ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.adhortatio-ad-artes-addiscendas 1
Εἰ μὲν μηδ’ ὅλως λόγου μέτεστι τοῖς ἀλόγοις ὀνομαζομένοις ζῴοις ἄδηλόν ἐστιν . ἴσως γὰρ εἰ καὶ μὴ τοῦ κατὰ τὴν φωνήν , ὃν καὶ προφορικὸν ὀνομάζουσιν , ἀλλὰ τοῦ γε 〈 κατὰ 〉 τὴν ψυχήν , ὃν ἐνδιάθετον καλοῦσι , μετέχει πάντα , τὰ μὲν μᾶλλον τὰ δ’ ἧττον . ὅτι μέντοι πλεῖστον ὅσον αὐτῶν διενηνόχασιν οἱ ἄνθρωποι , πρόδηλον ἡμῖν ἐστιν ὁρῶσι τό τε πλῆθος τῶν τεχνῶν ὧν μεταχειρίζεται τὸ ζῷον τοῦτο καὶ ὅτι μόνος ἅνθρωπος ἐπιστήμης ἐπιδεκτικὸς ἣν ἂν ἐθελήσῃ τέχνην μανθάνει . τὰ μὲν γὰρ ἄλλα ζῷα σχεδὸν ἄτεχνα πάντ’ ἐστι πλὴν ὀλίγων δή τινων ἐν ὀλίγοις · ἀλλὰ καὶ ταῦτα φύσει μᾶλλον ἢ προαιρέσει τεχνῶν εὐτύχηκεν · ὁ δ’ ἄνθρωπος οὔτε τινὸς τῶν παρ’ ἐκείνοις ἀμελέτητος , 〈 ὃς 〉 [ ἀλλὰ ] καὶ τὴν ὑφαντικὴν ἐμιμήσατο τὰς ἀράχνας καὶ πλάττει καθάπερ αἱ μέλισσαι καὶ τοῦ νεῖν οὐκ ἀνάσκητός ἐστι καίτοι πεζὸς ὤν , ἀλλὰ καὶ τῶν θείων τεχνῶν οὐκ ἀπολείπεται , ζηλῶν μὲν τὴν Ἀσκληπιοῦ τέχνην ἰατρικήν , ζηλῶν δ’ Ἀπόλλωνος αὐτήν τε ταύτην καὶ τὰς ἄλλας ἁπάσας ἃς ἔχει , τοξικὴν μουσικὴν μαντικήν , ἔτι τε τῶν Μουσῶν τὴν ἑκάστης ἰδίαν . οὐδὲ γὰρ γεωμετρίας οὐδ’ ἀστρονομίας ἀφίσταται , ἀλλὰ καὶ τὰ τῆς γῆς νέρθεν καὶ τὰ ὕπερθε τοῦ οὐρανοῦ κατὰ Πίνδαρον ἐπισκοπεῖ . ἐξεπορίσατο δ’ ὑπὸ φιλοπονίας καὶ τὸ μέγιστον τῶν θείων ἀγαθῶν φιλοσοφίαν . διὰ ταῦτα τοίνυν κἂν 〈 εἰ 〉 λόγου μέτεστι τοῖς ἄλλοις ζῴοις , κατ’ ἐξοχὴν αὐτῶν [ καὶ ] ὁ ἄνθρωπος μόνος ὀνομάζεται λογικός .
