galenus.de-anatomicis-administrationibus-libri-ix 3.2
Λέγωμεν οὖν ἤδη , καθ’ ὅντινα τρόπον ἐγχειρεῖν προσήκει τῇ τῶν ἀγγείων τε καὶ νεύρων ἀνατομῇ τῇ κατὰ τὰ κῶλα , καὶ πρότερον περὶ ὅλης τῆς χειρὸς εἴπωμεν . ἄρξασθαι δὲ τοῦ λόγου καλῶς ἂν ἔχοι τὴν Ἱπποκράτους ῥῆσιν εἰπόντας πρῶτον , ἡνίκα φησί · Ποὺς δὲ ἀνθρώπου ἐκ πολλῶν καὶ μικρῶν ὀστέων σύγκειται , ὥσπερ καὶ χεὶρ ἄκρη . πόδα μὲν γὰρ ἁπλῶς εἶπε , χεῖρα δ’ οὐκ ἔθ’ ἁπλῶς , ἀλλ’ ἄκρη προσέθηκεν . οὐ γὰρ ἀνάλογον ἔχει ταῖς προσηγορίαις τὰ κῶλα , καίτοι ταῖς κατασκευαῖς ἀνάλογον ἔχοντα · ὁποῖον μὲν γὰρ ἐν τῷ σκέλει μηρός ἐστι τοιοῦτον ἐν ὅλῃ τῇ χειρὶ βραχίων · ὁποῖον δὲ ἐν τῷ σκέλει ἡ κνήμη , τοιοῦτον ἐν ὅλῃ τῇ χειρὶ πῆχυς · ὁποῖον δὲ ἐν τῷ σκέλει ποὺς , τοιοῦτον ἐν ὅλῃ τῇ χειρὶ χεὶρ ἄκρα · τὸ γὰρ ἀπὸ τῆς τῶν καρπῶν διαρθρώσεως εἰς τοὺς δακτύλους ἐσχισμένον ὀνομάζεται χεὶρ ἄκρα , καθάπερ ποὺς τὸ τελευταῖον τοῦ σκέλους , ᾧ βαίνομεν . οὕτως οὖν καὶ ἡμεῖς χρησόμεθα τοῖς ὀνόμασιν · ἄνευ μὲν γὰρ προσθήκης χεῖρα λέγοντες ὅλον τὸ κῶλον , ὅταν δὲ ἀπὸ τοῦ καρποῦ πέρας αὐτῆς δηλῶσαι βουληθῶμεν , ἄκραν χεῖρα καλοῦντες . ἄρχεται δὲ δηλονότι τόδε τὸ κῶλον ἀπὸ τῆς κατ’ ὦμον διαρθρώσεως · διήρθρωται δὲ ἐνταῦθα τῆς ὠμοπλάτης ὁ αὐχὴν τῇ κεφαλῇ τοῦ βραχίονος . ὥστε , κᾂν ἀποτεμὼν κατὰ τοῦτο τὸ ἄρθρον ὅλην τὴν χεῖρα , βουληθῇς ἀνατέμνειν αὐτὴν καθ’ ἑαυτὴν ἄνευ τοῦ παντὸς σώματος , οὐδὲν ἕξεις ἔλαττον . οὕτω γοῦν κᾀμὲ πολλάκις ἑωράκατε τὰ κατ’ αὐτὴν δεικνύντα τῆς δ’ ἐγχειρήσεως ἀρχὴ , πᾶν ἐν κύκλῳ περιελεῖν τὸ δέρμα τῶν ὑποκειμένων σωμάτων , οὐ μὴν ὡς ἔτυχέ γε , καθάπερ οἱ σκυτοδέψαι συναφαιροῦντες αὐτοῦ καὶ τὸν ὑποβεβλημένον ὑμένα , καθ’ ὃν αἱ τὸ δέρμα τρέφουσαι διέρχονται φλέβες . ἀλλὰ τὸν μὲν ὑμένα προσκαταλιπεῖν τῷ σώματι χρὴ , περιβεβλημένον τοῖς ὑποβεβλημένοις αὐτῷ μυσὶ τὸ δέμα δὲ μόνον αὐτὸ καθ’ αὑτὸ διὰ σμίλης ὀξείας ἀποκρίνειν τε καὶ χωρίζειν ἀπὸ τοῦ ὑμένος , ἀρχῇ τῆς χωρίσεως τῇδε χρώμενον . ἕν τι μέρος τοῦ κώλου προχειρισάμενος , ὅπερ ἂν ἐθελήσῃς , ἄφελε τὰς τρίχας , ὡς γυμνωθῆναι τοσοῦτον τοῦ δέρματος , ὁπηλίκον ἂν σοι δόξῃ ποιήσασθαι τὴν πρώτην τομὴν κατ’ αὐτό · ῥᾷον γὰρ τεμεῖς , εἰ ψιλὸν ἐργάσαιο τριχῶν . εἰκὸς μὲν οὖν σε κατὰ τὴν πρώτην ἐπιβολὴν ἢ καταλιπεῖν τι τοῦ δέρματος ἄτμητον , ἢ τὸν ὑποκείμενον ἅμ’ αὐτῷ διατεμεῖν ὑμένα . δεύτερον μέντοι καὶ τρίτον ἐγχειρῶν τέμνειν , ἤτοι προσθείς τι τῷ βάθει τῆς τομῆς , ἢ ἀφελὼν , οὐκ εἰς μακρὰν ὑπ’ αὐτῆς τῆς πείρας διδαχθήσῃ τὴν συμμετρίαν τῆς τομῆς . εὔδηλον δ’ , ὅτι σύμμετρον ὀνομάζω τομὴν τὴν μήτε ἀπολείπουσάν τι τοῦ δέρματος ἄτμητον , μήτε τὸν ὑποκείμενον ὑμένα σὺν αὐτῷ τέμνουσαν . ὅταν οὖν ἀκριβῶς ἴδῃς τοῦτό σοι κατωρθωμένον , ἀνατείνας ἀγκίστροις ἑκάτερον τῆς τομῆς τὸ χεῖλος , ὑπὸ τὸ δέρμα πειρῶ τέμνειν ἀποχωρίζων αὐτοῦ τὸν ὑμένα . μόνοις δ’ οὐ χρὴ τοῖς δακτύλοις ἄνευ σμίλης ἐπιτρέπειν τοὖργον , ὥσπερ ὅταν ἐκδέρωμέν τι ζῶον . ὁ γὰρ ὑμὴν τῶν ὑποκειμένων σωμάτων ἑαυτῷ ἀπολύεται κατὰ δάρσιν , ὡς Ἡρόφιλος ὠνόμαζεν , ἀπὸ τοῦ δέρω ῥήματος ὄνομα ποιήσας τῆς ἐνεργείας τε καὶ τοῦ πάθους κοινὸν , ὥσπερ γε καὶ ἀπὸ τοῦ τέμνω τὸ τῆς τομῆς ὄνομα γέγονεν , ἐνέργειαν μὲν σημαῖνον τοῦ τέμνοντος ἀνθρώπου , πάθος δὲ τοῦ τεμνομένου σώματος . οὕτως οὖν καὶ ἡ δάρσις ἓν οὖσα πρᾶγμα κατὰ τὸ ὑποκείμενον , ὥσπερ καὶ ἡ τομὴ , πάθος μέν ἐστι τοῦ δερομένου σώματος , ἔργον δὲ τοῦ δέροντος ἀνθρώπου . τὸ τοίνυν δέρμα , περὶ τούτου γὰρ ἦν ὁ λόγος , οὐ κατὰ δάρσιν ἀπολύεται τοῦ ὑμένος , ὅτι ﻿ μηδ’ ἐν τῷ κατὰ φύσιν ἔχειν προσήρτηται μόνον αὐτῷ , καθάπερ ὁ ὑμὴν τοῖς ὑποκειμένοις , ἀλλὰ συμπέφυκεν , οὐ μὴν ἰσχυράν γε σύμφυσιν , οὐδὲ δυσχώριστον , ὥσπερ ἔνια τῶν μορίων ἔχειν φαίνεται . χρὴ γάρ σε γιγνώσκειν , ὅτι πολὺ τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττόν ἐστιν ἔν τε ταῖς συμφύσεσιν καὶ ταῖς προσαρτήσεσιν · τὰ μὲν γὰρ μᾶλλον , τὰ δ’ ἧττον ἀλλήλοις συμπέφυκέ τε καὶ προσήρτηται . κοινὸν δ’ ἦν τῶν μὲν κατὰ σύμφυσιν ἡνωμένων τό τε μὴ δύνασθαι χωρισθῆναι ἀπ’ ἀλλήλων ἄνευ τομῆς , ἢ πάντως γε τοῦ βιαίως διασπασθῆναι , καὶ τὸ χωρισθέντων ἕλκος ἐν ἑκατέρῳ φαίνεσθαι · τῶν δὲ προσαρτωμένων σωμάτων ἥ θ’ ἕνωσις ἀσθενὴς ἦν λεπταῖς ἰνῶν γιγνομένη διαφύσεσιν , ὅ τε χωρισμὸς ῥᾷστος , ὃν ὀνομάζουσι δάρσιν . ὁ τοίνυν ὑποκείμενος ὑμὴν τῷ δέρματι συνέχεταί τε τοῖς σώμασιν , οἷς περιτέτακται κατά τινας ἰνῶν διαφύσεις λεπτοτέρας τῶν ἀραχνίων , ἀπολύεταί τε κατὰ δάρσιν αὐτῶν , οὐδὲν δεομένων ἡμῶν , εἰ μὴ βουληθείημεν , εἰς τοῦτο σμίλης · ἱκανοὶ γὰρ καὶ οἱ δάκτυλοι μόνοι . οὐ μὴν τοῦ γε δέρματος οἷόν τε χωρίσαι τὸν ὑμένα διὰ μόνων τῶν δακτύλων , ἀλλὰ χρεία σμίλης , συμπέφυκε γὰρ αὐτῷ . καὶ χρὴ πρὸς τὸ δέρμα τὴν σμίλην ἐρείδοντας τὸν ὑμένα χωρίζειν . ὡς , εἴ γε πρὸς τὸν ὑμένα τὴν σμίλην ἐγκλίνοις , τρώσεις αὐτόν · εἰ δ’ ἀποξέων τοῦ δέρματος τὸν ὑμένα τρώσαις ποτὲ τὸ δέρμα , βλάβην οὐδεμίαν ἐργάσῃ τῇ προκειμένῃ πράξει · οὐ μὴν οὐδὲ τρῶσις ἐν αὐτῷ γίνεται τοῦ δέρματος , εἰ καὶ βιαιότερον ἐρείσεις , ἀλλ’ ἀμυχή τις ἐπιπολῆς . δεῖται δὲ τὸ ἔργον τοῦτο χρόνου πλείονος . ὅθεν , ὅταν ἑτέρῳ τινὶ τῶν φιλομαθῶν ἐπιδεικνύῃς τὰ κατὰ τὴν χεῖρα , φθάνων προαπόξυε τὸν ὑμένα τοῦ δέρματος , ὡς εἴρηται , πρὶν ἀφικέσθαι τὸν θεώμενον . εἰ δέ τινε τῶν ἑταίρων ἐθέλοις κοινωνῆσαι τῆς ἀνατομῆς , ὃς καὶ αὐτὸς ἄλλῳ ποτὲ δεῖξαι βουλήσεται , παρόντος αὐτοῦ ποιοῦ τὴν ἐγχείρησιν . ἔστι γὰρ τὸ ἔργον ἀκριβείας πολλῆς δεόμενον , ἀνδρὶ φιλοπόνῳ τε καὶ φιλομαθεῖ πρέπον . ἔγωγε οὖν πολλάκις ἐπιτρέψας αὐτὸ τῶν ἑταίρων τινὶ , διεσπασμένον μὲν ἐν πολλοῖς