galenus.de-differentia-pulsuum-libri-iv 4.10
Ὅ γε μὴν Ἐρυθραῖος Ἡρακλείδης , ἐνδοξότατος τῶν μαθητῶν αὐτοῦ γενόμενος , οὐ πάνυ φαίνεται προσιέμενος τοῦ διδασκάλου τὸν ὅρον . συστολὴν γὰρ ἔφη καὶ διαστολὴν ἀρτηριῶν καὶ καρδίας εἶναι τὸν σφυγμὸν ὑπὸ ζωτικῆς καὶ ψυχικῆς δυνάμεως πλειστοδυναμούσης ἀποτελούμενον . τὸ μὲν οὖν διαστολὴν ἀντὶ διαστάσεως εἰπεῖν ἐν φωνῇ μόνον , οὐκ ἐν πράγματι διαφωνοῦντός ἐστι , τὸ δ’ ἀφελεῖν ἐξ αὐτοῦ τὸ παρεπομένην διαπαντὸς ἐν τῷ ὑγιαίνειν καὶ νοσεῖν ἐν πράγματι . παραλείπει γὰρ ὡς περιττὸν τοῦτο , καθάπερ γε καὶ τὸ πρὸς αἴσθησιν ληπτὴν εἶναι τὴν εἰρημένην κίνησιν τῶν ἀρτηριῶν καὶ τῆς καρδίας , καίτοι τὸ μὲν διαπαντὸς ἐν τῷ ὑγιαίνειν φαίνεσθαι τὸν σφυγμὸν κατὰ τὴν ἔννοιάν ἐστιν αὐτοῦ μάλιστα , καὶ μέντοι καὶ κατὰ τὰς πλείστας τῶν νόσων , οὐ γὰρ δὴ πάσας γε . τὸ δὲ πρὸς αἴσθησιν ληπτὴν εἶναι τὴν κίνησιν αὐτῶν εἴρηταί μοι πρόσθεν , ὁποίου χρῄζει διορισμοῦ κατὰ τὸν λόγον ἐκεῖνον , ἐν ᾧ περὶ τῶν ὑπ’ Ἀλεξάνδρου τε καὶ Δημοσθένους εἰρημένων ὅρων ἐσκοπούμην . ἀφεῖλε δὲ καὶ τὸ πάντοθεν τοῦ χιτῶνος ἐπανισταμένου καὶ πάλιν εἰς ἑαυτὸν συντρέχοντος , ὡς ἐν τῷ διαστέλλεσθαί τε καὶ συστέλλεσθαι δεδηλωμένων αὐτῷ . τῷ δ’ ὑπὸ ζωτικῆς καὶ ψυχικῆς δυνάμεως γίνεσθαι τὸν σφυγμὸν ὑπὸ Χρυσέρμου λελεγμένῳ προσέθηκεν ὁ Ἡρακλείδης τὸ πλειστοδυναμούσης , ἐπειδὴ καὶ ἄλλα τινα συντελεῖν εἰς τὴν τῶν σφυγμῶν γένεσιν ὁ Ἡρόφιλος αὐτός φησι καὶ πάντες οἱ ἀπ’ αὐτοῦ κληθέντες Ἡροφίλειοι . μέμφεταί γε μὴν ὁ Ἀριστόξενος καὶ τούτῳ καὶ Ἀπολλωνίῳ τῷ Μυῒ , προσθέντι καὶ αὐτῷ τὸ πλειστοδυναμούσης . οὐ γὰρ ἐχρῆν , φησὶ , τὸ κοινὸν ἁπάσης ἐνεργείας φυσικῆς ὡς ἴδιον τῶν σφυγμῶν λέγεσθαι . μέμφεται δὲ καὶ τῷ πάντῃ τὸν χιτῶνα τῆς ἀρτηρίας κυκλοτερῶς ﻿ διΐστασθαι λελέχθαι κατὰ τὸν ὅρον , οὐ μόνον , ὥσπερ ὁ Ἡρακλείδης , ὡς περιττῷ , ἀλλ’ ὅτι καὶ τῶν παρὰ φύσιν σφυγμῶν ἔνιοι τὴν διαστολὴν τῆς ἀρτηρίας οὐχ ὁμαλὴν ποιοῦνται , καθάπερ ἑαυτῶν μέρος . ἐπηρεάζει δὲ τῷδε προδήλως · εἰ γὰρ αὐτὸς ὁ Χρύσερμος ἐνεγεγράφει τῷ ὅρῳ τὸ ὁμαλῶς , εἰκότως ἂν ἤλεγχεν αὐτὸν ἀναμιμνήσκων τῶν ἀνώμαλον ἐχόντων τὴν κίνησιν σφυγμῶν , ἐπεὶ δ’ ἁπλῶς ἔφη , πάντοθεν τοῦ χιτῶνος ἐπανισταμένου καὶ πάλιν εἰς ἑαυτὸν συντρέχοντος , οὐκέτ’ εὐλόγως ἐγκαλεῖ . βέλτιον δ’ ἦν , εἴπερ ὅλως ἐφιλοτιμεῖτο διελέγχειν τὸν Χρύσερμον , ἐπὶ τοὺς τοιούτους τῷ λόγῳ ἀφικέσθαι σφυγμοὺς , ἐν οἷς ὁ χιτὼν τῆς ἀρτηρίας ὥσπερ χορδὴ φαίνεται τεταμένος , ἄνω μὲν καὶ κάτω τῆς ἀρτηρίας ὅλης φερομένης , οὐ μὴν διαστελλομένης γε . τοῦτο γὰρ εἴρηταί τισιν εἰς μὲν ἐξήγησιν τοῦ τοιούτου σφυγμοῦ χρησίμως , οὐ μὴν εἰς ἀκριβῆ γε ἐπιστήμην . ἀδύνατον γοῦν ἐστι μηδ’ ὅλως διαστέλλεσθαί τε καὶ συστέλλεσθαι τὰς ἀρτηρίας ἔτι ζῶντος τοῦ ζώου . δυνατὸν δὲ μὴ φαίνεσθαι τοῦτο πασχούσας ἐναργῶς διά τε τὴν βραχύτητα τῆς διαστολῆς καὶ τὸν ἐζευγμένον κλόνον ταῖς τοιαύταις ἀρτηρίαις . ἐλέγομεν γοῦν τηνικαῦτα ταῖς τεταμέναις χορδαῖς ὁμοίως φαίνεσθαι τὰς ἀρτηρίας ἀνιούσας τε καὶ κατιούσας , οὐ μὴν διαστελλομένας τε καὶ συστελλομένας σαφῶς . ὥστε οὐδὲ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον εἰκότως ἄν τις ἐγκαλέσειεν ὡς ψευσαμένῳ τῷ Χρυσέρμῳ περὶ τῆς κατὰ κύκλον διαστολῆς τε καὶ συστολῆς τῶν ἀρτηριῶν , οὐ περὶ τῆς αἰσθητῆς κινήσεως αὐτῶν ποιησαμένῳ τὸν ὅρον , ἀλλὰ περὶ τῆς οὐσιώδους ὑπάρξεως τοῦ σφυγμοῦ . ἀλλὰ γὰρ εἴ τις βούλοιτο καὶ περὶ τούτων ἢ αὐτὸς γνῶναι τὰ λελεγμένα τοῖς ἀνδράσιν , ἢ μεταστρέφειν εἰς ὑπομνήματα , τοῦ μὲν Ἐρυθραίου τὸ ἕβδομον ἀναγνώτω περὶ τῆς Ἡροφίλου αἱρέσεως , τοῦ Ἀπολλωνίου δὲ τὸ εἰκοστὸν ἔννατον , Ἀριστοξένου δὲ τὸ τρισκαιδέκατον . ἐμοὶ δ’ ἀρκεῖ καθ’ ἑκάστην ἀντιλογίαν ἐνδεικνυμένῳ τὰ κεφάλαια