galenus.de-crisibus-libri-iii 1.8
Ἤ τοίνυν ἑκάστου τῶν νοσημάτων ἴδιος ἀρχὴ τοῖς τῆς πέψεως σημείοις ὁρίζεται , διαφέρουσα τῆς ἐν πλάτει λεγομένης ἀρχῆς τῆς ἀτέχνου πάμπολλα . μακροτέρα γὰρ ἐκείνη τῆς τρίτης ἡμέρας οὐκ ἐπινοεῖται προϊοῦσα , καθάπερ κᾀν τῷ προγνωστικῷ δεδήλωται σαφέστατα . προειπὼν γάρ · ἢν μὲν οὖν ἐν ἀρχῇ τῆς νόσου τὸ πρόσωπον τοιοῦτον ᾖ , μετὰ ταῦτά φησιν · ἢν δὲ καὶ παλαιοτέρου ἐόντος τοῦ νοσήματος , ἢ τριταίου , ἢ τεταρταίου , τὴν κατὰ πλάτος ἀρχὴν ἐνδεικνυμένου ἀκριβῶς ἡμῖν , ἄχρι τῆς τρίτης ἡμέρας ἐκτείνεσθαι . τὴν δ’ ὄντως ἑκάστου νοσήματος ἰδίαν ἀρχὴν , ἣν δὴ καὶ μέρος ὑπάρχειν ἔφαμεν αὐτοῦ , μέχρι παμπόλλων τετράδων ἐνδέχεται προέρχεσθαι . παύεται γὰρ τότε πρῶτον , ἐπειδὰν τὰ τῆς πέψεως ἐπιφανῇ σημεῖα . τὸ δ’ ἀπὸ τοῦδε σύμπαν ἕως τῆς ἀκμῆς ἕτερον ἤδη μέρος ἐστὶν , αὔξησίς τε καὶ ἀνάβασις ὀνομαζόμενον . εἶτ’ ἀκμὴ μετὰ ταῦτα , τὸ σφοδρότατον τῆς ὅλης νόσου μόριον . ὑστάτη δὲ πασῶν ἡ παρακμή . πέψεως μὲν οὖν δὴ σημεῖα , πολλάκις γὰρ δεῖ τὰ χρησιμώτατα λέγειν , οὐκ ἔστιν ὅτε κακῶς ἐπιφαίνεται . τὰ κρίσιμα δ’ ἔστιν ὅτε κακῶς . οὔτε γὰρ ἐν ταῖς ἀναβάσεσιν οὔτ’ ἐν ταῖς ἀρχαῖς , ἀλλ’ ἐν ταῖς ἀκμαῖς αὐτὰ ἐπιφαίνεσθαι χρή . περὶ μὲν δὴ τῶν ἐν ταῖς ἀναβάσεσί τε καὶ ταῖς ἀκμαῖς ἐπιφαινομένων ἐφεξῆς ἐροῦμεν · περὶ δὲ τῶν ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἤδη λέγωμεν , ἀναμνήσαντες πάλιν ὡς ἐν ἅπαντι τῷ μετὰ ταῦτα λόγῳ , παρέντες τὰ δύο σημαινόμενα τῆς ἀρχῆς , τό τε τῆς πρώτης εἰσβολῆς τῆς ἀπλατοῦς τό τε τῆς τοῦ πρώτου παροξυσμοῦ , περὶ μόνου τοῦ τρίτου διαλεξόμεθα χρόνου , τοῦ τῆς ἀπεψίας . καὶ γὰρ καὶ τεχνικὴ τῆσδε τῆς ἀρχῆς ἡ διάγνωσίς ἐστιν καὶ μεγάλα δηλοῦν πέφυκεν . οὔτ’ οὖν ἱδρῶτες οὔτ’ ἔμετοι καὶ διαχωρήματα γαστρὸς οὔτε παρωτίδες οὔτε αἱμοῤῥαγίαι κατὰ τοῦτον ἐπιφανεῖσαι τὸν χρόνον , ἔκρινάν ποτε νόσημα . ταυτὶ μὲν οὖν ἤδη καὶ ὡς αἴτια πεπίστευται τὰς νόσους ἀπαλλάττειν · τὰ δ’ ὡς σημεῖα τούτων δηλωτικὰ παραφροσύναι τ’ εἰσὶ καὶ ἀγρυπνίαι καὶ κώματα καὶ ἀλγήματα καὶ δάκρυα καὶ δύσπνοιαι καὶ σκοτόδινοι καὶ πάνθ’ ὅσα τοιαῦτα . καὶ γὰρ οὖν καὶ ταῦτα χωρὶς τῶν τῆς πέψεως σημείων ἐπιφανέντα κακίστων διαθέσεών ἐστι γνωρίσματα . σύμπαντα μὲν οὖν δὴ ταῦτα , τά τε ὡς αἴτια τά τε ὡς σημεῖα κρίσιμα , μὴ αὐτίκα φαινέσθω · τουτέστι μὴ κατὰ τὸν πρῶτον καιρὸν τοῦ νοσήματος , ἡνίκα τελέως ἄπεπτον ὑπάρχει · τὰ δ’ ἄλλα τρία γένη τῶν τὴν πέψιν δηλούντων σημείων , εἰ καὶ κατὰ τὴν πρώτην εὐθὺς ὥραν φαίνοιτο τοῦ πρώτου παροξυσμοῦ , καλῶς ἐπιφαίνηται .
