galenus.de-compositione-medicamentorum-per-genera-libri-vii 4.2
[ Πῶς δεῖ χρῆσθαι τοῖς εἰρημένοις ἄρτι ξηροῖς φαρμάκοις ἐπὶ τῶν δυσεπουλώτων τε καὶ κακοήθων ἑλκῶν . ] Ἀναγκαῖόν ἐστι τὰ τοιαῦτα τῶν ἑλκῶν ὑγρότητος εἶναι μεστὰ μοχθηρᾶς , οὐκ ὀλίγα δ’ αὐτῶν καὶ ῥύπον ἔχει δαψιλῆ . ἐπειδὰν οὖν ἐπιπάττειν αὐτοῖς μέλλωμέν τι τῶν ξηρῶν φαρμάκων , προεκμάττειν δι’ ὀθονίου χρὴ μαλακοῦ τε καὶ καθαροῦ καὶ ξηροῦ , πληρώσαντα δὲ τῷ φαρμάκῳ τὸ κοῖλον τοῦ ἕλκους ἐπιβάλλειν ἔξωθεν ἐμπλάστρου λεπτυνούσης τὰ χείλη πλάτυσμα , κατά τε τούτου πάλιν ἔξωθεν ὀθόνιον ἴσον ἁπάντῃ καὶ κατ’ αὐτοῦ σπόγγον ἐξ ὕδατος ἢ οἴνου . περὶ παντὸς δὲ ποιεῖσθαι χρὴ , ψυχρὸν διαμένειν τὸν σπόγγον , ὃ γίγνοιτ’ ἂν εὐκόλως εἰ συνεχῶς αὐτοῦ καταντλοίη τις ὕδωρ ψυχρὸν , ἄνευ τοῦ λύειν τὸν ἐπίδεσμον . αὐτὸν δὲ τὸν ἐπίδεσμον ἐπιβάλλειν τε καὶ περιβάλλειν , ὡς ἐν τοῖς περὶ καταγμάτων Ἱπποκράτης ἐδίδαξε , μεγίστην βλάβην ἡγούμενος ἐξ ἐπιδέσεως ἔσεσθαι τῆς εἰς εὐμορφίαν , οὐκ ὠφέλειαν διαφερούσης . εἰ μὲν οὖν εἷς ὁ ἐπίδεσμος εἴη , κάτωθεν ἄνω νέμεσθαι χρὴ , κᾂν ἀντικνήμιον ᾖ , κᾂν γόνυ , κᾂν σφυρὸν , κᾂν ἀγκὼν ἢ χεὶρ ἄκρα , κᾂν ὁτιοῦν ἄλλό ἠέρος . εἰ δὲ δυοῖν ἐθέλοις χρῆσθαι , καθάπερ ἐπὶ τῶν καταγμάτων , ὁ μὲν πρότερος ἀπὸ τοῦ πεπονθότος μορίου πρὸς τὴν ἄνω χώραν νεμέσθω μόνην , ὁ δὲ δεύτερος κάτωθεν πρότερον , ἐφεξῆς δὲ ἄνω τελευτῶν ἐπ’ αὐτὸ τῷ προτέρῳ παραγιγνέσθω . πρόδηλον οὖν ὅτι τοὺς ἐπιδέσμους τούτους ἐξ ὀθονίων οὐ ῥάκους εἶναι προσήκει . λύειν δὲ διὰ τρίτης μὴ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καὶ λύσαντα μὴ προσφέρειν ὕδωρ τῷ ἕλκει , ἀλλὰ καθ’ ὃν προείρηται τρόπον ἀρτίως , δι’ ὀθόνης μαλακῆς τε καὶ καθαρᾶς καὶ ξηρᾶς ἀπομάττοντα τοὺς ἰσχῶρας . ἐὰν δὲ καὶ τὰ πέριξ τοῦ ἕλκους ἐμφαίνῃ τι φλεγμονῶδες , ἐπιβάλλειν κατὰ τοῦ πλατύσματος ἔξωθεν ἐπὶ πολὺν τόπον ﻿ ἐξῆκον