galenus.de-difficultate-respirationis-libri-iii 2.6
Δῆλος οὖν ἐστιν ὁ Ἱπποκράτης ἐξ ἁπάντων ὧν παρεθέμεθα ποτὲ μὲν τὸ μέγα καὶ ἀραιὸν πνεῦμα τοῖς παραφρονοῦσι γιγνόμενον εἰδὼς , ποτὲ δὲ τὸ ἐναντίον αὐτοῦ , ποτὲ δ’ ἀμφότερα κατὰ τὸν αὐτὸν ἄνθρωπον ἐν μέρει συμπίπτοντα . καί σοι νομίζω δείξειν , ἂν προσέχῃς τὸν νοῦν καὶ μὴ παρέργως ἀκούῃς τῶν λεγομένων , ἐν αὐτοῖς οἷς ἔγραψεν ἀῤῥώστοις , ἐνδεικνυμένην αὐτῷ ἑκάστης τῶν προειρημένων διαφορῶν τὴν αἰτίαν . ἄρξομαι δ’ ἀπὸ τῆς ὑστάτης ἡμῖν παραγραφείσης ἀῤῥωστίας τῆς Δεάλκους γυναικὸς , ἐφ’ ἧς ἅπαντα συμπληρώσας τὸν λόγον , εἶθ’ ὥσπερ εἴωθεν ἀναλαμβάνων ἐν ὀλίγῳ τὰ συνέχοντα κεφάλαια ταυτὶ γράφει · ταύτῃ διὰ τέλεος πνεῦμα ἀραιὸν , μέγα , ἀναισθήτως πάντων εἶχεν . ἓν γὰρ τῶν πάντων καὶ ἡ τῆς ἀναπνοῆς χρεία , ἧς καὶ αὐτῆς ὠλιγώρει μέχρι πλείονος , ὅτι μηδὲν ᾐσθάνετο , κᾀν τούτῳ μακρᾶς ἡσυχίας ἀποτελουμένης , ἀραιὸν ἐγένετο τὸ πνεῦμα , τότε πρῶτον ἐπὶ τὴν ἐνέργειαν ἐξορμώσης τῆς προαιρέσεως , ἡνίκα πλησίον ὀλέθρου καὶ πνίξεως ἀφικνῆται . ὥσπερ δὲ οὐκ ἔπινεν αὐτάρκως ἡ ἄνθρωπος αὕτη · μικρὰ γάρ , φησι , ὑπομιμνησκόντων ἔπινεν · οὕτως οὐδ’ ἀνέπνει πρὶν ὑπὸ τῆς κατὰ τὸ πνίγεσθαι βίας ἀναμνησθῆναι , πολὺ σφοδρότερον νυττούσης τε καὶ κεντριζούσης καὶ πρὸς τὴν ἐνέργειαν ἐπεγειρούσης τῶν πίνειν ὑπομιμνησκόντων . ἀρξαμένη δ’ ἀναπνεῖν , ἀνεκαλεῖτο μηδὲν ἧττον πᾶν τὸ πρόσθεν λεῖμμα τῷ μεγέθει τῆς ἐνεργείας , ὁμοίως τοῖς ἐν ταῖς λύπαις καὶ τῷ κλαίειν στενάζουσιν . ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν ὑπὸ διττῆς αἰτίας τοῦτο πάσχουσιν , ὅτι τε περὶ τὸ φροντιζόμενον , ἐφ’ ᾧ λυποῦνται , καταγίγνονται , καὶ διὰ τοῦτο ἀραιότερόν τε καὶ μικρότερον ἀναπνεύσαντες ἐπὶ πολλαῖς ἐνεργείας ἐφεξῆς , ἔπειτα βιασθέντες ὑπὸ τοῦ λείποντος , ἅπαν εἰσάπαξ ἠναγκάσθησαν αὐτὸ πληρῶσαι · καὶ προσέτι , διότι κατὰ τὰς λύπας ἔσω κινεῖται τό τε πνεῦμα καὶ τὸ θερμὸν , ἐπὶ δὲ ταῖς τοιαύταις διαθέσεσι λεληθότως τε καὶ κατὰ βραχὺ πολλὴ κατὰ τοῦ βάθους ἀθροιζομένη θερμότης ὁπότε πρῶτον ἀνιάσῃ τὸν ἄνθρωπον , ἀνάγκη μεῖζον ἀναπνεῦσαι . ἐν δὲ ταῖς κατὰ τοὺς παραφρονοῦντας διαθέσεσιν ἡ μὲν ἀπὸ τῆς πρώτης αἰτίας ἀνάγκη παραπλήσιος , ἡ δ’ ἀπὸ τῆς δευτέρας οὐκέθ’ ὑπάρχει . οὐ γὰρ δὴ ἔσω γε μᾶλλον ἢ ἔξω κινεῖται τούτοις τὸ θερμὸν , εἰ μή τι ἄλλο κατὰ τύχην προσγένηται σύμπτωμα . διαφέρουσι δὲ καὶ τῷ πυρέττειν οἱ παραπαίοντες τῶν ἄλλως λυπουμένων . καὶ τοίνυν καὶ αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης εὑρίσκεται χρώμενος τῷ τῆς ἀνακλήσεως ὀνόματι , καθάπερ ἄλλοτε καὶ περὶ Φιλίσκου λέγων · τούτῳ τὸ πνεῦμα διὰ τέλεος ὥσπερ ἀνακαλεομένῳ . τί ποτ’ οὖν ἐστι τὸ διὰ χρόνου , καὶ δὴ τοῦτ’ ἐξηγήσασθαι δίκαιον . εἰ γὰρ ἐλλείποι τὸ πολλοῦ , ταὐτὸν δύναται τὸ διὰ χρόνου τῷ κατὰ τὸ προγνωστικὸν εἰρημένῳ , μέγα δ’ ἀναπνεόμενον καὶ διὰ ﻿ πολλοῦ χρόνου , παραφροσύνην σημαίνει . ἀλλ’ εἰ τοῦτο , δὶς ἂν ἐφεξῆς εἴη ταὐτὸ λεγόμενον ἐπί τε τῆς Δεάλκους γυναικὸς καὶ τοῦ ἐν Μελιβοίῃ νεανίσκου . γράφει οὖν ἐπ’ ἀμφοῖν ὡσαύτως · πνεῦμα ἀραιὸν , μέγα , διὰ χρόνου · εἰ τὸ πολλοῦ προστεθείη , γένοιτ’ ἂν τὸ λεγόμενον τοιοῦτον · πνεῦμα ἀραιὸν , μέγα , διὰ χρόνου πολλοῦ · καὶ δὶς ἂν εἴη λεγόμενον τὸ ἀραιόν . οὐκ οὖν ἐλλείπειν ἡγητέον τὸ πολλοῦ , ἢ οὐχ οὕτως ἐλλείπειν , ὡς καὶ νῦν εἴπομεν , ἀλλ’ ἑτέρως τε καὶ καθ’ ἕτερον τρόπον , ἵνα ᾖ τὸ λεγόμενον τοιοῦτον · πνεῦμα μέγα καὶ ἀραιὸν , οὐ συνεχῶς οὐδ’ ἐφεξῆς , ἀλλὰ διὰ χρόνου πλείονος ; εἰ μὲν γὰρ συνεχῶς καὶ κατὰ τὸ ἑξῆς ἁπάσας τὰς ἀναπνοὰς συμπέσοι γενέσθαι μεγάλας τε καὶ ἀραιὰς , μὴ προστιθέναι ταῖς τοιαύταις αὐτὸν τὸ διὰ χρόνου , ἀλλ’ ἁπλῶς γράφειν , πνεῦμα μέγα καὶ ἀραιόν · εἰ δ’ αἱ μὲν πλείους τῶν ἀναπνοῶν μὴ γίγνοιντο μεγάλαι καὶ ἀραιαὶ , παρεμπίπτοιεν δέ τινες ὀλίγαι τοιαῦται , τότ’ οὐκέθ’ ἁπλῶς αὐτὸν ἀραιὸν καὶ μέγα λέγειν , ἀλλὰ τὸ διὰ χρόνου προστιθέναι . ἢ καὶ τούτῳ μάχεται τὸ ἐπὶ τῆς Δεάλκους γυναικὸς εἰρημένον ἐπὶ τῇ τελευτῇ τοῦ παντὸς λόγου ; ταῦτα γάρ φησιν · πνεῦμα διὰ τέλεος ἀραιὸν καὶ μέγα · καίτοι ἀνώτερον εἶπεν ἐπὶ τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης ἡμέρας · πνεῦμα ἀραιὸν καὶ μέγα , διὰ χρόνου . σαφῶς γὰρ ὅπερ νῦν διὰ χρόνου , τοῦτ’ ἐν τοῖς ἑξῆς διὰ τέλεος εἴρηκεν . τί οὖν ἐστι τὸ διὰ τέλεος ; τὸ μέχρι τέλους