galenus.de-diebus-decretoriis-libri-iii 3.8
Ἀρκτέον οὖν αὖθις ἀπὸ τῶν ὀξέων ἁπασῶν , ἐφεξῆς τῶν κρινουσῶν ἡμερῶν τὰς αἰτίας ἐξιχνεύοντας . ἐν μὲν δὴ τῇ πρώτῃ τοὺς ἐφημέρους λύεσθαι συμβαίνει πυρετοὺς , οὐ μὴν ἤδη μετ’ ἀγῶνός τε καὶ ταραχῆς ἀξιολόγου . καίτοι νομίζουσιν ἔνιοι καὶ Ἱπποκράτην τὰς κρινούσας ἡμέρας ἐν τῷ πρώτῳ τῶν ἐπιδημιῶν καταλέγοντα καὶ τῆς πρώτης μεμνημονευκέναι , κατὰ διττὸν τρόπον ἁμαρτάνοντες . περίοδος γὰρ πρώτη καὶ οὐχ ἡμέρα πρώτη γέγραπται σαφῶς ἐν τῷ τῶν περιττῶν καὶ ἀρτίων καταλόγῳ . καθάπερ οὖν ἐν τῷ τῶν ἀρτίων περίοδον πράτην εἰπὼν ἐπιφέρει τὴν τετάρτην ἡμέραν , οὕτως ἐν τῷ τῶν περιττῶν τὴν τρίτην . ἔτι δὲ μᾶλλον ἀγνοοῦσι τὸ κατ’ ἀρχὰς τοῦ προγνωστικοῦ γεγραμμένον ἐπὶ τοῦ νεκρώδους προσώπου , τὸ κρίνεται ἐν ἡμέρῃ καὶ νυκτὶ , ἢν διὰ ταύτας τὰς προφάσιας τὸ πρόσωπον τοιοῦτον ᾖ , μή πω γινώσκοντες ὡς ἐπὶ τοῦ δοκιμάζεται καὶ ἀναγνωρίζεται λέλεκται . τούτους μὲν οὖν ἐατέον . ἀρχὴν δὲ τῶν μετὰ σάλου τινὸς ἀλλοιουσῶν ὀξέως τὰς νόσους ἡμερῶν τὴν τρίτην ἀπὸ τῆς ἀρχῆς θετέον , ὡς καὶ πρόσθεν εἴρηται , μηδεμίαν ἔχουσαν ἤδη πρὸς τὴν πρώτην ἑβδομάδα κοινωνίαν , ἀλλ’ ἐκ τῶν παρεμπιπτουσῶν ὑπάρχουσαν . ἡ μὲν γὰρ τετρὰς ὅτι διχῇ τμηθείσης τῆς ἑβδομάδος ἀποτελεῖται καὶ διὰ τοῦτο μεγάλην ἔχει δύναμιν , ἔμπροσθεν εἴρηται . κρίνουσι δ’ οὐχ ἧττον τῆς τετάρτης ἡμέρας ἡ γ΄ τε καὶ ε΄ , καίτοι παρεμπίπτουσι δι’ οὐδὲν ἄλλο ἢ ὅτι μετὰ τῶν παροξυσμῶν αἱ κρίσεις γίνονται . τοῦτο γὰρ δὴ καὶ αὐτὸ πρός τε τῆς ἐμπειρίας μαρτυρεῖται καὶ τῷ λόγῳ σκοπουμένοις οὐκ ἄδηλος ἡ αἰτία . τὸ γὰρ τῆς ταραχῆς βίαιον ἀναγκάζει τὴν φύσιν ἀποτρίβεσθαι τὰ λυποῦντα καὶ πρὸ τοῦ καιροῦ . δύναμις μὲν γάρ ἐστιν αὐτὴ τῶν ἀλλοτρίων ἐκκριτικὴ , καθότι δέδεικται πρότερον ἐν τοῖς τῶν φυσικῶν δυνάμεων ὑπομνήμασιν . ὁ καιρὸς δὲ τῆς ἐνεργείας ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἀλλοιωτικῆς δυνάμεώς ἐστι . τότε γὰρ ἐνεργεῖν ἐδείκνυτο κατὰ φύσιν ἁπάντων ἐπιτελουμένων , ὅταν ἐκείνη παύηται , ἀλλ’ ἀναγκάζηταί ποτε πρὸ τῆς τελείας πέψεως ἀποτρίβεσθαι τὰ λυποῦντα , ὥσπερ ἐνίοτε συμπεπληρωμένης ἤδη τῆς πέψεως ἔτι μένει καὶ βραδύνει δι’ ἀῤῥωστίαν . ἄμφω δ’ ἔστιν αὐτὰ θεάσασθαι σαφῶς ἐπὶ τῆς γαστρός . ἐρεθισθεῖσά τε γὰρ οὐχ ὑπομένει τὸν τῆς πέψεως χρόνον , ἀλλ’ εὐθὺς ἐκκρίνει σὺν τῷ λυποῦντι καὶ τὸ χρηστὸν , ἤδη τε πεπεμμένον αὐτάρκως ἐνίοτε βραδύνει τε καὶ μέλλει τὸ περιττὸν ἐκκρῖναι δι’ ἀῤῥωστίαν . ἐν δέ γε τῷ κατὰ φύσιν ἔχειν ὁ τῆς παντελοῦς πέψεως καιρὸς ὅρος ἐστὶν αὐτῆς τῆς τῶν περιττωμάτων ἀποκρίσεως , ὃν οὔτε προελάμβανεν οὔτ’ ἔμελλεν ἔτι παρόντος , ἀλλ’ ὡς ἐπὶ τῆς γαστρὸς , οὕτω καθ’ ὅλον ἐδείκνυτο τὸ σῶμα δύναμις ὑπάρχειν ἐν ἑκάστῳ τῶν μορίων ἀποκριτικὴ τῶν ἀλλοτρίων , ἥτις , οἶμαι , καὶ τὰς κρίσεις ἐν ταῖς νόσοις ἀπεργάζεται , καὶ διὰ τοῦτο ἄρισται γίνονται κρίσεις , ὅταν ἤδη πεπεμμένα τὰ κατὰ τὸ ζῶον ὑπάρχῃ πάντα . τὸ δὲ προεκρήγνυσθαι , καὶ γὰρ οὕτως ὀνομάζειν εἴωθεν Ἱπποκράτης , αὐτὸ μοχθηρόν ἐστιν . ὁμοῦ γὰρ τοῖς