galenus.de-compositione-medicamentorum-secundum-locos-libri-x 8.3
[ Περὶ τῶν ὑπ’ Ἀσκληπιάδου γεγραμμένων στομαχικῶν φαρμάκων ἐν τῷ πρώτῳ τῶν ἐντός . ] Ἤρξατο μὲν οὖν αὐτῶν ὡδί πως , πρὸς στομάχου ἀνατροπάς . τίνας δὲ λέγει ἀνατροπὰς οὐκ ἐδήλωσε σαφῶς . δύναται μὲν γὰρ καὶ τὰς ἀνορεξίας λέγειν , δύναται δὲ καὶ τὰς ἐπὶ τῇ τροφῇ γινομένας ναυτιώδεις διαθέσεις . ἐνίοτε μὲν γὰρ ἓν τοῦτο μόνον σύμπτωμα γίνεται μετὰ τὰς ἐδωδὰς , ἂν κινηθῶσιν ἰσχυροτέραν βραχὺ κίνησιν εὐθέως ἐμοῦσι . καλοῦσι γοῦν ἔνιοι καὶ τοὺς τοιούτους στομαχικοὺς καὶ ὑπτιοῦσθαι τὸν στόμαχον αὐτοῖς φασιν . ἕπεται δὲ τὸ σύμπτωμα τοῦτο ποτὲ μὲν ἀτονίᾳ μόνῃ τοῦ στόματος τῆς κοιλίας , οὐ δυναμένου περιστέλλεσθαι τοῖς σιτίοις ὁμοίως τῷ παντὶ κύτει τῆς γαστρὸς , ἔσθ’ ὅτε δὲ καὶ μετὰ τοῦ μοχθηράν τινα περιέχειν ὑγρότητα βραχεῖαν . ἡ γὰρ πολλὴ , καθάπερ γε καὶ ἡ πάνυ μοχθηρὰ καὶ χωρὶς τροφῆς , ἐργάζεται τὴν ναυτίαν , ἀλλ’ ὅ γε καλούμενος ὑπὸ τῶν πολλῶν ὑπτιασμὸς τοῦ στομάχου γίνεται μὲν καὶ κατὰ δυσκρασίαν ἡντιαοῦν ἄνευ κακίας ὑγρῶν , γίνεται δὲ καὶ δι’ ὑγρότητα πολλὴν μὲν , οὐ μὴν κακοήθη τῇ ποιότητι . διαβρεχόμενος γὰρ ὁ στόμαχος ὑγρότητι δαψιλεῖ χαλᾶται τοῖς συνδετικοῖς νεύροις ὁμοίως . εὐϊατοτάτη τοιγαροῦν ἡ διάθεσις αὕτη σχεδὸν ἁπασῶν ἐστι δεομένη φαρμάκων , ξηρᾶναι μὲν τὴν ὑγρότητα δυναμένων , συνάγειν δὲ καὶ σφίγξαι τὸ κεχαλασμένον σῶμα . διὰ βάθους μὲν οὖν ἐκτεταμένης τῆς ὑγρότητος καὶ παχείας καὶ γλίσχρας οὔσης , χρεία μίξεώς ἐστι φαρμάκου λεπτυντικοῦ τε καὶ ὡς ἂν εἴποι τις διαβρωτικοῦ , ὁποῖόν ἐστιν ὄξος τε καὶ ὀξύμελι . μήτε δὲ τοιαύτης οὔσης τῆς ὑγρότητος μήτε διὰ βάθους ἱκανὰ μόνα τὰ στύφοντα θεραπεύειν ἐστί . τὸ τοίνυν προκείμενον ἐν τῷ λόγῳ φάρμακον οὐ τῶν μετρίων ὑπτιασμῶν , ἀλλὰ τῶν ἰσχυροτέρων ἐστὶν ἰατικόν . ἦν δ’ ἂν μετρίων , εἰ τὰ στύφοντα μόνα τις ἔμιξεν ἢ καὶ τῶν θερμαινόντων τι , ψυχρᾶς τῆς διαθέσεως αἰσθανόμενος . ἱκανὸν δὲ γνώρισμα τοῦ ψυχροτέραν τὴν διάθεσιν εἶναι πρὸς τῇ τοῦ κάμνοντος αἰσθήσει τὸ ἄδιψον . ὅταν γὰρ μήτε διψώδης εἴη μήτε καύματος αἰσθάνηται κατὰ τὸ τῆς κοιλίας στόμα , δῆλόν ἐστιν οὐκ εἷναι θερμὴν τὴν διάθεσιν . ἐπιτήδεια τοίνυν ἐστὶν εἰς τὰ τοιαῦτα πάθη τῆς γαστρὸς τὰ γεγραμμένα τέτταρα φάρμακα κᾀγὼ νῦν γράψω κατὰ τὴν αὐτοῦ Ἀσκληπιάδου λέξιν τε καὶ τάξιν . [ Πρὸς στομάχου ἀνατροπάς . ] ♃ Ῥοιᾶς ὀξείας τῶν πυρήνων τεθλασμένων τοῦ χυλοῦ ξε . γ΄ . ἡδυόσμου χυλοῦ ξε . α΄ . μέλιτος Ἀττικοῦ ξε . α΄ . βαλὼν εἰς ἀγγεῖον κεραμεοῦν ἕψε κινῶν συνεχῶς , καὶ ὅταν συστραφῇ , ἄρας ἀπὸ τοῦ πυρὸς ἀπόθου . ἐν δὲ τῇ χρήσει δίδου πρὸ τροφῆς μύστρον α΄ . ἢ καὶ δύο . ἄλλο , ποιεῖ καὶ δυσεντερικοῖς καὶ ἐμοῦσι τὴν τροφήν . ♃ μηλέας κυδωνίας τῆς ῥίζης λίτραν α΄ . οἴνου μυρτίτου ξε . γ΄ . ἕψε εἰς τὸ τρίτον , εἶτα ἐκθλίψας τὸ ὑγρὸν , ἐπίβαλλε μέλιτος Ἀττικοῦ λίτραν α΄ S " . καὶ πάλιν ἕψε συνεχῶς κινῶν καὶ ἀνελόμενος , δίδου καθὰ προείρηται . [ Ἡ διὰ τῶν ὀπωρῶν . ποιεῖ πρὸς στομάχου ἀνατροπὴν καὶ κοιλιακοῖς καὶ δυσεντερικοῖς . ] ♃ Μῆλα Κυδώνια ἀριθμῷ ι΄ . οὖα ἀριθμῷ ν΄ . μέσπιλα ἀριθμῷ ν΄ . ῥοῦ ἐρυθροῦ ξε . α΄ . ὕδατος χοὰς στ΄ . τὰς ὀπώρας θλάσας καὶ βαλὼν εἰς ὕδωρ ἕψε φιλοπόνως . καὶ ὅταν διαλυθῇ , ἔκθλιβε τὸ ὑγρὸν καὶ πάλιν ἕψε , ἐκβαλὼν τὸ ἀχυρῶδες τῶν ὀπωρῶν , καὶ ὅταν τὸ τρίτον τοῦ ὑγροῦ ὑπολειφθῇ , ἐπίβαλλε μέλιτος Ἀττικοῦ λίτρας δ΄ . καὶ ἕψε ἐπ’ ἀνθράκων κινῶν συνεχῶς , καὶ ὅταν συστραφῇ , ἄρας ἀπόθου . ἡ χρῆσις δεδήλωται . ἄλλο . ♃ οὔων πεπείρων ξε . α΄ . μύρτων μελάνων ξε . α΄ . ῥοῦ Συριακοῦ ξε . α΄ . κοκκυμήλων ἀγρίων ξε . α΄ . μεσπίλων ξε . α΄ . φοινικοβαλάνων Θηβαϊκῶν λίτρας β΄ . μῆλα κυδώνια ι΄ . ῥοιὰς ὁλοκλήρους σὺν τοῖς πυρῆσιν ι΄ . γλεύκους Ἀμιναίου ξε . μη΄ . σκεύαζε κατὰ τρόπον καὶ τὸ ὑγρὸν ἐκθλίψας , πάλιν ἕψε φιλοπόνως , ὥστε συστραφῆναι , καὶ χρῶ καθὰ προείρηται , ὁμοίως ταῖς προγεγραμμέναις δυνάμεσιν . πέμπτην ἔγραψεν ὁ Ἀσκληπιάδης ὡδί πως . [ Καταπότια πρὸς στομάχου ἀνατροπὰς Ὀριγενείας , καλὰ καὶ δόκιμα λίαν . ] ♃ Ῥόδων ἄνθους δραχ . η΄ . μυρσίνης μελαίνης τοῦ καρποῦ , χωρὶς τῶν γιγάρτων , ὀξύβαφον , ὑοσκυάμου σπέρματος ὀξυβάφου ἥμισυ , τρῖβε ὁμοῦ φιλοπόνως κατὰ μικρὸν ἐπιβαλὼν προτρόπου ὅσον ἐξαρκεῖ , ἔπειτα τούτοις ἐπιβάλλων φοινίκων πατητῶν ι΄ . τὴν σάρκα καὶ συλλεάνας , ἀνάπλασσε καταπότια ἐρεβίνθου τὸ μέγεθος καὶ δίδου γ΄ . ἢ καὶ δ΄ . καὶ μελικράτου παλαιοῦ κεκραμένου κυάθους β΄ . καὶ τοῦτο τὸ φάρμακον ἐπὶ τῶν αὐτῶν διαθέσεών ἐστι χρήσιμον , ἐφ’ ὧν καὶ τὰ πρὸ αὐτοῦ τέσσαρα . βεβούληται δὲ ὁ συνθεὶς αὐτὸ καὶ ὑοσκυάμου σπέρμα μίξας διὰ τὴν μίξιν ταύτην ἀνωδυνώτερόν τε καὶ ὑπνοποιὸν ἐργάσασθαι μετὰ τοῦ καὶ ξηραίνειν . εὔδηλον δ’ ὅτι καὶ ψυκτικὸν ἔχει τι τὸ σπέρμα τοῦ ὑοσκυάμου , καθάπερ καὶ τὰ τῆς μήκωνος , ὥστε πρὸς τὰς θερμὰς διαθέσεις ἁρμόττειν . ὅμοιον τῷ προγεγραμμένῳ φάρμακον ἐφεξῆς αὐτῷ γέγραπται κατὰ λέξιν τήνδε . ♃ ῥόδων προσφάτων χωρὶς τῶν λοβῶν δραχ . η΄ . μήκωνος λευκῆς τοῦ σπέρματος δραχ . δ΄ . ὑοσκυάμου σπέρματος δραχ . β΄ . ἀλόης τριώβολον , ἀσάρου τριώβολον , ὕδατι διαλύσας ἀνάπλασσε σφαιρία καὶ δίδου ἐρεβίνθου τὸ μέγεθος . ἕβδομον ἐπὶ τοῖς προγεγραμμένοις φάρμακον ὁ Ἀσκληπιάδης ἔγραψεν , προσθεὶς αὐτῷ διορισμὸν ἀπὸ συμπτώματος φαινομένου . φησὶ γὰρ τοῖς ἐγκαιομένοις ἁρμόζειν αὐτὸ καὶ διὰ τοῦτο ἄδιψον ὀνομάζει τὴν σύνθεσιν αὐτοῦ γράφων τήνδε . [ Ἐγκαιομένοις ἄδιψον καταπότιον . ] ♃ Σικύου ἡμέρου σπέρματος δραχ . η΄ . ἀνδράχνης σπέρματος δραχ . η΄ . τραγακάνθης δραχ . δ΄ . διάλυε τὴν τραγάκανθαν ὠῶν ὠμῶν προσφάτων τῷ λευκῷ καὶ ὅταν διαλυθῇ , τρίψας ἐπιμελῶς , ἐπίβαλλε τοῖς λοιποῖς καὶ τρίψας ἐπιμελῶς καὶ μίξας , ἀνάπλαττε καταπότια καὶ ξήραινε ἐν σκιᾷ , καὶ δίδου ἕν ὑπὸ τὴν γλῶτταν κατέχειν καὶ τὸ διαλυόμενον ὑγρὸν καταπινέτω καὶ τὸ μετὰ τοῦτο δὲ ψυκτικόν τε ἅμα καὶ τονωτικὸν πλαδῶντος στομάχου , διάθεσιν ἔχοντος ὑγρὰν καὶ θερμήν . γράφει δὲ περὶ αὐτοῦ κατὰ λέξιν οὕτως ὁ Ἀσκληπιάδης . [ Ἄλλο . ποιεῖ καὶ πρὸς τὴν τοῦ στομάχου ἀνατροπὴν , μάλιστα δὲ χρήσιμόν ἐστι τοῖς καῦμα πολὺ ὑπομένουσιν καὶ τοῖς καυσουμένοις . ] ♃ Ῥόδων χλωρῶν τῶν φύλλων δραχ . στ΄ . γλυκυῤῥίζης δραχ . δ΄ . νάρδου Ἰνδικῆς δραχ . δ΄ . οἴνῳ γλυκεῖ ἢ προτρόπῳ ἀναλάμβανε καὶ ποίει καταπότια καὶ δίδου ἓν ὑπὸ τὴν γλῶτταν κατέχειν ἢ διαλύων ὕδατι ψυχρῷ , ἐρεβίνθου τὸ μέγεθος δίδου πίνειν . ἔνατον ἐπὶ τοῖς προγεγραμμένοις . φάρμακον ἔγραψεν ὁ Ἀσκληπιάδης ὡδί πως . πρὸς λυγμὸν καὶ στομάχου ἀτονίαν καὶ τροφῆς ἀναβολήν . ἡ μὲν οὖν ἀναβολὴ , τουτέστιν ὁ ἔμετος , ἐκ τοῦ γένους ἐστὶ τῶν ὑπτιασμῶν . ὅταν γὰρ ἰσχυρῶς τὸ στόμα τῆς γαστρὸς πάθῃ . τοῦτο γίνεται , καθάπερ ἔφην , ἐπί τε μοχθηρῶν χυμῶν , οὕς ἀποῤῥύψαι δι’ ἀτονίαν ἡ γαστὴρ ὁρμήσασα τὸ τῆς ναυτίας ἴσχει σύμπτωμα καὶ πρὸ τοῦ προσάρασθαι τὴν τροφὴν καὶ δι’ ἀτονίαν ἐσχάτην ἐπὶ τῇ τροφῇ πάσχει τοῦτο . τοὺς μὲν οὖν ἐπὶ τῇ τῶν ὑγρῶν φαυλότητι γινομένους ὑπτιασμοὺς ἡ πικρὰ θεραπεύει τάχιστα τὴν κακοχυμίαν ἐκκαθαίρουσα . τῶν δὲ διὰ τὴν ἀτονίαν βαρυνομένου τοῦ στομάχου γινομένων ἐμέτων ἴασίς ἐστι κατὰ τὴν τῆς δυσκρασίας ἐπανόρθωσιν . οὐκ ὀλιγάκις δὲ συμβαίνει μὴ μόνον τὸν στόμαχον , ἀλλὰ καὶ τὴν γαστέρα δι’ ἀτονίαν οὐ δυναμένην φέρειν τὸ βάρος τῶν σιτίων , ἀποῤῥίπτειν αὐτὰ ποτὲ μὲν εἰς τὸ κάτω μέρος , ὅταν καὶ ὁ στόμαχος ἐκείνων εὐτονώτερος ᾖ , ποτὲ δὲ ἄνω δι’ ἀτονίαν στομάχου , καθ’ ὃν ἂν καιρὸν οὗτος ἀτονώτερος ᾖ τῶν κάτω . τοῦτο τοίνυν τὸ σύμπτωμα τὸ κατὰ τοὺς ἐμέτους ἓν μέν ἐστιν , ἕπεται δὲ πολλαῖς διαθέσεσι διάφορον ἐχούσαις ἴασιν . ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ λυγμὸς ἐνίοτε μὲν ἐπιγίνεται τῷ στομάχῳ διὰ ψύξιν ἢ πλήρωσιν , ἐνίοτε δὲ διὰ δῆξιν ὑγρῶν , δριμέων τε καὶ φαρμακωδῶν ταῖς ποιότησιν . οὔκουν οἷόν τε φάρμακον εὑρεῖν ἐστιν ἐπιτήδειον ἁπάσαις ταῖς εἰρημέναις διαθέσισιν . ἃ δ’ ἐφεξῆς ἀλλήλων ἔγραψεν ὁ Ἀσκληπιάδης δύο πρὸς τοῖς ἄλλοις φάρμακα δέδεικται πολὺ διαφέρουσαν ἔχοντα τὴν οὐσίαν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , ἃ μάλιστα πάντων τῶν μορίων τοῦ σώματος ὁ στόμαχος οὐ φέρει διὰ τὸ περιττὸν τῆς αἰσθήσεως . ἀνιᾶται οὖν μεγάλως , κᾀπειδὰν τῶν στοματικῶν τι φαρμάκων εἰς αὐτὸν τύχῃ παραῤῥυὲν , ὅσα χάλκανθον ἤ τι τοιοῦτον ἔχει . τὸ γὰρ διὰ τῶν ὀπωρῶν ἐξ ἐδωδίμου γέγονεν ὕλης . ἐναντιώτατον δέ ἐστιν ἀνθρώπου φύσει τὸ χάλκανθον , ὥσπερ δὴ καὶ ὁ μανδραγόρας . φευκτέον οὖν ἐστι τὰ δύο ταῦτα φάρμακα τὰ διὰ χρυσοβαλάνου τε καὶ μανδραγόρου ῥίζης τοῦ φλοιοῦ συγκείμενα , παραθήσομαι δ’ ὅμως αὐτῶν καὶ τὴν σύνθεσιν . ἔστι δ’ ἡ μὲν τοῦ προτέρου γεγραμμένη τοιάδε . ♃ χρυσοβαλάνου λίτραν α΄ . μαστίχης Χίας λίτραν S " . μανδραγόρου ῥίζης φλοιοῦ γο γ΄ . κόψας καὶ σήσας , ἀναλάμβανε ἡδυόσμου χυλῷ καὶ ποίει καταπότια καὶ δίδου τριώβολον μεθ’ ὕδατος ψυχροῦ κυάθων τριῶν . ἡ δὲ τοῦ δευτέρου γεγραμμένου φαρμάκου σύνθεσις ἔστιν ἥδε . ♃ μαστίχης Χίας λίτραν α΄ . τραγακάνθης λευκῆς λίτραν μίαν , μανδραγόρου ῥίζης τοῦ φλοιοῦ γο β΄ . κόψας καὶ σήσας ἀπόθου . ἐν δὲ τῇ χρήσει δίδου κοχλιάριον ἐπιπάσσων ὕδατος ψυχροῦ κυάθῳ ἑνί . μετὰ τὰς προγεγραμμένας δύο δυνάμεις ὁ Ἀσκληπιάδης οὕτως ἔγραψεν . πρὸς τὰς εἰλεώδεις τοῦ στομάχου ἀνατροπάς . εἰκάσειε δ’ ἄν τις αὐτὸν εἰλεώδεις ὀνομάζειν τὰς ἰσχυρὰς , ὡς γὰρ ἐν τοῖς εἰλεοῖς ἔμετοι μετὰ σφοδρᾶς γίνονται συντονίας ὡς καὶ κόπρον ἐμεῖν , οὕτω καὶ τοὺς ἄλλους ἐμέτους , ὅσοι σύντονοί γέ εἰσιν , δύναιτ’ ἄν τις εἰλεώδεις ὀνομάζειν ἕπονται δ’ οὗτοι μεγάλως ἀνιαθεῖσι τοῖς πάσχουσι μορίοις ὑπὸ φαρμακωδῶν ἰχώρων , ἐὰν δὲ καὶ ἀτονώτερά πως ᾖ , διπλασιάζεται τὸ κακόν . ἔσται δὴ διὰ τοῦτο τῆς ἰάσεως ὁ σκοπὸς ἅμα μὲν ἀνατιθέντων ἡμῶν τοῖς πάσχουσι μορίοις εὐώδεις ποιότητας , οἷαί περ αὐτῶν ἀρωμάτων εἰσὶ καὶ τινων ἐδωδίμων σπερμάτων , ὁποῖόν ἐστιν ἄνισόν τε καὶ σέλινον καὶ δαῦκος καὶ κύμινον καὶ σέσελι . κατὰ τοῦτο οὖν καὶ ὁ Ἱπποκράτης ἐπὶ τῶν πλευριτικῶν διδοὺς καθαῖρον φάρμακον , μιγνύναι τι τούτων ἐκέλευσε γράφων ὧδε . ἢν δὲ ὑπὸ φρένας εἴη τὸ ἄλγημα , εἰς δὲ τὴν κληϊδα μὴ σημάνῃ , μαλθάσσειν χρὴ τὴν κοιλίαν μέλανι ἐλλεβόρῳ ἢ πεπλίῳ , μέλανι μὲν δαῦκον ἢ σέσελι ἢ κύμινον ἢ ἄνισον ἢ ἄλλο τι τῶν εὐωδῶν μιγνύντας . φαίνεται γὰρ ἐν τούτοις τῆς εὐωδίας αὐτῶν μάλιστα δεόμενος εἰς τὴν μίξιν , ἕνεκα τοῦ τὸ φαρμακῶδες , ὅπερ ἐστὶν ἐναντίον ἀνθρώπου φύσει , παραμυθήσασθαί τε καὶ ἀμβλῦναι . καθάπερ γὰρ τὰ δυσώδη πάντα τὸν στόμαχον ἀνατρέπειν πέφυκεν , οὕτω τὰ εὐώδη ῥωννύναι . ἂν δὲ πρὸς τοῦτο καὶ τὸ ἐδωδίμοις αὐτοῖς εἶναι παρῇ , πολλαπλασίως ὠφελήσει τὸν ἀνατετραμμένον στόμαχον ἐπὶ τῇ κακίᾳ τῶν ἰχώρων . κατὰ τοῦτον μὲν οὖν τὸν λογισμὸν ἄνισόν τε καὶ σέλινον ἐνέμιξεν ὁ συνθεὶς τὸ προκείμενον φάρμακον , ἀψίνθιόν τε διότι ῥυπτικὸν πέφυκεν , καὶ ἀποσμῆχον καὶ ὑπάγον ὅσοι κατὰ τὸν στόμαχόν εἰσι μοχθηροὶ χυμοὶ συνάγειν τε καὶ σφίγγειν καὶ τόνον ἐπιτιθέναι τῷ μορίῳ . τὸ δὲ κιννάμωμον , ὡς ἐν ἅπασι τοῖς δυσώδεσι καὶ σηπεδονώδεσιν ἀντιτεταγμένον ἰχῶρσι , κατ’ ἄμφω τὰς ἑαυτοῦ δυνάμεις , ἀλλοιωτικήν τε καὶ διαφορητικὴν , οὐ μικρὰν γὰρ ἐκ τῆς εὐωδίας ὠφέλειαν παρέχει ταῖς κακαῖς ἁπάσαις διαθέσεσιν . ὄπιον δ’ ὀλίγον ἔμιξε τῷ φαρμάκῳ τὴν αἴσθησιν ἀμβλῦναι τοῦ στομάχου βουλόμενος , ὧ λόγῳ καὶ τοῖς κοιλιακοῖς αὐτὸ δίδομεν , εἴτε καρώδη τινὰ ὕπνον ἐπενεγκεῖν δυνάμενον . ἐπανορθούμενος δὲ ὁ συνθεὶς τὸ φάρμακον τὴν ἐκ τοῦ ὀπίου σφοδρὰν ψύξιν , ἔμιξεν αὐτῷ τὸ καστόριον , ἀντιτεταγμένον πως αὐτοῦ τῇ δυνάμει . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν λόγον καὶ τὸ πέπερι μέμικται . περὶ δὲ τῆς σμύρνης ἄξιον ἐπιστῆσαι , καθ’ ὅσον γὰρ ἡ δύναμις αὐτῆς ἐστι πεπτικὴ τῶν παρὰ φύσιν καὶ μοχθηρῶν χυμῶν , κατὰ τοσοῦτον προσηκόντως μέμικται · καθ’ ὅσον δὲ φαρμακώδης ἐστὶν , οὐ προσηκόντως , ἀλλ’ ἡ βραχύτης αὐτῆς εἰς μὲν τὴν πέψιν τι συντελεῖ , τὸ δὲ τῆς ποιότητος ἀλλόκοτον οὐκ ἐνδείκνυται νικωμένης ὑπὸ τῶν εὐόσμων . ἐγὼ γοῦν τὸ προκείμενον φάρμακον καὶ χώρις τῆς σμύρνης εἴωθα σκευάζειν , ἐπὶ τὸ ἀσφαλέστερον ἀεὶ πειρώμενος ἄγειν τὰς χρήσεις ἁπάντων τῶν φαρμάκων καὶ μάλισθ’ ὅταν ὀξέως πυρέττοντι δίδοταί τι τοιοῦτον . ὡς οὖν κιννάμωμον ἔχον τοῦτο τὸ φάρμακον καὶ σπέρματα θερμὰ καὶ διουρητικὰ καὶ πέπερι , καὶ πρὸς τούτῳ γε καστόριόν τε καὶ ὄπιον , ἐπὶ πολλῶν παθῶν εἰκότως ὠφέλιμον γίνεται , ποτὲ μὲν μετ’ οἴνου τινὸς τῶν εὐστομάχων διδόμενον , ὁποῖος ὁ πρότροπός ἐστι , ποτὲ δὲ μετὰ μύρτων ἀφεψήματος ὡς ἐπὶ δυσεντερικῶν , ἢ μετ’ ὀξυμέλιτος ὡς ἐπὶ σπληνικῶν . ἐπὶ δὲ χολέρας μετὰ ψυχροῦ , καθάπερ ὁ Ἀσκληπιάδης ἔγραψεν , ἀλλὰ προσδιορισάμενος , εἰ διψωδέστερός ἐστι νῦν ἢ πρόσθεν , ἢ ἄσης θερμῆς αἴσθησις αὐτῷ κατὰ τὸ στόμα τῆς κοιλίας , ἢ ψυχροπότης ἦν ὁπόθ’ ὑγίαινε . ἐγὼ τοῦτο τὸ φάρμακον ἐπὶ τὸ ἀσφαλέστερον ἄγων ἀφῆκά τε τὴν σμύρναν ηὔξησά τε τὴν τοῦ πεπέρεως ποσότητα . πλεῖστον δὲ κιννάμωμον αὐτοῦ λαβόντος ἀναγκαῖον ἡμῖν ἐστιν , ὅταν ἀπορῶμεν κινναμώμου , κασσίαν τὴν ἀρίστην ἐμβάλλειν , ἤτοι πλείονα διπλῷ σταθμῷ τοῦ κινναμώμου ἢ πάντως οὐκ ἐλάττονα . ἡ δ’ ὑπ’ Ἀσκληπιάδου γεγραμμένη συμμετρία τῶν μιγνυμένων φαρμάκων ἐστὶν ἥδε κατὰ λέξιν . [ Πρὸς τὰς εἰλεώδεις τοῦ στομάχου ἀνατροπὰς ὁ τῶν Ἀμαζόνων . ποιεῖ πρὸς ἐμπνευμάτωσιν , ἐγκαιομένοις καὶ ἐμοῦσι τὴν τροφήν . ποιεῖ καὶ πρὸς τὰς τῶν ἐντὸς διαθέσεις . ] ♃ Σελίνου σπέρματος δραχ . στ΄ . ἀνίσου δραχ . στ΄ . ἀψινθίου δραχ . δ΄ . πεπέρεως δραχ . β΄ . σμύρνης δραχ . β΄ . κινναμώμου δραχ . στ΄ . ὀπίου δραχ . β΄ . καστορίου δραχ . β΄ . ἀνάπλαττε δι’ ὕδατος καὶ ποίει τροχίσκους καὶ δίδου τὴν τελείαν δόσιν δραχ . α΄ . στομαχικοῖς μετὰ προτρόπου κεραννυμένου κυάθων γ΄ . χολερικοῖς καὶ ἐμοῦσι τὴν τροφὴν μετὰ ψυχροῦ , κολιακοῖς καὶ δυσεντερικοῖς μετὰ μύρτων ἀφεψήματος . τοῖς δὲ σπληνικοῖς μετ’ ὀξυμέλιτος θερμοῦ κυάθων γ΄ . ἄλλο φάρμακον ἐφεξῆς ἔγραψεν ὁ Ἀσκληπιάδης , οὐ μόνον πρὸς τὰς εἰλεώδεις τοῦ στομάχου διαθέσεις