galenus.adversus-ea-quae-juliano-in-hippocratis-aphorismos-enuntiata-sunt 4
Αὗται μὲν οὖν αἱ ῥήσεις τοῦ λαμπροτάτου σοφιστοῦ , Ζήνωνι καὶ Ἀριστοτέλει καὶ Πλάτωνι τοὺς μεθοδικοὺς ἰατροὺς ἕπεσθαι φάσκοντος . ἡμεῖς δ’ αὖθις ἀναμνήσομεν αὐτῶν ὡς ἕκαστος τούτων τῶν φιλοσόφων ἅμα πολλοῖς τοῖς μετ’ αὐτὸν εὐκρασίαν μὲν ἡγεῖται τὴν ὑγείαν εἶναι θερμοῦ καὶ ψυχροῦ καὶ ὑγροῦ καὶ ξηροῦ . νοσήματα δὲ γίγνεσθαι τὰ γοῦν κατὰ δίαιταν ὑπερβάλλοντος ἑκάστου τῶν εἰρημένων ἢ ἐλλείποντος , εἶναι δὲ καὶ χυμοὺς ἐν τῷ σώματι , τοὺς μὲν ὑγροὺς καὶ ξηροὺς κατὰ δύναμιν , ἐνίους δὲ θερμοὺς ἢ ψυχροὺς ἀναλογίζοντας νοσήμασιν . οὕτω Πλάτων ἅμα τοῖς ὑπ’ αὐτοῦ πᾶσιν , οὕτως Ἀριστοτέλης ἅμα τοῖς ἐκ τοῦ περιπάτου , οὕτω Ζήνων καὶ Χρύσιππος ἅμα τοῖς ἄλλοις στωϊκοῖς ἐγίνωσκον . Ἰουλιανὸς δ’ οὐδ’ ἀνέγνω τι βιβλίον ὧν εἶπον ἀνδρῶν , οὔθ’ ὅλως ἀκολούθου καὶ μαχομένου σύνεσιν ἔχει , πάντως γὰρ ἂν ᾔσθετο τῇ μὲν ἀναιρούσῃ τὸ κενὸν αἱρέσει ταῦθ’ ἑπόμενα , τοῦθ’ ὑπάρχειν εἰπούσῃ συμμετρίαν μέν τινα πόρων εἶναι τὴν ὑγείαν . ἐν στεγνώσει δὲ καὶ ῥύσει τῶν δι’ αὐτὸ φερομένων συνίστασθαι τὰ κατὰ διαίτην νοσήματα . πότερον οὖν Ἀριστοτέλους καὶ Χρυσίππου καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων περιπατητικῶν τε καὶ στωϊκῶν ἑξῆς παραγράψω τὰς ῥήσεις , ἐν αἷς φλέγμα καὶ χολὴν αἰτιῶνται καὶ τὰ πρῶτα νοσήματα τέτταρα ὑπάρχειν φασὶν , ὥσπερ καὶ τὰ στοιχεῖα τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν καὶ τὸ ὑγρὸν καὶ τὸ ξηρόν . ἢ τοῦτο μὲν ὡς ἂν οὐχ ἓν ἢ δύο βιβλία πληρῶσαι δυνάμενον , ἀλλὰ καὶ τρία καὶ τέτταρα καὶ πλείω παραλιπεῖν ἄμεινον , ἀρκεσθῆναι δὲ μόνον τοῖς ὑπὸ Πλάτωνος εἰρημένοις . εἰς οὓς ἅμεινον τοῦτο πρᾶξαι καὶ μὴ συναδολεσχεῖν τὰ πάντα ληρώδει σοφιστῇ . τοσοῦτον μόνον εἰπὼν ὑπὲρ τῶν ἐκ τοῦ περιπάτου τε καὶ τῆς στοᾶς τῶν φιλοσόφων ἀπαλλάξομεν . οὐδὲν ἂν εὑροῖς οὔτ’ Ἀριστοτέλους οὔτε Θεοφράστου βιβλίον , ἐν ᾧ περὶ νοσημάτων ἀναγκασθέντες εἰπεῖν τι θερμοῦ καὶ ψυχροῦ καὶ ὑγροῦ καὶ ξηροῦ μνημονεῦσαι διῆλθον τὸν λόγον , ἀλλὰ καὶ τούτων ἀεὶ μέμνηνται καὶ σὺν αὐτοῖς πολλάκις ἑκατέρας τῆς χολῆς , μελαίνης τε καὶ ξανθῆς , οὐκ ὀλιγάκις δὲ καὶ φλέγματος , οἵ γε τὰς διαφορὰς αὐτῶν διέρχονται , τὸ μὲν ὀξὺ , τὸ δ’ ἁλμυρὸν ἢ ἁλυκὸν , ἄλλο δὲ γλυκὺ προσαγορεύοντες . οὐ μὴν οὐδὲ Χρύσιππος ἑτέρως , ἀλλ’ οὕτως ἀεὶ καὶ περὶ νοσημάτων καὶ περὶ τῶν χυμῶν διαλέγεται . εἴ τις ἐθέλοι μόνων τῶν εἰρημένων τριῶν ἀνδρῶν ἐκλέγειν τὰς ῥήσεις , οὐκ ὀλίγα πληρώσει βιβλία , σχολάζων δ’ οὕτως τις ὥσπερ Ἰουλιανὸς ἐπὶ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐσχόλαζεν . ἐὰν δὲ καὶ τῶν ἄλλων τῶν στωϊκῶν ἢ περιπατητικῶν ἑκάστου ἐκλέγειν τὰς ῥήσεις , ὅλην βιβλιοθήκην πληρώσει · ἀλλ’ ὥσπερ ἔφην , ἐάσας τούτους , ἀρκεσθήσομαι μόνον τοῦ Πλάτωνος ῥήσεσιν , ἑπομένου κατὰ πάντα τοῖς τοῦ Ἱπποκράτους δόγμασιν . οὐ μὴν οὐδὲ παρὰ τούτων τῶν ἄλλων ἐκλέξας βιβλίων ὄντων πολλῶν , ἀλλ’ ἐξ ἑνὸς ἀρκεσθησόμενος μόνου τοῦ Τιμαίου περιγράφομαι ταῦτα . τὸ δὲ τῶν νόσων ὃ ξυνίσταται , δῆλόν που καὶ παντί . τεττάρων γὰρ ὄντων γενῶν ἐξ ὧν συμπέπηγε τὸ σῶμα , γῆς καὶ ὕδατός τε καὶ πυρὸς καὶ ἀέρος , τούτων ἡ παρὰ τὴν φύσιν πλεονεξία καὶ ἔνδεια καὶ τῆς χώρας μετάστασις ἐξ οἰκείας ἐπ’ ἀλλοτρίαν γινομένη . πυρός τε αὖ καὶ τῶν ἑτέρων , ἐπειδὴ πλέονα γένη ἑνὸς ὄντα τυγχάνει , τὸ μὴ προσῆκον ἕκαστον ἑαυτῷ προσλαμβάνει καὶ πάνθ’ ὅσα τοιαῦτα , εἰ στάσεις ﻿ καὶ νόσους παρέχει . παρὰ φύσιν γὰρ ἑκάστου γιγνομένου καὶ μεθισταμένου , θερμαίνειεν ὅσα ἄν περ πρότερον ψύχηται . ξηρὰ δ’ ὄντα εἰς ὕστερον γίνεται νοτερὰ καὶ κοῦφα δὴ καὶ βαρέα καὶ πάσας πάντη μεταβολὰς δέχεται . ἐν ταύτῃ μὲν οὖν τῇ ῥήσει σαφῶς ὁ Πλάτων ἀκολουθεῖ τῷ Ἱπποκράτει κατὰ πρῶτα στοιχεῖα καὶ τὰς ποιότητας αὐτῶν . ἐν δὲ τοῖς μετὰ ταῦτα καὶ τοὺς χυμούς πως αἰτιώμενος τῶν νοσημάτων ὡδί πως φησί · τὸ δὲ λευκὸν φλέγμα διὰ τὸ τῶν πομφολύγων πνεῦμα χαλεπὸν ἀποληφθὲν , ἔξω δὲ τοῦ σώματος ἀναπνοὰς ἴσχον ἠπιώτερον μὲν , καταποικίλλει δὲ τὸ σῶμα , λεύκας , ἀλφούς τε καὶ τὰ τούτων συγγενῆ νοσήματα ἀποτῖκτον . μετὰ δὲ χολῆς μελαίνης κερασθὲν ἐπὶ τὰς περιόδους τὰς ἐν τῇ κεφαλῇ θειοτάτας οὔσας ἐπισκεδαννύμενον καὶ ξυνταράττον αὐτὰς , καθ’ ὕπνου μὲν ἐὸν πρᾳότερον , ἐγρηγορόσι δὲ ἐπιτιθέμενον δυσαπαλλακτότερον · νόσημα δ’ ἱερᾶς ὂν φύσεως ἐνδικώτατα ἱερὸν λέγεται . καὶ ταύτῃ γε τῇ ῥήσει πάλιν ἐπιφέρον ἑτέραν φησί · φλέγμα δ’ ὀξὺ καὶ ἁλμυρὸν , πηγὴ πάντων νοσημάτων ὅσα γίνεται καταῤῥοικὰ , διὰ δὲ τοὺς τόπους εἰς οὓς ῥεῖ παντοδαποὺς ὄντας , παντοῖα ὀνόματα εἴληφεν . οὕτω μὲν οὖν ὁ Πλάτων περὶ τοῦ φλέγματος ἀπεφήνατο καὶ σὺν αὐτῷ μελαίνης χολῆς . ἐφεξῆς δ’ ἄκουσον ἃ λέγει περὶ τῆς ξανθῆς · ὅσα δὲ φλεγμαίνειν λέγεται τοῦ σώματος ἀπὸ τοῦ κάεσθαί τε καὶ φλέγεσθαι , διὰ χολὴν γέγονε πάντα . λαμβάνουσα μὲν οὖν ἀναπνοὴν ἔξω παντοῖα ἀναπέμπει φυσήματα ζέουσα , καθειργνυμένη δὲ ἐντὸς πυρίκαυστα νοσήματα πολλὰ ἐμποιεῖ . μέγιστον δ’ ὅταν αἵματι καθαρῷ συγκερασθεῖσα τὸ τῶν ἰνῶν γένος ἐκ τῆς ἑαυτῶν διαφορῇ τάξεως , αἳ διεσπάρησαν εἰς αἷμα , ἵνα συμμέτρως λεπτότητος ἴσχοι καὶ πάχους καὶ μήτε διὰ θερμότητα , ὡς ὑγρὸν ἐκ μανοῦ τοῦ σώματος ἐκρέοι , μήτ’ αὖ πυκνότερον δυσκίνητον ὂν μόγις ἀντιστρέφοιτο ἐν ταῖς φλεψί . καιρὸν δὴ τούτων ἶνες τῇ τῆς φύσεως γενέσει φυλάττουσιν , ἃς ὅταν τις καὶ τεθνεότος αἵματος ἐν ψύχει τε ὄντος πρὸς ἀλλήλας ξυναγάγοι , διαχεῖται πᾶν τὸ λοιπὸν αἷμα . ἐαθεῖσαι δὲ παχὺ μετὰ τοῦ περιεστῶτος αὐτὸ ψύχους ξυμπηγνύασι . ταύτην δὴ τὴν δύναμιν ἐχουσῶν ἰνῶν ἐν αἵματι , χολὴ φύσει παλαιὸν αἷμα γεγονυῖα καὶ πάλιν ἐκ τῶν σαρκῶν εἰς τοῦτο τετηκυῖα , θερμὴ καὶ ὑγρὰ , κατ’ ὀλίγον τὸ πρῶτον ἐμπίπτουσα , πήγνυται διὰ τὴν τῶν ἰνῶν δύναμιν . πηγνυμένη δὲ καὶ βίᾳ κατασβεννυμένη χειμῶνα καὶ τρόμον ἐντὸς παρέχει . πλεῖον