galenus.de-dignoscendis-pulsibus-libri-iv 1.2
Ἔστι δὲ τέτταρα ταῦτα . τὸ μὲν πρῶτον ἁπάντων , ὅπερ ἔφαμεν ἐρίζοντας μᾶλλον ἢ ἀληθεύοντας λέγειν τοὺς ἐμπειρικοὺς , ὡς πληγῆς μόνης αἰσθάνονται , διαστολὴν δ’ ἀρτηρίας οὐ γνωρίζουσι . καὶ διὰ τοῦτο τινὲς ἐξ αὐτῶν τὸν σφυγμὸν ὁρίζονται μνήμην παθῶν ἁφῆς ἐκ κινήσεως ἀρτηριῶν · οὐ γὰρ ἐκ διαστολῆς ἀρτηριῶν , ἀλλ’ ἐκ κινήσεως ἔφασαν δι’ οὐδὲν ἄλλο ἢ ὅτι τὰ τῆς διαστολῆς οὐχ ὁμολογοῦσιν αἰσθάνεσθαι . ἀλλὰ λόγῳ μὲν , φασὶν , ἴσως ἄν τις πιστώσαιτο αὐτὴν , οὐ μὴν τῇ γ’ ἁφῇ κατάδηλον γίγνεσθαι . τοὐναντίον δ’ ἅπαν ἐχρῆν αὐτοὺς λέγειν , εἴπερ ὅλως φιλονεικεῖν ἐσπουδάκασιν , ὡς ἡ μὲν ἁφὴ διαστελλομένης αἰσθάνεται τῆς ἀρτηρίας , εἰ δὲ καὶ κατ’ ἀλήθειαν διαστέλλεται , τοῦτ’ οὐκέτι γινώσκειν ἀκριβῶς . τὸ δ’ ὅτι μὴ φαίνεται φάσκειν καταψευδομένων ἐστὶ τῆς αἰσθήσεως . εἰ γάρ τις αὐτοὺς ἔροιτο , ποῖός τις ὁ σπασμώδης σφυγμὸς φαίνεται , τί ἂν ἄλλο ἔχοιεν εἰπεῖν ἢ ὅτι τεταμένης ἐφ’ ἑκάτερα τῆς ἀρτηρίας οἷον χορδῆς προσβολή τις ὑπ’ αὐτῆς γίνεται τῇ ἁφῇ , μηδὲ φυλαττούσης ἀκριβῶς τὴν ἀρχαίαν ἕδραν , ἀλλ’ ἠρέμα πως ἄνω καὶ κάτω φερομένης . εἰ δὲ δὴ καὶ περὶ τοῦ κλονώδους ἐροίμεθα , καὶ τοῦτον ὁμολογήσουσιν , εἴπερ ὅλως παρεφύλαξαν τὰ πάθη τῆς ἁφῆς , ἀπολιπούσης τῆς ἀρτηρίας τὴν ἰδίαν χώραν φαίνεσθαι γινόμενον . ἐναργῶς γὰρ ἄνω τε καὶ κάτω φερομένης αὐτῆς αἰσθανόμεθα κατὰ τοὺς τοιούτους σφυγμούς . καὶ μὲν δὴ καὶ τὴν καθ’ ἕνα σφυγμὸν ἀνωμαλίαν , τὴν παρὰ τὰ μὲν ὑψηλότερα φαίνεσθαι κείμενα τῆς ἀρτηρίας μόρια , τὰ δὲ ταπεινότερα , εἰ μὴ ὁμολογοῖεν γνωρίζειν , ἀμαθεῖς ἐξελεγχθήσονται τῆς ἐμπειρίας ἣν ἀεὶ πρεσβεύουσιν . οὐ γὰρ δὴ τῶν ἐκ λόγου δεικνυμένων ἐστὶ τὸ τοιοῦτον , ἀλλὰ φαίνεται μὲν σαφῶς τῇ ἁφῇ , τὴν δὲ αἰτίαν αὐτοῦ ζητοῦντες οἱ δογματικοὶ κληθέντες ἰατροὶ διαφέρονται πρὸς ἀλλήλους , διενεχθέντες ἂν καὶ περὶ τοῦ φαίνεσθαι , εἰ μὴ πάνυ ἐναργὲς ἦν . ἀλλὰ καὶ κατὰ μέγεθος ἀνώμαλός ποτε γίνεται σφυγμὸς ἐν τῇ μιᾷ διαστολῇ , τῶν μὲν ἐπὶ πλέον , τῶν δ’ ἐπ’ ἔλαττον αὐτοῦ μορίων διϊσταμένων , οὐκ ἂν γενόμενος , εἰ μὴ τὸ φαίνεσθαι διαστελλομένην τὴν ἀρτηρίαν ἀληθὲς ἦν . μακρολογῶν δ’ ἴσως σοφώτερον αὐτοῖς ἢ ἐναργέστερον διαλεγόμενος συνίημι . ἀρκεῖ γὰρ εἰπεῖν ὡς μακρὸς ἢ βραχὺς , καὶ ὑψηλὸς ἢ ταπεινὸς , καὶ πλατὺς ἢ στενὸς , καὶ μέγας ἢ μικρὸς , καὶ ἁδρὸς ἢ ἰσχνὸς , καὶ δηλονότι ὅτι οἱ μέσοι αὐτῶν οὐκ ἂν ἐγένοντο σφυγμοὶ μὴ κατὰ πᾶν μέρος φαινομένης διαστέλλεσθαι τῆς ἀρτηρίας , καθ’ ὃ δοξάζουσι μόνην κίνησιν γίνεσθαι , ἀλλὰ μόνον ἂν ἢ ὑψηλὸς , ἢ ταπεινὸς , ἢ ὁ μέσος αὐτῶν ἐγίγνετο , τῶν δ’ ἄλλων οὐδείς . οἷος οὖν ὁ σπασμώδης σφυγμός ἐστι σπανίως γιγνόμενος , τοιούτους