galenus.de-causis-pulsuum-libri-iv 3.9
Εἶεν δ’ ἂν , εἴπερ τι ἄλλο , καὶ ὕπνοι κατὰ φύσιν . τρέπουσι δὲ καὶ οὗτοι τοὺς σφυγμοὺς , ἀρχόμενοι μὲν μικροτέρους καὶ ἀμυδροτέρους καὶ βραδυτέρους καὶ ἀραιοτέρους ἐργαζόμενοι , προϊόντες δὲ βραδύτητα ἐπιτείνουσι καὶ ἀραιότητα καὶ μάλιστα μετὰ τροφήν . μείζους δὲ γίνονται καὶ σφοδρότεροι , χρονίσαντες δὲ πάλιν τρέπονται εἰς ἀμυδρότητα , φυλάττουσι δὲ βραδύτητα καὶ ἀραιότητα . Τίς μὲν ἡ αἰτία δι’ ἣν ἐν τοῖς ὕπνοις αἱ πέψεις ἀμείνους οὐ τῶν κατὰ γαστέρα μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν κατὰ τὰς φλέβας τε καὶ ἀρτηρίας καὶ πᾶσαν τοῦ ζώου τὴν ἕξιν , οὐ τοῦ παρόντος καιροῦ διελθεῖν . οὐδὲ γὰρ ὡμολόγηται πᾶσι τοῖς ἰατροῖς περὶ τῆς αἰτίας , ἥ τις δ’ ἂν ᾖ . τοῦτο δ’ οὖν ἤδη καθόλου περὶ αὐτῆς ἀποφαινόμεθα , ὡς ἡ δύναμις ἡ τὰς πέψεις ἐργαζομένη εἴσω μᾶλλον ἑαυτὴν καὶ πρὸς τὸ βάθος ἐπιστρέφει κατὰ τοὺς ὕπνους . διά γ’ οὖν τὴν ἔσω κίνησιν καὶ ὅτι περὶ τὴν ὕλην ἐνεργεῖ , τὸ μὲν πρῶτον οἷον ἀῤῥωστοτέρα καὶ βεβαρημένη γίνεται , μικρὸν δὲ ὕστερον ἀπολαύουσα τῆς τροφῆς , ἣν κατεργάζεται , ῥώννυταί τε αὕτη καὶ τὸ θερμὸν αὐξάνει τὸ ἐν τῷ ζώῳ , ὥσπέρ γε καὶ οἱ τὰ ψυχρὰ σιτία προσενεγκάμενοι παραχρῆμα μὲν ψυχροτέρων ἑαυτῶν αἰσθάνονται , καὶ πολλοί γε αὐτῶν καὶ φρίττουσι καὶ ῥιγοῦσι φανερῶς , μικρὸν δὲ ὕστερον θερμότεροι γίνονται . εἰ μὲν δὴ τὸ ἔμφυτον θερμόν ἐστι τὸ πέττον τὰς τροφὰς , καὶ τούτου κρατοῦσαι κινήσεις , ὡς Ἱπποκράτης ὑπελάμβανεν , αἱ μὲν ἔξω τὴν ἐγρήγορσιν , αἱ δὲ ἔσω τὸν ὕπνον ἐργάζονται , ῥᾷστ’ ἂν ἡμῖν ἐφυσιολογεῖτο τὰ κατὰ τὰς ἐν τοῖς ὕπνοις τῶν σφυγμῶν ἀλλοιώσεις . εἰ δ’ ἄλλη τις δύναμίς ἐστιν ἡ ταύτης δημιουργὸς , ἀλλὰ τῷ γε δεδιδάχθαι συμπάσχειν ἀλλήλοις ἁπάσας τὰς διοικούσας τὸ ζῶον δυνάμεις οὐδὲν θαυμαστὸν οὐδὲ τὴν φυσικὴν ταύτην δύναμιν συνδιατίθεσθαί πως ἐκείνῃ . ἀλλ’ εἰ τοῦθ’ ἅπαξ συγχωρηθείη , τὸ ῥώννυσθαι καὶ αὖθις χείρω γίνεσθαι τὴν σφυγμοὺς ἐργαζομένην δύναμιν , εὔπορος ὁ τῆς αἰτίας λογισμός . ἐν μὲν γὰρ ταῖς ἀρχαῖς τῶν ὕπνων βαρυνομένης τε καὶ χείρονος