galenus.de-atra-bile 7
Ἱπποκράτης μὲν οὖν φαίνεται καλός τε καὶ ἀγαθός τις ἀνὴρ γεγονέναι , μὴ φιλοτιμίας ἢ φιλοδοξίας , ἀλλ’ ἀληθείας ἐραστής . εἰ δὲ καὶ δόξης ἢ τιμῆς αὐτὸν ἐπιθυμῆσαι φαίη τις , ἀλλὰ καὶ κτήσασθαί γε αὐτὴν ῥᾷστον ἦν ἐκείνῳ τῷ ἀνδρὶ , οὐ βουληθέντι τούτῳ φιλονεικεῖν ἐν λόγοις αἱρέσεσιν ἐνδόξοις ἑαυτοῦ πρεσβυτέραις · οὐδεμία γὰρ ἦν ἱκανῶς ἔνδοξος . οἱ δὲ μετ’ αὐτὸν ἀπλήστως ὀρεχθέντες ἀδίκου δόξης αἱρέσεις ἰδίας συνεστήσαντο μοχθηρὰς , ἀντιλογίας πρὸς τοὺς ἑαυτῶν πρεσβυτέρους ποιησάμενοι . καίτοι τινὲς ἐξ αὐτῶν ἤθους ἐπιεικοῦς οὐκ ἀμελῶς ἔχοντες , ἐν οἷς καὶ τὸν Ἐρασίστρατον ἄν τις οἰηθείη . ἀλλὰ καὶ τοῦτον ἡ πρὸς Ἱπποκράτην φιλονεικία μαχόμενα γράφειν ἑαυτῷ κατηνάγκασε . πῶς γὰρ οὐκ ἄν τις μαχόμενα φαίη , προνοητικῶς τοῦ ζώου τὴν φύσιν ἅπαντα διαπλάσασαν τὰ μόρια μάτην ἐν αὐτοῖς ὅλον τὸ τοῦ σπληνὸς σπλάγχνον πεποιηκέναι ; πῶς δ’ οὐκ ἄν τις γνοίη , τινὰς τῶν ὁμοδοξούντων αὐτῷ κατεγνωκότας φαίνεσθαι τῶν εἰρημένων τἀνδρὶ περὶ σπληνὸς , καὶ διὰ τοῦτο τὸ σπλάχνον τοῦτο φάσκοντας προπαρασκευάζειν τῷ ἥπατι τὸν ἐκ τῶν σιτίων χυμὸν εἰς αἵματος χρηστοῦ γένεσιν , εἶθ’ οἷον ἄλλο τι μεσεντέριον ποιοῦντας τῷ λόγῳ τὸ ἐπίπλοον , οὐ μὴν ἐννοοῦντάς γε , ὡς ἐχρῆν τὰς φλέβας ἐξ ἁπάντων τῶν ἐντέρων εἰς τοῦτο ἀναφέρειν τὸν τρόφιμον χυμὸν , οὐκ ἐκ μόνης τῆς γαστρός ; ὅτι δὲ φιλονεικῶν ὁ Ἐρασίστρατος , οὐ πεπεισμένος ἄχρηστον ἰατροῖς εἶναι τὴν περὶ τῶν χυμῶν θεωρίαν , οὔτ’ ὲν ᾧ μέρει τοῦ ζώου γεννᾶται τὸ αἷμα διῆλθεν , οὔθ’ ὑπὸ τίνος αἰτίας , οὔτε κατὰ τίνα τρόπον , ἐναργὲς τεκμήριόν ἐστι τὸ μηδενὸς τῶν διὰ μέλαιναν χολὴν ἢ ὅλως τὸν μελαγχολικὸν χυμὸν γινομένων παθῶν μνημονεῦσαι , καίτοι μὴ μόνον τῶν πρὸ αὐτοῦ φιλοσόφων τε καὶ ἰατρῶν , ἀλλὰ καὶ πάντων ἀνθρώπων ὀνομαζόντων τι πάθος μελαγχολικὸν , ἐπιχειρούντων τε τῇ θεραπείᾳ δι’ ἐλλεβόρου τοῦ λευκοῦ καθάρσεως . οὐδεὶς γὰρ οὕτως ἀπαίδευτός ἐστι τῶν ἐν Ἕλλησι τεθραμμένων , ὡς μήτ’ ἀνεγνωκέναι μήτ’ ἀκηκοέναι τὰς Προίτου θυγατέρας