galenus.de-compositione-medicamentorum-per-genera-libri-vii 4.6
[ Περὶ τῶν ὑπὸ Κρίτωνος γεγραμμένων , ἡ διὰ λαδάνου . ] Ἡ διὰ λαδάνου καλλίστη ἐπουλωτικὴ , ἁρμόζουσα δὲ ἐπὶ τῶν ὀχθωδῶν ἑλκῶν καὶ κοίλων . δεῖ δὲ ἀνεπίλυτον τηρεῖν ἐφ’ ἡμέρας τέσσαρας . ♃ πίσσης ξηρᾶς δραχ . ρ΄ . ἰοῦ ξυστοῦ δραχ . κδ΄ . χαλκοῦ κεκαυμένου δραχ . ιε΄ . λεπίδος ἐρυθρᾶς δραχ . κδ΄ . λαδάνου γο θ΄ . λιθαργύρου λι . γ΄ . ἐλαίου ξε . α΄S " . οἴνου καλοῦ ξε . α΄ S " . ταύτην τὴν ἔμπλαστρον ἐσκεύασα κᾀγὼ , τὴν ὕλην ἀποδεξάμενος , οὐδὲν ἔχουσαν μαλθακῶδες . οὕτως γὰρ Ἱπποκράτης ὀνομάζει τὸ γένος ὅλον τῶν ὑγρότητα σύμφυτον ἐχόντων φαρμάκων , ὁποῖα τὸ στέαρ ἐστὶν , ἅπαντά τε τὰ ἐλαιώδη φάρμακα καὶ δηλονότι τὸ ἔλαιον αὐτὸ καὶ ὕδωρ . ἔχει δέ τι καὶ ἡ ῥητίνη καὶ ὁ κηρὸς μαλθακῶδες . ἐν μέσῳ δ’ αὐτῶν , λέγω δὲ τῶν ξηρῶν τῇ κράσει καὶ τῶν μαλθακῶν , ἐστὶν ἡ πίττα . καὶ διὰ τοῦτο μίγνυται τοῖς γένεσιν ἀμφοτέροις ἀβλαβῶς , ὥσπερ καὶ ἡ λιθάργυρος , ὅσα τε ἄλλα φάρμακα περὶ τὴν μέσην ἐστὶ κρᾶσιν , εἰ καὶ βραχὺ παραλλάττοι ποτὲ πρὸς ὁποτερανοῦν τῶν ἀμετριῶν . τῶν τοιούτων ἐστὶ καὶ ἡ πίττα , κατά γε τὴν τοῦ ξηραίνειν καὶ ὑγραίνειν ἀντίθεσιν , ἀποκεχωρηκυῖα σαφῶς ἤδη τῶν μέσων , κατὰ τὴν ἑτέραν ἀντίθεσιν τῶν θερμαινόντων καὶ ψυχόντων φαρμάκων οὐκ ἔτι · θερμαίνει γὰρ μετρίως καὶ διὰ τοῦτο καὶ τοῖς ἐκπυΐσκουσι φαρμάκοις μίγνυται , ὥστε κατὰ τὸ προκείμενον φάρμακον ἡ μὲν ξηρὰ πίττα τῶν μέσων ἐστὶ καὶ λιθάργυρος ἔτι μᾶλλον , τά τ’ ἄλλα τῶν ξηραντικῶν . δυναμένης δὲ κᾀνταῦθα παρακοῆς γενέσθαι διαλέξομαι περὶ αὐτῆς ἀναμνήσας γε πρῶτον εἰς πολλὰ χρησίμου θεωρήματος , ὃ καὶ κατ’ ἄλλας μὲν εἴρηταί μοι πραγματείας , ἱκανῶς δ’ ἐξείργασται κατά γε τὴν περὶ τῶν ἁπλῶν φαρμάκων καὶ τὴν τῆς θεραπευτικῆς μεθόδου . θερμὸν γὰρ καὶ ψυχρὸν , ὑγρόν τε καὶ ξηρὸν ὀνομάζομεν φάρμακον , ὅ τι περ ἀνθρώπου σῶμα θερμαίνειν ἢ ψύχειν ἢ ξηραίνειν ἢ ὑγραίνειν δύνηται , πρὸς τὴν ἀρίστην κρᾶσιν ἐν ἀνθρώπῳ τὴν ἀναφορὰν ποιούμενοι . μέση δέ τις αὕτη τῶν μεμπτῶν , ἃς καὶ δι’ αὐτὸ τοῦτο θερμὰς ἢ ψυχρὰς ἢ ὑγρὰς ἢ ξηρὰς ὀνομάζομεν , ἀπὸ τῆς ἐπικρατούσης ἐν αὐταῖς εἴτε ποιότητος εἴτε δυνάμεως εἴτ’ οὐσίας εἴτε κράσεως ἐθέλοις φάναι παρονομάζοντες . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν λόγον οὐδ’ εἰ παρώνυμον ἀπὸ τοῦ πλεονάζοντος ἐν τῇ μίξει στοιχείου τὴν ὅλην κρᾶσιν ἐθέλοις λέγειν , ἐμποδίσεις τῇ τῶν πραγμάτων ἐπιστήμῃ . δέδεικται γὰρ ἐν τῇ θεραπευτικῇ πραγματείᾳ τῶν βοηθημάτων ἡ εὕρεσις γιγνομένη δι’ ἐνδείξεως , ἀπὸ μὲν αὐτῶν τῶν παθῶν τῆς ἐναντίας αὐτοῖς κράσεως , ἀπὸ δὲ τῆς ἑκάστου φύσεως ὅλης τοῦ ζώου καὶ καθ’ ἕκαστον αὖ πάλιν μόριον οἰκείας τε καὶ ὁμοίας , ὥστε κᾂν ἁπλοῦν ἕλκος ἔχῃ τις κοῖλον , ἀπὸ μὲν τῶν αὐτῶν κατὰ γένος , οὐ μικρὰν δὲ ἐχόντων ἐν τοῖς κατὰ μέρος εἴδεσι διαφορὰν ἡ θεραπεία γενήσεται . καὶ διὰ τοῦτ’ ἐδείχθη τῶν ἀπαραλλάκτως ὁμοίων ἑλκῶν ἔνια μὲν ἀπὸ τῶν ἱκανῶς ξηραινόντων φαρμάκων θεραπευόμενα , πάνακος ῥίζης , ἀριστολοχίας , ἀκόρου τε καὶ ἴρεως , ἔνια δὲ ὑπὸ μόνου λιβανωτοῦ , καίτοι μὴ σαρκοῦντος , ἀλλὰ διαπυΐσκοντος ἐκείνας τὰς φύσεις , ἃς ἀριστολοχία σαρκοῖ . καθάπερ δ’ ἐν τοῖς θεραπευομένοις σώμασιν ἡ κατὰ μέρος διαφορὰ παμπόλλη τίς ἐστι , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπὶ τῶν ἑλκῶν . ἁπλοῦν μὲν γὰρ ἕλκος κοῖλόν τε καὶ καθαρὸν ὑπὸ τῶν μετρίως ξηραινόντων θεραπεύεται , ῥυπαρὸν δὲ καὶ κακόηθες καὶ τοῖς χείλεσι μὲν ὀχθῶδες , πλαδαρὸν δὲ τῇ κατὰ τὸ δέρμα σαρκὶ τῶν σφοδρότατα ξηραινόντων δεῖται . ἐπὶ τούτων οὖν τῶν ἑλκῶν , ἐπειδὴ καὶ περὶ τούτων ὁ λόγος ἐστὶν , ὁ μὲν λιβανωτὸς ﻿ οὕτως ἐστὶν ἀσθενὲς φάρμακον , ὡς μηδὲ διαπυΐσκειν δύνασθαι . λιθάργυρος δὲ τούτου μὲν ἰσχυρότερον , ἀλλ’ ἔτι καὶ αὐτὸ κατωτέρω τῶν μέσων . ἡ ξηρὰ δὲ πίττα τῶν μέσων , ὥσπερ γε ταύτην ὑπεράνω κατὰ τὸ ξηραίνειν ὁ κεκαυμένος χαλκὸς ἥ τε χρυσοκόλλα καὶ τὸ διφρυγές . ἐναργῶς δὲ ξηραίνει χαλκῖτις κεκαυμένη καὶ ἰὸς καὶ μίσυ καὶ χάλκανθος ἥ τε λεπὶς τοῦ χαλκοῦ , καὶ κατὰ θάτερον τρόπον ὅσα στρυφνὰ , κηκὶς , ὀμφακῖτις , σίδια , στυπτηρία . διαβρωτικὰ δὲ πρὶν καυθῆναι χαλκῖτίς τε καὶ ἰὸς καὶ μίσυ καὶ τίτανος . ὅσα μὲν οὖν ἰσχυροτάτας ἔχει δυνάμεις , ἐπὶ πάντων δοκεῖ τῶν σωμάτων τὴν αὐτὴν ἐνέργειαν ἐπιδείκνυσθαι · τὰ δὲ ἀσθενῆ σαφῆ τὴν