galenus.de-compositione-medicamentorum-per-genera-libri-vii 2.1
Τῆς προκειμένης πραγματείας σκοπὸν ἐχούσης σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦτον , ὡς ἐὰν ἀπολέσωμέν ποτε τὸ βιβλίον , ἐν ᾧ τῶν φαρμάκων οἷς χρώμεθα τὰς συνθέσεις γεγραμμένας ἔχομεν , αὐτοὺς ἡμᾶς δύνασθαι συντιθέναι παραπλήσια τοῖς ἀπολλυμένοις ἀναγκαῖόν ἐστι , πρῶτον μὲν ἡμᾶς καθόλου τινὰ τύπον ὁδοῦ μεμαθηκέναι , δι’ ἧς εὑρήσομεν ὃ προεθέμεθα . δεύτερον δὲ γεγυμνάσθαι κατὰ τὴν ὁδὸν ταύτην ἐπὶ πολλοῖς τῶν κατὰ μέρος , εἰδότας ὅτι χωρὶς τοῦ γυμνάσασθαι τὸ τοιοῦτο γυμνάσιον οὐδὲν τῶν ἔργων ὀρθῶς περαίνεται . δεινὸν δὲ καὶ τὸ συμβὰν ἤδη τισὶν ὧν ἐγὼ γινώσκω δυσὶν ἰατροῖν . ὁ μὲν γὰρ ὑπὸ λύπης ἐπὶ τῇ τῶν τοιούτων γραφῶν ἀπωλείᾳ συντακεὶς ἀπέθανεν , ὁ δὲ ἀπέστη τῶν ἰατρικῶν ἔργων . ὑπάρχει δὲ τοῖς γυμνασθεῖσιν , ὡς ἐγὼ λέγω , πρὸς τῷ δύνασθαι συντιθέναι φάρμακα χρήσιμα καὶ τὸ κριτικοῖς εἶναι τῶν γεγραμμένων τοῖς πρὸ ἡμῶν ἰατροῖς , ἐπιτηδείως τε χρῆσθαι πᾶσι τοῖς ὑπ’ ἐκείνων γεγραμμένοις , οἷς τ’ ἂν αὐτὸς εὕρῃ κατὰ τὴν διδαχθησομένην μέθοδον . βέλτιον μὲν οὖν ἐστι τοῖς διὰ τῆς πείρας ἤδη βεβασανισμένοις χρῆσθαι , μαθόντα τῆς χρήσεως αὐτῶν τὴν μέθοδον , ἀλλ’ ὅπερ ἔφην , ἀνάγκη καταλαμβάνει πολλάκις ἡμᾶς , ὡς καὶ τοῖς ἀπειράστοις αὐτοσχεδιάζοντας χρῆσθαι . κατὰ μὲν οὖν τὸ πρὸ τούτου βιβλίον , ὅπως ἄν τις ἐκ λιθαργύρου μόνης ἐμπλάστρους σκευάζοι , λέλεκται ποτὲ μὲν ἔλαιον μόνον μιγνὺς , ποτὲ δ’ ὄξος ἢ οἶνον ἤ τινα ταύτων , ἐξ ὁποίας τε συμμετρίας αὐτῶν ἔμπλαστρος δύναται γίγνεσθαι λευκὴ προσηκόντως ἑψηθεῖσα . γίγνεσθαι δ’ ἔφαμεν ἐκ τούτων τῶν ἐμπλάστρων ἐνίας μὲν ἐπουλωτικὰς , ἐνίας δὲ καὶ κολλητικὰς ἐναίμων τραυμάτων , ἐνίας δὲ φλεγμονῶν τῶν μικρῶν θεραπευτικὰς , ἐνίας δὲ αὐτῶν καὶ τὰ δυσεπούλωτα θεραπεύειν , ὁπόσα μὴ κακοήθη καί τινας ἐξ αὐτῶν ὄγκους παρὰ φύσιν , ὅσοι μὴ μεγάλοι μηδὲ σκιῤῥώδεις εἰσὶ διαφορεῖν . ἐγράφη δ’ οὐ μετὰ πολὺ τῆς ἀρχῆς ἐν αὐτῷ καὶ ἡ ὑπ’ ἐμοῦ συντεθεῖσα ἔμπλαστρος , ἣν ὀνομάζω φοινικίνην . ἐν τούτῳ δὲ τῷ βιβλίῳ τῷ νῦν ἡμῖν προκειμένῳ περί τε τῶν χλωρῶν ἐμπλάστρων εἰρήσεται καὶ μηλίνων καὶ κιῤῥῶν καὶ φαιῶν καὶ πυῤῥῶν , ἐν αἷς εἰσι καὶ αἱ δίχρωμοι καλούμεναι , μεταξύ τε τούτων ἕτεραι τινὲς μὲν ὠνομασμέναι , καθάπερ λευκομήλιναί τε καὶ μελάγχλωροι καὶ ῥυπώδεις ἀερίζουσαί τε καὶ κυανίζουσαι , τινὲς δὲ καὶ παντάπασιν ἀνώνυμοι . τὸ μὲν οὖν ἐφεξῆς ἀλλήλαις γράφειν τὰς κατὰ δύναμιν ὁμοίας χρήσιμόν ἐστιν εἰς τὸ πλείοσιν ἐντυγχάνοντα ἢ ἀναγινώσκοντα τὸ βιβλίον ἑλέσθαι τὴν ἐπιτηδειοτάτην τῷ θεραπευομένῳ σώματί τε καὶ πάθει . τὸ δὲ τὰς κατὰ χρόαν ὁμοίας ἀναγράφειν , οὐ κατὰ τεχνικὴν ὁμοιότητα σκοπούντων ἐστὶν , ἀλλ’ ἐπεί τινες ἐνίοτε τῶν πολὺ δυναμένων ἀνδρῶν κελεύουσιν ἡμᾶς ἔμπλαστρον αὐτοῖς μηλίνην ποιῆσαι κολλητικὴν ἑλκῶν ἢ ἐπουλωτικὴν ἢ μαλακτικὴν τῶν σκληρυνομένων ἤ τι τοιοῦτον ἐργάσασθαι δυναμένην , ἠναγκάσθησαν ἔνιοι τῶν νεωτέρων ἰατρῶν ἐφεξῆς ἀλλήλων γράφοντες ὁμοίας κατὰ χρῶμα προσγράφειν ἑκάστῃ τὰς οἰκείας ἐπαγγελίας . ἐγὼ τοίνυν