Lemmas: εἰ μέν μηδέ ὅλος λόγος μέτειμι ὁ ἄλογος ὀνομάζω ζῷον ἄδηλος εἰμί . ἴσως γάρ εἰ καί μή ὁ κατά ὁ φωνή , ὅς καί προφορικός ὀνομάζω , ἀλλά ὁ γε 〈 κατά 〉 ὁ ψυχή , ὅς ἐνδιάθετος καλέω , μετέχω πᾶς , ὁ μέν μάλα ὁ δέ ἥσσων . ὅτι μέντοι πολύς ὅσος αὐτός διαφέρω ὁ ἄνθρωπος , πρόδηλος ἐγώ εἰμί ὁράω ὁ τε πλῆθος ὁ τέχνη ὅς μεταχειρίζω ὁ ζῷον οὗτος καί ὅτι μόνος ἄνθρωπος ἐπιστήμη ἐπιδεκτικός ὅς ἄν ἐθέλω τέχνη μανθάνω . ὁ μέν γάρ ἄλλος ζῷον σχεδόν ἄτεχνος πᾶς εἰμί πλήν ὀλίγος δή τις ἐν ὀλίγος · ἀλλά καί οὗτος φύσις μάλα ἤ προαίρεσις τέχνη εὐτυχέω · ὁ δέ ἄνθρωπος οὔτε τις ὁ παρά ἐκεῖνος ἀμελέτητος , 〈 ὅς 〉 [ ἀλλά ] καί ὁ ὑφαντικός μιμέομαι ὁ ἀράχνη καί πλάσσω καθά ὁ μέλισσα καί ὁ νέω οὐ ἀνάσκητος εἰμί καίτοι πεζός εἰμί , ἀλλά καί ὁ θεῖος τέχνη οὐ ἀπολείπω , ζηλέω μέν ὁ Ἀσκληπιός τέχνη ἰατρικός , ζηλέω δέ Ἀπόλλων αὐτός τε οὗτος καί ὁ ἄλλος ἅπας ὅς ἔχω , τοξικός μουσική μαντικός , ἔτι τε ὁ Μοῦσα ὁ ἕκαστος ἴδιος . οὐδέ γάρ γεωμετρία οὐδέ ἀστρονομία ἀφίστημι , ἀλλά καί ὁ ὁ γῆ ἔνερθε καί ὁ ὕπερθεν ὁ οὐρανός κατά Πίνδαρος ἐπισκοπέω . ἐκπορίζω δέ ὑπό φιλοπονία καί ὁ μέγας ὁ θεῖος ἀγαθός φιλοσοφία . διά οὗτος τοίνυν ἄν 〈 εἰ 〉 λόγος μέτειμι ὁ ἄλλος ζῷον , κατά ἐξοχή αὐτός [ καί ] ὁ ἄνθρωπος μόνος ὀνομάζω λογικός .
galenus.adhortatio-ad-artes-addiscendas 2
πῶς οὖν οὐκ αἰσχρόν , ᾧ μόνῳ τῶν ἐν ἡμῖν κοινωνοῦμεν θεοῖς , τούτου μὲν ἀμελεῖν , ἐσπουδακέναι δὲ περί τι τῶν ἄλλων , τέχνης μὲν ἀναλήψεως καταφρονοῦντα , Τύχῃ δ’ ἑαυτὸν ἐπιτρέποντα · ἧς τὴν μοχθηρίαν ἐμφανίσαι βουληθέντες οἱ παλαιοὶ γράφοντες καὶ πλάττοντες αὐτὴν οὐ μόνον ἐν εἴδει γυναικὸς ἠρκέσθησαν ( καίτοι 〈 καὶ 〉 τοῦθ’ ἱκανὸν ἦν ἀνοίας σύμβολον ) ἀλλὰ καὶ πηδάλιον ἔδοσαν ἐν χεροῖν ἔχειν αὐτῇ καὶ τοῖν ποδοῖν ὑπέθεσαν βάσιν σφαιρικήν , ἐστέρησαν δὲ καὶ τοῖν ὀφθαλμοῖν , ἐνδεικνύμενοι διὰ τούτων ἁπάντων τὸ τῆς τύχης ἄστατον . ὥσπερ οὗν ἐν νηὶ χειμαζομένῃ σφοδρῶς , ὡς ἐπικλύζεσθαί τε τοῖς κύμασι καὶ κινδυνεύειν βυθισθῆναι , μοχθηρῶς ἄν τις πράξειεν ἐπιτρέψας τὰ πηδάλια κυβερνήτῃ τυφλῷ , κατὰ τὸν αὐτὸν οἶμαι τρόπον κἀν τῷ βίῳ , μειζόνων ναυαγιῶν περὶ πολλοὺς οἴκους γιγνομένων ἢ περὶ τὰ σκάφη κατὰ θάλατταν , οὐκ ὀρθῶς γιγνώσκοντός ἐστιν ἐπιτρέπειν ἑαυτὸν ἐν τοιαύταις περιστάσεσι πραγμάτων τυφλῇ δαίμονι μηδ’ αὐτῇ βεβαίως ἐστηριγμένῃ . ἔμπληκτός τε γάρ ἐστι καὶ ἄνους εἰς τοσοῦτον ὡς πολλάκις τοὺς ἀξιολόγους ἄνδρας παρερχομένη πλουτίζειν τοὺς ἀναξίους , οὐδὲ τούτους βεβαίως ἀλλ’ ὡς ἂν ἔδωκεν οὕτως πάλιν ἀφαιρεῖσθαι τὰ δοθέντα . ταύτῃ τῇ δαίμονι πλῆθος ἀνδρῶν ἀμαθῶν οὐκ ὀλίγον ἕπεται μηδέποτ’ ἐν ταὐτῷ μενούσῃ διὰ τὸ τῆς βάσεως εὐμετακύλιστον , ἥτις αὐτὴν ἄγει καὶ φέρει καὶ κατὰ κρημνῶν ἐνίοτε καὶ θαλάττης · ἔνθα συναπόλλυνται μὲν ἀλλήλοις ἑπόμενοι πάντες αὐτῇ , μόνη δ’ ἀβλαβὴς ἐκείνη διεξέρχεται καταγελῶσα τῶν ὀλοφυρομένων τε καὶ ἐγκαλούντων αὐτῇ ὅτ’ οὐδὲν ὄφελος .
Lemmas: πῶς οὖν οὐ αἰσχρός , ὅς μόνος ὁ ἐν ἐγώ κοινωνέω θεός , οὗτος μέν ἀμελέω , σπουδάζω δέ περί τις ὁ ἄλλος , τέχνη μέν ἀνάληψις καταφρονέω , Τύχη δέ ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω · ὅς ὁ μοχθηρία ἐμφανίζω βούλομαι ὁ παλαιός γράφω καί πλάσσω αὐτός οὐ μόνος ἐν εἶδος γυνή ἀρκέω ( καίτοι 〈 καί 〉 οὗτος ἱκανός εἰμί ἄνοια σύμβολον ) ἀλλά καί πηδάλιον δίδωμι ἐν χείρ ἔχω αὐτός καί ὁ πούς ὑποτίθημι βάσις σφαιρικός , στερέω δέ καί ὁ ὀφθαλμός , ἐνδείκνυμι διά οὗτος ἅπας ὁ ὁ τύχη ἄστατος . ὥσπερ ἐν ἐν ναῦς χειμάζω σφοδρός , ὡς ἐπικλύζω τε ὁ κῦμα καί κινδυνεύω βυθίζω , μοχθηρός ἄν τις πράσσω ἐπιτρέπω ὁ πηδάλιον κυβερνήτης τυφλός , κατά ὁ αὐτός οἴομαι τρόπος ἐν ὁ βίος , μέγας ναυαγία περί πολύς οἶκος γίγνομαι ἤ περί ὁ σκάφος κατά θάλασσα , οὐ ὀρθός γιγνώσκω εἰμί ἐπιτρέπω ἑαυτοῦ ἐν τοιοῦτος περίστασις πρᾶγμα τυφλός δαίμων μηδέ αὐτός βέβαιος στηρίζω . ἔμπληκτος τε γάρ εἰμί καί ἄνοος εἰς τοσοῦτος ὡς πολλάκις ὁ ἀξιόλογος ἀνήρ παρέρχομαι πλουτίζω ὁ ἀνάξιος , οὐδέ οὗτος βέβαιος ἀλλά ὡς ἄν δίδωμι οὕτως πάλιν ἀφαιρέω ὁ δίδωμι . οὗτος ὁ δαίμων πλῆθος ἀνήρ ἀμαθής οὐ ὀλίγος ἕπομαι μηδέποτε ἐν αὐτός μένω διά ὁ ὁ βάσις εὐμετακύλιστος , ὅστις αὐτός ἄγω καί φέρω καί κατά κρημνός ἐνίοτε καί θάλασσα · ἔνθα συναπόλλυμι μέν ἀλλήλων ἕπομαι πᾶς αὐτός , μόνος δέ ἀβλαβής ἐκεῖνος διεξέρχομαι καταγελάω ὁ ὀλοφύρομαι τε καί ἐγκαλέω αὐτός ὅτε οὐδείς ὄφελος .
