galenus.de-compositione-medicamentorum-per-genera-libri-vii 1.14
[ Περὶ τῆς Ἀτταλικῆς Ἀνδρομάχου λευκῆς ἐξήγησις καὶ σύνθεσις , ὅτι ἧσσον βλάπτει τοὺς λυσσοδήκτους καὶ τοὺς νευροτρώτους . ] Αἱ δι’ ἐλαίου νέου καὶ ὕδατος σκευαζόμεναι λευκαὶ , χωρὶς τοῦ τὸ πέπερι καὶ τὸν λιβανωτὸν λαβεῖν , ἀδικοῦσι μεγάλως τὰ δηχθέντα μόρια , κᾂν βραχύτατον ἰώδους ἔχῃ τὸ τοῦ δακόντος ζώου σίαλον . ἧττον δ’ ἐκείνων ἁπασῶν ἡ Ἀτταλικὴ βλάπτειν πέφυκε τῷ τὴν τερμινθίνην ἐμβάλλεσθαι καὶ τὸ ἔλαιον τὸ παλαιὸν καὶ τὸν λιβανωτὸν καὶ τὸ πέπερι . κατὰ ταῦτα δὲ κᾀπὶ τῶν νευροτρώτων αἱ μὲν ἄλλαι λευκαὶ βλαβερώτεραι , πολὺ δὲ ἐλάττων ἡ ἐκ τῆσδε βλάβη , παλαιὸν μὲν ἔλαιον ἐχούσης , ὕδωρ δ’ οὐκ ἐχούσης . ἔτι δὲ μᾶλλον εἰ τὰς τρεῖς ὅλας οὐγγίας ἔχει τοῦ λιβανωτοῦ καὶ μὴ τὸ ἥμισυ . λέλεκται γάρ μοι καὶ πρόσθεν , ὡς εἰ καὶ οὕτω σκευάζοιμεν , ἐπὶ τῶν τοιούτων λευκῶν ἡ στυπτηρία πρὸς κακοῦ γίνεται τῷ φαρμάκῳ . δεῖται γὰρ οὐ τῶν στυφόντων , ἀλλὰ τῶν ἱκανῶς ἑλκόντων ἔξω τὰ διὰ βάθους ἐνοχλοῦντα , τά τε νενυγμένα νεῦρα καὶ τὸ τῶν ζώων ἰῶδες σίαλον . καὶ πυρίκαυτα δὲ τὴν ἔμπλαστρον ταύτην ἰᾶσθαί φησιν ὁ Ἥρας , ἀνιεμένην ῥοδίνῳ ἢ μυρσίνῳ ἢ μυῤῥίνῳ . πολὺ δὲ κᾀνταῦθα λείπεται τῶν θεραπευόντων καλῶς φαρμάκων τὰ πυρίκαυτα , περὶ ὧν καὶ αὐτῶν αὖθις εἰρήσεται . βελτίους γὰρ ἐπὶ τούτων αἱ ἄλλαι λευκαὶ μήτε λιβανωτὸν ἔχουσαι μήτε ῥητίνην . ἀπολείπονται δὲ καὶ αὗται πάμπολυ τῶν ἰδίως ἰωμένων τὰ πυρίκαυτα , καθάπερ ἔφην τὴν ὑπ’ ἐμοῦ συντεθεῖσαν ἐκθεραπεύειν αὐτὰ προσλαβοῦσαν ὄξος . ἐκείνη μὲν γὰρ ἐν ἅπαντι καιρῷ χρήσιμος , ἡ δὲ διὰ τοῦ πεπέρεως λευκὴ τοῖς ἀποδαρεῖσι κατακαύμασιν . ὅταν μὲν οὖν εἰς οὐλὴν ἄγηται , χρήσιμος , ἔμπροσθεν δὲ καθ’ ἑαυτὴν μὲν ἄχρηστος , ἀνεθεῖσα δ’ ἐν ἐλαίῳ μυρσίνῳ χρήσιμος , οὐ μὴν ἰσοσθενῶς γε τοῖς ἰδίως ἁρμόττουσι πρὸς τὰ πυρίκαυτα φαρμάκοις . καὶ δηχθεῖσιν αὐτὴν ὁ Ἥρας ἁρμόττειν φησίν . ἀλλὰ κᾀνταῦθα διορισμοῦ χρεία . