galenus.de-diebus-decretoriis-libri-iii 2.3
Πρῶτον οὖν ὅπως ἡ πεῖρα περὶ τούτων ἀποφαίνεται διέλθωμεν , εἶθ’ οὕτως ἐπὶ τὸν λόγον μεταβῶμεν . ἔστω δὲ ἡ τῆς πείρας ἀνάμνησις ἐξ ὧν Ἱπποκράτης ἔγραψεν , ἀρξαμένοις ἡμῖν ἀπὸ τοῦ πρώτου τῶν ἐπιδημιῶν . ἐν μὲν οὖν τῇ δευτέρᾳ καταστάσει τάδε γράφων · οἱ μὲν οὖν καῦσοι ἐλαχίστοισί τε ἐγένοντο καὶ ἥκιστα τῶν καμνόντων οὗτοι ἐπόνησαν . οὔτε γὰρ αἱμοῤῥαγία εἰ μὴ πάνυ σμικρὰ καὶ ὀλίγοισιν , οὔτε παράληροι , τά τ’ ἄλλα πάντα εὐφόρως . ἐκρίνετο δὲ τούτοισι πάνυ εὐτάκτως , τοῖσι πλείστοισι σὺν τοῖσι διαλείπουσιν ἐν ἑπτακαίδεκα ἡμέρῃσιν . εἶτα ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς τρίτης καταστάσεως ἐπιμελέστερον ἔτι περὶ τῶν κατὰ τὴν ἑπτακαιδεκάτην κριθέντων γράφει τόνδε τὸν τρόπον · τὰ δὲ περὶ τὰς κρίσιας , ἐξ ὧν γινώσκομεν εἰ ὅμοια ἢ ἀνόμοια · οἷον οἱ δύο ἀδελφοὶ ἤρξαντο ὁμοῦ τὴν αὐτὴν ὥρην · κατέκειντο παρὰ τὸ θέατρον Ἐπιγένεος ἀδελφεοὶ , τουτέων τῷ πρεσβυτέρῳ ἔκρινεν ἑκταίῳ , τῷ δὲ νεωτέρῳ ἑβδομαίῳ , ὑπέστρεψεν ἀμφοτέροις ὁμοῦ τὴν αὐτὴν ὥραν . διέλιπεν ἡμέρας ε΄ , ἐκ δὲ τῆς ὑποστροφῆς ἐκρίθη ἀμφοτέροισιν ὁμοῦ τὸ σύμπαν ἑπτακαιδεκαταίοισιν . ἀλλ’ οὔπω τοῦτο ἴσως ἀξιόπιστον , εἰς τὸ κρίσιμον ἀποφήνασθαι τὴν ἑπτακαιδεκάτην ἡμέραν , εἰ δύο τινὲς ἐκρίθησαν ἐν αὐτῇ . προσέχωμεν οὖν τὸν νοῦν τοῖς ἐφεξῆς λεγομένοις . ἔκρινε δὲ τοῖς πλείστοισι πέμπτῃ , διέλιπεν ἑβδόμῃ , ἐκ δὲ τῶν ὑποστροφῶν ἔκρινε πεμπταίοισιν . ἤδη τοῦτο ἀξιόλογον , εἰ καὶ κατὰ τὴν δευτέραν κατάστασιν ἑπτακαιδεκαταίοις οἶδε κριθέντας πολλούς . καὶ κατὰ τὴν τρίτην οὐ μόνον τοὺς δύο ἀδελφοὺς , ἀλλὰ καὶ παμπόλλους ἄλλους , οὓς ἑκταίους μέν φησι κριθῆναι τὸ πρῶτον , ἔπειτα ἕξ διαλιπόντας , αὖθις πεμπταίους , ὅπερ ἐστὶν ἑπτακαιδεκαταίους ἀπὸ τῆς ἀρχῆς . ἀλλὰ καὶ τούτοις ἐπιφέρων ἐρεῖ · οἷσι δ’ ἔκρινεν ἑβδομαίοισι , διέλιπεν ἑπτά · ἐκ δὲ τῆς ὑποστροφῆς ἔκρινε τριταίους , τουτέστι καὶ τούτους τὸ σύμπαν ἑπτακαιδεκαταίους . εἶτ’ ἐφεξῆς πάλιν , οἷσι δὲ πεμπταίοισι διέλιπεν ἑπτά . ἐλάμβανε δὲ τρεῖς , διέλιπε μίαν , ἐπελάμβανε μίαν , ἔκρινε δηλονότι καὶ τούτοις τὸ σύμπαν ἑπτακαιδεκαταίοισι . καὶ μὲν δὴ καὶ ἄλλους τινὰς ἑκταίους μὲν κριθῆναί φησι , διέλιπε δὲ ἕξ . ἐλάμβανέ φησι γ΄ , εἶτα διέλιπε α΄ , καὶ α΄ ἐλάμβανε τὴν ἑπτακαιδεκάτην αὐτὴν δηλονότι καθ’ ἥν περ καὶ ἔκρινεν . ἄλλους δέ τινας ἑκταίους μὲν κριθῆναί φησι , διαλείπειν δ’ ἑπτά . ἐκ δὲ τῆς ὑποστροφῆς ἔκρινέ , φησι , τεταρταίοις , τουτέστι τὸ σύμπαν ἑπτακαιδεκαταίοις . οὐκ ἀρκεσθεὶς δὲ τῷ λόγῳ τούτῳ παντὶ , καίτοι μεγάλως ἐνδείκνυσθαι δυναμένῳ τῆς ἑπτακαιδεκάτης ἡμέρας τὸ πρὸς τὴν κρίσιν ἰσχυρὸν , ἐπήνεγκεν · οὐδὲ τῶν διανοσησάντων οὐδενὶ διὰ τούτου τοῦ τρόπου οἶδα ὑποστροφὴν γενομένην πάλιν . ὥστ’ οὐ μόνον κρίνειν πολλάκις πέφυκεν ἡ ἑπτακαιδεκάτη , ἀλλὰ καὶ βεβαίως . οὔκουν τῶν παρεμπιπτουσῶν ἐστι κρισίμων , ἀλλὰ τῶν ἰσχυρῶν τε καὶ πρώτων . καὶ μὴν εἴπερ ἐξ ἐκείνων ἐστὶν , εὔλογόν τε αὐτὴν ἀναλογίαν τινὰ πρὸς τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην ἀποσώζειν . εἰ μὲν οὖν συνημμένην τὴν τετράδα διανοήσαιμεν καὶ σωζομένην , ὡς ἄρχεσθαι μὲν ἐν τῇ ﻿ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ , τελευτᾷν δὲ εἰς τὴν ἑπτακαιδεκάτην , ἔχοιμεν ἂν οὕτω σωζομένην τὴν περίοδον · εἰ δὲ διαζεύξαιμεν , ὡς τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην ἡμέραν τέλος εἶναι τῆς δευτέρας ἑβδομάδος , ἄρχεσθαι δὲ ἀπὸ τῆς πεντεκαιδεκάτης τὴν τρίτην , οὐκ εἰς τὴν ἑπτακαιδεκάτην οὕτως , ἀλλ’ εἰς τὴν ὀκτωκαιδεκάτην ἡ πρώτῃ τῆς τρίτης ἑβδομάδος ἀφίξεται τετράς . ἀλλ’ εἴπερ τοῦτ’ ἀληθὲς , εἰς τὴν εἰκοστὴν πρώτην ἀναγκαῖον ἔσται τὴν τρίτην ἑβδομάδα τελευτᾷν , ὥσπερ γε εἰ καὶ τὴν ἑπτακαιδεκάτην ὑποθοίμεθα πέρας εἶναι τῆς πρώτης κατὰ τὴν τρίτην ἑβδομάδα τετράδος , εἰς τὴν εἰκοστὴν ἡμέραν ἀφίξεται τὸ πέρας ταύτης τῆς ἑβδομάδος . εὔλογον οὖν ἐνόμισεν ὁ Ἱπποκράτης , ὥσπερ τὴν ιζ΄ ἡμέραν ἐβασάνισε