λυποῦσιν ἐκκρίνεται τὰ χρηστὰ καὶ γίνεται τοῦτο τῆς φύσεως ἐρεθισθείσης ἤτοι πρός τινος τῶν ἔξωθεν ἢ καὶ τῶν ἐν αὐτῷ τῷ σώματι ἐμπεριεχομένων . ἔξωθεν μὲν οὖν ἐστιν ὅ τ’ ἰατρὸς οὐκ ὀρθῶς τι πράξας ὅ τε κάμνων , οἵ θ’ ὑπηρέται , τά τ’ ἄλλα τὰ ἰδίως ἔξωθεν ὀνομαζόμενα , τὰ δ’ ἐν τῷ σώματι τά τε νοσήματά ἐστιν αὐτὰ καὶ τὰ τούτων αἴτια ﻿ καὶ οἱ παροξυσμοί . νόησον δή μοι τοιοῦτόν τι συμβαῖνον ἐπὶ τῆς φύσεως , οἷον ἤδη συνέπεσεν ἀνθρώποις ἀσθενέσι προπηλακισθεῖσιν ὑπό τινων ἰσχυροτέρων ἐξορμῆσαι πρὸ τοῦ δέοντος , ἀπαρασκευάστοις τε μαχομένοις ἡττηθῆναι . καὶ μὴν καὶ φορτίον ἀποθέσθαι τις βουλόμενος ἄκων ἐνίοτε συγκατέπεσεν αὐτῷ , καί τις σφοδρότερον θέων , εἶτ’ οὐκ ἐπισχεῖν ἑαυτὸν δυνηθεὶς , ἄκων ἠνέχθη κατὰ φάραγγος . ἅπαντα ταῦτα παραδείγματα κακῶν ἐστι κρίσεων , ὑπὲρ ὧν ἐπὶ πλέον μὲν ἐν τοῖς περὶ κρίσεων ἐροῦμεν , εἰρήσεται δὲ καὶ νῦν ἀναγκαῖον , οἷόν τι καὶ τῷ προεκρήγνυσθαι βούλεται δηλοῦν ὁ Ἱπποκράτης , ἐξηγήσασθαί μου προελομένου . καὶ γὰρ ἀδύνατόν ἐστι περὶ κρισίμων ἡμερῶν ἐπιχειρήσαντά τι διέρχεσθαι μὴ καὶ περὶ κρίσεως εἰπεῖν τι , ἢ καὶ περὶ κρίσεως διδάσκοντα μὴ καὶ περὶ κρισίμων ἡμερῶν διελθεῖν , ἀλλ’ ἐπανάγειν χρὴ τὸν λόγον ἐπὶ τὸ προκείμενον ἀεὶ καὶ τοσοῦτον ἅπτεσθαι τῶν παρακειμένων ὅσον ἀναγκαῖον . ἓν δή τι τῶν ἐρεθιζόντων τὴν φύσιν ἐστὶ καὶ οἷον προπηλακιζόντων ὁ παροξυσμὸς , οὐκ ἐπιτρέπων ἡσυχάζειν οὐδὲ μένειν , ἀλλ’ ἐπεγείρων τε καὶ κινῶν καὶ ὡς ἂν εἴποι τις εἰς διαμάχην προκαλούμενος · ὅθεν ἐπὶ τῶν ὀξέων νοσημάτων ἐν περιτταῖς ἡμέραις ἡ κρίσις . οὕτω γὰρ καὶ παροξύνεται . τίς μὲν οὖν ἐστιν ἡ αἰτία δι’ ἣν ἐν τοῖς ὀξέσι νοσήμασι διὰ τρίτης οἱ παροξυσμοὶ γίνονται τοὐπίπαν , ἐν δὲ τοῖς γε χρονίοις ἤτοι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἢ διὰ δ΄ οὐκ εὐπετές ἐστιν εὑρεῖν , οὔτε νῦν ἀναγκαῖόν ἐστι ζητεῖν . ὅτι δ’ οὕτως συμβαίνει , φαίνεται καὶ πρὸς τὰ παρόντα λόγον ἀρχῆς ἔχει . θεμένων γὰρ , ὥσπερ καὶ φαίνεται , ὁ δεύτερος ἀπὸ τῆς ἀρχῆς παροξυσμὸς εἰς τὴν τρίτην ἡμέραν ἐκπεσεῖται , τρίτος δ’ εἰς τὴν πέμπτην , τέταρτος δ’ εἰς τὴν ζ΄ , πέμπτος δ’ εἰς τὴν θ΄ , εἰς περιττὰς δὲ σύμπαντες . ἐπεὶ τοίνυν ἡ φύσις οὐκ ἀεὶ τοῖς προσήκουσι καιροῖς ἐξορμῶσα κρίνει τὰς νόσους , ἀλλ’ ἐρεθιζομένη πολλάκις ἄλλοτε πρὸς ἄλλων αἰτίων , ἀφ’ ὧν ἐστι συνεχέστατα γινόμενος ἐν τοῖς ὀξέσι νοσήμασιν ὁ παροξυσμὸς , ἐδείχθη δ’ οὗτος εἰς περιττὰς ἐμπίπτων , εὐλόγως ἐν περιτταῖς αἱ πλεῖσται κρίσεις γίνονται τῶν ὀξέων νοσημάτων , οὐκ αὐτῶν τῶν ἡμερῶν πρώτως τὴν τοῦ κρίνειν ἐχουσῶν δύναμιν , ἀεὶ γὰρ τούτῳ χρὴ προσέχειν τὸν νοῦν , ἀλλὰ κατά τι συμβεβηκὸς οὕτως ἀπαντῶντος . προείρηται δὲ , ὡς οἶμαι , σαφῶς ἤδη τὸ συμβεβηκὸς τοῦτο . διότι γὰρ ἐν παροξυσμοῖς αἱ κρίσεις τῶν νοσημάτων γίνονται τοὐπίπαν , εἰς τὰς περιττὰς δ’ ἡμέρας ἐμπίπτουσιν οὗτοι , διὰ τοῦτο ἐν τοῖς ὀξέσι νοσήμασιν αἱ κρίσεις ἐν περιτταῖς . εἰ δέ γε ὁ τῶν ἡμερῶν ἀριθμὸς ἦν αὐτὸς ὁ τὴν δύναμιν ἔχων τοῦ κρίνειν , οὐκ ἐχρῆν πολλάκις μὲν ἐν ταῖς περιτταῖς , ὀλιγάκις δ’ ἐν ταῖς ἀρτίαις , ἀλλὰ διὰ παντὸς μὲν ἐν ταῖς περιτταῖς , μηδέποτε δ’ ἐν ταῖς ἀρτίαις κρίνεσθαι τὰς ὀξείας νόσους . οὐδὲ γὰρ ὁ τῆς ζ΄ ἀριθμὸς , ἢ ὁ τῆς δ΄ αἴτιοι τῆς κρίσεώς εἰσιν , ἀλλ’ ὅτι τῆς σελήνης νεωτεροποιούσης καὶ μεταβαλλούσης τὰ περὶ τὴν γῆν συμβέβηκε , καὶ τὰς τῶν κινήσεων περιόδους εἰς τούτους πρώτους ἐξήκειν τοὺς ἀριθμοὺς , εἰκότως ἐν αὐταῖς αἱ προθεσμίαι τῶν ἀλλοιώσεων εὑρίσκονται . οὐ γὰρ ὑπὸ τῶν ἀριθμῶν , ἀλλ’ ὑπὸ τῆς σελήνης αἱ μεταβολαὶ τοῖς ἐπιγείοις . τῷ δ’ εἶναι τὸ μεταβάλλον ἐν κινήσει χρόνος ἀναγκαίως ἔζευκται ταῖς μεταβολαῖς , ὥστε ἐξ ἀνάγκης καὶ ὁ ἀριθμός . οὔκουν ὅτι θῆλυς μὲν ὁ ἄρτιος ἅπας ἀριθμὸς , ἄῤῥην δ’ ὁ περιττὸς , αἱ κρίσεις τῶν ὀξέων ἐν περιτταῖς · οὔτε γὰρ ἁπλῶς ἰσχυρότερος ὁ περιττὸς τοῦ ἀρτίου οὔτ’ , εἴπερ ἰσχυρότερος , ἤδη θῆλυς ὁ ἀσθενέστερος , οὔτ’ , εἰ θῆλυς μὲν οὗτος , ἄρσην δ’ ὁ ἕτερος , εὔλογον ἐν μὲν τοῖς ἄῤῥεσιν ἀριθμοῖς τὰς ὀξείας κρίνεσθαι νόσους , ἐν δὲ ταῖς θήλεσι τὰς χρονίας . ἅπαντα γὰρ ὅσα ληροῦσιν ὑπὲρ ἀριθμῶν δυνάμεως οὕτως εὐφώρατον ἔχει τὴν ἀτοπίαν , ὥστε μοί γε πολλάκις θαυμάζειν ἐπῆλθεν , εἰ οὕτως ὁ Πυθαγόρας ἐκεῖνος ἅμα τε σοφὸς ἦν ἀνὴρ ἅμα τε τοσοῦτον ᾤετο δύνασθαι τοὺς ἀριθμούς . ἀλλ’ οὐ νῦν καιρὸς ἀντιφλυαρεῖν αὐτοῖς . ἱκανὸν γὰρ εἰς τὰ παρόντα τό τε τὴν σελήνην ἀλλοιοῦν τὰ περίγεια καὶ μάλιστα μὲν καθ’ ἑβδομάδα τὰς μεγάλας ἐργάζεσθαι μεταβολὰς , ἐφεξῆς δ’ αὐτῶν κατὰ τετράδα τὰς μικρὰς , ὅτι τε παροξυσμοῦ δεῖται τοὐπίπαν ἡ κρίσις , ὅτι τε διὰ τρίτης ἐν τοῖς ὀξέσιν οἱ παροξυσμοί . τούτων γὰρ ὑποκειμένων ἀναγκαῖον ἔσται τὰς ὀξείας · νόσους ἐν περιτταῖς μᾶλλον ἡμέραις κρίνεσθαι . διὰ τοῦτο οὖν ἡ τρίτη τε καὶ ἡ ε΄ κρίνουσιν εὐλόγως , οὐκ ἐκ τῆς σεληνιακῆς περιόδου λαβοῦσαι τὸ κρίνειν , ἀλλ’ ἤτοι τὴν μέλλουσαν ἐν τῇ δ΄ κρίσιν ἀπαντήσεσθαι τῆς τρίτης προλαβούσης τῇ βίᾳ τοῦ παροξυσμοῦ , ἢ καὶ νὴ Δία τῆς φύσεως ὑπὸ καμάτου τε ἅμα καὶ τοῦ μὴ βιασθῆναι κατὰ μὲν τὴν δ΄ ἡμέραν ἡσυχίαν ἀγούσης , κινηθείσης δ’ ἐπὶ τὴν κρίσιν ἐν τῇ ε΄ . φαίνεται γὰρ αὕτη μὲν ὀλίγον ὑστερίζειν τῆς ὄντως κρισίμου , προλαμβάνειν δ’ ὀλίγον ἡ τρίτη καὶ τὸ κρίνειν ἐσχηκέναι , διότι πλησίον οὖσαι τῆς ὄντως κρισίμου τοὺς παροξυσμοὺς ἐδέξαντο . καὶ γὰρ οὖν καὶ ἡ θ΄ τῶν ἡμερῶν ἐν τῷ μέσῳ τεταγμένη δύο κρισίμων , ἑβδόμης τε καὶ ια΄ , ἤτοι τὴν οὐ γεγενημένην ἐπὶ τῆς ζ΄ ἡμέρας κρίσιν ἢ τὴν ἐπὶ τῆς ια΄ ἐσομένην αὐτὴ σφετερίζεται κρίσιν · σπανιώτερον μὲν τὴν τῆς ζ΄ , πολλάκις δὲ τὴν τῆς ια΄ . ἡ μὲν γὰρ ἰδία τῆς ἑβδόμης ἡμέρας κρίσις οὐκ ἂν εἰς τὴν θ΄ ποτ’ ἀφίκοιτο μὴ πολλῶν ἁμαρτηθέντων , δειχθήσεται δὲ τοῦτο ἐν τοῖς περὶ κρίσεων ὑπομνήμασιν , ἡ δὲ τῆς ια΄ ἔμπαλιν , ὅταν ἀκριβῶς τε πάντα πραχθῇ καὶ βίαιος ὁ τῆς ἐννάτης ἡμέρας γένηται παροξυσμός . ἀπόδειξις δ’ ἐναργεστάτη ﻿ τοῦ διὰ τὰς σφοδρότητας τῶν παροξυσμῶν τὰς τοιαύτας παρεμπίπτειν ἡμέρας τὸ μηκέθ’ ὁμοίως ἐπὶ προηκόντων γίνεσθαι τῶν νοσημάτων · ὡς γὰρ καὶ τὰ τῆς σφοδρότητος , οὕτω καὶ τὰ τοῦ πλήθους