μέρεσιν εὑρὸν τὸν ὑμένα , προσεχόμενον δὲ ἐν ἄλλοις τῷ δέρματι . καθ’ ὅ τι δ’ ἂν μέρος γένηταί τι τοιοῦτο , οὐδὲν ἔτι φαίνεται τῶν ὑπὸ τῷ δέρματι φλεβῶν τὲ καὶ νεύρων τῶν μικρῶν , καὶ μάλιστα ἐν πιθήκῳ . κατὰ μὲν γὰρ τοὺς ἵππους , καὶ τοὺς ὄνους , καὶ τοὺς ἡμιόνους , καὶ τοὺς βοῦς οὐκ ἀφανίζεται μὲν διὰ τὸ μέγεθος , ἀποσπασθέντος δὲ τῆς συνεχείας τῶν ὑποκειμένων , οὐκέτ’ ἐναργῆ τὴν γνῶσιν ἔχει · κατὰ δὲ τὰ μικρὰ ζῶα τὸ σύμπαν διαφθείρεται , τῶν εἰρημένων τινὸς γενομένου περὶ τὸν ὑμένα . καὶ τοίνυν ἤδη σοι γεγυμνώσθω τοῦ δέρματος ἡ πᾶσα χεὶρ , περιβεβλημένου τοῖς ὑποκειμένοις σώμασι τοῦ μετὰ τὸ δέρμα παντὸς ὑμένος . ἐν τούτῳ δὲ κατασκέπτου παραχρῆμα , πρὶν ξηρανθῆναι τὸν ὑμένα , τὰς ἐπιπολῆς φλέβας καὶ τὰ νεῦρα . φαίνεται δ’ οὐχ ὡσαύτως ἐπὶ πάντων ἐναργῶς τὰ μὲν νεῦρα , διά τε τὸ φύσει τισὶ τῶν πιθήκων , ὥσπερ καὶ τῶν ἀνθρώπων , ὑπάρχειν ἰσχνότερα , καὶ διὰ τὸ πιμελὴν ἔχειν ἢ μὴ ἔχειν τὸ ζῶον · ἐν μὲν γὰρ τοῖς ἰσχνοῖς ἐναργέστερον ὁρᾶται τὰ νεῦρα , κατακρύπτεται δὲ ἐν τοῖς πιμελώδεσιν . τὰς δ’ ὑπὸ τῷ δέρματι φλέβας , ὅταν μὲν πολύαιμος ὁ πίθηκος ᾖ , πάσας ἐναργῶς ἐστιν ἰδεῖν , ὅταν δ’ ὀλίγαιμος , ἀμυδρῶς . ἀλλ’ ὅμως ἐπὶ πάντων ὁρᾷν τε καὶ μεμνῆσθαι πειρῶ τάς τε ῥίζας τῶν ἐπιπολῆς νεύρων καὶ τὸν τῆς φορᾶς τρόπον , ὅπως καὶ αὐτὸς , ὅταν ἀναγκασθῇς τέμνειν , κατὰ τὸ μῆκος τῆς φορᾶς ἄγῃς τὴν τομήν . ἢ γὰρ ἓν , ἢ οὐδὲν οὕτως διατεμεῖς νεῦρον · εἰ δ’ ἐγκαρσίαν ἐπιβάλοις τὴν σμίλην , πολλὰ διαιρήσεις ἅμα . μάλιστα δὲ τῶν ῥιζῶν ἀποχωρεῖν πειρῶ , γινώσκων , ὅτι , καθάπερ ἐπὶ δένδρου κλάδον μὲν ἢ ἀκρέμονα τέμνων ὀλίγον ἔβλαψας τὸ φυτὸν , τὸ στέλεχος δ’ εἰ διακόψεις , διέφθειρας ὅλον τὸ φυτὸν , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν νεύρων , ἐὰν πρὸς τῇ ῥίζῃ ποιήσῃς τὴν διαίρεσιν , ὅλον τὸ χωρίον , ὃ παρ’ ἐκείνου τοῦ νεύρου