galenus.de-anatomicis-administrationibus-libri-ix 5.4
Ἐν δὲ τῷ παρόντι καιρὸς ἤδη περὶ τῶν μεσοπλευρίων ὀνομαζομένων διέρχεσθαι μυῶν , ὧν οὐδ’ αὐτῶν ἔγνωσαν οὗτε τὴν φύσιν οὔτε τὴν ἐνέργειαν οἱ περὶ τὰς ἀνατομὰς δεινοὶ , καθάπερ οὐδὲ τῶν προειρημένων ἁπάντων , ὑφ’ ὧν ὁ θώραξ ἐλέχθη κινεῖσθαι . μέχρι τοσούτου γοῦν ἥκουσι τῆς γνώσεως τῶν μεσοπλευρίων μυῶν , ὡς ἐπιτετάσθαι τὰς ἶνας αὐτῶν , οὐ κατὰ τὸ μῆκος τῶν μυῶν ἀπὸ τῆς ῥάχεως ἐπὶ τὸ στέρνον ἐκτεταμένας , ἀλλ’ ἐκ τῆς ἑτέρας εἰς τὴν ἑτέραν διηκούσας · οὔτε δὲ , ὅτι λοξὴν τὴν θέσιν ἔχουσιν , οὔθ’ , ὅτι διφυεῖς εἰσιν , ἐναντίαν λοξότητα τῶν ἐκτὸς ἰνῶν ἐχουσῶν ταῖς ἔνδον , ἔγραψέ τις αὐτῶν . ὅπου δὲ τοῦτο ἠγνόησαν , εὔδηλον , ὡς οὐδὲ περὶ τῆς ἐνεργείας ἐγνωσάν τι . νυνὶ μὲν οὖν ἀρκέσει τὴν φύσιν αὐτῶν ἐπιγνῶναι μόνον . ἐπειδὰν δὲ περὶ τῆς ἐπὶ ζῶντος ἔτι τοῦ ζώου γιγνομένης ἀνατομῆς τοῦ θώρακος ὁ λόγος ᾖ μοι , καὶ περὶ τῆς ἐνεργείας αὐτῶν εἰρήσεται , καίτοι κᾀν τῇ περὶ τῶν τῆς ἀναπνοῆς αἰτιῶν πραγματείᾳ πάντων ἤδη τῶν κινούντων τὸν θώρακα μυῶν ἐδήλωσα τὴν ἐνέργειαν . ἀλλ’ ἔν γε τῇ νῦν διεξόδῳ τοσοῦτον ὑπὲρ αὐτῶν ἱκανὸν εἰπεῖν , ὅτι , τῶν προειρημένων ἁπάντων ἀφῃρημένων μυῶν , ἡ θέσις τῶν ἰνῶν ἐναργῶς φαίνεται λοξὴ πᾶσι τοῖς κατὰ τὰ μέσα πλευρία ﻿ μυσίν . ἄρξασθαι δὴ χρὴ τῆς ἐπισκέψεως αὐτῶν ἀπὸ τῶν ῥαχιτῶν μυῶν καὶ θεάσασθαι τῶν δύο περάτων ἑκάστης ἰνὸς τὸ μὲν ὑψηλότερον ἐγγυτέρω τῶν ῥαχιτῶν , τὸ ταπεινότερον δὲ ἐπὶ πλέον ἀποκεχωρηκὸς , ὡς ἂν λοξῆς ἐπὶ τὸ πρόσω φερομένης ἑκάστης ἰνὸς , οὐκ ὀρθῆς ἄνωθεν κάτω τεταμένης . εἰ δὲ καὶ τοὺς ῥαχίτας ἐκτέμοις , ὄψει κᾀνταῦθα τὰς ὑποβεβλημένας αὐτοῖς ἶνας ὁμοίως λοξάς . ἔστω δὲ καὶ τὸ ζῶον ἰσχνὸν καὶ παλαιὸν , ἐφ’ οὗ ταῦτα χρὴ θεάσασθαι . μάλιστα γὰρ ἐπὶ τούτων ἐναργῶς ὁρᾶσθαι πεφύκασιν αἱ τῶν μυῶν ἶνες · ἐπὶ δὲ τῶν νέων τε καὶ λιπαρῶν ζώων ἥ θ’ ὑγρότης καὶ τὸ πλῆθος τῶν σαρκῶν ἐγκαλύπτουσι τὰς ἶνας . εἰ δὲ μὴ μόνον ἰσχνὸν εἴη καὶ παλαιὸν , ἀλλὰ καὶ μέγα τὸ ζῶον , ἐναργέστατα θεάσῃ τῶν ὀστῶν ἐκπεφυκότας συνδέσμους λεπτοὺς ἰνώδεις , οἷς ἡ σὰρξ ἐπιτέθραπται , παραπλησίου τοῦ θεάματος ὄντος τῷ κατὰ τοὺς ταλάρους τε καὶ τἄλλα πλόκαμα , καθ’ ἃ τὸ γάλα πηγνύουσιν οἱ περὶ τὰ τοιαῦτα δεινοί . ταῖς μὲν οὖν σχοίνοις ἀνάλογόν μοι τίθει τὰς διεκπεφυκυίας τῶν ὀστῶν ἶνας , ἃς συνδέσμους ὠνόμασα , διότι τὴν γένεσιν ἐξ ὀστῶν ἔχουσι , τῷ γάλακτι δ’ αὐτῷ τὸ αἷμα καὶ τῷ τυρῷ τὴν σάρκα , γινομένην , ὡς ἐκεῖνος ἐκ γάλακτος , οὕτως ταύτην ἐξ αἵματος . ἀρξάμενον οὖν , ὡς ἔφην , ἀπὸ τῶν κατὰ ῥάχιν χωρίων ἀκολουθεῖν χρὴ ταῖς ἰσὶν , ἐπισκοπούμενον ἑκάστην , ὅπως ἐστὶ λοξή . οὕτως γάρ σοι πράττοντι συμβήσεται κατὰ τὴν ὄψιν αὐτῶν ἀεὶ καὶ μᾶλλον ἐπὶ τὸ στέρνον προχωροῦντι θεάσασθαί ποτε μεταπίπτουσαν ἅμα τῇ τῶν πλευρῶν ἐπιστροφῇ καὶ τὴν τῶν ἰνῶν θέσιν . οὐ γὰρ , ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς ὥρμησεν ἕκαστον ὀστοῦν ἀπὸ τῆς ῥάχεως , ἐπὶ τὸ στέρνον ἀφικνεῖται λοξὸν , ἐγκεκλιμένον ἀπὸ τῶν ὑψηλοτέρων τοῦ ζώου μερῶν ἐπὶ τὸ ταπεινότερον · ἀλλ’ ὅταν ἐγγὺς ἤδη τοῦ στέρνου φαίνηται , χόνδρος ἀντ’ ὀστοῦ γενόμενον ἑτέραν ἴσχει θέσιν ἐναντίαν τῇ πρώτῃ , λοξὸν αὖθις ἐπιφερόμενον ἐπὶ τὸ στέρνον , ᾧ συναρθροῦται . κατὰ τοῦτ’ οὖν αὐτὸ τὸ μέρος , ἵνα πρῶτον ὁ χόνδρος γεννᾶται , κυκλοτερὴς μέν πως μᾶλλον , οὐ κατὰ γωνίαν , ἡ καμπή γ’ ἐστὶ ταῖς πλευραῖς · ὑπεναντίαν δὲ θέσιν ἔχουσιν αἱ ἶνες , ἐκ τῆς ταπεινοτέρας ἐπὶ τὴν ὑψηλοτέραν ἐπιφερόμεναι λοξαί . καὶ γὰρ τοῦτο κατὰ πάσας αὐτὰς , πλὴν ἐκείνων μόνων , ὧν συναρθροῦται τῷ στέρνῳ τὰ πέρατα · μονοειδὴς γάρ ἐστι τούτων τῶν πλευρῶν ἣ ἐξ ἀρχῆς ἄχρι τελευτῆς φορὰ , μηδεμίαν ἔχουσα καμπὴν , οἵαν ἴσχουσιν αἱ τῷ στέρνῳ συναρθρούμεναι . καὶ τοίνυν καὶ καλοῦσι τὰς