galenus.de-crisibus-libri-iii 3.10
Αἱ προγνώσεις δὲ τῶν τοιούτων κρίσεων ἧττόν εἰσι βέβαιοι καὶ πάνυ συνετοῦ τε ἅμα καὶ τεχνίτου καὶ γεγυμνασμένου δέονται τοῦ ἰατροῦ , πρῶτον μὲν εἰ γενήσονται , δεύτερον δὲ εἰ κατὰ τήνδε τὴν ἡμέραν · ἔπειτ’ εἰ παραχρῆμα τὸν ἄνθρωπον ἀναιρήσουσιν , ἢ βλάψουσι μόνον . ἀλλὰ γυμνάζεσθαι χρὴ πρότερον ἐπὶ τὴν τῶν ἀρίστων κρίσεων πρόγνωσιν , ὑπὲρ ὧν ἔμπροσθεν εἶπον , εἶθ’ ἑξῆς ἐπὶ τῶν οὐκ ἀρίστων μὲν , ἀγαθῶν δὲ , κᾄπειθ’ οὕτω μεταβαίνειν ἐπὶ τὰς κακάς . ἅσπερ γὰρ ἐν ταύταις τὸ ἀβέβαιόν τε καὶ στοχαστικὸν πλεῖστον , οὕτως ἐν ταῖς ἀγαθαῖς τὸ ἐπιστημονικόν τε καὶ βέβαιον , ὡρισμέναι γάρ εἰσι καὶ τεταγμέναι , τῆς φύσεως αἱ κινήσεις , ὅταν εὐρωστῇ τε καὶ κρατῇ τῆς ὕλης , καὶ τοῖς οἰκείοις λόγοις ἐνεργῇ · ἀόριστοι δὲ καὶ ἄτακτοι , καὶ διὰ τοῦτο ἄγνωστοι κρατουμένης . ἀλλ’ εἰ μὲν τελέως κρατοῖτο , τὴν ἀρχὴν οὐδ’ ἐγχωρεῖ κρίνειν , οὐδ’ ὅλως ἀντέχειν κᾂν βραχὺ , διανίσταται μὲν ὡς εἰς μάχην , ἡττᾶται δ’ εὐθύς . αἰτία δὲ ταύτης τῆς ἀκαίρου ἐπαναστάσεως ἡ βία τοῦ νοσήματος , ἐρεθιστική τις οὖσα καὶ ὀξεῖα . φαίνεται γὰρ ἡ φύσις οὐδενὸς ἀνεχομένη τῶν τοιούτων , ἀλλ’ εὐθὺς ἀποτρίβεσθαι σπεύδουσα τὸ ﻿ διοχλοῦν , ὡς κᾀν τοῖς κατὰ τὴν γαστέρα τε καὶ τὸν στόμαχον ἰδεῖν ἔστιν ἐναργῶς ὅσα δάκνει καὶ στροφεῖ καὶ βαρύνει καὶ ὁπωσοῦν ἄλλως ἐρεθίζει . τὰ μὲν γὰρ ἐπιπολάζοντα δι’ ἐμέτων ἀπωθεῖται , τὰ δ’ ἐν τοῖς κατωτέροις χωρίοις δι’ ἕδρας ἐκκρίνει . καὶ μέγιστον ἄρα τοῦτο σημεῖόν ἐστι κρίσεως ἀκαίρου . τὰς μὲν γὰρ ἐν καιρῷ γινομένας , ὅπερ ἐστὶν ταὐτὸν τῷ κατὰ τὴν ἀκμὴν , κᾀν τοῖς πεπασμοῖς , εἰ καὶ μηδὲν ἐρεθιστικὸν εἴη , συμπιπτούσας ὁρῶμεν τοῖς θερμοῖς καὶ μεγάλοις νοσήμασιν . ὅσα δὲ προεκρήγνυται , καλεῖ δ’ οὕτως Ἱπποκράτης ἅπαντα τὰ πρὸ τῆς ἀκμῆς ἐπὶ κρίσιν ὁρμῶντα , δι’ ἐρεθισμόν τινα τοῦτο πάσχει , καὶ χείρων ἡ κρίσις γίνεται τῆς ἐν ἀκμῇ τοσοῦτον ὅσον προὔλαβεν ἡ κρίσις . ὡσαύτως δ’ ἐπὶ τῶν ὀλεθρίων ἔχει νοσημάτων . οὐ γὰρ ἀναμένει τὴν ἀκμὴν , ἢ πάνυ σπανίως , ἀλλ’ ἐν ταῖς ἀναβάσεσιν ἀναιρεῖ τοὐπίπαν , ἢ καὶ κατ’ ἀρχάς . εἰ μὲν δὴ προδηλώσειέ τις ἐπίδηλος ἡμέρα τὴν μέλλουσαν ἔσεσθαι κρίσιν , ἅμα τε προδηλοῖ καὶ κακήν . φέρε γὰρ ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν ἡμερῶν ὀφθῆναι πρῶτον ἐν τοῖς οὔροις νεφέλην μέλαιναν , ἢ ἐναιώρημα μέλαν , ἤ τι τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων , εἶναι δὲ καὶ τὰ ἄλλα σύμπαντα σημεῖά τε καὶ συμπτώματα ὀλέθρια , τεθνήξεται μὲν πάντως ὁ τοιοῦτος ἄῤῥωστος . ἀλλ’ εἰ μὲν ἐν περιτταῖς οἱ παροξυσμοὶ γίνοιντο , κατὰ τὴν ζ΄ ἡμέραν κριθήσεται . εἰ δ’ ἐν ἀρτίαις , κατὰ τὴν στ . βεβαιοτέραν δέ σοι ποιήσει τὴν προσδοκίαν ἡ κίνησις τοῦ νοσήματος . εἰ μὲν γὰρ ὀξέως κινοῖτο , συνεπιμαρτυρήσει τῇ ταχείᾳ κρίσει , τουτέστι τῇ κατὰ τὴν στ΄ · εἰ δὲ βραδέως , τῇ κατὰ τὴν ζ΄ . ὅταν δὲ μηδὲν ἡ ἐπίδηλος ἡμέρα προδηλώσῃ περὶ τῆς μελλούσης ἔσεσθαι κακῆς κρίσεως , οὐδ’ ἡ πρόγνωσις αὐτῆς εὐπετής . ὅμως δεῖ κᾀνταῦθα προσέχειν τὸν νοῦν οἷς ἐρῶ σημείοις . ἔστι δὲ αὐτῶν πρῶτον μὲν καὶ μέγιστον ἐν τοῖς ὀλεθρίοις νοσήμασι τοῦ χωρὶς κρίσεως τεθνήξεσθαι σημεῖον ἡ ἀῤῥωστία τῆς δυνάμεως . οὐ γὰρ ἐπεγείρεται πρὸς διαμάχησιν τοῦ νοσήματος ἡ τοιαύτη δύναμις . δεύτερον δ’ , εἰ καὶ μηδὲν ὅλως εἴη , μηδὲ τοὐλάχιστον σημεῖον πεπασμοῦ , κᾀπὶ τούτοις , εἰ μέγα μὲν εἴη καὶ κακόηθες τὸ νόσημα καὶ μέντοι ταχέως κινοῖτο · ἢν γὰρ ταῦτα οὕτως ὑπάρχῃ , πάντως τεθνήξεται πρὶν κριθῆναι ὁ ἄνθρωπος . τὴν δ’ ἡμέραν τοῦ θανάτου προγνώσῃ ἔκ τε τοῦ πόσον ὑπερέχει τὸ νόσημα τῆς δυνάμεως ἐπισκέψασθαι κᾀκ τῶν βαρυτέρων παροξυσμῶν . εἰ μὲν γὰρ ἀξιόλογος ἡ ὑπεροχὴ , καὶ σμικρὸν ἀντέχειν ἡ δύναμις ἔτι φαίνοιτο , ταχὺς ὁ θάνατος · εἰ δὲ τἀναντία , βραδύτερος . ἔστω δὴ παραδείγματος ἕνεκα πολλὴ μὲν ἡ ὑπεροχὴ , μὴ μέντοι σαφὴς ὑπαρχέτω , πότερα μίαν ἡμέραν , ἢ δύο παρατεῖναι δυνήσεται . διορισθήσεται δὲ τοῦτο ταῖς παροξυσμῶν περιόδοις . ἐν ᾗ γὰρ ὁ παροξυσμὸς ἡμέρᾳ μέλλει γίνεσθαι , κατ’ ἐκείνην