σχιζομένου τὴν αἴσθησιν ἐλάμβανεν , ἀναίσθητον ἀποδείξεις . εἰ δὴ μέμνησαι τῆς τῶν μυῶν ἀνατομῆς , ἣν ἐν τῷ πρώτῳ διῆλθον γράμματι , μαθήσῃ καὶ νῦν εὑρίσκειν ῥᾳδίως τὰς ἀρχὰς τῶν εἰς τὸ δέρμα διασπειρομένων νεύρων · εἰ δ’ οὐ μέμνησαι , καταλιπὼν ἐν τῷ παρόντι τοῦτο τὸ βιβλίον , ἐπ’ ἐκεῖνο πρότερον ἐλθὲ , κᾀπειδὰν ἀκριβῶς ἤδη μνημονεύσῃς ἑκάστου τῶν μυῶν τὴν θέσιν , οὕτως ἀναγίνωσκε τὸν ἐφεξῆς λόγον ἐνταυθοῖ γεγραμμένον . ὡς οὖν πράξοντί σοι τοῦτο , τὰ συνεχῆ τοῖς προπαρεσκευασμένοις εἰρήσεται .
Lemmas: λέγω οὖν ἤδη , κατά ὅστις τρόπος ἐγχειρέω προσήκω ὁ ὁ ἀγγεῖον τε καί νεῦρον ἀνατομή ὁ κατά ὁ κῶλον , καί πρότερος περί ὅλος ὁ χείρ λέγω . ἄρχω δέ ὁ λόγος καλός ἄν ἔχω ὁ Ἱπποκράτης ῥῆσις λέγω πρῶτος , ἡνίκα φημί · πούς δέ ἄνθρωπος ἐκ πολύς καί μικρός ὀστέον σύγκειμαι , ὥσπερ καί χείρ ἄκρος . πούς μέν γάρ ἁπλῶς λέγω , χείρ δέ οὐ ἔτι ἁπλῶς , ἀλλά ἄκρος προστίθημι . οὐ γάρ ἀνάλογος ἔχω ὁ προσηγορία ὁ κῶλον , καίτοι ὁ κατασκευή ἀνάλογος ἔχω · ὁποῖος μέν γάρ ἐν ὁ σκέλος μηρός εἰμί τοιοῦτος ἐν ὅλος ὁ χείρ βραχίων · ὁποῖος δέ ἐν ὁ σκέλος ὁ κνήμη , τοιοῦτος ἐν ὅλος ὁ χείρ πῆχυς · ὁποῖος δέ ἐν ὁ σκέλος πούς , τοιοῦτος ἐν ὅλος ὁ χείρ χείρ ἄκρος · ὁ γάρ ἀπό ὁ ὁ καρπός διάρθρωσις εἰς ὁ δάκτυλος σχίζω ὀνομάζω χείρ ἄκρος , καθά πούς ὁ τελευταῖος ὁ σκέλος , ὅς βαίνω . οὕτως οὖν καί ἐγώ χράω ὁ ὄνομα · ἄνευ μέν γάρ προσθήκη χείρ λέγω ὅλος ὁ κῶλον , ὅταν δέ ἀπό ὁ καρπός πέρας αὐτός δηλόω βούλομαι , ἄκρος χείρ καλέω . ἄρχω δέ δηλονότι ὅδε ὁ κῶλον ἀπό ὁ κατά ὦμος διάρθρωσις · διαρθρόω δέ ἐνταῦθα ὁ ὠμοπλάτη ὁ αὐχήν ὁ κεφαλή ὁ βραχίων . ὥστε , ἔͅν ἀποτέμνω κατά οὗτος ὁ ἄρθρον ὅλος ὁ χείρ , βούλομαι ἀνατέμνω αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἄνευ ὁ πᾶς σῶμα , οὐδείς ἔχω ἐλαχύς . οὕτως γοῦν ἐͅμὲ πολλάκις ὁράω ὁ κατά αὐτός δείκνυμι ὁ δέ ἐγχείρησις ἀρχή , πᾶς ἐν κύκλος περιαιρέω ὁ δέρμα ὁ ὑπόκειμαι σῶμα , οὐ μήν ὡς τυγχάνω γε , καθά ὁ σκυτοδέψης συναφαιρέω αὐτός καί ὁ ὑποβάλλω ὑμήν , κατά ὅς ὁ ὁ δέρμα τρέφω διέρχομαι φλέψ . ἀλλά ὁ μέν ὑμήν προσκαταλείπω ὁ σῶμα χρή , περιβάλλω ὁ ὑποβάλλω αὐτός μῦς ὁ δέμα δέ μόνος αὐτός κατά ἑαυτοῦ διά σμίλη ὀξύς ἀποκρίνω τε καί χωρίζω ἀπό ὁ ὑμήν , ἀρχή ὁ χώρισις ὅδε χράω . εἷς τις μέρος ὁ κῶλον προχειρίζω , ὅς ἄν ἐθέλω , ἀφαιρέω ὁ θρίξ , ὡς γυμνόω τοσοῦτος ὁ δέρμα , ὁπηλίκος ἄν σύ δοκέω ποιέω ὁ πρῶτος τομή κατά αὐτός · ῥᾴδιος γάρ τέμνω , εἰ ψιλός ἐργάζομαι θρίξ . ἔοικα μέν οὖν σύ κατά ὁ πρῶτος ἐπιβολή ἤ καταλείπω τις ὁ δέρμα ἄτμητος , ἤ ὁ ὑπόκειμαι ἅμα αὐτός διατέμνω ὑμήν . δεύτερος μέντοι καί τρίτος ἐγχειρέω τέμνω , ἤτοι προστίθημι τις ὁ βάθος ὁ τομή , ἤ ἀφαιρέω , οὐ εἰς μακρός ὑπό αὐτός ὁ πεῖρα διδάσκω ὁ συμμετρία ὁ τομή . εὔδηλος δέ , ὅτι σύμμετρος ὀνομάζω τομή ὁ μήτε ἀπολείπω τις ὁ δέρμα ἄτμητος , μήτε ὁ ὑπόκειμαι ὑμήν σύν αὐτός τέμνω . ὅταν οὖν ἀκριβής ὁράω οὗτος σύ κατορθόω , ἀνατείνω ἄγκιστρον ἑκάτερος ὁ τομή ὁ χεῖλος , ὑπό ὁ δέρμα πειράω τέμνω ἀποχωρίζω αὐτός ὁ ὑμήν . μόνος δέ οὐ χρή ὁ δάκτυλος ἄνευ σμίλη ἐπιτρέπω ἔργον , ὥσπερ ὅταν ἐκδέρω τις ζῷον . ὁ γάρ ὑμήν ὁ ὑπόκειμαι σῶμα ἑαυτοῦ ἀπολύω κατά δάρσις , ὡς Ἡρόφιλος ὀνομάζω , ἀπό ὁ δέρω ῥῆμα ὄνομα ποιέω ὁ ἐνέργεια τε καί ὁ πάθος κοινός , ὥσπερ γε καί ἀπό ὁ τέμνω ὁ ὁ τομή ὄνομα γίγνομαι , ἐνέργεια μέν σημαίνω ὁ τέμνω ἄνθρωπος , πάθος δέ ὁ τέμνω σῶμα . οὕτως οὖν καί ὁ δάρσις εἷς εἰμί πρᾶγμα κατά ὁ ὑπόκειμαι , ὥσπερ καί ὁ τομή , πάθος μέν εἰμί ὁ δέρω σῶμα , ἔργον δέ ὁ δέρω ἄνθρωπος . ὁ τοίνυν δέρμα , περί οὗτος γάρ εἰμί ὁ λόγος , οὐ κατά δάρσις ἀπολύω ὁ ὑμήν , ὅτι ﻿ μηδέ ἐν ὁ κατά φύσις ἔχω προσαρτάω μόνος αὐτός , καθά ὁ ὑμήν ὁ ὑπόκειμαι , ἀλλά συμφύω , οὐ μήν ἰσχυρός