galenus.de-anatomicis-administrationibus-libri-ix 1.2
Ὁποῖόν τι ταῖς σκηναῖς οἱ καλούμενοι κάμακές εἰσιν , καὶ ταῖς οἰκίαις οἱ τοῖχοι , τοιοῦτον ἐν τοῖς ζώοις ἥ γε τῶν ὀστῶν οὐσία . συνεξομοιοῦσθαι γὰρ αὐτῇ τἄλλα καὶ συμμεταβάλλεσθαι πέφυκεν . οἷον , εἰ τῷ ζώῳ τὸ κράνιον ᾖ στρογγύλον , ἀνάγκη καὶ τὸν ἐγκέφαλον τοιοῦτον εἶναι , ὥσπερ γε καὶ , εἰ πρόμηκες , προμήκης τούτῳ τῷ ζώῳ καὶ ὁ ἐγκέφαλος . εἰ δὲ γένυες σμικραὶ , καὶ τὸ πρόσωπον ὅλον στρογγυλώτερον , ἀνάγκη καὶ τοὺς μῦς αὐτῶν εἶναι σμικρούς . οὕτως δὲ καὶ , εἰ μακραὶ , μακρὸν μὲν εὐθὺς ὅλον καὶ τὸ πρόσωπον ἔσται τῷ τοιούτῳ ζώῳ , μακροὶ δὲ καὶ οἱ κατ’ αὐτὸ μύες . διὰ τοῦτο γοῦν καὶ ὁ πίθηκος ἁπάντων τῶν ζώων ὁμοιότατος ἀνθρώπῳ καὶ σπλάγχνοις , καὶ μυσὶ , καὶ ἀρτηρίαις , καὶ φλεψὶ , καὶ νεύροις , ὅτι καὶ τῇ τῶν ὀστῶν ἰδέᾳ . διὰ γὰρ τὴν τούτων φύσιν ἐπί τε δυοῖν βαδίζει σκελοῖν , καὶ τοῖς προσθίοις κώλοις ὥσπερ χερσὶ χρῆται , καὶ στέρνον πλατύτατον ἁπάντων τῶν τετραπόδων ἔχει , καὶ κλεῖς ὡσαύτως ἀνθρώπῳ , καὶ πρόσωπον στρογγύλον καὶ τράχηλον μικρόν . τούτων δ’ ὁμοίων ὑπαρχόντων , οὐκ ἐνδέχεται τοὺς μῦς ἑτεροίως ἔχειν . ἐπιτέτανται γὰρ οὗτοι τοῖς ὀστοῖς ἔξωθεν , ὥστε καὶ τὸ μέγεθος αὐτῶν καὶ τὸ σχῆμα μιμοῦνται . τούτοις δ’ ἀκολουθοῦσιν ἀρτηρίαι καὶ φλέβες , καὶ νεῦρα . καὶ ταῦτ’ οὖν ὅμοια τοῖς ὁμοίοις ὀστοῖς . ἐπεὶ τοίνυν ἥ τε μορφὴ τοῦ σώματος ὁμοιοῦται τοῖς ὀστοῖς , ἥ τε τῶν ἄλλων μορίων φύσις ἕπεται τοῖσδε , πρῶτον οὖν ἁπάντων ἀξιῶ σε τῶν ἀνθρωπίνων ὀστῶν ἐμπειρίαν ἀκριβῆ λαβεῖν , μὴ κατὰ τὸ πάρεργον αὐτὰ θεασάμενον , ἀλλὰ μηδ’ ἐκ βιβλίου μόνου ἀναλεξάμενον , ἅ τινες μὲν ὀστολογίας ἐπιγράφουσιν , ἔνιοι δὲ σκελετοὺς , ἔνιοι δ’ ἁπλῶς περὶ ὀστῶν , οἷόν πέρ ἐστι καὶ τὸ ἡμέτερον , ὃ πέπεισμαι καὶ τῇ τῶν πραγμάτων ἀκριβείᾳ , καὶ τῷ τάχει τῆς ἑρμηνείας , καὶ τῇ σαφηνείᾳ , βέλτιον εἶναι τῶν ἅπασι τοῖς ἔμπροσθεν γεγραμμένων . ἔργον δέ σοι γενέσθω καὶ σπούδασμα , μὴ μόνον ἐκ τοῦ βιβλίου τὴν ἰδέαν ἑκάστου τῶν ὀστῶν ἀκριβῶς ἐκμαθεῖν , ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν ὀμμάτων σύντονον αὐτόπτην αὑτὸν ἐργάσασθαι τῶν ἀνθρωπείων ὀστῶν . ἔστι δ’ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ μὲν τοῦτο πάνυ ῥᾴδιον , ὥστε καὶ τὴν διδασκαλίαν αὐτῶν τοῖς φοιτηταῖς οἱ κατ’ ἐκεῖνο τὸ χωρίον ἰατροὶ μετὰ τῆς αὐτοψίας πορίζονται . καὶ πειρατέον ἐστί σοι , κᾄν μὴ δι’ ἄλλο τι , διὰ τοῦτο γοῦν αὐτὸ μόνον ἐν Ἀλεξανδρείᾳ γενέσθαι . μὴ δυνηθέντι δὲ τούτου τυχεῖν , οὐκ ἀδύνατον οὐδ’ οὕτως ἀνθρώπων ὀστᾶ θεάσασθαι . ἐγώ γε οὖν ἐθεασάμην πάνυ πολλάκις , ἤτοι τάφων τινῶν , ἢ μνημάτων διαλυθέντων . ἀλλὰ καὶ ποταμὸς ἐπαναβάς ποτε τάφῳ πρὸ μηνῶν ὀλίγων αὐτοσχεδίως γεγενημένῳ διέλυσέ τε ῥᾳδίως αὐτὸν , ἐπισυράμενός τε τῇ ῥύμῃ τῆς φορᾶς ὅλον τοῦ νεκροῦ τὸ σῶμα , τῶν μὲν σαρκῶν ἤδη σεσηπυιῶν , ἀκριβῶς δ’ ἀλλήλοις ἔτι συνεχομένων τῶν ὀστῶν , ἄχρι μὲν σταδίου κάταντες συρόμενον ἐπηνέγκατο · λιμνώδους δὲ αὐτὸ ἐκδεξαμένου χωρίου , τοῖς χείλεσιν ὑπτίου , πρὸς τοῦτο ἀπεκρούσθη τὸ τοῦ νεκροῦ σῶμα , καὶ ἦν ἰδεῖν καὶ τοῦτο τοιοῦτο , οἶόν περ ἂν ἐπίτηδες αὐτὸ παρεσκεύασεν ἰατρὸς εἰς διδασκαλίαν μειρακίου . ἐθεασάμεθα δέ ποτε καὶ λῃστοῦ σκελετὸν ἐν ὄρει κείμενον ὀλίγον ἐξωτέρω τῆς ὁδοῦ , ὃν ἀπέκτεινε μέν τις ὁδοιπόρος ἐπεγχειροῦντα πρότερον ὁμόσε χωρήσας , οὐκ ἔμελλε δὲ θάψειν οὐδεὶς τῶν οἰκητόρων τῆς χώρας ἐκείνης , ἀλλ’ ὑπὸ μίσους ἐπέχαιρον ἐσθιομένῳ τῷ σώματι πρὸς τῶν οἰωνῶν , οἵτινες ἐν δυσὶν ἡμέραις αὐτοῦ καταφαγόντες τὰς σάρκας ἀπέλιπον ὡς εἰς διδασκαλίαν τῷ βουληθέντι θεάσασθαι τὸν σκελετόν . σὺ δὲ , εἰ μηδὲ τοιοῦτον μηδὲν εὐτύχησας θεάσασθαι , πίθηκον οὖν ἀνατεμὼν , ἐπ’ αὐτοῦ κατανόησον ἕκαστον τῶν ὀστῶν ἀκριβῶς ἀφελὼν τὰς σάρκας . ἔκλεξαι δὲ εἰς τοῦτο τῶν πιθήκων τοὺς ὁμοιοτάτους ἀνθρώπῳ . τοιοῦτοι δ’ εἰσὶν , ὧν οὔθ’ αἱ γένυες προμήκεις , οὔθ’ οἱ κυνόδοντες ὀνομαζόμενοι μεγάλοι . τοῖς δὲ τοιούτοις πιθήκοις εὑρήσεις καὶ τἄλλα μόρια παραπλησίως ἀνθρώποις διακείμενα , καὶ διὰ τοῦτο βαδίζοντάς τε καὶ τρέχοντας αὐτοὺς ἐπὶ δυοῖν σκελοῖν . ὅσοι δ’ ἐξ αὐτῶν