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν σκληρῶν καὶ δυσπέπτων ἀσθενέστερόν ἐστι τὸ φάρμακον , ἐπὶ δὲ τῶν μετριωτέρων ἱκανὸν καὶ μάλιστα ἐπὶ γερόντων καὶ παίδων καὶ γυναικῶν καὶ συλλήβδην φάναι τῶν ἁπαλοσάρκων . ἔστι δὲ καὶ τοῖς ἰόνθοις τὸ φάρμακον χρήσιμον , ὡς καὶ τοῦτο ἔγραψεν ὁ Ἥρας ἀληθεύων , ἀδιορίστως δὲ περὶ τῶν ἐξανθημάτων ἀπεφήνατο . καὶ γὰρ καὶ τούτων ὅσα μετρίως ὑπόσκληρα θεραπεύει , τὰ δὲ ἐπὶ πλέον ἥκοντα θέρμης ἤ τι φλεγμονῶδες ἔχοντα , παροξύνει ﻿ καὶ μάλιστα ἐν ἀρχῇ . ἐφεξῆς δὲ τῶν εἰρημένων ὁ Ἥρας ἔγραψε κατὰ λέξιν οὕτως . ἐποίησε καὶ ἐπὶ σκληρίας τριμηνιαίου , ἥτις συνέστη ἐκ τόκου , καὶ διεφόρησεν , οὐκ ἀδύνατα λέγων . ἐχρῆν δ’ αὐτὸν προσγεγραφέναι τίνος ἦν ἡ σκληρία , πότερον αὐτῆς ὅλης τῆς μήτρας ἢ κατὰ τὸν αὐχένα μόνον ἢ τὸ στόμιον , ἢ κατὰ τὰς κεραίας ἢ κατά τι τῶν ἔξωθεν ἐπικειμένων σωμάτων αὐτῇ . καὶ πρὸς σύριγγας δὲ ἐπαινεῖ τὴν ἔμπλαστρον αὐτὴν ὁ Ἥρας μειζόνως ἢ πέφυκεν , ἁπάσας τε τὰς ἄλλας καὶ μάλιστα τὰς ἐν δακτυλίῳ γινομένας . αὐτὸς γὰρ οὕτως ὠνόμασε , θεραπεύειν αὐτὴν ἀποφηνάμενος . ὁμοίως δὲ καὶ πρὸς ποδάγραν καὶ ἄνθρακας , ἐπινυκτίδας τε καὶ κονδυλώματα , λέπρας τε καὶ λειχῆνας καὶ ὑπώπια τὴν προκειμένην ἔμπλαστρον ἐπαινῶν ἐστιν ὁ Ἥρας . εἰ μὲν οὖν ὡς τῶν βελτιόνων αὐτῷ μὴ παρόντων χρησάμενός τις αὐτῇ μετρίως ἂν ὠφελήσειεν , ἀληθῶς ὑπείληφεν · εἰ δ’ ὡς ἀρίστῳ φαρμάκῳ πρὸς ταῦτα , ψεύδεται φανερῶς , ἑτέρων πολλῶν ἀμεινόνων ὄντων . ἐπὶ δ’ οὖν τῷ τέλει τῶν ἐπαίνων αὐτῆς οὕτως ἔγραψεν αὐτοῖς ὀνόμασι . χρῶ δὲ αὐτῇ μάλιστα , ὅταν ἕλκος ὑπὸ δριμέων φαρμάκων καὶ ἐναίμων ἀναλύηται καὶ ἀναφλεγμαίνῃ καὶ ἐπὶ τῶν περὶ τὸ γόνυ ἀποστημάτων . ἐχρῆν δὲ κᾀνταῦθα προσγεγράφθαι , κατὰ μὲν τὸν τῶν ἀποστημάτων λόγον τοὺς ἁπαλοσάρκους καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας καὶ γέροντας , ἐπὶ δὲ τῶν ἑλκῶν τὰς ἰδέας αὐτῶν , ὡς ἡμᾶς ποιήσομεν ἐν τῷ περὶ τῶν κακοήθων ἑλκῶν λόγῳ . τῶν γὰρ οὕτως κακοήθων οὐδενός ἐστιν ἡ προκειμένη κατὰ τὸν ἐνεστῶτα λόγον ἔμπλαστρος ἐπουλωτική . διορισμοῦ δὲ δεῖ τοῖς δυσεπουλώτοις ἀπὸ τῶν κακοήθων . οὐδὲ γὰρ πάντ’ ἐστὶ τὰ κακοήθη δυσεπούλωτα . καὶ λεχθήσεται δηλονότι προϊόντος τοῦ λόγου περί τε τῆς διαφορᾶς αὐτῶν καὶ τῶν φαρμάκων , ὅσα πέφυκεν ὠφελεῖν ἑκάτερα . καὶ διὰ μόνων δὲ τῶν μεταλλικῶν ἐγχωρεῖ σκευασθῆναι λευκὴν ἔμπλαστρον , ὡς ὀλίγον ἔμπροσθεν ἐπὶ τῆς λιθαργύρου μόνης ἑψηθείσης ἔλεγον . ἐὰν γὰρ τῇ λιθαργύρῳ προσβληθῇ τὸ ψιμύθιον , εἶτα ἐλαίου τε καὶ ὕδατος ἑκατέρου διπλάσιον μιχθῇ καὶ τὴν ἕψησιν , ὡς ἀρτίως εἶπον , ἐπ’ ἀνθράκων προδιακεκαυμένων ἐν ἀέρι λαμπρῷ ποιήσηταί τις , ἐχέκολλόν τε τὸ φάρμακον ἔσται καὶ λευκὸν τῇ χρόᾳ , τοῦ δὲ διὰ μόνης λιθαργύρου κατασκευασθέντος ἐμψυκτικώτερον . ὥσπερ γὰρ ἡ μολύβδαινα ψυκτικωτέρας τε καὶ παχυμερεστέρας ἐστὶ φύσεως καὶ ἐὰν λιθαργύρῳ περιβάλλῃ τις αὐτὴν , οὕτω καὶ τὸ ψιμύθιον ἢ καὶ μᾶλλον ἔτι τῆς μολυβδαίνης . εἰ δὲ καὶ παλαιὸν ἐμβληθείη τὸ ἔλαιον , ἕξει καὶ τοῦτο τὸ φάρμακον οὐκ ὀλίγην γλισχρότητα πρὸς τὸ μὴ ῥᾳδίως ἀποπίπτειν τοῦ σώματος , ᾧπερ ἂν ἐπιτεθὲν τύχῃ . λευκὴν δὲ γενέσθαι τὴν ἔμπλαστρον εἰ βούλοισθε , καθαρώτατον ὡς οἷόν τε καὶ λαμπρότατον ἔλαιον ἐμβάλλετε , πολλὰ γάρ ἐστιν οὐ τοιαῦτα . παρηγορικὸν δὲ καὶ ἀνώδυνον ἔσται τὸ φάρμακον , ἐὰν καὶ στέατος αὐτῷ τις ἐπεμβάλῃ , καθάπερ εἴωθα ποιεῖν ἐγώ . χήνειον δ’ ἔστω τὸ στέαρ ἢ τούτου μὴ παρόντος ὀρνίθειον · εἰ δὲ μηδὲ τοῦτ’ ἔχοιμεν , ὕειον ἐμβάλλωμεν , εἰδότες μὲν οὐ σμικρὰν ὑπεροχὴν εἶναι τοῦ χηνείου παρὰ τὰ ἄλλα , χρώμενοι δὲ καὶ τοῖς χείροσιν , ὅταν ἀπορῶμεν τοῦ καλλίστου , καὶ γὰρ ὅταν μὴ παρῇ κιννάμωμον , ἐπὶ τὴν ἀρίστην ἐρχόμεθα κασσίαν . ἀρκεῖ δὲ ἐπὶ τῇ προειρημένῃ συμμετρίᾳ μιγνύναι τοῦ στέατος