μανείσας ὑπὸ Μελάμποδος ἰαθῆναι καθαρθείσας οὕτως . ὥστε οὐ πρὸ διακοσίων ἐτῶν ἢ τριακοσίων , ἀλλὰ πολὺ πλεόνων , ἐνδόξου τῆς καθάρσεως ταύτης οὔσης , καὶ πάντων τῶν ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ κεχρημένων τῷ φαρμάκῳ . βέλτιον οὖν ἦν παρὰ ὁμόσε χωρήσαντας τὸν Ἐρασίστρατον ἐπιδεῖξαι σφαλερῶς φιλονεικοῦντα , μήτε μελαγχολίαν , μήτ’ ἄλλως μηδεμίαν μανίαν ἐπὶ μελαίνῃ χολῇ γίνεσθαι , καθάπερ γε μηδὲ καρκῖνον , μηδὲ ἐλέφαντα , μηδὲ τὰς θηριώδεις ἐν φρενίτισι παρακοπὰς , μηδὲ κιρσοὺς , μηδ’ αἱμοῤῥοΐδας , μηδ’ ὅτι πολλοὶ κατὰ τὰς ἀναιρέσεις αὐτῶν ἐμελαγχόλησαν . ἀλλ’ οὐκ ἐτόλμησεν οὐδὲν τοιοῦτο εἰπεῖν , αἰδούμενος , οἶμαι , καταγνωσθῆναι πρὸς τῶν ὁμιλούντων ἐπιμελῶς τοῖς ἔργοις τῆς τέχνης , ἐν οἷς τὰς ἐπιδείξεις οἱ παλαιοὶ τῶν ἰατρῶν , οὐκ ἐν λόγοις σοφιστικοῖς , ἐποιοῦντο . φρασάτω τις οὖν μοι τῶν ἀπ’ αὐτοῦ τὴν αἰτίαν τοῦ τὸν σπλῆνα μέλανα φαίνεσθαι τοῖς θερμοῖς καὶ ξηροῖς τῇ κράσει ζώοις , ὡς μηδὲ βρωθῆναι δύνασθαι . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ὑῶν , εἰ καὶ μὴ παραπλήσιος ἥπατι κατὰ τὴν ἐδωδὴν , ἀλλ’ οὐκ ﻿ ἄβρωτός ἐστιν · ἐπὶ δέ γε λεόντων καὶ λεαινῶν , καὶ παρδάλεών τε καὶ λεοπάρδων , ἄρκτων τε καὶ λύκων οἱ τὰς σάρκας αὐτῶν ἡδέως ἐσθίοντες ἀφίστανται τοῦ σπληνὸς ὡς ἀβρώτου . καίτοι γ’ , εἰ πρῶτος ἀπολαύει τῶν ἐσθιομένων τε καὶ πινομένων , ἐχρῆν αὐτὸν μάλιστα μὲν , εἰ οἷόν τε , καὶ αὐτοῦ τοῦ ἥπατος ἐπιτηδειότερον εἰς ἐδωδὴν ὑπάρχειν , εἰ δὲ μὴ , ἀλλὰ μὴ χείρω γε πάντως . εἰρηκότος οὖν αὐτοῦ τοῦ Ἐρασιστράτου , τοὺς περὶ τῶν τοιούτων λογισμοὺς ἀλλήλοις δεῖν ὁμολογεῖν πάντως , οὐκ οἶδ’ ὅπως ὑπομένουσί τινες ἀποδέχεσθαι λόγους ὑπὸ τῶν φαινομένων ἐλεγχομένους , οὓς οὐδὲ οἱ πατέρες αὐτῶν αὐτοὶ διαπαντὸς ἐδυνήθησαν φυλάξαι . σιωπῶν γοῦν Ἐρασίστρατος περὶ τῆς οὐσίας τοῦ τρέφοντος χυμοῦ τὰ νεῦρα γράφειν αὐτὴν ἠναγκάσθη διὰ τὸ χρήσιμον εἰς τὴν τῶν παραλελυμένων ἴασιν , γλίσχρον εἶναι λέγων καὶ ὅλκιμον καὶ δυσέκκριτον τὴν τροφὴν , ὑφ’ ἧς τὰ νεῦρα τρέφεται . καὶ μὴν τοῦτό γε οὐκ ἄλλοθεν ποθὲν ἢ ἐκ τῶν φαινομένων περὶ τὰ νεῦρα συνελογίσατο . καὶ γὰρ ἑψόμενα καὶ σηπόμενα τὴν διάλυσιν εἰς τὸν τοιοῦτον ἔχει χυμὸν , ἔν τε τῷ κατὰ φύσιν ἔχειν ἄναιμα τελέως εἰσίν . ἀλλ’ εἰ μὴ συγχωρηθείη τῶν μορίων ἕκαστον οἰκείῳ τῆς ἰδίας οὐσίας τρέφεσθαι χυμῷ , τὸ πιστὸν οἰχήσεται τοῦ λόγου . καὶ μὴν εἴπερ οἰκεῖος ἕκαστον τῶν μορίων τρέφει χυμὸς , οὐκ ἐνδέχεται τὸν τῶν καρχαροδόντων ζώων σπλῆνα γλυκεῖαν ἔχειν τὴν τροφήν . εἴπερ οὖν ἐπὶ τούτων μάλιστα φαίνεται σαφὴς ἡ ἰδέα τοῦ σπληνὸς , ὡς ἂν τὴν στρυφνὴν καὶ ὀξεῖαν ἐναργῶς ἔχοντος ποιότητα , πρόδηλον ὅτι καὶ ὁ τρέφων αὐτὴν χυμὸς τοιοῦτός ἐστιν . οὐκ οὖν ἂν ἠμέλησεν ὁ δημιουργὸς τῶν τοιούτων ζώων ἐκκαθαίρειν τοῦ αἵματος ὅσον ἰλύς τις αὐτοῦ καὶ τρύξ ἐστι , καθάπερ οὐδὲ τὸ πικρόχολον καὶ ὀῤῥῶδες περίττωμα . εἴπερ οὖν φαίνονται κατὰ τὸ σῶμα πάντες οἱ χυμοὶ περιεχόμενοι , τοῦτο γὰρ Ἱπποκράτης ἀπέδειξεν , ἐκ τοῦ πάντας ἐκκρίνεσθαι τοῖς ὑγιαίνουσιν , ἑλκομένους ὑπὸ τῶν οἰκείων ἑκάστου φαρμάκων , οὐκ ἂν ἠμέλησεν ἡ διαπλάττουσα τὰ ζῶα τέχνη ποιῆσαί τι τοῦ μελαγχολικοῦ περιττώματος ἑλκτικὸν ὄργανον . οὐ μὴν οὐδ’ ἄλλο τι δυνατὸν ἐπινοῆσαι τοιαύτης ὑγρότητος οἰκεῖον μόριον ὑπερβάντα τὸν σπλῆνα . ἆρ’ οὖν ἔτι ζητήσεις , διὰ τίνος ἀγγείου τὸ παχὺ τοῦ αἵματος φέρεται πρὸς αὐτὸν , ἀπιστήσεις δὲ , διὰ μιᾶς φλεβὸς οὐ σπλῆνα μόνον ἕλκειν , ἀλλὰ καὶ τὴν γαστέρα τὸν οἰκεῖον χυμὸν ἐν ταῖς μακροτέραις ἀσιτίαις ; εἰ μεμνημένος ὧν ἀπεδείξαμεν ἐν τοῖς περὶ φυσικῶν δυνάμεων ὑπομνήμασιν εἴης , οὔτε τούτων ζητήσεις οὐδὲν , οὔτε πῶς διὰ τῶν αὐτῶν φλεβῶν ἐκ κοιλίας εἰς ὅλον τὸ ζῶον ἡ τροφὴ φέρεται , καταφέρεται δὲ πάλιν ἐπ’ αὐτὴν διὰ τῶν αὐτῶν . ἔν τε γὰρ ταῖς ὑπὸ τῶν φαρμάκων καθάρσεσι , κᾀπειδὰν ἡ φύσις ἐκκαθαρῇ τὸ κατὰ τὰς ἐν ταῖς νόσοις κρίσεις , ὥσπερ γε κᾀπὶ τῶν ὑγιαινόντων πολλάκις , αὐτό τε τὸ χρηστότατον αἷμα φέρεται πρὸς τὴν γαστέρα , θρέψον αὐτὴν ἐν ταῖς μακροτέραις ἀσιτίαις , ἐκκρίνεταί τε