ἁρμόττειν ἐπαγγελλόμενος , ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς ἐπιτεταμένους λυγμοὺς καὶ τοὺς δι’ ἐγκαύσεως , ὅπερ ἐστὶ , πολλῆς θερμασίας αἰσθανομένους στομαχικούς . εἴρηται δέ μοι πολλάκις , ὡς ἔστιν ἀδύνατον εὑρεῖν φάρμακον εἰς πολλὰς διαθέσεις ἄριστον , εὑρίσκεται γὰρ ἑκάστης αὐτῶν ἕτερον ἴδιον ἄμεινον . ἀλλὰ τοῖς βουλομένοις ἓν ἔχειν φάρμακον πρὸς πολλὰ πάθη καὶ ἡ τούτων σκευασία καὶ παρασκευὴ χρήσιμος γίνεται . περιέχεται μέντοι καὶ ἀμφιβολία τις ἐν ταῖς τοιαύταις ἐπαγγελίαις τῶν φαρμάκων , ὁποίαν ὁ Ἀσκληπιάδης νῦν περὶ τοῦ προκειμένου πεποίηται , δόξουσι γὰρ ἴσως ἔνιοι τῶν ἀγνοούντων ἕκαστόν τε τῶν τριῶν συμπτωμάτων ἐπαγγέλλεσθαι θεραπεύειν , ἅμα τε δύο συνελθόντων καὶ πάνθ’ ὁμοῦ , καθάπερ ὅταν σπαράττηται σφοδρῶς ναυτιῶν ὁ κάμνων καὶ λύξῃ καὶ θερμασίας πολλῆς καὶ ἀσώδους κατὰ τὸν στόμαχον αἴσθηται . καὶ περὶ πρώτης γε ἐρῶ τῆς τοιαύτης διαθέσεως , ἐφ’ ἧς ἅμα τρία παθήματα διοχλεῖ τὸν ἄνθρωπον , ἥ τε τῆς ἐγκαύσεως αἴσθησις ὅ τε λυγμὸς ἥ τε εἰλεώδης διάθεσις . Ἱπποκράτης μὲν οὖν σπασμὸν ἔφησε γίνεσθαι ὑπό τε πληρώσεως καὶ κενώσεως , καὶ πρόσκειται τῷ ἀφορισμῷ σχεδὸν ἐν ἅπασι τοῖς ἀντιγράφοις , οὕτω δὲ καὶ λυγμός . ἐγὼ δὲ ἐπὶ τοῦ σπασμοῦ τρίτον αἴτιον παρὰ τὸ τῆς κενώσεως καὶ πληρώσεως οὐδὲν προσθεῖναι εὗρον . λυγμὸν δὲ ὁρῶ καὶ χωρὶς τούτων γιγνόμενον , ἐνίοτε δριμέων χυμῶν ἢ ἰχώρων φαρμακωδῶν δακνόντων τὸν στόμαχον , οὓς ἐὰν ἐμέσωσιν , εὐθέως παύονται λύζοντες , καὶ πολλοὶ τὸ διὰ τριῶν πεπέρεων φάρμακον καταπιόντες , ἐὰν εὐθέως ἐπιπίωσιν οἶνον αὐτῷ , πάντως λύζουσιν · ὧν εἷς εἰμι κᾀγὼ αὐτός . ἔτι δὲ καὶ τροφῆς διαφθαρείσης εἰς δακνώδη ποιότητα λύζουσιν ἔνιοι . καὶ ὅτι γε ἐμέσαντες παραχρῆμα παύονται , τῶν ἅπασι γινωσκομένων ἐστί . καὶ ῥιγώσαντες τὸ στόμα τῆς κοιλίας ἔνιοι λύζουσι , μάλιστα δὲ τοῖς παιδίοις συμβαίνει λύζειν συνεχῶς ἐπί τε διαφθορᾶς τῆς κατὰ τὴν γαστέρα τροφῆς καὶ ψύξει τοῦ μορίου . εἰ δὲ καὶ δι’ ὑπερκένωσιν γένηται λυγμὸς , ὥσπερ καὶ σπασμὸς , ἄξιον σκέψεώς ἐστιν . ἀλλ’ ἐὰν ἐν τῷ παρόντι καταλιπόντες ἄσκεπτον τοῦτο τοὺς διὰ ψύξιν ἢ πλῆθος σιτίων βαρυνομένους ἢ δριμύτητα δάκνουσαν ἐννοήσωμεν , ἔμετον μὲν εὑρήσομεν αὔταρκες ἴαμα τῶν διά τι πλῆθος ἢ δῆξιν λυζόντων , θερμασίαν δὲ τῶν διὰ ψύξιν . ἑτέρῳ δὲ τρόπῳ καὶ τὴν τῆς αἰσθήσεως νάρκωσιν ἐπὶ τοῖς ψύχουσι καὶ τὴν ἀλλοίωσιν δακνόντων καὶ τὴν διαφόρησιν , ὑπὸ τῶν λεπτυνόντων τε καὶ ξηραινόντων . σύγκειται δὲ ἐκ τοιούτων τὸ φάρμακον . ὄπιον μὲν γὰρ καὶ ῥόδα καὶ ψυλλίου χυλὸς τῶν ψυχόντων ἐστὶ , νάρδου δὲ στάχυς καὶ χρυσοβάλανος τῶν διαφορούντων τε καὶ τονούντων , ἄσαρον δὲ τῶν ἐπ’ οὖρα ποδηγούντων τὰς μοχθηρίας τῶν ὑγρῶν , ἡ δ’ ἀλόη τῶν ἐκκαθαιρόντων τε τὴν κακοχυμίαν ἐστὶν , ἐκκενούντων τε διὰ τῆς κάτω γαστρός . ὁ δὲ κρόκος καὶ πέττει καὶ τονοῖ τὰ μόρια , καὶ τῷ μὲν εὐκράτῳ τῆς θερμότητος τὴν πέψιν ἐργαζόμενος , τῇ δὲ συνούσῃ στύψει τὸν τόνον . ὁ δὲ κόστος τῶν ἱκανῶς μὲν θερμαινόντων , μετρίως δὲ στυφόντων ἐστὶν , ὡς αὐτὸς ἐνδείκνυται τοῖς γευομένοις αὐτοῦ . ἐκ τούτων δὲ συγκείμενον τὸ φάρμακον ἐπιτήδειον μὲν τοῖς λύζουσίν ἐστιν , ἐπιτήδειον δὲ καὶ τοῖς σπαραττομένοις ἐμετικῶς , διὰ τοὺς κατὰ τὸ προγεγραμμένον εἰρημένους χυμοὺς , ἀλλ’ οὐχ ὁμοίως ἐκείνῳ μήτ’ ἄλλο τι τῶν εὐωδῶν ἔχον μήτε κιννάμωμον . ἡ δὲ τῶν ψυχόντων ἐν αὐτῷ μίξις , ναρκῶσαι τὴν αἴσθησιν δυναμένη τῷ πραΰνειν τὴν ἐκ τῶν δακνόντων ἰχώρων τε καὶ χυμῶν ἀνίαν , ἐπιτήδειον ὄντως ἐργάζεται τὸ φάρμακον εἰς τὴν τῆς ναυτιώδους διαθέσεως μείωσιν . ἐπεὶ δὲ καὶ τοῖς ἐγκαιομένοις τὸν στόμαχον ἁρμόττειν ἔφησε τὸ φάρμακον · ἀνθίσταται δὲ τῷ λόγῳ τούτῳ ὁ θερμαίνων κόστος , ἄξιον εἰπεῖν καὶ περὶ τοῦδε . καθάπερ ἐν ταῖς κωλικαῖς καλουμέναις ἀντιδότοις , ὑπὸ δέ τινων ἀνωδύνοις , ὁποῖα καὶ ἡ τοῦ Φίλωνός ἐστιν . ὁ μὲν σκοπὸς τῆς συνθέσεως τοῦ φαρμάκου , ναρκῶσαι τῇ ψύξει τὴν αἴσθησιν τῶν ὀδυνωμένων . ὅπως δὲ μὴ μετὰ μεγάλης βλάβης συμβαίνῃ τοῦτο , διά τε τοῦ βάθους τῶν ὀδυνωμένων σωμάτων ἡ ψύξις ταχέως διέλθῃ , μίγνυται τὰ θερμαίνοντα ποδηγοῦν δυνάμενα τὴν ἐκ τῶν ψυχόντων νάρκωσιν , ὡς ἂν ἐκείνων αὐτῶν καθ’ ἑαυτὰ βραδυπόρων ὑπαρχόντων . ταῦτα οὖν προακηκοώς τις ἐπισκεπτέσθω τὴν ποσότητα τῶν μιγνυμένων ἐν ταῖς συνθέσεσι τῶν ἁπλῶν φαρμάκων . ἐκ ταύτης γὰρ εἴσεται εἴτε τι μᾶλλον ὧν ἐπαγάλλεται τὸ σύνθετον φάρμακον ἐργάζεσθαι δυνατόν ἐστιν ἢ καί τι ἧττον εἰ μὲν γὰρ φαίνοιτο τὰ ψύχοντα πλείω τὴν αἴσθησιν τῶν πεπονθότων ἀμβλύνει μᾶλλον , ὅσον δὲ θερμασίας ᾖ ἐν τῷ μορίῳ , καὶ ταύτην σβέννυσι . τῶν θερμαινόντων δὲ αὐξηθέντων ἧττον μὲν ταῦτα ἐργάζεται τὸ φάρμακον ἀβλαβέστερον δὲ γίνεται . χρὴ γὰρ γινώσκειν ὑπὸ πάντων τῶν δι’ ὀπίου καὶ ὑοσκυάμου καὶ μανδραγόρου φαρμάκων ὅμοιον τῇ νεκρώσει πάσχοντα τῶν ζώντων τὰ σώματα , τῶν ὀδυνώντων αἰτίων ἀναισθήτων γινομένων , καὶ πολλοὶ τῶν συνεχῶς τὰ τοιαῦτα λαμβανόντων εἰς ἀνίατον ψύξιν ἤγαγον τὰ μόρια · καθάπερ δὲ ἐπὶ τῆς τῶν ψυχόντων τε καὶ θερμαινόντων ἀντιθέσεως ἡ ποσότης ἑκατέρων ἐνδείκνυται τὴν ἐπικρατοῦσαν ἐνέργειαν τοῦ φαρμάκου , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον κᾀπὶ τῶν ἄλλων ἐννοεῖν προσῆκεν , οἷον πυκνούντων τε καὶ ἀραιούντων , ἢ συναγόντων καὶ χεόντων , ἢ εὐωδῶν τε καὶ δυσωδῶν , ἢ ὑγραινόντων τε καὶ ξηραινόντων διαφορούντων τε καὶ συνεχόντων . ὑπογράψας οὖν τούτοις τὴν τῶν μιχθέντων ποσότητα πρὸς τὰ συνεχῆ μεταβήσομαι . γράφει δὲ αὐτὴν ὁ Ἀσκληπιάδης αὐτοῖς ὀνόμασιν οὕτως . [ Στομαχικοῖς ἐγκαιομένοις πρὸς ἐπιτεταμένους λυγμοὺς καὶ τὰς εἰλεώδεις τοῦ στομάχου διαθέσεις . ] ♃ Κόστου δραχ . δ΄ . ναρδοστάχυος δραχ . δ΄ . χρυσοβαλάνων δραχ . δ΄ . ῥόδων χλωρῶν δραχ . δ΄ . μαστίχης δραχμὰς δ΄ . ἀλόης δραχμὰς β΄ . ἀσάρου δραχμὰς β΄ . ὀπίου δραχμὴν μίαν , ἀναλάμβανε ψυλλίου χυλῷ καὶ ἀνάπλαττε τροχίσκους καὶ δίδου τριώβολον . τὸ ὑγρὸν ἔστω κατάλληλον τῇ διαθέσει . ἐφεξῆς τοῖς προγεγραμμένοις τὴν ἔμπροσθεν ἤδη γεγραμμένην ἀντίδοτον , ἱερὰν δι’ ἀλόης τε καὶ κινναμώμου συγκειμένην , ἐν τοῖς Ἀνδρομάχου φαρμάκοις καὶ αὐτὸς ἔγραψεν οὐ κατὰ τὴν αὐτὴν συμμετρίαν . ἔχει δὲ ἡ λέξις αὐτοῦ τόνδε τὸν τρόπον . [ Ἀντίδοτος ἱερὰ Θεμίσωνος πρὸς τὰς τοῦ στομάχου ἀνατροπάς . ποιεῖ καὶ τοῖς καυσουμένοις καὶ πρὸς πᾶσαν ἐμπνευμάτωσιν καὶ βραδυπεψίαν καὶ πρὸς τὰς περὶ μήτραν διαθέσεις . ἔστι δὲ καὶ διουρητικὴ ἀγαθὴ καὶ καθόλου δύναμις θαυμαστὴ ὑδρωπικοῖς , νεφριτικοῖς , ἡπατικοῖς , κατάγει καὶ γυναιξὶν ἔμμηνα ] ♃ Ἀλόης δραχ . ρ΄ . μαστίχης γο α΄ . κρόκου γο α΄ . νάρδου Ἰνδικῆς γο α΄ . κινναμώμου γο α΄ . καρποβαλσάμου γο α΄ . ἀσάρου γο α΄ . κόπτε , σῆθε λεπτοτάτῳ κοσκίνῳ καὶ φύλαττε ξηρὸν καὶ ἀδιάπνευστον . ἡ χρῆσις πρὸς μὲν τὰς βραδυπεψίας καὶ τοὺς οὕτως ὑγιαίνοντας ὁλκὴ μία μετὰ ψυχροῦ ὕδατος κυάθων δ΄ . τοῖς δὲ χολὴν ἐμοῦσιν ἢ ἄλλως πως ῥευματιζομένοις ὁλκῆς ἥμισυ . πρὸς δὲ τοὺς φλεγμαίνοντάς τι τῶν ἐντὸς ἁρμόσει μεθ’ ὑδρομέλιτος