ἀξιοῦσιν ἀεὶ φαίνεσθαι πάντας οἱ μὴ συγχωροῦντες αἰσθητὴν εἶναι τὴν διαστολήν . ὄντως γὰρ ἐπὶ τοῦ σπασμώδους ἢ οὐδόλως αἴσθησις γίγνεται τῆς διαστολῆς , ἢ ἐπὶ βραχὺ καὶ ἀμυδρῶς , οἷον χορδῆς τῆς ἀρτηρίας ἄνω τε καὶ αὖθις κάτω φερομένης . τὸ δ’ ὑπὸ τοῦ Ἀρχιγένους λεγόμενον , ὅτι καὶ τῶν ἰσχνῶν ἀνθρώπων αἱ ἐν τοῖς ἀσάρκοις μέρεσιν ἀρτηρίαι φαίνονται τῇ ὄψει διαστελλόμεναι καὶ συστελλόμεναι , πρὸς μὲν αἰδήμονας ἀνθρώπους ὀρθῶς λέγεται , πρὸς δὲ τοὺς , ὅταν αὐτοῖς δόξῃ , μηδὲ τῶν φαινομένων πεφροντικότας οὐκ ὀρθῶς . ἢ γὰρ οὐδὲ τοῦτο φαίνεσθαι φήσουσι , τῶν αὐτῶν γάρ ἐστιν ἐκείνων καὶ τοῦτ’ ἀρνεῖσθαι , ἢ εἰ καὶ ὁμολογήσαιεν , ὄψει μὲν φαίνεσθαι διαστελλομένην ἐροῦσι τὴν ἀρτηρίαν , ἁφῇ δ’ οὐκ ἔτι , περὶ ταύτης δ’ εἶναι τὴν ζήτησιν . ὅθεν ἡμεῖς οὐκ ἐπὶ τὴν ὄψιν τὸν λόγον ἄγομεν , ἀλλ’ ἐξ αὐτῶν τῶν κατὰ τὴν ἁφὴν φαινομένων ὑπομιμνήσκοντες αὐτοὺς πειρώμεθα δυσωπεῖν . εἰ δὲ χρὴ τἀληθὲς εἰπεῖν , οὐ τοσοῦτον ἐκείνων ἕνεκεν , ὅσον τοῦ διωρθωμένην ποιεῖσθαι τοῖς εἰς τὴν θεωρίαν ταύτην εἰσαγομένοις τὴν διάγνωσιν τῶν αἰσθητῶν παθῶν ὑπεμνήσαμεν , τῶν τε φανερὰν ἐχόντων τὴν διαστολὴν τῆς ἀρτηρίας σφυγμῶν καὶ τῶν ἀφανῆ , καθάπερ οἱ σπασμώδεις . ἔτι δὲ καὶ ὅπως τῶν κατὰ τὸ ποσὸν τῆς διαστολῆς συνισταμένων σφυγμῶν μὴ συγκεχυμένην ποιῶνται τὴν ἐπίσκεψιν , ἀλλ’ ἀεὶ μεμνημένοι τῶν τριῶν διαστάσεων ἔχωσι παραβάλλειν τὸν νῦν γινόμενον σφυγμὸν τῷ πρόσθεν ὑπάρξαντι πότερον κατὰ τὰς τρεῖς διαστάσεις ὁ αὐτός ἐστι , ἢ κατά τινας αὐτῶν , ἤ τινα . τοὺς γὰρ ἑπτὰ καὶ εἴκοσι σφυγμοὺς , οὓς κατὰ τὸ ποσὸν τῆς διαστολῆς συνισταμένους ἐν τῷ πρώτῳ περὶ τῆς τῶν σφυγμῶν διαφορᾶς ἐπὶ διαγράμματος ἐξεθέμεθα , κατὰ τοῦτον ἄν τις μάλιστα γνωρίζοι τὸν τρόπον , εἰ μεμνημένος εἴη τῶν διαστάσεων ἑκάστης ἰδίᾳ τὸ ποσόν . ὅτι δ’ αὐτῶν τούτων τῶν εἰρημένων καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων τῶν ἑξῆς μελλόντων λέγεσθαι προηγεῖσθαι χρὴ ἐκεῖνο τὸ βιβλίον , καὶ κατ’ ἀρχὰς εὐθὺς τοῦδε τοῦ λόγου προειρήκαμεν , ὥσθ’ ὅστις πρὶν ἐκεῖνα ἐκμαθεῖν ἐπὶ τάδε ἥκει τοῦ παντὸς ἁμαρτάνει . τοῦτο μὲν δὴ καὶ ἡμῖν παρὰ πάντα τὸν λόγον ὑπαρχέτω · νυνὶ δὲ τὸ προκείμενον περαινέσθω , τὸ σαφῶς ὑποπίπτειν τῇ ἁφῇ τὴν διαστολὴν τῆς ἀρτηρίας , οὐ πληγὴν μόνην , ὡς οἱ πρὸς ἅπαντας φιλονεικοῦντες ἐμπειρικοὶ φασίν . ὥστε πεισθέντες ἐμοὶ , τἀναντία τοῖς ἔμπροσθεν λέγοντες , εἰ μή που σοφισταί τινες , καὶ πιθανοὶ εἶναι δοκεῖν γλίχονται , τὴν μὲν διαστολὴν τῆς ἀρτηρίας φαίνεσθαι πρός γε ﻿ τὴν ἁφὴν , οὐ μὴν εἴ γε καὶ πρὸς τὴν φύσιν οὕτως ἔχει γινώσκειν . ἢ γὰρ ἂν οἰκειότερα ταῦτ’ εἴη τῇ αἱρέσει τῶν ἀνδρῶν , ἢ τί παθόντες ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις ἅπασι λόγοις τὸ φαίνεσθαι τιθέντες ἀποροῦσι τὸ πρὸς τὴν φύσιν , ἐνταυθοῖ δὲ οὐκέτι ποιήσουσιν αὐτό ; καὶ μὴν εἰ τοῦτο δράσουσιν , οὐκ ἐγχωρήσει λέγειν , ἴσως μὲν διαστέλλεται ἡ ἀρτηρία , οὐ μὴν καὶ φαίνεται , ἀλλ’ ἔμπαλιν , ἴσως μὲν οὐ διαστέλλεται , φαίνεται μέντοι . τοῦτο γὰρ ἀκόλουθόν ἐστι τοῖς τὸ φαινόμενον μόνον , καὶ μὴ , αὐτὸ τὸ πρὸς , τὸ δοξαζόμενον αὐτῶν τιθεῖσιν , εἴ γε τὸ φαινόμενον πάντῃ σθένει οὗ περ ἂν ἔλθῃ , κατὰ τὸν Τίμωνα . τί ποτ’ οὖν νῦν πλασθὲν οὐ σθένει ; καὶ μὴν ἐχρῆν γε , εἴπερ πάντῃ σθένει . κοινὴν οὖν ἀρχὴν λαβόντες τὸ φαίνεσθαι διαστελλομένην τὴν ἀρτηρίαν , ὅταν γὰρ μὴ σπασμωδῶς κινῆται , μετὰ τοῦτ’ ἂν ἴσως διαφεροίμεθα πρὸς ἀλλήλους , εἰ ἡμεῖς μὲν ἐκείνῳ πιστεύοιμεν , ἐκείνῳ δ’ ἀπιστοῖεν . ἴσως δὲ κᾀνταῦθα πάλιν αὐτοὺς ὑπομνήσαντες τῶν σφετέρων λόγων , εἰς ὁμολογίαν κοινὴν παρακαλέσομεν . τί γὰρ δὴ καὶ βούλονται ; μὴ ἄλλο τι ἢ φαίνεσθαι μὲν ἕκαστον τῶν φαινομένων , ἀπιστεῖσθαι δὲ μάλιστα μὲν εἰ οἷον φαίνεται καὶ ἔστιν , ἔπειτα δ’ , εἰ καὶ τὴν ἀρχὴν ὅλως ἔστι . λαβέτωσαν οὖν καὶ παρ’ ἡμῶν ὁμολογούμενον τοῦτο · πάντα γὰρ αὐτοῖς βούλομαι χαρίζεσθαι · καὶ μήτ’ εἰ ἔστιν ὅλως ἥλιος , ἡ σελήνη , ἡ γῆ , μήτ’ εἰ θάλαττα , μήτ’ εἰ ἐγρηγόραμεν , ἀλλ’ εἰ μηδὲ φρονοῦμεν , ἢ ζῶμεν , μηδ’ ὅλως μηδὲν ἁπάντων ὡς ἔχει φύσει γινώσκειν ἡμᾶς . οὐκ οἶδα εἰ ταύτης ἔτι μείζονος ἀπορίας ἐπιθυμοῦσιν , ἐχέτωσαν αὐτὴν παρ’ ἡμῶν ἑκόντων , μὴ καμνέτωσαν τῷ λόγῳ δεικνύναι , δαψιλῶς εὐωχείσθωσαν τῆς περὶ φύσιν ἀνοίας , μόνον ἡμῖν ἀποκρινάσθωσαν βραχύ τι , πότερον καὶ πρὸς τὴν χρῆσιν τῶν πραγμάτων τὴν κατὰ τὸν βίον ἀπορεῖν ἀξιοῦσι , καὶ μήθ’ ὅταν ἀνατέλλων ὁ ἥλιος ἐναργῶς φαίνηται , πράττειν ἡμᾶς ἃ πράττομεν ὡς ἐν ἡμέραις , ἀλλ’ ἡσυχάζειν ἐπὶ τοῦ σκίμποδος κατακειμένους , ἀποροῦντας εἴτε νύξ ἐστιν ἔτι εἴθ’ ἡμέρα , μήθ’ ὅταν ἐν πλοίῳ καὶ πελάγει τυγχάνωμεν ὄντες , οὕτω καὶ πράττειν , ἀλλ’ ἀπιστοῦντας ἐκπηδᾷν τολμᾷν εἰς τὴν θάλατταν , ὡς ἴσως μὲν οὖσαν θάλατταν , ἴσως δ’ οὔ , μηδ’ ὅταν ἤδη καταγώμεθα καὶ ἡ ναῦς ἐν τῷ λιμένι πλησίον τῆς γῆς καταφέρηται καὶ πάντας περὶ τὴν γῆν ἐξιόντας ὁρῶμεν , πιστεύειν ταῖς αἰσθήσεσι καὶ μέχρι τῆς χρείας , ἀλλ’ ἔνδον καθέζεσθαι σκεπτομένους καὶ ἀποροῦντας καὶ λέγοντας , ἴσως γε φαίνεται μὲν ἡμῖν γῆ , οὐκ ἔστι δὲ γῆ . καὶ κατ’ αὐτοὺς ἐκείνους ἅπαντα τὰ τοιαῦτα μέχρι μὲν τῆς χρείας πιστὰ , πρὸς δὲ τὴν φύσιν ἀπορεῖται . καὶ ἡμεῖς δ’ αὐτοὶ τοῦτο δήπου βουλόμεθα , χρῆσθαι δ’ αὐτοῖς ὡς πιστοῖς . τὸ δ’ ἐπέκεινα τῆς χρήσεως περιττὸν εἶναί φαμεν . εἰ οὖν ὃ βουλόμεθα συγχωροῦσιν ἡμῖν , οὐκ οἶδα περὶ τίνος ἔτι διαφερόμεθα . περὶ τοῦ πρὸς τὴν φύσιν , φασί . παῦσαι