galenus.de-crisibus-libri-iii 1.5
Ἆρ’ οὖν ἱκανὰ ταῦτά ἐστι πρὸς τὴν ἀκριβῆ τῶν καιρῶν τῆς νόσου διάγνωσιν ; οὐδαμῶς . ἀλλ’ ἤδη μέν τινα τεχνικὸν ἔχοντα στοχασμὸν , ἀκριβείας δ’ ἀπολιμπανόμενα τοσοῦτον ὅσον τοῦ μηδόλως ὄντος πλεονεκτεῖν . τί δὴ τούτοις προστιθέμενον ἀκριβῆ ποιήσει τὴν πρόγνωσιν , ὅλον ἀναγνοὺς εἴσῃ τὸν ἀφορισμὸν ᾧδέ πως ἔχοντα . τοὺς παροξυσμοὺς καὶ τὰς καταστάσιας δηλοῦσιν αἱ νοῦσοι καὶ αἱ ὧραι τοῦ ἔτεος καὶ αἱ τῶν περιόδων πρὸς ἀλλήλας ἐπιδόσιες , ἤν τε καθ’ ἡμέρην , ἤν τε παρ’ ἡμέρην , ἤν τε καὶ διὰ πλείονος χρόνου γίνωνται . ἀτὰρ καὶ τοῖσιν ἐπιφαινομένουσιν , οἷον ἐν πλευριτικοῖσι , πτύελον αὐτίκα ἢν ἐπιφαίνηται , ἀρχομένου μὲν βραχύνει , ἢν δὲ ὕστερον ἐπιφαίνηται , μηκύνει . καὶ οὖρα καὶ ὑποχωρήματα καὶ ἱδρῶτες καὶ δύσκριτα καὶ εὔκριτα καὶ βραχέα καὶ μακρὰ τὰ νοσήματα ἐπιφαινόμενα δηλοῖ . ταῦτα μὲν ἐν τοῖς ἀφορισμοῖς . ἐν δ’ αὖ τῷ πρώτῳ τῶν ἐπιδημιῶν πεπασμοὺς τῶν ἀπιόντων εἶναί φησι πάντας πάντοθεν ἐπικαίρους καὶ καλὰς καὶ κρισίμους ἀποστάσιας σκοπέεσθαι . εἶτα ἐπιφέρων ἐρεῖ · πεπασμοὶ ταχύτητα κρίσιος καὶ ἀσφάλειαν ὑγιείης σημαίνουσι . ἀλλ’ οἱ πεπασμοὶ δήπουθεν οὗτοι πάντες ἐν τοῖς πεπαινομένοις , τοῦτ’ ἔστιν ἐν τοῖς πεττομένοις εἰσί . τίνα οὖν ταῦτά ἐστιν ; οὐκ ἄλλα τινὰ ἢ ἅπερ ὠνόμασεν ἐπιφαινόμενα . τὰ μὲν γὰρ ἴδια τῶν νοσημάτων αὐτῶν συμπτώματα συνεισβάλλει δήπου καὶ συνάρχεται , τὰ δ’ ἄλλα πάντα ἐπιφαίνεται . συνεισβάλλει μὲν οὖν τῇ πλευρίτιδι πάντως ὅ τ’ ὀξὺς πυρετὸς καὶ τὸ τῆς πλευρᾶς ἄλγημα τὸ νυγματῶδες , ἥ τε δύσπνοια καὶ ἡ βήξ . ἐπιφαίνεται δὲ τὰ μὲν ὡς ἴδια τοῦ νοσήματος αὐτοῦ , τὰ δ’ ὡς κοινὰ τῶν πυρεττόντων ἁπάντων . ὡς ἴδια μὲν οὖν αὐτῆς τῆς νόσου πρῶτον μὲν ἤτοι μηδενὸς ὅλως ἀναγομένου μετὰ τῆς βηχὸς , ὅπερ ἱκανόν ἐστιν ἀπέπτου νοσήματος γνώρισμα · δεύτερον δὲ , εἰ ἀνάγοιτο μὲν , ἀλλ’ οὐ χρηστόν . ἔστι δὲ καὶ τοῦτο διττόν · ἓν μὲν τὸ μὴ πεπέφθαι μόνον , ἕτερον δὲ τὸ καὶ μοχθηρὸν εἶναι . τούτων δὲ ἁπάντων ἀφώρισται