galenus.de-differentia-pulsuum-libri-iv 2.5
Τάχα τις ἐρεῖ πρὸς ἡμᾶς · σὺ δ’ ὦ τᾶν οὕτως ἄρα τὴν τῶν Ἑλλήνων συνήθειαν ὑπερτετίμηκας , ὥστε μηδ’ ἐπιτρέπειν μηδενὶ μηδὲ τοὐλάχιστον αὐτῆς παρακόπτειν ; οὐ μὲν οὖν , φήσω , μὰ τὸν Ἡρακλέα καὶ πάντας θεούς · ἀλλ’ εἰ καὶ βέκος ἐθέλοις τὸν ἄρτον καλεῖν , ὥσπερ οἱ Φρύγες , οὐδὲν ἡμῖν διαφέρει · μόνον δίδαξόν με πρῶτόν σου τὴν διάλεκτον , ἵν’ ἕπωμαι , καὶ μὴ λέγε , καλεῖται . πάντως γὰρ ἐρήσομαί σε , παρὰ τίσιν ; οὐ γὰρ δή γε παρὰ τοῖς Ἕλλησιν . ἀλλά πώς φασι , καλείσθω . καὶ εἰ τοῦτό που λέξαντος ἔτι γρύζων εὑρεθείην , ἐμαυτῷ θανάτου τιμῶμαι . νυνὶ δ’ ἐπὶ μὲν τινῶν , καλεῖται , λέγεις , καταψευδόμενος τῆς συνηθείας τῶν Ἑλλήνων , ἐπὶ δὲ τινῶν οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ μετὰ τοῦ , ἔσθ’ ὅτε , καθάπερ ἐπὶ τῆς πληρότητος . τί γὰρ φὴς τοῦτ’ , ἔσθ’ ὅτε πληρότης καλεῖται ; ἀλλὰ περὶ μὲν δὴ τῆς πληρότητος ὀκλάζων ἤδη ταῦτ’ ἔγραψεν , περὶ δὲ τῆς σκληρότητος οὐδ’ ὀκλάζων ἔτι . καταπεπτωκότος γὰρ ἤδη , καὶ νενικημένου τελέως ὁ τοιοῦτος λόγος . ἔστι δὲ μαλακότητος καὶ σκληρότητος σφυγμοῦ κοινόν τι γένος , ὃ τάχ’ , ἂν τριβείη , σκληρότης καλεῖται . καὶ οὐκ ἔτ’ ἐνταῦθα ἐτόλμησε προσθεῖναι τοῦτ’ , ἔσθ’ ὅτε , σκληρότης καλεῖται . καίτοι οὐδὲν ἦν ἡ πληρότης τιμιωτέρα τῆς σκληρότητος , ἵν’ ἐπ’ ἐκείνης τολμήσας , ἐνταῦθ’ αἰδεσθείη , ἀλλ’ ὅπερ ἔφην , τοῖς κατὰ βραχὺ πίπτουσιν ἔοικεν . γενναιότερον δ’ ἦν , οἶμαι , μὴ κατὰ μικρὸν , ἀλλ’ ἀθρόως πεσεῖν , καὶ μήθ’ ἡμῖν μήτ’ αὐτῷ πράγματα παρέχειν . ὃ τάχ’ , ἂν τριβείη , φησὶ , σκληρότης καλεῖται . ὑπὸ τίνων τάχ’ , ἂν τριβείη ; τῶν σῶν ἴσως κληρονόμων . ἡμεῖς μὲν γὰρ , ὥσπερ νόμισμα καθ’ ἑκάστην τῶν πόλεων ἴσμεν σύμβολον ὠνῆς καὶ πράσεως , ὃ τοὺς παραχαράττοντας οἱ νομοθέται κολάζουσιν , οὕτω καὶ διαλέκτων χαρακτῆρας ἴσμεν πολλοὺς , οὓς φυλάττειν ἀξιοῦμεν ἕκαστον τῶν ἑλομένων ὁντιναοῦν ἐξ αὐτῶν . ἡμεῖς μὲν οὖν συνῃρήμεθα τὴν κοινὴν καλουμένην διάλεκτον , εἴτε μία τῶν Ἀτθίδων ἐστὶ , πολλὰς γὰρ εἴληφε μεταπτώσεις ἡ τῶν Ἀθηναίων διάλεκτος , εἴτε καὶ ἄλλη τις ὅλως . δείκνυμι γὰρ ἑτέρωθι τὴν ἡμετέραν περὶ τούτου γνώμην . καὶ ταύτην τὴν διάλεκτον πειρώμεθα διαφυλάττειν , καὶ μηδὲν εἰς αὐτὴν παρανομεῖν , μηδὲ κίβδηλον ἐπεισάγειν φωνῆς νόμισμα , μηδὲ παραχαράττειν . σὺ δὲ , εἰ μὲν ἐπιθυμεῖς κατ’ αὐτὴν ἡμῖν διαλέγεσθαι , πρότερον ἐκμαθεῖν αὐτὴν πειράθητι , εἰ δ’ ἄλλῃ τινὶ χρᾷς , καὶ τοῦτο μήνυσον . εἰ μὲν γὰρ τῶν Ἑλληνίδων ἐστὶ μία , πάντως που καὶ ταύτην γνωρίζομεν · καὶ γὰρ καὶ τὰ τῶν Ἰώνων καὶ τὰ τῶν Αἰολέων καὶ τὰ τῶν Δωριέων ἀνελεξάμεθα γράμματα · εἰ δ’ οὐδεμία τούτων , ἀλλά τις τῶν βαρβάρων , καὶ τοῦτ’ εἰπὲ , μόνον πειρῶ φυλάττειν αὐτὴν ἄχραντον , ἥ τις ἂν ᾖ , καὶ μή μοι τρία μὲν ἐκ Κιλικίας φέρειν ὀνόματα , τέσσαρα δ’ ἐκ Συρίας , πέντε δ’ ἐκ Γαλατίας , ἕξ δ’ Ἀθήνηθεν . ἐγὼ γὰρ οὕτω πολλὰς ἐκμανθάνειν οὐ δύναμαι διαλέκτους , ἵν’ ἀνδράσιν εἰς τοσοῦτον πολυγλώττοις ἕπωμαι . δίγλωττος γάρ τις ἐλέγετο πάλαι , καὶ θαῦμα τοῦτο ἦν , ἄνθρωπος εἷς ἀκριβῶν διαλέκτους δύο · σὺ δὲ ἡμᾶς ἀξιοῖς πολλὰς ἐκμαθεῖν , δέον αὐτὸν ἐκμανθάνειν μίαν , οὕτω μὲν ἰδίαν , οὕτω δὲ ﻿ κοινὴν ἅπασιν , οὕτω δ’ εὔγλωττον , οὕτω δ’ ἀνθρωπικήν . ὅπερ ἐὰν προσχῇς τὸν νοῦν ταῖς φωναῖς τῶν βαρβάρων διαλέκτων , εἴσῃ σαφῶς , τὰς μὲν ταῖς τῶν συῶν , τὰς δὲ ταῖς τῶν βατράχων , ἢ κολοιῶν , ἢ κοράκων ἐοικυίας , ἀσχημονούσας τε καὶ κατ’ αὐτὸ τὸ τῆς γλώττης τε καὶ τῶν χειλέων καὶ παντὸς τοῦ στόματος εἶδος . ἢ γὰρ ἔσωθεν ἐκ τῆς φάρυγγος τὰ πολλὰ φθέγγονται τοῖς ῥέγχουσι παραπλησίως , ἢ τὰ χείλη διαστρέφουσι καὶ συρίττουσιν , ἢ κατὰ πᾶσαν αὔξουσι τὴν φωνὴν , ἢ κατ’ οὐδεμίαν ὅλως , ἢ κεχήνασι