πειράσομαι μικτήν τινα ποιήσασθαι τὴν διδασκαλίαν ἀπὸ τῆς τεχνικωτέρας ἀρξάμενος . γράφω γὰρ πρῶτον μὲν τὰς σαρκωτικὰς τῶν κοίλων ἑλκῶν , ὧν αἱ πλεῖσται χλωραὶ κατὰ χρόαν εἰσὶν , ἐπισημαινόμενος ὅσαι τε κολλητικαὶ τούτων ὑπάρχουσι καὶ ὅσαι τῶν κακοηθευομένων ἰατρικαὶ καί τι τῶν τοιούτων ἄλλο δυνάμεναι διαπράττεσθαι . δευτέρας δὲ τὰς κολλητικὰς , οὐ μόνον τῶν προσφάτων ἑλκῶν , ἀλλὰ καὶ τῶν κόλπων , ἐν αἷς εἰσι καὶ μέχρι συνουλώσεως ἄγουσαι πολλαί . καὶ τούτων ἁπασῶν ἕνα μὲν στίχον ποιήσομαι τῶν μηλίνων , ἕτερον δὲ τῶν βαρβάρων ὀνομαζομένων , ἕτερον δὲ φαιῶν , ἐπί τε τῶν ἄλλων χρωμάτων ὁμοίως . ἐρῶ δὲ καὶ καθ’ ἓν ἄλλο βιβλίον ἄνευ χρωμάτων ὁμοιότητας , ὅσαι τὰ δυσεπούλωτα τῶν ἑλκῶν θεραπεύουσιν , ἃ καὶ χειρώνεια καλοῦσι . καὶ μετὰ τοῦτο καθ’ ἕτερον βιβλίον , ὅσαι καὶ ταῦτα καὶ ἄλλ’ ἄττα πολύχρηστοι λεγόμεναί τε καὶ οὖσαι . καὶ μετὰ ταύτας ἁπάσας ὅσον ὑπόλοιπόν ἐστι τῶν κατὰ τὰς δυνάμεις ἐμπλάστρων ἐγνῶσθαι μεθόδῳ διελθεῖν πειράσομαι . ταῦτα μὲν οὖν προείρηται κοινόν τι προοίμιον ἁπασῶν τῶν προσγραφησομένων ἐμπλάστρων , ἐπὶ δὲ τὰς ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ γεγραμμένας μεταβήσομαι , προτάξας αὐτῶν τινα λόγον κοινὸν , ὡς εἰ καὶ μηδὲν ἤδη μοι προείρητο . φαρμάκων συνθέσεις παμπόλλων ἀξίων ἐπαίνου πρῶτος ὧν οἶδα Μαντείας ὁ Ἡροφίλειος ἔγραψεν , οὗ μαθητὴς γενόμενος Ἡρακλείδης ὁ Ταραντῖνος οὐ μόνον ἐν τῇ τῶν φαρμάκων χρήσει φαίνεται μιμούμενος ἐκεῖνον , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ διαιτητικὸν μέρος τῆς τέχνης . μεθ’ οὓς ἄλλοι μέν τινες ἐν πλείοσι βιβλίοις , ὥσπερ ὅ τε Μαντείας καὶ Ἡρακλείδης . εἰσὶ δὲ καὶ οἱ καθ’ ἓν ἢ δύο μόνα τὴν γραφὴν αὐτῶν ἐποιήσαντο , καθάπερ ὁ Καππαδόκης Ἥρας , οὔτ’ ἀδόκιμον γράψας τι φάρμακον , οὔτε ﻿ τὰς σκευασίας αὐτῶν καταλιπὼν τάς τε κατὰ μέρος χρήσεις ἁπάσας διελθών . πολλὰ δὲ φάρμακα γεγράφασιν ἐπιμελῶς ἐν πλείοσι βιβλίοις ὅ τε Μούσας καὶ ὁ Ἀσκληπιάδης καὶ ὁ Κρίτων . ὁ δ’ Ἀνδρόμαχος ἐν ἑνὶ μὲν βιβλίῳ τὰ τῶν ἐκτὸς τοῦ σώματος ἰατρικὰ φάρμακα , καθ’ ἕτερον δὲ ἓν ἔγραψε τὰ τῶν ἐντὸς , ὄντος καὶ τρίτου μικροτέρου τούτων ὀφθαλμικοῦ . οὐ πρόσκειται δὲ ὀλιγίστων αὐτῶν ἥ τε σκευασία καὶ ἡ χρῆσις . οὔτε δὲ τούτων τις οὔτε ἄλλος ἔγραψε τὸν λογισμὸν τῆς συνθέσεως ἑκάστου τῶν φαρμάκων , καὶ διὰ τοῦτο θαῤῥαλεώτερον οἱ ἀπὸ τῆς ἐμπειρίας ἀποφαίνονται , καίτοι γε ἀδιανόητα λέγοντες , εἰς περίπτωσιν γὰρ ἀναφέρουσι τὴν εὕρεσιν τῶν συνθέτων φαρμάκων . ἐθάῤῥησαν δὲ τῷ μηδένα τῶν δογματικῶν ἰατρῶν διηρθρωμένως γεγραφέναι τὴν μέθοδον τῆς συνθέσεως αὐτῶν . ὅταν γὰρ οἱ δογματίζοντες ἐρωτώμενοι τὸν λόγον , ᾧ σύγκειται τῶν φαρμάκων ἕκαστον οἷς χρῶνται , μηδὲν ἔχωσι λέγειν , ἀπολέσαντές τε τὰς γραφὰς αὐτῶν ἀδυνατῶσιν αὐτοσχεδιάζειν ἑτέρας συνθέσεις , αὐτοί τε εἰκότως καταφρονοῦνται , τούς τε ἐμπειρικοὺς ἐργάζονται τολμηροτέρους εἰς ἀντιλογίαν . εἰ δ’ ἠπίσταντο τὴν ἑκάστου πάθους ὧν θεραπεύουσι φύσιν ἐγίγνωσκόν τε μέθοδον , ὡς ἐξ αὐτῆς ἐξευρίσκειν τόν τε σκοπὸν τῆς θεραπείας , ἑκάστου τε τῶν ἁπλῶν φαρμάκων τὴν δύναμιν , οὐκ ἂν ἠγνόουν τὸν λόγον τῆς συνθέσεως · οἷον αὐτίκα κοῖλον ἕλκος ἀπερίστατον , οὐδὲν γὰρ χεῖρον , ὡς ἔνιοι καλοῦσι , συντόμου διδασκαλίας ἕνεκεν οὕτως καὶ ἡμᾶς ὀνομάσαι , πῶς ἄν τις ἰάσαιτο προκείσθω σκοπεῖν , ὡς εἰ καὶ μήπω μηδὲν εὕροιτο φάρμακον ἐπιτήδειον εἰς αὐτό . διδαχθέντες γὰρ ὑπὸ τοῦ λόγου τὴν τῶν κοίλων ἑλκῶν ἴασιν γίγνεσθαι γιγνομένης σαρκὸς ἀντὶ τῆς ἀπολωλυίας ἑτέρας , ἐξ αὐτῆς δηλονότι βλαστανούσης τῆς ὑποκειμένης σαρκὸς , ἐνενοήσαμεν ἀδύνατον εἶναι γενέσθαι τοῦτο , ῥύπου κατὰ τὸ ἕλκος ἢ πολλῆς ὑγρότητος ὑποκειμένης . ἀλλὰ τὸν μὲν ῥύπον ἀφαιρεῖ τὰ ῥυπτικὰ τῶν φαρμάκων , τὴν δ’ ὑγρότητα διαφορεῖ τὰ ξηραντικά . χρὴ τοίνυν ἐπίστασθαι τὰς ὕλας τῶν τοιούτων φαρμάκων , οὐχ ἁπλῶς κατὰ γένος , ὡς Διοσκουρίδης ἄλλως ἔγραψεν , ἀλλ’ ὡς ἡμεῖς ἐποιήσαμεν ἐν ταῖς περὶ τῶν ἁπλῶν φαρμάκων , οὐ μόνον γράψαντες ἤτοι θερμαίνειν ἢ ψύχειν ἤ τι τοιοῦτον ἕτερον ἐργάζεσθαι τόδε τι τὸ φάρμακον , ἀλλὰ καὶ ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἀπόστασιν ἢ δευτέραν ἢ τρίτην ἢ τετάρτην τοῦ μέσου φάρμακον τοιοῦτον εἴη . καὶ πολλάκις γε ὅτι κατὰ μεσοῦσαν ἑκάστην τούτων ἢ ἀρχομένην ἢ τελευτῶσαν , ὡς εἶναι δώδεκα τάξεις τῶν κατ’ ἐπικράτειαν ἡντιναοῦν λεγομένων φαρμάκων . ἐνίοτε μὲν γὰρ ἤτοι μετρίως θερμαίνοντος ἢ ξηραίνοντος , ἐνίοτε δὲ σφοδρότατα ποιεῖν ὁτιοῦν τούτων δυναμένου χρῄζομεν . ὁ δ’ ἁπλῶς ὅτι θερμανθῆναι δεῖται τὸ μόριον ἐπιστάμενος οὐδὲν μᾶλλον αἱρήσεται λιβανωτοῦ πέπερι καὶ νᾶπυ . ταῦτ’ οὖν εἴρηται μὲν ἡμῖν καὶ πρόσθεν , εἴρηται δὲ κᾀν τῷ τρίτῳ τῆς θεραπευτικῆς μεθόδου . ὡς προεπισταμένους δ’ αὐτὰ μετ’ ἀποδείξεως τῆς προσηκούσης , ἐπὶ τὰ λοιπὰ προάξω τὸν ἐνεστῶτα λόγον ἐντεῦθεν ἀρξάμενος . ἐπειδὴ ξηραίνοντός τε καὶ ῥύπτοντος μετρίως ἄνευ δήξεως ἐδείχθη δεόμενα τὰ σαρκωθησόμενα τῶν ἑλκῶν , ἀναμνησθῆναι χρὴ τὴν ὕλην τῶν τοιούτων φαρμάκων ἥτις ἐστί . δέδεικται δὲ ἐν τῇ περὶ τῆς τῶν ἁπλῶν φαρμάκων δυνάμεως πραγματείᾳ , μετὰ τοῦ καὶ τὴν προσήκουσαν ἑκάστου τάξιν εἰρῆσθαι . τοῦτο γὰρ , ὡς ἔφην , ἔστι τὸ μάλιστα χρήσιμον , ὥστε ἐάν ποτε δέηταί τις ἰσχυροτέρου φαρμάκου , γινώσκειν ἐφ’ ὃ μεταβήσεται , μὴ παρόντος δὲ τῶν ἁπλῶν μηδενὸς , ἐπὶ τὸ σύνθετον ἐρχόμεθα . καὶ πρῶτόν γε ὑποκείσθω κηρὸν ἔχειν ἡμᾶς καὶ ἰὸν , ἄλλο δὲ μηδὲν τῶν ἁρμοττόντων ἄντικρυς ἕλκει κοίλῳ , λιβανωτὸν λέγω καὶ ἴριν καὶ ἀριστολοχίαν , ἄλευρόν τε τὸ τῶν ὀρόβων καὶ πάνακος ῥίζαν , ὅσα τ’ ἄλλα τοιαῦτα . γιγνώσκοντες οὖν ὅτι κηροῦ μὲν ἐπιτεθέντος μόνου ῥυπαρὸν εὑρεθήσεται τὸ ἕλκος , ὡς ἂν μήτε ῥύπτειν μήτε ξηραίνειν δυναμένου , δηχθήσεται δὲ καὶ διαβρωθήσεται καὶ φλεγμανεῖ προσαχθέντος ἰοῦ . τούτων μὲν ἑκάτερον παραιτησόμεθα , μέσον δ’ ἐξ ἀμφοῖν ἄλλο ποιήσομεν , ἀσθενέστερον μὲν ἢ κατὰ τὸν ἰὸν , ἰσχυρότερον δὲ κηροῦ . ἀλλ’ ἐπεὶ βραχὺ μὲν ἀπολείπεται τοῦ χρησίμως ἂν προσαχθέντος ὁ κηρὸς , ὁ δ’ ἰὸς ὑπερβάλλει πολὺ , πολλῷ τῷ κηρῷ μίξομεν ὀλίγον ἰοῦ . πόσον οὖν πόσῳ ; τοῦτο γὰρ ἐφεξῆς εἰπεῖν ἐστιν , ἀκριβῶς μὲν οὐχ οἷόν τε τὸ πόσον εὑρεῖν ἑκατέρου πρὸ τῆς πείρας , στοχάσασθαι δὲ οἷόν τε καὶ κρῖναι καὶ συνθεῖναι τὴν πρώτην , μηδεμίαν ἀποτυχίαν ἀξιόλογον ἕξον φάρμακον , ὥσπερ ἐγώ ποτ’ ἐποίησα κατά τινα κώμην , ἐν ᾗ μήτ’ αὐτὸς εἶχόν τι φάρμακον ἑπόμενον , ἄλλος τε οὐδ’ ηὐπόρει τῶν κατ’ αὐτὴν , εὗρόν τε μόνα τῶν ἐπιτηδείων εἰς σύνθεσιν ἰὸν καὶ κηρόν . ἀναλαβὼν δ’ ἀμφότερα καὶ τήξας ἐπὶ πυρὸς τὸν κηρὸν σὺν ἐλαίῳ ῥοδίνῳ , ὡς γενέσθαι κηρωτὴν ὑγρὰν , ἔμιξα τῇ λίτρᾳ τῆς κηρωτῆς οὐγγίαν μίαν ἰοῦ , τουτέστιν τὸ δωδέκατον μέρος . ἐνενόησα γὰρ ἢ τὸ δέκατον ἢ τὸ ιβ΄ . μῖξαι τὸ πλέον μὲν ὑποπτεύσας , ὡς δριμύτερον ἐσόμενον τοῦ κηροῦ , τὸ δ’ ἔλαττον , ὡς ἀσθενέστερον . ἐλθόντες δὲ εἰς πεῖραν τοῦ συντεθέντος ἐφάνη καὶ τὸ δέκατον καὶ τὸ δωδέκατον ὀρθῶς μιγνύμενα κατὰ τὰς διαφορὰς τῶν σωμάτων . ὑπεδείχθη γὰρ ἡμῖν , ὅπερ καὶ διὰ τῆς πείρας μαρτυρεῖται , τὰ μὲν ἰσχυρὰ σώματα φαρμάκων ἰσχυροτέρων ἀνεχόμενα , τὰ δ’ ἀσθενέστερα μὴ φέροντα τὴν τῶν τοιούτων προσφοράν . ἰσχυρότερα δὲ λέγω σώματα ﻿ τὰ ξηρότερα ταῖς κράσεσιν , ὁποῖα τά τε τῶν γεωργῶν ἐστὶ καὶ ναυτῶν καὶ κυνηγετῶν . ἀσθενέστερα δὲ τὰ μαλακώτερα κατὰ φύσιν ἢ ἔθος , ὁποῖα τὰ τῶν γυναικῶν , εὐνούχων τε καὶ παίδων , ὅσοι τ’ εἰσὶν ὑγροὶ φύσει ταῖς κράσεσι λευκὸν καὶ μαλακὸν ἔχοντες τὸ σῶμα . τὰ μὲν οὖν σκληρὰ σώματα πλέονος ἰοῦ τῇ κηρωτῇ μιγνυμένου σαρκοῦται , τὰ μαλακὰ δὲ ἐλάττονος . ὅθεν , ὡς εἴρηται πολλάκις , ἓν φάρμακον ἀδύνατόν ἐστι πᾶσιν ἁρμόττειν σώμασιν , ἀλλὰ χρὴ μέσον μὲν εἶναι τὸ φάρμακον , ὡς πρὸς τὴν μέσην κρᾶσιν ἡρμοσμένον , ἄγεσθαι δ’ ἐφ’ ἑκάτερα τῇ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν χρήσει κρινόμενον . ἐὰν μὲν γὰρ φαίνηται τὸ δέον εἰργασμένον , ἐπιμένειν αὐτῷ προσήκει . ἐὰν δ’ ἐλλιπέστερον , αὐξάνειν αὐτοῦ τὴν δύναμιν , ὥσπερ γε καὶ καθαιρεῖν , ἡνίκα περαιτέρω τοῦ προσήκοντος ἐνήργησεν . οἷον ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ προκειμένου διὰ τῆς κηρωτῆς καὶ ἰοῦ φαρμάκου , σκοπεῖσθαι πότερον ἐσαρκώθη τὸ ἕλκος ἢ σὰρξ μὲν οὐκ ἐγεννήθη , ῥυπαρὸν δὲ εὑρέθη καὶ μεστὸν ὑγρότητος , ἢ πρὸς τῷ μὴ σεσαρκῶσθαι δήξεώς τις αἴσθησις ἐγένετο τῷ κάμνοντι , καὶ θερμότερον ἢ ἐρυθρότερόν γε τὸ ἡλκωμένον ἐφάνη . ἐὰν μὲν οὖν ἀσθενέστερον φανεῖται , μίξει μέλιτος ἢ ἰοῦ τὴν δύναμιν αὐτοῦ παραυξήσεις , ἐὰν δ’ ἰσχυρότερον , ἔλαιον ἢ ῥόδινον μίξεις μαλάττων τὸ μέλλον ἀναλαμβάνεσθαι τοῖς μοτοῖς φάρμακον . ἐπὶ καιροῦ μὲν ἥ τε κηρωτὴ καὶ ὁ ἰὸς οὕτω μίγνυται , καθάπερ ἔφην ὑπ’ ἐμοῦ μιχθῆναί ποτε . παρασκευὴ δ’ ἔστω τοῖς ἰατρεύουσιν ἐμπλάστρου γεγονυίας ἣν ἀπὸ τῆς χρόας ὀνομάζουσι χλωρὰν , ἱκανῆς μὲν καὶ τὰ πρόσφατα τραύματα θεραπεύειν , ὅσα μὴ μεγάλα , δυναμένης δὲ καὶ διὰ ῥοδίνου τήκεσθαι πρὸς σύστασιν ἐμμέσου φαρμάκου . δεήσει δ’ αὐτὴν ἔχειν τι καὶ ῥητίνης , ἤτοι τῆς κολοφωνίας τε καὶ φρυκτῆς ὀνομαζομένης ἢ τῆς τερμινθίνης . εἴρηται δὲ ὅτι τῇ τερμινθίνῃ παραπλησία πώς ἐστιν ἡ λάριξ ὀνομαζομένη . στοχαστικὴ δὲ κᾀνταῦθα τῆς μίξεως αὐτῶν ἐστιν ἡ ποσότης . ἐὰν μὲν γὰρ πλέον ἢ προσήκει μίξωμεν τῆς ῥητίνης , ἐν τῷ μαλάττεσθαι διὰ τῶν χειρῶν φαίνεται μαλακὸν , εἰς ὀθόνην δὲ ἐμπλασθὲν ὀλίγον ὕστερον ὡς δέρμα σκληρὸν ἔσται , ῥᾳδίως ἀποπῖπτον τοῦ σώματος . ἐὰν δὲ ἔλαττον τοῦ συμμέτρου μιχθῇ τῷ κηρῷ τῆς ῥητίνης , οὐχ ἕξει τοῦτο δὴ τὸ καλούμενον ἐχέκολλον , ὡς ἑλκόμενον ἐπὶ πλέον ἐκτείνεσθαι , πρόδηλον δ’ ὅτι κᾂν ἐπιτεθῇ κατά τινος μορίου , δυσκόλλητον ἔσται καὶ τάχος ἀποπῖπτον αὐτοῦ . τίς οὖν ἡ σύμμετρος μίξις , ὡς πρὸς ἐμπλαστρώδη σύστασιν ; εἰ μὲν ἐμοὶ πείθοις τὸ ἴσον ἑκατέρου . μήτε δὲ ὁ κηρὸς ἔστω ξηρὸς καὶ παλαιὸς μήτε ἡ ῥητίνη . κάλλιστα γὰρ οὕτως ἡ σύστασις γίγνεται τοῦ μιχθέντος ἐξ αὐτῶν , ἐὰν ἀμφότερα λιπαρὰ καὶ μαλακὰ παραλαμβάνηται . εἰ δ’ ὑπερβάλλοι θάτερον , ἄμεινον ἀεὶ τὴν ῥητίνην ἐπικρατεῖν , ὥστε ἔνιοι καὶ διπλασίαν στακτῷ τῷ κηρῷ μιγνύουσιν .
Lemmas: ὁ πρόκειμαι πραγματεία σκοπός ἔχω σύν ὁ ἄλλος καί οὗτος , ὡς ἐάν ἀπόλλυμι ποτέ ὁ βιβλίον , ἐν ὅς ὁ φάρμακον ὅς χράω ὁ σύνθεσις γράφω ἔχω , αὐτός ἐγώ δύναμαι συντίθημι παραπλήσιος ὁ ἀπόλλυμι ἀναγκαῖος εἰμί , πρῶτος μέν ἐγώ καθόλου τις τύπος ὁδός μανθάνω , διά ὅς εὑρίσκω ὅς προτίθημι . δεύτερος δέ γυμνάζω κατά ὁ ὁδός οὗτος ἐπί πολύς ὁ κατά μέρος , οἶδα ὅτι χωρίς ὁ γυμνάζω ὁ τοιοῦτος γυμνάσιον οὐδείς ὁ ἔργον ὀρθός περαίνω . δεινός δέ καί ὁ συμβαίνω ἤδη τις ὅς ἐγώ γιγνώσκω δύο ἰατρός . ὁ μέν γάρ ὑπό λύπη ἐπί ὁ ὁ τοιοῦτος γραφή ἀπώλεια συντήκω ἀποθνῄσκω , ὁ δέ ἀφίστημι ὁ ἰατρικός ἔργον . ὑπάρχω δέ ὁ γυμνάζω , ὡς ἐγώ λέγω , πρός ὁ δύναμαι συντίθημι φάρμακον χρήσιμος καί ὁ κριτικός εἰμί ὁ γράφω ὁ πρό ἐγώ ἰατρός , ἐπιτήδειος τε χράω πᾶς ὁ ὑπό ἐκεῖνος γράφω , ὅς τε ἄν αὐτός εὑρίσκω κατά ὁ διδάσκω μέθοδος . ἀγαθός μέν οὖν εἰμί ὁ διά ὁ πεῖρα ἤδη βασανίζω χράω , μανθάνω ὁ χρῆσις αὐτός ὁ μέθοδος , ἀλλά ὅς φημί , ἀνάγκη καταλαμβάνω πολλάκις ἐγώ , ὡς καί ὁ ἀπείραστος αὐτοσχεδιάζω χράω . κατά μέν οὖν ὁ πρό οὗτος βιβλίον , ὅπως ἄν τις ἐκ λιθάργυρος μόνος ἔμπλαστρος σκευάζω , λέγω ποτέ μέν ἔλαιον μόνος μείγνυμι , ποτέ δέ ὄξος ἤ οἶνος ἤ τις ταυτόω , ἐκ ὁποῖος τε συμμετρία αὐτός ἔμπλαστρος δύναμαι γίγνομαι λευκός προσηκόντως ἑψέω . γίγνομαι δέ φημί ἐκ οὗτος ὁ ἔμπλαστρος ἔνιοι μέν ἐπουλωτικός , ἔνιοι δέ καί κολλητικός ἔναιμος τραῦμα , ἔνιοι δέ φλεγμονή ὁ μικρός θεραπευτικός , ἔνιοι δέ αὐτός καί ὁ δυσεπούλωτος θεραπεύω , ὁπόσος μή κακοήθης καί τις ἐκ αὐτός ὄγκος παρά φύσις , ὅσος μή μέγας μηδέ σκιρρώδης εἰμί διαφορέω . γράφω δέ οὐ μετά πολύς ὁ ἀρχή ἐν αὐτός καί ὁ ὑπό ἐγώ συντίθημι ἔμπλαστρος , ὅς ὀνομάζω φοινίκινος . ἐν οὗτος δέ ὁ βιβλίον ὁ νῦν ἐγώ πρόκειμαι περί τε ὁ χλωρός ἔμπλαστρος λέγω καί μήλινος καί κιρρός καί φαιός καί πυρρός , ἐν ὅς εἰμί καί ὁ δίχρωμος καλέω , μεταξύ τε οὗτος ἕτερος τις μέν ὀνομάζω , καθά λευκομήλινος τε καί μελάγχλωρος καί ῥυπώδης ἀερίζω τε καί κυανίζω , τις δέ καί παντάπασι ἀνώνυμος . ὁ μέν οὖν ἐφεξῆς ἀλλήλων γράφω ὁ κατά δύναμις ὅμοιος χρήσιμος εἰμί εἰς ὁ πολύς ἐντυγχάνω ἤ ἀναγιγνώσκω ὁ βιβλίον αἱρέω ὁ ἐπιτήδειος ὁ θεραπεύω σῶμα τε καί πάθος . ὁ δέ ὁ κατά χροιά ὅμοιος ἀναγράφω , οὐ κατά τεχνικός ὁμοιότης σκοπέω εἰμί , ἀλλά ἐπεί τις ἐνίοτε ὁ πολύς δύναμαι ἀνήρ κελεύω ἐγώ ἔμπλαστρος αὐτός μήλινος ποιέω κολλητικός ἕλκος ἤ ἐπουλωτικός ἤ μαλακτικός ὁ σκληρύνω ἤ τις τοιοῦτος ἐργάζομαι δύναμαι , ἀναγκάζω ἔνιοι ὁ νέος ἰατρός ἐφεξῆς ἀλλήλων γράφω ὅμοιος κατά χρῶμα προσγράφω ἕκαστος ὁ οἰκεῖος ἐπαγγελία . ἐγώ τοίνυν πειράω μικτός τις ποιέω ὁ διδασκαλία ἀπό ὁ τεχνικός ἄρχω . γράφω γάρ πρῶτος μέν ὁ σαρκωτικός ὁ κοῖλος ἕλκος , ὅς ὁ πολύς χλωρός κατά χροιά εἰμί , ἐπισημαίνω ὅσος τε κολλητικός οὗτος ὑπάρχω καί ὅσος ὁ κακοηθεύομαι ἰατρικός καί τις ὁ τοιοῦτος ἄλλος δύναμαι διαπράσσω . δεύτερος δέ ὁ κολλητικός , οὐ μόνος ὁ πρόσφατος ἕλκος , ἀλλά καί ὁ κόλπος , ἐν ὅς εἰμί καί μέχρι συνούλωσις ἄγω πολύς . καί οὗτος ἅπας εἷς μέν στίχος ποιέω ὁ μήλινος , ἕτερος δέ ὁ βάρβαρος ὀνομάζω , ἕτερος δέ φαιός , ἐπί τε ὁ ἄλλος χρῶμα ὅμοιος . λέγω δέ καί κατά εἷς ἄλλος βιβλίον ἄνευ χρῶμα ὁμοιότης , ὅσος ὁ δυσεπούλωτος ὁ ἕλκος θεραπεύω , ὅς καί χειρώνειος καλέω . καί μετά οὗτος κατά ἕτερος βιβλίον , ὅσος καί οὗτος καί ἄλλος τις πολύχρηστος λέγω τε καί εἰμί . καί μετά οὗτος ἅπας ὅσος ὑπόλοιπος εἰμί ὁ κατά ὁ δύναμις ἔμπλαστρος γιγνώσκω μέθοδος διέρχομαι πειράω . οὗτος μέν οὖν προλέγω κοινός τις προοίμιον ἅπας ὁ προσγράφω ἔμπλαστρος , ἐπί δέ ὁ ἐν οὗτος ὁ βιβλίον γράφω μεταβαίνω , προτάσσω αὐτός τις λόγος κοινός , ὡς εἰ καί μηδείς ἤδη ἐγώ προλέγω . φάρμακον σύνθεσις πάμπολυς ἄξιος ἔπαινος πρῶτος ὅς οἶδα Μαντείας ὁ Ἡροφίλειος γράφω , ὅς μαθητής γίγνομαι Ἡρακλείδης ὁ Ταραντῖνος οὐ μόνος ἐν ὁ ὁ φάρμακον χρῆσις φαίνω μιμέομαι ἐκεῖνος , ἀλλά καί κατά ὁ διαιτητικός μέρος ὁ τέχνη . μετά ὅς ἄλλος μέν τις ἐν πολύς βιβλίον , ὥσπερ ὁ τε Μαντείας καί Ἡρακλείδης . εἰμί δέ καί ὁ κατά εἷς ἤ δύο μόνος ὁ γραφή αὐτός ποιέω , καθά ὁ Καππαδόκης Ἥρα , οὔτε ἀδόκιμος γράφω τις φάρμακον , οὔτε ﻿ ὁ σκευασία αὐτός καταλείπω ὁ τε κατά μέρος χρῆσις ἅπας διέρχομαι . πολύς δέ φάρμακον γράφω ἐπιμελής ἐν πολύς βιβλίον ὁ τε Μοῦσα καί ὁ Ἀσκληπιάδης καί ὁ Κρίτων . ὁ δέ Ἀνδρόμαχος ἐν εἷς μέν βιβλίον ὁ ὁ ἐκτός ὁ σῶμα ἰατρικός φάρμακον , κατά ἕτερος δέ εἷς γράφω ὁ ὁ ἐντός , εἰμί καί τρίτος μικρός οὗτος ὀφθαλμικός . οὐ πρόσκειμαι δέ ὀλίγιστος αὐτός ὁ τε σκευασία καί ὁ χρῆσις . οὔτε δέ οὗτος τις οὔτε ἄλλος γράφω ὁ λογισμός ὁ σύνθεσις ἕκαστος ὁ φάρμακον , καί διά οὗτος θαρσαλέος ὁ ἀπό ὁ ἐμπειρία ἀποφαίνω , καίτοι γε ἀδιανόητος λέγω , εἰς περίπτωσις γάρ ἀναφέρω ὁ εὕρεσις ὁ σύνθετος φάρμακον . θαρσέω δέ ὁ μηδείς ὁ δογματικός ἰατρός διηρθρωμένως γράφω ὁ μέθοδος ὁ σύνθεσις αὐτός . ὅταν γάρ ὁ δογματίζω ἐρωτάω ὁ λόγος , ὅς σύγκειμαι ὁ φάρμακον ἕκαστος ὅς χράω , μηδείς ἔχω λέγω , ἀπόλλυμι τε ὁ γραφή αὐτός ἀδυνατέω αὐτοσχεδιάζω ἕτερος σύνθεσις , αὐτός τε ἔοικα καταφρονέω , ὁ τε ἐμπειρικός ἐργάζομαι τολμηρός εἰς ἀντιλογία . εἰ δέ ἐπίσταμαι ὁ ἕκαστος πάθος ὅς θεραπεύω φύσις γιγνώσκω τε μέθοδος , ὡς ἐκ αὐτός ἐξευρίσκω ὁ τε σκοπός ὁ θεραπεία , ἕκαστος τε ὁ ἁπλόος