δηλονότι διὰ παντὸς τοῦ νοσήματος γινόμενον . ἀλλὰ τούτῳ δόξειεν ἂν μάχεσθαι τὸ ἐπὶ τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης εἰρημένον · πνεῦμα ἀραιὸν καὶ μέγα διὰ χρόνου καὶ πάλιν βραχύπνοος . πῶς γὰρ εἰ διὰ παντὸς τοῦ χρόνου μέγα καὶ ἀραιὸν ἦν τὸ πνεῦμα , τὸ καὶ πάλιν βραχύπνοος προσγέγραπται ; εἴπερ γὰρ ὅλος ἐγένετό τις χρόνος , ὅταν βραχύπνους , οὐ διὰ παντὸς ἦν μακρόπνους . καὶ μὴν ὅτι γε διὰ παντὸς ἤθελεν αὐτὴν γενέσθαι μακρόπνουν , εἰ καὶ μὴ διὰ ταύτης τῆς λέξεως τῆς ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ , ἀλλ’ ἐπί γε τῆς τελευτῆς , ἡνίκ’ ἔφη διὰ τέλεος , ἐναργῶς δηλοῦται , καὶ πᾶσιν ὁμολογηθήσεται τοῖς εἰθισμένοις ἀκούειν τῆς Ἱπποκράτους λέξεως . οὐ γὰρ ἅπαξ οὐδὲ δὶς , ἀλλὰ πάνυ πολλάκις εὑρίσκεται παρ’ αὐτῷ τὸ διὰ τέλεος , οὐδ’ ἐφ’ ἑνὸς ἄλλου ταττόμενον , ἢ ὅταν τὸ διὰ παντὸς τοῦ χρόνου δηλῶσαι βουληθῇ . ὥστε τοῦτ’ ἄπορον μένει πάντως , εἴτε αὐτὸ τὸ διὰ τέλεος τὸ διὰ χρόνου δηλοῦν ὑπολαμβάνοιμεν , εἴθ’ ἕτερόν τι . μήτε τοίνυν οὐδ’ ἄπορόν ἐστιν , ἀλλ’ ἐπηρεάζομεν ἡμᾶς αὐτοὺς μάτην . οὐ γὰρ διακόπτει τὸ σπανίως παρεμπῖπτον ἐν οὐδενὶ τῶν οὕτως λεγομένων τὴν ἐν τῷ καθόλου γιγνομένην ἀπόφανσιν , ὥσπερ εἰ καὶ οὕτως ἐλέγομεν · ταύτῃ τῇ γυναικὶ διὰ παντὸς μὲν τοῦ χρόνου μέγα καὶ ἀραιὸν ἦν τὸ πνεῦμα , παρενέπιπτε δέ ποτε κατὰ τὸ σπάνιον ἡ βραχύπνοια . καὶ ὅτι γε αὐτῷ τῷ Ἱπποκράτει σύνηθές ἐστι τὸ τοιοῦτον , ἔκ τε τῶν ἄλλων ἔστιν ἐπιδεῖξαι βιβλίων κᾀξ αὐτοῦ τοῦ τρίτου τῶν ἐπιδημιῶν , ἐν ᾧ καὶ ἥδε ἡ ἄῤῥωστος γέγραπται . τὴν γὰρ λοιμώδη κατάστασιν ἐκδιηγούμενος ᾧδέ πως ἤρξατο · ἔτος νότιον , ἔπομβρον , ἄπνοια διὰ τέλεος . καί τι βραχὺ προελθών φησιν · ἐτήσια σμικρὰ διεσπασμένα ἔπνευσεν . ἀλλὰ δι’ αὐτὸ τοῦτ’ ἄπνουν εἶπε τὸ ἔτος , ὅτι μήτ’ ἄλλοι τινὲς ἄνεμοι μήθ’ οἱ ἐτήσιοι καλούμενοι συνεχῶς τε καὶ ἀξιολόγως ἔπνευσαν , ἀλλὰ μικρά τε καὶ διεσπασμένως · Ἀπολλώνιόν τε τὸν ἐν Ἀβδήροις τρισκαιδέκατον ἀπὸ ταύτης τῆς καταστάσεως γράφων , ὁπότε περὶ πασῶν τῶν αὐτοῦ διειλέχθη τῶν κατὰ τὴν νόσον ἡμερῶν , ἐπὶ τῆ τελευτῇ τοῦ παντὸς λόγου προσέθηκε · παράληρος διὰ τέλεος · καίτοι