ὑγρὸν φάρμακον ἐκ τῆς ἐμῆς φοινικίνης , οὐχ ἁπλῶς τετηκυίας , ἀλλὰ στύφοντος οἴνου προσειληφυίας ὅσον οἷόν τε πλεῖστον . οὐ μὴν οὐδὲ διὰ τοῦ τυχόντος ἐλαίου τήκειν αὐτὴν προσήκει , ἀλλ’ εἰ μὲν ἐρυθρότης τις ἢ ὅλως θερμότης ἐπικρατεῖ κατὰ τὰ πέριξ τοῦ ἕλκους , διά τινος τῶν στυφόντων καὶ ψυχόντων · ἔστι δὲ τοιαῦτα μύρσινόν τε καὶ μήλινον · εἰ δὲ μὴ παρείη ταῦτα , τὸ καλούμενον ὀμφάκινόν τε καὶ ὠμοτριβὲς ἔλαιον · εἰ δὲ σκληρότης ἐπικρατεῖν φαίνοιτο , δι’ ἐλαίου παλαιοῦ τηκτέον ἢ διὰ κικίνου τὴν αὐτὴν φοινικίνην . ἀσφαλέστερον δὲ , κᾂν μηδὲν ἐν τῷ περιέχοντι τὸ ἕλκος τόπῳ μοχθηρὸν ἐμφαίνηται . αὐτῷ γοῦν τῷ ὑπερκειμένῳ χωρίῳ τὸ ὑγρὸν φάρμακον ἐπιβάλλειν ἀποκρουσόμενον , εἴ τι πρόσθεν ἢ μοχθηρὸν ἢ πλέον τοῦ προσήκοντος ἐπιῤῥεῖ , καὶ μάλισθ’ ὅταν ἐν σκέλει τὸ ἕλκος ὑπάρχον ὑπερκειμένην ἔχοι φλέβα κιρσώδη . μεγάλης δ’ οὔσης αὐτῆς καὶ κατὰ τὴν χρόαν ἐμφαινούσης οὔτε ἐρυθρὸν οὔτε χρηστὸν αἷμα περιέχειν , ἀλλὰ μελάντερον καὶ μελαγχολικώτερον , ἐκκόπτειν χρὴ τὴν φλέβα . συνέβη δέ ποτε φλεβὸς τοιαύτης ἐκκοπείσης , τὸ μὲν ἕλκος εὐθέως ἐπουλωθῆναι , καίτοι γ’ ἐνιαυσιαῖον ὂν , ἀντ’ αὐτοῦ δὲ κατὰ τὴν διαίρεσιν ὅθεν ἡ φλὲψ ἐξεκόπη γενέσθαι κακόηθες ἕλκος , ἐπουλωθῆναι μὴ δυνάμενον . ἄμεινον οὖν ἐπὶ τῶν τοιούτων τὴν ἰσχὺν τοῦ θεραπευομένου θεασάμενον ἀπὸ φλεβοτομίας μὲν ἄρξασθαι , καθῆραι δὲ ἐφεξῆς φαρμάκῳ μελαγχολικὸν ἐκκενοῦντι χυμὸν καὶ σὺν τούτῳ καὶ φλεγματικὸν , ἐπειδὴ καὶ οὗτος συνεπιῤῥεῖ ποτε τῷ μελαγχολικῷ κατὰ τὰς τῶν κιρσῶν γενέσεις . εἶθ’ ἑξῆς αὐτὴν κατὰ τὸ μῆκος σχάσαι τὴν ὑπερκειμένην τοῦ ἕλκους φλέβα καὶ κενώσαντα δαψιλὲς , αὐτὴν ταύτην πρότερον ἰᾶσθαι τὴν γενομένην διαίρεσιν τῆς φλεβὸς , ὅταν δ’ ἀκριβῶς ἤδη φαίνηται συνουλουμένη , τηνικαῦτα τῇ θεραπείᾳ τοῦ κακοήθους ἕλκους ἐπιχειρεῖν , ὡς προείρηται . καὶ σπλὴν δὲ ἐνίοτε μοχθηρῶς διακείμενος αἴτιος γίγνεται τοιαύτης κεκοχυμίας , ὥσπερ γε καὶ ἧπαρ · ὧν χρὴ προνοησάμενον οὕτως ἐπιχειρεῖν τῇ τοῦ ἕλκους ἰάσει . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν λόγον , κᾂν κακόχυμον ἢ πληθωρικὸν ὅλον ᾖ τὸ σῶμα , προκαθῆραί τε καὶ προκενῶσαι πρότερον αὐτὸ , πρὶν ἐπιτιθέναι τῷ ἕλκει φάρμακον . ἐν αὐτῷ δὲ τῷ θεραπεύειν τὸ ἕλκος διὰ τῶν ξηρῶν φαρμάκων ἐφ’ ἑκάστῃ ἐπιλύσει προσέχειν χρὴ τὴν γεγενημένην ὑπ’ αὐτοῦ περὶ τὸ μόριον ἐνέργειαν , ἐπισταμένους τε καὶ μεμνημένους ὅτι τὰ μὲν ἄνευ τοῦ ῥύπτειν ξηραίνοντα , τοιαῦτα δ’ ἐστὶν ἐν οἷς ἡ στύφουσα ποιότης ἐπικρατεῖ , καθαρὸν οὐκ ἐργάζεται τὸ ἕλκος . ὅσα δὲ πρὸς τῷ ξηραίνειν ἔτι καὶ τὸ ῥύπτειν ἔχει , ταῦτα οὐ μόνον ξηρὸν , ἀλλὰ καὶ καθαρὸν ἀποδείκνυσι τὸ ἡλκωμένον ὅλον μόριον . εἰδέναι δὲ χρὴ καὶ ὡς δάκνεται τὰ καθαρὰ τῶν ἑλκῶν , ὑφ’ ὧν ἔμπροσθεν οὐδὲν ἐδάκνετο φαρμάκων , ἡνίκα ἦν ῥυπαρά . μεταβαίνειν οὖν ἀπὸ τῶν ἰσχυρότερον ῥυπτόντων ἐπὶ τὸ πρᾳότερον καὶ ἀδηκτότερον , καθ’ ὃν ἂν καιρὸν ἀκριβῶς καθαρὸν εὑρέθη τὸ ἕλκος , ὥσπερ γε πάλιν ἐπὶ τῶν ῥυπαρῶν , ἐπανέρχεσθαι ἐπὶ τὰ ῥυπτικώτερα , πλὴν εἰ μὴ διὰ τὸ δηχθῆναι ῥυπαρὸν ἐφάνη . τουτὶ γὰρ ἐνίοτε καὶ τοὺς ἀγαθοὺς δοκοῦντας εἶναι ἰατροὺς ἐξηπάτησεν , ὡς μεταβῆναι πρὸς ἄλλο ῥυπτικώτερόν τε καὶ δριμύτερον , ὑφ’ οὗ πάλιν ἀναβρωθὲν τὸ ἕλκος ὁμοίως ῥυπαρὸν ἢ καὶ μᾶλλον ἔτι κατὰ τὴν ἑξῆς λύσιν ἐφάνη , τῆς συντακείσης ὑπὸ τοῦ φαρμάκου σαρκὸς ῥυπαινούσης αὐτό . λύεται μὲν γὰρ εἰς ἰχῶρας μοχθηροὺς ἡ συντηκομένη σὰρξ , αὐτῶν δὲ τούτων ὅσον μὲν λεπτομερέστερόν ἐστι κατὰ τὴν σύστασιν , ὑπὸ τοῦ φαρμάκου διαφορεῖται , τὸ λοιπὸν δ’ αὐτόθι περιπηγνύμενον τοῖς ἕλκεσι ῥύπος αὐτοῖς γίγνεται . προσέχειν οὖν χρὴ πότερον ἀναβιβρωσκομένης τε καὶ συντηκομένης τῆς ὑποκειμένης σαρκὸς ἐῤῥυπάνθη τὸ ἕλκος ἢ διὰ τὸ δεῖσθαι μὲν ἀφαιροῦντος τὸν ῥύπον φαρμάκου , τὸ δὲ ἐπιτεθὲν οὐκ εἶναι τοιοῦτον . διακρίνεται δὲ τῷ κοιλότερόν τε ἅμα γεγονέναι τὸ ἕλκος ἐνερευθῆ τε τὰ χείλη καὶ θερμότερα ἔχειν , ὅταν ὑπὸ τῆς τοῦ φαρμάκου δριμύτητος ῥυπαίνηται . τάχα μὲν οὖν περιττὸν εἴη ἐν τῇ προκειμένῃ πραγματείᾳ τὸν τρόπον τῆς χρήσεως τῶν συνθέτων φαρμάκων προσγράφειν · εἴρηται γὰρ ἐν τῇ θεραπευτικῇ μεθόδῳ · τὰ δ’ ἀναγκαῖα καὶ μεγάλην φέροντα βλάβην εἰ παροφθείη , βέλτιόν ἐστι καὶ δὶς καὶ τρὶς λέγειν ἀναμνήσεως ἕνεκα . προσκείσθω τοιγαροῦν ἔτι καὶ τοῦτο κατὰ τὸν λόγον , ἐν τῇ θεραπείᾳ τῶν τοιούτων ἑλκῶν , εἰ μὲν εἴη δυνατὸν ἄνευ τῆς τοῦ παντὸς σώματος βλάβης ἀλουτεῖν τὸν θεραπευόμενον ἀνατριβόμενόν τε σινδόσιν ἐπὶ πλέον , ἐφεξῆς τε δι’ ἐλαίου , κᾄπειτα δι’ ἁλτήρων γυμναζόμενον , εἰ σκέλος εἴη τὸ πεπονθὸς ἢ διὰ δρόμων ἐπὶ τῶν ὑπερκειμένων . εἰ δὲ ἀλουτεῖν ἀδύνατον εἴη τῷ θεραπευομένῳ χωρὶς βλάβης ὅλου τοῦ σώματος , οὐ χρὴ λύειν τὴν ἐπίδεσιν , ἀλλ’ ὡς ἐπιδέδεται λουσάμενον , ἐκθλίψαντα τὸ τοῦ σπόγγου θερμὸν ὕδωρ , εὐθέως ἄλλο καταχεῖν ψυχρὸν , ὡς μηδεμίαν ὑπολείπεσθαι θερμότητα κατὰ τὴν ἐπίδεσιν . εἰ δὲ φαίνοιτο προχωρεῖν ἡ θεραπεία , καὶ χωρὶς ἐπιδέσεως σπόγγου θεραπεύεσθαι , τῆς ὑγρᾶς φοινικίνης ἐπιβαλλομένης ἔξωθεν ὡς εἴρηται · καὶ χωρὶς ἐπιθέσεως σπόγγου καταλαμβανομένης ἐπιδέσμοις καταγματικῷ τρόπῳ περιελιττομένης τῷ θεραπευομένῳ μέρει τοῦ σώματος .
Lemmas: [ πῶς δέω χράω ὁ λέγω ἄρτι ξηρός φάρμακον ἐπί ὁ δυσεπούλωτος τε καί κακοήθης ἕλκος . ] ἀναγκαῖος εἰμί ὁ τοιοῦτος ὁ ἕλκος ὑγρότης εἰμί μεστός μοχθηρός , οὐ ὀλίγος δέ αὐτός καί ῥύπος ἔχω δαψιλής . ἐπειδάν οὖν ἐπιπάσσω αὐτός μέλλω τις ὁ ξηρός φάρμακον , προεκμάσσω διά ὀθόνιον χρή μαλακός τε καί καθαρός καί ξηρός , πληρόω δέ ὁ φάρμακον ὁ κοῖλος ὁ ἕλκος ἐπιβάλλω ἔξωθεν ἔμπλαστρος λεπτύνω ὁ χεῖλος πλάτυσμα , κατά τε οὗτος πάλιν ἔξωθεν ὀθόνιον ἴσος ἁπάντῃ καί κατά αὐτός