galenus.de-diebus-decretoriis-libri-iii 2.9
Ἡ δ’ ἀναλογία τῶν κρινουσῶν ἡμερῶν ἄχρι παντὸς διαφυλάττεται . καθάπερ γὰρ ἡ ιδ΄ καὶ πέρας ἐστὶ τῆς δευτέρας ἑβδομάδος καὶ ἀρχὴ τῆς γ΄ , οὕτω καὶ ἡ λδ΄ πέρας θ’ ἅμα τῆς πέμπτης ἐστὶ καὶ ἀρχὴ τῆς στ΄ , ὥστε ἀεὶ τὰς τρεῖς ἑβδομάδας εἴκοσιν ἡμέραις περιγράφεσθαι , καὶ διὰ τοῦτο τὴν ξ΄ , ὡς καὶ πρόσθεν ἔφαμεν , οὐ τὴν ξγ΄ γενέσθαι κρίσιμον · ὡσαύτως δὲ καὶ τὴν π΄ τε καὶ ρκ΄ . ὡς γὰρ τὸ τῶν κρίσεων ἀγωνιστικὸν ἐκλύεσθαι κατὰ βραχὺ τοῦ χρόνου προϊόντος , οὕτω καὶ τὰς ἀσθενεῖς κρισίμους ἀμαυροῦσθαι καὶ τελέως συμπίπτειν · μόνας δ’ ἄχρι παντὸς διαρκεῖν ὅσαι περιγράφουσι τελείαν περίοδον ἀριθμῶν κρισίμων . ἔοικε δ’ , ὅσα γε διὰ τῆς πείρας · ἔνεστι μαθεῖν , πρώτη περίοδος τελεία ἡ τῶν εἴκοσιν ἡμερῶν ὑπάρχειν . εἰ μὲν γὰρ ἀεὶ κατὰ διάζευξιν ὁ τῆς ζ΄ ἀριθμὸς προὐχώρει , καθάπερ ἐπὶ τῶν πρώτων ἔχει δυοῖν , ἦν ἂν οὕτω γε καὶ αὕτη ἡ ζ΄ τελεία πρώτη περίοδος . ἐπεὶ δ’ ἡ μὲν δευτέρα τῆς πρώτης διέζευκται , συνῆπται δ’ ἡ τρίτη τῇ β΄ , δῆλον ὡς οὐκ ἔτι φυλάττεται μετὰ τὴν ιδ΄ ἡμέραν ἡ ἐξ ἀρχῆς ἀναλογία . μετὰ μέντοι τὴν κ΄ ἡ αὐτὴ τῶν περιόδων τάξις ἄχρι παντὸς διαμένει , τῆς μὲν λδ΄ ἀνάλογον τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ γενομένης ἐκ δυοῖν ἑβδομάδων διεζευγμένων , τῆς δ’ αὖ τεσσαρακοστῆς ἀνάλογον τῇ κ΄ τὴν τρίτην ἑβδομάδα τὴν συνημμένην πληρούσης . τοῦτ’ οὖν αὐτὸ διδάσκων ἡμᾶς Ἱπποκράτης ἐν τῷ προγνωστικῷ μετὰ τὸ περὶ τῆς εἰκοστῆς ἡμέρας διελθεῖν ἐφεξῆς ἐρεῖ · μετὰ δὲ ταύτας ἐν τῷ αὐτέῳ τρόπῳ καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν κόσμον ἡ πρώτη διὰ τεσσάρων καὶ τριάκονθ’ ἡμερῶν . πρώτην γὰρ εἶπε μετὰ τὴν εἰκοστὴν ἡμέραν εἶναι τὴν λδ΄ ὡς περίοδον , οὐχ ὡς ἡμέραν κρίσιμον , ἐπεὶ καὶ κδ΄ καὶ κζ΄ καὶ τὴν λα΄ μετὰ τὴν εἰκοστήν ἐστι κρίσιμος . ἀλλ’ ἐπειδὴ περί τε τῶν μικροτέρων περιόδων , αἳ δὴ τετράδες εἰσὶν , αὐτάρκως ἐδίδαξεν καὶ περὶ τῶν ἑβδομάδων αὐτῶν ἱκανῶς διεξῆλθεν , εὐθὺς ἐβουλήθη ἑξῆς τὰς ὑπολοίπους δύο περιόδους ἐπιδιδάξαι , τήν τε ἐκ τῶν δύο ἑβδομάδων συγκειμένην καὶ τὴν ἐκ τῶν τριῶν , ἀλλὰ τὴν μὲν ἐκ τῶν δύο οἷον ἡμιτελῆ τινα , τὴν δ’ ἐκ τῶν τριῶν ἀκριβῶς τελείαν . εἴ γε δὴ καὶ τὴν τεσσαρακοστὴν καὶ τὴν ξ΄ καὶ τὴν π΄ καὶ τὴν ρκ΄ ἐκ τῆς εἰκοστῆς πολλαπλασιαζομένης γίνεσθαι συμβέβηκε . τοῦτο οὖν αὐτὸ καὶ οὐκ ἄλλο γνώρισμα τελείας ἐστὶ περιόδου , ἤτοι συντεθειμένης ἀεὶ καὶ πολυπλασιαζομένης αὐτῆς ἐφ’ ἑαυτὴν , ἄλλης μηκέτι δεῖσθαι περιόδου . καὶ μὴν οὐδεμιᾷ τῶν πρὸ τῆς εἰκοστῆς ὑπάρχει τοῦτο . ἥ τε γὰρ ζ΄ εἴπερ ἑαυτὴν ἐπολυπλασίαζε διὰ παντὸς , εἴς τε τὴν εἰκοστὴν πρώτην ἂν ἐξέπιπτε καὶ τὴν κη΄ καὶ τὴν λε΄ καὶ τὴν μβ΄ , ἡ τεσσαρεσκαιδεκάτη τήν τε κη΄ ὡσαύτως ἂν ἐποίει καὶ τὴν μβ΄ . ἀλλὰ καὶ ἡ τετρὰς , καὶ ἥδε , εἰ τὴν σύνθεσιν αὐτῆς πρὸς ἑαυτὴν ἂν ἐποιεῖτο , τὴν ὀγδόην ἂν ἀπειργάσατο καὶ τὴν ιβ΄ καὶ ιστ΄ ἰσχυρὰς κρισίμους , ὥστ’ αὐτὴ μὲν ἡ τετάρτη ἐναργῶς οὐδὲ περίοδός ἐστιν , ἀλλ’ οἷον ἥμισυ περιόδου . τῆς γὰρ ἑβδομάδος διχῇ τμηθείσης ἡ τετάρτη δεξαμένη τὴν τομὴν πέρας μέν ἐστι τῆς πρώτης τετράδος , ἀρχὴ δὲ τῆς δευτέρας ἐγένετο . τάχα δ’ ἂν ἡ ἑβδομὰς αὕτη δόξειεν ἤδη τελεία περίοδος ὑπάρχειν . οὐ γὰρ δὴ κᾀπὶ ταύτης γε τὴν ἑβδόμην ἡμέραν ἀρχὴν τῆς δευτέρας ἑβδομάδος εἶναι συμβέβηκεν . οὕτω γὰρ ἂν εἰς τὴν τρισκαιδεκάτην , οὐκ εἰς τὴν ιδ΄ ἐνέπιπτε τὸ τέλος αὐτῆς . ἀλλ’ ἐπεὶ πάλιν ἡ ιδ΄ πέρας θ’ ἅμα τῆς δευτέρας ἑβδομάδος ἀρχή τε τῆς τρίτης ἐστὶν , οὐκέτ’ ἂν οὕτως γε τελεία περίοδος ἡ ἑβδομὰς ὑπάρχῃ . δὶς μὲν γὰρ ἑαυτὴν ἐπολυπλασίαζε , τὸ τρίτον δὲ οὐκ ἠδυνήθη . καὶ μὴν εἰ διὰ μὲν τὰς δύο τὰς πρώτας ἑβδομάδας ἐν διαζεύξει γενομένας ὁλόκληρόν τινα περίοδον ὑπολαμβάνειν χρὴ τὴν ἑβδομάδα , διὰ δὲ τὴν γ΄ συναφθεῖσαν οὐκέθ’ ὁλόκληρον , ἤτοι τελείως εἰς ἀπορίαν καταστῆναι ἀνάγκη τὸν λόγον ἢ τὴν ἑβδομάδα πρώτην γέ τινα τῇ τάξει καὶ ἁπλῆν περίοδον ἡγητέον εἶναι , τὴν δὲ ἐκ τῶν κ΄ ἡμερῶν συγκειμένην δευτέραν τε ἅμα καὶ σύνθετον καὶ τελείαν .
