galenus.de-anatomicis-administrationibus-libri-ix 1.4
Ἐπεὶ δὲ πολλάκις ἐναντία δόξω λέγειν τῶν ἀνατομικῶν ἀνδρῶν τοῖς ἀρίστοις , ἄμεινον εἶναί μοι δοκεῖ καὶ περὶ τοῦδε βραχέα προειπεῖν , οὐκ ἀπ’ ἐμοῦ πρώτου κατὰ τὰς ἀνατομὰς ἤρξατο διαφωνεῖσθαι τοῖς ἰατροῖς , ἀλλ’ ἐκ παλαιοῦ τοῦθ’ ὑπῆρξεν αὐτοῖς διὰ διττὴν αἰτίαν , ὅτι τε ψευδῶς ἔγραψαν ἔνιοι , καὶ ὅτι διαφόροις ἐχρήσαντο τοῖς τρόποις τῆς διδασκαλίας , δι’ οὓς οἱ μὴ διαφερόμενοι πρὸς ἀλλήλους , ὅσον ἐπ’ αὐτῇ τῶν ἑωραμένων τῇ γνώσει , φαντασίαν διαφωνίας ἐκπέμπουσι τοῖς ἀναγινώσκουσι μὲν αὐτῶν τὰ βιβλία , μηδεπώποτε δὲ ἑωρακόσι μηδὲν τῶν ἐξ ἀνατομῆς φαινομένων . εἴρηται μὲν οὖν ἐπιπλέον ὑπέρ τῶν τοιούτων ἁπάντων ἐν τῷ προτέρῳ τῆς ἀνατομικῆς διαφωνίας · εἰρήσεται δὲ καὶ νῦν ἐπὶ βραχὺ τοσοῦτο μόνον , ὅσον εἰς τὰ παρόντα χρήσιμον ὑπάρχει , ἀρχὴν τῷ λόγῳ ᾧδε θεμένοις . ἐνίοις μὲν ἔδοξε τῶν ἀνατομικῶν , ὁπόσας ἂν ἔχῃ κεφαλὰς ὁ μῦς , τοσούτους εἶναι τὸν ἀριθμὸν αὐτούς . ἕτεροι δὲ τινες οὐ ταῖς κεφαλαῖς προσέχειν ἀξιοῦσι τὸν νοῦν , ἀλλὰ ταῖς τελευταῖς μετὰ τοῦ σκοπεῖσθαι τὸ μέγεθος αὐτῶν . εἴτε γὰρ αἱ πολλαὶ κεφαλαὶ συνελθοῦσαι ταχέως ἀλλήλαις ἐργάσαιντο περιγραφὴν μυὸς ἑνὸς , οὐ χρῆναι τοῦτον τὸν μῦν τοσούτους εἶναι νομίζειν φασὶν , ὅσος ὁ ἀριθμός ἐστι τῶν κεφαλῶν · εἴθ’ αἱ τελευταὶ πλείους οὖσαι κίνησιν ἔχοιεν ὁμοειδῆ , βέλτιον εἶναί φασιν ἕνα τίθεσθαι τὸν μῦν τοῦτον · εἰ δὲ καὶ διαλύειν αὐτὸν εἰς πλείονα μόρια κατ’ εὐθυωρίαν ἕκαστον αὐτῶν ἀδύνατον εἴη , πολὺ δὴ μᾶλλον ἕνα χρῆναί φασι τὸν μῦν ὑπολαμβάνειν . τοιοῦτο γοῦν τι καὶ τῷ κατὰ μέσον τὸν πῆχυν ἔξωθεν ὑπάρχει μυΐ . συνεχὴς γὰρ ὢν ἑαυτοῦ καὶ εἰς ἀκριβῶς , σχίζεται κατὰ τὸν καρπὸν εἰς τεττάρων τενόντων ἀποφύσεις , ὁμοειδῆ κίνησιν ἐχόντων , εἴγ’ ἐκτείνειν ἕκαστος αὐτῶν πέφυκε τὸν καθ’ ἑαυτὸν δάκτυλον . εἰκότως τοιγαροῦν ἅπαντες οἱ ἀνατομικοὶ τὸν μῦν τοῦτον ἕνα φασὶν εἶναι , μὴ προσέχοντες τῷ πλήθει τῶν τενόντων , εἰς οὓς τελευτᾷ . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν λόγον ἐοίκασι καὶ τὸν παρακείμενον αὐτῷ μῦν , ὃς τοὺς μικροὺς δακτύλους τὴν λοξὴν κίνησιν κινεῖ , νομίξειν ἕνα , κᾂν ὅτι μάλιστα δύο ἔχῃ κατὰ τὴν τελευτὴν ἑαυτοῦ τένοντας · ἔσφιγκται γὰρ αὐτὸ τὸ τῶν τενόντων ὑπερκείμενον ἅπαν σῶμα περιγραφὴν ἑνὸς ἔχον μυός . ὡς εἴ γε ἦν , ὥσπερ τοῖς τένουσιν , οὕτω καὶ τοῖς ὑπερκειμένοις αὐτῶν μυσὶν ἡ περιγραφὴ διττὴ , πάντως ἄν που δύο μῦς ἔθεντο τοὺς ἡγουμένους τῆς εἰς τὸ πλάγιον κινήσεως τοῖς μικροῖς δακτύλοις . ἀμέλει τὸν τὴν αὐτὴν κίνησιν κινοῦντα τῶν ὑπολοίπων τριῶν δακτύλων οὐχὶ ἕνα τίθενται . καίτοι γε , εἴπερ ἱκανὸν αὐτοῖς ἐδόκει γνώρισμα τὸ τῶν κινήσεων ὁμοειδὲς εἰς πίστιν τοῦ τὸν μῦν ὑπάρχειν ἕνα , πάντως που , καθάπερ τὸν ἐκτείνοντα τοὺς τέσσαρας δακτύλους ἕνα τίθενται ἅπαντες , οὕτω καὶ τοὺς ἐξηγουμένους τῆς εἰς τὸ πλάγιον αὐτῶν κινήσεως οὐ δύο μῦς ἠρίθμουν , ἀλλ’ ἕνα . καὶ μὲν δὴ καὶ ὅταν ἔχῃ κεφαλὰς ὁ μῦς πλείους ἐς ταὐτὸν ἀλλήλαις οὐ μετὰ πολὺ τῆς ἀρχῆς ἰούσας εἰς ἕνωσιν μυὸς ἰδίαν ἔχοντος περιγραφὴν , οὐδ’ ἐνταῦθα προσέχουσι τῷ πλήθει τῶν κεφαλῶν . οὕτω γοῦν τὸν πρόσθιον πρὸς τῷ βραχίονι μῦν ἐκ δυοῖν ἀρχόμενον κεφαλῶν ἕνα τέθεινται πάντες , ὅτι καὶ τὴν τελευτὴν μίαν ἔχει , καὶ κίνησιν ἐξ ἀνάγκης ἐπ’ αὐτῇ μίαν , ὅλην θ’ ὡσαύτως τὴν περιγραφὴν μίαν . οὐ μὴν τούς γε τὴν γαστροκνημίαν ἐργαζομένους ἕνα τίθενται , καίτοι δι’ ἑνὸς τένοντος ὑπολαμβάνοντες ἐμφύεσθαι τῇ πτέρνῃ , διότι μέχρι πλείστου προήκουσιν αὐτῶν αἱ κεφαλαὶ , πρὶν ἐς ταὐτὸν ἀλλήλοις ἐλθεῖν . εἴπερ οὖν ὀρθῶς τίθενται , πολλάκις οὐκ ὀρθῇ διδασκαλίᾳ χρώμενοι περὶ μυῶν ἑτέρων , οὐ μὴν εὐθύς γε τούτου χάριν ἀγνοεῖν τις αὐτοὺς ἐρεῖ τοὺς μῦς , ὑπὲρ ὧν