galenus.de-constitutione-artis-medicae-ad-patrophilum 14
Ὑπόλοιπον δ’ ἂν εἴη πράττειν αὐτῷ μέλλοντι τὰ κατὰ τὴν τέχνην , ἐξευρῆσθαί τινα διαγνωστικὴν θεωρίαν ἁπασῶν τῶν διαθέσεων , καὶ μάλισθ’ ὅσαι περὶ τὰ κατὰ βάθος μόρια συνίστανται . οὐδὲ γὰρ ἐνταῦθα τοῦ τυχόντος ἐστὶν ἐξευρεῖν ἑκάστου τῶν μορίων , ἢ τῶν ἁπλῶν , ἢ τῶν ὀργανικῶν , τὴν νοσώδη διάθεσιν , ὅταν ἐν τῷ βάθει τύχῃ κείμενον . ἀλλὰ κᾀνταῦθα μεθόδῳ τινὶ χρὴ πειρᾶσθαι τὸ πεπονθὸς ἐξευρίσκειν ἅμα τῇ περὶ αὐτὸ διαθέσει , περὶ ἧς εἴρηται καὶ ἡμῖν ἑτέρωθι διὰ πλειόνων . ἀλλ’ ὥσπερ τῶν ἄλλων ἁπασῶν μεθόδων ἐνταῦθα τὰ κεφάλαια διήλθομεν , οὕτω καὶ περὶ τούτων εἰπεῖν ἀναγκαῖόν ἐστι , καὶ πρῶτόν γε , διὰ τίνος γένους τῶν παρὰ φύσιν ἐλπίζειν χρὴ τὴν διάγνωσιν αὐτῶν ποιήσασθαι . τρία γάρ ἐστι τὰ σύμπαντα γένη τῶν παρὰ φύσιν , ἓν μὲν , αἱ διαθέσεις αἱ βλάπτουσαι τὴν ἐνέργειαν · ἕτερον δὲ , τὰ τούτων αἴτια · καὶ τρίτον , τὰ συμπτώματα . τὰ μὲν οὖν αἴτια κυριώτατα μὲν , ὅταν ἐνεργῶσι , ταύτης τῆς προσηγορίας ἀξιοῦται . λέγεται μέντοι γε πολλάκις , εἰ καὶ μηδέπω μηδὲν ἐνεργεῖ , κατ’ αὐτὸ τὸ δύνασθαι μόνον , οἷον καὶ ἡ ἀπεψία νόσων αἰτία λέγεται , κᾂν μηδέπω νοσάζῃ . καλῶ δὲ ἀπεψίαν οὐ μόνον τῆς ἐν γαστρὶ πέψεως τὴν ἀποτυχίαν , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς ἀγγείοις τε καὶ ἥπατι , καὶ κατὰ τὸν ὄγκον σύμπαντα . τῶν δὲ συμπτωμάτων τὸ γένος εἰς τρεῖς τέμνεται διαφορὰς , τὴν βλάβην τῶν ἐνεργειῶν , τὰ συμβεβηκότα τοῖς σώμασι , τὰς τῶν ἐκκρινομένων ἀμετρίας . ἁπάντων δὲ τούτων αἰτία τοῦ σώματός ἐστιν ἡ διάθεσις , ἣν εἴτε νόσον , εἴτε πάθος ὀνομάζοι τις , οὐ διοίσει . γνωρίζεται δ’ εἰκότως ὑπὸ τῶν συμπτωμάτων , αἰτίας γε λόγον ἔχουσα πρὸς αὐτά . ἔνια μὲν οὖν αὐτῶν ἐξ ἀνάγκης ἕπεται ταῖς διαθέσεσιν , ἔνια δ’ οὐκ ἐξ ἀνάγκης , ἀλλ’ ἤτοι πλειστάκις , ἢ σπανιάκις , ἢ ἀμφιδόξως . ὥσπερ αὖ πάλιν ἕτερα συμπτώματα , τὰ μὲν ἐξ ἀνάγκης ἕπεται τῇ διαφορᾷ τῆς διαθέσεως , τὰ δ’ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ , τὰ δ’ ἀμφιδόξως , τὰ δὲ σπανίως . ὅσα μὲν οὖν ἐξ ἀνάγκης ἕπεται τῷ νοσήματι συμπτώματα , παθογνωμονικὰ προσαγορεύεται , καὶ ταῦθ’ ἡγεῖσθαι χρὴ γνωρίσματα βέβαια τῶν νοσημάτων ὑπάρχειν . ὅσα δ’ οὐκ ἐξ ἀνάγκης , ἤτοι τῆς διαφορᾶς εστι τοῦ νοσήματος , ἢ τοῦ ἤθους , ἢ τοῦ μεγέθους ἐνδεικτικά . δείξω δ’ ἐπὶ παραδείγματος ἑνὸς ἑκάστου τῶν εἰρημένων τὴν δύναμιν , ἵν’ ἐντεῦθεν ὁρμώμενος ἔχῃς γυμνάζειν σεαυτὸν ὁμοίως ἐν ἅπασι κατὰ τὴν αὐτὴν μέθοδον . ὑποκείσθω φλεγμαίνειν ὁ τὰς πλευρὰς ὑπεζωκὼς ὑμήν . ἐστὶ δὲ δήπου τοῦτο τὸ πάθος ἡ φλεγμονὴ , συμπτώματα μὲν ἐξ ἀνάγκης ἔχουσα τὸν παρὰ φύσιν ὄγκον , ἔρευθος , ὀδύνην , ὧν οὐχ ὑποπίπτει νῦν τὰ δύο , λείπεται δὲ τὸ ἄλγημα μόνον , ὅ κατὰ τὰς πλευρὰς ἐρείδει νυγματῶδες γιγνόμενον . ἀλγεῖ μὲν οὖν ὁ ἄνθρωπος , ὅτι φλεγμονὴ τὸ πάθος . ἡ δὲ ἰδέα τῆς ὀδύνης νυγματώδης , ὅτι καὶ ἡ οὐσία τοῦ πεπονθότος ἐστὶν ὑμενώδης . κατὰ δὲ τὴν πλευρὰν ἐρείδει , διότι ἐν ταύτῃ κεῖται τὸ πεπονθός . καὶ μὲν δὴ καὶ μέχρι πλείστου διήκει , διότι καὶ αὐτὸς ὁ ὑπεζωκὼς ἐπὶ πλεῖστον ἐκτέταται . πυρετὸς δ’ ἐξ ἀνάγκης ἕπεται διὰ τό τε πάθος καὶ τὴν θέσιν τοῦ πεπονθότος · ὧν ἐὰν ἀπῇ θάτερον , οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἀκολουθήσει πυρετός . οὐδὲ γὰρ ἐὰν ὁ δάκτυλος φλεγμαίνῃ , πάντως πυρέττουσιν , ὅτι πόῤῥω τῆς καρδίας . οὐδ’ ὅταν οὖν ὁ ὑπεζωκὼς μὲν πάθῃ , τὸ πάθος δ’ ἤτοι σκίῤῥος , ἢ οἴδημα τύχῃ . καὶ μὴν καὶ ἡ δύσπνοια τῶν ἐξ ἀνάγκης ἀκολουθησάντων ἔσται τῷ πεπονθότι τόπῳ , διότι μέρος ἐστὶν ἀναπνευστικοῦ τινος ὀργάνου . τὸ μέντοι τῆς δυσπνοίας εἶδος οὐ διὰ τὸ μέρος , ἀλλὰ διὰ τὸ πάθος ἔσται . κωλύει γὰρ ἡ ὀδύνη διεστάλθαι μέχρι πλείστου