τῶν λόγων ἐφ’ ἕτερόν τι μετέρχεσθαι · καὶ γὰρ καὶ οὕτω πράττοντι τὸ βιβλίον ὅλον ὑποπληρώσεται . κάλλιον δὲ ἴσως μηδὲ τοῦτο παραλιπεῖν , ὡς αὐτὸς ὁ Ἀριστόξενος , Ἀλεξάνδρου τοῦ Φιλαλήθους γεγονὼς μαθητὴς , ἐλέγξας τε τοὺς τῶν πρεσβυτέρων ἑαυτοῦ πάντας ὅρους , ὡς οἴεται , κάλλιστα δ’ ἔχειν εἰπὼν τόνδε · σφυγμός ἐστι καρδίας καὶ ἀρτηριῶν ἐνέργεια ἴδιος , ὅμως αὐτὸς ἐφεξῆς , οὐδὲν κωλύει , φησὶ , καὶ τοιοῦτον ὅρον ποιήσασθαι · σφυγμός ἐστι καρδίας καὶ ἀρτηριῶν ἐνέργεια ἴδιος , μικτὴ , ἀπροαίρετος . ἐπαινεῖ δὲ τοῦτον τὸν ὅρον ὡς σαφέστερον τοῦ πρόσθεν , ἐκείνῳ μαρτυρῶν τὸ σύντομόν τε καὶ τεχνικόν . οἴεται γὰρ ἀπροαιρέτους κινήσεις πολλάκις ὅμως ἔχειν τι καὶ προαιρετικόν · ὅπερ εὔδηλόν ἐστιν ὁπόσας ἀντιλογίας ἔχει καὶ ζητήσεις . ἀλλὰ τὰ μὲν τοιαῦτα πρὸς τοὺς ἀφ’ ἑτέρων αἱρέσεων ἀμφισβητεῖται καὶ τούτῳ καὶ τοῖς ἄλλοις Ἡροφιλείοις , αὐτῷ δὲ τῷ Ἡροφίλῳ φαίνοιτ’ ἂν διαφερόμενος ἐν τῷ τὸν σφυγμὸν ἐνέργειαν μὲν εἶναι νομίζειν ἀρτηριῶν καὶ καρδίας , μέρη δ’ αὐτῷ τίθεσθαι τὴν διαστολήν τε καὶ συστολὴν καί ποτε καὶ τὰς ἠρεμίας . ἐὰν γὰρ ἀκριβῶς ἕπηται τοῖς Ἡροφίλου δόγμασιν , ἡ συστολὴ μὲν ἐνέργεια τῶν ἀρτηριῶν ἐστιν , ἡ διαστολὴ δὲ εἰς τὴν οἰκείαν τε καὶ φυσικὴν κατάστασιν τοῦ σώματος αὐτῶν ἐπάνοδος . βούλεται γὰρ , ὥσπερ ἐπὶ τῶν τεθνεώτων ὁρᾶται διεστὼς ὁ χιτὼν τῆς ἀρτηρίας , οὕτω κᾀπὶ τῶν ζώντων ὅσον ἐφ’ ἑαυτῷ διεστάναι , τοὐναντίον Ἀσκληπιάδου δοξάζοντος · οἴεται γὰρ ὁ ἀνὴρ οὗτος καὶ τὴν καρδίαν καὶ τὰς ἀρτηρίας διαστέλλεσθαι πληρουμένας πνεύματος , εἰσρέοντος αὐταῖς διὰ λεπτομέρειαν , ἣν ἐντὸς ἑαυτῶν ἔχουσιν , ὅταν δὲ πληρωθεισῶν εἰς τὸ ἔμπροσθεν οὐκέτι ῥέῃ , καταπίπτειν αὖθις εἰς τὴν ἔμπροσθεν ὑπάρχουσαν ἑαυταῖς κατάστασιν φύσει τὸν χιτῶνα . καὶ τοῦτο ἐν παρέργῳ τὸ ζήτημα παρεισέρχεσθαι δύναται τοῖς ἀπέραντα μακρολογεῖν