galenus.de-crisibus-libri-iii 1.18
Οὕτω δὲ κᾀν τοῖς περιπνευμονικοῖς τε καὶ πλευριτικοῖς πάθεσι τὰ μὲν ἰδίως ὀνομαζόμενα πτύελα ταῖς ἐν τοῖς οὔροις ὑποστάσεσιν ἔοικε , τὸ δὲ μηδ’ ὅλως ἀποπτύειν μηδὲν , ἀλλὰ βήττειν μόνον ξηρῶς , οἷόν περ τὸ ἐν τοῖς οὔροις ἐστὶν ἄπεπτον ἐσχάτως , ὅπερ ὑδατῶδες καλοῦμεν . εἰ δὲ ἐκ τοῦ μηδ’ ὅλως πτύειν εἰς τὸ πτύειν μὲν , ἀλλ’ ὑγρά τε καὶ τελέως ἄπεπτα μετασταίη , δῆλον ὡς ἀμυδρά τε καὶ ἀσαφὴς αὐτῶν παντάπασιν ἡ τοιαύτη μεταβολὴ καὶ οὔπω πέπαυται τοῦ νοσήματος ὁ πρῶτος καιρὸς , ὃν ἀρχὴν ἔφαμεν ὀνομάζεσθαι . πότ’ οὖν αὕτη μὲν παύσεται , μεταστήσεται δὲ τελέως εἰς τὴν ἐπίδοσιν ἡ νόσος ; ὅταν ἄρξηται πτύειν ὀλίγα πέπονα , τὸ δ’ ἀπὸ τούτου σύμπαν ἄχρι τῆς ἀκμῆς ἀεὶ καὶ μᾶλλον αὐτοῦ πλείω καὶ βελτίω καὶ εὐπετέστερον ἀποπτύοντος . ὅταν δὲ ἀκριβῶς ᾖ πέπονά τε καὶ πολλὰ καὶ μὴ δυσχερῶς ἀναπτυόμενα , τῆς ἀκμῆς ὁ καιρός . ὅταν δὲ ὁμοίως μὲν ἀκριβῶς πέπονά τε καὶ ἀλύπως ἀναγόμενα , μειωθῇ δὲ τὸ πλῆθος ἥ τ’ ὀδύνη μηκέτ’ ᾖ , πεπαῦσθαι χρὴ νομίζειν τὴν ἀκμὴν , παραλαμβάνει γὰρ ἡ παρακμή . ὑποθώμεθα οὖν τινα πάλιν ἄῤῥωστον ὑπὸ πλευρίτιδός τινος ἐχόμενον , οὔτ’ ἀναπτύοντά τι καὶ οὐροῦντα λεπτὰ μὲν , ἀλλ’ εὔχροα . περὶ δὲ τὴν ἑνδεκάτην ἡμέραν ἀρχέσθω μὲν πτύειν , ὑγρὰ δὲ καὶ ἄπεπτα . τοῦτον ὅτι μὲν οὐκ ἄν τις φαίη πρὸ τῆς ἑνδεκάτης ἡμέρας ἐν ἄλλῳ τινὶ τοῦ νοσήματος εἶναι καιρῷ πλὴν ἐν ἀρχῇ , παντί που δῆλον . ἐπὶ δὲ τῆς ἑνδεκάτης ἴσως μὲν ἄν τῳ δόξειε μεταπεπτωκέναι σαφῶς , ἀλλ’ οὐχ ᾧδε ἔχει . ἡ γὰρ ἑνδεκάτη τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης ἐπίδηλος οὖσα τὴν τοῦ δευτέρου καιροῦ τῆς νόσου σαφῆ καὶ βεβαίαν ἀρχὴν ἐκείνην ἕξειν προδηλοῖ . παραφυλάξοις γ’ οὖν αὐτὴν τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην , εἰ τοῖς ἑνδεκάτης προδεδηλωμένοις ὁμολογεῖ . καὶ μετὰ ταύτην αὖθις τὴν ἑπτακαιδεκάτην , ἐπεὶ καὶ ἥδε τῆς εἰκοστῆς ἐστιν ἐπίδηλος , ὡς ἐν τοῖς περὶ κρισίμων εἴρηται . φέρε δὴ κατὰ ταύτην αὐτὸν πτύσαι μικρὰ μὲν , πέπονα δὲ , κατὰ τὴν εἰκοστὴν τούτῳ δυνατόν