ἐοίκασι τοῖς κυνοκεφάλοις , μακρορυγχότεροί τέ εἰσι καὶ μεγάλους ἔχουσι τοὺς κυνόδοντας . οὗτοι καὶ μόλις ἐπὶ δυοῖν ἵστανται κώλων ὄρθιοι · τοσοῦτον ἀπέχουσι τοῦ περιπατεῖν ἢ τρέχειν . ἀπολείπονται οὖν βραχύ τι καὶ οἱ μάλιστα ἐοικότες ἀνθρώπῳ πίθηκοι τῆς ἀκριβοῦς ὀρθότητος . ἥ τε γὰρ τοῦ μηροῦ κεφαλὴ τῇ κατ’ ἰσχίον κοτύλῃ λοξοτέρα πως ἐπερήρεισται , καὶ τῶν καθηκόντων εἰς τὴν κνήμην μυῶν ἐπὶ πλέον ἔνιοι προέρχονται · κωλύει δ’ ἄμφω ταῦτα καὶ παραβλάπτει τὴν ὀρθότητα , καθάπερ καὶ οἱ πόδες αὐτοὶ , στενοτέρας μὲν ἔχοντες τὰς πτέρνας , ἐσχισμένους δ’ ἀπ’ ἀλλήλων ἐπὶ πολὺ τοὺς δακτύλους . ἀλλὰ σμικρὰ ταῦτά ἐστι , καὶ διὰ τοῦτο βραχὺ τῆς ὀρθότητος ἀφαιρεῖται τὸν πίθηκον . ὅσοι δὲ ἐοίκασι τοῖς κυνοκεφάλοις πίθηκοι , πλέον οὗτοι καὶ σαφὲς ἤδη τῆς ἀνθρώπων ἰδέας ἀποκεχωρηκότες ἐναργῆ καὶ τὴν τῶν ὀστῶν ἀνομοιότητα κέκτηνται . τῶν μὲν δὴ πιθήκων τοὺς ἀνθρωποειδεστάτους ἐκλεγόμενος , ἐπ’ αὐτῶν καταμάνθανε τὴν τῶν ὀστῶν φύσιν ἀκριβῶς ἐκ τῶν ἡμετέρων ἀναλεγόμενος γραμμάτων . εὐθὺς γὰρ ὑπάρξει σοι καὶ τοῖς ὀνόμασιν αὐτῶν ἐθίζεσθαι , χρησίμοις ἔσεσθαι μέλλουσι καὶ εἰς τὴν τῶν ἄλλων μορίων διδασκαλίαν τῆς ἀνατομῆς . οὕτω δὲ κᾂν εἰ περιτύχοις πόθ’ ὕστερον ἀνθρωπίνῳ σκελετῷ , ῥαδίως ἅπαντα κατανοήσεις τε καὶ μνημονεύσεις . εἰ δ’ ἀναγνώσει μόνῃ θαῤῥήσεις , ἄνευ τοῦ προεθισθῆναι τῇ θέᾳ τῶν πιθηκείων ὀστῶν , οὐκ ἂν οὔτε κατανοήσαις ἀκριβῶς ἀνθρώπου σκελετὸν ἐξαίφνης ἰδὼν , οὔτε μνημονεύσαις . ἡ γάρ τοι τῶν αἰσθητῶν πραγμάτων μνήμη συνεχοῦς ὁμιλίας δεῖται · καὶ διὰ τοῦτο καὶ αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων ἐκείνους τάχιστα γνωρίζομεν , οἷς πολλάκις συνεγενόμεθα , τὸν δ’ ἅπαξ ἢ δὶς ὀφθέντα διὰ χρόνου πλείονος θεασάμενοι πάλιν παρερχόμεθα , μήτε γνωρίζοντες ὅλως , μήτε ἀναμιμνησκόμενοι τῆς ἔμπροσθεν θέας . οὕτως οὖν οὐδ’ ἡ πολυθρύλλητος ἀνατομὴ ἡ κατὰ περίπτωσιν , ἣν ἔνιοι τῶν ἰατρῶν πρεσβεύουσιν , ἱκανὴ διδάσκειν ἐστὶ τῶν ὀφθέντων τὴν φύσιν . ὁρᾶσθαι γὰρ χρὴ πρότερον ἐπὶ πολλῆς σχολῆς ἕκαστον τῶν