τὸ πεπεμμένον , ὃ δὴ καὶ πτύελον ἤδη καλοῦσιν ἰδίως . οὐ γὰρ δὴ τό γ’ αἱματῶδες καὶ τὸ χολῶδες καὶ τὸ ἀφρῶδες οὕτως ὀνομάζομεν , ἀλλὰ ταυτὶ μὲν μᾶλλόν πως πτύσματα προσαγορεύομεν . ὅταν δὲ μήθ’ αἵματος μήτ’ ὠχρᾶς ἢ μελαίνης χολῆς ἐπιμιξίαν ἔχῃ , τὸ τοιοῦτον ἤδη πτύελον ὀνομάζομεν . ὅταν οὖν τοῦτο ταχέως ἐπιφαίνηται , βραχύνει τὸ νόσημα . τὸ δ’ ἤτοι μηδόλως ἀνάγειν ἢ ἄπεπτον εἰς πλείονα χρόνον ἐκταθήσεσθαι δηλοῖ τὸ νόσημα . τὸ δὲ καὶ μοχθηρὸν ἀνάγεσθαι τὸ πτύσμα κινδύνου δηλωτικόν · εἰ δὲ καὶ κοκόηθες εἴη , θανάτου . τί μὲν οὖν ἐστι τὸ πτύελον νῦν οὐ δέομαι λέγειν . ὅσα δὲ ἰδίως ὀνομάζεται πτύσματα , καὶ τούτων ὅσα μὲν ὑπόξανθά τε καὶ ὑπόπυῤῥα καὶ ὕπωχρα καὶ ὕπαφρα καὶ λεπτὰ , μόνης ἀπεψίας ὑπάρχει γνωρίσματα . κακὸν δὲ οὐδὲν ἐπίσημον ἐνδείκνυται · τὰ δ’ ἀκράτως ﻿ ξανθὰ καὶ πυῤῥὰ καὶ παχέα καὶ ἀφρώδη καὶ χλωρὰ καὶ γλίσχρα καὶ στρογγύλα καὶ τούτων ἔτι μᾶλλον τὰ μέλανα μοχθηρά . προσεπισκέπτεσθαι δὲ καὶ τὸν τῆς ἀναγωγῆς αὐτῶν τρόπον . εἰ μὲν γὰρ εὐπετῶς ἀποπτύοιτο , πρόδηλον ὡς τὰ τοιαῦτα μέν ἐστιν ἀγαθὰ , τὰ δ’ ἐναντία μοχθηρά . καὶ τί δεῖ πλείω λέγειν ἡμᾶς , ἔχοντάς γε τὴν ἐκ τοῦ προγνωστικοῦ παραγράψαι ῥῆσιν ; πτύελον δὲ χρὴ ἐπὶ πᾶσι τοῖσιν ἀλγήμασι τοῖσι περὶ τὸν πνεύμονά τε καὶ τὰς πλευρὰς ταχέως τε ἀποπτύεσθαι καὶ εὐπετέως , συμμεμιγμένον τε φαίνεσθαι τὸ ξανθὸν ἰσχυρῶς τῷ πτυέλῳ . δῆλος ἐνταῦθά ἐστι πτύελον ἰδίως ὀνομάζων τὸ κατὰ φύσιν . ᾧ δὴ καὶ συμμεμίχθαι φησὶ χρῆναι τὸ ξανθόν . τὸ δ’ ἰσχυρῶς ἔνιοι μὲν οὐδὲ γράφουσιν ὅλως . οἱ δ’ οὖν καὶ γράφοντες οἱ μὲν ἐπὶ τὸ ξανθὸν , οἱ δὲ ἐπὶ τὸ συμμεμιγμένον ἀναφέρουσιν , ἵν’ ἑκάτερος ᾖ τῶν λόγων τοιόσδε . συμμεμιγμένον τὸ ἰσχυρῶς τῷ πτυέλῳ φαίνεσθαι τὸ ξανθὸν , ἢ πάλιν τὸ ἰσχυρῶς ξανθὸν συμμεμιγμένον φαίνεσθαι τῷ πτυέλῳ . τεχνικώτερον δ’ ἐστὶ τὸ πρότερον . ἀεὶ γὰρ τὰς ἀνωμάλους ἁπάντων κινήσεις καὶ τῶν πολὺ διαφερόντων ἐπιπλοκὰς αὐτός τε ὁ Ἱπποκράτης μέμφεται καὶ ἡ πεῖρα διδάσκει οὕτως ἔχειν . οὐ μὴν οὐδ’ ὁ λόγος ἄπορος , ἀλλ’ οὐκ ἐν καιρῷ νῦν ἂν εἴη λεγόμενος . ὅτι δὲ τὸ ἰσχυρῶς ἐπὶ τὸ συμμεμίχθαι τὴν ἀναφορὰν ἔχει , πρόδηλον κᾀκ τῶν ἐπιφερομένων . εἰ γὰρ πολλῷ , φησὶν , ὕστερον μετὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ὀδύνης ἀποπτύοιτο ξανθὸν ἐὸν , ἢ πυῤῥὸν , ἢ πολλὴν βῆχα παρέχον , ἢ μὴ ἰσχυρῶς συμμεμιγμένον , κάκιον γίνεται . δῆλος γάρ ἐστιν ὁ Ἱπποκράτης ἀντιτάττων ἐνταῦθα τὰ ἐκ τοῦ δευτέρου λόγου ξύμπαντα τοῖς ἐκ τοῦ πρώτου , τῷ μὲν ταχέως τὸ πολλῷ ὕστερον μετὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ὀδύνης ἀποπτύοιτο , τῷ δ’ εὐπετέως τὸ πολλὴν βῆχα παρέχον , τῷ δὲ συμμεμιγμένον τε φαίνεσθαι τὸ ξανθὸν ἰσχυρῶς τῷ πτυέλῳ τό τ’ ἄμικτον ἁπλῶς καὶ μόνον ξανθὸν , τό τε μεμιγμένον μὲν ἐξ ἀμφοῖν , τοῦ τε κατὰ φύσιν πτυέλου καὶ τοῦ ξανθοῦ χρώματος , ἢ πυῤῥοῦ , μὴ μέντοι ἰσχυρῶς . ἀλλὰ καὶ μετὰ ταῦτα συνάπτων ἐρεῖ σαφέστερον ἔτι τὴν αὐτὴν γνώμην ἐξηγούμενος . τό τε γὰρ ξανθὸν ἄκρητον ἐὸν κινδυνῶδες · ἄκρητον δ’ ἐστὶ δήπου τὸ μὴ μεμιγμένον τῷ πτυέλῳ · τὸ λευκὸν καὶ γλίσχρον καὶ στρογγύλον ἀλυσιτελές . εἶθ’ ἑξῆς πάλιν ἐπὶ τὰ χαλεπώτερα κατὰ βραχὺ παραγινόμενος τῷ λόγῳ , κακὸν δὲ καὶ χλωρόν τε ἐὸν κάρτα καὶ ἀφρῶδές φησιν . εἶθ’ ἑξῆς · εἰ δὲ εἴη οὕτως ἄκρητον ὥστε καὶ μέλαν φαίνεσθαι , δεινότερόν ἐστι τοῦτο ἐκείνων . ἐκ μὲν δὴ τῶν ἰδίων τῆς πλευρίτιδος οὕτω χρὴ διορίζεσθαι . προσεπιβλέπειν δὲ δεῖ καὶ τὰ κοινὰ τῶν ὀξέως νοσούντων ἁπάντων . ἐφεξῆς δ’ αὐτὰ καταριθμεῖται γράφων ὡδί · ἔστι δὲ τὰ μὲν ἀγαθὰ ταῦτα , εὐπετέως φέρειν τὸ νόσημα , εὔπνουν εἶναι , τῆς ὀδύνης ἀπηλλάχθαι , τὸ πτύελον ῥηϊδίως ἀναβήσσειν , τὸ σῶμα πᾶν θερμόν τε ὁμαλῶς εἶναι καὶ μαλθακὸν καὶ δίψην μὴ ἔχειν . οὖρα δὲ καὶ διαχωρήματα καὶ ὕπνους καὶ ἱδρῶτας , ὡς διαγέγραπται , ἕκαστα εἰδέναι ἀγαθὰ ἐόντα . ταυτὶ μὲν οὖν ἀγαθὰ σημεῖα , τά τ’ ἴδια τῶν ἀναπνευστικῶν ὀργάνων καὶ προσέτι τὰ τῶν ἄλλων ἁπάντων ὀξέων νοσημάτων κοινὰ , κατὰ τὸ συνεχὲς ἐφεξῆς ἀλλήλων γεγραμμένα . συνάπτων