γε σύμφυσις , οὐδέ δυσχώριστος , ὥσπερ ἔνιοι ὁ μόριον ἔχω φαίνω . χρή γάρ σύ γιγνώσκω , ὅτι πολύς ὁ μάλα τε καί ἥσσων εἰμί ἐν τε ὁ σύμφυσις καί ὁ προσάρτησις · ὁ μέν γάρ μάλα , ὁ δέ ἥσσων ἀλλήλων συμφύω τε καί προσαρτάω . κοινός δέ εἰμί ὁ μέν κατά σύμφυσις ἑνόω ὁ τε μή δύναμαι χωρίζω ἀπό ἀλλήλων ἄνευ τομή , ἤ πάντως γε ὁ βίαιος διασπάω , καί ὁ χωρίζω ἕλκος ἐν ἑκάτερος φαίνω · ὁ δέ προσαρτάω σῶμα ὁ τε ἕνωσις ἀσθενής εἰμί λεπτός ἴνη γίγνομαι διάφυσις , ὁ τε χωρισμός ῥᾴδιος , ὅς ὀνομάζω δάρσις . ὁ τοίνυν ὑπόκειμαι ὑμήν ὁ δέρμα συνέχω τε ὁ σῶμα , ὅς περιτάσσω κατά τις ἴνη διάφυσις λεπτός ὁ ἀράχνιον , ἀπολύω τε κατά δάρσις αὐτός , οὐδείς δέω ἐγώ , εἰ μή βούλομαι , εἰς οὗτος σμίλη · ἱκανός γάρ καί ὁ δάκτυλος μόνος . οὐ μήν ὁ γε δέρμα οἷος τε χωρίζω ὁ ὑμήν διά μόνος ὁ δάκτυλος , ἀλλά χρεία σμίλη , συμφύω γάρ αὐτός . καί χρή πρός ὁ δέρμα ὁ σμίλη ἐρείδω ὁ ὑμήν χωρίζω . ὡς , εἰ γε πρός ὁ ὑμήν ὁ σμίλη ἐγκλίνω , τιτρώσκω αὐτός · εἰ δέ ἀποξέω ὁ δέρμα ὁ ὑμήν τιτρώσκω ποτέ ὁ δέρμα , βλάβη οὐδείς ἐργάζομαι ὁ πρόκειμαι πρᾶξις · οὐ μήν οὐδέ τρῶσις ἐν αὐτός γίγνομαι ὁ δέρμα , εἰ καί βίαιος ἐρείδω , ἀλλά ἀμυχή τις ἐπιπολή . δέω δέ ὁ ἔργον οὗτος χρόνος πολύς . ὅθεν , ὅταν ἕτερος τις ὁ φιλομαθής ἐπιδείκνυμι ὁ κατά ὁ χείρ , φθάνω προαποξύω ὁ ὑμήν ὁ δέρμα , ὡς λέγω , πρίν ἀφικνέομαι ὁ θεάομαι . εἰ δέ τις ὁ ἑταῖρος ἐθέλω κοινωνέω ὁ ἀνατομή , ὅς καί αὐτός ἄλλος ποτέ δείκνυμι βούλομαι , πάρειμι αὐτός ποιέω ὁ ἐγχείρησις . εἰμί γάρ ὁ ἔργον ἀκρίβεια πολύς δέω , ἀνήρ φιλόπονος τε καί φιλομαθής πρέπω . ἐγώ οὖν πολλάκις ἐπιτρέπω αὐτός ὁ ἑταῖρος τις , διασπάω μέν ἐν πολύς μέρος εὑρίσκω ὁ ὑμήν , προσέχω δέ ἐν ἄλλος ὁ δέρμα . κατά ὅς τις δέ ἄν μέρος γίγνομαι τις τοιοῦτος , οὐδείς ἔτι φαίνω ὁ ὑπό ὁ δέρμα φλέψ τε καί νεῦρον ὁ μικρός , καί μάλα ἐν πίθηκος . κατά