galenus.de-differentia-pulsuum-libri-iv 2.2
Ἔστι δὴ πρῶτός μοι λόγος πρὸς τοὺς σοφιστὰς ὁ περὶ τῆς χρήσεως τῶν ὀνομάτων . ἡμεῖς γὰρ ἑπόμεθα τῇ τῶν Ἑλλήνων συνηθείᾳ · καὶ γὰρ ἐτράφημεν ἐν αὐτῇ , πειρώμεθά τε διὰ τῶν σαφεστάτων ὀνομάτων ἑρμηνεύειν ἀεὶ τὸ νοούμενον , οὐ μὴν ἐγκαλοῦμέν γε τοῖς ὀλιγωροῦσιν αὐτῆς , ἀλλ’ εἰ καὶ καθ’ ἑκάστην λέξιν ἐθέλοι τις βαρβαριστὶ φθέγγεσθαι , μὴ λυμαινόμενος τῷ σαφεῖ τῆς ἑρμηνείας , οὐδὲν ἡμῖν μέλει . τούτου γὰρ ἕνεκα χρώμεθα τῇ πρὸς ἀλλήλους διαλέκτῳ , τοῦ νοῆσαι τὰ δηλούμενα , καὶ τοῦτον ἡγούμεθα κάλλιστα χρῆσθαι λόγῳ , τὸν ἐναργέστατα δηλοῦν ἃ βούλεται δυνάμενον . ἡ μὲν ἡμετέρα προαίρεσις τοιαύτη , μέτριος , ὡς νομίζω , καὶ φιλάνθρωπος , οὐ μὴν ἐπιτρέπουσιν ἡμῖν οἱ σοφισταὶ , ἀλλ’ ὥσπερ ἀλλήλοις ἐρίζουσι περὶ τῶν ὀνομάτων , ἀμελοῦντες αὐτῶν τῶν πραγμάτων , οὕτω καὶ ἡμῖν ἐπηρεάζουσιν ὑβρίζοντες ἀεὶ , καὶ καταγελῶντες , εἰ μὴ χρησαίμεθα τοῖς ἐκείνων ὀνόμασιν . εἰ μὲν οὖν ἅπαντες συνθέμενοι μίαν διάλεκτον ὥσπερ νόμισμα καινὸν ὑπὸ ψηφίσματος εἰσηγήσαντο , τάχα ἂν ἐπειράθημεν ἐπιλαθέσθαι μὲν τῆς τῶν Ἑλλήνων , ἐκμαθεῖν δὲ τὴν πρὸς ἐκείνων νομοθετηθεῖσαν . ἀλλ’ οὐδ’ εἰ τῶν βαρβάρων τινὰ μιᾷ διαλέκτῳ συνέθεντο χρήσασθαι , μαθεῖν ἄν οὐδὲ ταύτην ὠκνήσαμεν , ὑπὲρ τοῦ πάντ’ αὐτοῖς χαρίσασθαι . ἐπεὶ δὲ οὐχ Ἑλληνικὴν διάλεκτον εἰλικρινῶς οὐδεμίαν , οὐδὲ βάρβαρον ἁπλῶς , ἀλλά τινα μικτὴν ἔξ ἁπασῶν , οἷον καρύκην , ἤ τινα ποικιλωτέραν τε καὶ ἀλλοκωτέραν καρύκης συντιθέασιν , ὡς ἂν ἕκαστος αὐτῶν βούληται , τὰ μὲν ἐκ Φοινίκης τε καὶ Συρίας , τὰ δὲ ἐξ Αἰγύπτου τε καὶ Θρᾴκης , ἢ ποθὲν ἄλλοθεν συμφορήσας , εἶτα τοῖς τῶν Ἑλλήνων ὀνόμασι μιγνὺς , οὐδὲ τούτοις γνησίοις , ἀλλὰ πολυειδῶς παρεφθαρμένοις , ἐγὼ μὲν οὐκ ἔχω μὰ τοὺς θεοὺς , ὅ τι καὶ γένωμαι , μήτ’ ἐκμανθάνειν τὰς τοιαύτας διαλέκτους δυνάμενος μήτ’ ἐκείνους πείθων μίαν ἐκμανθάνειν τὴν τῶν Ἑλλήνων , μήτ’ ἐπειδὴ τούτων οὐδ’ ἑτέρου τυγχάνω , τοῦ γοῦν τρίτου τε καὶ λοιποῦ τυχεῖν παρ’ αὐτῶν δυνάμενος , τοῦ συγχωρεῖν ἡμῖν , ἐν ᾗ τεθράμμεθα φωνῇ , ταύτῃ χρήσασθαι . τὸ μὲν δὴ περὶ τὴν τῶν ὀνομάτων χρῆσιν κακὸν τηλικοῦτον .