διδόμενον . ἐφ’ ὧν δὲ οὖρα κινεῖν προαιρούμεθα ἢ ἔμμηνα κατάγειν , δίδομεν μετ’ οἴνου τὸ φάρμακον . ἔστι δὲ καταπαστόν . ταῦτα μὲν ἔγραψεν ὁ Ἀσκληπιάδης ὑπὲρ τοῦ προκειμένου φαρμάκου . σκεψώμεθα δὲ πρῶτον μὲν ἐν τοῖς περὶ τῆς ποσότητος τῶν συνθέντων αὐτὴν φαρμάκων , ᾗ συνεφώνησέν τε καὶ διεφώνησεν , εἶθ’ ἑξῆς περὶ τῆς ἐπαγγελίας τε καὶ χρήσεως αὐτῆς . ἐν μὲν δὴ τῇ μίξει τῶν φαρμάκων συνεφώνησαν ἀλλήλοις ὅ τε Ἀνδρόμαχος καὶ ὁ Ἀσκληπιάδης ἐν τῷ τῆς ἀλόης ρ΄ . ἐμβάλλειν δραχμάς . διεφώνησαν δὲ ἔν τε τῷ τὸν Ἀσκληπιάδην ἁπλῶς ἀλόης γράψαι , τὸν δὲ Ἀνδρόμαχον τὸ πεπλυμένης προσθεῖναι , κᾀν τῷ τὸν Ἀσκληπιάδην τῶν ἄλλων οὐγγίας μῖξαι , τουτέστιν ὁλκὰς ἢ δραχμὰς ἀργυρὰς η΄ . ἢ ἑπτὰ ἥμισυ , ἓξ δὲ τὸν Ἀνδρόμαχον . ἔτι τὸ καθόσον μὲν ὁ Ἀσκληπιάδης βαλσάμου καρπὸν , ὁ δ’ Ἀνδρόμαχος ξυλοβάλσαμον ἐμβάλλει καὶ πρὸς τούτοις , ὅτι μηδ’ ὅλως ὁ Ἀσκληπιάδης τὸ ἄνθος τοῦ σχοίνου μίγνυσι , κατὰ δὲ τὴν ἐπαγγελίαν τῶν ἔργων τοῦ φαρμάκου τῷ μὲν Ἀνδρομάχῳ πλέον οὐδὲν γέγραπται τοῦ δίδοσθαι τισὶ μὲν ἓν κοχλιάριον , τισὶ δὲ δύο μεθ’ ὕδατος ψυχροῦ κυάθων δ΄ . ἢ θερμοῦ . τῷ δ’ Ἀσκληπιάδῃ πλείω περὶ τῆς χρήσεως εἴρηται τῆς προκειμένης ἀντιδότου . πρὸς μὲν γὰρ τὰς δυσπεψίας τῶν ὑγιαινόντων κελεύει δίδοσθαι μίαν ὁλκὴν μεθ’ ὕδατος ψυχροῦ κυάθων δ΄ . ἡγοῦμαι δὲ λέγειν αὐτὸν δραχμὴν ἀργυρᾶν καὶ γὰρ οὕτω σχεδὸν ἅπασι τοῖς νεωτέροις ἰατροῖς ἔθος ὀνομάζειν . ἄλλο δὲ νοεῖν ἡμᾶς οὐδὲν ἡ τοῦ πράγματος φύσις ἀναγκάζει . πρόδηλον δ’ ὅτι δραχμὴν λέγομεν νῦν ἐν τοῖς τοιούτοις ἅπαντες ὅπερ Ῥωμαῖοι δηνάριον ὀνομάζουσιν . ἀλλ’ ἐπί γε τῶν βραδυπεπτούντων οὐχ ἁπάντων ἁρμόσει διδόναι τὸ φάρμακον , ἀλλ’ ἐπ’ ἐκείνων μόνον , ἐφ’ οἷς ἐπὶ χυμοῖς μοχθηροῖς γίνεται τοῦτο , μᾶλλον δ’ ὅταν ὦσι λεπτοὶ καὶ χολώδεις . ποιήσει δ’ ἄν τινα ῥᾳστώνην καὶ τοῖς ἄνευ χυμῶν τὴν ὑγρὰν δυσκρασίαν ἔχουσιν , ἐπὶ τοσοῦτον διαβεβρωκυῖαν τὸ πεπονθὸς μόριον , ὡς ἐκλύεσθαι καὶ χαλᾶσθαι παραπλησίως τοῖς συνδετικοῖς καλουμένοις νεύροις ἐπὶ τῶν κεχαλασμένων ἄρθρων . ἐπὶ μέντοι τῶν χολὴν ἐχόντων ἐν τῇ κοιλίᾳ , μάλιστα ἐφ’ ὧν ἐν αὐτοῖς τοῖς χιτῶσι διὰ βάθους περιέχεται , κάλλιον φάρμακον οὐκ ἂν εὕροις . ἀλλ’ οὐκ οἶδα ὅπως ὀλίγον αὐτοῦ δίδωσιν ὁ Ἀσκληπιάδης , τῆς συμμέτρου δόσεως εἰς δραχ . στ΄ . ἐξισούσης . πρὸς δὲ τοὺς φλεγμονήν τινα ἔχοντας οὐχ ἁπλῶς δοτέον ἐν παντὶ καιρῷ τῆς φλεγμονῆς , ἀλλ’ ὅταν πεφθῇ τε καὶ παρακμάσῃ , πέπονα γὰρ φαρμακεύειν ἀξιοῖ καλῶς ὁ Ἱπποκράτης , μὴ ὠμὰ , μηδ’ ἐν ἀρχῇσιν , εἰ μὴ ὀργᾷ , τουτέστιν εἰ μὴ πρὸς τὴν ἔκκρισιν ἐπείγοιτο ἦ κίνησις καὶ μήπω μηδεμίαν ἔχουσα πρὸς ἓν μέρος ἑδραίαν ῥοπήν τε καὶ στάσιν . ὀρθῶς δὲ τὸ φάρμακον τοῦτο τοῖς μὲν βραδυπεπτοῦσι καὶ τοῖς χολὴν ἐμοῦσιν ἢ ἄλλως πως ῥευματιζομένοις τὸν στόμαχον , ἐπιπάττων ὕδατος κυάθοις τέσσαρσι , δίδωσι , τὴν ἐκ τοῦ μέλιτος ἀνατροπὴν προσγινομένην τῷ στομάχῳ δεδιώς . πρὸς δὲ τὰς παρακμὰς τῶν ἔνδον φλεγμονῶν μεθ’ ὑδρομέλιτος ὡραίως ἄν τις διδοῖ τοῦτο . καθάπερ καὶ κινεῖν οὖρα προαιρούμενος ἢ ἔμμηνα κενοῦν ὁ μὲν Ἀσκληπιάδης φησὶ μόνον δι’ οἴνου . βέλτιον δ’ ἂν , ὡς ἐγώ φημι , ποιεῖ τις , εἰ δι’ οἰνομέλιτος διδοῖ τὸ φάρμακον . οὕτω γὰρ ἅμα τε τὰ κατὰ τὴν ἐκ τῆς κοιλίας ἀνάδοσίν τε καὶ φορὰν ἐπ’ οὖρα καὶ τὰ κατὰ τὰς μήτρας ἐνιστάμενα διαλύει καὶ τέμνει καὶ ῥώμην τοῖς μορίοις παρέχει δι’ ὧν ποιεῖται τὴν πορείαν . ἔτι τε τὴν θερμασίαν αὔξει τῶν τόπων δι’ ὧν φέρεται , συντελοῦσαν καὶ αὐτὴν οὐ σμικρὰ πρός τε τὴν χύσιν τῶν ἐνισταμένων ὑγρῶν καὶ τὴν κένωσιν . μετὰ δὲ τὴν προγεγραμμένην ἱερὰν Θεμίσωνος ἀντίδοτον ὁ Ἀσκληπιάδης ἑτέραν οὕτως ἔγραψεν · ἄλλη ἐκ τῶν Μαντίου δυνάμεων Ἀτταλική . ποιεῖ στομαχικοῖς καὶ ἀποῤῥίπτουσι τὴν τροφὴν , ποιεῖ χολερικοῖς , κοιλιακοῖς , δυσεντερικοῖς . τὰ δὲ τῆς σκευασίας ἔχει οὕτω . ♃ κρόκου δραχ . β΄ . νάρδου δραχ . β΄ . ὑοσκυάμου σπέρματος δραχ . α΄ . ἀλόης γο α΄ . βαλαυστίου γο α΄ . τραγακάνθης γο α΄ . πεπέρεως λευκοῦ γο α΄ . ἀκακίας γο α΄ . ῥήου Ποντικοῦ γο α΄ . ῥοὸς Συριακοῦ τοῦ ἐπὶ τὰ ὄψα γο α΄ . ῥόδων χυλῷ ἀφεψημένων ἐν οἴνῳ αὐστηρῷ ἀναλαβὼν , ποίει τροχίσκους ἀνὰ δραχ . α΄ . τὴν δὲ τραγάκανθαν προεμβρέξας τῷ χυλῷ ἕνου . τοῦτο τὸ φάρμακον οὐδὲν ἔοικε τῷ προγεγραμμένῳ , καθαρτικὸν μὲν γὰρ ἐκεῖνο , στυπτικὸν δὲ τοῦτό ἐστιν , ἁρμόττον τοῖς δι’ ὑγρότητα πολλὴν ἔκλυτόν τε καὶ χαλαρὸν ἔχουσι τὸν στόμαχον ἢ καὶ σύμπασαν τὴν γαστέρα , καθάπερ κᾀν τοῖς ἄρθροις τὰ χαλάσματα γίνεται , διαβραχέντων ὑγρότητι πολλῇ τῶν ἐν αὐτοῖς συνδέσμων , ἃ τοῖς πλείστοις τῶν ἰατρῶν ἔθος ἐστὶν ὀνομάζειν συνδετικὰ νεῦρα · πολλαὶ γὰρ τοιαῦται διαθέσεις ἔν τε τῇ γαστρὶ καὶ τῷ στομάχῳ γίνονται τοῖς πολυποτοῦσι καὶ δαψιλῶς ὀπώρας ὑγραινούσας ἢ ὅλως ἐδέσματα τοιαύτης κράσεως προσενεγκαμένοις . πολλῶν οὖν ὄντων τῶν οὕτω διῃτημένων , εὐλόγως καὶ τὰ τῆς προειρημένης διαθέσεως φάρμακα πλειστάκις εὐδοκιμεῖ τὴν στύψιν ἐπικρατοῦσαν ἔχοντα . ἔνθα δὲ ἤτοι κακοχυμίας ἐκκενῶσαι προσῆκεν ἢ θερμῆναι τὸ πεπονθὸς μόριον , οὐ μόνον οὐδὲν ὀνίνησιν ἡ τῶν οὕτω στυφόντων φαρμάκων χρῆσις , ἀλλὰ καὶ βλάπτει . μετὰ γὰρ τὸ προγεγραμμένον φάρμακον ἑτέρων δυοῖν ὁ Ἀσκληπιάδης μέμνηται καλῶν ἑκατέρων αὐτῶν . σύγκειται δὲ ἐκ πολλῶν ἀμφότερα καὶ διὰ τοῦτό ἐστι πολύχρηστα , καὶ μᾶλλόν γε τὸ δεύτερον . ὅτι δέ ἐστι τοιοῦτον , οἷον εἶναί φησιν αὐτὸ , τῶν ἁπλῶν ἐν αὐτῷ φαρμάκων ἀναμιμνησκομένοις ἡμῖν , ὁποῖόν ἐστιν ἕκαστον , ἀκηκοόσι τε περὶ τῆς κατὰ τὴν σύνθεσιν αὐτῆς μεθόδου , δυνατὸν ἔσται κρίνειν καὶ αὐτοῖς . Ἀστὴρ στομαχικός . ποιεῖ ἀποξύνουσι τὴν τροφὴν , στροφουμένοις , καταῤῥοϊκοῖς , κεφαλαλγικοῖς , αἱμοπτυϊκοῖς , φθισικοῖς , ποιεῖ καὶ πρὸς τὰς περὶ κύστιν ἢ μήτραν διαθέσεις . ἡ δὲ σκευασία ἔχει οὕτως . ] ♃ Μανδραγόρου χυλοῦ δραχ . δ΄ . σμύρνης δραχ . δ΄ . βαλαυστίου δραχ . δ΄ . καστορίου δραχ . δ΄ . κρόκου δραχ . δ΄ . ὀπίου δραχ . στ΄ . ἀνίσου δραχ . η΄ . σελίνου σπέρματος δραχ . η΄ . στύρακος δραχ . η΄ . ὑσσώπου Κρητικοῦ δραχ . ιβ΄ . ὑοσκυάμου λευκοῦ σπέρματος δραχ . ιβ΄ . συντίθει κατὰ τρόπον καὶ ἀνάπλαττε τροχίσκους καὶ δίδου πρὸς δύναμιν . τὸ δ’ ὑγρὸν ἔστω κατάλληλον τῇ διαθέσει . ἀστὴρ ἀνίκητος , φάρμακον ἐπιτετευγμένον ἀνώδυνον , ὑπνοποιὸν , πολύχρηστον . καὶ γὰρ τὰ περὶ τὸν στόμαχον ἰᾶται νοσήματα θαυμαστῶς , ὀξυρεγμίας καὶ δυσπεψίας ἀπαλλάττει , στρόφους , λυγμοὺς , ἐμπνευματώσεις . ποιεῖ καὶ πρὸς τὰ τῆς κεφαλῆς ἀλγήματα πινόμενον τὸ φάρμακον καὶ ἔξωθεν καταχριόμενον κατὰ τοῦ μετώπου ὄξει ἀνεθέν . ποιεῖ καὶ πρὸς ὠταλγίαν περδικίου χυλῷ ὁ τροχίσκος ἀνεθείς . ποιεῖ καὶ πρὸς ὀδονταλγίαν τῷ βρώματι ἐντιθέμενος , λεανθεὶς καὶ χαλβάνῃ ἀναληφθεὶς ἢ συκῆς ὀπῷ . ποιεῖ καὶ πρὸς τὰς τῶν ὀφθαλμῶν ἐπιφορὰς καὶ τὰς τῶν παρισθμίων φλεγμονὰς , οἴνῳ γλυκεῖ ἀνεθεὶς , ὥστε ἐπὶ μὲν τῶν ὀφθαλμῶν τὸ ἔριον ἐμβρέχοντας ἐπιτιθέναι . τοῖς γὰρ τὰ παρίσθμια πεπονθόσιν χλιαίνοντας παραίνει ἀναγαργαρίζεσθαι . ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς πᾶσαν αἵματος φορὰν ἀνεθεὶς οἴνῳ μυρτίτῃ , ποιεῖ καὶ πρὸς βῆχας χρονίους καὶ προσφάτους καὶ κατάῤῥους διαλυθεὶς οἴνῳ Θηραίῳ ἢ προτρόπῳ ἢ Σκυβελίτῃ . ποιεῖ καὶ φθισικοῖς , ἐμπυϊκοῖς , διαλυθεὶς πρασίου ἀφεψήματι . ποιεῖ αἱμοπτυϊκοῖς , δυσεντερικοῖς , χολερικοῖς , χυλῷ πολυγόνου διαλυθεὶς καὶ πρὸς παντὸς ἑρπετοῦ πληγὴν ποθεὶς μετὰ πηγάνου ἀφεψήματος . λύει καὶ τὰς κατὰ περίοδον ἐπισημασίας , πινόμενος πρὸ δυοῖν ὡρῶν τῆς ἐπισημασίας μετ’ οἴνου κεκραμένου κυάθων γ΄ . καὶ ἔμμηνα γυναιξὶ κατάγει διαλυθεὶς ἀρτεμισίας ἀφεψήματι . ποιεῖ καὶ πρὸς τὰς περὶ κύστιν διαθέσεις , οἰνομέλιτι διαλυθεὶς , ὁμοίως καὶ ταῖς ὑστερικαῖς πνιγομέναις βοηθεῖ . ποιεῖ ἀρθριτικοῖς , ποδαγρικοῖς , γεντιανῆς ἀφεψήματι διαλυθείς . καὶ περὶ μὲν τούτων διαπράττεται ἐπὶ τοσοῦτον . τὰ δὲ τῆς συνθέσεως οὕτως ἔχει . ♃ σμύρνης δραχ . δ΄ . στύρακος δραχ . δ΄ . νάρδου Ἰνδικῆς δραχ . δ΄ . κασσίας σύριγγος δραχ . δ΄ . σφραγῖδος Λημνίας δραχ . δ΄ . μανδραγόρου φλοιοῦ δραχ . δ΄ . ἐν ἄλλῳ καὶ πεπέρεως δραχ . δ΄ . κρόκου δραχ . στ΄ . ὀποῦ μήκωνος δραχ . στ΄ . δαύκου Κρητικοῦ σπέρματος δραχ . η΄ . ἀνίσου δραχ . η΄ . σεσέλεως Μασαλεωτικοῦ δραχ . η΄ . σελίνου σπέρματος δραχ . η΄ . τὸ σμύρνιον καὶ τὸ στυράκιον καὶ τὸ ὄπιον οἴνῳ διαλύεται εὐώδει καὶ λεαίνεται . τὰ δὲ ξηρὰ κόπτεται καὶ σήθεται , εἶθ’ ὁμοῦ μίγνυται καὶ φυρᾶται καὶ ἀναπλάττομεν τροχίσκους ὁλκῆς ἄγοντας ἥμισυ καὶ ξηραίνομεν ἐν σκιᾷ . ἡ χρῆσις δεδήλωται . ἐν ἄλλοις τῶν τροχίσκων ἡ ὁλκὴ ἀνὰ δραχ.α΄ .
Lemmas: [ περί ὁ ὑπό Ἀσκληπιάδης γράφω στομαχικός φάρμακον ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἐντός . ] ἄρχω μέν οὖν αὐτός ὡδί πως , πρός στόμαχος ἀνατροπή . τίς δέ λέγω ἀνατροπή οὐ δηλόω σαφής . δύναμαι μέν γάρ καί ὁ ἀνορεξία λέγω , δύναμαι δέ καί ὁ ἐπί ὁ τροφή γίγνομαι ναυτιώδης διάθεσις . ἐνίοτε μέν γάρ εἷς οὗτος μόνος σύμπτωμα γίγνομαι μετά ὁ ἐδωδή , ἐάν κινέω ἰσχυρός βραχύς κίνησις εὐθύς ἐμέω . καλέω γοῦν ἔνιοι καί ὁ τοιοῦτος στομαχικός καί ὑπτιόω ὁ στόμαχος αὐτός φημί . ἕπομαι δέ ὁ σύμπτωμα οὗτος ποτέ μέν ἀτονία μόνος ὁ στόμα ὁ κοιλία , οὐ δύναμαι περιστέλλω ὁ σιτίον ὅμοιος ὁ πᾶς κύτος ὁ γαστήρ , ἔστε ὅτε δέ καί μετά ὁ μοχθηρός τις περιέχω ὑγρότης βραχύς . ὁ γάρ πολύς , καθά γε καί ὁ πάνυ μοχθηρός καί χωρίς τροφή , ἐργάζομαι ὁ ναυτία , ἀλλά ὁ γε καλέω ὑπό ὁ πολύς ὑπτιασμός ὁ στόμαχος γίγνομαι μέν καί κατά δυσκρασία ὁντιαοῦς ἄνευ κακία ὑγρός , γίγνομαι δέ καί διά ὑγρότης πολύς μέν , οὐ μήν κακοήθης ὁ ποιότης . διαβρέχω γάρ ὁ στόμαχος ὑγρότης δαψιλής χαλάω ὁ συνδετικός νεῦρον ὅμοιος . εὐίατος τοιγαροῦν ὁ διάθεσις οὗτος σχεδόν ἅπας εἰμί δέω φάρμακον , ξηραίνω μέν ὁ ὑγρότης δύναμαι , συνάγω δέ καί σφίγγω ὁ χαλάω σῶμα . διά βάθος μέν οὖν ἐκτείνω ὁ ὑγρότης καί παχύς καί γλίσχρος εἰμί , χρεία μίξις εἰμί φάρμακον λεπτυντικός τε καί ὡς ἄν λέγω τις διαβρωτικός , ὁποῖος εἰμί ὄξος τε καί ὀξύμελι . μήτε δέ τοιοῦτος εἰμί ὁ ὑγρότης μήτε διά βάθος ἱκανός μόνος ὁ στύφω θεραπεύω εἰμί . ὁ τοίνυν πρόκειμαι ἐν ὁ λόγος φάρμακον οὐ ὁ μέτριος ὑπτιασμός , ἀλλά ὁ ἰσχυρός εἰμί ἰατικός . εἰμί δέ ἄν μέτριος , εἰ ὁ στύφω μόνος τις μείγνυμι ἤ καί ὁ θερμαίνω τις , ψυχρός ὁ διάθεσις αἰσθάνομαι . ἱκανός δέ γνώρισμα ὁ ψυχρός ὁ διάθεσις εἰμί πρός ὁ ὁ κάμνω αἴσθησις ὁ ἄδιψος . ὅταν γάρ μήτε διψώδης εἰμί μήτε καῦμα αἰσθάνομαι κατά ὁ ὁ κοιλία στόμα , δῆλος εἰμί οὐ ἵημι θερμός ὁ διάθεσις . ἐπιτήδειος τοίνυν εἰμί εἰς ὁ τοιοῦτος πάθος ὁ γαστήρ ὁ γράφω τέσσαρες φάρμακον ἐͅγώ νῦν γράφω κατά ὁ αὐτός Ἀσκληπιάδης λέξις τε καί τάξις . [ πρός στόμαχος ἀνατροπή . ] ♃ Ῥοιά ὀξύς ὁ πυρήν θλάζω ὁ χυλός ξεʹ . γʹ . ἡδύοσμος χυλός ξε̅ . αʹ . μέλι Ἀττικός ξε̅ . αʹ . βάλλω εἰς ἀγγεῖον κεραμεοῦς ἕψω κινέω συνεχής , καί ὅταν συστρέφω , ἀείρω ἀπό ὁ πῦρ ἀποτίθημι . ἐν δέ ὁ χρῆσις δίδωμι πρό τροφή μύστρον αʹ . ἤ καί δύο . ἄλλος , ποιέω καί δυσεντερικός καί ἐμέω ὁ τροφή . ♃ μηλέα κυδώνιος ὁ ῥίζα λίτρα αʹ . οἶνος μυρτίτης ξε̅ . γʹ . ἕψω εἰς ὁ τρίτος , εἶτα ἐκθλίβω ὁ ὑγρός , ἐπιβάλλω μέλι Ἀττικός λίτρα αʹ S " . καί πάλιν ἕψω συνεχής κινέω καί ἀναιρέω , δίδωμι καθά προλέγω . [ ὁ διά ὁ ὀπώρα . ποιέω πρός στόμαχος ἀνατροπή καί κοιλιακός καί δυσεντερικός . ] ♃ Μῆλος Κυδώνιος ἀριθμός ιʹ . οὖα ἀριθμός νʹ . μέσπιλον ἀριθμός νʹ . ῥόος ἐρυθρός ξεʹ . αʹ . ὕδωρ χοή στʹ . ὁ ὀπώρα θλάω καί βάλλω εἰς ὕδωρ ἕψω φιλόπονος . καί ὅταν διαλύω , ἐκθλίβω ὁ ὑγρός καί πάλιν ἕψω , ἐκβάλλω ὁ ἀχυρώδης ὁ ὀπώρα , καί ὅταν ὁ τρίτος ὁ ὑγρός ὑπολείπω , ἐπιβάλλω μέλι Ἀττικός λίτρα δʹ . καί ἕψω ἐπί ἄνθραξ κινέω συνεχής , καί ὅταν συστρέφω , ἀείρω ἀποτίθημι . ὁ χρῆσις δηλόω . ἄλλος . ♃ οὖον πέπειρος ξεʹ . αʹ . μύρτον μέλας ξεʹ . αʹ . ῥόος Συριακός ξε̅ . αʹ . κοκκύμηλον ἄγριος ξε̅ . αʹ . μέσπιλον ξεʹ . αʹ . φοινικοβάλανος Θηβαικός λίτρα βʹ . μῆλον κυδώνιος ιʹ . ῥόα ὁλόκληρος σύν ὁ πυρεύς ιʹ . γλεῦκος Ἀμιναῖος ξε̅ . μηʹ . σκευάζω κατά τρόπος καί ὁ ὑγρός ἐκθλίβω , πάλιν ἕψω φιλόπονος , ὥστε συστρέφω , καί χράω καθά προλέγω , ὅμοιος ὁ προγράφω δύναμις . πέμπτος γράφω ὁ Ἀσκληπιάδης ὡδί πως . [ Καταπότια πρός στόμαχος ἀνατροπή Ὀριγενεία , καλός καί δόκιμος λίαν . ] ♃ Ῥόδος ἄνθος δραχ . ηʹ . μυρσίνη μέλας ὁ καρπός , χωρίς ὁ γίγαρτον , ὀξύβαφον , ὑοσκύαμος σπέρμα ὀξύβαφον ἥμισυς , τρίβω ὁμοῦ φιλόπονος κατά μικρός ἐπιβάλλω πρότροπος ὅσος ἐξαρκέω , ἔπειτα οὗτος ἐπιβάλλω φοῖνιξ πατητός ιʹ . ὁ σάρξ καί συλλεαίνω , ἀναπλάσσω καταπότιον ἐρέβινθος ὁ μέγεθος καί δίδωμι γʹ . ἤ καί δʹ . καί μελίκρατον παλαιός κεράννυμι κύαθος βʹ . καί οὗτος ὁ φάρμακον ἐπί ὁ αὐτός διάθεσις εἰμί χρήσιμος , ἐπί ὅς καί ὁ πρό αὐτός τέσσαρες . βούλομαι δέ ὁ συντίθημι αὐτός καί ὑοσκύαμος σπέρμα μείγνυμι διά ὁ μίξις οὗτος ἀνώδυνος τε καί ὑπνοποιός ἐργάζομαι μετά ὁ καί ξηραίνω . εὔδηλος δέ ὅτι καί ψυκτικός ἔχω τις ὁ σπέρμα ὁ ὑοσκύαμος , καθά καί ὁ ὁ μήκων , ὥστε πρός ὁ θερμός διάθεσις ἁρμόζω . ὅμοιος ὁ προγράφω φάρμακον ἐφεξῆς αὐτός γράφω κατά λέξις ὅδε . ♃ ῥόδον πρόσφατος χωρίς ὁ λοβός δραχ . ηʹ . μήκων λευκός ὁ σπέρμα δραχ . δʹ . ὑοσκύαμος σπέρμα δραχ . βʹ . ἀλόη τριώβολον , ἄσαρον τριώβολον , ὕδωρ διαλύω ἀναπλάσσω σφαιρίον καί δίδωμι ἐρέβινθος ὁ μέγεθος . ἕβδομος ἐπί ὁ προγράφω φάρμακον ὁ Ἀσκληπιάδης γράφω , προστίθημι αὐτός διορισμός ἀπό σύμπτωμα φαίνω . φημί γάρ ὁ ἐγκαίω ἁρμόζω αὐτός καί διά οὗτος ἄδιψος ὀνομάζω ὁ σύνθεσις αὐτός γράφω ὅδε . [ ἐγκαίω ἄδιψος καταπότιον . ] ♃ Σίκυος ἥμερος σπέρμα δραχ . ηʹ . ἀνδράχνη σπέρμα δραχ . ηʹ . τραγάκανθα δραχ . δʹ . διαλύω ὁ τραγάκανθα ᾠόν ὠμός πρόσφατος ὁ λευκός καί ὅταν διαλύω , τρίβω ἐπιμελής , ἐπιβάλλω ὁ λοιπός καί τρίβω ἐπιμελής καί μείγνυμι , ἀναπλάσσω καταπότιον καί ξηραίνω ἐν σκιά , καί δίδωμι εἷς ὑπό ὁ γλῶσσα κατέχω καί ὁ διαλύω ὑγρός καταπίνω καί ὁ μετά οὗτος δέ ψυκτικός τε ἅμα καί τονωτικός πλαδάω στόμαχος , διάθεσις ἔχω ὑγρός καί θερμός . γράφω δέ περί αὐτός κατά λέξις οὕτως ὁ Ἀσκληπιάδης . [ ἄλλος . ποιέω καί πρός ὁ ὁ στόμαχος ἀνατροπή , μάλα δέ χρήσιμος εἰμί ὁ καῦμα πολύς ὑπομένω καί ὁ καυσόω . ] ♃ Ῥόδος χλωρός ὁ φύλλον δραχ . στʹ . γλυκύρριζα δραχ . δʹ . νάρδος Ἰνδικός δραχ . δʹ . οἶνος γλυκύς ἤ πρότροπος ἀναλαμβάνω καί ποιέω καταπότιον καί δίδωμι εἷς ὑπό ὁ γλῶσσα κατέχω ἤ διαλύω ὕδωρ ψυχρός , ἐρέβινθος ὁ μέγεθος δίδωμι πίνω . ἔνατος ἐπί ὁ προγράφω . φάρμακον γράφω ὁ Ἀσκληπιάδης ὡδί πως . πρός λυγμός καί στόμαχος ἀτονία καί τροφή ἀναβολή . ὁ μέν οὖν ἀναβολή , τουτέστι ὁ ἔμετος , ἐκ ὁ γένος εἰμί ὁ ὑπτιασμός . ὅταν γάρ ἰσχυρός ὁ στόμα ὁ γαστήρ πάσχω . οὗτος γίγνομαι , καθά φημί , ἐπί τε μοχθηρός χυμός , ὅς ἀπορρύπτω διά ἀτονία ὁ γαστήρ ὁρμάω ὁ ὁ ναυτία ἴσχω σύμπτωμα καί πρό ὁ προσαίρω ὁ τροφή καί διά ἀτονία ἔσχατος ἐπί ὁ τροφή πάσχω οὗτος . ὁ μέν οὖν ἐπί ὁ ὁ ὑγρός φαυλότης γίγνομαι ὑπτιασμός ὁ πικρός θεραπεύω ταχύς ὁ κακοχυμία ἐκκαθαίρω . ὁ δέ διά ὁ ἀτονία βαρύνω ὁ στόμαχος γίγνομαι ἔμετος ἴασις εἰμί κατά ὁ ὁ δυσκρασία ἐπανόρθωσις . οὐ ὀλιγάκις δέ συμβαίνω μή μόνος ὁ στόμαχος , ἀλλά καί ὁ γαστήρ διά ἀτονία οὐ δύναμαι φέρω ὁ βάρος ὁ σιτίον , ἀπορρίπτω αὐτός ποτέ μέν εἰς ὁ κάτω μέρος , ὅταν καί ὁ στόμαχος ἐκεῖνος εὔτονος εἰμί , ποτέ δέ ἄνω διά ἀτονία στόμαχος , κατά ὅς ἄν καιρός οὗτος ἄτονος εἰμί ὁ κάτω . οὗτος τοίνυν ὁ σύμπτωμα ὁ κατά ὁ ἔμετος εἷς μέν εἰμί , ἕπομαι δέ πολύς διάθεσις διάφορος ἔχω ἴασις . ὡσαύτως δέ καί ὁ λυγμός ἐνίοτε μέν ἐπιγίγνομαι ὁ στόμαχος διά ψῦξις ἤ πλήρωσις , ἐνίοτε δέ διά δῆξις ὑγρός , δριμύς τε καί φαρμακώδης ὁ ποιότης . οὔκουν οἷος τε φάρμακον εὑρίσκω εἰμί ἐπιτήδειος ἅπας ὁ λέγω διάθεσις . ὅς δέ ἐφεξῆς ἀλλήλων γράφω ὁ Ἀσκληπιάδης δύο πρός ὁ ἄλλος φάρμακον δείκνυμι πολύς διαφέρω ἔχω ὁ οὐσία ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ὅς μάλα πᾶς ὁ μόριον ὁ σῶμα ὁ στόμαχος οὐ φέρω διά ὁ περισσός ὁ αἴσθησις . ἀνιάω οὖν μέγας , ἐͅπειδάν ὁ στοματικός τις φάρμακον εἰς αὐτός τυγχάνω παραρρέω , ὅσος χάλκανθος ἤ τις τοιοῦτος ἔχω . ὁ γάρ διά ὁ ὀπώρα ἐκ ἐδώδιμος γίγνομαι ὕλη . ἐναντίος δέ εἰμί ἄνθρωπος φύσις ὁ χάλκανθον , ὥσπερ δή καί ὁ μανδραγόρας . φεύγω οὖν εἰμί ὁ δύο οὗτος φάρμακον ὁ διά χρυσοβάλανος τε καί μανδραγόρας ῥίζα ὁ φλοιός σύγκειμαι , παρατίθημι δέ ὅμως αὐτός καί ὁ σύνθεσις . εἰμί δέ ὁ μέν ὁ πρότερος γράφω τοιόσδε . ♃ χρυσοβάλανος λίτρα αʹ . μαστίχη Χῖος λίτρα S " . μανδραγόρας ῥίζα φλοιός γ γʹ . κόπτω καί σέω , ἀναλαμβάνω ἡδύοσμον χυλός καί ποιέω καταπότιον καί δίδωμι τριώβολον μετά ὕδωρ ψυχρός κύαθος τρεῖς . ὁ δέ ὁ δεύτερος γράφω φάρμακον σύνθεσις εἰμί ὅδε . ♃ μαστίχη Χῖος λίτρα αʹ . τραγάκανθα λευκός λίτρα εἷς , μανδραγόρας ῥίζα ὁ φλοιός γ βʹ . κόπτω καί σέω ἀποτίθημι . ἐν δέ ὁ χρῆσις δίδωμι κοχλιάριον ἐπιπάσσω ὕδωρ ψυχρός κύαθος εἷς . μετά ὁ προγράφω δύο δύναμις ὁ Ἀσκληπιάδης οὕτως γράφω . πρός ὁ εἰλεώδης ὁ στόμαχος ἀνατροπή . εἰκάζω δέ ἄν τις αὐτός εἰλεώδης ὀνομάζω ὁ ἰσχυρός , ὡς γάρ ἐν ὁ εἰλεός ἔμετος μετά σφοδρός γίγνομαι συντονία ὡς καί κόπρος ἐμέω , οὕτως καί ὁ ἄλλος ἔμετος , ὅσος σύντονος γε εἰμί , δύναμαι ἄν τις εἰλεώδης ὀνομάζω ἕπομαι δέ οὗτος μέγας ἀνιάω ὁ πάσχω μόριον ὑπό φαρμακώδης ἰχώρ , ἐάν δέ καί ἄτονος πως εἰμί , διπλασιάζω ὁ κακός . εἰμί δή διά οὗτος ὁ ἴασις ὁ σκοπός ἅμα μέν ἀνατίθημι ἐγώ ὁ πάσχω μόριον εὐώδης ποιότης , οἷος περ αὐτός ἄρωμα εἰμί καί τις ἐδώδιμος σπέρμα , ὁποῖος εἰμί ἄνισος τε καί σέλινον καί δαῦκος καί κύμινον καί σέσελις . κατά οὗτος οὖν καί ὁ Ἱπποκράτης ἐπί ὁ πλευριτικός δίδωμι καθαίρω φάρμακον , μείγνυμι τις οὗτος κελεύω γράφω ὧδε . ἐάν δέ ὑπό φρήν εἰμί ὁ ἄλγημα , εἰς δέ ὁ κλειδα μή σημαίνω , μαλθάσσω χρή ὁ κοιλία μέλας ἑλλέβορος ἤ πέπλιον , μέλας μέν δαῦκον ἤ σέσελις ἤ κύμινον ἤ ἄνισος ἤ ἄλλος τις ὁ εὐώδης μείγνυμι . φαίνω γάρ ἐν οὗτος ὁ εὐωδία αὐτός μάλα δέω εἰς ὁ μίξις , ἕνεκα ὁ ὁ φαρμακώδης , ὅς εἰμί ἐναντίος ἄνθρωπος φύσις , παραμυθέομαι τε καί ἀμβλύνω . καθά γάρ ὁ δυσώδης πᾶς ὁ στόμαχος ἀνατρέπω φύω , οὕτως ὁ εὐώδης ῥώννυμι . ἐάν δέ πρός οὗτος καί ὁ ἐδώδιμος αὐτός εἰμί παρέρχομαι , πολλαπλάσιος ὠφελέω ὁ ἀνατρέπω στόμαχος ἐπί ὁ κακία ὁ ἰχώρ . κατά οὗτος μέν οὖν ὁ λογισμός ἄνισος τε καί σέλινον ἐμμίγνυμαι ὁ συντίθημι ὁ πρόκειμαι φάρμακον , ἀψίνθιον τε διότι ῥυπτικός φύω , καί ἀποσμήχω καί ὑπάγω ὅσος κατά ὁ στόμαχος εἰμί μοχθηρός χυμός συνάγω τε καί σφίγγω καί τόνος ἐπιτίθημι ὁ μόριον . ὁ δέ κιννάμωμον , ὡς ἐν ἅπας ὁ δυσώδης καί σηπεδονώδης ἀντιτάσσω ἰχώρ , κατά ἄμφω ὁ ἑαυτοῦ δύναμις , ἀλλοιωτικός τε καί διαφορητικός , οὐ μικρός γάρ ἐκ ὁ εὐωδία ὠφέλεια παρέχω ὁ κακός ἅπας διάθεσις . ὄπιον δέ ὀλίγος μείγνυμι ὁ φάρμακον ὁ αἴσθησις ἀμβλύνω ὁ στόμαχος βούλομαι , ὅς λόγος καί ὁ κοιλιακός αὐτός δίδωμι , εἴτε καρώδης τις ὕπνος ἐπιφέρω δύναμαι . ἐπανορθόω δέ ὁ συντίθημι ὁ φάρμακον ὁ ἐκ ὁ ὄπιον σφοδρός ψῦξις , μείγνυμι αὐτός ὁ καστορίδες , ἀντιτάσσω πως αὐτός ὁ δύναμις . κατά δέ ὁ αὐτός λόγος καί ὁ πέπερι μείγνυμι . περί δέ ὁ σμύρνα ἄξιος ἐφίστημι , κατά ὅσος γάρ ὁ δύναμις αὐτός εἰμί πεπτικός ὁ παρά φύσις καί μοχθηρός χυμός , κατά τοσοῦτος προσηκόντως μείγνυμι · κατά ὅσος δέ φαρμακώδης εἰμί , οὐ προσηκόντως , ἀλλά ὁ βραχύτης αὐτός εἰς μέν ὁ πέψις τις συντελέω , ὁ δέ ὁ ποιότης ἀλλόκοτος οὐ ἐνδείκνυμι νικάω ὑπό ὁ εὔοσμος . ἐγώ γοῦν ὁ πρόκειμαι φάρμακον καί χωρίς ὁ σμύρνα εἴωθα σκευάζω , ἐπί ὁ ἀσφαλής ἀεί πειράω ἄγω ὁ χρῆσις ἅπας ὁ φάρμακον καί μάλα ὅταν ὀξύς πυρέσσω δίδωμι τις τοιοῦτος . ὡς οὖν κιννάμωμον ἔχω οὗτος ὁ φάρμακον καί σπέρμα θερμός καί διουρητικός καί πέπερι , καί πρός οὗτος γε καστορίδες τε καί ὄπιον , ἐπί πολύς πάθος ἔοικα ὠφέλιμος γίγνομαι , ποτέ μέν μετά οἶνος τις ὁ εὐστόμαχος δίδωμι , ὁποῖος ὁ πρότροπος εἰμί , ποτέ δέ μετά μύρτον ἀφέψημα ὡς ἐπί δυσεντερικός , ἤ μετά ὀξύμελι ὡς ἐπί σπληνικός . ἐπί δέ χολέρα μετά ψυχρός , καθά ὁ Ἀσκληπιάδης γράφω , ἀλλά προσδιορίζω , εἰ διψώδης εἰμί νῦν ἤ πρόσθεν , ἤ ἄση θερμός αἴσθησις αὐτός κατά ὁ στόμα ὁ κοιλία , ἤ ψυχροπότης εἰμί ὁπόθι ὑγιαίνω . ἐγώ οὗτος ὁ φάρμακον ἐπί ὁ ἀσφαλής ἄγω ἀφίημι τε ὁ σμύρνη αὐξάνω τε ὁ ὁ πέπερι ποσότης . πολύς δέ κιννάμωμον αὐτός λαμβάνω ἀναγκαῖος ἐγώ εἰμί , ὅταν ἀφοράω κιννάμωμον , κασσία ὁ ἀγαθός ἐμβάλλω , ἤτοι πολύς διπλόος σταθμός ὁ κιννάμωμον ἤ πάντως οὐ ἐλαχύς . ὁ δέ ὑπό Ἀσκληπιάδης γράφω συμμετρία ὁ μείγνυμι φάρμακον εἰμί ὅδε κατά λέξις . [ πρός ὁ εἰλεώδης ὁ στόμαχος ἀνατροπή ὁ ὁ Ἀμαζών . ποιέω πρός ἐμπνευμάτωσις , ἐγκαίω καί ἐμέω ὁ τροφή . ποιέω καί πρός ὁ ὁ ἐντός διάθεσις . ] ♃ Σελῖνος σπέρμα δραχ . στʹ . ἄνισος δραχ . στʹ . ἀψίνθιον δραχ . δʹ . πέπερι δραχ . βʹ . σμύρνα δραχ . βʹ . κιννάμωμον δραχ . στʹ . ὄπιον δραχ . βʹ . καστορίδες δραχ . βʹ . ἀναπλάσσω διά ὕδωρ καί ποιέω τρόχισκος καί δίδωμι ὁ τέλειος δόσις δραχ . αʹ . στομαχικός μετά πρότροπος κεράννυμι κύαθος γʹ . χολερικός καί ἐμέω ὁ τροφή μετά ψυχρός , κολιακός καί δυσεντερικός μετά μύρτον ἀφέψημα . ὁ δέ σπληνικός μετά ὀξύμελι θερμός κύαθος γʹ . ἄλλος φάρμακον ἐφεξῆς γράφω ὁ Ἀσκληπιάδης , οὐ μόνος πρός ὁ εἰλεώδης ὁ στόμαχος διάθεσις ἁρμόζω ἐπαγγέλλω , ἀλλά καί πρός ὁ ἐπιτείνω λυγμός καί ὁ διά ἔγκαυσις , ὅς εἰμί , πολύς θερμασία αἰσθάνομαι στομαχικός . λέγω δέ ἐγώ πολλάκις , ὡς εἰμί ἀδύνατος εὑρίσκω φάρμακον εἰς πολύς διάθεσις ἀγαθός , εὑρίσκω γάρ ἕκαστος αὐτός ἕτερος ἴδιος ἀγαθός . ἀλλά ὁ βούλομαι εἷς ἔχω φάρμακον πρός πολύς πάθος καί ὁ οὗτος σκευασία καί παρασκευή χρήσιμος γίγνομαι . περιέχω μέντοι καί ἀμφιβολία τις ἐν ὁ τοιοῦτος ἐπαγγελία ὁ φάρμακον , ὁποῖος ὁ Ἀσκληπιάδης νῦν περί ὁ πρόκειμαι ποιέω , δοκέω γάρ ἴσως ἔνιοι ὁ ἀγνοέω ἕκαστος τε ὁ τρεῖς σύμπτωμα ἐπαγγέλλω θεραπεύω , ἅμα τε δύο συνέρχομαι καί πᾶς ὁμοῦ , καθά ὅταν σπαράσσω σφοδρός ναυτιάω ὁ κάμνω καί λύζω καί θερμασία πολύς καί ἀσώδης κατά ὁ στόμαχος αἰσθάνομαι . καί περί πρῶτος γε λέγω ὁ τοιοῦτος διάθεσις , ἐπί ὅς ἅμα τρεῖς πάθημα διοχλέω ὁ ἄνθρωπος , ὁ τε ὁ ἔγκαυσις αἴσθησις ὁ τε λυγμός ὁ τε εἰλεώδης διάθεσις . Ἱπποκράτης μέν οὖν σπασμός φημί γίγνομαι ὑπό τε πλήρωσις καί κένωσις , καί πρόσκειμαι ὁ ἀφορισμός σχεδόν ἐν ἅπας ὁ ἀντίγραφος , οὕτως δέ καί λυγμός . ἐγώ δέ ἐπί ὁ σπασμός τρίτος αἴτιος παρά ὁ ὁ κένωσις καί πλήρωσις οὐδείς προστίθημι εὑρίσκω . λυγμός δέ ὁράω καί χωρίς οὗτος γίγνομαι , ἐνίοτε δριμύς χυμός ἤ ἰχώρ φαρμακώδης δάκνω ὁ στόμαχος , ὅς ἄν ἐμέω , εὐθύς παύω λύζω , καί πολύς ὁ διά τρεῖς πέπερι φάρμακον κατάπειμι , ἐάν εὐθύς ἐπιπίνω οἶνος αὐτός , πάντως λύζω · ὅς εἷς εἰμί ἐͅγώ αὐτός . ἔτι δέ καί τροφή διαφθείρω εἰς δακνώδης ποιότης λύζω ἔνιοι . καί ὅτι γε ἐμέω παραχρῆμα παύω , ὁ ἅπας γιγνώσκω εἰμί . καί ῥιγόω ὁ στόμα ὁ κοιλία ἔνιοι λύζω , μάλα δέ ὁ παιδίον συμβαίνω λύζω συνεχής ἐπί τε διαφθορά ὁ κατά ὁ γαστήρ τροφή καί ψῦξις ὁ μόριον . εἰ δέ καί διά ὑπερκένωσις γίγνομαι λυγμός , ὥσπερ καί σπασμός , ἄξιος σκέψις εἰμί . ἀλλά ἐάν ἐν ὁ πάρειμι καταλείπω ἄσκεπτος οὗτος ὁ διά ψῦξις ἤ πλῆθος σιτίον βαρύνω ἤ δριμύτης δάκνω ἐννοέω , ἔμετος μέν εὑρίσκω αὐτάρκης ἴαμα ὁ διά τις πλῆθος ἤ δῆξις λύζω , θερμασία δέ ὁ διά ψῦξις . ἕτερος δέ τρόπος καί ὁ ὁ αἴσθησις νάρκωσις ἐπί ὁ ψύχω καί ὁ ἀλλοίωσις δάκνω καί ὁ διαφόρησις , ὑπό ὁ λεπτύνω τε καί ξηραίνω . σύγκειμαι δέ ἐκ τοιοῦτος ὁ φάρμακον . ὄπιον μέν γάρ καί ῥόδον καί ψυλλίον χυλός ὁ ψύχω εἰμί , νάρδος δέ στάχυς καί χρυσοβάλανος ὁ διαφορέω τε καί τονέω , ἄσαρος δέ ὁ ἐπί οὖρον ποδηγέω ὁ μοχθηρία ὁ ὑγρός , ὁ δέ ἀλόη ὁ ἐκκαθαίρω τε ὁ κακοχυμία εἰμί , ἐκκενόω τε διά ὁ κάτω γαστήρ . ὁ δέ κρόκος καί πέσσω καί τονόω ὁ μόριον , καί ὁ μέν εὔκρατος ὁ θερμότης ὁ πέψις ἐργάζομαι , ὁ δέ σύνειμι στῦψις ὁ τόνος . ὁ δέ κόστος ὁ ἱκανός μέν θερμαίνω , μέτριος δέ στύφω εἰμί , ὡς αὐτός ἐνδείκνυμι ὁ γεύω αὐτός . ἐκ οὗτος δέ σύγκειμαι ὁ φάρμακον ἐπιτήδειος μέν ὁ λύζω εἰμί , ἐπιτήδειος δέ καί ὁ σπαράσσω ἐμετικός , διά ὁ κατά ὁ προγράφω λέγω χυμός , ἀλλά οὐ ὅμοιος ἐκεῖνος μήτε ἄλλος τις ὁ εὐώδης ἔχω μήτε κιννάμωμον . ὁ δέ ὁ ψύχω ἐν αὐτός μίξις , ναρκόω ὁ αἴσθησις δύναμαι ὁ πραύνω ὁ ἐκ ὁ δάκνω ἰχώρ τε καί χυμός ἀνία , ἐπιτήδειος ὄντως ἐργάζομαι ὁ φάρμακον εἰς ὁ ὁ ναυτιώδης διάθεσις μείωσις . ἐπεί δέ καί ὁ ἐγκαίω ὁ στόμαχος ἁρμόζω φημί ὁ φάρμακον · ἀνθίστημι δέ ὁ λόγος οὗτος ὁ θερμαίνω κόστος , ἄξιος λέγω καί περί ὅδε . καθά ἐν ὁ κωλικός καλέω ἀντίδοτος , ὑπό δέ τις ἀνώδυνος , ὁποῖος καί ὁ ὁ Φίλων εἰμί . ὁ μέν σκοπός ὁ σύνθεσις ὁ φάρμακον , ναρκόω ὁ ψῦξις ὁ αἴσθησις ὁ ὀδυνάω . ὅπως δέ μή μετά μέγας βλάβη συμβαίνω οὗτος , διά τε ὁ βάθος ὁ ὀδυνάω σῶμα ὁ ψῦξις ταχύς διέρχομαι , μείγνυμι ὁ θερμαίνω ποδηγέω δύναμαι ὁ ἐκ ὁ ψύχω νάρκωσις , ὡς ἄν ἐκεῖνος αὐτός κατά ἑαυτοῦ βραδυπόρος ὑπάρχω . οὗτος οὖν προακούω τις ἐπισκοπέω ὁ ποσότης ὁ μείγνυμι ἐν ὁ σύνθεσις ὁ ἁπλόος φάρμακον . ἐκ οὗτος γάρ οἶδα εἴτε τις μάλα ὅς ἐπαγάλλομαι ὁ σύνθετος φάρμακον ἐργάζομαι δυνατός εἰμί ἤ καί τις ἥσσων εἰ μέν γάρ φαίνω ὁ ψύχω πολύς ὁ αἴσθησις ὁ πάσχω ἀμβλύνω μάλα , ὅσος δέ θερμασία εἰμί ἐν ὁ μόριον , καί οὗτος σβέννυμι . ὁ θερμαίνω δέ αὐξάνω ἥσσων μέν οὗτος ἐργάζομαι ὁ φάρμακον ἀβλαβής δέ γίγνομαι . χρή γάρ γιγνώσκω ὑπό πᾶς ὁ διά ὀπίας καί ὑοσκύαμος καί μανδραγόρας φάρμακον ὅμοιος ὁ νέκρωσις πάσχω ὁ ζάω ὁ σῶμα , ὁ ὀδυνάω αἴτιος ἀναίσθητος γίγνομαι , καί πολύς ὁ συνεχής ὁ τοιοῦτος λαμβάνω εἰς ἀνίατος ψῦξις ἄγω ὁ μόριον · καθά δέ ἐπί ὁ ὁ ψύχω τε καί θερμαίνω ἀντίθεσις ὁ ποσότης ἑκάτερος ἐνδείκνυμι ὁ ἐπικρατέω ἐνέργεια ὁ φάρμακον , κατά ὁ αὐτός τρόπος εἰͅπί ὁ ἄλλος ἐννοέω προσήκω , οἷος πυκνόω τε καί ἀραιόω , ἤ συνάγω καί χέω , ἤ εὐώδης τε καί δυσώδης , ἤ ὑγραίνω τε καί ξηραίνω διαφορέω τε καί συνέχω . ὑπογράφω οὖν οὗτος ὁ ὁ μείγνυμι ποσότης πρός ὁ συνεχής μεταβαίνω . γράφω δέ αὐτός ὁ Ἀσκληπιάδης αὐτός ὄνομα οὕτως . [ στομαχικός ἐγκαίω πρός ἐπιτείνω λυγμός καί ὁ εἰλεώδης ὁ στόμαχος διάθεσις . ] ♃ Κόστος δραχ . δʹ . ναρδόσταχυς δραχ . δʹ . χρυσοβάλανος δραχ . δʹ . ῥόδον χλωρός δραχ . δʹ . μαστίχη δραχμή δʹ . ἀλόη δραχμή βʹ . ἄσαρον δραχμή βʹ . ὄπιον δραχμή εἷς , ἀναλαμβάνω ψυλλίον χυλός καί ἀναπλάσσω τρόχισκος καί δίδωμι τριώβολον . ὁ ὑγρός εἰμί κατάλληλος ὁ διάθεσις . ἐφεξῆς ὁ προγράφω ὁ ἔμπροσθεν ἤδη γράφω ἀντίδοτος , ἱερός διά ἀλόη τε καί κιννάμωμον σύγκειμαι , ἐν ὁ Ἀνδρόμαχος φάρμακον καί αὐτός γράφω οὐ κατά ὁ αὐτός συμμετρία . ἔχω δέ ὁ λέξις αὐτός ὅδε ὁ τρόπος . [ ἀντίδοτος ἱερόν Θεμίσων πρός ὁ ὁ στόμαχος ἀνατροπή . ποιέω καί ὁ καυσόω καί πρός πᾶς ἐμπνευμάτωσις καί βραδυπεψία καί πρός ὁ περί μήτρα διάθεσις . εἰμί δέ καί διουρητικός ἀγαθός καί καθόλου δύναμις θαυμαστός ὑδρωπικός , νεφριτικός , ἡπατικός , κατάγω καί γυνή ἔμμηνος ] ♃ Ἀλόη δραχ . ρʹ . μαστίχη γ αʹ . κρόκος γ αʹ . νάρδος Ἰνδικός γ αʹ . κιννάμωμον γ αʹ . καρποβάλσαμον γ αʹ . ἄσαρος γον αʹ . κόπτω , σήθω λεπτός κόσκινον καί φυλάσσω ξηρός καί ἀδιάπνευστος . ὁ χρῆσις πρός μέν ὁ βραδυπεψία καί ὁ οὕτως ὑγιαίνω ὁλκή εἷς μετά ψυχρός ὕδωρ κύαθος δʹ . ὁ δέ χολή ἐμέω ἤ ἄλλος πως ῥευματίζομαι ὁλκή ἥμισυς . πρός δέ ὁ φλεγμαίνω τις ὁ ἐντός ἁρμόζω μετά ὑδρόμελι δίδωμι . ἐπί ὅς δέ οὖρον κινέω προαιρέω ἤ ἔμμηνος κατάγω , δίδωμι μετά οἶνος ὁ φάρμακον . εἰμί δέ κατάπαστος . οὗτος μέν γράφω ὁ Ἀσκληπιάδης ὑπέρ ὁ πρόκειμαι φάρμακον . σκοπέω δέ πρῶτος μέν ἐν ὁ περί ὁ ποσότης ὁ συντίθημι αὐτός φάρμακον , ὅς συμφωνέω τε καί διαφωνέω , εἶτα ἑξῆς περί ὁ ἐπαγγελία τε καί χρῆσις αὐτός . ἐν μέν δή ὁ μίξις ὁ φάρμακον συμφωνέω ἀλλήλων ὁ τε Ἀνδρόμαχος καί ὁ Ἀσκληπιάδης ἐν ὁ ὁ ἀλόη ρʹ . ἐμβάλλω δραχμή . διαφωνέω δέ ἐν τε ὁ ὁ Ἀσκληπιάδης ἁπλῶς ἀλόη γράφω , ὁ δέ Ἀνδρόμαχος ὁ πλύνω προστίθημι , εἰͅν ὁ ὁ Ἀσκληπιάδης ὁ ἄλλος οὐγγία μείγνυμι , τουτέστι ὁλκάς ἤ δραχμή ἀργυρός ηʹ . ἤ ἑπτά ἥμισυς , ἕξ δέ ὁ Ἀνδρόμαχος . ἔτι