galenus.de-diebus-decretoriis-libri-iii 1.3
Φήσει δ’ ἴσως τις μηδὲν ἀληθὲς εἶναι τῶν εἰρημένων , ἀλλ’ ἡμᾶς ἀργύριον εἰληφότας παρὰ τῶν κρισίμων ἐπεισάγειν αὐτὰς τοῖς κατ’ ἰατρικὴν πράγμασιν ὥσπέρ τινας νόθους παῖδας εἰσποιοῦντας γένει γνησίῳ . τί γὰρ ἂν καὶ παθόντες καταψευδοίμεθα τῶν φαινομένων ἄλλό γε ἢ ἀργυρίῳ δελεασθέντες ; οὐ γὰρ δὴ κατὰ γένος γε ἡμῖν αἱ κρίσιμοι προσήκουσιν , ἢ πολίτιδες , ἡ συνήθεις εἰσὶν , ἵν’ αὐταῖς χωρὶς μισθοῦ βοηθῶμεν . τί γὰρ ἂν εἴη καὶ βέλτιον ἢ ἐκείναις κρισίμοις εἶναι νομισθείσαις , ἢ ἡμῖν , ὡς εἰσὶν , ἀποδείξασιν ; ἀλλ’ ὥσπερ καὶ τἄλλα τὰ διὰ τῆς πείρας γνωσθέντα δηλοῦμεν ἀδεκάστως , ἀδικώτατον εἶναι νομίζοντες ἐγκαλύπτειν τἀληθὲς , οὕτω καὶ τὰς τῶν ἡμερῶν διαφορὰς , ἃς πολλάκις ἐθεασάμεθα , λέγομεν ὡς εἴδομεν . ὅταν δὲ καὶ τοὺς ἀρίστους ἰατρούς τε ἅμα καὶ ἀνθρώπους , ἄμφω γάρ ἐστον οἱ περὶ τὸν Διοκλέα τε καὶ Ἱπποκράτην καὶ τοὺς ἄλλους ὧν ὀλίγον ἔμπροσθεν ἐμνημόνευσα , τὴν αὐτὴν ὑπὲρ τῶν αὐτῶν εὑρίσκωμεν ἀπόφασιν πεποιημένους , ἔτι καὶ μᾶλλον , οἶμαι , θαῤῥοῦμεν ὡς ἀληθεύοντες . ἀλλ’ οὐχ ὁμολογοῦσι , φασὶν , ἅπαντες οὗτοι περὶ τῶν κρισίμων ἡμερῶν , ἀλλ’ οἱ μὲν πλείους , οἱ δὲ ἐλάττους αὐτὰς εἶναι λέγουσιν , καὶ τὰς μὲν ὅδε τίς φησιν εἶναι κρισίμους , τὰς δ’ ὅδε τις , οὐ τὰς αὐτὰς ἅπαντες , ἀλλ’ ὡς ἂν ἑκάστῳ παραστῇ τις γνώμη . τί οὖν ὦ πρὸς θεῶν εἴποι τις ἂν οἶμαι πρὸς αὐτούς ; εἴ τι διαπεφώνηται , τοῦθ’ ὅλως οὐκ εἶναί φατε ; καὶ μὴν οὐκέτ’ ἂν ὁμολογήσετε , τὸ μὲν γὰρ ἐπιμελεστέρας πείρας ἐξετάσεώς τε καὶ κρίσεως δεῖσθαι τὰ τοιαῦτα πρὸς ἁπάντων ὡμολόγηται , τὸ δ’ ὅλως ἀληθεύειν μηδένα τῶν διαφερομένων οὐχ ὅπως ὑμεῖς οἱ δεινοὶ τῶν κρισίμων κατήγοροι , ἀλλ’ οὐδ’ οἱ τὴν Πυῤῥώνειον ἀπορίαν πρεσβεύοντες ἀποδέχονται . τὴν γὰρ ἀνεπίκριτον οὗτοι διαφωνίαν , οὐχ ἁπλῶς ἅπασαν ἡντιναοῦν , ἀγνοίας τοῦ πράγματος εἶναί φασι σημεῖον . ἆρ’ οὖν