galenus.de-difficultate-respirationis-libri-iii 2.8
Εἴπωμεν οὖν ἤδη καὶ αὐτοὺς δὴ τοὺς δυσπνοήσαντας ἀῤῥώστους , ἐφ’ ὧν οὐκ ἠξίωσεν οὐχ ὅπως τὸ τῆς δυσπνοίας εἶδος , ἀλλ’ οὐδ’ αὐτὸ τοῦτο μόνον ἁπλῶς εἰπεῖν , ὅτι ἐδυσπνόησαν . ἐπεὶ δ’ ἑπτὰ μέν ἐστιν ἅπαντα τὰ τῶν ἐπιδημιῶν βιβλία , τούτων δὲ τὸ μὲν ἕβδομον σαφῶς νόθον εἶναι πᾶσι δοκεῖ καὶ νεώτερον καὶ διεσκευασμένον , τὸ δὲ πέμπτον οὐ τοῦ μεγάλου Ἱπποκράτους τοῦ Ἡρακλείδου υἱέος , ἀλλὰ τοῦ νεωτέρου τοῦ Δράκοντος · τὸ δὲ δεύτερον καὶ τὸ τέταρτον καὶ τὸ ἕκτον ἔστι μὲν οἷς τοῦ Ἱπποκράτους υἱέος , ἔστι δὲ οἷς καὶ αὐτοῦ Ἱπποκράτους ἔδοξεν , οὐ μὴν συγγράμματά γε οὐδ’ ὥστε διαδοθῆναι τοῖς Ἕλλησι μέλλοντα , ἀλλ’ ὑπομνήματα ﻿ μᾶλλον εἶναι · τισὶ δὲ οἵπερ καὶ ἀκριβέστερά μοι δοκοῦσι καταμαθεῖν τῶν βιβλίων τὴν δύναμιν , ὑπὸ μὲν τοῦ Θεσσαλοῦ γεγράφθαι δοκεῖ τὰ ε΄ , δύο δ’ εἶναι τοῦ μεγάλου Ἱπποκράτους , καὶ ἐπιγεγράφθαι γέ που διὰ τοῦτο τὰ ἐκ τοῦ μικροῦ πινακιδίου , δηλονότι τοῦ Θεσσαλοῦ πάντα ὅσα περ ὁ πατὴρ αὐτοῦ γεγραφὼς ἔτυχεν ἀθροῖσαι σπουδάσαντος ἐς ταὐτὸν , ὡς μηδὲν ἀπόλοιτο · μόνα δὲ καὶ λοιπὰ τῶν ζ΄ τούτων βιβλίων Ἱπποκράτους εἶναι τοῦ μεγάλου σχεδὸν ἅπασιν ὡμολόγηται , τό τε πρῶτον καὶ τὸ τρίτον · εὔλογον ἔδοξε μοι πρῶτον μὲν τοὺς ἐν τούτοις τοῖς βιβλίοις γεγραμμένους ἀῤῥώστους προχειρίσασθαι , μετὰ δὲ τοῦτο καὶ τοὺς ἐν τοῖς ἄλλοις τῶν ἐπιδημιῶν εὐθὺς αὐτοῖς συνάπτοντα κατὰ τὴν τῶν λόγων οἰκειότητα καὶ ὅσα διὰ τῶν ἄλλων συγγραμμάτων αὐτῷ περὶ δυσπνοίας εἴρηται . καὶ δὴ καὶ πρώτου πάντων μνημονεύσωμεν Ἀναξίωνος , ὅν τινα , ὥς φησιν αὐτὸς , πυρετὸς ὀξὺς ἔλαβεν , πλευροῦ δεξιοῦ ὀδύνη ξυνεχὴς , ἔβησσε ξηρὰ , οὐδ’ ἔπτυε τὰς πρώτας ἡμέρας . καὶ πρῶτόν γε αὐτὸ τοῦτο δείξωμεν , τί δή ποτε καίτοι βραχυλόγος ὢν ὁ Ἱπποκράτης , ἐνὸν εἰπεῖν αὐτὸ δι’ ἑνὸς ὀνόματος , ὅτι πλευριτικὸς ἦν ὁ Ἀναξίων , οὕτως εἰπὼν τὰ συμπτώματα τὰ κατὰ τοῦτο τὸ νόσημα , δι’ ἐκείνων μᾶλλον ἠξίωσε τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ ποιήσασθαι διήγησιν . οὔτε γὰρ ἔθος αὐτῷ τὸ τοιοῦτον , ἀλλ’ αὐτὸ τοὐναντίον ἐστὶν , εἰς ἓν ὄνομα καὶ κεφάλαιον ἀνάγειν ἀεὶ τὰ κατὰ μέρος · οὔτε μὴν κατὰ τὸ τυχὸν ἐνδέχεται νῦν οὕτω γράφειν τὸν μηδ’ ἓν εἰκῆ γράφοντα . τίς οὖν ἡ αἰτία ; τῶν νοσημάτων ἑκάστῳ συμπτώματα τὰ μὲν ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , τὰ δ’ ὡς τὸ πολύ . αὐτῶν δὲ τῶν ἐξ ἀνάγκης ὑπαρχόντων πλείους εἰσὶ διαφοραὶ , τινὲς μὲν πλειστάκις ὁρώμεναι , καὶ διὰ τοῦτ’ οἰκεῖαι τῇ φύσει τοῦ νοσήματος εἶναι πεπιστευμέναι · τινὲς δὲ σπανίως πάνυ , καὶ διά τι συμπεσὸν ἰδίως ἐξαίρετον . ὁ τοίνυν Ἱπποκράτης , ὅταν μὲν αἱ συνήθεις ἰδέαι τῶν συμπτωμάτων ὦσιν , ἀρκεῖται τηνικαῦτα μόνῳ τῷ καθόλου τοῦ νοσήματος ὀνόματι · ὅταν δέ τι ἐμπίπτῃ τῶν σπανίων , μετὰ τὴν καθόλου τε καὶ κοινὴν ἅπαντος τοῦ νοσήματος προσηγορίαν εὐθὺς ἐκεῖνο διορίζεται · εἰ δὲ πλείους ποτὲ θεάσαιτο παθημάτων ἰδέας ὑπὲρ τὴν κοινὴν καὶ συνήθη φύσιν , δεομένην ἑκάστην οἰκείου διορισμοῦ , τηνικαῦτα ὑπερβαίνει μὲν τὸν καθόλου , διηγεῖται δ’ εὐθὺς ἕκαστον τῶν κατὰ μέρος , ὡς ἂν ἐκ τούτων κᾀκείνου δηλουμένου . πλευριτικοῖς οὖν ἐξ ἀνάγκης μὲν συμπίπτει τό τε τῆς πλευρᾶς ἄλγημα , καὶ μετὰ τοῦ πυρετοῦ , καὶ ἡ δύσπνοια καὶ ἡ βήξ · οὐκ ἐνδέχεται γὰρ πλευριτικὸν εἶναι μὲν , μὴ οὐ πάντα δὲ ταῦθ’ ὑπάρχειν αὐτῷ · τὸ δὲ ἀνάγεσθαί τι τῶν ἀπὸ τῆς φλεγμονῆς ἅμα ταῖς βηξὶν , οὐκ ἀναγκαῖον μὲν , ὡς τὸ πολὺ μέντοι συμβαίνει . οὕτω δὲ καὶ ἡ τῶν ἀναγομένων ἰδέα ὑπέρυθρος , ἢ ὑπόξανθος , ἢ ἀφρώδης ἐστίν . ὥσπερ δ’ ἐν τοῖς εἰρημένοις τὸ μέν ἐστι σύνηθες , τὸ δὲ ξένον , οὕτω καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς ἐξ ἀνάγκης συμπίπτουσι τινὲς μὲν ἰδέαι πλειστάκις , τινὲς δὲ σπανίως ὁρῶνται . καὶ τοίνυν ὁ Ἱπποκράτης , ἐπὶ τοῦ προκειμένου νῦν ἀῤῥώστου τοῦ Ἀναξίωνος , ἐπειδὴ τὰ κατὰ μέρος παθήματα διορισμοῦ ἐδεῖτο , τῆς σπανιωτέρας ἰδέας ὄντα , διοριζομένων δ’ αὐτῶν ᾔδει γνωρισθησομένην σαφῶς τὴν πλευριτικὴν συνδρομὴν , περιττὸν ἡγήσατο γράφειν ὃ πάντως ἔμελλεν καὶ χωρὶς τοῦ συγγραφῆναι νοηθήσεσθαι . πυρετὸς γάρ , φησιν , ὀξὺς ἔλαβε , καὶ πλευροῦ δεξιοῦ ὀδύνη συνεχὴς , καὶ ἔβησσε ξηρὰ , δηλονότι βηχία . οὐκοῦν οὐ μόνον ὅτι πυρετὸς , ἀλλὰ καὶ ὁποῖός τις , ἔμαθες · ὀξὺς γάρ , φησιν · οὐδ’ ὅτι πλευρᾶς πόνος , ἀλλὰ καὶ ὁποῖος , ὅτι συνεχής · οὐδ’ ὅτι βῆχες μόνον , ἀλλὰ καὶ ὁποῖαι καὶ τίνες , ὅτι ξηραὶ καὶ ἄπτυστοι · ἐν ταὐτῷ δὲ τούτῳ λόγῳ καὶ ὅτι πλευριτικὸς ἦν οὗτος ὁ ἄνθρωπος , ἔμαθες · οὐδενὶ γὰρ τῶν πάντων νοσημάτων ἡ τῶν εἰρημένων παθῶν ὑπάρχει σύνοδος , ὅτι μὴ πλευρίτιδι . δι’ ἑνὸς οὖν λόγου καὶ ὅτι πλευρίτιδι διεπάλαιεν ὁ ἄνθρωπος , καὶ ὁποίᾳ τινὶ ταύτῃ , δεδήλωται . ἐπεὶ δ’ ἐξ ἀνάγκης ἕπεται πλευρίτισιν ἡ δύσπνοια , παρέλειψε γράφειν , ὅτι καὶ δύσπνους ἦν . εἰ μὲν γὰρ καὶ περὶ ταύτης τι ξένον εἶχεν εἰπεῖν καὶ σπάνιον , οὐκ ἂν ἐσιώπησεν · ἐπεὶ δ’ , ὡς ἔοικεν , ἐφύλαττε τὴν εἰθισμένην ἰδέαν , εὐλόγως παρέλιπεν . ὥσπερ δὲ ταῦτα παρῆκεν , οὕτως ἄλλα παρέγραψεν , ἃ μήτε ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει πλευρίτισι μήθ’ ὡς πολὺ μήτ’ ἐκ τῶν εἰρημένων νοηθῆναι δύναται . τὸ τί γάρ φησι ; διψώδης , ἄγρυπνος , οὖρα δὲ εὔχροα , πολλὰ , λεπτά . εἶτα ἐπιφέρων , ἕκτῃ παράληρος , πρὸς δὲ τὰ θερμάσματα οὐδὲν ἐνεδίδου . τούτων οὐδὲν οὔτ’ ἀναγκαίως ὑπάρχει πλευρίτισιν οὔθ’ ὡς τὸ πολύ . εἰ δὲ καὶ κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν ἀκούσῃς αὐτοῦ διηγουμένου , σαφέστερον ἐπιγνώσῃ τὴν προαίρεσιν τἀνδρός . ἔχει δ’ οὕτως · ἑβδόμῃ ἐπίπονος , ὅ τε γὰρ πυρετὸς ἐπέτεινεν , οἵ τε πόνοι οὐ ξυνεδίδοσαν , αἵ τε βῆχες ἠνώχλεον , δύσπνοός τε ἦν . ἐνταῦθα δυσπνοίας ἐμνημόνευσεν , ὁπότε τοῦ κακῶς διακεῖσθαι τὸν ἄνθρωπον ἐποιεῖτο συλλογισμὸν , ἐν τοῖς ἄλλοις καὶ αὐτὴν καταλέγων τοῖς ἐξ ἀρχῆς μὲν αὐτῷ συμπεσοῦσι , μήτε δὲ πεπαυμένοις μήτε ἐνδεδωκόσι . τοὺς μὲν γὰρ πυρετοὺς καὶ προσεπιτεῖναί φησι , τὰ δὲ λοιπὰ τρία , τέτταρα γὰρ εὑρέθη τὰ συμπληροῦντα τὴν πλευριτικὴν συνδρομὴν , ἐπὶ τῶν αὐτῶν διαμεῖναί φησι , τοὺς πόνους , τὰς βῆχας , τὰς δυσπνοίας , ἀπ’ αὐτῆς τῆς οὐσίας τοῦ νοσήματος συλλογιζόμενος ἐπιπόνως ἔχειν τὸν ἄνθρωπον . εἰ γὰρ τῶν συμπληρωτικῶν αὐτῷ παθημάτων τεττάρων ὄντων τὰ τρία μὲν ὡσαύτως ἔχοντα διέμενε , τὸ τέταρτον δὲ χεῖρον ἐγένετο , παντὶ δῆλον , ὅτι κακῶς ὁ ἄνθρωπος εἶχεν . ὁρᾷς οὖν ἐναργῶς , ὅτι διὰ τὸ ﻿ χρῄζειν εἰς πρόγνωσιν τῆς τοῦ νοσήματος καταστάσεως , ἐμνημόνευσε τῆς δυσπνοίας , οὐκ ἂν ἄλλως μνημονεύσας αὐτῆς . καὶ διὰ τοῦτο πρῶτον τῶν ἄλλων τοῦτον προὐχειρισάμην τὸν ἄῤῥωστον , ἵνα δείξω , ὑπὲρ ἧς μηδὲν εἶπεν καταρχὰς δυσπνοίας , ὅτι μηδ’ ἔχρῃζεν ὅλως αὐτῆς , ὡς οὐ κακῶς μνημονεύει νῦν . εἰ γὰρ προσέχεις τῇ λέξει τὸν νοῦν , εὑρήσεις αὐτὴν τοῦτ’ ἐνδεικνυμένην . ἑβδόμῃ , φησὶν , ἐπίπονος . ὅ τε γὰρ πυρετὸς ἐπέτεινέ , φησιν , οἵ τε πόνοι οὐ ξυνεδίδοσαν , αἵ τε βῆχες ἠνώχλεον , δύσπνοός τε ἦν . ἐνταῦθα μὲν γὰρ , ὡς ἔφην , ἓν μὲν ἐπιτετάσθαι δηλοῖ , τὰ δ’ ἄλλα μένειν ἐπὶ τῶν αὐτῶν . ὃ γὰρ ἐδήλωσεν , οὐ ξυνεδίδοσαν , εἰπὼν τοῦτ’ ἐπὶ τῶν λοιπῶν , τῶν βηχῶν καὶ τῆς δυσπνοίας , ἀπὸ κοινοῦ χρὴ νοεῖν , συνηθεστάτης οὔσης τῆς τοιαύτης ἑρμηνείας οὐχ Ἱπποκράτει μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις παλαιοῖς σχεδὸν ἅπασι . ὡς γὰρ οἱ πόνοι οὐδὲν ξυνεδίδοσαν , οὕτω καὶ αἱ βῆχες ἠνώχλεον , ὡσαύτως δηλονότι μηδὲν ἐνδιδοῦσαι , δύσπνοός τε ἦν , ὡσαύτως δηλονότι μηδὲν τῆς δυσπνοίας ἐνδιδούσης . ἐνδείκνυται δὲ καὶ αὐτὸ τὸ ἦν ταὐτὸν τῷ ὡς πρώην . οὐ γὰρ δύσπνοος ἐγένετο , εἶπε , καί τοι δυνάμενος εἰπεῖν , μᾶλλον δὲ παντὸς ἂν εἰρηκὼς , εἰ κατὰ τὴν ἑβδόμην προσεγεγόνει τοῦτο τὸ πάθημα , πρότερον οὐκ ὄν · ἀλλ’ οὔτε προσεγένετο δηλονότι , πάντως γὰρ ἐχρῆν ἐξ ἀρχῆς αὐτὸ συστῆναι τοῖς ἄλλοις , Ἱπποκράτης τε δεόντως ἐδίδαξεν , ἐν ἀρχῇ μὲν τῆς διηγήσεως παραλιπὼν αὐτὸ , μετὰ ταῦτα δὲ μνημονεύσας · ἐπ’ ἄλλων μέντοι παμπόλλων ἀῤῥώστων , ὥσπερ ἐν ἀρχῇ παρέλιπεν , οὕτως οὐδ’ ἐπὶ προήκοντι τῷ λόγῳ φαίνεται μνημονεύων δυσπνοίας . ἅπαντας δ’ αὐτοὺς ἑξῆς παραγράψω τοὺς ἐν τῷ πρώτῳ τῶν ἐπιδημιῶν , ὡς ἔφην , καὶ τοὺς ἐν τῷ τρίτῳ γεγραμμένους , πρότερόν γε προσθεὶς τὰ λείποντα τῆς εἰς τὸν προγεγραμμένον ἄῤῥωστον ἐξηγήσεως . ὥσπερ οὖν ὅτι δύσπνους ἦν , ἐξ αὐτοῦ τοῦ νοσήματος