galenus.de-compositione-medicamentorum-secundum-locos-libri-x 6.3
[ Περὶ τῆς τῶν μέσων συνθέσεως φαρμάκων . ] Εἴπωμεν οὖν ἤδη τι περὶ τῆς τῶν μέσων φαρμάκων συνθέσεως , ἀπὸ τοῦ διὰ τῶν μόρων ἀρξάμενοι . κοινὸν δὲ αὐτοῖς ἐστι πρὸς τὰ μέσα τὴν συμμετρίαν ὁρίσαι τοῦ μέλιτος πρὸς τὸν χυλὸν , εὑρίσκεται δὲ αὕτη διὰ τῆς πείρας . ἀναμίξας γὰρ τῷ μέλιτι τὸν μιγνύμενον χυλὸν καὶ γευσάμενος , εἰ μέν σοι φαίνοιτο συμμέτρως ἔχειν , ὁμοίως αὖθις αὐτὰ μίξεις , εἰ δὲ ἐλλείπειν τι δοκοίη , προσθήσεις . οἷον εὐθέως ἐπὶ τοῦ τῶν συκαμίνων χυλοῦ τὸ πέμπτον εἰ μιχθείη μέλιτος , εἴη ἂν μέση κρᾶσις , ὡς ἑψηθέντος τοῦ φαρμάκου τοῖς πλείστοις μὲν ἀρέσκειν πάνυ τὴν μίξιν , ὀλίγους δὲ μέμψασθαι , τοὺς μὲν ὡς γλυκύτερον εἴη , τοὺς δὲ ὡς αὐστηρότερον . ὡς γὰρ καὶ τὸ μελίκρατον ἔνιοι μὲν ὑδαρέστερον , ἔνιοι δὲ γλυκύτερον ἡδέως πίνουσιν , οὕτω καὶ τοῖς φαρμάκοις ἑκάτεροι χαίρουσι κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν . ὅταν γοῦν τις αὑτῷ φάρμακον ἀξιώσῃ σκευασθῆναι , πάντως δεῖ που τεθεᾶσθαι τῷ μὲν γλυκυτέροις ἡδομένῳ πλέον τοῦ μέλιτος ἐμβάλλοντα , τῷ δὲ τοῖς ἐναντίοις ἧττον . ἐπὶ μὲν οὖν τῶν καταπινομένων φαρμάκων στοχάζεσθαι χρὴ μάλιστα τῆς τῶν προσφερομένων αὐτὰ φύσεως . τὸ γὰρ ἀηδῶς ληφθὲν ἀνατρέπει τὸν στόμαχον . ἐπὶ δὲ τῶν στοματικῶν ἐγχωρεῖ καταφρονῆσαί ποτε τῆς τοιαύτης ἀκριβείας . ἡ τοίνυν μέση κρᾶσις , ὥσπερ ἔφην , τοῦ χυλοῦ πρὸς τὸ μέλι πενταπλάσιον ἐχέτω τὸν χυλὸν τῷ πλήθει . ἄκους δέ μου προσέχων τὸν νοῦν ἀκριβῶς οἷς χρῶμαι ῥήμασιν ἐν τῇ πρὸς ἄλληλα συμμετρίᾳ τῶν μιγνυμένων φαρμάκων . ἄρτι μὲν γὰρ ἐκέλευσα πενταπλάσιον εἶναι τῷ πλήθει τὸν χυλὸν τοῦ μέλιτος , οὐδὲν διαφέρον εἰ καὶ κατὰ τὸν ὄγκον εἴποιμι πενταπλάσιον εἶναι δεῖν αὐτόν . ὁποτέρως γὰρ ἂν ῥηθῇ , μετρῆσαι χρὴ τὰ μιγνύμενα φάρμακα . τῷ μέντοι σταθμῷ κελεύσαντός μου πενταπλάσιον εἶναι τόδε τὸ φάρμακον , τοῦδε διὰ ζυγοῦ χρὴ ποιεῖσθαι τὴν συμμετρίαν τοῦ βάρους αὐτῶν . ἄχρι μὲν οὖν τῆς τοῦ χυλοῦ πρὸς τὸ μέλι μίξεως , οὐκ ἀναγκαῖόν ἐστι κοτύλης ἢ κυάθου μνημονεύειν , ἀλλ’ ἀρκεῖ φάναι πενταπλάσιον εἶναι χρῆναι τὸν χυλὸν τοῦ μέλιτος . ἐὰν δέ τι τούτοις μιγνύῃς ἄλλο τῶν εἰρημένων ἀρτίως ἀναγκαῖόν ἐστιν εἰπεῖν , ὁπόσοις οὖσι κατὰ τὸν ὄγκον αὐτοῖς ὁπόσον μίξεις ἐκείνων , ἐπὶ ζυγοῦ στήσας , οἷον ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ διὰ τῶν μόρων ἐν τῇ τοῦ Καππάδοκος Ἥρα βίβλῳ φαρμακίτιδι , μέλιτος μὲν ἐμβάλλεται λίτραν α΄ . τοῦ χυλοῦ δὲ τῶν μόρων λίτρας στ΄ . ἐπιμίγνυσι δ’ αὐτοῖς δραχ . α΄ . τοῦ κρόκου , τῆς δὲ σμύρνης τὸ διπλάσιον . ἴσον δὲ τῷ κρόκῳ βάλλει καὶ τοῦ χυλοῦ τῆς ὄμφακος , ὅπερ ὀμφάκιον ὀνομάζεται , καὶ τούτου πάλιν ἥμισυ τῆς σχιστῆς στυπτηρίας . ἐμοὶ δὲ ἀρέσκει πενταπλάσιον μὲν τοῦ μέλιτος βάλλειν τὸν χυλὸν , ἴσον δὲ κρόκου τε καὶ σμύρνης ἑκατέρου δραχ . α΄ S " . ὥστε ἐξ ἀμφοτέρων τὰς τρεῖς συνάγεσθαι . τοῦ δὲ ὀμφακίου βαλὼν μέν τις καὶ οἴνου αὐστηροῦ κοτύλην μίαν , ὡς ὁ Ἥρας ἀξιοῖ . καλῶς ἂν μίξῃ δραχ . α΄ . εἰ δὲ χωρὶς οἴνου σκευάζοιτο , πολὺ πλέον ἐμβάλλειν αὐτοῦ προσήκει . εἰ μὲν μέσον τῇ κράσει βουληθῇς γενέσθαι τὸ φάρμακον , γο α΄ . εἰ δὲ αὐστηρότερον ὡς πρὸς τὰς ἀρχὰς ἁρμόσῃ , πάντως μὲν δύο καὶ τρεῖς ποτε μίξας οὐκ ἂν ἁμάρτοις . εἰ δὲ οὐκ ἔχοις ὀμφάκιον , ἀντ’ αὐτοῦ ῥοῦ χυλὸν ἔμβαλλε . καὶ εἰ βουληθῇς δὲ τὸ ἴσον ἑκατέρου βάλλειν , οὐδ’ οὕτω τι βλάψεις . ὅ γε μὴν Ἥρας ἐν τῇ συμμετρίᾳ τοῦ φαρμάκου καὶ τοῦτο προσέγραψεν οὕτω . τινὲς δὲ καὶ κοτύλην μίαν γλυκέος οἴνου , δηλονότι γλεῦκος δηλῶσαι βουληθεὶς , προείρηκε γὰρ οἴνου αὐστηροῦ ἀθαλάσσου κοτύλην α΄ . ἐμοὶ δὲ οὐκ ἀρέσκει , τοῦ μέλιτος αὐτάρκους βεβλημένου , μετὰ τοῦ καὶ κοτύλην αὐστηροῦ οἴνου προσειληφέναι , μιγνύει πάλιν οἴνου ἄλλην γλυκέος κοτύλην , ἔσται γὰρ οἰνῶδες πάνυ τὸ φάρμακον . ἕψουσι δὲ τὸ διὰ τῶν μόρων τοῦτο φάρμακον ἔνιοι μὲν ἐξ ἀρχῆς μίξαντες τὸν χυλὸν τῶν συκαμίνων , ἔνιοι δέ τι βραχὺ προεψήσαντες . ὁ δὲ Ἥρας ἔοικεν ἐπιπλέον ἀξιοῦν ἕψειν τὸν χυλὸν μόνον , ἔγραψε γοῦν οὕτως . μόρων χυλοῦ κοτύλας στ΄ . ἕψε ὡς γλοιοῦ ἔχειν τὸ πάχος , εἶτα πρόσμιξον ﻿ λεῖα κρόκου δραχ . α΄ . καὶ τἄλλα δηλονότι τὰ εἰρημένα . κᾀγὼ δὲ ἀξιῶ προεψεῖσθαι τὸν χυλὸν μόνον αὐτὸν καθ’ ἑαυτὸν , εἶθ’ οὕτως προσλαμβάνειν τὸ μέλι . κᾀπειδὰν ἤδη μέλλῃς αἴρειν τὴν κακάβην ἀπὸ τοῦ πυρὸς , ἐπιμιγνύειν τὰ λοιπά . φαίνεται δὲ ὁ Ἥρας ἅμα τῷ μέλιτι κελεύων καὶ τἄλλα μίγνυσθαι . τὸν μὲν οἶνον οὖν εὐλόγως ἄν τις τότε μιγνύοι . τὴν σμύρναν δὲ καὶ τὸν κρόκον ἄμεινον ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἑψήσεως προσεμβάλλειν , ἄχρι τοσούτου μετὰ τῶν ἄλλων ἕψοντας ἢ μετὰ τὸ θεῖναι κάτω τὴν κακάβην κινοῦντας , ἄχρις οὗ πάνθ’ ἑνωθῇ καλῶς . τὸ δ’ ἐπιπλέον ἕψειν αὐτὰ καθαιρετικὸν τῆς δυνάμεως γίνεται τῶν ἀρωματικῶν φαρμάκων . λιθάργυρος μὲν γὰρ καὶ μολύβδαινα , καὶ ἄλλα πολλὰ τῶν μεταλλικῶν ἑψόμενα βελτίω γίνεται . κρόκος δὲ καὶ σμύρνα καὶ ἄλλα πολλὰ τῶν ἀρωμάτων ἐν ταῖς ἑψήσεσιν ἀποβάλλει τὴν δύναμιν . ἡ μὲν οὖν τοῦ μέσου τῇ δυνάμει φαρμάκου συμμετρία τε καὶ ἕψησις ἁρμόττουσα ταῖς μετρίαις φλεγμοναῖς καὶ ταῖς τῶν μειζόνων ἀκμαῖς , ἔτι τε τὸ πρὸς τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς αὐξήσεις αὐτῶν ἁρμόττον φάρμακον εἴρηται . πρὸς δὲ τὰς σκληρυνομένας φλεγμονὰς , ὅταν ἤδη παύσηται μὲν ἡ ἀκμὴ καὶ μηκέτι ἐπιῤῥέῃ μηδὲν , ἥκῃ δὲ τοῦ διαφορεῖν ὁ καιρὸς , ἐπιμίγνυσθαι προσήκει τῷ στοματικῷ φαρμάκῳ τῶν διαφορητικῶν ἔνια . τοιαῦτα δ’ ἐστὶν ὅ τε ἀφρὸς τοῦ νίτρου καὶ αὐτὸ τὸ μαλακὸν νίτρον , Ἀσίας τε πέτρας ἄνθος καὶ θεῖον ἄπυρον . ἀρκεῖ δὲ τῇ προειρημένῃ τοῦ μέσου συμμετρίᾳ συμμιχθῆναι νίτρου μὲν γο S " . τοῦ θείου δὲ γο β΄ . εἰ δὲ μήτε ἐσκευασμένον ἔχοις αὐτὸ οὕτω μήτε παρείη σοι νίτρον ἢ θεῖον ἢ τὸ τῆς Ἀσίας πέτρας ἄνθος , ἀναζέσας ὀρίγανον ἐν σιρκίῳ , καλοῦσι δὲ αὐτὸ παρ’ ἡμῖν πάντες ἕψημα , μίξας τῷ στοματικῷ φαρμάκῳ κέλευσον ἀνακογχυλίζειν · μὴ παρόντος δὲ ἑψήματος , ἐν μελικράτῳ προαναζέσας τὸ ὀρίγανον . οὐδὲν δὲ διαφέρει κᾂν ὕσσωπον ἐμβάλῃς ἀντὶ τῆς ὀριγάνου , κᾂν εἰ γλήχωνα , κᾂν εἰ θύμον , κᾂν εἰ θύμβραν ἢ καλαμίνθην ἢ τὴν εὐώδη μίνθην , ἣν οἱ παλαιοὶ καλοῦσιν ἡδύοσμον . ἐν μέντοι ταῖς ἀκμαῖς τῶν φλεγμονῶν οὐ μόνον οὐδὲν χρὴ τῶν τοιούτων φαρμάκων προσφέρειν , ἀλλὰ καὶ τοὐναντίον ἅπαν ὀλιγάκις μὲν χρῆσθαι τοῖς στοματικοῖς φαρμάκοις , διακλύσμασι δὲ καὶ ἀναγαργαλίσμασι παρηγορικωτέροις πέπτειν τὴν φλεγμονὴν , οἷόν ἐστι τό τε διὰ τῶν λιπαρῶν ἰσχάδων ἀφέψημα καὶ τὸ σχίνινον ἔλαιον , ἐπὶ διπλοῦ σκεύους χλιαινόμενον . ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ στοματικὸν φάρμακον ἐν ταῖς ἀκμαῖς ἀνακογχυλίζεσθαι προσήκει , μιγνύμενον ὑδαρεῖ μελικράτῳ ἢ θερμῷ τῷ σιραίῳ · μὴ παρόντων δὲ τούτων , ὕδατι θερμῷ . ἐπικρατεῖν γὰρ χρὴ τηνικαῦτα τὴν παρηγορικήν τε καὶ πεπτικὴν ἀγωγὴν , ὥσπερ ἐν ταῖς παρακμαῖς τὴν διαφορητικὴν , ἥτις διὰ τῶν ἰσχυροτέρων γίνεται φαρμάκων . τὸ δὲ ἐμὸν φάρμακον , τὸ διὰ τοῦ χυλοῦ τῶν καρύων , ὅτι μὲν ἁπάντων τῶν ἄλλων ἐστὶ δραστικώτατον , ἔργῳ πεπείρασθε , πρὸς ὑμᾶς γὰρ ὁ λόγος ἐστί μοι τοὺς ἑταίρους , οἷς μάλιστα χαριζόμενος ἐπὶ τήνδε τὴν πραγματείαν ἥκω . ὅτι δὲ καὶ πάντων ἐστὶν εὐωνότατόν τε καὶ εὐποριστότατον οὐδεὶς ἀγνοεῖ . ῥίπτουσι γὰρ οἱ κηπουροὶ τὰ λέμματα τῶν χλωρῶν καρύων , ὅταν ἐκλέψαντες αὐτὰ τύχωσιν , ὥστε κοφίνους μεγίστους πληροῦν ἡμᾶς προῖκα . τὸ μέλι τοίνυν μόνον ὡς πένησιν ἰατροῖς , καὶ γὰρ κᾀκείνοις ἡμᾶς δεῖ κοινωνεῖν ὧν ἐροῦμεν , ὑπολείπεται μόνον ὅταν ᾖ δεόμενον , ἄλλο δ’ οὐδὲν , εἰ μὴ βούλοισθε , πολλάκις γὰρ οὕτω σκευασθὲν τὸ φάρμακον οὐδέν τι χεῖρον ἐφάνη τοῦ διὰ τῶν μόρων εἰς ὃ τὸν κρόκον καὶ τὴν σμύρναν ἐνεβάλομεν . ἀλλ’ εἰ καὶ στυπτηρίας αὐτῷ προσμῖξαι βουληθείημεν , οὐκ ἀνάγκη τὴν σχιστὴν ἐμβάλλειν . αὐτάρκως γὰρ στύφει καὶ ἡ ὑγρὰ , ἣν καλοῦσιν ἔνιοι φόριμον , εὐωνοτάτην τε καὶ εὐποριστοτάτην ὑπάρχουσαν ἐν πᾶσι χωρίοις , ἀπολειπομένην μέντοι τῇ λεπτομερείᾳ τῆς σχιστῆς , καὶ διὰ τοῦτο ἧττον ἀνύουσαν . καὶ μέντοι κᾂν ὁ κηπουρὸς αὐτὸς ἤ τις ἄγροικος ἄλλος , ἐθέλῃ σοι σκευάσαι τὸ φάρμακον , ἔχοι προῖκα καὶ τοὺς κυτίνους ἐμβάλλειν ξηροὺς κόψας τε καὶ διασήσας , ὀνομάζονται δ’ οὕτως αἱ πρωτόγονοι ῥοιαὶ , καθ’ ὃν γὰρ χρόνον ἀνθοῦν παύεται τὸ δένδρον , ὁ καρπὸς αὐτοῦ φαίνεται σχηματιζόμενος εἰς ἰδέαν ῥοιᾶς , ὃν ἔνεστιν ἀφελόντα καὶ ξηραίνοντα φυλάττειν εἰς τὸν καιρὸν τοῦ καρποῦ τῶν καρύων . ἐν μὲν γὰρ τῇ τελευτῇ τοῦ ἦρος οἱ κύτινοι γεννῶνται · παυσαμένου δὲ τοῦ θέρους εἰς τελείωσιν ἀφικνεῖται τὰ κάρυα , καὶ μέντοι καὶ καταπίπτουσιν ἐπὶ τὴν γῆν πολλοὶ τῶν κυτίνων ἢ ὑπὸ ἀνέμου διασεισθέντες ἢ καὶ ἄλλως πως οὓς ἔνεστιν ἀνελομένους ξηραίνειν , ὡς μηδὲ κατὰ τοῦτο δοκεῖν τι δαπανᾷν τοὺς πένητας ἰατρούς . ἴστε δὲ δήπου καὶ ὡς ὁ τῶν ὀξέων τε καὶ στρυφνῶν ῥοιῶν , ὧν ὀλίγου δεῖν ἄβρωτος ὁ καρπὸς , οἱ κύτινοι κρείττους εἰσὶν , ὥστε κᾂν ἀφέλῃς τῶν δένδρων αὐτοὺς , ἢ οὐδείς σε κωλύσει τὸ παράπαν ἢ βραχυτάτην αἰτήσει δοῦναι τιμήν . τὸ δὲ βαλαύστιον ὀνομαζόμενον ἄβρωτόν ἐστι τελέως , ἐπὶ τῷ βουλομένῳ συλλέγειν ὑπάρχον , ὥσπερ ὀρίγανος καὶ θύμβρα καὶ θύμος καὶ ὅσα τοιαῦτα . καὶ τοίνυν καὶ τὸ βαλαύστιον , εἰ θελήσει τις