galenus.de-compositione-medicamentorum-secundum-locos-libri-x 6.8
[ Πρὸς γαργαρεῶνας . ] Σαρκῶδές τι μόριον ἐν τῷ τοῦ στόματος ὑψηλῷ φαίνεται κρεμάμενον , ἐὰν διανοίξας τις ἐπιπλεῖστον ὅλον τὸ στόμα τὴν γλῶτταν καταστείλῃ . τοῦτο τὸ σαρκίον ὀνομάζεται δύο ὀνόμασι πρὸς τῶν παλαιῶν Ἑλλήνων , γαργαρεών τε καὶ κίων , οἱ δὲ μετὰ τούτους ἰατροὶ σχεδὸν ἅπαντες οὐχ οὕτως , ἀλλὰ κιονίδα καλοῦσιν αὐτό . τῶν γὰρ σταφυλὴν ὀνομαζόντων αὐτὸ βέλτιόν ἐστι μηδ’ ὅλως μνημονεύειν , οὐ γὰρ τὸ μόριον , ἀλλ’ ἕν τι τῶν παθῶν αὐτοῦ σταφυλὴν ὀνομάζομεν . ὀλιγάκις οὖν τοῦτο τὸ πάθημα γίνεται κατὰ τὸν κίονα , φλεγμαίνει δὲ πάνυ πολλάκις , καὶ δηλονότι καθάπερ ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν , ἐν οἷς ἐξ ἐπιῤῥοῆς ὑγρῶν ἡ νόσος , οὕτω καὶ τόδε τὰ πρῶτα τῶν βοηθημάτων ἀναστέλλει τὸ ῥεῦμα . στυπτικῆς οὖν δυνάμεως χρὴ ταῦτα εἶναι · μετρίας μὲν οὔσης τῆς ἐπιῤῥοῆς , μετρίως στυφούσης , ἣν αὐστηρὰν ἰδίως ὀνομάζουσιν · ὅταν δὲ σφοδροτέρα συστῇ , διὰ τῆς στρυφνῆς . ἄμφω μὲν γὰρ στύφουσιν , ἀλλ’ ἀσθενέστερον μὲν αὐστηρὰ , σφοδρότερον δὲ ἡ στρυφνή . εἴρηνται δὲ ἀμφοτέρων πολλάκις αἱ ὗλαι , ἀλλὰ καὶ νῦν ἀναμνῆσαι βέλτιον , ὅπως ἐπὶ μὲν τῶν μικρῶν φλεγμονῶν τὰς ἀσθενεῖς στύψεις , ἐπὶ δὲ τῶν μεγάλων τὰς σφοδρὰς παραλαμβάνητε , διακλύσματα μὲν γὰρ σύμμετρα τά τε τῶν φοινίκων ἐστὶν ἢ φοινικοβαλάνων ἢ ὅπως ἂν ἐθέλῃς ὀνομάζειν , ἀφεψημένων ποτὲ μὲν ὕδατι μόνῳ , ποτὲ δὲ καὶ βραχέος μέλιτος ἐμβεβλημένου . παραπλησίως δὲ τούτῳ καὶ τὸ διὰ ῥόδων , ἑλίκων τε ἀμπέλων καὶ βάτου καὶ κυνοσβάτου καὶ σχίνου καὶ κισσοῦ καὶ κύπρου καὶ τερεβινθίνης καὶ ῥάμνου καὶ ἀσπαλάθου καὶ κυπέρου καὶ κυτίνου καὶ τῶν καλουμένων κερατίων καὶ μορέας ῥιζῶν . ὑποκυστίδος τε καὶ μήλων αὐστηρῶν ἢ στρυφνῶν ἀπίων τῶν τε καλουμένων ὄων , ἅπερ οὖα καλοῦσιν οἱ πολλοὶ , προστιθέντες κατὰ τὴν πρώτην συλλαβὴν τοῦ ὀνόματος τὸ υ , ὡς εἶναι τρία γράμματα τοῦ ὀνόματος τὰ πάντα , τό τε ο καὶ τὸ υ καὶ τὸ α , κατὰ δὲ τοὺς Ἑλληνίζοντας τό τε ο καὶ τὸ α . τούτων δὲ ἰσχυρότερα τό τε τῆς μυρσίνης καὶ τὸ τῶν μύρτων ἐστὶν ἀφέψημα καὶ τὸ τῶν στρυφνῶν κυδωνίων μήλων , ἀκρεμόνων τε τῶν μαλακῶν , πρίνου καὶ κομάρου καὶ σμίλακος καὶ φηγοῦ καὶ τῶν βαλάνων αὐτῶν , μεσπίλων τε καὶ κράνων καὶ μεμαικύλου καρποῦ . γενναιότατα δὲ κηκίδων καὶ ῥοῦ τοῦ ἐπὶ τὰ ὄψα καὶ τῆς βυρσοδεψικῆς καὶ μυρίκης καρποῦ καὶ τῆς ἀκάνθης τῆς Αἰγυπτίας ὀνομαζομένης , ὁμοίως τοῦ καρποῦ . τούτων ἑκάστου κατὰ μόνας καὶ σὺν ἄλλοις ἑψηθέντων ἀνακογχυλίζεσθαι χρὴ τῷ ὕδατι . θαυμαστὸν γὰρ ὅπως αἱ μίξεις αὐτῶν ὠφελιμώτεραι πολλάκις γίνονται τῆς τῶν ἁπλῶν χρήσεως . ξηροῖς δὲ λειωθεῖσι προσάπτεσθαι τοῦ γαργαρεῶνος , ἀτρέμα πως ἀνάγοντα πρός τε τὴν ἄνω χώραν καὶ τὴν ἐκτὸς , ὡς ἐπὶ τὴν γλῶτταν . ἐμβεβλήσθω δὲ κοχλιαρίῳ λειούμενα τὰ ξηρὰ φάρμακα καὶ βέλτιον , εἰ κατὰ τὸ πέρας εἰς ἐγκαρσίαν τομὴν ἢ εὐθεῖαν εἴη τελευτῶν τὸ κοχλιάριον . καὶ τούτων δὲ αὐτῶν μέτρια μέν ἐστι τὰ ξηρὰ ῥόδα καὶ τὸ ἄνθος αὐτῶν ἀκρέμονές τε ξηρανθέντες , ὧν ἄρτι διῆλθον φυτῶν , ὑποκυστίς τε καὶ ῥῆον , ὅ τε τῶν σκυτέων λίθος , ᾧ λαμπρύνουσι τὰ τῶν γυναικῶν ὑποδήματα , καλεῖται δὲ ἀγήρατος , ἀλόη τε καὶ κύπρος , ἄνθος τε σχίνου καὶ ῥίζα νάρδου τῆς Ἰνδικῆς καὶ τῆς παρ’ ἡμῖν ὀρείας . ἰσχυρότερον δὲ τούτων , ἀλλὰ χωρὶς τοῦ τραχύνειν ἐπιφανῶς στύφει τῆς Αἰγυπτίας ἀκάνθης ὁ καρπὸς , ῥῆόν τε καὶ τὸ διφρυγὲς ὀνομαζόμενον , ὅ τε τοῖς ὄψοις ἐπιβαλλόμενος ῥοῦς τά τε στρυφνὰ βαλαύστιόν τε καὶ κύτινοι καὶ σίδια καὶ κηκὶς , καὶ μᾶλλον ὅταν ἀκριβῶς ὀμφακῖτις εἴη . στύφουσι δ’ ἀκριβῶς καὶ αἱ στυπτηρίαι πᾶσαι , λεπτομερεστέρα δὲ αὐτῶν οὖσα ἡ σχιστὴ καὶ χρησιμωτέρα ἐστὶν αὐτῶν . χάλκανθος δὲ σφοδροτάτην ἔχων στύψιν οὐκ ἀπήλλακται τοῦ θερμαίνειν , καὶ διὰ τοῦτο τοῖς σηπεδονώδεσιν ἕλκεσιν ἁρμόττει , ὅμως δὲ παροξύνει γαργαρεῶνα , κᾂν ἤδη ᾖ σκιῤῥώδης . οἱ χυλοὶ δὲ στύφοντες ἁπάντων τῶν εἰρημένων φυτῶν εἰσι καὶ τῶν καρπῶν αὐτῶν ὡσαύτως . εἴρηται δὲ περὶ αὐτῶν ἐν ταῖς διαχρίστοις στοματικαῖς , ὧν αἱ μὲν διὰ γλεύκους , αἱ δὲ διὰ μέλιτος μίξεως σκευάζονται . διαφθείρονται γὰρ οἱ χυλοὶ τοὐπίπαν , ἄνευ μέλιτος ἀποτεθέντες , ἢ πάλιν ἀποξηραίνονται μέχρι πλείονος ἑψηθέντες . ἔνιοι δὲ χυλοὶ , κᾂν ἐν ἡλίῳ θερινῷ ξηρανθῶσιν ἄχρι συμμέτρου πάχους , ἐν τῷ χρόνῳ ξηραίνονται , καὶ ἄν γε πλειόνων ἐτῶν γεννηθῶσιν , εἰς τοσοῦτον ἥκουσι ξηρότητος , ὡς λειοῦσθαι δύνασθαι παραπλησίως κυτίνοις καὶ βαλαυστίῳ . τοιοῦτοι δέ εἰσιν ὅ τε τῆς ὑποκυστίδος χυλὸς καὶ ὁ τῆς ὄμφακος καὶ τῆς γλυκυῤῥίζης καὶ ὁ τοῦ κενταυρίου καὶ καθόλου φάναι πάντες οἱ χυλοὶ , κᾂν χωρὶς μέλιτος ἐπιπλέον ἑψηθῶσιν , οὐ διαφθείρονται μὲν , ἐν τῷ χρόνῳ δὲ γίνονται ξηροὶ , τινὲς μὲν , ὡς ἔφην , λειοῦσθαι δυνάμενοι , τινὲς δὲ ὅσοι τὸ γλίσχρον ἔχουσι φύσει πλατύνονται ﻿ μᾶλλον ἢ λειοῦνται . ἁπλᾶ μὲν οὖν ταῦτα χρήσιμα , σύνθετα δὲ ἐξ αὐτῶν κατὰ τρεῖς χρείας γίνονται , μίαν μὲν ἐκ τῶν ὁμογενῶν , ὅταν τῷ σφοδρῷ τὸ μαλακὸν μίξομεν , ἀποροῦντες τοῦ μέσου , ῥόδων ἄνθος ἢ αὐτὰ τὰ ῥόδα μετὰ κηκίδος ἢ στυπτηρίας λειώσαντες , ἕκαστόν τε τῶν εἰρημένων ἔμπροσθεν πραέων φαρμάκων τῷ σφοδρῷ συμπλέξαντες . ἔσται γὰρ ἀριθμὸς οὐκ ὀλίγος κατὰ τὴν τῶν τοιούτων ὑπάλλαξιν , ἀλλὰ καὶ κατ’ αὐτὴν τὴν ἐκ δυοῖν τινων μίξιν ἔσται πλείω φάρμακα , κατ’ ἄλλην ἄλλου ποσότητα μιγνυμένων αὐτῶν , οἷον εἰ διαπλάσιον εἴη τὸ τῶν ῥόδων ἄνθος τῆς στυπτηρίας ἢ τοὐναντίον τοῦδε , διπλασία τοῦ ῥόδων ἄνθους ἡ στυπτηρία . δύναιτο δ’ ἄν τι διπλάσιον , ἀλλὰ καὶ τριπλάσιον καὶ τετραπλάσιον , ἑκάτερον ἑκατέρῳ μίγνυσθαι . πρόδηλον δ’ ὅτι καὶ ἴσον ἴσῳ . τοῦτο μὲν οὖν μέσον ἂν εἴη τῶν ἄκρων , τὰ δ’ ἄλλα πάντα τινὰ μὲν ἐγγυτέρω τοῦ μαλακωτέρου τὰ πλέον ἔχοντα τῶν ῥόδων , τὰ δὲ τοῦ σφοδροτάτου τὰ πλέον ἔχοντα τῆς στυπτηρίας . ἑκατέρων δ’ αὐτῶν οὐκ ἄδηλον τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον . ὄντων γὰρ δυοῖν φαρμάκων , ἰσχυρὸν μὲν ἐν οἷς πλείων ἐστὶν ἡ στυπτηρία τῶν ῥόδων , ἰσχυρότατον δ’ ἐστὶ καθὸ τριπλασία τῶν ῥόδων ἡ στυπτηρία περιέχεται τοῦ διπλάσιον ἔχοντος φαρμάκου . ὅπερ οὖν ἀεὶ λέγοντος ἀκούετέ μου καὶ νῦν ἐρῶ . μωρίζουσιν οἱ ζητοῦντες ὁποῖόν ἐστι τὸ κρεῖττον ἐπὶ δυοῖν ὁμογενῶν φαρμάκων ἢ τὸ κάλλιστον ἁπάντων αὐτῶν . ὥσπερ εἰ ζητοίης γε εἰ χόνδρον ἄμεινον ἢ πτισάνην διδόναι τοῖς νοσοῦσιν , ἢ πότερον οἶνον ἢ ὀξύμελι ἢ τῶν καθαιρόντων φαρμάκων . ἆρά γε βελτίων ἐστὶν ἐλλέβορος λευκὸς ἢ μέλας ἢ καθόλου περὶ πάντων τῶν βοηθημάτων τί κάλλιστόν ἐστιν . ἅπαντα γὰρ ἐν τῷ πρός τι τό γε ὠφελεῖν ἔχει καὶ τὸ βλάπτειν , καὶ τοῦτο Ἱπποκράτους εἰπόντος , ὧν οἶδα πρώτου πάντων οἱ μετ’ αὐτὸν ἠκολούθησαν . ἔνιοι δὲ τῶν νεωτέρων ἰατρῶν , ὥσπερ ἄλλα πολλὰ φλυαροῦσιν , οὕτω καὶ τὰ τοιαῦτα . τεθέασθε δὲ πολλάκις ἔργῳ τοῦ λεγομένου τὴν ἀλήθειαν . ἀκαίρως γοῦν ἔνιοι χρησάμενοι φαρμάκοις οἷς εἶχον , εἶτ’ ἐκ τοῦ παροξῦναι τὸ πάθος ἐφ’ ἕτερα μεταβάντες ἄνευ μεθόδου καὶ μηδὲν τούτοις ἀνύσαντες τὴν τρίτην ἐφεξῆς ἐφ’ ἕτερα μετάβασιν , ἔστι δ’ ὅτε καὶ τετάρτην ἀλόγως ποιήσαντες καὶ νομίσαντες τὸ πάθος εἶναι κακόηθες , ἐκάλεσάν με συμβουλεῦσαί τι . κᾀγὼ κελεύσας αὐτοὺς ἃ κέκτηνται φάρμακα δεῖξαί μοι τὸ συμφέρον τῇ παρούσῃ καταστάσει συνεβούλευον . καὶ φάντων αὐτῶν δι’ οὗ συνεβούλευσα φαρμάκου παροξυνθῆναι τὸν κάμνοντα καὶ διὰ τοῦτο χρῆσθαι δεδιότων , ἀλλὰ νῦν γε πεισθέντας ἐμοὶ χρήσασθαι προτρέψας , ἐπέδειξα κᾀκείνοις καὶ ὑμῖν ἑκάτερον ὧν ἔλεγεν Ἡρόφιλος , ἀληθὲς ὑπάρχον . ἐάν τε γὰρ εἴπῃς οὐδὲν εἶναι τὰ φάρμακα μόνα καθ’ αὑτὰ , προσηκόντως ἐρεῖς , οὐδὲν γάρ ἐστιν , ἐὰν μὴ τὸν χρώμενον ὀρθῶς σχῇ , ἐάν τε πάλιν οἷόν περ θεῶν χεῖρας εἶναι τὰ φάρμακα , καὶ τοῦτο ὀρθῶς ἐρεῖς . ἀνύει γὰρ μεγάλα τὸν χρώμενον αὐτοῖς ἔχοντα γεγυμνασμένον ἐν λογικῇ μεθόδῳ μετὰ τοῦ καὶ συνετὸν εἷναι φύσει . τινὲς γὰρ οὐ μόνον βελτίους ὄντες ἀμφισβητοῦσι περὶ σοφίας τοῖς συνετωτάτοις . ἡ μὲν οὖν τῶν ὁμογενῶν φαρμάκων μίξις ἕνεκα τῆς τῶν μεταξὺ χρείας γίνεται , καὶ διὰ τοῦτο ἀεὶ δύο ἔχειν ὑμᾶς ἐναντία ταῖς δυνάμεσιν ἐφ’ ἑκάστου πάθους ἀξιῶ . μιγνύντες γὰρ αὐτὰ παμπόλλων τῶν μεταξὺ φαρμάκων εὐπορήσετε . μία μὲν οὖν αἰτία τῆς τῶν ὁμογενῶν φαρμάκων μίξεως ἥδε καὶ δὴ λέλεκται · μία δὲ ἄλλη τῆς τῶν ἑτερογενῶν ἐκ τοιούτου γίνεται λογισμοῦ . σπανίως ἂν εὕροι τις διάθεσιν ἤτοι διαφορούντων μόνον ἢ ἀποκρουομένων δεομένην . αἱ μὲν γὰρ μικραὶ , καθ’ ὧν οὐδὲ τὸ τῆς διαθέσεως ὄνομα προφέρουσιν οἱ ἰατροὶ , παραχρῆμα καθίστανται · μείζονα δ’ ὑπόθεσιν ἔχοντος τοῦ γεννωμένου πάθους ἀδύνατόν ἐστι διὰ τῶν ἀποκρουομένων αὐτὸ τελέως ἰᾶσθαι , καὶ μάλισθ’ ὅταν ᾖ τὸ τοῦ κάμνοντος σῶμα πολύχυμον ἢ τὸ πεπονθὸς μόριον ἄῤῥωστον φύσει . διὰ τοῦτο οὖν ἀναγκαζόμεθα πολλάκις μὲν εὐθέως ἐν ἀρχῇ , πολλάκις δὲ ὀλίγον ὕστερον μιγνύναι τι τῶν διαφορητικῶν . ἢν δ’ ὀδύνη συνείη σφοδρὰ καὶ τῶν παρηγορικῶν · χρεία τοίνυν ἐστὶ τηνικαῦτα τῶν εἰρημένων φαρμάκων ἑκάστῳ μεμίχθαι τε τῶν διαφορητικῶν . ὄντων δὲ καὶ τούτων παμπόλλων , ἀπὸ τῶν μαλακωτέρων ἄρχεσθαι χρὴ , παροξύνεται γὰρ ὑπὸ τῶν δριμέων τὰ φλεγμαίνοντα . διὰ τοῦτο οὖν ἐγένοντο σύνθετα φάρμακα πρός τε τὰς τῶν ἄλλων μορίων φλεγμονὰς καὶ πρὸς τὰς τοῦ γαργαρεῶνος , οἷον ὅταν τῇ στυπτηρίᾳ μίξωμεν ἴριν Ἰλλυρικὴν ἢ τὸ τῶν ὀρόβων ἄλευρον ἢ λιβανωτὸν ἢ σμύρνην . ὄντων δὲ καὶ τῶν στυφόντων πολλῶν καὶ τῶν ἀδήκτως διαφορούντων οὐκ ὀλίγων ἡ ποικιλία τῶν πρὸς τοὺς φλεγμαίνοντας κίονας ἁρμοττόντων φαρμάκων εἰκότως ἐγένετο παμπόλλη . σὺ δὲ θεασάμενος ὅπως ἔχῃ μεγέθους τε καὶ θερμότητος ἡ φλεγμονὴ τό τε ἀποῤῥέον αὐτῆς ὁπόσον ἐστὶ κατασκεψάμενος , ἔτι τε τὴν ποσότητα τῶν ἐν τῷ σώματι χυμῶν στοχασάμενος ἢ τῷ τοῖς στύφουσιν ἢ τῷ τοῖς διαφοροῦσιν ἐπικρατουμένῳ φαρμάκῳ χρήσῃ . παραγράψω δὴ πάλιν κᾀνταῦθα φάρμακα τὰ τοῖς ἐμπειροτάτοις γραφέντα τὰ μὲν ἅμα τοῖς οἰκείοις διορισμοῖς , οὐκ ὀλίγα δὲ καὶ χωρὶς ﻿ τῶν διορισμῶν , ἐφ’ ὧν ἐγὼ προσθήσω καθάπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων , ὅσα πρόσθεν ἔγραψα , τοὺς οἰκείους διορισμούς . [ Περὶ τῶν ὑπ’ Ἀρχιγένους γεγραμμένων πρὸς τοὺς φλεγμαίνοντας γαργαρεῶνας . ] Περὶ τοῦ προκειμένου παθήματος οὕτως ἔγραψεν Ἀρχιγένης τὸ πρῶτον τῶν φαρμάκον . σταφυλῆς δὲ χαλασθείσης προσάπτου ὀπῷ λείῳ ἢ κηκίδι λείᾳ μετὰ ἁλῶν , ἢ αὐτοῖς ἁλσὶ διαλύτοις , ἢ λυκίου ῥίζῃ λείᾳ ἢ ὀμφακίῳ μετὰ μέλιτος . εἰ δὲ εὔτονον ἐθέλοις , χαλκάνθου , λεπίδος , σχιστῆς , μίσυος , σμύρνης , κηκίδος ἴσα λεῖα , οἴνῳ ἀναλαβὼν χρῖε . εἰ ταυτὶ μόνα γράψας ὁ Ἀρχιγένης ἐπαύσατο , τελέως ἂν ἐμεμψάμην χωρὶς διορισμοῦ γράψαντι φάρμακα δυνάμεως ἐναντιωτάτης . ἐπεὶ δὲ διὰ τῶν ἑξῆς γεγραμμένων ἐπανορθοῖ , καὶ αὐτὸ τούτων ἀδιόριστον ὀρθῶς ἐποίησεν . ὅτι δὲ ἀδιορίστως εἴρηται ταῦτα μαθεῖν πάρεστιν ἐντεῦθεν . σταφυλῆς , φησὶ , χαλασθείσης προσάπτου ὀπῷ λείῳ . ἔδει μὲν οὖν κᾀνταῦθα προστεθεικέναι ποίῳ φησὶν ὀπῷ , ἀλλ’ ἐπεὶ πᾶσιν ἤδη πεπίστευται τὸν Κυρηναϊκὸν ὀπὸν ἄριστα ποιεῖν πρὸς τὰς φλεγμονὰς τοῦ κίονος , οὐ προσέθηκε τοῦ Κυρηναίου . κατὰ τοῦτο μὲν οὖν καί τις αὐτῷ μέμψαιτο . καθ’ ὅσον δὲ δριμύτατον καὶ θερμαντικώτατον φάρμακον τὸν Κυρηναϊκὸν ὀπὸν μετὰ τῶν ἐναντίων ἔγραψε , μὴ προσθεὶς διορισμὸν μηδὲ δηλώσας πότε μὲν τῷ ὀπῷ χρῆσθαι προσήκει , πότε δὲ τοῖς στυπτικοῖς φαρμάκοις , κατὰ τοῦτο κακῶς ἐποίησε . χάλκανθον γὰρ καὶ λεπίδα χαλκοῦ καὶ τὴν σχιστὴν , δῆλον δὲ ὅτι μὲν στυπτηρίαν λέγει καὶ μίσυ καὶ κηκίδα , πάντα ἴσα λειοῦν ἐν οἴνῳ κελεύσας , προσμίξας δὲ αὐτοῖς καὶ σμύρνης ἴσον τῷ συντεθέντι φαρμάκῳ χρίει τὴν σταφυλὴν , ἰσχυροτάτῳ δηλονότι κατὰ τὴν στύψιν ὑπάρχοντι . παρεμυθήσατο δὲ τὸ τῆς γραφῆς ἀδιόριστον , προσγράψας τῷ περὶ τοῦ φαρμάκου λόγῳ τὴν λέξιν ταύτην . εἰ δ’ εὔτονον ἐθέλοις , ὡς γὰρ ἐπισταμένοις ἡμῖν πότε τοῖς εὐτόνοις ἐστὶ χρηστέον , οὕτως ἔγραψε καὶ τοῦτο . μικτὸν δὲ φάρμακον ἐν οἷς ἔγραφεν ἔστιν ἡ κηκὶς μεθ’ ἁλῶν , αὐτὴ μὲν στύφουσα σφοδρῶς , οἱ δ’ ἅλες διαφοροῦντες μετά τινος βραχείας στύψεως . ἰδίᾳ δὲ τοῖς ἁλσὶν οὐκ ἄν τις χρήσαιτο κατ’ ἀρχὰς , ὥσπερ οὐδὲ τῷ ὀπῷ , ἀλλ’ ἐπὶ σκιῤῥουμένης ἤδη καὶ χρονιζούσης τῆς φλεγμονῆς τοῦ κίονος . αὐτὸς δὲ οὐ κίονος ἔγραψεν , ἀλλὰ σταφυλῆς χαλασθείσης , ὁμοίως τοῖς πολλοῖς ἡγούμενος τὴν φλεγμονὴν τοῦ κίονος σταφυλὴν ὀνομάζεσθαι καὶ τί θαυμαστὸν ὅπου καὶ τῶν καθ’ ἡμᾶς τις ἐπ’ Ἀττικισμῷ σεμνυνόμενος , ὡς τὸ μόριον αὐτὸ σταφυλὴν ὀνομάζεσθαι . πλέον γὰρ αὐτὸς ἠγνόει τοῦ Ἀρχιγένους , καίτοι παρά τε τοῖς ἄλλοις παλαιοῖς εὐπορηκὼς τὴν χρῆσιν τῆς προσηγορίας καὶ παρὰ τῷ Ἱπποκράτει κατὰ τὸ προγνωστικὸν ἐν τῇδε τῇ λέξει . οἱ δὲ γαργαρεῶνες ἐπικίνδυνοι καὶ ἀποτέμνεσθαι καὶ διακαίεσθαι καὶ ἀποσχάζεσθαι , ἔστ’ ἂν ἐρυθροὶ ὦσι καὶ μεγάλοι . καὶ γὰρ φλεγμονὴ ἐπιγίνεται τουτέοισι καὶ αἱμοῤῥαγία . ἀλλὰ χρὴ τὰ τοιαῦτα ἄλλοις μηχανήμασι πειρᾶσθαι κατισχναίνειν ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ . ταῦτα προειπὼν ὁ Ἱπποκράτης φησὶν ἐφεξῆς · ὅταν δὲ ἀποκριθείη πᾶν , ὃ δὴ σταφυλὴν καλέουσι , καὶ γένηται τὸ μὲν ἄκρον τοῦ γαργαρεῶνος μεῖζόν τε καὶ πελιὸν , τὸ δὲ ἀνωτέρω λεπτότερον , ἐν τούτῳ τῷ καιρῷ ἀσφαλὲς διαχειρίζειν . ἄμεινον δὲ καὶ ὑποκενώσαντα΄ τὴν κοιλίην τῇ χειρουργίῃ χρῆσθαι , ἢν ὅ τε χρόνος ἐγχωρέῃ καὶ μὴ ἀποπνίγηται ὁ ἄνθρωπος . ἔτι δὲ σαφέστερον ὁ Διοκλῆς ἡρμήνευκεν ὁποῖόν ἐστι πάθος ἡ καλουμένη σταφυλὴ καὶ μετὰ τοῦτον Πραξαγόρας καὶ Μαντίας καὶ ὅσοι τὰ συνεδρεύοντα τοῖς πάθεσιν ἔγραψαν . ἔνιοι δὲ καὶ διὰ τοῦτο σταφυλὴν εἶπον κεκλῆσθαι τὸ πάθος , ὅτι ῥαγὶ σταφυλῆς ἔοικε τὸ ἄκρον τοῦ γαργαρεῶνος . τὰ δὲ ἐφεξῆς ὑπὸ τοῦ Ἀρχιγένους γεγραμμένα καλῶς εἴρηται , καὶ διορισμοὺς τῆς χρήσεως αὐτῶν προσγράψαντος . ἔχει δὲ ἡ λέξις οὕτω . [ Κοινὸν φάρμακον κίονος καὶ παρισθμίων . ] Κοινῶς δὲ ἐπὶ τῶν κατὰ παρίσθμια ἢ τὸν κίονα φλεγμονῶν ἢ ἑλκώσεων ἀρχομένων μὲν εὐθὺς ἁρμόδιος ἡσυχία , ἀσιτία καὶ ἀκόλουθος δίαιτα . ἀναγαργαρίσματα δὲ ἁπλᾶ ἡσυχῆ στύφοντα , ὀξύκρατον ὑδαρὲς χλιαρὸν ἢ μελίκρατον ἢ φοινικοβαλάνων ἢ ἑλίκων ἀμπέλου ἢ μήλων κυδωνίων ἢ μεσπίλων ἢ ἀχράδων ἢ ῥόδων ἀφεψήματος , μιγνυμένου μετὰ τῶν ἀφεψημένων αὐστηρῶν μέλιτος ὀλίγου . καλῶς ἐνταῦθα προσέγραψε τοῖς αὐστηροῖς χρῆσθαι , μιγνύναι δὲ μέλιτος ὀλίγου . μικρὸν δ’ ἔμπροσθεν αὐτῷ καθ’ αὑτὸ τῷ μελικράτῳ κελεύσας χρῆσθαι κατὰ τὴν ἀρχὴν τῶν φλεγμονῶν οὐκ ὀρθῶς ἐποίησε . οὐδὲν γὰρ ἔχει στυπτικὸν τὸ μελίκρατον , ἀλλὰ κυριώτατον μὲν αὐτὸ ἄν τις ῥυπτικὸν εἴποι , σὺν τούτῳ δὲ καὶ διαφορητικὸν λέγων , οὐκ ἂν ἁμάρτοι . τὰ δ’ οὖν ἐφεξῆς ὑπ’ αὐτοῦ γεγραμμένα καλῶς εἴρηται κατὰ λέξιν οὕτως ἔχοντα . ποιεῖ καὶ ἀκακίας χυλὸς ὕδατι ἀνεθείς . διαχριστέον δὲ ταῖς παραπλησίαις τῶν στοματικῶν , οἷον καὶ ἡ διὰ μόρων λιτὴ καὶ ῥοὸς Συριακῆς καὶ βυρσοδεψικῆς ἀποβρέγματι ἑψηθέντι μέχρι συστῇ , μέλι προσμίξας χρῶ . ἢ ῥοιῶν γλυκειῶν καὶ ὀξειῶν χυλὸν καθεψήσας μέχρι μέλιτος πάχος σχῇ , χρῶ . ἢ σταφυλῆς ὄμφακος ἐκπιέσματα αὐτὸς σκευάσας χρῶ . ἢ βάτου ἢ σχίνου ἢ τερμινθίνου ἢ σμύρνης ἢ ῥόδων χυλῷ μετὰ μέλιτος χρῶ . καὶ μετὰ ταῦτα δὲ καταπλάσσειν ἔξωθεν , σχιστὴν μετ’ ἀλόης τοῦ ἡμίσεος καὶ ὀλίγης ἀκακίας , σὺν χυλῷ στρύχνου , συμβουλεύσας ἐπιφέρει κατὰ λέξιν οὕτως . ἐπιμενούσης δὲ τῆς φλεγμονῆς ἀναγαργαριζέσθω ὄξει χλιαρῷ ﻿ ἰδίᾳ , ἢ κηκίδος λείας προσμιγείσης ἢ βάτου ἢ ἀγριελαίου ῥίζης , ἢ κυπέρου ἀφεψήματι μετὰ μέλιτος , ἢ γλυκεῖ μεθ’ ὕδατος , ἢ συκίτῃ θερμῷ , ἢ μαλάχης ἀφεψήματι . πρόδηλον μὲν ὅτι κοινὰ ταῦτα βοηθήματα , καθότι προείρηται , τοῦ τε κίονός ἐστι καὶ τῶν παρισθμίων . οὐκ ὀρθῶς δέ μοι δοκεῖ τῷ γλυκεῖ μεθ’ ὕδατος θαῤῥεῖν , ἀσθενεῖ πρὸς τὰ τοιαῦτα φαρμάκῳ . καθάπερ καὶ τῷ συκίτῃ καὶ τῷ τῆς μαλάχης ἀφεψήματι , πρὶν ἢ πρὸς διαπύησιν ἀφίκοιτο τὸ πάθος , ἐχρῆν δὲ τοῦτον αὐτὸ τοῦτο δεδηλωκέναι . συνάπτων δὲ τοῖς προειρημένοις ὁ Ἀρχιγένης ὡδί πως ἔγραψεν . διάχριε δὲ καὶ τοῖς ἀνωτέρω πρὸς τὰ ἐν τοῖς ῥώθωσιν ἑλκύδρια μεταγραφεῖσιν . ἰδίως δὲ πίσσῃ σὺν ἐλαίῳ ἢ μέλιτι . ἢ κροκόμαγμα μετ’ ὀλίγης κηκίδος σὺν μέλιτι ἢ στυπτηρία στρογγύλη μετὰ ῥόδων ἄνθους λελειωμένη ἢ ῥόδα ξηρὰ ἢ τὸ ἄνθος αὐτῶν λεῖα προσέμπασσε ἢ ἐμφύσα εἴς τε τὰ παρίσθμια καὶ τὴν σταφυλήν . ἢ κυπέρου ῥίζαν ἢ μυρσίνην ἢ σχῖνον ἢ βάτον ἢ κηκίδα ἢ ἅλας λεπτοὺς ὁμοίως ἔμπαττε , ἢ ὀμφακίνῳ ἢ σχίνῳ μετὰ μέλιτος διάχριε , ἢ ῥόδων ἄνθος ἢ κρόκον μετὰ ῥοιᾶς χυλοῦ . ἐνταῦθα πάλιν ἔμιξε τὴν στυπτικὴν ἀγωγὴν τῇ διαφορητικῇ χωρὶς διορισμῶν . οὐδὲν γὰρ ὅμοιον ἐμπάττειν ἅλας λεπτοὺς ἢ ῥόδα ξηρὰ καὶ τὸ ἄνθος αὐτῶν , ἢ πίσσῃ σὺν ἐλαίῳ χρῆσθαι , θερμαντικῷ τε καὶ διαφορητικῷ φαρμάκῳ , ἢ κηκίδι καὶ στυπτηρίᾳ , στυπτικωτάτοις φαρμάκοις . χρονιζούσης μὲν γὰρ καὶ σκιῤῥουμένης τῆς φλεγμονῆς καλῶς ἄν τις ὑγρὰν πίτταν προσφέρῃ ἢ τὴν ξηρὰν ἐλαίῳ τήξας . τηνικαῦτα δὲ καὶ οἱ ἅλες χρήσιμοι προκεκενωμένου δηλονότι τοῦ σώματος , ἀρχομένου δὲ ἢ αὐξανομένου καὶ μετὰ θερμότητος πολλῆς ἀκμάζοντος , ἐναντιώτατον βοήθημα ἔλαιον καὶ ἡ πίττα . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν λόγον καὶ οἱ ἅλες . ἐφεξῆς δὲ καλῶς ἔγραψεν ὁ Ἀρχιγένης ἐπ’ ἀκμάζοντος τοῦ πάθους βοηθήματα , δηλοῖ δὲ ἐκ τούτου αὐξανόμενον καὶ μηδὲν ὠφελούμενον ὑπὸ τῶν προγεγραμμένων . ἔχει δὲ ἡ λέξις αὐτοῦ κατὰ τόνδε τὸν τρόπον · εἰ δ’ ἐπακμάζοι τὸ πάθος ἢ κοιλία ὑποσυρέσθω ἢ ἀναγαργαριζέσθωσαν πιτύρων πλύμματι θερμῷ , ἢ πτισάνης χυλῷ ἢ γλυκεῖ χλιαρῷ ἢ ἀφεψήματι γλυκείας ῥίζης μετὰ γλυκέος καὶ ὑσσώπου ἢ σύκων οἴνῳ ἀφεψημένων ἢ πτισάνης χυλῷ , ἐναφεψημένων αὐτῷ σταφίδων . ὠφελοῦνται δὲ μεγάλως , ἐὰν ἀμυγδάλινον ἔλαιον εἰς τὰ ὦτα ἐγχέῃς , ἔξωθέν τε πυριατέον πραέως σπόγγοις ἀποτεθλιμμένοις καὶ ὠμὴν λύσιν ἐπιθετέον , τὴν διὰ κριθίνου ἀλεύρου ἢ διὰ λινοσπέρμου ἢ τήλεως , ἢ καὶ σμῆγμα ἐκ τούτων . ἐὰν μὲν οὖν πρὸς διαπύησιν φαίνηται ὄντα τὰ παρίσθμια , συνεργητέον τῷ σύκων ἀφεψήματι συνεχῶς καὶ μονονουχὶ ἀδιαλείπτως διδόντας ἀναγαργαρίζεσθαι ἢ τῷ μελικράτῳ θερμῷ ὁμοίως . εἰ δὲ μηδὲν ὑποφαίνοιτο τοιοῦτον , ἐπιτείνοιντο δὲ καὶ δυσκατάποτοι , ἐν ἀρχῇ τε πνιγμοῦ ὑποπτεύοιντο εἶναι , τήν τε κοιλίαν εὐτόνῳ κλυστῆρι ἢ βαλάνῳ ὑπακτέον ἢ φλεβοτομητέον ἀπ’ ἀγκῶνος , σικύας τε κατὰ τοῦ τραχήλου καὶ ἀνθερεῶνος κολλητέον μετὰ ἀμύξεως , πυρίαις τε καὶ καταπλάσμασι συνεχέστερον καὶ εὐτονώτερον χρησόμεθα καὶ τοῖς ἀναγαργαρίσμασι συνεχῶς . εἰ δὲ πρὸς μηδὲν τούτων εἴκοι , ἐπιτείνοιτο δὲ , τάς τε ὑπὸ τὴν γλῶτταν φλέβας τμητέον ἢ τὰς ἐγκανθίδας τε ἢ καὶ τὴν ἐν μετώπῳ . διαχρηστέον δὲ αὐτοὺς συνεχῶς χολῇ ταυρείᾳ καὶ ἐλατηρίῳ ὁμοῦ μετὰ μέλιτος ἢ ἁλσὶ σὺν ἐλαίῳ παλαιῷ μετὰ μέλιτος καὶ ὄξους ἢ κενταυρίῳ μετὰ μέλιτος ἢ ἀψινθίῳ μετὰ νίτρου καὶ μέλιτος , ἢ χελιδόνας ὅλας σὺν τοῖς πτεροῖς καύσας καὶ λεάνας σὺν μέλιτι κατάχριε . φασὶ δ’ ἔνιοι καὶ ἄκρως ποιεῖν χελιδόνος νεοττοὺς τοὺς λιπαροὺς λίαν προσφάτους , εἴτε τεταριχευμένους ὀπτοὺς καὶ διδομένους αὐτοῖς φαγεῖν , εὐθέως γὰρ κουφίζουσι τὸν πνιγμόν . ἐὰν δὲ παῖδες ἢ πρεσβῦται ὦσι , θεῖον καὶ ἴριν μετὰ μέλιτος δὸς ἐκλείχειν · ὅτι ταῦτα κοινὰ περὶ ἀμφοτέρων , ὥσπερ ἐν ἀρχῇ προεῖπεν , σταφυλῆς τε καὶ παρισθμίων ἐστὶν ἰάματα , δῆλον ἐποίησεν καὶ ἐξ ὧν ἐπιφέρων φησίν . ἔνιοι δὲ τοῖς συναγχικοῖς ἢ κυναγχικοῖς ἐλατηρίου ἢ χολῆς ταυρείας ἀνὰ β΄ . ὀβολοὺς μετὰ χλιαροῦ μελικράτου διδόασι πίνειν . τινὲς δὲ ὄνους τοὺς ὑπὸ τὰς ὑδρίας ποτίζουσι σὺν ὕδατι , ἢ ἐκλείχειν διδόασιν ἢ διαχρίουσι τὰ ἀλγοῦντα καὶ λίαν μαρτυροῦσιν ὠφελεῖσθαι . καὶ δι’ ἀτμοῦ πυριώμενοι ἔσωθεν τοῦτον τὸν τρόπον , ὀρίγανον ἢ ὕσσωπον ἢ θύμβραν σὺν ἱκανῷ ὄξει ζέσας ἐπιμελῶς , ἐν χύτρᾳ περιπεπλασμένῃ , τὸ δὲ πῶμα ἐχέτω κατὰ μέσον τρῆμα , εἶτα κάλαμον τῷ τοῦ πώματος τρήματι , ἕως τοῦ πάσχοντος ἐναρμόσας , ἔα πυριᾶσθαι . ἐὰν δὲ κατακαίηται τὸ στόμα ζέοντος τοῦ καλάμου , ὠὸν κενὸν τετρημένον ἑκατέρωθεν ἐν τῷ στόματι κρατείτωσαν καὶ δι’ αὐτοῦ ὁ κάλαμος διερχέσθω . μαλακωτέρα δὲ ἡ πυρία γίνεται , ἐὰν ἀντὶ τοῦ ὄξους ὕδωρ ᾖ . ἔνιοι δὲ νίτρον καὶ ὀρίγανον καὶ καρδάμου σπέρμα καὶ ἔλαιον τετριμμένα ἐν ὀξυκράτῳ μιγνύουσι καὶ ὁμοίως πυριῶσιν . ἢ σποδῷ νεοσσῶν χελιδόνος μήπω ἐπτερωκότων διάχριε , ἢ στρύχνου χυλὸν καὶ βούτυρον ἴσον μετὰ ῥοδίνης κηρωτῆς τῷ ἀνθερεῶνι ἐπιτίθει . τοὺς πνιγομένους πισσαρίῳ μετὰ ὕδατος καὶ νίτρου πότιζε . ταῦτα μὲν ὁ Ἀρχιγένης ἔγραψεν . ἐγὼ δ’ οὐδέποτε ἐπεχείρησα δοῦναι τῶν ἐν ταῖς τοιαύταις διαθέσεσιν οὐδενὶ τῶν πινομένων φαρμάκων , ὁποίων αὐτός τε καὶ ἄλλοι τινὲς μέμνηνται . τοῦτ’ οὖν τὸ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς λέξεως τῆς προγεγραμμένης γεγραμμένον κατὰ λέξιν οὕτως τοὺς πνιγομένους πισσαρίῳ καὶ νίτρῳ μετὰ ὕδατος πότιζε . τίνι λόγῳ εἴρηται μὴ δυνάμενος ἐμαυτὸν πεῖσαι , ﻿ ἀλλὰ μηδὲ τῶν διδασκάλων τινὰ μηδὲ ἄλλον χρώμενον ἰδὼν , οὐδ’ αὐτὸς ἐπεχείρησα χρῆσθαι . τὸ μὲν γὰρ φλεβοτομεῖν τοὺς πνιγομένους καὶ τὸ κλύζειν δριμεῖ κλυστῆρι καὶ τὸ καθαρτικὰ διδόναι χάριν τοῦ κενῶσαι τὸ σύμπαν σῶμα καὶ μεταστῆσαι κάτω τὴν ῥοπὴν τῶν ἐπὶ τὰ πεπονθότα μέρη φερομένων χυμῶν , εὔλογόν τέ ἐστι καὶ διὰ πολλῆς πείρας κεκριμένον . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ μετὰ τὴν κένωσιν τοῦ παντὸς σώματος καὶ τὴν ἀντίσπασιν τὴν ἐπὶ τὰ κάτω δριμέσι χρῆσθαι φαρμάκοις ἱκανῶς διαφοροῦσιν , εὔλογόν τε ἅμα καὶ τῇ πείρᾳ μαρτυρούμενον . πίσσαν δὲ μεθ’ ὕδατος καὶ νίτρου ποτίζειν οὔτε τινὰ θεασάμενος ἄλλον οὔτε τῷ λόγῳ ποδηγούμενος ἀπεσχόμην . [ Ἀπολλωνίου ἐν τῷ πρώτῳ τῶν εὐπορίστων κατὰ λέξιν οὕτω γράψαντος . ] Ἀπολλώνιος ἐν τῷ πρώτῳ τῶν εὐπορίστων κατὰ λέξιν οὕτως ἔγραψεν . πρὸς τὰς τῆς κιονίδος φλεγμονὰς διάχριστα . ἁλὶ λείῳ καὶ μέλιτι διαχρίων ἀναστέλλεις τὴν κιονίδα , πίσσῃ διαχρίων ἀναπίεζε τῷ δακτύλῳ , ὀπὸν Κυρηναϊκὸν διεὶς ὕδατι προσάπτου τῆς κιονίδος . χαλκίτιδι λείᾳ προσάπτου παραπλησίως . ὀμφακίῳ λείῳ μετὰ μέλιτος χρῶ . ταῦτα μὲν ὁ Ἀπολλώνιος . ἔξεστι δὲ ἡμῖν ὁρᾷν ἐπὶ τῶν ἄνευ διορισμοῦ γεγραμμένων , εἰ μή τις εἰδείη τὰς ἄνευ διορισμοῦ γεγραμμένας δυνάμεις ἑκάστου ἐν τῷ προσήκοντι καιρῷ χρῆσθαι , μεγίστην ἐργάζεται βλάβην . γέγραπται γοῦν ἐνταῦθα πρῶτον μὲν ἁπάντων ἁλὶ λείῳ χρῆσθαι μετὰ μέλιτος , ὕστατον δὲ ὀμφακίῳ μετὰ μέλιτος . ἐναντία δὲ δύναμίς ἐστιν ὀμφακίῳ πρὸς τοὺς ἅλας , ὥστε εἰ χρήσαιτό τις ἐν ἀρχῇ τοῖς ἁλσὶ καὶ μάλιστα πληθωρικοῦ τοῦ σώματος ἢ καὶ τῶν κατὰ τὴν κεφαλὴν ὄντων , ἐσχάτως βλάψει τὸν πάσχοντα . τὸ δὲ ὀμφάκιον ἐν ἀρχῇ χρησιμώτατόν ἐστιν , οὐχ ἕλκον οὐδ’ ἐπισπώμενον ἐφ’ ἑαυτὸ τὸ ἐκ τοῦ βάθους , ὥσπερ οἱ ἅλες μετὰ τοῦ μέλιτος , ἀλλ’ ἀποκρουόμενον . ἅλες δὲ μετὰ μέλιτος διαφορητικὴν ἔχουσι δύναμιν , βραχυτάτου τοῦ στυπτικοῦ μεμιγμένου τοῖς ἁλσίν . ὅταν δὲ τὸ μέλι μιχθῇ , κᾀκεῖνο τελείως ἀμαυροῦται καὶ τὸ διὰ τῆς πίσσης δὲ ταῖς κεχρονισμέναις φλεγμοναῖς , καὶ ὡς ἂν εἴποι τις , ἤδη σκιῤῥουμέναις ἐπιτήδειος , ὥσπερ γε καὶ ὁ Κυρηναϊκὸς ὀπὸς οὐκ ἀρχομέναις , ἀλλὰ μετὰ τὸ τοῖς στύφουσιν ἀποκρουσθῆναι τὸ ἐπιῤῥέον . ἡ δὲ χαλκῖτις οὐδ’ ὅλως ἐπιτήδειός ἐστι , πλὴν εἰ σφόδρα κεχρονικυῖά τε καὶ δυσθεράπευτος ἡ διάθεσις ᾖ . δακνῶδες γάρ ἐστι φάρμακον ὠμὴ παραλαμβανομένη καὶ διὰ τοῦτο καθαίρειν ταύτης τὴν δύναμιν βουλόμενοι , πολλάκις αὐτῇ χρώμεθα ὅταν καυθῇ . ἐφεξῆς τῶν προγεγραμμένων ὁ Ἀπολλώνιος ἔγραψε ταῦτα κατὰ λέξιν . ἀναγαργαρίσματα πρὸς τοὺς τῆς κιονίδος κατακρεμασμούς . ὀρίγανον τρίψας καὶ ὄξει καὶ ὕδατι μίξας ἀνάζεσον καὶ ἰσχάδων χυλῷ μίξας χρῶ καὶ δίδου ἀναγαργαρίζειν . ἢ ὕσσωπον τρίψας καὶ ἰσχάδων χυλῷ ἑφθῶν μίξας χρῶ . ὀρίγανον ὁμοίως , ἡδύοσμον καὶ πήγανον καὶ κόριον τρίψας γάλακτι ὀνείῳ δίδου ἀναγαργαρίζεσθαι . σέλινον καὶ δάφνης φύλλα λεῖα τρίψας καὶ διεὶς οἴνῳ ἤ ἀφεψήματι φακοῦ χρῶ . οἶδα δέ τινα πᾶσι τοῖς ὑπ’ αὐτοῦ χρώμενον ἀδιακρίτως ἐν ἀρχῇ φλεγμονῆς γαργαρεῶνος ἑνὶ τούτων χρησάμενον καὶ ἐσχάτως βλάψαντα . πρὸς γὰρ τοῖς ἄλλοις οὐδὲ τί ποτ’ ἐστὶν ὁ κατακρεμασμὸς τοῦ κίονος ἐνόησε , βουλομένου τοῦ Ἀπολλωνίου τὴν πάνυ κεχαλασμένην ἄνευ φλεγμονῆς ἐνδείκνυσθαι διάθεσιν τοῦ γαργαρεῶνος , ἥντινα καὶ ἀποτέμνειν εἰθίσμεθα καὶ ὄντως ἐπ’ αὐτῆς ταύτης τὰ ὑποφλεγματίζοντα καὶ θερμαίνοντα φάρμακα χρήσιμα . καὶ γὰρ τοὐπίπαν ὑπόλευκος γίνεται καὶ ἀναιμοτέρα . ἐφεξῆς δὲ γράφει κατὰ λέξιν ὁ Ἀπολλώνιος οὕτως . οὖρον ὄνου ὡς πλεῖστον καὶ θερμότατον δίδου πίνειν . τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ἐπὶ συνάγχης . ἐπὶ τῶν τοιούτων βοηθημάτων θαυμάζω τοὺς γράψαντας , οἶδα γὰρ ἐγὼ πάντας ἀνθρώπους πλὴν ὀλίγων πάνυ θᾶττον ἀποθανεῖν ἐθέλοντας ἢ πιεῖν οὖρον ὄνου . ὁ δέ γε καὶ ὡς πλεῖστον προσέθηκεν , καὶ ἄλλως δὲ , καθάπερ ἔφην πρόσθεν , ἀτοπώτατόν ἐστι φλεγμονὴν ἐν στόματι θεραπεύοντα διδόναι φάρμακον ποτὸν , ὅτι μὴ τῶν καθαιρόντων εἴη τι . ταῦτα γὰρ ἑτέρας ἕνεκα χρείας δίδονται , τῶν δ’ ἄλλων ἱκανὰ καὶ χωρὶς τοῦ καταπίνεσθαι βοηθεῖν δυνάμενα . καὶ τὸ μετὰ τοῦτο δὲ γεγραμμένον ὁμοίαν ἔχει τὴν ἀτοπίαν , ὃ καὶ αὐτὸ κελεύει πίνειν . γράφει γοῦν οὕτω περὶ αὐτοῦ , δάφνης φύλλα τρίψας ἐν οἴνῳ καὶ ὕδατι δίδου πίνειν . Ἥρας οὖν ἄμεινον Ἀπολλωνίου πολλῷ τόνδε τὸν τρόπον ἔγραψε πρὸς κιονίδας κεχαλασμένας . ♃ κηκίδος ὀμφακίτιδος μέρος α΄ . ἁλὸς ἀμμωνιακοῦ μέρος α΄ . λειώσας ἕκαστον ἰδίᾳ καὶ ὁμοῦ πληρώσας κοχλιάριον παράπτου τῆς σταφυλῆς . λίθον τὸν καλούμενον ἀγήρατον , ᾧ χρῶνται οἱ σκυτεῖς εἰς τὸ λαμπρύνειν τὰ ὑποδήματα τῶν γυναικῶν ἀποξύσας , πλήρου κοχλιάριον καὶ πρόσφερε τῇ σταφυλῇ . τούτων τῶν δύο φαρμάκων τὸ μὲν ἕτερον τὸ ὕστερον ἀλυπότατόν ἐστιν , οὐδὲν οὐδὲ βλάψαι δυνάμενον μέγα , οὐδ’ ὠφελῆσαι καθ’ ὃν ἄν τις αὐτῷ καιρὸν εἴη χρώμενος , ἰσχυρότερον δὲ τὸ πρῶτον . ἐπὶ οὖν τῶν ἀρχομένων ἢ σφοδρῶς ἐρυθρῶν οὐκ ἐπιτήδειον . εἰ δὲ προκεκενωμένου ὅλου τοῦ σώματος , ἀποκρουστικοῖς τε φαρμάκοις κεχρημένων ἡμῶν , μετὰ ταῦτα προσφέροιτο μὴ σφόδρα ἐνερευθοῦς ὄντος τοῦ γαργαρεῶνος ὠφελῆσαι δυνάμενον , ἐξ ἐναντίων γὰρ ἰσχυρῶν σύγκειται δυνάμεων , ἀποκρουστικῆς τε καὶ διαφορητικῆς . οὐκ ὀρθῶς οὖν ἐποίησεν ὁ Ἥρας ἀδιορίστως αὐτὰ γράψας . ὁ δὲ Ταραντῖνος Ἡρακλείδης ἐν τοῖς πρὸς Ἀντιοχίδα καὶ αὐτὸς οὕτως ἔγραψε πρὸς κιονίδας φλεγμαινούσας . ὀμφάκιον ξηρὸν λεάνας ﻿ ἀνάμιξον μέλιτος τὸ ἱκανὸν καὶ διάψα . ἢ κηκίδι λείᾳ μετὰ μέλιτος ἢ στυπτηρίας σχιστῆς ὁμοίως . ἢ ὀπῷ Κυρηναϊκῷ μετὰ μέλιτος . ἢ τῇ μελαντηρίᾳ , ᾗ οἱ σκυτεῖς χρῶνται . ἢ τῇ Ἀνδρωνείῳ δυνάμει , ἣν ἐν τοῖς τραυματικοῖς ἐκθήσομαι , μετ’ οἴνου . δεῖ δὲ προσαναγαργαρίζεσθαι μετὰ ταῦτα τῷ τοῦ φακοῦ ἀφεψήματι . καλῶς ἐπὶ τῷ τέλει προσέγραψε τοῦτο , σφοδρὰ γάρ ἐστι πάντα τὰ γεγραμμένα πρὸς αὐτοῦ φάρμακα στρυφνὰ ταῖς ποιότησιν ὄντα καὶ διὰ τοῦτο τραχύνοντα . πραΰνειν οὖν βούλεται τὴν ὑπ’ αὐτῶν τραχύτητα τῷ τῶν φακῶν ἀφεψήματι , μετρίως δὲ φλεγμαινόντων οὐκ ἀνάγκη τούτοις χρῆσθαι , καθάπερ οὐδ’ ὅταν ἐξέρυθροί τε σφόδρα καὶ θερμὴν ἔχοντες φλεγμονὴν ὦσιν οἱ κίονες , ἀλλ’ οὐδ’ ἐπὶ ταῖς παρακμαῖς αὐτῶν . ἐπικρατεῖν γὰρ χρὴ τηνικαῦτα τὴν τῶν διαφορητικῶν φαρμάκων δύναμιν . Ἀσκληπιάδης δὲ περὶ αὐτῶν οὕτως ἔγραψε , ξηρὸν πρὸς κεχαλασμένας κιονίδας . ἀνήθου σὺν τῷ σπέρματι καὶ ταῖς ῥίζαις λαβὼν ὅσον ἐξαρκεῖ καὶ βαλὼν εἰς ἄγγος κεραμεοῦν τὸ στόμα φιμώσας καὶ πηλῷ περιπλάσας ὄπτα ἐν καμίνῳ , ὥστε τὸ ἄγγος πυρωθῆναι , ἔπειτα ἐξελὼν τῆς καμίνου , τρῖβε κεκαυμένον τὸ ἄνηθον καὶ ἀνελόμενος ἀπόθου . ἐν δὲ τῇ χρήσει λαβὼν τοῦ ἀνήθου μέρη δύο καὶ Ἰλλύριδος χνοώδους μέρος α΄ . μίξας ἐμφύσα διὰ καλαμίδος . ἄλλο . ♃ ῥόδων ξηρῶν ξέστην α΄ . νάρδου Κελτικῆς σὺν ταῖς ῥίζαις καὶ τῇ περικειμένῃ γῇ δεσμίδιον α΄ . χελιδόνων ἀγρίων τῆς νεοττιᾶς ξηρᾶς δραχ . γ΄ . σμύρνης δραχ . η΄ . κηκίδας ὀμφακίτιδας ἀριθμῷ ιε΄ . κόψας καὶ σήσας ἐμφύσα καὶ παράπτου τοῖς δακτύλοις . τούτων τῶν δύο φαρμάκων τὸ μὲν πρότερον οὐδ’ ὅλως οὐδὲν ἔχει τῶν ἀποκρουστικῶν , ἀλλ’ ἔστιν ὅλον διαφορητικὸν , τὸ δὲ δεύτερον μικτὸν ἐξ ἐναντίων , διαφορητικοῦ μὲν ἱκανῶς τῆς τῶν ἀγρίων χελιδόνων νεοττιᾶς , στυπτικοῦ δὲ τῶν κηκίδων , μέσης δὲ δυνάμεως τῆς σμύρνης , μικτῆς δὲ τῆς νάρδου τῆς Κελτικῆς , ἔχει γὰρ καὶ στῦφον καὶ διαφοροῦν ἄμφω μέτρια . τὸ μέντοι διὰ καλάμου ἐμφυσᾶσθαι τὰ τοιαῦτα φάρμακα πάνυ μέμφομαι , καταφέρεται γὰρ αὐτῶν πολὺ καὶ εἰς τὸν φάρυγγα καὶ τὸν στόμαχον . βέλτιον οὖν εἰς κοχλιάριον ἐμβαλόντας ἀναπιέζειν αὐτὸς , καθάπερ ὁρᾶτε ποιοῦντά με . καὶ τρίτον ἄλλο φάρμακον ὁ Ἀσκληπιάδης ἔγραψεν ἐφεξῆς τῶν προειρημένων δυοῖν αὐτοῖς ὀνόμασιν οὕτω . [ Ξηρὸν πρὸς κεχαλασμένην κιονίδα καὶ ὀγκώδη τοῦ Νεαπολίτου . ] ♃ Πεπέρεως λευκοῦ δραχ . α΄ . σμύρνης δραχ . α΄ . σχιστῆς δραχ . β΄ . κηκίδος ὀμφακίτιδος δραχ . β΄ . λείοις παράπτου . τοῦτο τὸ φάρμακον μετὰ τὴν ἀρχὴν ἄχρι παντὸς δύναται χρήσιμον εἶναι χωρὶς τῶν σφοδρῶς ἐξερύθρων , ἐπ’ ἐκείνων γὰρ φυλάττεσθαι χρὴ μιγνύειν τὰ δριμέα καὶ δακνώδη σφοδρῶς , οἷόν πέρ ἐστιν ἐνταῦθα τὸ πέπερι . καὶ ἄλλο δὲ τῆς αὐτῆς δυνάμεως ἔγραψεν ἐφεξῆς πρὸς τὰς ὀγκώδεις ἐκ τῶνδε συγκείμενον . ♃ λίθου ἀγηράτου δραχ . δ΄ . λίθου Ἀσίου τοῦ ἄνθους δραχ . δ΄ . γῆς Σαμίας δραχ . δ΄ . στυπτηρίας σχιστῆς δραχ . β΄ . κρόκου πεφωγμένου δραχ . β΄ . κηκίδων ὀμφακιτίδων δραχ . β΄ . λείοις χρῶ . τούτῳ δὲ ἡμεῖς κεχρήμεθα πολλάκις , ὄντι καλλίστῳ καὶ κατὰ πάντα καιρὸν ὠφελεῖν δυναμένῳ , πλὴν , ὡς ἐπὶ τοῦ πρὸ τούτου λέλεκταί μοι , μήτε κατ’ ἀρχὰς εὐθέως μήθ’ ὅταν ἐρυθρὸς ᾖ καὶ θερμὸς ὁ τῆς φλεγμονῆς ὄγκος . ἐπὶ δὲ τῶν ἤδη κεχρονισμένων καὶ τοῦ σώματος κενοῦ , μετὰ μίαν χρῆσιν εὐθέως ἐπιδείκνυται μεγίστην ὠφέλειαν . καὶ γὰρ τὰ σφοδρῶς στύφοντα καὶ διαφοροῦντα καὶ τὰ τῆς μέσης ὕλης εὐκράτως ἐν αὐτῷ μέμικται . [ Κρίτωνος φάρμακον ὡδί πως γεγραμμένον πρὸς κιονίδας . ] Σκεύαζε πρὸς αὐτὸν τὸν καιρὸν φοινίκων ὀστᾶ καὶ καρύων ἁπαλῶν , ἀώρων , ξηρῶν , ἑκατέρου δραχ . δ΄ . καύσας καὶ λειοτριβήσας χρῶ , ξηρῷ παραπτόμενος . καὶ κατὰ τοῦτο τὸ φάρμακον ἡ τῶν κεκαυμένων ὀστῶν τοῦ φοίνικος δύναμις ἱκανῶς ἐστι διαφορητική . καὶ γὰρ ἐπ’ ἄλλων αὐτῆς παθῶν πεῖραν ἔχομεν ὡς τοιαύτης . καὶ ἡ τῶν καρύων δὲ τῶν ἁπαλῶν ξηρανθέντων τέφρα τὸ διαφορητικὸν ἔχει μετὰ τοῦ στυπτικοῦ . καὶ Σωρανὸς δὲ φάρμακον ἀδιορίστως ἔγραψεν , ἐπὶ τίνων ἰδίως ποιεῖ μὴ προσθείς . ἔχει δὲ ἡ λέξις αὐτοῦ τόνδε τὸν τρόπον . γλυκύῤῥιζαν θλάσας ἐπίχει μέλι καὶ γλυκὺ ὕδωρ ἴσον , εἶτα ἑψήσας δίδου τὸν χυλὸν ἀναγαργαρίζεσθαι . ἥμαρτε μὴ προσγράψας ὅτι παρηγορικώτατόν ἐστι τοῦτο τὸ φάρμακον , ἐν ταῖς ἀκμαῖς τῶν φλεγμονῶν ὠφελεῖν μεγάλα δυνάμενον . γίνεται τούτου χρεία , κᾀπειδὰν ὑπὸ τῶν στρυφνῶν φαρμάκων ἀμετρότερόν τις ἐρεθίσῃ τε καὶ τραχύνῃ τὸν φλεγμαίνοντα κίονα , παρηγορεῖ γὰρ αὐτὸν τοῦτο τὸ φάρμακον .
Lemmas: [ πρός γαργαρεών . ] σαρκώδης τις μόριον ἐν ὁ ὁ στόμα ὑψηλός φαίνω κρεμάννυμι , ἐάν διανοίγνυμι τις ἐπιπλεῖστον ὅλος ὁ στόμα ὁ γλῶσσα καταστέλλω . οὗτος ὁ σαρκίον ὀνομάζω δύο ὄνομα πρός ὁ παλαιός Ἕλλην , γαργαρεών τε καί κίων , ὁ δέ μετά οὗτος ἰατρός σχεδόν ἅπας οὐ οὕτως , ἀλλά κιονίς καλέω αὐτός . ὁ γάρ σταφυλή ὀνομάζω αὐτός ἀγαθός εἰμί μηδέ ὅλος μνημονεύω , οὐ γάρ ὁ μόριον , ἀλλά εἷς τις ὁ πάθος αὐτός σταφυλή ὀνομάζω . ὀλιγάκις οὖν οὗτος ὁ πάθημα γίγνομαι κατά ὁ κίων , φλεγμαίνω δέ πάνυ πολλάκις , καί δηλονότι καθά ἐν ὁ ἄλλος ἅπας , ἐν ὅς ἐκ ἐπιρροή ὑγρός ὁ νόσος , οὕτως καί ὅδε ὁ πρῶτος ὁ βοήθημα ἀναστέλλω ὁ ῥεῦμα . στυπτικός οὖν δύναμις χρή οὗτος εἰμί · μέτριος μέν εἰμί ὁ ἐπιρροή , μέτριος στύφω , ὅς αὐστηρός ἴδιος ὀνομάζω · ὅταν δέ σφοδρός συνίστημι , διά ὁ στρυφνός . ἄμφω μέν γάρ στύφω , ἀλλά ἀσθενής μέν αὐστηρός , σφοδρός δέ ὁ στρυφνός . λέγω δέ ἀμφότερος πολλάκις ὁ ὕλη , ἀλλά καί νῦν ἀναμιμνῄσκω ἀγαθός , ὅπως ἐπί μέν ὁ μικρός φλεγμονή ὁ ἀσθενής στῦψις , ἐπί δέ ὁ μέγας ὁ σφοδρός παραλαμβάνω , διάκλυσμα μέν γάρ σύμμετρος ὁ τε ὁ φοῖνιξ εἰμί ἤ φοινικοβάλανος ἤ ὅπως ἄν ἐθέλω ὀνομάζω , ἀφεψάω ποτέ μέν ὕδωρ μόνος , ποτέ δέ καί βραχύς μέλι ἐμβάλλω . παραπλήσιος δέ οὗτος καί ὁ διά ῥόδον , ἑλίκων τε ἄμπελος καί βάτος καί κυνόσβατος καί σχῖνος καί κισσός καί κύπρος καί τερεβινθίνη καί ῥάμνος καί ἀσπάλαθος καί κύπερος καί κύτινος καί ὁ καλέω κεράτιον καί μορέα ῥίζα . ὑποκιστίς τε καί μῆλον αὐστηρός ἤ στρυφνός ἀπίων ὁ τε καλέω ὄον , ὅς οὖον καλέω ὁ πολύς , προστίθημι κατά ὁ πρῶτος συλλαβή ὁ ὄνομα ὁ υ̅ , ὡς εἰμί τρεῖς γράμμα ὁ ὄνομα ὁ πᾶς , ὁ τε ο̅ καί ὁ υ̅ καί ὁ α , κατά δέ ὁ Ἑλληνίζω ὁ τε ο̅ καί ὁ α . οὗτος δέ ἰσχυρός ὁ τε ὁ μυρσίνη καί ὁ ὁ μύρτον εἰμί ἀφέψημα καί ὁ ὁ στρυφνός κυδώνιος μῆλον , ἀκρέμων τε ὁ μαλακός , πρῖνος καί κόμαρον καί σμῖλαξ καί φηγός καί ὁ βάλανος αὐτός , μέσπιλον τε καί κράνον καί μεμαίκυλος καρπός . γενναῖος δέ κηκίς καί ῥόος ὁ ἐπί ὁ ὄψον καί ὁ βυρσοδεψικός καί μυρίκη καρπός καί ὁ ἄκανθα ὁ Αἰγύπτιος ὀνομάζω , ὅμοιος ὁ καρπός . οὗτος ἕκαστος κατά μόνος καί σύν ἄλλος ἕψω ἀνακογχυλίζω χρή ὁ ὕδωρ . θαυμαστός γάρ ὅπως ὁ μίξις αὐτός ὠφέλιμος πολλάκις γίγνομαι ὁ ὁ ἁπλόος χρῆσις . ξηρός δέ λειόω προσάπτω ὁ γαργαρεών , ἀτρέμας πως ἀνάγω πρός τε ὁ ἄνω χώρα καί ὁ ἐκτός , ὡς ἐπί ὁ γλῶσσα . ἐμβάλλω δέ κοχλιάριον λειόω ὁ ξηρός φάρμακον καί ἀγαθός , εἰ κατά ὁ πέρας εἰς ἐγκάρσιος τομή ἤ εὐθύς εἰμί τελευτάω ὁ κοχλιάριον . καί οὗτος δέ αὐτός μέτριος μέν εἰμί ὁ ξηρός ῥόδον καί ὁ ἄνθος αὐτός ἀκρέμων τε ξηραίνω , ὅς ἄρτι διέρχομαι φυτόν , ὑποκιστίς τε καί ῥῆον , ὁ τε ὁ σκυτεύς λίθος , ὅς λαμπρύνω ὁ ὁ γυνή ὑπόδημα , καλέω δέ ἀγήρατος , ἀλόη τε καί κύπρος , ἄνθος τε σχῖνος καί ῥίζα νάρδος ὁ Ἰνδικός καί ὁ παρά ἐγώ ὄρειος . ἰσχυρός δέ οὗτος , ἀλλά χωρίς ὁ τραχύνω ἐπιφανής στύφω ὁ Αἰγύπτιος ἄκανθα ὁ καρπός , ῥῆον τε καί ὁ διφρυγής ὀνομάζω , ὁ τε ὁ ὄψον ἐπιβάλλω ῥόος ὁ τε στρυφνός βαλαύστιον τε καί κύτινος καί σίδιον καί κηκίς , καί μάλα ὅταν ἀκριβής ὀμφακῖτις εἰμί . στύφω δέ ἀκριβής καί ὁ στυπτηρία πᾶς , λεπτομερής δέ αὐτός εἰμί ὁ σχιστός καί χρήσιμος εἰμί αὐτός . χάλκανθος δέ σφοδρός ἔχω στῦψις οὐ ἀπαλλάσσω ὁ θερμαίνω , καί διά οὗτος ὁ σηπεδονώδης ἕλκος ἁρμόζω , ὅμως δέ παροξύνω γαργαρεών , ἔͅν ἤδη εἰμί κιρρώδης . ὁ χυλός δέ στύφω ἅπας ὁ λέγω φυτόν εἰμί καί ὁ καρπός αὐτός ὡσαύτως . λέγω δέ περί αὐτός ἐν ὁ διάχριστος στοματικός , ὅς ὁ μέν διά γλεῦκος , ὁ δέ διά μέλι μίξις σκευάζω . διαφθείρω γάρ ὁ χυλός ἐπίπαν , ἄνευ μέλι ἀποτίθημι , ἤ πάλιν ἀποξηραίνω μέχρι πολύς ἕψω . ἔνιοι δέ χυλός , ἔͅν ἐν ἥλιος θερινός ξηραίνω ἄχρι σύμμετρος πάχος , ἐν ὁ χρόνος ξηραίνω , καί ἐάν γε πολύς ἔτος γεννάω , εἰς τοσοῦτος ἥκω ξηρότης , ὡς λειόω δύναμαι παραπλήσιος κύτινος καί βαλαύστιον . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ τε ὁ ὑποκιστίς χυλός καί ὁ ὁ ὄμφαξ καί ὁ γλυκύρριζα καί ὁ ὁ κενταύριον καί καθόλου φημί πᾶς ὁ χυλός , ἔͅν χωρίς μέλι ἐπιπολύ ἑψέω , οὐ διαφθείρω μέν , ἐν ὁ χρόνος δέ γίγνομαι ξηρός , τις μέν , ὡς φημί , λειόω δύναμαι , τις δέ ὅσος ὁ γλίσχρος ἔχω φύσις πλατύνω ﻿ μάλα ἤ λειόω . ἁπλόος μέν οὖν οὗτος χρήσιμος , σύνθετος δέ ἐκ αὐτός κατά τρεῖς χρεία γίγνομαι , εἷς μέν ἐκ ὁ ὁμογενής , ὅταν ὁ σφοδρός ὁ μαλακός μείγνυμι , ἀπορέω ὁ μέσος , ῥόδον ἄνθος ἤ αὐτός ὁ ῥόδον μετά κηκίς ἤ στυπτηρία λειόω , ἕκαστος τε ὁ λέγω ἔμπροσθεν πρᾶος φάρμακον ὁ σφοδρός συμπλέκω . εἰμί γάρ ἀριθμός οὐ ὀλίγος κατά ὁ ὁ τοιοῦτος ὑπάλλαξις , ἀλλά καί κατά αὐτός ὁ ἐκ δύο τις μίξις εἰμί πολύς φάρμακον , κατά ἄλλος ἄλλος ποσότης μείγνυμι αὐτός , οἷος εἰ διπλάσιος εἰμί ὁ ὁ ῥόδον ἄνθος ὁ στυπτηρία ἤ ἐναντίος ὅδε , διπλάσιος ὁ ῥόδον ἄνθος ὁ στυπτηρία . δύναμαι δέ ἄν τις διπλάσιος , ἀλλά καί τριπλάσιος καί τετραπλάσιος , ἑκάτερος ἑκάτερος μείγνυμι . πρόδηλος δέ ὅτι καί ἴσος ἴσος . οὗτος μέν οὖν μέσος ἄν εἰμί ὁ ἄκρον , ὁ δέ ἄλλος πᾶς τις μέν ἐγγύς ὁ μαλακός ὁ πολύς ἔχω ὁ ῥόδον , ὁ δέ ὁ σφοδρός ὁ πολύς ἔχω ὁ στυπτηρία . ἑκάτερος δέ αὐτός οὐ ἄδηλος ὁ μάλα καί ἥσσων . εἰμί γάρ δύο φάρμακον , ἰσχυρός μέν ἐν ὅς πολύς εἰμί ὁ στυπτηρία ὁ ῥόδον , ἰσχυρός δέ εἰμί καθό τριπλάσιος ὁ ῥόδον ὁ στυπτηρία περιέχω ὁ διπλάσιος ἔχω φάρμακον . ὅς οὖν ἀεί λέγω ἀκούω ἐγώ καί νῦν λέγω . μωρίζω ὁ ζητέω ὁποῖος εἰμί ὁ κρατύς