μικρὸν ἄνω περὶ αὐτοῦ γράψας αὐτοῖς ὀνόμασιν · περὶ δὲ τετάρτης καὶ εἰκοστῆς , διὰ παρηγορίης · τὰ μὲν ἄλλα ἐπὶ τῶν αὐτῶν , σμικρὰ δὲ κατενόησεν . ἀλλ’ οὐχ ἱκανόν γε ἦν τὸ σμικρὰ κατανοῆσαι τὴν περὶ παντὸς τοῦ νοσοῦντος ἀπόφανσιν ἀνατρέψαι , καὶ διὰ τοῦτ’ ὀρθῶς εἶπε , παράληρος διὰ τέλεος , τουτέστιν ἕως τέλους , ὅπερ ταὐτὸν δύναται τῷ διὰ παντὸς τοῦ νοσήματος .
Lemmas: δῆλος οὖν εἰμί ὁ Ἱπποκράτης ἐκ ἅπας ὅς παρατίθημι ποτέ μέν ὁ μέγας καί ἀραιός πνεῦμα ὁ παραφρονέω γίγνομαι οἶδα , ποτέ δέ ὁ ἐναντίος αὐτός , ποτέ δέ ἀμφότερος κατά ὁ αὐτός ἄνθρωπος ἐν μέρος συμπίπτω . καί σύ νομίζω δείκνυμι , ἐάν προσέχω ὁ νόος καί μή πάρεργος ἀκούω ὁ λέγω , ἐν αὐτός ὅς γράφω ἄρρωστος , ἐνδείκνυμι αὐτός ἕκαστος ὁ προλέγω διαφορά ὁ αἰτία . ἄρχω δέ ἀπό ὁ ὕστερος ἐγώ παραγράφω ἀρρωστία ὁ Δεάλκης γυνή , ἐπί ὅς ἅπας συμπληρόω ὁ λόγος , εἶτα ὥσπερ εἴωθα ἀναλαμβάνω ἐν ὀλίγος ὁ συνέχω κεφάλαιος οὗτος γράφω · ταύτῃ διά τέλος πνεῦμα ἀραιός , μέγας , ἀναίσθητος πᾶς ἔχω . εἷς γάρ ὁ πᾶς καί ὁ ὁ ἀναπνοή χρεία , ὅς καί αὐτός ὀλιγωρέω μέχρι πολύς , ὅτι μηδείς αἰσθάνομαι , εἰͅν οὗτος μακρός ἡσυχία ἀποτελέω , ἀραιός γίγνομαι ὁ πνεῦμα , τότε πρῶτος ἐπί ὁ ἐνέργεια ἐξορμάω ὁ προαίρεσις , ἡνίκα πλησίον ὄλεθρος καί πνῖξις ἀφικνέομαι . ὥσπερ δέ οὐ πίνω αὔταρκος ὁ ἄνθρωπος οὗτος · μικρός γάρ , φημί , ὑπομιμνῄσκω πίνω · οὕτως οὐδέ ἀναπνέω πρίν ὑπό ὁ κατά ὁ πνίγω βία ἀναμιμνῄσκω , πολύς σφοδρός νύσσω τε καί κεντρίζω καί πρός ὁ ἐνέργεια ἐπεγείρω ὁ πίνω ὑπομιμνῄσκω . ἄρχω δέ ἀναπνέω , ἀνακαλέω μηδείς ἥσσων πᾶς ὁ πρόσθεν λεῖμμα ὁ μέγεθος ὁ ἐνέργεια , ὅμοιος ὁ ἐν ὁ λύπη καί ὁ κλαίω στενάζω . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ὑπό δισσός αἰτία οὗτος πάσχω , ὅτι τε περί ὁ φροντίζω , ἐπί ὅς λυπέω , καταγίγνομαι , καί διά οὗτος ἀραῖος τε καί μικρός ἀναπνέω ἐπί πολύς ἐνέργεια ἐφεξῆς , ἔπειτα βιάζω ὑπό ὁ λείπω , ἅπας εἰσάπαξ ἀναγκάζω αὐτός πληρόω · καί προσέτι , διότι κατά ὁ λύπη ἔσω κινέω ὁ τε πνεῦμα καί ὁ θερμός , ἐπί δέ ὁ τοιοῦτος διάθεσις λεληθότως τε καί κατά βραχύς πολύς κατά ὁ βάθος ἀθροίζω θερμότης ὁπότε πρῶτος ἀνιάω ὁ ἄνθρωπος , ἀνάγκη μέγας ἀναπνεύω . ἐν δέ ὁ κατά ὁ παραφρονέω διάθεσις ὁ μέν ἀπό ὁ πρῶτος αἰτία ἀνάγκη παραπλήσιος , ὁ δέ ἀπό ὁ δεύτερος οὐκέτι ὑπάρχω . οὐ γάρ δή ἔσω γε μάλα ἤ ἔξω κινέω οὗτος ὁ θερμός , εἰ μή τις ἄλλος κατά τύχη προσγίγνομαι σύμπτωμα . διαφέρω δέ καί ὁ πυρέσσω ὁ παραπαίω ὁ ἄλλος λυπέω . καί τοίνυν καί αὐτός ὁ Ἱπποκράτης εὑρίσκω χράω ὁ ὁ ἀνάκλησις ὄνομα , καθά ἄλλοτε καί περί Φιλίσκος λέγω · οὗτος ὁ πνεῦμα διά τέλος ὥσπερ ἀνακαλέω . τίς ποτέ οὖν εἰμί ὁ διά χρόνος , καί δή οὗτος ἐξηγέομαι δίκαιος . εἰ γάρ ἐλλείπω ὁ πολύς , αὐτός δύναμαι ὁ διά χρόνος ὁ κατά ὁ προγνωστικός λέγω , μέγας δέ ἀναπνέω καί διά ﻿ πολύς χρόνος , παραφροσύνη σημαίνω . ἀλλά εἰ οὗτος , δίς ἄν ἐφεξῆς εἰμί αὐτός λέγω ἐπί τε ὁ Δεάλκης γυνή καί ὁ ἐν Μελίβοια νεανίσκος . γράφω οὖν ἐπί ἄμφω ὡσαύτως · πνεῦμα ἀραιός , μέγας , διά χρόνος · εἰ ὁ πολύς προστίθημι , γίγνομαι ἄν ὁ λέγω τοιοῦτος · πνεῦμα ἀραιός , μέγας , διά χρόνος πολύς · καί δίς ἄν εἰμί λέγω ὁ ἀραιός . οὐ οὖν ἐλλείπω ἡγέομαι ὁ πολύς , ἤ οὐ οὕτως ἐλλείπω , ὡς καί νῦν λέγω , ἀλλά ἕτερος τε καί κατά ἕτερος τρόπος , ἵνα εἰμί ὁ λέγω τοιοῦτος · πνεῦμα μέγας καί ἀραιός , οὐ συνεχής οὐδέ ἐφεξῆς , ἀλλά διά χρόνος πολύς ; εἰ μέν γάρ συνεχής καί κατά ὁ ἑξῆς ἅπας ὁ ἀναπνοή συμπίπτω γίγνομαι μέγας τε καί ἀραιός , μή προστίθημι ὁ τοιοῦτος αὐτός ὁ διά χρόνος , ἀλλά ἁπλῶς γράφω , πνεῦμα μέγας καί ἀραιός · εἰ δέ ὁ μέν πολύς ὁ ἀναπνοή μή γίγνομαι μέγας καί ἀραιός , παρεμπίπτω δέ τις ὀλίγος τοιοῦτος , τότε οὐκέτι ἁπλῶς αὐτός ἀραιός καί μέγας λέγω , ἀλλά ὁ διά χρόνος προστίθημι . ἤ καί οὗτος μάχομαι ὁ ἐπί ὁ Δεάλκης γυνή λέγω ἐπί ὁ τελευτή ὁ πᾶς λόγος ; οὗτος γάρ φημί · πνεῦμα διά τέλος ἀραιός καί μέγας · καίτοι ἀνώτερος λέγω ἐπί ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ἡμέρα · πνεῦμα ἀραιός καί μέγας , διά χρόνος . σαφής γάρ ὅς νῦν διά χρόνος , οὗτος ἐν ὁ ἑξῆς διά τέλος λέγω . τίς οὖν εἰμί ὁ διά τέλος ; ὁ μέχρι τέλος δηλονότι διά πᾶς ὁ νόσημα γίγνομαι . ἀλλά οὗτος δοκέω ἄν μάχομαι ὁ ἐπί ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος λέγω · πνεῦμα ἀραιός καί