galenus.de-difficultate-respirationis-libri-iii 3.13
Πάλιν δὲ μεταβάντες ἐπὶ τὸ ἕκτον , οὗ καὶ πρόσθεν ἤδη τὴν κοινὴν πρὸς τὸ δεύτερον ἐξηγησάμεθα ῥῆσιν , ἐπὶ τὰς ὑπολοίπους ἔλθωμεν . εἰσὶ δὲ ὀλίγου δεῖν ἅπασαι σαφεῖς ἤδη διὰ τὰ προειρημένα . τὸ γὰρ πνεῦμα μόνον ἁπλῶς οὕτω γράφων ἐν ταῖς τῶν νοσημάτων ἐδείχθη συνδρομαῖς ἀντὶ τῆς δυσπνοίας , ἀφ’ ἧς πυκνὸν γίνεται τὸ πνεῦμα · τὸ δ’ αὐτὸ τοῦτ’ ἐπὶ πλέον πυκνούμενον ἔθος αὐτῷ ἆσθμα καλεῖν . ὥστε κατὰ τὸ ἕκτον τῶν ἐπιδημιῶν ἐπειδὰν εἴπῃ , πνεῦμα ἐγκαταλείπηται , τὴν μετὰ πυκνότητος ἀκουσόμεθα δύσπνοιαν . ὡσαύτως δὲ κᾀπὶ τῆς ἐν Κρανῶνι γυναικὸς , ἐφ’ ἧς οὕτω γράφει · σπλὴν φύσει μέγας , πυρετὸς καυσώδης , ἐξέρυθρος , πνεῦμα , τὴν προειρημένην δύσπνοιαν ἀκουστέον , ἐφ’ ἧς πυκνοῦται τὸ πνεῦμα , ὡς καὶ ἐπὶ τῆς Ἀγίσιος κόρης . ὅτι δὲ διαφέρει τὸ πυκνὸν πνεῦμα ﻿ τοῦ ἄσθματος , ἐδήλωσε σαφῶς . ἔχει δὲ ἡ ῥῆσις ὧδε · ἡ Ἀγίσιος κόρη μὲν ἐοῦσα πυκνοπνεύματος ἦν · γυνὴ δὲ γενομένη , ἐκ τόκου οὐ πάλαι ἐπίπονος ἐοῦσα , ἐπιπολαίως ἦρεν ἄχθος μέγα καὶ αὐτίκα ψοφῆσαι μὲν ἐδόκει κατὰ τὸ στῆθος · τῇ δ’ ὑστεραίῃ ἆσθμά τε εἶχε καὶ ἤλγεε ἰσχίον τὸ δεξιόν . εἶτ’ ἐφεξῆς ἔπτυσεν ἀφρῶδές , φησιν , ἀρχομένη δ’ ἦν ἀνθηρά . καὶ δῆλός ἐστιν ἐξ ὅλης τῆς συνδρομῆς , ὡς φύματος ἐν τοῖς ἀναπνευστικοῖς ὀργάνοις παλαιοῦ καὶ δυσπέπτου ῥαγέντος ἔπτυσε ταῦτα καὶ ὡς διὰ ταῦτα τὰ φύματα πυκνοπνεύματος ἦν . ἐν δ’ αὖ τοῖς κατωτέρω τοῦ βιβλίου , κατὰ μὲν τὴν κατάστασιν , ἧς ὑπήρξατο τόνδε τὸν τρόπον · βῆχες ἤρξαντο περὶ ἡλίου τροπὰς τὰς χειμερινάς · οἷσι δὲ καὶ πνεῦμα ξυνεμετεωρίζετό , φησι , ( καὶ ὅτι μετέωρόν ἐστι πνεῦμα τὸ σμικρὸν καὶ πυκνὸν , διήλθομεν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ) ἀμέλει καὶ συνάγχας γενέσθαι κατ’ ἐκείνην τὴν κατάστασιν ἔφη . μοχθηροὶ γοῦν οἱ τὸ μετέωρον ἀντὶ τοῦ μεγάλου νομίζοντες εἰρῆσθαι , διότι μετεωρίζει τὸν θώρακα , διαῖρον ἐπὶ πλεῖστον · ὀλίγον δὲ προελθὼν , πνευματίας ὀνομάζει τινάς · καὶ εἴρηται καὶ περὶ τοῦδε πρόσθεν , ὡς ἤτοι τοὺς ἐμπεπνευματωμένους , ἢ τοὺς ἀσθματώδεις , οὕτως καλεῖ . τὸ δ’ ἐν τοῖς ἐφεξῆς λεγόμενον , ἄσημον πνεῦμα , σμικρόν ἐστι καὶ διὰ τοῦτ’ ἀφανὲς , οἷον καὶ ταῖς καλουμέναις ἀπνοίαις καὶ ταῖς ὑστερικαῖς πνιξὶ συνεδρεύει . τοιοῦτον δέ τι βούλεται δηλοῦν ἐξ αὐτῆς τῆς λέξεως ἐχούσης ὧδε · καὶ τὰ πνεύματα τοῖσι φθινώδεσι τὰ ἄσημα , κακὰ , καὶ τοῖσιν ἀτόκοισι · καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα ἀπὸ τῆς αὐτῆς καταστάσεως . αἱ γὰρ δὴ ἄτοκοι γυναῖκες , αὗται δὲ τοὐπίπαν εἰσὶν αἱ μὴ καθαιρόμεναι καλῶς , ἁλίσκονται μάλιστα ταῖς ἀπνοίαις , ὥσπερ ἀμέλει καὶ ὅσαι χηρεύουσιν ἐπὶ πλεῖστον . ὥσθ’ ὅσα μὴ διάσημα σαφῶς πνεύματα , μηδ’ ἐστὶν ἡμῖν κατάδηλα , ταῦτ’ ἄσημα κέκληκεν . ἐκ τούτων ὁρμώμενος ἄν τις εὑρίσκοι καὶ χωρὶς ἐμοῦ τἄλλα πάντα τὰ περὶ δυσπνοίας εἰρημένα κατὰ τε τὰ γνήσια καὶ τὰ νόθα τῶν βιβλίων , καίτοι σχεδὸν ἡμεῖς πάντα διήλθομεν ἐν τῷδε τῷ λόγῳ τὰ γνήσια . ἀλλ’ ἐπεὶ καὶ τὰ Θεσσαλοῦ τοῦ υἱέος αὐτοῦ καὶ τὰ Πολύβου τοῦ γαμβροῦ , τῆς Ἱπποκράτους ἐστὶ τέχνης , οὐ πόῤῥω δ’ αὐτῶν οὐδ’ ὅσα δοκεῖ μὲν Εὐρυφῶντος εἶναι , φέρεται δ’ ἐν τοῖς Ἱπποκράτους , ἐάν μοι σχολὴ γένηταί ποτε πλείων , ἄλλο τέταρτον προσθήσω βιβλίον , ἐξηγούμενον ἃ κατὰ τὰ λοιπὰ τῶν ἐπιγεγραμμένων Ἱπποκράτους εἴρηται περὶ δυσπνοίας . νυνὶ δ’ ἑτέρων κατεπειγόντων , οὐκ ἐπ’ ἐκεῖνα μεταβήσομαι .
Lemmas: πάλιν δέ μεταβαίνω ἐπί ὁ ἕκτος , ὅς καί πρόσθεν ἤδη ὁ κοινός πρός ὁ δεύτερος ἐξηγέομαι ῥῆσις , ἐπί ὁ ὑπόλοιπος ἔρχομαι . εἰμί δέ ὀλίγος δέω ἅπας σαφής ἤδη διά ὁ προλέγω . ὁ γάρ πνεῦμα μόνος ἁπλῶς οὕτως γράφω ἐν ὁ ὁ νόσημα δείκνυμι συνδρομή ἀντί ὁ δύσπνοια , ἀπό ὅς πυκνός γίγνομαι ὁ πνεῦμα · ὁ δέ αὐτός οὗτος ἐπί πολύς πυκνόω ἔθος αὐτός ἆσθμα καλέω . ὥστε κατά ὁ ἕκτος ὁ ἐπιδημία ἐπειδάν λέγω , πνεῦμα ἐγκαταλείπω , ὁ μετά πυκνότης ἀκούω δύσπνοια . ὡσαύτως δέ εἰͅπί ὁ ἐν Κρανών γυνή , ἐπί ὅς οὕτως γράφω · σπλήν φύσις μέγας , πυρετός καυσώδης , ἐξέρυθρος , πνεῦμα , ὁ προλέγω δύσπνοια ἀκούω , ἐπί ὅς πυκνόω ὁ πνεῦμα , ὡς καί ἐπί ὁ Ἀγίσις κόρη . ὅτι δέ διαφέρω ὁ πυκνός πνεῦμα ﻿ ὁ ἄσθμα , δηλόω σαφής . ἔχω δέ ὁ ῥῆσις ὧδε · ὁ Ἀγίσιος κόρη μέν εἰμί πυκνοπνεύματος εἰμί · γυνή δέ γίγνομαι , ἐκ τόκος οὐ πάλαι ἐπίπονος εἰμί , ἐπιπόλαιος ἀείρω ἄχθος μέγας καί αὐτίκα ψοφέω μέν δοκέω κατά ὁ στῆθος · ὁ δέ ὑστεραῖος ἆσθμα τε ἔχω καί ἀλγέω ἰσχίον ὁ δεξιός . εἶτα ἐφεξῆς πτύω ἀφρώδης , φημί , ἄρχω δέ εἰμί ἀνθηρός . καί δῆλος εἰμί ἐκ ὅλος ὁ συνδρομή , ὡς φῦμα ἐν ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον παλαιός καί δύσπεπτος ῥήγνυμι πτύω οὗτος καί ὡς διά οὗτος ὁ φῦμα πυκνοπνεύματος εἰμί . ἐν δέ αὖ ὁ κάτω ὁ βιβλίον , κατά μέν ὁ κατάστασις , ὅς ὑπάρχω ὅδε ὁ τρόπος · βήξ ἄρχω περί ἥλιος τροπή ὁ χειμερινός · ὅς δέ καί πνεῦμα συμμετεωρίζομαι , φημί , ( καί ὅτι μετέωρος εἰμί πνεῦμα ὁ μικρός καί πυκνός , διέρχομαι ἐν ὁ ἔμπροσθεν ) ἀμέλει καί συνάγχη γίγνομαι κατά ἐκεῖνος ὁ κατάστασις φημί . μοχθηρός γοῦν ὁ ὁ μετέωρος ἀντί ὁ μέγας νομίζω λέγω , διότι μετεωρίζω ὁ θώραξ , διαίρω ἐπί πολύς · ὀλίγος δέ προέρχομαι , πνευματίας ὀνομάζω τις · καί λέγω καί περί ὅδε πρόσθεν , ὡς ἤτοι ὁ ἐμπνευματόω , ἤ ὁ ἀσθματώδης , οὕτως καλέω . ὁ δέ ἐν ὁ ἐφεξῆς λέγω , ἄσημος πνεῦμα , μικρός εἰμί καί διά οὗτος ἀφανής , οἷος καί ὁ καλέω ἄπνοια καί ὁ ὑστερικός πνίξ συνεδρεύω . τοιοῦτος δέ τις βούλομαι δηλόω ἐκ αὐτός ὁ λέξις ἔχω ὧδε · καί ὁ πνεῦμα ὁ φθινώδης ὁ ἄσημος , κακός , καί ὁ ἄτοκος · καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος ἀπό ὁ αὐτός κατάστασις . ὁ γάρ δή ἄτοκος γυνή , οὗτος δέ ἐπίπαν εἰμί ὁ μή καθαίρω καλός , ἁλίσκομαι μάλα ὁ ἄπνοια , ὥσπερ ἀμέλει καί ὅσος χηρεύω ἐπί πολύς . ὥστε ὅσος μή διάσημος σαφής πνεῦμα , μηδέ εἰμί ἐγώ κατάδηλος , οὗτος ἄσημος καλέω . ἐκ οὗτος ὁρμάω ἄν τις εὑρίσκω καί χωρίς ἐγώ ἄλλος πᾶς ὁ περί δύσπνοια λέγω κατά τε ὁ γνήσιος καί ὁ νόθος ὁ βιβλίον , καίτοι σχεδόν ἐγώ πᾶς διέρχομαι ἐν ὅδε ὁ λόγος ὁ γνήσιος . ἀλλά ἐπεί καί ὁ Θεσσαλός ὁ υἱός αὐτός καί ὁ Πόλυβος ὁ γαμβρός , ὁ Ἱπποκράτης εἰμί τέχνη , οὐ πρόσω δέ αὐτός οὐδέ ὅσος δοκέω μέν Εὐρυφῶν εἰμί , φέρω δέ ἐν ὁ Ἱπποκράτης , ἐάν ἐγώ σχολή γίγνομαι ποτέ πολύς , ἄλλος τέταρτος προστίθημι βιβλίον , ἐξηγέομαι ὅς κατά ὁ λοιπός ὁ ἐπιγράφω Ἱπποκράτης λέγω περί δύσπνοια . νυνί δέ ἕτερος κατεπείγω , οὐ ἐπί ἐκεῖνος μεταβαίνω .