galenus.de-differentia-pulsuum-libri-iv 4.17
Ἄξιον οὖν ἴσως ἐστὶ καὶ τῶν περὶ τὸν Ἐρασίστρατον μνημονεῦσαι , διενεχθέντων καὶ αὐτῶν πρὸς ἀλλήλους οὐχ ἧττον ἢ οἱ ἄλλοι . τὸ γάρ τοι θαυμάσιον τοῦτ’ ἔστιν , ὅτι μὴ μόνον ἀπὸ διαφερουσῶν αἱρέσεων , ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν ἀφ’ ἑνὸς ἀνδρὸς ἀναγομένων οἱ πλεῖστοι διεφώνησαν , ἔνιοι δὲ καὶ δύο καὶ τρεῖς ὅρους ἔγραψαν , ὥσπερ Ἀπολλώνιος ὁ ἀπὸ Στράτωνος ἕνα μὲν τόνδε · σφυγμός ἐστι κατὰ τὴν ἐπιπλήρωσιν τοῦ ἀπὸ καρδίας πνεύματος ἐκπεμπομένου περὶ τὴν ἀρτηρίαν διάστασις γινομένη . δεύτερον δὲ τόνδε · σφυγμός ἐστιν ἡ ἀπὸ τῆς ἀρτηρίας διάστασις καὶ συστολὴ ἀπὸ τῆς ἐν αὐταῖς παρακειμένης καὶ ἀνάλογον δυνάμεως . τρίτον δ’ ἄλλον · σφυγμός ἐστι διάστασις , καθ’ ἣν πρὸς τὴν ἁφὴν ἡ ἀρτηρία προσπίπτει . οὗτος μὲν οὖν ὁ τρίτος ὅρος ὅτι τὴν αὐτὴν ἔχει δύναμιν τῷ κατὰ τὸν ἐν ἐπισκέψει σφυγμὸν ὁρισμῷ πρόσθεν ὑπὸ τῶν περὶ τὸν Ἀλέξανδρον εἰρημένῳ , παντὶ δῆλον · ὁ δὲ πρῶτος ὑπ’ αὐτοῦ γεγραμμένος οὐσιώδης ἐστὶ κατὰ τὴν Ἐρασιστράτου ﻿ δόξαν συγκείμενος , ἐπειδὴ καὶ τὰς ἀρτηρίας , ὡς καὶ πρόσθεν ἔφην , οἴεται διαστέλλεσθαι κατὰ τὴν ἐπιπλήρωσιν τοῦ παρὰ τῆς καρδίας ἐπιπεμπομένου πνεύματος . ἀξιοῦσι γὰρ ἡμᾶς ἐπιπλήρωσιν , οὐ πλήρωσιν λέγειν , ἵνα μή τις ὑπονοήσῃ πᾶν ἐκκενοῦσθαι τὸ πνεῦμα τῶν ἀρτηριῶν ἐν ταῖς συστολαῖς . ὁ δὲ δεύτερος ὅρος ἐφάπτεται καὶ τοῦ τῶν δυνάμεων λόγου , βέλτιον ὑπ’ ἄλλων Ἐρασιστρατείων συντεθεὶς , ὅσοι τὸν σφυγμὸν ἔφασαν εἶναι διαστολὴν καὶ συστολὴν ἀρτηριῶν τε καὶ καρδίας , ὑπὸ ζωτικῆς τε ψυχικῆς δυνάμεως ἐπιτελουμένην . αὐτὸς γὰρ ὁ Ἐρασίστρατος ἐν τοῖς περὶ πυρετῶν ἀπεφήνατο σαφῶς , οὐ μόνον ζωτικὴν δύναμιν εἶναι κατὰ τὴν καρδίαν , ἀλλὰ καὶ ψυχικήν . ἐνίοις δ’ αὐτῶν ἤρκεσε τὸν σφυγμὸν εἰπεῖν κοινὴν ἐνέργειαν καρδίας τε καὶ ἀρτηριῶν . ἔνιοι δὲ περιεργότερον ἀντιδιαστολὴν ἀρτηριῶν πρὸς καρδίαν ἔφασαν εἶναι τὸν σφυγμὸν , ἐν ᾧ μὲν χρόνῳ διαστέλλεσθαι συμβαίνει τὴν καρδίαν , ἐν τούτῳ συστέλλεσθαι τὰς ἀρτηρίας οἰόμενοι , καθ’ ὃν δ’ ἐκείνη συστέλλεται , τὰς ἀρτηρίας διαστέλλεσθαι.