galenus.de-compositione-medicamentorum-secundum-locos-libri-x 6.9
[ Περὶ τῶν πρὸς ἄφθας φαρμάκων . ] Τὰς ἐπιπολῆς ἑλκώσεις ἐν τῷ στόματι γινομένας ὀνομάζουσιν ἄφθας , ἐχούσας τι καὶ θερμότητος πυρώδους . γίνονται δὲ τοὐπίπαν αὗται τοῖς βρέφεσιν , ὅταν ἤτοι μοχθηρὸν εἴη τὸ γάλα τῆς τιτθῆς ἢ μὴ καλῶς αὐτὸ πάνυ πέττῃ τὸ παιδίον . εὐίατοι δ’ εἰσὶ τοὐπίπαν ἐπὶ τοῖς μετρίως στύφουσι καθιστάμεναι , ποτέ γε μὴν καὶ χρονίζουσι καὶ δύσλυτοι καὶ τῷ χρόνῳ σηπεδονῶδες ἔχουσι τὸ καλούμενον ὑπὸ τῶν ἰατρῶν νομήν . γέγραπται οὖν καὶ πρὸς αὐτὰς φάρμακα , μέτρια μὲν πρὸς τὰς μηδὲν ἐχούσας κακόηθες , ἰσχυρὰ δὲ πρὸς τὰς ἤδη νομῶδές τι καὶ σηπεδονῶδες ἐχούσας . μνημονεύσω δ’ ἐγὼ τῶν τοῖς νεωτέροις ἠθροισμένων , ἐπειδὴ τά τε τῶν παλαιῶν ἰατρῶν ἄριστα γεγράφασιν , ἐκλέξαντες αὐτοὶ μετὰ ﻿ πείρας μακρᾶς καί τινα τῶν ὕστερον μεθευρημένων προστεθείκασιν . εὕροις δ’ ἂν μετὰ τοὺς παλαιοὺς Μαντίᾳ καὶ Ἡρακλείδῃ τῷ Ταραντίνῳ πλεῖστα φάρμακα γεγραμμένα . ὡσαύτως δὲ καὶ Μενεκράτης ἐνέγραψε βιβλίον ἀρίστων φαρμάκων , ὧν αὐτὸς εὗρε τὰ πλεῖστα , καθάπερ γε καὶ ὁ Καππαδόκης Ἥρας . Ἀνδρόμαχος δὲ δύο καὶ τρίτον ἐν ᾧ τὰ τῶν ὀφθαλμῶν γέγραπται φάρμακα . πλείονα δὲ βιβλία συνέθεσαν ὅ τε Ἀντώνιος Μούσας καὶ μετ’ αὐτὸν Ἀσκληπιάδαι δύο καὶ μετ’ αὐτοὺς Κρίτων . ἀλλ’ οὗτοι μὲν οἱ τρεῖς μετὰ τὸν Ἀνδρόμαχον γεγόνασιν , Ἥρας δὲ ἔμπροσθεν Ἀνδρομάχου καὶ μετ’ αὐτὸν Μούσας τε καὶ Μενεκράτης . πολὺ δ’ ἔτι τούτων ἀνωτέρω · ὁ Ἡρακλείδης καὶ ὁ διδάσκαλος αὐτοῦ Μαντίας . ἀλλὰ Μαντίας μὲν , ὡς ἐξ ἀρχῆς ἦν Ἡροφίλειος , οὕτω καὶ διέμεινεν ἄχρι παντός . ὁ δ’ Ἡρακλείδης ἐπὶ τὴν τῶν ἐμπειρικῶν ἰατρῶν ἀγωγὴν ἐπέκρινεν ἰατρὸς ἄριστος τά τε ἄλλα τῆς τέχνης γεγονὼς καὶ πλείστων φαρμάκων ἔμπειρος . ὅταν οὖν αἱ ἄφθαι , περὶ τούτων γὰρ πρόκειται λέγειν , ἐκτράπωνται πρὸς τὸ κακόηθες , ἰσχυροτέρων δέονται φαρμάκων , ὁποῖα καὶ τὰς ἄλλας ἐν παρισθμίοις τε καὶ στόμασιν διαθέσεις ἰᾶται . προειρημένων οὖν μοι τῶν σκοπῶν τῆς ἐκείνων συνθέσεως , οὐδὲν ἔτι δέομαι περὶ τούτων λέγειν , ἀλλ’ ἐπὶ τὴν ἱστορίαν ἀφίξομαι τῶν προεγνωσμένων , ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν Ἀνδρομάχῳ γεγραμμένων , ὡς εἴωθα κατὰ λέξιν αὐτὰ γράφειν . [ Τὰ ὑπ’ Ἀνδρομάχου γεγραμμένα πρὸς ἄφθας . ] Οὐ μόνον Ἀνδρόμαχος , ἀλλὰ καὶ ἄλλοι διττὰ γένη φαρμάκων ἔγραψαν πρὸς ἄφθας . ἐπὶ μὲν τῶν οὐδέπω κακόηθες ἐχουσῶν , τὰ μέτρια ταῖς δυνάμεσι φάρμακα συνθέντες , ἐπὶ δὲ τῶν κακοηθευομένων ἰσχυρότερα . προσγράφουσι δ’ ἐν τούτοις αὐτοὶ , ποτὲ μὲν ὅτι πρὸς ἄφθας καὶ ἕλκη τόδε τὸ φάρμακον ἁρμόττει , ποτὲ δ’ ὅτι πρὸς ἄφθας τὰς σηπεδονώδεις . ὅταν δὲ ἁπλῶς προσγράφωσι πρὸς ἄφθας , τὰς ἁπλᾶς δηλοῦσι καὶ μηδὲν ἐχούσας κακόηθες . ὁ δ’ οὖν Ἀνδρόμαχος πρὸς τὰς κακοήθεις ἄφθας οὕτως ἔγραψεν . πρὸς ἄφθας τὰς ἐν τῷ στόματι καὶ ἕλκη . ♃ σχιστῆς κεκαυμένης δραχ . β΄ . ἐρείκης καρποῦ δραχ . α΄ . σὺν ἐλαίῳ ἔκμασσε τῷ δακτύλῳ τοὺς τόπους . ἄλλο πρὸς τὰ αὐτά . ♃ ἰοῦ δραχ . β΄ . στυπτηρίας σχιστῆς μέρη β΄ . κηκίδος χνοώδους μέρος α΄ . λεάνας δι’ ὀθονίου χνόϊσον , εἶτα ἐλαίῳ ἐμβρέχων τὸν δάκτυλον καὶ ἀναλαμβάνων τὸ ξηρὸν , παράπτου ἐπιπολὺ ἐκμάσσων τὰ παρίσθμια καὶ τὴν ὑπερῴαν σὺν τῇ σταφυλῇ . ἀφίστησι δὲ δερμάτια καὶ αἴρει τοὺς περὶ τὸ σῶμα τραχυσμοὺς καὶ τύλους ἀποδερματίζει , τὰ δ’ ἕλκη ἐπουλοῖ . πρὸς δὲ τὰς ἐπιπολαίους ἄφθας ὡδί πως ἔγραψεν . πρὸς ἄφθας λύκιον Ἰνδικὸν σὺν οἴνῳ λεανθὲν περιχριόμενον , ποιεῖ καὶ ἐρείκης καρπὸς λεῖος ἢ ῥόδα ξηρὰ σὺν μέλιτι . ταῦτα προειπὼν ἐπιφέρει , ἐὰν δὲ μέλανα ᾖ καὶ πονηρὰ , σταφίδος καθαρᾶς μέρη τρία , ἄνισον ἴσον , λεῖα σὺν μέλιτι διάχριε , εἶτα διάκλυζε . [ Πρὸς ἄφθας Κρίτωνος . ] Κρίτων δὲ οὕτως ἔγραψε πρὸς ἄφθας . ἀνδράχνην εἰς μέλι ἀποβάπτων μασῶ . ἢ ἐλαίας φύλλοις ἐν οἴνῳ ἑψημένοις διακλυζέσθω ἢ μυρσίνης λευκῆς τῶν φύλλων ἐν ἀφεψήματι μετ’ οἴνου . ἢ ἰοῦ σκώληκος τριώβολον ἐν οἴνου κοτύλης τετάρτῳ λειώσας διακλυζέσθω . καὶ ἡ κηκὶς δὲ τριβεῖσα ἐν ὄξει δριμεῖ διαχρίεται · ἐπὶ δὲ παιδίων δᾳδία καὶ μυελὸν βόειον ἑψήσας ψώμιζε . ποιεῖ δὲ καὶ ἀμύγδαλα πικρὰ μετὰ μέλιτος . πρὸς δὲ τὰς μελαινομένας ἄφθας ἐκγεγιγαρτισμένῃ σταφίδι καὶ ἀνίσῳ λείοις μετὰ μέλιτος διάχριε . ὁ δὲ Ταραντῖνος Ἡρακλείδης ἀποσμήξας ὀροβίῳ μετὰ μέλιτος καὶ κηκίδι μετὰ μέλιτος προσάπτου . ἁρμόζει καὶ ῥοῦς ὁ ἐπὶ τὰ ὄψα μετὰ μίνθης κλωνίων . ἔστω δὲ τοῦ μὲν ῥοῦ πλῆθος ὅσον τοῖς τρισὶ δακτύλοις , τῆς δὲ μίνθης κλωνία τρία καὶ ῥόδων φύλλα ὅσον ἑπτὰ καὶ στροβίλια ἑπτὰ , τούτοις πᾶσι μετὰ μέλιτος λειωθεῖσι χρῶ ἢ λυκίῳ μεθ’ ὕδατος . ἁρμόζει καὶ τρὺξ οἴνου γλυκέος μετὰ μέλιτος διαχριομένη . ἢ στυπτηρίαν καὶ σίδια ῥοιᾶς γλυκείας ἐξ ἴσου τρίψας καὶ στέατι χηνείῳ μίξας διάχριε , ὕδατι θερμῷ συνεχέστερον διάκλυζε καὶ πρόσαπτε χηνείῳ στέατι . ἄλλο Μούσα . ♃ μυρίκης καρποῦ δραχ . στ΄ . στυπτηρίας σχιστῆς δραχ . β΄ . ἐν ἐλαίῳ . ἄλλο μάλιστα ἐπὶ παιδίων . ῥοῦν ἐρυθρὸν λεῖον μετὰ μέλιτος μίξας