότι σύμπασα ἰατρική . πολλῶν μὲν γὰρ ὄντων τῶν ἰωμένων , ἰατροῦ ἔργον ἐστὶ τὸ πρόσφορον ἑκάστῳ τῶν νοσημάτων ἐξευρεῖν . ἑνὸς δ’ ὑπάρχοντος κατ’ εἶδος τοῦ τε ἰωμένου καὶ τοῦ νοσοῦντος , οὐδεὶς κίνδυνος ἀποτυχίας . ὥστ’ ὀρθῶς εἶπεν ὁ Ἱπποκράτης εὐθὺς κατ’ ἀρχάς · ὅστις μὲν οὖν εἴωθεν ἀκούειν λεγόντων ἀμφὶ τῆς φύσεως τῆς ἀνθρωπίνης προσωτέρω , ἢ ὁκόσον αὐτέης ἐς ἰατρικὴν ἀφίκει , τουτέῳ μὲν οὐκ ἐπιτήδειος ὅδε ὁ λόγος ἀκούειν . οὔτε γὰρ τὸ πάμπαν ἠέρα λέγω τὸν ἄνθρωπον εἶναι , τοῦτ’ ἔστιν οὐ παντελῶς ἓν , οὐδὲ μόνον . ὁ γὰρ τοῦτο λέγων προσωτέρω , ἢ κατὰ τὴν ἰατρικὴν , ἀποφαίνεται τὰς ἀρχὰς τῆς τέχνης ἀνατρέπων . χρὴ γὰρ , εἴπερ τι ἄλλο , καὶ τοῦτο συγκεχωρῆσθαι τοῖς ἰατροῖς , ὡς πολλαὶ μὲν αἱ τῶν νοσημάτων ἰδέαι , πολλαὶ δ’ αἱ τῶν ἰαμάτων . τοῦτ’ οὖν ὁ μὴ συγχωρῶν ἀναιρεῖ τὰς ἀρχὰς τῆς ἰατρικῆς , ὥστε προσωτέρω ἢ κατὰ τὴν ἰατρικὴν ὁ λόγος ἐστίν . ὁ γὰρ ἀντιλέγων τοῖς ἀναιροῦσιν ἡστινοσοῦν τέχνης τὰς ἀρχὰς οὐχ ὁ τεχνίτης ἐστὶ τῆς ἀναιρουμένης τέχνης , ἀλλ’ ἕτερός τις , ὅπερ ἄν σοι γένηται δῆλον κᾀκ τῆς τοῦ Ἀριστοτέλους ῥήσεως ἐχούσης ᾧδε · ὥσπερ γὰρ τῷ γεωμέτρῃ οὐκ ἔτι λόγος ἐστὶ πρὸς τὸν ἀναιροῦντα τὰς ἀρχὰς , ἀλλ’ ἤτοι ἑτέρας ἐπιστήμης , ἢ κοινῇ πασῶν , οὕτως οὐδὲ τῷ φυσικῷ · τοῖς γὰρ ἀναιροῦσι τὰ ἐναργῶς φαινόμενα ἢ κοινῇ πάντας ἀνθρώπους μέμφεσθαι προσῆκεν , ὡς ἀνατρέπουσι τὸν βίον , ἢ τέχνην τινὰ ὑπὲρ τῶν ἀρχῶν ἀγωνιζομένην προστήσασθαι παρὰ τὰς κατὰ μέρος ἁπάσας , αὐτὴν δ’ ἑκάστην τῶν κατὰ μέρος τεχνῶν ἐπὶ ταῖς ἀρχαῖς συγχωρηθείσαις οὕτω προϊέναι . φαίνονται τοίνυν ὁ μὲν Ἀριστοτέλης τε καὶ Ἱπποκράτης ὡσαύτως διατεθεῖσθαι τὸν λόγον , οἱ δ’ ἐξηγηταὶ μὴ παρακολουθεῖν . οὐδὲ γὰρ διὰ τοῦτ’ εἶπεν ὁ Ἱπποκράτης , οὐκ ἐπιτήδειον εἶναι τὸν λόγον τοῖς εἰωθόσιν ἀκούειν περὶ φύσεως ἀνθρωπίνης προσωτέρω , ἢ ὁκόσον αὐτέης εἰς ἰατρικὴν ἀφίκει , διότι καταγινώσκει τῶν πῦρ καὶ γῆν καὶ ὕδωρ καὶ ἀέρα τιθεμένων στοιχεῖα , ἀλλ’ ἁπλῶς ἀπ’ ἀρχῆς ἄχρι τέλους τοῖς ἓν ὁτιοῦν αὐτῶν εἰποῦσιν εὑρίσκεται μεμφόμενος , ἐπεὶ ἐκεῖνό γε δεινῶς ἄλογόν ἐστιν , εἰ , διότι μηδὲν τῶν τεττάρων εἰλικρινὲς ἐν τῷ σώματι φαίνεται , διὰ τοῦτ’ ἀπιστηθήσεται πάντα . κατὰ γὰρ τὸν αὐτὸν , οἶμαι , τρόπον ἀπιστήσει τις , ἐκ κηροῦ καὶ ῥητίνης καὶ πίττης καὶ στέατος συγκεῖσθαι τὴν τετραφάρμακον καλουμένην , ὅτι μηδὲν αὐτῶν ὁλόκληρον καὶ παντελὲς ἐν αὐτῇ περιεχόμενον φαίνεται . καὶ τί δεῖ λέγειν περὶ τῶν οὕτω δι’ ὅλων ἀλλήλοις κραθέντων ; ὅπου καὶ τὰ ξηρὰ φάρμακα , τὰ ἐκ καδμίας καὶ στίμμεως καὶ χαλκοῦ κεκαυμένου συγκείμενα , καλῶς λειωθέντα , τῶν ἁπλῶν οὐδέν τι εἰλικρινὲς διασωζόμενον ἔχει , οὐδ’ ἐστὶ λαβεῖν τι μόριον οὐδὲ τὸ σμικρότατον αὐτῶν , ἐν ᾧ τῶν εἰρημένων ὁτιοῦν ἓν ἄκρατόν τε καὶ ἄμικτον ἑτέρου θεάσῃ . μὴ τοίνυν , ἐπειδὴ καὶ τὰ τῶν ζώων σώματα τῶν τεττάρων στοιχείων οὐδὲν εἰλικρινὲς διασωζόμενον ἔχει , ἐκ τούτων ἀπιστῶμεν αὐτὰ κεκρᾶσθαι , ﻿ μήτε διὰ τοῦτο τὸν μὲν κόσμον ἐκ τῶν τεττάρων εἶναι στοιχείων συγχωρήσωμεν , ἀφαιρώμεθα δὲ τὰ ζῶα τῆς ἐκ τούτων γενέσεως , ὥσπερ ἔξωθέν ποθεν ἥκοντα , καὶ οὐκ ἐν τῷ κόσμῳ γεγονότα . ἢ δεῖξαί μοι σὺ κελεύεις , γῆν ἐν τοῖς τῶν ζώων σώμασιν εἰλικρινῆ καὶ ἄμικτον , αὐτὸς μηδ’ ἐν τῷ κόσμῳ δεῖξαι τοιαύτην δυνάμενος ; ὅ τι γὰρ ἂν λάβοις αὐτῆς τὸ μόριον , εὐθὺς τοῦτο καὶ θερμότητός τινος , καὶ νοτίδος , καὶ ἀερώδους οὐσίας μετέχει , τῆς ἀμίκτου γῆς , ἣν δὴ καὶ στοιχεῖον ἐπινοοῦμεν , ἐσχάτως πυκνῆς οὔσης , καὶ βαρείας , καὶ ψυχρᾶς , καὶ ξηρᾶς . ἀλλ’ οἷον ἐν τῷ κόσμῳ τὸν λίθον ἐπιδεικνύεις μοι σὺ γεῶδες σῶμα , τοιοῦτον ἐν τοῖς ζώοις ἐπιδείξω σοι τό τε τῶν ὀστῶν γένος καὶ τὸ τῶν χόνδρων καὶ τὸ τῶν τριχῶν . ἐκ τούτου δὲ τοῦ γένους ἐστὶ κᾀν τοῖς ὀστρακοδέρμοις ζώοις τὸ καλούμενον ὄστρακον , ἀκριβῶς εἰς γῆς ἰδέαν ἀπεξηραμμένον καὶ πεπιλημένον · ὥστ’ , εἰ ζητεῖς ἐν τοῖς ζώοις γῆν , ἔχεις θεάσασθαι τοιαύτην , οἵαν κᾀν τῷ κόσμῳ , τήν τε ἄμικτόν τε καὶ παντελῆ καὶ μόνην οὐκ ἂν οὐδ’ ἐν ἐκείνῳ ῥᾳδίως ἐξεύροις · ὥσπερ οὐδὲ ὕδωρ καθαρὸν καὶ ἀμιγὲς ἁπάντων τῶν ἄλλων , οὐδὲ πῦρ , οὐδὲ ἀέρα . νενόθευται γὰρ ἅπαντα τοῖς ἑτερογενέσι , καὶ ἀναμέμικται , καὶ μετείληφεν ἀλλήλων , ἢ μᾶλλον , ἢ ἧττον . ἀλλά τοι κᾀν τῇ μίξει τοῖς γε νοῦν ἔχουσιν ἡ τοῦ κρατοῦντος ἰδέα φαίνεται . μὴ τοίνυν μηδ’ ἐν τοῖς τῶν ζώων σώμασιν ἄμικτόν τι ζήτει , ἀλλ’ ἀρκείτω σοι , τουτὶ μὲν ψυχρὸν , καὶ ξηρὸν , καὶ πυκνὸν , ἰδών τι τὸ μόριον , ἀναμνησθῆναι γῆς , τουτὶ δ’ ὑγρὸν , καὶ ἀραιὸν , καὶ ῥυτὸν , εἰς ἔννοιαν ὕδατος ἀφικέσθαι . ἀναμιμνησκέτω δέ σε καὶ ἡ πολλὴ θερμασία κατὰ τὸ τοῦ ζώου σῶμα πυρός · ἥ τε τοῦ πνεύματος φύσις , ἧς χωρὶς οὐχ οἷόν τε συστῆναι ζῶον , ἀέρος μὲν μάλιστα , σὺν αὐτῷ δὲ πυρὸς ἀναμιμνησκέτω σε . μηδέ με γῆν αἰτήσῃς αὐτὴν καθ’ αὑτὴν ἐν ζώου σώματι , μηδὲ τῶν ἄλλων μηδὲν ἄκρατον , ἢ δεῖξόν μοι σὺ πρῶτος ἐν τῇ τετραφαρμάκῳ τὸν κηρόν . ἐμοὶ μὲν γὰρ καὶ θαυμάζειν ἐπέρχεται , εἰ τοὺς πυροὺς , καὶ τὰς κριθὰς , καὶ τὰς φηγοὺς , καὶ τὰ σῦκα , καὶ τῶν ἄλλων ὀσπρίων τε καὶ ἀκροδρύων ἕκαστον οὐκ ἐκ γῆς καὶ ὕδατος οἴει γεγονέναι , σαφῶς ὁρῶν ἐντεῦθεν αὐτοῖς ὑπάρχουσαν τὴν γένεσιν . ἆρ’ οὖν οὐδ’ ὅλως ἀέρος ἢ πυρώδους οὐσίας μετέχει ; καὶ μὴν εἰ γῆν ὕδατι δεύσειας , οὐδὲν ἔσται σοι πλέον πηλοῦ . τῶν δ’ ὀσπρίων ἕκαστον ἢ τῶν ἀκροδρύων οὐκ αὐτὸ δὴ τοῦτο πηλός ἐστιν , ὅτι καὶ πυρὸς καὶ ἀέρος μετείληφεν δι’ ὅλων ἀλλήλοις κεραννυμένων . ἀλλ’ ἴσως σὺ μὲν τὰς φηγοὺς καὶ τὰ σῦκα συγχωρεῖς ἐκ τῶν τοῦ κόσμου στοιχείων γεγονέναι , καὶ πρό γε τούτων