δ’ αὐτοῖς ἐπάγει · κακὰ δὲ τἀναντία τουτέων , δυσπετέως φέρειν τὴν νοῦσον , πνεῦμα μέγα καὶ πυκνὸν εἶναι , τὴν ὀδύνην μὴ παύεσθαι · τὸ πτύελον μόλις ἀναβήσσειν · διψᾷν κάρτα · τὸ σῶμα ὑπὸ τοῦ πυρὸς ἀνωμάλως ἔχεσθαι · καὶ τὴν μὲν κοιλίαν καὶ τὰς πλευρὰς θερμὰς εἶναι ἰσχυρῶς , τὸ δὲ μέτωπον καὶ τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ψυχρούς . οὖρα δὲ καὶ διαχωρήματα καὶ ὕπνους καὶ ἱδρῶτας , ὡς διαγέγραπται , ἕκαστα εἰδέναι κακὰ ἐόντα . γέγραπται δὲ καὶ περὶ τούτων δηλονότι κατὰ τὸ προγνωστικὸν , ὁμοίαν αὐτοῦ τὴν διδασκαλίαν ἐφ’ ἑκάστων τούτων ποιουμένου , οἵαν περ καὶ νῦν ἐπὶ τῶν πτυσμάτων . ὡς γὰρ ἐν τούτοις τὸ μέν τι πέψεως ἐστι σημεῖον , τὸ δ’ ἀπεψίας , τὸ δ’ ὀλέθρου · καὶ τὸ μὲν τῆς πέψεως εὐθὺς ἐν ἀρχῇ φαινόμενον ἐν τάχει σωθήσεσθαι τὸν ἄνθρωπον δηλοῖ , τὸ δὲ τῆς ἀπεψίας ἐν χρόνῳ , τὸ δ’ ὀλέθριον ἀπολεῖσθαι , καὶ τὸ μὲν μεγάλως ὀλέθριον ἐν τάχει , τὸ δ’ ἧττον ἐκείνου χρονίως . οὕτω κᾀπὶ τῶν οὔρων αὐτῶν διώρισται καὶ τῶν διαχωρημάτων καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων , ὑπὲρ ὧν ἐφεξῆς ἡμῖν ὁ λόγος ἔσται . καὶ γὰρ τούτων ἁπάντων τὰ μὲν πέψεως , τὰ δ’ ἀπεψίας , τὰ δ’ ὀλέθρου σημεῖα . καὶ γὰρ τὸ μέλαν πτύσμα πρὸς τῷ μὴ πεπέφθαι καὶ ὀλέθριόν ἐστιν . οὕτω δὲ καὶ οὖρον μέλαν οὐκ ἄπεπτον μόνον , ἀλλὰ καὶ ὀλέθριον . ἔστι δὲ ἁπλῶς ἄπεπτον τὸ λεπτὸν καὶ λευκὸν , ὅπερ ὑδατῶδες ὀνομάζομεν .
Lemmas: ἆρα οὖν ἱκανός οὗτος εἰμί πρός ὁ ἀκριβής ὁ καιρός ὁ νόσος διάγνωσις ; οὐδαμῶς . ἀλλά ἤδη μέν τις τεχνικός ἔχω στοχασμός , ἀκρίβεια δέ ἀπολείπω τοσοῦτος ὅσος ὁ μηδόλως εἰμί πλεονεκτέω . τίς δή οὗτος προστίθημι ἀκριβής ποιέω ὁ πρόγνωσις , ὅλος ἀναγιγνώσκω οἶδα ὁ ἀφορισμός ὧδε πως ἔχω . ὁ παροξυσμός καί ὁ κατάστασις δηλόω ὁ νόσος καί ὁ ὥρα ὁ ἔτος καί ὁ ὁ περίοδος πρός ἀλλήλων ἐπίδοσις , ἐάν τε κατά ἡμέρα , ἐάν τε παρά ἡμέρα , ἐάν τε καί διά πολύς χρόνος γίγνομαι . ἀτάρ καί ὁ ἐπιφαίνομαυ , οἷος ἐν πλευριτικός , πτύελον αὐτίκα ἐάν