τεθνήξεται , καὶ τῆς ἡμέρας αὐτῆς τὴν ὥραν ἐν ᾗ τοῦτ’ ἔσται ῥᾷστον ἤδη διαγνῶναι , μεμνημένων ἐν μὲν τῷ καθόλου τῶν ὀλίγον ἔμπροσθεν εἰρημένων , ἡνίκα ἐδίδασκον , ἐν ὁποίοις μὲν νοσήμασιν ἀρχαὶ τῶν παροξυσμῶν μάλιστα φέρουσι τὸν θάνατον , ἐν ὁποίοις δὲ αἱ ἀκμαί τε καὶ παρακμαὶ , κατὰ μέρος δὲ ἐφ’ ἑκάστου τῶν ἀῤῥώστων ἡ τῶν προγεγενημένων ἡμερῶν μνήμη συνενδείξεταί σοι πάμπολυ . καὶ γὰρ εἰ μὴ κατ’ αὐτὴν τοῦ νοσήματος τὴν ἰδέαν οἷός τε εἴης προγινώσκειν ἐν ὁποίῳ μάλιστα μέρει τοῦ παροξυσμοῦ τεθνήξεται , τῶν γε ἐν ταῖς ἔμπροσθεν ἡμέραις ἀναμνησθεὶς , ὁποίῳ μάλιστα μέρει σφῶν αὐτῶν βαρύτατοί τε καὶ σὺν ὀλεθρίοις ἐγένοντο συμπτώμασιν , οὕτως ἂν ἔχοις τι καὶ περὶ τῶν μελλόντων εἰκάζειν . ἔστω δὴ πάλιν ἀληθῶς ἐγνωσμένον , ὀλέθριον μὲν εἶναι τὸ νόσημα , μὴ πολλὴ δὲ ἡ τῆς δυνάμεως ἧττα . πρῶτον μὲν ἤδη δῆλον ὡς οὐκ ἐγγὺς ὁ θάνατος , ἔπειτα δὲ ζητητέον εἰ δύναται γενέσθαι κρίσις . ἡ δὲ εὕρεσις ἔκ τε τοῦ τὴν δύναμιν , ὅπως ἔχοι ῥώμης , ἐπισκέψασθαι , καὶ τοῦ νοσήματος αὐτοῦ τὴν κίνησιν , ἔτι τε πρὸς τούτοις τὰ σημεῖα τῶν πεπασμῶν . εἰ μὲν γὰρ ἥ τε δύναμις εὔρωστος ὑπάρχῃ καὶ τὸ νόσημα ταχέως κινοῖτο , καί τι σημεῖον παρείη πέψεως , οὐκ ἀπεικός ἐστιν ἐπιθέσθαι κρίσει τὴν φύσιν . εἰ δὲ ἥ τε δύναμις ὀκλάζοι πῃ καὶ τὸ νόσημα μὴ ταχέως κινοῖτο , καὶ μηδὲν εἴη σημεῖον πέψεως , οὐκ ἐνδέχεται κριθῆναι τοῦτον . ὅτι δὲ οὐ πάντως , εἰ τὸ νόσημα τῆς δυνάμεως ἰσχυρότερον , ἐξ ἀνάγκης ἄῤῥωστος ἡ δύναμις , ἐν ἑτέρῳ μοι δέδεικται λόγω καὶ χρὴ μανθάνειν ἐκεῖθεν ἴδια γνωρίσματα δυνάμεως ἀῤῥώστου πάντα μὲν γὰρ ἅμα διεξέρχεσθαι παντελῶς ἐστιν ἀδύνατον , μεμνῆσθαι δὲ πάντων ἅμα καὶ μηδὲν ὧν ἔμαθέ τις ἰδίᾳ παραλείπειν . ἀλλ’ ἐφ’ ἑκάστου τῶν νοσούντων ἅπαντα περιλαμβάνειν , οὐχ ὅπως ἀδύνατόν ἐστιν , ἀλλ’ οὐδὲ χαλεπὸν οὐδέν . ἀναμνησθέντες οὖν πάλιν ὧν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν διελεγόμεθα , τῶν ἐφεξῆς ἐχώμεθα . τὰς ἀρίστας κρίσεις ἔφαμεν ἐν ταῖς ἀκμαῖς γίνεσθαι . κατὰ δὲ τὰς ἀναβάσεις ἐπὶ μὲν τῶν σωθησομένων ἢ ἐλλιπεῖς , ἢ οὐκ ἀσφαλεῖς · ἐπὶ δὲ τῶν τεθνηξομένων , ἢ εὐθὺς ἀναιρεῖν , ἢ μεγάλην ἐπὶ τὸ χεῖρον ποιεῖσθαι μεταβολὴν , ἐν ἀρχῇ δὲ τοῦ νοσήματος οὐκ ἂν γενέσθαι κρίσιν . εἶναι δὲ τῶν μὲν ἀρίστων ἀκριβεῖς τὰς προγνώσεις , τῶν δ’ ἄλλων μετὰ τοῦ στοχάζεσθαι , καὶ μᾶλλον ὅταν ἄσημοι τυγχάνωσι γινόμεναι . καλεῖσθαι δὲ οὕτως ἔφαμεν ὅσαι μὴ προδηλοῦνται διὰ τῶν ἐπιδήλων ἡμερῶν , ἀλλά τοι καὶ ταύτας , εἰ καὶ μὴ πρὸ πολλοῦ , μελλούσας γοῦν ὅσον οὔπω γενήσεθαι , προγινώσκειν ἐλέγομεν δεῖν , ἔσεσθαι δὲ τὴν πρόγνωσιν ἔκ τε τοῦ κατεπείγεσθαί τε καὶ σφοδρῶς ἐρεθίζεσθαι τὴν φύσιν ὑπὸ τοῦ νοσήματος , ἔκ τε τῆς παρὰ λόγον αἰφνιδίου ταραχῆς περὶ τὸ σῶμα . πάντως γάρ τι νεωτερίζεται μελλούσης κρίσεως , ἢ κατὰ τὴν ἀναπνοὴν , ἢ κατὰ τὴν διάνοιαν , ἢ τὴν ἀκοὴν , ἢ τὴν ὄψιν , ἢ τὴν εὐφορίαν , ἢ κατ’ ﻿ ἄλλό τι τῶν ἤδη πολλάκις εἰρημένων , ἅπερ ἑνὶ περιλαβόντες ὀνόματι κρίσιμα συμπτώματά τε καὶ σημεῖα προσαγορεύομεν . καὶ μὲν δὴ καὶ τὸ διὰ τῶν ἀφορισμῶν εἰρημένον ὑφ’ Ἱπποκράτους · ὁκόσοισι δὲ κρίσις γίνεται , τουτέοισι νὺξ δύσφορος , ἡ πρὸ τοῦ παροξυσμοῦ , τοῦτ’ ἔστιν αὐτὸ νῦν τὸ λεγόμενον . ἐὰν οὖν ἐπὶ τῷ νοσήματι κρίσιν ἐμφαίνοντι καὶ ἡ νὺξ γένηται δύσφορος , καὶ ἐπ’ αὐτῇ ὁ παροξυσμὸς εἰσβάλλῃ θᾶττον , ἅμα νεωτέροις τισὶ συμπτώμασιν , ἐν ἐκείνῳ τῷ παροξυσμῷ γενέσθαι τὴν κρίσιν ἀναγκαῖον .
Lemmas: ὁ πρόγνωσις δέ ὁ τοιοῦτος κρίσις ἥσσων εἰμί βέβαιος καί πάνυ συνετός τε ἅμα καί τεχνίτης καί γυμνάζω δέω ὁ ἰατρός , πρῶτος μέν εἰ γίγνομαι , δεύτερος δέ εἰ κατά ὅδε ὁ ἡμέρα · ἔπειτα εἰ παραχρῆμα ὁ ἄνθρωπος ἀναιρέω , ἤ βλάπτω μόνος . ἀλλά γυμνάζω χρή πρότερος ἐπί ὁ ὁ ἀγαθός κρίσις πρόγνωσις , ὑπέρ ὅς ἔμπροσθεν λέγω , εἶτα ἑξῆς ἐπί ὁ οὐ ἀγαθός μέν , ἀγαθός δέ , ἔͅπειτα οὕτως μεταβαίνω ἐπί ὁ κακός . ὅς γάρ ἐν οὗτος ὁ ἀβέβαιος τε καί στοχαστικός πολύς , οὕτως ἐν ὁ ἀγαθός ὁ ἐπιστημονικός τε καί βέβαιος , ὁρίζω γάρ εἰμί καί τάσσω , ὁ φύσις ὁ κίνησις , ὅταν εὐρωστέω τε καί κρατέω ὁ ὕλη , καί ὁ οἰκεῖος λόγος ἐνεργέω · ἀόριστος δέ καί ἄτακτος , καί διά οὗτος ἄγνωστος κρατέω . ἀλλά εἰ μέν τέλειος κρατέω , ὁ ἀρχή οὐδέ ἐγχωρέω κρίνω , οὐδέ ὅλος ἀντέχω ἔͅν βραχύς , διανίσταμαι μέν ὡς εἰς μάχη , ἡσσάομαι δέ εὐθύς . αἰτία δέ οὗτος ὁ ἄκαιρος ἐπανάστασις ὁ βία ὁ νόσημα , ἐρεθιστικός τις εἰμί καί ὀξύς . φαίνω γάρ ὁ φύσις οὐδείς ἀνέχω ὁ τοιοῦτος , ἀλλά εὐθύς ἀποτρίβω σπεύδω ὁ ﻿ διοχλέω , ὡς εἰͅν ὁ κατά ὁ γαστήρ τε καί ὁ στόμαχος ὁράω εἰμί ἐναργής ὅσος δάκνω καί στροφέω καί βαρύνω καί ὁπωσοῦν ἄλλος ἐρεθίζω . ὁ μέν γάρ ἐπιπολάζω διά ἔμετος ἀπωθέω , ὁ δέ ἐν ὁ κατώτερος χωρίον διά ἕδρα ἐκκρίνω . καί μέγας ἄρα οὗτος σημεῖον εἰμί κρίσις ἄκαιρος . ὁ μέν γάρ ἐν καιρός γίγνομαι , ὅς εἰμί αὐτός ὁ κατά ὁ ἀκμή , εἰͅν ὁ πεπασμός , εἰ καί μηδείς ἐρεθιστικός εἰμί , συμπίπτω ὁράω ὁ θερμός καί μέγας νόσημα . ὅσος δέ προεκρήγνυμι , καλέω δέ οὕτως Ἱπποκράτης ἅπας ὁ πρό ὁ ἀκμή ἐπί κρίσις ὁρμάω , διά ἐρεθισμός τις οὗτος πάσχω , καί κακός ὁ κρίσις γίγνομαι ὁ ἐν ἀκμή τοσοῦτος ὅσος προλαμβάνω ὁ κρίσις . ὡσαύτως δέ ἐπί ὁ ὀλέθριος ἔχω νόσημα . οὐ γάρ ἀναμένω ὁ ἀκμή , ἤ πάνυ σπάνιος , ἀλλά ἐν ὁ ἀνάβασις ἀναιρέω ἐπίπαν , ἤ καί κατά ἀρχή . εἰ μέν δή προδηλόω τις ἐπίδηλος ἡμέρα ὁ μέλλω εἰμί κρίσις , ἅμα τε προδηλόω καί κακός . φέρω γάρ ἐν ὁ τέταρτος ὁ ἡμέρα ὁράω πρῶτος ἐν ὁ οὖρον νεφέλη μέλας , ἤ ἐναιώρημα μέλας , ἤ τις ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος , εἰμί δέ καί ὁ ἄλλος σύμπας σημεῖον τε καί σύμπτωμα ὀλέθριος , θνῄσκω μέν πάντως ὁ τοιοῦτος ἄρρωστος . ἀλλά εἰ μέν ἐν περισσός ὁ παροξυσμός γίγνομαι , κατά ὁ ζʹ ἡμέρα κρίνω . εἰ δέ ἐν ἄρτιος , κατά ὁ στ . βέβαιος δέ σύ ποιέω ὁ προσδοκία ὁ κίνησις ὁ νόσημα . εἰ μέν γάρ ὀξύς κινέω , συνεπιμαρτυρέω ὁ ταχύς κρίσις , τουτέστι ὁ κατά ὁ στʹ · εἰ δέ βραδύς , ὁ κατά ὁ ζʹ . ὅταν δέ μηδείς ὁ ἐπίδηλος ἡμέρα προδηλόω περί ὁ μέλλω εἰμί κακός κρίσις , οὐδέ ὁ πρόγνωσις αὐτός