αὐτῶν τὰ φυτὰ , μικρὸν μὲν ἑκάστου σπέρμα θεώμενος εἰς τὴν γῆν καταβαλλόμενον , ὃ τῶν ἄλλων φυτῶν οὐδὲ μυριοστόν ἐστι μόριον · ἅπασαν δὲ τὴν ἄλλην οὐσίαν ἐκ τῶν τοῦ κόσμου στοιχείων ὁρῶν γινομένην , ἀπορεῖς περὶ τῶν ζώων , ὥσπερ οὐχὶ κᾀκείνων ἐντεῦθεν τρεφομένων . ὄϊες μὲν γὰρ τὰς πόας , σύες δὲ καὶ ταύτας , καὶ τὰς φηγοὺς , αἶγες δὲ πρὸς τούτοις καὶ τοὺς ἁπαλοὺς κλάδους τῶν δένδρων σιτοῦνται , κᾀκ τούτων αὐτοῖς τό τε αἷμα γεννᾶται , καὶ τὸ σῶμα τρέφεται , καὶ τὰ κυήματα συνίσταταί τε καὶ αὔξεται . πότερον οὖν αἶγες μὲν , καὶ σύες , καὶ ὄϊες ἐκ τῶν τοῦ κόσμου γεγόνασι στοιχείων , οἱ δὲ ταῦτα ἐσθίοντες ἐξ ἄλλου τινὸς ἢ τὴν πρώτην γένεσιν καὶ αὔξησιν , ἢ τὴν νῦν ἔχουσι τροφήν ; καὶ μὴν ἄλογα ταῦτα πάντα , καὶ ἄτοπα , καὶ πολλῆς ἀμαθίας μεστά . καὶ γὰρ ὄσπρια καὶ καρποὶ πάντες ἐκ τῶν τοῦ κόσμου γεγόνασι στοιχείων , κᾀκ τούτων τὰ ζῶα καὶ γεννᾶται , καὶ τρέφεται , καὶ αὐξάνεται . καὶ χρὴ θαῤῥούντως ἀποφαίνεσθαι , γῆν καὶ πῦρ καὶ ἀέρα καὶ ὕδωρ πάντων εἶναι κοινὰ καὶ πρῶτα στοιχεῖα . πρῶτα γάρ ἐστι ταῦτα καὶ ἁπλούστατα σώματα πάντων τῶν ἐν τῷ κόσμῳ · τὰ δ’ ἄλλα πάντα , καὶ φυτὰ καὶ ζῶα , ἐκ τούτων σύγκειται . καὶ Ἱπποκράτης οὐ μόνον , ὅτι ταῦτα στοιχεῖά ἐστι πάντων τῶν ἐν τῷ κόσμῳ , προϊὼν αὐτὸς ἀποφαίνεται κατὰ τὸ περὶ φύσεως ἀνθρώπου βιβλίων , ἀλλὰ καὶ τὰς ποιότητας αὐτῶν , καθ’ ἃς εἰς ἄλληλα δρᾷν καὶ πάσχειν πέφυκεν , αὐτός ἐστιν ὁ πρῶτος ὁρισάμενος .
Lemmas: καί μέν δή καί ὁ εἶδος ὁ λόγος ὡσαύτως ἔοικα Ἀριστοτέλης ποιέω ὁ Ἱπποκράτης . προλέγω γάρ εὐθύς ἐν ἀρχή · ὁ μέν οὖν , εἰ εἷς εἰμί καί ἀκίνητος ὁ εἰμί , σκοπέω , οὐ περί φύσις εἰμί σκοπέω · εἶτα αὐτός οὗτος ἀποδείκνυμι , καί διά οὗτος μηδέ ἀντιλογία τις δέω φημί ὁ Μέλισσος τε καί Παρμενίδης λόγος , ἐναργής ἑκάτερος ἄτοπος εἰμί , προέρχομαι ὁ σύγγραμμα , ἀντιλέγω αὐτός εὑρίσκω . αὐτός δή οὗτος καί ὁ Ἱπποκράτης πάσχω . ἐνδείκνυμι γάρ , ὡς ἀναιρέω ὁ ἰατρικός τέχνη ὁ εἷς λέγω εἰμί ὁ στοιχεῖον , καί ὡς οὐ εἰμί αὐτός ἐπιτήδειος ὅδε λόγος ἀκούω , ὅμως ἐν ὁ μετά οὗτος φαίνω διαβάλλω αὐτός ὁ δόξα . ὅτι δέ καί ὁ ὁ φυσιολογία ἀρχή , ὡς Ἀριστοτέλης λέγω , καί ὁ ὁ ἰατρικός , ὡς Ἱπποκράτης φημί , ἀναιρέω ὁ εἷς εἰμί λέγω ὁ εἰμί , ἄντικρυς δῆλος , ὁ τε γάρ φυσιολογία περί ὁ ἐν γένεσις καί φθορά καί ὅλος ἐν μεταβολή σῶμα εἰμί . εἰ δέ εἷς εἰμί μόνος ὁ ὅς , ἀναιρέω οὗτος . κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ἰατρικός πρῶτος μέν ἐͅκ ὁ ὁ γένεσις τε καί φθορά οἷος ὑπηρέτης ὑπάρχω , εἰ μή δίδωμι οὗτος , συναναιρέω καί αὐτός . ἔπειτα δέ καί ὁ τρόπος ὁ ἴασις , ὁ πολύς καί πολυειδής , οὗτος πρός ὁ εἷς ἡγέομαι εἰμί ὁ εἰμί ἀνατρέπω . ἤ γάρ οὐδέ ὅλος πάσχω τις ὁ σῶμα ἐγώ , ἤ , εἴπερ πάσχω , κατά εἷς τρόπος πάσχω , ὥστε καί ὁ ἰάομαι εἷς εἰμί . εἰ δέ οὗτος ἀληθής , ἀπόλλυμι δηλονότι σύμπας ἰατρικός . πολύς μέν γάρ εἰμί ὁ ἰάομαι , ἰατρός ἔργον εἰμί ὁ πρόσφορος ἕκαστος ὁ νόσημα ἐξευρίσκω . εἷς δέ ὑπάρχω κατά εἶδος ὁ τε ἰάομαι καί ὁ νοσέω , οὐδείς κίνδυνος ἀποτυχία . ὥστε ὀρθός λέγω ὁ Ἱπποκράτης εὐθύς κατά ἀρχή · ὅστις μέν οὖν εἴωθα ἀκούω λέγω ἀμφί ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπινος πρόσω , ἤ ὁπόσος αὐτε͂οι εἰς ἰατρικός ἀφίκω , τούτεος μέν οὐ ἐπιτήδειος ὅδε ὁ λόγος ἀκούω . οὔτε γάρ ὁ πάμπαν ἀήρ λέγω ὁ ἄνθρωπος εἰμί , οὗτος εἰμί οὐ παντελής εἷς , οὐδέ μόνος . ὁ γάρ οὗτος λέγω πρόσω , ἤ κατά ὁ ἰατρικός , ἀποφαίνω ὁ ἀρχή ὁ τέχνη ἀνατρέπω . χρή γάρ , εἴπερ τις ἄλλος , καί οὗτος συγχωρέω ὁ ἰατρός , ὡς πολύς μέν ὁ ὁ νόσημα ἰδέα , πολύς δέ ὁ ὁ ἴαμα . οὗτος οὖν ὁ μή συγχωρέω ἀναιρέω ὁ ἀρχή ὁ ἰατρικός , ὥστε πρόσω ἤ κατά ὁ ἰατρικός ὁ λόγος εἰμί . ὁ γάρ ἀντιλέγω ὁ ἀναιρέω ὅστις τέχνη ὁ ἀρχή οὐ ὁ τεχνίτης εἰμί ὁ ἀναιρέω τέχνη , ἀλλά ἕτερος τις , ὅς ἄν σύ γίγνομαι δῆλος ᾀ ὁ ὁ Ἀριστοτέλης ῥῆσις ἔχω ὧδε · ὥσπερ γάρ ὁ γεωμέτρης οὐ ἔτι λόγος εἰμί πρός ὁ ἀναιρέω ὁ ἀρχή , ἀλλά ἤτοι ἕτερος ἐπιστήμη , ἤ κοινῇ πᾶς , οὕτως οὐδέ ὁ φυσικός · ὁ γάρ ἀναιρέω ὁ ἐναργής φαίνω ἤ κοινῇ πᾶς ἄνθρωπος μέμφομαι προσήκω , ὡς ἀνατρέπω ὁ βίος , ἤ τέχνη τις ὑπέρ ὁ ἀρχή ἀγωνίζομαι προΐστημι παρά ὁ κατά μέρος ἅπας , αὐτός δέ ἕκαστος ὁ κατά μέρος τέχνη ἐπί ὁ ἀρχή συγχωρέω οὕτως προέρχομαι . φαίνω τοίνυν ὁ μέν Ἀριστοτέλης τε καί Ἱπποκράτης ὡσαύτως διατίθημι ὁ λόγος , ὁ δέ ἐξηγητής μή παρακολουθέω . οὐδέ γάρ διά οὗτος λέγω ὁ Ἱπποκράτης , οὐ ἐπιτήδειος εἰμί ὁ λόγος ὁ εἴωθα ἀκούω περί φύσις ἀνθρώπινος πρόσω , ἤ ὁπόσος αὐτε͂οι εἰς ἰατρικός ἀφίκω , διότι καταγιγνώσκω ὁ πῦρ καί γῆ καί ὕδωρ καί ἀήρ τίθημι στοιχεῖον , ἀλλά ἁπλῶς ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος ὁ εἷς ὁστισοῦν αὐτός λέγω εὑρίσκω μέμφομαι , ἐπεί ἐκεῖνος γε δεινός ἄλογος εἰμί , εἰ , διότι μηδείς ὁ τέσσαρες εἰλικρινής ἐν ὁ σῶμα φαίνω , διά οὗτος ἀπιστέω πᾶς . κατά γάρ ὁ αὐτός , οἴομαι , τρόπος ἀπιστέω τις , ἐκ κηρός καί ῥητίνη καί πίσσα καί στέαρ σύγκειμαι ὁ τετραφάρμακος καλέω , ὅτι μηδείς αὐτός ὁλόκληρος καί παντελής ἐν αὐτός περιέχω φαίνω . καί τίς δέω λέγω περί ὁ οὕτως διά ὅλος ἀλλήλων κεράννυμι ; ὅπου καί ὁ ξηρός φάρμακον , ὁ ἐκ καδμία καί στίμμις καί χαλκός καίω σύγκειμαι , καλός λειόω , ὁ ἁπλόος οὐδείς τις εἰλικρινής διασῴζω ἔχω , οὐδέ εἰμί λαμβάνω τις μόριον οὐδέ ὁ μικρός αὐτός , ἐν ὅς ὁ λέγω ὁστισοῦν εἷς ἄκρατος τε καί ἄμικτος ἕτερος θεάομαι . μή τοίνυν , ἐπειδή καί ὁ ὁ ζῷον σῶμα ὁ τέσσαρες στοιχεῖον οὐδείς εἰλικρινής διασῴζω ἔχω , ἐκ οὗτος ἀπιστέω αὐτός κράω , ﻿ μήτε διά οὗτος