ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 22
Οὐκ ἔστι τὴν ἐνεστηκυῖαν ἡμέραν καλῶς βιῶναι μὴ προθέμενον αὐτὴν ὡς ἐσχάτην .
Lemmas: οὐ εἰμί ὁ ἐνίστημι ἡμέρα καλός βιόω μή προτίθημι αὐτός ὡς ἔσχατος .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 23
Τί προβαλλόμεθα τοὺς τυράννους μακρῷ χείρονες αὐτῶν καθεστῶτες ; τὰς γὰρ ὁμοίας αὐτοῖς ἔχομεν ὁρμὰς ἐν ταῖς οὐχ ὁμοίαις τύχαις .
Lemmas: τις προβάλλω ὁ τύραννος μακρός χείρων αὐτός καθίστημι ; ὁ γάρ ὅμοιος αὐτός ἔχω ὁρμή ἐν ὁ οὐ ὅμοιος τύχη .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 24
Κἂν ἡδονῇ κανονιστέον ᾖ τὰ ἀρεστά , οὐδὲν τῆς σωφροσύνης ἥδιον · κἂν πόνῳ κανονιστέον ᾖ τὰ φευκτά , οὐδὲν τῆς ἀκρασίας ἐπιπονώτερον .
Lemmas: κἀν ἡδονή κανονιστέον εἰμί ὁ ἀρεστός , οὐδείς ὁ σωφροσύνη ἡδύς · κἀν πόνος κανονιστέον εἰμί ὁ φευκτός , οὐδείς ὁ ἀκρασία ἐπίπονος .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 25
Μουσώνιος ἔλεγεν ὑπερβολὴν ἀναισχυντίας εἶναι τὸ πρὸς μὲν τὰς τῶν πόνων ὑπομονὰς μεμνῆσθαι τῆς τοῦ σώματος ἀσθενείας , πρὸς δὲ τὰς τῶν ἡδονῶν ἐκλανθάνεσθαι .
Lemmas: Μουσώνιος λέγω ὑπερβολή ἀναισχυντία ἔρχομαι ὁ πρός μέν ὁ ὁ πόνος ὑπομονή μιμνήσκω ὁ ὁ σῶμα ἀσθένεια , πρός δέ ὁ ὁ ἡδονή ἐκλανθάνω .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 26
Ἀρχὴ τοῦ μὴ κατοκνεῖν τὰ ἀσχήμονα πράττειν τὸ μὴ κατοκνεῖν τὰ ἀσχήμονα λέγειν .
Lemmas: Ἀρχή ὁ μή κατοκνέω ὁ ἀσχήμων πράσσω ὁ μή κατοκνέω ὁ ἀσχήμων λέγω .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 27
Καὶ ἂν τοῦ συμφέροντος μάλιστα προαιρῇ ἔχεσθαι , μὴ δυσχέραινε ταῖς περιστάσεσιν , ἐνθυμούμενος πόσα ἤδη σοι τῶν ἐν βίῳ οὐχ ὡς σύ ἐβούλου συνέπεσεν , ἀλλʼ ὡς συνέφερεν .
Lemmas: καί εἄν ὁ συμφέρω μάλιστα προαιρέω ἔχω , μή δυσχεραίνω ὁ περίστασις , ἐνθυμέομαι πόσος ἤδη σύ ὁ ἐν βίος οὐ ὡς σῦς βούλομαι συμπίπτω , ἀλλά ὡς συμφέρω .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 28
Ἅρπαζε τὸ καλῶς ἀποθνῄσκειν , ὅτε ἔξεστι , μὴ μετὰ μικρὸν τὸ μὲν ἀποθνῄσκειν σοι παρῇ , τὸ δὲ καλῶς μηκέτι ἐξῇ .
Lemmas: ἁρπάζω ὁ καλός ἀποθνῄσκω , ὅτε ἔξεστι , μή μετά μικρός ὁ μέν ἀποθνῄσκω σύ παρέρχομαι , ὁ δέ καλός μηκέτι ἐξέρχομαι .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 29
Oὐκ ἔστιν ἐπὶ πολλῶν συμφέροντι ζῶντα καθηκόντως ἀποθανεῖν , μὴ ἐπὶ πλειόνων ἀποθνῄσκοντα συμφέροντι .
Lemmas: ὐκʹ εἰμί ἐπί πολύς συμφέρω ζάω καθήκω ἀποθνῄσκω , μή ἐπί πολύς ἀποθνήσκω συμφέρω .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 30
Αἰδοῦς παρὰ πᾶσιν ἄξιος ἔσῃ , ἐὰν πρῶτον ἄρξῃ σαυτὸν αἰδεῖσθαι .