Lemmas: ἤ τοίνυν ἕκαστος ὁ νόσημα ἴδιος ἀρχή ὁ ὁ πέψις σημεῖον ὁρίζω , διαφέρω ὁ ἐν πλάτος λέγω ἀρχή ὁ ἄτεχνος πάμπολυς . μακρός γάρ ἐκεῖνος ὁ τρίτος ἡμέρα οὐ ἐπινοέω προέρχομαι , καθά εἰͅν ὁ προγνωστικός δηλόω σαφής . προλέγω γάρ · ἐάν μέν οὖν ἐν ἀρχή ὁ νόσος ὁ πρόσωπον τοιοῦτος εἰμί , μετά οὗτος φημί · ἐάν δέ καί παλαιός εἰμί ὁ νόσημα , ἤ τριταῖος , ἤ τεταρταῖος , ὁ κατά πλάτος ἀρχή ἐνδείκνυμι ἀκριβής ἐγώ , ἄχρι ὁ τρίτος ἡμέρα ἐκτείνω . ὁ δέ ὄντως ἕκαστος νόσημα ἴδιος ἀρχή , ὅς δή καί μέρος ὑπάρχω φημί αὐτός , μέχρι πάμπολυς τετράς ἐνδέχομαι προέρχομαι . παύω γάρ τότε πρῶτος , ἐπειδάν ὁ ὁ πέψις ἐπιφανάω σημεῖον . ὁ δέ ἀπό ὅδε σύμπας ἕως ὁ ἀκμή ἕτερος ἤδη μέρος εἰμί , αὔξησις τε καί ἀνάβασις ὀνομάζω . εἶτα ἀκμή μετά οὗτος , ὁ σφοδρός ὁ ὅλος νόσος μόριον . ὕστατος δέ πᾶς ὁ παρακμή . πέψις μέν οὖν δή σημεῖον , πολλάκις γάρ δέω ὁ χρήσιμος λέγω , οὐ εἰμί ὅτε κακός ἐπιφαίνω . ὁ κρίσιμος δέ εἰμί ὅτε κακός . οὔτε γάρ ἐν ὁ ἀνάβασις οὔτε ἐν ὁ ἀρχή , ἀλλά ἐν ὁ ἀκμή αὐτός ἐπιφαίνω χρή . περί μέν δή ὁ ἐν ὁ ἀνάβασις τε καί ὁ ἀκμή ἐπιφαίνω ἐφεξῆς λέγω · περί δέ ὁ ἐν ὁ ἀρχή ἤδη λέγω , ἀναμιμνῄσκω πάλιν ὡς ἐν ἅπας ὁ μετά οὗτος λόγος , παρίημι ὁ δύο σημαίνω ὁ ἀρχή , ὁ τε ὁ πρῶτος εἰσβολή ὁ ἀπλατής ὁ τε ὁ ὁ πρῶτος παροξυσμός , περί μόνος ὁ τρίτος διαλέγω χρόνος , ὁ ὁ ἀπεψία . καί γάρ καί τεχνικός ὅδε ὁ ἀρχή ὁ διάγνωσις εἰμί καί μέγας δηλόω φύω . οὔτε οὖν ἱδρώς οὔτε ἔμετος καί διαχώρημα γαστήρ οὔτε παρωτίς οὔτε αἱμορραγία κατά οὗτος ἐπιφαίνω ὁ χρόνος , κρίνω ποτέ νόσημα . οὗτος μέν οὖν ἤδη καί ὡς αἴτιος πιστεύω ὁ νόσος ἀπαλλάσσω · ὁ δέ ὡς σημεῖον οὗτος δηλωτικός παραφροσύνη τε εἰμί καί ἀγρυπνία καί κῶμα καί ἄλγημα καί δάκρυον καί δύσπνοια καί σκοτόδινος καί πᾶς ὅσος τοιοῦτος . καί γάρ οὖν καί οὗτος χωρίς ὁ ὁ πέψις σημεῖον ἐπιφαίνω κακός διάθεσις εἰμί γνώρισμα . σύμπας μέν οὖν δή οὗτος , ὁ τε ὡς αἴτιος ὁ τε ὡς σημεῖον κρίσιμος , μή αὐτίκα φαίνω · τουτέστι μή κατά ὁ πρῶτος καιρός ὁ νόσημα , ἡνίκα τέλειος ἄπεπτος ὑπάρχω · ὁ δέ ἄλλος τρεῖς γένος ὁ ὁ πέψις δηλόω σημεῖον , εἰ καί κατά ὁ πρῶτος εὐθύς ὥρα φαίνω ὁ πρῶτος παροξυσμός , καλός ἐπιφαίνω .