galenus.de-diebus-decretoriis-libri-iii 2.4
Ὁρᾷς σύ μοι πάλιν ἐνταῦθα τὴν ἀκρίβειαν τοῦ ἀνδρός · οἶδεν ὅτι τῶν ἰσχυρῶν κρισίμων , τουτέστι τῶν κατὰ τετράδας τε καὶ ἑβδομάδας αὐξανομένων , ἄν τέ τις τὴν ἑπτακαιδεκάτην θῇ καὶ τὴν εἰκοστὴν , ἀναγκασθήσεται θέσθαι καὶ τὴν τεσσαρακοστὴν , καὶ ὥσπερ τὴν εἰκοστὴν τετάρτην καὶ τὴν τριακοστὴν πρώτην , ἄν τε τὴν εἰκοστὴν , εὐθὺς δηλονότι καὶ τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην , ἑπτακαιδεκάτην τε καὶ τὴν τεσσαρακοστήν . καὶ μὲν δὴ καὶ τὴν τεσσαρακοστὴν εἴ τις ἐν ταῖς ἰσχυρῶς κρινούσαις τιθεῖτο , δῆλον ὡς καὶ τούτῳ τὴν ἑπτακαιδεκάτην καὶ τὴν εἰκοστὴν ἀναγκαῖον ἔσται προϋποθέσθαι . μέχρι μὲν γὰρ τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης οὐδεμία διαφωνία · τὸ δὲ ἀπὸ τῆσδε συγκέχυται πᾶν , οὐ πάνυ τι τῇ πείρᾳ προσχόντων τὸν νοῦν ἐνίων , ἀλλὰ τῷ λόγῳ μόνῳ , ὡς ὁλοκλήρους ἑβδομάδας οἴεσθαι δεῖν ἐπιπλέκειν , εἶθ’ οὕτω τὴν πρώτην καὶ εἰκοστὴν ἐν ταῖς ἰσχυραῖς κρισίμοις ἀριθμούντων . ἐξ ἀνάγκης δὲ διὰ ταῦτα καὶ τὴν ὀκτωκαιδεκάτην καὶ τὴν τεσσαρακοστὴν δευτέραν , τὴν μὲν ὡς ἐπίδηλον τῆς εἰκοστῆς πρώτης , τὴν δ’ ὡς ἓξ ἑβδομάδας συμπληροῦσαν . εὐχερεστέρα δὲ κατὰ τοῦτο ἡ βάσανος γίνεται τῶν κρισίμων ἡμερῶν . εἰ μὲν γὰρ ὁ ἀπὸ τῆς ἑπτακαιδεκάτης στοῖχος ἅπας ἰσχυρότερος φαίνοιτο , διχόθεν ἑκάστη τῶν ἡμερῶν ἕξει τὴν πίστιν ἔκ τε τῆς ἰδίας πείρας κᾀκ τῆς τῶν ἄλλων μαρτυρίας . εἰ δ’ αὖ πάλιν ὁ ἀπὸ τῆς ιη΄ πλεονάκις κρίνων εὑρίσκοιτο καὶ τελέως καὶ βεβαίως , ἀσθενέστερος οὗτος ὁ ἀπὸ τῆς ιζ΄ φανεῖται . ταῦτ’ ἐννοήσας ὁ Ἱπποκράτης ἁπάσας ἁπάσαις παρέβαλε , τὴν μὲν ιζ΄ , ἐνταῦθα γὰρ ἡ ἀρχὴ τῆς διαφωνίας , τῇ ιη΄ · τῇ δὲ κ΄τὴν κα΄ . κατὰ ταὐτὰ δὲ καὶ τὴν κδ΄ τῇ κε΄ , τὴν δ’ αὖ κζ΄ τῇ κη΄ , καὶ τὴν μὲν λα΄ τῇ λβ΄ , τῇ δὲ λδ΄ τὴν λε΄ , τὴν δ’ αὖ μ΄ τῇ μβ΄ . ὁποτέρῳ δὲ τῶν στοίχων ἡ ἐμπειρία μαρτυρεῖ , διὰ τῶν ἐπιδημιῶν ἐδήλωσεν , αὐτά τε ταῦτα γράψας ἃ περαθέμην ὀλίγον ἔμπροσθεν , ἔτι τε πρὸς τούτοις ἐπὶ μὲν τῆς τρίτης καταστάσεως ᾧδέ πως · ἔκρινε δὲ τουτέοισιν ὡς τὸ πολὺ ἑνδεκαταίοισιν , ἔστι δὲ οἷσιν εἰκοσταίοισιν . ἐφεξῆς δὲ τῶν ὀνομαστὶ γραφέντων ὑπ’ αὐτοῦ ἀῤῥώστων τὸν μὲν τρίτον τῇ τάξει μετὰ τὰς