ἐπί δύο ὁμογενής φάρμακον ἤ ὁ καλός ἅπας αὐτός . ὥσπερ εἰ ζητέω γε εἰ χόνδρος ἀγαθός ἤ πτισάνη δίδωμι ὁ νοσέω , ἤ πότερος οἶνος ἤ ὀξύμελι ἤ ὁ καθαίρω φάρμακον . ἆρα γε ἀγαθός εἰμί ἑλλέβορος λευκός ἤ μέλας ἤ καθόλου περί πᾶς ὁ βοήθημα τίς καλός εἰμί . ἅπας γάρ ἐν ὁ πρός τις ὁ γε ὠφελέω ἔχω καί ὁ βλάπτω , καί οὗτος Ἱπποκράτης λέγω , ὅς οἶδα πρῶτος πᾶς ὁ μετά αὐτός ἀκολουθέω . ἔνιοι δέ ὁ νέος ἰατρός , ὥσπερ ἄλλος πολύς φλυαρέω , οὕτως καί ὁ τοιοῦτος . θεάομαι δέ πολλάκις ἔργον ὁ λέγω ὁ ἀλήθεια . ἄκαιρος γοῦν ἔνιοι χράω φάρμακον ὅς ἔχω , εἶτα ἐκ ὁ παροξύνω ὁ πάθος ἐπί ἕτερος μεταβαίνω ἄνευ μέθοδος καί μηδείς οὗτος ἀνύω ὁ τρίτος ἐφεξῆς ἐπί ἕτερος μετάβασις , εἰμί δέ ὅτε καί τέταρτος ἄλογος ποιέω καί νομίζω ὁ πάθος εἰμί κακοήθης , καλέω ἐγώ συμβουλεύω τις . ἐͅγώ κελεύω αὐτός ὅς κτάομαι φάρμακον δείκνυμι ἐγώ ὁ συμφέρω ὁ πάρειμι κατάστασις συμβουλεύω . καί φημί αὐτός διά ὅς συμβουλεύω φάρμακον παροξύνω ὁ κάμνω καί διά οὗτος χράω δείδω , ἀλλά νῦν γε πείθω ἐγώ χράω προσρέπω , ἐπιδείκνυμι κᾀκείνος καί σύ ἑκάτερος ὅς λέγω Ἡρόφιλος , ἀληθής ὑπάρχω . ἐάν τε γάρ λέγω οὐδείς εἰμί ὁ φάρμακον μόνος κατά ἑαυτοῦ , προσηκόντως λέγω , οὐδείς γάρ εἰμί , ἐάν μή ὁ χράω ὀρθός ἔχω , ἐάν τε πάλιν οἷος περ θεός χείρ εἰμί ὁ φάρμακον , καί οὗτος ὀρθός λέγω . ἀνύω γάρ μέγας ὁ χράω αὐτός ἔχω γυμνάζω ἐν λογικός μέθοδος μετά ὁ καί συνετός ἵημι φύσις . τις γάρ οὐ μόνος ἀγαθός εἰμί ἀμφισβητέω περί σοφία ὁ συνετός . ὁ μέν οὖν ὁ ὁμογενής φάρμακον μίξις ἕνεκα ὁ ὁ μεταξύ χρεία γίγνομαι , καί διά οὗτος ἀεί δύο ἔχω σύ ἐναντίος ὁ δύναμις ἐπί ἕκαστος πάθος ἀξιόω . μείγνυμι γάρ αὐτός πάμπολυς ὁ μεταξύ φάρμακον εὐπορέω . εἷς μέν οὖν αἰτία ὁ ὁ ὁμογενής φάρμακον μίξις ὅδε καί δή λέγω · εἷς δέ ἄλλος ὁ ὁ ἑτερογενής ἐκ τοιοῦτος γίγνομαι λογισμός . σπάνιος ἄν εὑρίσκω τις διάθεσις ἤτοι διαφορέω μόνος ἤ ἀποκρούω δέω . ὁ μέν γάρ μικρός , κατά ὅς οὐδέ ὁ ὁ διάθεσις ὄνομα προφέρω ὁ ἰατρός , παραχρῆμα καθίστημι · μέγας δέ ὑπόθεσις ἔχω ὁ γεννάω πάθος ἀδύνατος εἰμί διά ὁ ἀποκρούω αὐτός τέλειος ἰάομαι , καί μάλα ὅταν εἰμί ὁ ὁ κάμνω σῶμα πολύχυμος ἤ ὁ πάσχω μόριον ἄρρωστος φύσις . διά οὗτος οὖν ἀναγκάζω πολλάκις μέν εὐθύς ἐν ἀρχή , πολλάκις δέ ὀλίγος ὕστερον μείγνυμι τις ὁ διαφορητικός . ἐάν δέ ὀδύνη σύνειμι σφοδρός καί ὁ παρηγορικός · χρεία τοίνυν εἰμί τηνικαῦτα ὁ λέγω φάρμακον ἕκαστος μείγνυμι τε ὁ διαφορητικός . εἰμί δέ καί οὗτος πάμπολυς , ἀπό ὁ μαλακός ἄρχω χρή , παροξύνω γάρ ὑπό ὁ δριμύς ὁ φλεγμαίνω . διά οὗτος οὖν γίγνομαι σύνθετος φάρμακον πρός τε ὁ ὁ ἄλλος μόριον φλεγμονή καί πρός ὁ ὁ γαργαρεών , οἷος ὅταν ὁ στυπτηρία μείγνυμι ἴρις Ἰλλυρικός ἤ ὁ ὁ ὄροβος ἄλευρον ἤ λιβανωτός ἤ σμύρνη . εἰμί δέ καί ὁ στύφω πολύς καί ὁ ἄδηκτος διαφορέω οὐ ὀλίγος ὁ ποικιλία ὁ πρός ὁ φλεγμαίνω κίων ἁρμόζω φάρμακον ἔοικα γίγνομαι πάμπολυς . σύ δέ θεάομαι ὅπως ἔχω μέγεθος τε καί θερμότης ὁ φλεγμονή ὁ τε ἀπορρέω αὐτός ὁπόσος εἰμί κατασκέπτομαι , ἔτι τε ὁ ποσότης ὁ ἐν ὁ σῶμα χυμός στοχάζομαι ἤ ὁ ὁ στύφω ἤ ὁ ὁ διαφορέω ἐπικρατέω φάρμακον χράω . παραγράφω δή πάλιν ᾀνταῦθη φάρμακον ὁ ὁ ἔμπειρος γράφω ὁ μέν ἅμα ὁ οἰκεῖος διορισμός , οὐ ὀλίγος δέ καί χωρίς ﻿ ὁ διορισμός , ἐπί ὅς ἐγώ προστίθημι καθά ἐπί ὁ ἄλλος , ὅσος πρόσθεν γράφω , ὁ οἰκεῖος διορισμός . [ περί ὁ ὑπό Ἀρχιγένης γράφω πρός ὁ φλεγμαίνω γαργαρεών . ] περί ὁ πρόκειμαι πάθημα οὕτως γράφω Ἀρχιγένης ὁ πρῶτος ὁ φαρμάκον . σταφυλή δέ χαλάω προσάπτω ὀπός λεῖος ἤ κηκίς λεῖος μετά ἅλς , ἤ αὐτός ἅλς διάλυτος , ἤ λύκιον ῥίζα λεῖος ἤ ὀμφάκιον μετά μέλι . εἰ δέ εὔτονος ἐθέλω , χάλκανθος , λεπίς , σχιστός , μίσυ , σμύρνα , κηκίς ἴσος λεῖος , οἶνος ἀναλαμβάνω χρίω . εἰ οὗτος μόνος γράφω ὁ Ἀρχιγένης παύω , τέλειος ἄν μέμφομαι χωρίς διορισμός γράφω φάρμακον δύναμις ἐναντίος . ἐπεί δέ διά ὁ ἑξῆς γράφω ἐπανορθόω , καί αὐτός οὗτος ἀδιόριστος ὀρθός ποιέω . ὅτι δέ ἀδιόριστος λέγω οὗτος μανθάνω πάρειμι ἐντεῦθεν . σταφυλή , φημί , χαλάω προσάπτω ὀπός λεῖος . δέω μέν οὖν ᾀνταῦθη προστίθημι ποῖος φημί ὀπός , ἀλλά ἐπεί πᾶς ἤδη πιστεύω ὁ Κυρηναικός ὀπός ἀγαθός ποιέω πρός ὁ φλεγμονή ὁ κίων , οὐ προστίθημι ὁ Κυρηναῖος . κατά οὗτος μέν οὖν καί τις αὐτός μέμφομαι . κατά ὅσος δέ δριμύς καί θερμαντικός φάρμακον ὁ Κυρηναικός ὀπός μετά ὁ ἐναντίος γράφω , μή προστίθημι διορισμός μηδέ δηλόω πότε μέν ὁ ὀπός χράω προσήκω , πότε δέ ὁ στυπτικός φάρμακον , κατά οὗτος κακός ποιέω . χάλκανθος γάρ καί λεπίς χαλκός καί ὁ σχιστός , δῆλος δέ ὅτι μέν στυπτηρία λέγω καί μίσυ καί κηκίς , πᾶς ἴσος λειόω ἐν οἶνος κελεύω , προσμείγνυμι δέ αὐτός καί σμύρνα ἴσος ὁ συντίθημι φάρμακον χρίω ὁ σταφυλή , ἰσχυρός δηλονότι κατά ὁ στῦψις ὑπάρχω . παραμυθέομαι δέ ὁ ὁ γραφή ἀδιόριστος , προσγράφω ὁ περί ὁ φάρμακον λόγος ὁ λέξις οὗτος . εἰ δέ εὔτονος ἐθέλω , ὡς γάρ ἐφίστημι ἐγώ πότε ὁ εὔτονος εἰμί χράω , οὕτως γράφω καί οὗτος . μικτός δέ φάρμακον ἐν ὅς γράφω εἰμί ὁ κηκίς μετά ἅλς , αὐτός μέν στύφω σφοδρός , ὁ δέ ἅλς διαφορέω μετά τις βραχύς στῦψις . ἴδιος δέ ὁ ἅλς οὐ ἄν τις χράω κατά ἀρχή , ὥσπερ οὐδέ ὁ ὀπός , ἀλλά ἐπί σκιρρέω ἤδη καί χρονίζω ὁ φλεγμονή ὁ κίων . αὐτός δέ οὐ κίων γράφω , ἀλλά σταφυλή χαλάω , ὅμοιος ὁ πολύς ἡγέομαι ὁ φλεγμονή ὁ κίων σταφυλή ὀνομάζω καί τίς θαυμαστός ὅπου καί ὁ κατά ἐγώ τις ἐπί Ἀττικισμός σεμνύνω , ὡς ὁ μόριον αὐτός σταφυλή ὀνομάζω . πολύς γάρ αὐτός ἀγνοέω ὁ Ἀρχιγένης , καίτοι παρά τε ὁ ἄλλος παλαιός εὐπορέω ὁ χρῆσις ὁ προσηγορία καί παρά ὁ Ἱπποκράτης κατά ὁ προγνωστικός ἐν ὅδε ὁ λέξις . ὁ δέ γαργαρεών ἐπικίνδυνος καί ἀποτέμνω καί διακαίω καί ἀποσχάζω , ἔστε ἄν ἐρυθρός εἰμί καί μέγας . καί γάρ φλεγμονή ἐπιγίγνομαι οὗτος καί αἱμορραγία . ἀλλά χρή ὁ τοιοῦτος ἄλλος μηχάνημα πειράω κατισχναίνω ἐν οὗτος ὁ χρόνος . οὗτος προλέγω ὁ Ἱπποκράτης φημί ἐφεξῆς · ὅταν δέ ἀποκρίνω πᾶς , ὅς δή σταφυλή καλέω , καί γίγνομαι ὁ μέν ἄκρον ὁ γαργαρεών μέγας τε καί πελιός , ὁ δέ ἀνώτερος λεπτός , ἐν οὗτος ὁ καιρός ἀσφαλής διαχειρίζω . ἀγαθός δέ καί ὑποκενώσανταʹ ὁ κοιλία ὁ χειρουργία χράω , ἐάν ὁ τε χρόνος ἐγχωρέω καί μή ἀποπνίγω ὁ ἄνθρωπος . ἔτι δέ σαφής ὁ Διοκλῆς ἑρμηνεύω ὁποῖος εἰμί πάθος ὁ καλέω σταφυλή καί μετά οὗτος Πραξαγόρας καί Μαντίας καί ὅσος ὁ συνεδρεύω ὁ πάθος γράφω . ἔνιοι δέ καί διά οὗτος σταφυλή λέγω καλέω ὁ πάθος , ὅτι ῥάξ σταφυλή ἔοικα ὁ ἄκρον ὁ γαργαρεών . ὁ δέ ἐφεξῆς ὑπό ὁ Ἀρχιγένης γράφω καλός λέγω , καί διορισμός ὁ χρῆσις αὐτός προσγράφω . ἔχω δέ ὁ λέξις οὕτως . [ κοινός φάρμακον κίων καί παρίσθμιον . ] κοινός δέ ἐπί ὁ κατά παρίσθμιον ἤ ὁ κίων φλεγμονή ἤ ἕλκωσις ἄρχω μέν εὐθύς ἁρμόδιος ἡσυχία , ἀσιτία καί ἀκόλουθος δίαιτα . ἀναγαργάρισμα δέ ἁπλόος ἡσυχῆ στύφω , ὀξύκρατον ὑδαρής χλιαρός ἤ μελίκρατον ἤ φοινικοβάλανος ἤ ἑλίκων ἄμπελος ἤ μῆλον κυδώνιος ἤ μέσπιλον ἤ ἀχράς ἤ ῥόδον ἀφέψημα , μείγνυμι μετά ὁ ἀφεψάω αὐστηρός μέλι ὀλίγος . καλός ἐνταῦθα προσγράφω ὁ αὐστηρός χράω , μείγνυμι δέ μέλι ὀλίγος . μικρός δέ ἔμπροσθεν αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ μελίκρατον κελεύω χράω κατά ὁ ἀρχή ὁ φλεγμονή οὐ ὀρθός ποιέω . οὐδείς γάρ ἔχω στυπτικός ὁ μελίκρατον , ἀλλά κύριος μέν αὐτός ἄν τις ῥυπτικός λέγω , σύν οὗτος δέ καί διαφορητικός λέγω , οὐ ἄν ἁμαρτάνω . ὁ δέ οὖν ἐφεξῆς ὑπό αὐτός γράφω καλός λέγω κατά λέξις οὕτως ἔχω . ποιέω καί ἀκακία χυλός ὕδωρ ἀνίημι . διαχριστέον δέ ὁ παραπλήσιος ὁ στοματικός , οἷος καί ὁ διά μόρος λιτή καί ῥοῦς Συριακός καί βυρσοδεψικός ἀπόβρεγμα ἕψω μέχρι συνίστημι , μέλι προσμείγνυμι χράω . ἤ ῥοιά γλυκύς καί ὀξύς χυλός καθέψω μέχρι μέλι πάχος ἔχω , χράω . ἤ σταφυλή ὄμφαξ ἐκπίεσμα αὐτός σκευάζω χράω . ἤ βάτος ἤ σχῖνος ἤ τερμίνθινος ἤ σμύρνα ἤ ῥόδον χυλός μετά μέλι χράω . καί μετά οὗτος δέ καταπλήσσω ἔξωθεν , σχιστός μετά ἀλόη ὁ ἥμισυς καί ὀλίγος ἀκακία , σύν χυλός στρύχνον , συμβουλεύω ἐπιφέρω κατά λέξις οὕτως . ἐπιμένω δέ ὁ φλεγμονή ἀναγαργαρίζω ὄξος χλιαρός ﻿ ἴδιος , ἤ κηκίς λεῖος προσμείγνυμι ἤ βάτος ἤ ἀγριέλαιος ῥίζα , ἤ κύπερος ἀφέψημα μετά μέλι , ἤ γλυκύς μετά ὕδωρ , ἤ συκίτης θερμός , ἤ μαλάχη ἀφέψημα . πρόδηλος μέν ὅτι κοινός οὗτος βοήθημα , καθότι προλέγω , ὁ τε κίων εἰμί καί ὁ παρίσθμιον . οὐ ὀρθός δέ ἐγώ δοκέω ὁ γλυκύς μετά ὕδωρ θαρσέω , ἀσθενής πρός ὁ τοιοῦτος φάρμακον . καθά καί ὁ συκίτης καί ὁ ὁ μαλάχη ἀφέψημα , πρίν ἤ πρός διαπύησις ἀφικνέομαι ὁ πάθος , χρή δέ οὗτος αὐτός οὗτος δηλόω . συνάπτω δέ ὁ προλέγω ὁ Ἀρχιγένης ὡδί πως γράφω . διαχρίω δέ καί ὁ ἀνώτερος πρός ὁ ἐν ὁ ῥώθων ἑλκύδριον μεταγράφω . ἴδιος δέ πίσσα σύν ἔλαιον ἤ μέλι . ἤ κροκόμαγμα μετά ὀλίγος κηκίς σύν μέλι ἤ στυπτηρία στρογγύλος μετά ῥόδον ἄνθος λειόω ἤ ῥόδον ξηρός ἤ ὁ ἄνθος αὐτός λεῖος προσεμπάσσω ἤ ἐμφυσάω εἰς τε ὁ παρίσθμιον καί ὁ σταφυλή . ἤ κύπερος ῥίζα ἤ μυρσίνη ἤ σχῖνος ἤ βάτος ἤ κηκίς ἤ ἅλς λεπτός ὅμοιος ἐμπάσσω , ἤ ὀμφάκινος ἤ σχῖνος μετά μέλι διαχρίω , ἤ ῥόδον ἄνθος ἤ κρόκος μετά ῥοιά χυλός . ἐνταῦθα πάλιν μείγνυμι ὁ στυπτικός ἀγωγή ὁ διαφορητικός χωρίς διορισμός . οὐδείς γάρ ὅμοιος ἐμπάσσω ἅλς λεπτός ἤ ῥόδον ξηρός καί ὁ ἄνθος αὐτός , ἤ πίσσα σύν ἔλαιον χράω , θερμαντικός τε καί διαφορητικός φάρμακον , ἤ κηκίς καί στυπτηρία , στυπτικός φάρμακον . χρονίζω μέν γάρ καί σκιρρέω ὁ φλεγμονή καλός ἄν τις ὑγρός πίσσα προσφέρω ἤ ὁ ξηρός ἔλαιον τήκω . τηνικαῦτα δέ καί ὁ ἅλς χρήσιμος προκενόω δηλονότι ὁ σῶμα , ἄρχω δέ ἤ αὐξάνω καί μετά θερμότης πολύς ἀκμάζω , ἐναντίος βοήθημα ἔλαιον καί ὁ πίσσα . κατά δέ ὁ αὐτός λόγος καί ὁ ἅλς . ἐφεξῆς δέ καλός γράφω ὁ Ἀρχιγένης ἐπί ἀκμάζω ὁ πάθος βοήθημα , δηλόω δέ ἐκ οὗτος αὐξάνω καί μηδείς ὠφελέω ὑπό ὁ προγράφω . ἔχω δέ ὁ λέξις αὐτός κατά ὅδε ὁ τρόπος · εἰ δέ ἐπακμάζω ὁ πάθος ἤ κοιλία ὑποσύρω ἤ ἀναγαργαρίζω πίτυρον πλόμμα θερμός , ἤ πτισάνη χυλός ἤ γλυκύς χλιαρός ἤ ἀφέψημα γλυκύς ῥίζα μετά γλυκύς καί ὕσσωπος ἤ σῦκον οἶνος ἀφεψάω ἤ πτισάνη χυλός , ἐναφεψάω αὐτός σταφίς . ὠφελέω δέ μέγας , ἐάν ἀμυγδάλινος ἔλαιον εἰς ὁ οὖς ἐγχύνω , ἔξωθεν τε πυριατέον πρᾶος σπόγγος ἀποθλίβω καί ὠμός λύσις ἐπιθετέον , ὁ διά κρίθινος ἄλευρον ἤ διά λινόσπερμον ἤ τῆλις , ἤ καί σμῆγμα ἐκ οὗτος . ἐάν μέν οὖν πρός διαπύησις φαίνω εἰμί ὁ παρίσθμιον , συνεργητέον ὁ σῦκον ἀφέψημα συνεχής καί μονονού ἀδιάλειπτος δίδωμι ἀναγαργαρίζω ἤ ὁ μελίκρατον θερμός ὅμοιος . εἰ δέ μηδείς ὑποφαίνω τοιοῦτος , ἐπιτείνω δέ καί δυσκατάποτος , ἐν ἀρχή τε πνιγμός ὑποπτεύω εἰμί , ὁ τε κοιλία εὔτονος κλυστήρ ἤ βάλανος ὑπακτέον ἤ φλεβοτομέω ἀπό ἀγκών , σικύα τε κατά ὁ τράχηλος καί ἀνθερεών κολλητέον μετά ἄμυξις , πυρία τε καί κατάπλασμα συνεχής καί εὔτονος χράω καί ὁ ἀναγαργάρισμα συνεχής . εἰ δέ πρός μηδείς οὗτος εἴκω , ἐπιτείνω δέ , ὁ τε ὑπό ὁ γλῶσσα φλέψ τμητέον ἤ ὁ ἐγκανθίς τε ἤ καί ὁ ἐν μέτωπον . διαχρηστέω δέ αὐτός συνεχής χολή ταύρειος καί ἐλατήριος ὁμοῦ μετά μέλι ἤ ἅλς σύν ἔλαιον παλαιός μετά μέλι καί ὄξος ἤ κενταύριον μετά μέλι ἤ ἀψίνθιον μετά νίτρον καί μέλι , ἤ χελιδών ὅλος σύν ὁ πτερόν καίω καί λεαίνω σύν μέλι καταχρίω . φημί δέ ἔνιοι καί ἄκρος ποιέω χελιδών νεοσσός ὁ λιπαρός λίαν πρόσφατος , εἴτε ταριχεύω ὀπτός καί δίδωμι αὐτός ἐσθίω , εὐθύς γάρ κουφίζω ὁ πνιγμός . ἐάν δέ παῖς ἤ πρεσβύτης εἰμί , θεῖος καί ἴρις μετά μέλι δίδωμι ἐκλείχω · ὅτι οὗτος κοινός περί ἀμφότερος , ὥσπερ ἐν ἀρχή προλέγω , σταφυλή τε καί παρίσθμιον εἰμί ἴαμα , δῆλος ποιέω καί ἐκ ὅς ἐπιφέρω φημί . ἔνιοι δέ ὁ συναγχικός ἤ κυναγχικός ἐλατήριος ἤ χολή ταύρειος ἀνά βʹ . ὀβολός μετά χλιαρός μελίκρατον δίδωμι πίνω . τις δέ ὄνος ὁ ὑπό ὁ ὑδρία ποτίζω σύν ὕδωρ , ἤ ἐκλείχω δίδωμι ἤ διαχρίω ὁ ἀλγέω καί λίαν μαρτυρέω ὠφελέω . καί διά ἀτμός πυριάω ἔσωθεν οὗτος ὁ τρόπος , ὀρίγανον ἤ ὕσσωπον ἤ θύμβρα σύν ἱκανός ὄξος ζέω ἐπιμελής , ἐν χύτρα περιπλάσσω , ὁ δέ πῶμα ἔχω κατά μέσος τρῆμα , εἶτα κάλαμος ὁ ὁ πῶμα τρῆμα , ἕως ὁ πάσχω ἐναρμόζω , ἐάω πυριάω . ἐάν δέ κατακαίω ὁ στόμα ζέω ὁ κάλαμος , ᾠόν κενός τετραίνω ἑκατέρωθεν ἐν ὁ στόμα κρατέω καί διά αὐτός ὁ κάλαμος διέρχομαι . μαλακός δέ ὁ πυρία γίγνομαι , ἐάν ἀντί ὁ ὄξος ὕδωρ εἰμί . ἔνιοι δέ νίτρον καί ὀρίγανον καί κάρδαμον σπέρμα καί ἔλαιον τρίβω ἐν ὀξύκρατον μείγνυμι καί ὅμοιος πυριάω . ἤ σποδός νεοσσός χελιδών μήπω πτερόω διαχρίω , ἤ στρύχνον χυλός καί βούτυρον ἴσος μετά ῥόδινος κηρωτή ὁ ἀνθερεών ἐπιτίθημι . ὁ πνίγω πισσάριον μετά ὕδωρ καί νίτρον ποτίζω . οὗτος μέν ὁ Ἀρχιγένης γράφω . ἐγώ δέ οὐδέποτε ἐπιχειρέω δίδωμι ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος διάθεσις οὐδείς ὁ πίνω φάρμακον , ὁποῖος αὐτός τε καί ἄλλος τις μιμνῄσκω . οὗτος οὖν ὁ ἐπί ὁ τέλος ὁ λέξις ὁ προγράφω γράφω κατά λέξις οὕτως ὁ πνίγω πισσάριον καί νίτρον μετά ὕδωρ ποτίζω . τίς λόγος λέγω μή δύναμαι ἐμαυτοῦ πείθω , ﻿ ἀλλά μηδέ ὁ διδάσκαλος τις μηδέ ἄλλος χράω ὁράω , οὐδέ αὐτός ἐπιχειρέω χράω . ὁ μέν γάρ φλεβοτομέω ὁ πνίγω καί ὁ κλύζω δριμύς κλυστήρ καί ὁ καθαρτικός δίδωμι χάριν ὁ κενόω ὁ σύμπας σῶμα καί μεθίστημι κάτω ὁ ῥοπή ὁ ἐπί ὁ πάσχω μέρος φέρω χυμός , εὔλογος τε εἰμί καί διά πολύς πεῖρα κρίνω . ὅμοιος δέ καί ὁ μετά ὁ κένωσις ὁ πᾶς σῶμα καί ὁ ἀντίσπασις ὁ ἐπί ὁ κάτω δριμύς χράω φάρμακον ἱκανός διαφορέω , εὔλογος τε ἅμα καί ὁ πεῖρα μαρτυρέω . πίσσα δέ μετά ὕδωρ καί νίτρον ποτίζω οὔτε τις θεάομαι ἄλλος οὔτε ὁ λόγος ποδηγέω ἀπέχω . [ Ἀπολλώνιον ἐν ὁ πρῶτος ὁ εὐπόριστος κατά λέξις οὕτως γράφω . ] Ἀπολλώνιος ἐν ὁ πρῶτος ὁ εὐπόριστος κατά λέξις οὕτως γράφω . πρός ὁ ὁ κιονίς φλεγμονή διάχριστος . ἅλς λεῖος καί μέλι διαχρίω ἀναστέλλω ὁ κιονίς , πίσσα διαχρίω ἀναπιέζω ὁ δάκτυλος , ὀπός Κυρηναικός διΐημι ὕδωρ προσάπτω ὁ κιονίς . χαλκῖτις λεία προσάπτω παραπλήσιος . ὀμφάκιος λεῖος μετά μέλι χράω . οὗτος μέν ὁ Ἀπολλώνιος . ἔξεστι δέ ἐγώ ὁράω ἐπί ὁ ἄνευ διορισμός γράφω , εἰ μή τις οἶδα ὁ ἄνευ διορισμός γράφω δύναμις ἕκαστος ἐν ὁ προσήκω καιρός χράω , μέγας ἐργάζομαι βλάβη . γράφω γοῦν ἐνταῦθα πρῶτος μέν ἅπας ἅλς λεῖος χράω μετά μέλι , ὕστερος δέ ὀμφάκιος μετά μέλι . ἐναντίος δέ δύναμις εἰμί ὀμφάκιον πρός ὁ ἅλς , ὥστε εἰ χράω τις ἐν ἀρχή ὁ ἅλς καί μάλα πληθωρικός ὁ σῶμα ἤ καί ὁ κατά ὁ κεφαλή εἰμί , ἔσχατος βλάπτω ὁ πάσχω . ὁ δέ ὀμφάκιον ἐν ἀρχή χρήσιμος εἰμί , οὐ ἕλκω οὐδέ ἐπισπάω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ἐκ ὁ βάθος , ὥσπερ ὁ ἅλς μετά ὁ μέλι , ἀλλά ἀποκρούω . ἅλς δέ μετά μέλι διαφορητικός ἔχω δύναμις , βραχύς ὁ στυπτικός μείγνυμι ὁ ἅλς . ὅταν δέ ὁ μέλι μείγνυμι , ᾀκεῖνὄν τέλειος ἀμαυρόω καί ὁ διά ὁ πίσσα δέ ὁ χρονίζω φλεγμονή , καί ὡς ἄν λέγω τις , ἤδη σκιρρέω ἐπιτήδειος , ὥσπερ γε καί ὁ Κυρηναικός ὄψ οὐ ἄρχω , ἀλλά μετά ὁ ὁ στύφω ἀποκρούω ὁ ἐπιρρέω . ὁ δέ χαλκῖτις οὐδέ ὅλος ἐπιτήδειος εἰμί , πλήν εἰ σφόδρα χρονίζω τε καί δυσθεράπευτος ὁ διάθεσις εἰμί . δακνώδης γάρ εἰμί φάρμακον ὠμός παραλαμβάνω καί διά οὗτος καθαίρω οὗτος ὁ δύναμις βούλομαι , πολλάκις αὐτός χράω ὅταν καίω . ἐφεξῆς ὁ προγράφω ὁ Ἀπολλώνιος γράφω οὗτος κατά λέξις . ἀναγαργάρισμα πρός ὁ ὁ κιονίς κατακρεμασμός . ὀρίγανον τρίβω καί ὄξος καί ὕδωρ μείγνυμι ἀναζέω καί ἰσχάς χυλός μείγνυμι χράω καί δίδωμι ἀναγαργαρίζω . ἤ ὕσσωπος τρίβω καί ἰσχάς χυλός ἑφθός μείγνυμι χράω . ὀρίγανον ὅμοιος , ἡδύοσμος καί πήγανον καί κόριον τρίβω γάλα ὄνειος δίδωμι ἀναγαργαρίζω . σέλινον καί δάφνη φύλλον λεῖος τρίβω καί διΐημι οἶνος ἤ ἀφέψημα φακός χράω . οἶδα δέ τις πᾶς ὁ ὑπό αὐτός χράω ἀδιάκριτος ἐν ἀρχή φλεγμονή γαργαρεών εἷς οὗτος χράω καί ἔσχατος βλάπτω . πρός γάρ ὁ ἄλλος οὐδέ τίς ποτέ εἰμί ὁ κατακρεμασμός ὁ κίων νοέω , βούλομαι ὁ Ἀπολλώνιον ὁ πάνυ χαλάω ἄνευ φλεγμονή ἐνδείκνυμι διάθεσις ὁ γαργαρεών , ὅστις καί ἀποτέμνω ἐθίζω καί ὄντως ἐπί αὐτός οὗτος ὁ ὑποφλεγματίζω καί θερμαίνω φάρμακον χρήσιμος . καί γάρ ἐπίπαν ὑπόλευκος γίγνομαι καί ἄναιμος . ἐφεξῆς δέ γράφω κατά λέξις ὁ Ἀπολλώνιος οὕτως . οὖρος ὄνος ὡς πολύς καί θερμός δίδωμι πίνω . ὁ δέ αὐτός καί ἐπί συνάγχη . ἐπί ὁ τοιοῦτος βοήθημα θαυμάζω ὁ γράφω , οἶδα γάρ ἐγώ πᾶς ἄνθρωπος πλήν ὀλίγος πάνυ ταχύς ἀποθνῄσκω ἐθέλω ἤ πίνω οὖρος ὄνος . ὁ δέ γε καί ὡς πολύς προστίθημι , καί ἄλλος δέ , καθά φημί πρόσθεν , ἄτοπος εἰμί φλεγμονή ἐν στόμα θεραπεύω δίδωμι φάρμακον ποτός , ὅτι μή ὁ καθαίρω εἰμί τις . οὗτος γάρ ἕτερος ἕνεκα χρεία δίδωμι , ὁ δέ ἄλλος ἱκανός καί χωρίς ὁ καταπίνω βοηθέω δύναμαι . καί ὁ μετά οὗτος δέ γράφω ὅμοιος ἔχω ὁ ἀτοπία , ὅς καί αὐτός κελεύω πίνω . γράφω γοῦν οὕτως περί αὐτός , δάφνη φύλλον τρίβω ἐν οἶνος καί ὕδωρ δίδωμι πίνω . Ἥρα οὖν ἀγαθός Ἀπολλώνιον πολύς ὅδε ὁ τρόπος γράφω πρός κιονίς χαλάω . ♃ κηκίς ὀμφακῖτις μέρος αʹ . ἅλς ἀμμωνιακόν μέρος αʹ . λειόω ἕκαστος ἴδιος καί ὁμοῦ πληρόω κοχλιάριον παράπτω ὁ σταφυλή . λίθος ὁ καλέω ἀγήρατος , ὅς χράω ὁ σκυτεύς εἰς ὁ λαμπρύνω ὁ ὑπόδημα ὁ γυνή ἀποξύω , πληρόω κοχλιάριον καί προσφέρω ὁ σταφυλή . οὗτος ὁ δύο φάρμακον ὁ μέν ἕτερος ὁ ὕστερον ἄλυπος εἰμί , οὐδείς οὐδέ βλάπτω δύναμαι μέγας , οὐδέ ὠφελέω κατά ὅς ἄν τις αὐτός καιρός εἰμί χράω , ἰσχυρός δέ ὁ πρῶτος . ἐπί οὖν ὁ ἄρχω ἤ σφοδρός ἐρυθρός οὐ ἐπιτήδειος . εἰ δέ προκενόω ὅλος ὁ σῶμα , ἀποκρουστικός τε φάρμακον χράω ἐγώ , μετά οὗτος προσφέρω μή σφόδρα ἐνερευθής εἰμί ὁ γαργαρεών ὠφελέω δύναμαι , ἐκ ἐναντίος γάρ ἰσχυρός σύγκειμαι δύναμις , ἀποκρουστικός τε καί διαφορητικός . οὐ ὀρθός οὖν ποιέω ὁ Ἥρα ἀδιόριστος αὐτός γράφω . ὁ δέ Ταραντῖνος Ἡρακλείδης ἐν ὁ πρός Ἀντιοχίς καί αὐτός οὕτως γράφω πρός κιονίς φλεγμαίνω . ὀμφάκιον ξηρός λεαίνω ﻿ ἀναμίσγω μέλι ὁ ἱκανός καί διαψάω . ἤ κηκίς λεῖος μετά μέλι ἤ στυπτηρία σχιστός ὅμοιος . ἤ ὀπός Κυρηναικός μετά μέλι . ἤ ὁ μελαντηρία , ὅς ὁ σκυτεύς χράω . ἤ ὁ Ἀνδρώνειος δύναμις , ὅς ἐν ὁ τραυματικός ἐκτίθημι , μετά οἶνος . δέω δέ προσαναγαργαρίζω μετά οὗτος ὁ ὁ φακός ἀφέψημα . καλός ἐπί ὁ τέλος προσγράφω οὗτος , σφοδρός γάρ εἰμί πᾶς ὁ γράφω πρός αὐτός φάρμακον στρυφνός ὁ ποιότης εἰμί καί διά οὗτος τραχύνω . πραύνω οὖν βούλομαι ὁ ὑπό αὐτός τραχύτης ὁ ὁ φακός ἀφέψημα , μέτριος δέ φλεγμαίνω οὐ ἀνάγκη οὗτος χράω , καθά οὐδέ ὅταν ἐξέρυθρος τε σφόδρα καί θερμός ἔχω φλεγμονή εἰμί ὁ κίων , ἀλλά οὐδέ ἐπί ὁ παρακμή αὐτός . ἐπικρατέω γάρ χρή τηνικαῦτα ὁ ὁ διαφορητικός φάρμακον δύναμις . Ἀσκληπιάδης δέ περί αὐτός οὕτως γράφω , ξηρός πρός χαλάω κιονίς . ἄνηθον σύν ὁ σπέρμα καί ὁ ῥίζα λαμβάνω ὅσος ἐξαρκέω καί βάλλω εἰς ἄγγος κεραμεοῦς ὁ στόμα φιμόω καί πηλός περιπλάσσω ὀπτάω ἐν κάμινος , ὥστε ὁ ἄγγος πυρόω , ἔπειτα ἐξαιρέω ὁ κάμινος , τρίβω καίω ὁ ἄνηθον καί ἀναιρέω ἀποτίθημι . ἐν δέ ὁ χρῆσις λαμβάνω ὁ ἄνηθον μέρος δύο καί Ἰλλῦρις χνοώδης μέρος αʹ . μείγνυμι ἐμφυσάω διά καλαμίς . ἄλλος . ♃ ῥόδον ξηρός ξέστης αʹ . νάρδος Κελτικός σύν ὁ ῥίζα καί ὁ περίκειμαι γῆ δεσμίδιον αʹ . χελιδών ἄγριος ὁ νεοσσιά ξηρός δραχ . γʹ . σμύρνα δραχ . ηʹ . κηκίς ὀμφακῖτις ἀριθμός ιεʹ . κόπτω καί σέω ἐμφυσάω καί παράπτω ὁ δάκτυλος . οὗτος ὁ δύο φάρμακον ὁ μέν πρότερος οὐδέ ὅλος οὐδείς ἔχω ὁ ἀποκρουστικός , ἀλλά εἰμί ὅλος διαφορητικός , ὁ δέ δεύτερος μικτός ἐκ ἐναντίος , διαφορητικός μέν ἱκανός ὁ ὁ ἄγριος χελιδών νεοσσιά , στυπτικός δέ ὁ κηκίς , μέσος δέ δύναμις ὁ σμύρνα , μικτός δέ ὁ νάρδος ὁ Κελτικός , ἔχω γάρ καί στύφω καί διαφορέω ἄμφω μέτριος . ὁ μέντοι διά κάλαμος ἐμφυσάω ὁ τοιοῦτος φάρμακον πάνυ μέμφομαι , καταφέρω γάρ αὐτός πολύς καί εἰς ὁ φάρυγξ καί ὁ στόμαχος . ἀγαθός οὖν εἰς κοχλιάριον ἐμβάλλω ἀναπιέζω αὐτός , καθά ὁράω ποιέω ἐγώ . καί τρίτος ἄλλος φάρμακον ὁ Ἀσκληπιάδης γράφω ἐφεξῆς ὁ προλέγω δύο αὐτός ὄνομα οὕτως . [ ξηρός πρός χαλάω κιονίς καί ὀγκώδης ὁ Νεαπολίτης . ] ♃ Πέπερι λευκός δραχ . αʹ . σμύρνα δραχ . αʹ . σχιστός δραχ . βʹ . κηκίς ὀμφακῖτις δραχ . βʹ . λεῖος παράπτω . οὗτος ὁ φάρμακον μετά ὁ ἀρχή ἄχρι πᾶς δύναμαι χρήσιμος εἰμί χωρίς ὁ σφοδρός ἐξέρυθρος , ἐπί ἐκεῖνος γάρ φυλάσσω χρή μείγνυμι ὁ δριμύς καί δακνώδης σφοδρός , οἷος περ εἰμί ἐνταῦθα ὁ πέπερι . καί ἄλλος δέ ὁ αὐτός δύναμις γράφω ἐφεξῆς πρός ὁ ὀγκώδης ἐκ ὅδε σύγκειμαι . ♃ λίθος ἀγήρατος δραχ . δʹ . λίθος Ἄσιος ὁ ἄνθος δραχ . δʹ . γῆ Σάμιος δραχ . δʹ . στυπτηρία σχιστός δραχ . βʹ . κρόκος φώσσω δραχ . βʹ . κηκίς ὀμφακῖτις δραχ . βʹ . λεῖος χράω . οὗτος δέ ἐγώ χράω πολλάκις , εἰμί καλός καί κατά πᾶς καιρός ὠφελέω δύναμαι , πλήν , ὡς ἐπί ὁ πρό οὗτος λέγω ἐγώ , μήτε κατά ἀρχή εὐθύς μήτε ὅταν ἐρυθρός εἰμί καί θερμός ὁ ὁ φλεγμονή ὄγκος . ἐπί δέ ὁ ἤδη χρονίζω καί ὁ σῶμα κενός , μετά εἷς χρῆσις εὐθύς ἐπιδείκνυμι μέγας ὠφέλεια . καί γάρ ὁ σφοδρός στύφω καί διαφορέω καί ὁ ὁ μέσος ὕλη εὔκρατος ἐν αὐτός μείγνυμι . [ Κρίτων φάρμακον ὡδί πως γράφω πρός κιονίς . ] σκευάζω πρός αὐτός ὁ καιρός φοῖνιξ ὀστέον καί κάρυον ἁπαλός , ἄωρος , ξηρός , ἑκάτερος δραχ . δʹ . καίω καί λειοτριβέω χράω , ξηρός παράπτω . καί κατά οὗτος ὁ φάρμακον ὁ ὁ καίω ὀστέον ὁ φοῖνιξ δύναμις ἱκανός εἰμί διαφορητικός . καί γάρ ἐπί ἄλλος αὐτός πάθος πεῖρα ἔχω ὡς τοιοῦτος . καί ὁ ὁ κάρυον δέ ὁ ἁπαλός ξηραίνω τέφρα ὁ διαφορητικός ἔχω μετά ὁ στυπτικός . καί Σωρανός δέ φάρμακον ἀδιόριστος γράφω , ἐπί τίς ἴδιος ποιέω μή προστίθημι . ἔχω δέ ὁ λέξις αὐτός ὅδε ὁ τρόπος . γλυκύρριζα θλάω ἐπιχέω μέλι καί γλυκύς ὕδωρ ἴσος , εἶτα ἑψέω δίδωμι ὁ χυλός ἀναγαργαρίζω . ἁμαρτάνω μή προσγράφω ὅτι παρηγορικός εἰμί οὗτος ὁ φάρμακον , ἐν ὁ ἀκμή ὁ φλεγμονή ὠφελέω μέγας δύναμαι . γίγνομαι οὗτος χρεία , ἐͅπειδάν ὑπό ὁ στρυφνός φάρμακον ἄμετρος τις ἐρεθίζω τε καί τραχύνω ὁ φλεγμαίνω κίων , παρηγορέω γάρ αὐτός οὗτος ὁ φάρμακον .