ὅ γε μὴν πρῶτος τῶν ἀπὸ τοῦ Ἀπολλωνίου ῥηθέντων τὴν διαστολὴν μόνην σημαίνει σφυγμὸν εἶναι , ἣν αὐτὸς ὠνόμασε διάστασιν , ᾧδέ πως γράψας · σφυγμός ἐστι κατὰ τὴν ἐπιπλήρωσιν τοῦ ἀπὸ καρδίας πνεύματος ἐκπεμπομένου περὶ τὴν ἀρτηρίαν διάστασις γιγνομένη . ὅ γε μὴν Ἐρασίστρατος ἔοικεν οὐ τὴν κατὰ φύσιν ἐν ἀρτηρίαις κίνησιν ὀνομάζειν σφυγμὸν , ἀλλὰ μόνην τὴν ἐπὶ φλεγμονῇ . δῆλον δὲ ἐκ τῶν ῥήσεων αὐτοῦ τῶν ἐν τῷ πρώτῳ περὶ πυρετῶν , ἐν αἷς κίνησιν μὲν ἀρτηριῶν ὀνομάζει τὸν κατὰ φύσιν ὑφ’ ἡμῶν καλούμενον σφυγμὸν , ὃν δ’ αὐτὸς ἐπὶ φλεγμονῇ τὴν μεταβολὴν ἔχειν φησὶ , σφυγμὸν φαίνεται καλῶν , ὡς οὐ κατὰ πάσης κινήσεως ἀρτηριῶν ἐπιφέρειν ἡγούμενος χρῆναι τὴν τοῦ σφυγμοῦ προσηγορίαν , ἀλλ’ ἐπ’ ἐκείνης μόνης , ἥ τις ἐξίσταται τοῦ κατὰ φύσιν ὑπὸ τῆς κατὰ τὴν φλεγμονὴν διαθέσεως . εὔδηλον οὖν ἤδη τὸ πλῆθος τῶν ἐσομένων λόγων , ἐάν τις ἐπεξέρχηται ταῦτα πάντα καὶ μνημονεύῃ τῶν τε πρὸς ἀλλήλους εἰρημένων τοῖς Ἐρασιστρατείοις καὶ τῶν πρὸς τοὺς ἄλλους , ὅσα τε πάλιν ἐκεῖνοι πρὸς αὐτοὺς ἀντεῖπον . ὁπότ’ οὖν τὰ κεφάλαια μόνον αὐτὰ λέγων ἐγὼ νῦν ἐπλήρωσα ὅλον βιβλίον , οὐδ’ οὖν οὐδὲ πάντας ἐπελθὼν τοὺς εἰρημένους ὅρους , ἆρ’ οὐ πρόδηλον , ὡς τῷ πάντ’ ἐπεξέρχεσθαι βουλομένῳ καὶ τρία καὶ τέτταρα πληρωθήσεται βιβλία ; καὶ τοίνυν νόμιζε πεπληρῶσθαι τὰ τοιαῦτα , καί τι μειράκιον εἰς φλύαρον ἐμπεσὸν σοφιστὴν ἅπαντα λέγειν ἐσπουδακότα καὶ μηδὲν ὅλως παραλιπεῖν τῶν εἰρημένων τοῖς ἰατροῖς ἐν πολλῷ χρόνῳ φιλοπόνως ἐκμαθεῖν αὐτὰ , κᾄπειτα συντυχεῖν ἐπ’ ἀῤῥώστου τινὸς ἑτέρῳ μειρακίῳ παρ’ ἑτέρου διδασκάλου , πῶς τε χρὴ διαγιγνώσκειν ἕκαστον