galenus.de-dignoscendis-pulsibus-libri-iv 1.5
Ὅτι δ’ οὐ προσιόντος , ἢ ἀπιόντος , ἢ θλίβοντος , ἢ ἁπτομένου , ἢ ἀπωθουμένου πρώτην αἴσθησιν ἔχομεν , ἄνευ τῶν κατὰ τὸ ἡμέτερον σῶμα παθημάτων , οὐδ’ αὐτὸ οἴομαι λανθάνειν . αἰσθανόμεθα μὲν γὰρ ἀνατρεπομένης ἡμῶν τῆς σαρκὸς ἅμα τῷ περικειμένῳ δέρματι κατὰ τὴν προσβολὴν τῶν σφοδρῶν σφυγμῶν , συνεισέρχεται δὲ αὐτῷ κινουμένου τε καὶ βιαζομένου ἡ γνῶσις . καὶ μὲν δὴ καὶ ἀποχωρούσης τῆς ἀρτηρίας , ἡ μὲν αἴσθησίς ἐστι τῆς ἐν αὐτῷ τῷ ἡμετέρῳ σώματι κινήσεως . ἕπεται γὰρ τὸ εἴσω θλιβὲν ἢ τοῦ δέρματος ἡμῶν ἢ τῆς σαρκὸς μόριον ἀφισταμένῃ τῇ ἀρτηρίᾳ , τὴν ἐξ ἀρχῆς χώραν , ὅθεν ἀπεώσθη , καταλαμβανομένῃ , ἡ δὲ τοῦ χωρίζεσθαι γνῶσις συνεπινοεῖται . πρῶτα γάρ ἐστιν αἰσθητὰ ἐν τοῖς ἡμετέροις σώμασι τὰ παθήματα , δεύτερα δὲ τὰ τούτων ποιητικὰ , ἐκτὸς ὑποκείμενα . τῆς τε οὖν μετὰ τὴν θλίψιν ἀποχωρούσης τῆς ἀρτηρίας γινομένης ἡμῖν ἐν τοῖς ἁπτομένοις μορίοις κινήσεως αἰσθανόμενοι πρό τῆς ἐπὶ τῶν σφοδρῶν σφυγμῶν , κατὰ τοῦτο καὶ τὴν συστολὴν τῆς ἀρτηρίας ὑποπίπτειν αἰσθήσει φαμὲν , ὡς τῶν ποιούντων δηλονότι τὰ ἐν ἡμῖν πάθη συγκεχωρημένων αἰσθητῶν καλεῖσθαι · τό τε τῆς θλίψεως ἄνισον ἐνδείκνυται τὴν τοῦ θλίβοντος ἐπάνοδον . οὐδὲ γὰρ οὐδὲ τὴν ῥώμην οὐδὲ τὴν κίνησιν αὐτοῦ δι’ ἄλλου τινὸς ἐγνωρίσαμεν ἢ διὰ τοῦ τῆς θλίψεως ἀνίσου . ἐπιβαλλόντων γὰρ ἡμῶν τοὺς δακτύλους τοῖς σφοδροῖς σφυγμοῖς , ἡ μὲν πρώτη προσβολὴ βραχὺ παντελῶς ὠθεῖ τὴν ἁφὴν , ἀπὸ ταύτης δ’ ἀεὶ καὶ μᾶλλον ἄχρι τῆς τελευτῆς ἐπιτείνεται ἡ θλίψις , ἥτις ἐνδείκνυται δηλονότι τήν τε κίνησιν καὶ τὴν ῥώμην τοῦ ἀπωθουμένου . θαυμαστὸν γὰρ δὴ , ὅπως οἱ ἀμυδροὶ σφυγμοὶ , κᾂν μέγιστοι τυγχάνωσιν ὄντες , οὐχ ὅπως μικροὶ παντελῶς φαίνονται θλιβόντων , ἀλλὰ καὶ παντάπασιν ἀφανίζονται . καί τις ἴσως ἀγνοῶν , ὡς χρὴ τῶν τοιούτων ἐπιπολῆς ψαύειν , ἄσφυκτον εἶναι φήσει τὸν ἄνθρωπον , ἐξ ὧν αὐτὸς κακῶς ἥψατο ψευδῶς ἀποφηνάμενος . οἱ σφοδροὶ δ’ ἅπαν τοὐναντίον ἐρειδόντων ἰσχυρῶς δέονται τῶν ἁπτομένων εἰς τὴν τῆς ῥώμης αὐτῶν διάγνωσιν . ἀπωθεῖσθαι γὰρ τηνικαῦτά σοι μᾶλλον δόξουσιν , ὅταν ἐπὶ πλεῖον αὐτοὺς βιάζῃ . καὶ γοῦν καὶ τὴν συστολὴν αἰσθητὴν οἱ σφοδροὶ μὲν ἅπαντες ἔχουσι , τῶν ἀμυδρῶν δ’ οὐδεὶς , αὐτῶν δὲ τῶν σφοδρῶν ἄλλος ἄλλου μᾶλλον , ἢ παρ’ αὐτὸ τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον ἐν τῇ σφοδρότητι , ἢ διὰ μέγεθος καὶ μικρότητα , ἢ διὰ σκληρότητα καὶ μαλακότητα , ἢ διὰ βραδύτητα καὶ τάχος . ὅστις γὰρ ἂν μέγιστός θ’ ἅμα καὶ σφοδρότατος καὶ σκληρὸς , καθ’ ὅσον οἷόν τε μεγέθει μιχθῆναι σκληρότητα , καὶ μὴ ταχὺς , σαφεστάτην οὗτος ἔχει τὴν συστολήν . οἱ δ’ ἄλλοι πάντες καθ’ ὅσον ἂν τούτων τινὸς ἔλαττον ἢ πλέον μετέχωσι , κατὰ τοσοῦτον ῥᾷον ἢ χαλεπώτερον γνωσθήσονται . προσεθήκαμεν δ’ ἐπὶ τῆς κατὰ τὴν σκληρότητα καὶ τὸ μέγεθος μίξεως τὸ , καθ’ ὅσον ἐνδέχεται , τοῦδε χάριν , ἵνα μή τις ὑπονοήσῃ δύνασθαί ποτε γενέσθαι τὸν αὐτὸν ἅμα σφυγμὸν ὥσπερ μέγιστόν τε καὶ σφοδρότατον , οὕτω καὶ σκληρότατον . οὐ γὰρ οἷόν τε συνελθεῖν ὥσπερ σφοδρότητι τὸ μέγεθος , οὕτω καὶ σκληρότητι , μεγίστους μὲν γὰρ καὶ σφοδροτάτους σφυγμοὺς πολλάκις ἂν εὕροις , σκληροτάτους δ’ ἅμα καὶ μεγίστους τοὺς αὐτοὺς οὐκ ἂν εὕροις , οὐ μὴν οὐδὲ σκληροὺς ἅμα καὶ μεγίστους , ἀλλ’ ὁ μέσος σκληροῦ καὶ μαλακοῦ σφυγμὸς , ὁ σύμμετρός τε κατὰ φύσιν , ἅμα τῷ μεγίστῳ πολλάκις εὑρίσκεται . καὶ μὲν δὴ καὶ σκληρόν θ’ ἅμα καὶ σφοδρὸν τὸν αὐτὸν εὑρήσεις πολλάκις , καὶ σκληρός θ’ ἅμα καὶ σφοδρότατος ἔστιν ὅτε φαίνεται , ﻿ σφοδρότατον δὲ καὶ σκληρότατον οὐκέτ’ ἂν εὕροις τὸν αὐτὸν , ὥσπερ οὐδὲ μέγιστόν τε ἅμα καὶ σφοδρότατον καὶ ταχύτατον , ἀλλ’ οἱ μέγιστοι καὶ σφοδρότατοι τοὐπίπαν μὲν καὶ ταχεῖς εἰσιν , εἰ δὲ μὴ , ἀλλ’ οὐδὲ βραδεῖς γε . εἰ μὲν οὖν ἐνεδέχετο τὸν αὐτὸν ἅμα γενέσθαι σφυγμὸν σφοδρότατόν τε καὶ μέγιστον καὶ σκληρότατον καὶ βραδύτατον , ἡ πασῶν σαφεστάτη τῶν συστολῶν ἐπὶ τῶν τοιούτων ἐφαίνετ’ ἄν . ἐπεὶ δ’ ἀδύνατος ἡ μίξις , ὁ σφοδρότατος ἔτι καὶ μέγιστος καὶ μὴ μαλακὸς καὶ μὴ ταχὺς ἐναργεστάτην ἕξει τὴν συστολήν . σαφῆ δὲ καὶ ὁ σφοδρότατός γε καὶ μέγας καὶ σκληρός · καὶ μὲν δὴ καὶ ὅσοι σφοδροί θ’ ἅμα καὶ μεγάλοι καὶ σκληροὶ , καὶ τούτων ἧττον μὲν ἢ τῶν πρόσθεν , ὅμως δ’ ἔτι σαφὴς ἱκανῶς ἡ συστολή . τούτων δ’ ἧττον , ἀλλὰ καὶ αὕτη σαφὴς ἡ τοῦ σφοδροῦ καὶ μεγάλου καὶ μαλακοῦ . σαφὴς δ’ ἔτι καὶ ἡ τοῦ σφοδροῦ τε ἅμα καὶ συμμέτρου κατὰ μέγεθος καὶ σκληρότητα · τούτου δ’ ἀσαφεστέραν ἔχει τὴν συστολὴν , οὐ μὴν ἀδιάγνωστόν γ’ ὁ μέγας μὲν , σύμμετρος δ’ ἐν ταῖς λοιπαῖς δύο διαφοραῖς . καὶ ὅστις δὲ κατὰ τὰς τρεῖς διαφορὰς συμμέτρως ἔχει , δήλη καὶ ἡ τοῦδε συστολή . δυσγνώριστος δ’ ἥ τε τοῦ σφοδροῦ τε καὶ μικροῦ . πάντως δ’ ὁ τοιοῦτος καὶ σκληρός ἐστι , καὶ ἡ τοῦ μικροῦ μὲν καὶ σκληροῦ , συμμέτρου δὲ κατὰ τὸν τόνον , ἔτι μᾶλλον ἀσαφής . εἰ δὲ μικρὸς καὶ μὴ σκληρὸς εἴη , καὶ σύμμετρος κατὰ τὸν τόνον , ἱκανῶς γεγυμνασμένης αἰσθήσεως ὁ τοιοῦτος δεῖται πρὸς τὴν γνῶσιν , ἔτι δὲ μᾶλλον εἰ μικρὸς καὶ μαλακὸς ὢν , μετρίως ἔχοι τοῦ τόνου . ἀμυδρὸς δὲ σφυγμὸς , εἴτε μεγάλῳ μιγνύμενος , εἴτε μικρῷ , δήλην ἔχει τὴν συστολήν . τῷ μὲν οὖν μεγίστῳ τὴν ἀρχὴν οὐδὲ μίγνυταί ποτε , καθάπερ οὐδὲ τῷ σκληροτάτῳ , μεγάλῳ δὲ μίγνυται μέν ποτε , ἀλλὰ πάντως ὁ τοιοῦτος ἐσχάτως μαλακός ἐστιν . εἰ δὲ τῷ σκληρῷ μιχθείη , μικρότατος ὁ τοιοῦτος ἐξ ἀνάγκης ἔσται . χρὴ τοίνυν τὸν βουλόμενον ἀσκῆσαι τὴν ἁφὴν , αἰσθάνεσθαι τῆς συστολῆς ἐναργῶς , αὐτό τε τοῦτο πρῶτον ἐπίστασθαι