gaius-musonius-rufus.dissertationum-lucio-digestarum-reliquiae 21
Ἔφη μὲν παραπλησίως τὸν ἄνδρα χρῆναι τῇ κεφαλῇ προσφέρειν κουράν , ὡς ἀμπέλῳ προσφέρομεν τομήν , τοῦ μόνον ἀφαιρεῖν χάριν τὸ ἄχρηστον . . . . . . οὔτε γενείῳ πώγωνα , ἀλλ’ εἶναί τινα καὶ ταύτην σκέπην ὑπὸ τῆς φύσεως ἡμῖν πεπορισμένην · τὸν δὲ πώγωνα καὶ σύμβολον γεγονέναι τοῦ ἄρρενος , ὥσπερ ἀλεκτρυόνι λόφον καὶ λέοντι χαίτην · ὅθεν τῆς μὲν κόμης ἀφαιρετέον εἶναι τὸ ἐνοχλοῦν , τοῦ δὲ πώγωνος οὐδέν . οὐδὲ γὰρ ἐνοχλεῖν αὐτὸν οὐδέν , ἕως ἂν ὑγιαίνῃ τὸ σῶμα ἢ νόσον μὴ τοιαύτην νοσῇ , ἧς εἵνεκα γένοιτ’ ἂν ἀφαίρεσις τῶν ἐπὶ τοῦ γενείου τριχῶν . εὖ γὰρ εἴρηται , ἔφη , τὸ τοῦ Ζήνωνος , ὅτι τούτου ἕνεκα καρτέον οὗ καὶ κομητέον , τοῦ κατὰ φύσιν , ἵνα μὴ βαρούμενός τις ὑπὸ τῆς κόμης μηδ’ ἐνοχλούμενος ᾖ πρὸς μηδεμίαν ἐνέργειαν . ἡ γὰρ δὴ φύσις τὸ μὲν ἐνδεὲς μᾶλλον φαίνεται φυλαξαμένη , τὸ δὲ περιττὸν ἧττον , ἐπί τε φυτῶν καὶ ἐπὶ ζῴων , ὅτι τῆς προσθέσεως τοῦ ἐνδεοῦς ἡ ἀφαίρεσις τοῦ περιττοῦ πολὺ ῥᾴων καὶ εὐπετεστέρα ἐστίν . χρὴ δ’ ἐφ’ ἑκάτερα τὸν λογισμὸν τὸν ἀνθρώπινον τῇ φύσει βοηθεῖν , ὥστ’ ἀναπιμπλάναι τὰς ἐνδείας ἐφ’ ὅσον οἷόν τε ἀναπληροῦν , ἐλαττοῦν δὲ καὶ ἀφαιρεῖν τὰς περιττότητας . ὅθεν καὶ καρτέον μόνης ἕνεκα τῆς ἀφαιρέσεως τοῦ περιττοῦ καὶ οὐχὶ κόσμου χάριν , ὅπερ οἴονται δεῖν ἔνιοι τὰ μὲν γένεια λεαινόμενοι καὶ μιμούμενοι τοὺς ἀγενείους ἢ νὴ Δία τοὺς ἄρτι γενειάσκοντας , τὴν δὲ κεφαλὴν οὐχ ὁμοίως κειρόμενοι διαφόρως δὲ τὰ πρόσω τῶν ὀπίσω . καὶ γάρ τοι δοκῶν εἶναι κόσμος οὗτος πολλὴν ἀκοσμίαν ἔχει καὶ διαφέρει οὐδὲν τοῦ καλλωπισμοῦ τοῦ τῶν γυναικῶν . ἐκεῖναί τε γὰρ τὰ μέν τινα μέρη πλέκουσι τῶν τριχῶν τὰ δὲ καθιᾶσι τὰ δὲ ἕτερόν τινα σκευάζουσι τρόπον , ἵνα φαίνωνται καλλίονες , οἵ τε κειρόμενοι οὕτως ἄνδρες κατάδηλοί εἰσι δι’ ἐπιθυμίαν τοῦ φαίνεσθαι καλοὶ οἷς βούλονται ἀρέσκειν τὰς μὲν τέλεον ἀφαιροῦντες τῶν τριχῶν , τὰς δὲ πλάττοντες οὕτως ὡς ἂν εὐοπτότατα ᾖ γυναιξί τε καὶ παισὶν ὑφ’ ὧν ἐπαινεῖσθαι δέονται . ἤδη δέ τινες καὶ αὐτῷ τῷ βαρύνεσθαι τὰς τρίχας κείρονται , καὶ λεαίνουσι τὰ γένεια , σαφῶς οὗτοί γε κατεαγότες ὑπὸ τῆς τρυφῆς καὶ ἐκνενευρισμένοι παντάπασιν , οἵ γε ἀνέχονται ἀνδρόγυνοι καὶ γυναικώδεις ὁρᾶσθαι ὄντες , ὅπερ ἔδει φεύγειν ἐξ ἅπαντος , εἰ δὴ τῷ ὄντι ἄνδρες ἦσαν . τί γὰρ δὴ καὶ εἰσὶν αἱ τρίχες ἀνθρώποις βάρος ; εἰ μὴ νὴ Δία καὶ τοῖς ὀρνέοις τὰ πτερὰ φαίη τις ἂν εἶναι βάρος .
