galenus.de-differentia-pulsuum-libri-iv 2.4
Ὅσον δ’ εἰς τὰ προκείμενα χρηστὸν , εἰρήσεται , τὸ μήθ’ ὁρίζεσθαι πάντα ἀξιοῦν μήτε πολλὰ σημαινόμενα προειπόντα τὸν ὁρισμὸν ἕνα ποιεῖν , ὅπερ ἐπὶ τοῦ πλήρους σφυγμοῦ διημάρτηται τῷ Ἀρχιγένει . διὰ τοῦτο οὐδ’ αὐτὸς ὁ ὅρος αὐτοῦ σαφής ἐστι , οὐδ’ ἔχει συμβαλεῖν , εἴτε περὶ τοῦ σώματος τῆς ἀρτηρίας , εἴτε περὶ τῆς ἐν τῇ κοιλότητι περιεχομένης οὐσίας διαλέγεται . κινδυνεύει γὰρ ὀνόματος ὁρισμὸν , οὐ πράγματος ποιεῖσθαι . πάντως γὰρ ἂν εἴπερ ἐτεθέατο τὰ πράγματα , πλείονας ἐποίησεν ὅρους , ἀλλ’ ὅτι γε τοὔνομα μόνον σκοπεῖ , μαθεῖν ἔνεστι κᾀξ ὧν εὐθὺς κατ’ ἀρχὰς τοῦ περὶ τῶν σφυγμῶν συγγράμματος ὀκτὼ λέγει ποιότητας παρέπεσθαι τοῖς σφυγμοῖς , μέγεθος , σφοδρότητα , τάχος , πυκνότητα , πληρότητα , τάξιν , ἢ ἀταξίαν , ὁμαλότητα , ἢ ἀνωμαλίαν , ῥυθμόν . ἂν γὰρ τὸ τῆς πληρότητος ὄνομα κατὰ πλειόνων λέγηται ποιοτήτων , οὐκ οἶδα πῶς ἔτι μένουσιν ὀκτώ . φέρε γ’ οὖν , εἴ τις ἐπὶ ταῖς ἑπτὰ ταῖς ἄλλαις προστιθεὶς τήν τε κατὰ τὸ σῶμα τῆς ἀρτηρίας καὶ τὴν κατὰ τὸ καλούμενον ἔγχυμα , καὶ τὴν κατ’ αὐτὸ τὸ πνεῦμα , δέκα λέγει τὰς πάσας εἶναι ποιότητας τῶν σφυγμῶν , τί πρὸς τοῦτον ἐροῦμεν ; ἵνα νὴ Δία , εἴ τις εἰς δύο τέμνων τὴν ἐγκεχυμένην οὐσίαν , ἑτέραν μὲν ἐπὶ τῷ ποσῷ ταύτης , ἑτέραν δ’ ἐπὶ τῷ ποιῷ τιθῆται τὴν ποιότητα . οὕτως ἐπὶ τοῖς ὀνόμασιν ὁ Ἀρχιγένης ἔοικε καταμένειν , μὴ διαρθρῶν τὰ σημαινόμενα . καὶ δίκαιον ἤδη τὸ τῆς παροιμίας εἰπεῖν , ἰδιωτικὸν μὲν , ἱκανῶς δ’ ἐοικὸς τοῖς παροῦσιν , ὅταν γὰρ , φησὶ , τὸ ὕδωρ πνίγῃ , τί ἐπιῤῥοφήσομεν ; εἰ γὰρ Ἀρχιγένης ἁμαρτάνει τοιαῦτα , πρὸς τίνα πορευθῶμεν ; τίς ἡμῖν ἐπανορθώσεται τὰ τούτων σφάλματα ; καὶ γὰρ οὐδὲ ταῦτα μόνον , ἀλλ’ εἰ χρὴ τἀληθὲς εἰπεῖν , ἄλλα πλείω φαίνεται σφαλλόμενος . αὐτίκα γέ τοι κατὰ τὰς ὀκτὼ τὰς πρώτας ποιότητας , οὐδαμοῦ μνημονεύσας σκληρότητος καὶ μαλακότητος , ἑξῆς ὑπὲρ αὐτῶν διαλέγεται . πρῶτον μὲν γὰρ περὶ μεγέθους , δεύτερον δὲ περὶ σφοδρότητος , καὶ τρίτον περὶ πληρότητος , τέταρτον δὲ περὶ σκληρότητος διείλεκται . εἰ μὲν οὖν σύνθετόν τινα ἐξ ἁπλῶν εἰργάζετο ποιοτήτων αὐτὴν , τάχ’ ἄν τις ἀπελογήσατο ὑπὲρ αὐτοῦ , δεόντως μὲν ἐν ἀρχῇ παραλελεῖφθαι φάσκων , ἡνίκα τῶν ἁπλῶν ἐμνημόνευσε μόνων , εὐλόγως δ’ ἑξῆς ἐν τοῖς συνθέτοις γεγράφθαι . νυνὶ δὲ περὶ τετάρτης αὐτῆς τὸν λόγον ἐποιήσατο , μέσην ὡς ἔνι μάλιστα τάξας ἁπασῶν τῶν ἁπλῶν ποιοτήτων . ἐξηγούμενος δὲ τί ποτ’ ἐστὶ , τὴν κατὰ σύστασιν , ἢ διάλυσιν τῆς ἀρτηρίας ἀντίληψιν εἶπεν , ἐξ ὧν δηλονότι τῶν ἁπλῶν αὐτὴν εἶναι βούλεται . ταῦτα μὲν οὖν εὐθὺς κατ’ ἀρχὰς ἡμάρτηται τῷ Ἀρχιγένει περὶ τὴν ἐξαρίθμησιν τῶν πρώτων ποιοτήτων , ἃς οὐδ’ ἀποδεῖξαι , πῶς τοσαῦται τὸν ἀριθμόν εἰσιν , ἠξίωσεν , ἀλλ’ ἁπλῶς ὡδί πως ἔῤῥιψε τὸν λόγον . ὀκτὼ λέγονται ποιότητες παρέπεσθαι τοῖς σφυγμοῖς , αἱ διηχημέναι παρά γ’ οὖν τοῖς καθαρείοις . ἐγὼ δὲ τί μέν ἐστι τὸ διηχημέναι , ἀκριβῶς συμβαλεῖν οὐ δύναμαι . οὐδὲ γὰρ εὗρον τοὔνομα παρά τινι τῶν Ἑλλήνων . ὥστε οὐδὲ καθ’ οὗ τέτακται πράγματος ὑπ’ Ἀρχιγένους ἐπίσταμαι , καὶ ταῦτα μηδὲ γράψαντος αὐτοῦ βιβλίον περὶ τῆς ἰδίας διαλέκτου , καθάπερ Χρύσιππος ὑπὲρ ὧν ἔθετο κατὰ τὴν διαλεκτικὴν ὀνομάτων · μόνως γὰρ ἂν οὕτως συνίεμεν αὐτοῦ . ἐκ μέντοι τῆς ὅλης λέξεως ὑπονοήσειεν ἄν τις , κατὰ τοῦ παρὰ πᾶσι λεγομένου τε καὶ πεπιστευμένου τὸ διηχημέναι φέρειν αὐτόν . καίτοι γε οὐδὲ τοῦτ’ ἐστὶν ἁπλῶς ὑπονοῆσαι δυνατόν . οὐ γὰρ ἅπασιν , ἀλλὰ τοῖς καθαρείοις φησὶν , οὓς οὐδ’ αὐτοὺς πάλιν ἐπίσταμαι , τίνες ποτέ εἰσι . καίτοι μαθεῖν γε ἐδεόμην , ἵνα σκέψωμαι πότερον πιστευτέον αὐτοῖς χωρὶς ἀποδείξεως , ἢ μή . παρὰ μὲν γὰρ Ἀριστοτέλους ἔνδοξα λήμματα ἤκουσα , τὰ πᾶσιν ἀνθρώποις , ἢ τοῖς πλείστοις , ἢ τοῖς σοφοῖς δοκοῦντα . νυνὶ δὲ , εἰ τοὺς καθαρείους ἀντὶ τῶν σοφῶν χρὴ νοεῖν , οὐκ οἶδα . κάλλιον δ’ ἂν ἦν πολλῷ προσθεῖναί τινα , εἰ καὶ μὴ βεβαίαν ἀπόδειξιν , παραμυθίαν γ’ οὖν ἱκανὴν τῷ λόγῳ περὶ τῶν ὀκτὼ ποιοτήτων , ἵνα μή τις εὐθὺς κατ’ ἀρχὰς , ὡς εἰς Μωϋσοῦ καὶ Χριστοῦ διατριβὴν ἀφιγμένος , νόμων ἀναποδείκτων ἀκούῃ , καὶ ταῦτα ἐν οἷς ἥκιστα χρή . μέλλων γὰρ ἐρεῖν ὑπὲρ ἁπάντων τῶν σφυγμῶν , ὡς ἄν τις ἐξ ὧν προὔγραψεν εἰκάσειεν , ὁπόσοι γ’ εἰσὶν , οὐδεμιᾷ μεθόδῳ λογικῇ προβιβάζειν ἡμᾶς ἠξίωσεν , ἀλλ’ ἐμπειρικὴν ἐποιήσατο διδασκαλίαν ὀκτὼ τοῖς καθαρείων λέγων διηχεῖσθαι ποιότητας . τί δὲ , εἰ ῥᾳθυμότερον οἱ καθάρειοι παρέλιπόν τινας ἐξ αὐτῶν , τούτου χάριν , οὐδὲ πρὸς τὴν φύσιν αὐτὴν , πλείους εἰσὶν , ἢ τὰ δοκοῦντα τοῖς καθαρείοις ἀπόχρη λέγειν , ὡς ἀληθῆ ; καὶ ταῦτ’ οὐκ εἰδότα τίνες ποτ’ εἰσὶν οἱ καθάρειοι , πότερον οἱ γράμματα μεμαθηκότες , ἢ οἱ τὰ πρῶτα μαθήματα , ἢ οἱ συνετοὶ , ἢ οἱ φρόνιμοι , ἢ οἱ σοφοί ; ἀλλὰ καὶ τὸ ποιότητας ὀνομάζειν τὰς πρώτας καὶ γενικὰς τῶν σφυγμῶν διαφορὰς , ὀλίγωρον . ἡ γοῦν κατὰ μέγεθος καὶ μικρότητα διαφορὰ ποιότης οὐκ ἔστιν , εἰ μὴ καὶ τὸ τρίπηχυ ποιὸν ἐρεῖς . ἐγὼ μὲν γὰρ ᾤμην , ποσόν . ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ μεγάλου καὶ μικροῦ οὐκ ὀλίγον οἶδα γεγονότα λόγον , πότερον ποσόν τι δηλοῦσιν , ἢ πρὸς τὶ , ἢ ὅπερ καὶ ἀληθὲς , πρὸς τὶ μὲν ἔν τε τῇ τοῦ ποσοῦ κατηγορίᾳ , οὐ μὴν τῇ τοῦ ποιοῦ γένους οὐδαμῶς , ὥσπερ οὐδὲ ῥυθμὸν , οὐδ’ ἀταξίαν καὶ τάξιν , οὐδ’ ὁμαλότητα καὶ ἀνωμαλίαν . ﻿ φανερῶς γὰρ καὶ ταῦτα τῶν πρὸς τί . τὸ δὲ καὶ κοινὸν γένος νομίζειν τὸ μὲν μέγεθος τοῦ μεγάλου τε καὶ μικροῦ σφυγμοῦ , τὴν δὲ σφοδρότητα τοῦ σφοδροῦ τε καὶ ἀμυδροῦ , τὸ δὲ τάχος τοῦ ταχέος τε καὶ βραδέος , τὴν δὲ πυκνότητα τοῦ πυκνοῦ τε καὶ ἀραιοῦ , καὶ αὖθις ἐφεξῆς ἐν τοῖς κατωτέρω , πληρότητα μὲν πλήρους τε καὶ κενοῦ , σκληρότητα δὲ σκληροῦ τε καὶ μαλακοῦ , πῶς οὐχὶ ταῦτα δεινῶς ἄτοπα ; εἰ γὰρ ἐπιθυμεῖ πάντως ἑνὶ τὸ γένος ὅλον ὀνόματι κατηγορῆσαι , τί δή ποτ’ ἐπὶ τάξεώς τε καὶ ἀταξίας , ὁμαλότητός τε καὶ ἀνωμαλίας , οὐχ ὑπέμεινεν αὐτό ; ἢ εἴπερ οὐκ ἐδεῖτο ἐπὶ τούτων κοινῆς κατηγορίας , τίς ἦν χρεία δεηθῆναι κατὰ τὰς ἄλλας διαφοράς ; ἢ εἰ κατὰ τὰς ἄλλας ἅπαξ ἐτόλμησεν ὑπερβῆναι τὸ τῶν Ἑλλήνων ἔθος , τί δή ποτε πυκνότητα μὲν πυκνοῦ κατηγόρησε καὶ ἀραιοῦ σφυγμοῦ , ὁμαλότητα δ’ οὐκ ἐτόλμησεν ὁμαλοῦ τε καὶ ἀνωμάλου κατηγορῆσαι ; ταῦτ’ οὖν ὅπως ἀλλήλοις ὁμολογεῖ , βουλοίμην ἂν μαθεῖν . τὰ μὲν γὰρ ὡς αἰδούμενος τὴν τῶν Ἑλλήνων συνήθειαν , τὰ δ’ ὡς καταφρονῶν καὶ ταράττων γράφει . ἐφ’ ἑνὸς οὖν τοῦ πρώτου γένους παρείσδυσιν πορισάμενος , ἐνεδείξατο μὲν ὡς ἐπὶ πάντα τὰ ἄλλα τὸν αὐτὸν ἕξει λόγον , οὐ μὴν ἐνέμεινέ γε τῇ τόλμῃ , δέον ἐξ ἀρχῆς ἢ μὴ παρακόπτειν τῆς συνηθείας μηδὲν , ἢ τολμηρῶς καθ’ ὅλης ἰέναι . τὸ γάρ τοι μέγεθος τοῦ σφυγμοῦ γενικῶς φήσας λέγεσθαι , καὶ γὰρ τὸν μικρὸν ἔχειν ἴδιον μέγεθος , εἶτα καὶ τὴν σφοδρότητα γενικῶς εἰπών πως οὐ κατὰ τοῦ σφοδροῦ μόνου , ἀλλὰ καὶ κατὰ τοῦ ἀμυδροῦ κατηγορεῖσθαι , περὶ τῆς πληρότητος εὐθὺς ὀκλάζει γράφων ὡδί · τῷ πλήρει σφυγμῷ καὶ τῷ κενῷ ἐστι τι κοινὸν γένος . τοῦτ’ ἔσθ’ ὅτε πληρότης καλεῖται . τὸ γὰρ ἔσθ’ ὅτε , προσέθηκεν ἐν τούτῳ τῷ γένει , μὴ προσθεὶς τοῖς ἔμπροσθεν , οἷον ἐπιτιμώμενος ἤδη τὴν τοῦ παλαιοῦ τῆς λέξεως ἔθους σύγχυσιν . ἐροῦντος γὰρ , οἶμαι , τινὸς πρὸς αὐτὸν τῶν παρ’ Ἕλλησι τεθραμμένων , ὦ ἄνθρωπε , τῷ κενῷ τίς ὑπάρχει πληρότης ; τί ταῦτα παρανομεῖς εἰς τὰς κοινὰς τῶν Ἑλλήνων φωνάς ; ἵνα μὴ τοῦτο