ἀδύνατον ἐπικρῖναι τίς ἀληθεύει περὶ τῶν κρισίμων ἡμερῶν καὶ τίς ψεύδεται ; ἢ δυνατὸν μὲν , ἀλλ’ οὐ ῥᾴδιον , εἴ γε καὶ χρόνου δεῖται παμπόλλου καὶ ἀκριβείας ἱκανῆς ; αἵ τε γὰρ ἀρχαὶ τῶν νοσημάτων ἀσαφεῖς ἐνίοτε καὶ ﻿ πότερον ἐν ᾗ τις ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως ὑπήρξατο , ταύτην εἶναι τὴν κρίσιμον ὑποληπτέον , ἢ καθ’ ἣν πρῶτον ἐλύθη τὸ νόσημα , δεῖταί τινος ἐπισκέψεως . ὁ μὲν γάρ τις , οἶμαι , θάτερον αὐτῶν , ὁ δὲ θάτερον ὑπολήψεται , καί τις ἴσως οὐδέτερον , ἀλλ’ εἰς ἣν ὁ πλεῖστος χρόνος τῆς κρίσεως ἀφίκετο , ταύτην εἶναι φήσει τὴν κρίσιμον . ὅταν οὖν πρὸς τοῦτο καὶ τοῦ πολλάκις αὐτὰ θεάσασθαι χρῄζωμεν , ἦν δὲ τοῦτο ἐπί τινων ἡμερῶν ἀδύνατον , ὅσαι σπανίως κρίνουσιν , ἢ κατά τινα τύχην . οὐ γὰρ ἀδύνατος ἡ ὑπόθεσις , εἰ ἐντύχοι τις ταῖς σπανίαις ἡμέραις πρώταις · ἔπειτα πρὶν ἀναμεῖναι τὴν μακρὰν κρίσιν , ἀποφαίνοιτο περὶ αὐτῶν ὡς κρισίμων , ἐκ τῶν τοιούτων ἁπάντων ἀναγκαῖον ἐπιθολοῦσθαι τὴν ἀληθῆ τῶν κρισίμων ἡμερῶν ἱστορίαν . εἰ μὲν γὰρ ἐν ᾗ τις ἐκρίθη , κρίσιμον εἶναι ταύτην ἐλέγομεν , ῥᾴστη τ’ ἂν οὕτως ἡ γνῶσις αὐτῶ ἐγίνετο καὶ σχεδὸν ἁπάσαις ὑπῆρχεν ἂν εἶναι κρισίμοις . ἐπεὶ δ’ οὔ τι τὸ σπανίον ἱκανὸν , ἀλλὰ χρὴ πολλάκις ὦφθαι κρίνουσαν , ἔτι τε προσεῖναι τῇ κρίσει τὰ μικρῷ πρόσθεν ῥηθέντα , τό τε καλῶς καὶ τὸ τελείως καὶ τὸ ἀσφαλῶς καὶ τὸ σαφῶς καὶ προσέτι ἔτι τό ἀκινδύνως , καὶ τὸ μετὰ τοῦ προδεδηλῶσθαι , δῆλον ὡς εἰς σωριτικὴν ἀπορίαν ἐμπίπτει τὸ σύμπαν . εἰ γὰρ τινὰ μὲν ὧν εἶπον προσείη , τινὰ δ’ ἀπείη , καὶ ἰσάζοι γε τὰ παρόντα τοῖς μὴ παροῦσιν , ἢ βραχεῖά τις εἴη τῶν ἑτέρων ὑπεροχὴ , δῆλον ὡς ἐν ἀμφιβολίᾳ καταστησόμεθα περὶ τῆς τοιαύτης ἡμέρας , εἴτε χρὴ ταύτην κρίσιμον καλεῖν εἴτε μή . τὸ μὲν γὰρ ἤτοι πάντων ὑπαρχόντων ὧν εἶπον ἢ τῶν πλείστων τε καὶ μεγίστων ἔτ’ ἀμφιβάλλειν ὡς οὐκ οὔσης κρισίμου παντελῶς ἠλίθιον , ὥσπέρ γε καὶ εἰ μηδὲν αὐτῶν , ἢν παντάπασιν ὀλίγα καὶ μικρὰν ἔχοντα δύναμιν ὑπάρχῃ · καὶ γὰρ καὶ ταύτην ἐκ τῶν οὐ κρισίμων ἀριθμητέον . εἰ δ’ εἴη τῶν ὑπαρχόντων αὐτῇ βραχεῖά τις ἡ διαφορὰ , πρόδηλον ὡς εἰς ἀπορίαν καταστησόμεθα , πότερον ἐκ τῶν κρισίμων αὐτὴν ἀριθμητέον ἐστὶν ἢ μή . ἔγωγ’ οὖν αὐτὸς ἐκ μειρακίου μὲν ὑπηρξάμην παραφυλάττειν τὰς κρισίμους ἡμέρας , ἵνα τι κᾀκ τῆς ἐμαυτοῦ πείρας ἐπικρίναιμι περὶ τῆς διαφωνίας αὐτῶν , οὐ μὴν ἤδη γε δύναμαι περί τινων ἀποφήνασθαι σαφῶς , ὅσον ἐπὶ τῇ προγεγονυίᾳ μνήμῃ . δοκεῖ δέ μοι καὶ Ἱπποκράτης , ὡς ἂν ἀληθὴς ἀνὴρ , ἄχρι πολλοῦ χρόνου καὶ αὐτὸς τὸ τοιοῦτον παθεῖν , εἴ τι χρὴ τεκμήρασθαι ἐκ τῶν ἐν τῷ πρώτῳ τῶν ἐπιδημιῶν , ἐν ᾧ παμπόλλας ἤθροισεν ἡμέρας εἰς ταὐτὸν , ἃς ἐν τῷ προγνωστικῷ κᾀν τοῖς ἀφορισμοῖς περικόπτειν φαίνεται . δέδεικται δ’ ἡμῖν ἤδη μὲν καὶ δι’ ἑτέρων , ἀλλὰ καὶ νῦν οὐδὲν ἧττον ἔσται δῆλον ἐκ τῶν ἐφεξῆς εἰρησομένων ὡς πρότερον αὐτῷ τὰ τῶν ἐπιδημιῶν γέγραπται βιβλία , βασανίζοντι διὰ τῆς πείρας ἔτι τὰ θεωρήματα καὶ μὴ τολμῶντι καθόλου τισὶν ἀποφάσεσιν ἐπ’ αὐτῶν χρῆσθαι · διό μοι καὶ δοκοῦσιν οἱ τὰς κρισίμους ἡμέρας ἀναιροῦντες ὡς οὐκ οὔσας , ὅτι διαπεφώνηται περὶ αὐτῶν τοῖς ἰατροῖς , οὐ πάνυ τι τοῖς ἔργοις τῆς τέχνης προσεσχηκέναι τὸν νοῦν · ὡς εἴ γε προσεσχήκεσαν , οὐ μόνον ὅτι διαφέρονται περί τινων ἡμερῶν οἱ γράψαντες περὶ αὐτῶν , ἀλλ’ ὅτι καὶ συμφωνοῦσιν ἐν ταῖς πλείσταις ἐννοήσαντες , ἔπειτα τῆς ἑαυτῶν πείρας ἀναμνησθέντες , ἐξεῦρον ἂν , οἶμαι , ῥᾳδίως ἑτέρας μὲν εἶναι φύσεως τὰς ὁμολογουμένας , ἑτέρας δ’ ὑπὲρ ὧν διαφέρονται . τίς γὰρ ἢ τὴν ἑβδόμην , ἢ τὴν ἑνδεκάτην , ἢ τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην , ἢ τὰς ἄλλας τὰς ὁμοίας οὐκ εἶπε κρισίμους ; οὐδεὶς ὁστισοῦν . φαίνονται γοῦν ἅπαντες ὥσπερ ἐξ ἑνὸς στόματος ἀποφαινόμενοι περὶ αὐτῶν . καὶ μὴν εἴπερ ὑπὲρ ἁπασῶν ὡμολόγουν ἀλλήλοις , ἴσως ἂν