τῶν σφυγμῶν καὶ τί δηλοῦν πεφύκασι μεμαθηκότι , πότερόν σοι δοκεῖ χρήσιμόν τι πρὸς τὴν τέχνην εἰς πρόγνωσιν ἐπὶ τοῦ νοσοῦντος εὑρήσειν ; ἢ πότερον εὐδοκιμήσειν παρ’ αὐτῷ τε τῷ κάμνοντι καὶ τοῖς παροῦσι ; τὸ μὲν γὰρ ἕτερον μειράκιον ὅπως ὁρίζεσθαι χρὴ τὸν σφυγμὸν διήξει λόγους μακροὺς , εἴτε δ’ ἀκινδύνως , εἴτε κινδυνωδῶς ὁ κάμνων ἔχει , καὶ πότερον εἰς χρόνου μῆκος αὐτῷ προελθεῖν , ἢ διὰ ταχέων κριθῆναι συμβήσεται , παντάπασιν ἀγνοήσει · τὸ δ’ ἕτερον μειράκιον ἀκριβῶς μὲν ταῦτα προγνώσεταί τε καὶ προερεῖ τοῖς παροῦσιν , ἀγνοήσει δὲ πῶς ὁρίζεσθαι χρὴ τὸν σφυγμόν . ἐκ παραβολῆς δ’ οὕτως ἐναργῶς διαγνωσθήσεται ποῖον μέν τι τὸ ἄχρηστόν ἐστι τῆς διδασκαλίας εἶδος , ὁποῖον δὲ τὸ χρήσιμον · ἀλλ’ ὡς ἡ παροιμία φησι , γλυκὺς πόλεμος ἀπείρῳ , οὕτω μοι δοκοῦσι καὶ οἱ πάνθ’ ὁρίζεσθαι προαιρούμενοι μηδόλως ἐγνωκέναι τὰς γεγονυίας ζητήσεις τοῖς διαλεκτικοῖς περὶ τοῦ πῶς ὁρίζεσθαι προσήκει . τὸ μὲν οὖν ἑρμηνεύειν λόγῳ τὸ δηλούμενον ἐκ τοῦ ῥηθέντος ὀνόματος , ὅταν γε μὴ πάνυ τι τοῦ προκειμένου πράγματος ἐναργῆ πάντες ἔχωσι τὴν νόησιν , οὐ μόνον χρήσιμον , ἀλλὰ καὶ ἀναγκαῖόν ἐστιν · ἀναγκαῖον δὲ κᾀπειδὰν ἤτοι γ’ ἑκών τις αὐτὰ ὑπὸ πανουργίας , ἢ ἄκων ὑπὸ ἠλιθιότητος ἐναλλάττῃ τὰ σημαινόμενα πρὸς τῶν ὀνομάτων , ἐπιφέρων αὐτὰ καθ’ ἑτέρων πραγμάτων ἢ πάντες ἄνθρωποι . μηδετέρου δὲ τούτων ὄντος , οὐδὲ λόγῳ χρὴ δηλοῦσθαι τὸ πρᾶγμα , τῆς ἰδίας προσηγορίας αὐτάρκως αὐτὸ σημαινούσης . τὸ δὲ ὁρίζεσθαι πάντως ἐθέλειν ἅπαν πρᾶγμα σοφιστικῆς διδασκαλίας ἔργον ἐστί . καὶ ταῦτα ἔξεστι λέγειν ἐμοὶ μάλιστα πεῖραν ἱκανὴν ἐν αὐτοσχεδίοις προβλήμασι δεδωκότι . περὶ παντὸς γὰρ ἀεὶ τοῦ προβληθέντος εἰς ὁρισμὸν ἔδειξα δι’ ὅλης ἡμέρας δύνασθαί τινα λέγειν . οὐκ οὖν ἀπορίᾳ λόγων εἰς ὅρους ἐπιτηδείων ἐγκαλῶ τοῖς εὐποροῦσιν , ἀλλ’ ἐπιδείξας ἐμαυτὸν ἁπάντων εὐπορώτατον