τρεῖς καταστάσεις γεγραμμένον , Ἡροφῶντα , κατὰ τὴν ἑπτακαιδεκάτην ἡμέραν κριθῆναί φησι · τὸν δὲ τέταρτον , ἡ Φιλίνου δὲ ἦν αὕτη γυνὴ , κατὰ τὴν εἰκοστὴν ἀποθανεῖν . ἐφεξῆς δὲ αὐτῇ τῆς Ἰφικράτους γυναικὸς μνημονεύει , περὶ ἧς ἐπὶ τέλει τῆς ὅλης διηγήσεως ᾧδέ πως γράφει · τεσσαρακοστῇ ἤμεσεν ὀλίγα , χολώδεα , ἐκρίθη τελέως , ἄπυρος ὀγδοηκοστῇ . μετὰ δὲ ταύτην ἕκτου τῇ τάξει μνημονεύει Κλεονακτίδου , γράφων ἐπὶ τῷ τέλει τοῦ λόγου τουτί · ὀγδοηκοστῇ ἐῤῥίγωσε , πυρετὸς ὀξὺς ἔλαβεν , ἵδρωσε πολλῷ , οὔροισιν ὑπόστασις ἐρυθρὴ , λείη , τελείως ἐκρίθη . δέκατος δέ ἐστιν ἄῤῥωστος ὁ Κλαζομένιος , ὃν καὶ αὐτὸν ἐν τῇ μ΄ κριθῆναί φησι . καὶ μὴν ἡ μ΄ τοῦ στοίχου τῆς ἑπτακαιδεκάτης ἐστὶν , ὥσπερ οὖν ἡ π΄ · ἔδει δὲ τὴν μ΄ δευτέραν εἶναι κρίσιμον , εἰ καθ’ ἑβδομάδας ὁλοκλήρους ἡ συναρίθμησις ἐγίνετο τῶν ἡμερῶν . οὕτω καὶ τὴν πδ΄ ἐχρῆν εὑρίσκεσθαι κρίνουσαν . οὐ μόνον τοίνυν ἐξ ὧν διηγεῖται κριθέντας πολλοὺς ἐν τῷ κατὰ τὴν ἑπτακαιδεκάτην ἡμέραν στοίχῳ πρόδηλόν ἐστιν ὡς ἰσχυρότερος οὗτος θατέρου ὑπάρχει , ἀλλὰ κᾀξ ὧν οὔτε τῆς ὀκτωκαιδεκάτης ἐμνημόνευσεν οὔτε τῆς κα΄ οὔτε τῆς κε΄ οὔτε τῆς κη΄ , ἀλλ’ οὔτε τῆς τριακοστῆς δευτέρας οὔτε τῆς λε΄ οὔτε τῆς μβ΄ οὔτε τῆς ξγ΄ οὔτε τῆς πδ΄ , ἐν γὰρ τοσούτων ἀῤῥώστων καταλόγῳ , τῶν τ’ ἰδίᾳ γραφέντων αὐτῷ κατ’ ὄνομα καὶ τῶν δι’ ἑνὸς ἑκάστου κεφαλαίου περιλαμβανομένων ἐν ἑκάστῃ καταστάσει , τὸ μὴ πώποτε τῶν εἰρημένων ἡμερῶν μηδεμίαν ﻿ εὑρεθῆναι κρίνουσαν , ἐναργῆ τὴν θατέρου τῶν στοίχων ὑπεροχὴν ἐνδείκνυται . ὅταν γὰρ ἐξ ἐκείνου μὲν καὶ πολλαὶ καὶ πολλάκις καὶ τελείως καὶ βεβαίως καὶ ἀγαθῶς καὶ ὀρθῶς εὑρίσκωνται κεκρικυῖαι , θατέρου δὲ τῶν στοίχων μηδεμία καθ’ ὅλον τὸ α΄ τῶν ἐπιδημιῶν ἀσφαλῆ κρίσιν ᾖ πεποιημένη , τὸ μὴ ὅτι τελείως ἢ ἀγαθῶς , ἀλλὰ μηδ’ ὥστε ἀποκτεῖναι , παμπόλλην τινα τὴν ὑπεροχὴν εἶναι νομιστέον . ἆρ’ οὖν ἐν τῷ πρώτῳ μὲν οὕτως , ἐν τῷ τρίτῳ δ’ ἑτέρως ; ἢ κᾀκεῖ τοὺς μὲν ἐν τῇ καταστάσει διηγημένους ἑνὶ κεφαλαίῳ περιλαμβάνων εἶπεν ἅπαντας σχεδὸν τοὺς διασωθέντας τῇ π΄ κριθῆναι · τῶν δὲ κατὰ μέρος ὧν ἐμνημόνευσεν ὀνομαστὶ , τοὺς μὲν ἐν τῇ μ΄ κριθῆναί φησι , καὶ ναὶ μὰ Δία γέ τινας ἐξ αὐτῶν οὐκ ἀγεννῶς οὐδὲ ἀσήμως , καθάπερ τὸν τρίτον ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ βιβλίου γεγραμμένον , τὸν ἐν τῷ Δεάλκους κήπῳ κατακείμενον . τί γάρ φησι ; μ΄ διεχώρησε φλεγματώδη , λευκὰ , ὑπόσυχνα , ἵδρωσε πολλῷ , διόλου τελέως ἐκρίθη . τοὺς δέ τινας εἰς πάνυ μακρὸν ἐμπεσόντας , ὁμοίως καὶ αὐτοὺς κριθῆναι τῷ τῆς εἰκοστῆς ἡμέρας πολλαπλασιαζομένης λόγῳ , καθάπερ καὶ τὸν ἔννατον ἀπὸ τῆς καταστάσεως γεγραμμένον , Ἡρόπυθον , ὃν κ΄ τε καὶ ἑκατοστῇ ἡμέρᾳ κριθῆναι τελέως φησίν . οὕτω δὲ καὶ κατὰ τὴν κδ΄ καὶ κατὰ τὴν κζ΄ καὶ προσέτι κατὰ τὴν λδ΄ ἀνέγραψέ τινας κριθέντας ἀγαθῶς θ’ ἅμα καὶ ἀσφαλῶς καὶ τελέως . ἐν μὲν τῇ κδ΄ τὸν δέκατον ἀπὸ τῆς καταστάσεως ἄῤῥωστον ᾧδέ πως γράφων , τετάρτῃ καὶ κ΄ οὔρησε πολὺ λευκὸν , πολλὴν ἔχον ὑπόστασιν , ἵδρωσε θερμῷ , διόλου ἀπύρετος . ἐν ἑβδόμῃ καὶ εἰκοστῇ τὴν ἐν Ἀβδήροις παρθένον , ἀλλὰ καὶ ταύτην ἱδρώσασαν πολλῷ , τελέως ἀπύρετον γενέσθαι φησί . γέγραπται δ’ αὕτη μετὰ τὴν κατάστασιν ἑβδόμη . ἐν δ’ αὖ τῇ δ΄ καὶ λ΄ τὸν ὄγδοον ἀπὸ τῆς αὐτῆς καταστάσεως , Ἀναξίωνα , καὶ αὐτὸν ἱδρώσαντα , τελέως ἀπύρετον διόλου γενέσθαι φησὶ καὶ κριθῆναι πιστῶς . οὐδεὶς δὲ οὐδ’ ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ κέκριται κατά τινα τῶν ἐκ θατέρου στοίχου κρισίμων ἡμερῶν . ἀλλὰ τὴν μὲν Δεάλκους γυναῖκα κατὰ τὴν κα΄ ἀποθανεῖν φησι , σωθῆναι δ οὐδένα κατ’ οὐδεμίαν ἡμέραν τῶν ἐκ τοῦ κατὰ τὴν ὀκτωκαιδεκάτην στοίχου . λέγεται μὲν οὖν κατὰ τὸ δεύτερον , ὡς καὶ πρόσθεν εἴρηται , σημαινόμενον οὐχ ὁ σωθεὶς μόνον , ἀλλὰ καὶ ὁ ἀποθανὼν κεκρίσθαι , ἀλλ’ ὡς εἶπον , οὐ μόνον οὐδεὶς ἐσώθη κατ’ ἐκείνας τὰς ἡμέρας , ἀλλ’ οὐδ’ ἀπέθανε , χωρὶς τῆς Δεάλκους γυναικός . ἐν δέ γε θατέρῳ στοίχῳ πάμπολλοι μὲν οἱ σωθέντες , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἀπέθανόν τινες , ὥσπερ ἑπτακαιδεκαταία μὲν ἡ ἐν Κυζίκῳ τεκοῦσα τὰς διδύμους θυγατέρας . ἐν τετάρτῃ τε καὶ εἰκοστῇ ὁ ἐν Μελιβοίῃ νεανίσκος , ὁ πάντων ὕστατος ἀναγεγραμμένος . ἑβδόμῃ δὲ καὶ εἰκοστῇ ὁ τρίτος ἀπὸ τῆς ἀρχῆς Ἑρμοκράτης . πρώτη δὲ καὶ τριακοστὴ ὁ ἐν Ἁβδήροις Ἀπολλωνιος , ὁ τρισκαιδέκατος ἀπὸ τῆς καταστάσεως γεγραμμένος , τριακοστῇ τετάρτῃ ἀπέθανε . ὡς οὖν ἑβδομαίους πολλοὺς ἀποθανόντας εἶδε