galenus.de-differentia-pulsuum-libri-iv 3.3
Ἆρ’ οὖν ἡ μὲν τοῦ σφοδροῦ σφυγμοῦ διδασκαλία καὶ ἀσαφὴς καὶ ψευδὴς κατὰ πάντα τὰ σημαινόμενα , σαφεστέρα δὲ καὶ ἀληθεστέρα ἡ τοῦ ἐναντίου αὐτοῦ τοῦ ἀμυδροῦ ; τάχα γὰρ ἐκ τῆς ἀντιθέσεως συνιέναι τινὸς τῶν ἐν τῷ προτέρῳ λόγῳ δυνησόμεθα . τί δή φησιν ; ἀμυδρὸς δὲ ὁ ἐκλελυμένον τόνον ἔχων καὶ ἀσύστροφον τὴν πληγήν . ἐνταῦθα δὴ φανερῶς τῷ μὲν μεγάλῳ τόνῳ τὸν ἐκλελυμένον ἀντέθηκε , δέον οὐ τοῦτον , ἀλλὰ τὸν μικρὸν ἀντιθεῖναι . ἢ κακῶς ἐν τῷ σφοδρῷ τὸν μέγαν εἶπε , τῷ δὲ ῥοιζώδει ἀσύστροφον τῆς πληγῆς . εἰ μὲν οὖν ἐνόουν τί ποτ’ ἐστὶν τὸ ἀσύστροφον , ἴσως ἂν συνῆκα τοῦ ῥοιζώδους . νυνὶ δ’ αὐτὸ τοῦτο πάλιν ἀσαφέστερόν ἐστι πολλῷ τοῦ ῥοιζώδους . ὥστ’ οὐδέτερον αὐτῶν ἐξηγητικὸν γίνεται θατέρου . πότερον γὰρ τὸ βραδὺ νομίσομεν λέγειν αὐτὸν ἀσύστροφον , ἢ τὸ ἄῤῥωστον , ἢ τὸ μαλακὸν , ἢ τὸ εὐανάτρεπτον , ἢ τὸ διαλελυμένον , οὐκ ἔχω συμβαλεῖν . ἓν δὲ μόνον ἐν τούτῳ τῷ τρόπῳ πλέον μοι νομίζω γεγονέναι , τὸ καὶ τὴν ποιότητα τῆς πληγῆς αὐτὸν εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς σφοδρότητος παραλαμβάνειν , καί τοι κατ’ ἀρχὰς , ὁπότ’ ἀντέλεγε τῷ Μάγνῳ , μόνον τόνον εἰπόντι τῆς τῶν ἀρτηριῶν κινήσεως . ἀλλὰ νῦν καὶ ἀσύστροφον ἔφη τὴν πληγήν · καὶ μὴν ἀντεῖπεν ὀλίγῳ πρόσθεν τοῖς ἐν τῇ τῆς ἁφῆς πληγῇ κεῖσθαι νομίζουσιν αὐτόν . ἐμοὶ μὲν δὴ καὶ ταῦτα ﻿ πάντη τεταραγμένου καὶ μηδὲν ἀκριβὲς ἔχοντος εἰπεῖν εἶναι δοκεῖ . σοὶ δ’ εἴπερ μὴ ταῦτα , τὰ δ’ οὖν ἐφεξῆς αὐτῶν οἶδ’ ὅτι λῆρος εἶναι δόξει μακρὸς , ἄν γε μὴ σοφιστής τις ᾖς καὶ αὐτὸς , ἀλλὰ τῶν τῆς ἰατρικῆς ἔργων ἐραστής . ἡ μὲν οὖν ῥῆσις αὕτη τοῦ Ἀρχιγένους τόνδε τὸν τρόπον ἔχει · ἔστι δὲ κατὰ τὴν σφοδρότητα τοιαύταις καὶ ἄλλαις ἐντυγχάνειν διαφοραῖς , ἐν αἷς ἐκλελυμένη ἐμπίπτει ἡ πληγὴ καὶ ἀβαρὴς , ὃν ἀμαυρὸν σφυγμὸν ἤδη τινὲς ἐκάλεσαν . ἄλλη δὲ βαρεῖα μὲν ἔκλυτος ταύτην ἀμυδροῦ σφυγμοῦ διαφορὰν θείη τις ἂν , ἡ δ’ οὐκ ἔκλυτος μὲν , ἀλλ’ οἷον παραπεποδισμένη καὶ εἴσω ῥέπον τὸ βάρος ἔχουσα , πεπιεσμένη καὶ δεδυκυῖα . διαφορὰ κατὰ σφοδρότητα εἴη ἂν σφυγμοῦ καὶ κατὰ τὸν σφοδρὸν , ἡ μέν τις πληγὴ εἴη ἂν ἐξεριστικὴ , ὑγρότερον ἐξωθοῦσα τὴν ἁφὴν , οἷα ἀπὸ τροφῆς μάλιστα νεαρᾶς ἐγγίνεται . ἡ δὲ δύσθραυστός ἐστι μᾶλλον , οἷον διηγκωνισμένου τοῦ κινοῦντος . ἡ δ’ ἐν πείσεσί τισι καὶ ἐπὶ τοῖς ἐν σαρκὶ πλεονασμοῖς φαίνεται . ταῦτ’ , ὦ πρὸς θεῶν , πότερον θαυμαστά τις , ἢ ληρήματα φήσει ; τὸν γοῦν βίον βραχὺν ὡς πρὸς τὸ τῆς τέχνης ὄντα μέγεθος οὐ βραχὺν οὗτός γε , ἀλλὰ τὸ μηδὲν ποιεῖ , τοσοῦτον ὄχλον ἐπεισάγων αὐτῇ ψευδοῦς θεωρίας . πόθεν γοῦν οὗτοι πάλιν ἥκουσιν ἡμῖν οἱ σφυγμοὶ , βαρὺς καὶ ἀβαρής ; τί δ’ οὐ καὶ ταύτην ἐν ἀρχῇ τὴν διαφορὰν ἐδήλωσεν , ἡνίκ’ ὀκτὼ ποιότητας ἔλεγεν ὑπάρχειν τοῖς σφυγμοῖς ; ὡς γὰρ μέγεθος καὶ τάχος καὶ σφοδρότητα καὶ τἄλλα , τί τὸ κωλύον ἦν καὶ βαρύτητα προσγράψαι ; πόθεν αὕτη πάλιν ἡ καινὴ τραγῳδία , βαρὺς σφυγμός ἐστί τις ; πόσων μνῶν , ὦ Ἀρχίγενες , ἑρμήνευσον ἡμῖν , εἴ γε μὴ μόνον ὀνόματα γεγραφὼς ἔσῃ , πρᾶγμα δ’ οὐδὲν εἰρηκώς . ἔστι τις σφοδρὸς σφυγμὸς , ὡς οἱ μὴ τραγῳδοῦντες ἔγραψαν , ἀντιβατικὸς κατὰ τὴν πληγὴν , διάγνωσις δ’ αὐτοῦ , θλιβόντων τὴν ἀρτηρίαν , οὐκ ἐπιπολῆς ψαυόντων . αἰτία δ’ ἄλλη μὲν κατ’ ἄλλον , ἄλλη δὲ κατὰ τοὺς πνευματικοὺς ὑμᾶς , ἡ ῥώμη τοῦ τόνου . λέξον μοι καὶ περὶ τοῦ βαρέος ὡσαύτως , τήν τε φύσιν αὐτοῦ καὶ τὴν διάγνωσιν καὶ τὴν αἰτίαν . ἢ γελοιότατος ἂν εἴης τίς μέν ἐστι σφοδρὸς σφυγμὸς καὶ ταχὺς καὶ μέγας , ἐξηγούμενός τε καὶ ὁριζόμενος , οὓς καὶ χωρὶς ὁρισμῶν ἐνοήσαμεν ἂν , εἴ γε μὴ παντάπασιν ἀήθεις ἦμεν Ἑλληνικῆς λέξεως , τίς δ’ ἐστὶν ὁ σφυγμὸς ὁ βαρὺς οὗτος , ὃν ἐπεισάγεις ἡμῖν καινὸν , οὐκ ἐξηγούμενος , ἀλλ’ ὑπολαμβάνων , εἰ τοὔνομα μόνον γράψειας , εἰρηκέναι τι πλέον . τοῦτο δὲ οὐ λέγειν , ἀλλὰ λαλεῖν ἐστί . εἰ μὲν οὖν βούλει κατὰ τὸν Κωμικὸν , Λαλεῖν ἄριστος , ἀδυνατώτατος λέγειν , ἕτερος ἂν εἴη λόγος · εἰ δ’ οὐ λαλεῖν , ἀλλὰ λέγειν , τί καὶ διδάσκειν ἐθέλεις , δήλωσον ἡμῖν , τίνι τῶν αἰσθήσεων , καὶ πῶς διαγνωσόμεθα τόν βαρὺν τοῦτον σφυγμόν ; ἐγὼ μὲν γὰρ οὐδὲ λίθου βάρος , οὐδὲ ξύλου δύναμαι διαγνῶναι , μὴ ταῖς χερσὶν ἀράμενος , ἢ ἀναθέμενος τοῖς ὤμοις , ἢ ἐξαρτησάμενος τοῦ πραχήλου . πότερον οὖν καὶ τὴν ἀρτηρίαν τοῦ νοσοῦντος ἐν ταῖς χερσὶ βαστάζοντας ἡμᾶς , ἢ ἀναθεμένους , δεήσει διαγιγνώσκειν οὕτως τὸ βάρος τῶν σφυγμῶν , ἢ τί κελεύεις ὦ Ἀρχίγενες ; πρὸς δὲ ταῦτα τῶν ἀπ’ αὐτοῦ τις , γέρων σεμνὸς , ἐννενηκοντούτης , ὦ τὰν , ὦ τέκνον ἔφη , ἐκλελυμένος καὶ νωχελὴς καὶ βραδὺς καὶ μέλλων σφυγμὸς ἂν εἴη . πάλιν οὖν ἡμεῖς ἔφαμεν , ὦ πάτερ , ἐκλελυμένον τίνα λέγεις ; ἆρά γε τὸν βραδὺν , ἢ τὸν ἀραιόν ; οὐ γὰρ συνίεμεν . ὀλίγον οὖν διασιωπήσας , τὸν βραδὺν ἀπεκρίνατο . καὶ μὴν περί γε τοῦ νωχελοῦς , ἔφην , οὐκ ἂν ἐροίμην σε . δῆλον γὰρ ὅτι καὶ τοῦτον βραδὺν εἶναι φήσειας . ἀλλὰ καὶ ὁ μέλλων , ἔφην , οἶμαι , βραδύς ἐστι . ἐκ τούτων συνεὶς ὁ γέρων , ὡς ἐξ ἁπάντων τῶν τεττάρων ὀνομάτων ἓν ἐδείκνυτο δηλούμενον πρᾶγμα , βραδύτης σφυγμοῦ , ταράττεσθαί τε καὶ φιλονεικεῖν ὑπήρξατο . καὶ πρῶτον μὲν τὸν μέλλοντα πρὸς αὐτοῦ κληθέντα σφυγμὸν οὐ κατὰ τὸ βραδὺ τῆς κινήσεως , ἀλλὰ κατὰ τὸ τῆς ἡσυχίας ἔφασκε μῆκος κεῖσθαι . τοῦτο γὰρ εἶναι τὸ μέλλειν , ὀκνεῖν ἄρξασθαι · μετὰ δὲ ταῦτα καὶ τὸν ἐκλελυμένον καὶ τὸν νωχελῆ τὸν οἷον ἄῤῥωστον ἔλεγεν . ἐκλελύσθαι γὰρ καὶ ἀδυνατεῖν καὶ ἀσθενεῖν ταὐτὸν δηλοῦν . ἐγὼ τοίνυν πρὸς αὐτὸν ὑπολαβὼν , οὐδὲν , ἔφην , πρᾶγμα . καὶ γὰρ εἰ δεύτερον καὶ τρίτον ἀναθέσθαι περὶ τῶν αὐτῶν ἐθέλεις , συγχωρήσομέν σοι . ζητοῦμεν γὰρ ἐξευρεῖν τἀληθὲς , οὐκ ἀμφισβητοῦμεν φιλονεικοῦντες . ἔστωσαν δὴ , ἔφην , ὁ μὲν μέλλων κατὰ τὸ τῆς ἡσυχίας μῆκος νενοημένος ὁ δὲ ἐκλελυμένος καὶ νωχελὴς κατὰ τὴν ἀῤῥωστίαν . ἀναμνήσθητι τοίνυν , ὡς βαρὺν ἔφησθα σφυγμὸν εἶναι τὸν ἐκλελυμένον καὶ νωχελῆ καὶ βραδὺν καὶ μέλλοντα . σαφέστερον δέ μου περὶ τῶν σημαινομένων ἀξιώσαντος μαθεῖν , ἐν ἀρχῇ μὲν οὐδὲν πλέον ἅπαντος τοῦ βραδέος ἐφαίνετο δηλοῦν , νυνὶ δὲ τὸν μὲν ἐκλελυμένον καὶ νωχελῆ τὸν οἷον ἄῤῥωστον ἔφαμεν εἶναι , τὸν μέλλοντα δὲ κατὰ τὸ μῆκος τῆς ἡσυχίας νενοῆσθαι , τὸν βραδὺν δὲ βραδὺν καὶ νῦν ἔτι μένειν . αὖθις οὖν ἀπόκριναί μοι , τὸν ἀραιὸν , εἰ μὴ τὸν ἀμυδρὸν λέγεις ; ἀλλὰ λέγω , φησί . τί δὲ τὸ τὸν ἡσυχάζοντα μέχρι πολλοῦ ; ἆρ’ οὐ καὶ τοῦτον ἀραιὸν ἐρεῖς ; ὡμολόγει . περαίνοιτ’ ἂν οὖν , ἔφην , ἐκ τῶν ὡμολογημένων ὁ βαρὺς σφυγμὸς ἀμυδρός τις ἅμα καὶ βραδὺς εἶναι καὶ ἀραιός . ἐσιώπησεν ἐπὶ τούτοις ὁ πρεσβύτης μάλα σεμνῶς . ἀλλ’ εἰ καὶ τοῦτ’ , ἔφην , οὐκ ἂν εἴη ποιότης ἑτέρα τις παρ’ ἃς ἅπαντες λέγουσιν ἡ τοῦ βαρέος , ἀλλ’ ὄνομα κατὰ τριῶν ποιοτήτων συνόδου κείμενον . τὸν γὰρ ἀμυδρὸν ἅμα καὶ βραδὺν καὶ ἀραιὸν βαρὺν εἶναι φήσομεν . οὐκ οἶδ’ , ἔφη , τί λέγεις , καὶ φιλονεικεῖς μάτην , καὶ τοῦτ’ εἰπὼν ἀπηλλάττετο , προσβλέψας ἡμῖν ἐπιτιμητικόν τι καὶ ﻿ καταγνωστικόν . ἀλλ’ ἡμεῖς μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἐπὶ νοσοῦντός τινος αὐτοῦ τε παρόντος ἐκείνου τοῦ γέροντος καὶ ἄλλων πολλῶν εὐδοκίμων ἰατρῶν , καὶ πάντων ταραττομένων ἐπὶ τοῖς ὑπάρχουσι τῷ κάμνοντι συμπτώμασι , κοιλίαν ἐκταραχθήσεσθαι προειπόντες , εἶτ’ ἐρωτώμενοι πρὸς αὐτῶν , ὁπόθεν αὐτὸ προειρήκαμεν , πόκον , εἴπομεν , εἰς γναφεῖον οὐδεὶς ἀποφέρει , δηλοῦντες αὐτοῖς , ὡς πολλοῦ δέουσι τὰ τηλικαῦτα μανθάνειν , μηδὲ τὰ βραχύτατα γινώσκοντες . ὀλίγων δ’ ὕστερον ἡμερῶν ἐξ ἀριστεροῦ μυκτῆρος αἱμοῤῥαγίαν προειπόντες , εἶτ’ αὖθις παρωτίδας ἐσομένας , εἶτα ἄλλο τι καὶ ἄλλο , τὸ μὲν προγνόντες , τὸ δὲ θεραπεύσαντες , ὧν ἠδυνάτουν ἐκεῖνοι , δεομένοις αὐτοῖς εἰπεῖν , ἐκ τίνος τὰς τοιαύτας θεωρίας προλέγετε καὶ πράττετε , διὰ παντὸς ἐσιωπῶμεν , ἐκείνοις μὲν οὐδὲν ἀποκρινόμενοι , πρὸς δὲ ὑμᾶς αὐτοὺς λέγοντες τὸ τοῦ Κωμικοῦ , Ὡς οὔτε στρεβλὸν ὀρθοῦται ξύλον , Οὔτε γερανδριὸν μετατεθὲν μοσχεύεται . θᾶττον γὰρ ἄν τις τοὺς ἀπὸ Μωϋσοῦ καὶ Χριστοῦ μεταδιδάξειεν ἢ τοὺς ταῖς αἱρέσεσι προστετηκότας ἰατρούς τε καὶ φιλοσόφους . ὥστ’ ἐγὼ τελευτῶν ἔγνων κερδαίνειν μακρὰν ἀδολεσχίαν περὶ μηδενὸς αὐτοῖς ὅλως διαλεγόμενος · καί μοι τοῦτο πράττεται καὶ πραχθήσεται . καὶ τάδε τὰ γράμματα σαφῶς εἰδὼς ἀνωφελῆ πᾶσιν ὀλίγου δεῖν ἐσόμενα , πλὴν ἑνὸς ἴσως τινὸς , ἢ δυοῖν , οἳ ἂν καὶ φύσει θαυμαστῇ καὶ διδασκαλίᾳ καὶ μελέτῃ χρήσωνται , καὶ πρὸ τούτων ἁπάντων ἔξω τῆς περὶ τὰς αἱρέσεις καταστῶσι μανίας , ὅμως γράφω , ἅμα μὲν παιδιὰν οὐκ ἄμουσον παίζων , ἅμα δὲ εἰς τὸ τῆς λήθης γῆρας , ὡς ὁ Πλάτων φησὶν , ὑπομνήματα ἑαυτῷ παρασκευαζόμενος , ἅμα δὲ καί τισι τῶν ἑταίρων δεηθεῖσι χαριζόμενος . ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς ἐπιπολαζούσης ἀμαθίας ἅμα καὶ φιλονεικίας ἀρκεῖ καὶ ταῦτα .
Lemmas: ἆρα οὖν ὁ μέν ὁ σφοδρός σφυγμός διδασκαλία καί ἀσαφής καί ψευδής κατά πᾶς ὁ σημαίνω , σαφής δέ καί ἀληθής ὁ ὁ ἐναντίος αὐτός ὁ ἀμυδρός ; τάχα γάρ ἐκ ὁ ἀντίθεσις συνίημι τις ὁ ἐν ὁ πρότερος λόγος δύναμαι . τίς δή φημί ; ἀμυδρός δέ ὁ ἐκλύω τόνος ἔχω καί ἀσύστροφος ὁ πληγή . ἐνταῦθα δή φανερός ὁ μέν μέγας τόνος ὁ ἐκλύω ἀνατίθημι , δέω οὐ οὗτος , ἀλλά ὁ μικρός ἀντιτίθημι . ἤ κακός ἐν ὁ σφοδρός ὁ μέγας λέγω , ὁ δέ ῥοιζώδης ἀσύστροφος ὁ πληγή . εἰ μέν οὖν νοέω τίς ποτέ εἰμί ὁ ἀσύστροφος , ἴσως ἄν συνίημι ὁ ῥοιζώδης . νυνί δέ αὐτός οὗτος πάλιν ἀσαφής εἰμί πολύς ὁ ῥοιζώδης . ὥστε οὐδέτερος αὐτός ἐξηγητικός γίγνομαι ἕτερος . πότερος γάρ ὁ βραδύς νομίζω λέγω αὐτός ἀσύστροφος , ἤ ὁ ἄρρωστος , ἤ ὁ μαλακός , ἤ ὁ εὐανάτρεπτος , ἤ ὁ διαλύω , οὐ ἔχω συμβάλλω . εἷς δέ μόνος ἐν οὗτος ὁ τρόπος πολύς ἐγώ νομίζω γίγνομαι , ὁ καί ὁ ποιότης ὁ πληγή αὐτός εἰς ὁ ἔννοια ὁ σφοδρότης παραλαμβάνω , καί τοι κατά ἀρχή , ὁπότε ἀντιλέγω ὁ Μάγνος , μόνος τόνος λέγω ὁ ὁ ἀρτηρία κίνησις . ἀλλά νῦν καί ἀσύστροφος φημί ὁ πληγή · καί μήν ἀντιλέγω ὀλίγος πρόσθεν ὁ ἐν ὁ ὁ ἁφή πληγή κεῖμαι νομίζω αὐτός . ἐγώ μέν δή καί οὗτος ﻿ πάντῃ ταράσσω καί μηδείς ἀκριβής ἔχω λέγω εἰμί δοκέω . σύ δέ εἴπερ μή οὗτος , ὁ δέ οὖν ἐφεξῆς αὐτός οἶδα ὅτι λῆρος εἰμί δοκέω μακρός , ἐάν γε μή σοφιστής τις εἰμί καί αὐτός , ἀλλά ὁ ὁ ἰατρικός ἔργον ἐραστής . ὁ μέν οὖν ῥῆσις οὗτος ὁ Ἀρχιγένης ὅδε ὁ τρόπος ἔχω · εἰμί δέ κατά ὁ σφοδρότης τοιοῦτος καί ἄλλος ἐντυγχάνω διαφορά , ἐν ὅς ἐκλύω ἐμπίπτω ὁ πληγή καί ἀβαρής , ὅς ἀμαυρός σφυγμός ἤδη τις καλέω . ἄλλος δέ βαρύς μέν ἔκλυτος οὗτος ἀμυδρός σφυγμός διαφορά τίθημι τις ἄν , ὁ δέ οὐ ἔκλυτος μέν , ἀλλά οἷος παραποδίζω καί εἴσω ῥέπω ὁ βάρος ἔχω , πιέζω καί δύω . διαφορά κατά σφοδρότης εἰμί ἄν σφυγμός καί κατά ὁ σφοδρός , ὁ μέν τις πληγή εἰμί ἄν ἐξεριστικός , ὑγρός ἐξωθέω ὁ ἁφή , οἷος ἀπό τροφή μάλα νεαρός ἐγγίγνομαι . ὁ δέ δύσθραυστος εἰμί μάλα , οἷος διαγκωνίζω ὁ κινέω . ὁ δέ ἐν πεῖσις τις καί ἐπί ὁ ἐν σάρξ πλεονασμός φαίνω . οὗτος , ὦ πρός θεός , πότερος θαυμαστός τις , ἤ λήρημα φημί ; ὁ γοῦν βίος βραχύς ὡς πρός ὁ ὁ τέχνη εἰμί μέγεθος οὐ βραχύς οὗτος γε , ἀλλά ὁ μηδείς ποιέω , τοσοῦτος ὄχλος ἐπεισάγω αὐτός ψευδής θεωρία . πόθεν γοῦν οὗτος πάλιν ἥκω ἐγώ ὁ σφυγμός , βαρύς καί ἀβαρής ; τίς δέ οὐ καί οὗτος ἐν ἀρχή ὁ διαφορά δηλόω , ἡνίκα ὀκτώ ποιότης λέγω ὑπάρχω ὁ σφυγμός ; ὡς γάρ μέγεθος καί τάχος καί σφοδρότης καί ἄλλος , τίς ὁ κωλύω εἰμί καί βαρύτης προσγράφω ; πόθεν οὗτος πάλιν ὁ καινός τραγῳδία , βαρύς σφυγμός εἰμί τις ; πόσος μνᾶ , ὦ Ἀρχιγένης , ἑρμηνεύω ἐγώ , εἰ γε μή μόνος ὄνομα γράφω εἰμί , πρᾶγμα δέ οὐδείς λέγω . εἰμί τις σφοδρός σφυγμός , ὡς ὁ μή τραγῳδέω γράφω , ἀντιβατικός κατά ὁ πληγή , διάγνωσις δέ αὐτός , θλίβω ὁ ἀρτηρία , οὐ ἐπιπολή ψαύω . αἰτία δέ ἄλλος μέν κατά ἄλλος , ἄλλος δέ κατά ὁ πνευματικός σύ , ὁ ῥώμη ὁ τόνος . λέγω ἐγώ καί περί ὁ βαρύς ὡσαύτως , ὁ τε φύσις αὐτός καί ὁ διάγνωσις καί ὁ αἰτία . ἤ γέλοιος ἄν εἰμί τίς μέν εἰμί σφοδρός σφυγμός καί ταχύς καί μέγας , ἐξηγέομαι τε καί ὁρίζω , ὅς καί χωρίς ὁρισμός νοέω ἄν , εἰ γε μή παντάπασι ἀήθης εἰμί Ἑλληνικός λέξις , τίς δέ εἰμί ὁ σφυγμός ὁ βαρύς οὗτος , ὅς ἐπεισάγω ἐγώ καινός , οὐ ἐξηγέομαι , ἀλλά ὑπολαμβάνω , εἰ ὄνομα μόνος γράφω , λέγω τις πολύς . οὗτος δέ οὐ λέγω , ἀλλά λαλέω εἰμί . εἰ μέν οὖν βούλομαι κατά ὁ Κωμικός , Λαλεῖν ἀγαθός , ἀδύνατος λέγω , ἕτερος ἄν εἰμί λόγος · εἰ δέ οὐ λαλέω , ἀλλά λέγω , τίς καί διδάσκω ἐθέλω , δηλόω ἐγώ , τίς ὁ αἴσθησις , καί πῶς διαγιγνώσκω ὁ βαρύς οὗτος σφυγμός ; ἐγώ μέν γάρ οὐδέ λίθος βάρος , οὐδέ ξύλον δύναμαι διαγιγνώσκω , μή ὁ χείρ ἀείρω , ἤ ἀνατίθημι ὁ ὦμος , ἤ ἐξαρτάω ὁ πράχηλον . πότερος οὖν καί ὁ ἀρτηρία ὁ νοσέω ἐν ὁ χείρ βαστάζω ἐγώ , ἤ ἀνατίθημι , δέω διαγιγνώσκω οὕτως ὁ βάρος ὁ σφυγμός , ἤ τίς κελεύω ὦ Ἀρχιγένης ; πρός δέ οὗτος ὁ ἀπό αὐτός τις , γέρων σεμνός , ἐννενηκοντούτης , ὦ τᾶν , ὦ τέκνον φημί , ἐκλύω καί νωχελής καί βραδύς καί μέλλω σφυγμός ἄν εἰμί . πάλιν οὖν ἐγώ φημί , ὦ πατήρ , ἐκλύω τίς λέγω ; ἆρα γε ὁ βραδύς , ἤ ὁ ἀραιός ; οὐ γάρ συνίημι . ὀλίγος οὖν διασιωπάω , ὁ βραδύς ἀποκρίνω . καί μήν περί γε ὁ νωχελής , φημί , οὐ ἄν λέγω σύ . δῆλος γάρ ὅτι καί οὗτος βραδύς εἰμί φημί . ἀλλά καί ὁ μέλλω , φημί , οἴομαι , βραδύς εἰμί . ἐκ οὗτος συνίημι ὁ γέρων , ὡς ἐκ ἅπας ὁ τέσσαρες ὄνομα εἷς δείκνυμι δηλέομαι πρᾶγμα , βραδυτής σφυγμός , ταράσσω τε καί φιλονεικέω ὑπάρχω . καί πρῶτος μέν ὁ μέλλω πρός αὐτός καλέω σφυγμός οὐ κατά ὁ βραδύς ὁ κίνησις , ἀλλά κατά ὁ ὁ ἡσυχία φάσκω μῆκος κεῖμαι . οὗτος γάρ εἰμί ὁ μέλλω , ὀκνέω ἄρχω · μετά δέ οὗτος καί ὁ ἐκλύω καί ὁ νωχελής ὁ οἷος ἄρρωστος λέγω . ἐκλύω γάρ καί ἀδυνατέω καί ἀσθενέω αὐτός δηλόω . ἐγώ τοίνυν πρός αὐτός ὑπολαμβάνω , οὐδείς , φημί , πρᾶγμα . καί γάρ εἰ δεύτερος καί τρίτος ἀνατίθημι περί ὁ αὐτός ἐθέλω , συγχωρέω σύ . ζητέω γάρ ἐξευρίσκω ἀληθής , οὐ ἀμφισβητέω φιλονεικέω . εἰμί δή , φημί , ὁ μέν μέλλω κατά ὁ ὁ ἡσυχία μῆκος νοέω ὁ δέ ἐκλύω καί νωχελής κατά ὁ ἀρρωστία . ἀναμιμνῄσκω τοίνυν , ὡς βαρύς φημί σφυγμός εἰμί ὁ ἐκλύω καί νωχελής καί βραδύς καί μέλλω . σαφής δέ ἐγώ περί ὁ σημαίνω ἀξιόω μανθάνω , ἐν ἀρχή μέν οὐδείς πολύς ἅπας ὁ βραδύς φαίνω δηλόω , νυνί δέ ὁ μέν ἐκλύω καί νωχελής ὁ οἷος ἄρρωστος φημί εἰμί , ὁ μέλλω δέ κατά ὁ μῆκος ὁ ἡσυχία νοέω , ὁ βραδύς δέ βραδύς καί νῦν ἔτι μένω . αὖθις οὖν ἀποκρίνω ἐγώ , ὁ ἀραιός , εἰ μή ὁ ἀμυδρός λέγω ; ἀλλά λέγω , φημί . τίς δέ ὁ ὁ ἡσυχάζω