δ’ ἐπιῤῥέουσα , τῇ παρ’ αὐτῆς θερμότητι κρατήσασα , τὰς ἶνας εἰς ἀταξίαν ζέσασα διέσωσε . καὶ ἐὰν μὲν ἱκανὴ διὰ τέλους κρατῆσαι γένηται , πρὸς τὸ τοῦ μυελοῦ διαπεράσασα γένος , καίουσα ἔλυσε τὰ τῆς ψυχῆς αὐτόθεν οἷον νεὼς πείσματα , μεθήκε δὲ ἐλευθέραν . ὅταν δὲ ἐλάττων ᾖ , τό τε σῶμα ἀντίσχῃ τηκόμενον , αὐτὴ κρατηθεῖσα ἢ κατὰ πᾶν τὸ σῶμα ἐξέπεσεν ἢ διὰ τῶν φλεβῶν εἰς τὴν κάτω ξυνωσθεῖσα ἢ τὴν ἄνω κοιλίαν , οἷον φυγὰς ἐκ πόλεως στασιασάσης ἐκ τοῦ σώματος ἐκπίπτουσα , διαῤῥοίας καὶ δυσεντερίας καὶ τὰ τοιαῦτα νοσήματα πάντα παρέχετο . ταυτὶ μὲν οὖν ἐν μόνῳ τῷ Τιμαίῳ Πλάτων εἶπεν ἑπόμενος Ἱπποκράτει · τὰ δὲ τῶν ἄλλων αὐτοῦ βιβλίων εἴ τις ἐκλέγοι , πάντα δόξει μιμεῖσθαι μακρολογίας ἕνεκα τὸν Ἰουλιανόν . ἔτι δὲ δὴ μᾶλλον εἰ τὰ παρὰ Θεοφράστου καὶ Ἀριστοτέλους καὶ Χρυσίππου καὶ πᾶσι τοῖς περιπατητικοῖς τε καὶ στωϊκοῖς εἰρημένα , περὶ θερμοῦ καὶ ὑγροῦ καὶ ψυχροῦ καὶ ξηροῦ καὶ χολῆς καὶ φλέγματος , ὑγείας τε καὶ νόσου παραγράφῃ σύμπαντα . καὶ γὰρ νῦν ἡγοῦμαι ἤδη τινὰς μέμφεσθαι τοῦ μήκους ἡμῖν τῶν λόγων εἰς ἔλεγχον ἀναισθήτου σοφιστοῦ συγκειμένων . ὃς γὰρ οὐκ ὤκνησεν , ὦ Ζεῦ καὶ θεοὶ , Πλάτωνα μὲν καὶ Ἀριστοτέλην καὶ Ζήνωνα καὶ τοὺς ἀπ’ αὐτῶν φιλοσόφους ἐπαινεῖν , ἐξελέγχειν δὲ τὰ περὶ τῶν τοῦ σώματος στοιχείων ὑφ’ Ἱπποκράτους εἰρημένα , τί ἂν ἐπὶ τῶν πάντων ὁ τοιοῦτος εἰπεῖν αἰδεσθῇ ; ἢ ταῦτα μὲν ἀφείσθω .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὁ ῥῆσις ὁ λαμπρός σοφιστής , Ζήνων καί Ἀριστοτέλης καί Πλάτων ὁ μεθοδικός ἰατρός ἕπομαι φάσκω . ἐγώ δέ αὖθις ἀναμιμνῄσκω αὐτός ὡς ἕκαστος οὗτος ὁ φιλόσοφος ἅμα πολύς ὁ μετά αὐτός εὐκρασία μέν ἡγέομαι ὁ ὑγεία εἰμί θερμός καί ψυχρός καί ὑγρός καί ξηρός . νόσημα δέ γίγνομαι ὁ γοῦν κατά δίαιτα ὑπερβάλλω ἕκαστος ὁ λέγω ἤ ἐλλείπω , εἰμί δέ καί χυμός ἐν ὁ σῶμα , ὁ μέν ὑγρός καί ξηρός κατά δύναμις , ἔνιοι δέ θερμός ἤ ψυχρός ἀναλογίζω νόσημα . οὕτως Πλάτων