τὸ παραλειφθὲν ὑπὸ τῶν πρεσβυτέρων , ὡς οὔτε παντὸς σφυγμοῦ δυνατὸν αἰσθάνεσθαι τῆς συστολῆς , οὔθ’ ὧν αἰσθάνεσθαι δυνατὸν ὁμοίως ἐστὶν ἁπάντων σαφὴς , ἔπειτα δὲ καὶ τοὺς διορισμοὺς μεμνῆσθαι τοὺς ὑφ’ ἡμῶν ἄρτι γεγραμμένους , ἵνα μήτ’ ἐφ’ ὧν ἀδύνατον αὐτῆς αἰσθέσθαι , γλιχόμενος ἐξευρίσκειν , εἶτ’ ἀπορῶν ἀποστῇ τελευτῶν ἁπάσης ὡς ἀναισθήτου , μήτ’ ἐφ’ ὧν δυνατὸν μὲν αἰσθέσθαι , μὴ σαφῶς δὲ , πρώτοις αὐτοῖς ἐγχειρεῖν , αὐτῶν τε τούτων ἀπογνῷ τῆς εὑρέσεως , καὶ πρὸς τὴν τῶν ἄλλων ζήτησιν ἀποκνέοι παντάπασιν . ἀλλ’ ἐφ’ ὧν ἐναργεστάτην συστολὴν φαίνεσθαι συμβέβηκεν , ἀπὸ τούτων ἄρξασθαι , τήν τε τῆς χειρὸς ἐπιβολὴν , ὡς εἴρηται , ποιούμενος καὶ μεμνημένος ὧν εἴρηται σκοπῶν , ὡς χρὴ πάντως ἢ σφοδρὸν , ἢ οὐκ ἀμυδρόν γε τὸν σφυγμὸν εἶναι τὸν μέλλοντα ποιήσειν αἰσθητὴν τοῖς ἁπτομένοις τὴν συστολήν . καὶ τοῦτο μὲν ἀχώριστον ὑπάρχειν αὐτῷ δεῖ , πρὸς δὲ τὴν σαφεστέραν διάγνωσιν οὐ σμικρὰ συντελεῖ τὸ μέγεθος , εἶναι δέ τινα καὶ παρὰ τῆς σκληρότητος ὠφέλειαν καὶ τῆς βραδύτητος . ὥστε μήτ’ ἐν ἀμυδρῷ ποτε σφυγμῷ συστολὴν αἰσθητὴν δύνασθαι γενέσθαι μήτ’ ἀναίσθητον ἐν σφοδρῷ , μᾶλλόν τε καὶ ἧττον ἐναργῆ παρὰ ταὐτὸν τὸν ζωτικὸν καλούμενον τόνον , ἧττόν τε καὶ μᾶλλον ἐνταθέντα καὶ παρὰ τὸ ποσὸν τῆς διαστολῆς καὶ παρὰ τὸ ποιὸν τοῦ τε χιτῶνος τῆς ἀρτηρίας καὶ τῆς κινήσεως .
Lemmas: ὅτι δέ οὐ προσέρχομαι , ἤ ἀπέρχομαι , ἤ θλίβω , ἤ ἅπτω , ἤ ἀπωθέω πρῶτος αἴσθησις ἔχω , ἄνευ ὁ κατά ὁ ἡμέτερος σῶμα πάθημα , οὐδέ αὐτός οἴομαι λανθάνω . αἰσθάνομαι μέν γάρ ἀνατρέπω ἐγώ ὁ σάρξ ἅμα ὁ περίκειμαι δέρμα κατά ὁ προσβολή ὁ σφοδρός σφυγμός , συνεισέρχομαι δέ αὐτός κινέω τε καί βιάζω ὁ γνῶσις . καί μέν δή καί ἀποχωρέω ὁ ἀρτηρία , ὁ μέν αἴσθησις εἰμί ὁ ἐν αὐτός ὁ ἡμέτερος σῶμα κίνησις . ἕπομαι γάρ ὁ εἴσω θλίβω ἤ ὁ δέρμα ἐγώ ἤ ὁ σάρξ μόριον ἀφίστημι ὁ ἀρτηρία , ὁ ἐκ ἀρχή χώρα , ὅθεν ἀπωθέω , καταλαμβάνω , ὁ δέ ὁ χωρίζω γνῶσις συνεπινοέω . πρῶτος γάρ εἰμί αἰσθητός ἐν ὁ ἡμέτερος σῶμα ὁ πάθημα , δεύτερος δέ ὁ οὗτος ποιητικός , ἐκτός ὑπόκειμαι . ὁ τε οὖν μετά ὁ θλίψις ἀποχωρέω ὁ ἀρτηρία γίγνομαι ἐγώ ἐν ὁ ἅπτω μόριον κίνησις αἰσθάνομαι πρό ὁ ἐπί ὁ σφοδρός σφυγμός , κατά οὗτος καί ὁ συστολή ὁ ἀρτηρία ὑποπίπτω αἴσθησις φημί , ὡς ὁ ποιέω δηλονότι ὁ ἐν ἐγώ πάθος συγχωρέω αἰσθητός καλέω · ὁ τε ὁ θλῖψις ἄνισος ἐνδείκνυμι ὁ ὁ θλίβω ἐπάνοδος . οὐδέ γάρ οὐδέ ὁ ῥώμη οὐδέ ὁ κίνησις αὐτός διά ἄλλος τις γνωρίζω ἤ διά ὁ ὁ θλῖψις ἄνισος . ἐπιβάλλω γάρ ἐγώ ὁ δάκτυλος ὁ σφοδρός σφυγμός , ὁ μέν πρῶτος προσβολή βραχύς παντελής ὠθέω ὁ ἁφή , ἀπό οὗτος δέ ἀεί καί μάλα ἄχρι ὁ τελευτή ἐπιτείνω ὁ θλῖψις , ὅστις ἐνδείκνυμι δηλονότι ὁ τε κίνησις καί ὁ ῥώμη ὁ ἀπωθέω . θαυμαστός γάρ δή , ὅπως ὁ ἀμυδρός σφυγμός , ἔͅν μέγας τυγχάνω εἰμί , οὐ ὅπως μικρός παντελής φαίνω θλίβω , ἀλλά καί παντάπασι ἀφανίζω . καί τις ἴσως ἀγνοέω , ὡς χρή ὁ τοιοῦτος ἐπιπολή ψαύω , ἄσφυκτος εἰμί φημί ὁ ἄνθρωπος , ἐκ ὅς αὐτός κακός ἅπτω ψευδής ἀποφαίνω . ὁ σφοδρός δέ ἅπας ἐναντίος ἐρείδω ἰσχυρός δέω ὁ ἅπτω εἰς ὁ ὁ ῥώμη αὐτός διάγνωσις . ἀπωθέω γάρ τηνικαῦτα σύ μάλα δοκέω , ὅταν ἐπί πολύς αὐτός βιάζω . καί γοῦν καί ὁ συστολή αἰσθητός ὁ σφοδρός μέν ἅπας ἔχω , ὁ ἀμυδρός δέ οὐδείς , αὐτός δέ ὁ σφοδρός ἄλλος ἄλλος μάλα , ἤ παρά αὐτός ὁ μάλα τε καί ἥσσων ἐν ὁ σφοδρότης , ἤ διά μέγεθος καί μικρότης , ἤ διά σκληρότης καί μαλακότης , ἤ διά βραδυτής καί τάχος . ὅστις γάρ ἄν μέγας τε ἅμα καί σφοδρός καί σκληρός , κατά ὅσος οἷος τε μέγεθος μείγνυμι σκληρότης , καί μή ταχύς , σαφής οὗτος ἔχω ὁ συστολή . ὁ δέ ἄλλος πᾶς κατά ὅσος ἄν οὗτος τις ἐλαχύς ἤ πολύς μετέχω , κατά τοσοῦτος ῥᾴδιος ἤ χαλεπός