Lemmas: ὁ δέ ἀναλογία ὁ κρίνω ἡμέρα ἄχρι πᾶς διαφυλάσσω . καθά γάρ ὁ ιδʹ καί πέρας εἰμί ὁ δεύτερος ἑβδομάς καί ἀρχή ὁ γʹ , οὕτως καί ὁ λδʹ πέρας τε ἅμα ὁ πέμπτος εἰμί καί ἀρχή ὁ στʹ , ὥστε ἀεί ὁ τρεῖς ἑβδομάς εἴκοσι ἡμέρα περιγράφω , καί διά οὗτος ὁ ξʹ , ὡς καί πρόσθεν φημί , οὐ ὁ ξγʹ γίγνομαι κρίσιμος · ὡσαύτως δέ καί ὁ πʹ τε καί ρκʹ . ὡς γάρ ὁ ὁ κρίσις ἀγωνιστικός ἐκλύω κατά βραχύς ὁ χρόνος προέρχομαι , οὕτως καί ὁ ἀσθενής κρίσιμος ἀμαυρόω καί τέλειος συμπίπτω · μόνος δέ ἄχρι πᾶς διαρκέω ὅσος περιγράφω τέλειος περίοδος ἀριθμός κρίσιμος . ἔοικα δέ , ὅσος γε διά ὁ πεῖρα · ἔνειμι μανθάνω , πρῶτος περίοδος τέλειος ὁ ὁ εἴκοσι ἡμέρα ὑπάρχω . εἰ μέν γάρ ἀεί κατά διάζευξις ὁ ὁ ζʹ ἀριθμός προχωρέω , καθά ἐπί ὁ πρῶτος ἔχω δύο , εἰμί ἄν οὕτως γε καί οὗτος ὁ ζʹ τέλειος πρῶτος περίοδος . ἐπεί δέ ὁ μέν δεύτερος ὁ πρῶτος διαζεύγνυμαι , συνάπτω δέ ὁ τρίτος ὁ βʹ , δῆλος ὡς οὐ ἔτι φυλάσσω μετά ὁ ιδʹ ἡμέρα ὁ ἐκ ἀρχή ἀναλογία . μετά μέντοι ὁ ἄν ὁ αὐτός ὁ περίοδος τάξις ἄχρι πᾶς διαμένω , ὁ μέν λδʹ ἀνάλογος ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος γίγνομαι ἐκ δύο ἑβδομάς διαζεύγνυμαι , ὁ δέ αὖ τεσσαρακοστός ἀνάλογος ὁ ἄν ὁ τρίτος ἑβδομάς ὁ συνάπτω πληρόω . οὗτος οὖν αὐτός διδάσκω ἐγώ Ἱπποκράτης ἐν ὁ προγνωστικός μετά ὁ περί ὁ εἰκοστός ἡμέρα διέρχομαι ἐφεξῆς λέγω · μετά δέ οὗτος ἐν ὁ αὐτός τρόπος καί κατά ὁ αὐτός κόσμος ὁ πρῶτος διά τέσσαρες καί τριάκοντα ἡμέρα . πρῶτος γάρ λέγω μετά ὁ εἰκοστός ἡμέρα εἰμί ὁ λδʹ ὡς περίοδος , οὐ ὡς ἡμέρα κρίσιμος , ἐπεί καί κδʹ καί κζʹ καί ὁ λαʹ μετά ὁ εἰκοστός εἰμί κρίσιμος . ἀλλά ἐπειδή περί τε ὁ μικρός περίοδος , ὁ δή τετράς εἰμί , αὔταρκος διδάσκω καί περί ὁ ἑβδομάς αὐτός ἱκανός διεξέρχομαι , εὐθύς βούλομαι ἑξῆς ὁ ὑπόλοιπος δύο περίοδος ἐπιδιδάσκω , ὁ τε ἐκ ὁ δύο ἑβδομάς σύγκειμαι καί ὁ ἐκ ὁ τρεῖς , ἀλλά ὁ μέν ἐκ ὁ δύο οἷος ἡμιτελής τις , ὁ δέ ἐκ ὁ τρεῖς ἀκριβής τέλειος . εἰ γε δή καί ὁ τεσσαρακοστός καί ὁ ξʹ καί ὁ πʹ καί ὁ ρκʹ ἐκ ὁ εἰκοστός πολλαπλασιάζω γίγνομαι συμβαίνω . οὗτος οὖν αὐτός καί οὐ ἄλλος γνώρισμα τέλειος εἰμί περίοδος , ἤτοι συντίθημι ἀεί καί πολυπλασιάζω αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ , ἄλλος μηκέτι δέω περίοδος . καί μήν οὐδείς ὁ πρό ὁ εἰκοστός ὑπάρχω οὗτος . ὁ τε γάρ ζʹ εἴπερ ἑαυτοῦ πολυπλασιάζω διά πᾶς , εἰς τε ὁ εἰκοστός πρῶτος ἄν ἐκπίπτω καί ὁ κηʹ καί ὁ λεʹ καί ὁ μβʹ , ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ τε κηʹ ὡσαύτως ἄν ποιέω καί ὁ μβʹ . ἀλλά καί ὁ τετράς , καί ὅδε , εἰ ὁ σύνθεσις αὐτός πρός ἑαυτοῦ ἄν ποιέω , ὁ ὄγδοος ἄν ἀπεργάζομαι καί ὁ ιβʹ καί ιστʹ ἰσχυρός κρίσιμος , ὥστε αὐτός μέν ὁ τέταρτος ἐναργής οὐδέ περίοδος εἰμί , ἀλλά οἷος ἥμισυς περίοδος . ὁ γάρ ἑβδομάς διχή τέμνω ὁ τέταρτος δέχομαι ὁ τομή πέρας μέν εἰμί ὁ πρῶτος τετράς , ἀρχή δέ ὁ δεύτερος γίγνομαι . τάχα δέ ἄν ὁ ἑβδομάς οὗτος δοκέω ἤδη τέλειος περίοδος ὑπάρχω . οὐ γάρ δή εἰͅπί οὗτος γε ὁ ἕβδομος ἡμέρα ἀρχή ὁ δεύτερος ἑβδομάς εἰμί συμβαίνω . οὕτως γάρ ἄν εἰς ὁ τρισκαιδέκατος , οὐ εἰς ὁ ιδʹ ἐμπίπτω ὁ τέλος αὐτός . ἀλλά ἐπεί πάλιν ὁ ιδʹ πέρας τε ἅμα ὁ δεύτερος ἑβδομάς ἀρχή τε ὁ τρίτος εἰμί , οὐκέτι ἄν οὕτως γε τέλειος περίοδος ὁ ἑβδομάς ὑπάρχω . δίς μέν γάρ ἑαυτοῦ πολυπλασιάζω , ὁ τρίτος δέ οὐ δύναμαι . καί μήν εἰ διά μέν ὁ δύο ὁ πρῶτος ἑβδομάς ἐν διάζευξις γίγνομαι ὁλόκληρος τις περίοδος ὑπολαμβάνω χρή ὁ ἑβδομάς , διά δέ ὁ γʹ συνάπτω οὐκέτι ὁλόκληρος , ἤτοι τέλειος εἰς ἀπορία καθίστημι ἀνάγκη ὁ λόγος ἤ ὁ ἑβδομάς πρῶτος γε τις ὁ τάξις καί ἁπλόος περίοδος ἡγέομαι εἰμί , ὁ δέ ἐκ ὁ ἄν ἡμέρα σύγκειμαι δεύτερος τε ἅμα καί σύνθετος καί τέλειος .