Lemmas: Αἰδώς παρά πᾶς ἄξιος εἰμί , ἐάν πρῶτος ἄρχω σεαυτοῦ αἰδέομαι .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 31
Οὐ πολύν διάγουσι χρόνον οἱ πρὸς τοὺς ὑπηκόους ὑπὲρ ὧν ἂν πράττωσι μὴ τὸ καθήκει μοι λέγειν μεμελετηκότες , ἀλλὰ τὸ ἔξεστί μοι .
Lemmas: οὐ πολύς διάγω χρόνος ὁ πρός ὁ ὑπήκοος ὑπέρ ὅς ἄν πράσσω μή ὁ καθήκω ἐγώ λέγω μελετάω , ἀλλά ὁ ἔξεστι ἐγώ .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 32
Mὴ θέλε ἐπιτάσσειν τὰ καθήκοντα τοῖς συγγιγνώσκουσί σοι τὰ μὴ καθήκοντα πράττοντι .
Lemmas: ή ἐθέλω ἐπιτάσσω ὁ καθήκω ὁ συγγιγνώσκω σύ ὁ μή καθήκω πράσσω .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 33
Πειρατέον καταπληκτικὸν μᾶλλον τοῖς ὑπηκόοις ἢ φοβερὸν θεωρεῖσθαι · τῷ μὲν γὰρ σεμνότης , τῷ δὲ ἀπήνεια παρακολουθεῖ .
Lemmas: πειρατέον καταπληκτικός μᾶλλον ὁ ὑπήκοος ἢ φοβερός θεωρέω · ὁ μέν γάρ σεμνότης , ὁ δέ ἀπήνεια παρακολουθέω .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 34
Τῶν μὲν Κροίσου καὶ Κινύρου θησαυρῶν πενίαν ἐσχάτην καταψηφιούμεθα , ἕνα δὲ καὶ μόνον πιστεύσομεν εἶναι πλούσιον τὸν δυνάμενον κτήσασθαι τὸ ἀνενδεὲς πανταχοῦ .
Lemmas: Τῶν μέν Κροῖσος καί Κινύρης θησαυρός πενία ἔσχατος καταψηφίζομαι , εἷς δέ καί μόνος πιστεύω ἔρχομαι πλούσιος ὁ δύναμαι κτάομαι ὁ ἀνενδεής πανταχοῦ .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 35
Τοῦ ἀποθανεῖν ὁμοίως ἐπικεκλωσμένου πᾶσιν , οὐ τὸ βραδέως ἀλλὰ τὸ ἐμφανῶς ἀποθανεῖν μακάριον .
Lemmas: Τοῦ ἀποθνῄσκω ὅμοιος ἐπικλώθω πᾶς , οὐ ὁ βραδύς ἀλλά ὁ ἐμφανής ἀποθνῄσκω μακάριος .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 36
Καὶ μὴν ὧν γε μεμνήμεθα Μουσωνίου καλῶν ἕν ἐστιν , Σύλλα , τὸ δεῖν ἀεὶ θεραπευομένους βιοῦν τοὺς σῴζεσθαι μέλλοντας . οὐ γὰρ ὡς ἐλλέβορον , οἶμαι , δεῖ θεραπεύσαντα συνεκφέρειν τῷ νοσήματι τὸν λόγον , ἀλλʼ ἐᾶν ἐμμένοντα τῇ ψυχῇ συνέχειν τὰς κρίσεις καὶ φυλάσσειν . φαρμάκοις γὰρ οὐκ ἔοικεν ἀλλὰ σιτίοις ὑγιεινοῖς ἡ δύναμις αὐτοῦ , μεθ᾽ ὑγιείας ἕξιν ἐμποιοῦσα χρηστὴν οἷς ἂν γένηται συνήθης · αἱ δὲ πρὸς ἀκμάζοντα τὰ πάθη καὶ οἰδοῦντα παραινέσεις καὶ νουθεσίαι σχολῇ μὲν ἀνύτουσι καὶ μόλις , οὐδὲν δὲ τῶν ὀσφραντῶν διαφέρουσιν , ἃ τοὺς ἐπιληπτικοὺς ἐγείροντα καταπίπτοντας οὐκ ἀπαλλάττει τοῦ νοσήματος .