τῆς φύσεως ἂν ἔγνωμεν , εἰ καὶ μὴ πρὸς Ἱπποκράτους εἴρητο μετὰ ταῦτα , οὕτω καὶ ὅτι τὸ τῆς δυσπνοίας ἦν εἶδος αὐτῷ μικρὸν καὶ πυκνὸν , οὐκ ἄδηλόν ἐστι , κᾂν Ἱπποκράτης μὴ γράφῃ · ὡς γὰρ ὅτι δυσπνοοῦσιν οἱ πλευριτικοὶ , φαίνεται , οὕτω καὶ ὅτι μικρὸν καὶ πυκνὸν ἀναπνέουσιν · εἴπομεν δὲ ἔμπροσθεν , ὡς οὐδὲν τῶν καὶ τοῖς ἄλλοις σαφῶς γιγνωσκομένων Ἱπποκράτης γράφει . καί τοι καὶ παρεφρόνησεν οὗτος ὁ ἄνθρωπος · λέγει γοῦν οὕτω περὶ αὐτοῦ · ἕκτῃ παράληρος · ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐχ ὡς νόσημα φύσει παρακοπτικὸν , ἀλλ’ ὡς ἐπιγιγνόμενον πάθημα πλευρίτισιν ἰσχυραῖς , οὐκ ἔμελλε δήπουθεν ἐκνικήσειν τὴν ἀπὸ τοῦ πόνου τροπὴν , οὐδὲ καθ’ αὑτὸ τυπώσειν τὴν τῆς δυσπνοίας ἰδέαν · ὁ δ’ ἐν τῇ πλευρᾷ πόνος ἰσχυρὸς ὢν , καθ’ ἑαυτὸν πάντως ἔμελλεν ἀλλοιώσειν τὴν ἀναπνοήν · εἰ δέ γε καθ’ ὑπόθεσιν ὁ μὲν πόνος ἦν ἀμυδρὸς , σφοδρὰ δὲ ἡ παραφροσύνη , πάντως ἂν ἢ τελέως ἐνίκησεν ἡ παραφροσύνη τὸν πόνον , ἢ ὡς τὸ πολύ · καὶ οὕτως ἂν ἤτοι διὰ παντὸς τοῦ νοσήματος ἀνέπνεεν ὁ τοιοῦτος ἄῤῥωστος μέγα καὶ ἀραιὸν , ἢ πλεῖστα μὲν οὕτως , σπανιάκις δὲ σμικρὸν καὶ πυκνόν · καὶ τοῦτο πάντως ὁ Ἱπποκράτης προεσημήνατο , καθάπερ ἐπὶ τοῦ ἐν Μελιβοίῃ νεανίσκου . τούτῳ γὰρ ἦν μέν τις καὶ καθ’ ὑποχόνδριον ἔντασις ὑπολάπαρος , ἀλλὰ καὶ παρεφρόνησε μεγάλως . γράφει γοῦν ἐπὶ μὲν τῆς ἐντάσεως οὕτως · ὑποχονδρίου ἔντασις ὑπολάπαρος , παραμήκης ἐξ ἀμφοτέρων · περὶ δὲ τῆς παραφροσύνης οὕτως · ἐν μὲν τῇ δεκάτῃ τῶν ἡμερῶν παρέκρουσεν ἀτρεμέως , ἐπὶ δὲ τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης πολλὰ παρέλεγεν , ἐπὶ δὲ τῆς εἰκοστῆς ἐξεμάνη , φησίν . ἦν μὲν οὖν καὶ μόνον αὐτῷ τοὔνομα τὸ ἐξεμάνη μέγεθος παραφροσύνης ἱκανὸν ἐνδείξασθαι , ἀλλὰ καὶ τὸ κόσμιον εἶναι καὶ σιωπηλὸν τὸν νεανίσκον αὐξητικόν ἐστιν οὐ σμικρὸν τοῦ μεγέθους αὐτῆς , εἴ γε δὴ κᾀν τῷ προῤῥητικῷ καὶ τὰς ἀποκρίσεις τὰς θρασείας , μήτοι γε τὰς παραφροσύνας αὐτὰς , κακάς φησιν εἶναι τοῖς κοσμίοις . οὐ γὰρ δὴ οὐδ’ ἄλλου τινὸς ἕνεκεν ἐν τῇ τῆς δεκάτης ἡμέρας διηγήσει προσέγραψεν τὰ περὶ τοῦ ἤθους τοῦ νεανίσκου . ἵνα δὲ μὴ δόξωμεν , ἐπειδὴ γέγραπται , παρέκρουσεν ἀτρεμέως , ἁπλῆν τινα εἶναι καὶ τὴν τυχοῦσαν παραφροσύνην , διὰ τοῦτο ἐπιφέρει , ἦν δὲ κόσμιος καὶ σιγῶν , ἐξ ὧν πάντων μὲν δὴ τούτων τὸ σφοδρὸν τῆς παραφροσύνης ἐνεδείξατο . τὴν δὲ καθ’ ὑποχόνδριον ἔντασιν ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν τάχ’ ἄν τις δόξειεν μικρὸν καὶ πυκνὸν ἐργάσασθαι τὸ πνεῦμα · δι’ αὐτῶν γὰρ ὧν ὑπὲρ αὐτῆς ἔγραψεν , ἐνεδείξατο νενικημένην εὐλόγως ὑπὸ τῆς παραφροσύνης . οὐ γὰρ ἁπλῶς εἶπεν · ἦν δὲ καθ’ ὑποχόνδριον ἔντασις , ἀλλὰ προσέθηκεν ὑπολάπαρος , δηλῶν ὡς οὐκ ἦν σὺν ὄγκῳ μεγάλῳ . λαπαρὸν γὰρ τὸ κενόν . ἐκ δὲ τοῦ παραμήκης τοὐναντίον ἐμφαίνει ᾧ πολλάκις αὐτὸς λέγει τῷ ἀνεσπασμένῳ ὑποχονδρίῳ . ὅταν μὲν γὰρ ὑπὸ τῶν φρενῶν τείνηται , τότε μὲν ἀνασπᾶταί τε καὶ κατακρύπτεται πᾶν , ἑλκόμενον εἰς τὸν θώρακα · ὅταν δ’ ὑπό τινος τῶν κάτω , παραμήκης τηνικαῦθ’ ἡ τάσις φαίνεται , οὐδὲν γάρ ἐστιν ἐπίπροσθεν τὸ κατακρύψον αὐτὴν , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ θώρακος αἵ τε νόθοι πλευραὶ καὶ τὸ στέρνον . οὐ μόνον οὖν ἐκ τούτων δῆλον , ὡς σμικρὰ παντάπασιν ἡ κατὰ τὸ ὑποχόνδριον ἦν διάθεσις εἰς δυσπνοίας γένεσιν , ἀλλὰ κᾀξ αὐτοῦ τοῦ προσγράψαι τὸν Ἱπποκράτην περὶ τῆς ὀδύνης αὐτοῦ μηδέν . οὐ γὰρ ἂν ἐσιώπησεν , εἴπερ ἦν ὀδυνηρὸν , ἔθος ὂν αὐτῷ μηδὲν τῶν τοιούτων ἀργῶς παρέρχεσθαι . εἴπερ οὖν ταῦτα μὲν ἦν πάντως σμικρὰ , οὔτε γὰρ ὄγκος τις ἐν αὐτῷ μέγας οὔτε πόνος , οὔτε τὰς φρένας ἔθλιβεν , ἀλλὰ κατὰ τῆς γαστρὸς ὅλης ἐξετέτατο , τῇ παραφροσύνῃ δ’ οὐδὲν ﻿ ἐνέδει πρὸς τὸ μεγίστην εἶναι καὶ χαλεπωτάτην , κατὰ λόγον ἐνικήθη τελέως ὑπ’ αὐτοῦ ἡ κατὰ τὸ ὑποχόνδριον διάθεσις , ὥστε γενέσθαι δι’ ὅλου τοῦ νοσήματος τὴν ἀναπνοὴν ἀραιὰν καὶ μεγάλην . διὰ τοῦτ’ οὖν καὶ ὁ Ἱπποκράτης ἀμφοτέρων ὁμοῦ μνημονεύει , τοῦ τε τῆς δυσπνοίας εἴδους καὶ τῆς κατὰ τὸ ὑποχόνδριον διαθέσεως . ἔχει δ’ ἡ λέξις ὧδε · πνεῦμα ἀραιὸν , μέγα , διὰ χρόνου , ὑποχονδρίου ἔντασις ὑπολάπαρος · ἵνα μή τις ἀργῶς