galenus.adversus-lycum-libellus 4
Καὶ πῶς ἐγχωρεῖ , φήσειεν ἂν ὁ Λύκος , ἐναντίον εἶναι τῷ χρώματι καθ’ ὃ νενόηται χρῶμα ὄν ; καὶ ἀληθεύσει γε ναὶ μὰ τοὺς θεοὺς , ὅσον ἐπὶ χρώματος καὶ τὸ χρῶμα μηδὲν ἡγούμενος ἕτερον ἑτέρου διαφέρειν , ἀλλ’ ὥσπερ τοῦτο ἀληθὲς , οὕτω κἀκεῖνο τὸ λευκὸν τοῦ μέλανος οὐ μόνον διαφέρον , ἀλλὰ καὶ τοσοῦτον διαφέρον , ὡς ἐναντιώτατον εἶναι . καὶ πῶς ἐγχωρεῖ , τάχα φήσουσιν οἱ τὰ τοῦ Λύκου πρεσβεύοντες , ἅμα μὲν εἶναι ταὐτὸν , ἅμα δὲ ἐναντιώτατον εἶναι ; καὶ πῶς τῷ μέλανι λευκόν ; οἷς ἡμεῖς ἀποκρινούμεθά τί γε τοσοῦτον , ὡς εἴπερ οὐκ ἐγχωρεῖ τὸ λευκὸν ἐναντίον τε ἅμα καὶ ταὐτὸν εἶναι τῷ μέλανι , τὸ ἕτερον αὐτοῦ αἱρείσθωσαν . ὁ μὲν γὰρ Πλάτων οἴεται δυνατὸν εἶναι , καθάπερ γε καὶ Ἀριστοτέλης καὶ Θεόφραστος , ἕτερον ἑτέρω ταὐτὸν ὂν τῷ γένει , τοσαύτην ὅμως ἔχειν τὴν ἐν εἴδει διαφορὰν , ὡς ἐναντιώτατον ὑπάρχειν . οὗτοι δ’ εἰ μὴ νομίζουσιν ἀληθεύειν ἄμφω τὸν λόγον τὸν ἐναργέστερον ἑλέσθωσαν . ἐναργέστερον δέ ἐστιν , ὅσῳ καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις ὁμολογούμενον , ἐναντίον εἶναι τὸ λευκὸν τῷ μέλανι . καὶ μὴν , εἵπερ ἀληθές ἐστι τοῦτο , νομίζουσι δὲ αὐτοὶ μὴ δύνασθαι τοὺς λόγους ἀμφοτέρους ἀληθεύεσθαι , τόν τε ἐναντίον εἶναι φάσκοντα τὸ λευκὸν τῷ μέλανι καὶ τὸν αὐτὸν οὐκ ὀρθῶς ἐροῦσιν μηδὲν διαφέρειν ᾗ χρῶμά ἐστιν τὸ λευκὸν τοῦ μέλανος . ὁ μὲν οὖν ἐν τῷ τοῦ Πλάτωνος γράμματι διαλεγόμενος τῷ Σωκράτει , συγγνωστὸς ἦν ἴσως , κωλύων τὸν Σωκράτην διαιρούμενον ἡδονὴν ἡδονῆς διαφορᾷ . οὐ γὰρ ἦν που βιβλίον οὐδὲν τοιοῦτο διδάσκων , ὡς ἐγχωρεῖ πολλὰ πολλοῖς ὄντα τῷ γένει ταὐτὰ διαφέρειν ὅμως εἰς τοσοῦτον , ὡς ἐναντιώτατον ἀλλήλοις ἰδέαν τε καὶ φύσιν ἔχειν . ἐπεὶ δ’ ὑπὸ Πλάτωνος ὁ Φίληβος ἐγράφη διδάσκων τἀληθὲς , εἰ μὲν οὐδ’ ὅλως ἀνέγνω τὸ βιβλίον ὁ Λύκος , ἄγαμαι τῆς παιδείας τὸν Λύκον . εἰ δ’ ἀναγνοὺς οὐκ ἐνόησε , θαυμάζω τῆς συνέσεως . εἰ δὲ νοήσας οὐκ ἐπείσθη , μακαρίζω τῆς κρίσεως . ὦ πρὸς τοῦ Διὸς ἐρωτᾷ τίς λόγον οὐδὲ τὰ πρῶτα μαθὼν τῆς διαλεκτικῆς ; ἔστι τίς ἂν ἄνθρωπος Ἕλλην ἰατρὸς ἢ γραμματικὸς ἢ ῥήτωρ ἢ φιλόσοφος ἢ ὅλως ὁστισοῦν ἄλλος ἀντιποιούμενος λόγων , ὡς οὐκ ἀνέγνω τὸν Πλάτωνος Φίληβον ; καίτοι τί λέγω τὸν Φίληβον ; οὐ γὰρ ἐν τούτῳ μόνῳ τὸν προκείμενον λόγον Πλάτων ἐδίδαξεν , ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλων πολλῶν ἐπεμνήσθη βιβλίων , ὧν ἐχρῆν μόνον κἂν ἕν γέ τι τὸν θαυμασιώτατον Λύκον ἀνεγνωκέναι , ἀντιποιούμενον λόγων ἐπιστημονικῶν . αἰσχρὸν γὰρ Ἱπποκράτην διελέγχειν ἐπιχειροῦντα καὶ λόγους ἐπερωτῶντα περαντικοὺς , ὡς νομίζει , μηδὲ τὰ πρῶτα φαίνεσθαι μεμαθηκότα τῶν ἐν ταῖς φιλοσόφων διατριβαῖς . ἀλλὰ νὴ Διὰ θαυμαστὸν αὐτοῦ τὸ περὶ τῶν ὑγρῶν ἐστι παράδειγμα . καὶ γὰρ τοῦτο βούλεται , μηδὲν ἀλλήλων διηφέρειν , εἰ πάντα ἐστὶν ὑγρὰ , καθ’ ὃ μέντοι τὰ μὲν ὀξέα , τὰ δὲ στρυφνὰ , τὰ δ’ ἁλμυρὰ , τὰ δὲ γλυκέα , ταύτῃ διαλλάττει , οὐκ ἀκούει δὲ ἐν τούτοις αὐτὸς ἑαυτοῦ . λέγων γὰρ ᾗ διαφέρει τὰ ὑγρὰ κατασκευάζειν οἴεται μηδεμίαν ἐν αὐτοῖς εἶναι διαφορὰν , ἀλλὰ μάτην μὲν Ἱπποκράτην διαφορὰν εἰρηκέναι , μάτην δὲ Θεόφραστον ὅλην πραγματείαν γεγραφέναι περὶ χυλοῦ . καίτοι καὶ αὐτὸ τοῦτο τοὔνομα ὁ χυλὸς ὑγροῦ διαφοράν τινα ἐνδείκνυται , ἀλλ’ ὅμως καίτοι διαφορά τις οὖσα ὑγροῦ , πάλιν αὐτὴν τέμνεσθαι πέφυκεν εἰς ἑτέρας διαφοράς . οὐ μὴν θαυμαστὸν εἰς τοσοῦτον ἀπαιδευσίας ἥκοντα Λύκον , ὡς νομίζειν ἐν ὄξει στύφουσαν εἶναι ποιότητα , τοιαύτην τολμῆσαι πρὸς Ἱπποκράτην γράφειν ἀντιλογίαν . τὰ γὰρ οὕτως ἐναργῆ καὶ Διοσκορίδης ὁ Ἀναζαρβεὺς ἐγίγνωσκεν , οἵ τ’ ἄλλοι πάντες οἱ τὰ περὶ ὕλης ὑπομνήματα γράψαντες . ὀνομάζουσι γοῦν ἐν ταύταις