Lemmas: καί μήν ὅς γε μιμνήσκω Μουσώνιος καλός εἷς εἰμί , Σύλλας , ὁ δεῖ ἀεί θεραπεύω βιόω ὁ σῴζω μέλλω . οὐ γάρ ὡς ἑλλέβορος , οἴομαι , δέω θεραπεύω συνεκφέρω ὁ νόσημα ὁ λόγος , ἀλλά ἐάω ἐμμένω ὁ ψυχή συνέχω ὁ κρίσις καί φυλάσσω . φάρμακον γάρ οὐ ἔοικα ἀλλά σιτίον ὑγιεινός ὁ δύναμις αὐτός , μετά ὑγίεια ἕξις ἐμποιέω χρηστός ὅς ἄν γίγνομαι συνήθης · ὁ δέ πρός ἀκμάζω ὁ πάθος καί οἰδέω παραίνεση καί νουθεσία σχολή μέν ἀνύω καί μόλις , οὐδείς δέ ὁ ὀσφραντός διαφέρω , ὅς ὁ ἐπιληπτικός ἐγείρω καταπίπτω οὐ ἀπαλλάσσω ὁ νόσημα .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 37
Ὁ Ῥουτίλιος ἐκεῖνος ἐν Ῥώμῃ τῷ Μουσωνίῳ προσελθών Μουσώνιε εἶπεν ὁ Ζεὺς ὁ Σωτήρ , ὃν σὺ μιμῇ καὶ ζηλοῖς , οὐ δανείζεται . καὶ ὁ Μουσώνιος μειδιάσας εἶπεν οὐδὲ δανείζει . ὁ γὰρ Ῥουτίλιος δανείζων αὐτὸς ὠνείδιζεν ἐκείνῳ δανειζομένῳ .
Lemmas: ὁ Ῥουτίλιος ἐκεῖνος ἐν Ῥώμη ὁ Μουσώνιος προσέρχομαι Μουσώνιος λέγω ὁ Ζεύς ὁ Σωτήρ , ὅς σύ μιμέομαι καί ζηλόω , οὐ δανείζω . καί ὁ Μουσώνιος μειδιάω λέγω οὐδέ δανείζω . ὁ γάρ Ῥουτίλιος δανείζω αὐτός ὀνειδίζω ἐκεῖνος δανείζω .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 38
Τῶν ὄντων τὰ μὲν ἐφʼ ἡμῖν ἔθετο ὁ θεός , τὰ δʼ οὐκ ἐφʼ ἡμῖν . ἐφʼ ἡμῖν μὲν τὸ κάλλιστον καὶ σπουδαιότατον , ᾧ δὴ καὶ αὐτὸς εὐδαίμων ἐστί , τὴν χρῆσιν τῶν φαντασιῶν . τοῦτο γὰρ ὀρθῶς γιγνόμενον ἐλευθερία ἐστίν , εὔροια , εὐθυμία , εὐστάθεια , τοῦτο δὲ καὶ δίκη ἐστὶ καὶ νόμος καὶ σωφροσύνη καὶ ξύμπασα ἀρετή . τὰ δʼ ἄλλα πάντα οὐκ ἐφʼ ἡμῖν ἐποιήσατο . οὐκοῦν καὶ ἡμᾶς συμψήφους χρὴ τῷ θεῷ γενέσθαι καὶ ταύτῃ διελόντας τὰ πράγματα τῶν μὲν ἐφʼ ἡμῖν πάντα τρόπον ἀντιποιεῖσθαι , τὰ δὲ μὴ ἐφ᾽ ἡμῖν ἐπιτρέψαι τῷ κόσμῳ καί , εἴτε τῶν παίδων δέοιτο εἴτε τῆς πατρίδος εἴτε τοῦ σώματος εἴτε ὁτουοῦν , ἀσμένους παραχωρεῖν .
Lemmas: Τοί εἰμί ὁ μέν ἐπί ἐγώ τίθημι ὁ θεός , ὁ δέ οὐ ἐπί ἐγώ . ἐπί ἐγώ μέν ὁ καλός καί σπουδαῖος , ὅς δή καί αὐτός εὐδαίμων εἰμί , ὁ χρῆσις ὁ φαντασία . οὗτος γάρ ὀρθός γίγνομαι ἐλευθερία εἰμί , εὔροια , εὐθυμία , εὐστάθεια , οὗτος δέ καί δίκη εἰμί καί νόμος καί σωφροσύνη καί σύμπας ἀρετή . ὁ δέ ἄλλος πᾶς οὐ ἐπί ἐγώ ποιέω . οὐκοῦν καί ἐγώ σύμψηφος χράω ὁ θεός γίγνομαι καί οὗτος διαιρέω ὁ πρᾶγμα ὁ μέν ἐπί ἐγώ πᾶς τρόπος ἀντιποιέω , ὁ δέ μή ἐπί ἐγώ ἐπιτρέπω ὁ κόσμος καί , εἴτε ὁ παῖς δέω εἴτε ὁ πατρίς εἴτε ὁ σῶμα εἴτε ὅστις , ἄσμενος παραχωρέω .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 39
Τὸ δὲ Λυκούργου τοῦ Λακεδαιμονίου τίς ἡμῶν οὐ θαυμάζει ; πηρωθεὶς γὰρ ὑπό τινος τῶν πολιτῶν τῶν ὀφθαλμῶν τὸν ἕτερον καὶ παραλαβὼν τὸν νεανίσκον παρὰ τοῦ δήμου , ἵνα τιμωρήσαιτο ὅπως αὐτὸς βούλεται , τούτου μὲν ἀπέσχετο , παιδεύσας δὲ αὐτὸν καὶ ἀποφήνας ἄνδρα ἀγαθὸν παρήγαγεν εἰς τὸ θέατρον . θαυμαζόντων δὲ τῶν Λακεδαιμονίων τοῦτον μέν τοι λαβών ἔφη παρʼ ὑμῶν ὑβριστὴν καὶ βίαιον ἀποδίδωμι ὑμῖν ἐπιεικῆ καὶ δημοτικόν .