εἰς τὴν τοιαύτην ἀδολεσχίαν , φιλάνθρωπον ἡγησάμην εἶναι , τῶν μανθανόντων ἕνεκα τῆς ὠφελείας τὰς τέχνας , ἐπιδεῖξαι τὴν ἀλήθειαν , οὐχ ὥσπερ οἱ πολλοὶ τῶν ὁτιοῦν ἐπισταμένων ἐπιχειροῦσιν αὐτὸ σεμνύνειν , ἀλλ’ ἐκεῖνοι καὶ σφᾶς αὐτοὺς ἡγούμενοι φανεῖσθαι σεμνοτέρους , ἀλλ’ ἀεὶ τῶν ἐγνωσμένων ἐμαυτῷ , διακρίνειν ἀπὸ τῶν ἀχρήστων τὰ χρήσιμα . πλὴν γὰρ ὀλίγων ἅπαντες οἱ διδάσκοντες τὰς τέχνας ἐν τοῖς ἀχρήστοις πλεονάζουσιν , ὧν ἓν καὶ τοῦτ’ ἔστιν , ὃ νῦν ἐν ἅπαντι τῷ διηνυσμένῳ λόγῳ προεχειρισάμην , ἐπινειμαμένου τοῦ τῆς φιλοριστίας νοσήματος οὐ μόνον τοὺς ἰατροὺς καὶ φιλοσόφους , ἀλλὰ καὶ ῥήτορας καὶ μουσικοὺς καὶ γραμματικούς . ἅπασιν οὖν , ἐὰν σωφρονῶσιν , ἐφ’ ἑνὸς παραδείγματος τοῦ κατὰ τὸν σφυγμὸν ὠφέλιμον ἡγοῦμαι πεποιῆσθαι βοήθειαν . ἐὰν δ’ αὖθίς ποτε δόξῃ κατὰ πολλὴν σχολὴν ἅπαντα τὰ περὶ τῶν ὅρων ἀμφισβητούμενα διελθεῖν τε καὶ κρῖναι , καὶ τοῦτ’ ἀόκνως πράξω . τινὲς μὲν γὰρ αὐτοὺς ἀχρήστους εἶναί φασι , τινὲς δὲ χρησίμους μὲν εἶναι λέγουσιν , ὅπως δ’ ὁρίζεσθαι χρὴ διαφέρονται . καὶ νῦν δὴ ἤδη δύο βιβλία περὶ αὐτῶν ἐστί μοι γεγραμμένα , τῶν εἰς τὰ περὶ ἀποδείξεως Ἀριστοτέλους ὑπομνημάτων τοῦ δευτέρου τὸ τρίτον καὶ τέταρτον . ἐπιγράφεται δ’ ὑπὸ τῶν πλείστων ἀναλυτικῶν δεύτερον ἡ τοιαύτη πραγματεία , καθάπερ ἡ περὶ συλλογισμοῦ προτέρων ἀναλυτικῶν .
Lemmas: ἄξιος οὖν ἴσως εἰμί καί ὁ περί ὁ Ἐρασίστρατος μνημονεύω , διαφέρω καί αὐτός πρός ἀλλήλων οὐ ἥσσων ἤ ὁ ἄλλος . ὁ γάρ τοι θαυμάσιος οὗτος εἰμί , ὅτι μή μόνος ἀπό διαφέρω αἵρεσις , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἀπό εἷς ἀνήρ ἀνάγω ὁ πολύς διαφωνέω , ἔνιοι δέ καί δύο καί τρεῖς ὅρος γράφω , ὥσπερ Ἀπολλώνιος ὁ ἀπό Στράτων εἷς μέν ὅδε · σφυγμός εἰμί κατά ὁ ἐπιπλήρωσις ὁ ἀπό καρδία πνεῦμα ἐκπέμπω περί ὁ ἀρτηρία διάστασις γίγνομαι . δεύτερος δέ ὅδε · σφυγμός