ἥμισυ μέρος τοῦ σταθμοῦ τῶν μεταλλικῶν ἑκατέρου , ὡς εἶναι λιθαργύρου μὲν καὶ ψιμυθίου μέρος ἓν ἑκατέρου , διπλάσιον δὲ ἐλαίου καὶ διπλάσιον ὕδατος ἢ καὶ πλεῖστον ὀλίγῳ , τοῦ δὲ στέατος ἥμισυ μέρος . ὅπως δὲ λέγω τοῖς ἱσταμένοις ἐπὶ ζυγοῦ τὰ μετρούμενα , διπλάσιά τε ἡμίσεα καὶ ἴσα , μικρὸν ἔμπροσθεν ἐδήλωσα , τὴν ὁμωνυμίαν ἐξηγησάμενος τῆς παρὰ Ῥωμαίοις σταθμικῆς λίτρας τῇ μετρικῇ . τοῦτο τὸ φάρμακον ἐσκεύασα πολυειδῶς · καὶ γὰρ ἴσα τὰ τέτταρα μίξας , ἥμισυ τοῦ στέατος ἐνέβαλον εἰς αὐτὰ , καί ποτε καὶ τῶν ὑγρῶν ἑκατέρου μέρους ἓν καὶ ἥμισυ . γενήσεται δὲ ὡς ἐπὶ παραδείγματος ἡ συμμετρία τοιάδε . λιθαργύρου λίτρ . α΄ . ψιμυθίου λίτρ . α΄ . τοῦ δὲ ἐλαίου καὶ τοῦ ὕδατος ἑκατέρου λίτρας ἥμισυ καὶ λοιποῦ στέατος ἡμίλιτρον , ἔσθ’ ὅτε δὲ καὶ τὸ τρίτον τῆς λίτρας ἔβαλλον , ὥσπερ καὶ τοῦ ὕδατος μίαν λίτραν . ὃ δ’ εἰώθασι λέγειν πολλάκις οἱ ἰδιῶται καὶ τῶν ἰατρῶν οἱ τοιούτοις ὅμοιοι , φυλάξασθέ ποτε εἰπεῖν , ὡς αὐτοὶ λέγουσιν , ἄμεινον γίγνεσθαι τόδε τι τὸ φάρμακον , εἰ προσλάβοι τοῦδέ τινος , ὅπερ ἂν ὀνομάσωσιν , ἔνιοι δ’ αὐτῶν μὲν ἀγνοεῖν ὁμολογοῦσιν , ἐρωτῶσι δ’ ἡμᾶς ὁποία τῶν συνθέσεων καὶ σκευασιῶν ἐστι καλλίστη , μὴ γινώσκοντες ἄλλην ἐπὶ ἄλλης διαθέσεως εἶναι χρησιμωτέραν , ἁπλῶς δὲ καὶ ἀδιορίστως οὐδεμίαν ἀρίστην . διὰ τοῦτ’ οὖν ἐγὼ τῶν ἁπλῶν φαρμάκων ὑμᾶς ἀξιῶ τὰς δυνάμεις ἀκριβῶς ἐπίστασθαι · χρῆσθαι γὰρ οὐχ οἷόν τε καλῶς τῷ συνθέτῳ τούτων ἀγνοουμένων . αὐτίκα γοῦν ἐπὶ τῆς προκειμένης κατὰ τὸν λόγον τόνδε λευκῆς ἐμπλάστρου τὸ πρόσφατον στέαρ μιγνύμενον ἀνωδυνώτερον μὲν ἐργάσεται τὸ φάρμακον , ὡς κᾂν ὑποφλεγμαίνῃ τὸ ἕλκος , ὠφελεῖν αὐτὸ , χεῖρον δ’ εἰς τὴν ἐπούλωσιν ποιήσει . τὸ δὲ χωρὶς τοῦ στέατος ἐπουλωτικώτερον μὲν , οὐχ ὁμοίως δὲ ἀνώδυνον . εἴρηται δὲ καὶ πρόσθεν ὡς ὕδατος μὲν προσλαβὸν ἐμψυκτικώτερον γίγνεται , παλαιοῦ δὲ ἐλαίου διαφορητικώτερον . ὁ δυνάμενος