galenus.de-difficultate-respirationis-libri-iii 1.12
Πότερον δὲ , ὥσπερ ἁπλῶς ἀπεφηνάμεθα τὴν στενοχωρίαν δεῖν εἰς τὸν πνεύμονα διήκειν , καὶ τούτου τὰς τραχείας μάλιστα ἀρτηρίας , ἵνα δυσπνοήσῃ τὸ ζῶον , οὕτω καὶ τὴν ὀδύνην ἐν τοῖς ἀναπνευστικοῖς ὀργάνοις χρῆναι γίγνεσθαι , καὶ μάλιστά γε τῷ θώρακι , λεκτέον , ὁ γὰρ πνεύμων ὀλίγου δεῖν ἀναίσθητος , ἤ τινα ἑτέραν ἡμῖν ἐπὶ τῶν τοιούτων δυσπνοιῶν ζητητέον ἀπόφανσιν ; οὐδὲ γὰρ ἂν , οἶμαι , δόξειεν ὅ γε τοῖς τῶν ἀναπνευστικῶν ὀργάνων ἀλγήμασι μόνοις τὸ τοιοῦτον εἶδος ἕπεσθαι τῆς δυσπνοίας λέγων ἐγνωκέναι καλῶς ὑπὲρ αὐτῶν τὸ σύμπαν , οὐδὲ μεμνῆσθαι τῶν ἔμπροσθεν λογισμῶν , ἐν οἷς οὐ διὰ τὸ πάθημα , διὰ δὲ τὴν τῆς ἐνεργείας δύναμιν ψυχικὴν οὖσαν ἐδείκνυτο μικρὸν καὶ πυκνὸν γινόμενον τὸ πνεῦμα . τὸ μέντοι ταῖς στενοχωρίαις τοῦ πνεύμονος εἶδος τῆς δυσπνοίας ἑπόμενον οὐδὲν προσδεῖται τῆς δυνάμεως εἰς τὴν γένεσιν , ὅθεν ἐπὶ μὲν τούτου καλῶς ἀπεφηνάμεθα καθ’ ὅλου τοῦ πράγματος τὸν λόγον ποιησάμενοι · περὶ δὲ τῶν ὀδυνηρῶν παθῶν οὐχ ἁπλῶς ἐχρῆν λέγειν , ὅταν γ’ ἐν τοῖς ἀναπνευστικοῖς συνίσταται μορίοις . οὐ γὰρ δι’ αὐτὴν τῶν μορίων τὴν φύσιν ἰδίως , ἀλλ’ ὅτι ψυχικὴ δύναμις ἐπετρόπευεν αὐτῶν τῆς κινήσεως , εἰς μικρότητα τὴν ἀναπνοὴν τρέπεσθαι συνέβαινεν , ὑπὲρ τοῦ μὴ μειζόνως ὀδυνᾶσθαι τὸ ζῶον , ἔλαττον τοῦ προσήκοντος διϊστάσης αὐτῆς τὸν θώρακα . αὕτη δ’ ἡ τοῦ μειζόνως ὀδυνᾶσθαι πρόνοια καὶ τοῖς ἄλλοις δήπου ἅπασίν ἐστι μορίοις , ὅσα κινουμένοις τοῖς ἀναπνευστικοῖς συγκινεῖται , στομάχῳ καὶ γαστρὶ καὶ ἥπατι καὶ σπληνὶ καὶ περιτοναίῳ καὶ τῷ κώλῳ τε καὶ τῶν λεπτῶν ἐντέρων τοῖς ἄνω καὶ τοῖς καθ’ ὑποχόνδριον μυσί . ﻿ ταῦτα γὰρ ταῖς τοῦ θώρακος κινήσεσι , καὶ μάλιστ’ ἐὰν μείζους ὦσι , συγκινεῖται . πρόδηλον οὖν , ὅτι μειζόνως μὲν ἐπὶ ταῖς μεγάλαις τοῦ θώρακος ὀδυνῶνται κινήσεσιν , ἔλαττον δὲ ἐπὶ ταῖς μικραῖς · καὶ διὰ τοῦτο μικρὸν καὶ πυκνὸν οὐ τοῖς πλευριτικοῖς μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῖς τὸν