ἅμα ὁ ὑπό αὐτός πᾶς , οὕτως Ἀριστοτέλης ἅμα ὁ ἐκ ὁ περίπατος , οὕτως Ζήνων καί Χρύσιππος ἅμα ὁ ἄλλος στωϊκός γιγνώσκω . Ἰουλιανός δέ οὐδέ ἀναγιγνώσκω τις βιβλίον ὅς λέγω ἀνήρ , οὔτε ὅλος ἀκόλουθος καί μάχομαι σύνεσις ἔχω , πάντως γάρ ἄν αἰσθάνομαι ὁ μέν ἀναιρέω ὁ κενός αἵρεσις οὗτος ἕπομαι , οὗτος ὑπάρχω λέγω συμμετρία μέν τις πόρος εἰμί ὁ ὑγεία . ἐν στέγνωσις δέ καί ῥύσις ὁ διά αὐτός φέρω συνίστημι ὁ κατά διαιτάω νόσημα . πότερος οὖν Ἀριστοτέλης καί Χρύσιππος καί ὁ ἄλλος ἅπας περιπατητικός τε καί στωϊκός ἑξῆς παραγράφω ὁ ῥῆσις , ἐν ὅς φλέγμα καί χολή αἰτιάομαι καί ὁ πρῶτος νόσημα τέσσαρες ὑπάρχω φημί , ὥσπερ καί ὁ στοιχεῖον ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός καί ὁ ὑγρός καί ὁ ξηρός . ἤ οὗτος μέν ὡς ἄν οὐ εἷς ἤ δύο βιβλίον πληρόω δύναμαι , ἀλλά καί τρεῖς καί τέσσαρες καί πολύς παραλείπω ἀγαθός , ἀρκέω δέ μόνος ὁ ὑπό Πλάτων λέγω . εἰς ὅς ἀγαθός οὗτος πράσσω καί μή συναδολεσχέω ὁ πᾶς ληρώδης σοφιστής . τοσοῦτος μόνος λέγω ὑπέρ ὁ ἐκ ὁ περίπατος τε καί ὁ στοά ὁ φιλόσοφος ἀπαλλάσσω . οὐδείς ἄν εὑρίσκω οὔτε Ἀριστοτέλης οὔτε Θεόφραστος βιβλίον , ἐν ὅς περί νόσημα ἀναγκάζω λέγω τις θερμός καί ψυχρός καί ὑγρός καί ξηρός μνημονεύω διέρχομαι ὁ λόγος , ἀλλά καί οὗτος ἀεί μιμνῄσκω καί σύν αὐτός πολλάκις ἑκάτερος ὁ χολή , μέλας τε καί ξανθός , οὐ ὀλιγάκις δέ καί φλέγμα , ὁ γε ὁ διαφορά αὐτός διέρχομαι , ὁ μέν ὀξύς , ὁ δέ ἁλμυρός ἤ ἁλυκός , ἄλλος δέ γλυκύς προσαγορεύω . οὐ μήν οὐδέ Χρύσιππος ἕτερος , ἀλλά οὕτως ἀεί καί περί νόσημα καί περί ὁ χυμός διαλέγω . εἰ τις ἐθέλω μόνος ὁ λέγω τρεῖς ἀνήρ ἐκλέγω ὁ ῥῆσις , οὐ ὀλίγος πληρόω βιβλίον , σχολάζω δέ οὕτως τις ὥσπερ Ἰουλιανός ἐπί ὁ Ἀλεξάνδρεια σχολάζω . ἐάν δέ καί ὁ ἄλλος ὁ στωϊκός ἤ περιπατητικός ἕκαστος ἐκλέγω ὁ ῥῆσις , ὅλος βιβλιοθήκη πληρόω · ἀλλά ὥσπερ φημί , ἐάω οὗτος , ἀρκέω μόνος ὁ Πλάτων ῥῆσις , ἕπομαι κατά πᾶς ὁ ὁ Ἱπποκράτης δόγμα . οὐ μήν οὐδέ παρά οὗτος ὁ ἄλλος ἐκλέγω βιβλίον εἰμί πολύς , ἀλλά ἐκ εἷς ἀρκέω μόνος ὁ Τιμαῖος περιγράφω οὗτος . ὁ δέ ὁ νόσος ὅς συνίστημι , δῆλος που καί πᾶς . τέσσαρες γάρ εἰμί γένος ἐκ ὅς συμπήγνυμι ὁ σῶμα , γῆ καί ὕδωρ τε καί πῦρ καί ἀήρ , οὗτος ὁ παρά ὁ φύσις πλεονεξία καί ἔνδεια καί ὁ χώρα μετάστασις ἐκ οἰκεῖος ἐπί ἀλλότριος γίγνομαι . πῦρ τε αὖ καί ὁ ἕτερος , ἐπειδή πολύς γένος εἷς εἰμί τυγχάνω , ὁ μή προσήκω ἕκαστος ἑαυτοῦ προσλαμβάνω καί πᾶς ὅσος τοιοῦτος , εἰ στάσις ﻿ καί νόσος παρέχω . παρά φύσις γάρ ἕκαστος γίγνομαι καί μεθιστάω , θερμαίνω ὅσος ἄν περ πρότερος ψύχω . ξηρός δέ εἰμί εἰς ὕστερον γίγνομαι νοτερός καί κοῦφος δή καί βαρύς καί πᾶς πάντῃ μεταβολή δέχομαι . ἐν οὗτος μέν οὖν ὁ ῥῆσις σαφής ὁ Πλάτων ἀκολουθέω ὁ Ἱπποκράτης κατά πρῶτος στοιχεῖον καί ὁ ποιότης αὐτός . ἐν δέ ὁ μετά οὗτος καί ὁ χυμός πως αἰτιάομαι ὁ νόσημα ὡδί πως φημί · ὁ δέ λευκός φλέγμα διά ὁ ὁ πομφόλυξ πνεῦμα χαλεπός ἀπολαμβάνω , ἔξω δέ ὁ σῶμα ἀναπνοή ἴσχω ἤπιος μέν , καταποικίλλω δέ ὁ σῶμα , λεύκη , ἀλφός τε καί ὁ οὗτος συγγενής νόσημα ἀποτίκτω . μετά δέ χολή μέλας κεράννυμι ἐπί ὁ περίοδος ὁ ἐν ὁ κεφαλή θεῖος εἰμί ἐπισκεδάννυμι καί συνταράσσω αὐτός , κατά ὕπνος μέν εἰμί πρᾶος , ἐγείρω δέ ἐπιτίθημι δυσαπάλλακτος · νόσημα δέ ἱερός εἰμί φύσις ἔνδικος ἱερός λέγω . καί οὗτος γε ὁ ῥῆσις πάλιν ἐπιφέρω ἕτερος φημί · φλέγμα δέ ὀξύς καί ἁλμυρός , πηγή πᾶς νόσημα ὅσος γίγνομαι καταρροϊκός , διά δέ ὁ τόπος εἰς ὅς ῥέω παντοδαπός εἰμί , παντοῖος ὄνομα λαμβάνω . οὕτως μέν οὖν ὁ Πλάτων περί ὁ φλέγμα ἀποφαίνω καί σύν αὐτός μέλας χολή . ἐφεξῆς δέ ἀκούω ὅς λέγω περί ὁ ξανθός · ὅσος δέ φλεγμαίνω λέγω ὁ σῶμα ἀπό ὁ καίω τε καί φλέγω , διά χολή γίγνομαι πᾶς . λαμβάνω μέν οὖν ἀναπνοή ἔξω παντοῖος ἀναπέμπω φύσημα ζέω , κατέργνυμι δέ ἐντός πυρίκαυστος νόσημα πολύς ἐμποιέω . μέγας δέ ὅταν αἷμα καθαρός συγκεράννυμι ὁ ὁ ἴνη γένος ἐκ ὁ ἑαυτοῦ διαφορέω τάξις , ὅς διασπείρω εἰς αἷμα , ἵνα σύμμετρος λεπτότης ἴσχω καί πάχος καί μήτε διά θερμότης , ὡς ὑγρός ἐκ μανός ὁ σῶμα ἐκρέω , μήτε αὖ πυκνός δυσκίνητος εἰμί μόγις ἀντιστρέφω ἐν ὁ φλέψ . καιρός δή οὗτος ἴς ὁ ὁ φύσις γένεσις φυλάσσω , ὅς ὅταν τις καί θνέͅσκω αἷμα ἐν ψῦχος τε εἰμί πρός ἀλλήλων συνάγω , διαχέω πᾶς ὁ λοιπός αἷμα . ἐάω δέ παχύς μετά ὁ περιίστημι αὐτός ψῦχος συμπήγνυμι . οὗτος δή ὁ δύναμις ἔχω ἴνη ἐν αἷμα , χολή φύσις παλαιός αἷμα γίγνομαι καί πάλιν ἐκ ὁ σάρξ εἰς οὗτος τήκω , θερμός καί ὑγρός , κατά ὀλίγος ὁ πρῶτος ἐμπίπτω , πήγνυμι διά ὁ ὁ ἴνη δύναμις . πήγνυμι δέ καί βία κατασβέννυμι χειμών καί τρόμος ἐντός παρέχω . πολύς δέ ἐπιρρέω , ὁ παρά αὐτός θερμότης κρατέω , ὁ ἴς εἰς ἀταξία ζέω διασῴζω . καί ἐάν μέν ἱκανός διά τέλος κρατέω γίγνομαι , πρός ὁ ὁ μυελός διαπεράω γένος , καίω λύω ὁ ὁ ψυχή αὐτόθεν οἷος ναῦς πεῖσμα , μεθήκω δέ ἐλεύθερος . ὅταν δέ ἐλαχύς εἰμί , ὁ τε σῶμα ἀντέχω τήκω , αὐτός κρατέω ἤ κατά πᾶς ὁ σῶμα ἐκπίπτω ἤ διά ὁ φλέψ εἰς ὁ κάτω συνωθέω ἤ ὁ ἄνω κοιλία , οἷος φυγάς ἐκ πόλις στασιάζω ἐκ ὁ σῶμα ἐκπίπτω , διάρροια καί δυσεντερία καί ὁ τοιοῦτος νόσημα πᾶς παρέχω . οὗτος μέν οὖν ἐν μόνος ὁ Τίμαιος Πλάτων λέγω ἕπομαι Ἱπποκράτης · ὁ δέ ὁ ἄλλος αὐτός βιβλίον εἰ τις ἐκλέγω , πᾶς δοκέω μιμέομαι μακρολογία ἕνεκα ὁ Ἰουλιανός . ἔτι δέ δή μάλα εἰ ὁ παρά Θεόφραστος καί Ἀριστοτέλης καί Χρύσιππος καί πᾶς ὁ περιπατητικός τε καί στωϊκός λέγω , περί θερμός καί ὑγρός καί ψυχρός καί ξηρός καί χολή καί φλέγμα , ὑγεία τε καί νόσος παραγράφω σύμπας . καί γάρ νῦν ἡγέομαι ἤδη τις μέμφομαι ὁ μῆκος ἐγώ ὁ λόγος εἰς ἔλεγχος ἀναίσθητος σοφιστής σύγκειμαι . ὅς γάρ οὐ ὀκνέω , ὦ Ζεύς καί θεός , Πλάτων μέν καί Ἀριστοτέλης καί Ζήνων καί ὁ ἀπό αὐτός φιλόσοφος ἐπαινέω , ἐξελέγχω δέ ὁ περί ὁ ὁ σῶμα στοιχεῖον ὑπό Ἱπποκράτης λέγω , τίς ἄν ἐπί ὁ πᾶς ὁ τοιοῦτος λέγω αἰδέομαι ; ἤ οὗτος μέν ἀφίημι .