σπόγγος ἐκ ὕδωρ ἤ οἶνος . περί πᾶς δέ ποιέω χρή , ψυχρός διαμένω ὁ σπόγγος , ὅς γίγνομαι ἄν εὔκολος εἰ συνεχής αὐτός καταντλέω τις ὕδωρ ψυχρός , ἄνευ ὁ λύω ὁ ἐπίδεσμος . αὐτός δέ ὁ ἐπίδεσμος ἐπιβάλλω τε καί περιβάλλω , ὡς ἐν ὁ περί κάταγμα Ἱπποκράτης διδάσκω , μέγας βλάβη ἡγέομαι ἐκ ἐπίδεσις εἰμί ὁ εἰς εὐμορφία , οὐ ὠφέλεια διαφέρω . εἰ μέν οὖν εἷς ὁ ἐπίδεσμος εἰμί , κάτωθεν ἄνω νέμω χρή , ἔͅν ἀντικνήμιον εἰμί , ᾄν γόνυ , εἴͅν σφυρόν , ᾄν ἀγκών ἤ χείρ ἄκρος , ἔͅν ὁστισοῦν ἄλλος ἀήρ . εἰ δέ δύο ἐθέλω χράω , καθά ἐπί ὁ κάταγμα , ὁ μέν πρότερος ἀπό ὁ πάσχω μόριον πρός ὁ ἄνω χώρα νέμω μόνος , ὁ δέ δεύτερος κάτωθεν πρότερος , ἐφεξῆς δέ ἄνω τελευτάω ἐπί αὐτός ὁ πρότερος παραγίγνομαι . πρόδηλος οὖν ὅτι ὁ ἐπίδεσμος οὗτος ἐκ ὀθόνιον οὐ ῥάκος εἰμί προσήκω . λύω δέ διά τρίτος μή κατά ἕκαστος ἡμέρα καί λύω μή προσφέρω ὕδωρ ὁ ἕλκος , ἀλλά κατά ὅς προλέγω τρόπος ἄρτιος , διά ὀθόνη μαλακός τε καί καθαρός καί ξηρός ἀπομάσσω ὁ ἰσχώρ . ἐάν δέ καί ὁ πέριξ ὁ ἕλκος ἐμφαίνω τις φλεγμονώδης , ἐπιβάλλω κατά ὁ πλάτυσμα ἔξωθεν ἐπί πολύς τόπος ﻿ ἐξήκω ὑγρός φάρμακον ἐκ ὁ ἐμός φοινίκινος , οὐ ἁπλῶς τήκω , ἀλλά στύφω οἶνος προσλαμβάνω ὅσος οἷος τε πολύς . οὐ μήν οὐδέ διά ὁ τυγχάνω ἔλαιον τήκω αὐτός προσήκω , ἀλλά εἰ μέν ἐρυθρότης τις ἤ ὅλος θερμότης ἐπικρατέω κατά ὁ πέριξ ὁ ἕλκος , διά τις ὁ στύφω καί ψύχω · εἰμί δέ τοιοῦτος μύρσινος τε καί μήλινος · εἰ δέ μή πάρειμι οὗτος , ὁ καλέω ὀμφάκινος τε καί ὠμοτριβής ἔλαιον · εἰ δέ σκληρότης ἐπικρατέω φαίνω , διά ἔλαιον παλαιός τηκτέον ἤ διά κίκινος ὁ αὐτός φοινίκινος . ἀσφαλής δέ , ἔͅν μηδείς ἐν ὁ περιέχω ὁ ἕλκος τόπος μοχθηρός ἐμφαίνω . αὐτός γοῦν ὁ ὑπέρκειμαι χωρίον ὁ ὑγρός φάρμακον ἐπιβάλλω ἀποκρούω , εἰ τις πρόσθεν ἤ μοχθηρός ἤ πολύς ὁ προσήκω ἐπιρρέω , καί μάλα ὅταν ἐν σκέλος ὁ ἕλκος ὑπάρχω ὑπέρκειμαι ἔχω φλέψ κιρσώδης . μέγας δέ εἰμί αὐτός καί κατά ὁ χροιά ἐμφαίνω οὔτε ἐρυθρός οὔτε χρηστός αἷμα περιέχω , ἀλλά μέλας καί μελαγχολικός , ἐκκόπτω χρή ὁ φλέψ . συμβαίνω δέ ποτέ φλέψ τοιοῦτος ἐκκόπτω , ὁ μέν ἕλκος εὐθύς ἐπουλόω , καίτοι γε ἐνιαυσιαῖος εἰμί , ἀντί αὐτός δέ κατά ὁ διαίρεσις ὅθεν ὁ φλέψ ἐκκόπτω γίγνομαι κακοήθης ἕλκος , ἐπουλόω μή δύναμαι . ἀγαθός οὖν ἐπί ὁ τοιοῦτος ὁ ἰσχύς ὁ θεραπεύω θεάομαι ἀπό φλεβοτομία μέν ἄρχω , καθαίρω δέ ἐφεξῆς φάρμακον μελαγχολικός ἐκκενόω χυμός καί σύν οὗτος καί φλεγματικός , ἐπειδή καί οὗτος συνεπιρρέω ποτέ ὁ μελαγχολικός κατά ὁ ὁ κιρσός γένεσις . εἶτα ἑξῆς αὐτός κατά ὁ μῆκος σχάζω ὁ ὑπέρκειμαι ὁ ἕλκος φλέψ καί κενόω δαψιλής , αὐτός οὗτος πρότερος ἰάομαι ὁ γίγνομαι διαίρεσις ὁ φλέψ , ὅταν δέ ἀκριβής ἤδη φαίνω συνουλόω , τηνικαῦτα ὁ θεραπεία ὁ κακοήθης ἕλκος ἐπιχειρέω , ὡς προλέγω . καί σπλήν δέ ἐνίοτε μοχθηρός διάκειμαι αἴτιος γίγνομαι τοιοῦτος κεκοχυμία , ὥσπερ γε καί ἧπαρ · ὅς χρή προνοέω οὕτως ἐπιχειρέω ὁ ὁ ἕλκος ἴασις . κατά δέ ὁ αὐτός λόγος , ἔͅν εκόχυμος ἤ πληθωρικός ὅλος εἰμί ὁ σῶμα , προκαθαίρω τε καί προκενόω πρότερος αὐτός , πρίν ἐπιτίθημι ὁ ἕλκος φάρμακον . ἐν αὐτός δέ ὁ θεραπεύω ὁ ἕλκος διά ὁ ξηρός φάρμακον ἐπί ἕκαστος ἐπίλυσις προσέχω χρή ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός περί ὁ μόριον ἐνέργεια , ἐπίσταμαι τε καί μιμνῄσκω ὅτι ὁ μέν ἄνευ ὁ ῥύπτω ξηραίνω , τοιοῦτος δέ εἰμί ἐν ὅς ὁ στύφω ποιότης ἐπικρατέω , καθαρός οὐ ἐργάζομαι ὁ ἕλκος . ὅσος δέ πρός ὁ ξηραίνω ἔτι καί ὁ ῥύπτω ἔχω , οὗτος οὐ μόνος ξηρός , ἀλλά καί καθαρός ἀποδείκνυμι ὁ ἑλκόω ὅλος μόριον . οἶδα δέ χρή καί ὡς δάκνω ὁ καθαρός ὁ ἕλκος , ὑπό ὅς ἔμπροσθεν οὐδείς δάκνω φάρμακον , ἡνίκα εἰμί ῥυπαρός . μεταβαίνω οὖν ἀπό ὁ ἰσχυρός ῥύπτω ἐπί ὁ πρᾶος καί ἄδηκτος , κατά ὅς ἄν καιρός ἀκριβής καθαρός εὑρίσκω ὁ ἕλκος , ὥσπερ γε πάλιν ἐπί