galenus.de-elementis-ex-hippocrate-libri-ii 2.3
Ἀσκληπιάδης δὲ , πάντα τὰ καλὰ τῆς τέχνης ἐπιχειρῶν ἀνατρέπειν τῷ λόγῳ διὰ τοὺς θαυμαστοὺς ὄγκους καὶ πόρους , πειρᾶται μεταπείθειν ἡμᾶς , ὡς οὐχ ἕλκει τὸ οἰκεῖον ἕκαστον τῶν φαρμάκων , ἀλλὰ μεταβάλλει . καὶ τρέπει , καὶ ἀλλοιοῖ , διαφθεῖρον εἰς τὴν ἑαυτοῦ φύσιν , ὁποῖον ἂν ᾖ τὸ ἑλχθέν . εἶτα τὴν ἀκολουθοῦσαν ὠφέλειαν , οὐ τῇ τοῦ λυποῦντος καθάρσει γίνεσθαί φησιν , ἀλλὰ τῷ κοινῷ λόγῳ τῆς κενώσεως . ὁ μὲν οὖν Ἀσκληπιάδους λόγος οὕτως ἀναισχυντεῖ κατὰ τοῦ φαινομένου . τὸ φαινόμενον δέ γ’ , ὡς Ἱπποκράτης τε καὶ οἱ λοιποὶ πάντες ἰατροὶ , τῇ πείρᾳ βασανίζοντες , ἔμαθον , ὡς εἴρηται πρόσθεν , ἔχει . εἰ γὰρ ἐπιχειρήσεις ἀνθρώπῳ χολῶντι φλέγματος ἀγωγὸν δοῦναι φάρμακον , οὐ μετὰ μικρᾶς , εὖ οἶδ’ ὅτι , ζημίας πειράσῃ τοῦ ἐγχειρήματος . εἰ δέ γ’ ὡς κενοῦντα μόνον ὠφελεῖ τὰ καθαίροντα , τί οὐ φλέβας τέμνομεν ἁπάντων , εἴτ’ ἰσχνοὶ τύχοιεν ὄντες , εἴτε παχεῖς , εἴτ’ ἰκτεριῶντες , εἴτε μελαγχολῶντες ; ἀλλὰ πολλοῖς μὲν τῶν τοιούτων , ἰσχνοῖς οὖσιν ἱκανῶς , οὐ σμικρὰν ἤνεγκεν ὠφέλειαν ἡ τοῦ λυποῦντος χυμοῦ κένωσις . εἰ δ’ αἵματος αὐτῶν ἀφελεῖν ἐτόλμησέ τις , εὐθὺς ἂν ἀπέκτεινεν . ἀλλὰ ταῦτα λέγειν ἀναγκάζουσιν Ἀσκληπιάδην οἱ ὄγκοι καὶ πόροι καὶ τὰ ἄναρμα στοιχεῖα . τούτοις γὰρ ἕπεται τὸ μηδεμίαν εἶναι τῆς φύσεως ἡμῶν ἀλλοτρίαν ποιότητα , μηδὲ τὴν τῶν ὁσημέραι διὰ τῆς γαστρὸς ἡμῶν ἐκκενουμένων περιττωμάτων · ἀλλ’ ὅταν ἐπισχεθῇ ἡ γαστὴρ , τῷ λόγῳ τοῦ πλήθους ἡμᾶς βλάπτεσθαι , καὶ εἶναι τὴν ἴασιν ὀλιγοσιτίαν ἢ ἀσιτίαν παντελῆ . πλῆθος γάρ τοι τοιούτων λόγων ἀποτετόλμηται πρὸς Ἀσκληπιάδου , τοῖς ἐναργέσι μαχομένων , οἳ τοὺς μὲν ἀγνοοῦντας τὸ φαινόμενον ἀπορεῖν ἀναγκάζουσι , τοὺς δὲ γινώσκοντας ἐκπλήττεσθαί τε καὶ θαυμάζειν τὴν ἀναισχυντίαν τοῦ ἀνθρώπου . ἀλλὰ πρὸς μὲν τὴν Ἀσκληπιάδειον τόλμαν ἐν ἑτέροις ἐπὶ πλέον εἰρήσεται . τὰ φαινόμενα δ’ ἐναργῶς πάλιν ἀναλάβωμεν , ἑπόμενοι ταῖς Ἱπποκράτους ῥήσεσιν , ὡς οὐ μαντευσαμένου δήπουθεν , ὡς ἰατρός τις ἄπειρος ἢ ἀναίσχυντος ἐς τοσοῦτον ἔσοιτο , καθάπερ Ἀσκληπιάδης , ὡς ἤτοι παντάπασιν ἀγνοῆσαι τὰ οὕτω σμικρὰ τῆς τέχνης , ἢ γνοὺς ἀρνήσηται μὴ γινώσκειν . ὅθεν , οἶμαι , καὶ ὁ λόγος ἡμῖν μὲν μακρότερος γίνεται διὰ τὰς πρὸς τοὺς ἀναισχυντήσαντας ἀντιλογίας · Ἱπποκράτει δὲ βραχὺς καὶ σύντομος , αὐτὸ τὸ φαινόμενον ἐναργῶς γράφοντι , χωρὶς ἁπάσης κατασκευῆς , τῷ μηδ’ ὑπονοῆσαι μηδένα , μήτ’ ἀγνοῆσαι τὰ τοιαῦτα , μήτ’ ἀρνήσασθαι .