γινομένης αὐτῆς μικροτέρους καὶ ἀμυδροτέρους εὔλογον γίνεσθαι τοὺς σφυγμοὺς , μετ’ ὀλίγον μέντοι ῥωσθείσης τἀναντία μείζονάς τε καὶ σφοδροτέρους . τί δήποτ’ οὖν καὶ βραδύτεροι καὶ ἀραιότεροι γίνονται ; Ἐρασίστρατος μέν φησι διὰ τὴν ἠρεμίαν τῶν κατὰ προαίρεσιν κινήσεων ; ἣν καὶ τοῦτο πέττειν καλῶς , οὐκ αὐτοὺς τοὺς ὕπνους αἰτιᾶται . Ἱπποκράτης δὲ καὶ ὅσοι τὸ θερμὸν ἔσω συννεύειν ἐν τοῖς ὕπνοις φασὶ , σχεδὸν δ’ εἰσὶν ἁπάντων ἰατρῶν τε καὶ φιλοσόφων οἱ δοκιμώτατοι , ταῖς τούτου μειώσεσί τε καὶ αὐξήσεσι καὶ διαφερούσαις κινήσεσιν ἀνοίσουσι τὰς αἰτίας . ἔλαττον μὲν γὰρ ἑαυτοῦ γίνεσθαι καὶ οἷον καταπνίγεσθαι φήσουσιν ἐμπεσὸν ἀθρόως εἰς τὸ πλῆθος τῆς ἐντὸς ὕλης , ὥσπέρ γε καὶ τὸ πῦρ , ὅταν εἴς τι πλῆθος ξύλων σεσωρευμένων ἐμπέσῃ . ὥσπερ δὲ αὐτὸ τοῦτο τὸ πῦρ , ὅταν ἐγκρατὲς τῆς ὕλης γένηται , ῥώννυταί τε καὶ εἰς μέγεθος αἴρεται , οὕτω καὶ τὸ ἔμφυτον θερμὸν , ὅταν ἀπολαύσῃ τῆς τροφῆς , κατεργασάμενον τοὺς χυμοὺς οἷς ἐνέπεσεν ἑαυτοῦ τε πλέον ἤδη καὶ ῥωμαλεώτερον γίνεται . ἀλλ’ οὐδέπω βραδύτητος , οὐδ’ ἀραιότητος αἰτίας εἰρήκαμεν . ἄλλως δ’ ἔχει τὸ ἀληθὲς , ἐμοὶ γοῦν κριτῇ . ἐπειδὴ τοῖς κοιμωμένοις ἡ μὲν ἔξω κίνησις τοῦ θερμοῦ μεμείωται , κρατεῖ δ’ ἡ ἔσω , τὴν μὲν συστολὴν εὔλογον γίνεσθαι θάττονα , τὴν δὲ διαστολὴν βραδυτέραν . ἀτὰρ οὖν καὶ φαίνεται γινόμενον ᾧδε , καὶ ὅσοι μὴ παρακολουθοῦσι τῇ συστολῇ τῶν ἀρτηριῶν , ἀλλ’ ἐκ μόνης τῆς διαστολῆς τὰς διαγνώσεις ποιοῦνται , βραδὺν ἁπλῶς ἀποφαίνονται τῶν κοιμωμένων τὸν σφυγμόν . ὁ δ’ ἐστὶν οὐ βραδὺς ἁπλῶς , ἀλλὰ κατὰ θάτερον μέρος τῶν κινήσεων βραδὺς , ὅλος δὲ οὐδὲ μᾶλλον βραδὺς ἢ ταχύς . οὗ γὰρ ἡ μὲν διαστολὴ βραδεῖα , ταχεῖα δ’ ἡ συστολὴ , τούτων οὐδέτερον ἁπλῶς χρὴ λαλεῖν , οὔτε ταχὺν οὔτε βραδὺν , ﻿ ἀλλὰ διοριζόμενον τοῖς μορίοις , ὥσπερ Ἱπποκράτης ἐπὶ τῆς ἀναπνοῆς ἐποίει . καὶ μὲν δὴ καὶ μικρὸς κατὰ θάτερόν ἐστι τῶν ἑαυτοῦ μορίων τοῖς κοιμωμένοις ὁ σφυγμός . ἐπιπλεῖστον μὲν γὰρ συστέλλεται , διαστέλλεται δ’ οὐκ ἐπὶ πλεῖστον , ἀλλ’ ὅσον ἀνάγκη τὴν ἐναντίαν ἀποδοῦναι κίνησιν τῇ συστολῇ . κινεῖται