διάχριε ἢ στέαρ ὕειον καὶ μέλι τετηγμένα , δίδου δὲ αὐτοῖς διακλύζεσθαι γάλα ὄνειον , ἐπιπλεῖστον δὲ φερομένου τοῦ σιέλου , κηκίδα καὶ στρύχνον ὄξει διεὶς , ποίησον διακλύζεσθαι , λευκόϊα ξηρὰ τρίψας μετὰ μέλιτος διάχριε . ταῦτα γράψαντι τῷ Κρίτωνι μέμψαιτ’ ἄν τις εἰκότως ὅπερ τοῖς ἄλλοις ἀεὶ μέμφομαι , καταλέγουσιν ἐφεξῆς ἀδιορίστως βοηθήματα μὴ ἀρχομένου τοῦ πάθους προσθεῖσιν ἢ ἀναβαίνοντος ἢ καταβαίνοντος ἢ ἀκμάζοντος ἢ παρακμάζοντος , μήθ’ ὅτι μικρὸν ᾖ , καὶ ἐπιεικὲς ἢ μοχθηρὸν οὕτως , ὡς ἐζεῦχθαί τι σηπεδονῶδες αὐτῷ . τούτων γὰρ τῶν γεγραμμένων φαρμάκων ἔνια μὲν ἁπλούστατά ἐστιν , ἐπὶ παιδίων ἁρμόττοντα μάλιστα μηδεμίαν ἐχόντων διάθεσιν , οἷον ὅταν ὕειον στέαρ καὶ μέλι τετηγμένα παραλαμβάνῃ , καὶ πολὺ μᾶλλον ὅταν διακλύζεσθαι ὄνειον γάλα κελεύει . ἁπλούστατον δὲ φάρμακόν ἐστι καὶ ἡ ἀνδράχνη ἐμβαφθεῖσα μέλιτι καὶ διαμασωμένη καὶ τὸ διὰ τῶν φύλλων τῆς ἐλαίας διάκλυσμα καὶ τὸ διὰ τῆς λευκῆς μυρσίνης ὁμοίως . ἰσχυρότατον δὲ καὶ τὸ διὰ τοῦ ἰοῦ καὶ τοῦ οἴνου , καθάπερ γε καὶ ἡ κηκὶς ὄξει δριμεῖ τριβεῖσα καὶ διαχριομένη . πάνυ γὰρ ἰσχυρὸν τοῦτο τὸ φάρμακον , ὥσπερ καὶ τὸ διὰ ﻿ τοῦ ἰοῦ . ἀλλ’ ἐπ’ ἐκείνου μὲν ὀλίγιστον τοῦ ἰοῦ . τριώβολον γὰρ εἶπεν ἐν οἴνου κοτύλης τετάρτῳ λειωθὲν καὶ διακλυζόμενον ἀσθενὲς γίνεται τῷ πλήθει τῆς τοῦ οἴνου μίξεως ἐκλυθέν . ἡ δὲ κηκὶς ἐν ὄξει δριμεῖ λειωθεῖσα παχεῖα οὕτως , ὡς διαχρίεσθαι , πάνυ σφοδρόν ἐστι φάρμακον , ὥσπερ γε καὶ τὸ διὰ τῆς στυπτηρίας καὶ σιδίων ῥοιᾶς γλυκείας συντιθέμενον , ὅπερ εἰ μὴ ἐμέμικτο τῷ χηνείῳ στέατι , πρὸς σηπεδόνας ἂν ἥρμοττεν ἰσχυράς . ἰσχυρὸν δὲ καὶ τὸ διὰ τοῦ τῆς μυρίκης καρποῦ καὶ τῆς στυπτηρίας , ἀλλ’ οὐχ οὕτως , ὡς τὸ διὰ τῆς κηκίδος καὶ τοῦ ὄξους . ἅπαξ δὲ μόνον καλῶς ἐποίησε προσθεὶς κατὰ λέξιν οὕτως . ἐπιπλέον δὲ φερομένου τοῦ σιέλου κηκίδα καὶ στρύχνον ὄξει διεὶς ποίησον διακλύζεσθαι . τὸ γὰρ ἐπιπλέον φέρεσθαι τὸ σίελον ἐμφαντικόν ἐστι τοῦ τὴν διάθεσιν εἶναι μείζονα . κάλλιον δὲ ἦν ἄντικρυς εἰρηκέναι , νομώδους δὲ τῆς διαθέσεως γενομένης ἢ γενομένων ἑλκῶν βαθέων , ἤ τι τοιοῦτον προσγράψας . [ Περὶ τῶν ὑπ’ Ἀσκληπιάδου γεγραμμένων πρὸς ἄφθας . ] Καλῶς οὖν ἐποίησεν ὁ Ἀσκληπιάδης , εἰ καὶ μὴ πολλὰ φάρμακα πρὸς ἄφθας ἔγραψεν , ἀλλ’ ἐπί γε τοῖν δυοῖν ἐν ἀρχῇ γράψας οὕτω . πρὸς ἄφθας χωρὶς νομῆς , ἔπειτα μετὰ δύο πάλιν προσγράψας πρὸς τὰς νεμομένας ἄφθας , ἄδηκτα γάρ ἐστι τὰ δύο φάρμακα τὸ μὲν ἕτερον τὸ πρότερον , ἐν ᾧ φησι , μυελὸν βόειον μέλιτι μίξας καὶ χλιάνας διάχριε , μάλιστα δὲ νηπίοις ἐστὶ χρήσιμον . τὸ δὲ ἐφεξῆς εἰρημένον στέαρ ὕειον μέλιτι μίξας χρῶ . πρὸς δὲ τὰς νεμομένας ἄφθας κηκίδων ἀφεψήματι κελεύσας κύαθον ἕνα καὶ μέλιτος ἴσον μίξαντα καὶ ἀναζέσαντα χρῆσθαι . ἐγὼ δὲ ἔφθασα καὶ τοῦτο καὶ ἄλλα τρία μετ’ αὐτὸ γεγραμμένα , μικρὸν ἔμπροσθεν ἐν τοῖς πρὸς τὰς νομὰς φαρμάκοις γράψας , καὶ γὰρ οὐδὲν ἡγοῦμαι διαφέρειν , εἴτ’ ἐξ ἄφθης εἴτ’ ἐξ ἄλλου τινὸς ἡ μετάπτωσις εἰς τὴν νομὴν γένοιτο . [ Περὶ τῶν ὑπ’ Ἀπολλωνίου γεγραμμένων πρὸς ἄφθας . ] Ἀπολλώνιος δὲ ὁ Ἡροφίλειος ἐν τῷ πρώτῳ τῶν εὐπορίστων φαρμάκων ὡδί πως ἔγραψε κατὰ λέξιν πρὸς τὰς λευκὰς ἄφθας . χαλκῖτιν ἐλαίῳ τρίψας διάχριε πτερῷ , τοῦτο παραχρῆμα παύει . ἐπειδὰν δὲ καθαρὰ γένηται , μυρίκης καρπὸν λεάνας καὶ διεὶς μελικράτῳ ἢ οἴνῳ διάχριε , μάλιστα νηπίοις . εἶτ’ ἐφεξῆς γράφει ἄλλο καὶ μάλιστα πρὸς τὰς μελαίνας ἄφθας , σταφίδι ἐκγεγιγαρτισμένῃ καὶ ἀνίσῳ λείοις μετὰ μέλιτος διάχριε . καὶ πάλιν ἄλλο ἐφεξῆς . χαλκάνθῳ κεκαυμένῳ λείῳ μετὰ μέλιτος χρῶ . φαίνεται γὰρ ἐπὶ τῶν κακοήθων τοῖς φαρμάκοις τούτοις κελεύων χρῆσθαι . ἔγραψε γοῦν κατὰ μὲν τὸ πρῶτον τῶν φαρμάκων πρὸς τὰς λευκὰς ἄφθας , κατὰ δὲ τὸ δεύτερον πρὸς τὰς μελαίνας , ἐνδεικνύμενος τὸ παρὰ φύσιν τῆς χρόας καὶ τὸ μέγεθος τοῦ πάθους . ἐφεξῆς δὲ προσγράψας διακλύσματα πρὸς ἄφθας , ἐπιφέρει κατὰ λέξιν οὕτως , οἴνῳ μέλανι αὐστηρῷ καὶ ὑποστύφοντι διάκλυζε . ἐλαίας φύλλοις ἐν οἴνῳ ἑψημένοις διάκλυζε . μυρσίνης λευκῆς φύλλα ἀφεψήματι μετ’ οἴνου παραπλησίως χρῶ . ταῦτα τὰ διακλύσματα χωρὶς διορισμοῦ γεγραμμένα βλάβην οὐδεμίαν ἐπιφέρει . καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν μετρίων καὶ ἐπὶ τῶν μειζόνων καὶ τῶν μεγίστων διαθέσεων ἁρμόζει . καλῶς δὲ ἐφεξῆς ἔγραψεν ἄλλο σφόδρα ἐνεργοῦν . ἰοῦ σκώληκος τριώβολον τρίψας ἐν οἴνου κοτύλης τετάρτῳ δίδου διακλύζεσθαι , εἶθ’ οὕτως οἴνῳ διάκλυζε . τοῦτο γὰρ ἐπὶ τῶν ἰσχυροτέρων ἁρμόζει , καθάπερ γε καὶ τὸ ἐφεξῆς οὕτω γεγραμμένον ἅλμην ἐλαιῶν καὶ ὄξους ἴσον μίξας δίδου διακλύζεσθαι , εἶθ’ οὕτως οἴνῳ διάκλυζε . μετὰ δὲ ταῦτα μελικράτῳ , εἶθ’ ἑξῆς ὕδατι χρῶ , ἐπὶ πᾶσι δ’ ἐλαίῳ διάκλυζε . μετὰ ταῦτα δὲ δύο γράφει φάρμακα διαφόροις εἴδεσιν ἀφθῶν ἁρμόζοντα . τὸ μὲν γὰρ ὕσσωπον τριφθὲν πρὸς τὰς θερμὰς καὶ ἀναβιβρωσκομένας διαθέσεις καὶ καθαρὰς ἐναντιώτατόν ἐστιν . ἁρμόζει δὲ ταῖς ῥυπαραῖς καὶ ταῖς φλεγμονώδεσιν ἄφθαις . τὸ δ’ ὀμφάκιον μετ’ οἴνου