ὠμὸν κόψας καὶ διασήσας ἐμβαλεῖν κατὰ τὴν ἀναλογίαν ἣν ἔμπροσθεν εἶπον ἴσα ὀμφακίῳ , χρήσιμον ἐργάσεται τὸ φάρμακον . ἀλλὰ καὶ τὰ λέμματα τῶν ῥοιῶν , εὐποριστότατόν ἐστι πρᾶγμα στύψιν ἱκανωτάτην ἔχοντα , συμβάλλεσθαι τοῖς εἰρημένοις εὐθὺς ἐν ἀρχῇ δυνάμενα , κάλλιστον δ’ ἂν γένοιτο φάρμακον , εἰ κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν τῶν ῥοιῶν οὔπω μὲν οὐσῶν ﻿ τελείων , οὐ μὴν οὐδὲ πόῤῥω πάνυ τῆς τελειώσεως ἐμβάλλειν ἀπ’ ἀρχῆς ἑψημένῳ χυλῷ τῶν καρύων ἐθελήσαις . χρὴ δὲ θλᾷν ἐν ὅλμῳ πρότερον αὐτὰ , ἕνεκα τοῦ ταχέως ἐς τὸ σκευαζόμενον φάρμακον ὅλην ἐκταθῆναι τὴν δύναμιν αὐτῶν .
Lemmas: [ περί ὁ ὁ μέσος σύνθεσις φάρμακον . ] λέγω οὖν ἤδη τις περί ὁ ὁ μέσος φάρμακον σύνθεσις , ἀπό ὁ διά ὁ μόρος ἄρχω . κοινός δέ αὐτός εἰμί πρός ὁ μέσος ὁ συμμετρία ὁρίζω ὁ μέλι πρός ὁ χυλός , εὑρίσκω δέ οὗτος διά ὁ πεῖρα . ἀναμίσγω γάρ ὁ μέλι ὁ μείγνυμι χυλός καί γεύω , εἰ μέν σύ φαίνω σύμμετρος ἔχω , ὅμοιος αὖθις αὐτός μείγνυμι , εἰ δέ ἐλλείπω τις δοκέω , προστίθημι . οἷος εὐθύς ἐπί ὁ ὁ συκάμινος χυλός ὁ πέμπτος εἰ μείγνυμι μέλι , εἰμί ἄν μέσος κρᾶσις , ὡς ἕψω ὁ φάρμακον ὁ πολύς μέν ἀρέσκω πάνυ ὁ μίξις , ὀλίγος δέ μέμφομαι , ὁ μέν ὡς γλυκύς εἰμί , ὁ δέ ὡς αὐστηρός . ὡς γάρ καί ὁ μελίκρατον ἔνιοι μέν ὑδαρής , ἔνιοι δέ γλυκύς ἡδύς πίνω , οὕτως καί ὁ φάρμακον ἑκάτερος χαίρω κατά ὁ οἰκεῖος φύσις . ὅταν γοῦν τις ἑαυτοῦ φάρμακον ἀξιόω σκευάζω , πάντως δέω που θεάομαι ὁ μέν γλυκύς ἥδομαι πολύς ὁ μέλι ἐμβάλλω , ὁ δέ ὁ ἐναντίος ἥσσων . ἐπί μέν οὖν ὁ καταπίνω φάρμακον στοχάζομαι χρή μάλα ὁ ὁ προσφέρω αὐτός φύσις . ὁ γάρ ἀηδής λαμβάνω ἀνατρέπω ὁ στόμαχος . ἐπί δέ ὁ στοματικός ἐγχωρέω καταφρονέω ποτέ ὁ τοιοῦτος ἀκρίβεια . ὁ τοίνυν μέσος κρᾶσις , ὥσπερ φημί , ὁ χυλός πρός ὁ μέλι πενταπλάσιος ἔχω ὁ χυλός ὁ πλῆθος . ἄκος δέ ἐγώ προσέχω ὁ νόος ἀκριβής ὅς χράω ῥῆμα ἐν ὁ πρός ἀλλήλων συμμετρία ὁ μείγνυμι φάρμακον . ἄρτι μέν γάρ κελεύω πενταπλάσιος εἰμί ὁ πλῆθος ὁ χυλός ὁ μέλι , οὐδείς διαφέρω εἰ καί κατά ὁ ὄγκος λέγω πενταπλάσιος εἰμί δέω αὐτός . ὁπότερος γάρ ἄν λέγω , μετρέω χρή ὁ μείγνυμι φάρμακον . ὁ μέντοι σταθμός κελεύω ἐγώ πενταπλάσιος εἰμί ὅδε ὁ φάρμακον , ὅδε διά ζυγόν χρή ποιέω ὁ συμμετρία ὁ βάρος αὐτός . ἄχρι μέν οὖν ὁ ὁ χυλός πρός ὁ μέλι μίξις , οὐ ἀναγκαῖος εἰμί κοτύλη ἤ κύαθος μνημονεύω , ἀλλά ἀρκέω φημί πενταπλάσιος εἰμί χρή ὁ χυλός ὁ μέλι . ἐάν δέ τις οὗτος μείγνυμι ἄλλος ὁ λέγω ἄρτιος ἀναγκαῖος εἰμί λέγω , ὁπόσος εἰμί κατά ὁ ὄγκος αὐτός ὁπόσος μείγνυμι ἐκεῖνος , ἐπί ζυγόν ἵστημι , οἷος ἐπί αὐτός ὁ διά ὁ μόρος ἐν ὁ ὁ Καππάδοξ Ἥρα βίβλος φαρμακῖτις , μέλι μέν ἐμβάλλω λίτρα αʹ . ὁ χυλός δέ ὁ μόρος λίτρα στʹ . ἐπιμείγνυμι δέ αὐτός δραχ . αʹ . ὁ κρόκος , ὁ δέ σμύρνα ὁ διπλάσιος . ἴσος δέ ὁ κρόκος βάλλω καί ὁ χυλός ὁ ὄμφαξ , ὅς ὀμφάκιον ὀνομάζω , καί οὗτος πάλιν ἥμισυς ὁ σχιστός στυπτηρία . ἐγώ δέ ἀρέσκω πενταπλάσιος μέν ὁ μέλι βάλλω ὁ χυλός , ἴσος δέ κρόκος τε καί σμύρνα ἑκάτερος δραχ . αʹ S " . ὥστε ἐκ ἀμφότερος ὁ τρεῖς συνάγω . ὁ δέ ὀμφάκιος βάλλω μέν τις καί οἶνος αὐστηρός κοτύλη εἷς , ὡς ὁ Ἥρα ἀξιόω . καλός ἄν μείγνυμι δραχ . αʹ . εἰ δέ χωρίς οἶνος σκευάζω , πολύς πολύς ἐμβάλλω αὐτός προσήκω . εἰ μέν μέσος ὁ κρᾶσις βούλομαι γίγνομαι ὁ φάρμακον , γ αʹ . εἰ δέ αὐστηρός ὡς πρός ὁ ἀρχή ἁρμόζω , πάντως μέν δύο καί τρεῖς ποτέ μείγνυμι οὐ ἄν ἁμαρτάνω . εἰ δέ οὐ ἔχω ὀμφάκιον , ἀντί αὐτός ῥόος χυλός ἐμβάλλω . καί εἰ βούλομαι δέ ὁ ἴσος ἑκάτερος βάλλω , οὐδέ οὕτως τις βλάπτω . ὁ γε μήν Ἥρα ἐν ὁ συμμετρία ὁ φάρμακον καί οὗτος προσγράφω οὕτως . τις δέ καί κοτύλη εἷς γλυκύς οἶνος , δηλονότι γλεῦκος δηλόω βούλομαι , προλέγω γάρ οἶνος αὐστηρός ἀθάλασσος κοτύλη αʹ . ἐγώ δέ οὐ ἀρέσκω , ὁ μέλι αὐτάρκης βάλλω , μετά ὁ καί κοτύλη αὐστηρός οἶνος προσλαμβάνω , μείγνυμι πάλιν οἶνος ἄλλος γλυκύς κοτύλη , εἰμί γάρ οἰνώδης πάνυ ὁ φάρμακον . ἕψω δέ ὁ διά ὁ μόρος οὗτος φάρμακον ἔνιοι μέν ἐκ ἀρχή μείγνυμι ὁ χυλός ὁ συκάμινος , ἔνιοι δέ τις βραχύς προέψω . ὁ δέ Ἥρα ἔοικα ἐπιπολύ ἀξιόω ἕψω ὁ χυλός μόνος , γράφω γοῦν οὕτως . μόρος χυλός κοτύλη στʹ . ἕψω ὡς γλοιός ἔχω ὁ πάχος , εἶτα προσμείγνυμι ﻿ λεῖος κρόκος δραχ . αʹ . καί ἄλλος δηλονότι ὁ λέγω . ἐͅγώ δέ ἀξιόω προέψω ὁ χυλός μόνος αὐτός κατά ἑαυτοῦ , εἶτα οὕτως προσλαμβάνω ὁ μέλι . ἐͅπειδάν ἤδη μέλλω ἀείρω ὁ κακάβη ἀπό ὁ πῦρ , ἐπιμείγνυμι ὁ λοιπός . φαίνω δέ ὁ Ἥρα ἅμα ὁ μέλι κελεύω καί ἄλλος μείγνυμι . ὁ μέν οἶνος οὖν εὔλογος ἄν τις τότε μείγνυμι . ὁ σμύρνη δέ καί ὁ κρόκος ἀγαθός ἐπί ὁ τέλος ὁ ἕψησις προσεμβάλλω , ἄχρι τοσοῦτος μετά ὁ ἄλλος ἕψω ἤ μετά ὁ τίθημι κάτω ὁ κακάβη κινέω , ἄχρι ὅς πᾶς ἑνόω καλός . ὁ δέ ἐπιπολύ ἕψω αὐτός καθαιρετικός ὁ δύναμις γίγνομαι ὁ ἀρωματικός φάρμακον . λιθάργυρος μέν γάρ καί μολύβδαινα , καί ἄλλος πολύς ὁ μεταλλικός ἕψω ἀγαθός γίγνομαι . κρόκος δέ καί σμύρνα καί ἄλλος πολύς ὁ ἄρωμα ἐν ὁ ἕψησις ἀποβάλλω ὁ δύναμις . ὁ μέν οὖν ὁ μέσος ὁ δύναμις φάρμακον συμμετρία τε καί ἕψησις ἁρμόζω ὁ μέτριος φλεγμονή καί ὁ ὁ μέγας ἀκμή , ἔτι τε ὁ πρός ὁ ἀρχή καί ὁ αὔξησις αὐτός ἁρμόζω φάρμακον λέγω . πρός δέ ὁ σκληρύνω φλεγμονή , ὅταν ἤδη παύω μέν ὁ ἀκμή καί μηκέτι ἐπιρρέω μηδείς , ἥκω δέ ὁ διαφορέω ὁ καιρός , ἐπιμείγνυμι προσήκω ὁ στοματικός φάρμακον ὁ διαφορητικός ἔνιοι . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ τε ἀφρός ὁ νίτρον καί αὐτός ὁ μαλακός νίτρον , Ἀσία τε πέτρα ἄνθος καί θεῖος ἄπυρος . ἀρκέω δέ ὁ προλέγω ὁ μέσος συμμετρία συμμείγνυμι νίτρον μέν γ S " . ὁ θεῖος δέ γο βʹ . εἰ δέ μήτε σκευάζω ἔχω αὐτός οὕτως μήτε πάρειμι σύ νίτρον ἤ θεῖος ἤ ὁ ὁ Ἀσία πέτρα ἄνθος , ἀναζέω ὀρίγανον ἐν σίρκιον , καλέω δέ αὐτός παρά ἐγώ πᾶς ἕψημα , μείγνυμι ὁ στοματικός φάρμακον κελεύω ἀνακογχυλίζω · μή πάρειμι δέ ἕψημα , ἐν μελίκρατον προαναζέω ὁ ὀρίγανον . οὐδείς δέ διαφέρω ἔͅν ὕσσωπος ἐμβάλλω ἀντί ὁ ὀρίγανος , εἰμ̓́ͅν εἰ βλήχων , ᾄν εἰ θύμος , ᾄν εἰ θύμβρα ἤ καλαμίνθη ἤ ὁ εὐώδης μίνθη , ὅς ὁ παλαιός καλέω ἡδύοσμος . ἐν μέντοι ὁ ἀκμή ὁ φλεγμονή οὐ μόνος οὐδείς χρή ὁ τοιοῦτος φάρμακον προσφέρω , ἀλλά καί ἐναντίος ἅπας ὀλιγάκις μέν χράω ὁ στοματικός φάρμακον , διάκλυσμα δέ καί ἀναγαργαλῖσμα παρηγορικός πέσσω ὁ φλεγμονή , οἷος εἰμί ὁ τε διά ὁ λιπαρός ἰσχάς ἀφέψημα καί ὁ σχίνινος ἔλαιον , ἐπί διπλόος σκεῦος χλιαίνω . ἀλλά καί αὐτός ὁ στοματικός φάρμακον ἐν ὁ ἀκμή ἀνακογχυλίζω προσήκω , μείγνυμι ὑδαρής μελίκρατον ἤ θερμός ὁ σίραιον · μή πάρειμι δέ οὗτος , ὕδωρ θερμός . ἐπικρατέω γάρ χρή τηνικαῦτα ὁ παρηγορικός τε καί πεπτικός ἀγωγή , ὥσπερ ἐν ὁ παρακμή ὁ διαφορητικός , ὅστις διά ὁ ἰσχυρός γίγνομαι φάρμακον . ὁ δέ ἐμός φάρμακον , ὁ διά ὁ χυλός ὁ κάρυον , ὅτι μέν ἅπας ὁ ἄλλος εἰμί δραστικός , ἔργον πειράω , πρός σύ γάρ ὁ λόγος εἰμί ἐγώ ὁ ἑταῖρος , ὅς μάλα χαρίζω ἐπί ὅδε ὁ πραγματεία ἥκω . ὅτι δέ καί πᾶς εἰμί εὔωνος τε καί εὐπόριστος οὐδείς