gaius-suetonius-tranquillus.peri-blasfhmiw-n-kai-po-qen-e-ka-sth suetonius_reliquiae_reifferscheid_0354.1
Eustathius Od.I 305 . βασιλένδα , παιδιά τις βασιλέας τινὰς ἀπο-δεικνύσα . II . XVII 389 . ἐνταῦθα δὲ σπουδαιοτατῶν ἐλκυσμῶν παρα-πηκτέον . εἰ δοκεῖ καὶ τινὰ ἑτεροῖον μέν , ἀρχὴν δὲ παραδεδομένον , ὃς ἦν ἐλκυστίνδα λεγομένη παιδιά , ἥς μέρος καὶ τὸ σκαπέδαν ἐλ-κειν , ὅπερ τοιούτων φασιν ἦν . δοκὸς ἀνδρομηχῆς ἰστατο τετρημένη κατὰ μέσον , διήρετο δὲ δι’ αὐτῆς σχοινίων τι , οὗ ἐκατέρωθεν ἐξημ-μένοι δύο νεανίσκοι ἀνθεῖλκον ἐντρέφοντες ἀλλήλοις τὰ νῶτα . ὁ δὲ βιασάμενος καὶ προαγαγὼν αὐτὸ τῆς δοκοῦ ἐνέκα τὸν ἕτερον . ἐκ τοῦ-τον δὲ καὶ τὰ δυσχερῆ πάντα σκαπεδαν ἐλεγον παροιμιακῶς , διὰ τὸ ἐπίπονον τῆς ὅλης καὶ τῆς ἀνθολκῆς . II . XVIII 543 . καὶ ὁ ἐποσ-τρακιςμός · εἴδος δὲ οὗτος παιδίας , καθ’ ἣν φασιν ὀστράκια πλα-τέα ἐκτετριμμένα ὑπὸ θαλάσσης προτενται κατὰ τῆς ἐπιφανείας τοῦ ὑγροῦ . καὶ ἐπιτρέχοντα ἐνίοτε πολλάκις , ἕως ἀτονήσαντα δυσῶν κατὰ θαλάσσης , ἡδίστην ποιοῦνται πρόσφωιν . ἐπὶ ἐκεῖθεν καὶ παροιμία ἐπὶ τῶν ὅποι τύχη μεταβαλλομένων τὸ · ὀστρακον περιστροφῆ · ἢ ὀσ-τρακον περιστραφέντος ἡ μεταπεσόντος · ταυτὸν δ’ εἰπεῖν , τῶν πραγ-μάτων ἐξαλλαγέντων ὡς ἐτυχεν . ἐλέχθη δὲ καὶ αὐτὴ ἐν παιδίᾳ τοιαύτης . παῖδες δύο γραμμῇ τινὶ μεσολαβοῦσῃ διεστηκότες ἀλλήλων ὀστρακον ἀνερείπτον , οὗ ἑτέρου μέν μέρος πεπισσώμενον ἦν , τὸ ἐν-τὸς δηλαδή , τὸ δὲ ἐκτὸς ἀπίσσωτον . διώροτο δὲ τοῖς συμπαίζουσι , τι-νῶν μὲν ἦν τὴν πίσαν ἔχον , τινῶν μὲ τὸ λοιπόν . καὶ ὅτε φασιν ἀναβληθὲν τὸ ὀστρακον πέσοι , ὃν μὲν ἦν τὸ κάτω τοῦ ὀστράκον , φρεν-γον , οἱ δὲ λοιποὶ ἐδίων . καὶ ἐλέγετο περιστροφὴ ὀστράκον , καὶ ἡ παιδιά ὀστρακίνδα ἐκαλεῖτο . χρήσις τῆς λέξεως ἐν τῇ κωμωδίᾳ πρὸς αἴνυμα τοῦ ὀφθέντος ἐξ ὀστρακισμοῦ . Πλάτων δὲ φασιν ὁ κωμικὸς φράζει αὐτὴν ὡτως . εἴχασιν τοῖς παιδαρίοις τούτοις