ἐπιφαίνω , ἄρχω μέν βραχύνω , ἐάν δέ ὕστερον ἐπιφαίνω , μηκύνω . καί οὖρον καί ὑποχώρημα καί ἱδρώς καί δύσκριτος καί εὔκριτος καί βραχύς καί μακρός ὁ νόσημα ἐπιφαίνω δηλόω . οὗτος μέν ἐν ὁ ἀφορισμός . ἐν δέ αὖ ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία πεπασμός ὁ ἀπέρχομαι εἰμί φημί πᾶς πάντοθεν ἐπίκαιρος καί καλός καί κρίσιμος ἀπόστασις σκοπέω . εἶτα ἐπιφέρω λέγω · πεπασμός ταχύτης κρίσις καί ἀσφάλεια ὑγίεια σημαίνω . ἀλλά ὁ πεπασμός δήπουθεν οὗτος πᾶς ἐν ὁ πεπαίνω , οὗτος εἰμί ἐν ὁ πέσσω εἰμί . τίς οὖν οὗτος εἰμί ; οὐ ἄλλος τις ἤ ὅς ὀνομάζω ἐπιφαίνω . ὁ μέν γάρ ἴδιος ὁ νόσημα αὐτός σύμπτωμα συνεισβάλλω δήπου καί συνάρχω , ὁ δέ ἄλλος πᾶς ἐπιφαίνω . συνεισβάλλω μέν οὖν ὁ πλευρῖτις πάντως ὁ τε ὀξύς πυρετός καί ὁ ὁ πλευρά ἄλγημα ὁ νυγματώδης , ὁ τε δύσπνοια καί ὁ βήξ . ἐπιφαίνω δέ ὁ μέν ὡς ἴδιος ὁ νόσημα αὐτός , ὁ δέ ὡς κοινός ὁ πυρέσσω ἅπας . ὡς ἴδιος μέν οὖν αὐτός ὁ νόσος πρῶτος μέν ἤτοι μηδείς ὅλος ἀνάγω μετά ὁ βήξ , ὅς ἱκανός εἰμί ἄπεπτος νόσημα γνώρισμα · δεύτερος δέ , εἰ ἀνάγω μέν , ἀλλά οὐ χρηστός . εἰμί δέ καί οὗτος δισσός · εἷς μέν ὁ μή πέσσω μόνος , ἕτερος δέ ὁ καί μοχθηρός εἰμί . οὗτος δέ ἅπας ἀφορίζω ὁ πέμπω , ὅς δή καί πτύελον ἤδη καλέω ἴδιος . οὐ γάρ δή ὁ γε αἱματώδης καί ὁ χολώδης καί ὁ ἀφρώδης οὕτως ὀνομάζω , ἀλλά οὗτος μέν μάλα πως πτύσμα προσαγορεύω . ὅταν δέ μήτε αἷμα μήτε ὠχρός ἤ μέλας χολή ἐπιμιξία ἔχω , ὁ τοιοῦτος ἤδη πτύελον ὀνομάζω . ὅταν οὖν οὗτος ταχύς ἐπιφαίνω , βραχύνω ὁ νόσημα . ὁ δέ ἤτοι μηδόλως ἀνάγω ἤ ἄπεπτος εἰς πολύς χρόνος ἐκτείνω δηλόω ὁ νόσημα . ὁ δέ καί μοχθηρός ἀνάγω ὁ πτύσμα κίνδυνος δηλωτικός · εἰ δέ καί κοκοήθης εἰμί , θάνατος . τίς μέν οὖν εἰμί ὁ πτύελον νῦν οὐ δέω λέγω . ὅσος δέ ἴδιος ὀνομάζω πτύσμα , καί οὗτος ὅσος μέν ὑπόξανθος τε καί ὑπόπυρρος καί ὕπωχρος καί ὕπαφρος καί λεπτός , μόνος ἀπεψία ὑπάρχω γνώρισμα . κακός δέ οὐδείς ἐπίσημος ἐνδείκνυμι · ὁ δέ ἀκράτως ﻿ ξανθός καί πυρρός καί παχύς καί