ὁ καθόσον μέν ὁ Ἀσκληπιάδης βάλσαμον καρπός , ὁ δέ Ἀνδρόμαχος ξυλοβάλσαμον ἐμβάλλω καί πρός οὗτος , ὅτι μηδέ ὅλος ὁ Ἀσκληπιάδης ὁ ἄνθος ὁ σχοῖνος μείγνυμι , κατά δέ ὁ ἐπαγγελία ὁ ἔργον ὁ φάρμακον ὁ μέν Ἀνδρόμαχος πολύς οὐδείς γράφω ὁ δίδωμι τις μέν εἷς κοχλιάριον , τις δέ δύο μετά ὕδωρ ψυχρός κύαθος δʹ . ἤ θερμός . ὁ δέ Ἀσκληπιάδης πολύς περί ὁ χρῆσις λέγω ὁ πρόκειμαι ἀντίδοτος . πρός μέν γάρ ὁ δυσπεψία ὁ ὑγιαίνω κελεύω δίδωμι εἷς ὁλκή μετά ὕδωρ ψυχρός κύαθος δʹ . ἡγέομαι δέ λέγω αὐτός δραχμή ἀργύρεος καί γάρ οὕτως σχεδόν ἅπας ὁ νεώτερος ἰατρός ἔθος ὀνομάζω . ἄλλος δέ νοέω ἐγώ οὐδείς ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἀναγκάζω . πρόδηλος δέ ὅτι δραχμή λέγω νῦν ἐν ὁ τοιοῦτος ἅπας ὅς Ῥωμαῖος δηνάριον ὀνομάζω . ἀλλά ἐπί γε ὁ βραδυπεπτέω οὐ ἅπας ἁρμόζω δίδωμι ὁ φάρμακον , ἀλλά ἐπί ἐκεῖνος μόνος , ἐπί ὅς ἐπί χυμός μοχθηρός γίγνομαι οὗτος , μάλα δέ ὅταν εἰμί λεπτός καί χολώδης . ποιέω δέ ἄν τις ῥᾳστώνη καί ὁ ἄνευ χυμός ὁ ὑγρός δυσκρασία ἔχω , ἐπί τοσοῦτος διαβιβρώσκω ὁ πάσχω μόριον , ὡς ἐκλύω καί χαλάω παραπλήσιος ὁ συνδετικός καλέω νεῦρον ἐπί ὁ χαλάω ἄρθρον . ἐπί μέντοι ὁ χολή ἔχω ἐν ὁ κοιλία , μάλα ἐπί ὅς ἐν αὐτός ὁ χιτών διά βάθος περιέχω , καλός φάρμακον οὐ ἄν εὑρίσκω . ἀλλά οὐ οἶδα ὅπως ὀλίγος αὐτός δίδωμι ὁ Ἀσκληπιάδης , ὁ σύμμετρος δόσις εἰς δραχ . στʹ . ἐξισόω . πρός δέ ὁ φλεγμονή τις ἔχω οὐ ἁπλῶς δίδωμι ἐν πᾶς καιρός ὁ φλεγμονή , ἀλλά ὅταν πέσσω τε καί παρακμάζω , πέπων γάρ φαρμακεύω ἀξιόω καλός ὁ Ἱπποκράτης , μή ὠμός , μηδέ ἐν ἀρχή , εἰ μή ὀργάω , τουτέστι εἰ μή πρός ὁ ἔκκρισις ἐπείγω ἦ κίνησις καί μήπω μηδείς ἔχω πρός εἷς μέρος ἑδραῖος ῥοπή τε καί στάσις . ὀρθός δέ ὁ φάρμακον οὗτος ὁ μέν βραδυπεπτέω καί ὁ χολή ἐμέω ἤ ἄλλος πως ῥευματίζομαι ὁ στόμαχος , ἐπιπάσσω ὕδωρ κύαθος τέσσαρες , δίδωμι , ὁ ἐκ ὁ μέλι ἀνατροπή προσγίγνομαι ὁ στόμαχος δείδω . πρός δέ ὁ παρακμή ὁ ἔνδον φλεγμονή μετά ὑδρόμελι ὡραῖος ἄν τις δίδωμι οὗτος . καθά καί κινέω οὖρον προαιρέω ἤ ἔμμηνος κενόω ὁ μέν Ἀσκληπιάδης φημί μόνος διά οἶνος . ἀγαθός δέ ἄν , ὡς ἐγώ φημί , ποιέω τις , εἰ διά οἰνόμελι δίδωμι ὁ φάρμακον . οὕτως γάρ ἅμα τε ὁ κατά ὁ ἐκ ὁ κοιλία ἀνάδοσις τε καί φορά ἐπί οὖρον καί ὁ κατά ὁ μήτρα ἐνίστημι διαλύω καί τέμνω καί ῥώμη ὁ μόριον παρέχω διά ὅς ποιέω ὁ πορεία . ἔτι τε ὁ θερμασία αὐξάνω ὁ τόπος διά ὅς φέρω , συντελέω καί αὐτός οὐ μικρός πρός τε ὁ χύσις ὁ ἐνίστημι ὑγρός καί ὁ κένωσις . μετά δέ ὁ προγράφω ἱερός Θεμίσων ἀντίδοτος ὁ Ἀσκληπιάδης ἕτερος οὕτως γράφω · ἄλλος ἐκ ὁ Μάντιος δύναμις Ἀσσαλικός . ποιέω στομαχικός καί ἀπορρίπτω ὁ τροφή , ποιέω χολερικός , κοιλιακός , δυσεντερικός . ὁ δέ ὁ σκευασία ἔχω οὕτως . ♃ κρόκος δραχ . βʹ . νάρδος δραχ . βʹ . ὑοσκύαμος σπέρμα δραχ . αʹ . ἀλόη γ αʹ . βαλαύστιον γον αʹ . τραγάκανθα γ αʹ . πέπερι λευκός γ αʹ . ἀκακία γ αʹ . ῥῆον Ποντικός γ αʹ . ῥοῦς Συριακός ὁ ἐπί ὁ ὄψον γο αʹ . ῥόδον χυλός ἀφεψάω ἐν οἶνος αὐστηρός ἀναλαμβάνω , ποιέω τρόχισκος ἀνά δραχ . αʹ . ὁ δέ τραγάκανθα προεμβρέχω ὁ χυλός ἑνόω . οὗτος ὁ φάρμακον οὐδείς ἔοικα ὁ προγράφω , καθαρτικός μέν γάρ ἐκεῖνος , στυπτικός δέ οὗτος εἰμί , ἁρμόζω ὁ διά ὑγρότης πολύς ἔκλυτος τε καί χαλαρός ἔχω ὁ στόμαχος ἤ καί σύμπας ὁ γαστήρ , καθά εἰͅν ὁ ἄρθρον ὁ χάλασμα γίγνομαι , διαβραχ́ημι ὑγρότης πολύς ὁ ἐν αὐτός σύνδεσμος , ὅς ὁ πολύς ὁ ἰατρός ἔθος εἰμί ὀνομάζω συνδετικός νεῦρον · πολύς γάρ τοιοῦτος διάθεσις ἐν τε ὁ γαστήρ καί ὁ στόμαχος γίγνομαι ὁ πολυποτέω καί δαψιλός ὀπώρα ὑγραίνω ἤ ὅλος ἔδεσμα τοιοῦτος κρᾶσις προσφέρω . πολύς οὖν εἰμί ὁ οὕτως διαιτέω , εὔλογος καί ὁ ὁ προλέγω διάθεσις φάρμακον πλειστάκις εὐδοκιμέω ὁ στῦψις ἐπικρατέω ἔχω . ἔνθα δέ ἤτοι κακοχυμία ἐκκενόω προσήκω ἤ θερμαίνω ὁ πάσχω μόριον , οὐ μόνος οὐδείς ὀνίνημι ὁ ὁ οὕτως στύφω φάρμακον χρῆσις , ἀλλά καί βλάπτω . μετά γάρ ὁ προγράφω φάρμακον ἕτερος δύο ὁ Ἀσκληπιάδης μιμνῄσκω καλός ἑκάτερος αὐτός . σύγκειμαι δέ ἐκ πολύς ἀμφότερος καί διά οὗτος εἰμί πολύχρηστος , καί μάλα γε ὁ δεύτερος . ὅτι δέ εἰμί τοιοῦτος , οἷος εἰμί φημί αὐτός , ὁ ἁπλόος ἐν αὐτός φάρμακον ἀναμιμνῄσκω ἐγώ , ὁποῖος εἰμί ἕκαστος , ἀκούω τε περί ὁ κατά ὁ σύνθεσις αὐτός μέθοδος , δυνατός εἰμί κρίνω καί αὐτός . ἀστήρ στομαχικός . ποιέω ἀποξύνω ὁ τροφή , στροφέω , καταρροϊκός , κεφαλαλγικός , αἱμοπτυικός , φθισικός , ποιέω καί πρός ὁ περί κύστις ἤ μήτρα διάθεσις . ὁ δέ σκευασία ἔχω οὕτως . ] ♃ Μανδραγόρας χυλός δραχ . δʹ . σμύρνα δραχ . δʹ . βαλαύστιον δραχ . δʹ . καστορίδες δραχ . δʹ . κρόκος δραχ . δʹ . ὄπιον δραχ . στʹ . ἄνισος δραχ . ηʹ . σέλινον σπέρμα δραχ . ηʹ . στύραξ δραχ . ηʹ . ὕσσωπος Κρητικός δραχ . ιβʹ . ὑοσκύαμος λευκός σπέρμα δραχ . ιβʹ . συντίθημι κατά τρόπος καί ἀναπλάσσω τρόχισκος καί δίδωμι πρός δύναμις . ὁ δέ ὑγρός εἰμί κατάλληλος ὁ διάθεσις . ἀστήρ ἀνίκητος , φάρμακον ἐπιτυγχάνω ἀνώδυνος , ὑπνοποιός , πολύχρηστος . καί γάρ ὁ περί ὁ στόμαχος ἰάομαι νόσημα θαυμαστός , ὀξυρεγμία καί δυσπεψία ἀπαλλάσσω , στρόφος , λυγμός , ἐμπνευμάτωσις . ποιέω καί πρός ὁ ὁ κεφαλή ἄλγημα πίνω ὁ φάρμακον καί ἔξωθεν καταχρίω κατά ὁ μέτωπον ὄξος ἀνίημι . ποιέω καί πρός ὠταλγία περδίκιον χυλός ὁ τροχίσκος ἀνίημι . ποιέω καί πρός ὀδονταλγία ὁ βρῶμα ἐντίθημι , λεαίνω καί χαλβάνη ἀναλαμβάνω ἤ συκῆ ὀπός . ποιέω καί πρός ὁ ὁ ὀφθαλμός ἐπιφορά καί ὁ ὁ παρίσθμιον φλεγμονή , οἶνος γλυκύς ἀνίημι , ὥστε ἐπί μέν ὁ ὀφθαλμός ὁ ἔριον ἐμβρέχω ἐπιτίθημι . ὁ γάρ ὁ παρίσθμιον πάσχω χλιαίνω παρανέω ἀναγαργαρίζω . ποιέω δέ καί πρός πᾶς αἷμα φορά ἀνίημι οἶνος μυρτίτης , ποιέω καί πρός βήξ χρόνιος καί πρόσφατος καί κατάρροος διαλύω οἶνος Θηραῖος ἤ πρότροπος ἤ Σκυβελίτης . ποιέω καί φθισικός , ἐμπυικός , διαλύω πράσιον ἀφέψημα . ποιέω αἱμοπτυικός , δυσεντερικός , χολερικός , χυλός πολύγονον διαλύω καί πρός πᾶς ἑρπετόν πληγή πίνω μετά πήγανον ἀφέψημα . λύω καί ὁ κατά περίοδος ἐπισημασία , πίνω πρό δύο ὥρα ὁ ἐπισημασία μετά οἶνος κεράννυμι κύαθος γʹ . καί ἔμμηνος γυνή κατάγω διαλύω ἀρτεμισία ἀφέψημα . ποιέω καί πρός ὁ περί κύστις διάθεσις , οἰνόμελι διαλύω , ὅμοιος καί ὁ ὑστερικός πνίγω βοηθέω . ποιέω ἀρθριτικός , ποδαγρικός , γεντιανή ἀφέψημα διαλύω . καί περί μέν οὗτος διαπράσσω ἐπί τοσοῦτος . ὁ δέ ὁ σύνθεσις οὕτως ἔχω . ♃ σμύρνα δραχ . δʹ . στύραξ δραχ . δʹ . νάρδος Ἰνδικός δραχ . δʹ . κασσία σῦριγξ δραχ . δʹ . σφραγίς Λήμνιος δραχ . δʹ . μανδραγόρας φλοιός δραχ . δʹ . ἐν ἄλλος καί πέπερι δραχ . δʹ . κρόκος δραχ . στʹ . ὀπός μήκων δραχ . στʹ . δαῦκος Κρητικός σπέρμα δραχ . ηʹ . ἄνισος δραχ . ηʹ . σέσελις Μασαλεωτικός δραχ . ηʹ . σέλινον σπέρμα δραχ . ηʹ . ὁ σμύρνιον καί ὁ στυράκιον καί ὁ ὄπιον οἶνος διαλύω εὐώδης καί λεαίνω . ὁ δέ ξηρός κόπτω καί σήθω , εἶτα ὁμοῦ μείγνυμι καί φυράω καί ἀναπλάσσω τρόχισκος ὁλκή ἄγω ἥμισυς καί ξηραίνω ἐν σκιά . ὁ χρῆσις δηλόω . ἐν ἄλλος ὁ τρόχισκος ὁ ὁλκή ἀνά δραχ.α΄ .