οἱ ἐκάστοτε γραμμὴν ἐν ταῖς ὁδοῖς διαγράφοντες , διανειμάμενοι διχ’ ἐαυτοὺς ἐστασιν αὐτῶν οἱ μὲν ἐκεῖθεν τῆς γραμμῆς , οἱ δ’ , αὐ ἐκεῖθεν . εἰς δ’ ἀμφοτέρας ὀστρακον αὐτοὺς ἀνίησιν εἰς μέσον ἐστάς . καὶ μὲν πίψησι τα λευκὰ ἐπάνω , φεύγειν ταχὺ τοὺς ἑτέρους δεῖ , τοὺς δὲ διώκειν . ὁ δὲ ἀναρρίπτων τὸ ὀστρακον ἐπιλέγει νύξ ἡ ἡμέρα , τοὔτεστι τὸ λευκὸν ἐμφαίνεται τοῦ ὀστράκον ἢ τὸ πιπρόγον σκοτεινόν . ὅπερ ἐξ Ὁμήρου παρελίνυσται νέφος ἐπὸντος μελάντερον ἢύτε πλάσα . II . V 390 . οὕτω καὶ παιδιά τις παίζεται καλουμένη ἐν κοτύλῃ . προαγεται δὲ οὕτως · περιαγαγὼν τις ὀπίσω τῷ χειρὶ συμπλέκει τοὺς δακτύλους . ἕτερος δὲ τις εἰς τὰ κοιλωματα τῶν χειρῶν , ἀπερ εἰσι κοτύλαι , τὰ γόνατα ἐνθείς καὶ οὕτως ἀναβαλὼν ἑαυτὸν φέρεται ἔποχος , ἐπιλαβὼν τοὺς ὀφθαλ-μοὺς τοῦ φέροντος . εἶτα ἐν μέρει ὁ τέως φερόμενος κατελθὼν φέρει τὸν ἕτερον . καὶ ἦν αὐτὴ παιδιά ἐν κοτύλῃ . cf . II . XXII 494 : Παν-σανίας δὲ ἱστορεῖ ὅτι παιδιά τις ἡ καλουμένη ἐγκοτύλη , ἐν ἧ διαπλέ-ξας τις ὀπίσω , καθά καὶ προεδηλώσται , τοὺς δακτύλους τῶν χειρῶν ἐπενωτίζετο τὸν ἀναιρούμενον · ὁ δ’ ἐνθείς τὸ γόων ταῖς χερσὶ καὶ πε-ριλαβὼν τοῦ αἴροντος τὴν κεφαλήν ἢ τὸν τραχήλον ἐθαστάζετο . ἐκλήθη δὲ φησιν ἐγκοτύλη , ἕπεὶ τὸ κοῖλον τῶν χειρῶν κοτύλη λέγεται , εἰς δὲ κοῖλον ἐνετίθει τὸ γόων ὁ βασταζόμενος . ἀλλαχοῦ δὲ γράφεται οὕτως · ἐγκοτύλη παιδιά τις , ὡς καὶ ἐτέρωθι γέγραπται , ἐν ἧ κοιλαίναντες χεῖρα ἔχονται τὰ γόνατα τῶν νενικηκότων οἱ νενικημένοι καὶ βασταζούσιν αὐτούς . II . V 212 . ἰστόν δὲ καὶ ὅτι γλώσσα τις λέγεται κυνδαλους λέ-γειν τοὺς πασσάλους καὶ κυνδαλοπίλτας τοὺς πασσαλοῖκους . οὕτω καὶ παιδιά τις διὰ πασσάλων γινομένη κυνδαλισμὸς ἐλέγετο . II . XXI 394 . οἱ δὲ ὕστερον παιδίαν αὐτὴ ἐπωνόμασαν τινὰ , ἣν χαλκὴν μνίαν ὀνομάσαν , περὶ ἧς φράζουσι οὕτω . καταδείκναι τις ὀκνὺν τὰς ὀφεις καὶ καταστάς εἰς μέσον τῶν συνειλεγμένων παρὼν φωνεῖ · χαλκὴν μνίαν θηράσω . οἱ δὲ κύκλῳ ἑστῶτες βιβλοῖς ἢ καὶ ταῖς χερσὶ παῖοντες ἀπο-κρίνονται · ἀλλ’ οὐ λήψη . οὐ δὲ ἂν λαβῇται , καθίστησιν ἐκεῖνον εἰς τὴν ἑαυτοῦ χώραν . λέγεται δὲ χαλκὴ μνία πρὸς διαστολὴν . εἰσι γὰρ