παρέστη ὑπολαμβάνειν χωρὶς τοῦ κρῖναι καὶ βασανίσαι τἀληθὲς ἅπαντας αὐτοὺς ἑξῆς ἀκολουθῆσαι τῷ πρώτως περὶ κρισίμων ἡμερῶν ἀποφηναμένῳ . διαφερομένων δ’ ἐν ταῖς πλείσταις , οὐκέτ’ ἐνδέχεται τοιοῦτον οὐδὲν ὑπονοεῖν . ἀλλ’ ἐμοὶ μὲν καὶ θαυμάζειν ἐπέρχεται τοὺς ἄνδρας ἐπὶ τῇ περὶ τὴν ἀλήθειαν σπουδῇ . τὸ γὰρ μήτε τὰς αὐτὰς ἅπαντας εἰπεῖν , ἀλλ’ ἔστιν ἐν αἷς διενεχθῆναι , μήτε εἰκῇ τοῦτο καὶ ἀλόγως παθεῖν , ἀλλ’ ὅσαι μὲν ἅπαντα διαφυλάττουσι τὰ τῶν κρίσεων γνωρίσματα τὰ μικρῷ πρόσθεν ὑπ’ ἐμοῦ λελεγμένα , ταύτας μὲν ὡσαύτως ἀναγράψαι σύμπαντας , ὅσαι δ’ ἀμφιβολίαν ἔχουσί τινα καὶ ἀπορίαν ἐκ τοῦ τινὰ μὲν ὑπάρχειν αὐταῖς γνωρίσματα , τινὰ δ’ οὐχ ὑπάρχειν , οὐκέθ’ ὡσαύτως ἅπαντας ἀναγράψαι , τεκμήριον οὐ μικρόν ἐστι τοῦ φύσιν εἶναί τινα τῶν κρισίμων ἡμερῶν ἰδίαν ἐξαίρετον . ἃς γὰρ καὶ καθ’ ἑαυτὸν ἕκαστος ἡμῶν ἐπὶ τὴν τῶν τοιούτων πεῖραν ἀφικόμενος ἀποφήναιτ’ ἂν εἶναι κρισίμους ἐκ τοῦ διαφυλάττειν ἅπαντα τῶν κρίσεων τὰ γνωρίσματα , ταύτας καὶ παρ’ ἐκείνοις ἔστιν εὑρεῖν ὁμολογουμένας , ὥσπερ αὖ καὶ ὅσας ἄπορον ἐκ πείρας κρῖναι , καὶ ταύτας διαπεφωνημένας . οὐδὲν οὖν ἔγωγε τούτου μεῖζον ἕτερον ἡγοῦμαι τεκμήριον ὑπὲρ τῶν κρισίμων ἡμερῶν τῆς φύσεως , ὡς τὸ περὶ μὲν τῶν ἅπαντ’ ἐχουσῶν τὰ κριτικὰ γνωρίσματα , ταῦτα καὶ παρ’ ἐκείνοις ἔστιν εὑρεῖν συμφωνῆσαί τε πάντας , ὑπὲρ ὧν δέ τις καὶ αὐτὸς ἠπόρησιν , ὑπὲρ τούτων διενεχθῆναι . ἡ γὰρ ἐν ταῖς τοιαύταις διαφωνία πίστιν βεβαίαν προσνέμει ταῖς ὁμολογουμέναις . ἄμεινον δ’ ἦν ἄρα τοῖς σοφισταῖς ἤδη ποτὲ μισήσασι τὰ σοφίσματα , περὶ μὲν δὴ τῶν καὶ πάντ’ ἐχουσῶν τὰ γνωρίσματα καὶ πρὸς ἁπάντων ὁμολογουμένων ἑτοίμως ἀποφήνασθαι , σκοπεῖσθαι δὲ ὑπὲρ τῶν λοιπῶν , ὡς τό γε διὰ τὴν ἐν ταύταις ἀπορίαν ὀλιγίσταις οὔσαις ἀνατρέψαι τὴν ἐν ταῖς πλείσταις εὐπορίαν ἐσχάτως ἄλογον . φέρ’ οὖν ἡμεῖς εἴπερ δὴ σπουδάζομεν ἀληθείας , ἐπιχειρήσωμεν ἀδεκάστως