galenus.adhortatio-ad-artes-addiscendas 6
πολλοὶ δὲ τῶν κακοδαιμόνων καὶ πάντα πρὸς τὸν πλοῦτον ἀποβλεπόντων ἐν τοιαύταις πραγμάτων περιστάσεσι γενόμενοι χρυσὸν ἢ ἄργυρον ἐξαψάμενοί τε καὶ περιθέμενοι τῷ σώματι προσαπώλεσαν αὐτοῖς καὶ τὴν ψυχήν , οὐδὲ τοῦτο δυνάμενοι συνιδεῖν ὅτι καὶ τῶν ἀλόγων ζῴων αὐτοὶ πρῶτοι τὰ ταῖς τέχναις κεκοσμημένα μᾶλλον ἀσπάζονται . καὶ γὰρ τοὺς πολεμικοὺς ἵππους καὶ τοὺς θηρατικοὺς κύνας πρὸ τῶν ἄλλων τιμῶσι καὶ τοὺς μὲν οἰκέτας ἐκδιδάσκονται τέχνας , πάμπολυ πολλάκις εἰς ﻿ αὐτοὺς ἀργύριον ἀναλίσκοντες , ἑαυτῶν δ’ ἀμελοῦσι . καίτοι 〈 γ’ 〉 οὐκ αἰσχρὸν τὸν οἰκέτην μὲν ἐνίοτε δραχμῶν εἶναι μυρίων ἄξιον , αὐτὸν δὲ τὸν δεσπότην αὐτοῦ μηδὲ μιᾶς ; καὶ τί λέγω μιᾶς · οὐδ’ ἂν προῖκά τις τὸν τοιοῦτον λάβοι . μήποθ’ ἑαυτοὺς μόνους ἠτιμάκασιν ἐκ πάντων μηδεμίαν ἐκμαθόντες τέχνην ; ὅταν γὰρ καὶ τὰ ἄλογα τῶν ζῴων ἐν τεχνικοῖς ἐπιτηδεύμασι παιδεύωσι καὶ οἰκέτην ἀργὸν καὶ ἄτεχνον οὐδενὸς ἄξιον νομίζωσι , ἐπιμελῶνται δὲ καὶ τῶν χωρίων καὶ τῶν ἄλλων κτημάτων ὅπως ἕκαστον εἰς δύναμιν ὅτι βέλτιστον ᾖ , μόνων δ’ ἑαυτῶν ἀμελῶσι , μηδ’ εἰ ψυχὴν ἔχουσι γιγνώσκοντες , εὔδηλον ὅτι τοῖς ἀποβλήτοις τῶν οἰκετῶν ἐοίκασιν . ὥστε τις ἐπιστὰς ἀνδρὶ τοιούτῳ προσηκόντως ἂν εἴποι πρὸς αὐτὸν ‘ὦ ἄνθρωπε , οἰκία μέν σοι [ εὖ ἔχει ] καὶ τἀνδράποδα πάντα καὶ ἵπποι δὴ καὶ κύνες καὶ χωρία καὶ ὅσα κέκτησαι διάκειται καλῶς · αὐτὸν δὲ σὲ οὐκ ἀγαθὴ κομιδὴ ἔχει’ . καλῶς οὖν καὶ ὁ Ἀντισθένης καὶ ὁ Διογένης , ὃ μὲν χρυσᾶ πρόβατα καλῶν τοὺς πλουσίους καὶ ἀπαιδεύτους , ὃ δὲ ταῖς ἐπὶ τῶν κρημνῶν συκαῖς ἀπεικάζων αὐτούς · ἐκείνων τε γὰρ τὸν καρπὸν οὐκ ἀνθρώπους ἀλλὰ κόρακας ἢ κολοιοὺς ἐσθίειν , τούτων τε τὰ χρήματα μηδὲν μὲν ὄφελος εἶναι τοῖς ἀστείοις , δαπανᾶσθαι δ’ ὑπὸ τῶν κολάκων , οἵτινες ἐὰν οὕτως τύχῃ πάντων αὐτοῖς ἀναλωθέντων ἀπαντῶντες παρέρχονται μὴ γνωρίζειν προσποιούμενοι . ὅθεν οὐδ’ ὁ ταῖς κρήναις τοὺς τοιούτους εἰκάσας ἄμουσός τις ἦν · καὶ γάρ τοι καὶ οἱ ἀπὸ τῶν κρηνῶν ὑδρευόμενοι πρόσθεν , ἐπειδὰν μηκέτ’ ἔχωσιν ὕδωρ ἀνασυράμενοι προσουροῦσι . καὶ ἐστὶν εὔλογον τοὺς διὰ μηδὲν ἄλλ’ ἢ τὰ χρήματα περιβλέπτους ἅμα τῷ στερηθῆναι τούτων εὐθὺς καὶ τῶν ἄλλων ἃ διὰ ταῦτ’ εἶχον ἐστερῆσθαι . τί γὰρ ἂν καὶ πάθοιεν , ἴδιον μὲν οὐδὲν ἀγαθὸν κεκτημένοι , ἀεὶ δ’ ἐπ’ ἀλλοτρίοις [ καὶ ] τοῖς παρὰ τῆς Τύχης ἐπαιρόμενοι .
