gaius-suetonius-tranquillus.peri-blasfhmiw-n-kai-po-qen-e-ka-sth suetonius_reliquiae_reifferscheid_0186.1
δύο μὲν ἀγαθουργούς , δύο δὲ κακοποιούς , μέσους δὲ τοὺς τρεῖς ἀποφαίνουσι καὶ κοινούς . Servius georg . I 335 : ‘de planetis quinque duos esse noxios Martem et Saturnum , duos bonos Ionem et Venerem , Mercurius nero talis est qualis ille cui iungitur.’ cf . Chronographus a . 354 . p . 506 sq . Momms . — Lydus de mensibus II 2 : πάντας τοὺς φυδομούς ἐν τῇ τῶν πλανητῶν κινήσει εἶναι συμβαίνει κ . τ . λ . 3 : ὅτι οἱ περὶ Ζωροάστην καὶ Ἵσαάστην Χαλδαῖοι καὶ Αἰγύπτιοι ἀπὸ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν πλανητῶν ἐν ἑβδομᾷ τὰς ἡμέρας ἀνέλαβον καὶ τὴν μὲν πρῶτὴν ἡμέραν μίαν , ὡς καὶ οἱ Πυθαγόρειοι , καλοῦσιν ἐκ τῆς μονάδος … ……… ἀναφέρεται δὲ ἡ μὴνας εἰς Ἀπόλλωνα , τοὐτέστιν εἰς τὸν ἕνα ἥλιον , ὃς Ἀπόλλων λέγεται διὰ τὸ ἀπὸθεν εἶναι τῶν πολλῶν · καὶ Ῥωμαῖοι δὲ αὐτὸν σέβουσι πρὸ μόνον λέγουσι . 6 : τὴν δὲ δευτέραν ἡμέραν τῇ σελήνῃ φαίνονται οἱ φυσικοὶ ἀναγράφοντες ὑγραίνουσί τε ἄμα καὶ μετριῶς θερμαίνουσι , τοὐτέστι τῇ τῆς ὕλης ἐφόρᾳ κ . τ . λ . 7 : τὴν δὲ τρίτην ἡμέραν ἀνέθεντο Πυρόδντι ( Ἄρης δ’ ἄν εἴη οὗτος παρ’ Ἕλλησι ) , τοὐτέστι τῷ ἀέρῳ καὶ γονίμῳ πυρί , ὅπερ ἐξάπτει τὴν τοῦ παντὸς αἰσθητοῦ φύσιν καὶ ἀρξεῖν οὐκ ἐξ , ἐκραίνον ἄμα καὶ δοιζήδον θερμαίνον . 8 : τὴν δὲ τετάρτην ἡμέραν Στίλβοντι , ἐνὶ πλανητῶν κατ’ Αἰγυπτίους οὕτω καλουμένῳ , ἀνέθεντο , ὃς ἐξ ἴσου ποτὲ μὲν ὑγραίνει ποτὲ δὲ ἐξραίνει , πνευματούμενος ὑπὸ τῆς περὶ τὸν ἥλιον ἐκκίνησιος · Ἑρμοῦ δὲ τοῦτον Ἕλληνες εἶναι βούλονται κ . τ . λ . 9 : τὴν δὲ πέμπτην Φαέθοντι , τῷ πάντων πλανητῶν εὐκρατάτατω . Δία δὲ αὐτὸν Ἕλληνες ζωογόνον θεολογοῦσι κ . τ . λ . 10 : τὴν δὲ ἕκτην ἀναφέρουσι Φωσφόρῳ , θερμαίνουσι ἄμα καὶ γονίμως ὑγραίνουσι · οὗτος δ’ ἄν εἴη ὁ Ἀφροδίτης , ὁ καὶ Ἑσπερος , ὡς Ἕλλησι δοκεῖ κ . τ . λ . 11 : τὴν ἑβδόμην ἡμέραν Αἰγύπτιοι μὲν καὶ Χαλδαῖοι προσφωνοῦσι Φαίνοντι , οὕτω κατ’ αὐτοὺς προσαγορευομένῳ ἀστέρῳ τῷ πάντων ἀνωτάτω , φύχοντι ἄκρως καὶ προσεχῶς ἐξραίνοντι . Κρόνον δὲ αὐτὸν Ἕλληνες ἔθος καλεῖν κατὰ μὲν θεολογίαν οἷα διακορὴ νοῦν , κατὰ δὲ ἐτυμολογίαν οἶονεὶ πλήρη καὶ μεστον ἑατὸν ἀντὶ τοῦ μακραίωνος κ . τ . λ . — Servius Aen . XI 51 : ‘Superis autem debemus omnia donec uiuimus ideo quia ut dicunt physici cum nasci coeperimus sortimur a sole spiritum a luna corpus a Marte sanguinem a Mercurio ingenium a Ioue desiderium a Venere cupiditates a Saturno humorem.’ Servius Aen . VI 714 : ‘Mathe - matici fingunt , quod singularum numinum potestatibus corpus et anima nostra conexa sunt ea ratione , quia cum descendentur animae trahunt se - cum torporem Saturni Martis iracundiam libidinem Veneris Mercurii lucri cupiditatem Iouis regni desiderium.’ Macrobius comm . I 12 , 13 sq . : ‘De zodiaco et lacte ad subiectas usque sphaeras anima delapsa , dum et per illas labitur , in singulis non solum ut iam diximus luminosi cor -
