galenus.de-difficultate-respirationis-libri-iii 2.13
Ἑξῆς δ’ ἐστὶν ἡ λοιμώδης κατάστασις , μεθ’ ἣν πάλιν πρῶτον μὲν ἄῤῥωστον γράφει τὸν Πάριον , ἐφ’ ὧ κατὰ τὴν τελευτὴν τοῦ λόγου , ἔνθα τὰ ἐν ὅλῳ τῷ σώματι διηνεκῶς παραμείναντα γράφει , πρόσκειται καὶ τοῦτο · μετὰ πόνων ἄγρυπνος · δεύτερον δὲ τὸν ἐν Θάσῳ , περὶ οὗ φησι , βῆχες δὲ συνεχέες , ὑγραὶ , πολλαί · τρίτος δέ ἐστι Πυθίων , ὃν ἐξηγήσασθαι φθάνομεν , καὶ τέταρτος ὁ φρενιτικὸς , καὶ πέμπτος ὁ ἀρξάμενος ἐξαίφνης τὸν δεξιὸν μηρὸν ἀλγεῖν , τοῦ ῥεύματος δ’ εἰς τὰ κατὰ τὴν κεφαλὴν ἐπανελθόντος , εὐθύς μὲν παραφρονήσας , εὐθὺς δὲ καὶ ἀποθανὼν , ὁμοίως τῷ κατὰ τὸ πρῶτον τῶν ἐπιδημιῶν , ἀρξαμένῳ , ἀρξαμένῳ μὲν ἀπὸ τοῦ κατὰ τὸν μέγαν δάκτυλον πόνου , δευτεραίῳ δὲ ἀποθανόντι · ὥστε οὐδ’ ἐπὶ τούτοις περὶ δυσπνοίας ὅλως οὐδὲν ἔγραψε , δι’ ἃς ﻿ ἐπ’ ἐκείνου φθάνομεν αἰτίας εἰρηκέναι . ὁ δ’ ἕκτος οὔτε παρεφρόνησεν οὔτ’ ἄλλη τινὰ ἔσχε διάθεσιν δυσπνοίας ποιητικήν . ὁ δ’ ἕβδομος ἄῤῥωστος ἡ παρθένος ἐστὶν , ἡ διὰ τὸ πλῆθος τοῦ αἵματος ἐνοχληθεῖσα τὴν κεφαλὴν οὕτως , ὡς ἐν τῷ πρώτῳ τῶν ἐπιδημιῶν ὁ ἕβδομος γεγραμμένος , αἱμοῤῥαγήσας ἐκ ῥινῶν · ὥσθ’ ὅσα φθάνομεν εἰρηκότες ὑπὲρ ἐκείνου , ταῦτα κᾀνταῦθα μεταφερέσθω . ὁ δ’ ὄγδοος ἄῤῥωστος Ἀναξίων ἐστὶν , ὃν διὰ τὸν ἔμπροσθεν ἐξηγσάμεθα . ὁ δ’ ἔννατος , τῇ τε παρθένῳ καὶ τῷ αἱμοῤῥαγήσαντι ἐκείνῳ τῷ ἐκ τοῦ πρώτου τῶν ἐπιδημιῶν παραπλήσιον ἔσχε τῆς ὅλης νόσου τὴν ὑπόθεσιν . ὁ δὲ δέκατος , ὅσπερ ἐστιν ὁ ἐν Ἀβδήροις Νικόδημος , παρέπαισε μὲν ἅπαξ ἐν τῇ ἕκτῃ τῶν ἡμερῶν , εἶτα εἰκοσταῖος κριθεὶς ἱδρῶτι , καὶ δόξας ἀπύρετος γενέσθαι , αὖθις ἀνεπύρεξε καὶ αὖθις μικρὰ παρέκρουσε . γράφει δ’ ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τάδε · οἱ δὲ παροξυσμοὶ καὶ οἱ πόνοι τούτῳ διὰ τέλεος · τίνων πόνοι ; τάχ’ ἄν τις ἔροιτο . καρδιαλγικὸν μὲν εὐθὺς κατ’ ἀρχὰς ἔφησεν αὐτὸν γενέσθαι , μικρὸν δὲ προελθὼν , πόνοι πάντων ἔγραψε . ταῦτ’ ἄρα καὶ ἡ παραφροσύνη μικρὰ καὶ ὀλιγοχρόνιος γενομένη , τὴν ἀναπνοὴν οὐκ ἠλλοίωσε . εἶθ’ ἑξῆς ἐστι τὸ γύναιον τὸ ἐκ τῆς λύπης ἀρξάμενον , ἐφ’ ᾧ γράφει · πόνοι μεγάλοι συνεχεῖς , ἀλλὰ καὶ σπασμοὶ πολλοί , φησι . γράφει δ’ ἐν ἀφορισμοῖς περὶ σπασμῶν ὧδε · ἐν τοῖσι πυρετοῖσι τὸ πνεῦμα προσκόπτον , κακὸν , σπασμὸν γὰρ σημαίνει · καὶ τοίνυν καὶ τὸ τῆς δυσπνοίας εἶδος τῇ γυναικὶ ταύτῃ , τὸ μέν τι κατὰ τὰς ὀδύνας , τὸ δέ τι κατὰ τοὺς σπασμοὺς ἐγένετο · διὰ τοῦτ’ οὖν καίτοι παραφρονήσασα , μέγα καὶ ἀραιὸν οὐκ ἔσχεν , οἷα νικηθὲν ὑφ’ ἑτέρων δυοῖν ἰσχυροτέρων διαθέσεων . μετὰ ταῦτα δὲ ἡ ἐν Λαρίσσῃ παρθένος , ἡ δωδεκάτη μετὰ τὴν λοιμώδη κατάστασιν γεγραμμένη , διὰ πλῆθος αἵματος νοσήσασα , καὶ κριθεῖσα τῇ τε διὰ ῥινῶν αἱμοῤῥαγίᾳ καὶ ἱδρῶτι καὶ γυναικείοις τότε πρῶτον ἐπιφανεῖσιν , οὐδεμίαν ἔσχε κατασκευὴν δυσπνοίας οὐδεμιᾶς . τῷ δὲ μετὰ ταῦτα Ἀπολλωνίῳ τῷ ἐν Ἀβδήροις ὑποχονδρίου δεξιοῦ , φησιν , ἔπαρμα σὺν ὀδύνῃ · ἀλλὰ καὶ ὅτι διὰ παντὸς ἦν μεγαλόσπλαγχνος καὶ συνήθης αὐτῷ περὶ τὸ ὑποχόνδριον ὑπῆρχεν ὀδύνη , καὶ τοῦτ’ ἐν ἀρχῇ γέγραπται τῆς διηγήσεως . οὐδὲν οὖν θαυμαστὸν , εἰ καὶ παρεφρόνησε , μὴ δυσπνοῆσαι κατὰ τὸ τῆς παραφροσύνης εἶδος αὐτὸν , οὕτως μεγάλην διάθεσιν ὀδυνηρὰν ἐν ὑποχονδρίῳ κεκτημένον . ἑξῆς δὲ τούτου ἡ ἐν Κυζίκῳ τὰς διδύμους θυγατέρας τεκοῦσά ἐστιν , ὑπὲρ ἧς ὡδί πως ἔγραψε · κεφαλῆς καὶ τραχήλου βάρος μετ’ ὀδύνης , ὥστε καὶ ἡ δύσπνοια κατὰ τοῦτο . λοιποὶ δ’ ἐπὶ ταύτῃ δύο εἰσὶν ἄῤῥωστοι κατὰ τὸ τρίτον τῶν ἐπιδημιῶν , ἡ Δεάλκους γυνὴ καὶ ὁ ἐν Μελιβοίῃ νεανίσκος , ἀμφότεροι παραφρονήσαντές τε καὶ μέγα καὶ ἀραιὸν ἔχοντες τὸ πνεῦμα , περὶ ὧν ἔμπροσθεν αὐτάρκως διελέχθη . ἀλλ’ ἐπεὶ καὶ τοῦθ’ ἡμῖν τὸ βιβλίον ἱκανὸν ἤδη μέγεθος ἔχει , περὶ τῶν λοιπῶν ἁπάντων , ὅσα περὶ δυσπνοίας εἴρηται τῷ παλαιῷ , διὰ τοῦ μετὰ ταῦτα σκεψόμεθα .
Lemmas: ἑξῆς δέ εἰμί ὁ λοιμώδης κατάστασις , μετά ὅς πάλιν πρῶτος μέν ἄρρωστος γράφω ὁ Πάριος , ἐπί ὅς κατά ὁ τελευτή ὁ λόγος , ἔνθα ὁ ἐν ὅλος ὁ σῶμα διηνεκής παραμένω γράφω , πρόσκειμαι καί οὗτος · μετά πόνος ἄγρυπνος · δεύτερος δέ ὁ ἐν Θάσος , περί ὅς φημί , βήξ δέ συνεχής , ὑγρός , πολύς · τρίτος δέ εἰμί Πυθίων , ὅς ἐξηγέομαι φθάνω , καί τέταρτος ὁ φρενιτικός , καί πέμπτος ὁ ἄρχω ἐξαίφνης ὁ δεξιός μηρός ἀλγέω , ὁ ῥεῦμα δέ εἰς ὁ κατά ὁ κεφαλή ἐπανέρχομαι , εὐθύς μέν παραφρονέω , εὐθύς δέ καί ἀποθνῄσκω , ὅμοιος ὁ κατά ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία , ἄρχω , ἄρχω μέν ἀπό ὁ κατά ὁ μέγας δάκτυλος πόνος , δευτεραῖος δέ ἀποθνῄσκω · ὥστε οὐδέ ἐπί οὗτος περί δύσπνοια ὅλος οὐδείς γράφω , διά ὅς ﻿ ἐπί ἐκεῖνος φθάνω αἰτία λέγω . ὁ δέ ἕκτος οὔτε παραφρονέω οὔτε ἄλλος τις ἔχω διάθεσις δύσπνοια ποιητικός . ὁ δέ ἕβδομος ἄρρωστος ὁ παρθένος εἰμί , ὁ διά ὁ πλῆθος ὁ αἷμα ἐνοχλέω ὁ κεφαλή οὕτως , ὡς ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία ὁ ἕβδομος γράφω , αἱμορραγέω ἐκ ῥίς · ὥστε ὅσος φθάνω λέγω ὑπέρ ἐκεῖνος , οὗτος ᾀνταῦθη μεταφέρω . ὁ δέ ὄγδοος ἄρρωστος Ἀναξίων εἰμί , ὅς διά ὁ ἔμπροσθεν ξηγ́ζω . ὁ δέ ἔννατος , ὁ τε παρθένος καί ὁ αἱμορραγέω ἐκεῖνος ὁ ἐκ ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία παραπλήσιος ἔχω ὁ ὅλος νόσος ὁ ὑπόθεσις . ὁ δέ δέκατος , ὅς εἰμί ὁ ἐν Ἄβδηρα Νικόδημος , παραπαίω μέν ἅπαξ ἐν ὁ ἕκτος ὁ ἡμέρα , εἶτα εἰκοσταῖος κρίνω ἱδρώς , καί δοκέω ἀπύρετος γίγνομαι , αὖθις ἀναπυρέσσω καί αὖθις μικρός παρακρούω . γράφω δέ ἐπί αὐτός καί ὅδε · ὁ δέ παροξυσμός καί ὁ πόνος οὗτος διά τέλος · τίς πόνος ; τάχα ἄν τις ἔρομαι . καρδιαλγικός μέν εὐθύς κατά ἀρχή φημί αὐτός γίγνομαι , μικρός δέ προέρχομαι , πόνος πᾶς γράφω . οὗτος ἄρα καί ὁ παραφροσύνη μικρός καί ὀλιγοχρόνιος γίγνομαι , ὁ ἀναπνοή οὐ ἀλλοιόω . εἶτα ἑξῆς εἰμί ὁ γύναιον ὁ ἐκ ὁ λύπη ἄρχω , ἐπί ὅς γράφω · πόνος μέγας συνεχής , ἀλλά καί σπασμός πολύς , φημί . γράφω δέ ἐν ἀφορισμός περί σπασμός ὧδε · ἐν ὁ πυρετός ὁ πνεῦμα προσκόπτω , κακός , σπασμός γάρ σημαίνω · καί τοίνυν καί ὁ ὁ δύσπνοια εἶδος ὁ γυνή οὗτος , ὁ μέν τις κατά ὁ ὀδύνη , ὁ δέ τις κατά ὁ σπασμός γίγνομαι · διά οὗτος οὖν καίτοι παραφρονέω , μέγας καί ἀραιός οὐ ἔχω , οἷος νικάω ὑπό ἕτερος δύο ἰσχυρός διάθεσις . μετά οὗτος δέ ὁ ἐν Λάρισσα παρθένος , ὁ δωδέκατος μετά ὁ λοιμώδης κατάστασις γράφω , διά πλῆθος αἷμα νοσέω , καί κρίνω ὁ τε διά ῥίς αἱμορραγία καί ἱδρώς καί γυναικεῖος τότε πρῶτος ἐπιφαίνω , οὐδείς ἔχω κατασκευή δύσπνοια οὐδείς . ὁ δέ μετά οὗτος Ἀπολλώνιον ὁ ἐν Ἄβδηρα ὑποχόνδριος δεξιός , φημί , ἔπαρμα σύν ὀδύνη · ἀλλά καί ὅτι διά πᾶς εἰμί μεγαλόσπλαγχνος καί συνήθης αὐτός περί ὁ ὑποχόνδριος ὑπάρχω ὀδύνη , καί οὗτος ἐν ἀρχή γράφω ὁ διήγησις . οὐδείς οὖν θαυμαστός , εἰ καί παραφρονέω , μή δυσπνοέω κατά ὁ ὁ παραφροσύνη εἶδος αὐτός , οὕτως μέγας διάθεσις ὀδυνηρός ἐν ὑποχόνδριος κτάομαι . ἑξῆς δέ οὗτος ὁ ἐν Κύζικος ὁ δίδυμος θυγάτηρ τίκτω εἰμί , ὑπέρ ὅς ὡδί πως γράφω · κεφαλή καί τράχηλος βάρος μετά ὀδύνη , ὥστε καί ὁ δύσπνοια κατά οὗτος . λοιπός δέ ἐπί οὗτος δύο εἰμί ἄρρωστος κατά ὁ τρίτος ὁ ἐπιδημία , ὁ Δεάλκης γυνή καί ὁ ἐν Μελίβοια νεανίσκος , ἀμφότερος παραφρονέω τε καί μέγας καί ἀραιός ἔχω ὁ πνεῦμα , περί ὅς ἔμπροσθεν αὔταρκος διαλέγω . ἀλλά ἐπεί καί οὗτος ἐγώ ὁ βιβλίον ἱκανός ἤδη μέγεθος ἔχω , περί ὁ λοιπός ἅπας , ὅσος περί δύσπνοια λέγω ὁ παλαιός , διά ὁ μετά οὗτος σκοπέω .