ἐκλύεται τῶν παρεμπιπτουσῶν ἡμερῶν . οὕτω δὲ δή τι βίαιον ἔχει σφοδρότης παροξυσμοῦ πρὸς κρίσιν , ὥστ’ ἐν ἁπάσαις σχεδόν τι ταῖς ἡμέραις ἔστιν ἰδεῖν κρινόμενα τὰ κατόξεα νοσήματα · τό τε γὰρ πέρας αὐτῶν ἡ ζ΄ τῶν ἡμερῶν ἐστι , κρίνειν δή που πεφυκυῖα , καὶ πρὸ ταύτης οὐχ ἡ δ΄ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἡ γ΄ καὶ ἡ ε΄ καὶ ἡ στ΄ , δέχονταί ποτε κρίσεις . ἐζήτηται δ’ , ὡς ἐλέγετο , καὶ περὶ τῆς α΄ εἰ κρίνει . λοιπὴ τοίνυν ἡ δευτέρα βεβαίως τοῦ κρίνειν ἐκπέπτωκεν . ἔστω δ’ , εἰ βούλει , καὶ ἡ α΄ , ἀλλὰ καὶ ἡ τρίτη γε καὶ δ΄ καὶ ε΄ καὶ στ΄ καὶ ζ΄ κρίνουσιν ἅπασαι . καὶ πᾶσαι αἱ μετὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ νοσήματος ἐν τοῖς κατόξεσιν ἡμέραι κρίνουσαι φαίνονται διὰ τὴν σφοδρότητα τῶν παροξυσμῶν . καὶ γὰρ οὖν καὶ ἡ στ΄ τῶν ἡμερῶν οὔτ’ ἐκ τῶν κατὰ περίοδον οὖσα κρισίμων οὔτ’ ἐν ἀριθμῷ περιττῷ , διὰ τοῦτο καὶ αὐτὴ δέχεται κρίσεις παμπόλλας , ὅτι τῆς ὑστάτης τῶν κατοξέων ἐντός ἐστιν . ἅπαντα δὲ τὰ τοιαῦτα δυοῖν θάτερον , ἢ σύνοχον ἔχει τὸν πυρετὸν , οὕτω δ’ ὀνομάζουσι τὸν ἀπὸ τῆς πρώτης συστάσεως ἄχρι τῆς κρίσεως ὁμότονον , ὡς εἴρηται , χωρὶς αἰσθητῆς παρακμῆς , ἣ εἰ καὶ σαφεῖς ἔχει τάς τε παρακμὰς καὶ τοὺς παροξυσμοὺς , οὐ διὰ τρίτης μόνον ἔχει σαφεῖς , ἀλλὰ κᾀν ταῖς μέσαις αὐτῶν , ὥσπερ καὶ ὁ ἡμιτριταῖος . ἡ μὲν οὖν πρώτη διαφορὰ τῶν κατοξέων οἷον εἷς τίς ἐστι παροξυσμὸς , ὥστ’ οὐδὲν ὅσον γε ἐπὶ τῷ παροξυσμῷ πλεονεκτήσουσιν αἱ περιτταὶ τῶν ἀρτίων , ὁμοίου γε τοῦ πυρετοῦ κατὰ πάσας τὰς ἡμέρας ὑπάρχοντος . ἡ δευτέρα δὲ κᾂν διὰ τρίτης ἔχῃ τοὺς μεγάλους παροξυσμοὺς καὶ τὰς οἷον ἀρχὰς τῶν περιόδων , ἀλλ’ ἥ γε μέση τηλικοῦτον καὶ αὐτὴ φέρει πολλάκις ἐν τοῖς κατόξεσι τὸν παροξυσμὸν , ὡς τῶν ἐν ἄλλοις τισὶ νοσήμασι μεγάλων παροξυσμῶν μηδὲν ἀποδεῖν . ὅταν οὖν ἐπείγηται μὲν ὡς ἐπὶ τὴν ἑβδόμην τὸ νόσημα καὶ κατὰ τὸν ἑαυτοῦ λόγον ἐν ταύτῃ κριθήσεσθαι μέλλῃ , τὸ δὲ μέγεθος τοῦ μέσου παροξυσμοῦ καταναγκάσῃ τὴν φύσιν ἐξορμῆσαι πρὸς τὴν κρίσιν , οὐ περιμείνασαν τὸν οἰκεῖον καιρὸν , ἢ καί τι προσγένηται τῶν ἔξωθεν ἐρεθιζόντων αὐτὴν , οὕτως ἡ κρίσις ἐν τῇ στ΄ προεκρήγνυται . αὕτη μὲν οὖν τοσούτῳ χείρων ἐστὶ τῆς ἐσομένης ἐπὶ τῆς ζ΄ ὅσῳ καὶ φθάνει . χειρίστη δὲ κρίσις ἡ ἑκταία καθ’ ἕτερον γίνεται τρόπον , ὃν ἐπὶ πλέον μὲν ἐν τοῖς περὶ κρίσεων ἐροῦμεν , ἐκείνης γάρ ἐστι πραγματείας οἰκεῖον ἀγαθὰς καὶ κακὰς διελέσθαι κρίσεις · ἐνταῦθα δὲ πρόκειται μόνον ὑπὲρ τῶν κρινουσῶν ἡμερῶν διελθεῖν . ἀλλ’ ἐπειδὴ κατέστην ἅπαξ τὰ περὶ τῆς στ΄ ἡμέρας εἰπεῖν ἅπαντα , καὶ τοῦτ’ ἔτι προσθήσω διὰ κεφαλαίων . εἰσβάλλει τινὰ νοσήματα τὴν δευτέραν τῆς πρώτης ἔχοντα βαρυτέραν καὶ τὴν δ΄ τῆς γ΄ , καὶ ὅλους τοὺς παροξυσμοὺς ἐν ἀκτίοις , ὄντα μὲν , ὡς ἐν τοῖς περὶ κρίσεων ἀποδειχθήσεται , τῆς τῶν χρονίων φύσεως , φθάνοντα δ’ ὡς ὀξέα κρίνεσθαι διὰ σφοδρότητα · ταῦτα καὶ δευτεραίους μὲν ἀναιρεῖ καὶ τεταρταίους , ἑκταίους δὲ πλείστους . ἐπὶ μὲν γὰρ δὴ τῆς δευτέρας ἡμέρας ἰσχύει πως ἡ φύσις ἔτι , κατὰ δὲ τὴν δ΄ ἰσχύει μὲν ἔτι κἀπὶ ταύτης μᾶλλον ἢ κατὰ τὴν στ΄ , ἀλλ’ οὔπω διαγωνίζεσθαι τολμᾷ · κατὰ δὲ τὴν στ΄ ἡ σφοδρότης τοῦ παροξυσμοῦ πολλάκις ἐκκαλεῖται μὲν αὐτὴν ἐπὶ τὸν ἀγῶνα . δυοῖν δὲ θάτερον , ἢ κατέπεσεν αὐτῇ καὶ κατεσβέσθη πρὶν ἐκκρῖναι τὰ λυποῦντα , ἢ τὸ μὲν πλεῖστον αὐτῶν ἐξέκρινε , τὸ λοιπὸν δ’ οὐκ ἔτι ἴσχυσεν , ἀλλ’ ὑπ’ ἀῤῥωστίας τε καὶ καμάτου τελέως καταπίπτει καὶ κεῖται πάρετος . εἶτ’ εἰ μὲν ἐν τῷ μετὰ ταῦτα χρόνῳ δυνηθείη πως ἑαυτὴν ἀνακτήσασθαι , κατὰ βραχὺ πέττει τὴν νόσον · εἰ δ’ εἴη τὰ λείψανα τῆς νόσου μείζω τοῦ κατ’ αὐτὴν τόνου , τοσοῦτον ἐπιβιοῖ χρόνον ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος ὅσον ἐξαρκεῖν ἡ φύσις ἔτι δύναται , τεθνήξεται δὲ μετὰ ταῦτα . περὶ μὲν δὴ τῶν παρεμπιπτουσῶν ἡμερῶν αὐτάρκως εἴρηται .
Lemmas: ἄρχω οὖν αὖθις ἀπό ὁ ὀξύς ἅπας , ἐφεξῆς ὁ κρίνω ἡμέρα ὁ αἰτία ἐξιχνεύω . ἐν μέν δή ὁ πρῶτος ὁ ἐφήμερος λύω συμβαίνω πυρετός , οὐ μήν ἤδη μετά ἀγών τε καί ταραχή ἀξιόλογος . καίτοι νομίζω ἔνιοι καί Ἱπποκράτης ὁ κρίνω ἡμέρα ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία καταλέγω καί ὁ πρῶτος μνημονεύω , κατά δισσός τρόπος ἁμαρτάνω . περίοδος γάρ πρῶτος καί οὐ ἡμέρα πρῶτος γράφω σαφής ἐν ὁ ὁ περισσός καί ἄρτιος κατάλογος . καθά οὖν ἐν ὁ ὁ ἄρτιος περίοδος πρᾶτος λέγω ἐπιφέρω ὁ τέταρτος ἡμέρα , οὕτως ἐν ὁ ὁ περισσός ὁ τρίτος . ἔτι δέ μάλα ἀγνοέω ὁ κατά ἀρχή ὁ προγνωστικός γράφω ἐπί ὁ νεκρώδης πρόσωπον , ὁ κρίνω ἐν ἡμέρα καί νύξ , ἐάν διά οὗτος ὁ πρόφασις ὁ πρόσωπον τοιοῦτος εἰμί , μή πω γιγνώσκω ὡς ἐπί ὁ δοκιμάζω καί ἀναγνωρίζω λέγω . οὗτος μέν οὖν ἐάω . ἀρχή δέ ὁ μετά σάλος τις ἀλλοιόω ὀξύς ὁ νόσος ἡμέρα ὁ τρίτος ἀπό ὁ ἀρχή τίθημι , ὡς καί πρόσθεν λέγω , μηδείς ἔχω ἤδη πρός ὁ πρῶτος ἑβδομάς κοινωνία , ἀλλά ἐκ ὁ παρεμπίπτω ὑπάρχω . ὁ μέν γάρ τετράς ὅτι διχή τέμνω ὁ ἑβδομάς ἀποτελέω καί διά οὗτος μέγας ἔχω δύναμις , ἔμπροσθεν λέγω . κρίνω δέ οὐ ἥσσων ὁ τέταρτος ἡμέρα ὁ γʹ τε καί πέντε , καίτοι παρεμπίπτω διά οὐδείς ἄλλος ἤ ὅτι μετά ὁ παροξυσμός ὁ κρίσις γίγνομαι . οὗτος γάρ δή καί αὐτός πρός τε ὁ ἐμπειρία μαρτυρέω καί ὁ λόγος σκοπέω οὐ ἄδηλος ὁ αἰτία . ὁ γάρ ὁ ταραχή βίαιος ἀναγκάζω ὁ φύσις ἀποτρίβω ὁ λυπέω καί πρό ὁ καιρός . δύναμις μέν γάρ εἰμί αὐτός ὁ ἀλλότριος ἐκκριτικός , καθότι δείκνυμι πρότερος ἐν ὁ ὁ φυσικός δύναμις ὑπόμνημα . ὁ καιρός δέ ὁ ἐνέργεια ἐπί ὁ τέλος ὁ ἀλλοιωτικός δύναμις εἰμί . τότε γάρ ἐνεργέω δείκνυμι κατά φύσις ἅπας ἐπιτελέω , ὅταν ἐκεῖνος παύω , ἀλλά ἀναγκάζω ποτέ πρό ὁ τέλειος πέψις ἀποτρίβω ὁ λυπέω , ὥσπερ ἐνίοτε συμπληρόω ἤδη ὁ πέψις ἔτι μένω καί βραδύνω διά ἀρρωστία . ἄμφω δέ εἰμί αὐτός θεάομαι σαφής ἐπί ὁ γαστήρ . ἐρεθίζω τε γάρ οὐ ὑπομένω ὁ ὁ πέψις χρόνος , ἀλλά εὐθύς ἐκκρίνω σύν ὁ λυπέω καί ὁ χρηστός , ἤδη τε πέμπω αὔταρκος ἐνίοτε βραδύνω τε καί μέλλω ὁ περισσός ἐκκρίνω διά ἀρρωστία . ἐν δέ γε ὁ κατά φύσις ἔχω ὁ ὁ παντελής πέψις καιρός ὅρος εἰμί αὐτός ὁ ὁ περίσσωμα ἀπόκρισις , ὅς οὔτε προλαμβάνω οὔτε μέλλω ἔτι