γένηται προσέθηκεν , ἔσθ’ ὅτε καλεῖται . καὶ δῆλον , ὡς ἡμεῖς μὲν ἐρησόμεθα , πότε , καὶ ποῦ , καὶ πρὸς τίνων . τοῦτο γὰρ βούλεται τὸ , ἔσθ’ ὅτε . ὁ δ’ οὐδὲν μὲν ἕξει τῶν Ἑλλήνων δεῖξαι βιβλίον , ἐξ οὗ τὴν χρῆσιν πιστώσαιτο , μόνον δὲ ἴσως ἀρκέσει αὐτῷ λέγειν παρὰ τοῖς ναύταις , καὶ τοῖς ἐμπόροις , καὶ τοῖς καπήλοις , καὶ τοῖς βαλανεῦσιν . ἀεὶ γὰρ ἐπὶ τούτους καταφεύγουσι μάρτυρας , ὅταν ὑπὲρ ὀνόματος ἡ ζήτησις ᾖ .
Lemmas: ὅσος δέ εἰς ὁ πρόκειμαι χρηστός , λέγω , ὁ μήτε ὁρίζω πᾶς ἀξιόω μήτε πολύς σημαίνω προλέγω ὁ ὁρισμός εἷς ποιέω , ὅς ἐπί ὁ πλήρης σφυγμός διαμαρτάνω ὁ Ἀρχιγένης . διά οὗτος οὐδέ αὐτός ὁ ὅρος αὐτός σαφής εἰμί , οὐδέ ἔχω συμβάλλω , εἴτε περί ὁ σῶμα ὁ ἀρτηρία , εἴτε περί ὁ ἐν ὁ κοιλότης περιέχω οὐσία διαλέγω . κινδυνεύω γάρ ὄνομα ὁρισμός , οὐ πρᾶγμα ποιέω . πάντως γάρ ἄν εἴπερ θεάομαι ὁ πρᾶγμα , πολύς ποιέω ὅρος , ἀλλά ὅτι γε ὄνομα μόνος σκοπέω , μανθάνω ἔνειμι ἐͅξ ὅς εὐθύς κατά ἀρχή ὁ περί ὁ σφυγμός σύγγραμμα ὀκτώ λέγω ποιότης παρέπομαι ὁ σφυγμός , μέγεθος , σφοδρότης , τάχος , πυκνότης , πληρότης , τάξις , ἤ ἀταξία , ὁμαλότης , ἤ ἀνωμαλία , ῥυθμός . ἐάν γάρ ὁ ὁ πληρότης ὄνομα κατά πολύς λέγω ποιότης , οὐ οἶδα πῶς ἔτι μένω ὀκτώ . φέρω γε οὖν , εἰ τις ἐπί ὁ ἑπτά ὁ ἄλλος προστίθημι ὁ τε κατά ὁ σῶμα ὁ ἀρτηρία καί ὁ κατά ὁ καλέω ἔγχυμα , καί ὁ κατά αὐτός ὁ πνεῦμα , δέκα λέγω ὁ πᾶς εἰμί ποιότης ὁ σφυγμός , τίς πρός οὗτος λέγω ; ἵνα νή Ζεύς , εἰ τις εἰς δύο τέμνω ὁ ἐγχύνω οὐσία , ἕτερος μέν ἐπί ὁ πός οὗτος , ἕτερος δέ ἐπί ὁ ποιός τίθημι ὁ ποιότης . οὕτως ἐπί ὁ ὄνομα ὁ Ἀρχιγένης ἔοικα καταμένω , μή διαρθρέω ὁ σημαίνω . καί δίκαιος ἤδη ὁ ὁ παροιμία λέγω , ἰδιωτικός μέν , ἱκανός δέ ἔοικα ὁ πάρειμι , ὅταν γάρ , φημί , ὁ ὕδωρ πνίγω , τίς ἐπιρροφέω ; εἰ γάρ Ἀρχιγένης ἁμαρτάνω τοιοῦτος , πρός τίς πορεύω ; τίς ἐγώ ἐπανορθόω ὁ οὗτος σφάλμα ; καί γάρ οὐδέ οὗτος μόνος , ἀλλά εἰ χρή ἀληθής λέγω , ἄλλος πολύς φαίνω σφάλλω . αὐτίκα γε τοι κατά ὁ ὀκτώ ὁ πρῶτος ποιότης , οὐδαμοῦ μνημονεύω σκληρότης καί μαλακότης , ἑξῆς ὑπέρ αὐτός διαλέγω . πρῶτος μέν γάρ περί μέγεθος , δεύτερος δέ περί σφοδρότης , καί τρίτος περί πληρότης , τέταρτος δέ περί σκληρότης διαλέγω . εἰ μέν οὖν σύνθετος τις ἐκ ἁπλόος ἐργάζομαι ποιότης αὐτός , τάχα ἄν τις ἀπολογέομαι ὑπέρ αὐτός , δεόντως μέν ἐν ἀρχή παραλείπω φάσκω , ἡνίκα ὁ ἁπλόος μνημονεύω μόνος , εὔλογος δέ ἑξῆς ἐν ὁ σύνθετος γράφω . νυνί δέ περί τέταρτος αὐτός ὁ λόγος ποιέω , μέσος ὡς ἐν μάλα τάσσω ἅπας ὁ ἁπλόος ποιότης . ἐξηγέομαι δέ τίς ποτέ εἰμί , ὁ κατά σύστασις , ἤ διάλυσις ὁ ἀρτηρία ἀντίληψις λέγω , ἐκ ὅς δηλονότι ὁ ἁπλόος αὐτός εἰμί βούλομαι . οὗτος μέν οὖν εὐθύς κατά ἀρχή ἁμαρτάνω ὁ Ἀρχιγένης περί ὁ ἐξαρίθμησις ὁ πρῶτος ποιότης , ὅς οὐδέ ἀποδείκνυμι , πῶς τοσοῦτος ὁ ἀριθμός εἰμί , ἀξιόω , ἀλλά ἁπλῶς ὡδί πως ῥίπτω ὁ λόγος . ὀκτώ λέγω ποιότης παρέπομαι ὁ σφυγμός , ὁ διηχέω παρά γε οὖν ὁ καθάρειος . ἐγώ δέ τίς μέν εἰμί ὁ διηχέω , ἀκριβής συμβάλλω οὐ δύναμαι . οὐδέ γάρ εὑρίσκω ὄνομα παρά τις ὁ Ἕλλην . ὥστε οὐδέ κατά ὅς τάσσω πρᾶγμα ὑπό Ἀρχιγένης ἐπίσταμαι , καί οὗτος μηδέ γράφω αὐτός βιβλίον περί ὁ ἴδιος διάλεκτος , καθά Χρύσιππος ὑπέρ ὅς τίθημι κατά ὁ διαλεκτικός ὄνομα · μόνος γάρ ἄν οὕτως συνίημι αὐτός . ἐκ μέντοι ὁ ὅλος λέξις ὑπονοέω ἄν τις , κατά ὁ παρά πᾶς λέγω τε καί πιστεύω ὁ διηχέω φέρω αὐτός . καίτοι γε οὐδέ οὗτος εἰμί ἁπλῶς ὑπονοέω δυνατός . οὐ γάρ ἅπας , ἀλλά ὁ καθάρειος φημί , ὅς οὐδέ αὐτός πάλιν ἐπίσταμαι , τίς ποτέ εἰμί . καίτοι μανθάνω γε δέω , ἵνα σκοπέω πότερος πιστευτέος αὐτός χωρίς ἀπόδειξις , ἤ μή . παρά μέν γάρ Ἀριστοτέλης