πλευρὰς ἐκείνας νόθας , τελευτώσας μὲν εἰς ἀξιόλογον χόνδρον , ἐκπεφυκὸς δ’ ἐχούσας ἑαυτῶν τὸ διάφραγμα , καὶ τόν τε χόνδρον ἑκάστου οἷον πρόβλημά τι τῆς ἐκφύσεως αὐτοῦ , προνοητικῶς κᾀνθάδε τῆς φύσεως , ὥσπερ κᾀπὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν , ἐκφυούσης τὸ διάφραγμα , μήτ’ ἐκ τῶν ἔξω μερῶν ἑκάστης πλευρᾶς , μήτε ἐκ τοῦ πέρατος , ἀλλ’ ἐκ τῶν ἔνδον ἅμα καὶ πρὸ τοῦ πέρατος . αὗται μὲν οὖν αἱ πλευραὶ τὴν τῶν ἰνῶν θέσιν ἄνωθεν κατὰ λοξὴν ἐγκεκλιμένην ἔχουσιν . αἱ δὲ τῷ στέρνῳ συναρθρούμεναι τῇ τῆς φορᾶς μεταπτώσει συμβάλλουσι τὰς ἶνας . ἐκ μὲν δὴ τῶν ἔξω μερῶν αἱ τῶν μεσοπλευρίων ἶνες , ὡς ἔχουσι φύσεως , ἐκ δὲ τῶν ἔνδον ἐναντίως κατὰ τὴν τοῦ Χ γράμματος ἰδέαν τέμνουσι τὰς ἐκτός . ἐγχειρήσεις δὲ καὶ τῇ τούτων ὄψει , τὰς πλευρὰς ἀπολύσας τοῦ στέρνου · φανεῖται γὰρ οὕτως ἥ τ’ ἐντὸς εὐρυχωρία τοῦ θώρακος ἅπασα , καὶ σὺν αὐτῇ τὸ τῶν ἰνῶν σχῆμα . πρὸς δὲ τὸ τῆς διαγνώσεως ἕτοιμον ἀνάκλα ἁπάσας ἐπὶ τὴν ῥάχιν . αἱ μὲν δὴ νόθαι κᾀκ τῶν ἔνδον μερῶν ἐκφανοῦνταί σοι , δι’ ὅλων ἑαυτῶν ἔχουσαι τὸ τῶν ἰνῶν εἶδος ἔμπαλιν ταῖς ἐκτὸς ἐκ τῆς ταπεινοτέρας πλευρᾶς ἐπὶ τὴν ὑψηλοτέραν ἀναφερομέναις λοξῶς · αἱ δ’ ἄλλαι πᾶσαι διττὸν , ἄχρι μὲν τῶν χόνδρων , ὅπως αἱ νόθαι , δι’ ὅλων ἑαυτῶν , ἐν τούτοις δ’ ἄχρι τοῦ στέρνου τοὐναντίον .
Lemmas: ἐν δέ ὁ πάρειμι καιρός ἤδη περί ὁ μεσοπλεύριος ὀνομάζω διέρχομαι μῦς , ὅς οὐδέ αὐτός γιγνώσκω ὅστε ὁ φύσις οὔτε ὁ ἐνέργεια ὁ περί ὁ ἀνατομή δεινός , καθά οὐδέ ὁ προλέγω ἅπας , ὑπό ὅς ὁ θώραξ λέγω κινέω . μέχρι τοσοῦτος γοῦν ἥκω ὁ γνῶσις ὁ μεσοπλεύριος μῦς , ὡς ἐπιτείνω ὁ ἴς αὐτός , οὐ κατά ὁ μῆκος ὁ μῦς ἀπό ὁ ῥάχις ἐπί ὁ στέρνον ἐκτείνω , ἀλλά ἐκ ὁ ἕτερος εἰς ὁ ἕτερος διήκω · οὔτε δέ , ὅτι λοξός ὁ θέσις ἔχω , οὔτε , ὅτι διφυής εἰμί , ἐναντίος λοξότης ὁ ἐκτός ἴνη ἔχω ὁ ἔνδον , γράφω τις αὐτός . ὅπου δέ οὗτος ἀγνοέω , εὔδηλος , ὡς οὐδέ περί ὁ ἐνέργεια γνωσαάβοάω τις . νυνί μέν οὖν ἀρκέω ὁ φύσις αὐτός ἐπιγιγνώσκω μόνος . ἐπειδάν δέ περί ὁ ἐπί ζάω ἔτι ὁ ζῷον γίγνομαι ἀνατομή ὁ θώραξ ὁ λόγος εἰμί ἐγώ , καί περί ὁ ἐνέργεια αὐτός λέγω , καίτοι εἰͅν ὁ περί ὁ ὁ ἀναπνοή αἰτία πραγματεία πᾶς ἤδη ὁ κινέω ὁ θώραξ μῦς δηλόω ὁ ἐνέργεια . ἀλλά ἐν γε ὁ νῦν διέξοδος τοσοῦτος ὑπέρ αὐτός ἱκανός λέγω , ὅτι , ὁ προλέγω ἅπας ἀφαιρέω μῦς , ὁ θέσις ὁ ἴνη ἐναργής φαίνω λοξός πᾶς ὁ κατά ὁ μέσος πλευρίον ﻿ μῦς . ἄρχω δή χρή ὁ ἐπίσκεψις αὐτός ἀπό ὁ ῥαχίτης μῦς καί θεάομαι ὁ δύο πέρας ἕκαστος ἴς ὁ μέν ὑψηλός ἐγγύς ὁ ῥαχίτης , ὁ ταπεινός δέ ἐπί πολύς ἀποχωρέω , ὡς ἄν λοξός ἐπί ὁ πρόσω φέρω ἕκαστος ἴς , οὐ ὀρθός ἄνωθεν κάτω τείνω . εἰ δέ καί ὁ ῥαχίτης ἐκτέμνω , ὁράω ᾀνταῦθη ὁ ὑποβάλλω αὐτός ἴς ὅμοιος λοξός . εἰμί δέ καί ὁ ζῷον ἰσχνός καί παλαιός , ἐπί ὅς οὗτος χρή θεάομαι . μάλα γάρ ἐπί οὗτος ἐναργής ὁράω φύω ὁ ὁ μῦς ἴς · ἐπί δέ ὁ νέος τε καί λιπαρός ζῷον ὁ τε ὑγρότης καί ὁ πλῆθος ὁ σάρξ ἐγκαλύπτω ὁ ἴς . εἰ δέ μή μόνος ἰσχνός εἰμί καί παλαιός , ἀλλά καί μέγας ὁ ζῷον , ἐναργής θεάομαι ὁ ὀστέον ἐκφύω σύνδεσμος λεπτός ἰνώδης , ὅς ὁ σάρξ ἐπιτρέφω , παραπλήσιος ὁ θέαμα εἰμί ὁ κατά ὁ τάλαρος τε καί ἄλλος πλόκαμα , κατά ὅς ὁ γάλα πήγνυμι ὁ περί ὁ τοιοῦτος δεινός . ὁ μέν οὖν σχοῖνος ἀνάλογος ἐγώ τίθημι ὁ διεκφύω ὁ ὀστέον ἴς , ὅς σύνδεσμος ὀνομάζω , διότι ὁ γένεσις ἐκ ὀστέον ἔχω , ὁ γάλα δέ αὐτός ὁ αἷμα καί ὁ τυρός ὁ σάρξ , γίγνομαι , ὡς ἐκεῖνος ἐκ γάλα , οὕτως οὗτος ἐκ αἷμα . ἄρχω οὖν , ὡς φημί , ἀπό ὁ κατά ῥάχις χωρίον ἀκολουθέω χρή ὁ ἴς , ἐπισκοπέω ἕκαστος , ὅπως εἰμί λοξός . οὕτως γάρ σύ πράσσω συμβαίνω κατά ὁ ὄψις αὐτός ἀεί καί μάλα ἐπί ὁ στέρνον προχωρέω θεάομαι ποτέ μεταπίπτω ἅμα ὁ ὁ πλευρά ἐπιστροφή καί ὁ ὁ ἴνη θέσις . οὐ γάρ , ὥσπερ ἐκ ἀρχή ὁρμάω ἕκαστος ὀστέον ἀπό