τὰ μὲν ἁλυκὰ , τὰ δὲ ἁλμυρὰ τὰ δὲ πικρὰ , τὰ δὲ γλυκέα , τὰ δὲ αὐστηρὰ , τὰ δὲ στρυφνὰ , τὰ δὲ στύφοντα , τὰ δὲ δριμέα , τὰ δὲ ὀξέα . Λύκος δ’ ὁ θαυμασιώτατος ἤτοι οὐδ’ ὅλως γινώσκει διαφέρουσαν ὀξεῖαν ποιότητα στυφούσης ἢ πεπήρωται τὴν γεῦσιν , ὃς μηδ’ ὅλως αἰσθάνεσθαι τῶν ἐν τοῖς χυμοῖς διαφορῶν . ἔοικεν οὖν ὡς ἀπίου καὶ μεσπίλου καὶ μήλου καὶ κυδωνίου τοῦ ὄξους αἰσθάνεσθαι , καίτοι γε πάντων ἀνθρώπων ἔνια μὲν τῶν μήλων ﻿ ὀξέα καλούντων , ἔνια δὲ στύφοντα , γλυκέα δὲ ἄλλα , καθάπερ , οἶμαι , καὶ ῥοιὰς ὀξείας τε καὶ στυφούσας καὶ γλυκείας . ἐν μέν γε τοῖς οἴνοις , ᾧ ἀρετὴ κακίας ἀφώρισται , στύψις ὀξύτητος , εὐγενεῖς μὲν γὰρ οἱ στύφοντες . ὀξὺς δ’ οὐδεὶς κατὰ φύσιν , ἀλλ’ εἰ καὶ μικρὸν αὐτοῖς προσέλθῃ τοιαύτης ποιότητος , ὑποπτεύομεν αὐτίκα τὴν εἰς ὄξος αὐτῶν μεταβολήν . ἴσως οὖν ὁ Λύκος οὐδ’ ὀξυλάπαθον , οὐδ’ ὀξυαλίδα , λαπάθου τε καὶ θριδακίνης διεγίνωσκεν , οἷς στυφούσης μὲν ποιότητος οὐδὲ τοὐλάχιστον ὑπάρχει , τῆς δὲ ὀξείας δαψιλῶς μετέσχηκεν ἄμφω . θαυμαστὸν μὲν οὖν εἰ ταῦτα μὲν ἀπὸ τῆς ὀξείας ποιότητος ὠνόμασται , τὸ δὲ ὄξος αὐτὸ οὐ μετέσχηκεν αὐτῆς . ἀλλ’ ὁ μηδὲ τὰς κοινὰς αἰσθήσεις ἀποσώζων Λύκος , ἐγκαλεῖν Ἱπποκράτει τολμᾷ . πάλιν οὖν ἔγνω τὴν παρὰ τοῖς φυσικοῖς ζήτησιν ὑπὲρ τοῦ τῶν χυμῶν ἀριθμοῦ . κατὰ τοῦτο γὰρ οὐδὲν , ὡς ἔοικε , διαφέρει χυμὸς χυμοῦ , καθόσον χυμός ἐστιν . ἡδέως ἂν οὖν ἤκουσα τίνος τῶν ὄντων εἰσὶν αἱ τοιαῦται διαφοραὶ , γλυκὺς , ὀξὺς , δριμὺς , πικρὸς , ἁλμυρὸς , ἀλυκὸς , στρυφνὸς , αὐστηρὸς , στύφων , λιπαρός . εἰ μὴ γὰρ χυμῶν ἴσως ἤτοι φωνῶν ἢ χρωμάτων ἢ ὀδμῶν ἢ διὰ τῆς ἁφῆς εἰς γνῶσιν ἥκουσι . παρὰ ταύτας γὰρ οὐκ ἔχομεν ἄλλην αἴσθησιν . ἀλλ’ εἰσὶν αἱ πᾶσαι πέντε , γεῦσις καὶ ἀκοὴ καὶ ὄψις καὶ ὄσφρησίς τε καὶ ἁφή . διαγινώσκομεν δὲ ὥσπερ καὶ ταῖς ἄλλαις ἄλλα τῶν