Lemmas: Eustathius Od.I 305 . βασιλένδα , παιδιά τις βασιλεύς τις ἀποδείκνυμι . II . XVII 389 . ἐνταῦθα δέ σπουδαίος ελκυσμός παραπηκτέον . εἰμί δοκέω καί τις ἑτεροῖος μέν , ἀρχή δέ παραδίδωμι , ὅς εἰμί ἐλκυστίνδα λέγω παιδιά , ἥς μέρος καί ὁ σκαπέδαν ἔλκω , ὅσπερ τοιοῦτος φημί εἰμί . δοκός ἀνδρομηχῆς ἵστημι τετραίνω κατά μέσος , διαίρω δέ διά αὐτός σχοινίον τίς , ὅς ἑκατέρωθεν ἐξάπτω δύο νεανίσκος ἀνθέλκω ἐντρέφω ἀλλήλων ὁ νῶτον . ὁ δέ βιάζομαι καί προάγω αὐτός ὁ δοκέω ἕνεκα ὁ ἕτερος . ἐκ τοῦτος δέ καί ὁ δυσχερής πᾶς σκαπεδαν λέγω παροιμιακός , διά ὁ ἐπίπονος ὁ ὅλος καί ὁ ἀνθολκή . II . XVIII 543 . καί ὁ ἐποσ-τρακιςμός · εἶδος δέ οὗτος Παιδίας , κατά ὅς φημί ὀστράκιον πλατύς ἐκτρίβω ὑπό θάλασσα προτείνω κατά ὁ ἐπιφάνεια ὁ ὑγρός . καί ἐπιτρέχω ἐνίοτε πολλάκις , ἠώς ἀτονέω δύο κατά θάλασσα , ἡδύς ποιέω προσφω . ἐπί ἐκεῖθεν καί παροιμία ἐπί ὁ ὅποι τύχη μεταβάλλω ὁ · ὄστρακον περιστροφή · ἢ ὄστρακον περιστρέφω ὁ μεταπίπτω · τατός δέ εἶπον , ὁ πράγμα ἐξαλλάσσω ὡς τυγχάνω . λέγω δέ καί αὐτός ἐν παιδία τοιοῦτος . παῖς δύο γραμμή τις μεσολαβέω διΐστημι ἀλλήλων ὄστρακον ἀνερείπτω , ὅς ἕτερος μέν μέρος πείθω εἰμί , ὁ ἐντός δηλαδή , ὁ δέ ἐκτός ἀπίσσωτος . διοράω δέ ὁ συμπαίζω , τίνω μέν εἰμί ὁ Πῖσα ἔχω , τις ἐγώ ὁ λοιπός . καί ὅτε φημί ἀναβάλλω ὁ ὄστρακον πίπτω , ὅς μέν εἰμί ὁ κάτω ὁ ὄστρακον , φρεν-γον , ὁ δέ λοιπός ἐσθίω . καί λέγω περιστροφή ὄστρακον , καί ὁ παιδιά ὀστρακίνδα καλέω . χρῆσις ὁ λέξις ἐν ὁ κωμῳδία πρός αἴνυμα ὁ ὁράω ἐκ ὀστρακισμός . Πλάτων δέ φημί ὁ κωμικός φράζω αὐτός ὅς . ἔοικα ὁ παιδάριον οὗτος ὁ ἑκάστοτε γραμμή