ἐστίν τινα γενέσθαι κρίσιν , οὐ μὴν τελείαν γε διὰ τὴν τοιαύτην αἰτίαν , ὅτι οὐ τὴν αὐτὴν ἔχουσι δύναμιν , οὔτ’ αὖ τῶν ἐπιδήλων αἱ πρῶται ταῖς ὑστέραις , οὔθ’ αἱ πρῶται κρίσιμοι ταῖς ἐξ ὑστέρου κρισίμοις . ἀλλ’ ἰσχυρότεραι μὲν αἱ πρῶται . χρονίζοντος δ’ ἤδη τοῦ νοσήματος ἀσθενέστεραι γίνονται . χρὴ τοίνυν ἐπὶ προήκοντι τῷ νοσήματι , καὶ μάλισθ’ ὅταν ἱκανῶς ἄπεπτον ᾖ , μεγάλην γίνεσθαι μεταβολὴν , ἵν’ ἀσφαλὴς ἐλπισθῇ κρίσις . μεγάλη δέ τίς ἐστι μεταβολὴ , πέπονα τελέως οὐρῆσαί τε καὶ πτύσαι . τοιαῦτα δὲ οὐχ ὑπέκειτο τὰ κατὰ τὴν ἑπτακαιδεκάτην . ὥστε οὐκ ἐνδέχεται κατὰ τὴν εἰκοστὴν ἡμέραν τὸν τοιοῦτον ἄῤῥωστον ἀπαλλαγῆναι τοῦ νοσήματος , ἢ καὶ κριθῆναι τελέως · ἀλλ’ ἀρκεῖ μεταβολήν τινα ἀξιόλογον γενέσθαι . δυνήσεται γὰρ ἔν τινι τῶν ἐφεξῆς κρισίμων ἡ τελεία λύσις ἀπαντῆσαι . ἆρ’ οὖν ὑπόθεσις μόνον ἐστὶν ὁ λόγος , ἢ καὶ τοιοῦτος ὦπται ἄῤῥωστος ; ἐμοὶ μὲν δοκεῖ ταῦτ’ ἔχειν ἅπαντα τὰ νῦν εἰρημένα ὁ ἐν τῷ τρίτῳ τῶν ἐπιδημιῶν ὑφ’ Ἱπποκράτους γεγραμμένος ὄγδοος , ἀπὸ τῆς λοιμώδους καταστάσεως . ἔχει δ’ ἡ σύμπασα ῥῆσις ᾧδε · ἐν Ἀβδήροις Ἀναξίων , ὃς κατέκειτο παρὰ τὰς Θρηϊκίας πύλας · πυρετὸς ὀξὺς ἔλαβε . πλευροῦ δεξιοῦ ὀδύνη ξυνεχής . βὴξ ξηρά . οὐδὲν ἔπτυε τὰς πρώτας , διψώδης , ἄγρυπνος . οὖρα δ’ εὔχροα , λεπτὰ καὶ πολλὰ , ἕκτῃ παράληρος . πρὸς δὲ τὰ θερμάσματα οὐδὲν ἐνεδίδοτο . ἑβδόμῃ ἐπίπονος . ὅ τε γὰρ πυρετὸς ἐπέτεινεν , οἵ τε πόνοι οὐ ξυνεδίδοσαν · αἵ τε βῆχες ἠνώχλεον , δύσπνους τε ἦν . ὀγδόῃ ἀγκῶνα ἔτεμον . ἐῤῥύη πολὺ οἷον ἔδει . ξυνέδωκαν οἱ πόνοι . αἱ μέντοι βῆχες αἱ ξηραὶ παρείποντο . ἑνδεκάτῃ ξυνέδωκαν οἱ πυρετοὶ , σμικρὰ περὶ κεφαλὴν ἵδρωσε . βῆχες καὶ τὰ ἀπὸ πνεύμονος ὑγρότερα . ἑπτακαιδεκάτῃ ἤρξατο σμικρὰ πέπονα πτύειν . ἐκουφίσθη . εἰκοστῇ ἵδρωσεν , ἀπύρετος ἐγένετο . μετὰ δὲ κρίσιν ἐκουφίσθη . διψώδης δὲ ἦν , καὶ τῶν ἀπὸ πνεύμονος οὐ χρησταὶ αἱ καθάρσιες . ἑβδόμῃ καὶ εἰκοστῇ ὁ πυρετὸς ὑπέστρεψεν . ἔβηξεν . ἀνήγαγε πέπονα πολλά . οὔρων ὑπόστασις πολλὴ ﻿ καὶ λευκή . ἄδιψος ἐγένετο . εὔπνους . τετάρτῃ καὶ τριακοστῇ ἵδρωσε διόλου , ἀπύρετος ἐκρίθη πάντη . τούτῳ τἄλλα , καθάπερ ὑπεθέμεθα ἡμεῖς , φαίνεται γεγονότα καὶ τῶν οὔρων , εἰ καὶ μὴ πολλάκις , ὡς εἴωθεν ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀῤῥώστων , ἀλλὰ δίς γ’ οὖν μνημονεύσας ἐν ἀρχῇ μὲν ὡς λεπτῶν , ἐπὶ δὲ τῆς ἑβδόμης καὶ εἰκοστῆς ἡμέρας προσγράψας οὔροις ὑπόστασις πολλὴ λευκὴ δῆλός ἐστιν ἀκριβῶς πέπονα τότε πρῶτον αὐτὸν οὐρῆσαι λέγων . διὰ τοῦτ’ οὖν , ὡς καὶ πρόσθεν εἶπον , ἐπὶ μὲν τῆς εἰκοστῆς ἐκρίθη τινὰ ἐλλιπῆ κρίσιν , διότι κατὰ τὴν ἑπτακαιδεκάτην ἤρξατο μικρὰ πέπονα πτύειν . οὐ μὴν τελεία γε ἡ κρίσις ἐγένετο , διότι μηδὲ πέψις ἀκριβὴς οὔρων , ἢ πτυέλων · διὰ τοῦτο οὖν ἐρεῖ · διψώδης δὲ ἦν καὶ τῶν ἀπὸ πνεύμονος οὐ χρησταὶ αἱ καθάρσιες . ἐνταῦθα οὖν μοι πάλιν ἀναμνησθεὶς ὡς ὀρθῶς εἴρηται , τὰ ἐγκαταλιμπανόμενα ἐν τῇσι νούσοισι μετὰ κρίσιν ὑποστροφὰς εἴωθε ποιεῖν . τῆς ἑβδόμης καὶ εἰκοστῆς ἡμέρας τὴν διήγησιν ἀνάγνωθι , τόνδε τὸν τρόπον ἔχουσαν · ἑβδόμῃ καὶ εἰκοστῇ ὁ πυρετὸς ὑπέστρεψεν , ἔβηξεν . ἀνήγαγε πέπονα πολλά . οὔροις ὑπόστασις πολλὴ λευκή . ἄδιψος ἐγένετο . προειπὼν γὰρ ὡς ἐν τῷ μεταξὺ τῶν ταῖς μετὰ τὴν εἰκοστὴν ἥ τε δίψα παρέμενεν αὐτῷ καὶ τῶν ἀπὸ πνεύμονος οὐ χρησταὶ αἱ καθάρσιες ἦσαν , ἐφεξῆς φησι ὡς ἐπὶ τῆς ἑβδόμης καὶ εἰκοστῆς ἡμέρας ὑποστρέψας ἐπύρεξεν , ἄδιψος ἐγένετο , καὶ χρηστὰ πτύειν ἤρξατο , κᾀν τοῖς οὔροις ὑπόστασιν ἔσχε πολλήν τε καὶ λευκήν . τοῦτ’ οὖν ἐστιν αὐτῷ τὸ πρόσθεν ῥηθὲν , ὡς ἐν τοῖς πυρετώδεσι νοσήμασιν ὅμοιόν τι συμπίπτει τοῖς κατὰ τὰς ἐκπυϊσκομένας φλεγμονάς . ὡς γὰρ ἐκεῖ κατὰ τὰς γενέσιας τοῦ πύου οἵ τε πόνοι καὶ οἱ πυρετοὶ μάλιστα συμβαίνουσιν , οὕτως κᾀνταῦθα πεττομένων τῶν τοὺς πυρετοὺς ἐργαζομένων χυμῶν . οὕτως γ’ οὖν κᾀπὶ τοῦ Ἀναξίωνος , ὅσον ἐκ τῆς προτέρας κρίσεως τῆς ἐλλιποῦς ὑπελείπετο ἂν , τοῦτ’ αὖθις ζέσαν ἐν τῷ τῆς πέψεως καιρῷ τὸν πρὸ τῆς κρίσεως ἐγέννησε πυρετόν . ὅτι δὲ τῆς ἐμφύτου θερμασίας ἐργαζομένης αὐτὸ καὶ οὐχὶ τῆς πυρεκτικῆς , οὐχ ἥκιστα καὶ ἡ τῶν ἡμερῶν ἐνεδείξατο