μέγιστον , καὶ τὴν γλῶτταν προσσείουσι , καὶ διανοίγειν οὐδαμῶς δύνανται τὸ στόμα , καὶ τὴν γλῶτταν ἀργὴν καὶ δυσκίνητον καὶ ὥσπερ δεδεμένην ἔχουσιν . εἶτα σὺ παρεὶς τὴν ἡδίστην τε καὶ ἀνθρωπικωτάτην διάλεκτον , ᾗ τοσοῦτον κάλλος ὁρᾶται καὶ χάρις ἐπανθεῖ , ἐκ πολλῶν ἀτόπων καὶ δεινῶν ἀθροίζεις ὀνόματα ; πολὺ ῥᾷον ἦν μίαν ἐκμαθεῖν τὴν καλλίστην ἢ μυρίας μοχθηράς . ἀλλ’ οὐ μόνον αὐτοὶ μανθάνειν ὀλιγωροῦσιν , ἀλλὰ καὶ ἡμᾶς ἀναγκάζουσιν , ἐν ᾗ τεθράμμεθα καὶ πεπαιδεύμεθα φωνῇ , ταύτην καταλιπόντας , ἐκμανθάνειν τὰς ἐκείνων . οὐ βούλει μαθεῖν ἄνθρωπε τὴν τῶν Ἑλλήνων διάλεκτον ; ὡς ἐπιθυμεῖς , βαρβάριζε . μόνον , ὥσπερ ἐγὼ συγχωρῶ καθ’ ὃν αὐτὸς προῄρησαι τρόπον λαλεῖν , οὕτω κᾀμοὶ συγχώρησον ὡς ἔμαθον διαλέγεσθαι . πατὴρ ἦν ἐμοὶ ἀκριβῶν τὴν τῶν Ἑλλήνων διάλεκτον , καὶ διδάσκαλος καὶ παιδαγωγὸς Ἕλλην . ἐν τούτοις ἐτράφην τοῖς ὀνόμασιν . οὐ γνωρίζω τὰ σά . μήτ’ ἐμπόρων μοι , μήτε καπήλων , μήτε τελωνῶν χρῆσιν ὀνομάτων ἔπαγε , οὐχ ὡμίλησα τοιούτοις ἀνθρώποις . ἐν ταῖς τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν βίβλοις διετράφην . καὶ ταῦτα λέγω , μηδενὶ πώποτ’ εἰπὼν , μήθ’ ὅτι βαρβαρίζεις ὦ οὗτος , μήθ’ ὅτι σολοικίζεις , μήθ’ ὅτι κακῶς καὶ οὐ κυρίως ὠνόμασας , ἀλλ’ ἐπιτρέπω πᾶσιν ὡς βούλονται φθέγγεσθαι . κᾂν ὁ κυβερνήτης εἴπῃ φέρε τὸν ποὺς , οὐδὲν ἐμοὶ διαφέρει . ταῦτα Φαβωρῖνος καὶ Δίων , οὐκ ἐγὼ μέμφομαι · συνιέναι μόνον βούλομαι τοῦ λεγομένου . ὅταν δέ ποτε καὶ κατ’ αὐτὸ τοῦτο ταράττωμαι , τότε ἀναγκαίως πυνθάνομαι , τίς δηλοῦν βούλεται τοὔνομα , καὶ μηνύσαντος ὃ βούλεται , σιωπῶ , μήτ’ ἐξελέγχων , μήτε μεμφόμενος , εἰ παρὰ τὴν τῶν Ἑλλήνων εἴρηται συνήθειαν . ἑνὸς γάρ μοι μόνου φροντὶς , τοῦ γνῶναι τὸν νοῦν τοῦ λεγομένου . τοῖς δὲ , ὡς ἔοικεν , οὐκ ἀρκεῖ τὸ τοιοῦτον , ἀλλ’ ὅταν ἡμεῖς τοῖς τῶν Ἑλλήνων ὀνόμασι χρησώμεθα , τότ’ ἐκεῖνοι πρῶτον μέμφονται , τὰ μὲν ὡς διαλεκτικοὶ , τὰ δὲ ὡς φυσικοί τινες ἄνδρες , τὰ δ’ ὡς ῥήτορες , τὰ δὲ ὡς γραμματικοί . πολυειδῶς γὰρ ἐπηρεάζουσιν . εἶθ’ ὅταν τις αὐτοὺς , εἰς μακρότερον ἀναγκασθεὶς ἀφικέσθαι διάλογον , ἐξελέγχῃ μηδὲν γινώσκοντας , ὧν ὡς γινώσκοντες ἐθρασύνοντο , παραχρῆμα σφῶν αὐτῶν ἐπιλανθανόμενοι , κατηγοροῦσι τῶν αὐτῶν τούτων , ὑπὲρ ὧν ἐξ ἀρχῆς ὡς χρησίμων διελέγοντο . τίς γὰρ ἡμῖν οὐκ ἐπιπηδᾷ τῶν θρασέων τούτων , ἐπειδὰν εἴπωμεν τὰς διαφορὰς τῶν κατὰ τοὺς σφυγμοὺς γενῶν εἶναι τοσαύτας , κακῶς φάσκων διαφορὰς ἡμᾶς εἰρηκέναι , καὶ πολὺ χεῖρον ἔτι γενῶν . φεύγοντες δὲ αὐτῶν ἡμεῖς τὴν ματαίαν ἐπήρειαν , ἀλλ’ εἰ βούλει φαμὲν , ποιότητας αὐτὰς κάλεσον , ἢ ὅ τι ἂν ᾖ σοι φίλον . οὐ γὰρ ὑπὲρ ὀνομάτων ὁ λόγος ἡμῖν , ἀλλὰ περὶ πραγμάτων . πόσα γὰρ τὰ πρῶτα γένη τῶν σφυγμῶν χρηστὸν εἰδέναι , μή πως εὐθὺς ἐν τῇ πρώτῃ διαιρέσει γένος ὅλον παραλίπωμεν . οἱ δὲ οὐκ ἐπιτρέπουσιν ἡμῖν οὐδ’ αὐτὰ ταῦτα εἰπεῖν , ἀλλ’ εὐθὺς ἐπιστομίζουσι πράγματος ὅλου λέγοντας , οὐκ ὀνόματος εἶναι τὴν ἄγνοιαν . εἶτα ἀναγκάζουσιν ἡμᾶς λέγειν πρὸς αὐτοὺς , ἃ μηδέ ποτ’ ἂν ἑκόντες εἴποιμεν . κᾄπειτ’ ἐξελεγχόμενοι , πρῶτον μὲν ὅτι περὶ ὀνόματος , οὐ περὶ πράγματός ἐστιν ἡ ζήτησις , ἔπειθ’ ὅτι κακῶς αὐτοὶ κέχρηνται τοῖς ὀνόμασιν , οὐχ ἡμεῖς , ἀγανακτοῦσι δεινῶς , καὶ ὥσπερ ἐξ ὕπνου διεγερθέντες , ἄχρηστον εἶναι λέγουσι τὴν ἐν τοῖς ὀνόμασιν μικρολογίαν , ὥσπερ ἡμῶν ἐξ ἀρχῆς ἄλλο τι λεγόντων , ἢ βουλομένων , ἢ οὐκ αὐτοὶ κατάρξαντες τῆς τοιαύτης ψυχρολογίας . ὀκτὼ λέγεις ποιότητας , ἄνθρωπε , τῷ σφυγμῷ παρέπεσθαι . συγχωρήσω σοι τῷ τῆς ποιότητος ὀνόματι καλῶς κεχρῆσθαι , μηδὲν περὶ τούτου φθεγξάμενος , ἐπιδείξω πῶς οὐκ εἰσὶν ὀκτώ . περὶ πράγματος αὕτη ἡ ζήτησις , εἰς ἣν ἐγὼ προσκαλοῦμαι τοὺς γενναίους τούτους σοφιστάς . οἱ δ’ , ἵν’ ἐκ ταύτης διαλύσεις πορίσωνται , λέγοντος ἄν μου μεταξὺ κατὰ τὸν λόγον , ὀνόματός τινος ἐπελάβοντο . εἶθ’ ὅταν ἐξελεγχθῶσιν ὑπὲρ ἀμφοτέρων , τῶν τε πραγμάτων ἅμα καὶ τῶν ὀνομάτων , ἀγανακτοῦσι , δέον , οἶμαι , περὶ μὲν τῶν πραγμάτων τὴν μοχθηρὰν ἀποθέσθαι δόξαν , τοῖς δ’ ὀνόμασιν , ὥσπερ ἡμεῖς ἐκείνοις χρῆσθαι συγχωροῦμεν , οὕτω καὶ αὐτοὺς ἡμῖν ἐπιτρέπειν . ἀλλ’ οὐκ ἐπιτρέπουσι . διὰ τοῦτο κᾀγὼ βραχέα περὶ τῆς φωνῆς αὐτῶν ἀναγκασθεὶς εἶπον .
Lemmas: τάχα τις λέγω πρός ἐγώ · σύ δέ ὦ τᾶν οὕτως ἄρα ὁ ὁ Ἕλλην συνήθεια ὑπερτιμάω , ὥστε μηδέ ἐπιτρέπω μηδείς μηδέ ἐλαχύς αὐτός παρακόπτω ; οὐ μέν οὖν , φημί , μά ὁ Ἡρακλῆς καί πᾶς θεός · ἀλλά εἰ καί βεκός ἐθέλω ὁ ἄρτος καλέω , ὥσπερ ὁ Φρύξ , οὐδείς ἐγώ διαφέρω · μόνος διδάσκω ἐγώ πρῶτος σύ ὁ διάλεκτος , ἵνα ἕπομαι , καί μή λέγω , καλέω . πάντως γάρ ἔρομαι σύ , παρά τίς ; οὐ γάρ δή γε παρά ὁ Ἕλλην . ἀλλά πως φημί , καλέω . καί εἰ οὗτος που λέγω ἔτι γρύζω εὑρίσκω , ἐμαυτοῦ θάνατος τιμάω . νυνί δέ ἐπί μέν τις , καλέω , λέγω , καταψεύδομαι ὁ συνήθεια ὁ Ἕλλην , ἐπί δέ τις οὐ ἁπλῶς , ἀλλά μετά ὁ , εἰμί ὅτε , καθά ἐπί ὁ πληρότης . τίς γάρ φημί οὗτος , εἰμί ὅτε πληρότης καλέω ; ἀλλά περί μέν δή ὁ πληρότης ὀκλάζω ἤδη οὗτος γράφω , περί δέ ὁ σκληρότης οὐδέ ὀκλάζω ἔτι . καταπίπτω γάρ ἤδη , καί νικάω τέλειος ὁ τοιοῦτος λόγος . εἰμί δέ μαλακότης καί σκληρότης σφυγμός κοινός τις γένος , ὅς τάχα , ἐάν τρίβω , σκληρότης καλέω . καί οὐ ἔτι ἐνταῦθα τολμάω προστίθημι οὗτος , εἰμί ὅτε , σκληρότης καλέω . καίτοι οὐδείς εἰμί ὁ πληρότης τίμιος ὁ σκληρότης , ἵνα ἐπί ἐκεῖνος τολμάω , ἐνταῦθα αἰδέομαι , ἀλλά ὅς φημί , ὁ κατά βραχύς πίπτω ἔοικα . γενναῖος δέ εἰμί , οἴομαι , μή κατά μικρός , ἀλλά ἀθρόος πίπτω , καί μήτε ἐγώ μήτε αὐτός πρᾶγμα παρέχω . ὅς τάχα , ἄν τρίβω , φημί , σκληρότης καλέω . ὑπό τίς τάχα , ἄν τρίβω ; ὁ σός ἴσως κληρόνομος . ἐγώ μέν γάρ , ὥσπερ νόμισμα κατά ἕκαστος ὁ πόλις οἶδα σύμβολον ὠνή καί πρᾶσις , ὅς ὁ παραχαράσσω ὁ νομοθέτης κολάζω , οὕτως καί διάλεκτος χαρακτήρ οἶδα πολύς , ὅς φυλάσσω ἀξιόω ἕκαστος ὁ αἱρέω ὅστις ἐκ αὐτός . ἐγώ μέν οὖν συλλέγω ὁ κοινός καλέω διάλεκτος , εἴτε εἷς ὁ Ἀτθίς εἰμί , πολύς γάρ λαμβάνω μετάπτωσις ὁ ὁ Ἀθηναῖος διάλεκτος , εἴτε καί ἄλλος τις ὅλος . δείκνυμι γάρ ἑτέρωθι ὁ ἡμέτερος περί οὗτος γνώμη . καί οὗτος ὁ διάλεκτος πειράω διαφυλάσσω , καί μηδείς εἰς αὐτός παρανομέω , μηδέ κίβδηλος ἐπεισάγω φωνή νόμισμα , μηδέ παραχαράσσω . σύ δέ , εἰ μέν ἐπιθυμέω κατά αὐτός ἐγώ διαλέγω , πρότερος ἐκμανθάνω αὐτός πειράω , εἰ δέ ἄλλος τις χράω , καί οὗτος μηνύω . εἰ μέν γάρ ὁ Ἑλληνίς εἰμί εἷς , πάντως που καί οὗτος γνωρίζω · καί γάρ καί ὁ ὁ Ἴων καί ὁ ὁ Αἰολεύς καί ὁ ὁ Δωριεύς ἀναλέγω γράμμα · εἰ δέ οὐδείς οὗτος , ἀλλά τις ὁ βάρβαρος , καί οὗτος λέγω , μόνος πειράω φυλάσσω αὐτός ἄχραντος , ὅς τις ἄν εἰμί , καί μή ἐγώ τρεῖς μέν ἐκ Κιλικία φέρω ὄνομα , τέσσαρες δέ ἐκ Συρία , πέντε δέ ἐκ Γαλατία , ἕξ δέ Ἀθῆναι . ἐγώ γάρ οὕτως πολύς ἐκμανθάνω οὐ δύναμαι διάλεκτος , ἵνα ἀνήρ εἰς τοσοῦτος πολύγλωσσος ἕπομαι . δίγλωσσος γάρ τις λέγω πάλαι , καί θαῦμα οὗτος εἰμί , ἄνθρωπος εἷς ἀκριβόω διάλεκτος δύο · σύ δέ ἐγώ ἀξιόω πολύς ἐκμανθάνω , δέω αὐτός ἐκμανθάνω εἷς , οὕτως μέν ἴδιος , οὕτως δέ ﻿ κοινός ἅπας , οὕτως δέ εὔγλωσσος , οὕτως δέ ἀνθρωπικός . ὅς ἐάν προσχέω ὁ νόος ὁ φωνή ὁ βάρβαρος διάλεκτος , οἶδα σαφής , ὁ μέν ὁ ὁ ὗς , ὁ δέ ὁ ὁ βάτραχος , ἤ κολοιός , ἤ κόραξ ἔοικα , ἀσχημονέω τε καί κατά αὐτός ὁ ὁ γλῶσσα τε καί ὁ χεῖλος καί πᾶς ὁ στόμα εἶδος . ἤ γάρ ἔσωθεν ἐκ ὁ φάρυγξ ὁ πολύς φθέγγομαι ὁ ῥέγκω παραπλήσιος , ἤ ὁ χεῖλος διαστρέφω καί συρίζω , ἤ κατά πᾶς αὐξάνω ὁ φωνή , ἤ κατά