αἰσθητῶν , οὕτως τῇ γεύσει καὶ τοὺς χυμούς . ὡς δὲ ἐν τοῖς ὑγροῖς αἱ διαφοραὶ πολλαὶ , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον κἀν ταῖς αἰσθήσεσιν . καίτοι γε ᾗ αἰσθήσεις εἰσὶν , οὐ διαφέρουσιν , ἀλλ’ ὁ διαλεκτικώτατος Λύκος οὐκ ἐάσει λέγειν ἡμᾶς οὔτ’ ἐν τοῖς χυμοῖς εἶναι τὰς εἰρημένας διαφορὰς , οὐδὲ ἐν ταῖς αἰσθήσεσιν , ἃς ἅπαντες γιγνώσκουσιν , οὔτ’ ἐν τοῖς χρώμασι καὶ λευκὸν καὶ μέλαν καὶ φαιὸν καὶ ξανθὸν καὶ πυῤῥὸν , ἐρυθρόν τε καὶ φοινικοῦν καὶ κυανοῦν . οὔτε γὰρ χρῶμα χρώματος ᾗ χρῶμά ἐστι διαφέρει . μαίνονται τοίνυν ἅπαντες ἰατροὶ καὶ φιλόσοφοι χρωμάτων μὲν ἡγούμενοι διαφορὰς εἶναι τὰς εἰρημένας . χυμῶν δὲ τὸν ὀξὺν καὶ πικρὸν καὶ δριμὺν , ὅσους τ’ ἄλλους ὀλίγον ἔμπροσθεν εἶπον , ὥσπερ καὶ τῶν αἰσθήσεων αὐτῶν . οὔτε γὰρ χρῶμα χρώματος , ᾗ χρῶμά ἐστι , διαφέρει , ὡς οὔτ’ αἴσθησις αἰσθήσεως οὔτε χυμὸς χυμοῦ , καθάπερ οὐδὲ πυρετὸς πυρετοῦ , ὅτι μηδὲ θερμὸν θερμοῦ . μαίνονται τοίνυν οἱ γράψαντες ἰατροὶ , πυρετῶν διαφορὰς πολλὰς καὶ τὸν καῦσον καὶ τὴν λειπυρίαν καὶ τὸν ἠπίαλον καὶ τὸν τυφώδη καὶ τὸν λοιμώδη καὶ τὸν ἡμιτριταῖον , ἀμφημερινόν τε καὶ τριταῖον καὶ τεταρταῖον . ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ Λύκος ἑτέρωθι γράφει πυρετῶν διαφορὰς , ὥσπερ γε καὶ τῶν ἄλλων σχεδὸν ἁπάντων πραγμάτων .
Lemmas: καί πῶς ἐγχωρέω , φημί ἄν ὁ Λύκος , ἐναντίος εἰμί ὁ χρῶμα κατά ὅς νοέω χρῶμα εἰμί ; καί ἀληθεύω γε ναί μά ὁ θεός , ὅσος ἐπί χρῶμα καί ὁ χρῶμα μηδείς ἡγέομαι ἕτερος ἕτερος διαφέρω , ἀλλά ὥσπερ οὗτος ἀληθής , οὕτως ἐκεῖνος ὁ λευκός ὁ μέλας οὐ μόνος διαφέρω , ἀλλά καί τοσοῦτος διαφέρω , ὡς ἐναντίος εἰμί . καί πῶς ἐγχωρέω , τάχα φημί ὁ ὁ ὁ Λύκος πρεσβεύω , ἅμα μέν εἰμί αὐτός , ἅμα δέ ἐναντίος εἰμί ; καί πῶς ὁ μέλας λευκός ; ὅς ἐγώ ἀποκρίνω τίς γε τοσοῦτος , ὡς εἴπερ οὐ ἐγχωρέω ὁ λευκός ἐναντίος τε ἅμα καί αὐτός εἰμί ὁ μέλας , ὁ ἕτερος αὐτός αἱρέω . ὁ μέν γάρ Πλάτων οἴομαι δυνατός εἰμί , καθά γε καί Ἀριστοτέλης καί Θεόφραστος , ἕτερος ἕτερος αὐτός εἰμί ὁ γένος , τοσοῦτος ὅμως ἔχω ὁ ἐν εἶδος διαφορά , ὡς ἐναντίος ὑπάρχω . οὗτος δέ εἰ μή νομίζω ἀληθεύω ἄμφω ὁ λόγος ὁ ἐναργής αἱρέω . ἐναργής δέ εἰμί , ὅσος καί πᾶς ἄνθρωπος ὁμολογέω , ἐναντίος εἰμί ὁ λευκός ὁ μέλας . καί μήν , εἴπερ ἀληθής εἰμί οὗτος , νομίζω δέ αὐτός μή δύναμαι ὁ λόγος ἀμφότερος ἀληθεύω , ὁ τε ἐναντίος εἰμί φάσκω ὁ λευκός ὁ μέλας καί ὁ αὐτός οὐ ὀρθός λέγω μηδείς διαφέρω ᾗ χρῶμα εἰμί ὁ λευκός ὁ μέλας . ὁ μέν οὖν ἐν ὁ ὁ Πλάτων γράμμα διαλέγω ὁ Σωκράτης , συγγνωστός εἰμί ἴσως , κωλύω ὁ Σωκράτης διαιρέω ἡδονή ἡδονή διαφορά . οὐ γάρ εἰμί που βιβλίον οὐδείς τοιοῦτος διδάσκω , ὡς ἐγχωρέω πολύς πολύς εἰμί ὁ γένος αὐτός διαφέρω ὅμως εἰς τοσοῦτος , ὡς ἐναντίος ἀλλήλων ἰδέα τε καί φύσις ἔχω . ἐπεί δέ ὑπό Πλάτων ὁ Φίληβος γράφω διδάσκω ἀληθής , εἰ μέν οὐδέ ὅλος ἀναγιγνώσκω ὁ βιβλίον ὁ Λύκος , ἄγαμαι ὁ παιδεία ὁ Λύκος . εἰ δέ ἀναγιγνώσκω οὐ νοέω , θαυμάζω ὁ σύνεσις . εἰ δέ νοέω οὐ πείθω , μακαρίζω ὁ κρίσις . ὦ πρός ὁ Ζεύς ἐρωτάω τίς λόγος οὐδέ ὁ πρῶτος μανθάνω ὁ διαλεκτικός ; εἰμί τίς ἄν ἄνθρωπος Ἕλλην ἰατρός ἤ γραμματικός ἤ ῥήτωρ ἤ φιλόσοφος ἤ ὅλος ὅστις ἄλλος ἀντιποιέω λόγος , ὡς οὐ ἀναγιγνώσκω ὁ Πλάτων Φίληβος ; καίτοι τίς λέγω ὁ Φίληβος ; οὐ γάρ ἐν οὗτος μόνος ὁ πρόκειμαι λόγος Πλάτων διδάσκω , ἀλλά καί διά ἄλλος πολύς ἐπιμιμνῄσκομαι βιβλίον , ὅς χρή μόνος ἄν εἷς γε τις ὁ θαυμάσιος Λύκος ἀναγιγνώσκω , ἀντιποιέω λόγος ἐπιστημονικός . αἰσχρός γάρ Ἱπποκράτης διελέγχω ἐπιχειρέω καί λόγος ἐπερωτάω περαντικός , ὡς νομίζω , μηδέ ὁ πρῶτος φαίνω μανθάνω ὁ ἐν ὁ φιλόσοφος διατριβή . ἀλλά νή Ζεύς θαυμαστός αὐτός ὁ περί