ἐπιτήδειον ταῖς καθαραῖς καὶ δακνομέναις καὶ ἀναβιβρωσκομέναις . κελεύει δὲ τὸ μὲν ὀμφάκιον μετ’ οἴνου τρίψαντα διακλύζεσθαι , τὸ δ’ ὕσσωπον μετ’ οἴνου ἢ μελικράτου . ἰσχυρὸν δὲ πάνυ τὸ μετὰ ταῦτα φάρμακον , ὡς ἤδη καὶ νομώδεσιν ἄφθας ἁρμόζον , ὃ συντίθησι , μυρίκης καρπὸν ἕψων μετ’ ὄξους . ἰσχυρὸν δὲ καὶ τὸ ἐφεξῆς αὐτῷ γεγραμμένον , ἐφ’ οὗ φησι κηκίδα τρίψας , ἐν ὄξει δριμεῖ δίδου διακλύζεσθαι . τὸ δὲ μετὰ ταῦτα γεγραμμένον , ἐφ’ οὗ φησιν , ὀπῷ σιλφίου διειμένῳ παραπλησίως χρῶ , μετὰ δὲ ταῦτα ἐλαίῳ διάκλυζε . καὶ αὐτὸ δριμὺ καὶ δακνῶδές ἐστι καὶ διαφορητικὸν , οὐ στυπτικόν . οὐκ ὀρθῶς οὖν ἀναμέμικται τὰ στυπτικὰ καὶ στρυφνὰ καὶ ἀποκρουστικὰ τοῖς διαφορητικοῖς καὶ δριμέσιν ἄνευ διορισμοῦ γεγραμμένα . τὸ δ’ ἐφεξῆς τούτοις , ὅτι μὲν δι’ ὄξους σκευάζεται γενναῖόν ἐστιν · ὅτι δὲ οὐ προσέθηκε τῷ ὄξει τὸ δριμὺ καὶ ὅτι διὰ λίνου καρποῦ μετριώτερον γίνεται , προσέθηκε δὲ αὐτῷ καὶ τὰς αἴρας , διαφορητικὸν ἱκανῶς φάρμακον . διὰ τοῦτο οὖν αὐτὸ καὶ πρὸς τὰ τῆς γλώττης οἰδήματά φησιν ἁρμόττειν . παραγράψω δὲ καὶ πᾶσαν αὐτοῦ τὴν ῥῆσιν . λίνου καρπὸν καὶ αἴρας ἴσα τρίψας μετ’ ὄξους διάκλυζε . τὸ δ’ αὐτὸ τοῦτο ποιεῖ καὶ πρὸς τὰ τῆς γλώττης οἰδήματα . πραότερον δὲ πολὺ τούτων ἁπάντων φάρμακον ἐφεξῆς ἔγραψε κατὰ λέξιν οὕτως . φύλλα κοκκυμηλέας κόψας καὶ γάλακτι μίξας , οἴνῳ διάκλυζε . προσκειμένου γὰρ τῷ λόγῳ τοῦ διάκλυζε δῆλόν ἐστιν ὅτι πολλῷ τῷ γάλακτι μίγνυσιν ὀλίγα τῶν φύλλων , ὡς εἴ γε τὰ φύλλα τῷ γάλακτι συλλειωθέντα φάρμακον ἐκέλευσεν εἶναι διάχριστον , ﻿ ἦν ἂν οὕτω γε δῆλον ὅτι πολλὰ μὲν τὰ φύλλα , τὸ γάλα δὲ ὀλίγον εἶναι ἐκέλευσεν . ἐφεξῆς δὲ προσγράψας διαμασητὰ πρὸς ἄφθας ἐπιφέρει , ἐλαίας ἁλμάδας διαμασητέον . εὔδηλον δ’ ὅτι πραότατον φάρμακόν ἐστιν . εἶτ’ αὖθις ἑξῆς · ἀνδράχνην εἰς μέλι ἀποβάπτοντα διαμασητέον . καὶ τοῦτο ὁμοίως πρᾶόν ἐστι . διαφέρει δ’ ἀλλήλων τὰ δύο ταῦτα τῷ τὰς μὲν ἁλμάδας καὶ στύφειν καὶ διαφορεῖν , πλεῖστον δ’ ἐν αὐταῖς ἔχειν τὸ στυπτικόν . τὴν δὲ ἀνδράχνην μετὰ τοῦ μέλιτος ἀσθενέστερον εἶναι φάρμακον . ἐφεξῆς δὲ καλῶς ἐποίησεν εἰπὼν , ἐπὶ παιδίων ἁρμόττειν ἃ μέλλει λέγειν φάρμακα . γράφει δὲ περὶ αὐτῶν κατὰ λέξιν οὕτω . ὅταν παιδίον ἄφθας ἔχῃ , σεμίδαλιν καὶ μυελὸν βόειον καὶ ἄλευρον ἕψας ψώμιζε , ἐὰν δὲ μὴ δύνηται θηλάζειν . ἄλλο . σπλῆνα βοὸς ἑψήσας ἐν οἴνῳ καὶ τρίψας μετὰ μέλιτος ψώμιζε . τοῦτο μὲν οὖν περίεργον τὸ φάρμακον . ἐφεξῆς δὲ καλῶς ἔγραψεν , ἀπέχεσθαι κατὰ τὴν δίαιταν δριμέων τε καὶ ἁλυκῶν καὶ ὀξέων σιτίων τε καὶ ποτῶν , εἶτα οὐκ οἶδ’ ὅπως ἐφεξῆς τούτῳ γράφει κατὰ λέξιν οὕτως . χαλκάνθην λείαν κεκαυμένην μετὰ μέλιτος διάχριε . τοῦτο ἐχρῆν ἀνωτέρω γεγράφθαι μετὰ τῶν ἰσχυρῶν φαρμάκων . [ Τὰ ὑπ’ Ἀρχιγένους γεγραμμένα πρὸς ἄφθας . ] Ἔνια μὲν καὶ τῶν ὑπ’ Ἀρχιγένους γεγραμμένων πρὸς ἄφθας ταὐτὰ τοῖς προγεγραμμένοις ἐστὶν , ἀλλ’ ἔδοξέ μοι πᾶσαν αὐτοῦ τὴν λέξιν ἐφεξῆς γράψαι μηδὲν παραλιπόντι . γράφει οὖν οὕτως . πρὸς ἄφθας διακλύσματα μὲν ποιεῖ · ἐλαίας φύλλων ἀφέψημα ἢ μυρσίνης φύλλων λευκῆς ὁμοίως ἢ ἐλαίας κολυμβάδος ὕδωρ . ποιεῖ καὶ ἡ ἀμόργη καὶ πρασίου χυλὸς ἢ φακοῦ ἀφέψημα ἢ βάτου ἢ κύπρου ἢ ἰοῦ σκώληκος τριώβολον , ἐν οἴνου κνιδίου κοτύλης τετάρτῳ , τοῦ διακλυζέσθω . διάχριστοι δὲ ποιοῦσι καὶ αἱ πλείονες τῶν ἀναγραφησομένων στοματικῶν , ἰδιαίτερον δὲ συμφωνεῖ ταῦτα . ♃ σχιστῆς , ῥόδων ἄνθη ἴσα , μυρίκης καρποῦ τὸ διπλοῦν , ξηροῖς χρῶ . ἢ λίβανον , γλυκυῤῥίζης χυλὸν ἴσα , κηκίδος , σμύρνης , ἀνίσου ἀνὰ ὀλίγον , σὺν προτρόπῳ περίχριε . ἄλλο . μάνναν καὶ ἅλας ἴσα ξηρὰ διὰ πτεροῦ κατάψα . ἄλλο . τρυγὶ οἴνου γλυκέος σὺν μέλιτι κατάχριε . ἄλλο . μίσυ καὶ στυπτηρίαν καὶ ῥοῦν σὺν μέλιτι . ἢ χαλκῖτιν μετ’ ἐλαίου πτερῷ διάχριε , ἀγαθὸν σφόδρα . ἢ ἐλαίας φύλλα μετ’ ἐλαίου διάχριε . ὅταν δὲ καθαρθῇ , μυρίκης καρπῷ σὺν μελικράτῳ ἢ οἴνῳ διάχριε . ἢ ἀποσμήξας ὀροβίνῳ καὶ μέλιτι καὶ κηκίδι μετὰ μέλιτος προσάπτου . ἢ μυρίκης σπέρμα καὶ σχιστῆς τὸ γ΄ . μετ’ ἐλαίου διάχριε . τοῦτο καὶ πρὸς νομὰς ποιεῖ . ἢ στέαρ ὕειον ἢ χήνειον ἔμπασον μάννα καὶ διάχριε . ἢ κηκίδα λείαν μετ’ ἐλαίου . ἢ στυπτηρία ὑγρὰ ἀνιεμένη . ἢ φύλλα κύπρου διαμασάσθωσαν . ἢ λυκίου ῥίζαν ξηρὰν παράπτου . ἢ θαλλία λεῖα μετὰ μέλιτος . ἢ κηκίδα μεθ’ ἁλῶν . ἐὰν δὲ ἐπιταθῇ καὶ νέμηται σηπεδονικῶς , διακλύσμασι μὲν καὶ ἀναγαργαρίσμασι χρηστέον τοῖς πρὸς ἄφθας τοῖς εὐτονωτέροις . ἰδίως δὲ ἅλμην συνεχέστερον , ἢ ἱερὰν βοτάνην ὕδατι ἢ οἴνῳ ἐναφεψήσας δὸς διακλύζεσθαι ἢ ἀναγαργαρίζεσθαι . διαχρίσμασι μὲν τῶν πρὸς ἄφθας τοῖς εὐτονωτέροις · ἰδίως δὲ κέρας ἐλάφειον λεάνας παράτριβε . ἢ χαλκάνθῃ ὀπτῇ λείᾳ μετὰ μέλιτος . ἢ ἰῷ χαλκοῦ ἢ λεπίδι μετὰ μέλιτος . ἄκρως ποιεῖ πρὸς νομὰς μαράθρου ῥίζης κεκαυμένης σποδός . ταῦτα πρὸς ἄφθας ὁ Ἀρχιγένης ἔγραψεν ἐν τῷ πρώτῳ περὶ φαρμάκων , ὀλίγου δεῖν ἅπαντα καὶ τοῖς ἄλλοις γεγραμμένα . τί δή ποτ’ οὖν ἠξίωσα δὶς γράψαι ταῦτα καίτοι φυλαττόμενος οὕτως πράττειν ; ὅτι