διηγοῦνται · οὐ μὴν οὐδὲ τὸν ἀμείνονι τρόπῳ διδασκαλίας χρησάμενον ἐκ μόνου τούτου διαφωνεῖν τοῖς ἄλλοις ὑπολήψεται . δύο γοῦν ἐφεξῆς ἐρῶ τρόπους διδασκαλίας ἐφ’ ἑνὶ πράγματι , φαντασίαν μὲν ἔχοντας οὐ σμικρὰν διαφωνίας , οὐ μὴν κατ’ ἀλήθειάν γε διαφερομένους μεγάλως . λεγέσθω δὲ πρότερον ὁ ἕτερος αὐτῶν ᾧδε . τοὺς μείζονας τοὺς τρεῖς δακτύλους , τόν τ’ ἀντίχειρα καλούμενον καὶ τὸν λιχανὸν καὶ τὸν μέσον , εἷς κινεῖ μῦς τὰς εἰς τὸ πλάγιον κινήσεις , ὡς ἐπὶ τὸν τοῦ μικροῦ δακτύλου τόπον , ἐκφυόμενος μὲν ἐξ ἅπαντος τοῦ κατὰ τὸν πῆχυν ὀστοῦ , τρεῖς δὲ ἀποφύων ἑαυτοῦ τένοντας πλησίον τοῦ καρποῦ , δι’ ὧν εἰς τὰ πλάγια μέρη τῶν δακτύλων ἐμφύντων ἡ λοξὴ κίνησις αὐτῶν γίγνεται . οὗτος μὲν ὁ πρότερος τρόπος τῆς διδασκαλίας · ἕτερος δὲ ἐπ’ αὐτῷ δεύτερος ὅδε . δύο μύες ἡγοῦνται τῆς εἰς τὰ πλάγια κινήσεως τῶν εἰρημένων τριῶν δακτύλων , ἔξωθεν ἐπικείμενοι τῷ πήχει . καταφύεται δ’ αὐτῶν ὁ μὲν ἕτερος εἴς τε τὸν μέσον καὶ τὸν λιχανὸν δικρόῳ τένοντι παραπεφυκὼς ἄχρι πλείστου τῷ τοῦ πήχεως ὀστῷ · ὁ δὲ δεύτερος ἑνὶ τένοντι καταφύων , καθάπερ οὖν καὶ αὐτὸς εἷς ἐστι , τὸν ἀντίχειρα καλούμενον δάκτυλον ὡς ἐπὶ τὸν λιχανὸν ἄγει , τὴν μὲν κεφαλὴν ἔχων ἐν τοῖς ἄνω μέρεσι τοῦ πήχεως ἐγγὺς τῆς κατ’ ἀγκῶνα διαρθρώσεως , εἰς τένοντα δὲ οὐ μετὰ πολὺ τελευτῶν , ὅστις τένων παραπέφυκε τῷ προειρημένῳ μυῒ τῷ τοὺς δύο δακτύλους κινοῦντι , τόν τε μέσον καὶ τὸν λιχανόν . αὕτη μέν σοι καὶ ἡ δευτέρα διδασκαλία . διαφέρουσι δ’ ἀλλήλων οὐκ αὐτοῖς τοῖς πράγμασι τοσοῦτον , ὑπὲρ ὧν ποιοῦνται τὴν διήγησιν , ὅσον , ὡς εἴρηται , τῷ τρόπῳ τῆς διδασκαλίας . ἀκριβέστερος γάρ πώς ἐστιν ὁ ἕτερος ὁ δύο μῦς εἶναι λέγων αὐτοὺς , ἐπειδὴ φαίνεται περιγραφὴν ἰδίαν ἔχων ὁ τὸν ἀντίχειρα κινῶν μῦς . οὐ μὴν οὐδ’ ἡ προτέρα διδασκαλία παντάπασιν ἀπόβλητος , ἐπειδὴ κοινωνοῦσί πως ἀλλήλοις