διὰ τῶν αὐτῶν φλεβῶν ἐξ ὅλου τοῦ σώματος ἀθρόως ἐνίοτε πολλὰ τῶν περιττωμάτων . ἀποδέδεικται δὲ περὶ τούτων ἁπάντων ἐν τοῖς τῶν φυσικῶν δυνάμεων ὑπομνήμασι . καὶ χρὴ τὸν ἀντιλέγοντα μὴ πρὸς τὰ συμπεράσματα τῶν ἀποδείξεων ἐρωτᾷν λόγους , οὓς ἐν ἐκείνοις τοῖς γράμμασιν ἐξηλέγξαμεν , ἀλλὰ τὰς ἡμετέρας ἀποδείξεις ἀποδεικνύναι ψευδεῖς , ἢ , εἰ μηδὲν τούτων πράξειε , σιωπᾷν αἰδούμενον , ὥσπερ Ἐρασίστρατος ἐποίησεν .
Lemmas: Ἱπποκράτης μέν οὖν φαίνω καλός τε καί ἀγαθός τις ἀνήρ γίγνομαι , μή φιλοτιμία ἤ φιλοδοξία , ἀλλά ἀλήθεια ἐραστής . εἰ δέ καί δόξα ἤ τιμή αὐτός ἐπιθυμέω φημί τις , ἀλλά καί κτάομαι γε αὐτός ῥᾴδιος εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ , οὐ βούλομαι οὗτος φιλονεικέω ἐν λόγος αἵρεσις ἔνδοξος ἑαυτοῦ πρέσβυς · οὐδείς γάρ εἰμί ἱκανός ἔνδοξος . ὁ δέ μετά αὐτός ἄπληστος ὀρέγω ἄδικος δόξα αἵρεσις ἴδιος συνίστημι μοχθηρός , ἀντιλογία πρός ὁ ἑαυτοῦ πρέσβυς ποιέω . καίτοι τις ἐκ αὐτός ἦθος ἐπιεικής οὐ ἀμελής ἔχω , ἐν ὅς καί ὁ Ἐρασίστρατος ἄν τις οἴομαι . ἀλλά καί οὗτος ὁ πρός Ἱπποκράτης φιλονικία μάχομαι γράφω ἑαυτοῦ καταναγκάζω . πῶς γάρ οὐ ἄν τις μάχομαι φημί , προνοητικός ὁ ζῷον ὁ φύσις ἅπας διαπλάσσω ὁ μόριον μάτην ἐν αὐτός ὅλος ὁ ὁ σπλήν σπλάγχνον ποιέω ; πῶς δέ οὐ ἄν τις γιγνώσκω , τις ὁ ὁμοδοξέω αὐτός καταγιγνώσκω φαίνω ὁ λέγω ἀνήρ περί σπλήν , καί διά οὗτος ὁ σπλάχνον οὗτος φάσκω προπαρασκευάζω ὁ ἧπαρ ὁ ἐκ ὁ σιτίον χυμός εἰς αἷμα χρηστός γένεσις , εἶτα οἷος ἄλλος τις μεσεντέριον ποιέω ὁ λόγος ὁ ἐπίπλοον , οὐ μήν ἐννοέω γε , ὡς χρή ὁ φλέψ ἐκ ἅπας ὁ ἔντερον εἰς οὗτος ἀναφέρω ὁ τρόφιμος χυμός , οὐ ἐκ μόνος ὁ γαστήρ ; ὅτι δέ φιλονεικέω ὁ Ἐρασίστρατος , οὐ πείθω ἄχρηστος ἰατρός εἰμί ὁ περί ὁ χυμός θεωρία , οὔτε εἰμί ὅς μέρος ὁ ζῷον γεννάω ὁ αἷμα διέρχομαι , οὔτε ὑπό τίς αἰτία , οὔτε κατά τίς τρόπος , ἐναργής τεκμήριον εἰμί ὁ μηδείς ὁ διά μέλας χολή ἤ ὅλος ὁ μελαγχολικός χυμός γίγνομαι πάθος μνημονεύω , καίτοι μή μόνος ὁ πρό αὐτός φιλόσοφος τε καί