διαφορὰν ἐνδείκνυται , προσέχοντί σοι δὲ τὸν νοῦν οὐδὲ ἧττον φανεῖται . καὶ τοῖς ἰσχυροῖς φαρμάκοις οὐ μικρὰ διαφορὰ τῆς ἐνεργείας , ἣν ποιεῖται κατὰ τὰ μαλακὰ καὶ σκληρὰ σώματα , καὶ γὰρ θᾶττον ἅπτεται τῶν μαλακῶν καὶ σφοδρότερον ἀνιᾷ καὶ φλεγμονὰς ἐπεγείρει μείζονας . ὁπότ’ οὖν ταῦτά μοι χρησίμως οὐκ εἰς τὰ παρόντα μόνον , ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλα πολλὰ τῶν κατὰ τήνδε τὴν πραγματείαν εἴρηται , πάλιν ἐπὶ τὸ προκείμενον ἀφίξομαι φάρμακον , ἐφ’ οὗ τῆς μὲν ξηρᾶς πίττης ἔφην ὑπὸ τοῦ Κρίτωνος γεγράφθαι δραχ . ρ΄ . λιθαργύρου δὲ λίτρας γ΄ . οὐδετέρου μὲν αὐτῶν ἐκ τῆς οἰκείας δυνάμεως ἰᾶσθαι δυναμένου κακόηθες ἕλκος , ἵνα δ’ ἔμπλαστον γένηται τὸ συντιθέμενον φάρμακον , εὐλόγως μιχθέντων τοῖς ὠφελοῦσιν . ἡ δὲ ποσότης αὐτῶν στοχασμῷ τεχνικῷ ληφθεῖσα κατὰ τὸν εἰρημένον ἀρτίως ἐγένετο σταθμὸν , εὐλαβουμένου τοῦ συντεθέντος ἢ οὕτως ὀλίγον ἑκατέρου μῖξαι τοῖς ἰσχυροῖς φαρμάκοις , ὡς τὰ δακνώδη τε καὶ διαβρωτικὰ λυπηρὰ γενέσθαι τοῖς θεραπευομένοις , ἢ οὕτω πολλὰ κατά τε τὸν ὄγκον καὶ τὸν σταθμὸν , ὡς ἐκλῦσαι τὴν δύναμιν αὐτῶν ἥ τε γὰρ τοῦ χαλκοῦ λεπὶς ἰσχυρῶς ξηραίνει τε καὶ ῥύπτει καὶ μᾶλλον ἔτι ταύτης ὁ ἰός . ἄμφω δὲ ταῦτα δρᾷ καὶ διαβιβρώσκει τὰς σαρκάς . ὁ δὲ κεκαυμένος χαλκὸς οὔτ’ ἐπιτείνεσθαι πρός τινος οὔτ’ ἐκλύεσθαι χρῄζει , σύμμετρος ὑπάρχων κατὰ δύναμιν εἰς τὰ παρόντα . πρόδηλον δ’ ὅτι τοῦ μὲν ἐλαίου τὸ μέτρον ἔκ τε τῶν μιγνυμένων αὐτῷ καὶ τῆς κατὰ τὴν ἕψησιν ἐστοχάσθη ποσότητος . ἐπὶ πλέον γὰρ ἑψηθῆναι δεῖται τὰ μεταλλικὰ παρασκευαζόμενα πρὸς τὸ ξηραίνειν ἀδήκτως . καὶ διὰ τοῦτο καὶ τὴν ἕψησιν αὐτοῖς προσέθηκεν ὁ Κρίτων ᾧδέ πως γράψας αὐτοῖς ὀνόμασιν . ἕψε λιθάργυρον , ἔλαιον ἕως συστραφῇ ποσῶς , εἶτε λεπίδα χαλκοῦ καὶ ἰὸν ἕως συστραφῇ καὶ εὔχρους γένηται , εἶτα πίσσαν ἐπίβαλλε , εἶτα ψύξας λάδανον λεῖον γενόμενον σὺν οἴνῳ προσέχων μὴ ὑπερζέσῃ τούτου βληθέντος , εἶτα ἐπὶ μαλακοῦ πυρὸς ἑνώσας κατάχει καὶ μάλασσε . αὕτη μὲν ἡ τῆς ἑψήσεως γραφή . ἐγχωρεῖ δὲ καὶ πλεῖον ἔλαιον βαλόντας ἐπὶ πλέον ἑψῆσαι , πρῶτον μὲν τὴν λιθάργυρον , εἶτα κατὰ ταύτην ἐμβληθέντας τόν