πάρειμι , ἀλλά ὡς ἐπί ὁ γαστήρ , οὕτως κατά ὅλος δείκνυμι ὁ σῶμα δύναμις ὑπάρχω ἐν ἕκαστος ὁ μόριον ἀποκριτικός ὁ ἀλλότριος , ὅστις , οἴομαι , καί ὁ κρίσις ἐν ὁ νόσος ἀπεργάζομαι , καί διά οὗτος ἀγαθός γίγνομαι κρίσις , ὅταν ἤδη πέμπω ὁ κατά ὁ ζῷον ὑπάρχω πᾶς . ὁ δέ προεκρήγνυμι , καί γάρ οὕτως ὀνομάζω εἴωθα Ἱπποκράτης , αὐτός μοχθηρός εἰμί . ὁμοῦ γάρ ὁ λυπέω ἐκκρίνω ὁ χρηστός καί γίγνομαι οὗτος ὁ φύσις ἐρεθίζω ἤτοι πρός τις ὁ ἔξωθεν ἤ καί ὁ ἐν αὐτός ὁ σῶμα ἐμπεριέχω . ἔξωθεν μέν οὖν εἰμί ὁ τε ἰατρός οὐ ὀρθός τις πράσσω ὁ τε κάμνω , ὁ τε ὑπηρέτης , ὁ τε ἄλλος ὁ ἴδιος ἔξωθεν ὀνομάζω , ὁ δέ ἐν ὁ σῶμα ὁ τε νόσημα εἰμί αὐτός καί ὁ οὗτος αἴτιος ﻿ καί ὁ παροξυσμός . νοέω δή ἐγώ τοιοῦτος τις συμβαίνω ἐπί ὁ φύσις , οἷος ἤδη συμπίπτω ἄνθρωπος ἀσθενής προπηλακίζω ὑπό τις ἰσχυρός ἐξορμέω πρό ὁ δέω , ἀπαρασκεύαστος τε μάχομαι ἡσσάομαι . καί μήν καί φορτίον ἀποτίθημι τις βούλομαι ἄκων ἐνίοτε συγκαταπίπτω αὐτός , καί τις σφοδρός θέω , εἶτα οὐ ἐπέχω ἑαυτοῦ δύναμαι , ἄκων φέρω κατά φάραγξ . ἅπας οὗτος παράδειγμα κακός εἰμί κρίσις , ὑπέρ ὅς ἐπί πολύς μέν ἐν ὁ περί κρίσις λέγω , λέγω δέ καί νῦν ἀναγκαῖος , οἷος τις καί ὁ προεκρήγνυμι βούλομαι δηλόω ὁ Ἱπποκράτης , ἐξηγέομαι ἐγώ προαιρέω . καί γάρ ἀδύνατος εἰμί περί κρίσιμος ἡμέρα ἐπιχειρέω τις διέρχομαι μή καί περί κρίσις λέγω τις , ἤ καί περί κρίσις διδάσκω μή καί περί κρίσιμος ἡμέρα διέρχομαι , ἀλλά ἐπανάγω χρή ὁ λόγος ἐπί ὁ πρόκειμαι ἀεί καί τοσοῦτος ἅπτω ὁ παράκειμαι ὅσος ἀναγκαῖος . εἷς δή τις ὁ ἐρεθίζω ὁ φύσις εἰμί καί οἷος προπηλακίζω ὁ παροξυσμός , οὐ ἐπιτρέπω ἡσυχάζω οὐδέ μένω , ἀλλά ἐπεγείρω τε καί κινέω καί ὡς ἄν λέγω τις εἰς διαμάχη προκαλέω · ὅθεν ἐπί ὁ ὀξύς νόσημα ἐν περισσός ἡμέρα ὁ κρίσις . οὕτως γάρ καί παροξύνω . τίς μέν οὖν εἰμί ὁ αἰτία διά ὅς ἐν ὁ ὀξύς νόσημα διά τρίτος ὁ παροξυσμός γίγνομαι ἐπίπαν , ἐν δέ ὁ γε χρόνιος ἤτοι κατά ἕκαστος ἡμέρα ἤ διά δέ οὐ εὐπετής εἰμί εὑρίσκω , οὔτε νῦν ἀναγκαῖος εἰμί ζητέω . ὅτι δέ οὕτως συμβαίνω , φαίνω καί πρός ὁ πάρειμι λόγος ἀρχή ἔχω . τίθημι γάρ , ὥσπερ καί φαίνω , ὁ δεύτερος ἀπό ὁ ἀρχή παροξυσμός εἰς ὁ τρίτος ἡμέρα ἐκπίπτω , τρίτος δέ εἰς ὁ πέμπτος , τέταρτος δέ εἰς ὁ ζʹ , πέμπτος δέ εἰς ὁ θʹ , εἰς περισσός δέ σύμπας . ἐπεί τοίνυν ὁ φύσις οὐ ἀεί ὁ προσήκω καιρός ἐξορμάω κρίνω ὁ νόσος , ἀλλά ἐρεθίζω πολλάκις ἄλλοτε πρός ἄλλος αἴτιος , ἀπό ὅς εἰμί συνεχής γίγνομαι ἐν ὁ ὀξύς νόσημα ὁ παροξυσμός , δείκνυμι δέ οὗτος εἰς περισσός ἐμπίπτω , εὔλογος ἐν περισσός ὁ πολύς κρίσις γίγνομαι ὁ ὀξύς νόσημα , οὐ αὐτός ὁ ἡμέρα πρῶτος ὁ ὁ κρίνω ἔχω δύναμις , ἀεί γάρ οὗτος χρή προσέχω ὁ νόος , ἀλλά κατά τις συμβαίνω οὕτως ἀπαντάω . προλέγω δέ , ὡς οἴομαι , σαφής ἤδη ὁ συμβαίνω οὗτος . διότι γάρ ἐν παροξυσμός ὁ κρίσις ὁ νόσημα γίγνομαι ἐπίπαν , εἰς ὁ περισσός δέ ἡμέρα ἐμπίπτω οὗτος , διά οὗτος ἐν ὁ ὀξύς νόσημα ὁ κρίσις ἐν περισσός . εἰ δέ γε ὁ ὁ ἡμέρα ἀριθμός εἰμί αὐτός ὁ ὁ δύναμις ἔχω ὁ κρίνω , οὐ χρή πολλάκις μέν ἐν ὁ περισσός , ὀλιγάκις δέ ἐν ὁ ἄρτιος , ἀλλά διά πᾶς μέν ἐν ὁ περισσός , μηδέποτε δέ ἐν ὁ ἄρτιος κρίνω ὁ ὀξύς νόσος . οὐδέ γάρ ὁ ὁ ζʹ ἀριθμός , ἤ ὁ ὁ δʹ αἴτιος ὁ κρίσις εἰμί , ἀλλά ὅτι ὁ σελήνη νεωτεροποιέω καί μεταβάλλω ὁ περί ὁ γῆ συμβαίνω , καί ὁ ὁ κίνησις περίοδος εἰς οὗτος πρῶτος ἐξήκω ὁ ἀριθμός , ἔοικα ἐν αὐτός ὁ προθεσμία ὁ ἀλλοίωσις εὑρίσκω . οὐ γάρ ὑπό ὁ ἀριθμός , ἀλλά ὑπό ὁ σελήνη ὁ μεταβολή ὁ ἐπίγειος . ὁ δέ εἰμί ὁ μεταβάλλω ἐν κίνησις χρόνος ἀναγκαῖος ζευκταίω ὁ μεταβολή , ὥστε ἐκ ἀνάγκη καί ὁ ἀριθμός . οὔκουν ὅτι θῆλυς μέν ὁ ἄρτιος ἅπας ἀριθμός , ἄρσην δέ ὁ περισσός , ὁ κρίσις ὁ ὀξύς ἐν περισσός · οὔτε γάρ ἁπλῶς ἰσχυρός ὁ περισσός ὁ ἄρτιος οὔτε , εἴπερ ἰσχυρός , ἤδη θῆλυς ὁ ἀσθενής , οὔτε , εἰ θῆλυς μέν οὗτος , ἄρσην δέ ὁ ἕτερος , εὔλογος ἐν μέν ὁ ἄρσην ἀριθμός ὁ ὀξύς κρίνω νόσος , ἐν δέ ὁ θῆλυς ὁ χρόνιος . ἅπας γάρ ὅσος ληρέω ὑπέρ ἀριθμός δύναμις οὕτως εὐφώρατος ἔχω ὁ ἀτοπία , ὥστε ἐγώ γε πολλάκις θαυμάζω ἐπέρχομαι , εἰ οὕτως ὁ Πυθαγόρας ἐκεῖνος ἅμα τε σοφός εἰμί ἀνήρ ἅμα τε τοσοῦτος οἴομαι δύναμαι ὁ ἀριθμός . ἀλλά οὐ νῦν καιρός ἀντιφλυαρέω αὐτός . ἱκανός γάρ εἰς ὁ πάρειμι ὁ τε ὁ σελήνη ἀλλοιόω ὁ περίγειος καί μάλα μέν κατά ἑβδομάς ὁ μέγας ἐργάζομαι μεταβολή , ἐφεξῆς δέ αὐτός κατά τετράς ὁ μικρός , ὅτι τε παροξυσμός δέω ἐπίπαν ὁ κρίσις , ὅτι τε διά τρίτος ἐν ὁ ὀξύς ὁ παροξυσμός . οὗτος γάρ ὑπόκειμαι ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ὀξύς · νόσος ἐν περισσός μάλα ἡμέρα κρίνω . διά οὗτος οὖν ὁ τρίτος τε καί ὁ πέντε κρίνω εὔλογος , οὐ ἐκ ὁ σεληνιακός περίοδος λαμβάνω ὁ κρίνω , ἀλλά ἤτοι ὁ μέλλω ἐν ὁ δʹ κρίσις ἀπαντάω ὁ τρίτος προλαμβάνω ὁ βία ὁ παροξυσμός , ἤ καί νή Ζεύς ὁ φύσις ὑπό κάματος τε ἅμα καί ὁ μή βιάζω κατά μέν ὁ δʹ ἡμέρα ἡσυχία ἄγω , κινέω δέ ἐπί ὁ κρίσις ἐν ὁ πέντε . φαίνω γάρ οὗτος μέν ὀλίγος ὑστερίζω ὁ ὄντως κρίσιμος , προλαμβάνω δέ ὀλίγος ὁ τρίτος καί ὁ κρίνω ἔχω , διότι πλησίον εἰμί ὁ ὄντως κρίσιμος ὁ παροξυσμός δέχομαι . καί γάρ οὖν καί ὁ θʹ ὁ ἡμέρα ἐν ὁ μέσος τάσσω δύο κρίσιμος , ἕβδομος τε καί ιαʹ , ἤτοι ὁ οὐ γίγνομαι ἐπί ὁ ζʹ ἡμέρα κρίσις ἤ ὁ ἐπί ὁ ιαʹ εἰμί αὐτός σφετερίζω κρίσις · σπάνιος μέν ὁ ὁ ζʹ , πολλάκις δέ ὁ ὁ ιαʹ . ὁ μέν γάρ ἴδιος ὁ ἕβδομος ἡμέρα κρίσις οὐ ἄν εἰς ὁ θʹ ποτέ ἀφικνέομαι μή πολύς ἁμαρτάνω , δείκνυμι δέ οὗτος ἐν ὁ περί κρίσις ὑπόμνημα , ὁ δέ ὁ ιαʹ ἔμπαλιν , ὅταν ἀκριβής τε πᾶς πράσσω καί βίαιος ὁ ὁ ενν́ατος ἡμέρα γίγνομαι παροξυσμός . ἀπόδειξις δέ ἐναργής ﻿ ὁ διά ὁ σφοδρότης ὁ παροξυσμός ὁ τοιοῦτος παρεμπίπτω ἡμέρα ὁ μηκέτι ὅμοιος ἐπί προήκω γίγνομαι ὁ νόσημα · ὡς γάρ καί ὁ ὁ σφοδρότης , οὕτως καί ὁ ὁ πλῆθος ἐκλύω ὁ παρεμπίπτω ἡμέρα . οὕτως δέ δή τις βίαιος ἔχω σφοδρότης παροξυσμός πρός κρίσις , ὥστε ἐν ἅπας σχεδόν τις ὁ ἡμέρα εἰμί ὁράω κρίνω ὁ κάτοξυς νόσημα · ὁ τε γάρ πέρας αὐτός ὁ ζʹ ὁ ἡμέρα εἰμί , κρίνω δή που φύω , καί πρό οὗτος οὐ ὁ δʹ μόνος , ἀλλά καί ὁ γʹ καί ὁ πέντε καί ὁ στʹ , δέχομαι ποτέ κρίσις . ζητέω δέ , ὡς λέγω , καί περί