στόμαχον ἢ τὴν γαστέρα διακειμένοις ὀδυνωδῶς ἔσται τὸ πνεῦμα · ἧττον μὲν , ὅτι καὶ τὰ τῆς αἰσθήσεως ἐλάττω · παραπλησίως μέντοι δυσπνοοῦσιν , ὅσοι τὸ ἧπαρ ἢ τὸν σπλῆνα ἢ τῶν ἑτέρων τι τῶν προειρημένων ὀδυνῶνται . ἅπαντα γὰρ τὰ τοιαῦτα , τὰ μὲν ἐξηρτημένα , τὰ δὲ συμπεφυκότα τοῖς ἀναπνευστικοῖς ὀργάνοις , συσσείεται κινουμένοις αὐτοῖς , καὶ διὰ τοῦτ’ ἀναπνεόντων ἄχθεται . καὶ οὕτως οὐχ ὡς ἔμπροσθεν ἐπὶ τῶν ἀναπνευστικῶν μορίων , ἀλλ’ ἐπὶ πάντων τῶν ἁπλῶς κινουμένων ἐν ταῖς ἀναπνοαῖς ὁ λόγος ἡμῖν γιγνέσθω , καὶ τολμήσωμεν ἀποφήνασθαι καθόλου , τὸ μικρὸν καὶ πυκνὸν πνεῦμα σημεῖον ὑπάρχειν ὀδύνης ἁπάντων τῶν τοῦ ζώου μορίων , ὅσα κινεῖται κατὰ τὰς ἀναπνοάς . ἆρ’ οὖν ταύτῃ μόνον ἀνομοίως ἔχουσιν οἱ σφυγμοὶ ταῖς ἀναπνοαῖς , ἢ καὶ κατ’ αὐτὴν ἰδίᾳ τὴν ἀπὸ τῆς δυνάμεως αἰτίαν , ἄνευ τοῦ συμπεπλέχθαι τοῖς ὀργάνοις , ἔνεστιν εὑρεῖν τινὰ διαφοράν ; αἱ μὲν γὰρ φυσικαὶ δυνάμεις πᾶσαι διαπαντὸς σχολάζουσι τοῖς ἀναγκαίοις σφίσιν ἔργοις , καὶ οὐδέποτε ῥᾳθυμοῦσιν οὐδ’ ἀμελοῦσιν · ὅσα δὲ ὑπὸ τὴν τῆς προαιρέσεως ἐξουσίαν ἔρχεται , ταῦτα πολλάκις , ἀσχολουμένης αὐτῆς περὶ πράξεις ἑτέρας , ἀμελέστερον ἀποτελεῖται . βαδίζοντες γοῦν ἐνίοτε συντόνως ἐπί τινα πρᾶξιν , εἶτα μεταξὺ κατὰ τὴν ὁδὸν ἐννοήσαντές τι , κᾄπειτα ἐπισκοπούμενοι τοῦτο καὶ φροντίζοντες ἀμφ’ αὐτοῦ , πολὺ τῆς κατὰ τὸν περίπατον συντονίας ἐκλύομεν , οὐ μὴν συνίεμέν γε οὐδὲ γινώσκομεν αὐτὸ τοῦτο , μέχρι περ ἂν τῷ φροντίσματι προσέχωμεν . τὸν νοῦν , ὁπόταν δὲ παυσώμεθα καὶ περὶ μηδὲν ἔτι τὴν διάνοιαν ἔχωμεν ἀλλ’ ἢ περὶ τὸ βαδίζειν μόνον , τότε , ὥσπερ ἐξ ὕπνου τινὸς ἐπεγερθέντες , ἐγνωρίσαμέν τε τὸ καταδεέστερον τῆς παρούσης ἐνεργείας ὡς πρὸς τὴν ἐξ ἀρχῆς ὁρμὴν , αὖθίς τε πρὸς τοὔργον ἐπηγείραμεν ἡμᾶς , οὕτω καὶ οἱ παραπαίοντες , ὡς ἂν , οἶμαι , τὸν νοῦν ἐν τοῖς φαντάσμασιν ἔχοντες , καθάπερ τισὶ φροντίσμασιν , ἀμελοῦσι τῶν ψυχικῶν ἐνεργειῶν , καὶ οὔτε οὐροῦσιν , εἰ μὴ ὑπομνήσειέ τις , οὔτ’ ἀποπατοῦσιν , οὔτε πιεῖν