galenus.adhortatio-ad-artes-addiscendas 7
τοιοῦτοι δέ τινές εἰσι καὶ οἱ τὴν εὐγένειαν προβαλλόμενοι καὶ φρονοῦντες ἐπ’ αὐτῇ μέγα · καὶ γὰρ καὶ οὗτοι σπάνει τῶν ἰδίων ἀγαθῶν ἐπὶ τὸ γένος ἥκουσιν , οὐδὲ τοσοῦτον γιγνώσκοντες ὅτι ἡ ἄρα εὐγένεια αὕτη ἐφ’ ᾗ σεμνύνονται τοῖς κατὰ πόλιν νομίσμασιν ἔοικεν , ἃ παρὰ τοῖς θεμένοις ἰσχύοντα παρ’ ἄλλοις ἐστὶ κίβδηλα · — οὐδ’ ηὑγένεια σ’ ἦρεν εἰς ὕψος μέγα ; — κακὸν τὸ μὴ ἔχειν · τὸ γένος οὐκ ἔβοσκέ με . καλὸς οὖν , [ ἧ ] φησὶν ὁ Πλάτων , θησαυρὸς αἱ τῶν πατέρων ἀρεταί · κάλλιον δ’ ἀντιθεῖναι δύνασθαι τὸν τοῦ Σθενέλου λόγον ‘ἡμεῖς τοι πατέρων μέγ’ ἀμείνονες εὐχόμεθ’ εἶναι’ . ταύτην γὰρ μόνην ἔχοιμεν ἄν , εἰ δή τίς ἐστιν εὐγενείας χρεία , πρὸς οἰκεῖον παράδειγμα τὸν ζῆλον ἡμῖν γίγνεσθαι · ὡς εἴ γε κατὰ πολὺ τῆς τῶν προγόνων ἀρετῆς ἀπολειπόμεθα , λύπη μὲν ἂν εἴη κἀκείνοις , εἴ τις αὐτοῖς ἐστιν αἴσθησις , αἰσχύνη δ’ ἡμῖν αὐτοῖς τοσῷδε μείζων ὅσῳ καὶ τὸ γένος περιφανέστερον . οἱ μὲν γὰρ [ ἀμαθεῖς ] παντάπασιν ἄσημοι τῷ γένει τοῦτο γοῦν αὐτὸ κερδαίνουσι τὸ μὴ γιγνώσκεσθαι τοῖς πολλοῖς ὁποῖοί τινές εἰσιν · ὅσοις δὲ τὸ λαμπρὸν καὶ διάσημον τοῦ γένους οὐδὲ τοῦ λαθεῖν ἐξουσίαν δίδωσι , τί ἄλλο ἢ περιφανέστερον οὗτοι δυστυχοῦσιν ; καὶ μὲν δὴ καὶ καταγιγνώσκονται μᾶλλον οἱ ἀνάξιοι τοῦ γένους , ὥστ’ εἰ καί τις ἠλίθιος ὢν ὑπομιμνῄσκοι τὸ λαμπρὸν τοῦ γένους , ἀσυγγνωστότερον ἑαυτῷ τὸ κακὸν ἀποφαίνει . οὐ γὰρ ὁμοίως ἐξετάζομέν τε καὶ βασανίζομεν τοὺς ἐπιτυχόντας ἀνθρώπους τοῖς ἐκ γένους λαμπροῦ , ἀλλὰ τοὺς μέν , κἂν μέτριοί τινες ὦσιν , ἀποδεχόμεθα τῇ δυσγενείᾳ τῆς ἐνδείας τὴν αἰτίαν ἀναφέροντες , τοὺς δ’ εἰ μηδὲν τῶν προγόνων ἄξιον ἔχοιεν οὐδέπω θαυμάζομεν , ἂν καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων πολὺ διαφέρωσιν . ὥστ’ εἴ τις εὗ φρονεῖ , τέχνης ἀσκήσει προσίτω , δι’ ἣν κἂν εὐγενὴς ᾗ τοῦ γένους οὐκ ἀνάξιος φανεῖται , κἂν μὴ τοιοῦτος ὑπάρχῃ τὸ γένος αὐτὸς ἐπικοσμήσει , μιμησάμενος τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον Θεμιστοκλέα , ὃς ὀνειδιζόμενος ἐπὶ τῷ γένει ‘ἀλλ’ ἐγὼ τοῖς ἀπ’ ἐμαυτοῦ , ἔφη , τοῦ γένους ἄρξω , καὶ τὸ μὲν ἐμὸν ἀπ’ ἐμοῦ γένος ἄρξεται , τὸ δὲ σὸν εἰς σὲ τελευτήσει’ . ὁρᾷς ὡς