καὶ τὸν Ἀρχιγένην τῶν ἄλλων ἐπιστάμενος ἀξιολογώτερον , ἐν τῷ τὰ κοινὰ μετὰ τῶν οἰκείων γράφειν διορισμῶν , ἑώρων καὶ αὐτὸν ἐν πολλοῖς ἀμελοῦντα τῆς τοιαύτης διδασκαλίας . νῦν οὖν ἐφεξῆς ἅπαντα χύδην ῥίπτει τὰ βοηθήματα , μετὰ τὸ συνεχὲς ἀλλήλοις εἰρημένα πραότατά τε καὶ δριμύτατα . τί γὰρ ὅμοιον ἰὸς ἔχει φακοῦ καὶ βάτου καὶ κύπρου ἀφεψήματι ; τί δὲ κηκὶς στέατι χηνείῳ καὶ ὑείᾳ ; δριμὺ μὲν γὰρ καὶ διαβρωτικὸν , ἰσχυρῶς τε ξηραῖνον φάρμακόν ἐστιν ὁ ἰός · βάτος δὲ καὶ κύπρος καὶ φακὸς ἐλαχίστην ἔχει στύψιν . οὕτω δὲ καὶ ἡ κηκὶς ἰσχυρότατα στύφουσα τὴν ἐναντίαν ἔχει δύναμιν ὑείῳ τε καὶ χηνείῳ στέατι . γέγραπται δὲ ἐφεξῆς ἀλλήλων , καθάπερ τὰ πρότερα καὶ τὰ ἄλλα δὲ ὅσα ἐμνημόνευσε , τὴν αὐτὴν ἀταξίαν ἔχει . βέλτιον δ’ ἦν , ὥσπερ ἅπαξ που κατὰ τὸν λόγον ἔφη , τοῦτο καὶ πρὸς νομὰς ποιεῖ , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ περὶ τῶν ἄλλων διορίσαι προσγράψαντα , τοῦτο μὲν βρέφεσιν ἢ παισὶν ἁρμόττειν εἰπόντα , τουτὶ δὲ τοῖς τελείοις καὶ τουτὶ μὲν ἀρχομέναις ἢ μετρίαις ἄφθαις , τουτὶ δὲ ἀκμαζούσαις ἢ ἰσχυραῖς , ἁπάντων δὲ μᾶλλον ἤτοι διαπύροις καὶ θερμαῖς ἢ ψυχροτέραις μᾶλλον · καὶ τῶν διαπύρων τουτὶ μὲν ταῖς ἐρυθροτέραις , τουτὶ δὲ ταῖς ξανθοτέραις . αἱ μὲν γὰρ τὸ φλεγμονῶδες , αἱ δὲ τὸ ἐρυσιπελατῶδες ἔχουσιν , ὥσπερ γε πάλιν αἱ μὴ διάπυροι φλεγμαντικαὶ τοὐπίπαν εἰσὶν , καθάπερ τῶν χρονιζουσῶν ἔνιαι τοῦ μελαγχολικοῦ χυμοῦ κακίαν ἐπικτῶνται . διαγνώσονται δ’ ἅπασαι ῥᾳδίως ὄψει τε ἅμα καὶ ἁφῇ , τῇ μὲν ὄψει διὰ τῶν χρωμάτων καθότι λέλεκταί μοι καὶ νῦν . αἱ μὲν γὰρ ἐρυθρότεραι τὸν αἱματικὸν ἐπικρατεῖν ἐνδείκνυνται χυμὸν , αἱ δὲ ξανθότεραι τὸν πικρόχολον , ὥσπερ γε πάλιν αἱ μὲν λευκαινόμεναι τὸν φλεγματικώτερον αἱ δὲ πελιδνούμεναί τε καὶ μελαινόμεναι τὸν μελαγχολικόν . ὁ γὰρ ταῦτα διορισάμενος ἐπιστάμενός τε τὴν ἑκάστου τῶν ἁπλῶν φαρμάκων δύναμιν , ὡς ἐν τῇ αὐτῶν διδασκαλίᾳ γέγραπται , καθ’ ἕκαστον εἶδος ἄφθης ἐπιστήσαιτο χρῆσθαι τοῖς τε ἁπλοῖς καὶ συνθέτοις φαρμάκοις , ὡς πολλάκις ἤδη προείρηται . συνεπισκέψεται δὲ καὶ τὰς τῶν σωμάτων φύσεις , εἰ καὶ μαλακαί τέ εἰσι καὶ ὑγραὶ , καθάπερ ἐπὶ παίδων εὐνούχων τε καὶ γυναικῶν · ἢ σκληραί τε καὶ ξηραὶ , καθάπερ ἐπὶ τῶν ἁλιέων καὶ ναυτῶν καὶ κυνηγετῶν καὶ γεωργῶν . τοῖς γὰρ ἰσχυροτέροις σώμασι τὰ ἰσχυρότερα προσάξεις φάρμακα , τοῖς δ’ ἀσθενεστέροις τὰ μαλακώτερα . ἐγὼ δὲ ἐπὶ μὲν τῶν βρεφῶν , ὅσα ψωμίζουσιν αἱ τροφοὶ , φακῆν μετὰ βραχέος ἄρτου καὶ μυελοῦ ἐλαφείου ἢ μοσχείου δίδωμι . μίγνυμι δὲ τῇ τροφῇ καὶ μήλων κυδωνίων ἢ τῶν ἄλλων ὅσα στύφει , καθάπερ ἐν Ῥώμῃ τὰ κεστιανὰ καλούμενα καὶ τῶν τοιούτων ἀπίων , οὔων τε καὶ μεσπίλων καὶ κράνων καί ποτε καὶ θριδακίνης καὶ σέρεως καὶ στρύχνου καὶ ἀνδράχνης μίγνυμι τῷ ψωμίσματι , διαπύρου τῆς ἄφθης ὑπαρχούσης . εἰ δὲ μὴ ψωμίζεσθαι ἔτι δύναται , τὴν τροφὴν ἐπὶ τοῖς τοιούτοις διαιτῶ μετ’ εὐπεψίας δηλονότι . καὶ μέντοι καὶ διαχρίω τὰ βρέφη φαρμάκοις , εἰ μὲν ὑπερύθρους βλέποιμι τὰς ἄφθας , ἐν ἀρχῇ μὲν τοῖς μετριώτατα στύφουσί τε καὶ ψύχουσιν · ἐφεξῆς δὲ τοῖς διαφοροῦσιν ἀδήκτως · εἰ δὲ ὑποξάνθους , τοῖς αὐτοῖς μὲν , ἀλλὰ μᾶλλον ψύχουσι · εἰ δὲ φλεγματικωτέρας , τοῖς στυπτικοῖς · εἰ δὲ μελαινομένας , τοῖς διαφοροῦσι γενναιότερον . ἐπὶ δὲ τῶν μειζόνων παιδίων ταῖς ὁμοιογενέσι δυνάμεσι τῶν φαρμάκων χρώμενος ἐπιτείνω τὴν δύναμιν αὐτῶν , ὥσπερ γε καὶ τὰ τέλεια καὶ σκληρὰ σώματα ταῖς καθ’ ἕκαστον ὧν εἶπον ἰσχυροτάταις . ἤρκεσε δέ μοι διαπαντὸς ἐπὶ τούτων μίσυϊ χρῆσθαι μετ’ οἴνου στύφοντος , ἐπιτείνοντί τε καὶ ἀνιέντι τὴν δύναμιν αὐτοῦ . τὸ δὲ μᾶλλον ἢ ἧττον στύφειν τὸν οἶνον καὶ τὸ παχύτερον ἦ ὑγρότερον ἐργάζεσθαι τὸ σκευασθὲν , ἐκ τῆς τοῦ μίσυός τε καὶ οἴνου μίξεως γίνεται . εἰ δὲ ῥυπαρὰ ἡ ἄφθα ἐπιφαίνοιτο , σὺν οἰνομέλιτι τρίβω τὸ μίσυ . τοῖς δὲ ἰσχυροτέρων ἢ κατὰ τὸ μίσυ φαρμάκων χρῄζουσιν ὁ ἰὸς ὁμοίως σὺν οἴνῳ τε καὶ οἰνομέλιτι χρήσιμος ὑπάρχει . διαχριστέον δὲ δηλονότι τοῖς τοιούτοις φαρμάκοις τὰ πεπονθότα μόρια τοῦ στόματος , ἀγαθὸν δὲ εἰς ταῦτα φάρμακόν ἐστι χαλκῖτις ἐλαίῳ λειωθεῖσα . τὰ μὲν δὴ τοιαῦτα δραστήρια , μέτρια δὲ καὶ μάλιστα πρὸς τὰς ἀρχομένας διαθέσεις ὀμφάκιον σὺν οἴνῳ καὶ οἰνομέλιτι καὶ ῥοῦς ὁμοίως . ἐπὶ δὲ τῶν παιδίων ἀρκεῖ καὶ τῶν ῥόδων τὸ ἄνθος καὶ αὐτὰ τὰ ῥόδα ξηρὰ καὶ τὰ διακλύσματα διὰ τῶν μετρίως στυφόντων ἐπὶ τῆς ἡλικίας τε καὶ φύσεως τῶν τοιούτων σωμάτων . ἑνὶ δὲ λόγῳ αἱ μέτριαι μὲν ἄφθαι μάλιστα ἐπὶ τῶν ἁπαλῶν σωμάτων μετρίων χρήζουσι φαρμάκων · αἱ δὲ ἰσχυραὶ καὶ μάλιστα ἐπὶ σκληρῶν σωμάτων ὑπὸ τῶν ἰσχυροτέρων θεραπεύονται . ἰσχυρὰ δὲ δηλονότι λέγω φάρμακα τά τε ἰσχυρῶς στύφοντα καὶ δάκνοντα · καθάπερ γε μέτρια τὰ μηδόλως μὲν δάκνοντα , μετρίαν δὲ στύψιν ἔχοντα . γίνεται δὲ κᾀπὶ τούτων , ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων παθῶν ἔμπροσθεν εἴρηται , σύνθετα φάρμακα καὶ πολλάκις ἐκ τῶν ἐναντίων , ὁποῖόν ἐστι καὶ τὸ δι’ ἐλαίου τε καὶ χαλκίτεως . αὐτὸ μὲν γὰρ καθ’ αὑτὸ τοὔλαιον ἐναντιώτατόν ἐστι τῇ διαθέσει τῆς ἄφθης , ὥσπερ γε καὶ ἡ χαλκῖτις , ἐπειδὴ τὸ μὲν ὑγραίνει τε καὶ ῥυπαίνει , δάκνει δὲ σφοδρῶς ἡ χαλκῖτις , ἡ δὲ μίξις αὐτῶν ὅταν σύμμετρος γένηται , κάλλιστον ἀποτελεῖ φάρμακον . ὥσπερ οὖν ἐκ κηρωτῆς τε καὶ ἰοῦ σαρκωτικὸν ἐδείκνυτο γίνεσθαι φάρμακον , ἀμφοτέρων ἐναντίων ὑπαρχόντων σαρκώσει , κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἐξ ἐλαίου τε καὶ χαλκίτεως ἐπιτήδειον γίνεται φάρμακον . εἰ δὲ εἰς σηπεδονῶδες τραπῇ , ἑλκώσεις τε ποιήσει , οὔτε ἄφθαν ἔτι προσήκει τὸ πάθος ὀνομάζειν , οὔτε τὰς τοιαύτας διαθέσεις ἰώμενα φάρμακα τοῖς πρὸς τὰς ἄφθας χρησίμοις ἐγκαταριθμεῖν , ὥσπερ οὐδὲ τοῖς ἐρυσιπέλατα ἰωμένοις τὰ διαφοροῦντα γενναίως , ὅσα διὰ τῆς τῶν ψυχόντων φαρμάκων προσαγωγῆς ἐγένετο πελιδνὰ καὶ σκληρὰ μόρια , μεταπεσόντα πρὸς σκληρώδη διάθεσιν ἐκ τῆς ἐρυσιπελατώδους . ἀμέλει καὶ τῷ ἀδιορίστῳ τῶν τοιούτων γραφῶν ἀπατώμενοί τινες ἐρυσιπέλασί τε τὰ θερμὰ καὶ διαφορητικὰ φάρμακα , ταῖς τε ἄφθαις τὰ πρὸς σηπεδόνας ἁρμόττοντα προσφέροντες οὐ μικρὰς ἐργάζονται τὰς βλάβας .
Lemmas: [ περί ὁ πρός ἄφθα φάρμακον . ] ὁ ἐπιπολή ἕλκωσις ἐν ὁ στόμα γίγνομαι ὀνομάζω ἄφθα , ἔχω τις καί θερμότης πυρώδης . γίγνομαι δέ ἐπίπαν οὗτος ὁ βρέφος , ὅταν ἤτοι μοχθηρός εἰμί ὁ γάλα ὁ τιτθή ἤ μή καλός αὐτός πάνυ πέσσω ὁ παιδίον . εὐίατος δέ εἰμί ἐπίπαν ἐπί ὁ μέτριος στύφω καθίστημι , ποτέ γε μήν καί χρονίζω καί δύσλυτος καί ὁ χρόνος σηπεδονώδης ἔχω ὁ καλέω ὑπό ὁ ἰατρός νομή . γράφω οὖν καί πρός αὐτός φάρμακον , μέτριος μέν πρός ὁ μηδείς ἔχω κακοήθης , ἰσχυρός δέ πρός ὁ ἤδη νομώδης τις καί σηπεδονώδης ἔχω . μνημονεύω δέ ἐγώ ὁ ὁ νεώτερος ἀθροίζω , ἐπειδή ὁ τε ὁ παλαιός ἰατρός ἀγαθός γράφω , ἐκλέγω αὐτός μετά ﻿ πεῖρα μακρός καί τις ὁ ὕστερον μεθευρίσκω προστίθημι . εὑρίσκω δέ ἄν μετά ὁ παλαιός Μαντίας καί Ἡρακλείδης ὁ Ταραντῖνος πολύς φάρμακον γράφω . ὡσαύτως δέ καί Μενεκράτης ἐγγράφω βιβλίον ἀγαθός φάρμακον , ὅς αὐτός εὑρίσκω ὁ πολύς , καθά γε καί ὁ Καππαδόκης Ἥρα . Ἀνδρόμαχος δέ δύο καί τρίτος ἐν ὅς ὁ ὁ ὀφθαλμός γράφω φάρμακον . πολύς δέ βιβλίον συντίθημι ὁ τε Ἀντώνιος Μοῦσα καί μετά αὐτός Ἀσκληπιάδαι δύο καί μετά αὐτός Κρίτων . ἀλλά οὗτος μέν ὁ τρεῖς μετά ὁ Ἀνδρόμαχος γίγνομαι , Ἥρα δέ ἔμπροσθεν Ἀνδρόμαχος καί μετά αὐτός Μοῦσα τε καί Μενεκράτης . πολύς δέ ἔτι οὗτος ἀνώτερος · ὁ Ἡρακλείδης καί ὁ διδάσκαλος αὐτός Μαντίας . ἀλλά Μαντίας μέν , ὡς ἐκ ἀρχή εἰμί Ἡροφίλειος , οὕτως καί διαμένω ἄχρι πᾶς . ὁ δέ Ἡρακλείδης ἐπί ὁ ὁ ἐμπειρικός ἰατρός ἀγωγή ἐπικρίνω ἰατρός ἀγαθός ὁ τε ἄλλος ὁ τέχνη γίγνομαι καί πολύς φάρμακον ἔμπειρος . ὅταν οὖν ὁ ἄφθα , περί οὗτος γάρ πρόκειμαι λέγω , ἐκτρέπω πρός ὁ κακοήθης , ἰσχυρός δέω φάρμακον , ὁποῖος καί ὁ ἄλλος ἐν παρίσθμιον τε καί στόμα διάθεσις ἰάομαι . προλέγω οὖν ἐγώ ὁ σκοπός ὁ ἐκεῖνος σύνθεσις , οὐδείς ἔτι δέω περί οὗτος λέγω , ἀλλά ἐπί ὁ ἱστορία ἀφικνέομαι ὁ προγιγνώσκω , ἄρχω ἀπό ὁ Ἀνδρόμαχος γράφω , ὡς εἴωθα κατά λέξις αὐτός γράφω . [ ὁ ὑπό Ἀνδρόμαχος γράφω πρός ἄφθα . ] οὐ μόνος Ἀνδρόμαχος , ἀλλά καί ἄλλος δισσός γένος φάρμακον γράφω πρός ἄφθα . ἐπί μέν ὁ οὐδέπω κακοήθης ἔχω , ὁ μέτριος ὁ δύναμις φάρμακον συντίθημι , ἐπί δέ ὁ κακοηθεύομαι ἰσχυρός . προσγράφω δέ ἐν οὗτος αὐτός , ποτέ μέν ὅτι πρός ἄφθα καί ἕλκος ὅδε ὁ φάρμακον ἁρμόζω , ποτέ δέ ὅτι πρός ἄφθα ὁ σηπεδονώδης . ὅταν δέ ἁπλῶς προσγράφω πρός ἄφθα , ὁ ἁπλόος δηλόω καί μηδείς ἔχω κακοήθης . ὁ δέ οὖν Ἀνδρόμαχος πρός ὁ κακοήθης ἄφθα οὕτως γράφω . πρός ἄφθα ὁ ἐν ὁ στόμα καί ἕλκος . ♃ σχιστός καίω δραχ . βʹ . ἐρείκη καρπός δραχ . αʹ . σύν ἔλαιον ἐκμάσσω ὁ δάκτυλος ὁ τόπος . ἄλλος πρός ὁ αὐτός . ♃ ἰός δραχ . βʹ . στυπτηρία σχιστός μέρος βʹ . κηκίς χνοώδης μέρος αʹ . λεαίνω διά ὀθόνιον χνοίζω , εἶτα ἔλαιον ἐμβρέχω ὁ δάκτυλος καί ἀναλαμβάνω ὁ ξηρός , παράπτω ἐπιπολύ ἐκμάσσω ὁ παρίσθμιον καί ὁ ὑπερῴα σύν ὁ σταφυλή . ἀφίστημι δέ δερμάτιον καί ἀείρω ὁ περί ὁ σῶμα τραχυσμός καί τύλος ἀποδερματίζω , ὁ δέ ἕλκος ἐπουλόω . πρός δέ ὁ ἐπιπόλαιος ἄφθα ὡδί πως γράφω . πρός ἄφθα λύκιον Ἰνδικός σύν οἶνος λεαίνω περιχρίω , ποιέω καί ἐρείκη καρπός λεῖος ἤ ῥόδον ξηρός σύν μέλι . οὗτος προλέγω ἐπιφέρω , ἐάν δέ μέλας εἰμί καί πονηρός , σταφίς καθαρός μέρος τρεῖς , ἄνισος ἴσος , λεῖος σύν μέλι διαχρίω , εἶτα διακλύζω . [ πρός ἄφθα Κρίτων . ] Κρίτων δέ οὕτως γράφω πρός ἄφθα . ἀνδράχνη εἰς μέλι ἀποβάπτω μασάομαι . ἤ ἐλαία φύλλον ἐν οἶνος ἑψάω διακλύζω ἤ μυρσίνη λευκός ὁ φύλλον ἐν ἀφέψημα μετά οἶνος . ἤ ἰός σκώληξ τριώβολον ἐν οἶνος κοτύλη τέταρτος λειόω διακλύζω . καί ὁ κηκίς δέ τρίβω ἐν ὄξος δριμύς διαχρίω · ἐπί δέ παιδίον δᾳδίον καί μυελός βόειος ἑψέω ψωμίζω . ποιέω δέ καί ἀμύγδαλον πικρός μετά μέλι . πρός δέ ὁ μελαίνω ἄφθα ἐκγιγαρτίζω σταφίς καί ἄνισος λεῖος μετά μέλι διαχρίω . ὁ δέ Ταραντῖνος Ἡρακλείδης ἀποσμήχω ὀρόβιον μετά μέλι καί κηκίς