οὖν γνῶναι τίνος μᾶλλον χρῄζοι τὸ ἕλκος , οὗτος ἄριστα καὶ αὐτὸς συνθήσει τὰ φάρμακα καὶ τοῖς ἤδη συγκειμένοις χρήσεται . κᾀμὲ πολλάκις ἐθεάσασθε τοῖς τῶν παρακαλεσάντων ἰατρῶν εἰς συμβουλὴν ﻿ φαρμάκοις θεραπεύσαντα πολλὰ τῶν ἐκείνοις ἀπορουμένων . ἄριστον οὖν εἴρηται φάρμακον οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ τῶν ἐπαγγελλομένων τόδε τι ποιεῖν , ὥσπερ ἐγὼ τὴν φοινικίνην ἀρίστην ἔφην εἶναι πρὸς τὰ ῥευματικὰ χρωμένων αὐτῇ κατὰ τοὺς προειρημένους διορισμούς .
Lemmas: [ περί ὁ Ἀσσαλικός Ἀνδρόμαχος λευκός ἐξήγησις καί σύνθεσις , ὅτι ἥσσων βλάπτω ὁ λυσσόδηκτος καί ὁ νευρότρωτος . ] ὁ διά ἔλαιον νέος καί ὕδωρ σκευάζω λευκός , χωρίς ὁ ὁ πέπερι καί ὁ λιβανωτός λαμβάνω , ἀδικέω μέγας ὁ δάκνω μόριον , ἔͅν βραχύς ἰώδης ἔχω ὁ ὁ δάκνω ζῷον σίαλον . ἥσσων δέ ἐκεῖνος ἅπας ὁ Ἀσσαλικός βλάπτω φύω ὁ ὁ τερμίνθινος ἐμβάλλω καί ὁ ἔλαιον ὁ παλαιός καί ὁ λιβανωτός καί ὁ πέπερι . κατά οὗτος δέ εἰͅπί ὁ νευρότρωτος ὁ μέν ἄλλος λευκός βλαβερός , πολύς δέ ἐλαχύς ὁ ἐκ ὅδε βλάβη , παλαιός μέν ἔλαιον ἔχω , ὕδωρ δέ οὐ ἔχω . ἔτι δέ μάλα εἰ ὁ τρεῖς ὅλος οὐγγία ἔχω ὁ λιβανωτός καί μή ὁ ἥμισυς . λέγω γάρ ἐγώ καί πρόσθεν , ὡς εἰ καί οὕτως σκευάζω , ἐπί ὁ τοιοῦτος λευκός ὁ στυπτηρία πρός κακός γίγνομαι ὁ φάρμακον . δέω γάρ οὐ ὁ στύφω , ἀλλά ὁ ἱκανός ἕλκω ἔξω ὁ διά βάθος ἐνοχλέω , ὁ τε νύσσω νεῦρον καί ὁ ὁ ζῷον ἰώδης σίαλον . καί πυρίκαυτος δέ ὁ ἔμπλαστρος οὗτος ἰάομαι φημί ὁ Ἥρα , ἀνίημι ῥόδινος ἤ μύρσινος ἤ μύρσινος . πολύς δέ ᾀνταῦθη λείπω ὁ θεραπεύω καλός φάρμακον ὁ πυρίκαυτος , περί ὅς καί αὐτός αὖθις λέγω . ἀγαθός γάρ ἐπί οὗτος ὁ ἄλλος λευκός μήτε λιβανωτός ἔχω μήτε ῥητίνη . ἀπολείπω δέ καί οὗτος πάμπολυς ὁ ἴδιος ἰάομαι ὁ πυρίκαυτος , καθά φημί ὁ ὑπό ἐγώ συντίθημι ἐκθεραπεύω αὐτός προσλαμβάνω ὄξος . ἐκεῖνος μέν γάρ ἐν ἅπας καιρός χρήσιμος , ὁ δέ διά ὁ πέπερι λευκός ὁ ἀποδέρω κατάκαυμα . ὅταν μέν οὖν εἰς οὐλή ἄγω , χρήσιμος , ἔμπροσθεν δέ κατά ἑαυτοῦ μέν ἄχρηστος , ἀνίημι δέ ἐν ἔλαιον μύρσινος χρήσιμος , οὐ μήν ἰσοσθενής γε ὁ ἴδιος ἁρμόζω πρός ὁ πυρίκαυτος φάρμακον . καί δάκνω αὐτός ὁ Ἥρα ἁρμόζω φημί . ἀλλά ᾀνταῦθη διορισμός χρεία . ἐπί μέν γάρ ὁ σκληρός καί δύσπεπτος ἀσθενής εἰμί ὁ φάρμακον , ἐπί δέ ὁ μέτριος ἱκανός καί μάλα ἐπί γέρων καί παῖς καί γυνή καί συλλήβδην φημί ὁ ἁπαλόσαρκος . εἰμί δέ καί ὁ ἴονθος ὁ φάρμακον χρήσιμος , ὡς καί οὗτος γράφω ὁ Ἥρα ἀληθεύω , ἀδιόριστος δέ περί ὁ ἐξάνθημα ἀποφαίνω . καί γάρ καί οὗτος ὅσος μέτριος ὑπόσκληρος θεραπεύω , ὁ δέ ἐπί πολύς ἥκω θέρμη ἤ τις φλεγμονώδης ἔχω , παροξύνω ﻿ καί μάλα ἐν ἀρχή . ἐφεξῆς δέ ὁ λέγω ὁ Ἥρα γράφω κατά λέξις οὕτως . ποιέω καί ἐπί σκληρία τριμηνιαῖος , ὅστις συνίστημι ἐκ τόκος , καί διαφορέω , οὐ ἀδύνατος λέγω . χρή δέ αὐτός προσγράφω τίς εἰμί ὁ σκληρία , πότερος αὐτός ὅλος ὁ μήτρα ἤ κατά ὁ αὐχήν μόνος ἤ ὁ στόμιον , ἤ κατά ὁ κεραία ἤ κατά τις ὁ ἔξωθεν ἐπίκειμαι σῶμα αὐτός . καί πρός σῦριγξ δέ ἐπαινέω ὁ ἔμπλαστρος αὐτός ὁ Ἥρα μέγας ἤ φύω , ἅπας τε ὁ ἄλλος καί μάλα ὁ ἐν δακτύλιος γίγνομαι . αὐτός γάρ οὕτως ὀνομάζω , θεραπεύω αὐτός ἀποφαίνω . ὅμοιος δέ καί πρός ποδάγρα καί ἄνθραξ , ἐπινυκτίς τε καί κονδύλωμα , λέπρα τε καί λειχήν καί ὑπώπιον ὁ πρόκειμαι ἔμπλαστρος ἐπαινέω εἰμί ὁ Ἥρα . εἰ μέν οὖν ὡς ὁ ἀγαθός αὐτός μή πάρειμι χράω τις αὐτός μέτριος ἄν ὠφελέω , ἀληθής ὑπολαμβάνω · εἰ δέ ὡς ἀγαθός φάρμακον πρός οὗτος , ψεύδω φανερός , ἕτερος πολύς ἀγαθός εἰμί . ἐπί δέ οὖν ὁ τέλος ὁ ἔπαινος αὐτός οὕτως γράφω αὐτός ὄνομα . χράω δέ αὐτός μάλα , ὅταν ἕλκος ὑπό δριμύς φάρμακον καί ἔναιμος ἀναλύω καί ἀναφλεγμαίνω καί ἐπί ὁ περί ὁ γόνυ ἀπόστημα . χρή δέ ᾀνταῦθη προσγράφω , κατά μέν ὁ ὁ ἀπόστημα λόγος ὁ ἁπαλόσαρκος καί παῖς καί γυνή καί γέρων , ἐπί δέ ὁ ἕλκος ὁ ἰδέα αὐτός , ὡς