galenus.de-compositione-medicamentorum-per-genera-libri-vii 1.4
[ Περὶ τοῦ διὰ χαλκίτεως ἐμπλαστοῦ φαρμάκου . ] Τίνι λόγῳ συνέθηκα τὴν διὰ χαλκίτεως ἔμπλαστρον , ἣν φοινικίνην ὀνομάζω , κολλητικήν τε καὶ συνουλωτικὴν ἑλκῶν καὶ φλεγμονῶν θεραπευτικὴν , ἐπειδὰν τακεῖσα σύστασιν ὑγρᾶς ἔχῃ κηρωτῆς , τοὺς μὲν ἐμπειρικοὺς ἐάσαντες ὁμολογεῖν τὴν ἑαυτῶν ἀμαθίαν , ἀποστάντες δὲ καὶ τῶν περὶ τὸν Θεσσαλὸν , ἀγνοούντων τὰ κάλλιστα τῶν ἡυρημένων τοῖς ἰατροῖς φαρμάκων , ἐξ ἐναντίων δυνάμεων συγκείμενα , τὸν λογισμὸν ἀσκεῖτε πρὸς τὸ δύνασθαι συντιθέναι φάρμακα ταῖς αὐταῖς ἐμοὶ χρώμενοι μεθόδοις , ἵν’ ἔργῳ καὶ αὐτοὶ πεισθῆτε καὶ τὰ τοῖς ἔμπροσθεν ἡυρημένα λογισμῷ συντίθεσθαι πάντα , ληρώδους τῆς τῶν ἐμπειρικῶν περιπτώσεως οὔσης . λεκτέον οὖν ἤδη τὸν λόγον τῆς τοῦ προκειμένου φαρμάκου συνθέσεως . διαφορητικὴν μὲν ἔχει δύναμιν ἔλαιόν τε παλαιὸν καὶ στέαρ , ἀποκρουστικὴν δὲ καὶ στυπτικὴν ἥ τε χαλκῖτις καὶ ὁ τοῦ φοίνικος χυλός . ἐκ τούτων οὖν ἐγὼ συνέθηκα φάρμακον , ᾧ πάνυ πολλοὺς ἤδη χρωμένους ἴστε διὰ τὸ τῶν ὁμοειδῶν ἁπάντων ἄμεινον κεκρίσθαι , δι’ αὐτῶν τῶν ἔργων βασανισθέν . ὁ μὲν γὰρ λόγος εὑρίσκει τὴν σύνθεσιν , ἡ δὲ πεῖρα κρίνει τὴν τῶν εὑρεθέντων ἀρετὴν , ὥστε καὶ τοῖς ἀπείροις λογικῶν μεθόδων πιστεύεσθαι τὰ τεχνικῶς συντεθέντα . προσέμιξα δὲ τοῖς εἰρημένοις ἄρτι φαρμάκοις λιθάργυρον οὐδέν τι μέγα συντελέσαι δυναμένην οὔτε τοῖς ἀναστέλλουσι τὸ ἐπιῤῥέον οὔτε τοῖς διαφοροῦσι τὸ ἐστηριγμένον ἤδη κατὰ τὰ φλεγμαίνοντα μόρια · ξηραντικῆς γάρ ἐστι δυνάμεως οὐ μὴν ἰσχυρᾶς , ἀλλ’ ὡς ἐπιτήδειον φάρμακον αὐτὴν εἰς ἐμπλαστοῦ σύνθεσιν ἔμιξα , σὺν γὰρ τοῖς εἰρημένοις ἕψηται μέχρι συστάσεως ἀμολύντου . χρὴ δὲ τὸ στέαρ ἄναλόν τε καὶ ὡς ἔνι μάλιστα παλαιότατον εἶναι , τό τε ἔλαιον ὁμοίως παλαιόν . ἐμάθετε γάρ πως παραπλησίας μὲν εἶναι ἀλλήλοις δυνάμεως τό τε ἔλαιον καὶ τὸ στέαρ τῶν ὑῶν , μαλακτικώτερον βραχὺ καὶ θερμότερον ὂν τῇ δυνάμει τὸ στέαρ . ἐμάθετε δὲ καὶ ὡς παλαιούμενα λεπτομερέστερά τε καὶ διαφορητικώτερα γίγνεται καὶ διὰ τοῦτο ταῖς μὲν ὀδυνηραῖς φλεγμοναῖς παρηγορικώτερα ﻿ τὰ νέα , ταῖς δὲ μὴ τοιαύταις ὠφελιμώτερα τὰ παλαιά . καὶ ὅσῳ γ’ ἂν ᾖ χρονιωτέρα τε καὶ δύσλυτος ἡ φλεγμονὴ , τοσούτῳ τὰ παλαιὰ χρησιμώτερα καὶ μόνα θεραπεύειν ἱκανὰ μηδενὸς ἐπιῤῥέοντος ἔτι τῷ πεπονθότι μορίῳ . εἰ δ’ ἐπιῤῥέοι τι , μικτὴν εἶναι χρὴ καὶ τοῦ φαρμάκου τὴν δύναμιν , οἵαπερ ἐστὶ τοῦ συντεθέντος ὑπ’ ἐμοῦ . διὰ τοῦτο γοῦν ἔμιξα τοῖς διαφοροῦσι τὴν χαλκῖτιν καὶ τὸν φοίνικα , παντάπασιν ὀλίγας φλεγμονὰς εἰδὼς χρονιζούσας , ἐφ’ ὧν οὐδὲν ἐπιῤῥεῖ . διὰ γὰρ τοὺς ἐπιῤῥέοντας αὐτοῖς χυμοὺς εἰώθασι χρονίζειν . ἀρχομένων δὲ καὶ αὐξανομένων τῶν φλεγμονῶν ἐπικρατεῖν προσήκει τὴν τῶν στυφόντων τε καὶ ψυχόντων φαρμάκων δύναμιν , καὶ διὰ τοῦτο τηκόμενον εἰς πάχος κηρωτῆς ὑγρᾶς τὸ ἐμπλαστὸν τοῦτο φάρμακον ἱκανῶς πολύχρηστον γίγνεται ποτὲ μὲν οἴνου προσλαμβάνον ἢ ὄξους ἢ ὕδατος , ἔστι δὲ ὅτε δι’ ὠμοτριβοῦς ἐλαίου τηκόμενον ἤ τινος τῶν στύψιν ἐχόντων , οἷόν ἐστι τὸ Σπανόν τε καὶ τὸ Ἰστρικὸν , ἢ διά τινος τῶν γλυκέων ἄνευ στύψεως ἢ διὰ παλαιοῦ . καὶ διὰ μυρσίνου δὲ καὶ μηλίνου πολλάκις ἔτηξα τὸ φάρμακον , ἐφ’ ὧν ἐστι στύψεως ἰσχυροτέρας χρεία . αὕτη μὲν οὖν ἡ σύνθεσις τοῦ φαρμάκου κατὰ τοιάνδε γίγνεται συμμετρίαν . τοῦ παλαιοῦ στέατος ὃ καλοῦσιν ἀξούγγιον οἱ πιπράσκοντες ἔστωσαν λίτραι β΄ . τοῦ δὲ ἐλαίου τοῦ παλαιοῦ λίτραι γ΄ . καὶ λιθαργύρου λίτραι γ΄ . χαλκίτεώς τε οὐγγίαι δ΄ . ἕψειν δὲ αὐτὰ χρὴ κατὰ τόνδε τὸν τρόπον . τοῦ στέατος τοὺς ὑμένας ἐξελὼν καὶ τὸ λοιπὸν θλάσας , ὡς εὔτηκτον γενέσθαι μετὰ τοῦτο τῆξον ἐπὶ πυρὸς , εἶτα λαβὼν ἠθμὸν διήθησον , ὡς καθαρὸν αὐτὸ γενέσθαι , μηδὲν ὑμένος ἔχον , ἕλκον σταθμὸν τὰς προειρημένας δύο λίτρας , εἶτα λελειωμένας τὰς δ΄ . οὐγγίας τῆς χαλκίτεως σὺν ταῖς τρισὶ λίτρας τοῦ ἐλαίου μίξεις τῷ στέατι , προσεπιβαλὼν καὶ τὰς γ΄ . λίτρας τῆς λιθαργύρου , καὶ πάντα κατὰ θυείαν ἑνώσας ἔμβαλλε ἐν τῇ κακκάβῃ , κινῶν ξύλῳ φοίνικος . ἀρκέσει δέ σοι κλάδος εἷς τῶν μεγάλων , ὡς τῷ μὲν ἁδρῷ μέρει τοῦ ξύλου χρῆσθαι κινοῦντα , κατὰ τὴν τῆς καλουμένης σπάθης χρείαν · οὕτω γὰρ ὀνομάζουσιν ᾧ κινοῦσι τὰ σκευαζόμενα , καὶ ἡμεῖς τοῦ σαφοῦς ἐχόμενοι καλέσομεν ὡσαύτως αὐτοῖς . τὸ δὲ συνεχὲς τῷ ἁδρῷ μέρει τοῦ κλάδου περικαθῄρας καὶ τὰς ἑκατέρωθεν ἐκφύσεις τὰς λεπτὰς ἀποτρίψας κατάτεμνε , προπεριξύσας τὸν φλοιὸν , ὅπως ἐμβληθέντα τὰ τμήματα τῷ φαρμάκῳ μεταδῷ τοῦ καθ’ ἑαυτὰ χυλοῦ . τῇ μὲν οὖν σπάθῃ χρῆσθαι προσῆκεν ἀπ’ ἀρχῆς εὐθέως , τὰ δὲ λεπτὰ τμήματα τῆς φοίνικος ἐμβάλλειν , ὅταν εἰς σύστασιν ἥκῃ τὸ φάρμακον ὁμοίαν κηρωτῇ . ἐὰν γὰρ ἀπ’ ἀρχῆς ἐμβάλλῃς αὐτὰ , καταναλωθήσεται διὰ τῆς ἑψήσεως ὁ χυλὸς τῶν ἐμβληθέντων , ὃν διαμεῖναι βουλόμεθα . καὶ αὐτῆς δὲ τῆς σπάθης , ᾗ κινεῖς ἐξ ἀρχῆς τὸ φάρμακον , ὅταν τὸ διαβρεχόμενον ἐν τῇ κακκάβῃ γένηται ξηρὸν , ὡς μηκέτ’ ἔχειν τὸν οἰκεῖον χυλὸν , ἀποτέμνων αὐτὸ καὶ ἀποῤῥίπτων τῷ λοιπῷ χρῷ . καὶ αὖθις ὁμοίως εἰ τύχοι τὸ διαβρεχόμενον ἐν τῷ φαρμάκῳ ξηρανθὲν αὖθις ἀπότεμνε . πρόδηλον δ’ ὅτι τὸν κλάδον τοῦ φοίνικος οὐ χρὴ πρὸ πολλῶν ἡμερῶν ἀποτετμῆσθαι τοῦ δένδρου , ξηραίνεται γὰρ ἐν τῷ χρόνῳ καὶ ἄχυλος γίνεται . κατὰ τὴν προτέραν οὖν , εἴπερ εἴη χειμὼν , ἀφῃρήσθω , θέρους δὲ χρὴ καὶ κατ’ αὐτὴν ἐκείνην τὴν ἡμέραν , ἐν ᾗπερ ἂν ἕψῃς τὸ φάρμακον , ἀφῃρῆσθαι τοῦ δένδρου τὸν κλάδον . ὅταν δ’ οὕτως ἑψόμενον ἀμόλυντον γένηται τὸ φάρμακον , αὐτῷ μὲν ἐμπλαστῷ χρήσῃ κατά τε τῶν δυσεπουλώτων ἑλκῶν καὶ τῶν ἐναίμων ἐλαίῳ διατήκων , ἐπὶ τῶν φλεγμαινόντων , ἐν ποδάγραις , ἐν ἀρθρίτισιν , ἐν βουβῶσιν , ἐν φύμασιν , ἐν κατακαύμασιν , ἐν χειμέθλοις , ἐν κατάγμασιν , ἐν θλάσμασιν , ἐν ταῖς ῥευματικαῖς καλουμέναις διαθέσεσιν ἁπάσαις . ἤδη δὲ καὶ τῶν τὰς κήλας τεμνόντων πολλοὶ μετὰ τὴν χειρουργίαν εὐθέως ἐπιτιθέασιν αὐτὸ , μετά τε τῶν ἐπιβροχῶν καὶ τῶν καταπλασμάτων διαπραττόμενοι . εἰ μέντοι τῆς χαλκίτεως ἐμβάλοις οὐγγίας στ΄ . ὅπερ ἐστὶν ἥμισυ λίτρας , ἔσται σοι μεγάλων τραυμάτων κολλητικώτερον τὸ φάρμακον ἐπουλωτικώτερόν τε τῶν δυσεπουλώτων . ἀλλ’ ἐν τούτῳ μέν ἐστι καὶ ἄλλα φάρμακα τῆς αὐτῆς δυνάμεως . τηχθέντι δὲ αὐτῷ μετ’ ἐλαίου θαῤῥεῖν χρὴ τῶν ἄλλων ἁπάντων μᾶλλον ἐπὶ τῶν ῥευματικῶν διαθέσεων . ἐν γοῦν τῇ Ῥώμῃ πλείστων γιγνομένων τοιούτων , οὐδὲν οὕτως ηὐδοκίμησεν . ἐπιτήδειον δὲ , ὡς ἔφην , ἔστι καὶ ποδάγραις καὶ ἀρθρίτισιν ἐν ἅπαντι καιρῷ , καθ’ ὃν οὐκ εἰσὶν ὀδύναι σφοδραὶ , δεόμεναι καταντλημάτων τε καὶ καταπλασμάτων παρηγορικῶν . ἀρχομένων οὖν καὶ αὐξομένων ἔτι τῶν τοιούτων διαθέσεως , ἐπειδὰν τήξῃς τὸ φάρμακον , ἐάσας ἀποψυχθῆναι , καὶ ξύων σπαθομήλῃ τὸ ξυσθὲν ἔμβαλε εἰς θυείαν παραχέων οἴνου καὶ τρίβων ταῖς χερσὶ πρὸς τῇ θυείᾳ , χάριν τοῦ δέξασθαι τὸν οἶνον . ἔστω δ’ οὗτος ἐκ τῶν αὐστηροτέρων , ἡλικίαν μὲν μέσος , οὐ παχὺς δὲ κατὰ τὴν σύστασιν , ἀλλ’ ὡς οἷόν τε μάλιστα διαυγέστερος . ὁ γὰρ τοιοῦτος , ὡς λεπτομερέστερος ὢν , εἰς τὸ βάθος δύεται τῶν σωμάτων . ἄχρι τοσούτου δ’ αὐτὸν ἐπίχει τῷ τετηκότι φαρμάκῳ , τρίβων ταῖς χερσὶν ἄχρις ἂν ὑποδέχηται καὶ μιγνύηται καὶ μὴ παραπλέῃ τὸ ὑγρὸν ἄμικτον τῷ τριβομένῳ τε καὶ μαλασσομένῳ φαρμάκῳ . καὶ χωρὶς δὲ τοῦ προψύχοντα ξύειν ἔτι θερμῷ τῷ τετηκότι φαρμάκῳ τὸν οἶνον ἐγχέας τις ἀναμῖξαι δυνήσεται . κατὰ μὲν οὖν τὰς ἀρχὰς τῶν φλεγμονῶν τὴν ἀποκρουστικὴν δύναμιν ἐπικρατεῖν προσήκει , κατὰ δὲ τὰς αὐξήσεις ἀφαιρεῖν μέν τι αὐτῆς , προστιθέναι δὲ τῆς διαφορητικῆς . ὅταν δ’ εἰς τὴν οἰκείαν ἀκμὴν ﻿ ὁ τῆς φλεγμονῆς ὄγκος ἀφίκηται , παραπλησίας ἀλλήλαις εἶναι χρὴ τὰς δυνάμεις τήν τε ἀποκρουστικὴν καὶ διαφορητικὴν , ἐάν γε μή τις ὀδύνη σφοδρὰ παρηγορικοῦ δέηται φαρμάκου . παρακμαζούσης δὲ τῆς φλεγμονῆς τὴν διαφορητικὴν δύναμιν ἐπικρατεῖν προσήκει , ὡς μηδ’ ὅλως ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ μίγνυσθαί τι τοῦ οἴνου . καὶ μέντοι καὶ κατ’ αὐτὴν τὴν τῆξιν , ἔνθα μὲν ἐπικρατεῖν ἱκανῶς βουλόμεθα τὴν στύφουσαν ποιότητα , τὸ Σπανὸν ἔλαιον ἢ τὸ Ἰστρικὸν ἢ τὸ καλούμενον ὀμφάκινόν τε καὶ ὠμοτριβὲς ἐμβάλλειν προσήκει . ἔνθα δὲ παραπλησίας ἔχειν ἀμφοτέρας τὰς δυνάμεις , ἐλαίῳ γλυκεῖ μήτε προσφάτῳ μήτε παλαιῷ τήκειν αὐτό . διαφορητικὸν δὲ ποιῆσαι βουλόμενοι , ἐπιτήδειόν ἐστι παλαιὸν ἔλαιον ἢ κίκινον . ἡ δὲ ἐν τῷ τήκεσθαι συμμετρία τοῦ ἐμπλαστοῦ φαρμάκου τοιάδε γιγνέσθω . βραχὺ πλέον ἔστω σοι τὸ ἔλαιον τοῦ φαρμάκου καὶ μᾶλλον δηλονότι τοῦ θέρους , ὡς εἶναι δέκα μὲν οὐγγίας τοῦ φαρμάκου , τοῦ δὲ ἐλαίου λίτραν μίαν αὐτάρκως ἂν ἐμβάλλοι τις . εὔδηλον δ’ ὅτι δραστικώτερον μὲν γίνεται πλέον ἔχον τοῦ φαρμάκου , παρηγορικώτερον δὲ καὶ ἀνωδυνώτερον , ὅσῳ περ ἂν ὑγρότερον γένηται τακὲν σὺν ῥοδίνῳ . κηρωτῆς δὲ ἐγχρίστου σύστασιν λαμβάνει , τακείσης τοῦ φαρμάκου λίτρας μιᾶς ἐν ἡμιλίτρῳ ἐλαίου . χρήσιμον δὲ τὸ τοιοῦτο ταῖς παρακμαῖς τῶν φλεγμονῶν ἐστι . καὶ τοὺς ἐν ἕδρα δὲ καὶ κατὰ τὸ ἀπευθυσμένον ἔντερον ὄγκους φλεγμονώδεις αὐτομάτως γιγνομένους , οὐδὲν οὕτως ὀνίνησι . τετῆχθαι δὲ αὐτὸ χρὴ τηνικαῦτα μετ’ ἐλαίου πλείονος , ὡς δι’ εὐθυτρήτου κέρατος ἐνίεσθαι , κύστιν ὑείαν ἔχοντος προσδεδεμένην , ὡς εἰώθαμεν ἐπὶ τῶν τοιούτων χρῆσθαι . καὶ διὰ ῥοδίνου δὲ ἐπὶ τούτων ἔτηξα πολλάκις αὐτὸ , προϋποκειμένης τῷ ἀγγείῳ καθ’ ὃ τήκεται κακκάβης , ὕδωρ μὲν ἐν αὐτῇ ἐχούσης θερμὸν , ἄνθραξι δὲ διαπύροις ἐπικειμένης ἢ κατὰ φλογὸς ἀκάπνου . κατὰ μέντοι τὴν προειρημένην συμμετρίαν τετηκὸς , ὡς σύστασιν ἔχειν ὑγρᾶς κηρωτῆς καὶ τὰ κατὰ τὸ αἰδοῖον ἕλκη καὶ τὰ κατὰ τὴν ἕδραν ὀνίνησιν . οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ τἄλλα πάντα καὶ μέχρι τῶν ἑλκωθέντων χειμέθλων τε καὶ πυρικαύτων . καὶ γὰρ ἀφλέγμαντα καὶ καθαρὰ ποιεῖ ταχέως ἅπαντα καὶ σαρκοῖ στερεᾷ σαρκὶ καὶ μάλισθ’ ὅταν ἔχῃ πλέον χαλκίτεως . εὔδηλον δ’ ὅτι καὶ οἴνου μεμίχθαι χρὴ τῷ τοῦτο δράσοντι φαρμάκῳ . εἰ προσλάβοι δὲ ὄξους , ἄριστον ἐπὶ τῶν πυρικαύτων ἐστὶ καὶ παραχρῆμα καὶ μετὰ ταῦτα κατὰ πάντα καιρὸν ἐπιτιθέμενον , ἐάν τε ἤδη φλυκταίνας ἔχῃ τὸ πυρίκαυτον , ἐάν τε μή . πρόδηλον δ’ ὅτι κᾂν ἐφ’ ὕδατος ζέοντος καυθῇ τις , ὀνομάζεται καὶ τοῦτο τὸ πάθημα πυρίκαυτον . εἰ δὲ πρὶν φλεγμῆναί τις ἐπιθείη τὸ φάρμακον , οὐδὲν οὕτως κωλύει γένεσιν φλεγμονῆς , ὥστε καθάπερ ἔφην καὶ τῶν τὰς κήλας τεμνόντων εὐθέως αὐτῷ χρῶνταί τινες , οὐδὲ προεπιβρέξαντες τὸ τραῦμα . καὶ καταθλασμάτων δὲ καὶ καταγμάτων καὶ τῶν ὁπωσοῦν πεπληγότων , ἐπιτηδειότατόν ἐστιν ὑγρὸν ἐπιτιθέμενον . ἐπιδέσμοις δὲ περιλαμβανόμενον ἐν τρόπῳ καταγματικῆς ἐπιδέσεως , οἰδήματά γε πάντα καὶ ἐμφυσήματα θαυμαστῶς ὀνίνησι . κακοχύμου δ’ ὄντος τοῦ σώματος ἢ καὶ λίαν αἰσθητικοῦ , μιγνύειν αὐτῷ χρὴ κατ’ ἀρχὰς ἐπιτιθέντα τοῖς τεθλασμένοις τε καὶ πεπληγόσι μέρεσιν ὑοσκυάμου πρόσφατον . εἰ δ’ ἀποροίης προσφάτου , διὰ τὴν ὥραν τοῦ ἔτους ἢ τὸ χωρίον οὐδὲν μεῖον ἕξεις ἐπεμβάλλων τὸν ἀποτεθέντα διὰ τοῦ θέρους , οἷος καὶ ὁ ἀπὸ Κρήτης ἐστὶ κομιζόμενος ἡμῖν εἰς Ῥώμην καθ’ ἕκαστον ἔτος . ἔτι δὲ μᾶλλον τούτου τὸν χυλὸν τοῦ μανδραγόρου μιγνύων , ἀνώδυνον ἐργάσῃ τὸ φάρμακον . ἴστε δ’ ὅτι καὶ οὗτος ἀπὸ Κρήτης κομίζεται κάλλιστος ἐν ὀστρακίνοις ποτηρίοις . ἀρκεῖ δὲ μίαν οὐγγίαν μῖξαι τοῦ χυλοῦ , λίτρᾳ ἐλαίου τῆς τηκομένης ἐμπλάστρου . καὶ πλεῖον δ’ ἂν ἔσθ’ ὅτε καὶ ἔλαττον ἐμβάλλοις κατὰ τὴν χρείαν τῆς διαθέσεως . συντελεῖ δὲ ἐπὶ τῶν τοιούτων σωμάτων καὶ τὸ διὰ ῥοδίνου τετῆχθαι τὸ φάρμακον . ὅσα δὲ ἐκ καταπτώσεως ἐθλάσθη μέρη τοῦ σώματος ἢ πληγέντα ξύλῳ καὶ λίθῳ , κᾂν ἐκχύμωμά τι γένηται , κατὰ τὰς ἀρχὰς εὐθέως ἐπιτιθέναι χρὴ τὸ τετηκὸς φάρμακον , ὡς εἴρηται , μιχθέντος οἴνου . προσήκει δὲ κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν ἢ πάντως γε τὴν τετάρτην , ἐὰν ἀφλέγμαντον εἴη τὸ μόριον , ἀφαιρεῖν μὲν τὸν οἶνον , ἐλαίῳ δὲ τήκειν παλαιῷ τὴν ἔμπλαστρον . ἐὰν γὰρ ἐπὶ πλέον στύφηται τὰ ἐκχυμώματα δυσδιαφόρητα γίνεται . τούτῳ τῷ φαρμάκῳ καὶ πρὸς ἐρυσιπέλατα χρῶμαι καὶ μάλιστα φλεγμονώδη καὶ πολὺ δὴ μᾶλλον ἔτι πρὸς τὰς ἐρυσιπελατώδεις φλεγμονάς . ἐν ἀρχῇ μὲν οὖν ἐπιτίθημι τήκων αὐτὸ ῥοδίνῳ δι’ ὠμοτριβοῦς ἐλαίου καὶ ἀνάλου σκευασθέντι , κάλλιστον μὲν γὰρ πρὸς ἐρυσιπέλατα τὸ τοιοῦτον . τακέντι δ’ οὕτως αὐτῷ μιγνύσθω κατὰ τὴν θυείαν , ἀναφυρόμενός τε καὶ δευόμενος ἀκριβῶς ὅλος δι’ ὅλου στρυχνοῦ χυλὸς ἢ εἰ μὴ τοῦτο παρείη ψυλλίου . θέρους δὲ ὄντος καὶ ὁ τῆς ὄμφακος μετὰ τοῦ τῆς ἀνδράχνης ἤ ἀειζώου . μόνος μὲν γὰρ ὁ τῆς ὄμφακος πλέον ἢ δεῖ στύφει . βλάπτει δὲ ἡ τοσαύτη στύψις ἐρυσιπέλατα , κατακλείει γὰρ αὐτῶν τὴν θερμότητα πυκνοῦσα τὸ δέρμα . πάλιν δὲ ὁ τῆς ἀνδράχνης χυλὸς , οὐδ’ ἐκθλιφθῆναι δύναται μόνος ὑπὸ γλισχρότητος . ἄριστον οὖν ἐστιν ἐκθλίψαντα τὸν τῆς ὄμφακος χυλὸν ἐπιβάλλειν ἐν ὅλμῳ κεκομμένης τῇ ἀνδράχνῃ καὶ οὕτως αὖθις κόπτειν . εἶθ’ ὅταν ἀκριβῶς ἑνωθῇ τὸ μικτὸν ἐξ ἀμφοῖν ἐκθλίβειν τὸν χυλόν . ὁμοίως δὲ καὶ τὸν τοῦ ἀειζώου χυλὸν ἐκθλίψεις . καταμόνας γὰρ οὐδὲ ἐκ τούτου δυνατὸν ἐκθλῖψαι δαψιλῆ , καθάπερ οὐδ’ ἐκ τῆς κοτυληδόνος . εἰ δὲ καὶ τῶν τοῦ μανδραγόρου ﻿ μήλων ἀκμαίων ὄντων ἐκθλίψετε πρόσφατον χυλὸν , ἐπιτηδειότερον ἐργάσεσθε τὸ φάρμακον . εἰ δὲ μὴ κατὰ καιρὸν εἴη , ἀλλὰ τοῦ γε ἀπὸ Κρήτης ἤ τινος ἑτέρου χωρίου τοιούτου κομιζομένου μιγνύειν χρή . καὶ ὑοσκυάμου δὲ χυλὸν εἴωθα μιγνύειν αὐτῷ καί ποτε καὶ μηκώνειον . ὀνομάζεται δὲ οὕτως ὁ τῆς μήκωνος ὀπός . ἄμεινον δὲ ἅμα τούτῳ καὶ γλαυκίου τι προσεπεμβάλλειν . ἀσθενέστερος δὲ πολὺ τούτων , ἀλλ’ εὐπόριστος ὁ τῆς θριδακίνης χυλὸς , ὅ τε τῆς ἀγρίας καὶ ὁ τῆς κηπευομένης , ἣν ἅπαντες οἱ Ἕλληνες οἱ νῦν οὐ θριδακίνην , ἀλλὰ θρίδακα προσαγορεύουσι , τὴν ἀγρίαν μόνην θριδακίνην ὀνομάζοντες . ἀσθενέστεροι δὲ τούτων εἰς ψύξιν χυλοὶ , σέρεως καὶ πολυγόνου καὶ τριφύλλου καὶ μυὸς ὤτων εἰσὶ , ψύχουσι δ’ οὖν καὶ αὐτοί . καὶ μᾶλλον αὐτῶν ὁ ἀπὸ τῶν τελμάτων φακός . εἰ δὲ μηδὲν τούτων παρείη , μιγνύειν ὄξους τε καὶ ὕδατος . ἅπαντα δὲ τὰ τοιαῦτα φάρμακα τὰς ἐπικτήτους ποιότητας ἐχέτω ψυχρὰς , ἐνισταμένων τῶν ἀγγείων ὕδατι ψυχρῷ λίαν ἢ χιόνι . καὶ αὐτὸ δὲ τὸ τῆς φοινικίνης φάρμακον ὁμοίως κατεψύχθω προσαγόμενον ἐρυσιπέλασιν , ἄχρι περ ἂν αὐτῶν παύσηται τὸ πάνυ φλογῶδες . εὔδηλον δ’ ὅτι συνεχῶς ὑπαλλάττεσθαι χρὴ τὰ δι’ ἐπικτήτου ποιότητος ψυχρᾶς ὠφελοῦντα τὰς ἐρυσιπελατώδεις διαθέσεις καὶ μάλισθ’ ὅταν ἀκριβὲς ᾖ τὸ ἐρυσίπελας ἄνευ τοῦ μεμίχθαι φλεγμονῇ . παυσαμένου μέντοι τοῦ πάνυ φλογώδους ἢ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἀκριβοῦς ἐρυσιπέλατος γεγονότος , ἀλλ’ ἤτοι φλεγμονῆς ἐρυσιπελατώδους ἢ ἐρυσιπέλατος φλεγμονώδους , οὐδὲν ἔτι δεόμεθα τῆς ἐπικτήτου ψύξεως , ἀλλὰ καὶ τῶν ψυχόντων πάνυ χυλῶν ἀφεψόμεθα , τοὺς μετρίως ψυχροὺς μιγνύντες τῷ τηχθέντι φαρμάκῳ . καὶ μετὰ τούτους ἤδη καὶ λινοσπέρμου χυλὸν καὶ χαμαιμήλου μίξωμεν · αὐτῷ τε μόνῳ μετὰ ταῦτα χρησόμεθα τῷ τετηκότι φαρμάκῳ μηδὲν ἐπιμιγνύντες ἄλλο . φθάσαντος δέ ποτε πελιδνοῦ γενέσθαι τοῦ ἐρυσιπέλατος , ὑπὸ τῆς τῶν ψυχόντων δυνάμεως , χρὴ μὲν οὐδ’ ὀνομάζειν ἔτι τὸ τοιοῦτον ἐρυσίπελας · ἀπέχεσθαι δὲ προσήκει τηνικαῦτα μὴ ὅτι τοῦ οἴνου τῆς μίξεως , ἀλλὰ καὶ τοῦ ῥοδίνου καὶ τῶν στυπτικῶν ἐλαίων , ἱκανὴ γὰρ ἡ φοινικίνη μόνη διαφορῆσαι τὸ πελιδνωθὲν ἐλαίῳ τηκομένη παλαιῷ , καὶ καταντλεῖται ὕδατι θερμῷ τηνικαῦτα τὰ πεπονθότα μόρια καὶ κατασχάζεται . καὶ ὑμῖν εἰ δόξει ποτε τοῦτο πρᾶξαι , παραχρῆμα μὲν ἐπιτιθέναι χρὴ τὸ τῆς φοινικίνης τακείσης ὑγρὸν φάρμακον ἔχον οἴνου , μετὰ δὲ μίαν ἡμέραν ἀφαιρεῖν τὸν οἶνον . εἰ δὲ πλέον ἤδη κατεψυγμένον ἐρυσίπελας ὑπὸ τῶν ἀμέτρως ψυχόντων ἰατρῶν παραλάβοιμεν , ὡς ἤδη καὶ μελαίνεσθαι , τῇ τε καταντλήσει καὶ τῇ ἀποχαράξει μᾶλλον χρησόμεθα . καὶ χωρὶς δὲ τούτων τῷ ὑγρῷ φαρμάκῳ μίξομέν τι τῆς ἀσβέστου τιτάνου . μαλακοσάρκων δὲ τῶν πεπονθότων ὄντων , πεπλυμένης αὐτῆς μίξομεν . ἀγαθὸς δὲ τηνικαῦτα καὶ ὁ τοῦ κοριάνδρου χυλὸς ἀναμιγνύμενος τῷ φαρμάκῳ . οὗτος μέν γε καὶ μετὰ ῥοδίνης κηρωτῆς ὀνίνησι μεγάλως , πρὸς ἃ δὴ καὶ τὰς τοιαύτας διαθέσεις καὶ ἄλλα πολλὰ φάρμακα κατὰ τὸν ἑξῆς λόγον εἰρήσεται , τινὰ μὲν ὁμοίαν ἔχοντα δύναμιν τῇ φοινικίνῃ , τινὰ δὲ καὶ δραστικωτέραν . πρὸς δὲ τὰ ῥευματικὰ πάντων ἄριστον φάρμακον τοῦτο καὶ πολλάκις ἐλπίδος τι μεῖζον ἀνύσαν ἐκπυήσαντος οὖν ποτε μηροῦ πλησίον τοῦ βουβῶνος , ἀπέπτου τῆς καθ’ ὅλον αὐτὸν οὔσης φλεγμονῆς , ἐσχηματίζετο μὲν ὑφ’ ἡμῶν τὸ σκέλος , ὡς ἐκρεῖν τοὺς ἰχῶρας ἐπὶ τὸν βουβῶνα . κατὰ δὲ τὸ γενόμενον ἕλκος , ἐν πλέονι χρόνῳ τούτου συμβάντος , ἐξεκενώθη μὲν τὸ κατασκῆψαν εἰς τὸν μηρὸν ῥεῦμα , συριγγώδης δέ τις ἐγένετο διάθεσις ὑπὸ τῷ δέρματι καθ’ ὅλον τὸν μηρὸν , ὡς βούλεσθαι μὲν διελεῖν αὐτὸν ἐγγὺς τῆς ἐπιγονατίδος , ὅπως ἑκατέρωθεν ἔκρους μὲν ὑπάρχῃ τοῖς ἰχῶρσιν , εὐπορία δὲ τοῖς ἐνιεμένοις ὑγροῖς φαρμάκοις ἐπὶ πλέον διεξιέναι . λυθέντος δὲ τοῦ μηροῦ κατὰ τὴν ὑστεραίαν , ἐν ᾧ τέμνειν αὐτὸν ἐγνώκειν , εὑρέθη προσπεπτωκότα καὶ ξηρὰ καὶ ἄνικμα πάντα . πρόδηλον οὖν ὅτι καὶ κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν εὔλογον ἦν χρήσασθαι τῷ φαρμάκῳ καὶ κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν ὡσαύτως , ἔν τε ταῖς ἑξῆς , ἐπειδὴ καθ’ ἑκάστην αὐτῶν εὐχρούστερόν τε καὶ ὅλον ὑγιεινότερον αὐτοῦ τὸ μόριον ἐγίγνετο . θεραπευθέντος οὖν οὕτως τοῦ μειρακίου μετὰ ταῦτα πολλὰς ῥευματικὰς διαθέσεις ἐθεράπευσα τῷ φαρμάκῳ , στόμιον μὲν ἐχούσας ἓν , ἀκόλλητον δὲ καὶ συριγγῶδες τὸ ἔνδον . οὐ χρὴ δὲ ἀφίστασθαι τῆς χρήσεως αὐτοῦ , κᾂν μηδὲν αἰσθητὸν ὠφελεῖν φαίνηται μέχρι πολλῶν ἡμερῶν . ὕστερον γάρ ποτε κατὰ μίαν ἡμέραν ἀθρόαν ὠφέλειαν ἐπιδείκνυται μεγίστην , ὥστε θαῤῥοῦντες αὐτῷ χρῆσθε διὰ παντὸς ἐπὶ τῶν ῥευματικῶν διαθέσεων , ὅταν μὲν ἁπαλόσαρκος ἄνθρωπος ἤ τις παῖς ἢ γυνὴ πάσχῃ , μετὰ τὴν προειρημένην συμμετρίαν ἐμβάλλοντες οὐγγίας δ΄ . τῆς χαλκίτεως . ὅταν δὲ ἰσχυρὸν καὶ σκληρὸν πάσχον σῶμα , κατὰ τὴν ἀναλογίαν ἤτοι μίαν οὐγγίαν ἢ δύο προστιθέντες , ὥστε ε΄ . μὲν ἢ στ΄ . εἶναι τῆς χαλκίτεως οὐγγίας , τρεῖς δὲ λίτρας ἑκατέρου , τοῦ τε ἐλαίου τοῦ παλαιοῦ καὶ τῆς λιθαργύρου καὶ δύο τοῦ παλαιοῦ στέατος , ὃ καλεῖν ἔφην τοὺς πιπράσκοντας ἀξούγγιον . ἀνιέσθω δὲ ἐπὶ τῶν ῥευματικῶν διαθέσεων ἐλαίῳ γλυκεῖ μήτε προσφάτῳ μήτε παλαιῷ , καὶ προσλαμβανέτω τὸν αὐστηρὸν οἶνον , ἡλικίας ὑπάρχοντα μέσης . τοῦτο τὸ φάρμακον ἤλεγξε τὴν Θεσσαλοῦ φλυαρίαν , ἐνεργεστάτην μὲν ἐπιδεικνύμενον ὠφέλειαν , ἐξ ἐναντίων δὲ ταῖς δυνάμεσι συγκείμενον , ὧν ἐὰν ἀφέλῃς ﻿ τὴν ἑτέραν , οὐδὲν τῶν εἰρημένων ἐργάσεται . οὔτε γὰρ ἐκ τῶν στυφόντων μόνον ἄνευ τῶν χαλώντων ἀνύσει τι γενναῖον ἐπὶ τῶν ῥευματικῶν διαθέσεων ἢ ὅλως τῶν ἀρχομένων τε καὶ αὐξανομένων φλεγμονῶν . οὐδὲ γὰρ ἕξει τὸ παρηγορικὸν οὔτε ἐκ μόνων τῶν χαλώντων τὸ διαφορητικὸν ἄνευ στύψεως γενόμενον , οἷς μαλάττειν ὑπάρχει τὰ σκληρυνόμενα . χαλαστικὸν δ’ ἂν ἀκριβῶς γένοιτο καὶ μετρίως μαλακτικὸν , εἰ μὴ πάνυ παλαιὸν ἔχοι τό τε ἔλαιον καὶ τὸ στέαρ . ὃ γοῦν συνέθηκεν ὁ Μνασαῖος φάρμακον , ἴσα μὲν ἀλλήλοις ἔχει τό τε ἔλαιον καὶ τὴν λιθάργυρον καὶ τὸ στέαρ . ἐναντιώτατον δέ ἐστιν ἀρχομέναις τε καὶ αὐξανομέναις φλεγμοναῖς . ἔχει δὲ δηλονότι καὶ τὸ ἡμέτερον τοῦτο φάρμακον ὅσα περ καὶ τὸ τοῦ Μνασαίου , τήν τε λιθάργυρον καὶ τὸ στέαρ καὶ τὸ ἔλαιον . ἀλλ’ ἐὰν μηδὲν προσλάβῃ τῶν στυφόντων ; ἐκθηλύνει τὰ μόρια καὶ διαλύει τὸν τόνον αὐτῶν , διὸ καὶ ῥευματικὰ γίγνεται μεμαθήκατε γὰρ ὡς οὐκ ἀεὶ διὰ θερμασίαν πολλὴν , ὥς τινες οἴονται , ῥευματίζεται τὰ μόρια τοῦ σώματος , ἀλλὰ τοῦτο μὲν γίγνεται σπανίως αὐτοῖς . ἡ δὲ ἀσθένεια τῶν μορίων τὰς ῥευματικὰς ἐργάζεται διαθέσεις ἥ τις ὡς τὸ πολὺ κατὰ δυσκρασίαν ἀποτελεῖται ψυχράν . ἐὰν οὖν ὑγραίνῃ τις αὐτὰ καὶ θερμαίνῃ τοῖς χαλαστικοῖς φαρμάκοις , τελέως ἔκλυτά τε καὶ ἄῤῥωστα γίγνεται . πάλιν δ’ αὖ στύφων ἰσχυρῶς τοὺς ἐν ταῖς ῥευματικαῖς διαθέσεσιν ὄγκους , ἐν ἀρχῇ μὲν ἀνύσαι δόξει , δύσλυτον δὲ ἐργάσεται καὶ σκιῤῥῶδες αὐτὸ τὸ λείψανον . ὡς τὰ πολλὰ δὲ οὐδὲ φέρουσι τὴν τῶν ἄγαν στυφόντων ἐπίθεσιν αἱ τοιαῦται διαθέσεις , ὀδυνώμεναί τε καὶ συντεινόμεναι πρὸς αὐτῶν . ὀδύνη δὲ πᾶσα παροξύνει τὰ φλεγμαίνοντα καὶ ῥευμάτων αἰτία γίγνεται , κᾂν μὴ ῥευματικὴν ἔχῃ δυσκρασίαν ὁ πεπονθώς . ἀλλ’ οὐδὲν θαυμαστὸν ἄπειρόν τε τῶν κατ’ ἰατρικὴν τέχνην ἔργων ὄντα τὸν Θεσσαλὸν , ἀδύνατόν τε τῷ λόγῳ τὰς διαθέσεις ἐξευρεῖν , ἀγνοεῖν ἅπαντα τὰ κατὰ τὰς ἰάσεις τῶν φλεγμονῶν , ὑμᾶς δὲ τεθεαμένους πολλάκις καὶ τῆς φοινικίνης τῆσδε καὶ ἄλλων φαρμάκων ἐξ ἐναντίων δυνάμεων συγκειμένων ἐναργεστάτην ὠφέλειαν , ἐπὶ πολλῶν διαθέσεων πειρᾶσθαι χρὴ καὶ αὐτοὺς , ὅταν ἀπορῆτέ ποτε τῶν ἤδη συγκειμένων , συντιθέναι φάρμακα κατὰ τὴν αὐτὴν μέθοδον , ἐκ τῶν εὐπορουμένων ἐν ἐκείνῳ τῷ χωρίῳ , προσδοκωμένης μὲν ἔσεσθαι φλεγμονῆς ἢ καὶ κατηργμένης ἤδη πλέονα τὴν στύψιν ἔχοντα , κατὰ δὲ τὰς αὐξήσεις αὐτὰς ἐλάττονα , κατὰ δὲ τὰς ἀκμάς τε καὶ παρακμὰς πλέονα τὴν χαλαστικήν τε καὶ διαφορητικὴν ἔχοντα δύναμιν . ἀεὶ μέντοι μεμίχθωσαν ἀμφότερα , ἥ τε ἀποκρουστικὴ καὶ διαφορητικὴ , πλὴν εἴ ποτε τῶν ἐπιῤῥεόντων ἤδη τελέως πεπαυμένων καὶ κενοῦ τοῦ σώματος ὄντος , ἐπὶ τὰς διαφορητικὰς δυνάμεις ἀκινδύνως ἄν τις ἔλθοι , καθάπερ ἐν ταῖς πρώταις εἰσβολαῖς ἐπὶ τὰς ἀποκρουστικάς .
Lemmas: [ περί ὁ διά χαλκῖτις ἐμπλαστός φάρμακον . ] τίς λόγος συντίθημι ὁ διά χαλκῖτις ἔμπλαστρος , ὅς φοινίκινος ὀνομάζω , κολλητικός τε καί συνουλωτικός ἕλκος καί φλεγμονή θεραπευτικός , ἐπειδάν τήκω σύστασις ὑγρός ἔχω κηρωτή , ὁ μέν ἐμπειρικός ἐάω ὁμολογέω ὁ ἑαυτοῦ ἀμαθία , ἀφίστημι δέ καί ὁ περί ὁ Θεσσαλός , ἀγνοέω ὁ καλός ὁ ἁυράω ὁ ἰατρός φάρμακον , ἐκ ἐναντίος δύναμις σύγκειμαι , ὁ λογισμός ἀσκέω πρός ὁ δύναμαι συντίθημι φάρμακον ὁ αὐτός ἐγώ χράω μέθοδος , ἵνα ἔργον καί αὐτός πείθω καί ὁ ὁ ἔμπροσθεν ἁυράνω λογισμός συντίθημι πᾶς , ληρώδης ὁ ὁ ἐμπειρικός περίπτωσις εἰμί . λεκτέος οὖν ἤδη ὁ λόγος ὁ ὁ πρόκειμαι φάρμακον σύνθεσις . διαφορητικός μέν ἔχω δύναμις ἔλαιον τε παλαιός καί στέαρ , ἀποκρουστικός δέ καί στυπτικός ὁ τε χαλκῖτις καί ὁ ὁ φοῖνιξ χυλός . ἐκ οὗτος οὖν ἐγώ συντίθημι φάρμακον , ὅς πάνυ πολύς ἤδη χράω οἶδα διά ὁ ὁ ὁμοειδής ἅπας ἀγαθός κρίνω , διά αὐτός ὁ ἔργον βασανίζω . ὁ μέν γάρ λόγος εὑρίσκω ὁ σύνθεσις , ὁ δέ πεῖρα κρίνω ὁ ὁ εὑρίσκω ἀρετή , ὥστε καί ὁ ἄπειρος λογικός μέθοδος πιστεύω ὁ τεχνικός συντίθημι . προσμείγνυμι δέ ὁ λέγω ἄρτι φάρμακον λιθάργυρος οὐδείς τις μέγας συντελέω δύναμαι οὔτε ὁ ἀναστέλλω ὁ ἐπιρρέω οὔτε ὁ διαφορέω ὁ στηρίζω ἤδη κατά ὁ φλεγμαίνω μόριον · ξηραντικός γάρ εἰμί δύναμις οὐ μήν ἰσχυρός , ἀλλά ὡς ἐπιτήδειος φάρμακον αὐτός εἰς ἐμπλαστός σύνθεσις μείγνυμι , σύν γάρ ὁ λέγω ἕψω μέχρι σύστασις ἀμόλυντος . χρή δέ ὁ στέαρ ἄναλος τε καί ὡς ἐν μάλα παλαιός εἰμί , ὁ τε ἔλαιον ὅμοιος παλαιός . μανθάνω γάρ πως παραπλήσιος μέν εἰμί ἀλλήλων δύναμις ὁ τε ἔλαιον καί ὁ στέαρ ὁ ὗς , μαλακτικός βραχύς καί θερμός εἰμί ὁ δύναμις ὁ στέαρ . μανθάνω δέ καί ὡς παλαιόω λεπτομερής τε καί διαφορητικός γίγνομαι καί διά οὗτος ὁ μέν ὀδυνηρός φλεγμονή παρηγορικός ﻿ ὁ νέος , ὁ δέ μή τοιοῦτος ὠφέλιμος ὁ παλαιός . καί ὅσος γε ἄν εἰμί χρόνιος τε καί δύσλυτος ὁ φλεγμονή , τοσοῦτος ὁ παλαιός χρήσιμος καί μόνος θεραπεύω ἱκανός μηδείς ἐπιρρέω ἔτι ὁ πάσχω μόριον . εἰ δέ ἐπιρρέω τις , μικτός εἰμί χρή καί ὁ φάρμακον ὁ δύναμις , οἵαπερ εἰμί ὁ συντίθημι ὑπό ἐγώ . διά οὗτος γοῦν μείγνυμι ὁ διαφορέω ὁ χαλκῖτις καί ὁ φοῖνιξ , παντάπασι ὀλίγος φλεγμονή οἶδα χρονίζω , ἐπί ὅς οὐδείς ἐπιρρέω . διά γάρ ὁ ἐπιρρέω αὐτός χυμός εἴωθα χρονίζω . ἄρχω δέ καί αὐξάνω ὁ φλεγμονή ἐπικρατέω προσήκω ὁ ὁ στύφω τε καί ψύχω φάρμακον δύναμις , καί διά οὗτος τήκω εἰς πάχος κηρωτή ὑγρός ὁ ἐμπλαστός οὗτος φάρμακον ἱκανός πολύχρηστος γίγνομαι ποτέ μέν οἶνος προσλαμβάνω ἤ ὄξος ἤ ὕδωρ , εἰμί δέ ὅτε διά ὠμοτριβής ἔλαιον τήκω ἤ τις ὁ στῦψις ἔχω , οἷος εἰμί ὁ Σπανόν τε καί ὁ Ἰστρικός , ἤ διά τις ὁ γλυκύς ἄνευ στῦψις ἤ διά παλαιός . καί διά μύρσινος δέ καί μήλινος πολλάκις τήκω ὁ φάρμακον , ἐπί ὅς εἰμί στῦψις ἰσχυρός χρεία . οὗτος μέν οὖν ὁ σύνθεσις ὁ φάρμακον κατά τοιόσδε γίγνομαι συμμετρία . ὁ παλαιός στέαρ ὅς καλέω ἀξούγγιον ὁ πιπράσκω εἰμί λίτρα βʹ . ὁ δέ ἔλαιον ὁ παλαιός λίτρα γʹ . καί λιθάργυρος λίτρα γʹ . χαλκῖτις τε οὐγγία δʹ . ἕψω δέ αὐτός χρή κατά ὅδε ὁ τρόπος . ὁ στέαρ ὁ ὑμήν ἐξαιρέω καί ὁ λοιπός θλάω , ὡς εὔτηκτος γίγνομαι μετά οὗτος τήκω ἐπί πῦρ , εἶτα λαμβάνω ἠθμός διηθέω , ὡς καθαρός αὐτός γίγνομαι , μηδείς ὑμήν ἔχω , ἕλκω σταθμός ὁ προλέγω δύο λίτρα , εἶτα λειόω ὁ δʹ . οὐγγία ὁ χαλκῖτις σύν ὁ τρεῖς λίτρα ὁ ἔλαιον μείγνυμι ὁ στέαρ , προσεπιβάλλω καί ὁ γʹ . λίτρα ὁ λιθάργυρος , καί πᾶς κατά θυεία ἑνόω ἐμβάλλω ἐν ὁ κακκάβη , κινέω ξύλον φοῖνιξ . ἀρκέω δέ σύ κλάδος εἷς ὁ μέγας , ὡς ὁ μέν ἁδρός μέρος ὁ ξύλον χράω κινέω , κατά ὁ ὁ καλέω σπάθη χρεία · οὕτως γάρ ὀνομάζω ὅς κινέω ὁ σκευάζω , καί ἐγώ ὁ σαφής ἔχω καλέω ὡσαύτως αὐτός . ὁ δέ συνεχής