διὰ τῆς πείρας , οὕτω καὶ τὴν κ΄ βασανίσαι διὰ τῆς πείρας . κρίσιμος μὲν γὰρ εὑρεθεῖσα μέγιστον ἔμελλεν ἔσεσθαι τῆς ἑπτακαιδεκάτης μαρτύριον · ἐκπεσοῦσα δὲ τῶν κρισίμων ἡμερῶν , ἢ ὅλως τῆς εἰκοστῆς πρώτης ἐλαττωθεῖσα , ζήτημα κινήσειεν οὐ σμικρόν . εὔλογον γὰρ εἶναι δόξει τὴν μὲν ἑπτακαιδεκάτην ἰσχυροτέραν ὑπάρχειν τῆς ὀκτωκαιδεκάτης , τὴν δ’ εἰκοστὴν ἀσθενεστέραν τῆς εἰκοστῆς πρώτης · διὰ τοῦτ’ οὖν ἐφεξῆς τοῖς περὶ τὴν ἑπτακαιδεκάτην γεγραμμένοις ἐν τῷ πρώτῳ τῶν ἐπιδημιῶν , ὑπὲρ τῆς εἰκοστῆς ὡδί πως γράφει · οἷσι δὲ περὶ τὰ ὦτα ἐγένετο , ἔκρινε μὲν εἰκοσταίοισι , κατέσβη δὲ πᾶσι καὶ οὐκ ἐξεπύησεν , ἀλλ’ ἐπὶ κύστιν ἐτράπετο · καὶ τοῦτο μὲν ἱκανόν . ἀλλ’ ἐφεξῆς πάλιν ἐρεῖ · οἷσι δ’ ἔκρινεν ἑβδομαίοισι , διέλιπεν ἐννέα , ὑπέστρεψεν , ἔκρινεν ἐκ τῆς ὑποστροφῆς τεταρταίοισι , δηλονότι τὸ σύμπαν εἰκοσταίοισι . εἶτ’ ἐφεξῆς πάλιν · οἷσι δ’ ἔκρινεν ἑβδομαίοισι , διέλιπεν ἓξ , εἶθ’ ὑπέστρεφε , φησὶ , κἄπειθ’ ἑβδομαίοις ἔκρινεν , ὅπερ ἐστὶν εἰκοσταίοισι τὸ σύμπαν , εἶτα βραχὺ προελθών · ἔστι δὲ οἶσιν ἔκρινεν ἑνδεκαταίοισι , φησὶ , ὑποστροφὴ τεσσαρεσκαιδεκαταίοισιν , ἔκρινε τελέως εἰκοσταίοισι . εἶτ’ ἐφεξῆς συνάπτων · εἰ δέ τινες , φησὶ , ἐπεῤῥίγουν περὶ τὴν εἰκοστὴν , τουτέοισιν ἔκρινε τεσσαρακοσταίοισιν .
Lemmas: πρῶτος οὖν ὅπως ὁ πεῖρα περί οὗτος ἀποφαίνω διέρχομαι , εἶτα οὕτως ἐπί ὁ λόγος μεταβαίνω . εἰμί δέ ὁ ὁ πεῖρα ἀνάμνησις ἐκ ὅς Ἱπποκράτης γράφω , ἄρχω ἐγώ ἀπό ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία . ἐν μέν οὖν ὁ δεύτερος κατάστασις ὅδε γράφω · ὁ μέν οὖν καῦσος ἐλαχύς τε γίγνομαι καί ἦκα ὁ κάμνω οὗτος πονέω . οὔτε γάρ αἱμορραγία εἰ μή πάνυ μικρός καί ὀλίγος , οὔτε παράληρος , ὁ τε ἄλλος πᾶς εὔφορος . κρίνω δέ οὗτος πάνυ εὐτάκτως , ὁ πλεῖστος σύν ὁ διαλείπω ἐν ἑπτακαίδεκα ἡμέρα . εἶτα ἐπί ὁ τελευτή ὁ τρίτος κατάστασις ἐπιμελής ἔτι περί ὁ κατά ὁ ἑπτακαιδέκατος κρίνω γράφω ὅδε ὁ τρόπος · ὁ δέ περί ὁ κρίσις , ἐκ ὅς γιγνώσκω εἰ ὅμοιος ἤ ἀνόμοιος · οἷος ὁ δύο ἀδελφός ἄρχω ὁμοῦ ὁ αὐτός ὥρα · κατάκειμαι παρά ὁ θέατρον Ἐπιγένης ἀδελφός , οὗτος ὁ πρέσβυς κρίνω ἑκταῖος , ὁ δέ νέος ἑβδομαῖος , ὑποστρέφω ἀμφότερος ὁμοῦ ὁ αὐτός ὥρα . διαλείπω ἡμέρα πέντε , ἐκ δέ ὁ ὑποστροφή κρίνω ἀμφότερος ὁμοῦ ὁ σύμπας ἑπτακαιδεκαταῖος . ἀλλά οὔπω οὗτος ἴσως ἀξιόπιστος , εἰς ὁ κρίσιμος ἀποφαίνω ὁ ἑπτακαιδέκατος ἡμέρα , εἰ δύο τις κρίνω ἐν αὐτός . προσέχω οὖν ὁ νόος ὁ ἐφεξῆς λέγω . κρίνω δέ ὁ πολύς πέμπτος , διαλείπω ἕβδομος , ἐκ δέ ὁ ὑποστροφή κρίνω πεμπταῖος . ἤδη οὗτος ἀξιόλογος , εἰ καί κατά ὁ δεύτερος κατάστασις ἑπτακαιδεκαταῖος οἶδα κρίνω πολύς . καί κατά ὁ τρίτος οὐ μόνος ὁ δύο ἀδελφός , ἀλλά καί πάμπολυς ἄλλος , ὅς ἑκταῖος μέν φημί κρίνω ὁ πρῶτος , ἔπειτα ἕξ διαλείπω , αὖθις πεμπταῖος , ὅς εἰμί ἑπτακαιδεκαταῖος ἀπό ὁ ἀρχή . ἀλλά καί οὗτος ἐπιφέρω λέγω · ὅς δέ κρίνω ἑβδομαῖος , διαλείπω ἑπτά · ἐκ δέ ὁ ὑποστροφή κρίνω τριταῖος , τουτέστι καί οὗτος ὁ σύμπας ἑπτακαιδεκαταῖος . εἶτα ἐφεξῆς πάλιν , ὅς δέ πεμπταῖος διαλείπω ἑπτά . λαμβάνω δέ τρεῖς , διαλείπω εἷς , ἐπιλαμβάνω εἷς , κρίνω δηλονότι καί οὗτος ὁ σύμπας ἑπτακαιδεκαταῖος . καί μέν δή καί ἄλλος τις ἑκταῖος μέν κρίνω φημί , διαλείπω δέ ἕξ . λαμβάνω φημί γʹ , εἶτα διαλείπω αʹ , καί αʹ λαμβάνω ὁ ἑπτακαιδέκατος αὐτός δηλονότι κατά ὅς περ καί κρίνω . ἄλλος δέ τις ἑκταῖος μέν κρίνω φημί , διαλείπω δέ ἑπτά . ἐκ δέ ὁ ὑποστροφή κρίνω , φημί , τεταρταῖος , τουτέστι ὁ σύμπας ἑπτακαιδεκαταῖος . οὐ ἀρκέω δέ ὁ λόγος οὗτος πᾶς , καίτοι μέγας ἐνδείκνυμι δύναμαι ὁ ἑπτακαιδέκατος ἡμέρα ὁ πρός ὁ κρίσις ἰσχυρός , ἐπιφέρω · οὐδέ ὁ διανοσέω οὐδείς διά οὗτος ὁ τρόπος οἶδα ὑποστροφή γίγνομαι πάλιν . ὥστε οὐ μόνος κρίνω πολλάκις φύω ὁ ἑπτακαιδέκατος , ἀλλά καί βέβαιος . οὔκουν ὁ παρεμπίπτω εἰμί κρίσιμος , ἀλλά ὁ ἰσχυρός τε καί πρῶτος . καί μήν εἴπερ ἐκ ἐκεῖνος εἰμί , εὔλογος τε αὐτός ἀναλογία τις πρός ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ἀποσῴζω . εἰ μέν οὖν συνάπτω ὁ τετράς διανοέω καί σῴζω , ὡς ἄρχω μέν ἐν ὁ ﻿ τεσσαρεσκαιδέκατος , τελευτάω δέ εἰς ὁ ἑπτακαιδέκατος , ἔχω ἄν οὕτως σῴζω ὁ περίοδος · εἰ δέ διαζεύγνυμαι , ὡς ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ἡμέρα τέλος εἰμί ὁ δεύτερος ἑβδομάς , ἄρχω δέ ἀπό ὁ πεντεκαιδέκατος ὁ τρίτος , οὐ εἰς ὁ ἑπτακαιδέκατος οὕτως , ἀλλά εἰς ὁ ὀκτωκαιδέκατος ὁ πρῶτος ὁ τρίτος ἑβδομάς ἀφικνέομαι τετράς . ἀλλά εἴπερ οὗτος ἀληθής , εἰς ὁ εἰκοστός πρῶτος ἀναγκαῖος εἰμί ὁ τρίτος ἑβδομάς τελευτάω , ὥσπερ γε εἰ καί ὁ ἑπτακαιδέκατος ὑποτίθημι πέρας εἰμί ὁ πρῶτος κατά ὁ τρίτος ἑβδομάς τετράς , εἰς ὁ εἰκοστός ἡμέρα ἀφικνέομαι ὁ πέρας οὗτος ὁ ἑβδομάς . εὔλογος οὖν νομίζω ὁ Ἱπποκράτης , ὥσπερ ὁ ιζʹ ἡμέρα βασανίζω διά ὁ πεῖρα , οὕτως καί ὁ ἄν βασανίζω διά ὁ πεῖρα . κρίσιμος μέν γάρ εὑρίσκω μέγας μέλλω εἰμί ὁ ἑπτακαιδέκατος μαρτύριον · ἐκπίπτω δέ ὁ κρίσιμος ἡμέρα , ἤ ὅλος ὁ εἰκοστός πρῶτος ἐλασσόω , ζήτημα κινέω οὐ μικρός . εὔλογος γάρ εἰμί δοκέω ὁ μέν ἑπτακαιδέκατος ἰσχυρός ὑπάρχω ὁ ὀκτωκαιδέκατος , ὁ δέ εἰκοστός ἀσθενής ὁ εἰκοστός πρῶτος · διά οὗτος οὖν ἐφεξῆς ὁ περί ὁ ἑπτακαιδέκατος γράφω ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία , ὑπέρ ὁ εἰκοστός ὡδί πως γράφω · ὅς δέ περί ὁ οὖς γίγνομαι , κρίνω μέν εἰκοσταῖος , κατασβέννυμι δέ πᾶς καί οὐ ἐκπυάω , ἀλλά ἐπί κύστις τρέπω · καί οὗτος μέν ἱκανός . ἀλλά ἐφεξῆς πάλιν λέγω · ὅς δέ κρίνω ἑβδομαῖος , διαλείπω ἐννέα , ὑποστρέφω , κρίνω ἐκ ὁ ὑποστροφή τεταρταῖος , δηλονότι ὁ σύμπας εἰκοσταῖος . εἶτα ἐφεξῆς πάλιν · ὅς δέ κρίνω ἑβδομαῖος , διαλείπω ἕξ , εἶτα ὑποστρέφω , φημί , ἔπειτα ἑβδομαῖος κρίνω , ὅς εἰμί εἰκοσταῖος ὁ σύμπας , εἶτα βραχύς προέρχομαι · εἰμί δέ οἶσις κρίνω ἑνδεκαταῖος , φημί , ὑποστροφή τεσσαρεσκαιδεκαταῖος , κρίνω τέλειος εἰκοσταῖος . εἶτα ἐφεξῆς συνάπτω · εἰ δέ τις , φημί , ἐπιρριγέω περί ὁ εἰκοστός , τόυτεος κρίνω τεσσαρακοσταῖος .