τε ἰὸν καὶ τὴν λεπίδα καὶ τὸν χαλκόν . τὰ γὰρ ἐπὶ πλέον ἑψόμενα διττὴν ἐπί γε τῶν τοιούτων ἑλκῶν ἀρετὴν ἐπικτᾶται , ξηραντικώτερα ταὶ ἀδηκτότερα γινόμενα . περὶ μὲν οὖν τῶν ἄλλων φαρμάκων τῶν ἁπλῶν , ὅσα κατὰ τὴν προκειμένην ἔμπλαστρον εἴρηται τῷ Κρίτωνι , λέλεκταί μοι συμμέτρως . ἐφύλαξα δὲ τὸν περὶ τοῦ λαδάνου λόγον , ὅτι καὶ μόνον ἁρμόττει τοῖς δυσεπουλώτοις σὺν οἴνῳ τριβόμενον , οὐχ ὅτι δεῖται οἴνου δυνάμεως , ἀλλ’ ὅτι σκληρότερόν ἐστιν ἢ κατὰ τὴν ἔμπλαστρον . ἀλλ’ ἐάν τις αὐτῷ μίξας ἔλαιον ἑψήσῃ , τὴν δύναμιν ἀμβλύνει τοῦ φαρμάκου . ἔστι δ’ οὐχ οὕτως ἰσχυρὸν ὡς ἀμβλυνθῆναι δεῖσθαι · καθάπερ ὁ ἰὸς ἢ ἡ χαλκῖτις ἢ ἡ λεπὶς ἤ τι τοιοῦτον καὶ διὰ τοῦτο μαλακώτερον . ἔστι δὲ τοιοῦτον τὸ νέον , ἐπιτηδειότατον γάρ ἐστιν εἰς ἐπούλωσιν ἑλκῶν δυσεπουλώτων . ἐν Κύπρῳ γοῦν ἔνθα πλεῖστον γίγνεται , πρόσφατον ἔτι καὶ μαλακὸν ὑπάρχον αὐτὸ μαλάττων τις ἰατρὸς ἐπετίθει τοῖς τοιούτοις ἕλκεσιν · εἰ δὲ καὶ βραχὺ σκληρυνθείη , κατὰ μυρσίνου τὴν μάλαξιν ἐποιεῖτο , μὴ παρόντος δὲ μυρσίνου , μετὰ κυπρίνου ἢ ῥοδίνου ἕτερον δὲ φάρμακον οὐ μετὰ πολὺ τοῦδε κατὰ τὴν τετάρτην βίβλον ὁ Κρίτων ἔγραψεν ἐν αὐτοῖς ὀνόμασιν ᾧδε . ἡ διὰ χαμαιλέοντος ποιοῦσα πρὸς τὰ αὐτὰ τῇ Τυρίᾳ . ἔστι δὲ ἐπουλωτικωτάτη τῶν δυσαλθῶν καὶ τυλωδῶν καὶ χρονίων ἑλκῶν . ἰᾶται δὲ καὶ τὰς ἐν τῷ δακτυλίῳ ῥαγάδας καὶ κονδυλώματα καὶ σκληρίας . λιθαργύρου μνᾶ α΄ . κηροῦ μνᾶς S " . ἰοῦ μνᾶς τέταρτον καὶ χαμαιλέοντος ὄγδοον , ἐλαίου μνᾶ . ἔλαιον καὶ λιθάργυρον ἕψε κινῶν σπάθῃ , ἕως ὅσου συστῇ καὶ γένηται μηλίνη . τούτου δὲ γινομένου ἰὸν ἐπίπασον . ἔπειτα πρόσβαλλε κηρὸν , τήξας ἐπιμελῶς καὶ ἄρας ἀπὸ τοῦ πυρὸς ἐπίπασον τὸν χαμαιλέοντα , ὅταν δὲ ἑνωθῇ , κατέρα εἰς θυείαν καὶ μαλάξας ἀναιροῦ . τοῦτο τὸ φάρμακον ἀντὶ μὲν τοῦ λαδάνου τὸν χαμαιλέοντα τῆς αὐτῆς ὄντα δυνάμεως ἔλαβεν . ἀμφότερα γάρ ἐστιν ἐπουλωτικὰ τῶν δυσιάτων ἑλκῶν . ἡ διαφορὰ δ’ αὐτῶν ἐν τῷ τὸν μὲν κεκαυμένον χαλκὸν ἔχειν ἐκεῖνο καὶ μηδ’ ὅλως ἔχειν τὸν κηρὸν , ἐν τούτῳ δὲ τῷ τὸν μὲν κηρὸν εἶναι , τὸν χαλκὸν δὲ οὐκ εἶναι , καὶ τοῦτ’ εὐλόγως ἐποίησεν . ἐν ἐκείνῳ μὲν γὰρ ἀντὶ τοῦ κηροῦ τῷ λαδάνῳ συνεχρήσατο πρὸς τὴν τῶν ἀνίκμων φαρμάκων ἕνωσιν , ἐνταυθοῖ δὲ μηδὲν ἔχων τοιοῦτον τὸν κηρὸν ἔμιξε , μαλακτικὸν μὲν ὄντα μετρίως φάρμακον , οὐ μὴν ἐπουλωτικόν γε . δυνατὸν δ’ ἦν κᾀνταῦθα πλέον ἔλαιον ἐμβεβλῆσθαι , καθάπερ γε καὶ παλαιὸν ἢ κίκινον . ἐγὼ δὲ εἰς τὰ τοιαῦτα καὶ σχίνινον ἐμβάλλω πλεόνων μετέχον δυνάμεων . καὶ γὰρ μαλακτικὸν ἔχει τι καὶ διαφορητικὸν καὶ στυπτικὸν , ὧν ἁπάντων δεῖται τὰ μετὰ σκληρότητος τῶν χειλῶν δυσεπούλωτα ἕλκη .
Lemmas: [ περί ὁ ὑπό Κρίτων γράφω , ὁ διά λάδανον . ] ὁ διά λάδανον καλός ἐπουλωτικός , ἁρμόζω δέ ἐπί ὁ ὀχθώδης ἕλκος καί κοῖλος . δέω δέ ἀνεπίλυτος τηρέω ἐπί ἡμέρα τέσσαρες . ♃ πίσσα ξηρός δραχ . ρʹ . ἰός ξυστός δραχ . κδʹ . χαλκός καίω δραχ . ιεʹ . λεπίς ἐρυθρός δραχ . κδʹ . λάδανον γ θʹ . λιθάργυρος λι . γʹ . ἔλαιον ξε̅ . αὖ " . οἶνος καλός ξεʹ . αʹ S " . οὗτος ὁ ἔμπλαστρος σκευάζω ἐͅγώ , ὁ ὕλη ἀποδέχομαι , οὐδείς ἔχω μαλθακώδης . οὕτως γάρ Ἱπποκράτης ὀνομάζω ὁ γένος ὅλος ὁ ὑγρότης σύμφυτος ἔχω φάρμακον , ὁποῖος ὁ στέαρ εἰμί , ἅπας τε ὁ ἐλαιώδης φάρμακον καί δηλονότι ὁ ἔλαιον αὐτός καί ὕδωρ . ἔχω δέ τις καί ὁ ῥητίνη καί ὁ κηρός μαλθακώδης . ἐν μέσος δέ αὐτός , λέγω δέ ὁ ξηρός ὁ κρᾶσις καί ὁ μαλθακός , εἰμί ὁ πίσσα . καί διά οὗτος μείγνυμι ὁ γένεσις ἀμφότερος ἀβλαβής , ὥσπερ καί ὁ λιθάργυρος , ὅσος τε ἄλλος φάρμακον περί ὁ μέσος εἰμί κρᾶσις , εἰ καί βραχύς παραλλάσσω ποτέ πρός ὁποτερανοῦν ὁ ἀμετρία . ὁ τοιοῦτος εἰμί καί ὁ πίσσα , κατά γε ὁ ὁ ξηραίνω καί ὑγραίνω ἀντίθεσις , ἀποχωρέω σαφής ἤδη ὁ μέσος , κατά ὁ ἕτερος ἀντίθεσις ὁ θερμαίνω καί ψύχω φάρμακον οὐ ἔτι · θερμαίνω γάρ μέτριος καί διά οὗτος καί ὁ ἐκπυΐσκω φάρμακον μείγνυμι , ὥστε κατά ὁ πρόκειμαι φάρμακον ὁ μέν ξηρός πίσσα ὁ μέσος εἰμί καί λιθάργυρος ἔτι μάλα , ὁ τε ἄλλος ὁ ξηραντικός . δύναμαι δέ ᾀνταῦθη παρακοή γίγνομαι διαλέγω περί αὐτός ἀναμιμνῄσκω γε πρῶτος εἰς πολύς χρήσιμος θεώρημα , ὅς καί κατά ἄλλος μέν λέγω ἐγώ πραγματεία , ἱκανός δέ ἐξεργάζομαι κατά γε ὁ περί ὁ ἁπλόος φάρμακον καί ὁ ὁ θεραπευτικός μέθοδος . θερμός γάρ καί ψυχρός , ὑγρός τε καί ξηρός ὀνομάζω φάρμακον , ὅς τις περ ἄνθρωπος σῶμα θερμαίνω ἤ ψύχω ἤ ξηραίνω ἤ ὑγραίνω δύναμαι , πρός ὁ ἀγαθός κρᾶσις ἐν ἄνθρωπος ὁ ἀναφορά ποιέω . μέσος δέ τις οὗτος ὁ μεμπτός , ὅς καί διά αὐτός οὗτος θερμός ἤ ψυχρός ἤ ὑγρός ἤ ξηρός ὀνομάζω , ἀπό ὁ ἐπικρατέω ἐν αὐτός εἴτε ποιότης εἴτε δύναμις εἴτε οὐσία εἴτε κρᾶσις ἐθέλω φημί παρονομάζω . κατά δέ ὁ αὐτός λόγος οὐδέ εἰ παρώνυμος ἀπό ὁ πλεονάζω ἐν ὁ μίξις στοιχεῖον ὁ ὅλος κρᾶσις ἐθέλω λέγω , ἐμποδίζω ὁ ὁ πρᾶγμα ἐπιστήμη . δείκνυμι γάρ ἐν ὁ θεραπευτικός πραγματεία ὁ βοήθημα ὁ εὕρεσις γίγνομαι διά ἔνδειξις , ἀπό μέν αὐτός ὁ πάθος ὁ ἐναντίος αὐτός κρᾶσις , ἀπό δέ ὁ ἕκαστος φύσις ὅλος ὁ ζῷον καί κατά ἕκαστος αὖ πάλιν μόριον οἰκεῖος τε καί ὅμοιος , ὥστε ἔͅν ἁπλόος ἕλκος ἔχω τις κοῖλος , ἀπό μέν ὁ αὐτός κατά γένος , οὐ μικρός δέ ἔχω ἐν ὁ κατά μέρος εἶδος διαφορά ὁ θεραπεία γίγνομαι . καί διά οὗτος δείκνυμι ὁ ἀπαράλλακτος ὅμοιος ἕλκος ἔνιοι μέν ἀπό ὁ ἱκανός ξηραίνω φάρμακον θεραπεύω , πάναξ ῥίζα , ἀριστολόχεια , ἄκορον τε καί ἶρις , ἔνιοι δέ ὑπό μόνος λιβανωτός , καίτοι μή σαρκάω , ἀλλά διαπυΐσκω ἐκεῖνος ὁ φύσις , ὅς ἀριστολόχεια σαρκόω . καθά δέ ἐν ὁ θεραπεύω σῶμα ὁ κατά μέρος διαφορά πάμπολυς τις εἰμί , κατά ὁ αὐτός τρόπος ἐπί ὁ ἕλκος . ἁπλόος μέν γάρ ἕλκος κοῖλος τε καί καθαρός ὑπό ὁ μέτριος ξηραίνω θεραπεύω , ῥυπαρός δέ καί κακοήθης καί ὁ χεῖλος μέν ὀχθώδης , πλαδαρός δέ ὁ κατά ὁ δέρμα σάρξ ὁ σφοδρός ξηραίνω δέω . ἐπί οὗτος οὖν ὁ ἕλκος , ἐπειδή καί περί οὗτος ὁ λόγος εἰμί , ὁ μέν λιβανωτός ﻿ οὕτως εἰμί ἀσθενής φάρμακον , ὡς μηδέ διαπυΐͅσκω δύναμαι . λιθάργυρος δέ οὗτος μέν ἰσχυρός , ἀλλά ἔτι καί αὐτός κάτω ὁ μέσος . ὁ ξηρός δέ πίσσα ὁ μέσος , ὥσπερ γε οὗτος ὑπεράνω κατά ὁ ξηραίνω ὁ καίω χαλκός ὁ τε χρυσοκόλλα καί ὁ διφρυγής . ἐναργής δέ ξηραίνω χαλκῖτις καίω καί ἰός καί μίσυ καί χάλκανθος ὁ τε λεπίς ὁ χαλκός , καί κατά ἕτερος τρόπος ὅσος στρυφνός , κηκίς , ὀμφακῖτις , σίδιον , στυπτηρία . διαβρωτικός δέ πρίν καίω χαλκῖτις τε καί ἰός καί μίσυ καί τίτανος . ὅσος μέν οὖν ἰσχυρός ἔχω δύναμις , ἐπί πᾶς δοκέω ὁ σῶμα ὁ αὐτός ἐνέργεια ἐπιδείκνυμι · ὁ δέ ἀσθενής σαφής ὁ διαφορά ἐνδείκνυμι , προσέχω σύ δέ ὁ νόος οὐδέ ἥσσων φαίνω . καί ὁ ἰσχυρός φάρμακον οὐ μικρός διαφορά ὁ ἐνέργεια , ὅς ποιέω κατά ὁ μαλακός καί σκληρός σῶμα , καί γάρ ταχύς ἅπτω ὁ μαλακός καί σφοδρός ἀνιάω καί φλεγμονή ἐπεγείρω μέγας . ὁπότε οὖν οὗτος ἐγώ χρήσιμος οὐ εἰς ὁ πάρειμι μόνος , ἀλλά καί εἰς ἄλλος πολύς ὁ κατά ὅδε ὁ πραγματεία λέγω , πάλιν ἐπί ὁ πρόκειμαι ἀφικνέομαι φάρμακον , ἐπί ὅς ὁ μέν ξηρός πίσσα φημί ὑπό ὁ Κρίτων γράφω δραχ . ρʹ . λιθάργυρος δέ λίτρα γʹ . οὐδέτερος μέν αὐτός ἐκ ὁ οἰκεῖος δύναμις ἰάομαι δύναμαι κακοήθης ἕλκος , ἵνα δέ ἔμπλαστος γίγνομαι ὁ συντίθημι φάρμακον , εὔλογος μείγνυμι ὁ ὠφελέω . ὁ δέ ποσότης αὐτός στοχασμός τεχνικός λαμβάνω κατά ὁ λέγω ἄρτιος γίγνομαι σταθμός , εὐλαβέομαι ὁ συντίθημι ἤ οὕτως ὀλίγος ἑκάτερος μείγνυμι ὁ ἰσχυρός φάρμακον , ὡς ὁ δακνώδης τε καί διαβρωτικός λυπηρός γίγνομαι ὁ θεραπεύω , ἤ οὕτως πολύς κατά τε ὁ ὄγκος καί ὁ σταθμός , ὡς ἐκλύω ὁ δύναμις αὐτός ὁ τε γάρ ὁ χαλκός λεπίς ἰσχυρός ξηραίνω τε καί ῥύπτω καί μάλα ἔτι οὗτος ὁ ἰός . ἄμφω δέ οὗτος δράω καί διαβιβρώσκω ὁ σάρξ . ὁ δέ καίω χαλκός οὔτε ἐπιτείνω πρός τις οὔτε ἐκλύω χρῄζω , σύμμετρος ὑπάρχω κατά δύναμις εἰς ὁ πάρειμι . πρόδηλος δέ ὅτι ὁ μέν ἔλαιον ὁ μέτρον ἐκ τε ὁ μείγνυμι αὐτός καί ὁ κατά ὁ ἕψησις στοχάζομαι ποσότης . ἐπί πολύς γάρ ἕψω δέω ὁ μεταλλικός παρασκευάζω πρός ὁ ξηραίνω ἄδηκτος . καί διά οὗτος καί ὁ ἕψησις αὐτός προστίθημι ὁ Κρίτων ὧδε πως γράφω αὐτός ὄνομα . ἕψω λιθάργυρος , ἔλαιον ἕως συστρέφω ποσός , εἰμί λεπίς χαλκός καί ἰός ἕως συστρέφω καί εὔχρους γίγνομαι , εἶτα πίσσα ἐπιβάλλω , εἶτα ψύχω λάδανον λεῖος γίγνομαι σύν οἶνος προσέχω μή ὑπερζέω οὗτος βάλλω , εἶτα ἐπί μαλακός πῦρ ἑνόω καταχέω καί μαλάσσω . οὗτος μέν ὁ ὁ ἕψησις γραφή . ἐγχωρέω δέ καί πολύς ἔλαιον βάλλω ἐπί πολύς ἑψέω , πρῶτος μέν ὁ λιθάργυρος , εἶτα κατά οὗτος ἐμβάλλω ὁ τε ἰός καί ὁ λεπίς καί ὁ χαλκός . ὁ γάρ ἐπί πολύς ἕψω δισσός ἐπί γε ὁ τοιοῦτος ἕλκος ἀρετή ἐπικτάομαι , ξηραντικός ὁ ἄδηκτος γίγνομαι . περί μέν οὖν ὁ ἄλλος φάρμακον ὁ ἁπλόος , ὅσος κατά ὁ πρόκειμαι ἔμπλαστρος λέγω ὁ Κρίτων , λέγω ἐγώ σύμμετρος . φυλάσσω