εἰμί ὁ ἀπό ὁ ἀρτηρία διάστασις καί συστολή ἀπό ὁ ἐν αὐτός παράκειμαι καί ἀνάλογος δύναμις . τρίτος δέ ἄλλος · σφυγμός εἰμί διάστασις , κατά ὅς πρός ὁ ἁφή ὁ ἀρτηρία προσπίπτω . οὗτος μέν οὖν ὁ τρίτος ὅρος ὅτι ὁ αὐτός ἔχω δύναμις ὁ κατά ὁ ἐν ἐπίσκεψις σφυγμός ὁρισμός πρόσθεν ὑπό ὁ περί ὁ Ἀλέξανδρος λέγω , πᾶς δῆλος · ὁ δέ πρῶτος ὑπό αὐτός γράφω οὐσιώδης εἰμί κατά ὁ Ἐρασίστρατος ﻿ δόξα σύγκειμαι , ἐπειδή καί ὁ ἀρτηρία , ὡς καί πρόσθεν φημί , οἴομαι διαστέλλω κατά ὁ ἐπιπλήρωσις ὁ παρά ὁ καρδία ἐπιπέμπω πνεῦμα . ἀξιόω γάρ ἐγώ ἐπιπλήρωσις , οὐ πλήρωσις λέγω , ἵνα μή τις ὑπονοέω πᾶς ἐκκενόω ὁ πνεῦμα ὁ ἀρτηρία ἐν ὁ συστολή . ὁ δέ δεύτερος ὅρος ἐφάπτω καί ὁ ὁ δύναμις λόγος , ἀγαθός ὑπό ἄλλος Ἐρασιστράτειος συντίθημι , ὅσος ὁ σφυγμός φημί εἰμί διαστολή καί συστολή ἀρτηρία τε καί καρδία , ὑπό ζωτικός τε ψυχικός δύναμις ἐπιτελέω . αὐτός γάρ ὁ Ἐρασίστρατος ἐν ὁ περί πυρετός ἀποφαίνω σαφής , οὐ μόνος ζωτικός δύναμις εἰμί κατά ὁ καρδία , ἀλλά καί ψυχικός . ἔνιοι δέ αὐτός ἀρκέω ὁ σφυγμός λέγω κοινός ἐνέργεια καρδία τε καί ἀρτηρία . ἔνιοι δέ περίεργος ἀντιδιαστολή ἀρτηρία πρός καρδία φημί εἰμί ὁ σφυγμός , ἐν ὅς μέν χρόνος διαστέλλω συμβαίνω ὁ καρδία , ἐν οὗτος συστέλλω ὁ ἀρτηρία οἴομαι , κατά ὅς δέ ἐκεῖνος συστέλλω , ὁ ἀρτηρία διαστέλλω γε μήν πρῶτος ὁ ἀπό ὁ Ἀπολλώνιον λέγω ὁ διαστολή μόνος σημαίνω σφυγμός εἰμί , ὅς αὐτός ὀνομάζω διάστασις , ὧδε πως γράφω · σφυγμός εἰμί κατά ὁ ἐπιπλήρωσις ὁ ἀπό καρδία πνεῦμα ἐκπέμπω περί ὁ ἀρτηρία διάστασις γίγνομαι . ὁ γε μήν Ἐρασίστρατος ἔοικα οὐ ὁ κατά φύσις ἐν ἀρτηρία κίνησις ὀνομάζω σφυγμός , ἀλλά μόνος ὁ ἐπί φλεγμονή . δῆλος δέ ἐκ ὁ ῥῆσις αὐτός ὁ ἐν ὁ πρῶτος περί πυρετός , ἐν ὅς κίνησις μέν ἀρτηρία ὀνομάζω ὁ κατά φύσις ὑπό ἐγώ καλέω σφυγμός , ὅς δέ αὐτός ἐπί φλεγμονή ὁ μεταβολή ἔχω φημί , σφυγμός φαίνω καλέω , ὡς οὐ κατά πᾶς κίνησις ἀρτηρία ἐπιφέρω ἡγέομαι χρή ὁ ὁ σφυγμός προσηγορία , ἀλλά ἐπί ἐκεῖνος μόνος , ὅς τις ἐξίστημι ὁ κατά φύσις ὑπό ὁ κατά ὁ φλεγμονή διάθεσις . εὔδηλος οὖν ἤδη ὁ πλῆθος ὁ εἰμί λόγος , ἐάν τις ἐπεξέρχομαι οὗτος πᾶς καί μνημονεύω ὁ τε πρός ἀλλήλων λέγω ὁ Ἐρασιστράτειος καί ὁ πρός ὁ ἄλλος , ὅσος τε πάλιν ἐκεῖνος πρός αὐτός ἀντιλέγω . ὁπότε οὖν ὁ κεφάλαιος μόνος αὐτός λέγω ἐγώ νῦν πληρόω ὅλος βιβλίον , οὐδέ οὖν οὐδέ πᾶς ἐπέρχομαι ὁ λέγω ὅρος , ἆρα οὐ πρόδηλος , ὡς ὁ πᾶς ἐπεξέρχομαι βούλομαι καί τρεῖς καί τέσσαρες πληρόω βιβλίον ; καί τοίνυν νομίζω πληρόω ὁ τοιοῦτος , καί τις μειράκιον εἰς φλύαρος ἐμπίπτω σοφιστής ἅπας λέγω σπουδάζω καί μηδείς ὅλος παραλείπω ὁ λέγω ὁ ἰατρός ἐν πολύς χρόνος φιλόπονος ἐκμανθάνω αὐτός , ᾄπειτη συντυγχάνω ἐπί ἄρρωστος τις ἕτερος μειράκιον παρά ἕτερος διδάσκαλος , πῶς τε χρή διαγιγνώσκω ἕκαστος ὁ σφυγμός καί τίς δηλόω φύω μανθάνω , πότερος σύ δοκέω χρήσιμος τις πρός ὁ τέχνη εἰς πρόγνωσις ἐπί ὁ νοσέω εὑρίσκω ; ἤ πότερος εὐδοκιμέω παρά αὐτός τε ὁ κάμνω καί ὁ πάρειμι ; ὁ μέν γάρ ἕτερος μειράκιον ὅπως ὁρίζω χρή ὁ σφυγμός διήκω λόγος μακρός , εἴτε δέ ἀκίνδυνος , εἴτε κινδυνώδης ὁ κάμνω ἔχω , καί πότερος εἰς χρόνος μῆκος αὐτός προέρχομαι , ἤ διά ταχύς κρίνω συμβαίνω , παντάπασι ἀγνοέω · ὁ δέ ἕτερος μειράκιον ἀκριβής μέν οὗτος προγιγνώσκω τε καί προλέγω ὁ πάρειμι , ἀγνοέω δέ πῶς ὁρίζω χρή ὁ σφυγμός . ἐκ παραβολή δέ οὕτως ἐναργής διαγιγνώσκω ποῖος μέν τις ὁ ἄχρηστος εἰμί ὁ διδασκαλία εἶδος , ὁποῖος δέ ὁ χρήσιμος · ἀλλά ὡς ὁ παροιμία φημί , γλυκύς πόλεμος ἄπειρος , οὕτως ἐγώ δοκέω καί ὁ πᾶς ὁρίζω προαιρέω μηδόλως γιγνώσκω ὁ γίγνομαι ζήτησις ὁ διαλεκτικός περί ὁ πῶς ὁρίζω προσήκω . ὁ μέν οὖν ἑρμηνεύω λόγος ὁ δηλέομαι ἐκ ὁ λέγω ὄνομα , ὅταν γε μή πάνυ τις ὁ πρόκειμαι πρᾶγμα ἐναργής πᾶς ἔχω