Lemmas: Τέ δέ Λυκοῦργος ὁ Λακεδαιμόνιος τίς ἐγώ οὐ θαυμάζω ; πηρόω γάρ ὑπό τις ὁ πολίτης ὁ ὀφθαλμός ὁ ἕτερος καί παραλαμβάνω ὁ νεανίσκος παρά ὁ δῆμος , ἵνα τιμωρέω ὅπως αὐτός βούλομαι , οὗτος μέν ἀπέχω , παιδεύω δέ αὐτός καί ἀποφαίνω ἀνήρ ἀγαθός παράγω εἰς ὁ θέατρον . θαυμάζω δέ ὁ Λακεδαιμόνιος οὗτος μέν τοι λαμβάνω φημί παρά σύ ὑβριστής καί βίαιος ἀποδίδωμι σύ ἐπιεικής καί δημοτικός .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 40
Ἀλλὰ παντὸς μᾶλλον τῆς μὲν φύσεως ἐκεῖνο τὸ ἔργον , συνδῆσαι καὶ συναρμόσαι τὴν ὁρμὴν τῇ τοῦ προσήκοντος καὶ ὠφελίμου φαντασίᾳ .
Lemmas: ἀλλά πᾶς μᾶλλον ὁ μέν φύσις ἐκεῖνος ὁ ἔργον , συνδέω καί συναρμόζω ὁ ὁρμή ὁ ὁ προσήκω καί ὠφέλιμος φαντασία .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 41
Τὸ δὲ οἴεσθαι εὐκαταφρονήτους τοῖς ἄλλοις ἔσεσθαι , ἐὰν μὴ τοὺς πρώτους ἐχθροὺς παντὶ τρόπῳ βλάψωμεν , σφόδρα ἀγεννῶν καὶ ἀνοήτων ἀνθρώπων . φαμὲν γὰρ τὸν εὐκαταφρόνητον νοεῖσθαι μὲν καὶ κατὰ τὸ ἀδύνατον εἶναι βλάψαι · ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον νοεῖται κατὰ τὸ ἀδύνατον εἶναι ὠφελεῖν .
Lemmas: ὁ δέ οἴομαι εὐκαταφρόνητος ὁ ἄλλος εἰμί , ἐάν μή ὁ πρῶτος ἐχθρός πᾶς τρόπος βλάπτω , σφόδρα ἀγεννής καί ἀνόητος ἄνθρωπος . φημί γάρ ὁ εὐκαταφρόνητος νοέω μέν καί κατά ὁ ἀδύνατος ἔρχομαι βλάπτω · ἀλλά πολύς μᾶλλον νοέω κατά ὁ ἀδύνατος ἔρχομαι ὠφελέω .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 42
Ὅτι τοιαύτη ἡ τοῦ κόσμου φύσις καὶ ἦν καὶ ἔστι καὶ ἔσται καὶ οὐχ οἷόν τε ἄλλως γίγνεσθαι τὰ γιγνόμενα ἢ ὡς νῦν ἔχει · καὶ ὅτι ταύτης τῆς τροπῆς καὶ τῆς μεταβολῆς οὐ μόνον οἱ ἄνθρωποι μετειλήφασι καὶ τἄλλα ζῷα τὰ ἐπὶ γῆς , ἀλλὰ καὶ τὰ θεῖα , καὶ νὴ Δίʼ αὐτὰ τὰ τέτταρα στοιχεῖα ἄνω καὶ κάτω τρέπεται καὶ μεταβάλλει καὶ γῆ τε ὕδωρ γίνεται καὶ ὕδωρ ἀήρ , οὗτος δὲ πάλιν εἰς αἰθέρα μεταβάλλει , καὶ ὁ αὐτὸς τρόπος τῆς μεταβολῆς ἄνωθεν κάτω . ἐὰν πρὸς ταῦτά τις ἐπιχειρῇ ῥέπειν τὸν νοῦν καὶ πείθειν ἑαυτὸν ἑκόντα δέχεσθαι τὰ ἀναγκαῖα , πάνυ μετρίως καὶ μουσικῶς διαβιώσεται τὸν βίον .