οὐδὲν κωλύει τὸν Σκύθην Ἀνάχαρσιν καὶ θαυμάζεσθαί τε καὶ σοφὸν ὀνομάζεσθαι · καίτοι βάρβαρος ἦν τὸ γένος . οὗτός ποτε πρός τινος ὀνειδιζόμενος ὅτι βάρβαρος εἴη καὶ Σκύθης ‘ἐμοὶ μέν , 〈 εἶπεν 〉 , ἡ πατρὶς ὄνειδος , σὺ δὲ τῇ πατρίδι’ , πάνυ καλῶς ἐπιπλήξας τῷ μηδενὸς ἀξίῳ λόγου , μόνον δ’ ἐπὶ τῇ πατρίδι σεμνυνομένῳ . εἰ γὰρ ἐπιστήσαις τοῖς πράγμασι τὸν νοῦν , οὐ διὰ τὰς πόλεις εὕροις ἂν ἐν δόξῃ τοὺς πολίτας γιγνομένους , ἀλλ’ αὐτὸ δὴ τοὐναντίον διὰ τοὺς ἀγαθοὺς ἄνδρας [ ἐν ταῖς τέχναις ] καὶ τὰς πατρίδας αὐτῶν μνημονευομένας . τίς γὰρ 〈 ἂν 〉 ἦν Σταγίρων λόγος , εἰ μὴ δι’ Ἀριστοτέλην , τίς δ’ ἂν Σόλων , εἰ μὴ δι’ Ἄρατόν τε καὶ Χρύσιππον · ὅπου καὶ τῶν Ἀθηνῶν αὐτῶν μέχρι πόρρω τοὔνομα πεφοίτηκεν οὐ διὰ τὴν τῆς γῆς ἀρετήν — λεπτόγεως γάρ — ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐν αὐτῇ φύντας , οἳ πλεῖστοί τε καὶ ἄριστοι γενόμενοι μετέδοσάν τι καὶ τῇ πατρίδι τοῦ σφετέρου κλέους . μάθοις δ’ ἂν ἐναργέστατα τὸ τοιοῦτον ἀληθὲς ὄν , εἰ τὸν Ὑπέρβολον ἢ τὸν Κλέωνα λογίσαιο , τοσοῦτον ἀπὸ τῶν Ἀθηνῶν κερδήσαντας ὅσον ἄν τις εἰς περιφάνειαν κακὸς ὢν ἐπικτήσαιτο . ‘ἦν ὅτε σύας Βοιώτιον ἔθνος ἔνεπον’ ὁ Πίνδαρός φησι , καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς ‘εἰ φεύγομεν Βοιωτίαν ὗν’ , ἀξιῶν ὅλου σχεδὸν ἔθνους τὸν ἐπ’ ἀμαθείᾳ ψόγον ἀπολύεσθαι διὰ τὴν ἑαυτοῦ μουσικήν .
Lemmas: τοιοῦτος δέ τις εἰμί καί ὁ ὁ εὐγένεια προβάλλω καί φρονέω ἐπί αὐτός μέγας · καί γάρ καί οὗτος σπάνις ὁ ἴδιος ἀγαθός ἐπί ὁ γένος ἥκω , οὐδέ τοσοῦτος γιγνώσκω ὅτι ὁ ἄρα εὐγένεια οὗτος ἐπί ὅς σεμνύνω ὁ κατά πόλις νόμισμα ἔοικα , ὅς παρά ὁ τίθημι ἰσχύω παρά ἄλλος εἰμί κίβδηλος · — οὐδέ εὐγένεια σύ ἀείρω εἰς ὕψος μέγας ; — κακός ὁ μή ἔχω · ὁ γένος οὐ βόσκω ἐγώ . καλός οὖν , [ ἧ ] φημί ὁ Πλάτων , θησαυρός ὁ ὁ πατήρ ἀρετή · καλός δέ ἀντιτίθημι δύναμαι ὁ ὁ Σθένελος λόγος ἡμεῖς σύ πατήρ μέγας ἀγαθός εὔχομαι εἶμαι . οὗτος γάρ μόνος ἔχω ἄν , εἰ δή τις εἰμί εὐγένεια χρεία , πρός οἰκεῖος παράδειγμα ὁ ζῆλος ἐγώ γίγνομαι · ὡς εἰ γε κατά πολύς ὁ ὁ πρόγονος ἀρετή ἀπολείπω , λύπη μέν ἄν εἰμί ἐκεῖνος , εἰ τις αὐτός εἰμί αἴσθησις , αἰσχύνη δέ ἐγώ αὐτός τοσόσδε μέγας ὅσος καί ὁ γένος