φύσις . πρώτη μὲν γὰρ ἡ ἑνδεκάτη χρηστῆς μὲν , ἀλλ’ ἀμυδρᾶς ὑπήρξατο πέψεως . εἶθ’ ἡ ἑπτακαιδεκάτη σαφέστερον ὑπέδειξε σημεῖον πέψεως . εἶθ’ ἡ εἰκοστὴ κρίσιν ἐλλιπῆ . μετὰ δὲ ταύτην ἡ ἑβδόμη καὶ εἰκοστὴ τελείας πέψεως ἤνεγκε γνώρισμα . διὰ τοῦτο οὖν ἐπιφέρων ἐρεῖ · τετάρτῃ καὶ τριακοστῇ ἵδρωσε δι’ ὅλου , ἀπύρετος ἐγένετο , ἐκρίθη πάντῃ . δῆλον γὰρ ὡς ἐν ταῖς ἑπτὰ ταῖς μετὰ τὴν ἑβδόμην καὶ εἰκοστὴν ἐπέφθη τε ἅμα καὶ ἐξεκρίθη σύμπαντα τὰ τοῦ νοσήματος αἴτια , διὰ μὲν τῶν οὔρων τὰ τοὺς πυρετοὺς ἐργαζόμενα , διὰ δὲ τῶν πτυσμάτων τὰ κατὰ τὸν θώρακα . μεμνῆσθαι δὲ χρὴ τοῦδε τοῦ λόγου πρός τε τὰ παρόντα καὶ τὰ μέλλοντα λεχθήσεσθαι , καὶ τὰ τρία ταῦτα ἡγεῖσθαι ἀλλήλων διαφέροντα , τήν τε ἀμυδρὰν πέψιν καὶ τὴν σαφῆ καὶ τὴν τελείαν . ἀμυδρὰ μὲν γὰρ κατὰ τὴν ια΄ , σαφὴς δὲ κατὰ τὴν ιζ΄ , τελεία δὲ κατὰ τὴν ζ΄ καὶ εἰκοστὴν ἐγένετο , μεθ’ ἥν ἐν ἑπτὰ ταῖς ἁπάσαις ἡμέραις ἡ νόσος ἐλύθη , καὶ οὕτως ξύμπας ὁ καιρὸς ἀκμὴ ἐγένετο , καθάπερ ἐν τοῖς ἐφεξῆς ἔτι σαφέστερον ἐπιδειχθήσεται . τοῦτο οὖν τὸ πτύελον , ὃ κατὰ τὴν ἑβδόμην καὶ εἰκοστὴν ἐφάνη , εἴπερ ἐφάνη κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας τοῦ νοσήματος μετὰ τῶν τὴν χρηστὴν ὑπόστασιν ἐχόντων οὔρων , οὐκ ἐνεδέχετο μὴ οὐ κατὰ τὴν πρώτην ἑβδομάδα κριθῆναι τὸ νόσημα . πρώτας δ’ ἡμέρας δηλονότι τοῦ νοσήματος εἶπον ἃς ἡ πρώτη τετρὰς διορίζει .
Lemmas: οὕτως δέ εἰͅν ὁ περιπνευμονικός τε καί πλευριτικός πάθος ὁ μέν ἴδιος ὀνομάζω πτύελον ὁ ἐν ὁ οὖρον ὑπόστασις ἔοικα , ὁ δέ μηδέ ὅλος ἀποπτύω μηδείς , ἀλλά βήσσω μόνος ξηρός , οἷος περ ὁ ἐν ὁ οὖρον εἰμί ἄπεπτος ἔσχατος , ὅς ὑδατώδης καλέω . εἰ δέ ἐκ ὁ μηδέ ὅλος πτύω εἰς ὁ πτύω μέν , ἀλλά ὑγρός τε καί τέλειος ἄπεπτος μεθίστημι , δῆλος ὡς ἀμυδρός τε καί ἀσαφής αὐτός παντάπασι ὁ τοιοῦτος μεταβολή καί οὔπω παύω ὁ νόσημα ὁ πρῶτος καιρός , ὅς ἀρχή φημί ὀνομάζω . πότε οὖν οὗτος μέν παύω , μεθίστημι δέ τέλειος εἰς ὁ ἐπίδοσις ὁ νόσος ; ὅταν ἄρχω πτύω ὀλίγος πέπων , ὁ δέ ἀπό οὗτος σύμπας ἄχρι ὁ ἀκμή ἀεί καί μάλα αὐτός πολύς καί ἀγαθός καί εὐπετής ἀποπτύω . ὅταν δέ ἀκριβής εἰμί πέπων τε καί πολύς καί μή δυσχερής ἀναπτύω , ὁ ἀκμή ὁ καιρός . ὅταν δέ ὅμοιος μέν ἀκριβής πέπων τε καί ἄλυπος ἀνάγω , μειόω δέ ὁ πλῆθος ὁ τε ὀδύνη μηκέτι εἰμί , παύω χρή νομίζω ὁ ἀκμή , παραλαμβάνω γάρ ὁ παρακμή . ὑποτίθημι οὖν τις πάλιν ἄρρωστος ὑπό πλευρῖτις τις ἔχω , οὔτε ἀναπτύω τις καί οὐρέω λεπτός μέν , ἀλλά εὔχροος . περί δέ ὁ ἑνδέκατος ἡμέρα ἄρχω μέν πτύω , ὑγρός δέ καί ἄπεπτος . οὗτος ὅτι μέν οὐ ἄν τις φημί πρό ὁ ἑνδέκατος ἡμέρα ἐν ἄλλος τις ὁ νόσημα εἰμί καιρός πλήν ἐν ἀρχή , πᾶς που δῆλος . ἐπί δέ ὁ ἑνδέκατος ἴσως μέν ἄν τις δοκέω μεταπίπτω σαφής , ἀλλά οὐ ὧδε ἔχω . ὁ γάρ ἑνδέκατος ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ἐπίδηλος εἰμί ὁ ὁ δεύτερος καιρός ὁ νόσος σαφής καί βέβαιος ἀρχή ἐκεῖνος ἔχω προδηλόω . παραφυλάσσω γε οὖν αὐτός ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος , εἰ ὁ ἑνδέκατος προδηλόω ὁμολογέω . καί μετά οὗτος αὖθις ὁ ἑπτακαιδέκατος , ἐπεί καί ὅδε ὁ εἰκοστός εἰμί ἐπίδηλος , ὡς ἐν ὁ περί κρίσιμος λέγω . φέρω δή κατά οὗτος αὐτός πτύω μικρός μέν , πέπων δέ , κατά ὁ εἰκοστός οὗτος δυνατός εἰμί τις γίγνομαι κρίσις , οὐ μήν τέλειος γε διά ὁ τοιοῦτος αἰτία , ὅτι οὐ ὁ αὐτός ἔχω δύναμις , οὔτε αὖ ὁ ἐπίδηλος ὁ πρῶτος ὁ ὕστερος , οὔτε ὁ πρῶτος κρίσιμος ὁ ἐκ ὕστερος κρίσιμος . ἀλλά ἰσχυρός μέν ὁ πρῶτος . χρονίζω δέ ἤδη ὁ νόσημα ἀσθενής γίγνομαι . χρή τοίνυν ἐπί προήκω ὁ νόσημα , καί μάλα ὅταν ἱκανός ἄπεπτος εἰμί , μέγας γίγνομαι μεταβολή , ἵνα ἀσφαλής ἐλπίζω κρίσις . μέγας δέ τις εἰμί μεταβολή , πέπων τέλειος οὐρέω τε καί πτύω . τοιοῦτος δέ οὐ ὑπόκειμαι ὁ κατά ὁ ἑπτακαιδέκατος . ὥστε οὐ ἐνδέχομαι κατά ὁ εἰκοστός ἡμέρα ὁ τοιοῦτος ἄρρωστος ἀπαλλάσσω ὁ νόσημα , ἤ καί κρίνω τέλειος · ἀλλά ἀρκέω μεταβολή τις ἀξιόλογος γίγνομαι . δύναμαι γάρ ἐν τις ὁ ἐφεξῆς κρίσιμος ὁ τέλειος λύσις ἀπαντάω . ἆρα οὖν ὑπόθεσις μόνος εἰμί ὁ λόγος , ἤ καί τοιοῦτος ὁράω ἄρρωστος ; ἐγώ μέν δοκέω οὗτος ἔχω ἅπας ὁ νῦν λέγω ὁ ἐν ὁ τρίτος ὁ ἐπιδημία ὑπό Ἱπποκράτης γράφω ὄγδοος , ἀπό ὁ λοιμώδης κατάστασις . ἔχω δέ ὁ σύμπας ῥῆσις ὧδε · ἐν Ἄβδηρα Ἀναξίων , ὅς κατάκειμαι παρά ὁ Θρᾷξ πύλη · πυρετός ὀξύς λαμβάνω . πλευρόν δεξιός ὀδύνη συνεχής . βήξ ξηρός . οὐδείς πτύω ὁ πρῶτος , διψώδης , ἄγρυπνος . οὖρον δέ εὔχροος , λεπτός καί πολύς , ἕκτος παράληρος . πρός δέ ὁ θέρμασμα οὐδείς ἐνδίδωμι . ἕβδομος ἐπίπονος . ὁ τε γάρ πυρετός ἐπιτείνω , ὁ τε πόνος οὐ συνδίδωμι · ὁ τε βήξ ἀνοχλέω , δύσπνους τε εἰμί . ὄγδοος ἀγκών τέμνω . ῥέω πολύς οἷος δέω . συνδίδωμι ὁ πόνος . ὁ μέντοι βήξ ὁ ξηρός παρέπομαι . ἑνδέκατος συνδίδωμι ὁ πυρετός , μικρός περί κεφαλή ἱδρόω . βήξ καί ὁ ἀπό πνεύμων ὑγρός . ἑπτακαιδέκατος ἄρχω μικρός πέπων πτύω . κουφίζω . εἰκοστός ἱδρόω , ἀπύρετος γίγνομαι . μετά δέ κρίσις κουφίζω . διψώδης δέ εἰμί , καί ὁ ἀπό πνεύμων οὐ χρηστός ὁ κάθαρσις . ἕβδομος καί εἰκοστός ὁ πυρετός ὑποστρέφω . βήσσω . ἀνάγω πέπων πολύς . ὅρος ὑπόστασις πολύς ﻿ καί λευκός . ἄδιψος γίγνομαι . εὔπνους . τέταρτος καί τριακοστός ἱδρόω διόλου , ἀπύρετος κρίνω πάντῃ . οὗτος ἄλλος , καθά ὑποτίθημι ἐγώ , φαίνω γίγνομαι καί ὁ ὅρος , εἰ καί μή πολλάκις , ὡς εἴωθα ἐπί ὁ ἄλλος ἄρρωστος , ἀλλά δίς γε οὖν μνημονεύω ἐν ἀρχή μέν ὡς λεπτός , ἐπί δέ ὁ ἕβδομος καί εἰκοστός ἡμέρα προσγράφω οὖρον ὑπόστασις πολύς λευκός δῆλος εἰμί ἀκριβής πέπων τότε πρῶτος αὐτός οὐρέω λέγω . διά οὗτος οὖν , ὡς καί πρόσθεν λέγω , ἐπί μέν ὁ εἰκοστός κρίνω τις ἐλλιπής κρίσις , διότι κατά ὁ ἑπτακαιδέκατος ἄρχω μικρός πέπων πτύω . οὐ μήν τέλειος γε ὁ κρίσις γίγνομαι , διότι μηδέ πέψις ἀκριβής ὅρος , ἤ πτύελον · διά οὗτος οὖν λέγω · διψώδης δέ εἰμί καί ὁ ἀπό πνεύμων οὐ χρηστός ὁ κάθαρσις . ἐνταῦθα οὖν ἐγώ πάλιν ἀναμιμνῄσκω ὡς ὀρθός λέγω , ὁ ἐγκαταλείπω ἐν ὁ νόσος μετά κρίσις ὑποστροφή εἴωθα ποιέω . ὁ ἕβδομος καί εἰκοστός ἡμέρα ὁ διήγησις ἀναγιγνώσκω , ὅδε ὁ τρόπος ἔχω · ἕβδομος καί εἰκοστός ὁ πυρετός ὑποστρέφω , βήσσω . ἀνάγω πέπων πολύς . οὖρον ὑπόστασις πολύς λευκός . ἄδιψος γίγνομαι . προλέγω γάρ ὡς