ἐγώ ποιέω ἐν ὁ περί ὁ κακοήθης ἕλκος λόγος . ὁ γάρ οὕτως κακοήθης οὐδείς εἰμί ὁ πρόκειμαι κατά ὁ ἐνίστημι λόγος ἔμπλαστρος ἐπουλωτικός . διορισμός δέ δέω ὁ δυσεπούλωτος ἀπό ὁ κακοήθης . οὐδέ γάρ πᾶς εἰμί ὁ κακοήθης δυσεπούλωτος . καί λέγω δηλονότι προέρχομαι ὁ λόγος περί τε ὁ διαφορά αὐτός καί ὁ φάρμακον , ὅσος φύω ὠφελέω ἑκάτερος . καί διά μόνος δέ ὁ μεταλλικός ἐγχωρέω σκευάζω λευκός ἔμπλαστρος , ὡς ὀλίγος ἔμπροσθεν ἐπί ὁ λιθάργυρος μόνος ἕψω λέγω . ἐάν γάρ ὁ λιθάργυρος προσβάλλω ὁ ψιμύθιον , εἶτα ἔλαιον τε καί ὕδωρ ἑκάτερος διπλάσιος μείγνυμι καί ὁ ἕψησις , ὡς ἄρτιος λέγω , ἐπί ἄνθραξ προδιακαίω ἐν ἀήρ λαμπρός ποιέω τις , ἐχέκολλος τε ὁ φάρμακον εἰμί καί λευκός ὁ χροιά , ὁ δέ διά μόνος λιθάργυρος κατασκευάζω ἐμψυκτικός . ὥσπερ γάρ ὁ μολύβδαινα ψυκτικός τε καί παχυμερής εἰμί φύσις καί ἐάν λιθάργυρος περιβάλλω τις αὐτός , οὕτως καί ὁ ψιμύθιον ἤ καί μάλα ἔτι ὁ μολύβδαινα . εἰ δέ καί παλαιός ἐμβάλλω ὁ ἔλαιον , ἔχω καί οὗτος ὁ φάρμακον οὐ ὀλίγος γλισχρότης πρός ὁ μή ῥᾴδιος ἀποπίπτω ὁ σῶμα , ὅς ἄν ἐπιτίθημι τυγχάνω . λευκός δέ γίγνομαι ὁ ἔμπλαστρος εἰ βούλομαι , καθαρός ὡς οἷος τε καί λαμπρός ἔλαιον ἐμβάλλω , πολύς γάρ εἰμί οὐ τοιοῦτος . παρηγορικός δέ καί ἀνώδυνος εἰμί ὁ φάρμακον , ἐάν καί στέαρ αὐτός τις ἐπεμβάλλω , καθά εἴωθα ποιέω ἐγώ . χήνειος δέ εἰμί ὁ στέαρ ἤ οὗτος μή πάρειμι ὀρνίθειος · εἰ δέ μηδέ οὗτος ἔχω , ὕειος ἐμβάλλω , οἶδα μέν οὐ μικρός ὑπεροχή εἰμί ὁ χήνειος παρά ὁ ἄλλος , χράω δέ καί ὁ κακός , ὅταν ἀφοράω ὁ καλός , καί γάρ ὅταν μή παρέρχομαι κιννάμωμον , ἐπί ὁ ἀγαθός ἔρχομαι κασσία . ἀρκέω δέ ἐπί ὁ προλέγω συμμετρία μείγνυμι ὁ στέαρ ἥμισυς μέρος ὁ σταθμός ὁ μεταλλικός ἑκάτερος , ὡς εἰμί λιθάργυρος μέν καί ψιμύθιον μέρος εἷς ἑκάτερος , διπλάσιος δέ ἔλαιον καί διπλάσιος ὕδωρ ἤ καί πολύς ὀλίγος , ὁ δέ στέαρ ἥμισυς μέρος . ὅπως δέ λέγω ὁ ἵστημι ἐπί