φάρμακον ὁ δύναμις , οὐ ἄν ἀγνοέω ὁ λόγος ὁ σύνθεσις · οἷος αὐτίκα κοῖλος ἕλκος ἀπερίστατος , οὐδείς γάρ κακός , ὡς ἔνιοι καλέω , σύντομος διδασκαλία ἕνεκα οὕτως καί ἐγώ ὀνομάζω , πῶς ἄν τις ἰάομαι πρόκειμαι σκοπέω , ὡς εἰ καί μήπω μηδείς εὑρίσκω φάρμακον ἐπιτήδειος εἰς αὐτός . διδάσκω γάρ ὑπό ὁ λόγος ὁ ὁ κοῖλος ἕλκος ἴασις γίγνομαι γίγνομαι σάρξ ἀντί ὁ ἀπόλλυμι ἕτερος , ἐκ αὐτός δηλονότι βλαστάνω ὁ ὑπόκειμαι σάρξ , ἐννοέω ἀδύνατος εἰμί γίγνομαι οὗτος , ῥύπος κατά ὁ ἕλκος ἤ πολύς ὑγρότης ὑπόκειμαι . ἀλλά ὁ μέν ῥύπος ἀφαιρέω ὁ ῥυπτικός ὁ φάρμακον , ὁ δέ ὑγρότης διαφορέω ὁ ξηραντικός . χρή τοίνυν ἐπίσταμαι ὁ ὕλη ὁ τοιοῦτος φάρμακον , οὐ ἁπλῶς κατά γένος , ὡς Διοσκουρίδης ἄλλος γράφω , ἀλλά ὡς ἐγώ ποιέω ἐν ὁ περί ὁ ἁπλόος φάρμακον , οὐ μόνος γράφω ἤτοι θερμαίνω ἤ ψύχω ἤ τις τοιοῦτος ἕτερος ἐργάζομαι ὅδε τις ὁ φάρμακον , ἀλλά καί ὅτι κατά ὁ πρῶτος ἀπόστασις ἤ δεύτερος ἤ τρίτος ἤ τέταρτος ὁ μέσος φάρμακον τοιοῦτος εἰμί . καί πολλάκις γε ὅτι κατά μεσόω ἕκαστος οὗτος ἤ ἄρχω ἤ τελευτάω , ὡς εἰμί δώδεκα τάξις ὁ κατά ἐπικράτεια ὁστισοῦν λέγω φάρμακον . ἐνίοτε μέν γάρ ἤτοι μέτριος θερμαίνω ἤ ξηραίνω , ἐνίοτε δέ σφοδρός ποιέω ὁστισοῦν οὗτος δύναμαι χρῄζω . ὁ δέ ἁπλῶς ὅτι θερμαίνω δέω ὁ μόριον ἐπίσταμαι οὐδείς μάλα αἱρέω λιβανωτός πέπερι καί νᾶπυ . οὗτος οὖν λέγω μέν ἐγώ καί πρόσθεν , λέγω δέ εἰͅν ὁ τρίτος ὁ θεραπευτικός μέθοδος . ὡς προεφίστημι δέ αὐτός μετά ἀπόδειξις ὁ προσήκω , ἐπί ὁ λοιπός προάγω ὁ ἐνίστημι λόγος ἐντεῦθεν ἄρχω . ἐπειδή ξηραίνω τε καί ῥύπτω μέτριος ἄνευ δῆξις δείκνυμι δέω ὁ σαρκόω ὁ ἕλκος , ἀναμιμνῄσκω χρή ὁ ὕλη ὁ τοιοῦτος φάρμακον ὅστις εἰμί . δείκνυμι δέ ἐν ὁ περί ὁ ὁ ἁπλόος φάρμακον δύναμις πραγματεία , μετά ὁ καί ὁ προσήκω ἕκαστος τάξις λέγω . οὗτος γάρ , ὡς φημί , εἰμί ὁ μάλα χρήσιμος , ὥστε ἐάν ποτέ δέω τις ἰσχυρός φάρμακον , γιγνώσκω ἐπί ὅς μεταβαίνω , μή πάρειμι δέ ὁ ἁπλόος μηδείς , ἐπί ὁ σύνθετος ἔρχομαι . καί πρῶτος γε ὑπόκειμαι κηρός ἔχω ἐγώ καί ἰός , ἄλλος δέ μηδείς ὁ ἁρμόζω ἄντικρυς ἕλκος κοῖλος , λιβανωτός λέγω καί ἴρις καί ἀριστολόχεια , ἄλευρον τε ὁ ὁ ὄροβος καί πάναξ ῥίζα , ὅσος τε ἄλλος τοιοῦτος . γιγνώσκω οὖν ὅτι κηρός μέν ἐπιτίθημι μόνος ῥυπαρός εὑρίσκω ὁ ἕλκος , ὡς ἄν μήτε ῥύπτω μήτε ξηραίνω δύναμαι , δάκνω δέ καί διαβιβρώσκω καί φλεγμαίνω προσάγω ἰός . οὗτος μέν ἑκάτερος παραιτέομαι , μέσος δέ ἐκ ἄμφω ἄλλος ποιέω , ἀσθενής μέν ἤ κατά ὁ ἰός , ἰσχυρός δέ κηρός . ἀλλά ἐπεί βραχύς μέν ἀπολείπω ὁ χρήσιμος ἄν προσάγω ὁ κηρός , ὁ δέ ἰός ὑπερβάλλω πολύς , πολύς ὁ κηρός μείγνυμι ὀλίγος ἰός . πόσος οὖν πόσος ; οὗτος γάρ ἐφεξῆς λέγω εἰμί , ἀκριβής μέν οὐ οἷος τε ὁ πόσος εὑρίσκω ἑκάτερος πρό ὁ πεῖρα , στοχάζομαι δέ οἷος τε καί κρίνω καί συντίθημι ὁ πρῶτος , μηδείς ἀποτυχία ἀξιόλογος ἔχω φάρμακον , ὥσπερ ἐγώ ποτέ ποιέω κατά τις κώμη , ἐν ὅς μήτε αὐτός ἔχω τις φάρμακον ἕπομαι , ἄλλος τε οὐδέ εὐπορέω ὁ κατά αὐτός , εὑρίσκω τε μόνος ὁ ἐπιτήδειος εἰς σύνθεσις ἔρχομαι καί κηρός . ἀναλαμβάνω δέ ἀμφότερος καί τήκω ἐπί