ἄνθρωπε . οὐδὲ φθεγξόμεθά ποτε τοῦτο , εἰ καὶ κελεύεις . ἀλλά σε καὶ εἰς συνθήκας ἕτοιμός εἰμι προσκαλέσασθαι . καὶ τοῦ λοιποῦ προΐτω καθάπερ τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις , οὕτω καὶ ἡμῖν , εἰ βούλεσθε , τά τε τῶν πράξεων καὶ τὰ τῶν λόγων , ἐπειδὴ καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς ὁρῶ περὶ πολλοῦ ποιουμένους , μηδὲν τῶν κατὰ τὸν βίον ὡμολογημένων τοῖς ἀνθρώποις ἅπασιν ἀνατρέπειν . ὡς οὖν ἐκείνοις περαίνεται τὰ κατὰ τὰς πράξεις , οὕτω καὶ ἡμῖν περαινέσθω , μὴ πολυπραγμονοῦσι περὶ τὸ φαινόμενον ἐναργῶς μηδὲν , ἀλλ’ ἐκ προχείρου πιστεύουσί τε καὶ ἑπομένοις , ὡς εἴ γέ τινος ἀπαγγέλλοντος ὑετοῦ γενομένου τὸν ποταμὸν αὐξηθέντα τὴν γέφυραν ἀνατρέψαι , παρών τις ὑμῶν κωλύει οὕτως ἁπλῶς , ὑετοῦ γενομένου , λέγειν , ἀλλὰ τοῦ φαινομένου γεγονέναι , μηδὲ ποταμὸν , ἀλλὰ τὸν φαινόμενον καὶ δοκοῦντα , μηδ’ αὐξηθέντα , ἀλλὰ ηὐξῆσθαι δόξαντα , μηδὲ τὴν γέφυραν καταβαλεῖν , ἀλλὰ φαίνεσθαι καταβεβληκότα , πῶς οὐκ ἂν δόξειε μαίνεσθαι ; τί ποτ’ οὖν τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις ἅπασιν ἑτέρως διαλεγόμενοι μόνοις ἡμῖν πράγματα παρέχετε , καίτοι ταῖς αἰσθήσεσι χρωμένοις ἐπί τε τῶν κατὰ τὴν ἰατρικὴν κᾀν τῷ λοιπῷ βίῳ ; εἶτα τὸν μὲν ἀσκὸν , εἰ οὕτως ἔτυχε , καὶ τὴν κύστιν καὶ τὸν θύλακον καὶ τὰς τῶν χαλκέων φύσας τί διαστέλλεσθαι λέγοντες καὶ συστέλλεσθαι τὸ φαίνεσθαι παρελείψατε , τῇ δ’ ἀρτηρίᾳ μόνῃ , τῇ τί ποθ’ ὑμᾶς κακὸν ἐργασαμένῃ , πράγματα παρέξετε , καὶ τὴν ἀπιστίαν τῶν φαινομένων κατ’ αὐτῆς κινήσετε , καὶ οὐχ ἁπλῶς ἐρεῖτε , διέσταλται καὶ διαστέλλεται , καὶ συνέσταλται καὶ συστέλλεται , ἀλλὰ φαίνεται διαστελλομένη , εἰ δὲ καὶ ὄντως διαστέλλεται , οὐκ οἶδα ; παύσασθε πρὸς τοῦ Διὸς ἤδη ποτὲ μηδὲν προσήκουσι λήροις ἐπιφορτίζοντες τὴν τέχνην , ὡς οὖσαν καθ’ ἑαυτὴν μακράν . εἰ σχολὴν ἄγετε , καὶ τὸν βίον οὐκ ἀνατρέπειν , ἀλλ’ ὠφελεῖν προῄρησθε , καὶ τὴν τέχνην οὐ κωλύειν , ἀλλ’ αὔξειν ἐσπουδάσατε , τὴν φιλοτιμίαν ταύτην εἰς τὰ χρηστότερα τρέψατε . πολλὰ τῆς ἰατρικῆς εὑρήσετε ζητήσεως οὐ σμικρᾶς δεόμενα , περὶ ταῦτα δεινοὶ γίγνεσθε , τὴν σύνεσιν ἐν τούτοις ἐπιδείκνυσθε , τὴν δὲ τῶν ἐναργῶς · φαινομένων ἀπιστίαν ἤδη ποτὲ μισήσατε , πλέον οὐδὲν ἕξειν ἀπ’ αὐτῆς μέλλοντες , ἀναγκασθήσεσθε γὰρ ἑκόντες τε καὶ ἄκοντες ὡς πιστοῖς χρῆσθαι τοῖς ἐναργέσιν , ἢ οὐδὲ φθέγξασθαι ὑμῖν οὐδὲ τὸ βραχύτατον ἔσται . ὅταν οὖν ζητήσαντάς γε καὶ μὴ ζητήσαντας ἡ αὐτὴ χρῆσις ἐκδέχηται , περιττὸν τὸ ζητεῖν . εἰσὶ δ’ ἕτεραι πολλαὶ τοῖς ἀνθρώποις αἱ μὲν τῶν αἰσθήσεων ἀσκήσεις , αἱ δὲ καὶ τοῦ λογισμοῦ , περὶ ταύτας σπεύσατε , τὴν σχολὴν περὶ ταῦτα διάθεσθε , τοῖς δ’ ἐναργέσι χωρὶς ζητήσεως ὡς τοιούτοις οὖσι οἷα φαίνεται πιστεύετε . συγχωρήσαντες οὖν μοι λέγειν τὴν ἀρτηρίαν εἰς μῆκος καὶ πλάτος καὶ βάθος διαστέλλεσθαι , ﻿ τὸ ἐπὶ τῷδε διασκέψασθε , πότερον αἰσθήσεσθαι δυνατόν ἐστι τῆς συστολῆς , ἢ οὔ . ἀλλ’ ὑμεῖς , ἵνα μηδὲ τοῦτο , μηδ’ ἄλλο ζητήσητε , τὴν περὶ τῆς ὑπάρξεως τῶν ἐναργῶν ἀπορίαν ἐκινήσατε , συχνὸν μέν τινα λόγων ἐσμὸν ἔχουσαν , οὐ μὴν καταβαλεῖν γε δυναμένην οὐδ’ ἀνατρέψαι τὴν χρείαν τῶν ἐναργῶν . ἡμεῖς οὖν ἔμπαλιν ὑμῖν πράξομεν · ἅπασι μὲν τοῖς φαινομένοις ἐναργῶς χωρὶς ζητήσεως χρησόμεθά τε καὶ πιστεύσομεν ὡς τοιούτοις οὖσιν οἷα καὶ φαίνεται , τὰ δ’ ἀμυδρότερα διασκεψόμεθα , τὰ μὲν τῷ λόγῳ , τὰ δὲ ταῖς αἰσθήσεσι , τὰ δ’ ἀμφοτέροις ἐπιχειροῦντες ἑλεῖν . ἥτις μὲν οὖν ἡ ὁδὸς τῆς εὑρέσεως αὐτῶν , ἐπὶ πλέον ἑτέρωθι λέγομεν , ἐν δὲ τῷ παρόντι τὸ χρήσιμον εἰς τὰ προκείμενα λεχθήσεται μόνον .
Lemmas: εἰμί δέ τέσσαρες οὗτος . ὁ μέν πρῶτος ἅπας , ὅς φημί ἐρίζω μάλα ἤ ἀληθεύω λέγω ὁ ἐμπειρικός , ὡς πληγή μόνος αἰσθάνομαι , διαστολή δέ ἀρτηρία οὐ γνωρίζω . καί διά οὗτος τις ἐκ αὐτός ὁ σφυγμός ὁρίζω μνήμη πάθος ἁφή ἐκ κίνησις ἀρτηρία · οὐ γάρ ἐκ διαστολεύς ἀρτηρία , ἀλλά ἐκ κίνησις φημί διά οὐδείς ἄλλος ἤ ὅτι ὁ ὁ διαστολεύς οὐ ὁμολογέω αἰσθάνομαι . ἀλλά λόγος μέν , φημί , ἴσως ἄν τις πιστόω αὐτός , οὐ μήν ὁ γε ἁφή κατάδηλος γίγνομαι . ἐναντίος δέ ἅπας χρή αὐτός λέγω , εἴπερ ὅλος φιλονεικέω σπουδάζω , ὡς ὁ μέν ἁφή διαστέλλω αἰσθάνομαι ὁ ἀρτηρία , εἰ δέ καί κατά ἀλήθεια διαστέλλω , οὗτος οὐκέτι γιγνώσκω ἀκριβής . ὁ δέ ὅτι μή φαίνω φάσκω καταψεύδομαι εἰμί ὁ αἴσθησις . εἰ γάρ τις αὐτός ἔρομαι , ποῖος τις ὁ σπασμώδης σφυγμός φαίνω , τίς ἄν ἄλλος ἔχω λέγω ἤ ὅτι τείνω ἐπί ἑκάτερος ὁ ἀρτηρία οἷος χορδή προσβολή τις ὑπό αὐτός γίγνομαι ὁ ἁφή , μηδέ φυλάσσω ἀκριβής ὁ ἀρχαῖος ἕδρα , ἀλλά ἠρέμα πως ἄνω καί κάτω φέρω . εἰ δέ δή καί περί ὁ κλονώδης ἐρέω , καί οὗτος ὁμολογέω , εἴπερ ὅλος παραφυλάσσω ὁ πάθος ὁ ἁφή , ἀπολείπω ὁ ἀρτηρία ὁ ἴδιος χώρα φαίνω γίγνομαι . ἐναργής γάρ ἄνω τε καί κάτω φέρω αὐτός αἰσθάνομαι κατά ὁ τοιοῦτος σφυγμός . καί μέν δή καί ὁ κατά εἷς σφυγμός ἀνωμαλία , ὁ παρά ὁ μέν ὑψηλός φαίνω κεῖμαι ὁ ἀρτηρία μόριον , ὁ δέ ταπεινός , εἰ μή ὁμολογέω γνωρίζω , ἀμαθής ἐξελέγχω ὁ ἐμπειρία ὅς ἀεί πρεσβεύω . οὐ γάρ δή ὁ ἐκ λόγος δείκνυμι εἰμί ὁ τοιοῦτος , ἀλλά φαίνω μέν σαφής ὁ ἁφή , ὁ δέ αἰτία αὐτός ζητέω ὁ δογματικός καλέω ἰατρός διαφέρω πρός ἀλλήλων , διαφέρω ἄν καί περί ὁ φαίνω , εἰ μή πάνυ ἐναργής εἰμί . ἀλλά καί κατά μέγεθος ἀνώμαλος ποτέ γίγνομαι σφυγμός ἐν ὁ εἷς διαστολή , ὁ μέν ἐπί πολύς , ὁ δέ ἐπί ἐλαχύς αὐτός μόριον διίστημι , οὐ ἄν γίγνομαι , εἰ μή ὁ φαίνω διαστέλλω ὁ ἀρτηρία ἀληθής εἰμί . μακρολογέω δέ ἴσως σοφός αὐτός ἤ ἐναργής διαλέγω συνίημι . ἀρκέω γάρ λέγω ὡς μακρός ἤ βραχύς , καί ὑψηλός ἤ ταπεινός , καί πλατύς ἤ στενός , καί μέγας ἤ μικρός , καί ἁδρός ἤ ἰσχνός , καί δηλονότι ὅτι ὁ μέσος αὐτός οὐ ἄν γίγνομαι σφυγμός μή κατά πᾶς μέρος φαίνω διαστέλλω ὁ ἀρτηρία , κατά ὅς δοξάζω μόνος κίνησις γίγνομαι , ἀλλά μόνος ἄν ἤ ὑψηλός , ἤ ταπεινός , ἤ ὁ μέσος αὐτός γίγνομαι , ὁ δέ ἄλλος οὐδείς . οἷος οὖν ὁ σπασμώδης σφυγμός εἰμί σπάνιος γίγνομαι , τοιοῦτος ἀξιόω ἀεί φαίνω πᾶς ὁ μή συγχωρέω αἰσθητός εἰμί ὁ διαστολή . ὄντως γάρ ἐπί ὁ σπασμώδης ἤ οὔδολος αἴσθησις γίγνομαι ὁ διαστολεύς , ἤ ἐπί βραχύς καί ἀμυδρός , οἷος χορδή ὁ ἀρτηρία ἄνω τε καί αὖθις κάτω φέρω . ὁ δέ ὑπό ὁ Ἀρχιγένης λέγω , ὅτι καί ὁ ἰσχνός ἄνθρωπος ὁ ἐν ὁ ἄσαρκος μέρος ἀρτηρία φαίνω ὁ ὄψις διαστέλλω καί συστέλλω , πρός μέν αἰδήμων ἄνθρωπος ὀρθός λέγω , πρός δέ ὁ , ὅταν αὐτός δοκέω , μηδέ ὁ φαίνω φροντίζω οὐ ὀρθός . ἤ γάρ οὐδέ οὗτος φαίνω φημί , ὁ αὐτός γάρ εἰμί ἐκεῖνος καί οὗτος ἀρνέομαι , ἤ εἰ καί ὁμολογέω , ὄψις μέν φαίνω διαστέλλω λέγω ὁ ἀρτηρία , ἁφή δέ οὐ ἔτι , περί οὗτος δέ εἰμί ὁ ζήτησις . ὅθεν ἐγώ οὐ ἐπί ὁ ὄψις ὁ λόγος ἄγω , ἀλλά ἐκ αὐτός ὁ κατά ὁ ἁφή φαίνω ὑπομιμνῄσκω αὐτός πειράω δυσωπέω . εἰ δέ χρή ἀληθής λέγω , οὐ τοσοῦτος ἐκεῖνος ἕνεκα , ὅσος ὁ διορθόω ποιέω ὁ εἰς ὁ θεωρία οὗτος εἰσάγω ὁ διάγνωσις ὁ αἰσθητός πάθος ὑπομιμνῄσκω , ὁ τε φανερός ἔχω ὁ διαστολή ὁ ἀρτηρία σφυγμός καί ὁ ἀφανής , καθά ὁ σπασμώδης . ἔτι δέ καί ὅπως ὁ κατά ὁ ποσός ὁ διαστολεύς συνίστημι σφυγμός μή συγχέω ποιέω ὁ ἐπίσκεψις , ἀλλά ἀεί μιμνῄσκω ὁ τρεῖς διάστασις ἔχω παραβάλλω ὁ νῦν γίγνομαι σφυγμός ὁ πρόσθεν ὑπάρχω πότερος κατά ὁ τρεῖς διάστασις ὁ αὐτός εἰμί , ἤ κατά τις αὐτός , ἤ τις . ὁ γάρ ἑπτά καί εἴκοσι σφυγμός , ὅς κατά ὁ ποσός ὁ διαστολεύς συνίστημι ἐν ὁ πρῶτος περί ὁ ὁ σφυγμός διαφορά ἐπί διάγραμμα ἐκτίθημι , κατά οὗτος ἄν τις μάλα γνωρίζω ὁ τρόπος , εἰ μιμνῄσκω εἰμί ὁ διάστασις ἕκαστος ἴδιος ὁ ποσός . ὅτι δέ αὐτός οὗτος ὁ λέγω καί ὁ ἄλλος ἅπας ὁ ἑξῆς μέλλω λέγω προηγέομαι χρή ἐκεῖνος ὁ βιβλίον , καί κατά ἀρχή εὐθύς ὅδε ὁ λόγος προλέγω , ὥστε ὅστις πρίν ἐκεῖνος ἐκμανθάνω ἐπί ὅδε ἥκω ὁ πᾶς ἁμαρτάνω . οὗτος μέν δή καί ἐγώ παρά πᾶς ὁ λόγος ὑπάρχω · νυνί δέ ὁ πρόκειμαι περαίνω , ὁ σαφής ὑποπίπτω ὁ ἁφή ὁ διαστολή ὁ ἀρτηρία , οὐ πληγή μόνος , ὡς ὁ πρός ἅπας φιλονεικέω ἐμπειρικός φημί . ὥστε πείθω ἐγώ , ἐναντίος ὁ ἔμπροσθεν λέγω , εἰ μή που σοφιστής τις , καί πιθανός εἰμί δοκέω γλίχομαι , ὁ μέν διαστολή ὁ ἀρτηρία φαίνω πρός γε ﻿ ὁ ἁφή , οὐ μήν εἰ γε καί πρός ὁ φύσις οὕτως ἔχω γιγνώσκω . ἤ γάρ ἄν οἰκεῖος οὗτος εἰμί ὁ αἵρεσις ὁ ἀνήρ , ἤ τίς πάσχω ἐν μέν ὁ ἄλλος ἅπας λόγος ὁ φαίνω τίθημι ἀπορέω ὁ πρός ὁ φύσις , ἐνταυθοῖ δέ οὐκέτι ποιέω αὐτός ; καί μήν εἰ οὗτος δράω , οὐ ἐγχωρέω λέγω , ἴσως μέν διαστέλλω ὁ ἀρτηρία , οὐ μήν καί φαίνω , ἀλλά ἔμπαλιν , ἴσως μέν οὐ διαστέλλω , φαίνω μέντοι . οὗτος γάρ ἀκόλουθος εἰμί ὁ ὁ φαίνω μόνος , καί μή , αὐτός ὁ πρός , ὁ δοξάζω αὐτός τίθημι , εἰ γε ὁ φαίνω πάντῃ σθένω οὗ περ ἄν ἔρχομαι , κατά ὁ Τίμων . τίς ποτέ οὖν νῦν πλάσσω οὐ σθένω ; καί μήν χρή γε , εἴπερ πάντῃ σθένω . κοινός οὖν ἀρχή λαμβάνω ὁ φαίνω διαστέλλω ὁ ἀρτηρία , ὅταν γάρ μή σπασμώδης κινέω , μετά οὗτος ἄν ἴσως διαφέρω πρός ἀλλήλων , εἰ ἐγώ μέν ἐκεῖνος πιστεύω , ἐκεῖνος δέ ἀπιστέω . ἴσως δέ ᾀνταῦθη πάλιν αὐτός ὑπομιμνῄσκω ὁ σφέτερος λόγος , εἰς ὁμολογία κοινός παρακαλέω . τίς γάρ δή καί βούλομαι ; μή ἄλλος τις ἤ φαίνω μέν ἕκαστος ὁ φαίνω , ἀπιστέω δέ μάλα μέν εἰ οἷος φαίνω καί εἰμί , ἔπειτα δέ , εἰ καί ὁ ἀρχή ὅλος εἰμί . λαμβάνω οὖν καί παρά ἐγώ ὁμολογέω οὗτος · πᾶς γάρ αὐτός βούλομαι χαρίζω · καί μήτε εἰ εἰμί ὅλος ἥλιος , ὁ σελήνη , ὁ γῆ , μήτε εἰ θάλασσα , μήτε εἰ ἐγείρω , ἀλλά εἰ μηδέ φρονέω , ἤ ζάω , μηδέ ὅλος μηδείς ἅπας ὡς ἔχω φύσις γιγνώσκω ἐγώ . οὐ οἶδα εἰ οὗτος ἔτι μέγας ἀπορία ἐπιθυμέω , ἔχω αὐτός παρά ἐγώ ἑκών , μή κάμνω ὁ λόγος δείκνυμι , δαψιλός εὐωχέω ὁ περί φύσις ἄνοια , μόνος ἐγώ ἀποκρίνω βραχύς τις , πότερος καί πρός ὁ χρῆσις ὁ πρᾶγμα ὁ κατά ὁ βίος ἀπορέω ἀξιόω , καί μήτε ὅταν ἀνατέλλω ὁ ἥλιος ἐναργής φαίνω , πράσσω ἐγώ ὅς πράσσω ὡς ἐν ἡμέρα , ἀλλά ἡσυχάζω ἐπί ὁ σκίμπους κατάκειμαι , ἀπορέω εἴτε νύξ εἰμί ἔτι εἴτε ἡμέρα , μήτε ὅταν ἐν πλοῖον καί πέλαγος τυγχάνω εἰμί , οὕτως καί πράσσω , ἀλλά ἀπιστέω ἐκπηδάω τολμάω εἰς ὁ θάλασσα , ὡς ἴσως μέν εἰμί θάλασσα , ἴσως δέ οὐ , μηδέ ὅταν ἤδη κατάγω καί ὁ ναῦς ἐν ὁ λιμήν πλησίον ὁ γῆ καταφέρω καί πᾶς περί ὁ γῆ ἐξέρχομαι ὁράω , πιστεύω ὁ αἴσθησις καί μέχρι ὁ χρεία , ἀλλά ἔνδον καθέζομαι σκοπέω καί ἀπορέω καί λέγω , ἴσως γε φαίνω μέν ἐγώ γῆ , οὐ εἰμί δέ γῆ . καί κατά αὐτός ἐκεῖνος ἅπας ὁ τοιοῦτος μέχρι μέν ὁ χρεία πιστός , πρός δέ ὁ φύσις ἀφοράω . καί ἐγώ δέ αὐτός οὗτος δήπου βούλομαι , χράω δέ αὐτός ὡς πιστός . ὁ δέ ἐπέκεινα ὁ χρῆσις περισσός εἰμί φημί . εἰ οὖν ὅς βούλομαι συγχωρέω ἐγώ , οὐ οἶδα περί τίς ἔτι διαφέρω . περί ὁ πρός ὁ φύσις , φημί . παύω ἄνθρωπος . οὐδέ φθέγγομαι ποτέ οὗτος , εἰ καί κελεύω . ἀλλά σύ καί εἰς συνθήκη ἑτοῖμος εἰμί προσκαλέω . καί ὁ λοιπός προέρχομαι καθά ὁ ἄλλος ἄνθρωπος , οὕτως καί ἐγώ , εἰ βούλομαι , ὁ τε ὁ πρᾶξις καί ὁ ὁ λόγος , ἐπειδή καί ἐγώ αὐτός ὁράω περί πολύς ποιέω , μηδείς ὁ κατά ὁ βίος