οἱ μύες καὶ παράκεινται συμφυόμενοι διὰ λεπτῶν ἰνῶν . ἔτι δὲ μᾶλλον ἐπὶ τοῦ τὸν μέγαν δάκτυλον καὶ τὸν καρπὸν κινοῦντος τένοντος ὁ τρόπος τῆς διδασκαλίας φαντασίαν παρέξει διαφωνίας ψευδοῦς . ἔνεστι γὰρ κᾀκεῖ λέγειν , ἕνα τὸν μῦν εἶναι τοῦτον , ὥσπερ οὖν εἴρηται πρὸς τῶν ἀνατομικῶν , ὅτι φαίνεται καὶ κεφαλὴν ἔχων μίαν καὶ περιγραφήν · ὅτι περ ἂν ἐν τῷ τῆς κερκίδος πέρατι τῷ πρὸς καρπῷ τοὺς δύο γεννήσει τένοντας . ἀλλά τοι καὶ τοῦτον ἄμεινον λέγειν , ὅτῳ γε ἀκριβοῦς διδασκαλίας φροντὶς , οὐχ ἕνα μῦν ὑπάρχειν , ἀλλὰ δύο , κᾂν ὅτι μάλιστα συμπεφυκότες ἀλλήλων ᾦσιν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ἄχρι τῆς εἰς τοὺς τένοντας σχίσεως . ὅτι τε γὰρ ὅλως χωρίζονται , προσηκόντως αὐτοὺς διακρίνοντός τινος , ὅτι τε διαφέροντα κατ’ εἶδος μόρια κινοῦσιν , εὔλογον αὐτοὺς ὑπάρχειν δύο . κινεῖ γὰρ ὁ μὲν ἕτερος τῶν τενόντων τὸν μέγαν δάκτυλον , ὁ δὲ ἕτερος τὸν καρπὸν , ὁμοειδῆ μὲν τὴν κίνησιν , οὐ μὴν ὁμοειδῆ γε τὰ μόρια . ὅτι δὲ τῇ διαφορᾷ τῶν κινήσεων μᾶλλον ἢ ταῖς ἄνωθεν ἀρχαῖς εἰώθασι διακρίνειν ἀλλήλους τοὺς μῦς , ἐναργῶς ἀπεδείξαντο , δύο εἰπόντες εἶναι μῦς , οὐχ ἕνα , τοὺς κάμπτοντας ἅπαντας τοὺς δακτύλους , καίτοι καὶ ἡ κίνησις αὐτῶν ἐγγύς πώς ἐστιν ὁμοειδὴς , καὶ ἄνωθεν ἀρχὴ μία . ἀλλ’ ὅτι τὸ μὲν δεύτερον ἄρθρον ἡ ἑτέρα κεφαλὴ τῶν τενόντων , ἡ δὲ ἑτέρα τὸν πρῶτόν τε καὶ τρίτον κάμπτει , διὰ τοῦτο εἶναι δύο φασὶ τοὺς μῦς , ἡνωμένους ἀκριβῶς ἀλλήλοις δι’ ὅλου τοῦ πήχεως , πρὶν εἰς τὰς τῶν τενόντων τελευτῆσαι ῥίζας · ἀλλὰ ταύτας γε προσέσχον οὔσας δύο καὶ τῇ τῶν κινήσεων διαφορᾷ . ἡ μὲν οὖν ἀκριβεστάτη διδασκαλία τούτους ἔχει τοὺς σκοπούς . οὐ μὴν ἐγκαλεῖν γε χρὴ τοῖς ἑτέρως διδάσκουσιν , ὅταν ὀλίγον αὐτῆς ἀπολείπωνται . τοὐναντίον γὰρ ἄμεινον πράττειν ἐστὶν , ἐπειδὰν ὑπὸ πολλῶν ἀνδρῶν ἐνδόξων εὕρωμέν τι