οὔτε φαγεῖν αἰτοῦσιν , οὔτ’ ἄλλο οὐδὲν τῶν τοιούτων · εἰ δὲ τύχοιεν αἰτήσαντές ποτε , μεταξὺ προσενεχθέντος ἐπελάθοντο , καὶ αὖθις τῶν ὑπομνημάτων δέονται . παμπόλλους γοῦν ἴσμεν αἰτήσαντας ἀμίδα , δοθείσης δὲ μηκέτ’ οὐροῦντας , ἀλλ’ ἀργῶς ἐν ταῖν χεροῖν κατέχοντας · ἑτέρους δὲ διαναστάντας μὲν ὡς ἀποπατήσοντας , ἐπεὶ δ’ ἐκάθισαν , ἐπιλαθομένους τελέως καὶ μηδὲν ἐνεργοῦντας , ἄχρις αὐτοὺς οἱ παρόντες ἀναμνήσωσιν . ὥσπερ δὲ διὰ πολλοῦ χρόνου ποιοῦσι τὰς ἐνεργείας οὗτοι πάντες , οὕτω καὶ μεγάλας · ἀθρόως γοῦν οὐροῦσι πάμπολυ , καὶ πίνουσιν εἰς ἅπαξ ὑπὲρ τὸ σύμμετρον , ἕκαστόν τε τῶν ἄλλων ὡσαύτως δρῶσιν . καὶ οὐδὲν , οἶμαι , θαυμαστόν · ὃ γὰρ ἐχρῆν πολλάκις ἐν τοῖς προσήκουσι χρόνοις δρᾷν , ἀθρόως ἐπειξάσης τῆς χρείας ἀναγκάζονται πληροῦν , καὶ μάλισθ’ ὅταν ἀναγκαῖον ᾖ πρὸς τὴν ζωήν . ἧττον μὲν γάρ τις πιὼν τοῦ δέοντος οὐχ ἡμέραις μόνον , ἀλλὰ καὶ μησὶν ὅλοις ἱκανὸς ἐξαρκεῖν , ἧττον δ’ ἀναπνέων οὐδ’ εἰς ἐλάχιστον μόριον τῆς ἡμέρας ἐξίκοιτ’ ἄν . ὅθεν εἰ καὶ πλεῖστον εἰς ἅπαξ οἱ παραπαίοντες πίνουσιν , ἀλλὰ τῷ γε διὰ πολλοῦ χρόνου προσφέρεσθαι τὸ σύμπαν αὐτοῖς πόμα πολὺ τοῦ συμμέτρου ἀπολείπεται · ἡ δὲ τῆς ἀναπνοῆς χρεία μὴ πληρουμένη τῷ τὸν κίνδυνον ὑπόγυόν θ’ ἅμα καὶ ἀνιαρὸν ἔχειν ἐπεγείρει τε πρὸς τὴν ἐνέργειαν καὶ οὐκ ἐᾷ ῥᾳθυμεῖν οὐδὲ εἰς πάνυ μικρὸν , ἀπολαμβάνει δὲ εὐθὺς ἅπαν , ὅσον ἐκ τοῦ τῆς ἠρεμίας ἀπεστέρηται χρόνου , καὶ οὕτως οὐκ ἀραιὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ μέγα γίνεται , καὶ τοσοῦτόν γε μεῖζον τοῦ προσήκοντος , ὅσῳ καὶ ἀραιότερον , ὅπερ ἐπὶ τοῦ ποτοῦ οὐ γίνεται · πολλῷ μὲν γὰρ ἀραιότερον , ὀλίγῳ δὲ πλέον πίνουσιν , ὅθεν Ἱπποκράτης βραχυπότας αὐτοὺς ἐκάλεσεν . ὁ μὲν δὴ λόγος οὗτος ἀποδεικνύει , τῶν παραπαιόντων εἰς ἀραιότητα καὶ μέγεθος τρέπεσθαι τὴν ἀναπνοήν · μαρτυρεῖ δ’ οὐχ ἥκιστα καὶ ἡ αὐτοψία τοῖς γε βουλομένοις ἐπ’ αὐτῶν τῶν ἔργων τῆς τέχνης ἐξετάζειν τὴν θεωρίαν . ὅσοι δὲ ἐν ταῖς μετὰ τῶν νέων διατριβαῖς ἐφ’ ὑψηλῶν θρόνων ὑψηλοὶ καὶ περίβλεπτοι καθεζόμενοι , τῶν μὲν ἔργων τῆς τέχνης ἠμελήκασιν , ὅ τι δ’ ἂν ἐπὶ γλῶτταν ἔλθῃ , τοῦτο ληροῦσιν , τούτοις οὐδὲν μᾶλλον πιστὰ τὰ μαρτυρούμενα πρὸς τῶν ἐναργῶς φαινομένων ἢ τοῖς μηδὲ τὴν ἀρχὴν οὐδ’ εἰ φαίνεται τόδε τι γινώσκουσιν . ἀλλά τις ἐμοί ποτε τῶν τοιούτων σοφιστῶν ἠμφισβήτησε περὶ τοῦ γίγνεσθαι μέγα καὶ ἀραιὸν τὸ πνεῦμα τοῖς παραπαίουσι . ὑπετίθετο μὲν γὰρ ἕν τι τῶν ζωτικῶν ἔργων εἶναι τὴν ἀναπνοὴν , οὐχ ὡμολόγει δὲ πρὸς τὴν τοιαύτην ὑπόθεσιν τὸ φαινόμενον , ὅθεν ὁμόσε χωρεῖν αὐτῷ δεῖν ἔγνωκε . τὴν ἀρχὴν γὰρ ἔφη μὴ φαίνεσθαι τὸ τοιοῦτον εἶδος ἀναπνοῆς ἐν παραφροσύναις . ἃ γὰρ οὐδεπώποτε ἐπεχείρησαν ἐπ’ αὐτῶν τῶν νοσούντων οἱ σοφισταὶ παραφυλάξαι , περὶ τούτων ὡς μυριάκις ἑωρακότες ἀναιδῶς διατείνονται , καὶ μακρὰν ἔχειν ἐμπειρίαν οὐκ ὀκνοῦσιν ἐπαγγέλλεσθαι τῶν μηδ’ ὄναρ αὐτοῖς ἑωραμένων . ἀλλ’ ὅσοι γε παραφυλάττουσι τὰ φαινόμενα καὶ τὰ συμπίπτοντα τοῖς νοσοῦσιν , οὕτω γράφουσιν ὥσπερ καὶ Ἱπποκράτης . ἑωράκασι γὰρ , οἶμαι , πολλοὺς ἀῤῥώστους ὁμοίους οἷς ἐκεῖνος ἔγραψε , μαρτυροῦντας τῷ ﻿ προειρημένῳ λόγῳ , καὶ παρεθέμην ἂν ἤδη τοὺς ἐν ταῖς ἐπιδημίαις ὑπ’ αὐτοῦ γεγραμμένους , εἰ μή μοι προὔκειτο τὸν ἑξῆς μοι λόγον ἅπαντα τὸν δεύτερον εἰς τὴν τούτων ἐξήγησιν , ὡς καὶ πρόσθεν εἶπον , ἀναβάλλεσθαι , τουτονὶ δὲ μόνον αὐτὸν καθ’ ἑαυτὸν ἅμα ταῖς οἰκείαις ἀποδείξεσι συμπεραίνεσθαι . καὶ τοίνυν ὁ μὲν τῶν παραπαιόντων λόγος ἐνταυθοῖ τελευτάτω .
Lemmas: πότερος δέ , ὥσπερ ἁπλῶς ἀποφαίνω ὁ στενοχωρία δέω εἰς ὁ πνεύμων διήκω , καί οὗτος ὁ τραχύς μάλα ἀρτηρία , ἵνα δυσπνοέω ὁ ζῷον , οὕτως καί ὁ ὀδύνη ἐν ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον χρή γίγνομαι , καί μάλα γε ὁ θώραξ , λεκτέος , ὁ γάρ πνεύμων ὀλίγος δέω ἀναίσθητος , ἤ τις ἕτερος ἐγώ ἐπί ὁ τοιοῦτος δύσπνοια ζητέω ἀπόφανσις ; οὐδέ γάρ ἄν , οἴομαι , δοκέω ὁ γε ὁ ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον ἄλγημα μόνος ὁ τοιοῦτος εἶδος ἕπομαι ὁ δύσπνοια λέγω γιγνώσκω καλός ὑπέρ αὐτός ὁ σύμπας , οὐδέ μιμνῄσκω ὁ ἔμπροσθεν λογισμός , ἐν ὅς οὐ διά ὁ πάθημα , διά δέ ὁ ὁ ἐνέργεια δύναμις ψυχικός εἰμί δείκνυμι μικρός καί πυκνός γίγνομαι ὁ πνεῦμα . ὁ μέντοι ὁ στενοχωρία ὁ πνεύμων εἶδος ὁ δύσπνοια ἕπομαι οὐδείς προσδέω ὁ δύναμις εἰς ὁ γένεσις , ὅθεν ἐπί μέν οὗτος καλός ἀποφαίνω κατά ὅλος ὁ πρᾶγμα ὁ λόγος ποιέω · περί δέ ὁ ὀδυνηρός πάθος οὐ ἁπλῶς χρή λέγω , ὅταν γε ἐν ὁ ἀναπνευστικός συνίστημι μόριον . οὐ γάρ διά αὐτός ὁ μόριον ὁ φύσις ἴδιος , ἀλλά ὅτι ψυχικός δύναμις ἐπιτροπεύω αὐτός ὁ κίνησις , εἰς μικρότης ὁ ἀναπνοή τρέπω συμβαίνω , ὑπέρ ὁ μή μέγας ὀδυνάω ὁ ζῷον , ἐλαχύς ὁ προσήκω διίστημι αὐτός ὁ θώραξ . οὗτος δέ ὁ ὁ μέγας ὀδυνάω πρόνοια καί ὁ ἄλλος δήπου ἅπας εἰμί μόριον , ὅσος κινέω ὁ ἀναπνευστικός συγκινέω , στόμαχος καί γαστήρ καί ἧπαρ καί σπλήν καί περιτόναιον καί ὁ κῶλον τε καί ὁ λεπτός ἔντερον ὁ ἄνω καί ὁ κατά ὑποχόνδριος μῦς . ﻿ οὗτος γάρ ὁ ὁ θώραξ κίνησις , καί μάλα ἐάν μέγας εἰμί , συγκινέω . πρόδηλος οὖν , ὅτι μέγας μέν ἐπί ὁ μέγας ὁ θώραξ ὀδυνάω κίνησις , ἐλαχύς δέ ἐπί ὁ μικρός · καί διά οὗτος μικρός καί πυκνός οὐ ὁ πλευριτικός μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ στόμαχος ἤ ὁ γαστήρ διάκειμαι ὀδυνώδης εἰμί ὁ πνεῦμα · ἥσσων μέν , ὅτι καί ὁ ὁ αἴσθησις ἐλαχύς · παραπλήσιος μέντοι δυσπνοέω , ὅσος ὁ ἧπαρ ἤ ὁ σπλήν ἤ ὁ ἕτερος τις ὁ προλέγω ὀδυνάω . ἅπας γάρ ὁ τοιοῦτος , ὁ μέν ἐξαρτάω , ὁ δέ συμφύω ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον , συσείω κινέω αὐτός , καί διά οὗτος ἀναπνέω ἄχθομαι . καί οὕτως οὐ ὡς ἔμπροσθεν ἐπί ὁ ἀναπνευστικός μόριον , ἀλλά ἐπί πᾶς ὁ ἁπλῶς κινέω ἐν ὁ ἀναπνοή ὁ λόγος ἐγώ γίγνομαι , καί τολμάω ἀποφαίνω καθόλου , ὁ μικρός καί πυκνός πνεῦμα σημεῖον ὑπάρχω ὀδύνη ἅπας ὁ ὁ ζῷον μόριον , ὅσος κινέω κατά ὁ ἀναπνοή . ἆρα οὖν οὗτος μόνος ἀνόμοιος ἔχω ὁ σφυγμός ὁ ἀναπνοή , ἤ καί κατά αὐτός ἴδιος ὁ ἀπό ὁ δύναμις αἰτία , ἄνευ ὁ συμπλέκω ὁ ὄργανον , ἔνειμι εὑρίσκω τις διαφορά ; ὁ μέν γάρ φυσικός δύναμις πᾶς διαπαντός σχολάζω ὁ ἀναγκαῖος σφεῖς ἔργον , καί οὐδέποτε ῥᾳθυμέω οὐδέ ἀμελέω · ὅσος δέ ὑπό ὁ ὁ προαίρεσις ἐξουσία ἔρχομαι , οὗτος πολλάκις , ἀσχολέω αὐτός περί πρᾶξις ἕτερος , ἀμελής ἀποτελέω . βαδίζω γοῦν ἐνίοτε σύντονος ἐπί τις πρᾶξις , εἶτα μεταξύ κατά ὁ ὁδός ἐννοέω τις , ᾄπειτη ἐπισκοπέω οὗτος καί φροντίζω ἀμφί αὐτός , πολύς ὁ κατά ὁ περίπατος συντονία ἐκλύω , οὐ μήν συνίημι γε οὐδέ γιγνώσκω αὐτός οὗτος , μέχρι περ ἄν ὁ φρόντισμα προσέχω . ὁ νόος , ὁπόταν δέ παύω καί περί μηδείς ἔτι ὁ διάνοια ἔχω ἀλλά ἤ περί ὁ βαδίζω μόνος , τότε , ὥσπερ ἐκ ὕπνος τις ἐπεγείρω , γνωρίζω τε ὁ καταδεής ὁ πάρειμι ἐνέργεια ὡς πρός ὁ ἐκ ἀρχή ὁρμή , αὖθις τε πρός ἔργον ἐπαγείρω ἐγώ , οὕτως καί ὁ παραπαίω , ὡς ἄν , οἴομαι , ὁ νόος ἐν ὁ φάντασμα ἔχω , καθά τις φρόντισμα , ἀμελέω ὁ ψυχικός ἐνέργεια , καί οὔτε οὐρέω , εἰ μή ὑπομιμνῄσκω τις , οὔτε ἀποπατέω , οὔτε πίνω οὔτε ἐσθίω αἰτέω , οὔτε ἄλλος οὐδείς ὁ τοιοῦτος · εἰ δέ τυγχάνω αἰτέω ποτέ , μεταξύ προσφέρω ἐπιλανθάνω , καί αὖθις ὁ ὑπόμνημα δέω . πάμπολυς γοῦν οἶδα αἰτέω ἀμίς , δίδωμι δέ μηκέτι οὐρέω , ἀλλά ἀργός ἐν ὁ χείρ κατέχω · ἕτερος δέ διανίσταμαι μέν ὡς ἀποπατέω , ἐπεί δέ καθίζω , ἐπιλανθάνομαι τέλειος καί μηδείς ἐνεργέω , ἄχρι αὐτός ὁ πάρειμι ἀναμιμνῄσκω . ὥσπερ δέ διά πολύς χρόνος ποιέω ὁ ἐνέργεια οὗτος πᾶς , οὕτως καί μέγας · ἀθρόος γοῦν οὐρέω πάμπολυς , καί πίνω εἰς ἅπαξ ὑπέρ ὁ σύμμετρος , ἕκαστος τε ὁ ἄλλος ὡσαύτως δράω . καί οὐδείς , οἴομαι , θαυμαστός · ὅς γάρ χρή πολλάκις ἐν ὁ προσήκω χρόνος δράω , ἀθρόος ἐπείγω ὁ χρεία ἀναγκάζω πληρόω , καί μάλα ὅταν ἀναγκαῖος εἰμί πρός ὁ ζωή . ἥσσων μέν γάρ τις πίνω ὁ δέω οὐ ἡμέρα μόνος , ἀλλά καί μείς ὅλος ἱκανός ἐξαρκέω , ἥσσων δέ ἀναπνέω οὐδέ εἰς ἐλαχύς μόριον ὁ ἡμέρα ἐξικνέομαι ἄν . ὅθεν εἰ καί πολύς εἰς ἅπαξ ὁ παραπαίω πίνω , ἀλλά ὁ γε διά πολύς χρόνος προσφέρω ὁ σύμπας αὐτός πόμα πολύς ὁ σύμμετρος ἀπολείπω · ὁ δέ ὁ ἀναπνοή χρεία μή πληρόω ὁ ὁ κίνδυνος ὑπόγυος τε ἅμα καί ἀνιαρός ἔχω ἐπεγείρω τε πρός ὁ ἐνέργεια καί οὐ ἐάω ῥαθυμέω οὐδέ εἰς πάνυ μικρός , ἀπολαμβάνω δέ εὐθύς ἅπας , ὅσος ἐκ ὁ ὁ ἠρεμία ἀποστερέω χρόνος , καί οὕτως οὐ ἀραιός μόνος , ἀλλά καί μέγας γίγνομαι , καί τοσοῦτος γε μέγας ὁ προσήκω , ὅσος καί ἀραῖος , ὅς ἐπί ὁ ποτός οὐ γίγνομαι · πολύς μέν γάρ ἀραῖος , ὀλίγος δέ πολύς πίνω , ὅθεν Ἱπποκράτης βραχυπότης αὐτός καλέω . ὁ μέν δή λόγος οὗτος ἀποδείκνυμι , ὁ παραπαίω εἰς ἀραιότης καί μέγεθος τρέπω ὁ ἀναπνοή · μαρτυρέω δέ οὐ ἦκα καί ὁ αὐτοψία ὁ γε βούλομαι ἐπί αὐτός ὁ ἔργον ὁ τέχνη ἐξετάζω ὁ θεωρία . ὅσος δέ ἐν ὁ μετά ὁ νέος διατριβή ἐπί ὑψηλός θρόνος ὑψηλός καί περίβλεπτος καθέζομαι , ὁ μέν ἔργον ὁ τέχνη ἀμελέω , ὅς τις δέ ἄν ἐπί γλῶσσα ἔρχομαι , οὗτος ληρέω , οὗτος οὐδείς μάλα πιστός ὁ μαρτυρέω πρός ὁ ἐναργής φαίνω ἤ ὁ μηδέ ὁ ἀρχή οὐδέ εἰ φαίνω ὅδε τις γιγνώσκω . ἀλλά τις ἐγώ ποτέ ὁ τοιοῦτος σοφιστής ἀμφισβητέω περί ὁ γίγνομαι μέγας καί ἀραιός ὁ πνεῦμα ὁ παραπαίω . ὑποτίθημι μέν γάρ εἷς τις ὁ ζωτικός ἔργον εἰμί ὁ ἀναπνοή , οὐ ὁμολογέω δέ πρός ὁ τοιοῦτος ὑπόθεσις ὁ φαίνω , ὅθεν ὁμόσε χωρέω αὐτός δέω γιγνώσκω . ὁ ἀρχή γάρ φημί μή φαίνω ὁ τοιοῦτος εἶδος ἀναπνοή ἐν παραφροσύνη . ὅς γάρ οὐδεπώποτε ἐπιχειρέω ἐπί αὐτός ὁ νοσέω ὁ σοφιστής παραφυλάσσω , περί οὗτος ὡς μυριάκις ὁράω ἀναιδής διατείνω , καί μακρός ἔχω ἐμπειρία οὐ ὀκνέω ἐπαγγέλλω ὁ μηδέ ὄναρ αὐτός ὁράω . ἀλλά ὅσος γε παραφυλάσσω ὁ φαίνω καί ὁ συμπίπτω ὁ νοσέω , οὕτως γράφω ὥσπερ καί Ἱπποκράτης . ὁράω γάρ , οἴομαι , πολύς ἄρρωστος ὅμοιος ὅς ἐκεῖνος γράφω , μαρτυρέω ὁ ﻿ προλέγω λόγος , καί παρατίθημι ἄν ἤδη ὁ ἐν ὁ ἐπιδημία ὑπό αὐτός γράφω , εἰ μή ἐγώ πρόκειμαι ὁ ἑξῆς ἐγώ λόγος ἅπας ὁ δεύτερος εἰς ὁ οὗτος ἐξήγησις , ὡς καί πρόσθεν λέγω , ἀναβάλλω , οὗτος δέ μόνος αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἅμα ὁ οἰκεῖος ἀπόδειξις συμπεραίνω . καί τοίνυν ὁ μέν ὁ παραπαίω λόγος ἐνταυθοῖ τελευτάω .