ὁμολογέω ὁ ἄνθρωπος ἅπας ἀνατρέπω . ὡς οὖν ἐκεῖνος περαίνω ὁ κατά ὁ πρᾶξις , οὕτως καί ἐγώ περαίνω , μή πολυπραγμονέω περί ὁ φαίνω ἐναργής μηδείς , ἀλλά ἐκ πρόχειρος πιστεύω τε καί ἕπομαι , ὡς εἰ γε τις ἀπαγγέλλω ὑετός γίγνομαι ὁ ποταμός αὐξάνω ὁ γέφυρα ἀνατρέπω , πάρειμι τις σύ κωλύω οὕτως ἁπλῶς , ὑετός γίγνομαι , λέγω , ἀλλά ὁ φαίνω γίγνομαι , μηδέ ποταμός , ἀλλά ὁ φαίνω καί δοκέω , μηδέ αὐξάνω , ἀλλά αὐξάνω δοκέω , μηδέ ὁ γέφυρα καταβάλλω , ἀλλά φαίνω καταβάλλω , πῶς οὐ ἄν δοκέω μαίνομαι ; τίς ποτέ οὖν ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ἅπας ἕτερος διαλέγω μόνος ἐγώ πρᾶγμα παρέχω , καίτοι ὁ αἴσθησις χράω ἐπί τε ὁ κατά ὁ ἰατρικός εἰͅν ὁ λοιπός βίος ; εἶτα ὁ μέν ἀσκός , εἰ οὕτως τυγχάνω , καί ὁ κύστις καί ὁ θύλακος καί ὁ ὁ χαλκεύς φῦσα τίς διαστέλλω λέγω καί συστέλλω ὁ φαίνω παραλείβω , ὁ δέ ἀρτηρία μόνος , ὁ τίς ποτέ σύ κακός ἐργάζομαι , πρᾶγμα παρέχω , καί ὁ ἀπιστία ὁ φαίνω κατά αὐτός κινέω , καί οὐ ἁπλῶς λέγω , διαστέλλω καί διαστέλλω , καί συστέλλω καί συστέλλω , ἀλλά φαίνω διαστέλλω , εἰ δέ καί ὄντως διαστέλλω , οὐ οἶδα ; παύω πρός ὁ Ζεύς ἤδη ποτέ μηδείς προσήκω λῆρος ἐπιφορτίζω ὁ τέχνη , ὡς εἰμί κατά ἑαυτοῦ μακρός . εἰ σχολή ἄγω , καί ὁ βίος οὐ ἀνατρέπω , ἀλλά ὠφελέω προλέγω , καί ὁ τέχνη οὐ κωλύω , ἀλλά αὐξάνω σπουδάζω , ὁ φιλοτιμία οὗτος εἰς ὁ χρηστός τρέπω . πολύς ὁ ἰατρικός εὑρίσκω ζήτησις οὐ μικρός δέω , περί οὗτος δεινός γίγνομαι , ὁ σύνεσις ἐν οὗτος ἐπιδείκνυμι , ὁ δέ ὁ ἐναργής · φαίνω ἀπιστία ἤδη ποτέ μισέω , πολύς οὐδείς ἔχω ἀπό αὐτός μέλλω , ἀναγκάζω γάρ ἑκών τε καί ἄκων ὡς πιστός χράω ὁ ἐναργής , ἤ οὐδέ φθέγγομαι σύ οὐδέ ὁ βραχύς εἰμί . ὅταν οὖν ζητέω γε καί μή ζητέω ὁ αὐτός χρῆσις ἐκδέχομαι , περισσός ὁ ζητέω . εἰμί δέ ἕτερος πολύς ὁ ἄνθρωπος ὁ μέν ὁ αἴσθησις ἄσκησις , ὁ δέ καί ὁ λογισμός , περί οὗτος σπεύδω , ὁ σχολή περί οὗτος διατίθημι , ὁ δέ ἐναργής χωρίς ζήτησις ὡς τοιοῦτος εἰμί οἷος φαίνω πιστεύω . συγχωρέω οὖν ἐγώ λέγω ὁ ἀρτηρία εἰς μῆκος καί πλάτος καί βάθος διαστέλλω , ﻿ ὁ ἐπί ὅδε διασκοπέω , πότερος αἰσθάνομαι δυνατός εἰμί ὁ συστολή , ἤ οὐ . ἀλλά σύ , ἵνα μηδέ οὗτος , μηδέ ἄλλος ζητέω , ὁ περί ὁ ὕπαρξις ὁ ἐναργής ἀπορία κινέω , συχνός μέν τις λόγος ἑσμός ἔχω , οὐ μήν καταβάλλω γε δύναμαι οὐδέ ἀνατρέπω ὁ χρεία ὁ ἐναργής . ἐγώ οὖν ἔμπαλιν σύ πράσσω · ἅπας μέν ὁ φαίνω ἐναργής χωρίς ζήτησις χράω τε καί πιστεύω ὡς τοιοῦτος εἰμί οἷος καί φαίνω , ὁ δέ ἀμυδρός διασκοπέω , ὁ μέν ὁ λόγος , ὁ δέ ὁ αἴσθησις , ὁ δέ ἀμφότερος ἐπιχειρέω αἱρέω . ὅστις μέν οὖν ὁ ὁδός ὁ εὕρεσις αὐτός , ἐπί πολύς ἑτέρωθι λέγω , ἐν δέ ὁ πάρειμι ὁ χρήσιμος εἰς ὁ πρόκειμαι λέγω μόνος .