ὁ νόησις , οὐ μόνος χρήσιμος , ἀλλά καί ἀναγκαῖος εἰμί · ἀναγκαῖος δέ ἐͅπειδάν ἤτοι γε ἑκών τις αὐτός ὑπό πανουργία , ἤ ἄκων ὑπό ἠλιθιότης ἐναλλάσσω ὁ σημαίνω πρός ὁ ὄνομα , ἐπιφέρω αὐτός κατά ἕτερος πρᾶγμα ἤ πᾶς ἄνθρωπος . μηδέτερος δέ οὗτος εἰμί , οὐδέ λόγος χρή δηλόω ὁ πρᾶγμα , ὁ ἴδιος προσηγορία αὔταρκος αὐτός σημαίνω . ὁ δέ ὁρίζω πάντως ἐθέλω ἅπας πρᾶγμα σοφιστικός διδασκαλία ἔργον εἰμί . καί οὗτος ἔξεστι λέγω ἐγώ μάλα πεῖρα ἱκανός ἐν αὐτοσχέδιος πρόβλημα δίδωμι . περί πᾶς γάρ ἀεί ὁ προβάλλω εἰς ὁρισμός δείκνυμι διά ὅλος ἡμέρα δύναμαι τις λέγω . οὐ οὖν ἀπορία λόγος εἰς ὅρος ἐπιτήδειος ἐγκαλέω ὁ εὐπορέω , ἀλλά ἐπιδείκνυμι ἐμαυτοῦ ἅπας εὔπορος εἰς ὁ τοιοῦτος ἀδολεσχία , φιλάνθρωπος ἡγέομαι εἰμί , ὁ μανθάνω ἕνεκα ὁ ὠφέλεια ὁ τέχνη , ἐπιδείκνυμι ὁ ἀλήθεια , οὐ ὥσπερ ὁ πολύς ὁ ὁστισοῦν ἐπίσταμαι ἐπιχειρέω αὐτός σεμνύνω , ἀλλά ἐκεῖνος καί σφεῖς αὐτός ἡγέομαι φαίνω σεμνός , ἀλλά ἀεί ὁ γιγνώσκω ἐμαυτοῦ , διακρίνω ἀπό ὁ ἄχρηστος ὁ χρήσιμος . πλήν γάρ ὀλίγος ἅπας ὁ διδάσκω ὁ τέχνη ἐν ὁ ἄχρηστος πλεονάζω , ὅς εἷς καί οὗτος εἰμί , ὅς νῦν ἐν ἅπας ὁ διανύω λόγος προχειρίζω , ἐπινέμω ὁ ὁ φιλοριστία νόσημα οὐ μόνος ὁ ἰατρός καί φιλόσοφος , ἀλλά καί ῥήτωρ καί μουσικός καί γραμματικός . ἅπας οὖν , ἐάν σωφρονέω , ἐπί εἷς παράδειγμα ὁ κατά ὁ σφυγμός ὠφέλιμος ἡγέομαι ποιέω βοήθεια . ἐάν δέ αὖθις ποτέ δοκέω κατά πολύς σχολή ἅπας ὁ περί ὁ ὅρος ἀμφισβητέω διέρχομαι τε καί κρίνω , καί οὗτος ἄοκνος πράσσω . τις μέν γάρ αὐτός ἄχρηστος εἰμί φημί , τις δέ χρήσιμος μέν εἰμί λέγω , ὅπως δέ ὁρίζω χρή διαφέρω . καί νῦν δή ἤδη δύο βιβλίον περί αὐτός εἰμί ἐγώ γράφω , ὁ εἰς ὁ περί ἀπόδειξις Ἀριστοτέλης ὑπόμνημα ὁ δεύτερος ὁ τρίτος καί τέταρτος . ἐπιγράφω δέ ὑπό ὁ πολύς ἀναλυτικός δεύτερος ὁ τοιοῦτος πραγματεία , καθά ὁ περί συλλογισμός πρότερος ἀναλυτικός .