Lemmas: εἰμί δή πρῶτος ἐγώ λόγος πρός ὁ σοφιστής ὁ περί ὁ χρῆσις ὁ ὄνομα . ἐγώ γάρ ἕπομαι ὁ ὁ Ἕλλην συνήθεια · καί γάρ τρέφω ἐν αὐτός , πειράω τε διά ὁ σαφής ὄνομα ἑρμηνεύω ἀεί ὁ νοέω , οὐ μήν ἐγκαλέω γε ὁ ὀλιγωρέω αὐτός , ἀλλά εἰ καί κατά ἕκαστος λέξις ἐθέλω τις βαρβαριστί φθέγγομαι , μή λυμαίνομαι ὁ σαφής ὁ ἑρμηνεία , οὐδείς ἐγώ μέλω . οὗτος γάρ ἕνεκα χράω ὁ πρός ἀλλήλων διάλεκτος , ὁ νοέω ὁ δηλόω , καί οὗτος ἡγέομαι καλός χράω λόγος , ὁ ἐναργής δηλόω ὅς βούλομαι δύναμαι . ὁ μέν ἡμέτερος προαίρεσις τοιοῦτος , μέτριος , ὡς νομίζω , καί φιλάνθρωπος , οὐ μήν ἐπιτρέπω ἐγώ ὁ σοφιστής , ἀλλά ὥσπερ ἀλλήλων ἐρίζω περί ὁ ὄνομα , ἀμελέω αὐτός ὁ πρᾶγμα , οὕτως καί ἐγώ ἐπηρεάζω ὑβρίζω ἀεί , καί καταγελάω , εἰ μή χράω ὁ ἐκεῖνος ὄνομα . εἰ μέν οὖν ἅπας συντίθημι εἷς διάλεκτος ὥσπερ νόμισμα καινός ὑπό ψήφισμα εἰσηγέομαι , τάχα ἄν πειράω ἐπιλανθάνω μέν ὁ ὁ Ἕλλην , ἐκμανθάνω δέ ὁ πρός ἐκεῖνος νομοθετέω . ἀλλά οὐδέ εἰ ὁ βάρβαρος τις εἷς διάλεκτος συντίθημι χράω , μανθάνω ἄν οὐδέ οὗτος ὀκνέω , ὑπέρ ὁ πᾶς αὐτός χαρίζω . ἐπεί δέ οὐ Ἑλληνικός διάλεκτος εἰλικρινής οὐδείς , οὐδέ βάρβαρος ἁπλῶς , ἀλλά τις μικτός ἐκ ἅπας , οἷος καρύκη , ἤ τις ποικίλος τε καί ἀλλοκός καρύκη συντίθημι , ὡς ἄν ἕκαστος αὐτός βούλομαι , ὁ μέν ἐκ Φοινίκη τε καί Συρία , ὁ δέ ἐκ Αἴγυπτος τε καί Θρᾴκη , ἤ ποθεν ἄλλοθεν συμφορέω , εἶτα ὁ ὁ Ἕλλην ὄνομα μείγνυμι , οὐδέ οὗτος γνήσιος , ἀλλά πολυειδής παραφθείρω , ἐγώ μέν οὐ ἔχω μά ὁ θεός , ὅς τις καί γίγνομαι , μήτε ἐκμανθάνω ὁ τοιοῦτος διάλεκτος δύναμαι μήτε ἐκεῖνος πείθω εἷς ἐκμανθάνω ὁ ὁ Ἕλλην , μήτε ἐπειδή οὗτος οὐδέ ἕτερος τυγχάνω , ὁ γοῦν τρίτος τε καί λοιπός τυγχάνω παρό αὐτός δύναμαι , ὁ συγχωρέω ἐγώ , ἐν ὅς τρέφω φωνή , οὗτος χράω . ὁ μέν δή περί ὁ ὁ ὄνομα χρῆσις κακός τηλικοῦτος .