ἀφρώδης καί χλωρός καί γλίσχρος καί στρογγύλος καί οὗτος ἔτι μάλα ὁ μέλας μοχθηρός . προσεπισκέπτομαι δέ καί ὁ ὁ ἀναγωγή αὐτός τρόπος . εἰ μέν γάρ εὐπετής ἀποπτύω , πρόδηλος ὡς ὁ τοιοῦτος μέν εἰμί ἀγαθός , ὁ δέ ἐναντίος μοχθηρός . καί τίς δέω πολύς λέγω ἐγώ , ἔχω γε ὁ ἐκ ὁ προγνωστικός παραγράφω ῥῆσις ; πτύελον δέ χρή ἐπί πᾶς ὁ ἄλγημα ὁ περί ὁ πνεύμων τε καί ὁ πλευρά ταχύς τε ἀποπτύω καί εὐπετής , συμμείγνυμι τε φαίνω ὁ ξανθός ἰσχυρός ὁ πτύελον . δῆλος ἐνταῦθα εἰμί πτύελον ἴδιος ὀνομάζω ὁ κατά φύσις . ὅς δή καί συμμείγνυμι φημί χρή ὁ ξανθός . ὁ δέ ἰσχυρός ἔνιοι μέν οὐδέ γράφω ὅλος . ὁ δέ οὖν καί γράφω ὁ μέν ἐπί ὁ ξανθός , ὁ δέ ἐπί ὁ συμμείγνυμι ἀναφέρω , ἵνα ἑκάτερος εἰμί ὁ λόγος τοιόσδε . συμμείγνυμι ὁ ἰσχυρός ὁ πτύελος φαίνω ὁ ξανθός , ἤ πάλιν ὁ ἰσχυρός ξανθός συμμείγνυμι φαίνω ὁ πτύελος . τεχνικός δέ εἰμί ὁ πρότερος . ἀεί γάρ ὁ ἀνώμαλος ἅπας κίνησις καί ὁ πολύς διαφέρω ἐπιπλοκή αὐτός τε ὁ Ἱπποκράτης μέμφομαι καί ὁ πεῖρα διδάσκω οὕτως ἔχω . οὐ μήν οὐδέ ὁ λόγος ἄπορος , ἀλλά οὐ ἐν καιρός νῦν ἄν εἰμί λέγω . ὅτι δέ ὁ ἰσχυρός ἐπί ὁ συμμείγνυμι ὁ ἀναφορά ἔχω , πρόδηλος ᾀ ὁ ἐπιφέρω . εἰ γάρ πολύς , φημί , ὕστερον μετά ὁ ἀρχή ὁ ὀδύνη ἀποπτύω ξανθός εἰμί , ἤ πυρρός , ἤ πολύς βήξ παρέχω , ἤ μή ἰσχυρός συμμείγνυμι , κακός γίγνομαι . δῆλος γάρ εἰμί ὁ Ἱπποκράτης ἀντιτάσσω ἐνταῦθα ὁ ἐκ ὁ δεύτερος λόγος σύμπας ὁ ἐκ ὁ πρῶτος , ὁ μέν ταχύς ὁ πολύς ὕστερον μετά ὁ ἀρχή ὁ ὀδύνη ἀποπτύω , ὁ δέ εὐπετής ὁ πολύς βήξ παρέχω , ὁ δέ συμμείγνυμι τε φαίνω ὁ ξανθός ἰσχυρός ὁ πτύελον ὁ τε ἄμικτος ἁπλῶς καί μόνος ξανθός , ὁ τε μείγνυμι μέν ἐκ ἄμφω , ὁ τε κατά φύσις πτύελον καί ὁ ξανθός χρῶμα , ἤ πυρρός , μή μέντοι ἰσχυρός . ἀλλά καί μετά οὗτος συνάπτω λέγω σαφής ἔτι ὁ αὐτός γνώμη ἐξηγέομαι . ὁ τε γάρ ξανθός ἄκρατος εἰμί κινδυνώδης · ἄκρατος δέ εἰμί δήπου ὁ μή μείγνυμι ὁ πτύελος · ὁ λευκός καί γλίσχρος καί στρογγύλος ἀλυσιτελής . εἶτα ἑξῆς πάλιν ἐπί ὁ χαλεπός κατά βραχύς παραγίγνομαι