ἐθέλουσι σοφισταῖς . ὥσπερ δ’ ἐνταῦθα πολλῶν λόγων ὑπόθεσιν ἑαυτῷ τις πορίσασθαι δύναται , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον , ἐὰν τὰ γεγραμμένα Φιλωνίδῃ τῷ Σικελῷ κατὰ τὸ περὶ τῆς ἰατρικῆς ὀκτωκαιδέκατον προχειρίζηταί τις , ὧν ἐπὶ βραχὺ καὶ Ἀγαθῖνος ἐμνημόνευσε μεμφόμενος αὐτῷ πρῶτον μὲν ὡς μοχθηρῶς ἀποφηναμένῳ τὸν σφυγμὸν ἐν ἀρτηρίαις μόναις γίγνεσθαι , δεύτερον δὲ ὡς καὶ τὸν Βακχεῖον οὐκ ὀρθῶς ἑαυτῷ συνεπισπωμένῳ , τὴν πολυλογίαν αὐξήσεις δηλονότι κᾀκ τοῦ τοιούτου τρόπου τῷ λόγῳ . πρῶτον μὲν γὰρ δεήσει τὰ ἐπιχειρήματα λέγειν οἷς πεισθεὶς ὁ Φιλωνίδης ἀρτηριῶν μόνων τὸν σφυγμὸν οἴεται εἶναι , δεύτερον δ’ ἐξελέγχειν αὐτὰ , καὶ τρίτον ἐπιδεικνύναι τὸν Βακχεῖον ἐν μὲν ταῖς ἀκροάσεσιν οὕτως εἰρηκέναι τὸν σφυγμὸν εἶναι συστολὴν καὶ διαστολὴν ἐν ἁπάσαις ταῖς ἀρτηρίαις γινομένην . ἐν δὲ τῇ τῶν σφυγμῶν ἐπιτομῇ κατὰ λέξιν οὕτως γράφει · σφυγμὸς δὲ καὶ πᾶν πάθος σφυγμοῦ μόνον ἐν ἀρτηρίαις καὶ καρδίᾳ συμβαίνει . καὶ μετ’ ὀλίγα πάλιν · ὁ μὲν γὰρ σφυγμὸς , καθάπερ ἐῤῥέθη , διάστασίς τέ ἐστι τῆς ἀρτηρίας , ἢ τοῦ ἀρτηριώδους μέρους τῆς καρδίας . καὶ πρὸ πάντων ἐκείνου μέμνησο τοῦ μέχρι δεῦρο μόνων σχεδὸν τῶν Ἡροφιλείων ἡμᾶς τοὺς ὅρους προκεχειρίσθαι , πολλῶν καὶ τοῖς Ἐρασιστρατείοις καὶ τοῖς Ἀσκληπιαδείοις γεγονότων · ὥσπερ γε καὶ τοῖς ἀπ’ Ἀθηναίου τοῦ Ἀτταλέως , οὓς πνευματικοὺς ὀνομάζουσιν , εἰ καὶ μὴ τοσούτων ὅρων , ὅμως γοῦν οὐ τοσούτων εἰρημένων . ὁ γοῦν Ἀγαθῖνος , οὗ σμικρὸν ἔμπροσθεν ἐμνημόνευσα , καίτοι τοῖς δι’ ὅρων ἐπιχειροῦσιν ἅπαντα διδάσκειν ἐπιτιμῶν , ὅμως καὶ αὐτὸς ἓν ἔγραψεν ὅλον βιβλίον τὸ πρῶτον περὶ σφυγμῶν , ἐξηγούμενος ἕκαστον τῶν ἐν τοῖς σφυγμοῖς ὀνομάτων ἅμα τοῖς οἰκείοις ὅροις τῶν πραγμάτων . ἀλλὰ περὶ μὲν τῶν ἄλλων σιωπῶ . πρόκειται γὰρ ἐν τῷδε τῷ γράμματι τοῦ κατὰ τὸν σφυγμὸν ﻿ ὅρου