Lemmas: πολύς δέ ὁ κακοδαίμων καί πᾶς πρός ὁ πλοῦτος ἀποβλέπω ἐν τοιοῦτος πρᾶγμα περίστασις γίγνομαι χρυσός ἤ ἄργυρος ἐξάπτω τε καί περιτίθημι ὁ σῶμα προσαπόλλυμι αὐτός καί ὁ ψυχή , οὐδέ οὗτος δύναμαι συνοράω ὅτι καί ὁ ἄλογος ζῷον αὐτός πρῶτος ὁ ὁ τέχνη κοσμέω μάλα ἀσπάζομαι . καί γάρ ὁ πολεμικός ἵππος καί ὁ θηρατικός κύων πρό ὁ ἄλλος τιμάω καί ὁ μέν οἰκέτης ἐκδιδάσκω τέχνη , πάμπολυς πολλάκις εἰς ﻿ αὐτός ἀργύριον ἀναλίσκω , ἑαυτοῦ δέ ἀμελέω . καίτοι 〈 γε 〉 οὐ αἰσχρός ὁ οἰκέτης μέν ἐνίοτε δραχμή εἰμί μυρίος ἄξιος , αὐτός δέ ὁ δεσπότης αὐτός μηδέ εἷς ; καί τίς λέγω εἷς · οὐδέ ἄν προίξ τις ὁ τοιοῦτος λαμβάνω . μήποτε ἑαυτοῦ μόνος ἀτιμάζω ἐκ πᾶς μηδείς ἐκμανθάνω τέχνη ; ὅταν γάρ καί ὁ ἄλογος ὁ ζῷον ἐν τεχνικός ἐπιτήδευμα παιδεύω καί οἰκέτης ἀργός καί ἄτεχνος οὐδείς ἄξιος νομίζω , ἐπιμελέομαι δέ καί ὁ χωρίον καί ὁ ἄλλος κτῆμα ὅπως ἕκαστος εἰς δύναμις ὅτι ἀγαθός εἰμί , μόνος δέ ἑαυτοῦ ἀμελέω , μηδέ εἰ ψυχή ἔχω γιγνώσκω , εὔδηλος ὅτι ὁ ἀπόβλητος ὁ οἰκέτης ἔοικα . ὥστε τις ἐφίστημι ἀνήρ τοιοῦτος προσηκόντως ἄν λέγω πρός αὐτός ὦ ἄνθρωπος , οἰκίον μέν σύ [ εὖ ἔχω ] καί ἀνδράποδον πᾶς καί ἵππος δή καί κύων καί χωρίον καί ὅσος κτάομαι διάκειμαι καλός · αὐτός δέ σύ οὐ ἀγαθός κομιδή χέω . καλός οὖν καί ὁ Ἀντισθένης καί ὁ Διογένης , ὁ μέν χρύσεος πρόβατον καλέω ὁ πλούσιος καί ἀπαίδευτος , ὁ δέ ὁ ἐπί ὁ κρημνός σύκαι ἀπεικάζω αὐτός · ἐκεῖνος τε γάρ ὁ καρπός οὐ ἄνθρωπος ἀλλά κόραξ ἤ κολοιός ἐσθίω , οὗτος τε ὁ χρῆμα μηδείς μέν ὄφελος εἰμί ὁ ἀστεῖος , δαπανάω δέ ὑπό ὁ κόλαξ , ὅστις ἐάν οὕτως τυγχάνω πᾶς αὐτός ἀναλίσκω ἀπαντάω παρέρχομαι μή γνωρίζω προσποιέω . ὅθεν οὐδέ ὁ ὁ κρήνη ὁ τοιοῦτος εἰκάζω ἄμουσος τις εἰμί · καί γάρ τοι καί ὁ ἀπό ὁ κρήνη ὑδρεύω πρόσθεν , ἐπειδάν μηκέτι ἔχω ὕδωρ ἀνασύρομαι προσουρέω . καί εἰμί εὔλογος ὁ διά μηδείς ἄλλος ἤ ὁ χρῆμα περίβλεπτος ἅμα ὁ στερέω οὗτος εὐθύς καί ὁ ἄλλος ὅς διά οὗτος ἔχω στερέω . τίς γάρ ἄν καί πάσχω , ἴδιος μέν οὐδείς ἀγαθός κτάομαι , ἀεί δέ ἐπί ἀλλότριος [ καί ] ὁ παρά ὁ Τύχη ἐπαίρω .