Lemmas: ὅτι τοιοῦτος ὁ ὁ κόσμος φύσις καί εἰμί καί εἰμί καί εἰμί καί οὐ οἷος τε ἄλλως γίγνομαι ὁ γίγνομαι ἢ ὡς νῦν ἔχω · καί ὅτι οὗτος ὁ τροπή καί ὁ μεταβολή οὐ μόνος ὁ ἄνθρωπος μεταλαμβάνω καί ἄλλος ζῷον ὁ ἐπί γῆ , ἀλλά καί ὁ θεῖος , καί νή διά αὐτός ὁ τέσσαρες στοιχεῖον ἄνω καί κάτω τρέπω καί μεταβάλλω καί γῆ τε ὕδωρ γίγνομαι καί ὕδωρ ἀήρ , οὗτος δέ πάλιν εἰς αἰθήρ μεταβάλλω , καί ὁ αὐτός τρόπος ὁ μεταβολή ἄνωθεν κάτω . ἐάν πρός οὗτος τις ἐπιχειρέω ῥέπω ὁ νόος καί πείθω ἑαυτοῦ ἑκών δέχομαι ὁ ἀναγκαῖος , πάνυ μέτριος καί μουσικός διαβιόω ὁ βίος .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 43
Θρασέας εἰώθει λέγειν σήμερον ἀναιρεθῆναι θέλω μᾶλλον ἢ αὔριον φυγαδευθῆναι . τί οὖν αὐτῷ Ῥοῦφος εἶπεν ; εἰ μὲν ὡς βαρύτερον ἐκλέγῃ , τίς ἡ μωρία τῆς ἐκλογῆς ; εἰ δʼ ὡς κουφότερον , τίς σοι δέδωκεν ; οὐ θέλεις μελετᾶν ἀρκεῖσθαι τῷ δεδομένῳ ;
Lemmas: Θρασέας εἴωθα λέγω σήμερον ἀναιρέω θέλω μᾶλλον ἢ αὔριον φυγαδεύω . τίς οὖν αὐτός Ῥοῦφος λέγω ; εἰμί μέν ὡς βαρύς ἐκλέγω , τίς ὁ μωρία ὁ ἐκλογή ; εἰμί δέ ὡς κοῦφος , τίς σύ δίδωμι ; οὐ θέλω μελετάω ἀρκέω ὁ δίδωμι ;
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 44
Τί ἔτι ἀργοὶ καὶ ῥᾴθυμοι καὶ νωθροί ἐσμεν καὶ προφάσεις ζητοῦμεν , καθ᾽ ἃς οὐ πονήσομεν οὐδʼ ἀγρυπνήσομεν ἐξεργαζόμενοι τὸν αὐτῶν λόγον ; — Ἄν οὖν ἐν τούτοις πλανηθῶ , μή τι τὸν πατέρα ἀπέκτεινα ; — Ἀνδράποδον , ποῦ γὰρ ἐνθάδε πατὴρ ἦν , ἵν᾽ αὐτὸν ἀποκτείνῃς ; τί οὖν ἐποίησας ; ὃ μόνον ἦν κατὰ τὸν τόπον ἁμάρτημα , τοῦτο ἡμάρτηκας . ἐπεί τοι τοῦτʼ αὐτὸ καὶ ἐγὼ Ῥούφῳ εἶπον ἐπιτιμῶντί μοι ὅτι τὸ παραλειπόμενον ἓν ἐν συλλογισμῷ τινι οὐχ εὕρισκον . οὐχ οἷον μέν φημι εἰ τὸ Καπιτώλιον κατέκαυσα , ὁ δʼ ἀνδράποδον , ἔφη , ἐνθάδε τὸ παραλειπόμενον Καπιτώλιόν ἐστιν . ἢ ταῦτα μόνα ἁμαρτήματά ἐστι τὸ Καπιτώλιον ἐμπρῆσαι καὶ τὸν πατέρα ἀποκτεῖναι , τὸ δʼ εἰκῇ καὶ μάτην καὶ ὡς ἔτυχεν χρῆσθαι ταῖς φαντασίαις ταῖς αὐτοῦ καὶ μὴ παρακολουθεῖν λόγῳ μηδʼ ἀποδείξει μηδὲ σοφίσματι μηδʼ ἀπλῶς βλέπειν τὸ καθ᾽ αὑτὸν καὶ οὐ καθ᾽ αὑτὸν ἐν ἐρωτήσει καὶ ἀποκρίσει , τούτων δʼ οὐδέν ἐστιν ἁμάρτημα ;
