galenus.de-compositione-medicamentorum-per-genera-libri-vii 2.10
[ Μήλιναι Ἥρα ἔμπλαστροι . ] Πρὸς χοιράδας τοῦ Ἥρα . αἱ ὑφ’ Ἥρα γεγραμμέναι κατὰ λέξιν οὕτως . μηλίνη πρὸς τοὺς παλαιοὺς κόλπους , κᾂν ὦσιν εἰς τὰ κενὰ συντετρημένοι . ἡ δ’ αὐτὴ καὶ διαφορεῖ χοιράδας τὰς ἐπὶ τῶν παίδων ἄρτι συστάσας , ποιεῖ καὶ πρὸς τὰ ἐσπαραγμένα τῶν ἄρθρων . ♃ λιθαργύρου χρυσίτιδος δραχ . ρ΄ . ῥητίνης πιτυΐνης ξηρᾶς δραχ . ρ΄ . κηροῦ Ποντικοῦ δραχ . ιβ΄ . καὶ τετρώβολον , ἐλαίου κοτύλης ἥμισυ , οἴνου Φαλερίνου κοτύλης ἥμισυ , ἡ λιθάργυρος μετὰ τοῦ οἴνου λεαίνεται ἕως ἂν ξηρανθῇ , εἶθ’ οὕτως ἕψεται σὺν τῷ ἐλαίῳ ἕως μεταβαλῇ , καὶ τότε μίγνυται ῥητίνη καὶ ὁ κηρὸς καὶ ἕψεται ἕως ἂν μὴ μολύνῃ . ἡ Μενοιτίου χρυσίζουσα , ποιοῦσα πρὸς τοὺς ἁπαλοχρῶτας καὶ μάλιστα εὐνούχους . ἁρμόζει δὲ ἐπὶ ἀποσυρμάτων καὶ παντὸς ἕλκους παλαιοῦ καὶ προσφάτου καὶ κατακαυμάτων . ἔστι δὲ μάλαγμα , διαφορεῖ φύματα , παρωτίδας , χοιράδας , σκληρίας πάσας , ποιεῖ καὶ πρὸς ῥαγάδας καὶ κονδυλώματα , λίαν καλή . ♃ λιθαργύρου δραχ . ρ΄ . ἐλαίου παλαιοῦ δραχ . ρ΄ . ῥητίνης πιτυΐνης ξηρᾶς δραχ . ν΄ ἢ ρ΄ . κηροῦ δραχ . ν΄ . ἕψε τὴν λιθάργυρον καὶ τὸ ἔλαιον ἕως ἂν ἄρξηται συστρέφεσθαι καὶ ἀπόδος ῥητίνην λείαν , τακείσης δὲ ταύτης κηρόν . καλῶς δὲ ἔχουσαν κατέρασον εἰς θυείαν προκεχρισμένην ἐλαίῳ καὶ ἀνατρίψας ἀνελοῦ . ἔστι δὲ ἐχέκολλος καὶ ἀμόλυντος . ἡ Ὑγιεινοῦ εἰς πολλὰ εὔχρους , ποιοῦσα ἐπὶ τῶν δυσεπουλώτων καὶ ἐπὶ παρωνυχιῶν . ταύτης καλλίων ἔμπλαστρος οὐκ ἔστι . λιθαργύρου χρυσίτιδος μνᾶ α΄ . κηροῦ μνᾶ α΄ . χαμαιλέοντος μέλανος ῥίζης δραχ . λστ΄ . ἰοῦ ξυστοῦ δραχ . ιη΄ . χρυσοκόλλης δραχ . μ΄ . ἐλαίου παλαιοῦ κοτύλαι γ΄ . λιθάργυρον , ἔλαιον ἕψε μαλακῷ πυρὶ , ἕως ἄρξηται ἀναζεῖν , εἶτα ἔμπασσε τὸν ἰὸν , ἄρας ἀπὸ τοῦ πυρὸς καὶ κίνει πάλιν ἕψων , ἕως τὸ χρῶμα τὸ ἴδιον ἀπολάβῃ , εἶτα κηρόν . ὅταν δὲ καλῶς ἔχῃ , χρυσοκόλλαν καὶ χαμαιλέοντα , κατεράσας δὲ εἰς θυείαν ὄξος ἐπίῤῥαινε . ﻿ πρὸς μὲν οὖν τὰ προειρημένα ποιεῖ καὶ τῆς χρυσοκόλλης παραπεπλεγμένης . χωρὶς μέντοι ταύτης παρηγορικωτάτη ἐστὶ καὶ ἄκρως ποιοῦσα πρὸς τὰ τῶν νεύρων νύγματα καὶ ὅπου τι ἀναπλεῦσαι ἀπὸ μυῶν ἢ νεύρων δεῖ . τούτων τῶν τριῶν ἐμπλάστρων , ἃς ὁ Ἥρας ἔγραψεν , ἡ πρώτη δι’ οἴνου σκευάζεταί τε καὶ λέγεται . καὶ πολλοὶ τῶν ἡμετέρων διδασκάλων τε καὶ φίλων αὐτῇ χρῶνται , χωρὶς ἰοῦ δηλονότι σκευαζομένῃ , γεγραμμένῃ δὲ καὶ ὑπὸ Ἀνδρομάχου καὶ σχεδὸν ὑπὸ πάντων τῶν συνθέντων ἐμπλάστρους ποικίλας . οἱ μὲν οὖν πολλοὶ σκευάζοντες αὐτὴν ἀμελῶς εὐκαταφρόνητον ποιοῦσι τὸ φάρμακον . ἔστι δὲ κάλλιστον , ἐὰν , ὡς γέγραπται , δι’ οἴνου Φαλερίνου σκευασθῇ . μὴ παρόντος δὲ τούτου κιῤῥὸν οἶνον χρὴ βάλλειν παλαιὸν , λεπτὸν τῇ συστάσει , καθόλου ἐγχωρεῖ κιῤῥὸν τοῦτον ὑπάρχειν . ἴδιον γὰρ τῶν λευκῶν τὸ διαφανές . εἰσὶ δὲ κιῤῥοὶ κάλλιστοι παρ’ ἡμῖν ἐν Ἀσίᾳ ὅ τε Τμωλίτης καλούμενος καὶ ὁ Λέσβιος καὶ ὁ ἐνδοξότατος παρὰ τοῖς παλαιοῖς Ἀριούσιος ὁ ἐν Χίῳ γεννώμενος , ᾧ πάντες ἐχρῶντο πρὸς τὰ κάλλιστα τῶν φαρμάκων καὶ μάλιστα τὰς ἀντιδότους , ὥσπερ νῦν τῷ Φαλερίνῳ . τοιοῦτον οὖν οἶνον ἐὰν βάλλωμεν εἰς τὴν λιθάργυρον ἐν τοῖς ὑπὸ κύνα καύμασιν ἢ ἄλλως ἐν ἡλίῳ θερμῷ , εἶτα τρίβωμεν , ἢ καὶ χωρὶς ἡλίου πολλῷ χρόνῳ τρίψωμεν , ὡς ξηρανθῆναι τὸ ὑγρὸν , αὐτήν τε καταλειφθῆναι τὴν λιθάργυρον ἢ παντελῶς ἄνικμόν τε καὶ ξηρὸν ἢ ἐγγύς τι ταύτης , ἄριστον γίγνεται τὸ φάρμακον . ἐσκεύαζε δὲ αὐτὴν εἷς τῶν ἐμῶν διδασκάλων μετὰ τὸ παρασκευασθῆναι ξηρὰν , ἐν οἴνῳ Φαλερίνῳ τετριμμένην , ᾧδέ πως . τὸ μὲν ἔλαιον ἐν ἑτέρῳ , τὸν δὲ οἶνον ἐν ἑτέρῳ ἀγγείῳ θερμαίνων κατὰ βραχὺ κατέχει τῆς λιθαργύρου , ποτὲ μὲν ἐπὶ τὸν