ὁ ἁδρός μέρος ὁ κλάδος περικαθῄρλω καί ὁ ἑκατέρωθεν ἔκφυσις ὁ λεπτός ἀποτρίβω κατατέμνω , προπεριξύω ὁ φλοιός , ὅπως ἐμβάλλω ὁ τμῆμα ὁ φάρμακον μεταδίδωμι ὁ κατά ἑαυτοῦ χυλός . ὁ μέν οὖν σπάθη χράω προσήκω ἀπό ἀρχή εὐθύς , ὁ δέ λεπτός τμῆμα ὁ φοῖνιξ ἐμβάλλω , ὅταν εἰς σύστασις ἥκω ὁ φάρμακον ὅμοιος κηρωτή . ἐάν γάρ ἀπό ἀρχή ἐμβάλλω αὐτός , καταναλίσκω διά ὁ ἕψησις ὁ χυλός ὁ ἐμβάλλω , ὅς διαμένω βούλομαι . καί αὐτός δέ ὁ σπάθη , ὅς κινέω ἐκ ἀρχή ὁ φάρμακον , ὅταν ὁ διαβρέχω ἐν ὁ κακκάβη γίγνομαι ξηρός , ὡς μηκέτι ἔχω ὁ οἰκεῖος χυλός , ἀποτέμνω αὐτός καί ἀπορρίπτω ὁ λοιπός χρώς . καί αὖθις ὅμοιος εἰ τυγχάνω ὁ διαβρέχω ἐν ὁ φάρμακον ξηραίνω αὖθις ἀποτέμνω . πρόδηλος δέ ὅτι ὁ κλάδος ὁ φοῖνιξ οὐ χρή πρό πολύς ἡμέρα ἀποτέμνω ὁ δένδρον , ξηραίνω γάρ ἐν ὁ χρόνος καί ἄχυλος γίγνομαι . κατά ὁ πρότερος οὖν , εἴπερ εἰμί χειμών , ἀφαιρέω , θέρος δέ χρή καί κατά αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ἐν ὅς ἄν ἕψω ὁ φάρμακον , ἀφαιρέω ὁ δένδρον ὁ κλάδος . ὅταν δέ οὕτως ἕψω ἀμόλυντος γίγνομαι ὁ φάρμακον , αὐτός μέν ἐμπλαστός χράω κατά τε ὁ δυσεπούλωτος ἕλκος καί ὁ ἔναιμος ἔλαιον διατήκω , ἐπί ὁ φλεγμαίνω , ἐν ποδάγρα , ἐν ἀρθρῖτις , ἐν βουβών , ἐν φῦμα , ἐν κατάκαυμα , ἐν χείμεθλα , ἐν κάταγμα , ἐν θλάσμα , ἐν ὁ ῥευματικός καλέω διάθεσις ἅπας . ἤδη δέ καί ὁ ὁ κήλη τέμνω πολύς μετά ὁ χειρουργία εὐθύς ἐπιτίθημι αὐτός , μετά τε ὁ ἐπιβροχή καί ὁ κατάπλασμα διαπράσσω . εἰ μέντοι ὁ χαλκῖτις ἐμβάλλω οὐγγία στʹ . ὅς εἰμί ἥμισυς λίτρα , εἰμί σύ μέγας τραῦμα κολλητικός ὁ φάρμακον ἐπουλωτικός τε ὁ δυσεπούλωτος . ἀλλά ἐν οὗτος μέν εἰμί καί ἄλλος φάρμακον ὁ αὐτός δύναμις . τήκω δέ αὐτός μετά ἔλαιον θαρσέω χρή ὁ ἄλλος ἅπας μάλα ἐπί ὁ ῥευματικός διάθεσις . ἐν γοῦν ὁ Ῥώμη πολύς γίγνομαι τοιοῦτος , οὐδείς οὕτως εὐδοκιμέω . ἐπιτήδειος δέ , ὡς φημί , εἰμί καί ποδάγρα καί ἀρθρῖτις ἐν ἅπας καιρός , κατά ὅς οὐ εἰμί ὀδύνη σφοδρός , δέω κατάντλημα τε καί κατάπλασμα παρηγορικός . ἄρχω οὖν καί αὐξάνω ἔτι ὁ τοιοῦτος διάθεσις , ἐπειδάν τήκω ὁ φάρμακον , ἐάω ἀποψύχω , καί ξύω σπαθομήλη ὁ ξύω ἐμβάλλω εἰς θυεία παραχέω οἶνος καί τρίβω ὁ χείρ πρός ὁ θυεία , χάριν ὁ δέχομαι ὁ οἶνος . εἰμί δέ οὗτος ἐκ ὁ αὐστηρός , ἡλικία μέν μέσος , οὐ παχύς δέ κατά ὁ σύστασις , ἀλλά ὡς οἷος τε μάλα διαυγής . ὁ γάρ τοιοῦτος , ὡς λεπτομερής εἰμί , εἰς ὁ βάθος δύω ὁ σῶμα . ἄχρι τοσοῦτος δέ αὐτός ἐπιχέω ὁ τήκω φάρμακον , τρίβω ὁ χείρ ἄχρι ἄν ὑποδέχομαι καί μείγνυμι καί μή παραπλέω ὁ ὑγρός ἄμικτος ὁ τρίβω τε καί μαλάσσω φάρμακον . καί χωρίς δέ ὁ προψύχω ξύω ἔτι θερμός ὁ τήκω φάρμακον ὁ οἶνος ἐγχέω τις ἀναμίσγω δύναμαι . κατά μέν οὖν ὁ ἀρχή ὁ φλεγμονή ὁ ἀποκρουστικός δύναμις ἐπικρατέω προσήκω , κατά δέ ὁ αὔξησις ἀφαιρέω μέν τις αὐτός , προστίθημι δέ ὁ διαφορητικός . ὅταν δέ εἰς ὁ οἰκεῖος ἀκμή ﻿ ὁ ὁ φλεγμονή ὄγκος ἀφικνέομαι , παραπλήσιος ἀλλήλων εἰμί χρή ὁ δύναμις ὁ τε ἀποκρουστικός καί διαφορητικός , ἐάν γε μή τις ὀδύνη σφοδρός παρηγορικός δέω φάρμακον . παρακμάζω δέ ὁ φλεγμονή ὁ διαφορητικός δύναμις ἐπικρατέω προσήκω , ὡς μηδέ ὅλος ἐν ἐκεῖνος ὁ καιρός μείγνυμι τις ὁ οἶνος . καί μέντοι καί κατά αὐτός ὁ τῆξις , ἔνθα μέν ἐπικρατέω ἱκανός βούλομαι ὁ στύφω ποιότης , ὁ Σπανός ἔλαιον ἤ ὁ Ἰστρικός ἤ ὁ καλέω ὀμφάκινος τε καί ὠμοτριβής ἐμβάλλω προσήκω . ἔνθα δέ παραπλήσιος ἔχω ἀμφότερος ὁ δύναμις , ἔλαιον γλυκύς μήτε πρόσφατος μήτε παλαιός τήκω αὐτός . διαφορητικός δέ ποιέω βούλομαι , ἐπιτήδειος εἰμί παλαιός ἔλαιον ἤ κίκινος . ὁ δέ ἐν ὁ τήκω συμμετρία ὁ ἐμπλαστός φάρμακον τοιόσδε γίγνομαι . βραχύς πολύς εἰμί σύ ὁ ἔλαιον ὁ φάρμακον καί μάλα δηλονότι ὁ θέρος , ὡς εἰμί δέκα μέν οὐγγία ὁ φάρμακον , ὁ δέ ἔλαιον λίτρα εἷς αὔταρκος ἄν ἐμβάλλω τις . εὔδηλος δέ ὅτι δραστικός μέν γίγνομαι πολύς ἔχω ὁ φάρμακον , παρηγορικός δέ καί ἀνώδυνος , ὅσος περ ἄν ὑγρός γίγνομαι τήκω σύν ῥόδινος . κηρωτή δέ ἔγχριστος σύστασις λαμβάνω , τήκω ὁ φάρμακον λίτρα εἷς ἐν ἡμίλιτρον ἔλαιον . χρήσιμος δέ ὁ τοιοῦτος ὁ παρακμή ὁ φλεγμονή εἰμί . καί ὁ ἐν ἕδρα δέ καί κατά ὁ ἀπευθύνω ἔντερον ὄγκος φλεγμονώδης αὐτόματος γίγνομαι , οὐδείς οὕτως ὀνίνημι . τήκω δέ αὐτός χρή τηνικαῦτα μετά ἔλαιον πολύς , ὡς διά εὐθύτρητος κέρας ἐνίημι , κύστις ὕειος ἔχω προσδέω , ὡς εἴωθα ἐπί ὁ τοιοῦτος χράω . καί διά ῥόδινος δέ ἐπί οὗτος τήκω πολλάκις αὐτός , προυπόκειμαι ὁ ἀγγεῖον κατά ὅς τήκω κακκάβη , ὕδωρ μέν ἐν αὐτός ἔχω θερμός , ἄνθραξ δέ διάπυρος ἐπίκειμαι ἤ κατά φλόξ ἄκαπνος . κατά μέντοι ὁ προλέγω συμμετρία τήκω , ὡς σύστασις ἔχω ὑγρός κηρωτή καί ὁ κατά ὁ αἰδοῖον ἕλκος καί ὁ κατά ὁ ἕδρα ὀνίνημι . οὐ ἦκα δέ καί ἄλλος πᾶς καί μέχρι ὁ ἑλκόω χείμεθλος τε καί πυρίκαυτος . καί γάρ ἀφλέγμαντος καί καθαρός ποιέω ταχύς ἅπας καί σαρκόω στερεός σάρξ καί μάλα ὅταν ἔχω πολύς χαλκῖτις . εὔδηλος δέ ὅτι καί οἶνος μείγνυμι χρή ὁ οὗτος δράω φάρμακον . εἰ προσλαμβάνω δέ ὄξος , ἀγαθός ἐπί ὁ πυρίκαυτος εἰμί