τὰ τῆς ἀναπνοῆς ὄργανα . προκαταλύει τοιγαροῦν τῆς ἀναπνοῆς τὴν ἐνέργειαν , οὐδέπω τῆς χρείας πεπληρωμένης , ὅθεν ἀναγκάζεται διὰ τάχους ἐπὶ τὴν δευτέραν ἐνέργειαν ἰέναι , μηκέτ’ ἠρεμοῦντα τοσοῦτον , ὅσον ὅτ’ ἐν τῷ κατὰ φύσιν ἦν , καὶ οὕτω γίγνεται τὸ πνεῦμα μικρὸν καὶ πυκνόν . ἀλλὰ καὶ ἡ τῶν σφυγμῶν ἀλλοίωσις ἐξ ἀνάγκης ἀκολουθεῖ τῇ φλεγμονῇ τοῦ ὑπεζωκότος , ἥ τ’ ἀχώριστος τῶν πυρετῶν , καὶ ἡ κατὰ τὴν τοῦ πεπονθότος ἰδέαν . σφύζουσι γὰρ αὐτοῖς αἱ ἀρτηρίαι , διότι μὲν πυρέττουσι μεῖζον , καὶ θᾶττον , καὶ πυκνότερον , ὅτι δὲ νευρῶδες τὸ φλεγμαῖνον , ἅμα τάσει τε καὶ σκληρότητι . ταῦτα μὲν οὖν ἐξ ἀνάγκης ἀκολουθεῖ τὰ συμπτώματα τῇ φλεγμονῇ τοῦ ὑπεζωκότος . ἐξ ἀνάγκης δὲ κἀκ τῶν ἑπομένων ἕν τι , ἤτοι γε ἐπὶ τὴν πεπονθυῖαν πλευρὰν ἡ κατάκλισις ἧττον ἐπώδυνός ἐστιν , ἢ ἐπὶ τὴν ἀντικειμένην , ἢ ἐπ’ ἀμφοτέρας παραπλησίως . διπλοῦ γὰρ ὄντος τοῦ ὑπεζωκότος , εἰ μὲν οὗν τὸ περὶ τοῖς ὀστοῖς ἔξωθεν αὐτοῦ μέρος ἰσχυρότερον φλεγμαίνοι , ῥᾷον ἐπὶ τὸ ἀντικείμενον κατακλίνονται , θλίβονται γὰρ ἐπὶ τοῦ πεπονθότος · εἰ δὲ τὸ ἕτερον τὸ ἔνδον , ὅπερ ὡς τὰ πολλὰ συμβαίνειν εἴωθεν , ἐπὶ τὸ ἀντικείμενον ὀδυνῶνται μᾶλλον κλινόμενοι · κρέμαται γὰρ αὐτοῖς τὸ φλεγμαῖνον · εἰ δ’ ἐπὶ τὸ πεπονθὸς , ἧττον , οὔτε γὰρ θλίβεται πρὸς τοῖς ὀστοῖς , οὔτε κρέμαται , ἀλλ’ ἀμφοῖν γε τούτοις ἠλευθέρωται , καὶ κατὰ θατέρου τοῦ ἀπαθοῖς ἐστήρικται . παθόντων δὲ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν τοῦ ὑπεζωκότος , ὁμοίως ἐπ’ ἀμφοτέραις ταῖς πλευραῖς κλίνονται . καὶ μὲν δὴ καὶ τῷ διήκειν τὸ ἄλγημα τοῖς μὲν εἰς ὑποχόνδριον , ἐνίοις δ’ εἰς κλεῖν , διά τε τὴν φύσιν τοῦ πεπονθότος γίνεται μορίου , καὶ τὸ τῆς φλεγμονῆς σύμπτωμα τὸ ἐκτείνεσθαι τὴν ὀδύνην . ἐπεὶ γὰρ ἄχρι τε τῶν κλειδῶν ὁ ὑπεζωκὼς ἀνήκει , καὶ κατὰ τοῦ διαφράγματος ἅπαντος , τῶν μὲν ἄνω μερῶν αὐτοῦ φλεγμαινόντων , ἡ κλεὶς κατασπᾶσθαι δοκεῖ , τῶν κάτω δ’ , εἰς ὑποχόνδριον ἐξήκει τὸ ἄλγημα . μικρὰν οὖν χρὴ πάνυ κατὰ τὰ μέσα τῶν πλευρῶν γενέσθαι τὴν φλεγμονὴν , ἵν’ εἰς μηδέτερον ἐξίκηται , ὡς ἥ γε μεγάλη πρὸς ἄμφω διϊκνεῖται . καὶ μὴν καὶ τὸ διϊδροῦσθαί τινα καὶ ἀποχεῖσθαι τοῦ φλεγμαίνοντος μορίου λεπτὸν ἰχῶρα διά τε τὸ νόσημα γενήσεται καὶ τὸ μορίον , ὥσπερ καὶ τοῖς ἐν τῷ στόματι φλεγμαίνουσιν ἅπασι συμπίπτει καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς . ἐξ ἐπιῤῥοῆς τε γὰρ τῶν ὑγρῶν ἡ φλεγμονὴ , καὶ τὸ μέρος ἀραιὸν , οὐχ ὥσπερ τὸ δέρμα πεπιλημένον τε καὶ πυκνόν . ὅταν μὲν οὖν πολλή τε ἅμα καὶ λεπτὴ κατὰ τὸ φλεγμαῖνον ἡ ὑγρότης ὑπάρχῃ , καὶ τὸ μόριον ἀραιὸν , πλεῖστον ἀποχεῖται πρὸς τὸ ἐκτός · ὅταν δ’ ἔμπαλιν ὀλίγον τε ᾖ καὶ παχὺ τὸ ῥεῦμα , καὶ τὸ σῶμα πυκνὸν ἐλάχιστον . τουτὶ δ’ ἐλάχιστον ἐρεθίζει μὲν εἰς βῆχα , πτύουσι δὲ οὐδέν · ὥσπερ γε κᾀπειδὰν πλεῖστον γίνηται , βήχουσί τε πλεῖστα καὶ ἀναπτύουσιν οὐκ ὀλίγα . καὶ εἴη ἂν τὸ μὲν βήττειν ἀχώριστον τοῦ πάθους , τὸ δὲ πτύειν ἐπὶ τῷ βήττειν οὐκ ἀχώριστον μὲν , ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ δὲ γιγνόμενον . εἰ μέντοι γε ἀναπτύοιεν , ἐξ ἀνάγκης μὲν χρωσθήσεται τὸ σίελον , οὐ μὴν ἀεί γε ταὐτῷ χρώματι , διότι μηδ’ ἐν τῷ φλεγμαίνοντι μέρει τῆς αὐτῆς ἀεὶ φύσεώς ἐστι τὸ περιττόν . ὅταν μὲν οὖν αἱματῶδες ἢ χολῶδες ὑπάρχῃ , τοιοῦτον δ’ ἐν πλευρίτισι τοὐπίπαν ἐστὶ τὸ τὴν φλεγμονὴν ἐργαζόμενον ῥεῦμα , κέχρωσται τὸ σίελον αὐτοῦ ὀῤῥῷ ὑπὸ τοῦ περιεχομένου χυμοῦ κατὰ τὸ φλεγμαῖνον · ἐρυθρὸν μὲν , ὅταν αἱματικὸν ὑπάρχῃ τὸ ῥυὲν εἰς τὸν ὑπεζωκότα · ξανθὸν δ’ , ὅτε πικρόχολόν ἐστιν . εἰ μέντοι φλεγματώδης χυμὸς πρῶτον σφηνωθείς τε καὶ διασαπεὶς αἴτιος καθίσταται τοῦ τὴν φλεγμονὴν ἐργασαμένου ῥεύματος , τηνικαῦτα ἀποπτύουσιν ἀφρώδη . πτύουσι δὲ καὶ μέλανά ποτε , κατοπτηθέντος τοῦ ῥεύματος , ἄν θ’ αἱματικὸν , ἄν τε πικρόχολον ἦ συνενδείξεται οὖν τὰ τοιαῦτα πάντα τῇ τε τοῦ πεπονθότος μορίου διαγνώσει καὶ τῇ τοῦ πάθους τὴν διαφορὰν τοῦ ῥεύματος . ὥστ’ ἐκ τῶν εἰρημένων εὔδηλον , ὡς καὶ τὴν οὐσίαν ἑκάστου τῶν πεπονθότων μορίων ἀναγκαῖόν ἐστιν ἐπίστασθαι καὶ τὴν πρὸς τὰ παρακείμενα κοινωνίαν εἰς τὴν τῶν νοσημάτων τε καὶ νοσούντων τόπων εὕρεσιν . ὅτι δ’ οὐδὲν διαφέρει λέγειν , ἢ θέσιν , ἢ σύνθεσιν , ἢ πρὸς τὰ παρακείμενα κοινωνίαν , εὔδηλον εἶναι νομίζω , κᾂν ἐγὼ μὴ λέγω .
Lemmas: ὑπόλοιπος δέ ἄν εἰμί πράσσω αὐτός μέλλω ὁ κατά ὁ τέχνη , ἐξευρίσκω τις διαγνωστικός θεωρία ἅπας ὁ διάθεσις , καί μάλα ὅσος περί ὁ κατά βάθος μόριον συνίστημι . οὐδέ γάρ ἐνταῦθα ὁ τυγχάνω εἰμί ἐξευρίσκω ἕκαστος ὁ μόριον , ἤ ὁ ἁπλόος , ἤ ὁ ὀργανικός , ὁ νοσώδης διάθεσις , ὅταν ἐν ὁ βάθος τυγχάνω κεῖμαι . ἀλλά ᾀνταῦθη μέθοδος τις χρή πειράω ὁ πάσχω ἐξευρίσκω ἅμα ὁ περί αὐτός διάθεσις , περί ὅς λέγω καί ἐγώ ἑτέρωθι διά πολύς . ἀλλά ὥσπερ ὁ ἄλλος ἅπας μέθοδος ἐνταῦθα ὁ κεφάλαιος διέρχομαι , οὕτως καί περί οὗτος λέγω ἀναγκαῖος εἰμί , καί πρῶτος γε , διά τίς γένος ὁ παρά φύσις ἐλπίζω χρή ὁ διάγνωσις αὐτός ποιέω . τρεῖς γάρ εἰμί ὁ σύμπας γένος ὁ παρά φύσις , εἷς μέν , ὁ διάθεσις ὁ βλάπτω ὁ ἐνέργεια · ἕτερος δέ , ὁ οὗτος αἴτιος · καί τρίτος , ὁ σύμπτωμα . ὁ μέν οὖν αἴτιος κύριος μέν , ὅταν ἐνεργέω , οὗτος ὁ προσηγορία ἀξιόω . λέγω μέντοι γε πολλάκις , εἰ καί μηδέπω μηδείς ἐνεργέω , κατά αὐτός ὁ δύναμαι μόνος , οἷος καί ὁ ἀπεψία νόσος αἰτία λέγω , ἔͅν μηδέπω νοσάζω . καλέω δέ ἀπεψία οὐ μόνος ὁ ἐν γαστήρ πέψις ὁ ἀποτυχία , ἀλλά καί ἐν ὁ ἀγγεῖον τε καί ἧπαρ , καί κατά ὁ ὄγκος σύμπας . ὁ δέ σύμπτωμα ὁ γένος εἰς τρεῖς τέμνω διαφορά , ὁ βλάβη ὁ ἐνέργεια , ὁ συμβαίνω ὁ σῶμα , ὁ ὁ ἐκκρίνω ἀμετρία . ἅπας δέ οὗτος αἰτία ὁ σῶμα εἰμί ὁ διάθεσις , ὅς εἴτε νόσος , εἴτε πάθος ὀνομάζω τις , οὐ διαφέρω . γνωρίζω δέ ἔοικα ὑπό ὁ σύμπτωμα , αἰτία γε λόγος ἔχω πρός αὐτός . ἔνιοι μέν οὖν αὐτός ἐκ ἀνάγκη ἕπομαι ὁ διάθεσις , ἔνιοι δέ οὐ ἐκ ἀνάγκη , ἀλλά ἤτοι πλειστάκις , ἤ σπανιάκις , ἤ ἀμφίδοξος . ὥσπερ αὖ πάλιν ἕτερος σύμπτωμα , ὁ μέν ἐκ ἀνάγκη ἕπομαι ὁ διαφορά ὁ διάθεσις , ὁ δέ ὡς ἐπί ὁ πολύς , ὁ δέ ἀμφίδοξος , ὁ δέ σπάνιος . ὅσος μέν οὖν ἐκ ἀνάγκη ἕπομαι ὁ νόσημα σύμπτωμα , παθογνωμονικός προσαγορεύω , καί οὗτος ἡγέομαι χρή γνώρισμα βέβαιος ὁ νόσημα ὑπάρχω . ὅσος δέ οὐ ἐκ ἀνάγκη , ἤτοι ὁ διαφορά εἰμί ὁ νόσημα , ἤ ὁ ἦθος , ἤ ὁ μέγεθος ἐνδεικτικός . δείκνυμι δέ ἐπί παράδειγμα εἷς ἕκαστος ὁ λέγω ὁ δύναμις , ἵνα ἐντεῦθεν ὁρμάω ἔχω γυμνάζω σεαυτοῦ ὅμοιος ἐν ἅπας κατά ὁ αὐτός μέθοδος . ὑπόκειμαι φλεγμαίνω ὁ ὁ πλευρά ὑποζώννυμι ὑμήν . εἰμί δέ δήπου οὗτος ὁ πάθος ὁ φλεγμονή , σύμπτωμα μέν ἐκ ἀνάγκη ἔχω ὁ παρά φύσις ὄγκος , ἔρευθος , ὀδύνη , ὅς οὐ ὑποπίπτω νῦν ὁ δύο , λείπω δέ ὁ ἄλγημα μόνος , ὅς κατά ὁ πλευρά ἐρείδω νυγματώδης γίγνομαι . ἀλγέω μέν οὖν ὁ ἄνθρωπος , ὅτι φλεγμονή ὁ πάθος . ὁ δέ ἰδέα ὁ ὀδύνη νυγματώδης , ὅτι καί ὁ οὐσία ὁ πάσχω εἰμί ὑμενώδης . κατά δέ ὁ πλευρά ἐρείδω , διότι ἐν οὗτος κεῖμαι ὁ πάσχω . καί μέν δή καί μέχρι πολύς διήκω , διότι καί αὐτός ὁ ὑποζώννυμι ἐπί πολύς ἐκτείνω . πυρετός δέ ἐκ ἀνάγκη ἕπομαι διά ὁ τε πάθος καί ὁ θέσις ὁ πάσχω · ὅς ἄν ἀπέρχομαι ἕτερος , οὐ ἐκ ἀνάγκη ἀκολουθέω πυρετός . οὐδέ γάρ ἐάν ὁ δάκτυλος φλεγμαίνω , πάντως πυρέσσω , ὅτι πρόσω ὁ καρδία . οὐδέ ὅταν οὖν ὁ ὑποζώννυμι μέν πάσχω , ὁ πάθος δέ ἤτοι σκίρρος , ἤ οἴδημα τυγχάνω . καί μήν καί ὁ δύσπνοια ὁ ἐκ ἀνάγκη ἀκολουθέω εἰμί ὁ πάσχω τόπος , διότι μέρος εἰμί ἀναπνευστικός τις ὄργανον . ὁ μέντοι ὁ δύσπνοια εἶδος οὐ διά ὁ μέρος , ἀλλά διά ὁ πάθος εἰμί . κωλύω γάρ ὁ ὀδύνη διαστέλλω μέχρι πολύς ὁ ὁ ἀναπνοή ὄργανον . προκαταλύω τοιγαροῦν ὁ ἀναπνοή ὁ ἐνέργεια , οὐδέπω ὁ χρεία πληρόω , ὅθεν ἀναγκάζω διά τάχος ἐπί ὁ δεύτερος ἐνέργεια ἔρχομαι , μηκέτι ἠρεμέω τοσοῦτος , ὅσος ὅτε ἐν ὁ κατά φύσις εἰμί , καί οὕτως γίγνομαι ὁ πνεῦμα μικρός καί πυκνός . ἀλλά καί ὁ ὁ σφυγμός ἀλλοίωσις ἐκ ἀνάγκη ἀκολουθέω ὁ φλεγμονή ὁ ὑποζώννυμι , ὁ τε ἀχώριστος ὁ πυρετός , καί ὁ κατά ὁ ὁ πάσχω ἰδέα . σφύζω γάρ αὐτός ὁ ἀρτηρία , διότι μέν πυρέσσω μέγας , καί ταχύς , καί πυκνός , ὅτι δέ νευρώδης ὁ φλεγμαίνω , ἅμα τάσις τε καί σκληρότης . οὗτος μέν οὖν ἐκ ἀνάγκη ἀκολουθέω ὁ σύμπτωμα ὁ φλεγμονή ὁ ὑποζώννυμι . ἐκ ἀνάγκη δέ ἐκ ὁ ἕπομαι εἷς τις , ἤτοι γε ἐπί ὁ πάσχω πλευρά ὁ κατάκλισις ἥσσων ἐπώδυνος εἰμί , ἤ ἐπί ὁ ἀντίκειμαι , ἤ ἐπί ἀμφότερος παραπλήσιος . διπλόος γάρ εἰμί ὁ ὑποζώννυμι , εἰ μέν ἐν ὁ περί ὁ ὀστέον ἔξωθεν αὐτός μέρος ἰσχυρός φλεγμαίνω , ῥᾴδιος ἐπί ὁ ἀντίκειμαι κατακλίνω , θλίβω γάρ ἐπί ὁ πάσχω · εἰ δέ ὁ ἕτερος ὁ ἔνδον , ὅς ὡς ὁ πολύς συμβαίνω εἴωθα , ἐπί ὁ ἀντίκειμαι ὀδυνάω μάλα κλίνω · κρεμάννυμι γάρ αὐτός ὁ φλεγμαίνω · εἰ δέ ἐπί ὁ πάσχω , ἥσσων , οὔτε γάρ θλίβω πρός ὁ ὀστέον , οὔτε κρεμάννυμι , ἀλλά ἄμφω γε οὗτος ἐλευθερόω , καί κατά ἕτερος ὁ ἀπαθέω στηρίζω . πάσχω δέ ἀμφότερος ὁ μέρος ὁ ὑποζώννυμι , ὅμοιος ἐπί ἀμφότερος ὁ πλευρά κλίνω . καί μέν δή καί ὁ διήκω ὁ ἄλγημα ὁ μέν εἰς ὑποχόνδριος , ἔνιοι δέ εἰς κλείς , διά τε ὁ φύσις ὁ πάσχω γίγνομαι μόριον , καί ὁ ὁ φλεγμονή σύμπτωμα ὁ ἐκτείνω ὁ ὀδύνη . ἐπεί γάρ ἄχρι τε ὁ κλείς ὁ ὑποζώννυμι ἀνήκω , καί κατά ὁ διάφραγμα ἅπας , ὁ μέν ἄνω μέρος αὐτός φλεγμαίνω , ὁ κλείς κατασπάω δοκέω , ὁ κάτω δέ , εἰς ὑποχόνδριος ἐξήκω ὁ ἄλγημα . μικρός οὖν χρή πάνυ κατά ὁ μέσος ὁ πλευρά γίγνομαι ὁ φλεγμονή , ἵνα εἰς μηδέτερος ἐξικνέομαι , ὡς ὁ γε μέγας πρός ἄμφω