μὲν οὖν κατ’ ἴσου διαστήματος ἡ ἀρτηρία διὰ παντὸς ἔν τε τῷ συστέλλεσθαι καὶ τῷ διαστέλλεσθαι , πλὴν εἰ μεταβάλλοι ποτὲ ἐξαίφνης τὸν ῥυθμόν · ἀλλὰ τοῖς ὅροις ὅθεν τε ἄρχεται καὶ οἷς τελευτᾷ διαλλάττει . πλεονεκτούσης μὲν γὰρ τῆς ἔσω κινήσεως , εἰς ἐσχάτην δ’ ἐρχομένης σύμπτωσιν , ἐντεῦθέν τε πάλιν ἀρχομένης τῆς ἔξω , τὴν διαστολὴν οὐκέτ’ ἐπιπλεῖστον ποιεῖται , κρατούσης δ’ αὖ πάλιν τῆς ἐκτὸς κινήσεως , ἀσθενοῦς δ’ οὔσης τῆς ἐναντίας , οὐκ ἔτι μὲν ἀπὸ τῆς ἐσχάτης ἄρχεται συμπτώσεως ἐν τῷ διαστέλλεσθαι , τελευτᾷ δ’ εἰς ἔσχατον μέγεθος . ἐντεῦθεν δὲ πάλιν ὑπαρξαμένης τῆς ἔσω κινήσεως , τὴν τελευτὴν τῆς συστολῆς , ὅθενπερ ἤρξατο διαστέλλεσθαι , ποιεῖται . καὶ οὕτως οἷον δίαυλόν τινα τῶν κινήσεων ἀεὶ ποιουμένη ποτὲ μὲν ἔσω μᾶλλον , ποτὲ δὲ ἔξω φέρεται . τοῖς οὖν μόνοις αἰσθανομένοις τῆς διαστολῆς ἀναγκαῖον ἐν τοῖς ὕπνοις τὸν σφυγμὸν φαίνεσθαι καὶ μικρὸν καὶ βραδύν . ἀναγκαῖον δὲ τοῖς αὐτοῖς τούτοις , ὡς ἂν καὶ ἀγυμναστοτέροις οὖσι περὶ τὰς διαγνώσεις , ὀλίγον μέν τι φαίνεσθαι τῆς κατὰ τὴν διαστολὴν κινήσεως , λανθάνειν δὲ τὸ πλεῖστον . ἐπὶ γὰρ τῆς οὕτως κινουμένης ἀρτηρίας οὐδ’ οἱ σφόδρα γεγυμνασμένοι τοῖς ἔσω πέρασι τῶν κινήσεων ἀκολουθοῦσιν , ἀλλὰ καὶ τῆς συστολῆς καὶ αὐτοὺς ἡ τελευτὴ λανθάνει καὶ τῆς διαστολῆς ἡ ἀρχή . ὥστε τούς γε ἀγυμνάστους ἀμήχανον ὅσον εἰκὸς ἐκφεύγειν τῆς κινήσεως , τὴν μὲν συστολὴν σχεδὸν ἅπασαν , μέρος δ’ οὐκ ἐλάχιστον οὐδὲ τῆς διαστολῆς . ὅσον δ’ ἂν ἐκφύγῃ τῆς κινήσεως , ἀναίσθητον τοῖς ἁπτομένοις γενόμενον , τῷ χρόνῳ τῆς ἡσυχίας προσγενόμενον , ἀραιὸν ποιεῖ φαίνεσθαι τὸν σφυγμὸν , ἐπεὶ , πρός γε τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν , οὐδαμῶς ἀραιότερος ὁ τῶν κοιμωμένων ἐστὶ σφυγμὸς , ὥσπερ οὐδ’ ἡ ἀναπνοή . ἀλλὰ σαφῶς μὲν κᾀπὶ ταύτης ἡ ἐκπνοὴ πλεονεκτεῖ , μετ’ ἐκφυσήσεως γινομένη , τῆς δ’ ἡσυχίας ὁ χρόνος οὐδὲν προσαυξάνεται . εἴρηταί μοι σχεδὸν ἤδη τὸ σύμπαν ὕπνων πέρι , σαφηνείας δ’ ἕνεκα προσκείσεται τὸ ὑπόλοιπον . ὁ σφυγμὸς ὁ τῶν κοιμωμένων κατὰ μὲν τὴν ἐκτὸς ἠρεμίαν ὅμοιός ἐστι