γεγραμμένον , οὐ πολὺ τῆς ἀρίστης ἀπολειπόμενον διδασκαλίας , χρήσασθαι κᾀκείνῳ τὴν πρώτην , ἕνεκα τοῦ μὴ ταράξαι τοὺς ἀκούοντας , εἰς φαντασίαν ἄγοντας διαφωνίας . ἀκριβολογεῖσθαι δὲ βουλόμενος , ἤτοι τὴν ἔνδοξον εἰπὼν διδασκαλίαν , ἐφεξῆς τῷ λόγῳ προσθήσεις , ὡς ἄμεινον , εἴ τις δύο τούτους , εἰ τύχοι , τοὺς μῦς ὑπολαμβάνει διὰ τὴν αἰτίαν , ἢ τὴν ἀρίστην εἰπὼν ἐφεξῆς αὖ πάλιν προσθήσεις , ὡς ἐγχωρεῖ τοὺς δύο τούτους μῦς ἕνα τίθεσθαι διὰ τὴν ἄχρι πλείστου σύμφυσιν . ταυτὶ μὲν οὖν ἄμεινόν ἐστι περὶ πάντων τῶν μυῶν ἐν ἀρχῇ προειρῆσθαι .
Lemmas: ἐπεί δέ πολλάκις ἐναντίος δοκέω λέγω ὁ ἀνατομικός ἀνήρ ὁ ἀγαθός , ἀγαθός εἰμί ἐγώ δοκέω καί περί ὅδε βραχύς προλέγω , οὐ ἀπό ἐγώ πρῶτος κατά ὁ ἀνατομή ἄρχω διαφωνέω ὁ ἰατρός , ἀλλά ἐκ παλαιός οὗτος ὑπάρχω αὐτός διά δισσός αἰτία , ὅτι τε ψευδής γράφω ἔνιοι , καί ὅτι διάφορος χράω ὁ τρόπος ὁ διδασκαλία , διά ὅς ὁ μή διαφέρω πρός ἀλλήλων , ὅσος ἐπί αὐτός ὁ ὁράω ὁ γνῶσις , φαντασία διαφωνία ἐκπέμπω ὁ ἀναγιγνώσκω μέν αὐτός ὁ βιβλίον , μηδεπώποτε δέ ὁράω μηδείς ὁ ἐκ ἀνατομή φαίνω . λέγω μέν οὖν ἐπιπολύ ὑπέρ ὁ τοιοῦτος ἅπας ἐν ὁ πρότερος ὁ ἀνατομικός διαφωνία · λέγω δέ καί νῦν ἐπί βραχύς τοσοῦτος μόνος , ὅσος εἰς ὁ πάρειμι χρήσιμος ὑπάρχω , ἀρχή ὁ λόγος ὧδε τίθημι . ἔνιοι μέν δοκέω ὁ ἀνατομικός , ὁπόσος ἄν ἔχω κεφαλή ὁ μῦς , τοσοῦτος εἰμί ὁ ἀριθμός αὐτός . ἕτερος δέ τις οὐ ὁ κεφαλή προσέχω ἀξιόω ὁ νόος , ἀλλά ὁ τελευτή μετά ὁ σκοπέω ὁ μέγεθος αὐτός . εἴτε γάρ ὁ πολύς κεφαλή συνέρχομαι ταχύς ἀλλήλων ἐργάζομαι περιγραφή μῦς εἷς , οὐ χρή οὗτος ὁ μῦς τοσοῦτος εἰμί νομίζω φημί , ὅσος ὁ ἀριθμός εἰμί ὁ κεφαλή · εἴτε ὁ τελευτή πολύς εἰμί κίνησις ἔχω ὁμοειδής , ἀγαθός εἰμί φημί εἷς τίθημι ὁ μῦς οὗτος · εἰ δέ καί διαλύω αὐτός εἰς πολύς μόριον κατά εὐθυωρία ἕκαστος αὐτός ἀδύνατος εἰμί , πολύς δή μάλα εἷς χρή φημί ὁ μῦς ὑπολαμβάνω . τοιοῦτος γοῦν τις καί ὁ κατά μέσος ὁ πῆχυς ἔξωθεν ὑπάρχω μῦς . συνεχής γάρ εἰμί ἑαυτοῦ καί εἰς ἀκριβής , σχίζω κατά ὁ καρπός εἰς τέσσαρες τένων ἀπόφυσις , ὁμοειδής κίνησις ἔχω , εἰ ἐκτείνω ἕκαστος αὐτός φύω ὁ κατά ἑαυτοῦ δάκτυλος . ἔοικα τοιγαροῦν ἅπας ὁ ἀνατομικός ὁ μῦς οὗτος εἷς φημί εἰμί , μή προσέχω ὁ πλῆθος ὁ τένων , εἰς ὅς τελευτάω . κατά δέ ὁ αὐτός λόγος ἔοικα καί ὁ παράκειμαι αὐτός μῦς , ὅς ὁ μικρός δάκτυλος ὁ λοξός κίνησις κινέω , νομίζω εἷς , ἔͅν ὅτι μάλα δύο ἔχω κατά ὁ τελευτή ἑαυτοῦ τένων · φιγκτἰμί γάρ αὐτός ὁ ὁ τένων ὑπέρκειμαι ἅπας σῶμα περιγραφή εἷς ἔχω μῦς . ὡς εἰ γε εἰμί , ὥσπερ ὁ τένων , οὕτως καί ὁ ὑπέρκειμαι αὐτός μῦς ὁ περιγραφή δισσός , πάντως ἄν που δύο μῦς τίθημι ὁ ἡγέομαι ὁ εἰς ὁ πλάγιος κίνησις ὁ μικρός δάκτυλος . ἀμέλει ὁ ὁ αὐτός κίνησις κινέω ὁ ὑπόλοιπος τρεῖς δάκτυλος οὐ εἷς τίθημι . καίτοι γε , εἴπερ ἱκανός αὐτός δοκέω γνώρισμα ὁ ὁ κίνησις ὁμοειδής εἰς πίστις ὁ ὁ μῦς ὑπάρχω εἷς , πάντως που , καθά ὁ ἐκτείνω ὁ τέσσαρες δάκτυλος εἷς τίθημι ἅπας , οὕτως καί ὁ ἐξηγέομαι ὁ εἰς ὁ πλάγιος αὐτός κίνησις οὐ δύο μῦς ἀριθμέω , ἀλλά εἷς . καί μέν δή καί ὅταν ἔχω κεφαλή ὁ μῦς πολύς εἰς αὐτός ἀλλήλων οὐ μετά πολύς ὁ ἀρχή ἔρχομαι εἰς ἕνωσις μῦς ἴδιος ἔχω περιγραφή , οὐδέ ἐνταῦθα προσέχω ὁ πλῆθος ὁ κεφαλή . οὕτως γοῦν ὁ πρόσθιος πρός ὁ βραχίων μῦς ἐκ δύο ἄρχω κεφαλή εἷς τίθημι πᾶς , ὅτι καί ὁ τελευτή εἷς ἔχω , καί κίνησις ἐκ ἀνάγκη ἐπί αὐτός εἷς , ὅλος τε ὡσαύτως ὁ περιγραφή εἷς . οὐ μήν ὁ γε ὁ γαστροκνημία ἐργάζομαι εἷς τίθημι , καίτοι διά εἷς τένων ὑπολαμβάνω ἐμφύω ὁ πτέρνη , διότι μέχρι πολύς προήκω αὐτός ὁ κεφαλή , πρίν εἰς αὐτός ἀλλήλων ἔρχομαι . εἴπερ οὖν ὀρθός τίθημι , πολλάκις οὐ ὀρθός διδασκαλία χράω περί μῦς ἕτερος , οὐ μήν εὐθύς γε οὗτος χάριν ἀγνοέω τις αὐτός λέγω ὁ μῦς , ὑπέρ ὅς διηγέομαι · οὐ μήν οὐδέ ὁ ἀγαθός τρόπος διδασκαλία χράω ἐκ μόνος οὗτος διαφωνέω ὁ ἄλλος ὑπολαμβάνω . δύο γοῦν ἐφεξῆς λέγω τρόπος διδασκαλία ἐπί εἷς πρᾶγμα , φαντασία μέν ἔχω οὐ μικρός διαφωνία , οὐ μήν κατά ἀλήθεια γε διαφέρω μέγας . λέγω δέ πρότερος ὁ ἕτερος αὐτός ὧδε . ὁ μέγας ὁ τρεῖς δάκτυλος , ὁ τε ἀντίχειρ καλέω καί ὁ λιχανός καί ὁ μέσος , εἷς κινέω μῦς ὁ εἰς ὁ πλάγιος κίνησις , ὡς ἐπί ὁ ὁ μικρός δάκτυλος τόπος , ἐκφύω μέν ἐκ ἅπας ὁ κατά ὁ πῆχυς ὀστέον , τρεῖς δέ ἀποφύω ἑαυτοῦ τένων πλησίον ὁ καρπός , διά ὅς εἰς ὁ πλάγιος μέρος ὁ δάκτυλος ἐμφύω ὁ λοξός κίνησις αὐτός γίγνομαι . οὗτος μέν ὁ πρότερος τρόπος ὁ διδασκαλία · ἕτερος δέ ἐπί αὐτός δεύτερος ὅδε . δύο μῦς ἡγέομαι ὁ εἰς ὁ πλάγιον κίνησις ὁ λέγω τρεῖς δάκτυλος , ἔξωθεν ἐπίκειμαι ὁ πῆχυς . καταφύω δέ αὐτός ὁ μέν ἕτερος εἰς τε ὁ μέσος καί ὁ λιχανός δίκροος τένων παραφύομαι ἄχρι πολύς ὁ ὁ πῆχυς ὀστέον · ὁ δέ δεύτερος εἷς τένων καταφύω , καθά οὖν καί αὐτός εἷς εἰμί , ὁ ἀντίχειρ καλέω δάκτυλος ὡς ἐπί ὁ λιχανός ἄγω , ὁ μέν κεφαλή ἔχω ἐν ὁ ἄνω μέρος ὁ πῆχυς ἐγγύς ὁ κατά ἀγκών διάρθρωσις , εἰς τένων δέ οὐ μετά πολύς τελευτάω , ὅστις τένων παραφύω ὁ προλέγω μῦς ὁ ὁ δύο δάκτυλος κινέω , ὁ τε μέσος καί ὁ λιχανός . οὗτος μέν σύ καί ὁ δεύτερος διδασκαλία . διαφέρω δέ ἀλλήλων οὐ αὐτός ὁ πρᾶγμα τοσοῦτος , ὑπέρ ὅς ποιέω ὁ διήγησις , ὅσος , ὡς λέγω , ὁ τρόπος ὁ διδασκαλία . ἀκριβής γάρ πως εἰμί ὁ ἕτερος ὁ δύο μῦς εἰμί λέγω αὐτός , ἐπειδή φαίνω περιγραφή ἴδιος ἔχω ὁ ὁ ἀντίχειρ κινέω μῦς . οὐ μήν οὐδέ ὁ πρότερος διδασκαλία παντάπασι ἀπόβλητος , ἐπειδή κοινωνέω πως ἀλλήλων ὁ μῦς καί παράκειμαι συμφύω διά λεπτός ἴνη . ἔτι δέ μάλα ἐπί ὁ ὁ μέγας δάκτυλος καί ὁ καρπός κινέω τένων ὁ τρόπος ὁ διδασκαλία φαντασία παρέχω διαφωνία ψευδής . ἔνειμι γάρ ἀικής λέγω , εἷς ὁ μῦς