μετά μέλι προσάπτω . ἁρμόζω καί ῥόος ὁ ἐπί ὁ ὄψον μετά μίνθα κλωνίον . εἰμί δέ ὁ μέν ῥόος πλῆθος ὅσος ὁ τρεῖς δάκτυλος , ὁ δέ μίνθα κλωνίον τρεῖς καί ῥόδον φύλλον ὅσος ἑπτά καί στροβίλιον ἑπτά , οὗτος πᾶς μετά μέλι λειόω χράω ἤ λύκιον μετά ὕδωρ . ἁρμόζω καί τρύξ οἶνος γλυκύς μετά μέλι διαχρίω . ἤ στυπτηρία καί σίδιον ῥοιά γλυκύς ἐκ ἴσος τρίβω καί στέαρ χήνειος μείγνυμι διαχρίω , ὕδωρ θερμός συνεχής διακλύζω καί προσάπτω χήνειος στέαρ . ἄλλος Μοῦσα . ♃ μυρίκη καρπός δραχ . στʹ . στυπτηρία σχιστός δραχ . βʹ . ἐν ἔλαιον . ἄλλος μάλα ἐπί παιδίον . ῥόος ἐρυθρός λεῖος μετά μέλι μείγνυμι διαχρίω ἤ στέαρ ὕειος καί μέλι τήκω , δίδωμι δέ αὐτός διακλύζω γάλα ὄνειος , ἐπιπλεῖστον δέ φέρω ὁ σίαλον , κηκίς καί στρύχνον ὄξος διΐημι , ποιέω διακλύζω , λευκόϊον ξηρός τρίβω μετά μέλι διαχρίω . οὗτος γράφω ὁ Κρίτων μέμφομαι ἄν τις ἔοικα ὅς ὁ ἄλλος ἀεί μέμφομαι , καταλέγω ἐφεξῆς ἀδιόριστος βοήθημα μή ἄρχω ὁ πάθος προστίθημι ἤ ἀναβαίνω ἤ καταβαίνω ἤ ἀκμάζω ἤ παρακμάζω , μήτε ὅτι μικρός εἰμί , καί ἐπιεικής ἤ μοχθηρός οὕτως , ὡς ζεύγνυμι τις σηπεδονώδης αὐτός . οὗτος γάρ ὁ γράφω φάρμακον ἔνιοι μέν ἁπλόος εἰμί , ἐπί παιδίον ἁρμόζω μάλα μηδείς ἔχω διάθεσις , οἷος ὅταν ὕειος στέαρ καί μέλι τήκω παραλαμβάνω , καί πολύς μάλα ὅταν διακλύζω ὄνειος γάλα κελεύω . ἁπλόος δέ φάρμακον εἰμί καί ὁ ἀνδράχνη ἐμβάπτω μέλι καί διαμασάομαι καί ὁ διά ὁ φύλλον ὁ ἐλαία διάκλυσμα καί ὁ διά ὁ λευκός μυρσίνη ὅμοιος . ἰσχυρός δέ καί ὁ διά ὁ ἰός καί ὁ οἶνος , καθά γε καί ὁ κηκίς ὄξος δριμύς τρίβω καί διαχρίω . πάνυ γάρ ἰσχυρός οὗτος ὁ φάρμακον , ὥσπερ καί ὁ διά ﻿ ὁ ἰός . ἀλλά ἐπί ἐκεῖνος μέν ὀλίγος ὁ ἰός . τριώβολον γάρ λέγω ἐν οἶνος κοτύλη τέταρτος λειόω καί διακλύζω ἀσθενής γίγνομαι ὁ πλῆθος ὁ ὁ οἶνος μίξις ἐκλύω . ὁ δέ κηκίς ἐν ὄξος δριμύς λειόω παχύς οὕτως , ὡς διαχρίω , πάνυ σφοδρός εἰμί φάρμακον , ὥσπερ γε καί ὁ διά ὁ στυπτηρία καί σίδιον ῥοιά γλυκύς συντίθημι , ὅς εἰ μή μείγνυμι ὁ χήνειος στέαρ , πρός σηπεδών ἄν ἁρμόζω ἰσχυρός . ἰσχυρός δέ καί ὁ διά ὁ ὁ μυρίκη καρπός καί ὁ στυπτηρία , ἀλλά οὐ οὕτως , ὡς ὁ διά ὁ κηκίς καί ὁ ὄξος . ἅπαξ δέ μόνος καλός ποιέω προστίθημι κατά λέξις οὕτως . ἐπιπολύ δέ φέρω ὁ σίαλον κηκίς καί στρύχνον ὄξος διΐημι ποιέω διακλύζω . ὁ γάρ ἐπιπολύ φέρω ὁ σίελον ἐμφαντικός εἰμί ὁ ὁ διάθεσις εἰμί μέγας . καλός δέ εἰμί ἄντικρυς λέγω , νομώδης δέ ὁ διάθεσις γίγνομαι ἤ γίγνομαι ἕλκος βαθύς , ἤ τις τοιοῦτος προσγράφω . [ περί ὁ ὑπό Ἀσκληπιάδης γράφω πρός ἄφθα . ] καλός οὖν ποιέω ὁ Ἀσκληπιάδης , εἰ καί μή πολύς φάρμακον πρός ἄφθα γράφω , ἀλλά ἐπί γε ὁ δύο ἐν ἀρχή γράφω οὕτως . πρός ἄφθα χωρίς νομή , ἔπειτα μετά δύο πάλιν προσγράφω πρός ὁ νέμω ἄφθα , ἄδηκτος γάρ εἰμί ὁ δύο φάρμακον ὁ μέν ἕτερος ὁ πρότερος , ἐν ὅς φημί , μυελός βόειος μέλι μείγνυμι καί χλιαίνω διαχρίω , μάλα δέ νήπιος εἰμί χρήσιμος . ὁ δέ ἐφεξῆς λέγω στέαρ ὕειος μέλι μείγνυμι χράω . πρός δέ ὁ νέμω ἄφθα κηκίς ἀφέψημα κελεύω κύαθος εἷς καί μέλι ἴσος μείγνυμι καί ἀναζέω χράω . ἐγώ δέ φθάνω καί οὗτος καί ἄλλος τρεῖς μετά αὐτός γράφω , μικρός ἔμπροσθεν ἐν ὁ πρός ὁ νομή φάρμακον γράφω , καί γάρ οὐδείς ἡγέομαι διαφέρω , εἴτε ἐκ ἄφθα εἴτε ἐκ ἄλλος τις ὁ μετάπτωσις εἰς ὁ νομή γίγνομαι . [ περί ὁ ὑπό Ἀπολλώνιον γράφω πρός ἄφθα . ] Ἀπολλώνιος δέ ὁ Ἡροφίλειος ἐν ὁ πρῶτος ὁ εὐπόριστος φάρμακον ὡδί πως γράφω κατά λέξις πρός ὁ λευκός ἄφθα . χαλκῖτις ἔλαιον τρίβω διαχρίω πτερόν , οὗτος παραχρῆμα παύω . ἐπειδάν δέ καθαρός γίγνομαι , μυρίκη καρπός λεαίνω καί διΐημι μελίκρατον ἤ οἶνος διαχρίω , μάλα νήπιος . εἶτα ἐφεξῆς γράφω ἄλλος καί μάλα πρός ὁ μέλας ἄφθα , σταφίς ἐκγιγαρτίζω καί ἄνισος λεῖος μετά μέλι διαχρίω . καί πάλιν ἄλλος ἐφεξῆς . χάλκανθος καίω λεῖος μετά μέλι χράω . φαίνω γάρ ἐπί ὁ κακοήθης ὁ φάρμακον οὗτος κελεύω χράω . γράφω γοῦν κατά μέν ὁ πρῶτος ὁ φάρμακον πρός ὁ λευκός ἄφθα , κατά δέ ὁ δεύτερος πρός ὁ μέλας , ἐνδείκνυμι ὁ παρά φύσις ὁ χροιά καί ὁ μέγεθος ὁ πάθος . ἐφεξῆς δέ προσγράφω διάκλυσμα πρός ἄφθα , ἐπιφέρω κατά λέξις οὕτως , οἶνος μέλας αὐστηρός καί ὑποστύφω διακλύζω . ἐλαία φύλλον ἐν οἶνος ἑψάω διακλύζω . μυρσίνη λευκός φύλλον ἀφέψημα μετά οἶνος παραπλήσιος χράω . οὗτος ὁ διάκλυσμα χωρίς διορισμός γράφω βλάβη οὐδείς ἐπιφέρω . καί γάρ ἐπί ὁ μέτριος καί ἐπί ὁ μέγας καί ὁ μέγας διάθεσις ἁρμόζω . καλός δέ ἐφεξῆς γράφω ἄλλος σφόδρα ἐνεργέω . ἰός σκώληξ τριώβολον τρίβω ἐν οἶνος κοτύλη τέταρτος δίδωμι διακλύζω , εἶτα οὕτως οἶνος διακλύζω . οὗτος γάρ ἐπί ὁ ἰσχυρός ἁρμόζω , καθά γε καί ὁ ἐφεξῆς οὕτως γράφω ἅλμη ἐλαία καί ὄξος ἴσος μείγνυμι δίδωμι διακλύζω , εἶτα οὕτως οἶνος διακλύζω . μετά δέ οὗτος μελίκρατον , εἶτα ἑξῆς ὕδωρ χράω , ἐπί πᾶς δέ ἔλαιον διακλύζω . μετά οὗτος δέ δύο γράφω φάρμακον διάφορος εἶδος ἄφθα ἁρμόζω . ὁ μέν γάρ ὕσσωπον τρίβω πρός ὁ θερμός καί ἀναβιβρώσκω διάθεσις καί καθαρός ἐναντίος εἰμί . ἁρμόζω δέ ὁ ῥυπαρός