μορίων , ἵν’ ἐξαίφνης ὀφθὲν γνωρισθῇ , μάλιστα μὲν ἐπ’ ἀνθρώπων αὐτῶν · εἰ δὲ μὴ , ἀλλ’ ἐπὶ ζώων παραπλησίων ἀνθρώπῳ . πολλῶν γοῦν ἐψιλώθη μόρια τοῦ δέρματος , τινῶν δὲ καὶ τῆς σαρκὸς αὐτῆς ἐκ τῶν ἐπιδημησάντων ἀνθράκων ἐν πολλαῖς τῶν ἐν Ἀσίᾳ πόλεων . ἐγὼ δὲ ἐν τῇ πατρίδι κατ’ ἐκεῖνον ἔτι διέτριβον τὸν χρόνον , ὑπὸ Σατύρῳ παιδευόμενος ; ἐτὸς ἤδη τέταρτον ἐπιδημοῦντι τῇ Περγάμῳ μετὰ Κοστουνίου Ῥουφίνου , κατασκευάζοντος ἡμῖν τὸν νεὼν τοῦ Διὸς Ἀσκληπιοῦ · ἐτεθνήκει δ’ οὐ πρὸ πολλοῦ Κόϊντος , ὁ διδάσκαλος τοῦ Σατύρου . ὅσοι μὲν οὖν ἡμῶν ἐτεθέαντο , Σατύρου ἀνατέμνοντος τῶν ἐψιλωμένων τι μορίων , ἑτοίμως τ’ ἐγνωρίζομεν αὐτὰ καὶ διηρθρωμένην ἐποιούμεθα τὴν διάγνωσιν , ἐπιτάττοντες τοῖς κάμνουσι , κινεῖσθαί τινα κίνησιν , ἣν ἠπιστάμεθα διὰ τοῦδέ τινος ἐπιτελεῖσθαι μυὸς , ὀλίγον τι παραστέλλοντες καὶ παρατρέποντες ἐνίοτε τοὺς μῦς ὑπὲρ τοῦ θεάσασθαι παρακειμένην ἀρτηρίαν μεγάλην ἢ νεῦρον ἢ φλέβα . τοὺς δ’ ἄλλους ἅπαντας ἑωρῶμεν οἷον τυφλοὺς ἀγνοοῦντάς τε τὰ γεγυμνωμένα μόρια , καὶ πάσχοντας ἐξ ἀνάγκης δυοῖν θάτερον , ἢ πολλὰ μέρη τῶν ἐψιλωμένων μυῶν ἐπαίροντάς τε καὶ παρατρέποντας , ἐξ ὧν ἀνιαροὶ οἱ κάμνοντες ἐγίγνοντο , μάτην ἐνοχλοῦντας , ἢ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἐπιχειροῦντας θέᾳ τοιαύτῃ · τὸ μὲν γὰρ προστάξαι τῷ κάμνοντι τὴν προσήκουσαν κίνησιν κινῆσαι τὸ μόριον οἱ ἐν ἔθει μᾶλλον ἠπίσταντο . ἔγνων οὖν ἐναργῶς ἐκ τουτωνὶ τὴν τραυματικὴν θέαν τοῖς μὲν ἤδη τι προδεδειγμένοις βεβαιοῦσαν ἃ μεμαθήκασι , τοῖς δ’ οὐδὲν προεπισταμένοις ἀδυνατοῦσαν διδάσκειν τὸ πᾶν . ἀλλ’ ἐπὶ τὸ προκείμενον ἰτέον . ἁπάντων , ὡς ἔφην , τῶν ὀστῶν κατανοῆσαι χρὴ τὴν φύσιν , εἴτ’ ἐπὶ ἀνθρώπου σώματι , εἴτ’ ἐν πιθήκου , εἰ δυνηθείης , ἄμεινον δ’ ἐπ’ ἀμφοῖν , εἶθ’ ἑξῆς ἐπὶ τὴν τῶν μυῶν ἀνατομὴν ἐλθεῖν . ὑποβέβληται γὰρ ἄμφω ταῦτα τὰ μόρια τοῖς ἄλλοις ἅπασιν , οἷόν περ θεμέλια . μετὰ δὲ ταῦτα δυνήσῃ μανθάνειν ὅ τι περ ἂν ἐθελήσαις πρῶτον , εἴτ’ οὖν ἀρτηρίας , εἴτε φλέβας , εἴτε νεῦρα . ταῖς τούτων ἀνατομαῖς