ὁ ῥάχις , ἐπί ὁ στέρνον ἀφικνέομαι λοξός , ἐγκλίνω ἀπό ὁ ὑψηλός ὁ ζῷον μέρος ἐπί ὁ ταπεινός · ἀλλά ὅταν ἐγγύς ἤδη ὁ στέρνον φαίνω , χόνδρος ἀντί ὀστέον γίγνομαι ἕτερος ἴσχω θέσις ἐναντίος ὁ πρῶτος , λοξός αὖθις ἐπιφέρω ἐπί ὁ στέρνον , ὅς συναρθρόομαι . κατά οὗτος οὖν αὐτός ὁ μέρος , ἵνα πρῶτος ὁ χόνδρος γεννάω , κυκλοτερής μέν πως μάλα , οὐ κατά γωνία , ὁ καμπή γε εἰμί ὁ πλευρά · ὑπεναντίος δέ θέσις ἔχω ὁ ἴς , ἐκ ὁ ταπεινός ἐπί ὁ ὑψηλός ἐπιφέρω λοξός . καί γάρ οὗτος κατά πᾶς αὐτός , πλήν ἐκεῖνος μόνος , ὅς συναρθρόομαι ὁ στέρνον ὁ πέρας · μονοειδής γάρ εἰμί οὗτος ὁ πλευρά ὁ ἐκ ἀρχή ἄχρι τελευτή φορά , μηδείς ἔχω καμπή , οἷος ἴσχω ὁ ὁ στέρνον συναρθρόομαι . καί τοίνυν καί καλέω ὁ πλευρά ἐκεῖνος νόθος , τελευτάω μέν εἰς ἀξιόλογος χόνδρος , ἐκφύω δέ ἔχω ἑαυτοῦ ὁ διάφραγμα , καί ὁ τε χόνδρος ἕκαστος οἷος πρόβλημα τις ὁ ἔκφυσις αὐτός , προνοητικός ἐͅνθάδε ὁ φύσις , ὥσπερ εἰͅπί ὁ ἄλλος ἅπας , ἐκφύω ὁ διάφραγμα , μήτε ἐκ ὁ ἔξω μέρος ἕκαστος πλευρά , μήτε ἐκ ὁ πέρας , ἀλλά ἐκ ὁ ἔνδον ἅμα καί πρό ὁ πέρας . οὗτος μέν οὖν ὁ πλευρά ὁ ὁ ἴνη θέσις ἄνωθεν κατά λοξός ἐγκλίνω ἔχω . ὁ δέ ὁ στέρνον συναρθρόομαι ὁ ὁ φορά μετάπτωσις συμβάλλω ὁ ἴς . ἐκ μέν δή ὁ ἔξω μέρος ὁ ὁ μεσοπλεύριος ἴς , ὡς ἔχω φύσις , ἐκ δέ ὁ ἔνδον ἐναντίος κατά ὁ ὁ Χ γράμμα ἰδέα τέμνω ὁ ἐκτός . ἐγχειρέω δέ καί ὁ οὗτος ὄψις , ὁ πλευρά ἀπολύω ὁ στέρνον · φαίνω γάρ οὕτως ὁ τε ἐντός εὐρυχωρία ὁ θώραξ ἅπας , καί σύν αὐτός ὁ ὁ ἴνη σχῆμα . πρός δέ ὁ ὁ διάγνωσις ἑτοῖμος ἀνακλάω ἅπας ἐπί ὁ ῥάχις . ὁ μέν δή νόθος ἐͅκ ὁ ἔνδον μέρος ἐκφαίνω σύ , διά ὅλος ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ὁ ἴνη εἶδος ἔμπαλιν ὁ ἐκτός ἐκ ὁ ταπεινός πλευρά ἐπί ὁ ὑψηλός ἀναφέρω λοξός · ὁ δέ ἄλλος πᾶς δισσός , ἄχρι μέν ὁ χόνδρος , ὅπως ὁ νόθος , διά ὅλος ἑαυτοῦ , ἐν οὗτος δέ ἄχρι ὁ στέρνον ἐναντίος .