ἐν ὁ μεταξύ ὁ ὁ μετά ὁ εἰκοστός ὁ τε δίψα παραμένω αὐτός καί ὁ ἀπό πνεύμων οὐ χρηστός ὁ κάθαρσις εἰμί , ἐφεξῆς φημί ὡς ἐπί ὁ ἕβδομος καί εἰκοστός ἡμέρα ὑποστρέφω πυρέσσω , ἄδιψος γίγνομαι , καί χρηστός πτύω ἄρχω , εἰͅν ὁ οὖρον ὑπόστασις ἔχω πολύς τε καί λευκός . οὗτος οὖν εἰμί αὐτός ὁ πρόσθεν λέγω , ὡς ἐν ὁ πυρετώδης νόσημα ὅμοιος τις συμπίπτω ὁ κατά ὁ ἐκπυΐσκομαι φλεγμονή . ὡς γάρ ἐκεῖ κατά ὁ γένεσις ὁ πύον ὁ τε πόνος καί ὁ πυρετός μάλα συμβαίνω , οὕτως ᾀνταῦθη πέσσω ὁ ὁ πυρετός ἐργάζομαι χυμός . οὕτως γε οὖν εἰͅπί ὁ Ἀναξίων , ὅσος ἐκ ὁ πρότερος κρίσις ὁ ἐλλιπής ὑπολείπω ἄν , οὗτος αὖθις ζέω ἐν ὁ ὁ πέψις καιρός ὁ πρό ὁ κρίσις γεννάω πυρετός . ὅτι δέ ὁ ἔμφυτος θερμασία ἐργάζομαι αὐτός καί οὐ ὁ πυρεκτικός , οὐ ἦκα καί ὁ ὁ ἡμέρα ἐνδείκνυμι φύσις . πρῶτος μέν γάρ ὁ ἑνδέκατος χρηστός μέν , ἀλλά ἀμυδρός ὑπάρχω πέψις . εἶτα ὁ ἑπτακαιδέκατος σαφής ὑποδείκνυμι σημεῖον πέψις . εἶτα ὁ εἰκοστός κρίσις ἐλλιπής . μετά δέ οὗτος ὁ ἕβδομος καί εἰκοστός τέλειος πέψις φέρω γνώρισμα . διά οὗτος οὖν ἐπιφέρω λέγω · τέταρτος καί τριακοστός ἱδρόω διά ὅλος , ἀπύρετος γίγνομαι , κρίνω πάντῃ . δῆλος γάρ ὡς ἐν ὁ ἑπτά ὁ μετά ὁ ἕβδομος καί εἰκοστός ἐφέπω τε ἅμα καί ἐκκρίνω σύμπας ὁ ὁ νόσημα αἴτιος , διά μέν ὁ ὅρος ὁ ὁ πυρετός ἐργάζομαι , διά δέ ὁ πτύσμα ὁ κατά ὁ θώραξ . μιμνῄσκω δέ χρή ὅδε ὁ λόγος πρός τε ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω λέγω , καί ὁ τρεῖς οὗτος ἡγέομαι ἀλλήλων διαφέρω , ὁ τε ἀμυδρός πέψις καί ὁ σαφής καί ὁ τέλειος . ἀμυδρός μέν γάρ κατά ὁ ιαʹ , σαφής δέ κατά ὁ ιζʹ , τέλειος δέ κατά ὁ ζʹ καί εἰκοστός γίγνομαι , μετά ὅς ἐν ἑπτά ὁ ἅπας ἡμέρα ὁ νόσος λύω , καί οὕτως σύμπας ὁ καιρός ἀκμή γίγνομαι , καθά ἐν ὁ ἐφεξῆς ἔτι σαφής ἐπιδείκνυμι . οὗτος οὖν ὁ πτύελον , ὅς κατά ὁ ἕβδομος καί εἰκοστός φαίνω , εἴπερ φαίνω κατά ὁ πρῶτος ἡμέρα ὁ νόσημα μετά ὁ ὁ χρηστός ὑπόστασις ἔχω ὅρος , οὐ ἐνδέχομαι μή οὐ κατά ὁ πρῶτος ἑβδομάς κρίνω ὁ νόσημα . πρῶτος δέ ἡμέρα δηλονότι ὁ νόσημα λέγω ὅς ὁ πρῶτος τετράς διορίζω .