αὐτῶν τῇ κρίσει . καὶ πρώτας μὲν προστησώμεθα καθάπερ τινὰς κανόνας τὰς ἅπαντ’ ἐχούσας τὰ κριτικὰ γνωρίσματα · δευτέρας δὲ τάξωμεν τὰς τούτων πλησίον , εἶτά τινα καὶ τρίτον καὶ τέταρτον στοῖχον ἐφεξῆς ποιησώμεθα , καὶ ﻿ δείξωμεν ἑκάστου τὴν ἀξίαν . ἡ γὰρ τοιαύτη γνῶσις εἰς τὰς ἰάσεις τε καὶ λύσεις μέγα διαφέρει , μήτε τοὺς ἐν πισταῖς ἡμέραις κριθέντας δι’ ὑποψίας ἡμῶν ἑξόντων ἂν ἢ λεπτῶς διαιτησόντων , μήτε τοὺς ἐν ταῖς ἀπίστοις ἀφυλάκτως .
Lemmas: φημί δέ ἴσως τις μηδείς ἀληθής εἰμί ὁ λέγω , ἀλλά ἐγώ ἀργύριον λαμβάνω παρά ὁ κρίσιμος ἐπεισάγω αὐτός ὁ κατά ἰατρικός πρᾶγμα ὥσπερ τις νόθος παῖς εἰσποιέω γένος γνήσιος . τίς γάρ ἄν καί πάσχω καταψεύδομαι ὁ φαίνω ἄλλος γε ἤ ἀργύριον δελεάζω ; οὐ γάρ δή κατά γένος γε ἐγώ ὁ κρίσιμος προσήκω , ἤ πολῖτις , ὁ συνήθης εἰμί , ἵνα αὐτός χωρίς μισθός βοηθέω . τίς γάρ ἄν εἰμί καί ἀγαθός ἤ ἐκεῖνος κρίσιμος εἰμί νομίζω , ἤ ἐγώ , ὡς εἰμί , ἀποδείκνυμι ; ἀλλά ὥσπερ καί ἄλλος ὁ διά ὁ πεῖρα γιγνώσκω δηλόω ἀδέκαστος , ἄδικος εἰμί νομίζω ἐγκαλύπτω ἀληθής , οὕτως καί ὁ ὁ ἡμέρα διαφορά , ὅς πολλάκις θεάομαι , λέγω ὡς ὁράω . ὅταν δέ καί ὁ ἀγαθός ἰατρός τε ἅμα καί ἄνθρωπος , ἄμφω γάρ εἰμί ὁ περί ὁ Διοκλῆς τε καί Ἱπποκράτης καί ὁ ἄλλος ὅς ὀλίγος ἔμπροσθεν μνημονεύω , ὁ αὐτός ὑπέρ ὁ αὐτός εὑρίσκω ἀπόφασις ποιέω , ἔτι καί μάλα , οἴομαι , θαρσέω ὡς ἀληθεύω . ἀλλά οὐ ὁμολογέω , φημί , ἅπας οὗτος περί ὁ κρίσιμος ἡμέρα , ἀλλά ὁ μέν πολύς , ὁ δέ ἐλαχύς αὐτός εἰμί λέγω , καί ὁ μέν ὅδε τις φημί εἰμί κρίσιμος , ὁ δέ ὅδε τις , οὐ ὁ αὐτός ἅπας , ἀλλά ὡς ἄν ἕκαστος παρίστημι τις γνώμη . τίς οὖν ὦ πρός θεός λέγω τις ἄν οἴομαι πρός αὐτός ; εἰ τις διαφωνέω , οὗτος ὅλος οὐ εἰμί φημί ; καί μήν οὐκέτι ἄν ὁμολογέω , ὁ μέν γάρ ἐπιμελής πεῖρα ἐξέτασις τε καί κρίσις δέω ὁ τοιοῦτος πρός ἅπας ὁμολογέω , ὁ δέ ὅλος ἀληθεύω μηδείς ὁ διαφέρω οὐ ὅπως σύ ὁ δεινός ὁ κρίσιμος κατήγορος , ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ Πυρρώνειος ἀπορία πρεσβεύω ἀποδέχομαι . ὁ γάρ ἀνεπίκριτος οὗτος διαφωνία , οὐ ἁπλῶς ἅπας ὁστισοῦν , ἄγνοια ὁ πρᾶγμα εἰμί φημί σημεῖον . ἆρα οὖν ἀδύνατος ἐπικρίνω τίς ἀληθεύω περί ὁ κρίσιμος ἡμέρα καί τίς ψεύδω ; ἤ δυνατός μέν , ἀλλά οὐ ῥᾴδιος , εἰ γε καί χρόνος δέω πάμπολυς καί ἀκρίβεια ἱκανός ; ὁ τε γάρ ἀρχή ὁ νόσημα ἀσαφής ἐνίοτε καί ﻿ πότερος ἐν ὅς τις ἡμέρα ὁ κρίσις ὑπάρχω , οὗτος εἰμί ὁ κρίσιμος ὑπολαμβάνω , ἤ κατά ὅς πρῶτος λύω ὁ νόσημα , δέω τις ἐπίσκεψις . ὁ μέν γάρ τις , οἴομαι , ἕτερος αὐτός , ὁ δέ ἕτερος ὑπολαμβάνω , καί τις ἴσως οὐδέτερος , ἀλλά εἰς ὅς ὁ πολύς χρόνος ὁ κρίσις ἀφικνέομαι , οὗτος εἰμί φημί ὁ κρίσιμος . ὅταν οὖν πρός οὗτος καί ὁ πολλάκις αὐτός θεάομαι χρῄζω , εἰμί δέ οὗτος ἐπί τις ἡμέρα ἀδύνατος , ὅσος σπάνιος κρίνω , ἤ κατά τις τύχη . οὐ γάρ ἀδύνατος ὁ ὑπόθεσις , εἰ ἐντυγχάνω τις ὁ σπάνιος ἡμέρα πρῶτος · ἔπειτα πρίν ἀναμένω ὁ μακρός κρίσις , ἀποφαίνω περί αὐτός ὡς κρίσιμος , ἐκ ὁ τοιοῦτος ἅπας ἀναγκαῖος ἐπιθολόω ὁ ἀληθής ὁ κρίσιμος ἡμέρα ἱστορία . εἰ μέν γάρ ἐν ὅς τις κρίνω , κρίσιμος εἰμί οὗτος λέγω , ῥᾴδιος τε ἄν οὕτως ὁ γνῶσις αὐτός γίγνομαι καί σχεδόν ἅπας ὑπάρχω ἄν εἰμί κρίσιμος . ἐπεί δέ οὐ τις ὁ σπάνιος ἱκανός , ἀλλά χρή πολλάκις ὁράω κρίνω , ἔτι τε πρόσειμι ὁ κρίσις ὁ μικρός πρόσθεν λέγω , ὁ τε καλός καί ὁ τέλειος καί ὁ ἀσφαλής καί ὁ σαφής καί προσέτι ἔτι ὁ ἀκίνδυνος , καί ὁ μετά ὁ προδηλόω , δῆλος ὡς εἰς σωριτικός ἀπορία ἐμπίπτω ὁ σύμπας . εἰ γάρ τις μέν ὅς λέγω πρόσειμι , τις δέ ἄπειμι , καί ἰσάζω γε ὁ πάρειμι ὁ μή πάρειμι , ἤ βραχύς τις εἰμί ὁ ἕτερος ὑπεροχή , δῆλος ὡς ἐν ἀμφιβολία καθίστημι περί ὁ τοιοῦτος ἡμέρα , εἴτε χρή οὗτος κρίσιμος καλέω εἴτε μή . ὁ μέν γάρ ἤτοι πᾶς ὑπάρχω ὅς λέγω ἤ ὁ πολύς τε καί μέγας ἔτι ἀμφιβάλλω ὡς οὐ εἰμί κρίσιμος παντελής ἠλίθιος , ὥσπερ γε καί εἰ μηδείς αὐτός , ἐάν παντάπασι ὀλίγος καί μικρός ἔχω δύναμις ὑπάρχω · καί γάρ καί οὗτος ἐκ ὁ οὐ κρίσιμος ἀριθμητέος . εἰ δέ εἰμί ὁ ὑπάρχω αὐτός βραχύς τις ὁ διαφορά , πρόδηλος ὡς εἰς ἀπορία καθίστημι , πότερος ἐκ ὁ κρίσιμος αὐτός ἀριθμητέος εἰμί ἤ μή . ἐγώ οὖν αὐτός ἐκ μειράκιον μέν ὑπάρχω παραφυλάσσω ὁ κρίσιμος ἡμέρα , ἵνα τις ἐͅκ ὁ ἐμαυτοῦ πεῖρα ἐπικρίνω περί ὁ διαφωνία αὐτός , οὐ μήν ἤδη γε δύναμαι περί τις ἀποφαίνω σαφής , ὅσος ἐπί ὁ προγίγνομαι μνήμη . δοκέω δέ ἐγώ καί Ἱπποκράτης , ὡς ἄν ἀληθής ἀνήρ , ἄχρι πολύς χρόνος καί αὐτός ὁ τοιοῦτος πάσχω , εἰ τις χρή τεκμαίρομαι ἐκ ὁ ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία , ἐν ὅς πάμπολυς ἀθροίζω ἡμέρα εἰς αὐτός , ὅς ἐν ὁ προγνωστικός εἰͅν ὁ ἀφορισμός περικόπτω φαίνω . δείκνυμι δέ ἐγώ ἤδη μέν καί διά ἕτερος , ἀλλά καί νῦν οὐδείς ἥσσων εἰμί δῆλος ἐκ ὁ ἐφεξῆς λέγω ὡς πρότερος αὐτός ὁ ὁ ἐπιδημία γράφω βιβλίον , βασανίζω διά ὁ πεῖρα ἔτι ὁ θεώρημα καί μή τολμάω καθόλου τις ἀπόφασις ἐπί αὐτός χράω · διό ἐγώ καί δοκέω ὁ ὁ κρίσιμος ἡμέρα ἀναιρέω ὡς οὐ εἰμί , ὅτι διαφωνέω περί αὐτός ὁ ἰατρός , οὐ πάνυ τις ὁ ἔργον ὁ τέχνη προσέχω ὁ νόος · ὡς εἰ γε προσέχω , οὐ μόνος ὅτι διαφέρω περί τις ἡμέρα ὁ γράφω περί αὐτός , ἀλλά ὅτι καί συμφωνέω ἐν ὁ πολύς ἐννοέω , ἔπειτα ὁ ἑαυτοῦ πεῖρα ἀναμιμνῄσκω , ἐξευρίσκω ἄν , οἴομαι , ῥᾴδιος ἕτερος μέν εἰμί φύσις ὁ ὁμολογέω , ἕτερος δέ ὑπέρ ὅς διαφέρω . τίς γάρ ἤ ὁ ἕβδομος , ἤ ὁ ἑνδέκατος , ἤ ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος , ἤ ὁ ἄλλος ὁ ὅμοιος οὐ λέγω κρίσιμος ; οὐδείς ὅστις . φαίνω γοῦν ἅπας ὥσπερ ἐκ εἷς στόμα ἀποφαίνω περί αὐτός . καί μήν εἴπερ ὑπέρ ἅπας ὁμολογέω ἀλλήλων , ἴσως ἄν παρίστημι ὑπολαμβάνω χωρίς ὁ κρίνω καί βασανίζω ἀληθής ἅπας αὐτός ἑξῆς ἀκολουθέω ὁ πρῶτος περί κρίσιμος ἡμέρα ἀποφαίνω . διαφέρω δέ ἐν ὁ πολύς , οὐκέτι ἐνδέχομαι