ὁμιλοῦντί σοι καὶ ἡ τῆς τῶν σπλάγχνων φύσεως ἐπίγνωσις ἔσται . εἶτα δὲ ἐντέρων τε καὶ πιμελῆς καὶ ἀδένων ὑπάρξει γνῶσις · ἃ πάλιν αὐτὰ καθ’ ἑαυτὰ λεπτομερέστερον ἐπισκέπτεσθαι προσήκει . γυμνάζεσθαι μὲν οὖν σε τῇδε τῇ τάξει βέλτιον . ἄλλως δ’ ἐπιδεικνύντα παρασκευάσαι χρὴ τὸ προβληθὲν ὑπ’ αὐτοῦ μόριον ὅτι τάχιστα γυμνῶσαί τε καὶ δεῖξαι πολυειδέστερον , ἄλλοτε κατ’ ἄλλην ἐπιβολὴν , ὡς διδάξω . παρεσκευάσθαι δ’ ἄμεινον , ὅταν ἀπορῇς πιθήκων , τὰ τῶν ἄλλων ζώων διαιρεῖν σώματα , διοριζόμενον εὐθὺς , ἐν οἷς διαλλάττει πιθήκου · δηλώσω γὰρ κᾀκεῖνα .
Lemmas: ὁποῖος τις ὁ σκηνή ὁ καλέω κάμαξ εἰμί , καί ὁ οἰκία ὁ τοῖχος , τοιοῦτος ἐν ὁ ζῷον ὁ γε ὁ ὀστέον οὐσία . συνεξομοιόω γάρ αὐτός ἄλλος καί συμμεταβάλλω φύω . οἷος , εἰ ὁ ζῷον ὁ κράνιον εἰμί στρογγύλος , ἀνάγκη καί ὁ ἐγκέφαλος τοιοῦτος εἰμί , ὥσπερ γε καί , εἰ προμήκης , προμήκης οὗτος ὁ ζῷον καί ὁ ἐγκέφαλος . εἰ δέ γένυς μικρός , καί ὁ πρόσωπον ὅλος στρογγύλος , ἀνάγκη καί ὁ μῦς αὐτός εἰμί μικρός . οὕτως δέ καί , εἰ μακρός , μακρός μέν εὐθύς ὅλος καί ὁ πρόσωπον εἰμί ὁ τοιοῦτος ζῷον , μακρός δέ καί ὁ κατά αὐτός μῦς . διά οὗτος γοῦν καί ὁ πίθηκος ἅπας ὁ ζῷον ὅμοιος ἄνθρωπος καί σπλάγχνον , καί μῦς , καί ἀρτηρία , καί φλέψ , καί νεῦρον , ὅτι καί ὁ ὁ ὀστέον ἰδέα . διά γάρ ὁ οὗτος φύσις ἐπί τε δύο βαδίζω σκέλος , καί ὁ πρόσθιος κῶλον ὥσπερ χείρ χράω , καί στέρνον πλατύς ἅπας ὁ τετράπους ἔχω , καί κλείς ὡσαύτως ἄνθρωπος , καί πρόσωπον στρογγύλος καί τράχηλος μικρός . οὗτος δέ ὅμοιος ὑπάρχω , οὐ ἐνδέχομαι ὁ μῦς ἑτεροῖος ἔχω . ἐπιτείνω γάρ οὗτος ὁ ὀστέον ἔξωθεν , ὥστε καί ὁ μέγεθος αὐτός καί ὁ σχῆμα μιμέομαι . οὗτος δέ ἀκολουθέω ἀρτηρία καί φλέψ , καί νεῦρον . καί οὗτος οὖν ὅμοιος ὁ ὅμοιος ὀστέον . ἐπεί τοίνυν ὁ τε μορφή ὁ σῶμα ὁμοιόω ὁ ὀστέον , ὁ τε ὁ ἄλλος μόριον φύσις ἕπομαι ὅδε , πρῶτος οὖν ἅπας ἀξιόω σύ ὁ ἀνθρώπινος ὀστέον ἐμπειρία ἀκριβής λαμβάνω , μή κατά ὁ πάρεργον αὐτός θεάομαι , ἀλλά μηδέ ἐκ βιβλίον μόνος ἀναλέγω , ὅς τις μέν ὀστολογία ἐπιγράφω , ἔνιοι δέ σκελετός , ἔνιοι δέ ἁπλῶς περί ὀστέον , οἷος περ εἰμί καί ὁ ἡμέτερος , ὅς πείθω καί ὁ ὁ πρᾶγμα ἀκρίβεια , καί ὁ τάχος ὁ ἑρμηνεία , καί ὁ σαφήνεια , ἀγαθός εἰμί ὁ ἅπας ὁ ἔμπροσθεν γράφω . ἔργον δέ σύ γίγνομαι καί σπούδασμα , μή μόνος ἐκ ὁ βιβλίον ὁ ἰδέα ἕκαστος ὁ ὀστέον ἀκριβής ἐκμανθάνω , ἀλλά καί διά ὁ ὄμμα σύντονος αὐτόπτης ἑαυτοῦ ἐργάζομαι ὁ ἀνθρώπειος ὀστέον . εἰμί δέ ἐν Ἀλεξάνδρεια μέν οὗτος πάνυ ῥᾴδιος , ὥστε καί ὁ διδασκαλία αὐτός ὁ φοιτητής ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ χωρίον ἰατρός μετά ὁ αὐτοψία πορίζω . καί πειράω εἰμί σύ , ἔͅν μή διά ἄλλος τις , διά οὗτος γοῦν αὐτός μόνος ἐν Ἀλεξάνδρεια γίγνομαι . μή δύναμαι δέ οὗτος τυγχάνω , οὐ ἀδύνατος οὐδέ οὕτως ἄνθρωπος ὀστέον θεάομαι . ἐγώ γε οὖν θεάομαι πάνυ πολλάκις , ἤτοι τάφος τις , ἤ μνῆμα διαλύω . ἀλλά καί ποταμός ἐπαναβαίνω ποτέ τάφος πρό μείς ὀλίγος αὐτοσχέδιος γίγνομαι διαλύω τε ῥᾴδιος αὐτός , ἐπισύρω τε ὁ ῥύμη ὁ φορά ὅλος ὁ νεκρός ὁ σῶμα , ὁ μέν σάρξ ἤδη σήπω , ἀκριβής δέ ἀλλήλων ἔτι συνέχω ὁ ὀστέον , ἄχρι μέν στάδιον κατάντης σύρω ἐπιφέρω · λιμνώδης δέ αὐτός ἐκδέχομαι χωρίον , ὁ χεῖλος ὕπτιος , πρός οὗτος ἀποκρούω ὁ ὁ νεκρός σῶμα , καί εἰμί ὁράω καί οὗτος τοιοῦτος , οἷος περ ἄν ἐπίτηδες αὐτός παρασκευάζω ἰατρός εἰς διδασκαλία μειράκιον . θεάομαι δέ ποτέ καί λῃστής σκελετός ἐν ὄρος κεῖμαι ὀλίγος ἐξωτέρω ὁ ὁδός , ὅς ἀποκτείνω μέν τις ὁδοιπόρος ἐπεγχειρέω πρότερος ὁμόσε χωρέω , οὐ μέλλω δέ θάπτω οὐδείς ὁ οἰκήτωρ ὁ χώρα ἐκεῖνος , ἀλλά ὑπό μῖσος ἐπιχαίρω ἐσθίω ὁ σῶμα πρός ὁ οἰωνός , ὅστις ἐν δύο ἡμέρα αὐτός κατεσθίω ὁ σάρξ ἀπολείπω ὡς εἰς διδασκαλία ὁ βούλομαι θεάομαι ὁ σκελετός . σύ δέ , εἰ μηδέ τοιοῦτος μηδείς εὐτυχέω θεάομαι , πίθηκος οὖν ἀνατέμνω , ἐπί αὐτός κατανοέω ἕκαστος ὁ ὀστέον ἀκριβής ἀφαιρέω ὁ σάρξ . ἐκλέγω δέ εἰς οὗτος ὁ πίθηκος ὁ ὅμοιος ἄνθρωπος . τοιοῦτος δέ εἰμί , ὅς οὔτε ὁ γένυς προμήκης , οὔτε ὁ κυνόδους ὀνομάζω μέγας . ὁ δέ τοιοῦτος πίθηκος εὑρίσκω καί ἄλλος μόριον παραπλήσιος ἄνθρωπος