οἶνον καὶ καλῶς λειώσας καὶ ἀναμίξας ἐπέβαλε τοῦ ἐλαίου , ποτὲ δὲ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου ἀρξάμενος ἐπὶ τὸν οἶνον μετέβαινεν . ἐναλλὰξ δὲ τοῦτο ποιῶν πολλάκις ἑκάτερον ἐξεδαπάνα καὶ οὕτως εἰς κακκάβην κατεράσας ἐκ τῆς θυείας ἐπέβαλλε τὴν πιτυΐνην ῥητίνην , ἣν ἰδίως καλοῦσι φύσημα , λελειωμένην ἀκριβῶς , εἶτα τὸν κηρὸν , καὶ ἥψει κατὰ βραχὺ μέχρις ἀμολύντου . ἐχρῆτο δ’ αὐτῇ καὶ ἐπὶ κόλπων , προχρίων αἵματι περιστερᾶς , οὐ τῶν κατοικιδίων , ἀλλὰ τῶν βοσκάδων καλουμένων ὑπό τινων εἰς τοὺς πύργους , οὓς παρ’ ἡμῖν κατασκευάζουσιν ἐν τοῖς ἀγροῖς . ἔνιοι δὲ ταύτας ἀγρίας ὀνομάζουσιν . ὡσαύτως δὲ κατὰ μεγάλα τραύματα πρόσφατα διαχρίων αἵματι περιστερᾶς τοιαύτης ἐπετίθει τὸ φάρμακον θαῤῥῶν αὐτῷ σφόδρα . τοῦ δὲ οἴνου κοτύλην ἐνέβαλλε μίαν καὶ ἡμίσειαν , οὐχ ὡς ὁ Ἥρας τε καὶ Ἀνδρόμαχος , ἥμισυ μόνον τῆς κοτύλης · καὶ κατὰ τοῦτο βέλτιον πολὺ τὸ φάρμακον ἐγίγνετο . βουληθεὶς δὲ εὐῶδες αὐτὸ ποιῆσαι , μίξεις ὀποπάνακος ἡμιούγγιον , ὅπερ ἐστὶ δραχ . δ΄ . ἔμβαλλε δὲ χάριν τῆς εὐχροίας τὸν λευκὸν κηρὸν τὸν Ποντικόν . τὸ φάρμακον τοῦτο καὶ μέχρι συνουλώσεως ἄγει καλῶς τὰ ἕλκη .
Lemmas: [ μήλινος Ἥρα ἔμπλαστρος . ] πρός χοιράς ὁ Ἥρα . ὁ ὑπό Ἥρα γράφω κατά λέξις οὕτως . μήλινος πρός ὁ παλαιός κόλπος , ἔͅν εἰμί εἰς ὁ κενός συντετραίνω . ὁ δέ αὐτός καί διαφορέω χοιράς ὁ ἐπί ὁ παῖς ἄρτι συνίστημι , ποιέω καί πρός ὁ σπαράσσω ὁ ἄρθρον . ♃ λιθάργυρος χρυσίτης δραχ . ρʹ . ῥητίνη πιτύινος ξηρός δραχ . ρʹ . κηρός Ποντικός δραχ . ιβʹ . καί τετρώβολον , ἔλαιον κοτύλη ἥμισυς , οἶνος Φαλερῖνος κοτύλη ἥμισυς , ὁ λιθάργυρος μετά ὁ οἶνος λεαίνω ἕως ἄν ξηραίνω , εἶτα οὕτως ἕπομαι σύν ὁ ἔλαιον ἕως μεταβάλλω , καί τότε μείγνυμι ῥητίνη καί ὁ κηρός καί ἕπομαι ἕως ἄν μή μολύνω . ὁ Μενοίτιος χρυσίζω , ποιέω πρός ὁ ἁπαλοχρῶτης καί μάλα εὐνοῦχος . ἁρμόζω δέ ἐπί ἀπόσυρμα καί πᾶς ἕλκος παλαιός καί πρόσφατος καί κατάκαυμα . εἰμί δέ μάλαγμα , διαφορέω φῦμα , παρωτίς , χοιράς , σκληρία πᾶς , ποιέω καί πρός ῥαγάς καί κονδύλωμα , λίαν καλός . ♃ λιθάργυρος δραχ . ρʹ . ἔλαιον παλαιός δραχ . ρʹ . ῥητίνη πιτύινος ξηρός δραχ . νʹ ἤ ρʹ . κηρός δραχ . νʹ . ἕψω ὁ λιθάργυρος καί ὁ ἔλαιον ἕως ἄν ἄρχω συστρέφω καί ἀποδίδωμι ῥητίνη λεῖος , τήκω δέ οὗτος κηρός . καλός δέ ἔχω καταλέγω εἰς θυεία προχρίω ἔλαιον καί ἀνατρίβω ἀναιρέω . εἰμί δέ ἐχέκολλος καί ἀμόλυντος . ὁ Ὑγιεινός εἰς πολύς εὔχρους , ποιέω ἐπί ὁ δυσεπούλωτος καί ἐπί παρωνυχία . οὗτος καλός ἔμπλαστρος οὐ εἰμί . λιθάργυρος χρυσίτης μνᾶ αʹ . κηρός μνᾶ αʹ . χαμαιλέων μέλας ῥίζα δραχ . λστʹ . ἰός ξυστός δραχ . ιηʹ . χρυσοκόλλα δραχ . μʹ . ἔλαιον παλαιός κοτύλη γʹ . λιθάργυρος , ἔλαιον ἕψω μαλακός πῦρ , ἕως ἄρχω ἀναζέω , εἶτα ἐμπάσσω ὁ ἰός , ἀείρω ἀπό ὁ πῦρ καί κινέω πάλιν ἕψω , ἕως ὁ χρῶμα ὁ ἴδιος ἀπολαμβάνω , εἶτα κηρός . ὅταν δέ καλός ἔχω , χρυσοκόλλα καί χαμαιλέων , καταλέγω δέ εἰς θυεία ὄξος ἐπιρραίνω . ﻿ πρός μέν οὖν ὁ προλέγω ποιέω καί ὁ χρυσοκόλλα παραπλέκω . χωρίς μέντοι οὗτος παρηγορικός εἰμί καί ἄκρος ποιέω πρός ὁ ὁ νεῦρον νύγμα καί ὅπου τις ἀναπλέω ἀπό μῦς ἤ νεῦρον δέω . οὗτος ὁ τρεῖς ἔμπλαστρος , ὅς ὁ Ἥρα γράφω , ὁ πρῶτος διά οἶνος σκευάζω τε καί λέγω . καί πολύς ὁ ἡμέτερος διδάσκαλος τε καί φίλος αὐτός χράω , χωρίς ἰός δηλονότι σκευάζω , γράφω δέ καί ὑπό Ἀνδρόμαχος καί σχεδόν ὑπό πᾶς ὁ συντίθημι ἔμπλαστρος ποικίλος . ὁ μέν οὖν πολύς σκευάζω αὐτός ἀμελής εὐκαταφρόνητος ποιέω ὁ φάρμακον . εἰμί δέ καλός , ἐάν , ὡς γράφω , διά οἶνος Φαλερῖνος σκευάζω . μή πάρειμι δέ οὗτος κιρρός οἶνος χρή βάλλω παλαιός , λεπτός ὁ σύστασις , καθόλου ἐγχωρέω κιρρός