galenus.ad-glauconem-de-medendi-methodo-libri-ii 1.9
Ἡ θεραπεία δὲ καθ’ ἕκαστον αὐτῶν ἐφεξῆς γεγράψεται · πρῶτον μὲν τῶν διαλειπόντων , δεύτερον δὲ τῶν συνεχῶν λεγομένων . ἐπὶ μὲν οὖν τοῖς διαλείπουσιν ὀξύτατός τε ἅμα καὶ ἐπιεικέστατος ὁ τριταῖός ἐστι · μακρότατος δὲ καὶ ἀκίνδυνος ὅσον ἐφ’ ἑαυτῷ ὁ τεταρταῖος . ὁ δ’ ἀμφημερινὸς μακρὸς καὶ οὐκ ἀκίνδυνος , ὥστε καὶ τὴν δίαιταν εὐθὺς ﻿ ἐξ ἀρχῆς καθίστασθαι προσήκει , πρὸς τὸν ξύμπαντα χρόνον τοῦ νοσήματος ἀποβλέποντας . τὰ μὲν γὰρ ὀξέα καὶ ταχέως ἀκμάζοντα , κᾂν εἰ πάνυ λεπτῶς θέλοι τις διαιτᾷν , οὐκ ἄν τι μέγα βλάψει . ὅσα δὲ χρονιώτερα , ταῦτ’ εἰ μὴ κατ’ ἀρχὰς ἁδρότερον διαιτήσειας , ἢ συναναιρήσεις τῷ νοσήματι τὸν ἄνθρωπον ἢ οὐκ ἐν καιρῷ τὴν δίαιταν ὑπαλλάξεις . οὐ γὰρ χρὴ προσιούσης τῆς ἀκμῆς ἁδρότερον ἢ πρόσθεν διαιτᾷν , ἀλλὰ τοὐναντίον τῆς ὅλης τοῦ πάθους διαίτης τὸ λεπτότατον εἰς τὴν ἀκμὴν ἀποτίθεσθαι χρή · τοῦτο μὲν οὖν κοινὸν ἁπάντων . πρὸς αὐτῷ δὲ δεῖ καὶ τὰ ἴδια τῶν διαλειπόντων ἐπισκοπεῖσθαι , οἷον εὐθὺς ἐν τοῖς τριταίοις , οὐδὲν γὰρ χεῖρον ἐντεῦθεν ἄρξασθαι , διοριζέσθω σοι κατ’ ἀρχὰς εἰ ἀκριβής ἐστι καὶ ὡς ἄν τις εἴποι γνήσιος , ἢ οὐκ ἀκριβὴς , ἀλλ’ οἷον νόθος τις . ὁ μὲν γὰρ ἀκριβὴς τριταῖος τὸ μακρότατον ἐν ἑπτὰ περιόδοις κρίνεται , πρὸς τῷ καὶ ἀκινδυνότατος εἶναι . τὸν ἕτερον δὲ τὸν οὐκ ἀκριβῆ οἶδά ποτε φθινοπώρου μὲν ἀρξάμενον , ἦρος δὲ παυσάμενον · εἶτα οἷα εἰκὸς ἐν τοσούτῳ χρόνῳ , τὸ μέν τι καὶ αὐτοῦ τοῦ νοσοῦντος οὐ πάνυ τι πειθομένου τοῖς τῶν ἰατρῶν προστάγμασιν , ἀλλὰ καὶ ἁμαρτάνοντός τι · τὸ δέ τι καὶ ὑπὸ τῆς αἰτίας τοῦ χειμῶνος βλαπτομένου , σπλήν τε μέγιστος ἐξήρθη καὶ ὑποχόνδρια διεφυσᾶτο · καί τις ἤδη καὶ ὕποιδος ἦν ἄχροια περί τε τὸ πρόσωπον καὶ οὐχ ἥκιστα τοῖς σκέλεσιν , ὥστε δεῖσαί τε ἡμᾶς ἀμφὶ τῷ μειρακίῳ καὶ δεηθῆναι μειζόνων βοηθημάτων . οὕτως οὐδὲν ὅμοιον ἔχει ὁ τοιοῦτος τριταῖος τῷ ἀκριβεῖ · διὰ τοῦτο οὖν φημι χρῆναι κατὰ τὰς ἀρχὰς αὐτοὺς διορίζειν . εἰς ὅσον γὰρ τῇ φύσει διαφέρουσιν , εἰς τοσοῦτον εὔλογόν ἐστι καὶ τὸν τῆς διαίτης τρόπον ὑπαλλάττεσθαι . ὅπως οὖν ἄριστα διορισθεῖεν , ἀρκεῖ μοι τὰ τῷ μειρακίῳ συμπεσόντα γράψαι , παράδειγμά τε ἅμα τῶν οὐκ ἀκριβῶν τριταίων καὶ ὑπομνήματά σοι γενησόμενα . ἦν μὲν δὴ τοῦ ἔτους τὸ μεταξὺ πλειάδων τε δύσεως καὶ τῆς προγεγενημένης ἰσημερίας · ἤρξατο δὲ μετὰ φρίκης ὁ πυρετὸς τῷ μειρακίῳ περὶ αὐτὴν σχεδὸν τὴν ἕω · ὥστε μήτε τῆ θερμασίᾳ τριταίῳ τι δόξαι ἐοικέναι μήτε τοῖς σφυγμοῖς · ἀλλ’ οὐδὲ χολῆς ἔμετος ἠκολούθησεν οὔτε ἱδρὼς ἱκανός · ἀλλὰ μόνον ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν ἡμερῶν ὥρᾳ που τρίτῃ βραχεῖαι νοτίδες ἐγίγνοντο , ἐφ’ αἷς διεπνεῖτο μὲν ὁ πυρετὸς ἀτρέμα οὕτως , ὥστε περὶ τὴν ἑσπέραν μόγις ἀπύρετον εἶναι δοκεῖν · ἔμενε δὲ δηλαδὴ κατὰ τοὺς σφυγμοὺς τό τε τοῦ πυρετοῦ σημεῖον αὐτῷ σαφὲς ἱκανῶς . ἀλλὰ τἄλλα γε πάνυ εὐφόρως εἶχε κατὰ τὴν ἑσπέραν καὶ δι’ ὅλης τῆς νυκτός . αὖθις δὲ περὶ τὴν ἕω τῆς τρίτης ἡμέρας δευτέρα καταβολὴ γίνεται , τὰ πάντα τῇ πρώτῃ παραπλησία , πλὴν τοῦ χρόνου · τῆς γὰρ ἐπιούσης νυκτὸς ὀλίγον πρὸ τῆς ἡμέρας νοτίδες ἐγίγνοντο καὶ ὁ πυρετὸς ἐπαύετο περὶ τὴν ἕω τῆς τετάρτης ἡμέρας · καὶ τοῦ λοιποῦ δὲ παντὸς φθινοπώρου καὶ χειμῶνος , ἐν ᾧ διενόσησε , τά τ’ ἄλλα πάντα καὶ ὁ χρόνος τῆς καταβολῆς καὶ τῆς λύσεως τοῦ πυρετοῦ κατὰ ταὐτὰ διέμενον . ἦν δὲ τὸ μειράκιον ἡλικία μὲν ἀμφὶ τὰ ὀκτωκαίδεκα ἔτη , λευκὸν δ’ ἰδέσθαι καὶ πῖον , ἀργότερον τῷ βίῳ καὶ πολλάκις ἔμπροσθεν ἐν μέθαις τε καὶ λουτροῖς συνεχέσι καὶ πλησμοναῖς γεγενημένον , ὥστ’ οὐδὲ χρηστῶς ἔπεττε τὰ σιτία . συνεισέβαλε δ’ αὐτῷ καὶ σκληρὸς σφυγμὸς ἐν μὲν τῇ πρώτῃ καὶ δευτέρᾳ τῶν ἡμερῶν μετρίως , ἐν δὲ τῇ τρίτῃ καὶ τετάρτῃ καὶ ταῖς ἐφεξῆς μέχρι τῆς ἑβδόμης εἰς τοσοῦτον ἧκε σκληρότητος , ὡς ἄν τινα δόξαι τῷ σφυγμῷ μόνῳ πιστεύσαντα πολλῶν εἶναι τὸ νόσημα μηνῶν · καὶ τοιοῦτος παρέμενεν ἄχρι τῆς κατὰ τὸ ἔαρ ἰσημερίας , ἐν ᾗ πρῶτον ἤρξατο μαλάττεσθαι . καὶ αὖθις ὕστερον ἡμέρᾳ τεσσαρακοστῇ τελέως ἀπαλλάττεται τοῦ τριταίου , κατὰ βραχὺ τοῦ τε σφυγμοῦ μαλαχθέντος καὶ τοῦ παροξυσμοῦ μικροτέρου γιγνομένου καὶ τῶν οὔρων ὑπόστασιν χρηστὴν ἐχόντων · καὶ γὰρ οὖν καὶ ταῦτα κᾀν τῷ πρόσθεν χρόνῳ πάντα δεινῶς ἦν ἄπεπτα . τοιοῦτος μὲν δὴ ὁ ἐναντιώτατος τῷ ἀκριβεῖ τριταίῳ . τοὺς δ’ ἄλλους τοὺς μεταξὺ παμπόλλους ὄντας ἐκ τῶν ἄκρων ἀφωρισμένων οὐ χαλεπῶς ἂν εὑρήσεις . ἃ γὰρ ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου τριταίων πυρετῶν ἔγραψα γνωρίσματα , ταῦτα σύμπαντα εἰ παρείη , τὸν ἀκριβῆ τριταῖον οὐκ ἐργάζεται , ᾧ πάντως καὶ ὁ τοῦ παροξυσμοῦ χρόνος βραχὺς ὡρῶν τεττάρων ἢ πέντε ἢ ἓξ ἢ τὸ μήκιστον ἕνδεκά που ἢ δώδεκα . καὶ μὲν δὴ καὶ τὰ οὖρα τῶν τοιούτων ἐν τῇ τρίτῃ τῶν ἡμερῶν ἢ πάντως γε τῇ τετάρτῃ φέρει τι σημεῖον πέψεως . οὕτω μὲν οὖν ἀκριβῆ τε καὶ οὐκ ἀκριβῆ γνωρίζοις τριταῖον . ἀνάλογον δὲ καὶ τεταρταῖον καὶ ἀμφημερινόν . ᾧ μὲν γὰρ ὑπάρχει πάνθ’ ὅσα πρόσθεν ἔγραψα τεταρταίων πυρετῶν γνωρίσματα , γνήσιός τε καὶ ἀκριβὴς τεταρταῖος . ᾧ δὲ μὴ , νόθος τις ἐκεῖνος καὶ οὐκ ἀκριβής . καὶ ἀμφημερινῶν δὲ ὅτῳ μὲν πάνθ’ ὅσα γέγραπται πάρεστιν , ἀκριβής · ᾧ δὲ μὴ , ὁ τοιοῦτος οὐκ ἀκριβὴς . οὐκ οὖν οὐδὲ χρόνιοι ὁμοίως τεταρταίῳ καὶ ἀμφημερινῷ οἱ οὐκ ἀκριβεῖς , ἀλλ’ ὥσπερ τριταῖος ὀξὺς ὁ ἀκριβὴς , οὕτω τεταρταῖός τε καὶ ἀμφημερινὸς χρόνιοι . ταῦτα μὲν ἐν τοῖς κατὰ περίοδόν τινα πυρέττουσι σκοπεῖσθαι . τῶν δ’ ἄλλων πυρεττόντων οὖρά τε καὶ διαχωρήματα καὶ τὴν ὅλην ἕξιν τοῦ σώματος ὁρᾷν · καὶ τὴν θερμασίαν καὶ τὴν τῶν ἀρτηριῶν κίνησιν , ὅσα τ’ ἄλλα πρὸς τούτοις ὁ Ἱπποκράτης τε καὶ ἡ μακρὰ πεῖρα κελεύει σκοπεῖσθαι , χώρας καὶ ὥρας καὶ καταστάσεις καὶ ἡλικίας καὶ κράσεις σωμάτων , ἔθη τε καὶ τὰ προηγησάμενα τῶν αἰτίων καὶ τὰ συνεισβάλλοντα τοῖς νοσήμασι καὶ ὅσα μεταξὺ ἐπιφαίνεται . παρῄνηται μὲν οὖν ὡς ἄν τινι δόξῃ τὸ πᾶν , οὐ μὴν πρός γε τὴν ἀλήθειαν ﻿ ὧδ’ ἔχει . τὸ γάρ τοι μέγιστον μὲν ἁπάντων τούτων , ῥηθῆναι δὲ μικρότατον , οὐδέπω γέγραπται . τί δ’ ἐστὶ τοῦτο ; ποσότης νοσήματος καὶ δυνάμεως · πρᾶγμα πρὸς μὲν τὴν δήλωσιν ἑνὸς ὀνόματος δεόμενον · εἰς δὲ τὴν χρείαν μέγιστον . οὐδὲ γὰρ οἷόν τε προγνῶναι καλῶς , ἄνευ τοῦ τὸ ποσὸν ἑκάστου τῶν εἰρημένων ἀκριβῶς ἐκλογίζεσθαι . καὶ γὰρ εἴτ’ ὀλέθριόν ἐστι τὸ νόσημα , εἴτε μὴ , καὶ ὁπηνίκα μᾶλλον δυνατὸν ἢ τεθνήξεσθαι τὸν ἄνθρωπον ἢ ἀπαλλαγήσεσθαι τοῦ πάθους , εἰ μὴ πάντων τῶν προειρημένων τὸ ποσὸν ἀκριβῶς διασκεψάμενος ἀνάγοις εἰς δύο κεφάλαια τήν τε νόσον αὐτὴν καὶ τοῦ νοσοῦντος τὴν δύναμιν , οὐκ ἂν οἷός τ’ εἴης προγνῶναι καλῶς . τῆς μὲν γὰρ δυνάμεως οὕτως ἰσχυρᾶς οὔσης ὡς περιγίγνεσθαι τοῦ νοσήματος , ἀνάγκη σωθῆναι τὸν ἄνθρωπον . εἰ δὲ τοὔμπαλιν εἴη , πάντως τεθνήξεται . μὴ τοίνυν ὁποῖόν τι τὴν ἰδέαν ἐστὶ τὸ νόσημα σκόπει μόνον , ἀλλὰ καὶ πηλίκον . οὐ μικρᾶς δὲ τοῦτό γε δεῖται τριβῆς , τά τ’ ἄλλα καὶ τῷ μήτε γραφῆναι μήθ’ ὅλως διδαχθῆναι λόγῳ δύνασθαι τὸ ποσὸν ἑκάστου . καὶ εἴτι ἄρα τὸ ἡμέτερόν ἐστιν , οὐχ ὑπ’ ἄλλου τινὸς εἰς τοσοῦτον ἀκριβείας ἥκει ἢ ἐκ τοῦ μάλιστα ἠσκῆσθαι περὶ τὸν τῆς ποσότητος στοχασμόν · τοῦτο μὲν δὴ καὶ ἐπ’ αὐτῶν τῶν ἔργων καὶ μαθεῖν καὶ διδάξαι δυνατόν . ὅσα δ’ ἐν τῇ ποιότητι τὸν διορισμὸν ἔχει , ταῦτα γράψομεν ἀκριβῶς τε ἅμα καὶ σαφῶς εἰς ὅσον ἐγχωρεῖ διὰ βραχέων .
Lemmas: ὁ θεραπεία δέ κατά ἕκαστος αὐτός ἐφεξῆς γράφω · πρῶτος μέν ὁ διαλείπω , δεύτερος δέ ὁ συνεχής λέγω . ἐπί μέν οὖν ὁ διαλείπω ὀξύς τε ἅμα καί ἐπιεικής ὁ τριταῖος εἰμί · μακρός δέ καί ἀκίνδυνος ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ ὁ τεταρταῖος . ὁ δέ ἀμφημερινός μακρός καί οὐ ἀκίνδυνος , ὥστε καί ὁ δίαιτα εὐθύς ﻿ ἐκ ἀρχή καθίστημι προσήκω , πρός ὁ σύμπας χρόνος ὁ νόσημα ἀποβλέπω . ὁ μέν γάρ ὀξύς καί ταχύς ἀκμάζω , ᾄν εἰ πάνυ λεπτός ἐθέλω τις διαιτάω , οὐ ἄν τις μέγας βλάπτω . ὅσος δέ χρόνιος , οὗτος εἰ μή κατά ἀρχή ἁδρός διαιτέω , ἤ συναναιρέω ὁ νόσημα ὁ ἄνθρωπος ἤ οὐ ἐν καιρός ὁ δίαιτα ὑπαλλάσσω . οὐ γάρ χρή προσέρχομαι ὁ ἀκμή ἁδρός ἤ πρόσθεν διαιτάω , ἀλλά ἐναντίος ὁ ὅλος ὁ πάθος δίαιτα ὁ λεπτός εἰς ὁ ἀκμή ἀποτίθημι χρή · οὗτος μέν οὖν κοινός ἅπας . πρός αὐτός δέ δέω καί ὁ ἴδιος ὁ διαλείπω ἐπισκοπέω , οἷος εὐθύς ἐν ὁ τριταῖος , οὐδείς γάρ κακός ἐντεῦθεν ἄρχω , διορίζω σύ κατά ἀρχή εἰ ἀκριβής εἰμί καί ὡς ἄν τις λέγω γνήσιος , ἤ οὐ ἀκριβής , ἀλλά οἷος νόθος τις . ὁ μέν γάρ ἀκριβής τριταῖος ὁ μακρός ἐν ἑπτά περίοδος κρίνω , πρός ὁ καί ἀκίνδυνος εἰμί . ὁ ἕτερος δέ ὁ οὐ ἀκριβής οἶδα ποτέ φθινόπωρον μέν ἄρχω , ἔαρ δέ παύω · εἶτα οἷος ἔοικα ἐν τοσοῦτος χρόνος , ὁ μέν τις καί αὐτός ὁ νοσέω οὐ πάνυ τις πείθω ὁ ὁ ἰατρός πρόσταγμα , ἀλλά καί ἁμαρτάνω τις · ὁ δέ τις καί ὑπό ὁ αἰτία ὁ χειμών βλάπτω , σπλήν τε μέγας ἐξαίρω καί ὑποχόνδριος διαφυσάω · καί τις ἤδη καί ὕποιδος εἰμί ἄχροια περί τε ὁ πρόσωπον καί οὐ ἦκα ὁ σκέλος , ὥστε δείδω τε ἐγώ ἀμφί ὁ μειράκιον καί δέω μέγας βοήθημα . οὕτως οὐδείς ὅμοιος ἔχω ὁ τοιοῦτος τριταῖος ὁ ἀκριβής · διά οὗτος οὖν φημί χρή κατά ὁ ἀρχή αὐτός διορίζω . εἰς ὅσος γάρ ὁ φύσις διαφέρω , εἰς τοσοῦτος εὔλογος εἰμί καί ὁ ὁ δίαιτα τρόπος ὑπαλλάσσω . ὅπως οὖν ἀγαθός διορίζω , ἀρκέω ἐγώ ὁ ὁ μειράκιον συμπίπτω γράφω , παράδειγμα τε ἅμα ὁ οὐ ἀκριβής τριταῖος καί ὑπόμνημα σύ γίγνομαι . εἰμί μέν δή ὁ ἔτος ὁ μεταξύ πλειάδες τε δύσις καί ὁ προγίγνομαι ἰσημερία · ἄρχω δέ μετά φρίκη ὁ πυρετός ὁ μειράκιον περί αὐτός σχεδόν ὁ ἠώς · ὥστε μήτε ὁ θερμασία τριταῖος τις δοκέω ἔοικα μήτε ὁ σφυγμός · ἀλλά οὐδέ χολή ἔμετος ἀκολουθέω οὔτε ἱδρώς ἱκανός · ἀλλά μόνος ἐν ὁ δεύτερος ὁ ἡμέρα ὥρα που τρίτος βραχύς νοτίς γίγνομαι , ἐπί ὅς διαπνέω μέν ὁ πυρετός ἀτρέμας οὕτως , ὥστε περί ὁ ἑσπέρα μόγις ἀπύρετος εἰμί δοκέω · μένω δέ δηλαδή κατά ὁ σφυγμός ὁ τε ὁ πυρετός σημεῖον αὐτός σαφής ἱκανός . ἀλλά ἄλλος γε πάνυ εὔφορος ἔχω κατά ὁ ἑσπέρα καί διά ὅλος ὁ νύξ . αὖθις δέ περί ὁ ἠώς ὁ τρίτος ἡμέρα δεύτερος καταβολή γίγνομαι , ὁ πᾶς ὁ πρῶτος παραπλήσιος , πλήν ὁ χρόνος · ὁ γάρ ἐπέρχομαι νύξ ὀλίγος πρό ὁ ἡμέρα νοτίς γίγνομαι καί ὁ πυρετός παύω περί ὁ ἠώς ὁ τέταρτος ἡμέρα · καί ὁ λοιπός δέ πᾶς φθινόπωρον καί χειμών , ἐν ὅς διανοσέω , ὁ τε ἄλλος πᾶς καί ὁ χρόνος ὁ καταβολή καί ὁ λύσις ὁ πυρετός κατά αὐτός διαμένω . εἰμί δέ ὁ μειράκιον ἡλικία μέν ἀμφί ὁ ὀκτωκαίδεκα ἔτος , λευκός δέ ὁράω καί πῖος , ἀργός ὁ βίος καί πολλάκις ἔμπροσθεν ἐν μέθη τε καί λουτρόν συνεχής καί πλησμονή γίγνομαι , ὥστε οὐδέ χρηστός πέσσω ὁ σιτίον . συνεισβάλλω δέ αὐτός καί σκληρός σφυγμός ἐν μέν ὁ πρῶτος καί δεύτερος ὁ ἡμέρα μέτριος , ἐν δέ ὁ τρίτος καί τέταρτος καί ὁ ἐφεξῆς μέχρι ὁ ἕβδομος εἰς τοσοῦτος ἵημι σκληρότης , ὡς ἄν τις δοκέω ὁ σφυγμός μόνος πιστεύω πολύς εἰμί ὁ νόσημα μείς · καί τοιοῦτος παραμένω ἄχρι ὁ κατά ὁ ἔαρ ἰσημερία , ἐν ὅς πρῶτος ἄρχω μαλάσσω . καί αὖθις ὕστερον ἡμέρα τεσσαρακοστός τέλειος ἀπαλλάσσω ὁ τριταῖος , κατά βραχύς ὁ τε σφυγμός μαλάσσω καί ὁ παροξυσμός μικρός γίγνομαι καί ὁ ὅρος ὑπόστασις χρηστός ἔχω · καί γάρ οὖν καί οὗτος εἰͅν ὁ πρόσθεν χρόνος πᾶς δεινός εἰμί ἄπεπτος . τοιοῦτος μέν δή ὁ ἐναντίος ὁ ἀκριβής τριταῖος . ὁ δέ ἄλλος ὁ μεταξύ πάμπολυς εἰμί ἐκ ὁ ἄκρον ἀφορίζω οὐ χαλεπός ἄν εὑρίσκω . ὅς γάρ ἐν ἀρχή ὁ λόγος τριταῖος πυρετός γράφω γνώρισμα , οὗτος σύμπας εἰ πάρειμι , ὁ ἀκριβής τριταῖος οὐ ἐργάζομαι , ὅς πάντως καί ὁ ὁ παροξυσμός χρόνος βραχύς ὥρα τέσσαρες ἤ πέντε ἤ ἕξ ἤ ὁ μήκιστος ἕνδεκα που ἤ δώδεκα . καί μέν δή καί ὁ οὖρον ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ τρίτος ὁ ἡμέρα ἤ πάντως γε ὁ τέταρτος φέρω τις σημεῖον πέψις . οὕτως μέν οὖν ἀκριβής τε καί οὐ ἀκριβής γνωρίζω τριταῖος . ἀνάλογος δέ καί τεταρταῖος καί ἀμφημερινός . ὅς μέν γάρ ὑπάρχω πᾶς ὅσος πρόσθεν γράφω τεταρταῖος πυρετός γνώρισμα , γνήσιος τε καί ἀκριβής τεταρταῖος . ὅς δέ μή , νόθος τις ἐκεῖνος καί οὐ ἀκριβής . καί ἀμφημερινός δέ ὅστις μέν πᾶς ὅσος γράφω πάρειμι , ἀκριβής · ὅς δέ μή , ὁ τοιοῦτος οὐ ἀκριβής . οὐ οὖν οὐδέ χρόνιος ὅμοιος τεταρταῖος καί ἀμφημερινός ὁ οὐ ἀκριβής , ἀλλά ὥσπερ τριταῖος ὀξύς ὁ ἀκριβής , οὕτως τεταρταῖος τε καί ἀμφημερινός χρόνιος . οὗτος μέν ἐν ὁ κατά περίοδος τις πυρέσσω σκοπέω . ὁ δέ ἄλλος πυρέσσω οὖρον τε καί διαχώρημα καί ὁ ὅλος ἕξις ὁ σῶμα ὁράω · καί ὁ θερμασία καί ὁ ὁ ἀρτηρία κίνησις , ὅσος τε ἄλλος πρός οὗτος ὁ Ἱπποκράτης τε καί ὁ μακρός πεῖρα κελεύω σκοπέω , χώρα καί ὥρα καί κατάστασις καί ἡλικία καί κρᾶσις σῶμα , ἔθος τε καί ὁ προηγέομαι ὁ αἴτιος καί ὁ συνεισβάλλω ὁ νόσημα καί ὅσος μεταξύ ἐπιφαίνω . παραινέω μέν οὖν ὡς ἄν τις δοκέω ὁ πᾶς , οὐ μήν πρός γε ὁ ἀλήθεια ﻿ ὧδε ἔχω . ὁ γάρ τοι μέγας μέν ἅπας οὗτος , λέγω δέ μικρός , οὐδέπω γράφω . τίς δέ εἰμί οὗτος ; ποσότης νόσημα καί δύναμις · πρᾶγμα πρός μέν ὁ δήλωσις εἷς ὄνομα δέω · εἰς δέ ὁ χρεία μέγας . οὐδέ γάρ οἷος τε προγιγνώσκω καλός , ἄνευ ὁ ὁ ποσός ἕκαστος ὁ λέγω ἀκριβής ἐκλογίζομαι . καί γάρ εἴτε ὀλέθριος εἰμί ὁ νόσημα , εἴτε μή , καί ὁπηνίκα μάλα δυνατός ἤ θνῄσκω ὁ ἄνθρωπος ἤ ἀπαλλάσσω ὁ πάθος , εἰ μή πᾶς ὁ προλέγω ὁ ποσός ἀκριβής διασκοπέω ἀνάγω εἰς δύο κεφάλαιος ὁ τε νόσος αὐτός καί ὁ νοσέω ὁ δύναμις , οὐ ἄν οἷος τε εἰμί προγιγνώσκω καλός . ὁ μέν γάρ δύναμις οὕτως ἰσχυρός εἰμί ὡς περιγίγνομαι ὁ νόσημα , ἀνάγκη σῴζω ὁ ἄνθρωπος . εἰ δέ ἔμπαλιν εἰμί , πάντως θνῄσκω . μή τοίνυν ὁποῖος τις ὁ ἰδέα εἰμί ὁ νόσημα σκοπέω μόνος , ἀλλά καί πηλίκος . οὐ μικρός δέ οὗτος γε δέω τριβή , ὁ τε ἄλλος καί ὁ μήτε γράφω μήτε ὅλος διδάσκω λόγος δύναμαι ὁ ποσός ἕκαστος . καί ἔτι ἄρα ὁ ἡμέτερος εἰμί , οὐ ὑπό ἄλλος τις εἰς τοσοῦτος ἀκρίβεια ἥκω ἤ ἐκ ὁ μάλα ἀσκέω περί ὁ ὁ ποσότης στοχασμός · οὗτος μέν δή καί ἐπί αὐτός ὁ ἔργον καί μανθάνω καί διδάσκω δυνατός . ὅσος δέ ἐν ὁ ποιότης ὁ διορισμός ἔχω , οὗτος γράφω ἀκριβής τε ἅμα καί σαφής εἰς ὅσος ἐγχωρέω διά βραχύς .