Lemmas: φημί μέν παραπλήσιος ὁ ἀνήρ χρή ὁ κεφαλή προσφέρω κουρά , ὡς ἄμπελος προσφέρω τομή , ὁ μόνος ἀφαιρέω χάρις ὁ ἄχρηστος . . . . . . οὔτε γένειον πώγων , ἀλλά εἰμί τις καί οὗτος σκέπη ὑπό ὁ φύσις ἐγώ πορίζω · ὁ δέ πώγων καί σύμβολον γίγνομαι ὁ ἄρσην , ὥσπερ ἀλεκτρυών λόφος καί λέων χαίτη · ὅθεν ὁ μέν κόμης ἀφαιρετέος εἰμί ὁ ἐνοχλέω , ὁ δέ πώγων οὐδείς . οὐδέ γάρ ἐνοχλέω αὐτός οὐδείς , ἠώς εἄν ὑγιαίνω ὁ σῶμα ἢ νόσος μή τοιοῦτος νοσέω , ὅς ἕνεκα γίγνομαι εἄν ἀφαίρεσις ὁ ἐπί ὁ γένειον θρίξ . εὕω γάρ εἴρω , φημί , ὁ ὁ Ζήνων , ὅτι οὗτος ἕνεκα καρτέον ὅς καί κομητέον , ὁ κατά φύσις , ἵνα μή βαρέω τις ὑπό ὁ κόμης μηδέ ἐνοχλέω εἰμί πρός μηδείς ἐνέργεια . ὁ γάρ δή φύσις ὁ μέν ἐνδεής μᾶλλον φαίνω φυλάσσω , ὁ δέ περισσός κακός , ἐπί τε φυτός καί ἐπί ζῷον , ὅτι ὁ πρόσθεσις ὁ ἐνδεής ὁ ἀφαίρεσις ὁ περισσός πολύς ῥᾴδιος καί εὐπετής εἰμί . χρή δέ ἐπί ἑκάτερος ὁ λογισμός ὁ ἀνθρώπινος ὁ φύσις βοηθέω , ὥστε ἀναπίμπλημι ὁ ἔνδεια ἐπί ὅσος οἷος τε ἀναπληρόω , ἐλασσόω δέ καί ἀφαιρέω ὁ περισσότης . ὅθεν καί καρτέον μόνος ἕνεκα ὁ ἀφαίρεσις ὁ περισσός καί οὐ κόσμος χάρις , ὅσπερ οἴομαι δήω ἔνιοι ὁ μέν γένειον λεαίνω καί μιμέομαι ὁ ἀγένειος ἢ νή Ζεύς ὁ ἄρτι γενειάσκω , ὁ δέ κεφαλή οὐ ὁμοίως κείρω διάφορος δέ ὁ πρόσω ὁ ὀπίσω . καί γάρ ὅς δοκέω εἰμί κόσμος οὗτος πολύς ἀκοσμία ἔχω καί διαφέρω οὐδείς ὁ καλλωπισμός ὁ ὁ γυνή . ἐκεῖνος τε γάρ ὁ μέν τις μέρος πλέκω ὁ θρίξ ὁ δέ καθίημι ὁ δέ ἕτερος τις σκευάζω τρόπος , ἵνα φαίνω καλός , ὁ τε κείρω οὕτως ἀνήρ κατάδηλος εἰμί διά ἐπιθυμία ὁ φαίνω καλός ὅς βούλομαι ἀρέσκω ὁ μέν τελέω ἀφαιρέω ὁ θρίξ , ὁ δέ πλάσσω οὕτως ὡς εἄν εὔοπτος εἰμί γυνή τε καί παῖς ὑπό ὅς ἐπαινέω δήω . ἤδη δέ τις καί αὐτός ὁ βαρύνω ὁ θρίξ κείρω , καί λεαίνω ὁ γένειον , σαφῶς οὗτος γε κατάγνυμι ὑπό ὁ τρυφή καί ἐκνευρίζω παντάπασι , ὁ γε ἀνέχω ἀνδρόγυνος καί γυναικώδης ὁράω εἰμί , ὅσπερ ἐσθίω φεύγω ἐκ ἅπας , εἰμί δή ὁ εἰμί ἀνήρ εἰμί . τίς γάρ δή καί εἰμί ὁ θρίξ ἄνθρωπος βάρος ; εἰμί μή νή Ζεύς καί ὁ ὄρνεον ὁ πτερόν φημί τις εἄν εἰμί βάρος .