γιγνώσκω . προστίθημι δέ ἐπί ὁ κατά ὁ σκληρότης καί ὁ μέγεθος μίξις ὁ , κατά ὅσος ἐνδέχομαι , ὅδε χάριν , ἵνα μή τις ὑπονοέω δύναμαι ποτέ γίγνομαι ὁ αὐτός ἅμα σφυγμός ὥσπερ μέγας τε καί σφοδρός , οὕτως καί σκληρός . οὐ γάρ οἷος τε συνέρχομαι ὥσπερ σφοδρότης ὁ μέγεθος , οὕτως καί σκληρότης , μέγας μέν γάρ καί σφοδρός σφυγμός πολλάκις ἄν εὑρίσκω , σκληρός δέ ἅμα καί μέγας ὁ αὐτός οὐ ἄν εὑρίσκω , οὐ μήν οὐδέ σκληρός ἅμα καί μέγας , ἀλλά ὁ μέσος σκληρός καί μαλακός σφυγμός , ὁ σύμμετρος τε κατά φύσις , ἅμα ὁ μέγας πολλάκις εὑρίσκω . καί μέν δή καί σκληρός τε ἅμα καί σφοδρός ὁ αὐτός εὑρίσκω πολλάκις , καί σκληρός τε ἅμα καί σφοδρός εἰμί ὅτε φαίνω , ﻿ σφοδρός δέ καί σκληρός οὐκέτι ἄν εὑρίσκω ὁ αὐτός , ὥσπερ οὐδέ μέγας τε ἅμα καί σφοδρός καί ταχύς , ἀλλά ὁ μέγας καί σφοδρός ἐπίπαν μέν καί ταχύς εἰμί , εἰ δέ μή , ἀλλά οὐδέ βραδύς γε . εἰ μέν οὖν ἐνδέχομαι ὁ αὐτός ἅμα γίγνομαι σφυγμός σφοδρός τε καί μέγας καί σκληρός καί βραδύς , ὁ πᾶς σαφής ὁ συστολή ἐπί ὁ τοιοῦτος φαίνω ἄν . ἐπεί δέ ἀδύνατος ὁ μίξις , ὁ σφοδρός ἔτι καί μέγας καί μή μαλακός καί μή ταχύς ἐναργής ἔχω ὁ συστολή . σαφής δέ καί ὁ σφοδρός γε καί μέγας καί σκληρός · καί μέν δή καί ὅσος σφοδρός τε ἅμα καί μέγας καί σκληρός , καί οὗτος ἥσσων μέν ἤ ὁ πρόσθεν , ὅμως δέ ἔτι σαφής ἱκανός ὁ συστολή . οὗτος δέ ἥσσων , ἀλλά καί οὗτος σαφής ὁ ὁ σφοδρός καί μέγας καί μαλακός . σαφής δέ ἔτι καί ὁ ὁ σφοδρός τε ἅμα καί σύμμετρος κατά μέγεθος καί σκληρότης · οὗτος δέ ἀσαφής ἔχω ὁ συστολή , οὐ μήν ἀδιάγνωστος γε ὁ μέγας μέν , σύμμετρος δέ ἐν ὁ λοιπός δύο διαφορά . καί ὅστις δέ κατά ὁ τρεῖς διαφορά σύμμετρος ἔχω , δῆλος καί ὁ ὅδε συστολή . δυσγνώριστος δέ ὁ τε ὁ σφοδρός τε καί μικρός . πάντως δέ ὁ τοιοῦτος καί σκληρός εἰμί , καί ὁ ὁ μικρός μέν καί σκληρός , σύμμετρος δέ κατά ὁ τόνος , ἔτι μάλα ἀσαφής . εἰ δέ μικρός καί μή σκληρός εἰμί , καί σύμμετρος κατά ὁ τόνος , ἱκανός γυμνάζω αἴσθησις ὁ τοιοῦτος δέω πρός ὁ γνῶσις , ἔτι δέ μάλα εἰ μικρός καί μαλακός εἰμί , μέτριος ἔχω ὁ τόνος . ἀμυδρός δέ σφυγμός , εἴτε μέγας μείγνυμι , εἴτε μικρός , δῆλος ἔχω ὁ συστολή . ὁ μέν οὖν μέγας ὁ ἀρχή οὐδέ μείγνυμι ποτέ , καθά οὐδέ ὁ σκληρός , μέγας δέ μείγνυμι μέν ποτέ , ἀλλά πάντως ὁ τοιοῦτος ἔσχατος μαλακός εἰμί . εἰ δέ ὁ σκληρός μείγνυμι , μικρός ὁ τοιοῦτος ἐκ ἀνάγκη εἰμί . χρή τοίνυν ὁ βούλομαι ἀσκέω ὁ ἁφή , αἰσθάνομαι ὁ συστολή ἐναργής , αὐτός τε οὗτος πρῶτος ἐπίσταμαι ὁ παραλείπω ὑπό ὁ πρέσβυς , ὡς οὔτε πᾶς σφυγμός δυνατός αἰσθάνομαι ὁ συστολή , οὔτε ὅς αἰσθάνομαι δυνατός ὅμοιος εἰμί ἅπας σαφής , ἔπειτα δέ καί ὁ διορισμός μιμνῄσκω ὁ ὑπό ἐγώ ἄρτι γράφω , ἵνα μήτε ἐπί ὅς ἀδύνατος αὐτός αἰσθάνομαι , γλίχομαι ἐξευρίσκω , εἶτα ἀπορέω ἀφίστημι τελευτάω ἅπας ὡς ἀναίσθητος , μήτε ἐπί ὅς δυνατός μέν αἰσθάνομαι , μή σαφής δέ , πρῶτος αὐτός ἐγχειρέω , αὐτός τε οὗτος ἀπογιγνώσκω ὁ εὕρεσις , καί πρός ὁ ὁ ἄλλος ζήτησις ἀποκνέω παντάπασι . ἀλλά ἐπί ὅς ἐναργής συστολή φαίνω συμβαίνω , ἀπό οὗτος ἄρχω , ὁ τε ὁ χείρ ἐπιβολή , ὡς λέγω , ποιέω καί μιμνῄσκω ὅς λέγω σκοπός , ὡς χρή πάντως ἤ σφοδρός , ἤ οὐ ἀμυδρός γε ὁ σφυγμός εἰμί ὁ μέλλω ποιέω αἰσθητός ὁ ἅπτω ὁ συστολή . καί οὗτος μέν ἀχώριστος ὑπάρχω αὐτός δέω , πρός δέ ὁ σαφής διάγνωσις οὐ μικρός συντελέω ὁ μέγεθος , εἰμί δέ τις καί παρά ὁ σκληρότης ὠφέλεια καί ὁ βραδυτής . ὥστε μήτε ἐν ἀμυδρός ποτέ σφυγμός συστολή αἰσθητός δύναμαι γίγνομαι μήτε ἀναίσθητος ἐν σφοδρός , μάλα τε καί ἥσσων ἐναργής παρά αὐτός ὁ ζωτικός καλέω τόνος , ἥσσων τε καί μάλα ἐντείνω καί παρά ὁ ποσός ὁ διαστολεύς καί παρά ὁ ποιός ὁ τε χιτών ὁ ἀρτηρία καί ὁ κίνησις .