παρέλθοι τὸν λόγον , ἀλλ’ ἑξῆς ἀλλήλων ἀναγνοὺς δύο διαθέσεις , ἐναντίον εἶδος δυσπνοίας ἐργάζεσθαι πεφυκυίας , ἐπισκέπτηται τὴν αἰτίαν τοῦ κρατῆσαι μὲν τελέως τὴν παραφροσύνην , νικηθῆναι δὲ τὴν καθ’ ὑποχόνδριον ἔντασιν . ἀλλ’ ἡμεῖς γε καὶ τὴν αἰτίαν εἰρήκαμεν καὶ τὴν γνώμην τἀνδρὸς ἐξηγησάμεθα , καὶ χρὴ μεταβάντας ἤδη τὸ λοιπὸν μέρος τοῦ προτεθέντος λόγου διελθεῖν . ὅταν μὲν γὰρ ἡ παραφροσύνη τελέως νικήσῃ τὴν ἐναντίαν διάθεσιν , αὕτη μόνη κατὰ τὴν ἑαυτῆς δύναμιν ἀλλοιοῖ τὴν ἀναπνοὴν , ὡς ἐπὶ τοῦ προγεγραμμένου γέγραπται νεανίσκου , τοῦ κατὰ τὸ τρίτον τῶν ἐπιδημιῶν ὑστάτου γεγραμμένου · ἀλλὰ μὴν καὶ ὅτι τοῦ πόνου τελέως λέως κρατοῦντος , οὐδὲν παρεμφαίνεται τῆς κατὰ τὴν παραφροσύνην δυσπνοίας , ἐπ’ Ἀναξίωνος ἐδείξαμεν , ὃς ἐν τῷ τρίτῳ καὶ αὐτὸς γέγραπται τῶν ἐπιδημιῶν , ὄγδοος ἀπὸ τῆς λοιμώδους καταστάσεως · ἐπὶ δ’ αὖ τῆς Δεάλκους γυναικὸς , ἧς καὶ πρόσθεν ἐμνημονεύσαμεν , ὀγδόης μὲν ἀπὸ τούτου , πεντεκαιδεκάτης δὲ μετὰ τὴν λοιμώδη κατάστασιν γεγραμμένης , ὡς τὰ πολλὰ μὲν ἡ παραφροσύνη κρατεῖ , σπανιάκις δὲ καὶ κρατεῖται . ἀλλὰ τὰς μὲν ῥήσεις ὀλίγον ἔμπροσθεν , ἡνίκ’ ἐξηγούμην οἷόν τι δηλοῖ τὸ διὰ χρόνου , παρέγραψα , νυνὶ δὲ καὶ τὰς διαθέσεις αὐτὰς τὰς μαχομένας ἐρῶ , ἑπόμενος κᾀνταῦθα ταῖς ὑφ’ Ἱπποκράτους εἰρημέναις λέξεσιν . ἐπώδυνος μὲν οὖν διάθεσις οὐδεμία ταύτῃ τῇ ἀνθρώπῳ συμβῆναι φαίνεται , κατάψυξις δὲ ἐπεκράτησε , μαραινομένης τῆς ἐμφύτου θερμασίας . ἐκ γὰρ τοῦ γεγράφθαι περὶ αὐτῆς , πυρετοὶ πρὸς χεῖρα λεπτοὶ , ἀκρέων ψύξις , τοῦτο δηλοῦται , κᾀκ τοῦ περιστέλλεσθαι δι’ ὅλου τοῦ νοσήματος . εἰπὼν γὰρ , ἐξ ἀρχῆς δὲ περιεστέλλετο , μετὰ ταῦτα ἐπὶ τέλει τῆς ὅλης διηγήσεως , ἀεὶ περιεστέλλετό , φησι . ἀλλὰ καὶ τὸ ἀπὸ λύπης ἄρξασθαι , τούτοις ὁμολογεῖ . τί γὰρ φησι ; πυρετὸς φρικώδης ἐκ λύπης ἔλαβε . ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ φρικώδης πυρετὸς κατὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν ἐγένετο . καὶ μὲν δὴ καὶ τὸ τὰ πινόμενα διεξέρχεσθαι τὴν γαστέρα , μηδ’ ἐπὶ βραχὺ συνιστάμενα , μέγιστον τεκμήριον τοῦ τὴν ἔμφυτον θερμασίαν ἀποσβέννυσθαι . καὶ τὸ δέρμα δὲ τὸ καρφαλέον , τὸ ἀπεξηραμμένον ἐστί . συναπόλλυται δὲ ταῖς τοιαύταις ξηρότησι τὸ ἔμφυτον θερμόν . ἀλλὰ μὴν ὅτι γε ταῦτ’ ἐπ’ αὐτῆς ἐγένετο , δηλοῦσιν αἱ λέξεις αὗται . ἑπτακαιδεκάτῃ γάρ , φησιν , ἐρεθισμοὶ ἀπὸ κοιλίης ταραχώδεες , ἔπειτα δ’ αὐτὰ τὰ ποτὰ διῄει , οὐδὲ συνίστατο · ἀναισθήτως εἶχε πάντων · δέρματος περίτασις καρφαλέα . εὐλόγως οὖν δι’ ὅλου τοῦ νοσήματος ἐπεκράτησε τὸ μέγα καὶ ἀραιὸν πνεῦμα , παρενέπιπτε δέ ποτε καὶ τὸ βραχὺ τὸ ταῖς καταψύξεσιν ἑπόμενον . ἀναμνήσω δὲ καὶ νῦν τῶν ῥήσεων , ὡς ἔμπροσθεν ἤδη παρέγραψα · τεσσαρεσκαιδεκάτῃ πνεῦμα ἀραιὸν , μέγα , διὰ χρόνου , καὶ πάλιν βραχύπνοος . εἰκοστῇ λόγοι πολλοὶ , πάλιν ἱδρύνθη , ἄφωνος , βραχύπνοος . μιῇ καὶ εἰκοστῇ ἀπέθανε . ταύτῃ διὰ τέλεος πνεῦμα ἀραιὸν , μέγα . ἐνταῦθα μὲν οὖν ἡ παραφροσύνη τῆς καταψύξεως ἐπεκράτει , καὶ διὰ τοῦτο σπανίως μὲν βραχύπνους , δι’ ὅλου δὲ τοῦ νοσήματος μακρόπνους ἐτηρήθη . ἔμπαλιν δὲ ἐπὶ τοῦ Πυθίωνος , οὗ καὶ πρόσθεν ἐμνημόνευσα , βραχύπνοια μὲν ἦν δι’ ὅλου τοῦ νοσήματος , ὀλιγάκις δέ ποτε συνέβαινεν ἡ μακρόπνοια , κατὰ λόγον , δύο γὰρ ἀντέκειντο τῇ παραφροσύνῃ διαθέσεις βραχυπνοίας αἰτίαι , πόνος καὶ κατάψυξις , ἄμφω μὲν μικρὰν πεφυκότα ποιεῖν τὴν ἀναπνοὴν , ἀλλ’ ὁ μὲν πόνος μετὰ πυκνότητος , ἡ δὲ κατάψυξις μετὰ ἀραιότητος . ὅτι μὲν οὖν παρεφρόνησε , γέγραπται πολλάκις αὐτοῖς ὀνόμασιν ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ Ἱπποκράτους , ὥστε τοῦτο μὲν οὐκ ἄν τινα λάθοι · ἀλλ’ οὐδὲ τὸ τοῦ πόνου τοῦ κατὰ τὴν κοιλίαν , καὶ γὰρ καὶ τοῦτο σαφῶς ὧδε γέγραπται · κατὰ δὲ κοιλίην , βάρος μετὰ πόνου · ὅτι δὲ κατέψυκτο , καὶ ἡ ἔμφυτος θερμασία ἐμαραίνετο , δῆλον ἐκ τῶνδε · δευτέρῃ περὶ μέσον ἡμέρης ψύξις ἀκρέων , τὰ δὲ περὶ χεῖρας καὶ κεφαλὴν μᾶλλον · εἶθ’ ἑξῆς ἐν τῇ τῆς τρίτης ἡμέρας διηγήσει , ὀψὲ δὲ περὶ ἡλίου δυσμὰς ὑπεψύχθη μικρά · ἐπὶ δὲ γε τῆς τετάρτης ἡμέρας , οὐ μόνον ὅτι ψύξις , ἀλλὰ καὶ ὅτι ἀνεθερμάνθη μετὰ χρόνον , προσγέγραπται . σαφέστερον δὲ περὶ τῆς ὀγδόης ἡμέρας διηγούμενος , πρωῒ μὲν ἐκοιμήθη , φησὶ , μικρὰ , ταχὺ δὲ ψύξις , ὀψὲ δὲ πάλιν ἀνεθερμάνθη . αὖθις δ’ ἐπὶ τῆς δεκάτης ἡμέρας , πολλὴ ψύξις , φησί . ἐκ τῶνδε μὲν οὖν δῆλον ὅτι καὶ ψύξις ἦν , οὐ μόνον πόνος καὶ παραφροσύνη τῷ Πυθίωνι . ὅτι δὲ ἐπεκράτει μὲν ἡ βραχύπνοια , ἦν δέ τις καὶ μακρόπνοια , γένοιτ’ ἂν σαφὲς ἐν τῇ τῆς δευτέρας ἡμέρας διηγήσει . γέγραπται γὰρ ὡδὶ , βραχύπνοος ἐπὶ χρόνον πολύν . τοῦτο γὰρ τὸ , χρόνον πολὺν , ἐνδεικτικόν ἐστι τοῦ γε μὴ μόνην εἶναι τὴν βραχύπνοιαν , ἀλλὰ καὶ τοῦ πλεονεκτεῖν αὐτὴν τῆς ( ἐπὶ ) μακροπνοίας . γέγραπται δὲ καὶ οὗτος ὁ Πυθίων ἐν τῷ τρίτῳ τῶν ἐπιδημιῶν , τρίτος μετὰ τὴν λοιμώδη κατάστασιν , ὥστ’ ἔνεστιν ἑκάστῳ καθ’ ἑαυτὴν ἐπὶ πλέον ἐνδιατρίβειν ταῖς τοῦ παλαιοῦ ῥήσεσιν , ἵνα μὴ πάσας αὐτὰς ἡμεῖς παραγράφοντες μακρὸν ποιῶμεν τὸν λόγον .
Lemmas: λέγω οὖν ἤδη καί αὐτός δή ὁ δυσπνοέω ἄρρωστος , ἐπί ὅς οὐ ἀξιόω οὐ ὅπως ὁ ὁ δύσπνοια εἶδος , ἀλλά οὐδέ αὐτός οὗτος μόνος ἁπλῶς λέγω , ὅτι δυσπνοέω . ἐπεί δέ ἑπτά μέν εἰμί ἅπας ὁ ὁ ἐπιδημία βιβλίον , οὗτος δέ ὁ μέν ἕβδομος σαφής νόθος εἰμί πᾶς δοκέω καί νέος καί διασκευάζω , ὁ δέ πέμπτος οὐ ὁ μέγας Ἱπποκράτης ὁ Ἡρακλείδης υἱός , ἀλλά ὁ νεώτερος ὁ Δράκων · ὁ δέ δεύτερος καί ὁ τέταρτος καί ὁ ἕκτος εἰμί μέν ὅς ὁ Ἱπποκράτης υἱός , εἰμί δέ ὅς καί αὐτός Ἱπποκράτης δοκέω , οὐ μήν σύγγραμμα γε οὐδέ ὥστε διαδίδωμι ὁ Ἕλλην μέλλω , ἀλλά ὑπόμνημα ﻿ μάλα εἰμί · τις δέ ὅς καί ἀκριβής ἐγώ δοκέω καταμανθάνω ὁ βιβλίον ὁ δύναμις , ὑπό μέν ὁ Θεσσαλός γράφω δοκέω ὁ πέντε , δύο δέ εἰμί ὁ μέγας Ἱπποκράτης , καί ἐπιγράφω γε που διά οὗτος ὁ ἐκ ὁ μικρός πινακίδιον , δηλονότι ὁ Θεσσαλός πᾶς ὅσος περ ὁ πατήρ αὐτός γράφω τυγχάνω ἀθροίζω σπουδάζω εἰς αὐτός , ὡς μηδείς ἀπόλλυμι · μόνος δέ καί λοιπός ὁ ζʹ οὗτος βιβλίον Ἱπποκράτης εἰμί ὁ μέγας σχεδόν ἅπας ὁμολογέω , ὁ τε πρῶτος καί ὁ τρίτος · εὔλογος δοκέω ἐγώ πρῶτος μέν ὁ ἐν οὗτος ὁ βιβλίον γράφω ἄρρωστος προχειρίζω , μετά δέ οὗτος καί ὁ ἐν ὁ ἄλλος ὁ ἐπιδημία εὐθύς αὐτός συνάπτω κατά ὁ ὁ λόγος οἰκειότης καί ὅσος διά ὁ ἄλλος σύγγραμμα αὐτός περί δύσπνοια λέγω . καί δή καί πρῶτος πᾶς μνημονεύω Ἀναξίων , ὅς τις , ὡς φημί αὐτός , πυρετός ὀξύς λαμβάνω , πλευρόν δεξιός ὀδύνη συνεχής , βήσσω ξηρός , οὐδέ πτύω ὁ πρῶτος ἡμέρα . καί πρῶτος γε αὐτός οὗτος δείκνυμι , τίς δή ποτέ καίτοι βραχυλόγος εἰμί ὁ Ἱπποκράτης , ἔνειμι λέγω αὐτός διά εἷς ὄνομα , ὅτι πλευριτικός εἰμί ὁ Ἀναξίων , οὕτως λέγω ὁ σύμπτωμα ὁ κατά οὗτος ὁ νόσημα , διά ἐκεῖνος μάλα ἀξιόω ὁ ὑπέρ αὐτός ποιέω διήγησις . οὔτε γάρ ἔθος αὐτός ὁ τοιοῦτος , ἀλλά αὐτός ἐναντίος εἰμί , εἰς εἷς ὄνομα καί κεφάλαιος ἀνάγω ἀεί ὁ κατά μέρος · οὔτε μήν κατά ὁ τυγχάνω ἐνδέχομαι νῦν οὕτως γράφω ὁ μηδέ εἷς εἰκῇ γράφω . τίς οὖν ὁ αἰτία ; ὁ νόσημα ἕκαστος σύμπτωμα ὁ μέν ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ δέ ὡς ὁ πολύς . αὐτός δέ ὁ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω πολύς εἰμί διαφορά , τις μέν πλειστάκις ὁράω , καί διά οὗτος οἰκεῖος ὁ φύσις ὁ νόσημα εἰμί πιστεύω · τις δέ σπάνιος πάνυ , καί διά τις συμπίπτω ἴδιος ἐξαιρετός . ὁ τοίνυν Ἱπποκράτης , ὅταν μέν ὁ συνήθης ἰδέα ὁ σύμπτωμα εἰμί , ἀρκέω τηνικαῦτα μόνος ὁ καθόλου ὁ νόσημα ὄνομα · ὅταν δέ τις ἐμπίπτω ὁ σπάνιος , μετά ὁ καθόλου τε καί κοινός ἅπας ὁ νόσημα προσηγορία εὐθύς ἐκεῖνος διορίζω · εἰ δέ πολύς ποτέ θεάομαι πάθημα ἰδέα ὑπέρ ὁ κοινός καί συνήθης φύσις , δέω ἕκαστος οἰκεῖος διορισμός , τηνικαῦτα ὑπερβαίνω μέν ὁ καθόλου , διηγέομαι δέ εὐθύς ἕκαστος ὁ κατά μέρος , ὡς ἄν ἐκ οὗτος ᾄκεινος δηλόω . πλευριτικός οὖν ἐκ ἀνάγκη μέν συμπίπτω ὁ τε ὁ πλευρά ἄλγημα , καί μετά ὁ πυρετός , καί ὁ δύσπνοια καί ὁ βήξ · οὐ ἐνδέχομαι γάρ πλευριτικός εἰμί μέν , μή οὐ πᾶς δέ οὗτος ὑπάρχω αὐτός · ὁ δέ ἀνάγω τις ὁ ἀπό ὁ φλεγμονή ἅμα ὁ βήξ , οὐ ἀναγκαῖος μέν , ὡς ὁ πολύς μέντοι συμβαίνω . οὕτως δέ καί ὁ ὁ ἀνάγω ἰδέα ὑπέρυθρος , ἤ ὑπόξανθος , ἤ ἀφρώδης εἰμί . ὥσπερ δέ ἐν ὁ λέγω ὁ μέν εἰμί συνήθης , ὁ δέ ξένος , οὕτως καί ἐν αὐτός ὁ ἐκ ἀνάγκη συμπίπτω τις μέν ἰδέα πλειστάκις , τις δέ σπάνιος ὁράω . καί τοίνυν ὁ Ἱπποκράτης , ἐπί ὁ πρόκειμαι νῦν ἄρρωστος ὁ Ἀναξίων , ἐπειδή ὁ κατά μέρος πάθημα διορισμός δέω , ὁ σπάνιος ἰδέα εἰμί , διορίζω δέ αὐτός οἶδα γνωρίζω σαφής ὁ πλευριτικός συνδρομή , περισσός ἡγέομαι γράφω ὅς πάντως μέλλω καί χωρίς ὁ συγγράφω νοέω . πυρετός γάρ , φημί , ὀξύς λαμβάνω , καί πλευρόν δεξιός ὀδύνη συνεχής , καί βήσσω ξηρός , δηλονότι βηχία . οὐκοῦν οὐ μόνος ὅτι πυρετός , ἀλλά καί ὁποῖος τις , μανθάνω · ὀξύς γάρ , φημί · οὐδέ ὅτι πλευρά πόνος , ἀλλά καί ὁποῖος , ὅτι συνεχής · οὐδέ ὅτι βήξ μόνος , ἀλλά καί ὁποῖος καί τίς , ὅτι ξηρός καί ἄπτυστος · ἐν αὐτός δέ οὗτος λόγος καί ὅτι πλευριτικός εἰμί οὗτος ὁ ἄνθρωπος , μανθάνω · οὐδείς γάρ ὁ πᾶς νόσημα ὁ ὁ λέγω πάθος ὑπάρχω σύνοδος , ὅτι μή πλευρῖτις . διά εἷς οὖν λόγος καί ὅτι πλευρῖτις διαπαλαίω ὁ ἄνθρωπος , καί ὁποῖος τις οὗτος , δηλόω . ἐπεί δέ ἐκ ἀνάγκη ἕπομαι πλευρῖτις ὁ δύσπνοια , παραλείβω γράφω , ὅτι καί δύσπνους εἰμί . εἰ μέν γάρ καί περί οὗτος τις ξένος ἔχω λέγω καί σπάνιος , οὐ ἄν σιωπάω · ἐπεί δέ , ὡς ἔοικα , φυλάσσω ὁ ἐθίζω ἰδέα , εὔλογος παραλείπω . ὥσπερ δέ οὗτος παρίημι , οὕτως ἄλλος παραγράφω , ὅς μήτε ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω πλευρῖτις μήτε ὡς πολύς μήτε ἐκ ὁ λέγω νοέω δύναμαι . ὁ τίς γάρ φημί ; διψώδης , ἄγρυπνος , οὖρον δέ εὔχροος , πολύς , λεπτός . εἶτα ἐπιφέρω , ἕκτος παράληρος , πρός δέ ὁ θέρμασμα οὐδείς ἐνδίδωμι . οὗτος οὐδείς οὔτε ἀναγκαῖος ὑπάρχω πλευρῖτις οὔτε ὡς ὁ πολύς . εἰ δέ καί κατά ὁ ἕβδομος ἡμέρα ἀκούω αὐτός διηγέομαι , σαφής ἐπιγιγνώσκω ὁ προαίρεσις ἀνήρ . ἔχω δέ οὕτως · ἕβδομος ἐπίπονος , ὁ τε γάρ πυρετός ἐπιτείνω , ὁ τε πόνος οὐ συνδίδωμι , ὁ τε βήξ ἀνοχλέω , δύσπνοος τε εἰμί . ἐνταῦθα δύσπνοια μνημονεύω , ὁπότε ὁ κακός διάκειμαι ὁ ἄνθρωπος ποιέω συλλογισμός , ἐν ὁ ἄλλος καί αὐτός καταλέγω ὁ ἐκ ἀρχή μέν αὐτός συμπίπτω , μήτε δέ παύω μήτε ἐνδίδωμι . ὁ μέν γάρ πυρετός καί προσεπιτείνω φημί , ὁ δέ λοιπός τρεῖς , τέσσαρες γάρ εὑρίσκω ὁ συμπληρόω ὁ πλευριτικός συνδρομή , ἐπί ὁ αὐτός διαμένω φημί , ὁ πόνος , ὁ βήξ , ὁ δύσπνοια , ἀπό αὐτός ὁ οὐσία ὁ νόσημα συλλογίζομαι ἐπίπονος ἔχω ὁ ἄνθρωπος . εἰ γάρ ὁ συμπληρωτικός αὐτός πάθημα τέσσαρες εἰμί ὁ τρεῖς μέν ὡσαύτως ἔχω διαμένω , ὁ τέταρτος δέ κακός γίγνομαι , πᾶς δῆλος , ὅτι κακός ὁ ἄνθρωπος ἔχω . ὁράω οὖν ἐναργής , ὅτι διά ὁ ﻿ χρῄζω εἰς πρόγνωσις ὁ ὁ νόσημα κατάστασις , μνημονεύω ὁ δύσπνοια , οὐ ἄν ἄλλος μνημονεύω αὐτός . καί διά οὗτος πρῶτος ὁ ἄλλος οὗτος προχειρίζω ὁ ἄρρωστος , ἵνα δείκνυμι , ὑπέρ ὅς μηδείς λέγω καταρχή δύσπνοια , ὅτι μηδέ χρῄζω ὅλος αὐτός , ὡς οὐ κακός μνημονεύω νῦν . εἰ γάρ προσέχω ὁ λέξις ὁ νόος , εὑρίσκω αὐτός οὗτος ἐνδείκνυμι . ἕβδομος , φημί , ἐπίπονος . ὁ τε γάρ πυρετός ἐπιτείνω , φημί , ὁ τε πόνος οὐ συνδίδωμι , ὁ τε βήξ ἀνοχλέω , δύσπνοος τε εἰμί . ἐνταῦθα μέν γάρ , ὡς φημί , εἷς μέν ἐπιτείνω δηλόω , ὁ δέ ἄλλος μένω ἐπί ὁ αὐτός . ὅς γάρ δηλόω , οὐ συνδίδωμι , λέγω οὗτος ἐπί ὁ λοιπός , ὁ βήξ καί ὁ δύσπνοια , ἀπό κοινός χρή νοέω , συνήθης εἰμί ὁ τοιοῦτος ἑρμηνεία οὐ Ἱπποκράτης μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος παλαιός σχεδόν ἅπας . ὡς γάρ ὁ πόνος οὐδείς συνδίδωμι , οὕτως καί ὁ βήξ ἀνοχλέω , ὡσαύτως δηλονότι μηδείς ἐνδίδωμι , δύσπνοος τε εἰμί , ὡσαύτως δηλονότι μηδείς ὁ δύσπνοια ἐνδίδωμι . ἐνδείκνυμι δέ καί αὐτός ὁ εἰμί αὐτός ὁ ὡς πρῴην . οὐ γάρ δύσπνοος γίγνομαι , λέγω , καί σύ δύναμαι λέγω , μάλα δέ πᾶς ἄν λέγω , εἰ κατά ὁ ἕβδομος προσγίγνομαι οὗτος ὁ πάθημα , πρότερος οὐ εἰμί · ἀλλά οὔτε προσγίγνομαι δηλονότι , πάντως γάρ χρή ἐκ ἀρχή αὐτός συνίστημι ὁ ἄλλος , Ἱπποκράτης τε δεόντως διδάσκω , ἐν ἀρχή μέν ὁ διήγησις παραλείπω αὐτός , μετά οὗτος δέ μνημονεύω · ἐπί ἄλλος μέντοι πάμπολυς ἄρρωστος , ὥσπερ ἐν ἀρχή παραλείπω , οὕτως οὐδέ ἐπί προήκω ὁ λόγος φαίνω μνημονεύω δύσπνοια . ἅπας δέ αὐτός ἑξῆς παραγράφω ὁ ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία , ὡς φημί , καί ὁ ἐν ὁ τρίτος γράφω , πρότερος γε προστίθημι ὁ λείπω ὁ εἰς ὁ προγράφω ἄρρωστος ἐξήγησις . ὥσπερ οὖν ὅτι δύσπνους εἰμί , ἐκ αὐτός ὁ νόσημα ὁ φύσις ἄν γιγνώσκω , εἰ καί μή πρός Ἱπποκράτης λέγω μετά οὗτος , οὕτως καί ὅτι ὁ ὁ δύσπνοια εἰμί εἶδος αὐτός μικρός καί πυκνός , οὐ ἄδηλος εἰμί , ἔͅν Ἱπποκράτης μή γράφω · ὡς γάρ ὅτι δυσπνοέω ὁ πλευριτικός , φαίνω , οὕτως καί ὅτι μικρός καί πυκνός ἀναπνέω · λέγω δέ ἔμπροσθεν , ὡς οὐδείς ὁ καί ὁ ἄλλος σαφής γιγνώσκω Ἱπποκράτης γράφω . καί τοι καί παραφρονέω οὗτος ὁ ἄνθρωπος · λέγω γοῦν οὕτως περί αὐτός · ἕκτος παράληρος · ἀλλά οὗτος μέν οὐ ὡς νόσημα φύσις παρακοπτικός , ἀλλά ὡς ἐπιγίγνομαι πάθημα πλευρῖτις ἰσχυρός , οὐ μέλλω δήπουθεν ἐκνικάω ὁ ἀπό ὁ πόνος τροπή , οὐδέ κατά ἑαυτοῦ τυπόω ὁ ὁ δύσπνοια ἰδέα · ὁ δέ ἐν ὁ πλευρά πόνος ἰσχυρός εἰμί , κατά ἑαυτοῦ πάντως μέλλω ἀλλοιόω ὁ ἀναπνοή · εἰ δέ γε κατά ὑπόθεσις ὁ μέν πόνος εἰμί ἀμυδρός , σφοδρός δέ ὁ παραφροσύνη , πάντως ἄν ἤ τέλειος νικάω ὁ παραφροσύνη ὁ πόνος , ἤ ὡς ὁ πολύς · καί οὕτως ἄν ἤτοι διά πᾶς ὁ νόσημα ἀναπνέω ὁ τοιοῦτος ἄρρωστος μέγας καί ἀραιός , ἤ πολύς μέν οὕτως , σπανιάκις δέ μικρός καί πυκνός · καί οὗτος πάντως ὁ Ἱπποκράτης προσημαίνω , καθά ἐπί ὁ ἐν Μελίβοια νεανίσκος . οὗτος γάρ εἰμί μέν τις καί κατά ὑποχόνδριος ἔντασις ὑπολάπαρος , ἀλλά καί παραφρονέω μέγας . γράφω γοῦν ἐπί μέν ὁ ἔντασις οὕτως · ὑποχόνδριος ἔντασις ὑπολάπαρος , παραμήκης ἐκ ἀμφότερος · περί δέ ὁ παραφροσύνη οὕτως · ἐν μέν ὁ δέκατος ὁ ἡμέρα παρακρούω ἀτρεμής , ἐπί δέ ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος πολύς παραλέγω , ἐπί δέ ὁ εἰκοστός ἐκμαίνω , φημί . εἰμί μέν οὖν καί μόνος αὐτός ὄνομα ὁ ἐκμαίνω μέγεθος παραφροσύνη ἱκανός ἐνδείκνυμι , ἀλλά καί ὁ κόσμιος εἰμί καί σιωπηλός ὁ νεανίσκος αὐξητικός εἰμί οὐ μικρός ὁ μέγεθος αὐτός , εἰ γε δή εἰͅν ὁ προρρητικός καί ὁ ἀπόκρισις ὁ θρασύς , μήτοι γε ὁ παραφροσύνη αὐτός , κακός φημί εἰμί ὁ κόσμιος . οὐ γάρ δή οὐδέ ἄλλος τις ἕνεκα ἐν ὁ ὁ δέκατος ἡμέρα διήγησις προσγράφω ὁ περί ὁ ἦθος ὁ νεανίσκος . ἵνα δέ μή δοκέω , ἐπειδή γράφω , παρακρούω ἀτρεμής , ἁπλόος τις εἰμί καί ὁ τυγχάνω παραφροσύνη , διά οὗτος ἐπιφέρω , εἰμί δέ κόσμιος καί σιγάω , ἐκ ὅς πᾶς μέν δή οὗτος ὁ σφοδρός ὁ παραφροσύνη ἐνδείκνυμι . ὁ δέ κατά ὑποχόνδριος ἔντασις ἐκ ἀμφότερος ὁ μέρος τάχα ἄν τις δοκέω μικρός καί πυκνός ἐργάζομαι ὁ πνεῦμα · διά αὐτός γάρ ὅς ὑπέρ αὐτός γράφω , ἐνδείκνυμι νικάω εὔλογος ὑπό ὁ παραφροσύνη . οὐ γάρ ἁπλῶς λέγω · εἰμί δέ κατά ὑποχόνδριος ἔντασις , ἀλλά προστίθημι ὑπολάπαρος , δηλόω ὡς οὐ εἰμί σύν ὄγκος μέγας . λαπαρός γάρ ὁ κενός . ἐκ δέ ὁ παραμήκης ἐναντίος ἐμφαίνω ὅς πολλάκις αὐτός λέγω ὁ ἀνασπάω ὑποχόνδριος . ὅταν μέν γάρ ὑπό ὁ φρήν τείνω , τότε μέν ἀνασπάω τε καί κατακρύπτω πᾶς , ἕλκω εἰς ὁ θώραξ · ὅταν δέ ὑπό τις ὁ κάτω , παραμήκης τηνικαῦτα ὁ τάσις φαίνω , οὐδείς γάρ εἰμί ἐπίπροσθεν ὁ κατακρύπτω αὐτός , ὥσπερ ἐπί ὁ θώραξ ὁ τε νόθος πλευρά καί ὁ στέρνον . οὐ μόνος οὖν ἐκ οὗτος δῆλος , ὡς μικρός παντάπασι ὁ κατά ὁ ὑποχόνδριος εἰμί διάθεσις εἰς δύσπνοια γένεσις , ἀλλά ἐͅκ αὐτός ὁ προσγράφω ὁ Ἱπποκράτης περί ὁ ὀδύνη αὐτός μηδείς . οὐ γάρ ἄν σιωπάω , εἴπερ εἰμί ὀδυνηρός , ἔθος εἰμί αὐτός μηδείς ὁ τοιοῦτος ἀργός παρέρχομαι . εἴπερ οὖν οὗτος μέν εἰμί πάντως μικρός , οὔτε γάρ ὄγκος τις ἐν αὐτός μέγας οὔτε πόνος , οὔτε ὁ φρήν θλίβω , ἀλλά κατά ὁ γαστήρ ὅλος ἐκτείνω , ὁ παραφροσύνη δέ οὐδείς ﻿ ἐνδέω πρός ὁ μέγας εἰμί καί χαλεπός , κατά λόγος νικάω τέλειος ὑπό αὐτός ὁ κατά ὁ ὑποχόνδριος διάθεσις , ὥστε γίγνομαι διά ὅλος ὁ νόσημα ὁ ἀναπνοή ἀραιός καί μέγας . διά οὗτος οὖν καί ὁ Ἱπποκράτης ἀμφότερος ὁμοῦ μνημονεύω , ὁ τε ὁ δύσπνοια εἶδος καί ὁ κατά ὁ ὑποχόνδριος διάθεσις . ἔχω δέ ὁ λέξις ὧδε · πνεῦμα ἀραιός , μέγας , διά χρόνος , ὑποχόνδριος ἔντασις ὑπολάπαρος · ἵνα μή τις ἀργός παρέρχομαι ὁ λόγος , ἀλλά ἑξῆς ἀλλήλων ἀναγιγνώσκω δύο διάθεσις , ἐναντίος εἶδος δύσπνοια ἐργάζομαι φύω , ἐπισκοπέω ὁ αἰτία ὁ κρατέω μέν τέλειος ὁ παραφροσύνη , νικάω δέ ὁ κατά ὑποχόνδριος ἔντασις . ἀλλά ἐγώ γε καί ὁ αἰτία λέγω καί ὁ γνώμη ἀνήρ ἐξηγέομαι , καί χρή μεταβαίνω ἤδη ὁ λοιπός μέρος ὁ προτίθημι λόγος διέρχομαι . ὅταν μέν γάρ ὁ παραφροσύνη τέλειος νικάω ὁ ἐναντίος διάθεσις , οὗτος μόνος κατά ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ἀλλοιόω ὁ ἀναπνοή , ὡς ἐπί ὁ προγράφω γράφω νεανίσκος , ὁ κατά ὁ τρίτος ὁ ἐπιδημία ὕστατος γράφω · ἀλλά μήν καί ὅτι ὁ πόνος τέλειος λέως κρατέω , οὐδείς παρεμφαίνω ὁ κατά ὁ παραφροσύνη δύσπνοια , ἐπί Ἀναξίων δείκνυμι , ὅς ἐν ὁ τρίτος καί αὐτός γράφω ὁ ἐπιδημία , ὄγδοος ἀπό ὁ λοιμώδης κατάστασις · ἐπί δέ αὖ ὁ Δεάλκης γυνή , ὅς καί πρόσθεν μνημονεύω , ὄγδοος μέν ἀπό οὗτος , πεντεκαιδέκατος δέ μετά ὁ λοιμώδης κατάστασις γράφω , ὡς ὁ πολύς μέν ὁ παραφροσύνη κρατέω , σπανιάκις δέ καί κρατέω . ἀλλά ὁ μέν ῥῆσις ὀλίγος ἔμπροσθεν , ἡνίκα ἐξηγέομαι οἷος τις δηλόω ὁ διά χρόνος , παραγράφω , νυνί δέ καί ὁ διάθεσις αὐτός ὁ μάχομαι λέγω , ἕπομαι ᾀνταῦθη ὁ ὑπό Ἱπποκράτης λέγω λέξις . ἐπώδυνος μέν οὖν διάθεσις οὐδείς οὗτος ὁ ἄνθρωπος συμβαίνω φαίνω , κατάψυξις δέ ἐπικρατέω , μαραίνω ὁ ἔμφυτος θερμασία . ἐκ γάρ ὁ γράφω περί αὐτός , πυρετός πρός χείρ λεπτός , ἄκρα ψῦξις , οὗτος δηλόω , ἐͅκ ὁ περιστέλλω διά ὅλος ὁ νόσημα . λέγω γάρ , ἐκ ἀρχή δέ περιστέλλω , μετά οὗτος ἐπί τέλος ὁ ὅλος διήγησις , ἀεί περιστέλλω , φημί . ἀλλά καί ὁ ἀπό λύπη ἄρχω , οὗτος ὁμολογέω . τίς γάρ φημί ; πυρετός φρικώδης ἐκ λύπη λαμβάνω . ἀλλά καί αὐτός ὁ φρικώδης πυρετός κατά ὁ αὐτός αἰτία γίγνομαι . καί μέν δή καί ὁ ὁ πίνω διεξέρχομαι ὁ γαστήρ , μηδέ ἐπί βραχύς συνιστάω , μέγας τεκμήριον ὁ ὁ ἔμφυτος θερμασία ἀποσβέννυμι . καί ὁ δέρμα δέ ὁ καρφαλέος , ὁ ἀποξηραίνω εἰμί . συναπόλλυμι δέ ὁ τοιοῦτος ξηρότης ὁ ἔμφυτος θερμός . ἀλλά μήν ὅτι γε οὗτος ἐπί αὐτός γίγνομαι , δηλόω ὁ λέξις οὗτος . ἑπτακαιδέκατος γάρ , φημί , ἐρεθισμός ἀπό κοιλία ταραχώδης , ἔπειτα δέ αὐτός ὁ ποτός διέρχομαι , οὐδέ συνίστημι · ἀναίσθητος ἔχω πᾶς · δέρμα περίτασις καρφαλέος . εὔλογος οὖν διά ὅλος ὁ νόσημα ἐπικρατέω ὁ μέγας καί ἀραιός πνεῦμα , παρεμπίπτω δέ ποτέ καί ὁ βραχύς ὁ ὁ κατάψυξις ἕπομαι . ἀναμιμνῄσκω δέ καί νῦν ὁ ῥῆσις , ὡς ἔμπροσθεν ἤδη παραγράφω · τεσσαρεσκαιδέκατος πνεῦμα ἀραιός , μέγας , διά χρόνος , καί πάλιν βραχύπνοος . εἰκοστός λόγος πολύς , πάλιν ἱδρύω , ἄφωνος , βραχύπνοος . εἷς καί εἰκοστός ἀποθνῄσκω . οὗτος διά τέλος πνεῦμα ἀραιός , μέγας . ἐνταῦθα μέν οὖν ὁ παραφροσύνη ὁ κατάψυξις ἐπικρατέω , καί διά οὗτος σπάνιος μέν βραχύπνοος , διά ὅλος δέ ὁ νόσημα μακρόπνους τηρέω . ἔμπαλιν δέ ἐπί ὁ Πυθίων , ὅς καί πρόσθεν μνημονεύω , βραχύπνοια μέν εἰμί διά ὅλος ὁ νόσημα , ὀλιγάκις δέ ποτέ συμβαίνω ὁ μακρόπνοια , κατά λόγος , δύο γάρ ἀντίκειμαι ὁ παραφροσύνη διάθεσις βραχύπνοια αἰτία , πόνος καί κατάψυξις , ἄμφω μέν μικρός φύω ποιέω ὁ ἀναπνοή , ἀλλά ὁ μέν πόνος μετά πυκνότης , ὁ δέ κατάψυξις μετά ἀραιότης . ὅτι μέν οὖν παραφρονέω , γράφω πολλάκις αὐτός ὄνομα ὑπό αὐτός ὁ Ἱπποκράτης , ὥστε οὗτος μέν οὐ ἄν τις λανθάνω · ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ πόνος ὁ κατά ὁ κοιλία , καί γάρ καί οὗτος σαφής ὧδε γράφω · κατά δέ κοιλία , βάρος μετά πόνος · ὅτι δέ καταψύχω , καί ὁ ἔμφυτος θερμασία μαραίνω , δῆλος ἐκ ὅδε · δεύτερος περί μέσος ἡμέρα ψῦξις ἄκρα , ὁ δέ περί χείρ καί κεφαλή μάλα · εἶτα ἑξῆς ἐν ὁ ὁ τρίτος ἡμέρα διήγησις , ὀψέ δέ περί ἥλιος δυσμή ὑποψύχω μικρός · ἐπί δέ γε ὁ τέταρτος ἡμέρα , οὐ μόνος ὅτι ψῦξις , ἀλλά καί ὅτι ἀναθερμαίνω μετά χρόνος , προσγράφω . σαφής δέ περί ὁ ὄγδοος ἡμέρα διηγέομαι , πρωΐ μέν κοιμάω , φημί , μικρός , ταχύς δέ ψῦξις , ὀψέ δέ πάλιν ἀναθερμαίνω . αὖθις δέ ἐπί ὁ δέκατος ἡμέρα , πολύς ψῦξις , φημί . ἐκ ὅδε μέν οὖν δῆλος ὅτι καί ψῦξις εἰμί , οὐ μόνος πόνος καί παραφροσύνη ὁ Πυθίων . ὅτι δέ ἐπικρατέω μέν ὁ βραχύπνοια , εἰμί δέ τις καί μακρόπνοια , γίγνομαι ἄν σαφής ἐν ὁ ὁ δεύτερος ἡμέρα διήγησις . γράφω γάρ ὡδί , βραχύπνοος ἐπί χρόνος πολύς . οὗτος γάρ ὁ , χρόνος πολύς , ἐνδεικτικός εἰμί ὁ γε μή μόνος εἰμί ὁ βραχύπνοια , ἀλλά καί ὁ πλεονεκτέω αὐτός ὁ ( ἐπί ) μακρόπνοια . γράφω δέ καί οὗτος ὁ Πυθίων ἐν ὁ τρίτος ὁ ἐπιδημία , τρίτος μετά ὁ λοιμώδης κατάστασις , ὥστε ἔνειμι ἕκαστος κατά ἑαυτοῦ ἐπί πολύς ἐνδιατρίβω ὁ ὁ παλαιός ῥῆσις , ἵνα μή πᾶς αὐτός ἐγώ παραγράφω μακρός ποιέω ὁ λόγος .