τοιοῦτος οὐδείς ὑπονοέω . ἀλλά ἐγώ μέν καί θαυμάζω ἐπέρχομαι ὁ ἀνήρ ἐπί ὁ περί ὁ ἀλήθεια σπουδή . ὁ γάρ μήτε ὁ αὐτός ἅπας λέγω , ἀλλά εἰμί ἐν ὅς διαφέρω , μήτε εἰκῇ οὗτος καί ἄλογος πάσχω , ἀλλά ὅσος μέν ἅπας διαφυλάσσω ὁ ὁ κρίσις γνώρισμα ὁ μικρός πρόσθεν ὑπό ἐγώ λέγω , οὗτος μέν ὡσαύτως ἀναγράφω σύμπας , ὅσος δέ ἀμφιβολία ἔχω τις καί ἀπορία ἐκ ὁ τις μέν ὑπάρχω αὐτός γνώρισμα , τις δέ οὐ ὑπάρχω , οὐκέτι ὡσαύτως ἅπας ἀναγράφω , τεκμήριον οὐ μικρός εἰμί ὁ φύσις εἰμί τις ὁ κρίσιμος ἡμέρα ἴδιος ἐξαιρετός . ὅς γάρ καί κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος ἐγώ ἐπί ὁ ὁ τοιοῦτος πεῖρα ἀφικνέομαι ἀποφαίνω ἄν εἰμί κρίσιμος ἐκ ὁ διαφυλάσσω ἅπας ὁ κρίσις ὁ γνώρισμα , οὗτος καί παρά ἐκεῖνος εἰμί εὑρίσκω ὁμολογέω , ὥσπερ αὖ καί ὅσος ἄπορος ἐκ πεῖρα κρίνω , καί οὗτος διαφωνέω . οὐδείς οὖν ἐγώ οὗτος μέγας ἕτερος ἡγέομαι τεκμήριον ὑπέρ ὁ κρίσιμος ἡμέρα ὁ φύσις , ὡς ὁ περί μέν ὁ ἅπας ἔχω ὁ κριτικός γνώρισμα , οὗτος καί παρά ἐκεῖνος εἰμί εὑρίσκω συμφωνέω τε πᾶς , ὑπέρ ὅς δέ τις καί αὐτός ἀπορίνω , ὑπέρ οὗτος διαφέρω . ὁ γάρ ἐν ὁ τοιοῦτος διαφωνία πίστις βέβαιος προσνέμω ὁ ὁμολογέω . ἀγαθός δέ εἰμί ἄρα ὁ σοφιστής ἤδη ποτέ μισέω ὁ σόφισμα , περί μέν δή ὁ καί πᾶς ἔχω ὁ γνώρισμα καί πρός ἅπας ὁμολογέω ἑτοῖμος ἀποφαίνω , σκοπέω δέ ὑπέρ ὁ λοιπός , ὡς ὁ γε διά ὁ ἐν οὗτος ἀπορία ὀλίγιστος εἰμί ἀνατρέπω ὁ ἐν ὁ πολύς εὐπορία ἔσχατος ἄλογος . φέρω οὖν ἐγώ εἴπερ δή σπουδάζω ἀλήθεια , ἐπιχειρέω ἀδέκαστος αὐτός ὁ κρίσις . καί πρῶτος μέν προΐστημι καθά τις κανών ὁ ἅπας ἔχω ὁ κριτικός γνώρισμα · δεύτερος δέ τάσσω ὁ οὗτος πλησίον , εἶτα τις καί τρίτος καί τέταρτος στοῖχος ἐφεξῆς ποιέω , καί ﻿ δείκνυμι ἕκαστος ὁ ἀξία . ὁ γάρ τοιοῦτος γνῶσις εἰς ὁ ἴασις τε καί λύσις μέγας διαφέρω , μήτε ὁ ἐν πιστός ἡμέρα κρίνω διά ὑποψία ἐγώ ἔχω ἄν ἤ λεπτός διαιτέω , μήτε ὁ ἐν ὁ ἄπιστος ἀφύλακτος .