ζυγόν ὁ μετρέω , διπλάσιος τε ἥμισυς καί ἴσος , μικρός ἔμπροσθεν δηλόω , ὁ ὁμωνυμία ἐξηγέομαι ὁ παρά Ῥωμαῖος σταθμικός λίτρα ὁ μετρικός . οὗτος ὁ φάρμακον σκευάζω πολυειδής · καί γάρ ἴσος ὁ τέσσαρες μείγνυμι , ἥμισυς ὁ στέαρ ἐμβάλλω εἰς αὐτός , καί ποτέ καί ὁ ὑγρός ἑκάτερος μέρος εἷς καί ἥμισυς . γίγνομαι δέ ὡς ἐπί παράδειγμα ὁ συμμετρία τοιόσδε . λιθάργυρος λίτρον . αʹ . ψιμύθιον λίτρον . αʹ . ὁ δέ ἔλαιον καί ὁ ὕδωρ ἑκάτερος λίτρα ἥμισυς καί λοιπός στέαρ ἡμίλιτρον , ἔστε ὅτε δέ καί ὁ τρίτος ὁ λίτρα βάλλω , ὥσπερ καί ὁ ὕδωρ εἷς λίτρα . ὅς δέ εἴωθα λέγω πολλάκις ὁ ἰδιώτης καί ὁ ἰατρός ὁ τοιοῦτος ὅμοιος , φυλάσσω ποτέ λέγω , ὡς αὐτός λέγω , ἀγαθός γίγνομαι ὅδε τις ὁ φάρμακον , εἰ προσλαμβάνω ὅδε τις , ὅς ἄν ὀνομάζω , ἔνιοι δέ αὐτός μέν ἀγνοέω ὁμολογέω , ἐρωτάω δέ ἐγώ ὁποῖος ὁ σύνθεσις καί σκευασία εἰμί καλός , μή γιγνώσκω ἄλλος ἐπί ἄλλος διάθεσις εἰμί χρήσιμος , ἁπλῶς δέ καί ἀδιόριστος οὐδείς ἀγαθός . διά οὗτος οὖν ἐγώ ὁ ἁπλόος φάρμακον σύ ἀξιόω ὁ δύναμις ἀκριβής ἐπίσταμαι · χράω γάρ οὐ οἷος τε καλός ὁ σύνθετος οὗτος ἀγνοέω . αὐτίκα γοῦν ἐπί ὁ πρόκειμαι κατά ὁ λόγος ὅδε λευκός ἔμπλαστρος ὁ πρόσφατος στέαρ μείγνυμι ἀνώδυνος μέν ἐργάζομαι ὁ φάρμακον , ὡς ἔͅν ὑποφλεγμαίνω ὁ ἕλκος , ὠφελέω αὐτός , κακός δέ εἰς ὁ ἐπούλωσις ποιέω . ὁ δέ χωρίς ὁ στέαρ ἐπουλωτικός μέν , οὐ ὅμοιος δέ ἀνώδυνος . λέγω δέ καί πρόσθεν ὡς ὕδωρ μέν προσλαμβάνω ἐμψυκτικός γίγνομαι , παλαιός δέ ἔλαιον διαφορητικός . ὁ δύναμαι οὖν γιγνώσκω τίς μάλα χρῄζω ὁ ἕλκος , οὗτος ἀγαθός καί αὐτός συντίθημι ὁ φάρμακον καί ὁ ἤδη σύγκειμαι χράω . ἐͅγώ πολλάκις θεάομαι ὁ ὁ παρακαλέω ἰατρός εἰς συμβουλή ﻿ φάρμακον θεραπεύω πολύς ὁ ἐκεῖνος ἀπορέω . ἀγαθός οὖν λέγω φάρμακον οὐ ἁπλῶς , ἀλλά ὁ ἐπαγγέλλω ὅδε τις ποιέω , ὥσπερ ἐγώ ὁ φοινίκινος ἀγαθός φημί εἰμί πρός ὁ ῥευματικός χράω αὐτός κατά ὁ προλέγω διορισμός .