τοῖς τῶν ἐγρηγορότων , κατὰ δὲ τὴν ἐντὸς ἱκανὸν φαίνεται διαλλάττειν , οὐκέτ’ ἀκολουθούσης ἡμῶν τῆς αἰσθήσεως τοῖς ἔσω πέρασι τῶν κινήσεων . ἀλλὰ καὶ μικρότερός ἐστι καὶ ἀμυδρότερος ἢ ὁ τῶν ἐγρηγορότων , καὶ μάλιστα κατ’ ἀρχὰς εὐθὺς , ὕστερον γὰρ αὐτῷ προσέρχεταί τι μεγέθους τε καὶ σφοδρότητος . ἀλλὰ καὶ βραδὺς μὲν ἐν ταῖς διαστολαῖς , ταχὺς δὲ ἐν ταῖς συστολαῖς ἐστι , καὶ ὅλως εἴσω μᾶλλον κινεῖται . ὥστε καὶ σφοδρὸν αὐτὸν ἐν ταῖς συστολαῖς εἰπὼν οὐκ ἂν ἁμάρτοις . καὶ γὰρ οὖν καὶ τὸ περίττωμα τῆς τῶν χυμῶν ἐργασίας τὸ οἷον αἰθαλῶδες ἐκκρίνειν ἐφίεται σφοδρότερον ἡ ἀρτηρία κατὰ τοὺς ὕπνους , ὡς ἂν πλέον τότε γινόμενον , ὥστε καὶ διὰ τοῦτο τὰ τῆς ἔσω κινήσεως πλεονεκτεῖ . ὅταν μέντοι καταπαύσηται μὲν ἡ ἐργασία τῶν χυμῶν , μένῃ δ’ ὑπνώττων ὁ ἄνθρωπος , ἄμετρος ἂν δήπουθεν ὁ τοιοῦτος ὕπνος εἴη , μικρότεραι δ’ αἱ κινήσεις ἑκάτεραι καὶ βραδεῖαι καὶ ἄῤῥωστοι καὶ ἀραιαὶ γίνονται κατὰ λόγον . ὕπνος γὰρ , ὡς καὶ τῶν ποιητῶν ἔστιν ἀκοῦσαι λεγόντων , ἀδελφός ἐστι θανάτου , καὶ ἓν αὐτῷ κοινὸν ὑπάρχει μόνον πρὸς τοὺς ζῶντας , ἡ περὶ τὴν τροφὴν ἐργασία , τὰ δ’ ἀλλὰ πάντα τοῖς ἀποθνήσκουσιν ὅμοια , μὴ βλέπειν , μὴ ἀκούειν , μὴ φρονεῖν , μὴ νοεῖν , μὴ λαλεῖν , ἀναίσθητον , ἀκίνητον , ἀλόγιστον ἐῤῥίφθαι . ἂν τοῦτο τοίνυν , ὃ κοινὸν ἔτι μόνον ἔχει πρὸς τοὺς ζῶντας , ἀπόλλυται , τί ἄλλο ἢ ὀρθῶς ἐπὶ θάνατον ὁδὸς ἂν λέγοιτο ; καὶ γὰρ οὖν καὶ ὅτι πρώτη μέν ἐστι καὶ κατὰ φύσιν ἡ ἔξω τε καὶ ἀφ’ ἑαυτοῦ κίνησις τῷ θερμῷ , δευτέρα δ’ ἡ εἴσω τε καὶ εἰς ἑαυτὸ , διὰ τὴν τροφὴν γινομένη , πολλάκις ἤδη φθάνομεν εἰρηκέναι . ὅταν οὖν μήτε περὶ τὴν τροφὴν ἔτι πραγματεύηται μηδὲν μήτε τῆς ἔξω οἰκείας ἀναμιμνήσκηται κινήσεως , ἀλλ’ ἀργὸν ἑκατέρωθεν ᾖ , θανάτῳ δηλονότι πελάσει . καὶ λύεται μὲν ὁ τόνος αὐτοῦ καὶ διὰ τοῦτο ἀμυδρὸς ὁ σφυγμὸς γίνεται , καταλύεται δ’ ἡ κίνησις καὶ διὰ τοῦτο μικρὸς καὶ βραδὺς καὶ ἀραιός . κᾂν ἐπὶ πλέον γε προέλθῃ μικρότητός τε καὶ βραδύτητος καὶ ἀραιότητος , ἐγγὺς ἂν ἥκοι τοῦ μηδόλως κινεῖσθαι . τοῦτο δ’ ἦν ὁ θάνατος . οὕτω μὲν ἔχει πάντα τὰ κατὰ τοὺς ὕπνους . εἰ δ’ Ἀρχιγένης μὲν πρὸς τοῖς εἰρημένοις καὶ πληρεστάτους φησὶ φαίνεσθαι τοὺς σφυγμοὺς , Ἀπολλωνίδης δὲ κενωτάτους , οὔ μοι δοκεῖ μηκύνειν ἔτι δεῖν ἡμᾶς περί γε τῶν τοιούτων , ἱκανῶς ἀποδεδειχότας ἐν ταῖς ἔμπροσθεν πραγματείαις ὡς μάτην τοῦτο τὸ γένος τῶν σφυγμῶν οἱ μεθ’ Ἡρόφιλον ἐπεισήγαγον , ὥσπερ καὶ ἄλλα πολλά . καὶ θαυμαστὸν οὐδὲν ἐν πράγματι μηδόλως διαγινωσκομένῳ τἀναντία λέγειν Ἀρχιγένην τε καὶ Ἀπολλωνίδην , οὐ γὰρ αἰσθήσεως κοινῆς τὸ πάθος , ἀλλὰ φαντασμάτων ἰδίων ἑκάτερος ἔγραψεν .
Lemmas: εἰμί δέ ἄν , εἴπερ τις ἄλλος , καί ὕπνος κατά φύσις . τρέπω δέ καί οὗτος ὁ σφυγμός , ἄρχω μέν μικρός καί ἀμυδρός καί βραδύς καί ἀραῖος ἐργάζομαι , προέρχομαι δέ βραδυτής ἐπιτείνω καί ἀραιότης καί μάλα μετά τροφή . μέγας δέ γίγνομαι καί σφοδρός , χρονίζω δέ πάλιν τρέπω εἰς ἀμυδρότης , φυλάσσω δέ βραδυτής καί ἀραιότης . τίς μέν ὁ αἰτία διά ὅς ἐν ὁ ὕπνος ὁ πέψις ἀγαθός οὐ ὁ κατά γαστήρ μόνος , ἀλλά καί ὁ κατά ὁ φλέψ τε καί ἀρτηρία καί πᾶς ὁ ζῷον ὁ ἕξις , οὐ ὁ πάρειμι καιρός διέρχομαι . οὐδέ γάρ ὁμολογέω πᾶς ὁ ἰατρός περί ὁ αἰτία , ὅς τις δέ ἄν εἰμί . οὗτος δέ οὖν ἤδη καθόλου περί αὐτός ἀποφαίνω , ὡς ὁ δύναμις ὁ ὁ πέψις ἐργάζομαι εἴσω μάλα ἑαυτοῦ καί πρός ὁ βάθος ἐπιστρέφω κατά ὁ ὕπνος . διά γε οὖν ὁ ἔσω κίνησις καί ὅτι περί ὁ ὕλη ἐνεργέω , ὁ μέν πρῶτος οἷος ἄρρωστος καί βαρέω γίγνομαι , μικρός δέ ὕστερον ἀπολαύω ὁ τροφή , ὅς κατεργάζομαι , ῥώννυμι τε οὗτος καί ὁ θερμός αὐξάνω ὁ ἐν ὁ ζῷον , ὥσπερ γε καί ὁ ὁ ψυχρός σιτίον προσφέρω παραχρῆμα μέν ψυχρός ἑαυτοῦ αἰσθάνομαι , καί πολύς γε αὐτός καί φρίσσω καί ῥιγόω φανερός , μικρός δέ ὕστερον θερμός γίγνομαι . εἰ μέν δή ὁ ἔμφυτος θερμός εἰμί ὁ πέσσω ὁ τροφή , καί οὗτος κρατέω κίνησις , ὡς Ἱπποκράτης ὑπολαμβάνω , ὁ μέν ἔξω ὁ ἐγρήγορσις , ὁ δέ ἔσω ὁ ὕπνος ἐργάζομαι , ῥᾴδιος ἄν ἐγώ φυσιολογέω ὁ κατά ὁ ἐν ὁ ὕπνος ὁ σφυγμός ἀλλοίωσις . εἰ δέ ἄλλος τις δύναμις εἰμί ὁ οὗτος δημιουργός , ἀλλά ὁ γε διδάσκω συμπάσχω ἀλλήλων ἅπας ὁ διοικέω ὁ ζῷον δύναμις οὐδείς θαυμαστός οὐδέ ὁ φυσικός οὗτος δύναμις συνδιατίθημι πως ἐκεῖνος . ἀλλά εἰ οὗτος ἅπαξ συγχωρέω , ὁ ῥώννυμι καί αὖθις κακός γίγνομαι ὁ σφυγμός ἐργάζομαι δύναμις , εὔπορος ὁ ὁ αἰτία λογισμός . ἐν μέν γάρ ὁ ἀρχή ὁ ὕπνος βαρύνω τε καί κακός γίγνομαι αὐτός μικρός καί ἀμυδρός εὔλογος γίγνομαι ὁ σφυγμός , μετά ὀλίγος μέντοι ῥώννυμι ἐναντίος μέγας τε καί σφοδρός . τίς δήποτε οὖν καί βραδύς καί ἀραῖος γίγνομαι ; Ἐρασίστρατος μέν φημί διά ὁ ἠρεμία ὁ κατά προαίρεσις κίνησις ; ὅς καί οὗτος πέσσω καλός , οὐ αὐτός ὁ ὕπνος αἰτιάομαι . Ἱπποκράτης δέ καί ὅσος ὁ θερμός ἔσω συννεύω ἐν ὁ ὕπνος φημί , σχεδόν δέ εἰμί ἅπας ἰατρός τε καί φιλόσοφος ὁ δόκιμος , ὁ οὗτος μείωσις τε καί αὔξησις καί διαφέρω κίνησις ἀναφέρω ὁ αἰτία . ἐλαχύς μέν γάρ ἑαυτοῦ γίγνομαι καί οἷος καταπνίγω φημί ἐμπίπτω ἀθρόος εἰς ὁ πλῆθος ὁ ἐντός ὕλη , ὥσπερ γε καί ὁ πῦρ , ὅταν εἰς τις πλῆθος ξύλον σωρεύω ἐμπίπτω . ὥσπερ δέ αὐτός οὗτος ὁ πῦρ , ὅταν ἐγκρατής ὁ ὕλη γίγνομαι , ῥώννυμι τε καί εἰς μέγεθος ἀείρω , οὕτως καί ὁ ἔμφυτος θερμός , ὅταν ἀπολαύω ὁ τροφή , κατεργάζομαι ὁ χυμός ὅς ἐμπίπτω ἑαυτοῦ τε πολύς ἤδη καί ῥωμαλέος γίγνομαι . ἀλλά οὐδέπω βραδυτής , οὐδέ ἀραιότης αἰτία λέγω . ἄλλος δέ ἔχω ὁ ἀληθής , ἐγώ γοῦν κριτής . ἐπειδή ὁ κοιμάω ὁ μέν ἔξω κίνησις ὁ θερμός μειόω , κρατέω δέ ὁ ἔσω , ὁ μέν συστολή εὔλογος γίγνομαι ταχύς , ὁ δέ διαστολή βραδύς . ἀτάρ οὖν καί φαίνω γίγνομαι ὧδε , καί ὅσος μή παρακολουθέω ὁ συστολή ὁ ἀρτηρία , ἀλλά ἐκ μόνος ὁ διαστολεύς ὁ διάγνωσις ποιέω , βραδύς ἁπλῶς ἀποφαίνω ὁ κοιμάω ὁ σφυγμός . ὁ δέ εἰμί οὐ βραδύς ἁπλῶς , ἀλλά κατά ἕτερος μέρος ὁ κίνησις βραδύς , ὅλος δέ οὐδέ μάλα βραδύς ἤ ταχύς . ὅς γάρ ὁ μέν διαστολή βραδύς , ταχύς δέ ὁ συστολή , οὗτος οὐδέτερος ἁπλῶς χρή λαλέω , οὔτε ταχύς οὔτε βραδύς , ﻿ ἀλλά διορίζω ὁ μόριον , ὥσπερ Ἱπποκράτης ἐπί ὁ ἀναπνοή ποιέω . καί μέν δή καί μικρός κατά ἕτερος εἰμί ὁ ἑαυτοῦ μόριον ὁ κοιμάω ὁ σφυγμός . ἐπιπλεῖστον μέν γάρ συστέλλω , διαστέλλω δέ οὐ ἐπί πολύς , ἀλλά ὅσος ἀνάγκη ὁ ἐναντίος ἀποδίδωμι κίνησις ὁ συστολή . κινέω μέν οὖν