galenus.adhortatio-ad-artes-addiscendas 3
τὰ μὲν δὴ τῆς Τύχης ἔργα τοιαῦτα · τὸν δ’ Ἑρμῆν ἅτε λόγου μὲν ὄντα δεσπότην εὑρετὴν δὲ τέχνης ἁπάσης θέασαι πάλιν ὅπως ἐξ ὑπεναντίου τῇ Τύχῃ κεκοσμήκασιν 〈 οἱ 〉 παλαιοὶ γράφοντές τε καὶ πλάττοντες . νεανίσκος ἐστὶν ὡραῖος , οὐκ ἐπίκτητον οὐδὲ κομμωτικὸν ἔχων κάλλος , ἀλλ’ εὐθὺς ὥστε συνεμφαίνεσθαι τὴν τῆς ψυχῆς ἀρετὴν δι’ αὐτοῦ . ἐστὶ δὲ φαιδρὸς μὲν τὰς ὄψεις , δέδορκε δὲ δριμύ , καὶ ἡ βάσις τὸ πάντων σχημάτων ἑδραιότατόν τε καὶ ἀμεταπτωτότατον ἔχει τὸν κύβον . ἔσθ’ ὅτε δὲ καὶ αὐτὸν τὸν θεὸν τούτῳ τῷ σχήματι κοσμοῦσιν . ἴδοις δ’ ἂν τοὺς θιασώτας αὐτοῦ φαιδροὺς μὲν ὁμοίως τῷ καθηγουμένῳ θεῷ , μεμφομένους δ’ οὐδέποτ’ αὐτὸν ὥσπερ οἱ τὴν Τύχην , οὐδ’ ἀπολειπομένους ποτ’ οὐδὲ χωριζομένους , ἀλλ’ ἑπομένους τε καὶ διὰ παντὸς ἀπολαύοντας τῆς προνοίας αὐτοῦ .
Lemmas: ὁ μέν δή ὁ Τύχη ἔργον τοιοῦτος · ὁ δέ Ἑρμῆς ἅτε λόγος μέν εἰμί δεσπότης εὑρετής δέ τέχνη ἅπας θεάομαι πάλιν ὅπως ἐκ ὑπεναντίος ὁ Τύχη κοσμέω 〈 ὁ 〉 παλαιός γράφω τε καί πλάσσω . νεανίσκος εἰμί ὡραῖος , οὐ ἐπίκτητος οὐδέ κομμωτικός ἔχω κάλλος , ἀλλά εὐθύς ὥστε συνεμφαίνω ὁ ὁ ψυχή ἀρετή διά αὐτός . εἰμί δέ φαιδρός μέν ὁ ὄψις , δέρκομαι δέ δριμύς , καί ὁ βάσις ὁ πᾶς σχῆμα ἑδραῖος τε καί ἀμετάπτωτος ἔχω ὁ κύβος . εἰμί ὅτε δέ καί αὐτός ὁ θεός οὗτος ὁ σχῆμα κοσμέω . ὁράω δέ ἄν ὁ θιασώτης αὐτός φαιδρός μέν ὅμοιος ὁ καθηγέομαι θεός , μέμφομαι δέ οὐδέποτε αὐτός ὥσπερ ὁ ὁ Τύχη , οὐδέ ἀπολείπω ποτέ οὐδέ χωρίζω , ἀλλά ἕπομαι τε καί διά πᾶς ἀπολαύω ὁ πρόνοια αὐτός .
