galenus.de-anatomicis-administrationibus-libri-ix 7.13
Ἐπεὶ δ’ ἅπαξ ἐμνημόνευσα τοῦ θεραπευθέντος παιδὸς , οὐδὲν ἂν εἴη χεῖρον ἅπαντα διηγήσασθαι τὰ κατ’ αὐτὸν , γενόμενα · διὰ γὰρ τὸ χρήσιμον τῆς ἱστορίας , εἰ καὶ μὴ τῆς παρούσης πραγματείας ἴδιόν ἐστι , βέλτιον αὐτὰ οἰηθῆναι . πληγεὶς ἐκεῖνος ὁ παῖς ἐν παλαίστρᾳ κατὰ τὸ στέρνον , ἠμελήθη μὲν τὸ πρῶτον , ὕστερον δ’ οὐ καλῶς προὐνοήθη . καὶ μετὰ τέσσαράς που μῆνας ἐφάνη πῦον ἐν τῷ πληγέντι μορίῳ . τοῦτο κομίσασθαι βουλόμενος ὁ θεραπεύων , ἔτεμε τὸν παῖδα , καὶ , ὡς ᾤετο , διὰ ταχέων εἰς οὐλὴν ἤγαγεν . εἶτ’ αὖθις ἐφλέγμῃνε , καὶ αὖθις ἀπέστη , καὶ αὖθις ἐτμήθη , καὶ οὐκέθ’ οἷόν τε εἰς οὐλὴν ἀχθῆναι . ταῦτ’ ἄρα καὶ ὁ δεσπότης αὐτοῦ , πλείονας ἀθροίσας ἰατροὺς , ἐν οἷς ἦν κᾀγὼ , σκοπεῖσθαι περὶ τῆς ἰάσεως ἐκέλευσεν . ὡς δὲ πᾶσιν ἐδόκει σφάκελος εἶναι τοῦ στέρνου τὸ πάθος , ἐφαίνετο δὲ καὶ ἡ τῆς καρδίας κίνησις ἐκ τῶν ἀριστερῶν αὐτοῦ μερῶν , οὐδεὶς ἐκκόπτειν ἐτόλμα τὸ πεπονθὸς ὀστοῦν · ᾤοντο γὰρ , ἐξ ἀνάγκης ἐπ’ αὐτῷ σύντρησιν ἔσεσθαι τοῦ θώρακος . ἐγὼ δ’ ἐκκόψειν μὲν ἔφην αὐτὸ χωρὶς τοῦ τὴν καλουμένην ἰδίως ὑπὸ τῶν ἰατρῶν σύντρησιν ἐργάσασθαι · περὶ μέντοι τῆς παντελοῦς ἰάσεως οὐδὲν ἐπηγγελλόμην , ἀδήλου ὄντος , εἰ πέπονθε καὶ μέχρι πόσου πέπονθε τῶν ὑποκειμένων τι τῷ στέρνῳ . γυμνωθέντος οὖν τοῦ χωρίου , πλέον οὐδὲν ἐφάνη τοῦ στέρνου πεπονθὸς , ἢ ὅπερ ἐξ ἀρχῆς εὐθὺς ἐφαίνετο . διὸ καὶ μᾶλλον ἐθάῤῥησα πρὸς τὴν χειρουργίαν ἐλθεῖν , ἀπαθῶν γε τῶν ἑκατέρωθεν ὀφθέντων περάτων , οἷς ὑποπεφύκασιν αἵ τ’ ἀρτηρίαι καὶ φλέβες . ἐκκοπέντος δὲ τοῦ πεπονθότος ὀστοῦ κατ’ ἐκεῖνον μάλιστα τὸν τόπον , ἐν ᾧ ἐμπέφυκεν ἡ τοιαύτη κορυφὴ τοῦ περικαρδίου , καὶ φανείσης γυμνῆς τῆς καρδίας , ἐσέσηπτο γὰρ ὁ περικάρδιος κατὰ τοῦτο , παραχρῆμα μὲν οὐκ ἀγαθὴν ἐλπίδα περὶ τοῦ παιδὸς εἴχομεν , ὑγιάσθη δὲ εἰς τὸ παντελὲς οὐκ ἐν πολλῷ χρόνῳ · ὅπερ οὐκ ἂν ἐγένετο , μηδενὸς τολμήσαντος ἐκκόψαι τὸ πεπονθὸς ὀστοῦν · ἐτόλμησε δ’ ἂν οὐδεὶς ἄνευ τοῦ προγεγυμνάσθαι κατὰ τὰς ἀνατομικὰς ἐγχειρήσεις . ﻿ ἄλλος γοῦν τις ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ , σηπεδονώδη διάθεσιν ἐξ ἀποσκήμματος ἐν βραχίονι τέμνων , ἀγνοίᾳ τῶν ἐν τῷ χωρίῳ μορίων ἀρτηρίαν ἀξιόλογον ἔτεμεν , ἔν τε τῷ παραχρῆμα διὰ τὴν αἱμοῤῥαγίαν ἐθορυβήθη , καὶ μόγις ἐκλαβεῖν δυνηθεὶς αὐτὴν , ὡς βρόχῳ διαλαβεῖν , ἐτύγχανε γὰρ οὖσα βύθιος , ἐν μὲν τῷ παραχρῆμα τὸν ἐκ τῆς αἱμοῤῥαγίας ἀπεώσατο κίνδυνον , ἑτέρῳ μέντοι τρόπῳ τὸν ἄνθρωπον ἀπέκτεινε , γαγγραίνης ἐπὶ τῷ βρόχῳ καταλαβούσης τὴν μὲν ἀρτηρίαν μάλιστά τε καὶ πρώτην , ἐφεξῆς δ’ ἅπαντα τὰ πέριξ αὐτῇς . ταυτὶ μὲν οὖν ἀπὸ πολλῶν ὀλίγα κατὰ πάρεργον εἰρήσθω , τοῖς νοῦν ἔχουσιν ἐνδεικνύμενα τῆς προκειμένης πραγματείας τὴν χρείαν .
Lemmas: ἐπεί δέ ἅπαξ μνημονεύω ὁ θεραπεύω παῖς , οὐδείς ἄν εἰμί κακός ἅπας διηγέομαι ὁ κατά αὐτός , γίγνομαι · διά γάρ ὁ χρήσιμος ὁ ἱστορία , εἰ καί μή ὁ πάρειμι πραγματεία ἴδιος εἰμί , ἀγαθός αὐτός οἴομαι . πλήσσω ἐκεῖνος ὁ παῖς ἐν παλαίστρα κατά ὁ στέρνον , ἀμελέω μέν ὁ πρῶτος , ὕστερον δέ οὐ καλός προνοοῦμαι . καί μετά τέσσαρες που μείς φαίνω πυός ἐν ὁ πλήσσω μόριον . οὗτος κομίζω βούλομαι ὁ θεραπεύω , τέμνω ὁ παῖς , καί , ὡς οἴομαι , διά ταχύς εἰς οὐλή ἄγω . εἶτα αὖθις φλεγμῃν́ω , καί αὖθις ἀφίστημι , καί αὖθις τέμνω , καί οὐκέτι οἷος τε εἰς οὐλή ἄγω . οὗτος ἄρα καί ὁ δεσπότης αὐτός , πολύς ἀθροίζω ἰατρός , ἐν ὅς εἰμί ἐͅγώ , σκοπέω περί ὁ ἴασις κελεύω . ὡς δέ πᾶς δοκέω σφάκελος εἰμί ὁ στέρνον ὁ πάθος , φαίνω δέ καί ὁ ὁ καρδία κίνησις ἐκ ὁ ἀριστερός αὐτός μέρος , οὐδείς ἐκκόπτω τολμάω ὁ πάσχω ὀστέον · οἴομαι γάρ , ἐκ ἀνάγκη ἐπί αὐτός σύντρησις εἰμί ὁ θώραξ . ἐγώ δέ ἐκκόπτω μέν φημί αὐτός χωρίς ὁ ὁ καλέω ἴδιος ὑπό ὁ ἰατρός σύντρησις ἐργάζομαι · περί μέντοι ὁ παντελής ἴασις οὐδείς ἐπαγγέλλω , ἄδηλος εἰμί , εἰ πάσχω καί μέχρι πόσος πάσχω ὁ ὑπόκειμαι τις ὁ στέρνον . γυμνόω οὖν ὁ χωρίον , πολύς οὐδείς φαίνω ὁ στέρνον πάσχω , ἤ ὅς ἐκ ἀρχή εὐθύς φαίνω . διό καί μάλα θαρσέω πρός ὁ χειρουργία ἔρχομαι , ἀπαθής γε ὁ ἑκατέρωθεν ὁράω πέρας , ὅς ὑποφύω ὁ τε ἀρτηρία καί φλέψ . ἐκκόπτω δέ ὁ πάσχω ὀστέον κατά ἐκεῖνος μάλα ὁ τόπος , ἐν ὅς ἐμφύω ὁ τοιοῦτος κορυφή ὁ περικάρδιος , καί φαίνω γυμνός ὁ καρδία , ἔσσηπμαι γάρ ὁ περικάρδιος κατά οὗτος , παραχρῆμα μέν οὐ ἀγαθός ἐλπίς περί ὁ παῖς ἔχω , ὑγιάζω δέ εἰς ὁ παντελής οὐ ἐν πολύς χρόνος · ὅς οὐ ἄν γίγνομαι , μηδείς τολμάω ἐκκόπτω ὁ πάσχω ὀστέον · τολμάω δέ ἄν οὐδείς ἄνευ ὁ προγυμνάζω κατά ὁ ἀνατομικός ἐγχείρησις . ﻿ ἄλλος γοῦν τις ἐν ἐκεῖνος ὁ χρόνος , σηπεδονώδης διάθεσις ἐκ ἀπόσκημμα ἐν βραχίων τέμνω , ἄγνοια ὁ ἐν ὁ χωρίον μόριον ἀρτηρία ἀξιόλογος τέμνω , ἐν τε ὁ παραχρῆμα διά ὁ αἱμορραγία θορυβέω , καί μόγις ἐκλαμβάνω δύναμαι αὐτός , ὡς βρόχος διαλαμβάνω , τυγχάνω γάρ εἰμί βύθιος , ἐν μέν ὁ παραχρῆμα ὁ ἐκ ὁ αἱμορραγία ἀπωθέω κίνδυνος , ἕτερος μέντοι τρόπος ὁ ἄνθρωπος ἀποκτείνω , γάγγραινα ἐπί ὁ βρόχος καταλαμβάνω ὁ μέν ἀρτηρία μάλα τε καί πρῶτος , ἐφεξῆς δέ ἅπας ὁ πέριξ αὐτός . οὗτος μέν οὖν ἀπό πολύς ὀλίγος κατά πάρεργον λέγω , ὁ νόος ἔχω ἐνδείκνυμι ὁ πρόκειμαι πραγματεία ὁ χρεία .