κατά ἴσος διάστημα ὁ ἀρτηρία διά πᾶς ἐν τε ὁ συστέλλω καί ὁ διαστέλλω , πλήν εἰ μεταβάλλω ποτέ ἐξαίφνης ὁ ῥυθμός · ἀλλά ὁ ὅρος ὅθεν τε ἄρχω καί ὅς τελευτάω διαλλάσσω . πλεονεκτέω μέν γάρ ὁ ἔσω κίνησις , εἰς ἔσχατος δέ ἔρχομαι σύμπτωσις , ἐντεῦθεν τε πάλιν ἄρχω ὁ ἔξω , ὁ διαστολή οὐκέτι ἐπιπλεῖστον ποιέω , κρατέω δέ αὖ πάλιν ὁ ἐκτός κίνησις , ἀσθενής δέ εἰμί ὁ ἐναντίος , οὐ ἔτι μέν ἀπό ὁ ἔσχατος ἄρχω σύμπτωσις ἐν ὁ διαστέλλω , τελευτάω δέ εἰς ἔσχατος μέγεθος . ἐντεῦθεν δέ πάλιν ὑπάρχω ὁ ἔσω κίνησις , ὁ τελευτή ὁ συστολή , ὅθεν ἄρχω διαστέλλω , ποιέω . καί οὕτως οἷος δίαυλος τις ὁ κίνησις ἀεί ποιέω ποτέ μέν ἔσω μάλα , ποτέ δέ ἔξω φέρω . ὁ οὖν μόνος αἰσθάνομαι ὁ διαστολεύς ἀναγκαῖος ἐν ὁ ὕπνος ὁ σφυγμός φαίνω καί μικρός καί βραδύς . ἀναγκαῖος δέ ὁ αὐτός οὗτος , ὡς ἄν καί ἀγύμναστος εἰμί περί ὁ διάγνωσις , ὀλίγος μέν τις φαίνω ὁ κατά ὁ διαστολή κίνησις , λανθάνω δέ ὁ πολύς . ἐπί γάρ ὁ οὕτως κινέω ἀρτηρία οὐδέ ὁ σφόδρα γυμνάζω ὁ ἔσω πέρας ὁ κίνησις ἀκολουθέω , ἀλλά καί ὁ συστολή καί αὐτός ὁ τελευτή λανθάνω καί ὁ διαστολεύς ὁ ἀρχή . ὥστε ὁ γε ἀγύμναστος ἀμήχανος ὅσος ἔοικα ἐκφεύγω ὁ κίνησις , ὁ μέν συστολή σχεδόν ἅπας , μέρος δέ οὐ ἐλαχύς οὐδέ ὁ διαστολεύς . ὅσος δέ ἄν ἐκφεύγω ὁ κίνησις , ἀναίσθητος ὁ ἅπτω γίγνομαι , ὁ χρόνος ὁ ἡσυχία προσγίγνομαι , ἀραιός ποιέω φαίνω ὁ σφυγμός , ἐπεί , πρός γε ὁ ἀλήθεια αὐτός , οὐδαμῶς ἀραῖος ὁ ὁ κοιμάω εἰμί σφυγμός , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἀναπνοή . ἀλλά σαφής μέν εἰͅπί οὗτος ὁ ἐκπνοή πλεονεκτέω , μετά ἐκφύσησις γίγνομαι , ὁ δέ ἡσυχία ὁ χρόνος οὐδείς προσαυξάνω . λέγω ἐγώ σχεδόν ἤδη ὁ σύμπας ὕπνος περί , σαφήνεια δέ ἕνεκα πρόσκειμαι ὁ ὑπόλοιπος . ὁ σφυγμός ὁ ὁ κοιμάω κατά μέν ὁ ἐκτός ἠρεμία ὅμοιος εἰμί ὁ ὁ ἐγείρω , κατά δέ ὁ ἐντός ἱκανός φαίνω διαλλάσσω , οὐκέτι ἀκολουθέω ἐγώ ὁ αἴσθησις ὁ ἔσω πέρας ὁ κίνησις . ἀλλά καί μικρός εἰμί καί ἀμυδρός ἤ ὁ ὁ ἐγείρω , καί μάλα κατά ἀρχή εὐθύς , ὕστερον γάρ αὐτός προσέρχομαι τις μέγεθος τε καί σφοδρότης . ἀλλά καί βραδύς μέν ἐν ὁ διαστολή , ταχύς δέ ἐν ὁ συστολή εἰμί , καί ὅλος εἴσω μάλα κινέω . ὥστε καί σφοδρός αὐτός ἐν ὁ συστολή λέγω οὐ ἄν ἁμαρτάνω . καί γάρ οὖν καί ὁ περίσσωμα ὁ ὁ χυμός ἐργασία ὁ οἷος αἰθαλώδης ἐκκρίνω ἐφίημι σφοδρός ὁ ἀρτηρία κατά ὁ ὕπνος , ὡς ἄν πολύς τότε γίγνομαι , ὥστε καί διά οὗτος ὁ ὁ ἔσω κίνησις πλεονεκτέω . ὅταν μέντοι καταπαύω μέν ὁ ἐργασία ὁ χυμός , μένω δέ ὑπνώσσω ὁ ἄνθρωπος , ἄμετρος ἄν δήπουθεν ὁ τοιοῦτος ὕπνος εἰμί , μικρός δέ ὁ κίνησις ἑκάτερος καί βραδύς καί ἄρρωστος καί ἀραιός γίγνομαι κατά λόγος . ὕπνος γάρ , ὡς καί ὁ ποιητής εἰμί ἀκούω λέγω , ἀδελφός εἰμί θάνατος , καί εἷς αὐτός κοινός ὑπάρχω μόνος πρός ὁ ζάω , ὁ περί ὁ τροφή ἐργασία , ὁ δέ ἀλλά πᾶς ὁ ἀποθνῄσκω ὅμοιος , μή βλέπω , μή ἀκούω , μή φρονέω , μή νοέω , μή λαλέω , ἀναίσθητος , ἀκίνητος , ἀλόγιστος ρροπίω . ἐάν οὗτος τοίνυν , ὅς κοινός ἔτι μόνος ἔχω πρός ὁ ζάω , ἀπόλλυμι , τίς ἄλλος ἤ ὀρθός ἐπί θάνατος ὁδός ἄν λέγω ; καί γάρ οὖν καί ὅτι πρῶτος μέν εἰμί καί κατά φύσις ὁ ἔξω τε καί ἀπό ἑαυτοῦ κίνησις ὁ θερμός , δεύτερος δέ ὁ εἴσω τε καί εἰς ἑαυτοῦ , διά ὁ τροφή γίγνομαι , πολλάκις ἤδη φθάνω λέγω . ὅταν οὖν μήτε περί ὁ τροφή ἔτι πραγματεύομαι μηδείς μήτε ὁ ἔξω οἰκεῖος ἀναμιμνῄσκω κίνησις , ἀλλά ἀργός ἑκατέρωθεν εἰμί , θάνατος δηλονότι πελάζω . καί λύω μέν ὁ τόνος αὐτός καί διά οὗτος ἀμυδρός ὁ σφυγμός γίγνομαι , καταλύω δέ ὁ κίνησις καί διά οὗτος μικρός καί βραδύς καί ἀραιός . ἔͅν ἐπί πολύς γε προέρχομαι μικρότης τε καί βραδυτής καί ἀραιότης , ἐγγύς ἄν ἥκω ὁ μηδόλως κινέω . οὗτος δέ εἰμί ὁ θάνατος . οὕτως μέν ἔχω πᾶς ὁ κατά ὁ ὕπνος . εἰ δέ Ἀρχιγένης μέν πρός ὁ λέγω καί πλήρης φημί φαίνω ὁ σφυγμός , Ἀπολλωνίδης δέ κενός , οὐ ἐγώ δοκέω μηκύνω ἔτι δέω ἐγώ περί γε ὁ τοιοῦτος , ἱκανός ἀποδείκνυμι ἐν ὁ ἔμπροσθεν πραγματεία ὡς μάτην οὗτος ὁ γένος ὁ σφυγμός ὁ μετά Ἡρόφιλος ἐπεισάγω , ὥσπερ καί ἄλλος πολύς . καί θαυμαστός οὐδείς ἐν πρᾶγμα μηδόλως διαγιγνώσκω ἐναντίος λέγω Ἀρχιγένης τε καί Ἀπολλωνίδης , οὐ γάρ αἴσθησις κοινός ὁ πάθος , ἀλλά φάντασμα ἴδιος ἑκάτερος γράφω .