Lemmas: τις ἔτι ἀργός καί ῥᾴθυμος καί νωθρός εἰμί καί πρόφασις ζητέω , κατά ὅς οὐ πονέω οὐδέ ἀγρυπνέω ἐξεργάζομαι ὁ αὐτός λόγος ; — ἄν οὖν ἐν οὗτος πλανάω , μή τίς ὁ πατέρας ἀποκτείνω ; — ἀνδράποδον , ποῦ γάρ ἐνθάδε πατήρ εἰμί , ἵνα αὐτός ἀποκτείνω ; τίς οὖν ποιέω ; ὁ μόνος εἰμί κατά ὁ τόπος ἁμάρτημα , οὗτος ἁμαρτάνω . ἐπεί τοι οὗτος αὐτός καί ἐγώ Ῥοῦφος λέγω ἐπιτιμάω ἐγώ ὅτι ὁ παραλείπω εἷς ἐν συλλογισμός τις οὐ εὑρίσκω . οὐ οἷος μέν φημί εἰμί ὁ Καπιτώλιον κατακαίω , ὁ δέ ἀνδράποδον , φημί , ἐνθάδε ὁ παραλείπω Καπιτώλιον εἰμί . ἢ οὗτος μόνος ἁμάρτημα εἰμί ὁ Καπιτώλιον ἐμπίμπρημι καί ὁ πατέρας ἀποκτείνω , ὁ δέ εἰκῇ καί μάτην καί ὡς τυγχάνω χράω ὁ φαντασία ὁ αὐτός καί μή παρακολουθέω λόγος μηδέ ἀπόδειξις μηδέ σόφισμα μηδέ ἀπλόος βλέπω ὁ κατά ἑαυτοῦ καί οὐ κατά ἑαυτοῦ ἐν ἐρώτησις καί ἀπόκρισις , οὗτος δέ οὐδείς εἰμί ἁμάρτημα ;
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 45
οὕτως καὶ Ῥοῦφος πειράζων με εἰώθει λέγειν συμβήσεταί σοι τοῦτο καὶ τοῦτο ὑπὸ τοῦ δεσπότου . κἀμοῦ πρὸς αὐτὸν ἀποκριναμένου ὅτι ἀνθρώπινα , τί οὖν ἔφη ἐκεῖνον παρακαλῶ παρὰ σοῦ αὐτὰ λαβεῖν δυνάμενος ; τῷ γὰρ ὄντι , ὃ ἐξ αὐτοῦ τις ἔχει , περισσὸς καὶ μάταιος παρʼ ἄλλου λαμβάνων .
Lemmas: οὕτως καί Ῥοῦφος πειράζω ἐγώ εἴωθα λέγω συμβαίνω σύ οὗτος καί οὗτος ὑπό ὁ δεσπότης . ἐγώ πρός αὐτός ἀποκρίνω ὅτι ἀνθρώπινος , τίς οὖν φημί ἐκεῖνος παρακαλέω παρά σύ αὐτός λαμβάνω δύναμαι ; ὁ γάρ εἰμί , ὁ ἐκ αὐτός τις ἔχω , περισσός καί μάταιος παρά ἄλλος λαμβάνω .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 46
Τῶν νέων τοὺς μαλακοὺς οὐκ ἔστι προτρέψαι ῥᾴδιον · οὐδὲ γὰρ τυρὸν ἀγκίστρῳ λαβεῖν · οἱ δʼ εὐφυεῖς , κἂν ἀποτρέπῃς , ἔτι μᾶλλον ἔχονται τοῦ λόγου . διὸ καὶ ὁ Ῥοῦφος τὰ πολλὰ ἀπέτρεπεν τούτῳ δοκιμαστηρίῳ χρώμενος τῶν εὐφυῶν καὶ ἀφυῶν . ἔλεγε γὰρ ὅτι ὡς ὁ λίθος , κἂν ἀναβάλῃς , ἐνεχθήσεται κάτω ἐπὶ τὴν αὑτοῦ κατασκευήν , οὕτω καὶ ὁ εὐφυής , ὅσῳ μᾶλλον ἀποκρούεταί τις αὐτόν , τοσούτῳ μᾶλλον νεύει ἐφʼ ὃ πέφυκεν .