ὁ ῥυπαρός , ἐπανέρχομαι ἐπί ὁ ῥυπτικός , πλήν εἰ μή διά ὁ δάκνω ῥυπαρός φαίνω . οὗτος γάρ ἐνίοτε καί ὁ ἀγαθός δοκέω εἰμί ἰατρός ἐξαπατάω , ὡς μεταβαίνω πρός ἄλλος ῥυπτικός τε καί δριμύς , ὑπό ὅς πάλιν ἀναβιβρώσκω ὁ ἕλκος ὅμοιος ῥυπαρός ἤ καί μάλα ἔτι κατά ὁ ἑξῆς λύσις φαίνω , ὁ συντήκω ὑπό ὁ φάρμακον σάρξ ῥυπαίνω αὐτός . λύω μέν γάρ εἰς ἰχώρ μοχθηρός ὁ συντήκω σάρξ , αὐτός δέ οὗτος ὅσος μέν λεπτομερής εἰμί κατά ὁ σύστασις , ὑπό ὁ φάρμακον διαφορέω , ὁ λοιπός δέ αὐτόθι περιπήγνυμι ὁ ἕλκος ῥύπος αὐτός γίγνομαι . προσέχω οὖν χρή πότερος ἀναβιβρώσκω τε καί συντήκω ὁ ὑπόκειμαι σάρξ λυπάνγω ὁ ἕλκος ἤ διά ὁ δέω μέν ἀφαιρέω ὁ ῥύπος φάρμακον , ὁ δέ ἐπιτίθημι οὐ εἰμί τοιοῦτος . διακρίνω δέ ὁ κοῖλος τε ἅμα γίγνομαι ὁ ἕλκος ἐνερευθής τε ὁ χεῖλος καί θερμός ἔχω , ὅταν ὑπό ὁ ὁ φάρμακον δριμύτης ῥυπαίνω . τάχα μέν οὖν περισσός εἰμί ἐν ὁ πρόκειμαι πραγματεία ὁ τρόπος ὁ χρῆσις ὁ σύνθετος φάρμακον προσγράφω · λέγω γάρ ἐν ὁ θεραπευτικός μέθοδος · ὁ δέ ἀναγκαῖος καί μέγας φέρω βλάβη εἰ παροράω , ἀγαθός εἰμί καί δίς καί τρίς λέγω ἀνάμνησις ἕνεκα . πρόσκειμαι τοιγαροῦν ἔτι καί οὗτος κατά ὁ λόγος , ἐν ὁ θεραπεία ὁ τοιοῦτος ἕλκος , εἰ μέν εἰμί δυνατός ἄνευ ὁ ὁ πᾶς σῶμα βλάβη ἀλουτέω ὁ θεραπεύω ἀνατρίβω τε σινδών ἐπί πολύς , ἐφεξῆς τε διά ἔλαιον , ᾄπειτη διά ἁλτήρ γυμνάζω , εἰ σκέλος εἰμί ὁ πάσχω ἤ διά δρόμος ἐπί ὁ ὑπέρκειμαι . εἰ δέ ἀλουτέω ἀδύνατος εἰμί ὁ θεραπεύω χωρίς βλάβη ὅλος ὁ σῶμα , οὐ χρή λύω ὁ ἐπίδεσις , ἀλλά ὡς ἐπιδέω λούω , ἐκθλίβω ὁ ὁ σπόγγος θερμός ὕδωρ , εὐθύς ἄλλος καταχέω ψυχρός , ὡς μηδείς ὑπολείπω θερμότης κατά ὁ ἐπίδεσις . εἰ δέ φαίνω προχωρέω ὁ θεραπεία , καί χωρίς ἐπίδεσις σπόγγος θεραπεύω , ὁ ὑγρός φοινίκινος ἐπιβάλλω ἔξωθεν ὡς λέγω · καί χωρίς ἐπίθεσις σπόγγος καταλαμβάνω ἐπίδεσμον καταγματικός τρόπος περιελίσσω ὁ θεραπεύω μέρος ὁ σῶμα .