οὐδείς ὅλος , ἤ χάσκω μέγας , καί ὁ γλῶσσα προσείω , καί διανοίγω οὐδαμῶς δύναμαι ὁ στόμα , καί ὁ γλῶσσα ἀργός καί δυσκίνητος καί ὥσπερ δέω ἔχω . εἶτα σύ παρίημι ὁ ἡδύς τε καί ἀνθρωπικός διάλεκτος , ὅς τοσοῦτος κάλλος ὁράω καί χάρις ἐπανθέω , ἐκ πολύς ἄτοπος καί δεινός ἀθροίζω ὄνομα ; πολύς ῥᾴδιος εἰμί εἷς ἐκμανθάνω ὁ καλός ἤ μυρίος μοχθηρός . ἀλλά οὐ μόνος αὐτός μανθάνω ὀλιγωρέω , ἀλλά καί ἐγώ ἀναγκάζω , ἐν ὅς τρέφω καί παιδεύω φωνή , οὗτος καταλείπω , ἐκμανθάνω ὁ ἐκεῖνος . οὐ βούλομαι μανθάνω ἄνθρωπος ὁ ὁ Ἕλλην διάλεκτος ; ὡς ἐπιθυμέω , βαρβαρίζω . μόνος , ὥσπερ ἐγώ συγχωρέω κατά ὅς αὐτός προλέγω τρόπος λαλέω , οὕτως ἐͅγώ συγχωρέω ὡς μανθάνω διαλέγω . πατήρ εἰμί ἐγώ ἀκριβόω ὁ ὁ Ἕλλην διάλεκτος , καί διδάσκαλος καί παιδαγωγός Ἕλλην . ἐν οὗτος τρέφω ὁ ὄνομα . οὐ γνωρίζω ὁ σός . μήτε ἔμπορος ἐγώ , μήτε κάπηλος , μήτε τελώνης χρῆσις ὄνομα ἐπάγω , οὐ ὁμιλέω τοιοῦτος ἄνθρωπος . ἐν ὁ ὁ παλαιός ἀνήρ βίβλος διατρέφω . καί οὗτος λέγω , μηδείς πώποτε λέγω , μήτε ὅτι βαρβαρίζω ὦ οὗτος , μήτε ὅτι σολοικίζω , μήτε ὅτι κακός καί οὐ κύριος ὀνομάζω , ἀλλά ἐπιτρέπω πᾶς ὡς βούλομαι φθέγγομαι . ἔͅν ὁ κυβερνήτης λέγω φέρω ὁ πούς , οὐδείς ἐγώ διαφέρω . οὗτος Φαβωρῖνος καί Δίων , οὐ ἐγώ μέμφομαι · συνίημι μόνος βούλομαι ὁ λέγω . ὅταν δέ ποτέ καί κατά αὐτός οὗτος ταράσσω , τότε ἀναγκαῖος πυνθάνομαι , τίς δηλόω βούλομαι ὄνομα , καί μηνύω ὅς βούλομαι , σιωπάω , μήτε ἐξελέγχω , μήτε μέμφομαι , εἰ παρά ὁ ὁ Ἕλλην λέγω συνήθεια . εἷς γάρ ἐγώ μόνος φροντίς , ὁ γιγνώσκω ὁ νόος ὁ λέγω . ὁ δέ , ὡς ἔοικα , οὐ ἀρκέω ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ὅταν ἐγώ ὁ ὁ Ἕλλην ὄνομα χράω , τότε ἐκεῖνος πρῶτος μέμφομαι , ὁ μέν ὡς διαλεκτικός , ὁ δέ ὡς φυσικός τις ἀνήρ , ὁ δέ ὡς ῥήτωρ , ὁ δέ ὡς γραμματικός . πολυειδής γάρ ἐπηρεάζω . εἶτα ὅταν τις