ἀγνοέω . ῥίπτω γάρ ὁ κηπουρός ὁ λέμμα ὁ χλωρός κάρυον , ὅταν ἐκλέπω αὐτός τυγχάνω , ὥστε κόφινος μέγας πληρόω ἐγώ προίξ . ὁ μέλι τοίνυν μόνος ὡς πένης ἰατρός , καί γάρ κᾀκείνος ἐγώ δέω κοινωνέω ὅς λέγω , ὑπολείπω μόνος ὅταν εἰμί δέω , ἄλλος δέ οὐδείς , εἰ μή βούλομαι , πολλάκις γάρ οὕτως σκευάζω ὁ φάρμακον οὐδείς τις κακός φαίνω ὁ διά ὁ μόρος εἰς ὅς ὁ κρόκος καί ὁ σμύρνη ἐμβάλλω . ἀλλά εἰ καί στυπτηρία αὐτός προσμείγνυμι βούλομαι , οὐ ἀνάγκη ὁ σχιστός ἐμβάλλω . αὔταρκος γάρ στύφω καί ὁ ὑγρός , ὅς καλέω ἔνιοι φόριμος , εὔωνος τε καί εὐπόριστος ὑπάρχω ἐν πᾶς χωρίον , ἀπολείπω μέντοι ὁ λεπτομέρεια ὁ σχιστός , καί διά οὗτος ἥσσων ἀνύω . καί μέντοι ἔͅν ὁ κηπουρός αὐτός ἤ τις ἄγροικος ἄλλος , ἐθέλω σύ σκευάζω ὁ φάρμακον , ἔχω προίξ καί ὁ κύτινος ἐμβάλλω ξηρός κόπτω τε καί διασέω , ὀνομάζω δέ οὕτως ὁ πρωτόγονος ῥοιά , κατά ὅς γάρ χρόνος ἀνθέω παύω ὁ δένδρον , ὁ καρπός αὐτός φαίνω σχηματίζω εἰς ἰδέα ῥοιά , ὅς ἔνειμι ἀφαιρέω καί ξηραίνω φυλάσσω εἰς ὁ καιρός ὁ καρπός ὁ κάρυον . ἐν μέν γάρ ὁ τελευτή ὁ ἔαρ ὁ κύτινος γεννάω · παύω δέ ὁ θέρος εἰς τελείωσις ἀφικνέομαι ὁ κάρυον , καί μέντοι καί καταπίπτω ἐπί ὁ γῆ πολύς ὁ κύτινος ἤ ὑπό ἄνεμος διασείω ἤ καί ἄλλος πως ὅς ἔνειμι ἀναιρέω ξηραίνω , ὡς μηδέ κατά οὗτος δοκέω τις δαπανάω ὁ πένης ἰατρός . οἶδα δέ δήπου καί ὡς ὁ ὁ ὀξύς τε καί στρυφνός ῥοιά , ὅς ὀλίγος δέω ἄβρωτος ὁ καρπός , ὁ κύτινος κρατύς εἰμί , ὥστε ἔͅν ἀφαιρέω ὁ δένδρον αὐτός , ἤ οὐδείς σύ κωλύω ὁ παράπαν ἤ βραχύς αἰτέω δίδωμι τιμή . ὁ δέ βαλαύστιον ὀνομάζω ἄβρωτος εἰμί τέλειος , ἐπί ὁ βούλομαι συλλέγω ὑπάρχω , ὥσπερ ὀρίγανος καί θύμβρα καί θύμος καί ὅσος τοιοῦτος . καί τοίνυν καί ὁ βαλαύστιον , εἰ ἐθέλω τις ὠμός κόπτω καί διασέω ἐμβάλλω κατά ὁ ἀναλογία ὅς ἔμπροσθεν λέγω ἴσος ὀμφάκιον , χρήσιμος ἐργάζομαι ὁ φάρμακον . ἀλλά καί ὁ λέμμα ὁ ῥοιά , εὐπόριστος εἰμί πρᾶγμα στῦψις ἱκανός ἔχω , συμβάλλω ὁ λέγω εὐθύς ἐν ἀρχή δύναμαι , καλός δέ ἄν γίγνομαι φάρμακον , εἰ κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός ὁ ῥοιά οὔπω μέν εἰμί ﻿ τέλειος , οὐ μήν οὐδέ πρόσω πάνυ ὁ τελείωσις ἐμβάλλω ἀπό ἀρχή ἑψάω χυλός ὁ κάρυον ἐθέλω . χρή δέ θλάω ἐν ὅλμος πρότερος αὐτός , ἕνεκα ὁ ταχύς εἰς ὁ σκευάζω φάρμακον ὅλος ἐκτείνω ὁ δύναμις αὐτός .