πῦρ ὁ κηρός σύν ἔλαιον ῥόδινος , ὡς γίγνομαι κηρωτή ὑγρός , μείγνυμι ὁ λίτρα ὁ κηρωτή οὐγγία εἷς ἰός , τουτέστι ὁ δωδέκατος μέρος . ἐννοέω γάρ ἤ ὁ δέκατος ἤ ὁ ιβʹ . μείγνυμι ὁ πολύς μέν ὑποπτεύω , ὡς δριμύς εἰμί ὁ κηρός , ὁ δέ ἐλαχύς , ὡς ἀσθενής . ἔρχομαι δέ εἰς πεῖρα ὁ συντίθημι φαίνω καί ὁ δέκατος καί ὁ δωδέκατος ὀρθός μείγνυμι κατά ὁ διαφορά ὁ σῶμα . ὑποδείκνυμι γάρ ἐγώ , ὅς καί διά ὁ πεῖρα μαρτυρέω , ὁ μέν ἰσχυρός σῶμα φάρμακον ἰσχυρός ἀνέχω , ὁ δέ ἀσθενής μή φέρω ὁ ὁ τοιοῦτος προσφορά . ἰσχυρός δέ λέγω σῶμα ﻿ ὁ ξηρός ὁ κρᾶσις , ὁποῖος ὁ τε ὁ γεωργός εἰμί καί ναύτης καί κυνηγέτης . ἀσθενής δέ ὁ μαλακός κατά φύσις ἤ ἔθος , ὁποῖος ὁ ὁ γυνή , εὐνοῦχος τε καί παῖς , ὅσος τε εἰμί ὑγρός φύσις ὁ κρᾶσις λευκός καί μαλακός ἔχω ὁ σῶμα . ὁ μέν οὖν σκληρός σῶμα πολύς ἰός ὁ κηρωτή μείγνυμι σαρκόω , ὁ μαλακός δέ ἐλαχύς . ὅθεν , ὡς λέγω πολλάκις , εἷς φάρμακον ἀδύνατος εἰμί πᾶς ἁρμόζω σῶμα , ἀλλά χρή μέσος μέν εἰμί ὁ φάρμακον , ὡς πρός ὁ μέσος κρᾶσις ἁρμόζω , ἄγω δέ ἐπί ἑκάτερος ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα χρῆσις κρίνω . ἐάν μέν γάρ φαίνω ὁ δέω ἐργάζομαι , ἐπιμένω αὐτός προσήκω . ἐάν δέ ἐλλιπής , αὐξάνω αὐτός ὁ δύναμις , ὥσπερ γε καί καθαιρέω , ἡνίκα πέρα ὁ προσήκω ἐνεργέω . οἷος ἐπί αὐτός ὁ πρόκειμαι διά ὁ κηρωτή καί ἰός φάρμακον , σκοπέω πότερος σαρκόω ὁ ἕλκος ἤ σάρξ μέν οὐ γεννάω , ῥυπαρός δέ εὑρίσκω καί μεστός ὑγρότης , ἤ πρός ὁ μή σαρκόω δῆξις τις αἴσθησις γίγνομαι ὁ κάμνω , καί θερμός ἤ ἐρυθρός γε ὁ ἑλκόω φαίνω . ἐάν μέν οὖν ἀσθενής φαίνω , μείγνυμι μέλι ἤ ἰός ὁ δύναμις αὐτός παραυξάνω , ἐάν δέ ἰσχυρός , ἔλαιον ἤ ῥόδινος μείγνυμι μαλάσσω ὁ μέλλω ἀναλαμβάνω ὁ μοτός φάρμακον . ἐπί καιρός μέν ὁ τε κηρωτή καί ὁ ἰός οὕτως μείγνυμι , καθά φημί ὑπό ἐγώ μείγνυμι ποτέ . παρασκευή δέ εἰμί ὁ ἰατρεύω ἔμπλαστρος γίγνομαι ὅς ἀπό ὁ χροιά ὀνομάζω χλωρός , ἱκανός μέν καί ὁ πρόσφατος τραῦμα θεραπεύω , ὅσος μή μέγας , δύναμαι δέ καί διά ῥόδινος τήκω πρός σύστασις ἔμμεσος φάρμακον . δέω δέ αὐτός ἔχω τις καί ῥητίνη , ἤτοι ὁ κολοφώνιος τε καί φρυκτός ὀνομάζω ἤ ὁ τερμίνθινος . λέγω δέ ὅτι ὁ τερμίνθινος παραπλήσιος πως εἰμί ὁ λάριξ ὀνομάζω . στοχαστικός δέ ᾀνταῦθη ὁ μίξις αὐτός εἰμί ὁ ποσότης . ἐάν μέν γάρ πολύς ἤ προσήκω μείγνυμι ὁ ῥητίνη , ἐν ὁ μαλάσσω διά ὁ χείρ φαίνω μαλακός , εἰς ὀθόνη δέ ἐμπλάσσω ὀλίγος ὕστερον ὡς δέρμα σκληρός εἰμί , ῥᾴδιος ἀποπίπτω ὁ σῶμα . ἐάν δέ ἐλαχύς ὁ σύμμετρος μείγνυμι ὁ κηρός ὁ ῥητίνη , οὐ ἔχω οὗτος δή ὁ καλέω ἐχέκολλος , ὡς ἕλκω ἐπί πολύς ἐκτείνω , πρόδηλος δέ ὅτι ἔͅν ἐπιτίθημι κατά τις μόριον , δυσκόλλητος εἰμί καί τάχος ἀποπίπτω αὐτός . τίς οὖν ὁ σύμμετρος μίξις , ὡς πρός ἐμπλαστρώδης σύστασις ; εἰ μέν ἐγώ πείθω ὁ ἴσος ἑκάτερος . μήτε δέ ὁ κηρός εἰμί ξηρός καί παλαιός μήτε ὁ ῥητίνη . καλός γάρ οὕτως ὁ σύστασις γίγνομαι ὁ μείγνυμι ἐκ αὐτός , ἐάν ἀμφότερος λιπαρός καί μαλακός παραλαμβάνω . εἰ δέ ὑπερβάλλω ἕτερος , ἀγαθός ἀεί ὁ ῥητίνη ἐπικρατέω , ὥστε ἔνιοι καί διπλάσιος στακτός ὁ κηρός μείγνυμι .