Lemmas: Τῶν νέος ὁ μαλακός οὐ εἰμί προσρέπω ῥᾴδιος · οὐδέ γάρ τυρός ἄγκιστρον λαμβάνω · ὁ δέ εὐφυής , κἀν ἀποτρέπω , ἔτι μᾶλλον ἔχω ὁ λόγος . διό καί ὁ Ῥοῦφος ὁ πολύς ἀποτρέπω οὗτος δοκιμαστήριον Χράομαι ὁ εὐφυής καί ἀφυής . λέγω γάρ ὅτι ὡς ὁ λίθος , κἀν ἀναβάλλω , φέρω κάτω ἐπί ὁ αὐτός κατασκευή , οὕτως καί ὁ εὐφυής , ὅσος μᾶλλον ἀποκρούω τις αὐτός , τοσοῦτος μᾶλλον νεύω ἐπί ὁ φύω .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 47
Ῥούφῳ τις ἔλεγεν Γάλβα σφαγέντος ὅτι νῦν προνοίᾳ ὁ κόσμος διοικεῖται ; ὁ δὲ μὴ παρέργως ποτ’ ἔφη ἀπὸ Γάλβα κατεσκεύασα , ὅτι προνοίᾳ ὁ κόσμος διοικεῖται ;
Lemmas: Ῥοῦφος τις λέγω Γάλβας σφάζω ὅτι νῦν πρόνοια ὁ κόσμος διοικέω ; ὁ δέ μή πάρεργος πρός φημί ἀπό Γάλβας κατασκευάζω , ὅτι πρόνοια ὁ κόσμος διοικέω ;
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 48
Εἴωθε λέγειν ὁ Ῥοῦφος εἰ εὐσχολεῖτε ἐπαινέσαι με , ἐγᾦδʼ οὐδὲν λέγων . τοιγαροῦν οὕτως ἔλεγεν , ὥσθ’ ἕκαστον ἡμῶν καθήμενον οἴεσθαι , ὅτι τίς ποτε αὐτὸν διαβέβληκεν · οὕτως ἥπτετο τῶν γινομένων , οὕτω πρὸ ὀφθαλμῶν ἐτίθει τὰ ἑκάστου κακά .
Lemmas: εἴωθα λέγω ὁ Ῥοῦφος εἰμί εὐσχολέω ἐπαινέω ἐγώ , ἐγὼ οὐδείς λέγω . τοιγάρ οὕτως λέγω , ὥστε ἕκαστος ἐγώ κάθημαι οἴομαι , ὅτι τίς ποτέ αὐτός διαβάλλω · οὕτως ἅπτω ὁ γίγνομαι , οὕτως πρό ὀφθαλμός τίθημι ὁ ἕκαστος κακός .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 49
Musonium philosophum solitum accepimus . Cum philosophus inquit hortatur , monet , suadet , obiurgat aliudve quid disciplinarum disserit , tum , qui audiunt , si de summo et soluto pectore obvias vulgatasque laudes effutiunt , si clamitant etiam , si gestiunt , si vocum eius festivitatibus , si modulis verborum , si quibusdam quasi frequentamentis orationis moventur , exagitantur et gestiunt , tum scias et qui dicit et qui audiunt frustra esse , neque illi philosophum loqui , sed tibicinem canere . animus inquit audientis philosophum , dum quae dicuntur utilia ac salubria sunt et errorum atque vitiorum medicinas ferunt , laxamentum atque otium prolixe profuseque laudandi non habet . quisquis ille est , qui audit , nisi ille est plane deperditus , inter ipsam philosophi orationem et perhorrescat necesse est et pudeat tacitus et paeniteat et gaudeat et admiretur , varios adeo vultus disparilesque sensus gerat , proinde ut eum conscientiamque eius adfecerit utrarumque animi partium , aut sincerarum aut aegrarum , philosophi pertractatio . Praeterea dicebat magnam laudem non abesse ab admiratione , admirationem autem , quae maxima est , non verba parere , sed silentium . idcirco inquit poetarum sapientissimus auditores illos Ulixi labores suos inlustrissime narrantis , ubi loquendi finis factus , non exultare nec strepere nec vociferari facit , sed consiluisse universos dicit quasi attonitos et obstupidos delenimentis aurium ad origines usque vocis permanantibus : ὣς φάτο · τοὶ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ , κηληθμῷ δʼ ἔσχοντο κατὰ μέγαρα σκιόεντα .
Lemmas: Musonium philosophum solitum accepimus . Cum philosophus inquit hortatur , monet , suadet , obiurgat aliudve quid disciplinarum disserit , tum , qui audiunt , si de summo et soluto pectore obvias vulgatasque laudes effutiunt , si clamitant etiam , si gestiunt , si vocum eius festivitatibus , si modulis verborum , si quibusdam quasi frequentamentis orationis moventur , exagitantur et gestiunt , tum scias et qui dicit et qui audiunt frustra esse , neque illi philosophum loqui , sed tibicinem canere . animus inquit audientis philosophum , dum quae dicuntur utilia ac salubria sunt et errorum atque vitiorum medicinas ferunt , laxamentum atque otium prolixe profuseque laudandi non habet . quisquis ille est , qui audit , nisi ille est plane deperditus , inter ipsam philosophi orationem et perhorrescat necesse est et pudeat tacitus et paeniteat et gaudeat et admiretur , varios adeo vultus disparilesque sensus gerat , proinde ut eum conscientiamque eius adfecerit utrarumque animi partium , aut sincerarum aut aegrarum , philosophi pertractatio . Praeterea dicebat magnam laudem non abesse ab admiratione , admirationem autem , quae maxima est , non verba parere , sed silentium . idcirco inquit poetarum sapientissimus auditores illos Ulixi labores suos inlustrissime narrantis , ubi loquendi finis factus , non exultare nec strepere nec vociferari facit , sed consiluisse universos dicit quasi attonitos et obstupidos delenimentis aurium ad origines usque vocis permanantibus : οὖς φημί · ὁ δέ ἄρα πᾶς ἀκήν γίνομαι σιωπή , κηληθμός δέ ἔχω κατά μέγαρον σκιόεις .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 50
Musonius inquit Herodes aeruscanti cuipiam id genus et philosophum sese ostentanti dari iussit mille nummum , et cum plerique dicerent nebulonem esse hominem malum et malitiosum et nulla re bona dignum , tum Musonium subridentem dixisse aiunt : ἄξιος οὖν ἐστιν ἀργυρίου .