ὁ μέν κόσμος ἐκ ὁ τέσσαρες εἰμί στοιχεῖον συγχωρέω , ἀφαιρέω δέ ὁ ζῷον ὁ ἐκ οὗτος γένεσις , ὥσπερ ἔξωθεν ποθεν ἥκω , καί οὐ ἐν ὁ κόσμος γίγνομαι . ἤ δείκνυμι ἐγώ σύ κελεύω , γῆ ἐν ὁ ὁ ζῷον σῶμα εἰλικρινής καί ἄμικτος , αὐτός μηδέ ἐν ὁ κόσμος δείκνυμι τοιοῦτος δύναμαι ; ὅς τις γάρ ἄν λαμβάνω αὐτός ὁ μόριον , εὐθύς οὗτος καί θερμότης τις , καί νοτίς , καί ἀερώδης οὐσία μετέχω , ὁ ἄμικτος γῆ , ὅς δή καί στοιχεῖον ἐπινοέω , ἔσχατος πυκνός εἰμί , καί βαρύς , καί ψυχρός , καί ξηρός . ἀλλά οἷος ἐν ὁ κόσμος ὁ λίθος ἐπιδείκνυμι ἐγώ σύ γεώδης σῶμα , τοιοῦτος ἐν ὁ ζῷον ἐπιδείκνυμι σύ ὁ τε ὁ ὀστέον γένος καί ὁ ὁ χόνδρος καί ὁ ὁ θρίξ . ἐκ οὗτος δέ ὁ γένος εἰμί εἰͅν ὁ ὀστρακόδερμος ζῷον ὁ καλέω ὄστρακον , ἀκριβής εἰς γῆ ἰδέα ἀποξηραίνω καί πιλέω · ὥστε , εἰ ζητέω ἐν ὁ ζῷον γῆ , ἔχω θεάομαι τοιοῦτος , οἷος εἰͅν ὁ κόσμος , ὁ τε ἄμικτος τε καί παντελής καί μόνος οὐ ἄν οὐδέ ἐν ἐκεῖνος ῥᾴδιος ἐξευρίσκω · ὥσπερ οὐδέ ὕδωρ καθαρός καί ἀμιγής ἅπας ὁ ἄλλος , οὐδέ πῦρ , οὐδέ ἀήρ . νοθεύω γάρ ἅπας ὁ ἑτερογενής , καί ἀναμείγνυμι , καί μεταλαμβάνω ἀλλήλων , ἤ μάλα , ἤ ἥσσων . ἀλλά τοι εἰͅν ὁ μίξις ὁ γε νόος ἔχω ὁ ὁ κρατέω ἰδέα φαίνω . μή τοίνυν μηδέ ἐν ὁ ὁ ζῷον σῶμα ἄμικτος τις ζητέω , ἀλλά ἀρκέω σύ , οὗτος μέν ψυχρός , καί ξηρός , καί πυκνός , ὁράω τις ὁ μόριον , ἀναμιμνῄσκω γῆ , οὗτος δέ ὑγρός , καί ἀραιός , καί ῥυτός , εἰς ἔννοια ὕδωρ ἀφικνέομαι . ἀναμιμνῄσκω δέ σύ καί ὁ πολύς θερμασία κατά ὁ ὁ ζῷον σῶμα πῦρ · ὁ τε ὁ πνεῦμα φύσις , ὅς χωρίς οὐ οἷος τε συνίστημι ζῷον , ἀήρ μέν μάλα , σύν αὐτός δέ πῦρ ἀναμιμνῄσκω σύ . μηδέ ἐγώ γῆ αἰτέω αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἐν ζῷον σῶμα , μηδέ ὁ ἄλλος μηδείς ἄκρατος , ἤ δείκνυμι ἐγώ σύ πρῶτος ἐν ὁ τετραφάρμακος ὁ κηρός . ἐγώ μέν γάρ καί θαυμάζω ἐπέρχομαι , εἰ ὁ πυρός , καί ὁ κριθή , καί ὁ φηγός , καί ὁ σῦκον , καί ὁ ἄλλος ὄσπριον τε καί ἀκρόδρυα ἕκαστος οὐ ἐκ γῆ καί ὕδωρ οἴομαι γίγνομαι , σαφής ὁράω ἐντεῦθεν αὐτός ὑπάρχω ὁ γένεσις . ἆρα οὖν οὐδέ ὅλος ἀήρ ἤ πυρώδης οὐσία μετέχω ; καί μήν εἰ γῆ ὕδωρ δεύω , οὐδείς εἰμί σύ πολύς πηλός . ὁ δέ ὄσπριον ἕκαστος ἤ ὁ ἀκρόδρυα οὐ αὐτός δή οὗτος πηλός εἰμί , ὅτι καί πῦρ καί ἀήρ μεταλαμβάνω διά ὅλος ἀλλήλων κεράννυμι . ἀλλά ἴσως σύ μέν ὁ φηγός καί ὁ σῦκον συγχωρέω ἐκ ὁ ὁ κόσμος στοιχεῖον γίγνομαι , καί πρό γε οὗτος αὐτός ὁ φυτόν , μικρός μέν ἕκαστος σπέρμα θεάομαι εἰς ὁ γῆ καταβάλλω , ὅς ὁ ἄλλος φυτόν οὐδέ μυριοστός εἰμί μόριον · ἅπας δέ ὁ ἄλλος οὐσία ἐκ ὁ ὁ κόσμος στοιχεῖον ὁράω γίγνομαι , ἀπορέω περί ὁ ζῷον , ὥσπερ οὐ κῄ̓κεινος ἐντεῦθεν τρέφω . ὄις μέν γάρ ὁ πόα , ὗς δέ καί οὗτος , καί ὁ φηγός , αἴξ δέ πρός οὗτος καί ὁ ἁπαλός κλάδος ὁ δένδρον σιτέω , ἐͅκ οὗτος αὐτός ὁ τε αἷμα γεννάω , καί ὁ σῶμα τρέφω , καί ὁ κύημα συνίστημι τε καί αὐξάνω . πότερος οὖν αἴξ μέν , καί ὗς , καί ὄις ἐκ ὁ ὁ κόσμος γίγνομαι στοιχεῖον , ὁ δέ οὗτος ἐσθίω ἐκ ἄλλος τις ἤ ὁ πρῶτος γένεσις καί αὔξησις , ἤ ὁ νῦν ἔχω τροφή ; καί μήν ἄλογος οὗτος πᾶς , καί ἄτοπος , καί πολύς ἀμαθία μεστός . καί γάρ ὄσπριον καί καρπός πᾶς ἐκ ὁ ὁ κόσμος γίγνομαι στοιχεῖον , ἐͅκ οὗτος ὁ ζῷον καί γεννάω , καί τρέφω , καί αὐξάνω . καί χρή θαρσούντως ἀποφαίνω , γῆ καί πῦρ καί ἀήρ καί ὕδωρ πᾶς εἰμί κοινός καί πρῶτος στοιχεῖον . πρῶτος γάρ εἰμί οὗτος καί ἁπλόος σῶμα πᾶς ὁ ἐν ὁ κόσμος · ὁ δέ ἄλλος πᾶς , καί φυτόν καί ζῷον , ἐκ οὗτος σύγκειμαι . καί Ἱπποκράτης οὐ μόνος , ὅτι οὗτος στοιχεῖον εἰμί πᾶς ὁ ἐν ὁ κόσμος , προέρχομαι αὐτός ἀποφαίνω κατά ὁ περί φύσις ἄνθρωπος βιβλίον , ἀλλά καί ὁ ποιότης αὐτός , κατά ὅς εἰς ἀλλήλων δράω καί πάσχω φύω , αὐτός εἰμί ὁ πρῶτος ὁρίζω .