galenus.de-anatomicis-administrationibus-libri-ix 4.11
Νυνὶ δ’ , ἐπειδήπερ , ὅπως χρὴ γυμνοῦν τὰ μόρια τοῦ ζώου , πρόκειται διελθεῖν , ἐπὶ τὰ συνεχῆ τοῖς προδεδειγμένοις ἐπανέλθωμεν · ἡ γὰρ ἀκολουθία τῶν γυμνουμένων μορίων ἐν ταῖς ἀνατομικαῖς ἐγχειρήσεσιν ὁρίζει τῆς διδασκαλίας τὴν τάξιν . ἐπὶ γοῦν τοῖς προειρημένοις μυσὶν ἀφαιρεθεῖσιν ἤδη φαίνοιτ’ ἂν ὁ διοίγων τὴν κάτω γένυν , ἀρχόμενος μὲν ἐκ τοῦ λιθοειδοῦς ὀστοῦ τῆς κεφαλῆς , ἀναφερόμενος δ’ ἐπ’ ἄκρων τῶν γενύων , ὥσθ’ ἥκειν ἐς ταὐτὸν ἑκάτερον τῶν μυῶν , τόν τε ἐκ τῶν δεξιῶν μερῶν τοῦ ζώου ὁρμώμενον καὶ τὸν ἐκ τῶν ἀριστερῶν . ἴδιον ἐξαίρετον ἔχουσιν οἱ μύες οὗτοι τὸ κατὰ μέσην τὴν ὁδὸν , ἣν ἀπὸ τῆς πρώτης ἀρχῆς ποιοῦνται μέχρι τῆς ἐσχάτης τελευτῆς , ἀπόλλυσθαι μὲν αὐτῶν τὸ σαρκῶδες , ἄναιμον δὲ καὶ νευρώδη καὶ περιφερῆ πως γίνεσθαι τὴν ἰδέαν ἑκατέρου , καθάπερ τένοντος ἢ συνδέσμου τινὸς ἐλαχίστας ἶνας ἐπιβεβλημένου σαρκοειδεῖς . εἰ δ’ ἀποτεμὼν αὐτῶν τὴν πρώτην ἔκφυσιν ἀνατεμών τε σύμπαν σῶμα μέχρι τοῦ γενείου , σωζομένης τῆς εἰς τὴν κάτω γένυν ἐμφύσεως , ἐπὶ τὴν ἰδίαν ἕλκοις ἀρχὴν , ἀκολουθήσει μὲν αὐτοῖς ἡ γένυς , ἀνοιχθήσεται δὲ τὸ στόμα . χρὴ δὲ δηλονότι τὰ τοιαῦτα πάντα ποιεῖν , ἀφῃρημένου μὲν τοῦ δέρματος ἅπαντος , ἔτι δὲ προσφάτων ἀπὸ τοῦ θανάτου καὶ διὰ τοῦτο μαλακῶν ὑπαρχόντων οὐ μόνον τῶν περὶ τὰς διαρθρώσεις συνδέσμων , ἀλλὰ καὶ τῶν μυῶν . ἡ δέ γε ἀκριβεστάτη τῶν ἐνεργειῶν ἑκάστου μυὸς ἐξέτασις γίγνεται , τῶν μὲν ἄλλων ἁπάντων περιαιρουμένων , καταλειπομένων δὲ μόνον τῶν ἀντιτεταγμένων ἀλλήλοις , ὧν ἂν ἑκάστοτε τύχῃς ἐξετάζων τὰς κινήσεις · αἱ γάρ τοι σάρκες αἱ τῶν ζώων ἡ μεγίστη μοῖρα τῆς τῶν μυῶν οὐσίας εἰσί . διασπειρομένων γοῦν εἰς αὐτᾶς συνδέσμων τε καὶ νεύρων , ὁ μῦς γεννᾶται . λέλεκται δὲ καὶ περὶ τούτων ἐν τοῖς περὶ τῶν τῶν μυῶν κινήσεων , καὶ πάντα ἀναγνῶναι χρὴ τοῖς μέλλουσιν ἀκολουθεῖν τῇδε τῇ πραγματείᾳ . φανείσης οὖν τῆς εἰρημένης ἐνεργείας τε καὶ χρείας τῶν μυῶν , ἤδη καιρὸς ἡμῖν εἰπεῖν , ὡς οὐ χρὴ ζητεῖν ἄλλην ἔτι μυῶν συζυγίαν ἀνοίγουσαν τὸ στόμα , μόνη ταύτῃ τῇ νῦν εἰρημένη τῆς φύσεως ἀρκεσθείσης , τῆς καὶ μόνην ἀντιταξάσης ταῖς κλειούσαις τὸ στόμα τρισίν . ἡ δ’ αἰτία καὶ τούτων καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἐν τοῖς περὶ χρείας μορίων εἴρηται .