διάκειμαι , καί διά οὗτος βαδίζω τε καί τρέχω αὐτός ἐπί δύο σκέλος . ὅσος δέ ἐκ αὐτός ἔοικα ὁ κυνοκέφαλος , μακρορύγχος τε εἰμί καί μέγας ἔχω ὁ κυνόδους . οὗτος καί μόλις ἐπί δύο ἵστημι κῶλον ὄρθιος · τοσοῦτος ἀπέχω ὁ περιπατέω ἤ τρέχω . ἀπολείπω οὖν βραχύς τις καί ὁ μάλα ἔοικα ἄνθρωπος πίθηκος ὁ ἀκριβής ὀρθότης . ὁ τε γάρ ὁ μηρός κεφαλή ὁ κατά ἰσχίον κοτύλη λοξός πως ἐπερείδω , καί ὁ καθήκω εἰς ὁ κνήμη μῦς ἐπί πολύς ἔνιοι προέρχομαι · κωλύω δέ ἄμφω οὗτος καί παραβλάπτω ὁ ὀρθότης , καθά καί ὁ πούς αὐτός , στενός μέν ἔχω ὁ πτέρνη , σχίζω δέ ἀπό ἀλλήλων ἐπί πολύς ὁ δάκτυλος . ἀλλά μικρός οὗτος εἰμί , καί διά οὗτος βραχύς ὁ ὀρθότης ἀφαιρέω ὁ πίθηκος . ὅσος δέ ἔοικα ὁ κυνοκέφαλος πίθηκος , πολύς οὗτος καί σαφής ἤδη ὁ ἄνθρωπος ἰδέα ἀποχωρέω ἐναργής καί ὁ ὁ ὀστέον ἀνομοιότης κτάομαι . ὁ μέν δή πίθηκος ὁ ἀνθρωποειδής ἐκλέγω , ἐπί αὐτός καταμανθάνω ὁ ὁ ὀστέον φύσις ἀκριβής ἐκ ὁ ἡμέτερος ἀναλέγω γράμμα . εὐθύς γάρ ὑπάρχω σύ καί ὁ ὄνομα αὐτός ἐθίζω , χρήσιμος εἰμί μέλλω καί εἰς ὁ ὁ ἄλλος μόριον διδασκαλία ὁ ἀνατομή . οὕτως δέ ᾄν εἰ περιτυγχάνω πότε ὕστερον ἀνθρώπινος σκελετός , ῥᾴδιος ἅπας κατανοέω τε καί μνημονεύω . εἰ δέ ἀνάγνωσις μόνος θαρσέω , ἄνευ ὁ προεθίζω ὁ θέα ὁ πιθήκειος ὀστέον , οὐ ἄν οὔτε κατανοέω ἀκριβής ἄνθρωπος σκελετός ἐξαίφνης ὁράω , οὔτε μνημονεύω . ὁ γάρ τοι ὁ αἰσθητός πρᾶγμα μνήμη συνεχής ὁμιλία δέω · καί διά οὗτος καί αὐτός ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ταχύς γνωρίζω , ὅς πολλάκις συγγίγνομαι , ὁ δέ ἅπαξ ἤ δίς ὁράω διά χρόνος πολύς θεάομαι πάλιν παρέρχομαι , μήτε γνωρίζω ὅλος , μήτε ἀναμιμνῄσκω ὁ ἔμπροσθεν θέα . οὕτως οὖν οὐδέ ὁ πολυθρύλλητος ἀνατομή ὁ κατά περίπτωσις , ὅς ἔνιοι ὁ ἰατρός πρεσβεύω , ἱκανός διδάσκω εἰμί ὁ ὁράω ὁ φύσις . ὁράω γάρ χρή πρότερος ἐπί πολύς σχολή ἕκαστος ὁ μόριον , ἵνα ἐξαίφνης ὁράω γνωρίζω , μάλα μέν ἐπί ἄνθρωπος αὐτός · εἰ δέ μή , ἀλλά ἐπί ζῷον παραπλήσιος ἄνθρωπος . πολύς γοῦν ψιλόω μόριον ὁ δέρμα , τις δέ καί ὁ σάρξ αὐτός ἐκ ὁ ἐπιδημέω