εἰμί οὗτος , ὥσπερ οὖν λέγω πρός ὁ ἀνατομικός , ὅτι φαίνω καί κεφαλή ἔχω εἷς καί περιγραφή · ὅστις περ ἄν ἐν ὁ ὁ κερκίς πέρας ὁ πρός καρπός ὁ δύο γεννάω τένων . ἀλλά τοι καί οὗτος ἀγαθός λέγω , ὅστις γε ἀκριβής διδασκαλία φροντίς , οὐ εἷς μῦς ὑπάρχω , ἀλλά δύο , ἔͅν ὅτι μάλα συμφύω ἀλλήλων ὄϊς ἀπό ὁ κεφαλή ἄχρι ὁ εἰς ὁ τένων σχίσις . ὅτι τε γάρ ὅλος χωρίζω , προσηκόντως αὐτός διακρίνω τις , ὅτι τε διαφέρω κατά εἶδος μόριον κινέω , εὔλογος αὐτός ὑπάρχω δύο . κινέω γάρ ὁ μέν ἕτερος ὁ τένων ὁ μέγας δάκτυλος , ὁ δέ ἕτερος ὁ καρπός , ὁμοειδής μέν ὁ κίνησις , οὐ μήν ὁμοειδής γε ὁ μόριον . ὅτι δέ ὁ διαφορά ὁ κίνησις μάλα ἤ ὁ ἄνωθεν ἀρχή εἴωθα διακρίνω ἀλλήλων ὁ μῦς , ἐναργής ἀποδείκνυμι , δύο λέγω εἰμί μῦς , οὐ εἷς , ὁ κάμπτω ἅπας ὁ δάκτυλος , καίτοι καί ὁ κίνησις αὐτός ἐγγύς πως εἰμί ὁμοειδής , καί ἄνωθεν ἀρχή εἷς . ἀλλά ὅτι ὁ μέν δεύτερος ἄρθρον ὁ ἕτερος κεφαλή ὁ τένων , ὁ δέ ἕτερος ὁ πρῶτος τε καί τρίτος κάμπτω , διά οὗτος εἰμί δύο φημί ὁ μῦς , ἑνόω ἀκριβής ἀλλήλων διά ὅλος ὁ πῆχυς , πρίν εἰς ὁ ὁ τένων τελευτάω ῥίζα · ἀλλά οὗτος γε προσέχω εἰμί δύο καί ὁ ὁ κίνησις διαφορά . ὁ μέν οὖν ἀκριβής διδασκαλία οὗτος ἔχω ὁ σκοπός . οὐ μήν ἐγκαλέω γε χρή ὁ ἕτερος διδάσκω , ὅταν ὀλίγος αὐτός ἀπολείπω . ἐναντίος γάρ ἀγαθός πράσσω εἰμί , ἐπειδάν ὑπό πολύς ἀνήρ ἔνδοξος εὑρίσκω τις γράφω , οὐ πολύς ὁ ἀγαθός ἀπολείπω διδασκαλία , χράω κᾀκείνῳ ὁ πρῶτος , ἕνεκα ὁ μή ταράσσω ὁ ἀκούω , εἰς φαντασία ἄγω διαφωνία . ἀκριβολογέομαι δέ βούλομαι , ἤτοι ὁ ἔνδοξος λέγω διδασκαλία , ἐφεξῆς ὁ λόγος προστίθημι , ὡς ἀγαθός , εἰ τις δύο οὗτος , εἰ τυγχάνω , ὁ μῦς ὑπολαμβάνω διά ὁ αἰτία , ἤ ὁ ἀγαθός λέγω ἐφεξῆς αὖ πάλιν προστίθημι , ὡς ἐγχωρέω ὁ δύο οὗτος μῦς εἷς τίθημι διά ὁ ἄχρι πολύς σύμφυσις . οὗτος μέν οὖν ἀγαθός εἰμί περί πᾶς ὁ μῦς ἐν ἀρχή προλέγω .