ὁ ὑγρός εἰμί παράδειγμα . καί γάρ οὗτος βούλομαι , μηδείς ἀλλήλων διαφέρω , εἰ πᾶς εἰμί ὑγρός , κατά ὅς μέντοι ὁ μέν ὀξύς , ὁ δέ στρυφνός , ὁ δέ ἁλμυρός , ὁ δέ γλυκύς , ταύτῃ διαλλάσσω , οὐ ἀκούω δέ ἐν οὗτος αὐτός ἑαυτοῦ . λέγω γάρ ὅς διαφέρω ὁ ὑγρός κατασκευάζω οἴομαι μηδείς ἐν αὐτός εἰμί διαφορά , ἀλλά μάτην μέν Ἱπποκράτης διαφορά λέγω , μάτην δέ Θεόφραστος ὅλος πραγματεία γράφω περί χυλός . καίτοι καί αὐτός οὗτος ὄνομα ὁ χυλός ὑγρός διαφορά τις ἐνδείκνυμι , ἀλλά ὅμως καίτοι διαφορά τις εἰμί ὑγρός , πάλιν αὐτός τέμνω φύω εἰς ἕτερος διαφορά . οὐ μήν θαυμαστός εἰς τοσοῦτος ἀπαιδευσία ἥκω Λύκος , ὡς νομίζω ἐν ὄξος στύφω εἰμί ποιότης , τοιοῦτος τολμάω πρός Ἱπποκράτης γράφω ἀντιλογία . ὁ γάρ οὕτως ἐναργής καί Διοσκορίδης ὁ Ἀναζαρβεύς γιγνώσκω , ὁ τε ἄλλος πᾶς ὁ ὁ περί ὕλη ὑπόμνημα γράφω . ὀνομάζω γοῦν ἐν οὗτος ὁ μέν ἁλυκός , ὁ δέ ἁλμυρός ὁ δέ πικρός , ὁ δέ γλυκύς , ὁ δέ αὐστηρός , ὁ δέ στρυφνός , ὁ δέ στύφω , ὁ δέ δριμύς , ὁ δέ ὀξύς . Λύκος δέ ὁ θαυμάσιος ἤτοι οὐδέ ὅλος γιγνώσκω διαφέρω ὀξύς ποιότης στύφω ἤ πηρόω ὁ γεῦσις , ὅς μηδέ ὅλος αἰσθάνομαι ὁ ἐν ὁ χυμός διαφορά . ἔοικα οὖν ὡς ἄπιον καί μέσπιλον καί μῆλον καί κυδώνιος ὁ ὄξος αἰσθάνομαι , καίτοι γε πᾶς ἄνθρωπος ἔνιοι μέν ὁ μῆλον ﻿ ὀξύς καλέω , ἔνιοι δέ στύφω , γλυκύς δέ ἄλλος , καθά , οἴομαι , καί ῥόα ὀξύς τε καί στύφω καί γλυκύς . ἐν μέν γε ὁ οἶνος , ὅς ἀρετή κακία ἀφορίζω , στῦψις ὀξύτης , εὐγενής μέν γάρ ὁ στύφω . ὀξύς δέ οὐδείς κατά φύσις , ἀλλά εἰ καί μικρός αὐτός προσέρχομαι τοιοῦτος ποιότης , ὑποπτεύω αὐτίκα ὁ εἰς ὄξος αὐτός μεταβολή . ἴσως οὖν ὁ Λύκος οὐδέ ὀξυλάπαθος , οὐδέ ὀξυαλίς , λάπαθος τε καί θριδακίνη διαγιγνώσκω , ὅς στύφω μέν ποιότης οὐδέ ἐλαχύς ὑπάρχω , ὁ δέ ὀξύς δαψιλός μετέχω ἄμφω . θαυμαστός μέν οὖν εἰ οὗτος μέν ἀπό ὁ ὀξύς