διικνέομαι . καί μήν καί ὁ διιδρόω τις καί ἀποχέω ὁ φλεγμαίνω μόριον λεπτός ἰχώρ διά τε ὁ νόσημα γίγνομαι καί ὁ μορέω , ὥσπερ καί ὁ ἐν ὁ στόμα φλεγμαίνω ἅπας συμπίπτω καί ὁ ὀφθαλμός . ἐκ ἐπιρροή τε γάρ ὁ ὑγρός ὁ φλεγμονή , καί ὁ μέρος ἀραιός , οὐ ὥσπερ ὁ δέρμα πιλέω τε καί πυκνός . ὅταν μέν οὖν πολύς τε ἅμα καί λεπτός κατά ὁ φλεγμαίνω ὁ ὑγρότης ὑπάρχω , καί ὁ μόριον ἀραιός , πολύς ἀποχέω πρός ὁ ἐκτός · ὅταν δέ ἔμπαλιν ὀλίγος τε εἰμί καί παχύς ὁ ῥεῦμα , καί ὁ σῶμα πυκνός ἐλαχύς . οὗτος δέ ἐλαχύς ἐρεθίζω μέν εἰς βήξ , πτύω δέ οὐδείς · ὥσπερ γε ἐͅπειδάν πολύς γίγνομαι , βήχω τε πολύς καί ἀναπτύω οὐ ὀλίγος . καί εἰμί ἄν ὁ μέν βήσσω ἀχώριστος ὁ πάθος , ὁ δέ πτύω ἐπί ὁ βήσσω οὐ ἀχώριστος μέν , ὡς ἐπί ὁ πολύς δέ γίγνομαι . εἰ μέντοι γε ἀναπτύω , ἐκ ἀνάγκη μέν γιχρώσκω ὁ σίελον , οὐ μήν ἀεί γε αὐτός χρῶμα , διότι μηδέ ἐν ὁ φλεγμαίνω μέρος ὁ αὐτός ἀεί φύσις εἰμί ὁ περισσός . ὅταν μέν οὖν αἱματώδης ἤ χολώδης ὑπάρχω , τοιοῦτος δέ ἐν πλευρῖτις ἐπίπαν εἰμί ὁ ὁ φλεγμονή ἐργάζομαι ῥεῦμα , χρώζω ὁ σίελον αὐτός ὀρός ὑπό ὁ περιέχω χυμός κατά ὁ φλεγμαίνω · ἐρυθρός μέν , ὅταν αἱματικός ὑπάρχω ὁ ῥέω εἰς ὁ ὑποζώννυμι · ξανθός δέ , ὅτε πικρόχολος εἰμί . εἰ μέντοι φλεγματώδης χυμός πρῶτος σφηνόω τε καί διασήπομαι αἴτιος καθίστημι ὁ ὁ φλεγμονή ἐργάζομαι ῥεῦμα , τηνικαῦτα ἀποπτύω ἀφρώδης . πτύω δέ καί μέλας ποτέ , κατοπτάω ὁ ῥεῦμα , ἐάν τε αἱματικός , ἐάν τε πικρόχολος ἠμί συνενδείκνυμι οὖν ὁ τοιοῦτος πᾶς ὁ τε ὁ πάσχω μόριον διάγνωσις καί ὁ ὁ πάθος ὁ διαφορά ὁ ῥεῦμα . ὥστε ἐκ ὁ λέγω εὔδηλος , ὡς καί ὁ οὐσία ἕκαστος ὁ πάσχω μόριον ἀναγκαῖος εἰμί ἐπίσταμαι καί ὁ πρός ὁ παράκειμαι κοινωνία εἰς ὁ ὁ νόσημα τε καί νοσέω τόπος εὕρεσις . ὅτι δέ οὐδείς διαφέρω λέγω , ἤ θέσις , ἤ σύνθεσις , ἤ πρός ὁ παράκειμαι κοινωνία , εὔδηλος εἰμί νομίζω , ᾄν ἐγώ μή λέγω .