δέ ὁ περί ὁ λάδανον λόγος , ὅτι καί μόνος ἁρμόζω ὁ δυσεπούλωτος σύν οἶνος τρίβω , οὐ ὅτι δέω οἶνος δύναμις , ἀλλά ὅτι σκληρός εἰμί ἤ κατά ὁ ἔμπλαστρος . ἀλλά ἐάν τις αὐτός μείγνυμι ἔλαιον ἕψω , ὁ δύναμις ἀμβλύνω ὁ φάρμακον . εἰμί δέ οὐ οὕτως ἰσχυρός ὡς ἀμβλύνω δέω · καθά ὁ ἰός ἤ ὁ χαλκῖτις ἤ ὁ λεπίς ἤ τις τοιοῦτος καί διά οὗτος μαλακός . εἰμί δέ τοιοῦτος ὁ νέος , ἐπιτήδειος γάρ εἰμί εἰς ἐπούλωσις ἕλκος δυσεπούλωτος . ἐν Κύπρος γοῦν ἔνθα πολύς γίγνομαι , πρόσφατος ἔτι καί μαλακός ὑπάρχω αὐτός μαλάσσω τις ἰατρός ἐπιτίθημι ὁ τοιοῦτος ἕλκος · εἰ δέ καί βραχύς σκληρύνω , κατά μύρσινος ὁ μάλαξις ποιέω , μή πάρειμι δέ μύρσινος , μετά κύπρινος ἤ ῥόδινος ἕτερος δέ φάρμακον οὐ μετά πολύς ὅδε κατά ὁ τέταρτος βίβλος ὁ Κρίτων γράφω ἐν αὐτός ὄνομα ὧδε . ὁ διά χαμαιλέων ποιέω πρός ὁ αὐτός ὁ Τύριος . εἰμί δέ ἐπουλωτικός ὁ δυσαλθής καί τυλώδης καί χρόνιος ἕλκος . ἰάομαι δέ καί ὁ ἐν ὁ δακτύλιος ῥαγάς καί κονδύλωμα καί σκληρία . λιθάργυρος μνᾶ αʹ . κηρός μνᾶ S " . ἰός μνᾶ τέταρτος καί χαμαιλέων ὄγδοος , ἔλαιον μνᾶ . ἔλαιον καί λιθάργυρος ἕψω κινέω σπάθη , ἕως ὅσος συνίστημι καί γίγνομαι μήλινος . οὗτος δέ γίγνομαι ἰός ἐπιπάσσω . ἔπειτα προσβάλλω κηρός , τήκω ἐπιμελής καί ἀείρω ἀπό ὁ πῦρ ἐπιπάσσω ὁ χαμαιλέων , ὅταν δέ ἑνόω , κατεράω εἰς θυεία καί μαλάσσω ἀναιρέω . οὗτος ὁ φάρμακον ἀντί μέν ὁ λάδανον ὁ χαμαιλέων ὁ αὐτός εἰμί δύναμις λαμβάνω . ἀμφότερος γάρ εἰμί ἐπουλωτικός ὁ δυσίατος ἕλκος . ὁ διαφορά δέ αὐτός ἐν ὁ ὁ μέν καίω χαλκός ἔχω ἐκεῖνος καί μηδέ ὅλος ἔχω ὁ κηρός , ἐν οὗτος δέ ὁ ὁ μέν κηρός εἰμί , ὁ χαλκός δέ οὐ εἰμί , καί οὗτος εὔλογος ποιέω . ἐν ἐκεῖνος μέν γάρ ἀντί ὁ κηρός ὁ λάδανον συγχράω πρός ὁ ὁ ἄνικμος φάρμακον ἕνωσις , ἐνταυθοῖ δέ μηδείς ἔχω τοιοῦτος ὁ κηρός μείγνυμι , μαλακτικός μέν εἰμί μέτριος φάρμακον , οὐ μήν ἐπουλωτικός γε . δυνατός δέ εἰμί ᾀνταῦθη πολύς ἔλαιον ἐμβάλλω , καθά γε καί παλαιός ἤ κίκινος . ἐγώ δέ εἰς ὁ τοιοῦτος καί σχίνινος ἐμβάλλω πολύς μετέχω δύναμις . καί γάρ μαλακτικός ἔχω τις καί διαφορητικός καί στυπτικός , ὅς ἅπας δέω ὁ μετά σκληρότης ὁ χεῖλος δυσεπούλωτος ἕλκος .