galenus.de-differentia-pulsuum-libri-iv 2.3
Ἕτερον δὲ τὸ περὶ τοὺς ὁρισμοὺς μακρῷ τούτου χαλεπώτερον . ἔνιοι γὰρ αὐτῶν δοκοῦσί μοι μηδὲ λάχανον ἂν πρίασθαι χωρὶς ὅρου , καὶ ταῦτα μέντοι μηδ’ ὄναρ διαλεκτικῆς ἡμμένοι , καὶ προτείνουσιν , ὡς ἂν τοιοῦτοί τε κᾀν τοιούτοις τεθραμμένοι , τῶν ὀνομάτων τι τούτων τῶν καλῶν τῶν ἐκ μέσης Συρίας , ἢ Κιλικίας , καὶ τοῦτο ὁρίζεσθαι κελεύουσιν , ὃ μηδ’ ἴσως ἤκουσε τὴν ἀρχὴν ἄνθρωπος Ἕλλην μηδὲ πώποτε . εἶθ’ ὁ μὲν , ὡς ἂν ξένον τε καὶ βάρβαρον ἀγνοεῖ , ὁ δ’ ἤδη καταγελᾷ τε καὶ σκώπτει , καὶ τωθάζει καὶ παῖδα καὶ μειράκιον ἀποκαλεῖ . πολλάκις δὲ τὸ μὲν προταθὲν ὄνομα τῶν Ἑλληνικῶν ἐστιν , οὐ μὴν καθ’ οὗ γε παρὰ τοῖς Ἕλλησιν ἐπίκειται πράγματος , οὕτως αὐτὸ νοοῦσιν οἱ δαιμόνιοι σοφισταὶ , κᾄπειτα κελεύουσιν ὁρίσασθαι . καί τις ἴσως Ἕλλην ἀνὴρ ὁριεῖται κατὰ τὴν τῶν Ἑλλήνων συνήθειαν . οἱ δὲ οὐ μόνον οὐ πείσονται , ἀνεκτὸν γὰρ ἂν ἦν , ἀλλὰ καὶ καταγελάσουσι , καὶ διαπαίξουσιν . οὗτος μὲν ὁ δεύτερος τρόπος τῶν περὶ τοὺς ὁρισμοὺς κακῶν . ὁ δὲ δὴ τρίτος ὁ μηκέτι κατὰ τοὔνομα καὶ τὸ σημαινόμενον , ἀλλ’ ἤδη καὶ κατ’ αὐτὸ τὸ ὑποκείμενον σφαλλάμενος , ὅταν ἐπιχειρῇ τις ἀνὴρ διαλεκτικὸς τοὺς ὅρους αὐτῶν , τοὺς μὲν ἐλλιπεῖς , τοὺς δὲ περιττοὺς , τοὺς δὲ ἀδιορίστους , τοὺς δὲ ἀσαφεῖς , τοὺς δὲ μακροὺς , τοὺς δὲ ψευδεῖς , τοὺς δ’ ὅλως οὐδ’ ὅρους δεικνύειν , ἐξαίφνης , ὥσπερ ἐνθουσιῶντες , πικροὶ τῆς διαλεκτικῆς ἀναφαίνονται κατήγοροι , καὶ τότ’ αὐτοῖς μάτην καὶ πρὸς κακοῦ δοκεῖ τῷ τε βίῳ παντὶ καὶ ταῖς τέχναις ἐπιτηδεύεσθαι . ὥστ’ ἐγὼ μὲν πολλάκις , νὴ τοὺς θεοὺς , ἐξεπλάγην , εἰ παρακαλούντων μὲν ἡμῶν , μὴ πάντα δι’ ὅρων πειρᾶσθαι μήτε διδάσκειν μήτε μανθάνειν , οἱ δ’ οὐ πείθονται · συγχωρησάντων δ’ ὁρίσασθαι , κᾄπειτα δεικνύντων ἡλίκον σφάλλονται , τηνικαῦτα τοὺς ὅρους ἀχρήστους εἶναί φασι , καὶ ταῦτ’ οὐ μιᾶς ἡμέρας , ἢ δυοῖν ἐν τῷ μέσῳ γινομένων , ἀλλ’ ἐν ἀκαρεῖ χρόνῳ , τὸ λεγόμενον δὴ τοῦτο μεταπεσόντος ὀστράκου , ποτὲ μὲν ὅρον ἐρωτῶσι προβάλλοντες ὄνομα , ποτὲ δὲ ἀχρήστους εἶναι τοὺς ὅρους φασί . τὸ δὲ τέταρτον αὐτοῖς ἐν τοῖς τοιούτοις πλημμέλημα , μηδ’ ὅτι πάντων οὐκ εἰσὶν ὅροι γινώσκειν · εἶθ’ ὡς ἂν τοῦτο ἀγνοοῦντες ἐπιχειρεῖν ὁρίζεσθαι πάντα , καὶ πρὸς ἀλλήλους διαφέρεσθαι , καὶ κεκραγέναι μάτην ﻿ ὑπὲρ πραγμάτων ὁρισθῆναι μὴ δυναμένων . τὸ δὲ πέμπτον καὶ θαυμασιώτατον αὐτῶν ἐν τοῖς ὁρισμοῖς ἁμάρτημα , πρὶν διελθεῖν τὴν ὁμωνυμίαν , ἕνα τῶν πολλαχῶς λεγομένων ὁρισμὸν ποιοῦνται , ὥσπερ οὐ τῶν πραγμάτων τοὺς ὅρους , ἀλλὰ τῶν ὀνομάτων ὄντας . ἐμὲ γοῦν ποτε τούτων τις τῶν ἐπιπολαζόντων σοφιστῶν ὀλίγου δεῖν ἀπέπνιξε . προβαλόντι γὰρ ὡδί πως αὐτῷ , τί ἐστι πλήρης σφυγμὸς , ἐγὼ μὲν ὑπολαβὼν εἶπον τῶν πολλαχῶς λεγομένων εἶναι τοὔνομα , καὶ διὰ τοῦτο μηδ’ ἔχειν ὅρον ἕνα , πρὶν διελέσθαι τὴν ὁμωνυμίαν . ὁ δ’ ἔτι μου ταῦτα λέγοντος , οὐκ οἶδ’ , ἔφη , τί ληρεῖς . ἀρκεῖ μοι μαθεῖν παρὰ σοῦ τί ἐστι πλήρης σφυγμὸς , τοὺς δ’ ἐκ τῆς διαλεκτικῆς λήρους τοὺς ἐπιτρίψαντας τὴν ἰατρικὴν ἀπόλιπε . καὶ μὴν , ἔφην , οὐδὲν πώποτε ἤκουσας ἐμοῦ σπουδάζοντος οὐδὲν τῶν κατὰ διαλεκτικὴν ὁρίζεσθαι . τοῦτο γάρ τοι , φησὶ , τὸ δεινότατόν ἐστιν , ὅτι μήθ’ ὀρίζεσθαι τολμᾶτε καὶ διαλεκτικῇ φλυαρίᾳ καταντλεῖν ἡμᾶς οὐκ ὀκνεῖτε . ἀλλ’ εἰπὲ , φθέγξαι , λάλησον , ἀπόκριναι τίς πλήρης ἐστὶ σφυγμός ; οὐ δυνατὸν δ’ , ἔφην ἐγὼ , πρὶν διαστείλασθαι τὴν ὁμωνυμίαν . ὁ δ’ ἀνακραγὼν ὁμωνυμίας πάλιν ἔφασκε καὶ λήρους μακροὺς ἀφῖχθαι , τὰ τὴν ἰατρικὴν ἐπιτρίψαντα καὶ ἡμᾶς ἀπολέσαντα . οὐ μὲν οὖν ἡμᾶς , εἶπον , ἀλλ’ ὑμᾶς ἀπώλεσε τοὺς ὁρίζεσθαι πάντα βουλομένους . ἰδοὺ , φησὶ , καὶ λοιδορεῖν ἡμᾶς ἐπιχειρεῖ . τί μᾶλλον , ἔφην , ἢ ἐμὲ σύ ; κᾀν τούτῳ διανίστατο τυπτήσων , ἀλλὰ τοῦτον μὲν ἐπέσχον οἱ παρόντες καὶ σοβαρῶς ἐπεγγελάσας ἐκεχώριστο , τῶν δ’ ὑπολοίπων ἤδη τις πρεσβύτης , πώγωνά τε μέγιστον ἄχρι τῶν στέρνων καθεικὼς , καὶ τἄλλα πάνυ σκυθρωπὸς , τοῦτο γὰρ νῦν τὸ σεμνὸν νενόμισται , παύσασθε , ἔφη , καὶ μὴ θορυβεῖτε , ὦ παῖδες , ἀλλ’ ἐάσατε τὸν ἑταῖρον ἡμῖν ἀποσαφῆσαι , τί ποτε καὶ λέγει . κᾀγὼ προσβλέψας αὐτῷ , τί γὰρ , ἔφην , πυνθάνου ; τοῦτ’ αὐτὸ , εἶπεν , ὑπὲρ οὗ διελέγεσθε , τὸ περὶ τοῦ πλήρους σφυγμοῦ . βούλει τοίνυν , εἶπον , μὴ πάνυ σπεύδειν , ἵν’ ἕπωμαί σοι ; βραδὺς γάρ εἰμι φύσει , καὶ τοῖς ἐπειγομένοις οὐ ῥᾳδίως ἀκολουθῶ . ὡς οὐ σπεύσοντος ἔφη , διαλέγου . ἆρ’ οὖν , ἔφην , βραχύ μοι συγχωρήσεις ἕνεκα παραδείγματος , ἐρέσθαι κοινῇ πάντας ὑμᾶς ; ἐξέσται γὰρ ἀποκρίνασθαι τῷ βουλομένῳ . συνεχώρει . κᾀγὼ συγχωρήσαντος ἐπυνθανόμην τί ἐστι γλῶττα , καὶ μετ’ ὀλίγον τις ἀποκρίνεται , ὄργανον ζώου γευστικόν . ἕτερος δὲ διαλεκτικὸν εἶπε . καί τις τρίτος γευστικόν θ’ ἅμα καὶ διαλεκτικόν . κᾀγὼ πρὸς αὐτοὺς ἀποβλέψας , καὶ ἡ τοῦ ὑποδήματος , ἔφην , καὶ ἡ τοῦ αὐλοῦ γλῶττα ὄργανόν ἐστι ζώου γευστικὸν ἢ διαλεκτικόν ; ὡς δὲ διεσιώπησαν ἐπὶ τούτῳ , καὶ ὁ σκυθρωπὸς γέρων πολὺ δή τι σκυθρωπότερος ἐγεγόνει , πάλιν αὐτὸν παρεκάλουν ἓν ἔτι παραπλήσιον ἐρέσθαι . ὁ δὲ πάνυ μὲν σεμνῶς καὶ μόγις , ὑπέσχετο δ’ ὅμως . κᾀγὼ φοβηθεὶς μὴ μεταγνῷ βραδύναντος , σπουδῇ προὔβαλον , τί ποτ’ ἐστὶ κύων ; ἀποκρινομένου δέ τινος ἐκ τῶν παρόντων , ζῶον τετράπουν ὑλακτικὸν , καὶ ὁ θαλάττιος , ἔφην , κύων , ζῶόν ἐστι τετράπουν ὑλακτικὸν , καὶ τὸ κατ’ οὐρανὸν ἄστρον , καὶ τὸ κατὰ πρόσωπον πάθος ; ἐπὶ τούτοις ὁ μὲν γέρων ὥσπερ ὄνος ἔσειεν ἤδη τὰ ὦτα . καὶ τοῖς ἄλλοις δὲ τοῖς παροῦσιν ἐδοκοῦμέν τι λέγειν καὶ πάντες ἠξίουν , ὧν περ ἕνεκα ταῦτα ἐπηρώτητο , περαίνειν , ἐπειδὴ καὶ καταρχὰς εὐθὺς ὑπεσχόμην παραδείγματος ἕνεκα τῶν ἑξῆς ποιήσασθαι τὴν ἐρώτησιν . ὡς δὲ σιωπῶντας αὐτοὺς καὶ ποθοῦντας ἀκούειν ἔσχον , οἶμαι νοεῖν ὑμᾶς , ἔφην , ἤδη , πηλίκον