Lemmas: δύο μέν ἀγαθουργός , δύο δέ κακοποιός , μέσος δέ ὁ τρεῖς ἀποφαίνω καί κοινός . Servius georg . I 335 : ‘de planetis quinque duos esse noxios Martem et Saturnum , duos bonos Ionem et Venerem , Mercurius nero talis est qualis ille cui iungitur.’ cf . Chronographus a . 354 . p . 506 sq . Momms . — Lydus de mensibus II 2 : πᾶς ὁ φυδομος ἐν ὁ ὁ πλανήτης κινέω εἰμί συμβαίνω Κ . τ . λ . 3 : ὅτι ὁ περί ζωροαστη καί Ἵσαάστην Χαλδαῖος καί Αἰγύπτιος ἀπό ὁ ἀριθμός ὁ πλανήτης ἐν ἕβδομος ὁ ἡμέρα ἀναλαμβάνω καί ὁ μέν πρῶτος ἡμέρα εἷς , ὡς καί ὁ Πυθαγόρειος , καλέω ἐκ ὁ μόνος … ……… ἀναφέρω δέ ὁ μείς εἰς Ἀπόλλων , ἑτέστιν εἰς ὁ εἷς ἥλιος , ὅς Ἀπόλλων λέγω διά ὁ ἀποτίθημι εἰμί ὁ πολύς · καί Ῥωμαῖος δέ αὐτός σέβω πρό μόνος λέγω . 6 : ὁ δέ δύο ἡμέρα ὁ σελήνη φαίνω ὁ φυσικός ἀναγράφω ὑγραίνω τε ἄμη καί μέτριος θερμαίνω , ἑτέστι ὁ ὁ ὕλη ἐφοράω Κ . τ . λ . 7 : ὁ δέ τρίτος ἡμέρα ἀνατίθημι Πυρός ( Ἄρης δέ ἄν εἰμί οὗτος παρά Ἕλλην ) , ἑτέστι ὁ Ἀερώ καί γόνιμος πῦρ , ὅσπερ ἐξάπτω ὁ ὁ πᾶς αἰσθητής φύσις καί ἄρχω οὐ ἐκ , κραίνω ἄμη καί δοιζήδον θερμαίνω . 8 : ὁ δέ τέταρτος ἡμέρα στίλβων , ἐν πλανήτης κατά Αἰγύπτιος οὗτος καλέω , ἀνατίθημι , ὅς ἐκ ἴσος ποτέ μέν ὑγραίνω ποτέ δέ ἐξραίνει , πνευματόω ὑπό ὁ περί ὁ ἥλιος ἐκκίνησις · Ἑρμῆς δέ οὗτος Ἕλλην εἰμί βούλομαι Κ . τ . λ . 9 : ὁ δέ πέμπτος Φαέθων , ὁ πᾶς πλανήτης εὔκρατος . Ζεύς δέ αὐτός Ἕλλην ζωογόνος θεολογέω Κ . τ . λ . 10 : ὁ δέ ἕκτος ἀναφέρω Φωσφόρος , θερμαίνω ἄμη καί γόνιμος ὑγραίνω · οὗτος δέ ἄν εἰμί ὁ Ἀφροδίτη , ὁ καί Ἕσπερος , ὡς Ἕλλην δοκέω Κ . τ . λ . 11 : ὁ ἕβδομος ἡμέρα Αἰγύπτιος μέν καί Χαλδαῖος προσφωνέω Φαίνων , οὗτος κατά αὐτός προσαγορεύω Αστέρω ὁ πᾶς ἄνω2 , φεύγω ἄκρως καί προσεχῶς ἐξαίρω . Κρόνος δέ αὐτός Ἕλλην ἔθος καλέω κατά μέν θεολογία οἷος διακορέω νόος , κατά δέ ἐτυμολογία οἱονεί πλήρης καί μεστός ἐάω ἀντί ὁ μακραίων Κ . τ . λ . — Servius Aen . XI 51 : ‘Superis autem debemus omnia donec uiuimus ideo quia ut dicunt physici cum nasci coeperimus sortimur a sole spiritum a luna corpus a Marte sanguinem a Mercurio ingenium a Ioue desiderium a Venere cupiditates a Saturno humorem.’ Servius Aen . VI 714 : ‘Mathe - matici fingunt , quod singularum numinum potestatibus corpus et anima nostra conexa sunt ea ratione , quia cum descendentur animae trahunt se - cum torporem Saturni Martis iracundiam libidinem Veneris Mercurii lucri cupiditatem Iouis regni desiderium.’ Macrobius comm . I 12 , 13 sq . : ‘De zodiaco et lacte ad subiectas usque sphaeras anima delapsa , dum et per illas labitur , in singulis non solum ut iam diximus luminosi cor -