μέγας διά χρόνος καί πάλιν βραχύπνοος . πῶς γάρ εἰ διά πᾶς ὁ χρόνος μέγας καί ἀραιός εἰμί ὁ πνεῦμα , ὁ καί πάλιν βραχύπνοος προσγράφω ; εἴπερ γάρ ὅλος γίγνομαι τις χρόνος , ὅταν βραχύπνοος , οὐ διά πᾶς εἰμί μακρόπνους . καί μήν ὅτι γε διά πᾶς ἐθέλω αὐτός γίγνομαι μακρόπνους , εἰ καί μή διά οὗτος ὁ λέξις ὁ ἐν ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ἡμέρα , ἀλλά ἐπί γε ὁ τελευτή , ἡνίκα φημί διά τέλος , ἐναργής δηλόω , καί πᾶς ὁμολογέω ὁ ἐθίζω ἀκούω ὁ Ἱπποκράτης λέξις . οὐ γάρ ἅπαξ οὐδέ δίς , ἀλλά πάνυ πολλάκις εὑρίσκω παρά αὐτός ὁ διά τέλος , οὐδέ ἐπί εἷς ἄλλος τάσσω , ἤ ὅταν ὁ διά πᾶς ὁ χρόνος δηλόω βούλομαι . ὥστε οὗτος ἄπορος μένω πάντως , εἴτε αὐτός ὁ διά τέλος ὁ διά χρόνος δηλόω ὑπολαμβάνω , εἴτε ἕτερος τις . μήτε τοίνυν οὐδέ ἄπορος εἰμί , ἀλλά ἐπηρεάζω ἐγώ αὐτός μάτην . οὐ γάρ διακόπτω ὁ σπάνιος παρεμπίπτω ἐν οὐδείς ὁ οὕτως λέγω ὁ ἐν ὁ καθόλου γίγνομαι ἀπόφανσις , ὥσπερ εἰ καί οὕτως λέγω · οὗτος ὁ γυνή διά πᾶς μέν ὁ χρόνος μέγας καί ἀραιός εἰμί ὁ πνεῦμα , παρεμπίπτω δέ ποτέ κατά ὁ σπάνιος ὁ βραχύπνοια . καί ὅτι γε αὐτός ὁ Ἱπποκράτης συνήθης εἰμί ὁ τοιοῦτος , ἐκ τε ὁ ἄλλος εἰμί ἐπιδείκνυμι βιβλίον ἐͅκ αὐτός ὁ τρίτος ὁ ἐπιδημία , ἐν ὅς καί ὅδε ὁ ἄρρωστος γράφω . ὁ γάρ λοιμώδης κατάστασις ἐκδιηγέομαι ὧδε πως ἄρχω · ἔτος νότιος , ἔπομβρος , ἄπνοια διά τέλος . καί τις βραχύς προέρχομαι φημί · ἐτήσιος μικρός διασπάω πνέω . ἀλλά διά αὐτός οὗτος ἄπνοος λέγω ὁ ἔτος , ὅτι μήτε ἄλλος τις ἄνεμος μήτε ὁ ἐτήσιος καλέω συνεχής τε καί ἀξιόλογος πνέω , ἀλλά μικρός τε καί διεσπασμένως · Ἀπολλώνιον τε ὁ ἐν Ἄβδηρα τρισκαιδέκατος ἀπό οὗτος ὁ κατάστασις γράφω , ὁπότε περί πᾶς ὁ αὐτός διαιλέγω ὁ κατά ὁ νόσος ἡμέρα , ἐπί ὁ τελευτή ὁ πᾶς λόγος προστίθημι · παράληρος διά τέλος · καίτοι μικρός ἄνω περί αὐτός γράφω αὐτός ὄνομα · περί δέ τέταρτος καί εἰκοστός , διά παρηγορία · ὁ μέν ἄλλος ἐπί ὁ αὐτός , μικρός δέ κατανοέω . ἀλλά οὐ ἱκανός γε εἰμί ὁ μικρός κατανοέω ὁ περί πᾶς ὁ νοσέω ἀπόφανσις ἀνατρέπω , καί διά οὗτος ὀρθός λέγω , παράληρος διά τέλος , τουτέστι ἕως τέλος , ὅς αὐτός δύναμαι ὁ διά πᾶς ὁ νόσημα .