ὁ λόγος , κακός δέ καί χλωρός τε εἰμί κάρτα καί ἀφρώδης φημί . εἶτα ἑξῆς · εἰ δέ εἰμί οὕτως ἄκρατος ὥστε καί μέλας φαίνω , δεινός εἰμί οὗτος ἐκεῖνος . ἐκ μέν δή ὁ ἴδιος ὁ πλευρῖτις οὕτως χρή διορίζω . προσεπιβλέπω δέ δέω καί ὁ κοινός ὁ ὀξύς νοσέω ἅπας . ἐφεξῆς δέ αὐτός καταριθμέω γράφω ὡδί · εἰμί δέ ὁ μέν ἀγαθός οὗτος , εὐπετής φέρω ὁ νόσημα , εὔπνους εἰμί , ὁ ὀδύνη ἀπαλλάσσω , ὁ πτύελον ῥᾴδιος ἀναβήσσω , ὁ σῶμα πᾶς θερμός τε ὁμαλής εἰμί καί μαλθακός καί δίψος μή ἔχω . οὖρον δέ καί διαχώρημα καί ὕπνος καί ἱδρώς , ὡς διαγράφω , ἕκαστος οἶδα ἀγαθός εἰμί . οὗτος μέν οὖν ἀγαθός σημεῖον , ὁ τε ἴδιος ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον καί προσέτι ὁ ὁ ἄλλος ἅπας ὀξύς νόσημα κοινός , κατά ὁ συνεχής ἐφεξῆς ἀλλήλων γράφω . συνάπτω δέ αὐτός ἐπάγω · κακός δέ ἐναντίος οὗτος , δυσπετής φέρω ὁ νόσος , πνεῦμα μέγας καί πυκνός εἰμί , ὁ ὀδύνη μή παύω · ὁ πτύελον μόλις ἀναβήσσω · διψάω κάρτα · ὁ σῶμα ὑπό ὁ πῦρ ἀνώμαλος ἔχω · καί ὁ μέν κοιλία καί ὁ πλευρά θερμός εἰμί ἰσχυρός , ὁ δέ μέτωπον καί ὁ χείρ καί ὁ πούς ψυχρός . οὖρον δέ καί διαχώρημα καί ὕπνος καί ἱδρώς , ὡς διαγράφω , ἕκαστος οἶδα κακός εἰμί . γράφω δέ καί περί οὗτος δηλονότι κατά ὁ προγνωστικός , ὅμοιος αὐτός ὁ διδασκαλία ἐπί ἕκαστος οὗτος ποιέω , οἷος περ καί νῦν ἐπί ὁ πτύσμα . ὡς γάρ ἐν οὗτος ὁ μέν τις πέψις εἰμί σημεῖον , ὁ δέ ἀπεψία , ὁ δέ ὄλεθρος · καί ὁ μέν ὁ πέψις εὐθύς ἐν ἀρχή φαίνω ἐν τάχος σῴζω ὁ ἄνθρωπος δηλόω , ὁ δέ ὁ ἀπεψία ἐν χρόνος , ὁ δέ ὀλέθριος ἀπόλλυμι , καί ὁ μέν μέγας ὀλέθριος ἐν τάχος , ὁ δέ ἥσσων ἐκεῖνος χρόνιος . οὕτως εἰͅπί ὁ ὅρος αὐτός διορίζω καί ὁ διαχώρημα καί ὁ ἄλλος ἅπας , ὑπέρ ὅς ἐφεξῆς ἐγώ ὁ λόγος εἰμί . καί γάρ οὗτος ἅπας ὁ μέν πέψις , ὁ δέ ἀπεψία , ὁ δέ ὄλεθρος σημεῖον . καί γάρ ὁ μέλας πτύσμα πρός ὁ μή πέσσω καί ὀλέθριος εἰμί . οὕτως δέ καί οὖρος μέλας οὐ ἄπεπτος μόνος , ἀλλά καί ὀλέθριος . εἰμί δέ ἁπλῶς ἄπεπτος ὁ λεπτός καί λευκός , ὅς ὑδατώδης ὀνομάζω .