οὗτος ὑπάρχω . ἴδιος γάρ ὁ λευκός ὁ διαφανής . εἰμί δέ κιρρός καλός παρά ἐγώ ἐν Ἀσία ὁ τε Τμωλίτης καλέω καί ὁ Λέσβιος καί ὁ ἔνδοξος παρά ὁ παλαιός Ἀριούσιος ὁ ἐν Χίος γεννάω , ὅς πᾶς χράω πρός ὁ καλός ὁ φάρμακον καί μάλα ὁ ἀντίδοτος , ὥσπερ νῦν ὁ Φαλερῖνος . τοιοῦτος οὖν οἶνος ἐάν βάλλω εἰς ὁ λιθάργυρος ἐν ὁ ὑπό κύων καῦμα ἤ ἄλλος ἐν ἥλιος θερμός , εἶτα τρίβω , ἤ καί χωρίς ἥλιος πολύς χρόνος τρίβω , ὡς ξηραίνω ὁ ὑγρός , αὐτός τε καταλείπω ὁ λιθάργυρος ἤ παντελής ἄνικμος τε καί ξηρός ἤ ἐγγύς τις οὗτος , ἀγαθός γίγνομαι ὁ φάρμακον . σκευάζω δέ αὐτός εἷς ὁ ἐμός διδάσκαλος μετά ὁ παρασκευάζω ξηρός , ἐν οἶνος Φαλερῖνος τρίβω , ὧδε πως . ὁ μέν ἔλαιον ἐν ἕτερος , ὁ δέ οἶνος ἐν ἕτερος ἀγγεῖον θερμαίνω κατά βραχύς κατέχω ὁ λιθάργυρος , ποτέ μέν ἐπί ὁ οἶνος καί καλός λειόω καί ἀναμίσγω ἐπιβάλλω ὁ ἔλαιον , ποτέ δέ ἀπό ὁ ἔλαιον ἄρχω ἐπί ὁ οἶνος μεταβαίνω . ἐναλλάξ δέ οὗτος ποιέω πολλάκις ἑκάτερος ἐκδαπανάω καί οὕτως εἰς κακκάβη καταλέγω ἐκ ὁ θυεία ἐπιβάλλω ὁ πιτύινος ῥητίνη , ὅς ἴδιος καλέω φύσημα , λειόω ἀκριβής , εἶτα ὁ κηρός , καί ἕψω κατά βραχύς μέχρι ἀμόλυντος . χράω δέ αὐτός καί ἐπί κόλπος , προχράω αἷμα περιστερά , οὐ ὁ κατοικίδιος , ἀλλά ὁ βοσκάς καλέω ὑπό τις εἰς ὁ πύργος , ὅς παρά ἐγώ κατασκευάζω ἐν ὁ ἀγρός . ἔνιοι δέ οὗτος ἄγριος ὀνομάζω . ὡσαύτως δέ κατά μέγας τραῦμα πρόσφατος διαχρίω αἷμα περιστερά τοιοῦτος ἐπιτίθημι ὁ φάρμακον θαρσέω αὐτός σφόδρα . ὁ δέ οἶνος κοτύλη ἐμβάλλω εἷς καί ἥμισυς , οὐ ὡς ὁ Ἥρα τε καί Ἀνδρόμαχος , ἥμισυς μόνος ὁ κοτύλη · καί κατά οὗτος ἀγαθός πολύς ὁ φάρμακον γίγνομαι . βούλομαι δέ εὐώδης αὐτός ποιέω , μείγνυμι ὀποπάναξ ἡμιούγγιον , ὅς εἰμί δραχ . δʹ . ἐμβάλλω δέ χάριν ὁ εὔχροια ὁ λευκός κηρός ὁ Ποντικός . ὁ φάρμακον οὗτος καί μέχρι συνούλωσις ἄγω καλός ὁ ἕλκος .