galenus.adhortatio-ad-artes-addiscendas 4
τοὺς δέ γε τῇ Τύχῃ συνεπομένους ἅπαντας μὲν ἀργοὺς θεάσῃ καὶ τεχνῶν ἀμαθεῖς , ὀχουμένους δ’ ἐπ’ ἐλπίδων ἀεὶ καὶ θεούσῃ τῇ δαίμονι συνθέοντας , ἐνίους μὲν ἐγγὺς ἐνίους δὲ πορρωτέρω , τινὰς δὲ καὶ τῆς χειρὸς αὐτῆς ἐξημμένους . ἐν τούτοις ἅπασι καὶ τὸν Κροῖσον ἐκεῖνον τὸν Λυδὸν ὄψει καὶ τὸν Πολυκράτην τὸν Σάμιον , καὶ ἴσως θαυμάσεις τῷ μὲν τὸν Πακτωλὸν ἰδὼν ῥέοντα χρυσόν , τῷ δὲ καὶ τοὺς θαλαττίους ὑπηρετοῦντας ἰχθῦς . μετὰ τούτων δὲ καὶ Κῦρον θεάσῃ καὶ Πρίαμον καὶ Διονύσιον . ἀλλὰ τούτων αὐτῶν ὀλίγον ὕστερον ὄψει Πολυκράτην μὲν ἀνεσταυρωμένον , ὑπὸ Κύρῳ δὲ Κροῖσον , αὐτὸν δὲ τὸν Κῦρον ὑπ’ ἄλλοις . ὄψει δὲ καὶ Πρίαμον καθῃρημένον καὶ Διονύσιον ἐν Κορίνθῳ . εἰ δὲ καὶ τοὺς ἄλλους ἐπισκέψαιο τοὺς ἀπωτέρω μὲν αὐτὴν θέουσαν διώκοντας , οὐ μὴν τυχόντας γε , μισήσεις ὅλον τὸν χορόν · εἰσὶ 〈 μὲν 〉 γὰρ ἐνταῦθα καὶ δημαγωγοὶ πολλοὶ καὶ ἑταῖραι καὶ πόρνοι καὶ προδόται φίλων , εἰσὶ δὲ καὶ φονεῖς καὶ τυμβωρύχοι καὶ ἅρπαγες πολλοί , 〈 οἳ 〉 δὲ μηδὲ τῶν θεῶν αὐτῶν πεφεισμένοι , ἀλλὰ καὶ τούτων 〈 τὰ 〉 ἱερὰ συλήσαντες .
Lemmas: ὁ δέ γε ὁ Τύχη συνέπομαι ἅπας μέν ἀργός θεάομαι καί τέχνη ἀμαθής , ὀχάομαι δέ ἐπί ἐλπίς ἀεί καί θεάομαι ὁ δαίμων συνθέω , ἔνιοι μέν ἐγγύς ἔνιοι δέ πρόσω , τις δέ καί ὁ χείρ αὐτός ἐξάπτω . ἐν οὗτος ἅπας καί ὁ Κροῖσος ἐκεῖνος ὁ Λυδός ὁράω καί ὁ Πολυκράτης ὁ Σάμιος , καί ἴσως θαυμάζω ὁ μέν ὁ Πακτωλός ὁράω ῥέω χρυσός , ὁ δέ καί ὁ θαλάσσιος ὑπηρετέω ἰχθῦς . μετά οὗτος δέ καί Κῦρος θεάομαι καί Πρίαμος καί Διονύσιος . ἀλλά οὗτος αὐτός ὀλίγος ὕστερον ὁράω Πολυκράτης μέν ἀνασταυρόω , ὑπό Κῦρος δέ Κροῖσος , αὐτός δέ ὁ Κῦρος ὑπό ἄλλος . ὁράω δέ καί Πρίαμος καθαιρέω καί Διονύσιος ἐν Κόρινθος . εἰ δέ καί ὁ ἄλλος ἐπισκοπέω ὁ ἀπωτέρω μέν αὐτός θέω διώκω , οὐ μήν τυγχάνω γε , μισέω ὅλος ὁ χορός · εἰμί 〈 μέν 〉 γάρ ἐνταῦθα καί δημαγωγός πολύς καί ἑταίρα καί πόρνος καί προδότης φίλος , εἰμί δέ καί φονεύς καί τυμβωρύχος καί ἅρπαξ πολύς , 〈 ὁ 〉 δέ μηδέ ὁ θεός αὐτός φείθω , ἀλλά καί οὗτος 〈 ὁ 〉 ἱερός συλάω .