καί παραχρῆμα καί μετά οὗτος κατά πᾶς καιρός ἐπιτίθημι , ἐάν τε ἤδη φλύκταινα ἔχω ὁ πυρίκαυτος , ἐάν τε μή . πρόδηλος δέ ὅτι ἔͅν ἐπί ὕδωρ ζέω καίω τις , ὀνομάζω καί οὗτος ὁ πάθημα πυρίκαυτος . εἰ δέ πρίν φλεγμαίνω τις ἐπιτίθημι ὁ φάρμακον , οὐδείς οὕτως κωλύω γένεσις φλεγμονή , ὥστε καθά φημί καί ὁ ὁ κήλη τέμνω εὐθύς αὐτός χράω τις , οὐδέ προεπιβρέχω ὁ τραῦμα . καί κατάθλασμα δέ καί κάταγμα καί ὁ ὁπωσοῦν πλήσσω , ἐπιτήδειος εἰμί ὑγρός ἐπιτίθημι . ἐπίδεσμον δέ περιλαμβάνω ἐν τρόπος καταγματικός ἐπίδεσις , οἴδημα γε πᾶς καί ἐμφύσημα θαυμαστός ὀνίνημι . κακόχυμος δέ εἰμί ὁ σῶμα ἤ καί λίαν αἰσθητικός , μείγνυμι αὐτός χρή κατά ἀρχή ἐπιτίθημι ὁ θλάω τε καί πλήσσω μέρος ὑοσκύαμος πρόσφατος . εἰ δέ ἀφοράω πρόσφατος , διά ὁ ὥρα ὁ ἔτος ἤ ὁ χωρίον οὐδείς μείων ἔχω ἐπεμβάλλω ὁ ἀποτίθημι διά ὁ θέρος , οἷος καί ὁ ἀπό Κρήτη εἰμί κομίζω ἐγώ εἰς Ῥώμη κατά ἕκαστος ἔτος . ἔτι δέ μάλα οὗτος ὁ χυλός ὁ μανδραγόρας μείγνυμι , ἀνώδυνος ἐργάζομαι ὁ φάρμακον . οἶδα δέ ὅτι καί οὗτος ἀπό Κρήτη κομίζω καλός ἐν ὀστράκινος ποτήριον . ἀρκέω δέ εἷς οὐγγία μείγνυμι ὁ χυλός , λίτρα ἔλαιον ὁ τήκω ἔμπλαστρος . καί πολύς δέ ἄν εἰμί ὅτε καί ἐλαχύς ἐμβάλλω κατά ὁ χρεία ὁ διάθεσις . συντελέω δέ ἐπί ὁ τοιοῦτος σῶμα καί ὁ διά ῥόδινος τήκω ὁ φάρμακον . ὅσος δέ ἐκ κατάπτωσις θλάω μέρος ὁ σῶμα ἤ πλήσσω ξύλον καί λίθος , ἔͅν ἐκχύμωμα τις γίγνομαι , κατά ὁ ἀρχή εὐθύς ἐπιτίθημι χρή ὁ τήκω φάρμακον , ὡς λέγω , μείγνυμι οἶνος . προσήκω δέ κατά ὁ τρίτος ἡμέρα ἤ πάντως γε ὁ τέταρτος , ἐάν ἀφλέγμαντος εἰμί ὁ μόριον , ἀφαιρέω μέν ὁ οἶνος , ἔλαιον δέ τήκω παλαιός ὁ ἔμπλαστρος . ἐάν γάρ ἐπί πολύς στύφω ὁ ἐκχύμωμα δυσδιαφόρητος γίγνομαι . οὗτος ὁ φάρμακον καί πρός ἐρυσίπελας χράω καί μάλα φλεγμονώδης καί πολύς δή μάλα ἔτι πρός ὁ ἐρυσιπελατώδης φλεγμονή . ἐν ἀρχή μέν οὖν ἐπιτίθημι τήκω αὐτός ῥόδινος διά ὠμοτριβής ἔλαιον καί ἄναλος σκευάζω , καλός μέν γάρ πρός ἐρυσίπελας ὁ τοιοῦτος . τήκω δέ οὕτως αὐτός μείγνυμι κατά ὁ θυεία , ἀναφύρω τε καί δέω ἀκριβής ὅλος διά ὅλος στρυχνός χυλός ἤ εἰ μή οὗτος πάρειμι ψυλλίον . θέρος δέ εἰμί καί ὁ ὁ ὄμφαξ μετά ὁ ὁ ἀνδράχνη ἤ ἀείζωον . μόνος μέν γάρ ὁ ὁ ὄμφαξ πολύς ἤ δέω στύφω . βλάπτω δέ ὁ τοσοῦτος στῦψις ἐρυσίπελας , κατακλείω γάρ αὐτός ὁ θερμότης πυκνόω ὁ δέρμα . πάλιν δέ ὁ ὁ ἀνδράχνη χυλός , οὐδέ ἐκθλίβω δύναμαι μόνος ὑπό γλισχρότης . ἀγαθός οὖν εἰμί ἐκθλίβω ὁ ὁ ὄμφαξ χυλός ἐπιβάλλω ἐν ὅλμος κόπτω ὁ ἀνδράχνη καί οὕτως αὖθις κόπτω . εἶτα ὅταν ἀκριβής ἑνόω ὁ μικτός ἐκ ἄμφω ἐκθλίβω ὁ χυλός . ὅμοιος δέ καί ὁ ὁ ἀείζωον χυλός ἐκθλίβω . καταμόνας γάρ οὐδέ ἐκ οὗτος δυνατός ἐκθλίβω δαψιλής , καθά οὐδέ ἐκ ὁ κοτυληδών . εἰ δέ καί ὁ ὁ μανδραγόρας ﻿ μῆλον ἀκμαῖος εἰμί ἐκθλίβω πρόσφατος χυλός , ἐπιτήδειος ἐργάζομαι ὁ φάρμακον . εἰ δέ μή κατά καιρός εἰμί , ἀλλά ὁ γε ἀπό Κρήτη ἤ τις ἕτερος χωρίον τοιοῦτος κομίζω μείγνυμι χρή . καί ὑοσκύαμος δέ χυλός εἴωθα μείγνυμι αὐτός καί ποτέ καί μηκώνειον . ὀνομάζω δέ οὕτως ὁ ὁ μήκων ὄψ . ἀγαθός δέ ἅμα οὗτος καί γλαυκίης τις προσεπεμβάλλω . ἀσθενής δέ πολύς οὗτος , ἀλλά εὐπόριστος ὁ ὁ θριδακίνη χυλός , ὁ τε ὁ ἄγριος καί ὁ ὁ κηπεύω , ὅς ἅπας ὁ Ἕλλην ὁ νῦν οὐ θριδακίνη , ἀλλά θρίδαξ προσαγορεύω , ὁ ἄγριος μόνος θριδακίνη ὀνομάζω . ἀσθενής δέ οὗτος εἰς ψῦξις χυλός , σέρις καί πολύγονον καί τρίφυλλον καί μῦς οὖς εἰμί , ψύχω δέ οὖν καί αὐτός . καί μάλα αὐτός ὁ ἀπό ὁ τέλμα φακός . εἰ δέ μηδείς οὗτος πάρειμι , μείγνυμι ὄξος τε καί ὕδωρ . ἅπας δέ ὁ τοιοῦτος φάρμακον ὁ ἐπίκτητος ποιότης ἔχω ψυχρός , ἐνίστημι ὁ ἀγγεῖον ὕδωρ ψυχρός λίαν ἤ χιών . καί αὐτός δέ ὁ ὁ φοινίκινος φάρμακον ὅμοιος καταψύχω προσάγω ἐρυσίπελας , ἄχρι περ ἄν αὐτός παύω ὁ πάνυ φλογώδης . εὔδηλος δέ ὅτι συνεχής ὑπαλλάσσω χρή ὁ διά ἐπίκτητος ποιότης ψυχρός ὠφελέω ὁ ἐρυσιπελατώδης διάθεσις καί μάλα ὅταν ἀκριβής εἰμί ὁ ἐρυσίπελας ἄνευ ὁ μείγνυμι φλεγμονή . παύω μέντοι ὁ πάνυ φλογώδης ἤ μηδέ ὁ ἀρχή ἀκριβής ἐρυσίπελας γίγνομαι , ἀλλά ἤτοι φλεγμονή ἐρυσιπελατώδης ἤ ἐρυσίπελας φλεγμονώδης , οὐδείς ἔτι δέω ὁ ἐπίκτητος ψῦξις , ἀλλά καί ὁ ψύχω πάνυ χυλός ἀφέψω , ὁ μέτριος ψυχρός μείγνυμι ὁ τήκω φάρμακον . καί μετά οὗτος ἤδη καί λινόσπερμον χυλός καί χαμαίμηλον μείγνυμι · αὐτός τε μόνος μετά οὗτος χράω ὁ τήκω φάρμακον μηδείς ἐπιμείγνυμι ἄλλος . φθάνω δέ ποτέ πελιδνός γίγνομαι ὁ ἐρυσίπελας , ὑπό ὁ ὁ ψύχω δύναμις , χρή μέν οὐδέ ὀνομάζω ἔτι ὁ τοιοῦτος ἐρυσίπελας · ἀπέχω δέ προσήκω τηνικαῦτα μή ὅτι ὁ οἶνος ὁ μίξις , ἀλλά καί ὁ ῥόδινος καί ὁ στυπτικός ἔλαιον , ἱκανός γάρ ὁ φοινίκινος μόνος διαφορέω ὁ πελιδνόομαι ἔλαιον τήκω παλαιός , καί καταντλέω ὕδωρ θερμός τηνικαῦτα ὁ πάσχω μόριον καί κατασχάζω . καί σύ εἰ δοκέω ποτέ οὗτος πράσσω , παραχρῆμα μέν ἐπιτίθημι χρή ὁ ὁ φοινίκινος τήκω ὑγρός φάρμακον ἔχω οἶνος , μετά δέ εἷς ἡμέρα ἀφαιρέω ὁ οἶνος . εἰ δέ πολύς ἤδη καταψύχω ἐρυσίπελας ὑπό ὁ ἄμετρος ψύχω ἰατρός παραλαμβάνω , ὡς ἤδη καί