περιφανής . ὁ μέν γάρ [ ἀμαθής ] παντάπασι ἄσημος ὁ γένος οὗτος γοῦν αὐτός κερδαίνω ὁ μή γιγνώσκω ὁ πολύς ὁποῖος τις εἰμί · ὅσος δέ ὁ λαμπρός καί διάσημος ὁ γένος οὐδέ ὁ λανθάνω ἐξουσία δίδωμι , τίς ἄλλος ἤ περιφανής οὗτος δυστυχέω ; καί μέν δή καί καταγιγνώσκω μάλα ὁ ἀνάξιος ὁ γένος , ὥστε εἰ καί τις ἠλίθιος εἰμί ὑπομιμνῄσκω ὁ λαμπρός ὁ γένος , ἀσύγγνωστος ἑαυτοῦ ὁ κακός ἀποφαίνω . οὐ γάρ ὅμοιος ἐξετάζω τε καί βασανίζω ὁ ἐπιτυγχάνω ἄνθρωπος ὁ ἐκ γένος λαμπρός , ἀλλά ὁ μέν , ἐάν μέτριος τις εἰμί , ἀποδέχομαι ὁ δυσγένεια ὁ ἔνδεια ὁ αἰτία ἀναφέρω , ὁ δέ εἰ μηδείς ὁ πρόγονος ἄξιος ἔχω οὐδέπω θαυμάζω , ἐάν καί ὁ ἄλλος ἅπας πολύς διαφέρω . ὥστε εἰ τις ἵημι φρονέω , τέχνη ἄσκησις προσέρχομαι , διά ὅς ἐάν εὐγενής ὅς ὁ γένος οὐ ἀνάξιος φαίνω , ἐάν μή τοιοῦτος ὑπάρχω ὁ γένος αὐτός ἐπικοσμέω , μιμέομαι ὁ παλαιός ἐκεῖνος Θεμιστοκλῆς , ὅς ὀνειδίζω ἐπί ὁ γένος ἀλλά ἐγώ ὁ ἀπό ἐμαυτοῦ , φημί , ὁ γένος ἄρχω , καί ὁ μέν ἐμός ἀπό ἐγώ γένος ἄρχω , ὁ δέ σός εἰς σύ τελευτάω . ὁράω ὡς οὐδείς κωλύω ὁ Σκύθης Ἀνάχαρσις καί θαυμάζω τε καί σοφός ὀνομάζω · καίτοι βάρβαρος εἰμί ὁ γένος . οὗτος ποτέ πρός τις ὀνειδίζω ὅτι βάρβαρος εἰμί καί Σκύθης ἐμός μέν , 〈 λέγω 〉 , ὁ πατρίς ὄνειδος , σύ δέ ὁ πατρίδιον , πάνυ καλός ἐπιπλήσσω ὁ μηδείς ἄξιος λόγος , μόνος δέ ἐπί ὁ πατρίς σεμνύνω . εἰ γάρ ἐφίστημι ὁ πρᾶγμα ὁ νόος , οὐ διά ὁ πόλις εὑρίσκω ἄν ἐν δόξα ὁ πολίτης γίγνομαι , ἀλλά αὐτός δή ἐναντίος διά ὁ ἀγαθός ἀνήρ [ ἐν ὁ τέχνη ] καί ὁ πατρίς αὐτός μνημονεύω . τίς γάρ 〈 ἄν 〉 εἰμί Στάγιρα λόγος , εἰ μή διά Ἀριστοτέλης , τίς δέ ἄν Σόλων , εἰ μή διά Ἄρατος τε καί Χρύσιππος · ὅπου καί ὁ Ἀθῆναι αὐτός μέχρι πρόσω ὄνομα φοιτάω οὐ διά ὁ ὁ γῆ ἀρετή — λεπτόγειος γάρ — ἀλλά διά ὁ ἐν αὐτός φύω , ὅς πολύς τε καί ἀγαθός γίγνομαι μεταδίδωμι τις καί ὁ πατρίς ὁ σφέτερος κλέος . μανθάνω δέ ἄν ἐναργής ὁ τοιοῦτος ἀληθής εἰμί , εἰ ὁ Ὑπέρβολος ἤ ὁ Κλέων λογίζομαι , τοσοῦτος ἀπό ὁ Ἀθῆναι κερδαίνω ὅσος ἄν τις εἰς περιφάνεια κακός εἰμί ἐπικτάομαι . ἦ ὅτε ὗς Βοιώτιος ἔθνος ἐνέπω ὁ Πίνδαρος φημί , καί πάλιν ὁ αὐτός ἰάομαι φεύγω Βοιώτιος μόσσυν , ἀξιόω ὅλος σχεδόν ἔθνος ὁ ἐπί ἀμάθεια ψόγος ἀπολύω διά ὁ ἑαυτοῦ μουσική .