μόνου μνημονεύειν , ἐπιδεδειχότος μου πολλάκις , οὐδὲν ἧττον τοῦδε καθ’ ἑκάστην διαφορὰν σφυγμῶν ὁμοίως δύνασθαι πληρωθῆναι βιβλίον , ἐάν τέ τις ὁρίζηται τὸν μέγαν σφυγμὸν , ἅμα τοῖς παρακειμένοις αὐτῷ , κατὰ τὸ πηλίκον τῆς διαστολῆς , ἐάν τε τὸν μικρὸν , ἅμα τοῖς κατὰ τοῦτο παρακειμένοις . οὕτω δὲ καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας · καὶ νῦν , ὡς ἔφην , ὑπὲρ αὐτοῦ μόνου τοῦ σφυγμοῦ πρόκειται διελθεῖν ἐπὶ κεφαλαίων .
Lemmas: ὁ γε μήν Ἐρυθραῖος Ἡρακλείδης , ἔνδοξος ὁ μαθητής αὐτός γίγνομαι , οὐ πάνυ φαίνω προσίημι ὁ διδάσκαλος ὁ ὅρος . συστολή γάρ φημί καί διαστολή ἀρτηρία καί καρδία εἰμί ὁ σφυγμός ὑπό ζωτικός καί ψυχικός δύναμις πλειστοδυναμέω ἀποτελέω . ὁ μέν οὖν διαστολή ἀντί διάστασις λέγω ἐν φωνή μόνος , οὐ ἐν πρᾶγμα διαφωνέω εἰμί , ὁ δέ ἀφαιρέω ἐκ αὐτός ὁ παρέπομαι διαπαντός ἐν ὁ ὑγιαίνω καί νοσέω ἐν πρᾶγμα . παραλείπω γάρ ὡς περισσός οὗτος , καθά γε καί ὁ πρός αἴσθησις ληπτός εἰμί ὁ λέγω κίνησις ὁ ἀρτηρία καί ὁ καρδία , καίτοι ὁ μέν διαπαντός ἐν ὁ ὑγιαίνω φαίνω ὁ σφυγμός κατά ὁ ἔννοια εἰμί αὐτός μάλα , καί μέντοι καί κατά ὁ πολύς ὁ νόσος , οὐ γάρ δή πᾶς γε . ὁ δέ πρός αἴσθησις ληπτός εἰμί ὁ κίνησις αὐτός λέγω ἐγώ πρόσθεν , ὁποῖος χρῄζω διορισμός κατά ὁ λόγος ἐκεῖνος , ἐν ὅς περί ὁ ὑπό Ἀλέξανδρος τε καί Δημοσθένης λέγω ὅρος σκοπέω . ἀφαιρέω δέ καί ὁ πάντοθεν ὁ χιτών ἐπανίστημι καί πάλιν εἰς ἑαυτοῦ συντρέχω , ὡς ἐν ὁ διαστέλλω τε καί συστέλλω δηλόω αὐτός . ὁ δέ ὑπό ζωτικός καί ψυχικός δύναμις γίγνομαι ὁ σφυγμός ὑπό Χρύσερμος λέγω προστίθημι ὁ Ἡρακλείδης ὁ πλειστοδυναμέω , ἐπειδή καί ἄλλος τις συντελέω εἰς ὁ ὁ σφυγμός γένεσις ὁ Ἡρόφιλος αὐτός φημί καί πᾶς ὁ ἀπό αὐτός καλέω Ἡροφίλειος . μέμφομαι γε μήν ὁ Ἀριστόξενος καί οὗτος καί Ἀπολλώνιον ὁ Μῦς , προστίθημι καί αὐτός ὁ πλειστοδυναμέω . οὐ γάρ χρή , φημί , ὁ κοινός ἅπας ἐνέργεια φυσικός ὡς ἴδιος ὁ σφυγμός λέγω . μέμφομαι δέ καί ὁ πάντῃ ὁ χιτών ὁ ἀρτηρία κυκλοτερής ﻿ διίστημι λέγω κατά ὁ ὅρος , οὐ μόνος , ὥσπερ ὁ Ἡρακλείδης , ὡς περισσός , ἀλλά ὅτι καί ὁ παρά φύσις σφυγμός ἔνιοι ὁ διαστολή ὁ ἀρτηρία οὐ ὁμαλός ποιέω , καθά ἑαυτοῦ μέρος . ἐπηρεάζω δέ ὅδε πρόδηλος · εἰ γάρ αὐτός ὁ Χρύσερμος ἐγγράφω ὁ ὅρος ὁ ὁμαλής , ἔοικα ἄν ἐλέγχω αὐτός ἀναμιμνῄσκω ὁ ἀνώμαλος ἔχω ὁ κίνησις σφυγμός , ἐπεί δέ ἁπλῶς φημί , πάντοθεν ὁ χιτών ἐπανίστημι καί πάλιν εἰς ἑαυτοῦ συντρέχω , οὐκέτι εὔλογος ἐγκαλέω . ἀγαθός δέ εἰμί , εἴπερ ὅλος φιλοτιμέομαι διελέγχω ὁ Χρύσερμος , ἐπί ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος ἀφικνέομαι σφυγμός , ἐν ὅς ὁ χιτών ὁ ἀρτηρία ὥσπερ χορδή φαίνω τείνω , ἄνω μέν καί κάτω ὁ ἀρτηρία ὅλος φέρω , οὐ μήν διαστέλλω γε . οὗτος γάρ λέγω τις εἰς μέν ἐξήγησις ὁ τοιοῦτος σφυγμός χρήσιμος , οὐ μήν εἰς ἀκριβής γε ἐπιστήμη . ἀδύνατος γοῦν εἰμί μηδέ ὅλος διαστέλλω τε καί συστέλλω ὁ ἀρτηρία ἔτι ζάω ὁ ζῷον . δυνατός δέ μή φαίνω οὗτος πάσχω ἐναργής διά τε ὁ βραχύτης ὁ διαστολεύς καί ὁ ζεύγνυμι κλόνος ὁ τοιοῦτος ἀρτηρία . λέγω γοῦν τηνικαῦτα ὁ τείνω χορδή ὅμοιος φαίνω ὁ ἀρτηρία ἀνέρχομαι τε καί κατέρχομαι , οὐ μήν διαστέλλω τε καί συστέλλω σαφής . ὥστε οὐδέ κατά οὗτος ὁ λόγος ἔοικα ἄν τις ἐγκαλέω ὡς ψεύδω ὁ Χρύσερμος περί ὁ κατά κύκλος διαστολεύς τε καί συστολή ὁ ἀρτηρία , οὐ περί ὁ αἰσθητός κίνησις αὐτός ποιέω ὁ ὅρος , ἀλλά περί ὁ οὐσιώδης ὕπαρξις ὁ σφυγμός . ἀλλά γάρ εἰ τις βούλομαι καί περί οὗτος ἤ αὐτός γιγνώσκω ὁ λέγω ὁ ἀνήρ , ἤ μεταστρέφω εἰς ὑπόμνημα , ὁ μέν Ἐρυθραῖος ὁ ἕβδομος ἀναγιγνώσκω περί ὁ Ἡρόφιλος αἵρεσις , ὁ Ἀπολλώνιον δέ ὁ εἰκοστός ἔννατος , Ἀριστόξενος δέ ὁ τρισκαιδέκατος . ἐγώ δέ ἀρκέω κατά ἕκαστος ἀντιλογία ἐνδείκνυμι ὁ κεφάλαιος