ἐστὶν ἁμάρτημα , πρὶν διαστείλασθαι τὴν ὁμωνυμίαν , ἐπιχειρεῖν ὁρίζεσθαι · οὐ γὰρ δὴ τῶν ὀνομάτων , ἀλλὰ τῶν πραγμάτων οἱ ὅροι εἰσίν . ὅταν οὖν ὑφ’ ἑνὸς ὀνόματος πολλὰ δηλοῦται πράγματα , τοσούτους ἀνάγκη τοὺς ὅρους ὑπάρχειν , ὅσα περ καὶ τὰ πράγματα . φέρε γὰρ ἐπὶ τῆς γλώττης ὄνομα μὲν ἓν , τρία δ’ ἐξ αὐτοῦ δηλοῦται , καὶ καθ’ ἕκαστον αὐτῶν ἴδιός ἐστιν ὁρισμός . αὖθις δ’ εἰ τύχοι , δύο μὲν ὀνόματα , καὶ πολλάκις γε τρία καθ’ ἑνὸς πράγματος , ὡς ἐπὶ τοῦ ξίφος τε καὶ ἄορ καὶ φάσγανον · ὁ δ’ ὅρος εἷς , οὐ τρεῖς , ὥσπερ τὰ ὀνόματα . ἴσον γὰρ ἀεὶ τὸ πλῆθος τῶν ὅρων τῷ πλήθει τῶν πραγμάτων ἐστίν . ὥστ’ οὐδ’ ὅταν ἓν πρᾶγμα πολλοῖς ὀνόμασιν ᾖ κεκλημένον , ὅρους ἀξιώσεις λέγεσθαι πολλοὺς , οὔθ’ ὅταν ἓν μὲν ὄνομα , πολλὰ δὲ τὰ δηλούμενα , τὸν ὅρον ἀξιώσεις ἕνα σοι ῥηθῆναι . μετρήσεις γὰρ ἀεὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὅρων τῷ πλήθει τῶν πραγμάτων . εἰ μὲν δὴ τὸ , πλῆρες , ὄνομα , καθ’ ἑνὸς ὑποκειμένου λέγεται πράγματος , ἐνδέχεται προτεθέντος αὐτοῦ λέγειν ἤδη τὸν ὅρον . εἰ δ’ οἱ περὶ τὸν Ἀρχιγένη μάλιστα δὴ πάντων οὐκ εἴασαν ἓν ἐκ τοῦ πλήρους ὄνομα δηλοῦσθαι , τάξαντές τε πολυειδῶς τὸν τόπον καὶ πλῆθος ἐπεισκυκλήσαντες σημαινομένων , οὐχ ἡμῖν ἐγκαλεῖν χρὴ μὴ τολμῶσιν ὁρίζεσθαι , τοῖς δ’ ἀπαρξαμένοις , εἴπερ ἄρα , τῆς τοιαύτης ταραχῆς . εὑρίσκω γὰρ τοὺς νεωτέρους ἰατροὺς , τοὺς μὲν , ὅταν ὁ τῆς ἀρτηρίας χιτὼν ὅπως ἔχει συστάσεως μηνῦσαι θελήσωσι , τῷ τε τοῦ πλήρους ὀνόματι καὶ τῷ τοῦ κενοῦ κατὰ τοῦτο χρωμένους , τοὺς δ’ ὅταν τὴν ἐν τῇ κοιλότητι περιεχομένην οὐσίαν . καὶ ταύτης οἱ μὲν τὸ ποσὸν διὰ τῶν ὀνομάτων δηλοῦσθαι νομίζουσιν , οἱ δὲ τὸ ποιὸν , οἱ δ’ ἀμφότερα . Ἀρχιγένει δ’ , ὡς ἔοικεν , οὐκ ἀρκεῖ μόνον ταῦτα , προσεπεισάγει δ’ ἡμῖν καὶ τὸ τῆς τοῦ πνεύματος δυνάμεως σημαινόμενον . οὔκουν οὐδ’ ὅρον ἕνα δυνατὸν ποιήσασθαι πλήρους σφυγμοῦ , ἀλλὰ τοῦ μὲν τὸ ποσὸν , ἢ τὸ ποιὸν , ἢ τὰ ἀμφότερα τῆς ἐγκεχυμένης οὐσίας δηλοῦντος , ἑτέρους ὁρισμοὺς ποιητέον , τοῦ δὲ τὴν δύναμιν τοῦ πνεύματος ἑτέρους , τοῦ δὲ τὸ ποιὸν τοῦ χιτῶνος ἄλλους . ταῦτ’ εἰπὼν ἐγὼ ﻿ μὲν ἐσιώπων · ἤνυστο γάρ μοι τὸ προτεθέν · οἱ δ’ ἠξίουν διελθεῖν αὖθις τὸν λόγον , ἐπειδὴ ἅπαξ ὑπηρξάμην . ἐκείνοις μὲν οὖν δεομένοις ἐχαρισάμην . ἐν δὲ τῷ παρόντι πάντα μὲν οὐ προσήκει λέγειν ἐκεῖνα , μέλλοντά γε τὸ πλεῖστον αὐτῶν καὶ τὸ χρησιμώτατον ἐν τοῖς περὶ τῆς τῶν σφυγμῶν διαγνώσεως ἐρεῖν .
Lemmas: ἕτερος δέ ὁ περί ὁ ὁρισμός μακρός οὗτος χαλεπός . ἔνιοι γάρ αὐτός δοκέω ἐγώ μηδέ λάχανον ἄν πρίαμαι χωρίς ὅρος , καί οὗτος μέντοι μηδέ ὄναρ διαλεκτικός ἅπτω , καί προτείνω , ὡς ἄν τοιοῦτος τε εἰͅν τοιοῦτος τρέφω , ὁ ὄνομα τις οὗτος ὁ καλός ὁ ἐκ μέσος Συρία , ἤ Κιλικία , καί οὗτος ὁρίζω κελεύω , ὅς μηδέ ἴσως ἀκούω ὁ ἀρχή ἄνθρωπος Ἕλλην μηδέ πώποτε . εἶτα ὁ μέν , ὡς ἄν ξένος τε καί βάρβαρος ἀγνοέω , ὁ δέ ἤδη καταγελάω τε καί σκώπτω , καί τωθάζω καί παῖς καί μειράκιον ἀποκαλέω . πολλάκις δέ ὁ μέν προτείνω ὄνομα ὁ Ἑλληνικός εἰμί , οὐ μήν κατά ὅς γε παρά ὁ Ἕλλην ἐπίκειμαι πρᾶγμα , οὕτως αὐτός νοέω ὁ δαιμόνιος σοφιστής , ᾄπειτη κελεύω ὁρίζω . καί τις ἴσως Ἕλλην ἀνήρ ὁρίζω κατά ὁ ὁ Ἕλλην συνήθεια . ὁ δέ οὐ μόνος οὐ πάσχω , ἀνεκτός γάρ ἄν εἰμί , ἀλλά καί καταγελάω , καί διαπαίζω . οὗτος μέν ὁ δεύτερος τρόπος ὁ περί ὁ ὁρισμός κακός . ὁ δέ δή τρίτος ὁ μηκέτι κατά ὄνομα καί ὁ σημαίνω , ἀλλά ἤδη καί κατά αὐτός ὁ ὑπόκειμαι σφάλλω , ὅταν ἐπιχειρέω τις ἀνήρ διαλεκτικός ὁ ὅρος αὐτός , ὁ μέν ἐλλιπής , ὁ δέ περισσός , ὁ δέ ἀδιόριστος , ὁ δέ ἀσαφής , ὁ δέ μακρός , ὁ δέ ψευδής , ὁ δέ ὅλος οὐδέ ὅρος δείκνυμι , ἐξαίφνης , ὥσπερ ἐνθουσιάω , πικρός ὁ διαλεκτικός ἀναφαίνω κατήγορος , καί τότε αὐτός μάτην καί πρός κακός δοκέω ὁ τε βίος πᾶς καί ὁ τέχνη ἐπιτηδεύω . ὥστε ἐγώ μέν πολλάκις , νή ὁ θεός , ἐκπλήσσω , εἰ παρακαλέω μέν ἐγώ , μή πᾶς διά ὅρος πειράω μήτε διδάσκω μήτε μανθάνω , ὁ δέ οὐ πείθω · συγχωρέω δέ ὁρίζω , ᾄπειτη δείκνυμι ἡλίκος σφάλλω , τηνικαῦτα ὁ ὅρος ἄχρηστος εἰμί φημί , καί οὗτος οὐ εἷς ἡμέρα , ἤ δύο ἐν ὁ μέσος γίγνομαι , ἀλλά ἐν ἀκαρής χρόνος , ὁ λέγω δή οὗτος μεταπίπτω ὄστρακον , ποτέ μέν ὅρος ἐρωτάω προβάλλω ὄνομα , ποτέ δέ ἄχρηστος εἰμί ὁ ὅρος φημί . ὁ δέ τέταρτος αὐτός ἐν ὁ τοιοῦτος πλημμέλημα , μηδέ ὅτι πᾶς οὐ εἰμί ὅρος γινώσκω · εἶτα ὡς ἄν οὗτος ἀγνοέω ἐπιχειρέω ὁρίζω πᾶς , καί πρός ἀλλήλων διαφέρω , καί κράζω μάτην ﻿ ὑπέρ πρᾶγμα ὁρίζω μή δύναμαι . ὁ δέ πέμπτος καί θαυμάσιος αὐτός ἐν ὁ ὁρισμός ἁμάρτημα , πρίν διέρχομαι ὁ ὁμωνυμία , εἷς ὁ πολλαχῶς λέγω ὁρισμός ποιέω , ὥσπερ οὐ ὁ πρᾶγμα ὁ ὅρος , ἀλλά ὁ ὄνομα εἰμί . ἐγώ γοῦν ποτέ οὗτος τις ὁ ἐπιπολάζω σοφιστής ὀλίγος δέω ἀποπνίγω . προβάλλω γάρ ὡδί πως αὐτός , τίς εἰμί πλήρης σφυγμός , ἐγώ μέν ὑπολαμβάνω λέγω ὁ πολλαχῶς λέγω εἰμί ὄνομα , καί διά οὗτος μηδέ ἔχω ὅρος εἷς , πρίν διαιρέω ὁ ὁμωνυμία . ὁ δέ ἔτι ἐγώ οὗτος λέγω , οὐ οἶδα , φημί , τίς ληρέω . ἀρκέω ἐγώ μανθάνω παρά σύ τίς εἰμί πλήρης σφυγμός , ὁ δέ ἐκ ὁ διαλεκτικός λῆρος ὁ ἐπιτρίβω ὁ ἰατρικός ἀπολείπω . καί μήν , φημί , οὐδείς πώποτε ἀκούω ἐγώ σπουδάζω οὐδείς ὁ κατά διαλεκτικός ὁρίζω . οὗτος γάρ τοι , φημί , ὁ δεινός εἰμί , ὅτι μήτε ὀρίζω τολμάω καί διαλεκτικός φλυαρία καταντλέω ἐγώ οὐ ὀκνέω . ἀλλά λέγω , φθέγγομαι , λαλέω , ἀποκρίνω τίς πλήρης εἰμί σφυγμός ; οὐ δυνατός δέ , φημί ἐγώ , πρίν διαστέλλω ὁ ὁμωνυμία . ὁ δέ ἀνακράζω ὁμωνυμία πάλιν φάσκω καί λῆρος μακρός ἀφικνέομαι , ὁ ὁ ἰατρικός ἐπιτρίβω καί ἐγώ ἀπόλλυμι . οὐ μέν οὖν ἐγώ , λέγω , ἀλλά σύ ἀπόλλυμι ὁ ὁρίζω πᾶς βούλομαι . ἰδού , φημί , καί λοιδορέω ἐγώ ἐπιχειρέω . τίς μάλα , φημί , ἤ ἐγώ σύ ; εἰͅν οὗτος διανίσταμαι τύπτω , ἀλλά οὗτος μέν ἐπέχω ὁ πάρειμι καί