καὶ εἰκοσταίους κατὰ τοῦτο τὸ βιβλίον , ὡς ἂν τῶν ἰσχυρὰν δύναμιν ἐχουσῶν ἡμερῶν οὐ μόνον σωζουσῶν , ἀλλὰ καὶ ἀπολουσῶν ἐνίοτε , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἑκάστην τῶν εἰρημένων ἐθεάσατο καὶ σώζουσαν πολλοὺς ἐνίοτε καί τινας ἀποκτείνουσαν . καὶ γὰρ οὖν καὶ τὸν δεύτερον ἀπὸ τῆς καταστάσεως ἄῤῥωστον ὀγδοηκοστῇ φησιν ἀποθανεῖν , καὶ τὸν πρῶτον ἐν εἰκοστῇ καὶ ἑκατοστῇ , ὥσπερ , οἶμαι , καὶ τῆς πρώτης καταστάσεως τεσσαρεσκαιδεκαταῖον , τοὺς δὲ τρεῖς τοὺς πρὸς αὐτοῦ ἑβδομαίους . καὶ τί δεῖ πολλὰ λέγειν ; οὐδεὶς γὰρ ἄλλος οὔτε ἐν τῷ πρώτῳ τῶν ἐπιδημιῶν οὔτε ἐν τῷ τρίτῳ σωθεὶς ἢ ἀποθανὼν εὑρίσκεται κατὰ τὸν ἀπὸ τῆς ὀκτωκαιδεκάτης ἡμέρας στοῖχον , ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ μὲν ἐντὸς τῶν ἑπτακαίδεκα , κατὰ τὰς ὁμολογουμένας κρισίμους ἡμέρας , ὑπὲρ ὧν οὐδεὶς τῶν περὶ ταῦτα ἐχόντων διαφέρεται · τῶν δὲ ἐξωτέρω προελθόντων εἷς μόνος ἄῤῥωστος εὑρίσκεται κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν καὶ εἰκοστὴν ἀποθανών . ἤρκει μὲν οὖν καὶ ταῦτα εἰς ἐπίδειξιν τοῦ μὴ λόγῳ τινὶ πεισθέντα τὸν Ἱπποκράτην τὴν ιζ΄ ἡμέραν ὑποθέσθαι εἶναι κρίσιμον , τῆς δὲ εἰκοστῆς πρώτης ἀφελέσθαι τὸ δραστήριον , ἀλλ’ ὑπὸ τῆς πείρας διδαχθέντα τηνικαῦτα ζητῆσαι τὴν αἰτίαν . ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ τὸ δεύτερον καὶ τὸ τέταρτον καὶ τὸ ἕκτον τῶν ἐπιδημιῶν ἢ αὐτοῦ τοῦ Ἱπποκράτους ἐστὶν , ἢ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Θεσσαλοῦ γράμματα , καὶ τούτων ἐπὶ βραχὺ μνημονεύσωμεν . εὑρεθήσεται δὲ κᾀνταῦθα κατὰ μὲν τὸ δεύτερον τὴν κ΄ τε καὶ μ΄ ἡμέραν ἀναγράφων κεκρικυῖαν , οὔτε δὲ τὴν κα΄ οὔτ’ ἄλλην τινὰ τῶν ἀπ’ αὐτῆς . κατὰ δὲ τὸ τέταρτον τῶν ἐπιδημιῶν οὕτως ὀξέων μνημονεύων , ὡς ὀλιγάκις μὲν ἕως τῆς εἰκοστῆς ἀφικέσθαι , προελθεῖν δ’ ἅπαξ ἐξωτέρω μέχρι τῆς κδ΄ , ὥστε κᾀνταῦθα τὴν μὲν κ΄ ὡσαύτως ἔστιν καὶ τὴν κδ΄ ἐπίστασθαι κεκρικυῖαν , οὐ μὴν τῶν θατέρου στοίχου τινά . καὶ μὴν καὶ κατὰ τὸ ἕκτον τῶν ἐπιδημιῶν ὀλίγων μὲν ἀῤῥώστων καὶ καταστάσεων μέμνηται , φαίνεται δ’ οὐδ’ ἐνταῦθα γινώσκων τινὰ κατὰ τὰς ἐκ θατέρου στοίχου κεκριμένον . εἰ δέ τι δεῖ καὶ τοῦ πέμπτου τῶν ἐπιδημιῶν μνημονεῦσαι , ὅτου περ ἂν ᾖ , κᾀνταῦθα πεντήκοντα μέν εἰσιν οἱ σύμπαντες ἄῤῥωστοι , κέκριται δ’ οὐδεὶς αὐτῶν οὔτε κατὰ τὴν ιη΄ οὔτε κατὰ τὴν κα΄ οὔθ’ ὅλως ἐν ἄλλῃ τινὶ τῶν ἐκ τοῦδε τοῦ στοίχου . τῆς πείρας οὖν ἀκριβῶς προεισαγούσης εἰς τὰς κρισίμους ἡμέρας τὴν ιζ΄ καὶ τὴν εἰκοστὴν , ἔτι δὲ καὶ τὰς ἀπ’ αὐτῶν πάσας , ἔνιοι τῶν ἰατρῶν οὐ πάνυ τι τῷ φαινομένῳ προσέχοντες τὸν νοῦν , ὡς ἐφ’ ἕτοιμον ἀφίκοντο τὸν ἐκ τῆς τελείας ἑβδομάδος ἀριθμὸν , εἶτά που καὶ κριθέντα ﻿ τινὰ κατὰ τὴν πρώτην καὶ εἰκοστὴν θεασάμενοι , πολὺ δὴ μᾶλλον ἐβεβαίωσαν τὴν ὑπόληψιν .
Lemmas: ὁράω σύ ἐγώ πάλιν ἐνταῦθα ὁ ἀκρίβεια ὁ ἀνήρ · οἶδα ὅτι ὁ ἰσχυρός κρίσιμος , τουτέστι ὁ κατά τετράς τε καί ἑβδομάς αὐξάνω , ἐάν τε τις ὁ ἑπτακαιδέκατος τίθημι καί ὁ εἰκοστός , ἀναγκάζω τίθημι καί ὁ τεσσαρακοστός , καί ὥσπερ ὁ εἰκοστός τέταρτος καί ὁ τριακοστός πρῶτος , ἐάν τε ὁ εἰκοστός , εὐθύς δηλονότι καί ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος , ἑπτακαιδέκατος τε καί ὁ τεσσαρακοστός . καί μέν δή καί ὁ τεσσαρακοστός εἰ τις ἐν ὁ ἰσχυρός κρίνω τίθημι , δῆλος ὡς καί οὗτος ὁ ἑπτακαιδέκατος καί ὁ εἰκοστός ἀναγκαῖος εἰμί προυποτίθημι . μέχρι μέν γάρ ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος οὐδείς διαφωνία · ὁ δέ ἀπό ὅδε συγχέω πᾶς , οὐ πάνυ τις ὁ πεῖρα προέχω ὁ νόος ἔνιοι , ἀλλά ὁ λόγος μόνος , ὡς ὁλόκληρος ἑβδομάς οἴομαι δέω ἐπιπλέκω , εἶτα οὕτως ὁ πρῶτος καί εἰκοστός ἐν ὁ ἰσχυρός κρίσιμος ἀριθμέω . ἐκ ἀνάγκη δέ διά οὗτος καί ὁ ὀκτωκαιδέκατος καί ὁ τεσσαρακοστός δεύτερος , ὁ μέν ὡς ἐπίδηλος ὁ εἰκοστός πρῶτος , ὁ δέ ὡς ἕξ ἑβδομάς συμπληρόω . εὐχερής δέ κατά οὗτος ὁ βάσανος γίγνομαι ὁ κρίσιμος ἡμέρα . εἰ μέν γάρ ὁ ἀπό ὁ ἑπτακαιδέκατος στοῖχος ἅπας ἰσχυρός φαίνω , διχόθεν ἕκαστος ὁ ἡμέρα ἔχω ὁ πίστις ἐκ τε ὁ ἴδιος πεῖρα ᾀ ὁ ὁ ἄλλος μαρτυρία . εἰ δέ αὖ πάλιν ὁ ἀπό ὁ ιηʹ πλεονάκις κρίνω εὑρίσκω καί τέλειος καί βέβαιος , ἀσθενής οὗτος ὁ ἀπό ὁ ιζʹ φαίνω . οὗτος ἐννοέω ὁ Ἱπποκράτης ἅπας ἅπας παραβάλλω , ὁ μέν ιζʹ , ἐνταῦθα γάρ ὁ ἀρχή ὁ διαφωνία , ὁ ιηʹ · ὁ δέ ἑκτός καʹ . κατά αὐτός δέ καί ὁ κδʹ ὁ κε# , ὁ δέ αὖ κζʹ ὁ κηʹ , καί ὁ μέν λαʹ ὁ λβʹ , ὁ δέ λδʹ ὁ λεʹ , ὁ δέ αὖ μʹ ὁ μβʹ . ὁπότερος δέ ὁ στοῖχος ὁ ἐμπειρία μαρτυρέω , διά ὁ ἐπιδημία δηλόω , αὐτός τε οὗτος γράφω ὅς περαθ́ημι ὀλίγος ἔμπροσθεν , ἔτι τε πρός οὗτος ἐπί μέν ὁ τρίτος κατάστασις ὧδε πως · κρίνω δέ τόυτεος ὡς ὁ πολύς ἑνδεκαταῖος , εἰμί δέ ὅς εἰκοσταῖος . ἐφεξῆς δέ ὁ ὀνομαστί γράφω ὑπό αὐτός ἄρρωστος ὁ μέν τρίτος ὁ τάξις μετά ὁ τρεῖς κατάστασις γράφω , Ἡροφῶν , κατά ὁ ἑπτακαιδέκατος ἡμέρα κρίνω φημί · ὁ δέ τέταρτος , ὁ Φιλῖνος δέ εἰμί οὗτος γυνή , κατά ὁ εἰκοστός ἀποθνῄσκω . ἐφεξῆς δέ αὐτός ὁ Ἰφικράτης γυνή μνημονεύω , περί ὅς ἐπί τέλος ὁ ὅλος διήγησις ὧδε πως γράφω · τεσσαρακοστός ἐμέω ὀλίγος , χολώδης , κρίνω τέλειος , ἄπυρος ὀγδοηκοστός . μετά δέ οὗτος ἕκτος ὁ τάξις μνημονεύω Κλεονακτίδης , γράφω ἐπί ὁ τέλος ὁ λόγος οὗτος · ὀγδοηκοστός ῥιγόω , πυρετός ὀξύς λαμβάνω , ἱδρόω πολύς , οὖρον ὑπόστασις ἐρυθρός , λεῖος , τέλειος κρίνω . δέκατος δέ εἰμί ἄρρωστος ὁ Κλαζομένιος , ὅς καί αὐτός ἐν ὁ μʹ κρίνω φημί . καί μήν ὁ μʹ ὁ στοῖχος ὁ ἑπτακαιδέκατος εἰμί , ὥσπερ οὖν ὁ πʹ · δέω δέ ὁ μʹ δεύτερος εἰμί κρίσιμος , εἰ κατά ἑβδομάς ὁλόκληρος ὁ συναρίθμησις γίγνομαι ὁ ἡμέρα . οὕτως καί ὁ πδʹ χρή εὑρίσκω κρίνω . οὐ μόνος τοίνυν ἐκ ὅς διηγέομαι κρίνω πολύς ἐν ὁ κατά ὁ ἑπτακαιδέκατος ἡμέρα στοῖχος πρόδηλος εἰμί ὡς ἰσχυρός οὗτος ἕτερος ὑπάρχω , ἀλλά ἐͅξ ὅς οὔτε ὁ ὀκτωκαιδέκατος μνημονεύω οὔτε ὁ καʹ οὔτε ὁ κε# οὔτε ὁ κηʹ , ἀλλά οὔτε ὁ τριακοστός δεύτερος οὔτε ὁ λεʹ οὔτε ὁ μβʹ οὔτε ὁ ξγʹ οὔτε ὁ πδʹ , ἐν γάρ τοσοῦτος ἄρρωστος κατάλογος , ὁ τε ἴδιος γράφω αὐτός κατά ὄνομα καί ὁ διά εἷς ἕκαστος κεφάλαιος περιλαμβάνω ἐν ἕκαστος κατάστασις , ὁ μή πώποτε ὁ λέγω ἡμέρα μηδείς ﻿ εὑρίσκω κρίνω , ἐναργής ὁ ἕτερος ὁ στοῖχος ὑπεροχή ἐνδείκνυμι . ὅταν γάρ ἐκ ἐκεῖνος μέν καί πολύς καί πολλάκις καί τέλειος καί βέβαιος καί ἀγαθός καί ὀρθός εὑρίσκω κρίνω , ἕτερος δέ ὁ στοῖχος μηδείς κατά ὅλος ὁ αʹ ὁ ἐπιδημία ἀσφαλής κρίσις εἰμί ποιέω , ὁ μή ὅτι τέλειος ἤ ἀγαθός , ἀλλά μηδέ ὥστε ἀποκτείνω , πάμπολυς τις ὁ ὑπεροχή εἰμί νομίζω . ἆρα οὖν ἐν ὁ πρῶτος μέν οὕτως , ἐν ὁ τρίτος δέ ἕτερος ; ἤ ἀικής ὁ μέν ἐν ὁ κατάστασις διηγέομαι εἷς κεφάλαιος περιλαμβάνω λέγω ἅπας σχεδόν ὁ διασῴζω ὁ πʹ κρίνω · ὁ δέ κατά μέρος ὅς μνημονεύω ὀνομαστί , ὁ μέν ἐν ὁ μʹ κρίνω φημί , καί ναί μά Ζεύς γε τις ἐκ αὐτός οὐ ἀγεννής οὐδέ ἄσημος , καθά ὁ τρίτος ἀπό ὁ ἀρχή ὁ βιβλίον γράφω , ὁ ἐν ὁ Δεάλκης κῆπος κατάκειμαι . τίς γάρ φημί ; μʹ διαχωρέω φλεγματώδης , λευκός , ὑπόσυχνος , ἱδρόω πολύς , διόλου τέλειος κρίνω . ὁ δέ τις εἰς πάνυ μακρός ἐμπίπτω , ὅμοιος καί αὐτός κρίνω ὁ ὁ εἰκοστός ἡμέρα πολλαπλασιάζω λόγος , καθά καί ὁ ἔννατος ἀπό ὁ κατάστασις γράφω , Ἡρόπυθος , ὅς ἄν τε καί ἑκατοστός ἡμέρα κρίνω τέλειος φημί . οὕτως δέ καί κατά ὁ κδʹ καί κατά ὁ κζʹ καί προσέτι κατά ὁ λδʹ ἀναγράφω τις κρίνω ἀγαθός τε ἅμα καί ἀσφαλής καί τέλειος . ἐν μέν ὁ κδʹ ὁ δέκατος ἀπό ὁ κατάστασις ἄρρωστος ὧδε πως γράφω , τέταρτος καί ἄν οὐρέω πολύς λευκός , πολύς ἔχω ὑπόστασις , ἱδρόω θερμός , διόλου ἀπύρετος . ἐν ἕβδομος καί εἰκοστός ὁ ἐν Ἄβδηρα παρθένος , ἀλλά καί οὗτος ἱδρόω πολύς , τέλειος ἀπύρετος γίγνομαι φημί . γράφω δέ οὗτος μετά ὁ κατάστασις ἕβδομος . ἐν δέ αὖ ὁ δʹ καί λʹ ὁ ὄγδοος ἀπό ὁ αὐτός κατάστασις , Ἀναξίων , καί αὐτός ἱδρόω , τέλειος ἀπύρετος διόλου γίγνομαι φημί καί κρίνω πιστός . οὐδείς δέ οὐδέ ἐν οὗτος ὁ βιβλίον κρίνω κατά τις ὁ ἐκ ἕτερος στοῖχος κρίσιμος ἡμέρα . ἀλλά ὁ μέν Δεάλκης γυνή κατά ὁ καʹ ἀποθνῄσκω φημί , σῴζω δ οὐδείς κατά οὐδείς ἡμέρα ὁ ἐκ ὁ κατά ὁ ὀκτωκαιδέκατος στοῖχος . λέγω μέν οὖν κατά ὁ δεύτερος , ὡς καί πρόσθεν λέγω , σημαίνω οὐ ὁ σῴζω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀποθνῄσκω κρίνω , ἀλλά ὡς λέγω , οὐ μόνος οὐδείς σῴζω κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ἀλλά οὐδέ ἀποθνῄσκω , χωρίς ὁ Δεάλκης γυνή . ἐν δέ γε ἕτερος στοῖχος πάμπολυς μέν ὁ σῴζω , οὐ μήν ἀλλά καί ἀποθνῄσκω τις , ὥσπερ ἑπτακαιδεκαταῖος μέν ὁ ἐν Κύζικος τίκτω ὁ δίδυμος θυγάτηρ . ἐν τέταρτος τε καί εἰκοστός ὁ ἐν Μελίβοια νεανίσκος , ὁ πᾶς ὕστερος ἀναγράφω . ἕβδομος δέ καί εἰκοστός ὁ τρίτος ἀπό ὁ ἀρχή Ἑρμοκράτης . πρῶτος δέ καί τριακοστός ὁ ἐν Ἅβδηρα Ἀπολλωνιος , ὁ τρισκαιδέκατος ἀπό ὁ κατάστασις γράφω , τριακοστός τέταρτος ἀποθνῄσκω . ὡς οὖν ἑβδομαῖος πολύς ἀποθνῄσκω ὁράω καί εἰκοσταῖος κατά οὗτος ὁ βιβλίον , ὡς ἄν ὁ ἰσχυρός δύναμις ἔχω ἡμέρα οὐ μόνος σῴζω , ἀλλά καί ἀπόλλυμι ἐνίοτε , κατά ὁ αὐτός τρόπος ἕκαστος ὁ λέγω θεάομαι καί σῴζω πολύς ἐνίοτε καί τις ἀποκτείνω . καί γάρ οὖν καί ὁ δεύτερος ἀπό ὁ κατάστασις ἄρρωστος ὀγδοηκοστός φημί ἀποθνῄσκω , καί ὁ πρῶτος ἐν εἰκοστός καί ἑκατοστός , ὥσπερ , οἴομαι , καί ὁ πρῶτος κατάστασις τεσσαρεσκαιδεκαταῖος , ὁ δέ τρεῖς ὁ πρός αὐτός ἑβδομαῖος . καί τίς δέω πολύς λέγω ; οὐδείς γάρ ἄλλος οὔτε ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία οὔτε ἐν ὁ τρίτος σῴζω ἤ ἀποθνῄσκω εὑρίσκω κατά ὁ ἀπό ὁ ὀκτωκαιδέκατος ἡμέρα στοῖχος , ἀλλά καί πᾶς ὁ μέν ἐντός ὁ ἑπτακαίδεκα , κατά ὁ ὁμολογέω κρίσιμος ἡμέρα , ὑπέρ ὅς οὐδείς ὁ περί οὗτος ἔχω διαφέρω · ὁ δέ ἐξωτέρω προέρχομαι εἷς μόνος ἄρρωστος εὑρίσκω κατά ὁ πρῶτος ἡμέρα καί εἰκοστός ἀποθνῄσκω . ἀρκέω μέν οὖν καί οὗτος εἰς ἐπίδειξις ὁ μή λόγος τις πείθω ὁ Ἱπποκράτης ὁ ιζʹ ἡμέρα ὑποτίθημι εἰμί κρίσιμος , ὁ δέ εἰκοστός πρῶτος ἀφαιρέω ὁ δραστήριος , ἀλλά ὑπό ὁ πεῖρα διδάσκω τηνικαῦτα ζητέω ὁ αἰτία . ἀλλά ἐπειδή καί ὁ δεύτερος καί ὁ τέταρτος καί ὁ ἕκτος ὁ ἐπιδημία ἤ αὐτός ὁ Ἱπποκράτης εἰμί , ἤ ὁ υἱός αὐτός Θεσσαλός γράμμα , καί οὗτος ἐπί βραχύς μνημονεύω . εὑρίσκω δέ ᾀνταῦθη κατά μέν ὁ δεύτερος ὁ ἄν τε καί μʹ ἡμέρα ἀναγράφω κρίνω , οὔτε δέ ὁ καʹ οὔτε ἄλλος τις ὁ ἀπό αὐτός . κατά δέ ὁ τέταρτος ὁ ἐπιδημία οὕτως ὀξύς μνημονεύω , ὡς ὀλιγάκις μέν ἕως ὁ εἰκοστός ἀφικνέομαι , προέρχομαι δέ ἅπαξ ἐξωτέρω μέχρι ὁ κδʹ , ὥστε ᾀνταῦθη ὁ μέν ἄν ὡσαύτως εἰμί καί ὁ κδʹ ἐπίσταμαι κρίνω , οὐ μήν ὁ ἕτερος στοῖχος τις . καί μήν καί κατά ὁ ἕκτος ὁ ἐπιδημία ὀλίγος μέν ἄρρωστος καί κατάστασις μιμνῄσκω , φαίνω δέ οὐδέ ἐνταῦθα γιγνώσκω τις κατά ὁ ἐκ ἕτερος στοῖχος κρίνω . εἰ δέ τις δέω καί ὁ πέμπτος ὁ ἐπιδημία μνημονεύω , ὅστις περ ἄν εἰμί , ᾀνταῦθη πεντήκοντα μέν εἰμί ὁ σύμπας ἄρρωστος , κρίνω δέ οὐδείς αὐτός οὔτε κατά ὁ ιηʹ οὔτε κατά ὁ καʹ οὔτε ὅλος ἐν ἄλλος τις ὁ ἐκ ὅδε ὁ στοῖχος . ὁ πεῖρα οὖν ἀκριβής προεισάγω εἰς ὁ κρίσιμος ἡμέρα ὁ ιζʹ καί ὁ εἰκοστός , ἔτι δέ καί ὁ ἀπό αὐτός πᾶς , ἔνιοι ὁ ἰατρός οὐ πάνυ τις ὁ φαίνω προσέχω ὁ νόος , ὡς ἐπί ἑτοῖμος ἀφικνέομαι ὁ ἐκ ὁ τέλειος ἑβδομάς ἀριθμός , εἶτα που καί κρίνω ﻿ τις κατά ὁ πρῶτος καί εἰκοστός θεάομαι , πολύς δή μάλα βεβαιόω ὁ ὑπόληψις .