ὁ λόγος ἐπί ἕτερος τις μετέρχομαι · καί γάρ καί οὕτως πράσσω ὁ βιβλίον ὅλος ὑποπληρόω . καλός δέ ἴσως μηδέ οὗτος παραλείπω , ὡς αὐτός ὁ Ἀριστόξενος , Ἀλέξανδρος ὁ Φιλαλήθης γίγνομαι μαθητής , ἐλέγχω τε ὁ ὁ πρέσβυς ἑαυτοῦ πᾶς ὅρος , ὡς οἴομαι , καλός δέ ἔχω λέγω ὅδε · σφυγμός εἰμί καρδία καί ἀρτηρία ἐνέργεια ἴδιος , ὅμως αὐτός ἐφεξῆς , οὐδείς κωλύω , φημί , καί τοιοῦτος ὅρος ποιέω · σφυγμός εἰμί καρδία καί ἀρτηρία ἐνέργεια ἴδιος , μικτός , ἀπροαίρετος . ἐπαινέω δέ οὗτος ὁ ὅρος ὡς σαφής ὁ πρόσθεν , ἐκεῖνος μαρτυρέω ὁ σύντομος τε καί τεχνικός . οἴομαι γάρ ἀπροαίρετος κίνησις πολλάκις ὅμως ἔχω τις καί προαιρετικός · ὅς εὔδηλος εἰμί ὁπόσος ἀντιλογία ἔχω καί ζήτησις . ἀλλά ὁ μέν τοιοῦτος πρός ὁ ἀπό ἕτερος αἵρεσις ἀμφισβητέω καί οὗτος καί ὁ ἄλλος Ἡροφιλείος , αὐτός δέ ὁ Ἡρόφιλος φαίνω ἄν διαφέρω ἐν ὁ ὁ σφυγμός ἐνέργεια μέν εἰμί νομίζω ἀρτηρία καί καρδία , μέρος δέ αὐτός τίθημι ὁ διαστολή τε καί συστολή καί ποτέ καί ὁ ἠρεμία . ἐάν γάρ ἀκριβής ἕπομαι ὁ Ἡρόφιλος δόγμα , ὁ συστολή μέν ἐνέργεια ὁ ἀρτηρία εἰμί , ὁ διαστολή δέ εἰς ὁ οἰκεῖος τε καί φυσικός κατάστασις ὁ σῶμα αὐτός ἐπάνοδος . βούλομαι γάρ , ὥσπερ ἐπί ὁ θνῄσκω ὁράω διίστημι ὁ χιτών ὁ ἀρτηρία , οὕτως εἰͅπί ὁ ζάω ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ διίστημι , ἐναντίος Ἀσκληπιάδης δοξάζω · οἴομαι γάρ ὁ ἀνήρ οὗτος καί ὁ καρδία καί ὁ ἀρτηρία διαστέλλω πληρόω πνεῦμα , εἰσρέω αὐτός διά λεπτομέρεια , ὅς ἐντός ἑαυτοῦ ἔχω , ὅταν δέ πληρόω εἰς ὁ ἔμπροσθεν οὐκέτι ῥέω , καταπίπτω αὖθις εἰς ὁ ἔμπροσθεν ὑπάρχω ἑαυτοῦ κατάστασις φύσις ὁ χιτών . καί οὗτος ἐν πάρεργος ὁ ζήτημα παρεισέρχομαι δύναμαι ὁ ἀπέραντος μακρολογέω ἐθέλω σοφιστής . ὥσπερ δέ ἐνταῦθα πολύς λόγος ὑπόθεσις ἑαυτοῦ τις πορίζω δύναμαι , κατά ὁ αὐτός τρόπος , ἐάν ὁ γράφω Φιλωνίδης ὁ Σικελός κατά