galenus.adhortatio-ad-artes-addiscendas 12
ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ περὶ τοῦ μεγίστου τῶν σωματικῶν ἀγαθῶν τῆς ὑγιείας ἐσκέμμεθα , μεταβῶμεν ἐπὶ τὰ λοιπά . τὰ μὲν δὴ περὶ κάλλους οὕτως αὐτοῖς ἔχει , ὡς μὴ μόνον ὠφελεῖσθαί τι πρὸς τῆς ἀθλήσεως τὴν φύσιν , ἀλλὰ καὶ πολλοὺς αὐτῶν πάνυ συμμέτρως ἔχοντας τῶν μελῶν οἱ γυμνασταὶ παραλαβόντες , ὑπερπιάναντές τε καὶ διασάξαντες αἵματί τε καὶ σαρξίν , εἰς τοὐναντίον ἤγαγον . ἐνίων δὲ καὶ τὰ πρόσωπα παντάπασιν ἄμορφα καὶ δυσειδῆ κατέστησαν καὶ μάλιστα τῶν παγκράτιον ἢ πυγμὴν ἀσκησάντων . ὅταν δὲ καὶ τῶν μελῶν 〈 τι 〉 τελέως ἀποκλάσωσιν ἢ διαστρέψωσιν ἢ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐκκόψωσι , τότ’ οἶμαι τότε καὶ μάλιστα τὸ 〈 διὰ 〉 τῆς ἐπιτηδεύσεως αὐτῶν ἀποτελούμενον κάλλος ἐναργῶς ὁρᾶσθαι . ταῦτα μὲν οὖν αὐτοῖς ὑγιαίνουσιν εἰς κάλλος εὐτύχηται , καταλύσασι δὲ καὶ τὰ λοιπὰ 〈 τῶν 〉 τοῦ σώματος αἰσθητηρίων προσαπόλλυται καὶ πάνθ’ ὡς εἰπεῖν τὰ μέλη διαστρεφόμενα παντοίας ἀμορφίας αἴτια γίγνεται .
Lemmas: ἀλλά ἐπειδή καί περί ὁ μέγας ὁ σωματικός ἀγαθός ὁ ὑγίεια σκοπέω , μεταβαίνω ἐπί ὁ λοιπός . ὁ μέν δή περί κάλλος οὕτως αὐτός ἔχω , ὡς μή μόνος ὠφελέω τις πρός ὁ ἄθλησις ὁ φύσις , ἀλλά καί πολύς αὐτός πάνυ σύμμετρος ἔχω ὁ μέλος ὁ γυμναστής παραλαμβάνω , ὑπερπιαίνω τε καί διασάττω αἷμα τε καί σάρξ , εἰς ἐναντίος ἄγω . ἔνιοι δέ καί ὁ πρόσωπον παντάπασι ἄμορφος καί δυσειδής καθίστημι καί μάλα ὁ παγκράτιον ἤ πυγμή ἀσκέω . ὅταν δέ καί ὁ μέλος 〈 τις 〉 τέλειος ἀποκλάζω ἤ διαστρέφω ἤ ὁ ὀφθαλμός ἐκκόπτω , τότε οἴομαι τότε καί μάλα ὁ 〈 διά 〉 ὁ ἐπιτήδευσις αὐτός ἀποτελέω κάλλος ἐναργής ὁράω . οὗτος μέν οὖν αὐτός ὑγιαίνω εἰς κάλλος εὐτυχέω , καταλύω δέ καί ὁ λοιπός 〈 ὁ 〉 ὁ σῶμα αἰσθητήριον προσαπόλλυμι καί πᾶς ὡς λέγω ὁ μέλος διαστρέφω παντοῖος ἀμορφία αἴτιος γίγνομαι .