σοβαρός ἐπεγγελάω χωρίζω , ὁ δέ ὑπόλοιπος ἤδη τις πρεσβύτης , πώγων τε μέγας ἄχρι ὁ στέρνον καθίημι , καί ἄλλος πάνυ σκυθρωπός , οὗτος γάρ νῦν ὁ σεμνός νομίζω , παύω , φημί , καί μή θορυβέω , ὦ παῖς , ἀλλά ἐάω ὁ ἑταῖρος ἐγώ ἀποσαφέω , τίς ποτέ καί λέγω . ἐͅγώ προσβλέπω αὐτός , τίς γάρ , φημί , πυνθάνομαι ; οὗτος αὐτός , λέγω , ὑπέρ ὅς διαλέγω , ὁ περί ὁ πλήρης σφυγμός . βούλομαι τοίνυν , λέγω , μή πάνυ σπεύδω , ἵνα ἕπομαι σύ ; βραδύς γάρ εἰμί φύσις , καί ὁ ἐπείγω οὐ ῥᾴδιος ἀκολουθέω . ὡς οὐ σπεύδω φημί , διαλέγω . ἆρα οὖν , φημί , βραχύς ἐγώ συγχωρέω ἕνεκα παράδειγμα , ἔρομαι κοινῇ πᾶς σύ ; ἔξεστι γάρ ἀποκρίνω ὁ βούλομαι . συγχωρέω . ἐͅγώ συγχωρέω πυνθάνομαι τίς εἰμί γλῶσσα , καί μετά ὀλίγος τις ἀποκρίνω , ὄργανον ζῷον γευστικός . ἕτερος δέ διαλεκτικός λέγω . καί τις τρίτος γευστικός τε ἅμα καί διαλεκτικός . ἐͅγώ πρός αὐτός ἀποβλέπω , καί ὁ ὁ ὑπόδημα , φημί , καί ὁ ὁ αὐλός γλῶσσα ὄργανον εἰμί ζῷον γευστικός ἤ διαλεκτικός ; ὡς δέ διασιωπάω ἐπί οὗτος , καί ὁ σκυθρωπός γέρων πολύς δή τις σκυθρωπός γίγνομαι , πάλιν αὐτός παρακαλέω εἷς ἔτι παραπλήσιος ἔρομαι . ὁ δέ πάνυ μέν σεμνός καί μόγις , ὑπισχνέομαι δέ ὅμως . ἐͅγώ φοβέω μή μεταγιγνώσκω βραδύνω , σπουδή προβάλλω , τίς ποτέ εἰμί κύων ; ἀποκρίνω δέ τις ἐκ ὁ πάρειμι , ζῷον τετράπους ὑλακτικός , καί ὁ θαλάσσιος , φημί , κύων , ζῷον εἰμί τετράπους ὑλακτικός , καί ὁ κατά οὐρανός ἄστρον , καί ὁ κατά πρόσωπον πάθος ; ἐπί οὗτος ὁ μέν γέρων ὥσπερ ὄνος σείω ἤδη ὁ οὖς . καί ὁ ἄλλος δέ ὁ πάρειμι δοκέω τις λέγω καί πᾶς ἀξιόω , ὅς περ ἕνεκα οὗτος ἐπερωτάω , περαίνω , ἐπειδή καί καταρχή εὐθύς ὑπέχω παράδειγμα ἕνεκα ὁ ἑξῆς ποιέω ὁ ἐρώτησις . ὡς δέ σιωπάω αὐτός καί ποθέω ἀκούω ἔχω , οἴομαι νοέω σύ , φημί , ἤδη , πηλίκος εἰμί ἁμάρτημα , πρίν διαστέλλω ὁ ὁμωνυμία , ἐπιχειρέω ὁρίζω · οὐ γάρ δή ὁ ὄνομα , ἀλλά ὁ πρᾶγμα ὁ ὅρος εἰμί . ὅταν