ὁ περί ὁ ἰατρικός ὀκτωκαιδέκατος προχειρίζω τις , ὅς ἐπί βραχύς καί Ἀγαθῖνος μνημονεύω μέμφομαι αὐτός πρῶτος μέν ὡς μοχθηρός ἀποφαίνω ὁ σφυγμός ἐν ἀρτηρία μόνος γίγνομαι , δεύτερος δέ ὡς καί ὁ Βακχεῖον οὐ ὀρθός ἑαυτοῦ συνεπισπάω , ὁ πολυλογία αὐξάνω δηλονότι ἐͅκ ὁ τοιοῦτος τρόπος ὁ λόγος . πρῶτος μέν γάρ δέω ὁ ἐπιχείρημα λέγω ὅς πείθω ὁ Φιλωνίδης ἀρτηρία μόνος ὁ σφυγμός οἴομαι εἰμί , δεύτερος δέ ἐξελέγχω αὐτός , καί τρίτος ἐπιδείκνυμι ὁ Βακχεῖον ἐν μέν ὁ ἀκρόασις οὕτως λέγω ὁ σφυγμός εἰμί συστολή καί διαστολή ἐν ἅπας ὁ ἀρτηρία γίγνομαι . ἐν δέ ὁ ὁ σφυγμός ἐπιτομή κατά λέξις οὕτως γράφω · σφυγμός δέ καί πᾶς πάθος σφυγμός μόνος ἐν ἀρτηρία καί καρδία συμβαίνω . καί μετά ὀλίγος πάλιν · ὁ μέν γάρ σφυγμός , καθά λέγω , διάστασις τε εἰμί ὁ ἀρτηρία , ἤ ὁ ἀρτηριώδης μέρος ὁ καρδία . καί πρό πᾶς ἐκεῖνος μιμνῄσκω ὁ μέχρι δεῦρο μόνος σχεδόν ὁ Ἡροφίλαος ἐγώ ὁ ὅρος προχειρίζω , πολύς καί ὁ Ἐρασιστράτειος καί ὁ Ἀσκληπιάδειος γίγνομαι · ὥσπερ γε καί ὁ ἀπό Ἀθήναιος ὁ Ἀτταλεύς , ὅς πνευματικός ὀνομάζω , εἰ καί μή τοσοῦτος ὅρος , ὅμως γοῦν οὐ τοσοῦτος λέγω . ὁ γοῦν Ἀγαθῖνος , ὅς μικρός ἔμπροσθεν μνημονεύω , καίτοι ὁ διά ὅρος ἐπιχειρέω ἅπας διδάσκω ἐπιτιμάω , ὅμως καί αὐτός εἷς γράφω ὅλος βιβλίον ὁ πρῶτος περί σφυγμός , ἐξηγέομαι ἕκαστος ὁ ἐν ὁ σφυγμός ὄνομα ἅμα ὁ οἰκεῖος ὅρος ὁ πρᾶγμα . ἀλλά περί μέν ὁ ἄλλος σιωπάω . πρόκειμαι γάρ ἐν ὅδε ὁ γράμμα ὁ κατά ὁ σφυγμός ﻿ ὅρος μόνος μνημονεύω , ἐπιδείκνυμι ἐγώ πολλάκις , οὐδείς ἥσσων ὅδε κατά ἕκαστος διαφορά σφυγμός ὅμοιος δύναμαι πληρόω βιβλίον , ἐάν τε τις ὁρίζω ὁ μέγας σφυγμός , ἅμα ὁ παράκειμαι αὐτός , κατά ὁ πηλίκος ὁ διαστολεύς , ἐάν τε ὁ μικρός , ἅμα ὁ κατά οὗτος παράκειμαι . οὕτως δέ καί ὁ ἄλλος ἅπας · καί νῦν , ὡς φημί , ὑπέρ αὐτός μόνος ὁ σφυγμός πρόκειμαι διέρχομαι ἐπί κεφάλαιος .