ἄνθραξ ἐν πολύς ὁ ἐν Ἀσία πόλις . ἐγώ δέ ἐν ὁ πατρίς κατά ἐκεῖνος ἔτι διατρίβω ὁ χρόνος , ὑπό Σάτυρος παιδεύω ; ἐτός ἤδη τέταρτος ἐπιδημέω ὁ Πέργαμος μετά Κοστούνιος Ῥουφῖνος , κατασκευάζω ἐγώ ὁ ναός ὁ Ζεύς Ἀσκληπιός · θνῄσκω δέ οὐ πρό πολύς Κόϊντος , ὁ διδάσκαλος ὁ Σάτυρος . ὅσος μέν οὖν ἐγώ θεάομαι , Σάτυρος ἀνατέμνω ὁ ψιλόω τις μόριον , ἑτοῖμος τε γνωρίζω αὐτός καί διαρθρόω ποιέω ὁ διάγνωσις , ἐπιτάσσω ὁ κάμνω , κινέω τις κίνησις , ὅς ἐπίσταμαι διά ὅδε τις ἐπιτελέω μῦς , ὀλίγος τις παραστέλλω καί παρατρέπω ἐνίοτε ὁ μῦς ὑπέρ ὁ θεάομαι παράκειμαι ἀρτηρία μέγας ἤ νεῦρον ἤ φλέψ . ὁ δέ ἄλλος ἅπας ὁράω οἷος τυφλός ἀγνοέω τε ὁ γυμνόω μόριον , καί πάσχω ἐκ ἀνάγκη δύο ἕτερος , ἤ πολύς μέρος ὁ ψιλόω μῦς ἐπαίρω τε καί παρατρέπω , ἐκ ὅς ἀνιαρός ὁ κάμνω γίγνομαι , μάτην ἐνοχλέω , ἤ μηδέ ὁ ἀρχή ἐπιχειρέω θέα τοιοῦτος · ὁ μέν γάρ προστάσσω ὁ κάμνω ὁ προσήκω κίνησις κινέω ὁ μόριον ὁ ἐν ἔθος μάλα ἐπίσταμαι . γιγνώσκω οὖν ἐναργής ἐκ οὗτος ὁ τραυματικός θέα ὁ μέν ἤδη τις προδείκνυμι βεβαιόω ὅς μανθάνω , ὁ δέ οὐδείς προεφίστημι ἀδυνατέω διδάσκω ὁ πᾶς . ἀλλά ἐπί ὁ πρόκειμαι ἔρχομαι . ἅπας , ὡς φημί , ὁ ὀστέον κατανοέω χρή ὁ φύσις , εἴτε ἐπί ἄνθρωπος σῶμα , εἴτε ἐν πίθηκος , εἰ δύναμαι , ἀγαθός δέ ἐπί ἄμφω , εἶτα ἑξῆς ἐπί ὁ ὁ μῦς ἀνατομή ἔρχομαι . ὑποβάλλω γάρ ἄμφω οὗτος ὁ μόριον ὁ ἄλλος ἅπας , οἷος περ θεμέλιος . μετά δέ οὗτος δύναμαι μανθάνω ὅς τις περ ἄν ἐθέλω πρῶτος , εἴτε οὖν ἀρτηρία , εἴτε φλέψ , εἴτε νεῦρον . ὁ οὗτος ἀνατομή ὁμιλέω σύ καί ὁ ὁ ὁ σπλάγχνον φύσις ἐπίγνωσις εἰμί . εἶτα δέ ἔντερον τε καί πιμελή καί ἀδήν ὑπάρχω γνῶσις · ὅς πάλιν αὐτός κατά ἑαυτοῦ λεπτομερής ἐπισκοπέω προσήκω . γυμνάζω μέν οὖν σύ ὅδε ὁ τάξις ἀγαθός . ἄλλος δέ ἐπιδείκνυμι παρασκευάζω χρή ὁ προβάλλω ὑπό αὐτός μόριον ὅτι ταχύς γυμνόω τε καί δείκνυμι πολυειδής , ἄλλοτε κατά ἄλλος ἐπιβολή , ὡς διδάσκω . παρασκευάζω δέ ἀγαθός , ὅταν ἀφοράω πίθηκος , ὁ ὁ ἄλλος ζῷον διαιρέω σῶμα , διορίζω εὐθύς , ἐν ὅς διαλλάσσω πίθηκος · δηλόω γάρ κοᾀκίς .