μέν γάρ ὁ ἵππος , καί ὁ ὄνος , καί ὁ ἡμίονος , καί ὁ βοῦς οὐ ἀφανίζω μέν διά ὁ μέγεθος , ἀποσπάω δέ ὁ συνέχεια ὁ ὑπόκειμαι , οὐκέτι ἐναργής ὁ γνῶσις ἔχω · κατά δέ ὁ μικρός ζῷον ὁ σύμπας διαφθείρω , ὁ λέγω τις γίγνομαι περί ὁ ὑμήν . καί τοίνυν ἤδη σύ γυμνόω ὁ δέρμα ὁ πᾶς χείρ , περιβάλλω ὁ ὑπόκειμαι σῶμα ὁ μετά ὁ δέρμα πᾶς ὑμήν . ἐν οὗτος δέ κατασκέπτομαι παραχρῆμα , πρίν ξηραίνω ὁ ὑμήν , ὁ ἐπιπολή φλέψ καί ὁ νεῦρον . φαίνω δέ οὐ ὡσαύτως ἐπί πᾶς ἐναργής ὁ μέν νεῦρον , διά τε ὁ φύσις τις ὁ πίθηκος , ὥσπερ καί ὁ ἄνθρωπος , ὑπάρχω ἰσχνός , καί διά ὁ πιμελή ἔχω ἤ μή ἔχω ὁ ζῷον · ἐν μέν γάρ ὁ ἰσχνός ἐναργής ὁράω ὁ νεῦρον , κατακρύπτω δέ ἐν ὁ πιμελώδης . ὁ δέ ὑπό ὁ δέρμα φλέψ , ὅταν μέν πολύαιμος ὁ πίθηκος εἰμί , πᾶς ἐναργής εἰμί ὁράω , ὅταν δέ ὀλίγαιμος , ἀμυδρός . ἀλλά ὅμως ἐπί πᾶς ὁράω τε καί μιμνῄσκω πειράω ὁ τε ῥίζα ὁ ἐπιπολή νεῦρον καί ὁ ὁ φορά τρόπος , ὅπως καί αὐτός , ὅταν ἀναγκάζω τέμνω , κατά ὁ μῆκος ὁ φορά ἄγω ὁ τομή . ἤ γάρ εἷς , ἤ οὐδείς οὕτως διατέμνω νεῦρον · εἰ δέ ἐγκάρσιος ἐπιβάλλω ὁ σμίλη , πολύς διαιρέω ἅμα . μάλα δέ ὁ ῥίζα ἀποχωρέω πειράω , γιγνώσκω , ὅτι , καθά ἐπί δένδρον κλάδος μέν ἤ ἀκρέμων τέμνω ὀλίγος βλάπτω ὁ φυτόν , ὁ στέλεχος δέ εἰ διακόπτω , διαφθείρω ὅλος ὁ φυτόν , οὕτως καί ἐπί ὁ νεῦρον , ἐάν πρός ὁ ῥίζα ποιέω ὁ διαίρεσις , ὅλος ὁ χωρίον , ὅς παρά ἐκεῖνος ὁ νεῦρον σχίζω ὁ αἴσθησις λαμβάνω , ἀναίσθητος ἀποδείκνυμι . εἰ δή μιμνῄσκω ὁ ὁ μῦς ἀνατομή , ὅς ἐν ὁ πρῶτος διέρχομαι γράμμα , μανθάνω καί νῦν εὑρίσκω ῥᾴδιος ὁ ἀρχή ὁ εἰς ὁ δέρμα διασπείρω νεῦρον · εἰ δέ οὐ μιμνῄσκω , καταλείπω ἐν ὁ πάρειμι οὗτος ὁ βιβλίον , ἐπί ἐκεῖνος πρότερος ἔρχομαι , ἐͅπειδάν ἀκριβής ἤδη μνημονεύω ἕκαστος ὁ μῦς ὁ θέσις , οὕτως ἀναγιγνώσκω ὁ ἐφεξῆς λόγος ἐνταυθοῖ γράφω . ὡς οὖν πράσσω σύ οὗτος , ὁ συνεχής ὁ προπαρασκευάζω λέγω .