μέχρι πολύς ; ἆρα οὐ καί οὗτος ἀραιός λέγω ; ὁμολογέω . περαίνω ἄν οὖν , φημί , ἐκ ὁ ὁμολογέω ὁ βαρύς σφυγμός ἀμυδρός τις ἅμα καί βραδύς εἰμί καί ἀραιός . σιωπάω ἐπί οὗτος ὁ πρεσβύτης μάλα σεμνός . ἀλλά εἰ καί οὗτος , φημί , οὐ ἄν εἰμί ποιότης ἕτερος τις παρά ὅς ἅπας λέγω ὁ ὁ βαρύς , ἀλλά ὄνομα κατά τρεῖς ποιότης σύνοδος κεῖμαι . ὁ γάρ ἀμυδρός ἅμα καί βραδύς καί ἀραιός βαρύς εἰμί φημί . οὐ οἶδα , φημί , τίς λέγω , καί φιλονεικέω μάτην , καί οὗτος λέγω ἀπαλλάσσω , προσβλέπω ἐγώ ἐπιτιμητικός τις καί ﻿ καταγνωστικός . ἀλλά ἐγώ μετά ὀλίγος ἡμέρα ἐπί νοσέω τις αὐτός τε πάρειμι ἐκεῖνος ὁ γέρων καί ἄλλος πολύς εὐδόκιμος ἰατρός , καί πᾶς ταράσσω ἐπί ὁ ὑπάρχω ὁ κάμνω σύμπτωμα , κοιλία ἐκταράσσω προλέγω , εἶτα ἐρωτάω πρός αὐτός , ὁπόθεν αὐτός προλέγω , πόκος , λέγω , εἰς κναφεῖον οὐδείς ἀποφέρω , δηλόω αὐτός , ὡς πολύς δέω ὁ τηλικοῦτος μανθάνω , μηδέ ὁ βραχύς γιγνώσκω . ὀλίγος δέ ὕστερον ἡμέρα ἐκ ἀριστερός μυκτήρ αἱμορραγία προλέγω , εἶτα αὖθις παρωτίς εἰμί , εἶτα ἄλλος τις καί ἄλλος , ὁ μέν προγιγνώσκω , ὁ δέ θεραπεύω , ὅς ἀδυνατέω ἐκεῖνος , δέω αὐτός λέγω , ἐκ τίς ὁ τοιοῦτος θεωρία προλέγω καί πράσσω , διά πᾶς σιωπάω , ἐκεῖνος μέν οὐδείς ἀποκρίνω , πρός δέ σύ αὐτός λέγω ὁ ὁ Κωμικός , Ὡς οὔτε στρεβλός ὀρθόω ξύλον , οὔτε γερανδριός μετατίθημι μοσχεύω . ταχύς γάρ ἄν τις ὁ ἀπό Μωϋσῆς καί Χριστός μεταδιδάσκω ἤ ὁ ὁ αἵρεσις προστήκομαι ἰατρός τε καί φιλόσοφος . ὥστε ἐγώ τελευτάω γιγνώσκω κερδαίνω μακρός ἀδολεσχία περί μηδείς αὐτός ὅλος διαλέγω · καί ἐγώ οὗτος πράσσω καί πράσσω . καί ὅδε ὁ γράμμα σαφής οἶδα ἀνωφελής πᾶς ὀλίγος δέω εἰμί , πλήν εἷς ἴσως τις , ἤ δύο , ὅς ἄν καί φύσις θαυμαστός καί διδασκαλία καί μελέτη χράω , καί πρό οὗτος ἅπας ἔξω ὁ περί ὁ αἵρεσις καθίστημι μανία , ὅμως γράφω , ἅμα μέν παιδιά οὐ ἄμουσος παίζω , ἅμα δέ εἰς ὁ ὁ λήθη γῆρας , ὡς ὁ Πλάτων φημί , ὑπόμνημα ἑαυτοῦ παρασκευάζω , ἅμα δέ καί τις ὁ ἑταῖρος δέω χαρίζω . ἀλλά περί μέν ὁ ἐπιπολάζω ἀμαθία ἅμα καί φιλονικία ἀρκέω καί οὗτος .