ὁ αʹ εἰ κρίνω . λοιπός τοίνυν ὁ δεύτερος βέβαιος ὁ κρίνω ἐκπίπτω . εἰμί δέ , εἰ βούλομαι , καί ὁ αʹ , ἀλλά καί ὁ τρίτος γε καί δʹ καί πέντε καί στʹ καί ζʹ κρίνω ἅπας . καί πᾶς ὁ μετά ὁ ἀρχή ὁ νόσημα ἐν ὁ κάτοξυς ἡμέρα κρίνω φαίνω διά ὁ σφοδρότης ὁ παροξυσμός . καί γάρ οὖν καί ὁ στʹ ὁ ἡμέρα οὔτε ἐκ ὁ κατά περίοδος εἰμί κρίσιμος οὔτε ἐν ἀριθμός περισσός , διά οὗτος καί αὐτός δέχομαι κρίσις πάμπολυς , ὅτι ὁ ὕστερος ὁ κάτοξυς ἐντός εἰμί . ἅπας δέ ὁ τοιοῦτος δύο ἕτερος , ἤ συνοχος ἔχω ὁ πυρετός , οὕτως δέ ὀνομάζω ὁ ἀπό ὁ πρῶτος σύστασις ἄχρι ὁ κρίσις ὁμότονος , ὡς λέγω , χωρίς αἰσθητός παρακμή , ὅς εἰ καί σαφής ἔχω ὁ τε παρακμή καί ὁ παροξυσμός , οὐ διά τρίτος μόνος ἔχω σαφής , ἀλλά εἰͅν ὁ μέσος αὐτός , ὥσπερ καί ὁ ἡμιτριταῖος . ὁ μέν οὖν πρῶτος διαφορά ὁ κάτοξυς οἷος εἷς τις εἰμί παροξυσμός , ὥστε οὐδείς ὅσος γε ἐπί ὁ παροξυσμός πλεονεκτέω ὁ περισσός ὁ ἄρτιος , ὅμοιος γε ὁ πυρετός κατά πᾶς ὁ ἡμέρα ὑπάρχω . ὁ δεύτερος δέ ἔͅν διά τρίτος ἔχω ὁ μέγας παροξυσμός καί ὁ οἷος ἀρχή ὁ περίοδος , ἀλλά ὁ γε μέσος τηλικοῦτος καί αὐτός φέρω πολλάκις ἐν ὁ κάτοξυς ὁ παροξυσμός , ὡς ὁ ἐν ἄλλος τις νόσημα μέγας παροξυσμός μηδείς ἀποδέω . ὅταν οὖν ἐπείγω μέν ὡς ἐπί ὁ ἕβδομος ὁ νόσημα καί κατά ὁ ἑαυτοῦ λόγος ἐν οὗτος κρίνω μέλλω , ὁ δέ μέγεθος ὁ μέσος παροξυσμός καταναγκάζω ὁ φύσις ἐξορμέω πρός ὁ κρίσις , οὐ περιμένω ὁ οἰκεῖος καιρός , ἤ καί τις προσγίγνομαι ὁ ἔξωθεν ἐρεθίζω αὐτός , οὕτως ὁ κρίσις ἐν ὁ στʹ προεκρήγνυμι . οὗτος μέν οὖν τοσοῦτος κακός εἰμί ὁ εἰμί ἐπί ὁ ζʹ ὅσος καί φθάνω . κακός δέ κρίσις ὁ ἑκταῖος κατά ἕτερος γίγνομαι τρόπος , ὅς ἐπί πολύς μέν ἐν ὁ περί κρίσις λέγω , ἐκεῖνος γάρ εἰμί πραγματεία οἰκεῖος ἀγαθός καί κακός διαιρέω κρίσις · ἐνταῦθα δέ πρόκειμαι μόνος ὑπέρ ὁ κρίνω ἡμέρα διέρχομαι . ἀλλά ἐπειδή καθίστημι ἅπαξ ὁ περί ὁ στʹ ἡμέρα λέγω ἅπας , καί οὗτος ἔτι προστίθημι διά κεφάλαιος . εἰσβάλλω τις νόσημα ὁ δεύτερος ὁ πρῶτος ἔχω βαρύς καί ὁ δʹ ὁ γʹ , καί ὅλος ὁ παροξυσμός ἐν ἄκτιος , εἰμί μέν , ὡς ἐν ὁ περί κρίσις ἀποδείκνυμι , ὁ ὁ χρόνιος φύσις , φθάνω δέ ὡς ὀξύς κρίνω διά σφοδρότης · οὗτος καί δευτεραῖος μέν ἀναιρέω καί τεταρταῖος , ἑκταῖος δέ πολύς . ἐπί μέν γάρ δή ὁ δεύτερος ἡμέρα ἰσχύω πως ὁ φύσις ἔτι , κατά δέ ὁ δʹ ἰσχύω μέν ἔτι ἐπί οὗτος μάλα ἤ κατά ὁ στʹ , ἀλλά οὔπω διαγωνίζομαι τολμάω · κατά δέ ὁ στʹ ὁ σφοδρότης ὁ παροξυσμός πολλάκις ἐκκαλέω μέν αὐτός ἐπί ὁ ἀγών . δύο δέ ἕτερος , ἤ καταπίπτω αὐτός καί κατασβέννυμι πρίν ἐκκρίνω ὁ λυπέω , ἤ ὁ μέν πολύς αὐτός ἐκκρίνω , ὁ λοιπός δέ οὐ ἔτι ἰσχύω , ἀλλά ὑπό ἀρρωστία τε καί κάματος τέλειος καταπίπτω καί κεῖμαι πάρετος . εἶτα εἰ μέν ἐν ὁ μετά οὗτος χρόνος δύναμαι πως ἑαυτοῦ ἀνακτάομαι , κατά βραχύς πέσσω ὁ νόσος · εἰ δέ εἰμί ὁ λείψανον ὁ νόσος μέγας ὁ κατά αὐτός τόνος , τοσοῦτος ἐπιβιόω χρόνος ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος ὅσος ἐξαρκέω ὁ φύσις ἔτι δύναμαι , θνῄσκω δέ μετά οὗτος . περί μέν δή ὁ παρεμπίπτω ἡμέρα αὔταρκος λέγω .