καί ὁ φλεγμονώδης ἄφθα . ὁ δέ ὀμφάκιον μετά οἶνος ἐπιτήδειος ὁ καθαρός καί δάκνω καί ἀναβιβρώσκω . κελεύω δέ ὁ μέν ὀμφάκιον μετά οἶνος τρίβω διακλύζω , ὁ δέ ὕσσωπον μετά οἶνος ἤ μελίκρατον . ἰσχυρός δέ πάνυ ὁ μετά οὗτος φάρμακον , ὡς ἤδη καί νομώδης ἄφθα ἁρμόζω , ὅς συντίθημι , μυρίκη καρπός ἕψω μετά ὄξος . ἰσχυρός δέ καί ὁ ἐφεξῆς αὐτός γράφω , ἐπί ὅς φημί κηκίς τρίβω , ἐν ὄξος δριμύς δίδωμι διακλύζω . ὁ δέ μετά οὗτος γράφω , ἐπί ὅς φημί , ὀπός σίλφιον διέζομαι παραπλήσιος χράω , μετά δέ οὗτος ἔλαιον διακλύζω . καί αὐτός δριμύς καί δακνώδης εἰμί καί διαφορητικός , οὐ στυπτικός . οὐ ὀρθός οὖν ἀναμείγνυμι ὁ στυπτικός καί στρυφνός καί ἀποκρουστικός ὁ διαφορητικός καί δριμύς ἄνευ διορισμός γράφω . ὁ δέ ἐφεξῆς οὗτος , ὅτι μέν διά ὄξος σκευάζω γενναῖος εἰμί · ὅτι δέ οὐ προστίθημι ὁ ὄξος ὁ δριμύς καί ὅτι διά λίνος καρπός μέτριος γίγνομαι , προστίθημι δέ αὐτός καί ὁ αἶρα , διαφορητικός ἱκανός φάρμακον . διά οὗτος οὖν αὐτός καί πρός ὁ ὁ γλῶσσα οἴδημα φημί ἁρμόζω . παραγράφω δέ καί πᾶς αὐτός ὁ ῥῆσις . λίνος καρπός καί αἶρα ἴσος τρίβω μετά ὄξος διακλύζω . ὁ δέ αὐτός οὗτος ποιέω καί πρός ὁ ὁ γλῶσσα οἴδημα . πρᾶος δέ πολύς οὗτος ἅπας φάρμακον ἐφεξῆς γράφω κατά λέξις οὕτως . φύλλον κοκκυμηλέα κόπτω καί γάλα μείγνυμι , οἶνος διακλύζω . πρόσκειμαι γάρ ὁ λόγος ὁ διακλύζω δῆλος εἰμί ὅτι πολύς ὁ γάλα μείγνυμι ὀλίγος ὁ φύλλον , ὡς εἰ γε ὁ φύλλον ὁ γάλα συλλειόω φάρμακον κελεύω εἰμί διάχριστος , ﻿ εἰμί ἄν οὕτως γε δῆλος ὅτι πολύς μέν ὁ φύλλον , ὁ γάλα δέ ὀλίγος εἰμί κελεύω . ἐφεξῆς δέ προσγράφω διαμασητός πρός ἄφθα ἐπιφέρω , ἐλαία ἁλμάς διαμασητέον . εὔδηλος δέ ὅτι πρᾶος φάρμακον εἰμί . εἶτα αὖθις ἑξῆς · ἀνδράχνη εἰς μέλι ἀποβάπτω διαμασητέον . καί οὗτος ὅμοιος πρᾶος εἰμί . διαφέρω δέ ἀλλήλων ὁ δύο οὗτος ὁ ὁ μέν ἁλμάς καί στύφω καί διαφορέω , πολύς δέ ἐν αὐτός ἔχω ὁ στυπτικός . ὁ δέ ἀνδράχνη μετά ὁ μέλι ἀσθενής εἰμί φάρμακον . ἐφεξῆς δέ καλός ποιέω λέγω , ἐπί παιδίον ἁρμόζω ὅς μέλλω λέγω φάρμακον . γράφω δέ περί αὐτός κατά λέξις οὕτως . ὅταν παιδίον ἄφθα ἔχω , σεμίδαλις καί μυελός βόειος καί ἄλευρον ἑψάω ψωμίζω , ἐάν δέ μή δύναμαι θηλάζω . ἄλλος . σπλήν βοῦς ἑψέω ἐν οἶνος καί τρίβω μετά μέλι ψωμίζω . οὗτος μέν οὖν περίεργος ὁ φάρμακον . ἐφεξῆς δέ καλός γράφω , ἀπέχω κατά ὁ δίαιτα δριμύς τε καί ἁλυκός καί ὀξύς σιτίον τε καί ποτόν , εἶτα οὐ οἶδα ὅπως ἐφεξῆς οὗτος γράφω κατά λέξις οὕτως . χαλκάνθη λεῖος καίω μετά μέλι διαχρίω . οὗτος χρή ἀνώτερος γράφω μετά ὁ ἰσχυρός φάρμακον . [ ὁ ὑπό Ἀρχιγένης γράφω πρός ἄφθα . ] ἔνιοι μέν καί ὁ ὑπό Ἀρχιγένης γράφω πρός ἄφθα αὐτός ὁ προγράφω εἰμί , ἀλλά δοκέω ἐγώ πᾶς αὐτός ὁ λέξις ἐφεξῆς γράφω μηδείς παραλείπω . γράφω οὖν οὕτως . πρός ἄφθα διάκλυσμα μέν ποιέω · ἐλαία φύλλον ἀφέψημα ἤ μυρσίνη φύλλον λευκός ὅμοιος ἤ ἐλαία κολυμβάς ὕδωρ . ποιέω καί ὁ ἀμόργη καί πράσιον χυλός ἤ φακός ἀφέψημα ἤ βάτος ἤ κύπρος ἤ ἰός σκώληξ τριώβολον , ἐν οἶνος κνίδιον κοτύλη τέταρτος , ὁ διακλύζω . διάχριστος δέ ποιέω καί ὁ πολύς ὁ ἀναγράφω στοματικός , ἴδιος δέ συμφωνέω οὗτος . ♃ σχιστός , ῥόδον ἄνθος ἴσος , μυρίκη καρπός ὁ διπλόος , ξηρός χράω . ἤ λίβανος , γλυκύρριζα χυλός ἴσος , κηκίς , σμύρνα , ἄνισος ἀνά ὀλίγος , σύν πρότροπος περιχρίω . ἄλλος . μάννα καί ἅλς ἴσος ξηρός διά πτερόν καταψάω . ἄλλος . τρύξ οἶνος γλυκύς σύν μέλι καταχρίω . ἄλλος . μίσυ καί στυπτηρία καί ῥόος σύν μέλι . ἤ χαλκῖτις μετά ἔλαιον πτερόν διαχρίω , ἀγαθός σφόδρα . ἤ ἐλαία φύλλον μετά ἔλαιον διαχρίω . ὅταν δέ καθαίρω , μυρίκη καρπός σύν μελίκρατον ἤ οἶνος διαχρίω . ἤ ἀποσμήχω ὀρόβινος καί μέλι καί κηκίς μετά μέλι προσάπτω . ἤ μυρίκη σπέρμα καί σχιστός ὁ γʹ . μετά ἔλαιον διαχρίω . οὗτος καί πρός νομή ποιέω . ἤ στέαρ ὕειος ἤ χήνειος ἐμπάσσω μάννα καί διαχρίω . ἤ κηκίς λεῖος μετά ἔλαιον . ἤ στυπτηρία ὑγρός ἀνίημι . ἤ φύλλον κύπρος διαμάω . ἤ λύκιον ῥίζα ξηρός παράπτω . ἤ θαλλίον λεῖος μετά μέλι . ἤ κηκίς μετά ἅλς . ἐάν δέ ἐπιτείνω καί νέμω σηπεδονικός , διάκλυσμα μέν καί ἀναγαργάρισμα χράω ὁ πρός ἄφθα ὁ εὔτονος . ἴδιος δέ ἅλμη συνεχής , ἤ ἱερός βοτάνη ὕδωρ ἤ οἶνος ἐναφέψω δίδωμι διακλύζω ἤ ἀναγαργαρίζω . διάχρισμα μέν ὁ πρός ἄφθα ὁ εὔτονος · ἴδιος δέ κέρας ἐλάφειος λεαίνω παρατρίβω . ἤ χαλκάνθη ὀπτός λεία μετά μέλι . ἤ ἰός χαλκός ἤ λεπίς μετά μέλι . ἄκρος ποιέω πρός νομή μάραθρον ῥίζα καίω σποδός . οὗτος πρός ἄφθα ὁ Ἀρχιγένης γράφω ἐν ὁ πρῶτος περί φάρμακον , ὀλίγος δέω ἅπας καί ὁ ἄλλος γράφω . τίς δή ποτέ οὖν ἀξιόω δίς γράφω οὗτος καίτοι φυλάσσω οὕτως πράσσω ; ὅτι καί ὁ Ἀρχιγένης ὁ ἄλλος ἐπίσταμαι ἀξιόλογος , ἐν ὁ ὁ κοινός μετά ὁ οἰκεῖος γράφω διορισμός , ὁράω καί αὐτός ἐν πολύς ἀμελέω ὁ τοιοῦτος διδασκαλία . νῦν οὖν ἐφεξῆς ἅπας χύδην ῥίπτω ὁ βοήθημα , μετά ὁ συνεχής ἀλλήλων λέγω πρᾶος τε καί δριμύς . τίς γάρ ὅμοιος ἰός ἔχω φακός καί βάτος καί κύπρος ἀφέψημα ; τίς δέ κηκίς στέαρ χήνειος καί ὕειος ; δριμύς μέν γάρ καί διαβρωτικός , ἰσχυρός τε ξηραίνω φάρμακον εἰμί ὁ ἰός · βάτος δέ καί κύπρος καί φακός ἐλαχύς ἔχω στῦψις . οὕτως δέ καί ὁ κηκίς ἰσχυρός στύφω ὁ ἐναντίος ἔχω δύναμις ὕειος τε καί χήνειος στέαρ . γράφω δέ ἐφεξῆς ἀλλήλων , καθά ὁ πρότερος καί ὁ ἄλλος δέ ὅσος μνημονεύω , ὁ αὐτός ἀταξία ἔχω . ἀγαθός δέ εἰμί , ὥσπερ ἅπαξ που κατά ὁ λόγος φημί , οὗτος καί πρός νομή ποιέω , κατά ὁ αὐτός τρόπος καί περί ὁ ἄλλος διορίζω προσγράφω , οὗτος μέν βρέφος ἤ παῖς ἁρμόζω λέγω , οὗτος δέ ὁ τέλειος καί οὗτος μέν ἄρχω ἤ μέτριος ἄφθα , οὗτος δέ ἀκμάζω ἤ ἰσχυρός , ἅπας δέ μάλα ἤτοι διάπυρος καί θερμός ἤ ψυχρός μάλα · καί ὁ διάπυρος οὗτος μέν ὁ ἐρυθρός , οὗτος δέ ὁ ξανθός . ὁ μέν γάρ ὁ φλεγμονώδης , ὁ δέ ὁ ἐρυσιπελατώδης ἔχω , ὥσπερ γε πάλιν ὁ μή διάπυρος φλεγμανδικός ἐπίπαν εἰμί , καθά ὁ χρονίζω ἔνιοι ὁ μελαγχολικός χυμός κακία ἐπικτάομαι . διαγνοέω δέ ἅπας ῥᾴδιος ὄψις τε ἅμα καί ἁφή , ὁ μέν ὄψις διά ὁ χρῶμα καθότι λέγω ἐγώ καί νῦν . ὁ μέν γάρ ἐρυθρός ὁ αἱματικός ἐπικρατέω ἐνδείκνυμι χυμός , ὁ δέ ξανθός ὁ πικρόχολος , ὥσπερ γε πάλιν ὁ μέν λευκαίνω ὁ φλεγματικός ὁ δέ πελιδνόομαι τε καί μελαίνω ὁ μελαγχολικός . ὁ γάρ οὗτος διορίζω ἐπίσταμαι τε ὁ ἕκαστος ὁ ἁπλόος φάρμακον δύναμις , ὡς ἐν ὁ αὐτός διδασκαλία γράφω , κατά ἕκαστος εἶδος ἄφθα ἐφίστημι χράω ὁ τε ἁπλόος καί σύνθετος φάρμακον , ὡς πολλάκις ἤδη προλέγω . συνεπισκέπτομαι δέ καί ὁ ὁ σῶμα φύσις , εἰ καί μαλακός τε εἰμί καί ὑγρός , καθά ἐπί παῖς εὐνοῦχος τε καί γυνή · ἤ σκληρός τε καί ξηρός , καθά ἐπί ὁ ἁλιεύς καί ναύτης καί κυνηγέτης καί γεωργός . ὁ γάρ ἰσχυρός σῶμα ὁ ἰσχυρός προσάγω φάρμακον , ὁ δέ ἀσθενής ὁ μαλακός . ἐγώ δέ ἐπί μέν ὁ βρέφος , ὅσος ψωμίζω ὁ τροφός , φακῆ μετά βραχύς ἄρτος καί μυελός ἐλάφειος ἤ μόσχειος δίδωμι . μείγνυμι δέ ὁ τροφή καί μῆλον κυδώνιος ἤ ὁ ἄλλος ὅσος στύφω , καθά ἐν Ῥώμη ὁ κεστιανὰ καλέω καί ὁ τοιοῦτος ἀπίων , οὖς τε καί μέσπιλον καί κράνον καί ποτέ καί θριδακίνη καί σέρις καί στρύχνον καί ἀνδράχνη μείγνυμι ὁ ψώμισμα , διάπυρος ὁ ἄφθα ὑπάρχω . εἰ δέ μή ψωμίζω ἔτι δύναμαι , ὁ τροφή ἐπί ὁ τοιοῦτος διαιτέω μετά εὐπεψία δηλονότι . καί μέντοι καί διαχρίω ὁ βρέφος φάρμακον , εἰ μέν ὑπέρυθρος βλέπω ὁ ἄφθα , ἐν ἀρχή μέν ὁ μέτριος στύφω τε καί ψύχω · ἐφεξῆς δέ ὁ διαφορέω ἄδηκτος · εἰ δέ ὑπόξανθος , ὁ αὐτός μέν , ἀλλά μάλα ψύχω · εἰ δέ φλεγματικός , ὁ στυπτικός · εἰ δέ μελαίνω , ὁ διαφορέω γενναῖος . ἐπί δέ ὁ μέγας παιδίον ὁ ὁμοιογενής δύναμις ὁ Φάρμακος χράω ἐπιτείνω ὁ δύναμις αὐτός , ὥσπερ γε καί ὁ τέλειος καί σκληρός σῶμα ὁ κατά ἕκαστος ὅς λέγω ἰσχυρός . ἀρκέω δέ ἐγώ διαπαντός ἐπί οὗτος μίσυ χράω μετά οἶνος στύφω , ἐπιτείνω τε καί ἀνίημι ὁ δύναμις αὐτός . ὁ δέ μάλα ἤ ἥσσων στύφω ὁ οἶνος καί ὁ παχύς ἦ ὑγρός ἐργάζομαι ὁ σκευάζω , ἐκ ὁ ὁ μίσυ τε καί οἶνος μίξις γίγνομαι . εἰ δέ ῥυπαρός ὁ ἄφθα ἐπιφαίνω , σύν οἰνόμελι τρίβω ὁ μίσυ . ὁ δέ ἰσχυρός ἤ κατά ὁ μίσυ φάρμακον χρῄζω ὁ ἰός ὅμοιος σύν οἶνος τε καί οἰνόμελι χρήσιμος ὑπάρχω . διαχριστέον δέ δηλονότι ὁ τοιοῦτος φάρμακον ὁ πάσχω μόριον ὁ στόμα , ἀγαθός δέ εἰς οὗτος φάρμακον εἰμί χαλκῖτις ἔλαιον λειόω . ὁ μέν δή τοιοῦτος δραστήριος , μέτριος δέ καί μάλα πρός ὁ ἄρχω διάθεσις ὀμφάκιον σύν οἶνος καί οἰνόμελι καί ῥόος ὅμοιος . ἐπί δέ ὁ παιδίον ἀρκέω καί ὁ ῥόδον ὁ ἄνθος καί αὐτός ὁ ῥόδον ξηρός καί ὁ διάκλυσμα διά ὁ μέτριος στύφω ἐπί ὁ ἡλικία τε καί φύσις ὁ τοιοῦτος σῶμα . εἷς δέ λόγος ὁ μέτριος μέν ἄφθα μάλα ἐπί ὁ ἁπαλός σῶμα μέτριος χρήζω φάρμακον · ὁ δέ ἰσχυρός καί μάλα ἐπί σκληρός σῶμα ὑπό ὁ ἰσχυρός θεραπεύω . ἰσχυρός δέ δηλονότι λέγω φάρμακον ὁ τε ἰσχυρός στύφω καί δάκνω · καθά γε μέτριος ὁ μηδόλως μέν δάκνω , μέτριος δέ στῦψις ἔχω . γίγνομαι δέ εἰͅπί οὗτος , ὥσπερ ἐπί ὁ ἄλλος πάθος ἔμπροσθεν λέγω , σύνθετος φάρμακον καί πολλάκις ἐκ ὁ ἐναντίος , ὁποῖος εἰμί καί ὁ διά ἔλαιον τε καί χαλκῖτις . αὐτός μέν γάρ κατά ἑαυτοῦ ἔλαιον ἐναντίος εἰμί ὁ διάθεσις ὁ ἄφθα , ὥσπερ γε καί ὁ χαλκῖτις , ἐπειδή ὁ μέν ὑγραίνω τε καί ῥυπαίνω , δάκνω δέ σφοδρός ὁ χαλκῖτις , ὁ δέ μίξις αὐτός ὅταν σύμμετρος γίγνομαι , καλός ἀποτελέω φάρμακον . ὥσπερ οὖν ἐκ κηρωτή τε καί ἰός σαρκωτικός δείκνυμι γίγνομαι φάρμακον , ἀμφότερος ἐναντίος ὑπάρχω σάρκωσις , κατά ὁ αὐτός λόγος ἐκ ἔλαιον τε καί χαλκῖτις ἐπιτήδειος γίγνομαι φάρμακον . εἰ δέ εἰς σηπεδονώδης τρέπω , ἕλκωσις τε ποιέω , οὔτε ἄφθα ἔτι προσήκω ὁ πάθος ὀνομάζω , οὔτε ὁ τοιοῦτος διάθεσις ἰάομαι φάρμακον ὁ πρός ὁ ἄφθα χρήσιμος ἐγκαταριθμέω , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἐρυσίπελας ἰάομαι ὁ διαφορέω γενναῖος , ὅσος διά ὁ ὁ ψύχω φάρμακον προσαγωγή γίγνομαι πελιδνός καί σκληρός μόριον , μεταπίπτω πρός σκληρώδης διάθεσις ἐκ ὁ ἐρυσιπελατώδης . ἀμέλει καί ὁ ἀδιόριστος ὁ τοιοῦτος γραφή ἀπατάω τις ἐρυσίπελας τε ὁ θερμός καί διαφορητικός φάρμακον , ὁ τε ἄφθα ὁ πρός σηπεδών ἁρμόζω προσφέρω οὐ μικρός ἐργάζομαι ὁ βλάβη .