galenus.de-elementis-ex-hippocrate-libri-ii 2.5
Διὸ καὶ ὅσοι τῶν ἰατρῶν τε καὶ φυσικῶν ἐξ αἵματος μόνου γίνεσθαι καὶ τρέφεσθαι τὸ ζῶον ἀπεφῄναντο , χρὴ καὶ τούτων ἐπαινεῖν τὴν γνώμην , ὡς εἰκότα γινωσκόντων . ἀλλ’ Ἱπποκράτης φυσικώτερον ἔτι καὶ τούτων ἐκ τῶν τεττάρων χυμῶν καὶ τὴν γένεσιν , καὶ τὴν αὔξησιν , καὶ τὴν θρέψιν εἷναί φησι τοῖς σώμασιν ἡμῶν , ἅμα μὲν , ὡς καὶ πρόσθεν εἴρηται , παμπόλλην ὁρῶν ἐκ τοῖς ὑγιαίνουσιν ποικιλίαν τῆς τῶν σωμάτων ἰδέας οὐκ ἂν γιγνομένην , εἴπερ εἶς ἦν ὁ στοιχειώδης χυμός · ἔπειτα δὲ καὶ τὰς τῶν μορίων φύσεις , οὕτω πάμπολυ διαφερούσας , ﻿ οὐκ εἰκὸς , οὔτ’ ἐκ μιᾶς οὐσίας γεγονέναι κατ’ ἀρχὰς εὐθὺς , οὔτε μιᾶς ἔδει κεχρῆσθαι τροφῆς . ἅπαντα δὲ ταῦτά τὰ νῦν ὑπ’ ἐμοῦ λεγόμενα διὰ βραχυτάτης ἐνεδείξατο ῥήσεως ὁ Ἱπποκράτης , ὡδί πως εἰπών · ὡς γὰρ τὰ σπειρόμενά τε καὶ φυόμενα , ὅταν εἰς τὴν γῆν εἰσέλθῃ , ἕλκει ἕκαστον τὸ κατὰ φύσιν ἑωυτοῦ ἐὸν ἐν τῇ γῇ , ἔνι δὲ καὶ ὀξὺ , καὶ γλυκὺ , καὶ πικρὸν , καὶ ἁλμυρὸν , καὶ παντοῖον · πρῶτον μὲν οὖν καὶ πλεῖστον τούτου εἵλκυσεν εἰς ἑαυτὰ , ὅ τι ἂν ᾖ αὐτῷ κατὰ φύσιν μάλιστα , ἔπειτα δὲ ἕλκει καὶ τὰ ἄλλα τοιοῦτο δή τι καὶ τὰ φάρμακα ποιέει ἐν τῷ σώματι . διὰ τούτου τοῦ λόγου καὶ περὶ θρέψεως καὶ κενώσεως τῆς ἐν ταῖς καθάρσεσιν ἀκριβῶς ἡμᾶς ἐδίδαξεν · ὅπερ ἐπὶ πλεῖστον μὲν ἐν τοῖς περὶ φυσικῶν δυνάμεων ὑπομνήμασιν ἀναγκαῖον ἔσται μοι διελθεῖν · οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ νῦν ἤδη τὸ κεφάλαιον ὁρᾷν ὑπάρχει . φυσικὴ γάρ τίς ἐστι δύναμις ἑλκτικὴ τῶν οἰκείων ἑκάστῳ τῶν ὄντων · ὥσπερ ἐν τῇ λίθῳ τῆ ἡρακλείᾳ τοῦ σιδήρου . ταύτῃ τε οὖν καὶ τοιαύτῃ τῇ δυνάμει καὶ τὰ τῶν θρέψεων καὶ τὰ τῶν καθάρσεων ἐπιτελεῖται , ἑλκούσῃ μὲν ἀεὶ τὸ οἰκεῖον , ὅταν ᾖ δαψιλὲς , ἅμα δ’ αὐτῷ πολλάκις ἐπισπωμένῃ καὶ τὸ μὴ τοιοῦτο , οἷόν τι κᾀν τοῖς καθαίρουσιν ὑπάρχει φαρμάκοις . ὁπότ’ ἂν γὰρ ἅπαν ἐκκενώσῃ τὸ ἐπιπολάζον ἢ χολῆς ἢ φλέγματος , ( οὕτω δὲ καλῶ τὸ περιεχόμενον ἐν ταῖς φλεψὶν ) ἐξ αὐτῶν ἕλκει λοιπὸν τῶν στερεῶν σωμάτων τὴν οἰκείαν ἰκμάδα βίᾳ καὶ μόγις , ἀναλύοντά τε καὶ οἷον ἀναστοιχειοῦντα καὶ φθείροντα τὸ ζῶον . ἐν δὲ τῷ σφοδρῷ τῆς ὁλκῆς συνέπεταί τις τῶν ἄλλων χυμῶν , ὃς ἂν ἐφεξῆς ὑπάρχῃ τῇ φύσει τῷ βιαίως ἑλκομένῳ .
Lemmas: διό καί ὅσος ὁ ἰατρός τε καί φυσικός ἐκ αἷμα μόνος γίγνομαι καί τρέφω ὁ ζῷον ἀπέφ-ᾄναμαι , χρή καί οὗτος ἐπαινέω ὁ γνώμη , ὡς ἔοικα γιγνώσκω . ἀλλά Ἱπποκράτης φυσικός ἔτι καί οὗτος ἐκ ὁ τέσσαρες χυμός καί ὁ γένεσις , καί ὁ αὔξησις , καί ὁ θρέψις ἵημι φημί ὁ σῶμα ἐγώ , ἅμα μέν , ὡς καί πρόσθεν λέγω , πάμπολυς ὁράω ἐκ ὁ ὑγιαίνω ποικιλία ὁ ὁ σῶμα ἰδέα οὐ ἄν γίγνομαι , εἴπερ εἷς εἰμί ὁ στοιχειώδης χυμός · ἔπειτα δέ καί ὁ ὁ μόριον φύσις , οὕτως πάμπολυς διαφέρω , ﻿ οὐ ἔοικα , οὔτε ἐκ εἷς οὐσία γίγνομαι κατά ἀρχή εὐθύς , οὔτε εἷς δέω χράω τροφή . ἅπας δέ οὗτος ὁ νῦν ὑπό ἐγώ λέγω διά βραχύς ἐνδείκνυμι ῥῆσις ὁ Ἱπποκράτης , ὡδί πως λέγω · ὡς γάρ ὁ σπείρω τε καί φύω , ὅταν εἰς ὁ γῆ εἰσέρχομαι , ἕλκω ἕκαστος ὁ κατά φύσις ἑαυτοῦ εἰμί ἐν ὁ γῆ , ἔνειμι δέ καί ὀξύς , καί γλυκύς , καί πικρός , καί ἁλμυρός , καί παντοῖος · πρῶτος μέν οὖν καί πολύς οὗτος ἕλκω εἰς ἑαυτοῦ , ὅς τις ἄν εἰμί αὐτός κατά φύσις μάλα , ἔπειτα δέ ἕλκω καί ὁ ἄλλος τοιοῦτος δή τις καί ὁ φάρμακον ποιέω ἐν ὁ σῶμα . διά οὗτος ὁ λόγος καί περί θρέψις καί κένωσις ὁ ἐν ὁ κάθαρσις ἀκριβής ἐγώ διδάσκω · ὅς ἐπί πολύς μέν ἐν ὁ περί φυσικός δύναμις ὑπόμνημα ἀναγκαῖος εἰμί ἐγώ διέρχομαι · οὐ μήν ἀλλά καί νῦν ἤδη ὁ κεφάλαιος ὁράω ὑπάρχω . φυσικός γάρ τις εἰμί δύναμις ἑλκτικός ὁ οἰκεῖος ἕκαστος ὁ εἰμί · ὥσπερ ἐν ὁ λίθος ὁ ἡράκλεια ὁ σίδηρος . οὗτος τε οὖν καί τοιοῦτος ὁ δύναμις καί ὁ ὁ θρέψις καί ὁ ὁ κάθαρσις ἐπιτελέω , ἕλκω μέν ἀεί ὁ οἰκεῖος , ὅταν εἰμί δαψιλής , ἅμα δέ αὐτός πολλάκις ἐπισπάω καί ὁ μή τοιοῦτος , οἷος τις εἰͅν ὁ καθαίρω ὑπάρχω φάρμακον . ὁπότε ἄν γάρ ἅπας ἐκκενόω ὁ ἐπιπολάζω ἤ χολή ἤ φλέγμα , ( οὕτως δέ καλέω ὁ περιέχω ἐν ὁ φλέψ ) ἐκ αὐτός ἕλκω λοιπός ὁ στερεός σῶμα ὁ οἰκεῖος ἰκμάς βία καί μόγις , ἀναλύω τε καί οἷος ἀναστοιχειόω καί φθείρω ὁ ζῷον . ἐν δέ ὁ σφοδρός ὁ ὁλκή συνέπομαι τις ὁ ἄλλος χυμός , ὅς ἄν ἐφεξῆς ὑπάρχω ὁ φύσις ὁ βίαιος ἕλκω .