οὖν ὑπό εἷς ὄνομα πολύς δηλόω πρᾶγμα , τοσοῦτος ἀνάγκη ὁ ὅρος ὑπάρχω , ὅσος περ καί ὁ πρᾶγμα . φέρω γάρ ἐπί ὁ γλῶσσα ὄνομα μέν εἷς , τρεῖς δέ ἐκ αὐτός δηλόω , καί κατά ἕκαστος αὐτός ἴδιος εἰμί ὁρισμός . αὖθις δέ εἰ τυγχάνω , δύο μέν ὄνομα , καί πολλάκις γε τρεῖς κατά εἷς πρᾶγμα , ὡς ἐπί ὁ ξίφος τε καί ἄορ καί φάσγανον · ὁ δέ ὅρος εἷς , οὐ τρεῖς , ὥσπερ ὁ ὄνομα . ἴσος γάρ ἀεί ὁ πλῆθος ὁ ὅρος ὁ πλῆθος ὁ πρᾶγμα εἰμί . ὥστε οὐδέ ὅταν εἷς πρᾶγμα πολύς ὄνομα εἰμί καλέω , ὅρος ἀξιόω λέγω πολύς , οὔτε ὅταν εἷς μέν ὄνομα , πολύς δέ ὁ δηλόω , ὁ ὅρος ἀξιόω εἷς σύ λέγω . μετρέω γάρ ἀεί ὁ ἀριθμός ὁ ὅρος ὁ πλῆθος ὁ πρᾶγμα . εἰ μέν δή ὁ , πλήρης , ὄνομα , κατά εἷς ὑπόκειμαι λέγω πρᾶγμα , ἐνδέχομαι προτίθημι αὐτός λέγω ἤδη ὁ ὅρος . εἰ δέ ὁ περί ὁ Ἀρχιγένης μάλα δή πᾶς οὐ ἐάω εἷς ἐκ ὁ πλήρης ὄνομα δηλόω , τάσσω τε πολυειδής ὁ τόπος καί πλῆθος ἐπεισκυκλέω σημαίνω , οὐ ἐγώ ἐγκαλέω χρή μή τολμάω ὁρίζω , ὁ δέ ἀπάρχομαι , εἴπερ ἄρα , ὁ τοιοῦτος ταραχή . εὑρίσκω γάρ ὁ νέος ἰατρός , ὁ μέν , ὅταν ὁ ὁ ἀρτηρία χιτών ὅπως ἔχω σύστασις μηνύω ἐθέλω , ὁ τε ὁ πλήρης ὄνομα καί ὁ ὁ κενός κατά οὗτος χράω , ὁ δέ ὅταν ὁ ἐν ὁ κοιλότης περιέχω οὐσία . καί οὗτος ὁ μέν ὁ ποσός διά ὁ ὄνομα δηλόω νομίζω , ὁ δέ ὁ ποιός , ὁ δέ ἀμφότερος . Ἀρχιγένης δέ , ὡς ἔοικα , οὐ ἀρκέω μόνος οὗτος , προσεπεισάγω δέ ἐγώ καί ὁ ὁ ὁ πνεῦμα δύναμις σημαίνω . οὔκουν οὐδέ ὅρος εἷς δυνατός ποιέω πλήρης σφυγμός , ἀλλά ὁ μέν ὁ ποσός , ἤ ὁ ποιός , ἤ ὁ ἀμφότερος ὁ ἐγχύνω οὐσία δηλόω , ἕτερος ὁρισμός ποιέω , ὁ δέ ὁ δύναμις ὁ πνεῦμα ἕτερος , ὁ δέ ὁ ποιός ὁ χιτών ἄλλος . οὗτος λέγω ἐγώ ﻿ μέν σιωπάω · ἀνύω γάρ ἐγώ ὁ προτίθημι · ὁ δέ ἀξιόω διέρχομαι αὖθις ὁ λόγος , ἐπειδή ἅπαξ ὑπάρχω . ἐκεῖνος μέν οὖν δέω χαρίζω . ἐν δέ ὁ πάρειμι πᾶς μέν οὐ προσήκω λέγω ἐκεῖνος , μέλλω γε ὁ πολύς αὐτός καί ὁ χρήσιμος ἐν ὁ περί ὁ ὁ σφυγμός διάγνωσις λέγω .