ἔνδοξος λῆμμα ἀκούω , ὁ πᾶς ἄνθρωπος , ἤ ὁ πολύς , ἤ ὁ σοφός δοκέω . νυνί δέ , εἰ ὁ καθάρειος ἀντί ὁ σοφός χρή νοέω , οὐ οἶδα . καλός δέ ἄν εἰμί πολύς προστίθημι τις , εἰ καί μή βέβαιος ἀπόδειξις , παραμυθία γε οὖν ἱκανός ὁ λόγος περί ὁ ὀκτώ ποιότης , ἵνα μή τις εὐθύς κατά ἀρχή , ὡς εἰς Μωϋσῆς καί Χριστός διατριβή ἀφικνέομαι , νόμος ἀναπόδεικτος ἀκούω , καί οὗτος ἐν ὅς ἦκα χρή . μέλλω γάρ λέγω ὑπέρ ἅπας ὁ σφυγμός , ὡς ἄν τις ἐκ ὅς προγράφω εἰκάζω , ὁπόσος γε εἰμί , οὐδείς μέθοδος λογικός προβιβάζω ἐγώ ἀξιόω , ἀλλά ἐμπειρικός ποιέω διδασκαλία ὀκτώ ὁ καθάρειος λέγω διηχέω ποιότης . τίς δέ , εἰ ῥᾴθυμος ὁ καθάρειος παραλείπω τις ἐκ αὐτός , οὗτος χάριν , οὐδέ πρός ὁ φύσις αὐτός , πολύς εἰμί , ἤ ὁ δοκέω ὁ καθάρειος ἀποχράω λέγω , ὡς ἀληθής ; καί οὗτος οὐ οἶδα τίς ποτέ εἰμί ὁ καθάρειος , πότερος ὁ γράμμα μανθάνω , ἤ ὁ ὁ πρῶτος μάθημα , ἤ ὁ συνετός , ἤ ὁ φρόνιμος , ἤ ὁ σοφός ; ἀλλά καί ὁ ποιότης ὀνομάζω ὁ πρῶτος καί γενικός ὁ σφυγμός διαφορά , ὀλίγωρος . ὁ γοῦν κατά μέγεθος καί μικρότης διαφορά ποιότης οὐ εἰμί , εἰ μή καί ὁ τρίπηχυς ποιός λέγω . ἐγώ μέν γάρ οἴομαι , ποσός . ἀλλά καί περί ὁ μέγας καί μικρός οὐ ὀλίγος οἶδα γίγνομαι λόγος , πότερος ποσός τις δηλόω , ἤ πρός τίς , ἤ ὅς καί ἀληθής , πρός τίς μέν ἐν τε ὁ ὁ πός κατηγορία , οὐ μήν ὁ ὁ ποιός γένος οὐδαμῶς , ὥσπερ οὐδέ ῥυθμός , οὐδέ ἀταξία καί τάξις , οὐδέ ὁμαλότης καί ἀνωμαλία . ﻿ φανερός γάρ καί οὗτος ὁ πρός τίς . ὁ δέ καί κοινός γένος νομίζω ὁ μέν μέγεθος ὁ μέγας τε καί μικρός σφυγμός , ὁ δέ σφοδρότης ὁ σφοδρός τε καί ἀμυδρός , ὁ δέ τάχος ὁ ταχύς τε καί βραδύς , ὁ δέ πυκνότης ὁ πυκνός τε καί ἀραιός , καί αὖθις ἐφεξῆς ἐν ὁ κάτω , πληρότης μέν πλήρης τε καί κενός , σκληρότης δέ σκληρός τε καί μαλακός , πῶς οὐ οὗτος δεινός ἄτοπος ; εἰ γάρ ἐπιθυμέω πάντως εἷς ὁ γένος ὅλος ὄνομα κατηγορέω , τίς δή ποτέ ἐπί τάξις τε καί ἀταξία , ὁμαλότης τε καί ἀνωμαλία , οὐ ὑπομένω αὐτός ; ἤ εἴπερ οὐ δέω ἐπί οὗτος κοινός κατηγορία , τίς εἰμί χρεία δέω κατά ὁ ἄλλος διαφορά ; ἤ εἰ κατά ὁ ἄλλος ἅπαξ τολμάω ὑπερβαίνω ὁ ὁ Ἕλλην ἔθος , τίς δή ποτέ πυκνότης μέν πυκνός κατηγορέω καί ἀραιός σφυγμός , ὁμαλότης δέ οὐ τολμάω ὁμαλός τε καί ἀνώμαλος κατηγορέω ; οὗτος οὖν ὅπως ἀλλήλων ὁμολογέω , βούλομαι ἄν μανθάνω . ὁ μέν γάρ ὡς αἰδέομαι ὁ ὁ Ἕλλην συνήθεια , ὁ δέ ὡς καταφρονέω καί ταράσσω γράφω . ἐπί εἷς οὖν ὁ πρῶτος γένος παρείσδυσις πορίζω , ἐνδείκνυμι μέν ὡς ἐπί πᾶς ὁ ἄλλος ὁ αὐτός ἔχω λόγος , οὐ μήν ἐμμένω γε ὁ τόλμα , δέω ἐκ ἀρχή ἤ μή παρακόπτω ὁ συνήθεια μηδείς , ἤ τολμηρός κατά ὅλος ἔρχομαι . ὁ γάρ τοι μέγεθος ὁ σφυγμός γενικός φημί λέγω , καί γάρ ὁ μικρός ἔχω ἴδιος μέγεθος , εἶτα καί ὁ σφοδρότης γενικός λέγω πως οὐ κατά ὁ σφοδρός μόνος , ἀλλά καί κατά ὁ ἀμυδρός κατηγορέω , περί ὁ πληρότης εὐθύς ὀκλάζω γράφω ὡδί · ὁ πλήρης σφυγμός καί ὁ κενός εἰμί τις κοινός γένος . οὗτος εἰμί ὅτε πληρότης καλέω . ὁ γάρ εἰμί ὅτε , προστίθημι ἐν οὗτος ὁ γένος , μή προστίθημι ὁ ἔμπροσθεν , οἷος ἐπιτιμάω ἤδη ὁ ὁ παλαιός ὁ λέξις ἔθος σύγχυσις . λέγω γάρ , οἴομαι , τις πρός αὐτός ὁ παρά Ἕλλην τρέφω , ὦ ἄνθρωπος , ὁ κενός τίς ὑπάρχω πληρότης ; τίς οὗτος παρανομέω εἰς ὁ κοινός ὁ Ἕλλην φωνή ; ἵνα μή οὗτος γίγνομαι προστίθημι , εἰμί ὅτε καλέω . καί δῆλος , ὡς ἐγώ μέν ἔρομαι , πότε , καί ποῦ , καί πρός τίς . οὗτος γάρ βούλομαι ὁ , εἰμί ὅτε . ὁ δέ οὐδείς μέν ἔχω ὁ Ἕλλην δείκνυμι βιβλίον , ἐκ ὅς ὁ χρῆσις πιστόω , μόνος δέ ἴσως ἀρκέω αὐτός λέγω παρά ὁ ναύτης , καί ὁ ἔμπορος , καί ὁ κάπηλος , καί ὁ βαλανεύς . ἀεί γάρ ἐπί οὗτος καταφεύγω μάρτυς , ὅταν ὑπέρ ὄνομα ὁ ζήτησις εἰμί .