galenus.de-causis-pulsuum-libri-iv 4.15
Ἐφεξῆς ὁ λόγος ἐστὶ περὶ τοῦ μικτοῦ δοκοῦντος εἶναι πάθους ἔκ τε φρενίτιδος καὶ ληθάργου καὶ διὰ τοῦτο καὶ τοὺς σφυγμοὺς ἐν τῷ μέσῳ τῆς ἑκατέρου τῶν παθῶν ἔχοντος ἰδέας . ἥτις μὲν δὴ τοῦδε τοῦ πάθους ἐστὶν ἡ φύσις , ἐν ἑτέροις δεδήλωται · διότι δ’ εὔλογον αὐτῷ καὶ τοὺς σφυγμοὺς ἔχειν μικτοὺς , ὡς ἂν καὶ αὐτῷ μικτῷ φύσιν ὑπάρχοντι , θαυμάσιον οὐδέν . ὥστε τις τοῦτο γινώσκων οὐδὲν ἔτι δεῖται λόγου πλείονος . ἀλλ’ ἀρκεῖ μοι κᾀνταῦθα παραγράψαι τὴν ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς ῥῆσιν , ᾧδέ πως ἔχουσαν . Ἔστι δέ τι καὶ ἄλλο πάθος , ὃ εἴτε μέσον αὐτὸ ληθάργου καὶ φρενίτιδος χρὴ νομίζειν , ὡς οὐδ’ ἑτέρῳ ταὐτὸν ὂν , εἴτε κοινὸν ἀμφοῖν , ὡς μικτὸν ἔκ τε τῶν τῆς φρενίτιδος εἰδῶν ἔκ τε τῶν τοῦ ληθάργου , τοῦτο μὲν ἰδίᾳ σκεψόμεθα · περὶ δὲ τῶν σφυγμῶν νῦν αὐτοῦ ἐροῦμεν . καὶ ἵνα μὴ ὥσπερ αἴνιγμά τι προσβεβλημένον εἴη , τοῖς συνεδρεύουσιν αὐτὸ δηλώσω . τὰ μὲν πολλὰ μύουσι τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ ὑπνώδεις εἰσὶ καὶ ῥέγχουσιν . αὖθις δ’ αὖ ἐπὶ πλεῖστον ἀτενὲς ὁρῶντες διετέλεσαν ἀσκαρδαμυκτὶ , παραπλησίως τοῖς κατόχοις . καὶ εἰ πυνθάνοιό τι καὶ εἰ διαλέγεσθαι βιάζοιο , δυσχερεῖς ἀποκρίνασθαι καὶ ἀργοὶ , τὰ πολλὰ δὲ παραφόρως φθεγγόμενοι καὶ οὐκ ὀρθῶς ἀποκρινόμενοι καὶ ληροῦντες εἰκῆ . τοιοῦτον μέν ἐστι τὸ πάθος , ὃ νῦν βούλομαι δηλοῦν τοῖς συνεδρεύουσι γνωρισθὲν , ἀπορίᾳ οἰκείου ὀνόματος . οἱ σφυγμοὶ δ’ αὐτοῦ ταχεῖς μὲν καὶ πυκνοὶ , παραπλησίως φρενιτικοῖς , ἀλλ’ ἧττον . οὕτω δὲ καὶ ἰσχύος ἧττον ἐκείνων ἔχουσιν , πλατεῖς δὲ καὶ βραχεῖς , καὶ τὸ κατὰ τὴν ἔξω κίνησιν , ἀθρόως ἀποκεκομμένον οὐκ ἔχοντες , ἀλλ’ ἑτέρω μὲν τρόπῳ καθάπερ εἴσω σπεύδοντες ὑποφεύγουσιν , ἐπιταχύνοντες τὴν συστολὴν , καὶ οἷον ὑποκλέπτοντες τῷ τὴν διαστολὴν , οὐ μὴν ὅμοιοί γε κατ’ αὐτὴν τῷ τῶν φρενιτικῶν . τὸ γὰρ οἷον ἀποκεκομμένον οὐκ ἔχουσιν .
Lemmas: ἐφεξῆς ὁ λόγος εἰμί περί ὁ μικτός δοκέω εἰμί πάθος ἐκ τε φρένιτις καί λήθαργος καί διά οὗτος καί ὁ σφυγμός ἐν ὁ μέσος ὁ ἑκάτερος ὁ πάθος ἔχω ἰδέα . ὅστις μέν δή ὅδε ὁ πάθος εἰμί ὁ φύσις , ἐν ἕτερος δηλόω · διότι δέ εὔλογος αὐτός καί ὁ σφυγμός ἔχω μικτός , ὡς ἄν καί αὐτός μικτός φύσις ὑπάρχω , θαυμάσιος οὐδείς . ὥστε τις οὗτος γιγνώσκω οὐδείς ἔτι δέω λόγος πολύς . ἀλλά ἀρκέω ἐγώ ᾀνταῦθη παραγράφω ὁ ἐκ ὁ εἰσαγωγή ῥῆσις , ὧδε πως ἔχω . εἰμί δέ τις καί ἄλλος πάθος , ὅς εἴτε μέσος αὐτός λήθαργος καί φρένιτις χρή νομίζω , ὡς οὐδέ ἕτερος αὐτός εἰμί , εἴτε κοινός ἄμφω , ὡς μικτός ἐκ τε ὁ ὁ φρένιτις εἶδος ἐκ τε ὁ ὁ λήθαργος , οὗτος μέν ἴδιος σκοπέω · περί δέ ὁ σφυγμός νῦν αὐτός λέγω . καί ἵνα μή ὥσπερ αἴνιγμα τις προσβάλλω εἰμί , ὁ συνεδρεύω αὐτός δηλόω . ὁ μέν πολύς μύω ὁ ὀφθαλμός καί ὑπνώδης εἰμί καί ῥέγκω . αὖθις δέ αὖ ἐπί πολύς ἀτενής ὁράω διατελέω ἀσκαρδαμυκτί , παραπλήσιος ὁ κάτοχος . καί εἰ πυνθάνομαι τις καί εἰ διαλέγω βιάζω , δυσχερής ἀποκρίνω καί ἀργός , ὁ πολύς δέ παράφορος φθέγγομαι καί οὐ ὀρθός ἀποκρίνω καί ληρέω εἰκῇ . τοιοῦτος μέν εἰμί ὁ πάθος , ὅς νῦν βούλομαι δηλόω ὁ συνεδρεύω γνωρίζω , ἀπορία οἰκεῖος ὄνομα . ὁ σφυγμός δέ αὐτός ταχύς μέν καί πυκνός , παραπλήσιος φρενιτικός , ἀλλά ἥσσων . οὕτως δέ καί ἰσχύς ἥσσων ἐκεῖνος ἔχω , πλατύς δέ καί βραχύς , καί ὁ κατά ὁ ἔξω κίνησις , ἀθρόος ἀποκόπτω οὐ ἔχω , ἀλλά ἕτερος μέν τρόπος καθά εἴσω σπεύδω ὑποφεύγω , ἐπιταχύνω ὁ συστολή , καί οἷος ὑποκλέπτω ὁ ὁ διαστολή , οὐ μήν ὅμοιος γε κατά αὐτός ὁ ὁ φρενιτικός . ὁ γάρ οἷος ἀποκόπτω οὐ ἔχω .