ἰατρός , ἀλλά καί πᾶς ἄνθρωπος ὀνομάζω τις πάθος μελαγχολικός , ἐπιχειρέω τε ὁ θεραπεία διά ἑλλέβορος ὁ λευκός κάθαρσις . οὐδείς γάρ οὕτως ἀπαίδευτος εἰμί ὁ ἐν Ἕλλην τρέφω , ὡς μήτε ἀναγιγνώσκω μήτε ἀκούω ὁ Προῖτος θυγάτηρ μαίνομαι ὑπό Μελάμπους ἰάομαι καθαίρω οὕτως . ὥστε οὐ πρό διακόσιοι ἔτος ἤ τριακόσιοι , ἀλλά πολύς πολύς , ἔνδοξος ὁ κάθαρσις οὗτος εἰμί , καί πᾶς ὁ ἐν ὁ μεταξύ χρόνος χράω ὁ φάρμακον . ἀγαθός οὖν εἰμί παρά ὁμόσε χωρέω ὁ Ἐρασίστρατος ἐπιδείκνυμι σφαλερός φιλονεικέω , μήτε μελαγχολία , μήτε ἄλλος μηδείς μανία ἐπί μέλας χολή γίγνομαι , καθά γε μηδέ καρκῖνος , μηδέ ἐλέφας , μηδέ ὁ θηριώδης ἐν φρένιτις παρακοπή , μηδέ κιρσός , μηδέ αἱμορροίς , μηδέ ὅτι πολύς κατά ὁ ἀναίρεσις αὐτός μελαγχολάω . ἀλλά οὐ τολμάω οὐδείς τοιοῦτος λέγω , αἰδέομαι , οἴομαι , καταγιγνώσκω πρός ὁ ὁμιλέω ἐπιμελής ὁ ἔργον ὁ τέχνη , ἐν ὅς ὁ ἐπίδειξις ὁ παλαιός ὁ ἰατρός , οὐ ἐν λόγος σοφιστικός , ποιέω . φράζω τις οὖν ἐγώ ὁ ἀπό αὐτός ὁ αἰτία ὁ ὁ σπλήν μέλας φαίνω ὁ θερμός καί ξηρός ὁ κρᾶσις ζῷον , ὡς μηδέ βιβρώσκω δύναμαι . ἐπί μέν γάρ ὁ ὗς , εἰ καί μή παραπλήσιος ἧπαρ κατά ὁ ἐδωδή , ἀλλά οὐ ﻿ ἄβρωτος εἰμί · ἐπί δέ γε λέων καί λέαινα , καί πάρδαλις τε καί λεόπαρδος , ἄρκτος τε καί λύκων ὁ ὁ σάρξ αὐτός ἡδύς ἐσθίω ἀφίστημι ὁ σπλήν ὡς ἄβρωτος . καίτοι γε , εἰ πρῶτος ἀπολαύω ὁ εἰσθέω τε καί πίνω , χρή αὐτός μάλα μέν , εἰ οἷος τε , καί αὐτός ὁ ἧπαρ ἐπιτήδειος εἰς ἐδωδή ὑπάρχω , εἰ δέ μή , ἀλλά μή κακός γε πάντως . λέγω οὖν αὐτός ὁ Ἐρασίστρατος , ὁ περί ὁ τοιοῦτος λογισμός ἀλλήλων δέω ὁμολογέω πάντως , οὐ οἶδα ὅπως ὑπομένω τις ἀποδέχομαι λόγος ὑπό ὁ φαίνω ἐλέγχω , ὅς οὐδέ ὁ πατήρ αὐτός αὐτός διαπαντός δύναμαι φυλάσσω . σιωπάω γοῦν Ἐρασίστρατος περί ὁ οὐσία ὁ τρέφω χυμός ὁ νεῦρον γράφω αὐτός ἀναγκάζω διά ὁ χρήσιμος εἰς ὁ ὁ παραλύω ἴασις , γλίσχρος εἰμί λέγω καί ὅλκιμος καί δυσέκκριτος ὁ τροφή , ὑπό ὅς ὁ νεῦρον τρέφω . καί μήν οὗτος γε οὐ ἄλλοθεν ποθεν ἤ ἐκ ὁ φαίνω περί ὁ νεῦρον συλλογίζομαι . καί γάρ ἕψω καί σήπω ὁ διάλυσις εἰς ὁ τοιοῦτος ἔχω χυμός , ἐν τε ὁ κατά φύσις ἔχω ἄναιμος τέλειος εἰμί . ἀλλά εἰ μή συγχωρέω ὁ μόριον ἕκαστος οἰκεῖος ὁ ἴδιος οὐσία τρέφω χυμός , ὁ πιστός οἴχομαι ὁ λόγος . καί μήν εἴπερ οἰκεῖος ἕκαστος ὁ μόριον τρέφω χυμός , οὐ ἐνδέχομαι ὁ ὁ καρχαρόδων ζῷον σπλήν γλυκύς ἔχω ὁ τροφή . εἴπερ οὖν ἐπί οὗτος μάλα φαίνω σαφής ὁ ἰδέα ὁ σπλήν , ὡς ἄν ὁ στρυφνός καί ὀξύς ἐναργής ἔχω ποιότης , πρόδηλος ὅτι καί ὁ τρέφω αὐτός χυμός τοιοῦτος εἰμί . οὐ οὖν ἄν ἀμελέω ὁ δημιουργός ὁ τοιοῦτος ζῷον ἐκκαθαίρω ὁ αἷμα ὅσος ἰλύς τις αὐτός καί τρύξ εἰμί , καθά οὐδέ ὁ πικρόχολος καί ὀρρώδης περίσσωμα . εἴπερ οὖν φαίνω κατά ὁ σῶμα πᾶς ὁ χυμός περιέχω , οὗτος γάρ Ἱπποκράτης ἀποδείκνυμι , ἐκ ὁ πᾶς ἐκκρίνω ὁ ὑγιαίνω , ἕλκω ὑπό ὁ οἰκεῖος ἕκαστος φάρμακον , οὐ ἄν ἀμελέω ὁ διαπλήσσω ὁ ζῷον τέχνη ποιέω τις ὁ μελαγχολικός περίσσωμα ἑλκτικός ὄργανον . οὐ μήν οὐδέ ἄλλος τις δυνατός ἐπινοέω τοιοῦτος ὑγρότης οἰκεῖος μόριον ὑπερβαίνω ὁ σπλήν . ἆρα οὖν ἔτι ζητέω , διά τίς ἀγγεῖον ὁ παχύς ὁ αἷμα φέρω πρός αὐτός , ἀπιστέω δέ , διά εἷς φλέψ οὐ σπλήν μόνος ἕλκω , ἀλλά καί ὁ γαστήρ ὁ οἰκεῖος χυμός ἐν ὁ μακρός ἀσιτία ; εἰ μιμνῄσκω ὅς ἀποδείκνυμι ἐν ὁ περί φυσικός δύναμις ὑπόμνημα εἰμί , οὔτε οὗτος ζητέω οὐδείς , οὔτε πῶς διά ὁ αὐτός φλέψ ἐκ κοιλία εἰς ὅλος ὁ ζῷον ὁ τροφή φέρω , καταφέρω δέ πάλιν ἐπί αὐτός διά ὁ αὐτός . ἐν τε γάρ ὁ ὑπό ὁ φάρμακον κάθαρσις , ἐͅπειδάν ὁ φύσις ἐκκαθαίρω ὁ κατά ὁ ἐν ὁ νόσος κρίσις , ὥσπερ γε εἰͅπί ὁ ὑγιαίνω πολλάκις , αὐτός τε ὁ χρηστός αἷμα φέρω πρός ὁ γαστήρ , τρέφω αὐτός ἐν ὁ μακρός ἀσιτία , ἐκκρίνω τε διά ὁ αὐτός φλέψ ἐκ ὅλος ὁ σῶμα ἀθρόος ἐνίοτε πολύς ὁ περίσσωμα . ἀποδείκνυμι δέ περί οὗτος ἅπας ἐν ὁ ὁ φυσικός δύναμις ὑπόμνημα . καί χρή ὁ ἀντιλέγω μή πρός ὁ συμπέρασμα ὁ ἀπόδειξις ἐρωτάω λόγος , ὅς ἐν ἐκεῖνος ὁ γράμμα ἐξελέγχω , ἀλλά ὁ ἡμέτερος ἀπόδειξις ἀποδείκνυμι ψευδής , ἤ , εἰ μηδείς οὗτος πράσσω , σιωπάω αἰδέομαι , ὥσπερ Ἐρασίστρατος ποιέω .