ποιότης ὀνομάζω , ὁ δέ ὄξος αὐτός οὐ μετέχω αὐτός . ἀλλά ὁ μηδέ ὁ κοινός αἴσθησις ἀποσῴζω Λύκος , ἐγκαλέω Ἱπποκράτης τολμάω . πάλιν οὖν γιγνώσκω ὁ παρά ὁ φυσικός ζήτησις ὑπέρ ὁ ὁ χυμός ἀριθμός . κατά οὗτος γάρ οὐδείς , ὡς ἔοικα , διαφέρω χυμός χυμός , καθόσον χυμός εἰμί . ἡδύς ἄν οὖν ἀκούω τίς ὁ εἰμί εἰμί ὁ τοιοῦτος διαφορά , γλυκύς , ὀξύς , δριμύς , πικρός , ἁλμυρός , ἀλύζω , στρυφνός , αὐστηρός , στύφω , λιπαρός . εἰ μή γάρ χυμός ἴσως ἤτοι φωνή ἤ χρῶμα ἤ ὀσμή ἤ διά ὁ ἁφή εἰς γνῶσις ἥκω . παρά οὗτος γάρ οὐ ἔχω ἄλλος αἴσθησις . ἀλλά εἰμί ὁ πᾶς πέντε , γεῦσις καί ἀκοή καί ὄψις καί ὄσφρησις τε καί ἁφή . διαγιγνώσκω δέ ὥσπερ καί ὁ ἄλλος ἄλλος ὁ αἰσθητός , οὕτως ὁ γεῦσις καί ὁ χυμός . ὡς δέ ἐν ὁ ὑγρός ὁ διαφορά πολύς , κατά ὁ αὐτός τρόπος ἐν ὁ αἴσθησις . καίτοι γε ᾗ αἴσθησις εἰμί , οὐ διαφέρω , ἀλλά ὁ διαλεκτικός Λύκος οὐ ἐάω λέγω ἐγώ οὔτε ἐν ὁ χυμός εἰμί ὁ λέγω διαφορά , οὐδέ ἐν ὁ αἴσθησις , ὅς ἅπας γιγνώσκω , οὔτε ἐν ὁ χρῶμα καί λευκός καί μέλας καί φαιός καί ξανθός καί πυρρός , ἐρυθρός τε καί φοινίκεος καί κυάνεος . οὔτε γάρ χρῶμα χρῶμα ᾗ χρῶμα εἰμί διαφέρω . μαίνομαι τοίνυν ἅπας ἰατρός καί φιλόσοφος χρῶμα μέν ἡγέομαι διαφορά εἰμί ὁ λέγω . χυμός δέ ὁ ὀξύς καί πικρός καί δριμύς , ὅσος τε ἄλλος ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω , ὥσπερ καί ὁ αἴσθησις αὐτός . οὔτε γάρ χρῶμα χρῶμα , ᾗ χρῶμα εἰμί , διαφέρω , ὡς οὔτε αἴσθησις αἴσθησις οὔτε χυμός χυμός , καθά οὐδέ πυρετός πυρετός , ὅτι μηδέ θερμός θερμός . μαίνομαι τοίνυν ὁ γράφω ἰατρός , πυρετός διαφορά πολύς καί ὁ καῦσος καί ὁ λειπυρία καί ὁ ἠπίαλος καί ὁ τυφώδης καί ὁ λοιμώδης καί ὁ ἡμιτριταῖος , ἀμφημερινός τε καί τριταῖος καί τεταρταῖος . ἀλλά καί αὐτός ὁ Λύκος ἑτέρωθι γράφω πυρετός διαφορά , ὥσπερ γε καί ὁ ἄλλος σχεδόν ἅπας πρᾶγμα .