Lemmas: νυνί δέ , ἐπειδή , ὅπως χρή γυμνόω ὁ μόριον ὁ ζῷον , πρόκειμαι διέρχομαι , ἐπί ὁ συνεχής ὁ προδείκνυμι ἐπανέρχομαι · ὁ γάρ ἀκολουθία ὁ γυμνόω μόριον ἐν ὁ ἀνατομικός ἐγχείρησις ὁρίζω ὁ διδασκαλία ὁ τάξις . ἐπί γοῦν ὁ προλέγω μῦς ἀφαιρέω ἤδη φαίνω ἄν ὁ διοίγνυμι ὁ κάτω γένυς , ἄρχω μέν ἐκ ὁ λιθοειδής ὀστέον ὁ κεφαλή , ἀναφέρω δέ ἐπί ἄκρος ὁ γένυς , ὥστε ἥκω εἰς αὐτός ἑκάτερος ὁ μῦς , ὁ τε ἐκ ὁ δεξιός μέρος ὁ ζῷον ὁρμάω καί ὁ ἐκ ὁ ἀριστερός . ἴδιος ἐξαιρετός ἔχω ὁ μῦς οὗτος ὁ κατά μέσος ὁ ὁδός , ὅς ἀπό ὁ πρῶτος ἀρχή ποιέω μέχρι ὁ ἔσχατος τελευτή , ἀπόλλυμι μέν αὐτός ὁ σαρκώδης , ἄναιμος δέ καί νευρώδης καί περιφερής πως γίγνομαι ὁ ἰδέα ἑκάτερος , καθά τένων ἤ σύνδεσμος τις ἐλαχύς ἴς ἐπιβάλλω σαρκοειδής . εἰ δέ ἀποτέμνω αὐτός ὁ πρῶτος ἔκφυσις ἀνατέμνω τε σύμπας σῶμα μέχρι ὁ γένειον , σῴζω ὁ εἰς ὁ κάτω γένυς ἔμφυσις , ἐπί ὁ ἴδιος ἕλκω ἀρχή , ἀκολουθέω μέν αὐτός ὁ γένυς , ἀνοίγνυμι δέ ὁ στόμα . χρή δέ δηλονότι ὁ τοιοῦτος πᾶς ποιέω , ἀφαιρέω μέν ὁ δέρμα ἅπας , ἔτι δέ πρόσφατος ἀπό ὁ θάνατος καί διά οὗτος μαλακός ὑπάρχω οὐ μόνος ὁ περί ὁ διάρθρωσις σύνδεσμος , ἀλλά καί ὁ μῦς . ὁ δέ γε ἀκριβής ὁ ἐνέργεια ἕκαστος μῦς ἐξέτασις γίγνομαι , ὁ μέν ἄλλος ἅπας περιαιρέω , καταλείπω δέ μόνος ὁ ἀντιτάσσω ἀλλήλων , ὅς ἄν ἑκάστοτε τυγχάνω ἐξετάζω ὁ κίνησις · ὁ γάρ τοι σάρξ ὁ ὁ ζῷον ὁ μέγας μοῖρα ὁ ὁ μῦς οὐσία εἰμί . διασπείρω γοῦν εἰς αὐτός σύνδεσμος τε καί νεῦρον , ὁ μῦς γεννάω . λέγω δέ καί περί οὗτος ἐν ὁ περί ὁ ὁ μῦς κίνησις , καί πᾶς ἀναγιγνώσκω χρή ὁ μέλλω ἀκολουθέω ὅδε ὁ πραγματεία . φαίνω οὖν ὁ λέγω ἐνέργεια τε καί χρεία ὁ μῦς , ἤδη καιρός ἐγώ λέγω , ὡς οὐ χρή ζητέω ἄλλος ἔτι μῦς συζυγία ἀνοίγνυμι ὁ στόμα , μόνος οὗτος ὁ νῦν λέγω ὁ φύσις ἀρκέω , ὁ καί μόνος ἀντιτάσσω ὁ κλέω ὁ στόμα τρεῖς . ὁ δέ αἰτία καί οὗτος καί ὁ ἄλλος ἅπας ἐν ὁ περί χρεία μόριον λέγω .