μελαίνω , ὁ τε κατάντλησις καί ὁ ἀποχάραξις μάλα χράω . καί χωρίς δέ οὗτος ὁ ὑγρός φάρμακον μείγνυμι τις ὁ ἄσβεστος τίτανος . μαλακόσαρκος δέ ὁ πάσχω εἰμί , πλύνω αὐτός μείγνυμι . ἀγαθός δέ τηνικαῦτα καί ὁ ὁ κορίανδρος χυλός ἀναμίσγω ὁ φάρμακον . οὗτος μέν γε καί μετά ῥόδινος κηρωτή ὀνίνημι μέγας , πρός ὅς δή καί ὁ τοιοῦτος διάθεσις καί ἄλλος πολύς φάρμακον κατά ὁ ἑξῆς λόγος λέγω , τις μέν ὅμοιος ἔχω δύναμις ὁ φοινίκινος , τις δέ καί δραστικός . πρός δέ ὁ ῥευματικός πᾶς ἀγαθός φάρμακον οὗτος καί πολλάκις ἐλπίς τις μέγας ἀνύω ἐκπυέω οὖν ποτέ μηρός πλησίον ὁ βουβών , ἄπεπτος ὁ κατά ὅλος αὐτός εἰμί φλεγμονή , σχηματίζω μέν ὑπό ἐγώ ὁ σκέλος , ὡς ἐκρέω ὁ ἰχώρ ἐπί ὁ βουβών . κατά δέ ὁ γίγνομαι ἕλκος , ἐν πολύς χρόνος οὗτος συμβαίνω , ἐκκενόω μέν ὁ κατασκήπτω εἰς ὁ μηρός ῥεῦμα , συριγγώδης δέ τις γίγνομαι διάθεσις ὑπό ὁ δέρμα κατά ὅλος ὁ μηρός , ὡς βούλομαι μέν διαιρέω αὐτός ἐγγύς ὁ ἐπιγονατίς , ὅπως ἑκατέρωθεν ἔκροος μέν ὑπάρχω ὁ ἰχώρ , εὐπορία δέ ὁ ἐνίημι ὑγρός φάρμακον ἐπί πολύς διεξέρχομαι . λύω δέ ὁ μηρός κατά ὁ ὑστεραῖος , ἐν ὅς τέμνω αὐτός γιγνώσκω , εὑρίσκω προσπίπτω καί ξηρός καί ἄνικμος πᾶς . πρόδηλος οὖν ὅτι καί κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα εὔλογος εἰμί χράω ὁ φάρμακον καί κατά ὁ ἐπέρχομαι ὡσαύτως , ἐν τε ὁ ἑξῆς , ἐπειδή κατά ἕκαστος αὐτός εὔχρουν τε καί ὅλος ὑγιεινός αὐτός ὁ μόριον γίγνομαι . θεραπεύω οὖν οὕτως ὁ μειράκιον μετά οὗτος πολύς ῥευματικός διάθεσις θεραπεύω ὁ φάρμακον , στόμιον μέν ἔχω εἷς , ἀκόλλητος δέ καί συριγγώδης ὁ ἔνδον . οὐ χρή δέ ἀφίστημι ὁ χρῆσις αὐτός , ἔͅν μηδείς αἰσθητός ὠφελέω φαίνω μέχρι πολύς ἡμέρα . ὕστερον γάρ ποτέ κατά εἷς ἡμέρα ἀθρόος ὠφέλεια ἐπιδείκνυμι μέγας , ὥστε θαρσέω αὐτός χράω διά πᾶς ἐπί ὁ ῥευματικός διάθεσις , ὅταν μέν ἁπαλόσαρκος ἄνθρωπος ἤ τις παῖς ἤ γυνή πάσχω , μετά ὁ προλέγω συμμετρία ἐμβάλλω οὐγγία δʹ . ὁ χαλκῖτις . ὅταν δέ ἰσχυρός καί σκληρός πάσχω σῶμα , κατά ὁ ἀναλογία ἤτοι εἷς οὐγγία ἤ δύο προστίθημι , ὥστε πέντε . μέν ἤ στʹ . εἰμί ὁ χαλκῖτις οὐγγία , τρεῖς δέ λίτρα ἑκάτερος , ὁ τε ἔλαιον ὁ παλαιός καί ὁ λιθάργυρος καί δύο ὁ παλαιός στέαρ , ὅς καλέω φημί ὁ πιπράσκω ἀξούγγιον . ἀνίημι δέ ἐπί ὁ ῥευματικός διάθεσις ἔλαιον γλυκύς μήτε πρόσφατος μήτε παλαιός , καί προσλαμβάνω ὁ αὐστηρός οἶνος , ἡλικία ὑπάρχω μέσος . οὗτος ὁ φάρμακον ἐλέγχω ὁ Θεσσαλός φλυαρία , ἐνεργός μέν ἐπιδείκνυμι ὠφέλεια , ἐκ ἐναντίος δέ ὁ δύναμις σύγκειμαι , ὅς ἐάν ἀφαιρέω ﻿ ὁ ἕτερος , οὐδείς ὁ λέγω ἐργάζομαι . οὔτε γάρ ἐκ ὁ στύφω μόνος ἄνευ ὁ χαλάω ἀνύω τις γενναῖος ἐπί ὁ ῥευματικός διάθεσις ἤ ὅλος ὁ ἄρχω τε καί αὐξάνω φλεγμονή . οὐδέ γάρ ἔχω ὁ παρηγορικός οὔτε ἐκ μόνος ὁ χαλάω ὁ διαφορητικός ἄνευ στῦψις γίγνομαι , ὅς μαλάσσω ὑπάρχω ὁ σκληρύνω . χαλαστικός δέ ἄν ἀκριβής γίγνομαι καί μέτριος μαλακτικός , εἰ μή πάνυ παλαιός ἔχω ὁ τε ἔλαιον καί ὁ στέαρ . ὅς γοῦν συντίθημι ὁ Μνασαῖος φάρμακον , ἴσος μέν ἀλλήλων ἔχω ὁ τε ἔλαιον καί ὁ λιθάργυρος καί ὁ στέαρ . ἐναντίος δέ εἰμί ἄρχω τε καί αὐξάνω φλεγμονή . ἔχω δέ δηλονότι καί ὁ ἡμέτερος οὗτος φάρμακον ὅσος περ καί ὁ ὁ Μνασαῖος , ὁ τε λιθάργυρος καί ὁ στέαρ καί ὁ ἔλαιον . ἀλλά ἐάν μηδείς προσλαμβάνω ὁ στύφω ; ἐκθηλύνω ὁ μόριον καί διαλύω ὁ τόνος αὐτός , διό καί ῥευματικός γίγνομαι μανθάνω γάρ ὡς οὐ ἀεί διά θερμασία πολύς , ὡς τις οἴομαι , ῥευματίζομαι ὁ μόριον ὁ σῶμα , ἀλλά οὗτος μέν γίγνομαι σπάνιος αὐτός . ὁ δέ ἀσθένεια ὁ μόριον ὁ ῥευματικός ἐργάζομαι διάθεσις ὁ τις ὡς ὁ πολύς κατά δυσκρασία ἀποτελέω ψυχρός . ἐάν οὖν ὑγραίνω τις αὐτός καί θερμαίνω ὁ χαλαστικός φάρμακον , τέλειος ἔκλυτος τε καί ἄρρωστος γίγνομαι . πάλιν δέ αὖ στύφω ἰσχυρός ὁ ἐν ὁ ῥευματικός διάθεσις ὄγκος , ἐν ἀρχή μέν ἀνύω δοκέω , δύσλυτος δέ ἐργάζομαι καί σκιρρώδης αὐτός ὁ λείψανον . ὡς ὁ πολύς δέ οὐδέ φέρω ὁ ὁ ἄγαν στύφω ἐπίθεσις ὁ τοιοῦτος διάθεσις , ὀδυνάω τε καί συντείνω πρός αὐτός . ὀδύνη δέ πᾶς παροξύνω ὁ φλεγμαίνω καί ῥεῦμα αἰτία γίγνομαι , ἔͅν μή ῥευματικός ἔχω δυσκρασία ὁ πάσχω . ἀλλά οὐδείς θαυμαστός ἄπειρος τε ὁ κατά ἰατρικός τέχνη ἔργον εἰμί ὁ Θεσσαλός , ἀδύνατος τε ὁ λόγος ὁ διάθεσις ἐξευρίσκω , ἀγνοέω ἅπας ὁ κατά ὁ ἴασις ὁ φλεγμονή , σύ δέ θεάομαι πολλάκις καί ὁ φοινίκινος ὅδε καί ἄλλος φάρμακον ἐκ ἐναντίος δύναμις σύγκειμαι ἐναργής ὠφέλεια , ἐπί πολύς διάθεσις πειράω χρή καί αὐτός , ὅταν ἀφοράω ποτέ ὁ ἤδη σύγκειμαι , συντίθημι φάρμακον κατά ὁ αὐτός μέθοδος , ἐκ ὁ εὐπορέω ἐν ἐκεῖνος ὁ χωρίον , προσδοκάω μέν εἰμί φλεγμονή ἤ καί κατάρχω ἤδη πολύς ὁ στῦψις ἔχω , κατά δέ ὁ αὔξησις αὐτός ἐλαχύς , κατά δέ ὁ ἀκμή τε καί παρακμή πολύς ὁ χαλαστικός τε καί διαφορητικός ἔχω δύναμις . ἀεί μέντοι μείγνυμι ἀμφότερος , ὁ τε ἀποκρουστικός καί διαφορητικός , πλήν εἰ ποτέ ὁ ἐπιρρέω ἤδη τέλειος παύω καί κενός ὁ σῶμα εἰμί , ἐπί ὁ διαφορητικός δύναμις ἀκίνδυνος ἄν τις ἔρχομαι , καθά ἐν ὁ πρῶτος εἰσβολή ἐπί ὁ ἀποκρουστικός .