Lemmas: Musonius inquit Herodes aeruscanti cuipiam id genus et philosophum sese ostentanti dari iussit mille nummum , et cum plerique dicerent nebulonem esse hominem malum et malitiosum et nulla re bona dignum , tum Musonium subridentem dixisse aiunt : ἄξιος οὖν εἰμί Ἀργύριος .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 51
Adulescentuli cum etiamtum in scholis essemus , ἐνθυμημάτιον hoc Graecum quod adposui , dictum esse a Musonio philosopho audiebamus et , quoniam vere atque luculente dictum verbisque est brevibus et rotundis vinctum , perquam libenter memineramus : Ἄν τι πράξῃς καλὸν μετὰ πόνου , ὁ μὲν πόνος οἴχεται , τὸ δὲ καλὸν μένει · ἄν τι ποιήσῃς αἰσχρὸν μετὰ ἡδονῆς , τὸ μὲν ἡδὺ οἴχεται , τὸ δὲ αἰσχρὸν μένει . Postea istam ipsam sententiam in Catonis oratione , quam dixit Numantiae apud equites , positam legimus . quae etsi laxioribus paulo longioribusque verbis comprehensa est praequam illud Graecum , quod diximus , quoniam tamen prior tempore antiquiorque est , venerabilior videri debet . verba ex oratione haec sunt : Cogitate cum animis vestris : si quid vos per laborem recte feceritis , labor ille a vobis cito recedet , bene factum a vobis , dum vivitis , non abscedet ; sed si qua per voluptatem nequiter feceritis , voluptas cito abibit . nequiter factum illud apud vos semper manebit .
Lemmas: Adulescentuli cum etiamtum in scholis essemus , ἐνθυμημάτιον hoc Graecum quod adposui , dictum esse a Musonio philosopho audiebamus et , quoniam vere atque luculente dictum verbisque est brevibus et rotundis vinctum , perquam libenter memineramus : ἄν τίς πράσσω καλός μετά πόνος , ὁ μέν πόνος οἴχομαι , ὁ δέ καλός μένω · ἄν τίς ποιέω αἰσχρός μετά ἡδονή , ὁ μέν ἡδύς οἴχομαι , ὁ δέ αἰσχρός μένω . Postea istam ipsam sententiam in Catonis oratione , quam dixit Numantiae apud equites , positam legimus . quae etsi laxioribus paulo longioribusque verbis comprehensa est praequam illud Graecum , quod diximus , quoniam tamen prior tempore antiquiorque est , venerabilior videri debet . verba ex oratione haec sunt : Cogitate cum animis vestris : si quid vos per laborem recte feceritis , labor ille a vobis cito recedet , bene factum a vobis , dum vivitis , non abscedet ; sed si qua per voluptatem nequiter feceritis , voluptas cito abibit . nequiter factum illud apud vos semper manebit .
gaius-musonius-rufus.fragmenta-minora 53
προτρέπων μέ τις θαρρῆσαι Μουσωνίου διῄει λόγον · ἐκεῖνος ἔφη βουλόμενός τινα ἀναστῆσαι κάμνοντα καὶ ἀπειρηκότα οὑτωσί πως εἶπεν καθαπτόμενος · τί μένεις ; ποῖ βλέπεις ; ἢ μέχρι ἂν αὐτὸς ὁ θεὸς παραστάς σοι φωνὴν ἀφιῇ ; ἔκκοψον τὸ τεθνηκὸς τῆς ψυχῆς , καὶ γνώσῃ τὸν θεόν . τοιαῦτʼ ἔφη τὸν Μουσώνιον εἰπεῖν .
Lemmas: προτρέπω ἐγώ τις θαρσέω Μουσώνιος διέρχομαι λόγος · ἐκεῖνος φημί βούλομαι τις ἀνίστημι κάμνω καί ἀπολέγω οὕτως πως λέγω καθάπτω · τίς μένω ; ποῖ βλέπω ; ἢ μέχρι ἄν αὐτός ὁ θεός παρίστημι σύ φωνή ἀφιέω ; ἐκκόπτω ὁ θνῄσκω ὁ ψυχή , καί γιγνώσκω ὁ θεός . τοιοῦτος φημί ὁ Μουσώνιος λέγω .