αὐτός , εἰς μακρός ἀναγκάζω ἀφικνέομαι διάλογος , ἐξελέγχω μηδείς γιγνώσκω , ὅς ὡς γιγνώσκω θρασύνω , παραχρῆμα σφεῖς αὐτός ἐπιλανθάνομαι , κατηγορέω ὁ αὐτός οὗτος , ὑπέρ ὅς ἐκ ἀρχή ὡς χρήσιμος διαλέγω . τίς γάρ ἐγώ οὐ ἐπιπηδάω ὁ θρασύς οὗτος , ἐπειδάν λέγω ὁ διαφορά ὁ κατά ὁ σφυγμός γένος εἰμί τοσοῦτος , κακός φάσκω διαφορά ἐγώ λέγω , καί πολύς κακός ἔτι γένος . φεύγω δέ αὐτός ἐγώ ὁ μάταιος ἐπήρεια , ἀλλά εἰ βούλομαι φημί , ποιότης αὐτός καλέω , ἤ ὅς τις ἄν εἰμί σύ φίλος . οὐ γάρ ὑπέρ ὄνομα ὁ λόγος ἐγώ , ἀλλά περί πρᾶγμα . πόσος γάρ ὁ πρῶτος γένος ὁ σφυγμός χρηστός οἶδα , μή πως εὐθύς ἐν ὁ πρῶτος διαίρεσις γένος ὅλος παραλείπω . ὁ δέ οὐ ἐπιτρέπω ἐγώ οὐδέ αὐτός οὗτος λέγω , ἀλλά εὐθύς ἐπιστομίζω πρᾶγμα ὅλος λέγω , οὐ ὄνομα εἰμί ὁ ἄγνοια . εἶτα ἀναγκάζω ἐγώ λέγω πρός αὐτός , ὅς μηδέ ποτέ ἄν ἑκών λέγω . ἔͅπειτα ἐξελέγχω , πρῶτος μέν ὅτι περί ὄνομα , οὐ περί πρᾶγμα εἰμί ὁ ζήτησις , ἔπειτα ὅτι κακός αὐτός χράω ὁ ὄνομα , οὐ ἐγώ , ἀγανακτέω δεινός , καί ὥσπερ ἐκ ὕπνος διεγείρω , ἄχρηστος εἰμί λέγω ὁ ἐν ὁ ὄνομα μικρολογία , ὥσπερ ἐγώ ἐκ ἀρχή ἄλλος τις λέγω , ἤ βούλομαι , ἤ οὐ αὐτός κατάρχω ὁ τοιοῦτος ψυχρολογία . ὀκτώ λέγω ποιότης , ἄνθρωπος , ὁ σφυγμός παρέπομαι . συγχωρέω σύ ὁ ὁ ποιότης ὄνομα καλός χράω , μηδείς περί οὗτος φθέγγομαι , ἐπιδείκνυμι πῶς οὐ εἰμί ὀκτώ . περί πρᾶγμα οὗτος ὁ ζήτησις , εἰς ὅς ἐγώ προσκαλέω ὁ γενναῖος οὗτος σοφιστής . ὁ δέ , ἵνα ἐκ οὗτος διάλυσις πορίζω , λέγω ἄν ἐγώ μεταξύ κατά ὁ λόγος , ὄνομα τις ἐπιλαμβάνω . εἶτα ὅταν ἐξελέγχω ὑπέρ ἀμφότερος , ὁ τε πρᾶγμα ἅμα καί ὁ ὄνομα , ἀγανακτέω , δέω , οἴομαι , περί μέν ὁ πρᾶγμα ὁ μοχθηρός ἀποτίθημι δόξα , ὁ δέ ὄνομα , ὥσπερ ἐγώ ἐκεῖνος χράω συγχωρέω , οὕτως καί αὐτός ἐγώ ἐπιτρέπω . ἀλλά οὐ ἐπιτρέπω . διά οὗτος ἐͅγώ βραχύς περί ὁ φωνή αὐτός ἀναγκάζω λέγω .