ἐν ὁ ὁδός διαγράφω , διανέμω δίχα ἑαυτοῦ ἵστημι αὐτός ὁ μέν ἐκεῖθεν ὁ γραμμή , ὁ δέ , αὖος ἐκεῖθεν . εἰς δέ ἀμφότερος ὄστρακον αὐτός ἀνίημι εἰς μέσος εἶμαι . καί μέν πίπτω ὁ λευκόν ἐπάνω , φεύγω ταχύς ὁ ἕτερος δεῖ , ὁ δέ διώκω . ὁ δέ ἀναρρίπτω ὁ ὄστρακον ἐπιλέγω νύξ ὁ ἡμέρα , τουτέστι ὁ λευκός ἐμφαίνω ὁ ὄστρακον ἢ ὁ πιπρογος σκοτεινός . ὅσπερ ἐκ Ὅμηρος παρελινυειμι νέφος ἔπειμι μέλας ἠΰτε πλάσσω . II . V 390 . οὗτος καί παιδιά τις παίζω καλέω ἐν κοτύλη . προάγω δέ οὕτως · περιάγω τις ὀπίσω ὁ χείρ συμπλέκω ὁ δάκτυλος . ἕτερος δέ τις εἰς ὁ κοίλωμα ὁ χείρ , ὅσπερ εἰμί κοτύλη , ὁ γόνυ ἐντίθημι καί οὕτως ἀναβάλλω ἑαυτοῦ φέρω ἔποχος , ἐπιλαμβάνω ὁ ὀφθαλμός ὁ φέρω . εἶτα ἐν μέρος ὁ τέως φέρω κατέρχομαι φέρω ὁ ἕτερος . καί εἰμί αὐτός παιδιά ἐν κοτύλη . cf . II . XXII 494 : Παν-σανίας δέ ἱστορέω ὅτι παιδιά τις ὁ καλέω ἐγκοτύλη , ἐν ἧ διαπλέκω τις ὀπίσω , καθά καί προδηλόω , ὁ δάκτυλος ὁ χείρ ἐπινωτίζω ὁ ἀναιρέω · ὁ δέ ἐντίθημι ὁ γόος ὁ χείρ καί περιλαμβάνω ὁ ἀείρω ὁ κεφαλή ἢ ὁ τράχηλος ἐθαστάζετο . καλέω δέ φημί ἐγκοτύλη , ἐπεί ὁ κοῖλος ὁ χείρ κοτύλη λέγω , εἰς δέ κοῖλος ἐντίθημι ὁ γόος ὁ βαστάζω . ἀλλαχοῦ δέ γράφω οὕτως · ἐγκοτύλη παιδιά τις , ὡς καί ἑτέρωθι γράφω , ἐν ἧ κοιλαίνω χείρ ἔχω ὁ γόνυ ὁ νικάω ὁ νικάω καί βαστάζω αὐτός . II . V 212 . ἱστός δέ καί ὅτι γλῶσσα τις λέγω κύνδαλος λέγω ὁ πάσσαλος καί κυνδαλοπίλτας ὁ πασσαλοικα . οὗτος καί παιδιά τις διά πάσσαλος γίγνομαι κυνδαλισμός λέγω . II . XXI 394 . ὁ δέ ὕστερος παιδεία αὐτός ἐπονομάζω τις , ὅς χάλκεος μνία ὀνομάζω , περί ὅς φράζω οὗτος . καταδείκνυμι τις ὀκνός ὁ ὄφις καί καθίστημι εἰς μέσος ὁ συλλέγω πάρειμι φωνέω · χάλκεος μνία θηράω . ὁ δέ κύκλος ἵστημι Βίβλος ἢ καί ὁ χείρ παίω ἀποκρίνω · ἀλλά οὖον λαμβάνω . οὖον δέ εἄν λαμβάνω , καθίστημι ἐκεῖνος εἰς ὁ ἑαυτοῦ χώρα . λέγω δέ χαλκεύς μνίον πρός διαστολή . εἰμί γάρ