Lemmas: Ἀσκληπιάδης δέ , πᾶς ὁ καλός ὁ τέχνη ἐπιχειρέω ἀνατρέπω ὁ λόγος διά ὁ θαυμαστός ὄγκος καί πόρος , πειράω μεταπείθω ἐγώ , ὡς οὐ ἕλκω ὁ οἰκεῖος ἕκαστος ὁ φάρμακον , ἀλλά μεταβάλλω . καί τρέπω , καί ἀλλοιόω , διαφθείρω εἰς ὁ ἑαυτοῦ φύσις , ὁποῖος ἄν εἰμί ὁ ἑλ́γω . εἶτα ὁ ἀκολουθέω ὠφέλεια , οὐ ὁ ὁ λυπέω κάθαρσις γίγνομαι φημί , ἀλλά ὁ κοινός λόγος ὁ κένωσις . ὁ μέν οὖν Ἀσκληπιάδος λόγος οὕτως ἀναισχυντέω κατά ὁ φαίνω . ὁ φαίνω δέ γε , ὡς Ἱπποκράτης τε καί ὁ λοιπός πᾶς ἰατρός , ὁ πεῖρα βασανίζω , μανθάνω , ὡς λέγω πρόσθεν , ἔχω . εἰ γάρ ἐπιχειρέω ἄνθρωπος χολάω φλέγμα ἀγωγός δίδωμι φάρμακον , οὐ μετά μικρός , εὖ οἶδα ὅτι , ζημία πειράω ὁ ἐγχείρημα . εἰ δέ γε ὡς κενόω μόνος ὠφελέω ὁ καθαίρω , τίς οὐ φλέψ τέμνω ἅπας , εἴτε ἰσχνός τυγχάνω εἰμί , εἴτε παχύς , εἴτε ἰκτεριάω , εἴτε μελαγχολάω ; ἀλλά πολύς μέν ὁ τοιοῦτος , ἰσχνός εἰμί ἱκανός , οὐ μικρός φέρω ὠφέλεια ὁ ὁ λυπέω χυμός κένωσις . εἰ δέ αἷμα αὐτός ἀφαιρέω τολμάω τις , εὐθύς ἄν ἀποκτείνω . ἀλλά οὗτος λέγω ἀναγκάζω Ἀσκληπιάδης ὁ ὄγκος καί πόρος καί ὁ ἄναρμος στοιχεῖον . οὗτος γάρ ἕπομαι ὁ μηδείς εἰμί ὁ φύσις ἐγώ ἀλλότριος ποιότης , μηδέ ὁ ὁ ὁσημέραι διά ὁ γαστήρ ἐγώ ἐκκενόω περίσσωμα · ἀλλά ὅταν ἐπέχω ὁ γαστήρ , ὁ λόγος ὁ πλῆθος ἐγώ βλάπτω , καί εἰμί ὁ ἴασις ὀλιγοσιτία ἤ ἀσιτία παντελής . πλῆθος γάρ τοι τοιοῦτος λόγος ἀποτολμάω πρός Ἀσκληπιάδης , ὁ ἐναργής μάχομαι , ὅς ὁ μέν ἀγνοέω ὁ φαίνω ἀπορέω ἀναγκάζω , ὁ δέ γιγνώσκω ἐκπλήσσω τε καί θαυμάζω ὁ ἀναισχυντία ὁ ἄνθρωπος . ἀλλά πρός μέν ὁ Ἀσκληπιάδειος τόλμα ἐν ἕτερος ἐπί πολύς λέγω . ὁ φαίνω δέ ἐναργής πάλιν ἀναλαμβάνω , ἕπομαι ὁ Ἱπποκράτης ῥῆσις , ὡς οὐ μαντεύομαι δήπουθεν , ὡς ἰατρός τις ἄπειρος ἤ ἀναίσχυντος εἰς τοσοῦτος εἰμί , καθά Ἀσκληπιάδης , ὡς ἤτοι παντάπασι ἀγνοέω ὁ οὕτως μικρός ὁ τέχνη , ἤ γιγνώσκω ἀρνέομαι μή γιγνώσκω . ὅθεν , οἴομαι , καί ὁ λόγος ἐγώ μέν μακρός γίγνομαι διά ὁ πρός ὁ ἀναισχυντέω ἀντιλογία · Ἱπποκράτης δέ βραχύς καί σύντομος , αὐτός ὁ φαίνω ἐναργής γράφω , χωρίς ἅπας κατασκευή , ὁ μηδέ ὑπονοέω μηδείς , μήτε ἀγνοέω ὁ τοιοῦτος , μήτε ἀρνέομαι .