εὐπετής . ὅμως δέω ᾀνταῦθη προσέχω ὁ νόος ὅς λέγω σημεῖον . εἰμί δέ αὐτός πρῶτος μέν καί μέγας ἐν ὁ ὀλέθριος νόσημα ὁ χωρίς κρίσις θνῄσκω σημεῖον ὁ ἀρρωστία ὁ δύναμις . οὐ γάρ ἐπεγείρω πρός διαμάχησις ὁ νόσημα ὁ τοιοῦτος δύναμις . δεύτερος δέ , εἰ καί μηδείς ὅλος εἰμί , μηδέ ἐλαχύς σημεῖον πεπασμός , εἰͅπί οὗτος , εἰ μέγας μέν εἰμί καί κακοήθης ὁ νόσημα καί μέντοι ταχύς κινέω · ἐάν γάρ οὗτος οὕτως ὑπάρχω , πάντως θνῄσκω πρίν κρίνω ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ ἡμέρα ὁ θάνατος προγιγνώσκω ἐκ τε ὁ πόσος ὑπερέχω ὁ νόσημα ὁ δύναμις ἐπισκοπέω ᾀ ὁ βαρύς παροξυσμός . εἰ μέν γάρ ἀξιόλογος ὁ ὑπεροχή , καί μικρός ἀντέχω ὁ δύναμις ἔτι φαίνω , ταχύς ὁ θάνατος · εἰ δέ ἐναντίος , βραδύς . εἰμί δή παράδειγμα ἕνεκα πολύς μέν ὁ ὑπεροχή , μή μέντοι σαφής ὑπάρχω , πότερος εἷς ἡμέρα , ἤ δύο παρατείνω δύναμαι . διορίζω δέ οὗτος ὁ παροξυσμός περίοδος . ἐν ὅς γάρ ὁ παροξυσμός ἡμέρα μέλλω γίγνομαι , κατά ἐκεῖνος θνῄσκω , καί ὁ ἡμέρα αὐτός ὁ ὥρα ἐν ὅς οὗτος εἰμί ῥᾴδιος ἤδη διαγιγνώσκω , μιμνῄσκω ἐν μέν ὁ καθόλου ὁ ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω , ἡνίκα διδάσκω , ἐν ὁποῖος μέν νόσημα ἀρχή ὁ παροξυσμός μάλα φέρω ὁ θάνατος , ἐν ὁποῖος δέ ὁ ἀκμή τε καί παρακμή , κατά μέρος δέ ἐπί ἕκαστος ὁ ἄρρωστος ὁ ὁ προγίγνομαι ἡμέρα μνήμη συνενδείκνυμι σύ πάμπολυς . καί γάρ εἰ μή κατά αὐτός ὁ νόσημα ὁ ἰδέα οἷος τε εἰμί προγιγνώσκω ἐν ὁποῖος μάλα μέρος ὁ παροξυσμός θνῄσκω , ὁ γε ἐν ὁ ἔμπροσθεν ἡμέρα ἀναμιμνῄσκω , ὁποῖος μάλα μέρος σφεῖς αὐτός βαρύς τε καί σύν ὀλέθριος γίγνομαι σύμπτωμα , οὕτως ἄν ἔχω τις καί περί ὁ μέλλω εἰκάζω . εἰμί δή πάλιν ἀληθής γιγνώσκω , ὀλέθριος μέν εἰμί ὁ νόσημα , μή πολύς δέ ὁ ὁ δύναμις ἧσσα . πρῶτος μέν ἤδη δῆλος ὡς οὐ ἐγγύς ὁ θάνατος , ἔπειτα δέ ζητέω εἰ δύναμαι γίγνομαι κρίσις . ὁ δέ εὕρεσις ἐκ τε ὁ ὁ δύναμις , ὅπως ἔχω ῥώμη , ἐπισκοπέω , καί ὁ νόσημα αὐτός ὁ κίνησις , ἔτι τε πρός οὗτος ὁ σημεῖον ὁ πεπασμός . εἰ μέν γάρ ὁ τε δύναμις εὔρωστος ὑπάρχω καί ὁ νόσημα ταχύς κινέω , καί τις σημεῖον πάρειμι πέψις , οὐ ἀφίημι εἰμί ἐπιτίθημι κρίσις ὁ φύσις . εἰ δέ ὁ τε δύναμις ὀκλάζω πη καί ὁ νόσημα μή ταχύς κινέω , καί μηδείς εἰμί σημεῖον πέψις , οὐ ἐνδέχομαι κρίνω οὗτος . ὅτι δέ οὐ πάντως , εἰ ὁ νόσημα ὁ δύναμις ἰσχυρός , ἐκ ἀνάγκη ἄρρωστος ὁ δύναμις , ἐν ἕτερος ἐγώ δείκνυμι λόγος καί χρή μανθάνω ἐκεῖθεν ἴδιος γνώρισμα δύναμις ἄρρωστος πᾶς μέν γάρ ἅμα διεξέρχομαι παντελής εἰμί ἀδύνατος , μιμνῄσκω δέ πᾶς ἅμα καί μηδείς ὅς μανθάνω τις ἴδιος παραλείπω . ἀλλά ἐπί ἕκαστος ὁ νοσέω ἅπας περιλαμβάνω , οὐ ὅπως ἀδύνατος εἰμί , ἀλλά οὐδέ χαλεπός οὐδείς . ἀναμιμνῄσκω οὖν πάλιν ὅς ἐν ὁ ἔμπροσθεν διαλέγω , ὁ ἐφεξῆς ἔχω . ὁ ἀγαθός κρίσις φημί ἐν ὁ ἀκμή γίγνομαι . κατά δέ ὁ ἀνάβασις ἐπί μέν ὁ σῴζω ἤ ἐλλιπής , ἤ οὐ ἀσφαλής · ἐπί δέ ὁ θνῄσκω , ἤ εὐθύς ἀναιρέω , ἤ μέγας ἐπί ὁ κακός ποιέω μεταβολή , ἐν ἀρχή δέ ὁ νόσημα οὐ ἄν γίγνομαι κρίσις . εἰμί δέ ὁ μέν ἀγαθός ἀκριβής ὁ πρόγνωσις , ὁ δέ ἄλλος μετά ὁ στοχάζομαι , καί μάλα ὅταν ἄσημος τυγχάνω γίγνομαι . καλέω δέ οὕτως φημί ὅσος μή προδηλόω διά ὁ ἐπίδηλος ἡμέρα , ἀλλά τοι καί οὗτος , εἰ καί μή πρό πολύς , μέλλω γοῦν ὅσος οὔπω γίγνομαι , προγιγνώσκω λέγω δέω , εἰμί δέ ὁ πρόγνωσις ἐκ τε ὁ κατεπείγω τε καί σφοδρός ἐρεθίζω ὁ φύσις ὑπό ὁ νόσημα , ἐκ τε ὁ παρά λόγος αἰφνίδιος ταραχή περί ὁ σῶμα . πάντως γάρ τις νεωτερίζω μέλλω κρίσις , ἤ κατά ὁ ἀναπνοή , ἤ κατά ὁ διάνοια , ἤ ὁ ἀκοή , ἤ ὁ ὄψις , ἤ ὁ εὐφορία , ἤ κατά ﻿ ἄλλος τις ὁ ἤδη πολλάκις λέγω , ὅς εἷς περιλαμβάνω ὄνομα κρίσιμος σύμπτωμα τε καί σημεῖον προσαγορεύω . καί μέν δή καί ὁ διά ὁ ἀφορισμός λέγω ὑπό Ἱπποκράτης · ὁπόσος δέ κρίσις γίγνομαι , οὗτος νύξ δύσφορος , ὁ πρό ὁ παροξυσμός , οὗτος εἰμί αὐτός νῦν ὁ λέγω . ἐάν οὖν ἐπί ὁ νόσημα κρίσις ἐμφαίνω καί ὁ νύξ γίγνομαι δύσφορος , καί ἐπί αὐτός ὁ παροξυσμός εἰσβάλλω ταχύς , ἅμα νεώτερος τις σύμπτωμα , ἐν ἐκεῖνος ὁ παροξυσμός γίγνομαι ὁ κρίσις ἀναγκαῖος .